Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Πότε (και πώς) θα σταματήσει να χύνεται αίμα στo Ισραήλ και την Παλαιστίνη;

Posted by sarant στο 20 Μαΐου, 2021


Ή, πότε θα λυθεί το ισραηλο-παλαιστινιακό; Και πώς; Τα ερωτήματα αυτά διατυπώνονται κάθε φορά που ξεσπάει ένας νέος κύκλος «βίας» στην περιοχή -όπως ο τωρινός, που έχει δυο εστίες, μία στη Γάζα και μία στην ανατολική Ιερουσαλήμ, και που έχει ήδη προκαλέσει εκατοντάδες θύματα, στη συντριπτική πλειοψηφία Παλαιστίνιους.

Λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να δώσω απάντηση στο ερώτημα του τίτλου. Δεν μπορώ ούτε να διατυπώσω εικασίες για το τι θα έπρεπε να προηγηθεί ώστε να αρχίσει να φαίνεται στον ορίζοντα έστω και η πιθανότητα μιας βιώσιμης διευθέτησης. Αντίθετα, κάθε μέρα και κάθε χρόνος που περνάει, και κάθε νέα αιματοχυσία, ενισχύει την άποψη ότι το πρόβλημα δεν πρόκειται να λυθεί -παρά μόνο με την πλήρη εκμηδένιση και καθυπόταξη της μίας από τις δύο πλευρές.

Οι τωρινές συγκρούσεις φαίνεται να ξεκίνησαν από την Ανατολική Ιερουσαλήμ, και ειδικότερα από τη γειτονιά Σεΐχ Τζαρά (αν προφέρεται έτσι, Sheikh Jarrah γράφεται). Μερικές οικογένειες Παλαιστινίων που κατοικούν στη γειτονιά, απειλούνται με έξωση από τα σπίτια τους, που τα διεκδικούν Εβραίοι έποικοι.

Οι διεκδικητές έχουν τίτλους ιδιοκτησίας στην περιοχή πριν από το 1948. Μετά τον πόλεμο του 1948, η Ανατολική Ιερουσαλήμ πέρασε στον έλεγχο της Ιορδανίας, μαζί και η συνοικία Σεΐχ Τζαρά, που οι Εβραίοι κάτοικοί της αναγκάστηκαν να φύγουν. Στη δεκαετία του 1950 εγκαταστάθηκαν στη γειτονιά αυτή Παλαιστίνιοι πρόσφυγες που είχαν εκδιωχθεί από άλλα σημεία του Ισραήλ και έχτισαν σπίτια με τη βοήθεια της ιορδανικής κυβέρνησης και των Ηνωμένων Εθνών.

Με τον πόλεμο του 1967, το Ισραήλ κατέλαβε την Ανατολική Ιερουσαλήμ όπως και άλλα εδάφη. Το 1980 προσάρτησε την Ανατολική Ιερουσαλήμ, μια προσάρτηση που δεν έχει αναγνωριστεί από τον ΟΗΕ και από τα περισσότερα κράτη στον κόσμο. Οι Εβραίοι ιδιοκτήτες των οικοπέδων προ του 1948 διεκδίκησαν δικαστικά την επιστροφή των περιουσιών τους, άρα και την έξωση των Παλαιστινίων που κατοικούν στην περιοχή, με βάση έναν νόμο που παρέχει στους Εβραίους τη δυνατότητα να διεκδικήσουν περιουσία που εγκατέλειψαν κατά τον πόλεμο του 1948. Παρόμοιος νόμος δεν υπάρχει για τους Παλαιστινίους που εκδιώχθηκαν από τις εστίες τους το 1948 ή που αναγκάστηκαν ή επέλεξαν να τις εγκαταλείψουν. Η δικαστική αυτή διένεξη συνεχίζεται επί δεκαετίες. Το Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ επρόκειτο να εκδώσει απόφαση αυτές τις μέρες, αλλά εξαιτίας του γενικότερου κλίματος αποφάσισε να αναβάλει την έκδοση της απόφασης. (Πηγή για την παραπάνω ανασκόπηση, εδώ).

To Ανώτατο Δικαστήριο, όπως και όλο το σύστημα του κράτους του Ισραήλ, συστηματικά ευνοεί τις διεκδικήσεις των εποίκων -αλλά όχι πάντοτε. Για παράδειγμα, πέρυσι το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε αντισυνταγματικό έναν νόμο που επέτρεπε την εκ των υστέρων νομιμοποίηση κατοικιών που είχαν χτιστεί πάνω σε γη που ανήκε σε ιδιώτες Παλαιστινίους, βάσει του οποίου είχαν νομιμοποιηθεί περίπου 4.000 κατοικίες εποίκων. Ωστόσο, ο υπουργός Δικαιοσύνης έσπευσε να τονίσει ότι και χωρίς τον επίμαχο νόμο είναι δυνατή η εκ των υστέρων νομιμοποίηση τέτοιων αυθαίρετων οικισμών (Πηγή).

Και βέβαια, ειδικά για την περίπτωση της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, η αναφορά σε νομικές λεπτομέρειες δεν πρέπει να μας κάνει να ξεχνάμε ότι το βασικό πρόβλημα είναι η κατοχή της πόλης από το Ισραήλ, σε πείσμα των ψηφισμάτων και αποφάσεων των Ηνωμένων Εθνών. Οπότε και το πρόβλημα των οικοπέδων στη συνοικία Σεΐχ Τζαρά δεν είναι μια απλή περιουσιακή διένεξη ανάμεσα σε δύο ομάδες πολιτών ενός κράτους. Η ισραηλινή κατοχή προκάλεσε το πρόβλημα.

Η διαπίστωση αυτή βεβαια δεν μάς κάνει καθόλου σοφότερους ως προς το αν και πώς μπορεί να διευθετηθεί η κατάσταση. Ούτε βοηθάει το γεγονός ότι και στις δύο πλευρές κυριαρχούν πλέον οι ακραίοι εθνικιστές και οι ακραίοι δεξιοί, τα δυο τέρατα που αλληλοτρέφονται και συμβιώνουν, έχοντας εκτοπίσει σχεδόν στην αφάνεια τις διαλλακτικές φωνές της συνεννόησης.

Ήδη αυτός ο νέος κύκλος αίματος, που δεν έχει κλείσει, έχει στοιχίσει (με χτεσινά στοιχεία) 219 νεκρούς στη Γάζα και 10 στο Ισραήλ. Πολύ μεγάλο ποσοστό των νεκρών είναι παιδιά: 63 στη Γάζα και 2 στο Ισραήλ. Φυσικά, το Ισραήλ έχει συντριπτική υπεροπλία, που αντικατοπτρίζεται και στον απολογισμό των απωλειών. Επιθετικά, αλλά και αμυντικά, αφού το αντιπυραυλικό σύστημα «Σιδηρούς θόλος» (όπως επικράτησε να μεταφράζεται, κάπως πομπωδώς, το Iron Dome) έχει επιτυχία 90% στην απόκρουση των ρουκετών της Χαμάς, η τακτική της οποίας είναι να επιμένει σε ομοβροντίες ώστε να κορέσει το αντιπυραυλικό σύστημα κι έτσι κάποιες ρουκέτες να μην αποκρουστούν.

Η μόνη αχτίδα ελπίδας ήταν οι πολλές κοινές συγκεντρώσεις που έγιναν στο Ισραήλ, με συμμετοχή Εβραίων και Αράβων πλάι πλάι. Αξίζουν κάθε θαυμασμό όσοι συμμετέχουν σ’ αυτές, αψηφώντας τον χαρακτηρισμό του προδότη. Ήδη όμως οι πρόσφατες συγκρούσεις βοήθησαν την παραπαίουσα κυβέρνηση Νετανιάχου να κερδίσει χρόνο, καθώς εξαιτίας της κατάστασης το μπλοκ της αντιπολίτευσης (στο οποίο συμμετείχαν και Άραβες) διασπάστηκε. Δώρο της Χαμάς στον Νετανιάχου, από μια άποψη.

Γενικότερα, εγώ δεν βλέπω πώς μπορεί να υπάρξει κάποια λύση -αλλά θα περιμένω στα σχόλιά σας να με διαφωτίσετε. Αν είδα κάτι νέο στη σύγκρουση που ακόμα μαίνεται, κάτι που αφορά κυρίως τη χώρα μας, είναι η ομόθυμη πλέον συμπαράταξη της ελληνικής δεξιάς και ακροδεξιάς με το Ισραήλ, ακόμα και εκείνων που μέχρι χτες διακινούσαν αντισημιτικά βιβλία ή διέδιδαν αντισημιτικούς μύθους. Προφανώς το προσφυγικό και η ισλαμοφοβία επηρέασαν αυτή τη μεταλλαγή, όπως και η προσπάθεια του Ερντογάν να εμφανιστεί ως ο κατεξοχήν υπέρμαχος των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων. Έπειτα, πολλοί ζηλεύουν την «πυγμή» και τον επαγγελματισμό του στρατού του Ισραήλ.

Κάτι άλλο νέο, που αφορά το Ισραήλ, είναι ότι στις συγκρούσεις πλέον μετέχουν και ομάδες πολιτών -Εβραίοι εναντίον Αράβων και Άραβες εναντίον Εβραίων σε πόλεις με μικτό πληθυσμό όπως η Λοντ ή η Χάιφα, όπου έως τώρα ζούσαν μαζί λίγο-πολύ ειρηνικά. Αλλά κι αυτό δυσκολεύει τη συνεννόηση και απομακρύνει την πιθανότητα λύσης.

Κι εδώ, αμήχανα όπως άρχισε, τελειώνει το σημερινό άρθρο. Θα μας δώσει όμως μια αφορμή για συζήτηση, ελπίζω νηφάλια.

 

100 Σχόλια προς “Πότε (και πώς) θα σταματήσει να χύνεται αίμα στo Ισραήλ και την Παλαιστίνη;”

  1. ndmushroom said

    Καλημέρα!
    Θα επανέλθω (ελπίζω) αργότερα, γιατί τώρα γράφω από το κινητό, που δεν προσφέρεται για σεντόνια. 🙂
    Για την ώρα παραθέτω απλά ένα άρθρο για την «λίγο-πολύ ειρηνική συνύπαρξη» που ανέφερε ο Νικοκύρης (η Lydda, που αναφέρεται στο άρθρο, είναι απλά το αραβικό όνομα της Λοντ)
    https://www.theguardian.com/commentisfree/2021/may/19/peaceful-coexistence-israel-myth-palestinian-denied-rights

    Πάντως αν υπάρχει ένα θετικό ή διαφορετικό, είναι η ολοένα μεγαλύτερη αφύπνηση (κάποιων) Αμερικανών με δημόσιο βήμα. Δυστυχώς η αμερικανική στάση αποτελεί τεράστιο μέρος του προβλήματος (για εμένα αποτελεί το ίδιο το πρόβλημα), και κάθε τέτοια εξέλιξη (το 2014 υπήρξε επίσης αλλαγή, αλλά περιορίστηκε στα σόσιαλ. Φέτος ακούγεται και στο Κογκρέσο, και σε δημοφιλέστερες εκπομπές, ακόμα και στο Fox news!) είναι θετικότατη, ακόμα κι αν ο δρόμος παραμένει μακρύς…

  2. atheofobos said

    Απόλυτα σωστή η ανάλυση των γεγονότων που περιγράφεις.
    Δυστυχώς πιστεύω πως τόσο ο Νετανιάχου όσο και η Χαμάς αδιαφορούν για τους νεκρούς, γιατί έτσι μπορούν να συσπειρώσουν ο καθένας τους δικούς του για διαφορετικούς λόγους, και βέβαια ο φανατισμός υπερτερεί πάντα της λογικής.
    Ο μεν Νετανιάχου μετά 4 εκλογές μέσα σε 2 χρόνια δεν μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση (τα καλά της απλής αναλογικής!) και ταυτόχρονα βρίσκεται στα δικαστήρια για διαφθορά.
    Είναι δε γεγονός ότι με τα σημερινά γεγονότα τορπιλίστηκε η προσπάθεια σχηματισμού κυβέρνησης των κομμάτων της αντιπολίτευσης με την συμμετοχή και του ισλαμικού κόμματος.
    Η διεφθαρμένη Χαμάς από την άλλη μεριά που ελέγχει την Λωρίδα της Γάζας και δεν αναγνωρίζει το κράτος του Ισραήλ, έχει 15 χρόνια να κάνει εκλογές και επιδιώκει να επαναφέρει στους υποστηρικτές της της μέσω του μίσους κατά του Ισραήλ όσους πλήττονται από τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς και είχαν αποστασιοποιηθεί από αυτήν!

  3. dryhammer said

    Θα αντιστρέψω το ερώτημα του τίτλου:

    Ποιοί και γιατί δεν θέλουν να λυθεί το ισραηλο-παλαιστινιακό; [πέρα από τους εκατέρωθεν ακραίους]. Ιδίως από τους εκτός της περιοχής. Ποιοι δλδ και γιατί είναι «έμμεσα» ενδιαφερόμενοι;

    Απάντηση δεν έχω, μόνο υποψίες [θολές].

  4. Κουνελόγατος said

    Για να βρεθεί λύση, πρέπει να υπερισχύσουν οι ψύχραιμοι. Με μπατριώτες εκατέρωθεν, σκούρα τα πράγματα. Άλλωστε, από τη δεκαετία του εβδομήντα, ο στόχος ήταν να στραφεί ο αραβικός, ασιατικός και αφρικανικός πληθυσμός στη θρησκεία, ως αντίβαρο στους κομμουνιστάς. Τώρα, άντε να το μαζέψεις…

  5. Γιάννης Κουβάτσος said

    Προσυπογράφω αυτό που γράφει ο Γιώργος Μπλάνας στον πρόλογο της «Κατάστασης πολιορκίας:
    «Ο παλαιστινιακός λαός ενδεχομένως είναι ένα πιόνι στα χέρια της εξαθλίωσης και επίσης ορισμένων ισλαμιστών φασιστών, που προτιμούν να έχουν μια τραγωδία παρά μια σταθερή λύση στο διπλωματικό τους σακίδιο. Και ο εβραϊκός λαός ίσως είναι πιόνι στα χέρια μιας δράκας φασιστών που μισθώνουν το Ισραήλ σε κτηνώδη γεωπολιτικά συμφέροντα. Γιατί, πόσο μπορούν δύο λαοί να παραμένουν ξεχωριστοί, όταν ζουν ανάμεσα στα ίδια δέντρα και κάτω από τον ίδιο ουρανό;»
    Κι ένα ποίημα από την ανωτέρω ποιητική ανθολογία:

    Πάνω στον κορμό μιας ελιάς (απόσπασμα)

    …επειδή δεν μπορώ ν’ αγοράσω χαρτί
    θα χαράξω αυτά που τραβάω
    τα μυστικά μου όλα θα χαράξω
    πάνω στον κορμό μιας ελιάς
    στην αυλή του σπιτιού μου.

    Θα χαράξω την ιστορία μου
    Τις πράξεις της τραγωδίας
    Τους αναστεναγμούς για τα περιβόλια
    Κι όλα τα αχ πάνω στους τάφους των προγόνων μου.
    Θα χαράξω
    Την κάθε πίκρα που γεύτηκα
    Την πίκρα που με τόνο δέκατο
    Απ’ τη μελλούμενη ευτυχία θα σβήσει.

    Θα χαράξω όλα τα στοιχεία
    Του κάθε χωραφιού που αρπάχτηκε
    Του χωριού μου τα σύνορα
    Τα σπίτια των ανθρώπων που ανατινάχτηκαν
    Τα δέντρα μου που ξεριζώθηκαν
    Τ’ αγριολούλουδα που πατήθηκαν
    Τα ονόματα εκείνων που το μάσημα των νεύρων μου
    Τόκαμαν τέχνη

    Taufik Zayad (μτφρ.: Kamal Kattan)

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1β Σωστή επισήμανση

    5 Δεν είχα προσέξει αυτό το βιβλίο, ευχαριστώ!

  7. Οπου υπάρχει φυλετική συγγένεια αλλά διαφορετικό θρήσκευμα το μίσος είναι παρόν. Ακόμα κι εκείπου οι θρησκευτικές διαφορές περιορίζονται στο que του filioque όπως Σερβία-Κροατία
    Εχει και τα καλά της η θρησκεία -δεν λέω- αλλά είναι ή ήταν η κατ’εξοχήν αιτία των πολέμων, τελευταία το χρήμα μπορεί να την έχει ξεπεράσει.
    Μια λύση θα ήτανε να πλακώσουν σε τεστ DNA Εβραίους και Φιλισταίους, σόρρυ Παλαιστίνιους ήθελα να γράψω, μπας και αποδειχθεί επιστημονικά μύθος ο «περιούσιος λαός» και μετριοπαθιαστούν όλοι τους κει κάτω.

    Αυτό το τραγούδι μούρχεται στο νου μ’ αυτά που γράφω…

  8. Το 1β ήθελα να σημειώσω κι εγώ. Αυτή είναι η αίσθηση που έχω από το αγγλόφωνο τουίτερ που παρακολουθώ, τουλάχιστον.

  9. Ωραία παρουσίαση.

  10. Γιάννης Κουβάτσος said

    6β)Να διορθώσω μόνο ότι το αναρτημένο ποίημα είναι από την ανθολογία «Ποίηση του λαού της Παλαιστίνης». «Η κατάσταση πολιορκίας» είναι ένα μεγάλο συνθετικό ποίημα του Μαχμούντ Νταρουίς σε μετάφραση Γιώργου Μπλάνα.

  11. Σωτήρς said

    Όταν οι Παλαιστίνιοι παραιτηθούν από την επιστροφή των προσφύγων και οι Ισραηλινοί από τους εποικισμούς ανατολικά της πράσινης γραμμής του 1967 ώστε να δημιουργηθούν δύο κράτη.

    Το είχα διαβάσει στο Άσπονδοι Αδελφοί του Ζουμπουλάκη.

  12. Στην επίδραση της προϊούσας ισλαμοφοβίας στη σχεδόν πρωτοφανή συμπαράταξη σύσσωμης σχεδόν της δεξιάς και ακροδεξιάς υπέρ του Ισραήλ, να προστεθεί και η παρουσία των οπαδών του ανεκδιήγητου Μόντι της Ινδίας. (Το τι συμβαίνει σ’ αυτή τη χώρα, δε λέγεται – και δεν πολυμαθαίνεται).

  13. spiridione said

    1b κλπ. Π.χ.

    Και η Alexandria Ocasio-Cortez έχει γράψει πολύ δυναμικά τουιταρίσματα. Γι’΄αυτήν είμαι περίεργος πού θα φτάσει – σε αξιώματα.

  14. spyridos said

    5
    Αυτά που λέει ο Μπλάνας αφορούν μια μειοψηφία των Παλαιστινίων που ζουν ανάμεσα σε δέντρα.
    Στη Δυτική Οχθη με σχετική ελευθερία ή στο Ισραήλ σαν πολίτες του. Κι ο Ταουφίκ Ζαγιάντ πολίτης του Ισραήλ ήταν.

    Υπάρχει και η πλειοψηφία.
    Ενα μέρος της μένει σε στρατόπεδα προσφύγων στο εξωτερικό σε άθλιες συνθήκες και περιμένει να εφαρμοστούν οι αποφάσεις του ΟΗΕ για επιστροφή στα σπίτια τους. Ενα άλλο μέρος το πιο εξαθλιωμένο διώχτηκε με μαζικές εκκαθαρίσεις από τα σπίτια και χωριά του σε όλο το Ισραήλ και μπήκε σε μια τεράστια παραλιακή ουρά για την Αίγυπτο. Η Αίγυπτος δεν τους δέχτηκε και οι Ισραηλινοί έβαλαν μια μάντρα γύρω από αυτούς τους στοιβαγμένους ανθρώπους που περίμεναν στην ουρά με τα όπλα των Ισραηλινών στην πλάτη και τους είπαν αυτό είναι το σπίτι σας.
    Πριν 73 χρόνια. Δυό εκατομμύρια άνθρωποι περιμένουν 73 χρόνια να επιστρέψουν στα σπίτια τους.
    Δεν έχει ελιές εκεί. Καμιά παραγωγή τροφής, ούτε πηγές νερού.
    Ούτε διαβατήρια για να ταξιδέψεις.
    Ούτε καν θάλασσα δικιά σου.
    Μόνο ελεημοσύνη των «φιλάνθρωπων» Δυτικών και του Κουβέιτ για να επιζήσεις.
    Μια καραντίνα που κρατάει 73 χρόνια.
    Είναι εξτρεμιστές οι Παλαιστίνιοι στην Γκάζα και δεν αναγνωρίζουν την Παλαιστινιακή αρχή με τους βολεμένους ηγέτες με τις βίλες.
    Αλήθεια είναι.
    Στην κατάστασή τους δεν μπορώ να δω κάποιον άλλο δρόμο.

  15. Νίκος Κ. said

    Βρίσκω να έχουν ενδιαφέρον και όσα υποστήριξε ο κούρδος πολιτικός Ζάγκρος Χεβά:

    Η κατάσταση των Παλαιστινίων (Αράβων), Εβραίων και Κούρδων είναι άμεσο αποτέλεσμα του εθνικιστικού μοντέλου του καπιταλισμού. Η επιβολή του μοντέλου έθνους-κράτους στη Μέση Ανατολή οδήγησε σε σφαγές και γενοκτονία. Τα προβλήματα στη Μέση Ανατολή είναι αλληλένδετα και η Δημοκρατική Συνομοσπονδία αποτελεί το μοντέλο για την επίλυσή τους. Μπορεί επίσης να εφαρμοστεί με επιτυχία στην ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση. https://www.in.gr/2021/05/15/politics/xastouki-ston-erntogan-oi-israilinoi-pilotoi-pou-vomvardizoun-ti-gaza-ekpaideytikan-stin-tourkia

    Να τα θεωρήσουμε ουτοπικά; Ε, τότε ας αποδεχθούμε τον «ρεαλισμό» των εθνικών εκκαθαρίσεων και των στρατοπέδων συγκέντρωσης, που πλέον περιλαμβάνουν ολόκληρες πόλεις.

  16. LandS said

    Δυο σημάδια.
    (1) Η δολοφονία του Ράμπιν και η επικράτηση της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας την ώρα που ο (2) Νετανιάχου απέκλειε το PLO στην Ραμάλα.

    Τα σημάδια είτε οδηγούν σε διάφορες θεωρίες συνομωσίας είτε όχι, ένα συμπέρασμα βγαίνει.

    Λύση με Λικούντ και Χαμάς με εξουδετερωμένο το ΧαΑβόντα και τη Φατάχ δεν πρόκειται να υπάρξει.

  17. spyridos said

    11

    Καλό κι αυτό.
    Αλλά μόνο σε Συρία, Λίβανο και Ιορδανία ζουν πάνω από 3 εκ. Παλαιστίνιοι πρόσφυγες.
    Οι χώρες αυτές δεν τους αναγνωρίζουν σαν πολίτες τους.
    Αυτούς τις να τους κάνουμε;

    Οι Παλαιστίνιοι σήμερα είναι πάνω από 12 εκατομμύρια (Παλαιστινιακή Αρχή, πρόσφυγες σε γειτονικές χώρες, Ισραηλινοί πολίτες)
    και οι Ισραηλινοί 7,5 με όλες τις μαζικές μεταναστεύσεις από όλο τον κόσμο προς Ισραήλ.

    Οι Ισραηλινοί πιέζονται βλέποντας το μέλλον του δημογραφικού και τελευταία τους βλέπουμε να μιλούν για μαζικές λύσεις εξόντωσης και άλλα τέτοια ωραία που τους δίδαξαν οι Γερμανοί παππούδες τους.

  18. Pedis said

  19. Νέο Kid said

    Πώς;: κανείς δεν ξέρει.
    Πότε; : όταν θα σβήσει ο ήλιος…

  20. Νέο Kid said

    17. Αυτό που λες ,για την Ιορδανία τουλάχιστον, δεν ισχύει. Το 95% των Ιορδανών ( με διαβατήριο και citizenship κανονικότατα) που έχω γνωρίσει αυτά τα χρόνια στις διάφορες Αραπιές , και είναι πολλοί!, είναι Παλαιστίνιοι

  21. Pedis said

    Κι όπως έγραφε κάποιος τις προάλλες, στο Ισραήλ πουλάει ακόμη πολλά φύλλα ο «Λαϊκός Παρατηρητής»

  22. Ατακαμα said

    Έστω ότι φταίει το Ισραήλ 100% στην τελευταία σύγκρουση, που δεν είναι σίγουρο και αυτό, ούτε και σημαίνει ότι ο «αδύναμος» έχει πάντα δίκιο. Τι θα κέρδιζε η Ελλάδα αν κατ’ αντιδιαστολή με την 10χρονη πολιτική συντονισμού με το Ισραήλ, άρχιζε τις αριστερατζικες ντεμοντε φανφάρες τύπου κάτω τα χέρια από τους Παλαιστίνιους και Ισραήλ φονιάδες;

    Ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ που από τα free Gaza και τα παλαιστινιακά τσεμπερια πέρασαν σε εναγκαλισμούς με τον Νετανιάχου μόνο και μόνο για να επιστρέψουν ξανά στα αντιισραηλινά τσιτατα με το που βρέθηκαν στην αντιπολίτευση προσφέρουν τίποτα περισσότερο στα εθνικά μας συμφέροντα και στο μεσανατολικό;

    Μάλλον την εικόνα του αναξιόπιστου έως και «καραγκιόζη» δίνει ο Αλέξης. Και είναι κρίμα γιατί πραγματικά χειρίστηκε πολύ εύστοχα τις ελληνοϊσραηλινές σχέσεις τον καιρό της δικής του κυβέρνησης. Έδειξε ότι όταν εγκαταλείψει τις αριστεροαγκυλώσεις μπορεί να πετύχει πράγματα. Τώρα πάμε πάλι πίσω στις αόριστες θολουρες του σκίζω μνημόνια.

    Η Ελλάδα μπορεί ενδεχομένως να μεσολαβήσει σε ένα κάποιο βαθμό για να εξομαλυνθούν τα πράγματα και οφείλει να το κάνει υπόγεια. Πάνω από το τραπέζι όμως, όπως κάθε κράτος, προκρίνει το εθνικό της συμφέρον. Ο ΣΥΡΙΖΑ ευτυχώς δεν απεκλινε από τη συγκεκριμένη αρχή.

  23. Epaminondas Papayannis said

    Το Ισραήλ είναι η πιο δημοκρατική χώρα τής Ασίας και, οπωσδήποτε, μια χώρα όπου οι θεσμοί λειτουργούν σαφώς καλύτερα από την Ελλάδα.
    Κάποιοι (είτε συκοφάντες είτε ανενημέρωτοι) εγκαλούν το Ισραήλ για δήθεν διακρίσεις· αγνοώντας ότι, μεταξύ τών άλλων, ο προηγούμενος πρέσβυς τού Ισραήλ στην Ελλάδα ήταν Ισραηλινός υπήκοος μεν μουσουλμάνος αραβικής καταγωγής δε.
    Το Ισραήλ έχει την ατυχία να μην έχει αξιόπιστο διαπραγματευτή και δεν είναι λίγες οι αραβικές κυβερνήσεις που επιδίδονται σε λαϊκισμό υπέρ τών Παλαιστινίων. Δεν υπάρχει παλαιστινιακός λαός· υπάρχει αραβικός λαός. Τα σημερινά αραβικά κράτη αποτελούν συνέχεια είτε τοπικών Αράβων ηγεμονίσκων είτε ζωνών κατοχής (ή εντολής τής πρώην Κοινωνίας τών Εθνών) γαλλικού και βρετανικού ιμπεριαλισμού.
    Πολλοί αποσιωπούν ότι αφενός οι Παλαιστίνιοι που παραμένουν στο Ισραήλ επιδοτούνται (από κάποιες πλούσιες αραβικές χώρες) για να τού δημιουργούν πρόβλημα (και κυρίως επειδή, κακά τα ψέματα, κανένα αραβικό κράτος δεν τους θέλει) και αφετέρου η Αίγυπτος έχει, σε μόνιμη βάση (εδώ και δεκαετίες), αποκλείσει τη Γάζα (ήδη επί Νάσερ, οι Αιγύπτιοι στρατιώτες έχουν διαταγή να πυροβολούν όποιον Παλαιστίνιο προσπαθεί να εισέλθει στην Αίγυπτο).
    Οι υπερασπιστές τών Παλαιστινίων θέλουν να αγνοούν ότι, στα παλαιστινιακά εδάφη, δεν υπάρχει ελευθεροτυπία ούτε εκλογές διεξάγονται – και οι γυναίκες στη Γάζα στερούνται στοιχειωδών δικαιωμάτων.
    Πολλοί υποστηρίζουν ότι το Ισραήλ πρέπει να επανέλθει στα σύνορα τού … 1948 (και άλλοι στα σύνορα τού 1967). Με αυτό το σκεπτικό θα πρέπει και εμείς να επανέλθουμε στα σύνορα τού 1830 (α΄ πρωτόκολλο Λονδίνου)! Το Ισραήλ αυτά τα εδάφη του τα κέρδισε με το αίμα του. Ας μη ξεχνάμε ότι όλους τους πολέμους τούς έχουν προκαλέσει οι Άραβες. Όταν ξεκινάς έναν πόλεμο, πρέπει να είσαι διατεθειμένος να υποστείς και τις συνέπειες. Και εμείς κάναμε έναν ηλίθιο πόλεμο το 1919 και υποστήκαμε τις συνέπειες. Η διαφορά είναι ότι ο Κεμάλ εξεδίωξε τον ελληνικό πληθυσμό από τα εδάφη του, ενώ το Ισραήλ δεν εξεδίωξε τον αραβικό πληθυσμό από τα εδάφη του· δηλ. το Ισραήλ «πληρώνει» τώρα την ανθρωπιά του.
    Αλήθεια, εάν μάς έριχναν ρουκέτες, δεν θα ανταποδίδαμε τα κτυπήματα (για την ασφάλεια μας); Και επιτέλους, ας σταματήσει η «καραμέλλα» τού βομβαρδισμού αμάχων. Το Ισραήλ επιχειρεί μόνον «χειρουργικά» κτυπήματα (ok ελάχιστες φορές υπάρχουν και παράπλευρες απώλειες), αντίθετα οι Άραβες (όσοι Άραβες) δολοφονούν αμάχους (και έργα υποδομής).
    Θα πρέπει να επισημανθεί και το πραγματικό γεγονός ότι, στα τωρινά επεισόδια, τα αραβικά κράτη (με μοναδική εξαίρεση το Κατάρ) τηρούν μια πρωτόγνωρη ήπια στάση προς το Ισραήλ.
    Είμαστε κατά τού ρατσισμού. Είμαστε υπέρ τού Ισραήλ.

  24. spyridos said

    21
    Αυτά είχα στο νου μου γράφοντας στο τέλος του 17.

    Προσπαθώ να βρω αυτό το απόσπασμα του George Steiner σε τηλεοπτική συνέντευξη συνέντευξη του 1988.
    Εχει σβηστεί από παντού.
    Οπως το θυμάμαι:
    «Μεγάλωσα με την ιδέα της ηθικής ανωτερότητας της φυλής του Ισραήλ που πέρασε τόσα.
    Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι 40 χρόνια αργότερα ο λαός του Ισραήλ θα έκανε τα ίδια σε έναν άλλο λαό»
    Δεν ξαναπάτησε στο Ισραήλ. Το Ισραήλ τον θεώρησε περσόνα νον γκράτα.

  25. Πουλ-πουλ said

    Ακριβοδίκαιη ανάλυση. Το χειρότερο είναι ότι η παγκόσμια κοινή γνώμη έχει κουραστεί από αυτόν τον ατέρμονα αλληλοσκοτωμό, και σιγά-σιγά αποστρέφει το πρόσωπό της. Αντιμετωπίζει την κατάσταση σαν να είναι ένα χρόνιο ανίατο νόσημα.

  26. sarant said

    11 Χμ, δεν έχεις άδικο. Και τα δύο είναι δύσκολα αλλά αναγκαία

    23 Κι όμως, πέρα από τα σύνορα του 1967 υπάρχει κατοχή, σύμφωνα με τη διεθνή κοινότητα.

  27. ΓιώργοςΜ said

    Καλά, δε σκέπτεστε τις συνέπειες;
    Πόσα τουφέκια, μπόμπες, μπαρούτια, αεροπλάνα, ντρόνια, ρανταρ, φρεγάτες, ηλεκτρονικά αντίμετρα, τσιπάκια να αγοράσουν οι Έλληνοι και οι Τούρκοι; Κρατιέται η αμυντική βιομηχανία χωρίς πελάτες;
    Τι θέλετε δηλαδή; Να αφήσουμε στρωμένες δουλειές και ν’ αρχίσουμε να ασχολούμαστε με την ανάσχεση της ερημοποίησης, της υπερθέρμανσης του πλανήτη και άλλα τέτοια αδερφίστικα;
    Μα κάτι απορίες που έχουμε…

  28. LandS said

    7
    Ξέρεις Τζι, αυτή η μαλακία με το DNA εχει γίνει.
    Εμφανίστηκαν κάποιοι Μαύροι Δυτικο-Αφρικανοί που ήταν πάπ’ προς παπ’ εβραίοι και πήγαν Ισραήλ. Ο μύθος λέει ότι ισχυρίζονταν προέλευση από τον ίδιο τον Σολομώντα και τη Βασίλισσα του Σαβά. Μαζί με κάποιους ίδιας απόχρωσης δέρματος από το Μαρόκο που ζητούσαν και αυτοί πλήρη Ισραηλινά δικαιώματα υποβλήθηκαν σε τεστ DNA, πιστεύω για επιστημονικούς λόγους, σε σύγκριση με τους εξ Ευρώπης, Ασίας κλπ.
    Έ λοιπόν βρέθηκε ότι οι Αιθίοπες και οι Μαροκινοί ήταν περισσότερο κοντά στους Εβραίους της Παλαιστίνης από ότι οι Ισπανο-Κεντροευρωπαίοι-Ρώσσοι. Όχι ότι το τελευταίο γκρουπ ήταν και ενιαίο,κάθε άλλο μάλιστα.

  29. spyridos said

    23

    Οταν η πραγματικότητα δεν ταιριάζει στην θεωρία μας απλώς αγνοούμε την πραγματικότητα.
    » ενώ το Ισραήλ δεν εξεδίωξε τον αραβικό πληθυσμό από τα εδάφη του·»
    Τα 5,9 εκ. πρόσφυγες στο εξωτερικό σύμφωνα με τον ΟΗΕ (έχουν ταξιδιωτικά έγγραφά του) και τα 2 εκ. στη Γάζα είναι νομιστεράκια δεν είναι άνθρωποι.

    Θυμάμαι τρία διεθνή επιστημονικά συνέδρια που ήταν προγραμματισμένα να γίνουν στο Ισραήλ και μεταφέρθηκαν τελευταία στιγμή εκτός γιατί κάποιοι ανεξάρτητοι ερευνητές δεν δέχθηκαν να αλλάξουν τις παρουσιάσεις τους.
    Και δεν ήταν συνέδρια που αφορούσαν Παλαιστινιακά εδάφη ή κάτι τέτοιο. Συνέδρια κοινωνιολογίας πόλης και μειονοτήτων ήταν. Διοργανωμένα από ευρωπαϊκά πανεπιστήμια ή ινστιτούτα. Η ελευθεροτυπία του Ισραήλ είναι σχετική.

  30. # 23

    Τα εδάφη αυτά τα κέρδισε με το αίμα του…

    Ωραίο σκεπτικό !! Μήπως ήταν και απελευθερωτικός ο αγώνας του ή μήπως χρησιμοποίησε χιτλερικές δικαιολογίες για ζωτικό χώρο ; Για ξανασκέψου το ! Και επειδή το γυρίζεις στο ελληνικό και οι Τουρκοκύπριοι τα εδάφη τους τα κέρδισαν με το αίμα τους και με την λογική σου γιατί να τα επιστρέψουν στην Κύπρο ;
    Ευτυχώς που είσαι «κατά του ρατσισμού», φαντάσου να ήσουνα υπέρ !!
    Με το σκεπτικό σου δηλαδή το Ισραήλ θα τα χάσει μόνο με αίμα αφού κατά την γνώμη σου τα δικαιούται ‘πολεμικώ δικαίω» Είσαι και φιλειρηνιστής !!

    Εχεις δίκιο που οι Αραβες δεν θέλουν τους Παλαιστίνιους γιατί απλούστατα φυλετικά είναι πιο κοντά στους Εβραίους, με τους Αραβες όμως τους συνδέει η κοινή θρησκεία. Και οι Λιβανέζοι δεν έχουν πρόβλημα με τους Παλαιστίνιους γιατί κι αυτοί δεν θεωρούν τους εαυτούς τους Αραβες (τουλάχιστον οι Χριστιανοί).

  31. # 28

    Αμφισβητείς την επιστήμη για να επιβεβαιώσεις την παλιά διαθήκη ; με τόσες επιμειξίες που έχουν γίνει τόσα χρόνια όλα είναι πιθανά.
    Το Ισραήλ δεν ιδρύθηκε για φυλετικούς λόγους αλλά για θρησκευτικούς, μόνο που όταν εμφανίζονται σκουρόχρωμοι ξυπνάει ο ρατσισμός !

  32. antonislaw said

    «Αν είδα κάτι νέο στη σύγκρουση που ακόμα μαίνεται, κάτι που αφορά κυρίως τη χώρα μας, είναι η ομόθυμη πλέον συμπαράταξη της ελληνικής δεξιάς και ακροδεξιάς με το Ισραήλ, ακόμα και εκείνων που μέχρι χτες διακινούσαν αντισημιτικά βιβλία ή διέδιδαν αντισημιτικούς μύθους. Προφανώς το προσφυγικό και η ισλαμοφοβία επηρέασαν αυτή τη μεταλλαγή, όπως και η προσπάθεια του Ερντογάν να εμφανιστεί ως ο κατεξοχήν υπέρμαχος των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων. Έπειτα, πολλοί ζηλεύουν την «πυγμή» και τον επαγγελματισμό του στρατού του Ισραήλ.»

    Στη μεταλλαγή αυτή οπωσδήποτε παίζει ρόλο και το οικονομικό κομμάτι, το «μάρμαρο», που ενδιαφέρει προτίστως τους δεξιούς και εν πολλοίς κατευθύνει και τις κατά καιρούς κατασκευές εκ μέρους τους των «μιαρών άλλων»:

    «Μιλώντας στην «Κ» ο Κόμπι Μπίτον, CEO του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Ισραήλ-Ελλάδας χαρακτηρίζει την επίσκεψη του πρωθυπουργού «ένα σημαντικό ορόσημο που σηματοδοτεί μια πολλά υποσχόμενη πορεία και για τις δύο χώρες σε μια τόσο δύσκολη, οικονομική, πολιτική και γεωπολιτική εποχή. «Αυτή η επίσκεψη αγκαλιάζει μια συνταγή που υπόσχεται να συνεχίσει τη διαδικασία στενότερων σχέσεων μεταξύ των δύο εθνών και προς όφελος και των δύο εθνών. Οι Ελληνες έχουν το “φιλότιμο” και εμείς οι Ισραηλινοί έχουμε την “αμοιβαία εγγύηση”. Ο συνδυασμός τους θα προωθήσει τις σχέσεις μας και θα επαναπροσδιορίσει την περιφερειακή στρατηγική συμμαχία», προσθέτει.

    Ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Ισραήλ-Ελλάδας Σάμπυ Μιωνής από την πλευρά του εξηγεί πως «η εξωστρεφής ισραηλινή επιχειρηματική κοινότητα τα τελευταία χρόνια έχει εκδηλώσει πολύ ενεργό ενδιαφέρον για την Ελλάδα, τόσο λόγω της εγγύτητας όσο και του ελκυστικού κόστους ενεργητικού και εργασίας»

    https://www.kathimerini.gr/politics/1082656/ta-simantika-rantevoy-me-tin-epicheirimatiki-elit-toy-israil/

  33. […] Ή, πότε θα λυθεί το ισραηλο-παλαιστινιακό; Και πώς; Τα ερωτήματα αυτά διατυπώνονται κάθε φορά που ξεσπάει ένας νέος κύκλος “βίας” στην περιοχή -όπως ο τωρινός, που έχει δυο εστίες, μία στη Γάζα και μία στην ανατολική Ιερουσαλήμ, και που έχει ήδη προκαλέσει εκατοντάδες θύματα, στη συντριπτική πλειοψηφία Παλαιστίνιους. Λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να δώσω απάντηση… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2021/05/20/jerusalem/ […]

  34. sarant said

    32 Kαι τουρισμός, και αγορά ακινήτων.

  35. spyridos said

    28

    και από Ανατολική Αφρική έχουν πάει Ισραήλ με μια μεγάλη επιχείρηση μάλιστα που διοργανώθηκε από το στρατό.
    Μετά τράβηξαν χειρότερα στο Ισραήλ από αυτά που περνούσαν στην Αιθιοπία.

    Το Μαρόκο έχει μεγάλη Εβραϊκή παράδοση με παραδοσιακές Εβραϊκές κοινότητες αλλά και Λαντίνο.

  36. Tasos said

    23 » Δεν υπάρχει παλαιστινιακός λαός· υπάρχει αραβικός λαός. Τα σημερινά αραβικά κράτη αποτελούν συνέχεια είτε τοπικών Αράβων ηγεμονίσκων είτε ζωνών κατοχής (ή εντολής τής πρώην Κοινωνίας τών Εθνών) γαλλικού και βρετανικού ιμπεριαλισμού.»
    Παραβλέπετε ότι υπάρχει η διαδικασία της εθνογένεσης και πλέον είναι ανοησία τουλάχιστον να λέγεται ότι «δεν υπάρχει παλαιστινιακό έθνος»

  37. leonicos said

    Οδυνηρό άρθρο συνεπάγεται οδυνηρή απάντηση

    Και δεν είναι η πρώτη φορά που τα γεγονότα ‘κάτω’ μου προκαλούν οδύνη, και το ίδιο το Ισραήλ μου προκαλεί οδύνη.

    30 Τζι: Έχεις ένα βασικό άδικο. Το Ισραήλ δεν αναζήτησε ζωτικό χώρο. Οι τρεις χώρες, Συρια, Αίγυπτος και Ιορδανία είχαν ετοιμαστεί να εξαπολήσουν επίθεση.

    23 Epaminondas Papayannis: Ομολογώ με ξαφνιάζει η τόσο απερίφραστη θέση σας. Μολονότι θα το ήθελα πολύ, δεν μπορώ να την ασπαστώ. Κι εγώ υποστηρίζω το Ισραήλ. Αλλά περιμένω από κάτι που υποστηρίζω να με κάνει περήφανο. Και αυτό δεν συμβαίνει πάντα.

    Ασφαλώς έχει το Ισραήλ τα δίκια του. Αλλ’ άμα κόβεις χέρι για ένα χαστούκι, το δίκιο σου το χάνεις. Και το χειρότερο, βρίσκεσαι αμέσως μετά με δέκα χέρια εναντίον σου.
    Από την άλλη, αν δεν το κόψεις, το χαστούκι θα γίνει μαχαιριά. Αυτό είναι το κακό. Ξέρεις ότι η συμπεριφορά του αντιπάλου θα σε δικαιώσει.

    Προφανώς και οι δύο πλευρές το ‘τραβανε λίγο’ κάθε φορά, και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.

    26 Νίκο: Κι όμως, πέρα από τα σύνορα του 1967 υπάρχει κατοχή, σύμφωνα με τη διεθνή κοινότητα.
    Θεωρείς ‘νομιμοποιητικό στοιχείο’ τη διεθνή κονότητα, ή ‘γνώμη της πλειοψηφίας’; Και σε βεβαιώνω ότι ούτε στην Ιστορια ούτε και σε καμιά επιστήμη η γνώμη της πλειοψηφίας ΔΕΝ είναι υποχρεωτικά η σωστή. Γιά σκέψου το πρώτο και δεύτερο βαλκανικό πόλεμο. Υπήρχε ανεξάρτητη Μολδαυϊα; Στη Ρουμανία δεν ανήκει; Πού ανήκε η περίφημη Τιμισοάρα τον προπερασμένο αιώνα;

    Αυτή τη στιγμή υπάρχει μια συγκεχυμένη κατάσταση που προκαλεί δυστυχία, ανασφάλεια, θύματα κι έξοδα, και πρέπει να σταματήσει. Δεν μ’ ενδιαφέρει ποιος έχει δίκιο ή άδικο, και πόσο. Ούτε μ’ ενδιαφέρει η Ιστορία. Μ’ ενδιαφέρει το κάθε πετσί και το κάθε κορμί που υποφέρει, που αναγκάζεται να τρέξει για να σωθεί, ν’ απλώσει το χέρι για να φάει, και που δεν ξέρει πού και πώς θα κοιμηθεί.

  38. leonicos said

    Περίμένα κατι από τη Λου

    Και μόλις τώρα είδα ότι, μόλς άκουσαν Λου, έπεσαν κάτι κοράκια (Τζι, Ιατρού)

    Για το νήμα της περασμένης Κυριακής μιλάω

  39. leonicos said

    Αυτή τη στιγμή υπάρχει μια συγκεχυμένη κατάσταση που προκαλεί δυστυχία, ανασφάλεια, θύματα κι έξοδα, και πρέπει να σταματήσει. Δεν μ’ ενδιαφέρει ποιος έχει δίκιο ή άδικο, και πόσο. Ούτε μ’ ενδιαφέρει η Ιστορία. Μ’ ενδιαφέρει το κάθε πετσί και το κάθε κορμί που υποφέρει, που αναγκάζεται να τρέξει για να σωθεί, ν’ απλώσει το χέρι για να φάει, και που δεν ξέρει πού και πώς θα κοιμηθεί.

    Και δεν μ’ ενδιαφέρει αν είναι άντρας, γυναίκα, παιδί ή γέρος. Για μένα υπάρχει μόνο το κορμί

  40. spiridione said

    Μια εξαιρετική σύνοψη που διάβασα πρόσφατα από τον Θ. Καμπ.
    De te fabula narratur! – Για σένα μιλάει αυτή η ιστορία!
    Ο λόγος του κράτους του Ισραήλ δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο. Είναι ο ίδιος λόγος που έχουν χρησιμοποιήσει στο παρελθόν κατοχικά καθεστώτα τα οποία καλούνταν να ποδηγετήσουν έναν αλλοεθνή πληθυσμό, που είτε μαντρωνόταν σε αποκλεισμένα κομμάτια γης (εν είδει ανοιχτής φυλακής) είτε διαβιούσε ως πολίτης βήτα κατηγορίας είτε πειθαρχούταν από μια «δική του» αρχή, στην πραγματικότητα συνεργαζόμενη με τις αρχές κατοχής.
    Τα επιχειρήματα είναι γνωστά και δοκιμασμένα: ο κατεχόμενος πληθυσμός είναι βάρβαρος, απολίτιστος, θρησκόληπτος. Η αντίστασή του είναι η πηγή της δυστυχίας του – ποτέ η κατοχή η ίδια. Οι αντιστεκόμενοι κρύβονται πίσω από τον γενικό πληθυσμό, βάζουν «ασπίδα» τα παιδιά τους, κρύβουν τις γραμμές ανεφοδιασμού τους μέσα στις πόλεις, τα χωριά, τα σπίτια των αμάχων: και έτσι δεν αφήνουν κανένα περιθώριο στις κατοχικές αρχές, οι οποίες, όντας ηθικά ανώτερες, πάντοτε ειδοποιούν πριν ανατινάξουν μια πολυκατοικία ή κάψουν μια γειτονιά. Οι νεκροί είναι σε κάθε περίπτωση αποτέλεσμα αντιποίνων μιας προγενέστερης βίαιης πράξης. Στα γνωστά αυτά μοτίβα, πρέπει να προστεθούν τα εθνικιστικά και ρατσιστικά στερεότυπα, που απανθρωποποιούν τους αλλοεθνείς και τους μετατρέπουν σε κατσαρίδες, έτοιμες προς εξόντωση.
    Και όταν οι κατοχικές στρατιωτικές δυνάμεις είναι κοντά στον εθνικό πληθυσμό που τις επανδρώνει, οι ενέργειές τους εκφασίζουν στρώματα της κοινωνίας τους, εξοπλίζουν εθνικιστικές και ρατσιστικές συμμορίες «ιδιωτών» και εξαχρειώνουν ηθικά την κοινωνία που προβαίνει στην κατοχή. Γι’ αυτό και κανένας λαός που καταπιέζει εθνικά έναν άλλον δεν μπορεί τελικά να είναι ελεύθερος.
    Ινδία, Ιρλανδία, Αλγερία, Ν. Αφρική, Αμερική: αν γυρίσει κανείς πίσω στις ιστορίες τους, θα τα δει όλα αυτά, σε επανάληψη.
    Γι’ αυτό και ό,τι συμβαίνει στην Παλαιστίνη δεν είναι ούτε πρωτοφανές ούτε κάποια εθνική ιδιαιτερότητα. Γι’ αυτό και οι δεξιές και οι ακροδεξιές όλου του κόσμου γοητεύονται από τον λόγο και την πρακτική του κράτους του Ισραήλ και στοιχίζονται μαζί του, προσπερνώντας ακόμα και τον επίμονο και διαρκή αντισημιτισμό τους. Απενοχοποιούν το αντισημιτικό παρελθόν τους στηρίζοντας το Ισραήλ, αλλά ταυτόχρονα παίρνουν τη ρεβάνς για όλες τις παραδόσεις του ρατσισμού, του εθνικισμού, της αποικιοκρατίας. Για να μπορούν και αυτές να μαντρώνουν επικίνδυνους πληθυσμούς σε στρατόπεδα, να τους πυρολοβούν στα σύνορα, να τους καταδικάζουν για τρομοκρατία, όποτε τυχόν αντιστέκονται.
    Γι’ αυτό η συζήτηση δεν είναι «απλώς» για τους Παλαιστίνιους. Είναι για το σε τι είδους κοινωνία θα ζήσουμε εμείς εδώ και παντού. Όπως το έλεγε δηλαδή ο θείος Κάρολος: De te fabula narratur.

  41. thanassis.berlin said

    Συμφωνώ πως το πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί, τουλάχιστον προς το παρόν. Θα μπορούσε αν οι ΗΠΑ ή η ΕΕ ήθελαν να το λύσουν, αλλά δυστυχώς δε θέλουν ή δεν μπορούν.
    Νομίζω πως στην περίπτωση των ΗΠΑ ισχύει το «δε θέλουν» αλλά στην περίπτωση της ΕΕ ίσως είναι πιο πολύ «δεν μπορούν» κι αυτό γιατί η ΕΕ έχει το βαρίδι της Γερμανίας στα πόδια, η οποία για τους γνωστούς λόγους δεν μπορεί όχι να εναντιωθεί στο Ισραήλ, αλλά ούτε νύξη να κάνει. Επίσης, η ισλαμοφοβία των τελευταίων δεκαετιών (να την αναφέρουμε κι αυτή τη λέξη, όχι μόνο τον αντισημιτισμό) κάνει τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα.
    Μόνο εντός Ισραήλ μπορεί να βρεθεί η λύση. Μόνο αν η αριστερά του Ισραήλ (που είναι υπέρ της λύσης των 2 κρατών) δυναμώσει. Και νομίζω πως η έγνοια όλων των «απ’ έξω» που ενδιαφέρονται για μια λύση που θα δίνει ελπίδα στον Παλαιστινιακό λαό πρέπει να είναι αυτή. Να βοηθήσουν όπως μπορούν τις εναλλακτικές, μετριοπαθείς φωνές του Ισραήλ να δυναμώσουν.
    Τέλος, να επισημάνω πως μιλάω για το τι μπορεί να κάνει η διεθνής κοινότητα και τι μου φαίνεται εφικτό στην παρούσα φάση. Είναι προφανές πως για τον Παλαιστινιακό λαό ο μόνος δρόμος είναι ο δρόμος του αγώνα.

    ΥΓ: Η κλασική επωδός των ισλαμόφοβων και των σιωνιστών είναι ότι δεν υπάρχει Παλαιστίνη και παλαιστινιακός λαός, είναι απλά Άραβες. Εννοούν ότι δεν υπήρξε ποτέ παλαιστινιακό κράτος. Με την ίδια λογική όμως ούτε Ισραήλ υπήρξε, είναι απλά Εβραίοι. Αυτό δηλώνει θρησκεία, όχι εθνικότητα. Η Παλαιστίνη είναι γεωγραφική περιοχή κομμάτια της οποίας είναι το Ισραήλ, η Δυτική Όχθη και η Λωρίδα της Γάζας. Όπως δημιουργήθηκε κράτος για τους Εβραίους της περιοχής (και όλους τους Εβραίους που συνέρρευσαν από κάθε γωνιά του πλανήτη) έτσι πρέπει να δημιουργηθεί και για τους Άραβες κατοίκους της Παλαιστίνης.

  42. spyridos said

    Πότε (και πώς) θα σταματήσει να χύνεται αίμα στo Ισραήλ και την Παλαιστίνη;

    Ο έρμος ο Τομ Ρόμπινς προσπάθησε να το λύσει το πρόβλημα με ένα από μηχανής (νεκρό) Θεό στο «χορό των εφτά πέπλων».
    («Skinny Legs and Al» Tom Robbins)

  43. voulagx said


    Έκβαση
    Το Ισραήλ καταλαμβάνει τη Λωρίδα της Γάζας και τη Χερσόνησο του Σινά από την Αίγυπτο, τη Δυτική Όχθη (συμπεριλαμβανομένης της ανατολικής Ιερουσαλήμ) από την Ιορδανία, και τα Υψίπεδα του Γκολάν από την Συρία.

    Αυτη ηταν η προ του ’67 κατασταση. Δεν ξερω κατα ποσο ηταν νομιμη συμφωνα με τις τοτε αποφασεις του ΟΗΕ.

  44. Nestanaios said

    Το αίμα θα σταματήσει να χύνεται όταν βγει ξανά πρόεδρος ο Τράμπ.

  45. @ 36 Tasos
    Καλό.

  46. Pedis said

    Ας φαναστούμε για μία στιγμή τη δημιουργία και λειτουργία των ναζιστικών γκέτο στην Ανατ. Ευρώπη τη διετία 40-41 (δηλ. πριν βάλει μπροστά η μηχανή της «τελικής λύσης»),

    μα όχι σε συνθήκες γενικευμένου Ευρωπαϊκού πολέμου, αλλά μόνον περιφερειακής, τοπικής γερμανική επέκτασης στις δικές της τέως ανατολικές περιοχές της Πρωσίας, άντε και λίγο ανατολικότερα (μέχρι εκεί όπου όριζε η συνθήκη Μπρεστ-Λιτόφσκ, ώστε να υπάρχουν και βάσιμα επιχειρήματα διεθνούς δικαίου).

    Κι ας υποθέσουμε ακόμη ότι οι ξεσπιτωμένοι Εβραίοι, των οποιων οι περιουσίες πέρασαν σε αριο-γερμανικές οικογενειες εποίκων, κλεισμένοι στα νεοσύστατα γκέτο, επιχειρούσαν να αντιτάξουν στοιχειώδη αντίσταση με στρακαστρούκες, να πουμε, ενάντια στον στρατό τους Γερμανικού κράτους τα οποίο, λόγω του φόβου της διεθνούς κατακραυγής και της αντίδρασης της κοινής γνώμης, θα δυσκολευόταν να τους λιώσει σε ντετέ, αν δεν χρειαζόταν προσωρινά κάποιους λίγους από αυτούς για εργατικό δυναμικό σκλάβων στα τοπικά γερμανικά εργοστάσια, αλλά τους θα τους πετσόκοβε σταδιακά και συστηματικά κάθε φορά που έκρινε σκόπιμο, διαδίδοντας ή κάνοντας να διαδοθούν με όλους τους τρόπους και τα μέσα επιχειρήματα του τύπου

    περι σύγκρουσης δύο λαών με εντελώς διαφορετικές κουλτούρες,

    η μία ευρωπαϊκή, φιλοσοφική, ποιητική, ρομαντική, τεχνολογική, μοντέρνα, αριο-καυκάσια ξερωγώ,

    η άλλη οπισθοδρομική, αγροτική, καθυστερημένη, μεσαιωνική, μυστικιστική, πρωτόγονα πατριαρχική, δεισιδαιμονική, θρησκόληπτη (με διατήρηση βαρβάρων εθίμων όπως η περιτομή για παράδειγμα), ρατσιστική (ο περιούσιος λαός) κι ως εκ τούτου συνωμοτική κατακτητική κοκ

    ή περί τραγωδίας οφειλόμενης στις ακραίες συνιστώσες των δύο πλευρών

    λ.χ. από τη μια μεριά φανατικοί αντισημίτες σαν τους Ρόζενμπεργκ, Στράιχερ, Χίμλερ, Γκαίμπελς που επηρεάζουν τον Χίτλερ και υποστηρίζουν ότι οι δύο ράτσες δεν ανέχονται η μία την άλλη, δεν είναι δυνατόν να συνυπάρξουν,

    και από την άλλη μεριά οι ραββίνοι και τα ακραία δόγματα και οι ιδέες τους περί περιούσιου λαού σε συμμαχία με τους τοκογλύφους-πλουτοκράτες που απεργάζονται την παγκόσμια κατάκτηση υπό Εβραϊκή εξουσία κλπ κλπ.

    Στο πλαίσιο μιας τέτοιας φανταστικής ιστορικής υπόθεσης, λοιπόν, δεν θα περίμενα στο τέλος-τέλος ότι θα όφειλε να τιμάται η εξέγερση του γκέτο της Βαρσοβίας εξαιτίας της οποίας, να το υπογραμμίσουμε αυτό, χάθηκαν τόσες ζωές μεταξύ των αντιμαχομένων και μάλιστα όταν οι πρωταίτιοι, ακραίοι, και φανατικοί υπερ της εξέγερσης ευθύνονται για τον ολοκληρωτικό αφανισμό των Εβραίων του γκέτο, πέρα από τις καταστροφές και τις ζωές Γερμανών κληρωτών και πολιτών που βρίσκονταν στην περιοχή. 😤🥳

  47. spyridos said

    46

    Πιστεύω πάντως πως οι Ευρωπαίοι και Αμερικανοί το προσπάθησαν τότε.
    Δανειζόμενος από το σχόλιο 41.

    Βοήθησαν όπως μπορούσαν τις εναλλακτικές, μετριοπαθείς φωνές της Γερμανίας να δυναμώσουν.
    Μπουχαχαααααααχα

  48. phrasaortes said

    23. Το μόνο αραβικό κράτος που κάπως στηρίζει την Χαμάς είναι το Κατάρ. Η Αίγυπτος έχει κόψει τις σχέσεις με την Παλαιστίνη απ’την εποχή του Σαντάτ (με μια μικρή εξαίρεση όσο άντεξε η πρώτη και μοναδική δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση του Μόρσι) και η Συρία από τότε που η Χαμάς στήριξε (όπως και το Ισραήλ) την συριακή αντιπολίτευση. Τα ΗΑΕ, το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν και η Σαουδική Αραβία έχουν πλέον οικοδομήσει φιλικές σχέσεις με το Ισραήλ.

    Επίσης, οι Παλαιστίνιοι μπορεί να μιλάνε Αραβικά, αλλά έχουν δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό. Απ’την στιγμή που αισθάνονται Παλαιστίνιοι, τότε δεν τίθεται ζήτημα, υπάρχει παλαιστινιακό έθνος. Όπως ακριβώς συνέβη και στην Μακεδονία, όπου μερικοί Σλαβόφωνοι αυτοπροσδιορίζονται ως Έλληνες και άλλοι ως Μακεδόνες.

  49. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  50. Μαρία said

    6, 10
    Δεν ξέρω αν είναι του Νταρουίς, πάντως όχι απ’ την Κατάσταση πολιορκίας. Ο Μπλάνας είχε μεταφράσει απ’ τα αγγλικά. Έχω την καλή δίγλωσση έκδοση (αραβικά-ελληνικά) σε μετάφραση Αγγελικής Σιγούρου.

  51. Μαρία said

    Με τους παράνομους εποικισμούς εδώ και χρόνια το Ισραήλ προσπαθεί να απομονώσει τους Παλαιστίνιους σε θυλάκους χωρίς εδαφική συνέχεια όπως τα Μπαντουστάν στη Ν. Αφρική.

  52. δντ said

    Οι δύο πλευρές δεν μπορούν να συνυπάρξουν, δεν είναι κάτι νέο.
    Ήδη από το τέλος του 20ου αιώνα, που ξεκαθάρισε ότι η τελική επίλυση θα είναι η εξαφάνιση των Παλαιστινίων από τους Ισραηλινούς, κάθε Ελληνική Κυβέρνηση έχει συνταχθεί στο πλευρό του Ισραήλ.

  53. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα, διαβάζω μερικά καλά σχόλια.

  54. aerosol said

    Μια χαρά τα κατάφερε η Μ.Βρετανία με το «διαίρει και βασίλευε», μπουρδελοποιώντας ανεπανόρθωτα την περιοχή. Μετά ήρθε ο Β’ ΠΠ, οι Ευρωπαίοι ξέπλυναν τις ενοχές τους με τα να δωρίσουν διαμέρισμα που -μικρή λεπτομέρεια!- είχε ακόμα τους ενοίκους του μέσα -αλλά όλα καλά, ξεφορτώθηκαν και τα απομεινάρια ενός πληθυσμού που δεν χώνεψαν ποτέ. Και οι καλές μας ΗΠΑ απόκτησαν πολύτιμο λυκόσκυλο σε μια ευαίσθητη περιοχή που έπρεπε οπωσδήποτε να ελέγχουν, και φρόντισαν να το αγριεύουν όσο καλύτερα μπορούσαν -κάτι που μόνο δυστυχία φέρνει στα ζωντανά. Τώρα η όποια λύση θα χρειαζόταν να μετατραπούν οι άνθρωποι σε αγγέλους και να δουν τα πράγματα ξεχνώντας πάθη και αίμα δεκαετιών. Το οποίο δυστυχώς ακούγεται σαν ευχολόγιο υποψήφιας καλλιστείων.

    [Το ότι μετά από εκατό χρόνια σφαγών συζητάμε για τα «δικαιώματα των γυναικών» στους καταρημαγμένους εκείνους τόπους μάλλον λέει πολλά για την ποιότητα του stuff που παίζει στη Δύση. Θα πληρωθεί κάποτε η τόση μαλακία, ελπίζω μόνο να μη ζω να το δω.]

  55. Γιάννης Κουβάτσος said

    60: Μα διευκρίνισα στο σχ.10 ότι το αναρτημένο ποίημα είναι από την (εξαντλημένη) «Ποίηση του λαού της Παλαιστίνης». Το απόσπασμα του Μπλάνα είναι από την «Κατάσταση πολιορκίας».

  56. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και ένα ποίημα του Μαχμούντ Νταρουίς, του «Σολωμού» των Παλαιστινίων:

    Ο τοίχος

    Ενα πελώριο φίδι από μέταλλο περιτυλίσσεται γύρω μας, καταπίνοντας τους μικρούς τοίχους που διαχωρίζουν την κάμαρά μας, το μπάνιο, την κουζίνα και το καθιστικό μας. Ενα φίδι που δεν κινείται σ’ ευθεία γραμμή, μην τυχόν και μας μοιάσει καθώς εμείς κοιτάμε ευθεία μπροστά. Με στροφές και περιστροφές, ένας εφιάλτης από κομμάτια τσιμέντο, ενισχυμένο με εύκαμπτο μέταλλο που το διευκολύνει να κινείται μέσα στα κατακερματισμένα κομμάτια γής και στους μπαξέδες της μέντας που μας έχουν απομείνει. Ενα φίδι ανυπόμονο να εναποθέσει τα αυγά του ανάμεσα στις εισπνοές μας και στις εκπνοές μας έτσι που να το πούμε τελικά, γιατί πάμε να σκάσουμε από ασφυξία, «Εμείς είμαστε οι ξένοι». Οταν κοιτάμε στους καθρέφτες μας ένα πράγμα βλέπουμε όλο κι όλο, το φίδι που τραβάει κατά τον σβέρκο μας, αλλά με λίγη ακόμα προσπάθεια μπορούμε να δούμε εκείνο που είναι από πάνω του: έναν ουρανό που χασμουριέται βαριεστημένος από τους αρχιτέκτονες που το στολίζουν με όπλα και σημαίες. Και τη νύχτα τον βλέπουμε να αναβοσβήνει, γεμάτος αστέρια που μας κοιτάνε με στοργή. Βλέπουμε επίσης αυτό που υπάρχει πίσω από τον φιδίσιο τοίχο: στο γκέτο οι φρουροί, φοβισμένοι για το τι συμβαίνει πίσω από τους μικρούς τοίχους που μας έχουν απομείνει. Τους βλέπουμε να λαδώνουν τα όπλα για να σκοτώσουν τον γρύπα που έχουν την εντύπωση ότι κρύβεται στο κοτέτσι μας. Και δεν είναι δυνατόν να μη βάλουμε τα γέλια.
    (Μετάφραση Χρήστου Τσιάμη)

  57. Λάζαρος Μ. said

    20 «Αν είδα κάτι νέο στη σύγκρουση που ακόμα μαίνεται, κάτι που αφορά κυρίως τη χώρα μας, είναι η ομόθυμη πλέον συμπαράταξη της ελληνικής δεξιάς και ακροδεξιάς με το Ισραήλ».

    Και ο ΣΥΡΙΖΑ βέβαια οφείλει μια γενναία αυτοκριτική για τη στρατηγική αναβάθμιση των σχέσεων με το καθεστώς Νετανιάχου, στο πλαίσιο της υποτιθέμενης απομόνωσης της Τουρκίας, η οποία αποκλίνει από την παραδοσιακά φιλοπαλαιστινιακή γραμμή του παρελθόντος και δεν σίγουρα δεν τιμά ένα κόμμα της Αριστεράς. Την πολιτική αυτή συνεχίζει να υπηρετεί πρόθυμα και η σημερινή κυβέρνηση. Η εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας αποτυπώνεται στην πρόσφατη συμφωνία των δύο χωρών που ανακοινώθηκε με τυμπανοκρουσίες: https://www.naftemporiki.gr/story/1677345/istoriki-amuntiki-sumfonia-elladas-israil-gia-tin-ekpaideusi-ton-ikaron

    Για το θέμα αυρό έγραψε πριν λίγες μέρες στην Εφημερίδα των Συντακτών και ο Σωτήρης Βαλντέν: https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/294010_poso-polydiastati-einai-i-exoteriki-politiki-mas

  58. leonicos said

    Λέων
    για να σκάσει ο ιατρού

  59. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο Ισραηλινός ιστορικός και καθηγητής του τμήματος ιστορίας στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ Γιουβάλ Νοάχ Χαράρι στο τελευταίο του βιβλίο «21 μαθήματα για τον 21ο αιώνα» αναφέρεται στην πατρίδα του και στη στάση της απέναντι στους Παλαιστινίους. Στο 3ο «Μάθημα για την Ελευθερία»: «Ήδη σήμερα, όποτε οι Παλαιστίνιοι κάνουν ένα τηλεφώνημα, ανεβάζουν κάτι στο facebook ή ταξιδεύουν από τη μία πόλη στην άλλη, είναι πολύ πιθανό να παρακολουθούνται από ισραηλινά μικρόφωνα, κάμερες, drone ή λογισμικό παρακολούθησης. Τα δεδομένα που συγκεντρώνονται αναλύονται με τη βοήθεια αλγόριθμων Μεγάλων Δεδομένων. Αυτό βοηθάει στις ισραηλινές δυνάμεις ασφαλείας να εντοπίζουν και να εξουδετερώνουν πιθανές απειλές ωρίς να χρειάζεται να χρησιμοποιούν πολύ ανθρώπινο δυναμικό επιτόπου. Οι Παλαιστίνιοι μπορεί να διοικούν κάποιες πόλεις και χωριά στη Δυτική Όχθη, αλλά οι Ισραηλινοί ελέγχουν τον ουρανό, τα ραδιοκύματα και τον κυβερνοχώρο. Έτσι απαιτούνται ελάχιστοι ισραηλινοί στρατιώτες για να ελέγχουν αποτελεσματικά περίπου 2,5 εκατομμύρια Παλαιστινίους στη Δυτική Όχθη». Στο 17ο μάθημα για την «Μετα-αλήθεια/Κάποια fake news κρατάνε για πάντα»: «Στις αρχές του 20ου αιώνα, ένα από τα αγαπημένα συνθήματα του Σιωνισμού μιλούσε για την επιστροφή «του λαού χωρίς γη» (των Εβραίων) στη «γη χωρίς λαό» (την Παλαιστίνη). Η ύπαρξη του ντόπιου αραβικού πληθυσμού πολύ βολικά αγνοήθηκε». Αναφέρεται σε δηλώσεις της πρωθυπουργού Γκόλντα Μέιρ το 1969 και της βουλεύτριας Ανάτ Μπέρκο το 2016 ότι δεν υπάρχει παλαιστινιακός λαός. Στο 20ο μάθημα με τίτλο «Νόημα»: «Ένα από τα κύρια εμπόδια σε οποιαδήποτε συνθήκη ειρήνης ανάμεσα στις Ισραηλινούς και στις Παλαιστινίους είναι ότι οι Ισραηλινοί δεν δέχονται να διχοτομηθεί η Ιερουσαλήμ. Υποστηρίζουν ότι η πόλη αυτή είναι ‘η αιώνια πρωτεύουσα του εβραϊκού λαού’ – και βέβαια δεν μπορείς να κάνεις συμβιβασμούς για κάτι αιώνιο. Τι είναι μερικοί νεκροί μπροστά στην αιωνιότητα; Πρόκειται, βέβαια, για ανοησίες. Η αιωνιότητα είναι τουλάχιστον 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια – αυτή είναι η τωρινή ηλικία του σύμπαντος […] Η πόλη στις Ιερουσαλήμ ιδρύθηκε πριν από μόλις 5.000 χρόνια και ο εβραϊκός λαός έχει ηλικία 3.000 ετών το πολύ. Δεν το λες κι αιωνιότητα αυτό».

  60. ndmushroom said

    Τι να πρωτογράψεις;
    Είναι αργά για ιστορικές αναλύσεις. Τι συμβαίνει σήμερα, και τι μπορεί να συμβεί;
    Τρεις λύσεις υπάρχουν.
    Η πρώτη είναι η απορρόφηση όλων των εδαφών (και των κατοίκων τους) από το σημερινό Ισραήλ. Κανείς από τους δύο δεν την θέλει, όμως. Οι Παλαιστίνιοι δεν την θέλουν γιατί τη θεωρούν υποταγή σε αυτούς που ήρθαν από το πουθενά και τους έδιωξαν από τα σπίτια τους (παρότι δεδομένων των συνθηκών αρκετοί έχουν αρχίσει να συμβιβάζονται με την ιδέα), οι Ισραηλινοί δεν την θέλουν γιατί αυτό θα αλλοίωνε τη δημογραφία της περιοχής και το όνειρό τους για ένα καθαρό εθνοτικά/θρησκευτικά/φυλετικά «εβραϊκό κράτος» (παρεμπιπτόντως, έχει γίνει της μόδας πλέον να θεωρούμε ότι η άρνηση του «δικαιώματος του Ισραήλ να υπάρχει ως εβραϊκό κράτος (jewish state)» συνιστά αντισημιτισμό. Παλιά δεν το λέγαμε αυτό. Μιλούσαμε για την άρνηση του «δικαιώματος του Ισραήλ να υπάρχει», τελεία. Το τέρμα μετακινήθηκε, σε κάτι τελείως παράλογο κατ’ εμέ. Είμαι κατά του Ισραήλ ως «εβραϊκού κράτους», όπως είμαι κατά του Ιράν ως «Ισλαμικής δημοκρατίας», κατά ενός υποθετικού «Άριου/Καυκάσιου κράτους», κατά της μετατροπής της Κίνας σε «Κράτος Χαν» κλπ.. Ένα κράτος που αυτοπροσδιορίζεται ως κράτος μίας συγκεκριμένης εθνότητας/φυλής/θρησκείας είναι εγγενώς ρατσιστικό). Εδώ δεν έχουμε τάσεις συμβιβασμού, μάλλον το αντίθετο.

    Η δεύτερη είναι η δημιουργία δύο διαφορετικών κρατών. Για να γίνει αυτό όμως χρειάζεται μια μοιρασιά της γης που να δημιουργήσει δύο βιώσιμα κράτη. Διαφορετικά απλά μεταθέτουμε το πρόβλημα σε 1, 2, 5, 10 χρόνια. Χρειάζεται επίσης αλληλοσεβασμός και αμοιβαίες εγγυήσεις καλής γειτονίας. Τίποτα από αυτά δεν υφίστατο πριν από 20 χρόνια, και η κατάσταση έχει επιδεινωθεί ραγδαία έκτοτε, μέσω των νέων εποικισμών, των τειχών, του σχεδίου Νετανιάχου για ισραηλινό έλεγχο όλης της περιοχής δίπλα στον Ιορδάνη (τη μόνη, δηλαδή, πηγή γλυκού νερού για τα δύο κράτη).

    Η τρίτη λύση είναι η εθνοκάθαρση. Η λύση, δηλαδή, που πρακτικά επιχειρείται σήμερα. Αν ο ένας εκ των δύο λαών εκλείψει από την περιοχή, εκλείπει και το πρόβλημα. Για αυτό και οι Παλαιστίνιοι της Δυτικής Όχθης εκδιώκονται ξανά και ξανά, συρρικνούμενοι σε ολοένα μικρότερους χώρους, και όταν διαμαρτύρονται συλλαμβάνονται ή σκοτώνονται. Για αυτό και οι Παλαιστίνιοι της Γάζας βιώνουν ασφυκτικό έλεγχο, που τους επιτρέπει να επιβιώνουν αλλά όχι να ζουν, και όταν οι συνθήκες εξαθλίωσης τούς οδηγήσουν στη ριζοσπαστικοποίηση βομβαρδίζονται αδιακρίτως, και πρέπει -αν επιζήσουν- να ξαναχτίσουν τα πάντα από την αρχή. Για αυτό και οι Παλαιστίνιοι του Ισραήλ οδηγούνται (βλ. το άρθρο που παρέθεσα το πρωί) επίσης στην γκετοποίηση, στην φτωχοποίηση και, εν τέλει, στην εξορία ή στις ισραηλινές φυλακές.

    Τίποτα από αυτά δεν θα συνέβαινε αν δεν υπήρχε στην περιοχή απόλυτη ανισορροπία δυνάμεων. Η οποία οφείλεται (τουλάχιστον τα τελευταία 20 χρόνια) σε έναν και μόνο παράγοντα. Τις ΗΠΑ. Αυτές εξασφαλίζουν την υπεροπλία του Ισραήλ και τον πρακτικό αφοπλισμό των Παλαιστινίων. Αυτές εξασφαλίζουν τη συνεργασία του υπόλοιπου αραβικού κόσμου στην απομόνωση των Παλαιστινίων στηρίζοντας απολυταρχικά καθεστώτα και ανατρέποντας, αν χρειαστεί, εκλεγμένες κυβερνήσεις, όπως έγινε στην Αίγυπτο. Αυτές σπαταλούν τεράστιο διπλωματικό κεφάλαιο για να μπλοκάρουν κάθε διεθνή πρωτοβουλία καταδίκης των εποικισμών, της διακριτικής μεταχείρισης των αραβικής καταγωγής υπηκόων, της δυσανάλογης χρήσης βίας, της αυθαίρετης και παράνομης επ’ αόριστον κράτησης ανηλίκων, του στοχευμένου βομβαρδισμού πολιτικών στόχων και των πολλών άλλων ασύμβατων με το διεθνές δίκαιο πρακτικών του Ισραήλ, επιβάλλοντας μια ιδιότυπη διεθνή ομερτά, και «τιμωρούν» με μείωση της χρηματοδότησης κάθε διεθνή οργανισμό τολμήσει να λάβει θέση για την κατάσταση. Αυτές συμμετέχουν ως «ουδέτερος διαμεσολαβητής» σε κάθε διαπραγματευτική προσπάθεια για την εξεύρεση λύσης, γέρνοντας την πλάστιγγα των διαπραγματεύσεων σαφώς προς τη μία πλευρά και καταδικάζοντας τις διαπραγματεύσεις σε προδιαγεγραμμένη αποτυχία. Και αυτές ενθαρρύνουν, μέσω της άνευ όρων στήριξης που παρέχουν, τις πιο ακραίες φωνές εντός του Ισραήλ να ζητούν ακόμα περισσότερα κι από όσα θα ονειρευόταν ο πιο φανατικός οπαδός του Σιωνισμού το 1948.

    Όσο η στήριξη των ΗΠΑ στο Ισραήλ παραμένει άνευ όρων, θα προοδεύουμε με ολοένα ταχύτερο βήμα προς την τρίτη λύση. Αν οι ΗΠΑ βγάλουν το δάχτυλο από τη ζυγαριά και αποκατασταθεί η αμυντική και διπλωματική ισορροπία δυνάμεων, η εξεύρεση λύσης θα είναι πλέον προς το συμφέρον όλων, και όχι απλά της μίας πλευράς. Και η λύση θα έρθει πολύ πιο γρήγορα από ό,τι φανταζόμαστε.

    Αλλά, όπως έγραψα και το πρωί, έχουμε πολύ, πολύ δρόμο μέχρι να μοιάζει, έστω, εφικτό κάτι τέτοιο.

  61. sarant said

    Ένα γλωσσικό σχόλιο από τον Νίκο Λ. στο ΦΒ:

    Σέιχ Τζαράχ, όχι Τζάρα, όχι Τζάραχ. Τζαράχ σημαίνει χειρουργός. Όπως τα περισσότερα επαγγέλματα στα αραβικά, έχουν μακρά λήγουσα. Το βραχύ α συνήθως όταν γίνεται δάνειο στα τουρκικά μετατρέπεται σε ε. Έτσι τζεράχ είναι ο χειρουργός στα τούρκικα. Στα ελληνικά έχουμε επίθετα Τζεράχης και Τζεράχογλου.

  62. Ατακαμα said

    @ndmushroom

    Πάντως από το 1956 έως και τουλάχιστον το 1980 όπου η ΕΣΣΔ εξοπλιζε τον αραβικό παράγοντα και έμπαινε ως διπλωματικός βράχος απέναντι στα σχέδια των ακραίων σιωνιστών, οι Παλαιστίνιοι τράβηξαν και πολύ χειρότερα απ’ο,τι τώρα. Να τα ρίχνουμε στην κακια Αμερική μόνο δε δουλεύει πλέον. Έχει παλιώσει ως αιτία των πάντων εδώ και δεκαετίες πλέον.

    Ενδεχομένως αν το 48 τα αραβικά κράτη αποδέχονταν το πλάνο του ΟΗΕ για διαχωρισμό ίσως να είχε αποφευχθεί όλο αυτό το λουτρό αίματος στην τελική. Ποιος ξέρει.

    Πάντως μεγαλύτερος εχθρός των Παλαιστινίων δεν είναι ούτε το κακό Ισραήλ ούτε η κακια Αμερική. Είναι όλοι αυτοί οι παλαιστινοπατέρες που κάνουν παιχνίδια στην πλάτη τους. Από βασιλιάδες της Ιορδανίας και σιίτες του Ιράν μέχρι τοπικούς φύλαρχους.

  63. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ωραίες και εμβριθείς οι αναλύσεις, παιδιά, ήμουνα νιος και γέρασα με τις σφαγές στην Παλαιστίνη, αλλά μόλις είδα στις ειδήσεις να μεταφέρουν στο νοσοκομείο ένα μωράκι που έκλαιγε γοερά και είχε εμφανή τα σημάδια του βομβαρδισμού. Κι αυτό το κλάμα κουρελιάζει όλες τις αναλύσεις και τα μπλα-μπλα…Άλλη μια γενιά που θα μεγαλώσει και θα ζήσει, αν ζήσει, μέσα στο μίσος και τον φόβο…

  64. geobartz said

    # (α) Για να συμβιώσουν δύο ή περισσότερα (άτομα ή «σύνολα») είναι απαραίτητη μια προϋπόθεση: Θέλω να ασκώ τα δικαιώματά μου ακριβώς όπως θέλεις και συ να ασκείς τα ίδια δικαιώματα. Και όταν τα δικαιώματα «τέμνονται», χρειάζεται συνεννόηση για να χαραχθεί «χρυσή τομή».

    # (β) Εξυπακούεται ότι συμφωνούμε ποια είναι τα δικαιώματα «μου»-και-«σου». Σε οποιαδήποτε περίπτωση, τα «μου» και «σου» πρέπει να περιλαμβάνονται σε διεθνώς αναγνωρισμένους «χάρτες δικαιωμάτων». [Π.χ, άσκηση δικαιώματος που πηγάζει από «κλοπή» ή προδοσία δεν νοείται. Όπως στη Μακεδονία, όπου κανένας (σλαβόφωνος ή μη) δεν έχει δικαίωμα να «αυτοπροσδιορίζεται» Μακεδόνας, διότι το όνομα αυτό ανήκει ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στους Έλληνες. Αυτό σε απάντηση του σχολίου 48 από τον phrasaortes, και για να μην επαληθευτεί η Μακεδονική παροιμία ότι «ο λύκος στην αλαμπουμπούνα φαίνεται»]

    # (γ) Η δημιουργία δύο ισότιμων κρατών (Ισραήλ και Παλαιστινίων) φαίνεται να είναι η μόνη λύση για να μετριαστούν τα σημερινά προβλήματα συμβίωσης Ισραηλινών-Παλαιστινίων. Ειδικότερα, η Ιερουσαλήμ πρέπει να αποτελέσει αυτόνομη πόλη υπό την προστασία του ΟΗΕ.

    # (δ) Όμως, χωρίς να ξέρω την «ανθρωπογεωγραφία» της περιοχής, θεωρώ ότι θα υπάρξουν «μειονότητες» των μεν και δε στα δύο κράτη. Συνεπώς, πρέπει να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη άσκηση δικαιωμάτων από αυτές τις μειονότητες, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στα ανωτέρω εδάφια «α» και «β». Και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στην άσκηση των θρησκευτικών δικαιωμάτων.

  65. ndmushroom said

    62
    Καθένας το πάει όσο πίσω θέλει (και βολεύει το αφήγημά του). Εσύ το πήγες στην ΕΣΣΔ για προφανείς λόγους, άλλοι το πήγαν στη Βρετανική Αυτοκρατορία. Εγώ το πήγα όσο λιγότερο πίσω μπορούσα, γιατί όπως έγραψα και στην αρχή του σχολίου μου είναι λίγο αργά για ιστορικές αναλύσεις. Όσα έγραψα ισχύουν για το σήμερα. Αν θέλεις να μιλάμε για ΕΣΣΔ, Ναζί ή Σταυροφορίες, είμαι σίγουρος ότι θα βρεις πρόθυμους συνομιλητές.

  66. # 37

    Λεό έγραψες «Το Ισραήλ δεν αναζήτησε ζωτικό χώρο. Οι τρεις χώρες, Συρια, Αίγυπτος και Ιορδανία είχαν ετοιμαστεί να εξαπολήσουν επίθεση.»
    Αυτό έγραψαν και οι εφημερίδες που διαβασες. Εγώ όμως αυτές τις εφημερίδες τις μελέτησα…δηλαδή οι αραβικές χώρες ήταν έτοιμες για επίθεση και το Ισραήλ δεν ήταν ; Και πως έγινε να επιτεθεί (και να νικήσει) το Ισραήλ ; Θαύμα ; Επενέβη ο θεός να σώσει τον περιούσιο λαό ; μπορεί, αλλά εγώ είμαι άθεος κι έχω δει από την ταράτσα πολυκατοικίας στην Βηρυττό να πετάνε τα ισραηλινά αεροπλάνα για να βομβαρδίσουν τα στρατόπεδα των παλαιστινίων και τους Σύριους να πλιατσικολογούν τα διαμερίσματα των λιβανέζων, δεν τα διάβασα σε εφημερίδες, ούτε βγήκα να διαδηλώσω υπέρ των παλαιστινίων. Για μένα η θρησκεία είναι ο υπαίτιος αυτού του πολέμου (και όχι μόνο), όπως μας μάθανε «νίκας τοις βασιλεύσι κατά βαρβάρων δωρούμενος» ¨και από την άλλη «ειρήνη ,παναγία μου, ειρήνη κι αφοπλισμός»
    Δεν σε ρωτάω αφού τους κατανίκησε και τους τρεις γιατί βάστηξε τα εδάφη και δεν τα επέστρεψε αφού» δεν αναζήτησε ζωτικό χώρο», όπως ξέρεις είμαστε φίλοι κι ας διαφωνούμε σε μερικά πράγματα,
    Την ιλιάδα την θεωρώ σπουδαίο έργο κυρίως γιατί μεταφέρει τον πόλεμο των ανθρωπων στις τάξεις των θεών, βλέπεις και μια μόνο θρησκεία να υπάρχει, πάλι πόλεμος θα γίνεται. Εκτοτε βέβαια οι θεοί βάζουν τους ανθρώπους να πολεμούν, κι όπως έγραψε ο Σεφέρης «για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη »
    Φυσάει συνέχεια και δεν πάω για ψάρεμα…

  67. Ατακαμα said

    @ndmushroom

    Μα στο σήμερα υπάρχει η Χεζμπολάχ, το Ιράν και οι μεγαλοκαρχαριες της Χαμάς και της Φατάχ. Ο πόλεμος Χαμάς Φατάχ δεν παίζει κανέναν ρόλο; Δε βλάπτει εξίσου ή και περισσότερο τους Παλαιστίνιους από τις ενέργειες του Ισραήλ; Δυστυχώς είναι το θέμα πολύ περίπλοκο για να πούμε ο Χ είναι ο κακός άρα πρέπει να σταματήσει να ναι κακός και θα λυθούν όλα.

    Άλλη λύση από τα 2 κράτη, ίσως στα σύνορα του 67, δε φαίνεται να υπάρχει. Αλλά όπως προειπαν όλοι είναι πολύ δύσκολο να γίνει.

  68. sarant said

    67τέλος Όπως είπαμε όλοι, ακριβώς…..

  69. ndmushroom said

    @Ατακαμα
    Η ΕΣΣΔ δεν υπάρχει εδώ και 40 χρόνια. Ο πόλεμος Φατάχ-Χαμάς φυσικά και υπάρχει, αλλιώς ο Νετανιάχου δεν θα είχε προκαλέσει την κλιμάκωση που προκάλεσε στην ανατολική Ιερουσαλήμ ώστε, εκμεταλλευόμενος την δεδομένη αντίδραση της Χαμάς ενόψει παλαιστινιακών εκλογών, να συσπειρώσει τη δική του βάση και να βραχυκυκλώσει τις προσπάθειες αντι-συνασπισμού. Αλλά το να λέμε ότι αυτή η διαμάχη έχει ζημιώσει περισσότερο τους Παλαιστίνιους από ό,τι η στάση του Ισραήλ είναι τόσο ανιστόρητο, τόσο εξοργιστική διαστρέβλωση της πραγματικότητας (παρότι, τώρα που το σκέφτομαι, απόλυτα συνεπής για μια συγκεκριμένη ιδεολογία), που απλά θα κάνω ότι δεν το διάβασα.

  70. nikiplos said

    Καλησπέρα σε όλους. Είναι ένα δύσκολο πρόβλημα το μεσανατολικό. Πολύ δυσκολότερο από το δικό μας Κυπριακό, που έλυσαν ο Καραμανλής με τον Ετσεβίτ το 1974: Ένα κράτος διζωνικό ομόσπονδο. Δυσκολότερο, γιατί με τα χρόνια το Ισραήλ, έχει καρπωθεί πολλά εδάφη, με εποικισμούς, με μπουλντόζες που γκρεμίζουν σπίτια. Τα σπίτια δεν κτίζονται ξέρετε με τούβλα, λάσπη και τσιμένο. Κτίζονται με αίμα, σκληρή δουλειά και γραμμάτια που σε πνίγουν στον λαιμό. Κτίζονται με όνειρα, με έρωτα, με αγάπη να στεγάσεις ανθρώπους που αγαπάς. Τα σπίτια είναι η πατρίδα για τις παιδικές ηλικίες. Είναι οι μνήμες, είναι το μόνο σταθερό σημείο αναφοράς σε αυτόν τον μάταιο κόσμο, όπως περίπου είπε ο Εκο στο εκκρεμές του Φουκώ.

    Η σύμπλευση με το Ισραήλ, ερμηνεύεται εύκολα. Δεν θέλει δα και πολλά φτιασίδια να πας να συνταχθείς με τον ισχυρό στην περιοχή σου. Την ανάγκη μόνο να ποιήσεις φιλοτιμία. Είμαι από τους παλαιότερους υποστηρικτές του Ισραήλ, από τα 80ς. Τραγική μειοψηφία τότε. Είχα τσακωθεί με φίλους, συγγενείς, γκόμενα, σύζυγο κλπ. Ήμουν από εκείνους που έβριζαν την υποκριτική δίγλωσση και αφερέγγυη ψεύτρα «κωλόγρια», τον Αραφάτ από τα 80ς. Μετά το 2008 όμως τα προσχήματα δεν υφίστανται καν ώστε να μπορούσα να συνταχθώ με μια φονική μηχανή, που έχει εγκλωβιστεί σε ένα σπιράλ θανάτου. Δεν με άφηναν να κοιμηθώ τα πατημένα από τις μπουλντόζες παιδιά, θαμμένα μέσα στα μπάζα.

    Θα έλεγα ότι την ουσία την είπε ο Λεώνικος στο σχόλιό 37@. Συμφωνώ και με πολλά του Παπαγιάννη, αλλά όχι με εθνικιστικά θέσφατα. Ο Τζη είπε το κυρίως ορθό. Η θρησκεία είναι ο ρουφιάνος και τα συμφέροντα που την χρησιμοποιούν εργαλειακά η αιτία.

    Πρώτη εξαδέλφη της μητέρας μου παντρεύτηκε έναν Φιλισταίο που έγινε μαρωνίτης και εκδιώχθηκε στον Λίβανο για να μην τον σφάξουν οι πρώην ομόθρησκοί του. Ξέρετε ακόμη και στο «ήπιο» Ισλάμ ισχύει η ποινή του θανάτου, για όποιον αποφασίσει να εγκαταλείψει το δόγμα τους. Τα ξαδέρφια μου, ήρθαν με τους βομβαρδισμούς της Βηρυτού στην Ελλάδα και επειδή οι στενοί τους συγγενείς τους έφτυσαν, τους φιλοξενήσαμε στο σπίτι μας για έναν μήνα και κάτι. Εκεί γνώρισα τι σημαίνει αγρίμι και παιδί του πολέμου. Δεν θα μιλήσω για το πως καρφώναν τα στιλέτα για πλάκα. Θα πω μόνο πως ο ομήλικός μου εξάδελφος με έφτανε στο μπόϊ μέχρι το λαιμό. Μπασμένος ολίγον. Όμως στην Ακαδημία Πλάτωνος που βγήκαμε τους έδειρε όλους. Έσπασε στο ξύλο μεγαλύτερους και έναν διπλάσιο από αυτόν τον ίδιο. Απολάμβανα την περίοδο της φιλοξενίας την αίγλη του ισχυρού φυσικά, αφού ως εξάδελφος ήταν «δικός» μου. Να προσθέσω κάτι που δεν είπε ο Τζη: Δεν έχω ζήσει άλλη πόλη του εξωτερικού, τόσο όμοια με τις δικές μας, όσο η Βυρητός.

    Όπως είπε όμως ο Τζή, ακόμη κι αν λάτρευαν τον ίδιο θεό, θα έβρισκαν ένα «και» στο φιλόκβε για να κυλίσει ποτάμι αίματος στη σκάλα των Λατίνων στην Πόλη.

    Μια τεχνική λεπτομέρεια: Η περιουσία του θείου μου στην Κερύνεια, ήταν άθικτη μέχρι τις πρώτες συμφωνίες Άναν. Με έναν παράξενο νομικό τρόπο, οι Κύπριοι κέρδιζαν τις δίκες σε Αγγλικά δικαστήρια. Μετά το «σχέδιο» και τις συμφωνίες, έχουν ήδη χωρίσει την περιουσία σε οικοδομήσιμα οικόπεδα και έχουν χτιστεί βίλες στα μισά.

  71. eran said

    59. Φανταστείτε Έλληνας ιστορικός να έγραφε κάτι αντίστοιχο, σε συνθήκες μάλιστα τέτοιας έντασης και αντιπαράθεσης, τι κουρνιαχτός θα σηκωνόταν.
    Για να έχουμε μια βάση σύγκρισης σχετικά με το πώς διεξάγεται ο δημόσιος διάλογος στις δύο χώρες και ποιες συνθήκες (αυτο)λογοκρισίας επικρατούν.

  72. eran said

    https://www.thetoc.gr/diethni/article/ragdaies-exelixeis-ekexeiria-sti-lorida-tis-gazas-psifise-to-israil/

    Αχτίδα φωτός;

  73. sarant said

    72 Α, ωραία (;)

  74. Μαρία said

    Κατάπαυση πυρός

  75. Μαρία said

  76. angelos said

    Τι αλλο να πεις; Μονο αυτο:
    «Η μόνη αχτίδα ελπίδας ήταν οι πολλές κοινές συγκεντρώσεις που έγιναν στο Ισραήλ, με συμμετοχή Εβραίων και Αράβων πλάι πλάι. Αξίζουν κάθε θαυμασμό όσοι συμμετέχουν σ’ αυτές, αψηφώντας τον χαρακτηρισμό του προδότη».

  77. aerosol said

    #71
    Μέσα στις δεκαετίες έχω δει απίστευτα και θαυμαστά πράγματα στον εφιάλτη του Παλαιστινιακού, που με έκαναν να σκεφτώ το ίδιο: θα τολμούσε κανείς στην Ελλάδα να μιλήσει δημοσίως κόντρα στο εθνικό αφήγημα σε τόσο έντονες συνθήκες;
    Πριν χρόνια υπήρξε έως και άρνηση Ισραηλινών πιλότων της πολεμικής αεροπορίας να εκτελέσουν βομβαρδισμούς. Είχα διαβάσει τρεις φορές το άρθρο για να σιγουρευτώ πως κατάλαβα σωστά! Το μεγαλείο συγκεκριμένων ανθρώπων με ξεπερνά…

  78. Γιάννης Ιατρού said

    74/75: Το προανήγγειλε χθες (19/5) ο γέρο Τζο…

  79. Μαρία said

    77
    Αυτός αναγκάστηκε να την κοπανήσει. Αν βρείτε το βιβλίο του «Η εθνοκάθαρση της Παλαιστίνης», διαβάστε το.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Ilan_Papp%C3%A9
    https://mondoweiss.net/2016/03/the-tantura-massacre-of-1948-and-the-academic-character-assassination-of-teddy-katz/

    Κι αυτός το ίδιο https://www.eyalsivan.info/index.php?p=bio

  80. Pedis said

  81. Γιάννης Κουβάτσος said

    71,77: Αστειεύεστε; Ποιος θα έσωζε αυτούς τους «Εφιάλτες», αυτούς τους «εθνομηδενιστές», αυτούς τους «μηδίζοντες»(πλούσιο το υβρεολόγιο της εθνικοφροσύνης) από τα νύχια και τα ιοβόλα βέλη των ελληναράδων;

  82. Aghapi D said

    https://www.naftemporiki.gr/story/1728755/israil-palaistini-duo-aiguptiakes-antiprosopeies-tha-epitiroun-tin-ekexeiria

    Αυτές οι εκεχειρίες δέν κρατούν ποτέ πολύ, δυστυχώς

  83. Nestanaios said

    Όταν λέμε «ΗΠΑ» καλό είναι να ξεχωρίζουμε δύο πρώην προέδρους. Τον πρόεδρο Τράμπ του οποίου δεν έδωσαν το Νόμπελ Ειρήνης και τον πρόεδρο Κάρτερ που έδωσαν το Νόμπελ Ειρήνης αλλά 20 χρόνια καθυστερημένα. Του Τράμπ δεν θα το δώσουν 20 χρόνια καθυστερημένα διότι ξέρουν ότι αν το επιχειρήσουν, δεν θα το δεχθεί. Δεν ξέρω αν το δίνουν σε πεθαμένους.

  84. sarant said

    83 Όχι, σε πεθαμένους δεν δίνεται το Νόμπελ.

  85. Marina Rodia said

    πες το και προφητικό, αν και φαινόταν απο την αρχη πού θα πήγαινε το πράγμα:
    «Από το 1948 μέχρι το 1967 θα φύγουν από την Παλαιστίνη 300.000 Αραβες. Αλλες 400.000 θα εγκαταλείψουν τη Δυτική Οχθη μετά το 1967. Παρά ταύτα, τα επίσημα στατιστικά στοιχεία δείχνουν πως μέχρι το 1982 οι άραβες κάτοικοι του κράτους του Ισραήλ πλειοψηφούσαν. Τη χρονιά αυτή οι Άραβες ήταν 833.000 και οι Εβραίοι 313.800. Τα επόμενα χρόνια, για τα οποία δεν διαθέτουμε επίσημα στατιστικά στοιχεία, οι απόλυτοι αριθμοί, αλλά όχι και η ποσοστιαία αναλογία, ασφαλώς και θα άλλαξαν υπέρ των Εβραίων.
    Ωστόσο, και σήμερα οι Αραβες μάλλον αποτελούν την πλειοψηφία στο κράτος του Ισραήλ, αν συνυπολογίσουμε και τους κατοίκους των καταχόμενων περιοχών. Συνεπώς, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι το κράτος του Ισραήλ θα αποκτήσει κάποτε, έστω και μετά από έναν αιώνα, φυλετική-εβραϊκή ομοιογένεια. Εκτός και αν οι Εβραίοι εφαρμόσουν ναζιστικές μεθόδους γενοκτονίας. Ισως και να τις είχαν εφαρμόσει αν δεν ήταν περικυκλωμένοι από Αραβες και αν ήταν βέβαιοι πως οι Δυτικοί θα συνέχιζαν να τους στηρίζουν και στην περίπτωση μιας βαρβαρότητας εβραιοναζιστικού τύπου.»
    ————————-
    Σημ. αυτές είναι οι δύο τελευταίες παράγραφοι με τις οποίες τελειώνει το βιβλίο του Βασ. Ραφαηλίδη ΟΙ ΛΑΟΙ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ.

  86. ΣΠ said

    83
    Δεν θα το δεχθεί; Ακόμα δεν μπορεί να το χωνέψει που δεν του το έδωσαν.

  87. ΣΠ said

    77
    Υπάρχουν και αυτοί οι περίεργοι.

  88. gbaloglou said

    85 Ραφαηλίδης βέβαια, αλλά …όχι και μόνον 313000 Εβραίοι στο Ισραήλ το 1982!!!

  89. gbaloglou said

    48 Αυτός που αυτοπροσδιορίζεται ως εθνικά Μακεδόνας δεν μπορεί να αυτοπροσδιορίζεται ούτε καν ως εθνοτικά Έλληνας (εκτός και αν μιλάμε για Έλληνα μειονοτικό της Βορείου Μακεδονίας πρώην ΠΓΔΜ), ενώ αυτός που αυτοπροσδιορίζεται ως εθν(οτ)ικά Παλαιστίνιος ΕΙΝΑΙ Άραβας. Μιλάμε βεβαίως για την σημερινή κατάσταση, ως το 1950+ ο όρος «Παλαιστίνιος» χρησιμοποιούνταν (ΚΑΙ) από τους Εβραίους της Παλαιστίνης. Δεν μου είναι πρόχειρο το ιστορικό της χρήσης του όρου «Παλαιστίνιος» από τους Άραβες, πιστεύω όμως ότι άρχισε να χρησιμοποιείται ευρέως με σκοπό την διακήρυξη ιστορικών και αποκλειστικών δικαιωμάτων στην γη της Παλαιστίνης — όπως δηλαδή και ο όρος «Μακεδόνας» από τους Σλαβόφωνους/Βουλγαρόφωνους Μακεδόνες που δεν αυτοπροσδιορίζονταν ως Έλληνες ή Βούλγαροι.

  90. Nestanaios said

    86.
    Ούτε οι Παλαιστίνιοι μπορούν να το χωνέψουν, ούτε οι φιλήσυχοι πολίτες του Ισραήλ μπορούν να το χωνέψουν ούτε οι Ρώσοι ούτε οι Ουκρανοί ούτε οι Κορεάτες και ποιος ξέρει και πόσοι άλλοι θα τον θυμηθούν.

  91. ΣΠ said

    90
    Ναι, όλη η σκασίλα τους είναι αν θα πάρει ο Τραμπ το Νόμπελ.

  92. dryhammer said

    Ε, ας το πάρει να ησυχάσει, κι αυτός κι οι άλλοι…

  93. sarant said

    85-88 Ε ναι, πολύ περίεργο τι εννοεί.

  94. Γιάννης Ιατρού said

    Τροφή για σκέψη…

  95. gbaloglou said

    93 *Νομίζω* ότι σε κάποιο βιβλίο του είχε μπερδέψει 1921 και 1922, Σαγγάριο και Αφιόν Καραχισάρ (ο Ραφαηλίδης)…

  96. Μαρία said

  97. Γιάννης Ιατρού said

    96: Αντιγράφει τον δικό μας, πρώτο διδάξαντα. Χαρδαλιάς: Οι δυνάμεις πυρόσβεσης κέρδισαν το στοίχημα – Κάηκαν πάνω από 40.000 στρέμματα.

    Μόνο η μονάδα μέτρησης αλλάζει εκεί… κάπου 250 (66 παιδιά) οι νεκροί Παλαιστίνιοι, κάπου 2.000 οι τραυματίες, σε πρώτη μέτρηση (κι όλο θα βρίσκουν κάποιους στα τούνελ…). Απ΄ την άλλη πλευρά 12 νεκροί (1 παιδί) και 355 τραυματίες (τόσοι αναφέρθηκαν…). Κάπου 20:1 στους νεκρούς (66:1 στα παιδιά!!!!) και 6:1 στους τραυματίες η αναλογία. ΦΡΙΚΗ

  98. Γεράκι said

    77 https://www.youtube.com/watch?v=33-SSsPyuUg

  99. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο Ραφαηλίδης δεν ήταν επαγγελματίας ιστορικός αλλά φανατικός αναγνώστης. Τσαλαβουτούσε παντού, ώστε να μπορεί να διεκπεραιώνει την αρθρογραφία του στο Έθνος. Είχε πολλά από τα ελαττώματα του ερασιτέχνη και λίγα από τα προτερήματα του ειδικευμένου επαγγελματία ιστορικού. Διαβάζεται κυρίως για το διασκεδαστικό ύφος του.

  100. Pedis said

    Εγκλήματα πολέμου το Ισραήλ; Αποκλείεται.

    Το πιο δημοκρατικό κράτος στον Εβραϊκό κόσμο;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: