Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η αιχμή του οβελίσκου ή Κολόνες και φλάμπουρα (μια ανταπόκριση από την Κέρκυρα)

Posted by sarant στο 17 Μαΐου, 2021


Την Παρασκευή 21 Μαΐου, με την παρουσία της Προέδρου της Δημοκρατίας, θα γίνουν στην Κέρκυρα τα αποκαλυπτήρια ενός ογκώδους οβελίσκου, στη μνήμη των Κερκυραίων που απέκρουσαν την οθωμανική επιδρομή το 1716.

Το μνημείο είναι προσφορά του Ιδρύματος Κερκυραϊκής Κληρονομιάς, που είναι το προσωπικό ίδρυμα του επιχειρηματία Σπύρου Φλαμπουριάρη, κατοίκου Λονδίνου, ο οποίος προβάλλεται ως «κόμης Φλαμπουριάρης» παρά το γεγονός ότι το Σύνταγμα της Ελλάδας δεν αναγνωρίζει τίτλους ευγενείας (αλλά και ότι, από το λίγο που το ερεύνησα, η αξίωσή του στον τίτλο έστω και κατά το εραλδικό δίκαιο μάλλον θολή φαίνεται).

Και τι πειράζει; θα πείτε. Η Κέρκυρα ήδη διαθέτει μνημειακόν οβελίσκο, «την κολόνα του Ντούγκλα» προς τιμήν ενός Βρετανού αρμοστή, γιατί να μην αποκτήσει άλλον έναν για τουριστικούς αν μη τι άλλο λόγους (γι’ αυτό άλλωστε και μία από τις τέσσερις γλώσσες που θα εμφανίζονται στον οβελίσκο θα είναι τα ρωσικά, παρά το γεγονός ότι οι Ρώσοι καμιά σχέση δεν έχουν με το συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός).

Πειράζει, αφενός διότι το κράτος πολύ εύκολα συγκατατέθηκε στο καπρίτσιο ενός πλούσιου. Μάλιστα, στον ίδιο χώρο πριν από ένα-δυο χρόνια οι αρμόδιες υπηρεσίες εμπόδισαν την κατασκευή σιντριβανιού, επειδή «εμποδιζόταν η θέα προς το Νέο Φρούριο», ενώ τώρα επιτρέπουν ένα ογκώδες μνημείο ύψους 8 μέτρων! Πειράζει, επειδή το μνημείο είναι αισθητικά απαράδεκτο. Και επίσης πειράζει επειδή ο χορηγός, ο «κόντες» Φλαμπουριάρης, με ανιστόρητες δηλώσεις του, έχει προσδώσει στο γεγονός χαρακτήρα που σαφώς δεν έχει, παραποιώντας την ιστορία.

Όμως εγώ δεν θα πω περισσότερα. Θα αναδημοσιεύσω ένα πολύ καλογραμμένο κείμενο που εμφανίστηκε σε κερκυραϊκά μέσα. Το υπογράφει ο Μ. Ματελότος, που ίσως να είναι και ψευδώνυμο. Δική του και η εικόνα που συνοδεύει το άρθρο.

Η αιχμή του οβελίσκου

ή

Κολόνες και φλάμπουρα

Ο (αιγυπτιακός) «οβελίσκος του Θεοδοσίου» μπροστά στο Μπλε Τζαμί (Κωνσταντινούπολη).

Διαβάσαμε, με κάποια ταραχή, για τον οβελίσκο (με ύψος οκτώ μέτρα και βάρος 15 τόνους) που είναι να στηθεί στο λιμάνι της Κέρκυρας για να τιμηθούν, λέει, οι Κερκυραίοι, αλλά μπορεί και οι Επτανήσιοι και οι λοιποί Ευρωπαίοι, που αγωνίστηκαν εναντίον των Οθωμανών το 1716, και ο οποίος είναι ευγενής προσφορά του κ. Φλαμπουριάρη και του προσωπικού του ιδρύματος. Και η μεν αισθητική πλευρά του πράγματος είναι, ας πούμε, υποκειμενική υπόθεση, οβελίσκους και πυραμίδες και άλλα παρόμοια έχτιζαν από παλιά οι θνητοί για να κερδίσουν κάποιου είδους αθανασία κι ίσως να ’ρθε η στιγμή για ν’ αποχτήσουμε, μαζί με την ιστορική και γέρικη «κολόνα του Ντούγλα», και μια πρωτόφαντη «κολόνα του Φλαμπουριάρη». Στο κάτω-κάτω, σε μια εποχή που τσιμεντώνουν την Ακρόπολη, εμείς θα φάμε μόνο 15 τόνους όρθιο μάρμαρο.

Εκείνο όμως που μας ανησύχησε περισσότερο από το ίδιο το γεγονός είναι ο ιστορικοπολιτικός λόγος που επιστρατεύθηκε για να το δικαιώσει. Το σκεπτικό πάνω στο οποίο στηρίζεται, αν μπορούμε να το πούμε έτσι, ο οβελίσκος (σκεπτικό που το διαβάζουμε σ’ ένα τηλεγράφημα του ΑΠΕ-ΜΠΕ, το οποίο αναπαράχθηκε σε πολλά ΜΜΕ, π.χ. εδώ), γέρνει τόσο πολύ, μας φαίνεται τόσο προβληματικό, που δεν θα ήταν άστοχο να το χαρακτηρίζαμε ανιστόρητο. Είναι θέμα προς συζήτηση το αν η Οθωμανική Αυτοκρατορία εξακολουθούσε, στις αρχές του 18ου αιώνα, να αποτελεί σημαντική απειλή για τη Ευρώπη, σε κάθε περίπτωση όμως δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει κάποιος ιστορικός που να αποδίδει στην απόκρουση των Οθωμανών από την Κέρκυρα την κοσμοϊστορική σημασία που της αποδίδει ο κ. Φλαμπουριάρης: «[…] η νίκη των Χριστιανών κάτω από τα τείχη της Κέρκυρας, οριοθετεί το τέλος της Οθωμανικής προέλασης στην Ευρώπη, την ανάπτυξη του κινήματος του Διαφωτισμού και τη γέννηση της σύγχρονης αστικής Δημοκρατίας». Είναι μάλιστα εντελώς παραπλανητική η άποψη του ιδίου ότι «Κάθε άλλη έκβαση των μαχών θα μετέτρεπε την Ευρώπη σε Οθωμανική Αυτοκρατορία», αφού η όποια οθωμανική απειλή για την κεντρική Ευρώπη είχε ήδη αποσοβηθεί οριστικά, πριν από τη λύση της πολιορκίας της Κέρκυρας, με τη συντριπτική ήττα των Οθωμανών από τους Αυστριακούς, στη μάχη του Πετροβαραντίν (5 Αυγούστου 1716). Μάλιστα, η προσπάθεια των οθωμανών διοικητών να κρατήσουν μυστική από τα στρατεύματά τους την είδηση αυτής της πανωλεθρίας σχετίζεται με την αιφνίδια διακοπή της πολιορκίας και τη χαοτική και ασύντακτη αποχώρησή τους από το νησί.[1]

Ακόμα πιο εσφαλμένη είναι η άποψη του κ. Φλαμπουριάρη ότι «η νίκη των στρατευμάτων που αγωνίστηκαν τότε κατά των Οθωμανών, είχε ως αποτέλεσμα η Ευρώπη να παραμείνει ανεξίθρησκη», εφόσον η τότε Ευρώπη, απ’ όσο γνωρίζουμε, δεν ήταν διόλου ανεξίθρησκη. Οι Θρησκευτικοί Πόλεμοι, μεταξύ Χριστιανών, μπορεί να είχαν πρόσφατα λήξει, όμως το αποτέλεσμά τους δεν ήταν βέβαια η ανεξιθρησκία αλλά το δικαίωμα του ηγεμόνα (του κράτους γενικότερα) να επιβάλλει τη δική του εκδοχή του Χριστιανισμού στους υπηκόους του. Οι διωγμοί και οι διακρίσεις κατά των Εβραίων είχαν ακόμα πολύ δρόμο μπροστά τους και δεν υπήρχε ίχνος ανεκτικότητας για άλλες θρησκείες, π.χ. για τον μουσουλμανισμό. Η ανεξιθρησκία στην Ευρώπη κατακτήθηκε πολύ αργότερα και μέσα από εντελώς διαφορετικές διεργασίες, που δεν σχετίζονται με την υπόθεσή μας. Αν το καλοσκεφτούμε, τότε ακόμα, το 1716, μάλλον περισσότερα ψήγματα ανεξιθρησκίας θα βρίσκαμε στους Οθωμανούς, όπως έμελλε να παρατηρήσει κι ο Βολτέρος λίγες δεκαετίες αργότερα, αφού στην επικράτειά τους υπήρχαν πολλές επίσημα αναγνωρισμένες χριστιανικές κοινότητες και λειτουργούσαν ελεύθερα πάμπολλες εκκλησίες. Αναχρονιστική είναι επίσης η αναφορά σε κάποιο υποτιθέμενο πρόπλασμα «Ενωμένης Ευρώπης»: οι σχέσεις των ευρωπαϊκών κρατών ήταν πολύ διαφορετικές (και συχνά βρίσκονταν σε πόλεμο μεταξύ τους), τα ίδια τα ευρωπαϊκά κράτη ήταν πολύ διαφορετικά ως προς τη διάρθρωση, τη δομή και τη λειτουργία τους και, π.χ., τι να πούμε για τη Γαλλία, που όχι μόνο δεν πολέμησε κατά των Οθωμανών αλλά είχε, στο μεγαλύτερο διάστημα του 17ου και του 18ου αιώνα, θαυμάσιες σχέσεις μαζί τους; Αναχρονιστική μοιάζει κι η μέριμνα «για την περιφρούρηση των αρχών, αξιών και των ιδανικών της Δύσης» (που δηλώνει, σε σχόλιό του για το μνημείο, ο ιστορικός τέχνης κ. Ρογκάκος), η οποία μάλλον με σημερινές ευρωπαϊκές ανησυχίες σχετίζεται, τις οποίες, αν τις συνδυάσουμε με τον αναδρομικό τρόμο μπροστά σ’ έναν πρωτόγονα βαρβαρικό οθωμανικό κίνδυνο, ξυπνούν μάλλον την υποψία κάποιας ισλαμοφοβικής διαταραχής. Δυσκολευόμαστε τέλος να κατανοήσουμε την άποψη του κ. Φλαμπουριάρη, ότι ο φαλλικός οβελίσκος αποτελεί «σύμβολο της ελευθερίας», καθώς «αναφέρεται φιλοσοφικώς, και στον αγώνα του ανθρώπου κατά του μίσους που υποδουλώνει και υπέρ της χαράς που απελευθερώνει», ίσως επειδή μας λείπει η κατάλληλη εικονολογική ή φροϊδική παιδεία.

Εν κατακλείδι, πολύ φοβόμαστε ότι ένα τέτοιο ογκώδες μνημείο, με αυτό το ακόμα πιο ογκώδες και ελαφρώς υπερφίαλο σκεπτικό από πίσω του, μάλλον θυμηδία θα προκαλεί στους επισκέπτες, ιδίως αν κατά κακή τύχη διαθέτουν καλές ιστορικές γνώσεις. Και η ίδια η πόλη, το λιμάνι της οποίας θα βαραίνει τέτοιος μαρμαρένιος όγκος, θα μοιάζει με μια ανασφαλή για την ταυτότητά της πύλη σε μια φοβική και ταμπουρωμένη Ευρώπη – πολύ μακριά από μια ανοιχτή στον κόσμο πόλη που θα προτιμούσαμε ορισμένοι από εμάς, σε συμφωνία με κάποιες λιγότερο πολεμοχαρείς αλλά πάντως κερκυραϊκές, στο κάτω-κάτω, παραδόσεις. Επίσης, αντί για φαραωνικά μνημεία και απατηλές μεγαλοστομίες, θα προτιμούσαμε να τιμήσουμε τους προγόνους μας γι’ αυτό που όντως έκαναν: να τους τιμήσουμε, λέω, για την ταπεινή κι εντούτοις ηρωική τους απόφαση να πολεμήσουν, πλάι στους τότε κυβερνήτες τους και στα μισθοφορικά τους στρατεύματα, για να υπερασπίσουν την πόλη τους, τους ανθρώπους τους, τα σπίτια τους, από το πλιάτσικο ενός ισχυρού εχθρικού στρατού – αγνοώντας προφανώς τα θριαμβικά γεωπολιτικά οράματα του κ. Φλαμπουριάρη.

Δεχόμαστε όμως ως ειλικρινή τη διάθεση του κ. Φλαμπουριάρη να προσφέρει και, μιας και ο ίδιος νοιάζεται ιδιαίτερα για «τις αγγλοελληνικές σχέσεις» (είναι πράγματι, κατά δήλωσή του, ο πρώτος στόχος του ιδρύματός του, υπό την επωνυμία «Ίδρυμα Κερκυραϊκής Κληρονομιάς»), μια πολύ καλύτερη πρωτοβουλία, νομίζουμε, θα ήταν να χρηματοδοτήσει την ανέγερση ενός μνημείου για τα θύματα της αγγλικής αποικιοκρατίας στα Ιόνια Νησιά. Πιστεύουμε πράγματι ότι ένα τέτοιο μνημείο, ιδίως αν συνδυαζόταν με μια, οσοδήποτε καθυστερημένη, βρετανική συγγνώμη, θα βελτίωνε σημαντικά, σε τοπικό επίπεδο και γενικότερα, τις ελληνοβρετανικές σχέσεις.

Μ. Ματελότος

[1] Για τα γεγονότα τα ίδια (πολύ μακριά από τις μυθολογικές και τουριστικές παραλλαγές που ακουστήκανε πολύ το 2016, στην επέτειο των 300 χρόνων), βλ. π.χ. Διονύσιος Χατζόπουλος, Ο τελευταίος βενετο-οθωμανικός πόλεμος (1714-1718), Εκδόσεις Παπαδήμα, 2002, σελ. 235-297, κυρίως σελ. 282-287.

120 Σχόλια προς “Η αιχμή του οβελίσκου ή Κολόνες και φλάμπουρα (μια ανταπόκριση από την Κέρκυρα)”

  1. Να προσθέσουμε το σάιτ του κόντε: http://www.corfuheritagefoundation.org/
    Και δυο-τρία παραπλήσια κείμενα για τον οβελίσκο:
    https://autenergos.blogspot.com/2021/05/blog-post_13.html?fbclid=IwAR211RDskbMMTYSU-AuJa9wSdlcHyP9F76AciL_V9w1bLyyriwHsiw_sYIo
    http://www.kolivas.de/archives/413703

  2. spyridos said

    » εμείς θα φάμε μόνο 15 τόνους όρθιο μάρμαρο.»

    Το πουλί του Φλαμπουράρη

  3. leonicos said

    Καλημέρα

    Έβαλα σήμερα ένα ακόμα σχόλιο ατο χθεσινό
    για τους Michael Tziotis, Alexis, Aerosol, Πέπε
    που σχολιασαν μετά την αναχώρησή μου

    Και πάλι σας ευχαριστώ όλους, και τον Νίκο φυσικά για τη φλοξενεία

  4. Παναγιώτης Κ. said

    Προσέχω να μη μπερδέψω τον Φλαμπουριάρη με τον Φλαμπουράρη! 🙂

  5. spiridione said

    Ωραίος ο Ματελότος

  6. […] Εκείνο όμως που μας ανησύχησε περισσότερο από το ίδιο το γεγονός είναι ο ιστορικοπολιτικός λόγος που επιστρατεύθηκε για να το δικαιώσει. Το σκεπτικό πάνω στο οποίο στηρίζεται, αν μπορούμε να το πούμε έτσι, ο οβελίσκος (σκεπτικό που διαβάζουμε σ’ ένα τηλεγράφημα του ΑΠΕ-ΜΠΕ που αναπαράχθηκε σε πολλά ΜΜΕ), γέρνει τόσο πολύ, μας φαίνεται τόσο προβληματικό, που δεν θα ήταν άστοχο να το χαρακτηρίζαμε ανιστόρητο. Είναι καταρχήν συζητήσιμο το αν η Οθωμανική Αυτοκρατορία αποτελούσε τότε, στις αρχές του 18ου αιώνα, σημαντική απειλή για τη Ευρώπη, σε κάθε περίπτωση όμως δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει κάποιος ιστορικός που να αποδίδει στην απόκρουση των Οθωμανών από την Κέρκυρα την κοσμοϊστορική σημασία που της αποδίδει ο κ. Φλαμπουριάρης: «[…] η νίκη των Χριστιανών κάτω από τα τείχη της Κέρκυρας, οριοθετεί το τέλος της Οθωμανικής προέλασης στην Ευρώπη, την ανάπτυξη του κινήματος του Διαφωτισμού και τη γέννηση της σύγχρονης αστικής Δημοκρατίας». Είναι μάλιστα εντελώς παραπλανητική η άποψη του ιδίου ότι «Κάθε άλλη έκβαση των μαχών θα μετέτρεπε την Ευρώπη σε Οθωμανική Αυτοκρατορία», αφού η όποια οθωμανική απειλή για την κεντρική Ευρώπη είχε ήδη αποσοβηθεί οριστικά, πριν από τη λύση της πολιορκίας της Κέρκυρας, με τη συντριπτική ήττα των Οθωμανών από τους Αυστριακούς, στη μάχη του Πετροβαραντίν (5 Αυγούστου 1716). Μάλιστα, η προσπάθεια των οθωμανών διοικητών να κρατήσουν μυστική από τα στρατεύματά τους την είδηση αυτής της πανωλεθρίας σχετίζεται με την αιφνίδια διακοπή της πολιορκίας και τη χαοτική και ασύντακτη αποχώρησή τους από το νησί.[1] […]

  7. LandS said

    Το σκεπτικό πάνω στο οποίο στηρίζεται ο οβελίσκος… γέρνει.

    Ο οβελίσκος να μη γέρνει και χρειαστεί να κουβαλήσουμε τον Ούγκο Τονιάτσι και τη παρέα του να τον δέσουνε μη πέσει.

  8. Θρασύμαχος said

    Μια και ο λόγος για λίμπρο ντ’ όρο, αξίζει να προσεχθεί η εκδοχή Mitarachi με την οποίαν ο υπουργός υπογράφει επίσημα έγγραφα https://rm.coe.int/commdh-govrep-2021-7-reply-of-the-greek-authorities-en/1680a27094

  9. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    Έβαλα μια ελαφρώς διαφορετική, νεότερη βερσιόν του κειμένου του Ματελότου, μαζί με φωτογραφία.

    8 Το Mitarachi το είχα επισημάνει αλλά δεν είχα κάνει σύνδεση με λίμπρο ντ’ όρο, μάλλον δίκιο έχεις.

  10. leonicos said

    Άλλη μια αηδιαστική πρωτοβουλία καποιου εξέχοντος

    Μετά, θα έρχεται κάθε χρόνο την Κέρκυρα να γιορτάσει την επέτειο της εγκατάστασης του τερατουργήματός τοθ, και ο δημος,ο τσανακογλύφτης, θα τον υποδεχεται με τη φιλαρμονική

    Μεγάλη δόξα

  11. nikiplos said

    Δεν ξέρω γιατί αλλά το όλον, αισθητικά τουλάχιστον μου θυμίζει τα εγχειρήματα του Χάρυ Φουρνιέ στα Φιλιατρά Μεσσηνίας:
    Τον πύργο του Άϊφελ:

    Και το κάστρο των παραμυθιών:

    Με την υποσημείωση, ότι ο Μπάμπης έλεγε ελεύθερα, ότι έφτιαχνε παιχνίδια στα Φιλιατρά, γιατί … μπορούσε.
    Δεν τα πασπάλιζε με ιστορίες για αγρίους, όπως ο κόντε-Σπυρέτος, καθώς πειστικά μας δείχνει το άρθρο.
    Τεχνικά σχόλια:
    (Το μάρμαρο έχει ειδικό βάρος από 1,8-2,85. Αν υποθέσουμε ότι βάζει ασβεστίτη με 2.3, τότε οι 15 τόνοι αντιστοιχούν σε 6.5 κυβικά μέτρα). 8 μέτρα ύψος δεν είναι πολύ, εκτός εάν το βάλουν σε κάποια άλλη βάση και «πάρει» κάνα 10ρι τελικά. Πάντως ακόμη κι έτσι να είναι, τα 8 μέτρα, αντιστοιχούν σε έναν οβελίσκο πολύ ψηλότερο από αυτόν που δείχνει η μακέτα του πρώτου λίκνου του @1. Η μακέτα έχει έναν άνδρα σε πρώτο πλάνο και προοπτική, ώστε να φαίνεται μικρότερος ο οβελίσκος. Όσοι όμως έχουν δει οβελίσκο από κοντά, ξέρουν πως το σχήμα του – στενεύει πολύ αργά προς την κορυφή – λόγω προοπτικής, είναι τέτοιο ώστε να τον δείχνει πολύ ψηλότερο από ότι είναι στην πραγματικότητα.
    Φαραωνικές κατασκευές στην περιφέρεια, είναι τα κατά τόπους τσιμεντένια υπερ-Δημαρχεία, που έφτιαξε το εξάμβλωμα Καλλικράτης, νόθο «παιδί» του Καποδίστρια, που επέτρεψαν στον εκάστοτε βλαχοδήμαρχο να εκτονώσει τα εσώψυχά του και την ιδέα που θα έχει για τον εαυτό του. Ας επισκεφθούν όσοι δεν με πιστεύουν τα Δημαρχεία Θεσσ/νίκης του φτερωτού και του Μαρουσιού του Πα(ρ)τούλη να καταλάβουν τι εννοώ.

    Η προτελευταία παράγραφος: Εν κατακλείδι, πολύ φοβόμαστε ότι … αγνοώντας προφανώς τα θριαμβικά γεωπολιτικά οράματα του κ. Φλαμπουριάρη , αν μη τι άλλο αναδεικνύει τις πολιτικές ιδεοληψίες του δημοσιογράφου. Κανένα μέρος της χώρας μας δεν είναι ανοικτό, ούτε ορθάνοιχτο για κανέναν παράτυπο μετανάστη. Ούτε ανοικτά σύνορα, ούτε κλειστά. Λελογισμένη διαχείριση ενός άθλιου γεωστρατηγικού εργαλείου, που μας χτυπάει αλύπητα εδώ και δυό δεκαετίες. Δυστυχώς με αναπότρεπτη κρατική βία στο μέλλον, όσο κι αν δεν αρέσει αυτό στους πολλούς. Ούτε κι εμένα μου αρέσει εδώ που τα λέμε, αλλά με τα χάχα χούχα και την ωραία ατ(ι)μόσφαιρα δεν καζάντησε κανένας. Το ζήτημα είναι αν αναλάβουμε τις υποχρεώσεις μας, ή τις αναθέσουμε ως υπεργολαβία σε … Βορίδηδες και ΧΑβγίτες.

  12. Jago said

    Πολύ διαφωτιστικό και το δεύτερο λινκ που ανέβασε ο Δύτης. Βρε κοίτα κάτι πράματα…

  13. Πολύ ενδιαφέρον.

    Παρατηρείται πως και σε άλλες πόλεις γίνονται παρόμοιες παρεμβάσεις στο δημόσιο χώρο με περίεργο περιεχόμενο. Για παράδειγμα, στην Πρέβεζα, διαγωνίως απέναντι από το σπίτι του Οδυσσέα Ανδρούτσου (αλλά σε ανοιχτό ιδιωτικό χώρο) αποκαλύφθηκε προτομή του Ιωάννη Κωλέττη πράγμα που φέρνει διάφορους συνειρμούς.
    Πάντως, επειδή αυτό έγινε με πρωτοβουλία από την πλευρά της συμπαθούς και εκλογικά υπολογίσιμης κοινότητας των Συρρακιωτών που είναι εγκατεστημένοι στην Πρέβεζα, το θέμα δεν συζητείται.
    Ας πω όμως πως αυτά, έτσι ακριβώς, μου τα κατήγγειλε ένας φίλος, Συρρακιώτης και εκείνος, με αντιχουντικό αγωνιστικό μητρώο στα Γιάννενα, με το εμβληματικό ονοματεπώνυμο Ιωάννης Μακρυγιάννης. Αισθανόμουν σαν να ζω την ιστορία.

  14. geobartz said

    Ατυχώς, δεν ξέρω τίποτα γι’ αυτόν τον Φλαμπουριάρη και δεν μπορώ να προσφέρω στη συζήτηση. Έναν Φλαμπουράρη ξέρω, που δεν είναι ούτε κόντες ούτε κοντός, μολονότι το όνομά του είναι …κοντότερο κατά μία κεραία. Για όσους δεν τον θυμούνται, σημειώνω ότι ήταν σημαίνον υπερστέλεχος του παρελθόντος, ασχολούμενος αποκλειστικά ως κομματικός αστυνόμος εντός των τότε κυβερνήσεων. Είχε και μια μικρούλα αμαρτιούλα, ότι δλδ, ενώ εκτελούσε μόνο κομματικά καθήκοντα, μισθοδοτούνταν από τον κρατικό κορβανά. Θα μου πείτε, έσταξε η ουρά του γαϊδάρου! Ένας μισθός ήταν αυτός. Μια λαμογιά ανεπαίσθητη μπροστά στα λουκούλεια φαγοπότια που γίνονταν/ γίνονται νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων!

  15. sarant said

    11 Kαλά λες για τη μακέρα

  16. Πουλ-πουλ said

    11.
    Το ειδικό βάρος του μαρμάρου είναι 2.7 (π.χ. πεντελικό). Το 2.3 αντιστοιχεί σ’ αυτό που θα λέγαμε σήμερα πωρόλιθο.

  17. Aghapi D said

    Καλημέρα
    φρίττοντας, δέν κρατήθηκα και ανέτρεξα στην Ιστορία για να «συνέλθω»

    https://el.travelogues.gr/tag.php?view=446&page=2

    Υπάρχει, βεβαίως, και ο Μαύρος Οβελίσκος : https://www.culturenow.gr/o-mayros-oveliskos-to-mnimeio-mias-dyskolis-epoxis/

  18. Nestanaios said

    Τα ιδιωτικά σε ιδιωτικούς χώρους και τα δημόσια σε δημοσίους χώρους. Αυτή την διάκριση ποίοι θα τολμήσουν ποτέ να την κάνουν;

  19. Nestanaios said

    3.

    69 – 13 = 65.

  20. loukretia50 said

    Κλασικός αιγυπτιακός , μαύρος ή … εδώδιμος, ο οβελίσκος παραμένει αταίριαστος.
    Αν κι εγώ συνήλθα όταν είδα την Αυστραλέζικη οπτική! -Τhink pink!
    (θα με φάει η μαρμάγκα? )

    Special event – Sydney 2014

    Giant pink condom lowered onto Sydney’s Hyde Park Obelisk to fight AIDS in NSW
    https://www.dailytelegraph.com.au/news/nsw/giant-pink-condom-lowered-onto-sydneys-hyde-park-obelisk-to-fight-aids-in-nsw/news-story/8bd2497e7a078b8862832c494a3c9e6d

  21. Νέο Kid Al Afrikii said

    Όχι Οβελίξ, όχι! Αυτό το πράγμα στη μέση της πλατείας του χωριού μας θα είναι εντελώς αταίριαστο!…

  22. […] [1] Για τα γεγονότα τα ίδια (πολύ μακριά από τις μυθολογικές και τουριστικές παραλλαγές που ακούστηκαν πολύ το 2016, στην επέτειο των 300 χρόνων), βλ. π.χ. Διονύσιος Χατζόπουλος, Ο τελευταίος βενετο-οθωμανικός πόλεμος (1714-1718), Εκδόσεις Παπαδήμα, 2002, σελ. 235-297, κυρίως σελ. 282-287. […]

  23. sarant said

    21 A μπράβο, πολύ εύστοχο. Να το πάρουν για σύνθημα οι Κερκυραίοι!

  24. Alexis said

    Δεν μου κάνει καμία εντύπωση η ιστορία. Το ελληνικό κράτος διαχρονικά και με όλες τις κυβερνήσεις λειτουργεί ως φασουλής και δουλικό των εκάστοτε ισχυρών.

    #0: Πειράζει, αφενός διότι το κράτος πολύ εύκολα συγκατατέθηκε στο καπρίτσιο ενός πλούσιου.
    Μερικές φορές δεν χρειάζεται κάν να είναι πλούσιος. Ένας ημιμαθής με «όραμα» και πειστικό λόγο αρκεί.

  25. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Όχι Οβελίξ, όχι! Αυτό το πράγμα στη μέση της πλατείας του χωριού μας θα είναι εντελώς αταίριαστο!…

    Ναι… ενώ η πυραμίδα του Μυταράν είναι ταιριαστή 😛

    Το πουλί του Φλαμπουράρη

    Του Στάλιν να δεις:

  26. Avonidas said

    Να πω την κακία μου: αυτός ο Βολτέρος πόσα βολτ είναι;

    Συγγνώμη, αλλά το βρίσκω διαστροφή να απλογραφούμε τον Voltaire, όταν διαθέτουμε «αι» και είναι ήδη εκεί απ’ τη μάνα του :-/

  27. leonicos said

    Ξαναμπήκα και ξαναβγαίνω

  28. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    26# Βολτέρως είναι ωραία επωνυμία για κατάστημα ηλεκτρολογικού εξοπλισμού.

  29. Avonidas said

    #28. Στοιχηματίζω ότι κάπου υπάρχει ήδη τέτοιο μαγαζί 🙂

  30. dryhammer said

    28. (26) Ντράπηκες να πεις πως είναι ωραίο όνομα για μάρκα δονητών;

  31. Avonidas said

    #30. Ε, όχι δα! Ο Βολτέρως είναι δια φωτισμό!

  32. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    30# Δεν το σκέφτηκα. Ακόμα καλύτερο, σα δε ντρέπεσαι.

  33. ΣΠ said

    28
    Βολτέρως είναι ο κεραυνοβόλος έρως.

  34. dryhammer said

  35. ΣΠ said

  36. Πέπε said

    Δεν ξέρω αν ο Κερκυραίος τα λέει όλα σωστά ή τα μισά ή τίποτε (εκ πρώτης όψεως τον βρίσκω πειστικό), αλλά αναμφισβήτητα έχει χιούμορ αντάξιο της φήμης των Επτανησίων.

  37. Πέπε said

    …και οπωσδήποτε, για κάποιον που στην ουσία θέλει να πει «κύριε κόμη, δεν είσαι κόμης, είσαι ένας γάιδαρος με πολλά λεφτά, και την εγωκεντρική προσφορά σου δεν τη θέμε γιατί είναι ένα νεοπλουτίστικο καρακιτσαριό που προσπαθείς να το περιτυλίξεις μ’ έναν ιστορικό αχταρμά»,

    αλλά δεν μπορεί και πρέπει να το πει λίγο πιο εύσχημα,

    ε, μια χαρά τα κατάφερε.

  38. Costas X said

    Καλησπέρα, έπρεπε να γράψω κι εγώ κάτι, έστω βιαστικά από τη δουλειά, ως Κερκυραίος της διασποράς !

    1. Από ότι έχω καταλάβει περί οβελίσκου Φλαμπουριάρη, αυτό που στενοχωρεί τους Κερκυραίους είναι η θέση που επιλέχτηκε, αντί μιας θέσης μπροστά στον προμαχώνα Σαραντάρη (όχι Σαραντάκου!) του Νέου Φρούριου, όπου έγιναν οι μεγάλες μάχες με τους Γενίτσαρους.

    2. Υπάρχει και άλλος, πιό μικρός, οβελίσκος στην Κέρκυρα, αυτός που ανήγειραν οι Άγγλοι κοντά στις φυλακές, προς τιμήν του αμείλικτου αρμοστή Ουάρδου.

    3. Όποιος δηλώνει «κόντες» στην Κέρκυρα, εδώ και τουλάχιστον 100 χρόνια, γίνεται περίγελως και βαφτίζεται με νέο όνομα, όπως «κόντε Πεινάω», «κόντε Μπουγάδας» κ.λ.π. 🙂

  39. Prince said

    Να λέμε ένας «ογκώδης οβελίσκος» είναι σωστό; Δεν είναι σα να λέμε π.χ. τεράστιο πετραδάκι;
    Βέβαια αν πεις ογκώδης οβελίας, προκαλείς σιελόρροια…

  40. Avonidas said

    Του κόντε Φλαμπουριάρη
    το όρθιο στειλιάρι
    στης Κέρκυρας τη μέση
    καθόλου δε θ’ αρέσει!

    Καταμεσίς στο πόρτο
    θα ‘ναι μεγάλο φόρτο,
    φροϋδικές συγκρίσεις
    εγείρει, κι αντιρρήσεις.

    Κι αν ζήλεψε ακόμα
    του Ντούγκλα την κολώνα
    και θέλει ο Σπυρέτος
    να δείξει ανυπερθέτως

    με μέτρα οχτώ κοντάρι
    σαν τι λογής κιμπάρη
    και ντούρο έναν κοντόρο
    έχουν στο λίμπρο ντ’ όρο

    ας στήσει στην αυλή του
    το όρθιο πουλί του
    κι αν θέλει, στα υστερνά του,
    και να θαφτεί αποκάτου

    σαν άλλος φαραώ,
    που είναι ταιριαστό
    στης κοινωνίας εν τέλει
    τα εξέχοντα τα μέλη.

  41. Avonidas said

    #39. Οβελός, όχι οβελίας.

    (Από την ίδια ρίζα δεν είναι κι η βελόνα; )

  42. Prince said

    41. Έστω. Όμως «ογκώδης οβελίσκος»;

  43. Avonidas said

    #42. Η συγκεκριμένη αρχιτεκτονική κατασκευή, όμως, «οβελίσκος» έχει επικρατήσει να λέγεται, ανεξαρτήτως μεγέθους. «Οβελός» είναι μόνον η σούβλα.

  44. Αγγελος said

    Αβωνίδα, μας βγήκες και στιχοπλόκος τώρα; Μπράβο! Πολυτάλαντος!

  45. odinmac said

    Στο σημείο που ήθελαν να τοποθετήσουν τον οβελίσκο υπάρχει ήδη η Απήδαλος Ναυς (ομηρικό σύμβολο της Κέρκυρας) αλλά ήδη, στις 13-05-21,πήρε αρνητική γνωμοδότηση από το Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής του Υπουργείου Περιβάλλοντος οπότε δεν είναι δυνατή η πολεοδομική άδεια.

  46. Avonidas said

    #44. «τώρα»;!

  47. Μπορείς να την πεις και βελόνα. Ενίοτε κούφια.

  48. Avonidas said

    #47. Είσθε λουπενολόγος, Δύτα;

    (Να πω την αλήθεια μου, αυτό το άρθρο μου έφερε στο μυαλό, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, το Εκκρεμές του Φουκώ του Ουμπέρτο Έκο, με τις συνωμοσίες και τις θεωρίες για βελόνες, οβελίσκους, κεραίες κλπ.)

  49. spiridione said

    38. Ήθελαν να το βάλουν μπροστά στον προμαχώνα Σκάρπωνα, αλλά απορρίφθηκε από το ΚΑΣ.

  50. 48 Λουπενολόγος δεν κατάφερα να γίνω, ωστόσο ναι, ενδιαφέρομαι για τα τελλουρικά ρεύματα 🙂 https://dytistonniptiron.wordpress.com/2009/03/18/agartha/

  51. odinmac said

    45 Με μπέρδεψε κι εμένα έτσι όπως το ‘γραψα!
    Τέλος πάντων εννοώ ότι ακυρώθηκε η εγκατάσταση του οβελίσκου.

  52. Πέπε said

    @40

    …τα εξέχοντα τα μέλη 🙂 🙂 🙂

    (έχει και μια άλλη φατσούλα με παλαμάκια αλλά δεν την ξέρω)

  53. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    37 Έτσι!

    40 Μωρέ μπράβο, νέο ταλέντο!

    45-51 Αυτή την εξέλιξη δεν την ήξερα

  54. Avonidas said

    #21. Δεν ξέρω αν το συζητήσαμε στο άρθρο για το «Αστερίξ και Κλεοπάτρα»: αυτή η μπηχτή του Μαζεστίξ στον Οβελίξ που φτιάχνει το μενίρ-οβελίσκο («ας παραμείνουμε Γαλάτες»), μήπως είναι υπονοούμενο για τις αλλεπάλληλες περιόδους «αιγυπτιομανίας» που διερχόταν η Δυτική Ευρώπη γενικά, και η Γαλλία ειδικά, κατά τον 19ο και 20ο αιώνα (1820s, 1890s, 1920s… );

    https://en.wikipedia.org/wiki/Egyptomania

  55. spiridione said

    45. Ω, σημερινή εξέλιξη.
    Κόλαφος για τον κόντε
    https://enimerosi.com/article/57375/Aperripse-ton-obelisko-to-Sumboulio-Arxitektonikis

  56. sarant said

    55 Eίναι άραγε δεσμευτική η γνωμοδότηση; Δηλαδή απορρίπτεται ο οβελίσκος;

  57. odinmac said

    Τι δεσμευτική; το λινκ του 55 μιλάει για προαπαιτούμενη:

    «Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι πλέον δυνατή η έκδοση άδειας από την Πολεοδομία, καθώς η γνωμοδότηση του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής, όπως ακριβώς και αυτή του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου είναι προαπαιτούμενα για την έγκριση της εν λόγω άδειας.»

  58. skol said

    Αυτό το ανέκδοτο πάντως με τους Κερκυραίους που κράτησαν τους Οθωμανούς μακριά από την Ευρώπη καλό είναι να μείνει σαν αντίβαρο στο άλλο ανέκδοτο που κυκλοφορεί για την γενναιότητα των Κερκυραίων (διαμαρτύρεται λέει ένας Κερκυραίος που τον στέλνουν στο μέτωπο να πολεμήσει: «Ωρέ πού μας πάτε τρεις χιλιάδες άτομα μοναχούς μας!» -ή κάπως έτσι). Αλλά ας μείνει χωρίς τον οβελίσκο!

  59. spiridione said

    56. Προβλέπεται είδα κάποια προσφυγή κατά της γνωμοδότησης.
    Καλά, ο κόντες αναγγέλλει εγκαίνια και καλεί την Π.τ.Δ. χωρίς να έχει τελειώσει με τα διαδικαστικά;

  60. Μαρία said

    59
    Πολύ περίεργο. Τώρα πρέπει να αναζητήσει άλλα μέρος, για να τον βάλει 🙂

  61. sarant said

    59 Μα αυτό είναι το περίεργο!

  62. skol said

    60 🙂 Αυτή την ερώτηση καλό είναι να προσέξει πού θα τη κάνει

  63. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    [1]: Για τα γεγονότα τα ίδια (πολύ μακριά από τις μυθολογικές και τουριστικές παραλλαγές που ακουστήκανε πολύ το 2016, στην επέτειο των 300 χρόνων), βλ…. κλπ.
    Εμ, βέβαια!
    Αφού και τα ΕΛ.ΤΑ, στις 20.10.2016, κυκλοφόρησαν Αναμνηστική Σειρά Γραμματοσήμων για να ’’αναδείξουν τη σημασία του κορυφαίου αυτού ιστορικού γεγονότος στη διαμόρφωση του ευρωπαϊκού πολιτισμού’’ ισχυριζόμενα, παράλληλα, ότι: ’’Η πολιορκία της Κέρκυρας, το 1716, αποτελεί πολυδιάστατο ιστορικό γεγονός που σημάδεψε τη Νεώτερη Ιστορία της Ελλάδας και ολόκληρης της Ευρώπης. Η απώθηση των Οθωμανών στην Κέρκυρα ανέκοψε την Οθωμανοποίηση της Ευρώπης, διατήρησε τα Επτάνησα στον δυτικό κόσμο και αποτέλεσε ορόσημο για τη διαμόρφωση του ελληνικού κράτους’’ (Από την ιστοσελίδα τους) http://www.elta.gr/Portals/0/images/Kerkyra_stamp.jpg

    >> …με τη συντριπτική ήττα των Οθωμανών από τους Αυστριακούς, στη μάχη του Πετροβαραντίν (5 Αυγούστου 1716). Μάλιστα, η προσπάθεια των οθωμανών διοικητών να κρατήσουν μυστική από τα στρατεύματά τους την είδηση αυτής της πανωλεθρίας σχετίζεται με την αιφνίδια διακοπή της πολιορκίας και τη χαοτική και ασύντακτη αποχώρησή τους από το νησί. [1]
    Αξιοσημείωτη είναι η «ιστορική» ερμηνεία της αιφνίδιας διακοπής της πολιορκίας, που αναφέρουν τα ΕΛ.ΤΑ. στο σχετικό προσπέκτους της σειράς αυτής:

    Οπότε, τι να σου κάνει και ο κ. κόντες; Πολύ θέλει να πάρουν τα μυαλά του αέρα και να … οραματιστεί έναν οβελίσκο; 🙂 😬

  64. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @60,62. Ὅποιος τοῦ πεῖ ποῦ νὰ τὸν βάλει, θὰ τὸν κρεμάσουν στὸ πλωριὸ κατάρτι. 🙂

  65. sarant said

    63 Δεν έχεις και άδικο

  66. loukretia50 said

    – Ω, λατρευτή Τζωρτζίνα μου, γλυκειά σα νουγκατίνα,
    δώρο σου πρέπει ακριβό, γιατί είσαι κοντεσίνα.΄
    Μα αντάξιο τση χάρης σου ρεγάλο δεν ευρίσκω
    Γιαυτό κι εγώ παράγγειλα οχτάμετρο οβελίσκο.

    Και θα χαράξουν πάνω του καρδιά με τ΄όνομά σου
    Θα καμαρώνει η νόνα σου, ο κύρης κι η μαμά σου.
    Θα τον φυτέψουν πάραυτα καταμεσίς στην πιάτσα
    Να σκάσει απ΄τη ζήλεια της κάθε σεμνή κυράτσα.

    Το έργο αυτό θα ζήλευε ακόμα κι ο Βολταίρος
    Θα φωτιστεί με χίλια βολτ ο πύρινός μου έρως.

    Τη λόγχη αυτή του έρωτα θα τη θαυμάζουν όλοι
    Δική μου θάναι η πιο τρανή σ΄ολάκερη την πόλη

    – Μα κόντε Περικλέτο μου, ντροπή τέτοιες δηλώσεις!
    Θα φρίξουν όλες οι γριές αν δε με στεφανώσεις…

    – Πανώρια κοντεσίνα μου, εγώ με τα φλουριά μου
    πληρώνω το ονόρε μου κι όλη τη γκλαμουριά μου
    ΛΟΥ
    Μνημεία αξιοζήλευτα …μόνο για ανηλίκους!
    Την ευτυχία θεωρούν απλά ζήτημα μήκους

  67. Πέπε said

    Μετά από τα εξέχοντα μέλη του Αβονίδου (#40), ο πύρινος έρως της Λουκρητίας (#66). Θυμήθηκα τον πέτσινο μαρκαδόρο του Χρηστίδη.

    Τον είχα ξανααναφέρει κάποια φορά, αλλά τώρα βρήκα ότι κάποιος έχει αναβάσει και το χωρίο:

    «Ο πονηρός λοχίας πρόλαβε και έπιασε στήθος και άκρη κώλου,ενώ η φλογερή Μαριάννα ακούμπησε με το γόνατό της το όργανό του. (Πώς είπες; Γελοία λέξη; Ορίστε,βρες μου μια άλλη. Για να σε δω. Πέος; Ξεφτίλα. Φύση; Αίσχος. Παλαμάρι; Ξεπερασμένη. Φαλλός; Αριστοφανική. Πιπί; Τσουτσούνι; Κρέας; Σάρκινο Σπαθί; Πέτσινος Μαρκαδόρος; Έλα στη θέση μας,επικριτικέ,επιπληκτικέ και επιληπτικέ νονέ μου.)

  68. loukretia50 said

    40. όντως έξοχα τα εξέχοντα μέλη!

    Ο νεαρός Αβονίδας όμως είναι παλιός και στην πιάτσα των στιχοπλόκων!
    Όπως και άλλοι που αποφεύγουν να δώσουν δείγμα γραφής

  69. Avonidas said

    #67. Φύση; Αίσχος.

    Τι θυμήθηκα τώρα… Παλιάαα, πολύυυ παλιά, ένα θεατρικό με τον Τσιβιλίκα («Έλα το βράδυ, θα είμαι με μια φίλη σου» ήταν ο τίτλος, αν δεν απατώμαι). Και που λέτε, ο Τσιβιλίκας, στο διαμέρισμα, εκεί που πάει να προσεγγίσει την περί ης ο λόγος φίλη, σκοντάφτει σ’ ένα τειχίο/προεξοχή/σταλαγμίτη (πώς διάλο τα λένε αυτά τα αρχιτεκτονήματα του διαβόλου που άλλοτε ήταν πολύ της μοδός; ) – κι ακολουθεί ο εξής σπαρταριστός διάλογος:

    – Αυτό το ντουβάρι έβαλε σημάδι την αντρική μου φύση!

    – Και τι έγινε;

    – Νεκρά φύση!

    (Τι πάω και θυμάμαι όμως, ο π***της…)

  70. Avonidas said

    #67. Στην κατεύθυνση του πέτσινου μαρκαδόρου, να προτείνω κι εγώ τη δημογραφίδα – εγγυημένη λύση στο δημογραφικό μας πρόβλημα. 😉

  71. Alexis said

    #67: Κάτι παλιά πορνοβιβλία δήθεν ερωτικής λογοτεχνίας, έλεγαν «το σεξ του»
    Ό,τι πιο ηλίθιο έχω ακούσει…

  72. Alexis said

    #70: Κι εγώ «μαγιόξυλο» που είναι και της εποχής 😍

  73. Πέπε said

    72

    και γαμιόξυλο

  74. Μαρία said

    67
    Αυτό το όργανο είναι πολύ ζημιάρικο. Φίλη πριν απο χρόνια απευθύνθηκε σε Γάλλο μουσικό λέγοντάς του: Παίζετε θαυμάσια votre organe αντί instrument.

  75. sarant said

    O Mποστ δεν έχει κάπου ένα «παίζων με πάθος το όργανόν του»;

  76. Καλά ρε, ούτε ένα άρλεκιν δεν έχετε ξεφυλλίσει? Φαίνεται τζάμπα γράφουνε για τον καυτό, παλλόμενο ανδρισμό του πλούσιου, μπρατσωμένου παιδαρά που πάει και χώνεται στο υγρό κέντρο της ηδονής της πτωχής πλην τιμίας γκόμινας.

  77. 75 Σταυροφόρος αν καλοθυμάμαι?

  78. Avonidas said

    #76. Α να χαθείς, Χτήνος, μας κατακαύλωσες βραδιάτικα!

    (Πόσες φορές έχει μπει κι έχει βγει φέτος το Τριώδιο στο ιστολόγιο; Έχασα το λογαριασμό 😛 )

  79. loukretia50 said

    76. Καλά, το ξέρουμε ότι είσαι ευαισθητούλι, αλλά να διαβάζεις και Άρλεκιν…

    Και η δική μου σχετική κουλτούρα είναι λειψή.
    Ίσως έπρεπε να διαβάσω περισσότερα από Εμπειρίκο – δεν προχώρησα μετά τον Α΄τόμο!

  80. Μη με βλέπετε έτσι γαμόφατσα, έχω εγκυκλοπαιδική μόρφωση εγώ.

  81. Pedis said

    Η Ρώμη είναι η πόλη με τους περισσότερους οβελίσκους,

    έξω οι κολώνες, με πιο ονομαστή εκείνη του Τραιανού (καμιά τριανταριά μέτρα ύψος),

    σχεδόν όλοι οι οβελίσκοι Αιγυπτιακοί, λεία των αρχ. Ρωμαίων.

    Πεσμένοι ή παραχωμένοι άρχισαν να ξανασηκώνονται κατά τη διάρκεια του σύντομου παπάτου του Σίξτου V στα τέλη του 16ου αι υπό τη διεύθυνση ενός σχετικά παραγνωρισμένου όσον αφορά το ευρύ κοινό, μα εξαιρετικά ιδιοφυή αρχιτέκτονα, του Domenico Fontana. Ο Φοντάνα σήκωσε τέσσερις (τρεις θυμόνουν, τέσσερις λέει η βικι, θάχει δίκιο, βαριέμαι να το ψάξω περισσότερο) οβελίσκους.

    Ο κοντότερος οβελίσκος έχει ύψος διπλάσιου από αυτόν που θέλει να μας φέρει ο ψεύτο-κόντες για να προσβάλει ουσιαστικά τους Έλληνες αλλά και την ανώτατη αρχόντισσα της Δημοκρατίας μας. 🥳

    Τετρακόσια χρόνια μετά τον Φοντάνα και δύο χιλιάδες χρόνια από την επιχείρηση της μεταφοράς της λείας των Ρωμαίων από την Αίγυπτο στη Ρώμη, οβελίσκων ύψους από καμιά 15αριά μέχρι 30καί μέτρα, το τσουτσούνι των 8 μέτρων αποτελεί ουσιαστικά ντροπή για τον Ελληνισμό. 😩

    Φοβάμαι η Κυρία (το Κ κεφαλαίο) Πρόεδρος/Προεδρίνα/Προεδρέσσα, ό,τι προτιμάτε, θα βγει Σαρτζετάκης νο2.

    Μετά την τιμητική επίσκεψη στο δικό μας το ελληνικό, αν και νιοστό Τείχος στον μετά το ’89 Ελεύθερο Κόσμο

    το σλογκαν των τουίτυ-συριζαίων «τι ψηφίσατε ρε μαλάκες;!» μάλλον θα το λουστούνε. 🤣🤨

  82. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    40, 66
    Μπράβο και πάλι μπράβο,
    τρέχω στην καπελού
    δυο ημίψηλα να λάβω
    με σέβας να τα βγάλω
    το ένα για τον Άβο
    και τ΄άλλο για τη Λου!

    72 >>μαγιόξυλο
    μαγιόψιλο, το ψι με ωμέγα

  83. Κουτρούφι said

    Σύμφωνα με όσα διαβάζουμε, η νίκη έναντι των Οθωμανών το 1716 στην Κέρκυρα αποδίδεται σε έντονα καιρικά φαινόμενα τα οποία προκάλεσαν ανεπανόρθωτες καταστροφές στο στρατόπεδο των Οθωμανών ώστε αυτοί να αναγκαστούν να αποσυρθούν. Η ελληνορθόδοξη εκκλησία το απέδωσε σε θαύμα του Αγίου Σπυρίδωνα και καθιέρωσε εορτή στις 11 Αυγούστου. Η καλοκαιρινή αυτή εορτή είναι αρκετά γνωστή σε όλη την Ελλάδα. Υπάρχει όμως και άλλο περιστατικό το οποίο συνδέεται με τα γεγονότα αυτά. Συγκεκριμένα, οι λατίνοι της Κέρκυρας, θέλησαν και αυτοί να ευχαριστήσουν τον Αγ. Σπυρίδωνα και προσπάθησαν να τοποθετήσουν αφιερώματα στον ορθόδοξο ναό του. Όμως ο Αγ. Σπυρίδωνας δεν συμφωνούσε με αποτέλεσμα να επέμβει και όχι μόνο να καταστρέψει τις εγκαταστάσεις των λατίνων στην Κέρκυρα σκοτώνοντας τουλάχιστον εννιακόσιους λατίνους μεταξύ αυτών και τον Βενετό στρατιωτικό διοικητή Andrea Pisani αλλά και να ρίξει κεραυνό στο σπίτι του στη Βενετία. Το άλλο αυτό θαύμα του Αγίου Σπυρίδωνα καθιερώθηκε το 2012 να εορτάζεται στον Πειραιά (ο Αγ. Σπυρίδωνας είναι πολιούχος και στον Πειραιά) κάθε δεύτερη Κυριακή του Νοεμβρίου. Ιδού η σχετική εγκύκλιος του Σεβ. Πειραιώς Σεραφείμ: https://www.impantokratoros.gr/BC24A265.el.aspx

    Νομίζω ότι ο χαρακτήρας της εορτής αυτής (χαρακτηριστικό το τροπάριο) δεν είναι σε αρμονία με το πνεύμα του διδάγματος που θέλει να διακηρύξει o κόντες στον οβελίσκο του.

    ΥΓ. Σύμφωνα με την wiki ο Andrea Pisani πράγματι σκοτώθηκε από εκρηξη στην Κέρκυρα αλλά αυτό έγινε το Σεπτέβριο του 1718 και όχι το Νοέμβριο του 1716.

  84. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    …εκφράστηκε με ζεστά και επαινετικά λόγια για τη νυν Περιφερειάρχη της Π.Ι.Ν…, αναφέροντας: «…Τώρα, όμως, με την ώθηση της ζακυνθινιάς εξαιρετικής Περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων, αγαπητής μου Ρόδης Κράτσα – Τσαγκαροπούλου θα επισκεφθώ τη Ζάκυνθο πολύ σύντομα…Η Περιφερειάρχης στηρίζει τις πρωτοβουλίες μας…».
    https://enimerosi.com/article/57244/I-poliorkia-tou-1716-o-obeliskos-kai-i-Enosi-tis-Eptanisou

    Κράτσα και μεταξωτά μαντήλια
    https://luben.tv/stream/202161

  85. ΕΦΗ - ΕΦΗ said


    Κόμηδες και κόμισσες του Ιονίου με οβελίσκους
    …»Η πεθερά μου έχει καταγωγή από την οικογένεια Φλαμπουριάρη», έχει πει στη Ζάκυνθο η περιφερειάρχης μας… «

  86. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Οβελίσκοι και μενίρ
    https://enimerosi.com/article/57404/Obeliskoi-kai-menir

  87. Alexis said

    #40, 66, 82:
    Εσείς το κοροϊδεύετε μα το ‘πε μια τσιγγάνα
    τα φλαμπουροεγκαίνια πως θα τα κάνει η …Γιάννα!

  88. loukretia50 said

    Μπονζούρ!
    ε, αφού πιάσαμε τη βαρειά κουλτούρα…

    A la maniere de V.Hugo (by Palamas – η μίξη μου!)

    -Φτωχό παιδί, που κάθεσαι ξυπόλυτο στις ράχες
    για να μην κλαις λυπητερά, τ’ ήθελες τάχα να ‘χες?
    -Διαβάτη,
    μου κράζει το Ελληνόπουλο με το γαλάζιο μάτι:
    τέτοιο τσαντάκι θέλω, να!

  89. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    81 τέλος
    Άμα έχεις τέτοιες υποψίες για την Κάθριν να της δώσουμε να μελετήσει, μη μείνει πίσω 😎
    https://www.sartzetakis.gr/points/ellinismos10.html

    83
    Ωραίος ο Αη-Πίπης. Έτσι τους πρέπει των Φράγκων, να τους ξηγιόμαστε χριστιανική αγάπη.

  90. eran said

    Πολλά και ενδιαφέροντα στοιχεία για τα παραπάνω πρόσωπα και αξιώματα εδώ: http://www.kolivas.de/archives/413703

  91. sarant said

    88 Μπράβο Λου!

    90 Πράγματι πολύ ενδιαφέρον, π.χ.

    Ωστόσο, ο κ. Σπύρος Ξένος που έχει θητεύσει επί μακρόν στη θέση του υπεύθυνου της Γραμματείας Κληροδοτημάτων της Μητρόπολης της Ζακύνθου, όχι μόνο θεωρεί αυτή την υπόθεση «Το μεγάλο φαγοπότι», αλλά επιμένει ότι το λεγόμενο «Διάταγμα» των Ενετών του 1783 αφορά παραχώρηση «κατόπιν δημοπρασίας στους Φλαμπουριάρη μόνο για επιστασία και φροντίδα και όχι ως κυριότητα». Η όλη υπόθεση έχει φτάσει, ως γνωστόν, στα δικαστήρια, ενώ εκπρόσωπος της Εκκλησίας έχει κάνει σαφές ότι έχει δεχθεί απειλές ακόμη και για τη ζωή του και ο δήμαρχος Ζακυνθίων Νικήτας Αρετάκης θεωρεί ότι «ο εμίρης δεν θέλει να κάνει επένδυση στη Ζάκυνθο, θέλει να κάνει αποικισμό»!

  92. dryhammer said

    90, 91β. Αυτό είναι το δεύτερο λίκνο του #1. [Σημειώνω την έλλειψη επιμέλειας]

  93. dryhammer said

    92. Το τρίτο λίκνο είναι [… μαλάκα που κουνάς και το δάχτυλο]

  94. spiridione said

    Και το Navagiogate εδώ έχει διάφορα έγγραφα για όποιον ενδιαφέρεται
    https://navagiogate.com/ntokoumenta/
    Έχει εκδοθεί απόφαση ασφαλιστικών μέτρων κατά του Εμίρη, υπάρχει στο σάιτ και έχει όλο το ιστορικό. Διαβάζω ότι έχει εκδοθεί απόφαση επί της τακτικής αγωγής που έκρινε αλλιώς, αλλά δεν την έχω δει ονλάιν. Πρόσφατα εκδόθηκε και βούλευμα και πάλι εις βάρος του Εμίρη και των παρατρεχάμενων και παραπέμφθηκε η υπόθεση στην Εισαγγελία Διαφθοράς, αλλά ούτε αυτό το έχω βρει.

  95. eran said

    92. Ναι, όντως. Συγγνώμη, δεν το διέκρινα εκεί.

  96. spiridione said

    Για το βούλευμα
    https://www.documentonews.gr/article/apath-kai-me-th-boyla-h-agora-toy-emirh-sto-nayagio/

  97. Pedis said

    # 89 – Ωραίος ο Γίγας! Και να φανταστείς ότι αυτός, τουλάχιστον, στα νιάτα του για τους δικούς του «λόγους γραφείου» τα μουλάρωσε και τους δυσκόλεψε. Ετούτη εδώ έχει καθαρογράψει μνημόνια.

    Τίποτα-τίποτα, την επόμενη φορά αντί για γυναίκα και (έλληνα) δικαστικό (μπρρρρ), ας δοκιμαστεί η λύση του/της διεμφυλικού μαθηματικού για ελπίδα διαφορετικότητας και αισιοδοξία ότι κάτι νέο συμβαίνει στο παλάτι. 😋😆

  98. sarant said

    92 Δίκιο έχεις.

  99. Pedis said

    + 97 … έλληνα δικαστικού, έγραψα …

  100. spyridos said

    Αυτό το άρθρο πέρα από τη σοβαρή πλευρά του περιείχε και μια υπόσχεση για γέλιο που ευτυχώς δεν διαψεύσθηκε.
    Ας είναι καλά οι σχολιαστές που μας έφτιαξαν το συκώτι.

  101. spyridos said

    89

    Η εμπάθεια του Σαρτζετάκη στο άρθρο αυτό έχει κυρίως προσωπικές ρίζες.
    Η μάνα του ήταν Μακεδόνισσα (ορίτζιναλ όχι καθιαυτού-ματζίρισσα) και ο πατέρας τους ματζίρης Κρητικός μισητός στο χωριό (Ζέλενιτς) και την οικογένεια της μάνας του. Πολλοί της μητρογονικής του οικογένειας πολέμησαν στο Βίτσι με την μεριά των ανταρτών.
    Η ψυχολογική αντίδραση του Σ. από τα παιδικά του χρόνια ήδη εξηγούν και τη μύγα και την πετριά. «Εθνος ἀνάδελφον…» κτλ

  102. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    101# Δεν ήξερα περί Βίτσι, κι εδώ στο λυγξ δε λέει τπτ σχετικό ο ίδιος 🙂
    Πάντως τους φασίστες μια χαρά τους ξεπλένει.

    […] δ ὲ ν ὑπάρχουν ἄρρωστοι ἐθνικιστές . ῾Ο ἐθνικισμὸς ἀποτελεῖ
    ἰδεολογία ἄσχετη καὶ ἔξω ἀπὸ κάθε κομματικὴ ἢ ἄλλη τοποθέτησι.
    Μόνον ξενοκίνητη, ἀπὸ ἐπιγόνους τοῦ σταλινισμοῦ, σήμερα δὲ ὑπηρέτες
    τῆς ʺΝέας ᾿Εποχῆςʺ τῶν πολυεθνικῶν ἑταιρειῶν, ἐκστρατεία διαστροφῆς
    τῆς ἀληθείας καὶ ἐξαπατήσεως τῶν ἀφελῶν μὲ ἰδεολογικὴ τρομοκρατία
    ταὐτίζει τὸν ἐθνικισμὸ μὲ τὶς λεγόμενες ἀκροδεξιὲς θέσεις, ποὺ ἐξ ὁρισμοῦ
    εὑρίσκονται ἐκτὸς τοῦ ἑλληνικοῦ πνεύματος τοῦ μέτρου καὶ τοῦ
    ἑλληνικοῦ ἤθους. ᾿Εθνικισμὸς εἶναι ἡ ἀνεπιφύλακτη καὶ ἄδολη ἀγάπη
    τῆς πατρίδος.

    Click to access skopiani-ivri.pdf

  103. spyridos said

    102.

    Συμφωνώ δεν δικαιολογώ.
    Απλώς Ο Σ. είναι μια από τις χαρακτηριστικές περιπτώσεις υπεραντιστάθμισης.

    Ο Σμερδαλέος έχει γράψει ένα άρθρο για το φαινόμενο της εθνικιστικής υπεραντιστάθμισης.
    https://tinyurl.com/j6hhp5a8

    «Στην περίπτωση της εθνολογίας η ψυχολογική υπεραντιστάθμιση απαντά σε άτομα που για τον α ή β λόγο νιώθουν -συνειδητά ή ασυνείδητα- ότι η εθνοτική τους ταυτότητα απειλείται και, κατά συνέπεια, οδηγούνται σε υπέρμετρη εκδήλωση του εθνικού τους φρονήματος. Όταν η υπέρβαση του μέτρου εισέρχεται στα όρια του γελοίου τότε μιλάμε για «εθνικιστικό καρακιτσαρισμό».»

  104. Μαρία said

    Άρθρο του Μήτσου του Λεβέντη.
    https://enimerosi.com/article/57409/Isxurotato-rapisma-peri-obeliskou-o-logos

  105. Δημήτρης Καραγιώργης said

    ωχ! Με τον Σαρτζετάκη τι νήμα ανοίγετε
    https://www.lithoksou.net/2020/11/makedonikos-agonas-1.html
    Στην ενότητα «ο ματωμένος γάμος» περιγράφει τη σφαγή, αόπλων κατοίκων κατά την τελετή γάμου σε σπίτι, από ελληνικά σώματα το 1905 στο Σκλήθρο Φλώρινας (πρώην Ζέλενιτς). Σύμφωνα με τον Λιθοξόου που αναφέρει ως πηγές του ημερολόγια Καραβίτη, Γύπαρη κλπ … οι νεκροί ανέρχονται σε πάνω από 40. Από τύχη ο γαμπρός και η νύφη σώζονται …. το μωρό που γεννήθηκε αργότερα, ένα κορίτσι, λένε πως είναι η μάνα του Σαρτζετάκη.

  106. Δημήτρης Καραγιώργης said

    1904 (Οκτώβρης – Νοέμβρης) κι όχι 1905

  107. Μαρία said

    105
    Ο ίδιος διαψεύδει http://www.sartzetakis.gr/pdf/skopiani-ivri.pdf

  108. Δημήτρης Καραγιώργης said

    105 Μαρία <– ναι, έχεις δίκιο. Ήξερα τη διάψευση από τότε που, Πρόεδρος της Δημοκρατίας, πήγε στην Αυστραλία κι έγινε δεκτός από διαμαρτυρόμενους Σλαβομακεδόνες μετανάστες. Το γεγονός είναι πως στο χωριό αυτό τότε όλοι μιλούσαν το Βουλγάρικο ιδίωμα (ο παππούς μου, που ήξερε να τα μιλά, το αποκαλούσε "χωριάτικα Βουλγάρικα"). Απλά οι πολλοί ήταν με την Εξαρχία και λίγοι με το Πατριαρχείο κι όλος ο Μακεδονικός Αγώνας (Βουλγαρία, Ελλάδα), όπως ξέρεις, ήταν ποιος θα τους πάρει με το μέρος του, με το καλό ή με το άγριο … με πολύ αίμα. Ίσως, η γνώμη μου είναι, αυτό το τραύμα να κουβαλά μέσα του ο Σ. και να εκφράζεται έτσι.
    Σε κουβέντα με τον πατέρα μου, πολλά χρόνια πριν, που σαν παλιός Επονίτης και σύνδεσμος μονάδας του ΕΛΑΣ, βρέθηκε στον Άγιο Παντελεήμονα (πρώην Πάτελι), μου ανέφερε πως παρακολούθησε θεατρικό δρώμενο με το περιστατικό του Ματωμένου Γάμου. Πολλοί από τους χωρικούς κλαίγανε. Η πληγή δεν έκλεισε, ήρθε καπάκι κι ο Εμφύλιος…
    Καλά είναι να σταματήσουμε το νήμα γιατί ξεστράτισε η κουβέντα

  109. Δημήτρης Καραγιώργης said

    107 Μαρία <– αντί 105

  110. sarant said

    Εντάξει, πάντα ξεστρατίζουν οι κουβέντες τη δεύτερη και την τρίτη μέρα.

  111. Michael Tziotis said

    Εδώ είστε σκέτο πανεπιστήμιο! (Είδατε; δεν λέω ακόμα είμαστε!) Και χωρίς «στολές» και «αναστολές»! Σας ευχαριστώ όλους!

  112. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    102 >>Δεν ήξερα περί Βίτσι
    «Βιτσίου» γράφει κι έχω γελάσει με τη γλώσσα, τί μιξοκαθαρεύουσα είναι αυτή; π.χ. δεν βάζαμε «τας»-πληθ.αιτιατική-στην απλή καθαρεύουσα;
    Στο «σύντομον βιογραφικόν » στο Ελλινιστί γράφει επίσης
    » ῎Εγγαμος μὲ τὴν Εὐφροσύνην (῎Εφην) «.

    110 και καλώς ξεστρατίζει!
    Έμαθα πράματα πάλι σήμερα. Την τόσο αυτάρεσκη προβολή του Χ.Σ. από τον ίδιον στο βιογραφικό του, δεν την φανταζόμουν . Έχει λεπτομέρειες, (αντριχιαστικές 🙂 ) – υπογραμμισμένες, πχ. ότι από το δημοτικό ήταν άριστος και πρωτεύσας και στις εξετάσεις των δικηγόρων (πανελλαδικά) και άλλα ηχηρά παρόμοια, περιττά, ανούσια, που θαμπώνουν, καθώς βγάζουν γέλιο, κάποιες άλλες, αξιομνημόνευτες φάσεις της ζωής του.
    Έμαθα κι ότι την θυγατέρα Πετρούλα-Αναστασία τη λένε Πάτυ.
    Μου γεννήθηκε η επι πλέον αναρώτηση τώρα, για την ιστορία, του εκ μητρός παππού, Χρήστου Γώγου, μιας κ έχει κ τ΄όνομά του, όπως γράφει (σχ. 107).

  113. MA said

    Καλημέρα,

    Αφού μιλήσαμε και για τους οβελίσκους της Ρώμης, να αναφέρω και εκείνον που οι φασίστες του Μουσολίνι βρήκαν στην Αιθιοπία (στο Αξούμ), τον μετέφεραν και τον έστησαν μπροστά από το τότε Υπουργείο Ιταλικής Αφρικής.

    Μετά τον πόλεμο, η Αιθιοπία διεκδίκησε την επιστροφή του μνημείου, η Ιταλία συμφώνησε το 1947, όμως ο οβελίσκος επέστρεψε μόλις στα τέλη της δεκαετίας του 2000.

  114. sarant said

    111 Να είστε καλά!

  115. Pedis said

    # 113 – Αυτός ο οβελίσκος είναι Ιταλικός και φαίνεται ότι δεν τον κουνάει κανείς

  116. sarant said

    115 Μπα; Πού έχει στηθεί;

  117. spyridos said

    116

    Πρέπει να είναι το Φόρο Ιτάλικο πρώην Φορο Μουσσολίνι.
    Εκεί που έπαιζε ο Τσιστιπάς την προηγούμενη εβδομάδα.

  118. Pedis said

    # 116 (117 -> ακριβώς) Foro Italico, Stadio Olimpico.

    Προσφορά της 1ης και της λεγόμενης 2ης Ιταλικής ρεπούμπλικας ώστε λ.χ. κάθε φορά που παίζει έδρα η Λάτσιο να περνάνε από κει οι φανατικοί οπαδοί της και βλέποντας τον οβελίσκο να gαβλώνουν και να κάνουν στο γήπεδο τον … ρωμαϊκό χαιρετισμό δηλ. τον αρχαιοελληνικό, τέλος πάντων αυτόν που όπως τον λέμε και τον λένε και οι ίδιοι μεταξύ τους, ναζί/φασιστικό.

  119. sarant said

    117-8 Οκ, ευχαριστώ!

  120. […] [8] Για μια περιθωριακά τοπική και μάλλον γελοία περίπτωση, που δείχνει ωστόσο, από τη μία, πόσο εύκολα μπορεί να στηθεί ένα ό,τι-νάναι μνημείο όταν ο ενδιαφερόμενος «χορηγός» έχει τις σωστές διασυνδέσεις με την εξουσία και, από την άλλη (και κυρίως), πώς μπορεί να παγιωθεί, σε μάρμαρο ή με τσιμέντο, μια εντελώς στρεβλωμένη εκδοχή της ιστορίας, βλ. Μ. Ματελότος, «Κολόνες και φλάμπουρα». […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: