Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μιθριδατικά

Posted by sarant στο 28 Μαΐου, 2021


Μιθριδάτες υπήρξαν πολλοί στην ιστορία, αλλά όταν αναφέρουμε σκέτο, χωρίς άλλο προσδιορισμό, το όνομα αυτό, εννοούμε έναν συγκεκριμένο, τον Μιθριδάτη τον ΣΤ’, τον Ευπάτορα (120-63 π.Χ.), τον βασιλιά του ελληνιστικού βασιλείου του Πόντου, τον τελευταίο ηγεμόνα της Μικρασίας που προσπάθησε να αμφισβητήσει την κυριαρχία της Ρώμης, και έδωσε το όνομά του και στους Μιθριδατικούς πολέμους, ένας από τους οποίους διαδραματίστηκε και στα μέρη τα δικά μας, με τη δραματική εξέγερση των Αθηνών και τη μετέπειτα πολιορκία και άλωση της πόλης από τον Σύλλα.

Μιθριδάτης ή Μιθραδάτης είναι εξελληνισμός περσικού ονόματος, που σημαίνει «ο δοσμένος από τον Μίθρα» (ινδοευρωπαϊκή γλώσσα τα περσικά, ίδια η ρίζα στο δατ-δοτός κτλ.) Είναι δηλαδή όνομα «θεοφορικό», πάνω στο ίδιο μοτίβο με ονόματα όπως Θεόδοτος, Θεόδωρος, Θεοδόσιος, Δωροθέα, Διόδοτος, το λατινικό Deodatus, το γαλλικό Dieudonné, το σλαβικό Μπογκντάν (μπογκ ο Θεός), το εβραϊκό Ναθαναήλ και άλλα πολλά που μπορούμε να βρούμε αν σκεφτούμε.

O Μιθριδάτης έχει περάσει στην αθανασία όχι μόνο ή τόσο επειδή εναντιώθηκε στους Ρωμαίους αλλά από τη λέξη «μιθριδατισμός». Επειδή φοβόταν μην τον δηλητηριάσουν, έπαιρνε συνεχώς μικρές δοσεις δηλητηρίου ώστε να φτιάξει ο οργανισμός του μεγάλη αντοχή στη δηλητηρίαση. Φαίνεται ότι τα κατάφερε, τόσο που, όταν στο τέλος της ζωής του, ηττημένος πια, θέλησε να πεθάνει για να μην τον πιάσουν ζωντανό, δεν μπόρεσε να αυτοκτονήσει με δηλητήριο και διάταξε τον σωματοφύλακά του να τον σφάξει. Σήμερα, λέμε μιθριδατισμό τη βαθμιαία εξοικείωση με δυσάρεστες καταστάσεις, με αποτέλεσμα να μην εξεγείρεται κανείς για το κακό που το έχει συνηθίσει.

Μια άλλη πτυχή της ιστορίας του Μιθριδάτη που ενδιαφέρει το ιστολόγιο είναι η πολυγλωσσία του. Λένε ότι μιλούσε και τις 22 γλώσσες που μιλιούνταν από τους λαούς του βασιλείου του, όταν έφτασε στη μεγαλύτερη ακμή του -δηλαδή όλη τη Μικρασία καθώς και παράλια του ανατολικού και περιοχές του βόρειου Εύξεινου πόντου -Κριμαία, Αζοφική κτλ.

Αλλά ο Μιθριδάτης με τον οποίο θα ασχοληθούμε στη συνέχεια του άρθρου δεν είναι ο… Πόντιος. Διότι Μιθριδάτης (επώνυμο Χατζόγλου) είναι επίσης μουσικός της ραπ, γεννημένος το 1975 στην Κυψέλη, που έγινε γνωστός αρχικά από τη συμμετοχή του στο συγκρότημα Ημισκούμπρια, που μου άρεσε πολύ όταν εμφανίστηκε στη δεκαετία του 1990.

Όπως έγραψα τις προάλλες με αφορμή τον Μπομπ Ντίλαν, μου αρέσουν τα είδη μουσικής που φέρνουν τον στίχο στην πρώτη γραμμή -και από την άποψη αυτή με ενδιαφέρει πολύ η ραπ, που αποτελεί, θα έλεγα, την εκδίκηση του στίχου, ή τέλος πάντων την επιστροφή του στο προσκήνιο. Αλλά και την επαναφορά της ομοιοκαταληξίας στο προσκήνιο, αφού η ραπ είναι ποίηση με ρίμες -και μάλιστα η δεξιοτεχνία στις ρίμες αποτελεί ένα από τα βασικά κριτήρια της αξιοσύνης του ραπαδόρου.

Ο Μιθριδάτης λοιπόν έκανε αίσθηση προχτές, όταν κυκλοφόρησε ένα σχεδόν 13λεπτο καινούργιο τραγούδι με τίτλο «Για να μην τα χρωστάω», στο οποίο κάνει μια συνολική, χειμαρρώδη και κατεδαφιστική, κριτική αποτίμηση για τη σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα και για τα κακώς κείμενα της τελευταίας διετίας, που σημαδεύτηκε από την πανδημία.

Ο ίδιος το χαρακτηρίζει «μουσικό φιλμ μικρού μήκους» και πράγματι είναι διαρθρωμένο σε 7 πράξεις, που η καθεμιά εστιάζεται σε διαφορετική πτυχή της κατάστασης. Συνολικά, έχουμε 260 στίχους οργανωμένους σε 130 ομοιοκατάληκτα δίστιχα.

Μπορείτε να το ακούσετε εδώ:

Μου άρεσε εξαιρετικά. Επειδή κάνει κριτική στην κυβέρνηση; Όχι μόνο και θα έλεγα όχι κυρίως. Μου άρεσε επειδή ο στίχος είναι κεντημένος, εξαιρετικά εύστοχος και, συγχωρέστε μου το κλισέ, βάζει το δάχτυλο στις πληγές από τα καρφιά. Και μόνο το δίστιχο Οκτάωρη εργασία είναι μπαναλιτέ / και κάθε υπερωρία θα είναι απληρωτέ θα αρκούσε για να το προσέξω και να το εκτιμήσω -αλλά έχει πάμπολλα τέτοια, που πονούν και σφάζουν, από το εναρκτήριο «Κυβέρνηση με σήμα το κουταλοπίρουνο» μέχρι το «Ρωτάει ο Πινόκιο, απαντά ο Πινοσέτ».

Ξεκίνησα να καταγράφω τους στίχους για να τους παρουσιάσω εδώ. Δεν είναι εύκολο: στη ραπ, ο τραγουδιστής ακολουθεί ρυθμό πολυβόλου στην εκφορά του λόγου και δεν υπάρχουν επαναλήψεις. Τελικά βρήκα τους στίχους σε δυο-τρεις ιστότοπους όπως την Κατιούσα, το Press Project ή τον Ημεροδρόμο. Είχαν μερικά λαθάκια στη μεταγραφή, νομίζω πως τα έχω διορθώσει όλα, αλλά κάποια θα μου έχουν ξεφύγει -παρακαλώ αν δείτε κάτι πείτε το στα σχόλια.

Σε σύγκριση με τις μεταγραφές των παραπάνω ιστότοπων, πέρα από τα λαθάκια που λέγαμε, εγώ γράφω λιγότερες λέξεις με λατινικά από εκείνους. Κρατάω τα λατινικά εκεί που έχει σημασία. Ας πούμε, στον πέμπτο στίχο της 1ης πράξης, κρατάω το «όρνιθες του άριστου και funny», για να φανεί το funny που δεν θα φαινόταν αν έγραφα «Φάνη». Ωστόσο, στον 5ο από το τέλος στίχο της 4ης πράξης, «κι εύχομαι τα billions να είναι καλοφάιζερ» γράφω μεν με λατινικά την αγγλική λέξη, αλλά το εξαιρετικό λογοπαίγνιο «καλοφάιζερ» πρεπει να γραφτεί με ελληνικά για να παραπέμπει όχι μόνο στην Pfizer αλλά και στα «καλοφάγωτα». Επίσης, το keyboard το μεταγράφω, κιμπόρντ, για να φανεί ότι το προφέρει έτσι. Τέλος πάντων, λεπτομέρειες.

Ιδού λοιπόν οι στίχοι του Μιθριδάτη:

Για να μην τα χρωστάω

ΠΡΑΞΗ Ι

Κυβέρνηση με σήμα το κουταλοπίρουνο
κι ένα φλώρο ξαφνικά έχεις για τύραννο.
Μια πρωθυπουργάντζα, που ’χει στη καβάτζα
κάθε ορντινάντζα, δευτεράντζα για μπροστάντζα
όλοι όρνιθες του άριστου και funny
και θα ‘λεγα “Εντάξει φίλε, μάλλον πλάκα κάνει
ο Λουδοβίκος μας, ο άρχοντας, ο άναξ”
αν ο κόσμος δεν κατάπινε όλη μερα Ζάναξ.
Υπουργός Αηδίας και Πρωτογονίας
δίνει απλόχερα μαθήματα ηγεμονίας.
Μα και το Υπουργείο Ευχελαίου και Σπηλαίου
δίνει άλλη διάσταση στην έννοια του χυδαίου.
Φρουφρού κι αρώματα, όλα τα δικαιώματα
μες στης νύχτας τα καμώματα, αυτόματα
περνάνε νομοσχέδια εκτρώματα, στα χώματα
διαβολοσκορπίσματα τα ανεμομαζώματα.
Συνταγματική εκτρόπα, χωρίς ντρόπα
μια κατάστα ψυχοτρόπα, χωρίς ντόπα.
Οκτάωρη εργασία είναι μπαναλιτέ
και κάθε υπερωρία, θα είναι απληρωτέ.
Έξω απ’ την ενορία, οι προσκυνηταί
διαδήλωση, πορεία; Ε όχι ρε ψηλέ!
Για κάθε σου απορία, έχουν μια διμοιρία
ένας λαός σε μία δυστοπία κι ομηρία.
Ομάδες της καταστολής, για να ’σαι ασφαλής
στα περιπολικά το κράτος είναι μερακλής.
Και μπλε στολές μες στις σχολές να βγάζουν θυμικό
πάνω στους φοιτητές ξυλοδαρμό και χημικό.
Άκου και το πιο καθησυχαστικό
να έχεις Ματατζήδες και στο καθιστικό
ξέρεις, από κάτω από το κλιματιστικό
και δε θα θέλεις μάγκα μου ούτε συναγερμό.
Μιλάει για ανάπτυξη και ο foolie functional
γουστάρει ρεντικουλαμέντι[?] international.
Και οι Βρυξέλες ρίχνουν γέλωτα πηγαίο
καθώς βουτάνε τράτα οι δίπλα στο Αιγαίο
γι’ αυτό πήρε φρεγάτα το αγόρι το μοιραίο
το κατακλυσμιαίο, τι θέλεις ρε πλεμπαίο;
Ο καταλληλότερος στο πολ το αγοραίο
για τον μικρομεσαίο, με αμελητέο μηνιαίο.
Πλαισιωμένος με ξεφτέρια κυβερνητικά
τίγκα βιογραφικά, μ’ άλφα στερητικά.
Ο αδιανόητα ανόητος κι αμετανόητος
αυτονόητα ατιμώρητος, μα ακριβοθώρητος
αφόρητα απτόητος και ανιστόρητος
ο δανεικός κι αγύριστος κι ανυποχώρητος
ο κολλητός, ο μιλητός, ο εκλεκτός μετακλητός
και ο μολυβοχρυσοκαντιλοπελεκητός.
Μιλιούνια από δω σε κάτι μπατζανάκια
να φτιάξει μασκουλέτα αυτός που φτιάχνει καζανάκια.
Πεσκέσι τ’ αναθέσι, για κάτι μερεμέτια
σε κουνιάδες, συννυφάδες, ρουσφέτια και τέτοια.
Στην αφάνεια, παράνοια στα χρονικά της Νάρνια
τόσα σκάνδαλα που δε χωράνε ούτε σε Σκάνια.
Μέλι είναι το έλλειμμα και είναι το μέλημά τους
ν’ αφήσουν ένα ρημαδιό, ξανά στο όνομά τους

ΠΡΑΞΗ II

Έχω έκτη αίσθα, I see dead people
Να θηλάζουνε την πρωθυπουργική τη nipple.
Ψηφοφόροι, σουρταφέρτες πηγαινέλες
μόνο συνεπείς σε ποδοσφαιρικές φανέλες.
Σε γκρέμλιν μετατρέπεται με φαγητό ο Gizmo
και ο απολιτίκ στην πείνα γίνεται φασίζμο.
Ακροδεξιό γκωνάρι ακρογωνιαίο
τα τραγιά ψάχνουνε τράγο αποδιοπομπαίο.
Σκόρπα μου ξανά τα Σκοπιανά, τα σκόπιμα
περικεφαλαία σκούπα, σφυροκόπημα
ενώ προσφυγόπουλα μέσα σε λασπόνερα
βουλιάζουν οι απόπειρες σε οδυνηρά βαλτόνειρα.
Κουτοπόνηρα οι Ναιμεναλλάδες με ζοχάδες
έχουνε τη μύγα, κατ’ επέκταση κουράδες.
Μυριάδες ψήφιζαν μία ζωή κλεφτοκοτάδες
απηύδησαν και είπαν να το ρίξουν σε φονιάδες.
Εσύ δουλίτσα να ’χεις και όπου γείρει η πλάστιγγα
Εληνάρες μ’ ένα λου, αυτή η μάστιγα.
Το ’παιζες Χιου Χέφνερ, με ξένη πορτοφόλα
τώρα για διακόσμηση έχεις την κατσαρόλα
είσαι ψηλομύτης, σε χώρα χαμηλοκώλα
ατέρμονα λατέρνατιβ, με τρύπια αεροσόλα
αποψάρα έχοντας, πάντα απέχοντας
λιγάκι είσαι δουλάκι, όσο πατά ο φιλελέφαντας.
Κοίτα τη βολή, κυρ Παντελή, ζωντόβολο
συνήθισε το ντίλντο και μετά θα ’ναι καλόβολο.
Πάλι για το πόπολο, ούτε πόμολο ρε συ
δίνε κώλο εσύ κι εγώ πόνο στην πόλωση.
Όλα στη διαφθορά και μες στην καμφορά
δεν κάνει διαφορά η συμφορά και σφύρα αδιάφορα
τον κώλο σου σε αφορά να αγαπάς παράφορα
μη σου παίζει και η συνείδηση παιχνίδια διάφορα.
Νομίζεις είσαι άρχοντας, αλλά είσαι πληβείος
νιώθεις μικροαστός ή μικροαστείος;
Σίγουρα ανήκεις στη σωστή κατηγορία;
Είσαι γιος του Παρταόλα ή ο γιος του Παρτατρία;
Ναι, δεν είστε οι πρώτοι, ούτε οι τελευταίοι
είστε ενδιάμεσα, άρα απλά τυχαίοι
και κάλλιο τελευταίοι, παρά τελειωμένοι
γιατί ο τελευταίος κλείνει πόρτα καθώς μπαίνει.

ΠΡΑΞΗ III

Ενημέρωση απ’ τα Μου Μου Ε κι αλίμονο
κι είναι όλα ανάποδα σαν σε δεξιοτίμονο.
Της κοινής γνώμης η διαμόρφωση,
σε κάτω του μετρίου αντίληψη και μόρφωση.
Σωστή διατύπωση στην πρόταση με πώρωση
κάνει εντύπωση η αποστήθιση με βόθρωση.
Εμπαιγμός, αποκλεισμός και αποσβόλωση
το φρύδι απ’ την ανόρθωση, παθαίνει υπερκόπωση.
Στομωμένα στόματα με πώματα στο τσάνελ
σέρνονται με γόνατα τα πτώματα στο πάνελ.
Σφουγγαρίζουν σάλια, ανάβουν μανουάλια
τα χάλια κάτω απ’ το χαλί να αποσβεστούν τσουβάλια.
Αέρισμα στην τόμπολα, με τα ευρώ βεντάλια
γι’ αυτό εσείς ρεμάλια, ό,τι προστάξουν τα κανάλια.
Η επικαιρότητα μέσα στο principality
ψευτιλίσιους, σαν σάπιο σόου και ριάλιτι.
Σους, σιωπή και σώπαινε, η TV μιλάει τώρα
είναι το πολίτευμα που έχει πια η χώρα.
Πλούσια τα δώρα, ρεπορτάζ σπεκουλαδόρα
βγαίνει στη φόρα, η παραπληροφόρα κάθε ώρα.
Όλοι στα κρεβάτια σας μέχρι να φύγει η μπόρα
και “Νατουρελμάν” θα πει η Πάστα Φλώρα.
Πρωτοσέλιδα, για κάθε τσέλιγκα
τα σκατά πάνε παντού πετώντας τα σε έλικα.
Τώρα φέικ νιουζ λένε την προπαγάνδα
με χαρτοπολτό από ευρώ, φτιάχνεις ανδριάντα.
Ο ηγέτης μας στο σετ, για συνέντα τετ-α-τετ
ρωτάει ο Πινόκιο, απαντά ο Πινοσέτ.
Μηχανορραφία η δημοσιογραφία
του καθεστώτος φτιάχνεται η αγιογραφία.
Αλλά μη μου αγχώνεσαι, “Χακούνα Ματάτα”
μην είσαι πιο πολύ απ’ όσο πρέπει τρομοκράτα.
Ούτε γάτα ούτε ζημιά, καναπεδοπατάτα
γαμάτα τα μαντάτα για την αρχοντοχωριάτα.
Ελπίζω να μη μαθευτούν ποτέ όλα τα data
γιατί όλοι θα γίνουν εορταστική πινιάτα.

ΠΡΑΞΗ IV

Και να η πανδημία, η μοιραία γνωριμία
όλοι στην υστερία, εν κρανίω τρικυμία.
Όλα στη ζωή σου γίναν μια παρανομία
το “σώζων εαυτόν” να διαχέει δυσοσμία.
Η δυστυχία των πολλών, των λίγων βουλιμία
“ο λύκος στην αναμπουμπούλα” λέει η παροιμία.
Μακάβριες στατιστικές παίρνουνε ανήφορο
κι απόσταση το κράτος, στο λογικό μα ασύμφορο.
Εύκολο το πλάνο για να σώσουνε κοσμάκη
κλειδαμπάρι στο αμπάρι τιμωρία και μπερντάκι.
Σπάσε καραντίνα, μισθουλίνι, πρόστιμο
με ωμό αυταρχισμό, εκφοβισμό και σαδισμό.
Με τον ιό σαν πρόσχημα για απαγόρευση
με μότο «Χέσε το ΕΣΥ και κάνε μας αγόρευση»
χέσ’ την ύφεση και κλάδους στη διακόρευση
χέσε οφειλές και τα λουκέτα σε συσσώρευση.
Σιγά μη διοριστεί γιατρός νοσηλευτής
και να γίνει ο κλινικής ζητιάνος και ληστής;
Σιγά μην επενδύσουν στραγάλι για μια ΜΕΘ
όσοι νοσούν σπιτάκι τους ν’ ακούσουν Megadeth.
Μέτρα προστασίας με βάρκα την ελπίδα
μέτρα που από άσυλο έχουνε σφραγίδα
μέτρα από μπαλάκια που γυρνάν σε κληρωτίδα
η κατακλείδα, μέτρα που σου σφίγγουν καρωτίδα.
Κι εγώ αδημονώ και γι’ άλλο μέτρο οξύμωρο
ταξικό, εφήμερο, μα μόνιμο κι επίμονο.
“Ατομική ευθύνη” λέει η αυτού εξοχότης
εκτός και αν είσαι της κυβέρνας ή τ’ αφεντικό της.
Τώρα βγες, μουσαφίρηδες, τουρίζμο
τώρα φταις, μπουντρούμι και εγκλείζμο.
Ασφαλής, χωρίς εισόδημα κι εσώκλειστος
για να σουλατσάρει ο Ανεμελόκτιστος.
Αστεία δυναστεία που φλερτάρει επταετία
και το Σύνταγμα, ένα όνομα απλά σε μια πλατεία.
Επιστημονική επιτροπή κάνει το κήρυγμα
αυτοί που στον παπά κάνουν χειροφίλημα
δεν κολλάει όμως στου θεούλη την οικία
αλλά να ξέρεις πως και το κιμόνο είναι θρησκεία. [ατάκα από έναν τηλεοπτικό καβγά των ενενήντα]
Λοιμωξιολόγοι στη ζωή μας κάναν ντου
είναι παντού ο Beaker και ο δόκτωρ Honeydew.  [ήρωες των Μάπετ]
Τρομολάγνοι στα παραθύρια σέρνουνε σαρκίο
και γελάω σαν τον Μπούτια στο Ερωτοδικείο.
Το δεσμοφυλακείο να γίνει θες οικείο
με sms στο φαρμακείο, για υπογλώσσιο δισκίο.
Στη δουλειά με λεωφορείο και στο σπίτι στις εννιά
ψωμί λοιπόν, ελιά και Κοβίντ-19.
Χωρίς ελευθερίες, μα μην είσαι άπληστορ
έχεις Νετφλιξέτο, έχεις και το Apple Store.
Κάθε σπιτικό ο λαβύρινθος του Πάνα
δέρνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα.
Μεγάλοι και μικροί, τηλεργάσα, τηλεκπαίδα
και οι ζωές μας στο εξής με τηλεχειροπέδα.
Η μάζωξη στο σπίτι πια δεν επιτρέπεται
και η γειτόνισσα σε σπιούνο μετατρέπεται.
Τι γκαντεμιά που έκατσε η παντέμια
και τα καρύδια των πολλών γίναν μακαντέμια.
Άλλοι προσεκτικοί κι άλλοι στέκουν προσοχή
άλλοι σε όλα “Χ” κι άλλοι στην ενοχή
άλλοι στην εξοχή, διακοπή μ’ αποδοχή
άλλοι δεν έχουν πλέον αντοχή στην αποχή
ή ανοχή σε άλλο διάταγμα απ’ την Κατοχή
ούτ’ υπομονή για τη δική σου γνώμη κι εκδοχή.
Δώστε ένα πακέτο στα μίνιονς του Κάιζερ
κι εύχομαι τα billions να είναι καλοφάιζερ.
Κι όταν θα επέλθει η ανοσία στην αγέλη
θα δούμε πόσες μέλισσες θα υπάρχουν στην κυψέλη
και εν τέλει ύστερα απ’ τη λαίλαπα του Κόβιντα
πόσα βλίτα και απόβλητα θα βγουν αλώβητα.

ΠΡΑΞΗ V

Ο ψεύταρος, ο δήθεν, προτρέπει σε συμμόρφωση
κάνε πρόποση στη μούγκα και στην κώφωση.
Βλεφαρόπτωση, στο λόγο τον νωθρό σου
πάρε το ορθό σου και βάλτο στον ορθό σου.
Χώσε ποίηση για να πέσει κοινοποίηση
ούτε λόγος όμως για κινητοποίηση.
Κάνε statement, κάνε μου μια δήλωση
κι άσε τα παιδιά να κάνουνε διαδήλωση.
Καλά δεν περιμένω να σκίσεις και λιοντάρι
κι ανάμεσα στα πόδια να φυτρώσεις και ζευγάρι.
Υποκριτική η κριτική και διακοσμητική
αποκρουστική σού μοιάζει η αυτοκριτική.
Πιο σωστός κι απ’ όλους τους σωστούς
πιο Χριστός κι απ’ ό,τι ο Ιησούς.
Και ίσως πιο ίσος κι απ’ τους ίσους
γουστάρεις και ποντάρεις στη ρητορική του μίσους.
Ο μούφα αλληλέγγυος δε θέλει το διακρίσι
μέχρι το log out κι η εφαρμογή να κλείσει.
Ο ίδιος που ο διπλανός του αν ψοφήσει
δε δίνει ένα αποχαιρετιστήριο γαμήσι.

ΠΡΑΞΗ VI

Είναι γνωστό, όλοι έχουνε απόψεις
και στο ίντερνετ το νόμισμα έχει χίλιες όψεις.
Με τη χαζομάρα σου σε προφίλ προσόψεις
συνοπτικά συνάψεις, μπορείς να πετσοκόψεις.
Κάθε σκρολ, λιθοβόλα και αφόρα
πληθώρα από τρολ στην εργατοώρα.
Σαρκοβόρα σχόλια, κλακαδόρα support
από Θανατοφάγους του Λόρδου Voldemort.
Η μάχη θα κριθεί πάνω στο κιμπόρντ
στα unfollow, στα block, στα mute και στα report.
Οι μεν φωνάζουν “γίδια”, οι δε φωνάζουν “πρόβατα”
και οι δυο ακολουθούν μετά απ’ το “ροβόλα τα”.
Πιο πολλά τα σχόλια του κάθε κακιασμένου
κι από τα πλάνα του πουλιού του Γιάννη Κοκιασμένου.
Απ’ την άλλη η μανταμίτσα, ούτε που χολοσκάει
δε φτουράει τ’ αποφάι, άμα έχεις WiFi
ναι μανούλι, να ποστάρεις το κουτάβι το γλυκούλι
ένα μαρούλι, δίπλα τσάι και στο φόντο ένα μπονζάι.
Φίλτρο για προγούλι, νύχια, μπούτια, παραλία
σέλφι στην τοποθεσία Αναισθησία.

ΠΡΑΞΗ VII

Κι εμείς οι καλλιτέχνες τα παράσιτα
καταπίνουμε τα προσβολίδια αμάσητα
από τραχανάδες, γιαπηδοχαλβάδες
αμοιβάδες να μας λεν τεμπελχανάδες.
Τουμπεκί τραγουδιστό οι διορισμένοι
κάνουν τον Μαρσέλ Μαρσώ οι βολεμένοι.
Και οι φίρμες να μου κάνουν τους τουρίστες
οι πρωινοδουλίτσες φρικάρουν κι οι χομπίστες.
Οι αρτίστες πεταμένοι, χειροπόδαρα δεμένοι
και μέσα στη συντέλεια, ανάγκη ή πολυτέλεια;
Εδώ ο κόσμος χάνεται, το θέατρο να μένει
που στο κάτω κάτω είναι όλοι τους διεστραμμένοι.
Βολεύει που η φάση είναι ξεφτιλισμένη
ποιος χέστηκε που είστε πεινασμένοι;
Σε τηλεγλεντοκόπι, κόποι καίγονται σαν πελεκούδι
ενίσχυση θα πάρεις της κωλότσεπης το χνούδι.
Οι διαλεχτοί της εξουσίας για δοσοληψία
ούτε μετά την πανδημία δε θα ’χουν χειραψία.
Γι’ αυτό εγώ δεν είμαι της τέχνης εργαζόμενος
είμαι ο σύζυγός της και ο κρυφός της γκόμενος.

Τεχνικά το βρίσκω αρτιότατο, αψεγάδιαστο. Στίχος όπως είπα κεντημένος ψιλοβελονιά, ευρηματικές ομοιοκαταληξίες (ο άπληστορ με το Apple Store), παρηχήσεις, πάμπολλες εσωτερικές ομοιοκαταληξίες, εναλλαγές στα μοτίβα για να μη γίνεται μονότονη η ακολουθία δίστιχο το δίστιχο, οργιαστική λεξιπλασία, έξυπνα λογοπαίγνια, άφθονες αναφορές στην ποπ/λαϊκή κουλτούρα, αλλά επισης ευστοχία και ευθυβολία στην κριτική, μ’ άλλα λόγια ένα σημαντικό έργο, η ευστοχότερη απ’ όσες έχω δει κριτική της πανδημικής μας κατάστασης.

Διόλου τυχαίο που τα «σοβιετικά άβαταρ» του Τουίτερ επιδόθηκαν σε προσπάθεια δολοφονίας χαρακτήρα ή μίλησαν για την κατάντια της αριστεράς, που από τον Ρίτσο ξεπέφτει στον Μιθριδάτη -οι ίδιοι, που όταν ζούσε ο Ρίτσος τον έλεγαν ατάλαντο στιχοπλόκο στην υπηρεσία του Κόμματος και διέδιδαν το ψέμα ότι τάχα έγραψε ποίημα για τα σοβιετικά τανκς που χόρευαν στην Πράγα.

Kάποια άλλα σχόλια, ίσως καλοπροαίρετα, είπαν ότι είναι σεξιστικό -φέρνοντας για παράδειγμα τον στίχο «Δέρνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα». Ομολογώ πως βρίσκω άστοχη και άχαρη αυτή τη διύλιση. Πάντως, το τραγούδι έχει μεγάλη απήχηση, αν κρίνω από το ότι μέσα σε δυο μέρες έφτασε (χτες το βράδυ) τις 420.000 θεάσεις στο Γιουτούμπ, με 98% θετικές γνώμες.

Τέλος πάντων, ο Μιθριδάτης δεν χρωστάει πια.

281 Σχόλια προς “Μιθριδατικά”

  1. Κουνελόγατος said

    Αρέσει πολύ αυτό.
    https://tvxs.gr/news/i-apopsi-mas/mithridatis-kai-radio-arbyla

  2. Καλημέρα

    Καρχαρίας σήμερα στην Κινέττα, καρχαρίας και στην Αμάρυνθο !

    https://www.facebook.com/FishingInGreece

    Φαίνεται μας διαβάζουνε οι καρχαρίες, έμαθαν πως δεν έχω ρίξει ακόμα βάρκα κι αρχίσανε τις τσάρκες !!

  3. dryhammer said

    Καλημέρα!
    Θα τον μελετήσω αργοτερότερα με ησυχία. Δεν αξίζει απλά να τον ξεπετάξω και μετά να πετάξω και μια εξυπνάδα ήσυχος πως έκανα πάλι το χρέος μου, [όπως πχ ο… ή ο… -βάλτε όποιον εμμονικό θέτε-]

    Αλλά είδα το «θεοφορικό» και σκέφτηκα πως με τις ευλογίες του Διός βγήκε το «Διαφορικό» -κι όλα από μας τα πήρανε…

  4. rizes said

    Η ΔΙΑΝΟΗΣΗ

    Η διανόηση

  5. spyridos said

    Αυτούς τους 12 στίχους τους έχω ακούσει δεκάδες φορές αυτές τις τρεις ημέρες.
    Εντυπωσιακό πως κατάφερε να συνοψίσει σε ένα τόσο πυκνό κείμενο
    την σκοτεινότερη πτυχή της ζωής μας την τελευταία δεκαετία.

    Σε γκρέμλιν μετατρέπεται με φαγητό ο Gizmo
    και ο απολιτίκ στην πείνα γίνεται φασίζμο.
    Ακροδεξιό γκωνάρι ακρογωνιαίο
    τα τραγιά ψάχνουνε τράγο αποδιοπομπαίο.
    Σκόρπα μου ξανά τα Σκοπιανά, τα σκόπιμα
    περικεφαλαία σκούπα, σφυροκόπημα
    ενώ προσφυγόπουλα μέσα σε λασπόνερα
    βουλιάζουν οι απόπειρες σε οδυνηρά βαλτόνειρα.
    Κουτοπόνηρα οι Ναιμεναλλάδες με ζοχάδες
    έχουνε τη μύγα, κατ’ επέκταση κουράδες.
    Μυριάδες ψήφιζαν μία ζωή κλεφτοκοτάδες
    απηύδησαν και είπαν να το ρίξουν σε φονιάδες.

  6. spyridos said

    Ορισμένοι στίχοι είναι δουλειά χρόνων που ξεκίνησε το 2013 μετά τη δολοφονία Φύσσα και το μικρό ξανάσμιγμα της Φρίσταιλ.
    Εχει δουλευτεί το σύνολο μήνες. Ακόμα και η σκηνοθεσία του βίντεο και οι κινήσεις θεατρικής κούκλας.
    Το μοντάρισμα και η μίξη πήρε ένα μήνα από τις 24/04 που βιντεοσκοπήθηκε ως τις 25/05 που παρουσιάστηκε.

  7. LandS said

    Καλημέρα.
    Να που και με το ραπ, αν τόχεις, μπορείς να γράψεις στιχουργικό αριστούργημα.

    Βέβαια, η ραπ εξακολουθεί να είναι τρόπος απαγγελίας και όχι μουσικό είδος.

  8. spiridione said

    άπληστωρ θα έγραφα 🙂

  9. Γιάννης Κουβάτσος said

    Να υποθέσω ότι το βίντεο θα παίζει όλη μέρα στον Σκάει και στα υπόλοιπα …κάναλα.😂
    Εξαιρετική δουλειά του Μιθριδάτη, δεν του το πολυείχα.

  10. Το εκτιμώ σαν κείμενο (για μουσική ούτε συζήτηση) αλλά προσωπικά δεν με πείθει το είδος. Κρίμα γιατί όλα αυτά -κατά την γνώμη μου- θα μπορούσαν να ειπωθούν μ’ ένα γιουκαλίλι π.χ. και να ΤΡΑΓΟΥΔΗΘΟΥΝ, τότε μόνο ο στίχος παίρνει θέση στο μυαλό του ακροατή και δουλεύει, έτσι ακούγεται παθητικά και μετά από λίγο ξεχνιέται. Ακόμα κι εκεί που λένε τους στίχους δυο τρεις μαζί φωνάζοντας δεν είναι πάντοτε σημαντικές στιγμές για να μείνουν και προσωπικά μου δημιουργεί απέχθεια αυτή η συνήθεια στην ραπ.
    Θα έλεγα πως είναι σαν να κτίζεις ένα ωραίο εξοχικό στην βιομηχανική ζώνη, πιο απλά τσάμπα (και κρίμα) κόπος

    Το άκουσα κοιτώντας τους στίχους μήπως εντοπίσω κανένα παράκουσμα του Νικοκύρη κι αυτός ήταν ο λόγος που το άκουσα όλο αλλιώς θα το είχα κλείσει από το πρώτο λεπτό. Δεν νομίζω πως θα το ξαναακούσω και αμφιβάλλω αν στα τόσα κτυπήματα που έχει, έχουν φτάσει ως τοι τέλος οι μισοί.

  11. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Βέβαια, η ραπ εξακολουθεί να είναι τρόπος απαγγελίας και όχι μουσικό είδος.»
    Έτσι ακριβώς.

  12. spyridos said

    7
    Δεν τρελαίνομαι για τη ραπ. Ο μόνος λόγος που ασχολήθηκα κάποτε ήταν γιατί είδα τον παλιό συμμαθητή μου τον Μιχάλη Μυτακίδη
    να ανεβαίνει στις κορυφαίες θέσεις της Ελληνικής ραπ (ή λόου μπαπ) όπως την λένε οι ίδιοι και με εντυπωσίασαν κυρίως οι στίχοι του.
    Αλλά το δεν είναι μουσικό είδος, λεγόταν το 80 και το 90, όχι τώρα που πάει να κλείσει (ή έχει κλείσει) τα 50 της.
    Θυμάμαι τον Πετρίδη να παρουσιάζει έναν από τους παλιότερους μπούτλεγκ δίσκους ραπ, ηχογραφημένο αρχές της δεκαετίας του 70.

  13. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!
    Από χτες το βράδυ ως τώρα το πρωί οι προβολές του κομματιού ανέβηκαν στις 547.000

    6 Ναι, έχει πολλή δουλειά

    8 Μάλλον δίκιο έχεις -αν και τότε δεν θα ήταν παροξύτονο; Απλήστωρ; 🙂

  14. Αυτό Megadeth γιατί όχι Megadeath;

  15. Κουνελόγατος said

    Όταν το άκουσα, εντυπωσιάστηκα περισσότερο από το 2ο μέρος, διότι τραγουδάει και για τους κυρ-Παντελήδες.

  16. LandS said

    12
    Γιατί ρε Σπύρο, θέμα ηλικίας (εκτελεστών και κοινού) είναι;
    Τί να κάνουμε; Μόνο τον ρυθμό που βγαίνει από τον στίχο ακούς και στίχο συνειδητά κατασκευασμένο να μη ξεφύγει από τον σκέτο ρυθμό.

  17. spyridos said

    @14
    https://tinyurl.com/jys74t2v

  18. spiridione said

    14. Είναι συγκρότημα χέβι μέταλ.

  19. spiridione said

  20. atheofobos said

    Διαβάζοντας το μακρυνάρι, μου ήρθε αυθόρμητα στην σκέψη το «λίθοι και πλίνθοι και ξύλα και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα»
    Ορισμένα εξαιρετικά εύστοχα ,άλλα τραβηγμένα από τα μαλλιά για να βγει η ομοιοκαταληξία όπως ο στίχος
    Σιγά μην επενδύσουν στραγάλι για μια ΜΕΘ
    όσοι νοσούν σπιτάκι τους ν’ ακούσουν Megadeth.
    Ή
    Ελπίζω να μη μαθευτούν ποτέ όλα τα data
    γιατί όλοι θα γίνουν εορταστική πινιάτα.
    Και μου μένει πάντα η απορία αν μπορεί όλο αυτό να το πει μπροστά σε κοινό χωρίς οτοκιού.

  21. Mindkaiser said

    @14 Γιατί αναφέρεται στο γνωστό thrash metal συγκρότημα.

  22. spyridos said

    16

    Η μουσική είναι πάντα εκεί.
    Αλλά με περισσότερους βαθμούς ελευθερίας και η ελευθερία είναι δύσκολη το γνωρίζουμε αυτό.
    Είναι και ηλικιακό.

    Καμιά φορά βέβαια το σπάνε σε διφραγκάκια και ακούμε και τη μουσική εμείς οι σκουριασμένοι.

    https://tinyurl.com/4am9rp9m

    https://tinyurl.com/hury2c39

    https://tinyurl.com/3438pkah

  23. Pedis said

    Το pièce (για το είδος, δεν λέμε τραγούδι, λέμε [?;]) το άκουσα προχτές. Χύμα και τσουβαλάτα. Χείμαρος εμπνευσμένος. Ένας καλλιτέχνης!

    “Ατομική ευθύνη” λέει η αυτού εξοχότης

    εκτός και αν είσαι της κυβέρνας ή τ’ αφεντικό της.

    Τώρα βγες, μουσαφίρηδες, τουρίζμο

    τώρα φταις, μπουντρούμι και εγκλείζμο.

    Ασφαλής, χωρίς εισόδημα κι εσώκλειστος

    για να σουλατσάρει ο Ανεμελόκτιστος.

    Αστεία δυναστεία που φλερτάρει επταετία

    και το Σύνταγμα, ένα όνομα απλά σε μια πλατεία.

    Επιστημονική επιτροπή κάνει το κήρυγμα

    αυτοί που στον παπά κάνουν χειροφίλημα

    δεν κολλάει όμως στου θεούλη την οικία

    αλλά να ξέρεις πως και το κιμόνο είναι

    θρησκεία.

    —-

    Απ’ την άλλη η μανταμίτσα, ούτε που χολοσκάει

    δε φτουράει τ’ αποφάι, άμα έχεις WiFi

    ναι μανούλι, να ποστάρεις το κουτάβι το γλυκούλι

    ένα μαρούλι, δίπλα τσάι και στο φόντο ένα μπονζάι.

    Φίλτρο για προγούλι, νύχια, μπούτια, παραλία

    σέλφι στην τοποθεσία Αναισθησία.

  24. Aghapi D said

    Δέν έχει πλέον κάρτα ήχου ο υπολογιστής μου και δέν μπόρεσα να το ακούσω «ζωντανά». Διάβασα εδώ για πρώτη φορά τους στίχους και, αν και με κούρασαν λίγο, εντυπωσιάστηκα

  25. sarant said

    20 Η απορία είναι και δική μου για τους ράπερ, αλλά νομίζω ότι στα λάιβ τα λένε χωρίς βοήθεια. Δεν είναι μόνο μπόλικο το κείμενο, είναι και η ταχύτητα οπως και η απουσία επαναλήψεων. Βέβαια, βοηθάει η ομοιοκαταληξία.

  26. loukretia50 said

    Καταπληκτικό! Μπράβο Νικοκύρη, αξίζει να ασχοληθούμε.

    Είναι ακριβώς όπως γράφεις, σκληρή και εύστοχη κριτική, χειμαρρώδης λόγος, απίστευτες στιχοπλοκίες και λεξιπλασίες,
    Ομολογώ ότι γενικά δεν αντέχω τη ραπ, αλλά ο στίχος είναι που μετράει και περνάει πιο εύκολα το μήνυμα στους νεότερους.
    Και οι μεγαλύτεροι δε χρειάζεται να γνωρίζουν τους Megadeath για να πιάσουν το νόημα, αν και…

    Ο Voulagx το ποστάρισε στο προχθεσινό νήμα, σχ. 77 , αλλά το είχε κρυμμένο στα γράμματα και μάλλον πέρασε απαρατήρητο.
    (Μισές δουλειές παλληκάρι!)

  27. spyridos said

    Το 2007 οι έντονα πολιτικοποιημένοι Σόσιαλ Γουέιστ βγάζουν ένα κομμάτι που τις βρέχει σε μια μερίδα πρώην Φριστάιλερς που έχουν γίνει Λάιφσταιλερς.
    Στοχοποιούν σίγουρα εδώ τον Νικήτα Κλιντ με τις Ρόδες και τα Ημισκούμπρια με Μιθριδάτη κτλ.

    https://tinyurl.com/k3bv954j

  28. Dimitris Harvatis said

    Έχει ξεμείνει ένα «ανδριάντα» και ένα «πρωϊνο…» 🙂

  29. sarant said

    28 Το πρωϊνο… το διορθώνω. Τι έχει ο ανδριάντας όμως;

  30. Πουλ-πουλ said

    «Πιο πολλά τα σχόλια του κάθε κακιασμένου
    κι από τα πλάνα του πουλιού του Γιάννη Κοκιασμένου.»
    Έχω μείνει πολύ πίσω. Ποιός είναι πάλι αυτός ο Κοκιασμένος;

  31. sarant said

    30 Ηθοποιός και συγγραφέας.

    https://www.koutipandoras.gr/article/synenteyxi-giannis-kokiasmenos

  32. ndmushroom said

    Καλημέρα!
    Να επισημάνω απλά ότι στο βίντεο υπάρχουν οι στίχοι (captions) και έχω την εντύπωση ότι είναι γραμμένοι από τον ίδιο ή τους συνεργάτες του και όχι από κάποιο φαν (σίγουρα όχι από το μηχανάκι του youtube).
    Όσο για τους megadeth, μπορεί να ριμάρει με τις ΜΕΘ, αλλά ταιριάζει απόλυτα και με το θανατικό της πανδημίας, και δεν νομίζω ότι είναι τυχαίο.

  33. Χρήστος Κ. said

    Γονάτισα με τον ραπαδόρο!

  34. LandS said

    22 Η μουσική είναι πάντα εκεί.
    Αλλά με περισσότερους βαθμούς ελευθερίας και η ελευθερία είναι δύσκολη το γνωρίζουμε αυτό.

    Καλά, το πρώτο εξαγγέλεται. Το δεύτερο όμως θέλει απόδειξη. Δεν νομίζω ότι είναι περισσότεροι οι βαθμοί ελευθερίας όταν ακούς ένα αποτέλεσμα στον ίδιο τόνο από την αρχή συνέχεια και ως το τέλος;

    Όπως το λέει και ο Τζι στο #10: Για μουσική ούτε συζήτηση. Προσυπογράφω και τα άλλα που λέει.

    Δεν τα λέω υποτιμητικά και, για μένα, η χιπ-χοπ δεν είναι αποκρουστική.

  35. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Κι εγώ εντυπωσιασμένος από την ωριμότητα του κειμένου.

    20 Διαφωνώ για το ότι ο στίχος είναι εκβιασμένος. Καμιά φορά αλλάζουν οι λέξεις για να ταιριάξουν με την ομοιοκαταληξία, αλλά είναι διαλεγμένες. Για το παράδειγμα, η ρίμα ΜΕΘ/Megadeth είναι ευφυέστατη, βάζει στο κάδρο και το Mega και το θάνατο, χρησιμοποιώντας μια υπαρκτή λέξη που να βγάζει και νόημα.

    Όσο για την απομνημόνευση, δε νομίζω πως είναι μεγαλύτερη η απαίτηση απ’ ότι για έναν ρόλο στο θέατρο. Η ταχύτητα είναι που εντυπωσιάζει, σίγουρα, αλλά η ομοιοκαταληξία (και μέσα στον ίδιο στίχο) βοηθάει και τη μνήμη, πιστεύω, και την ένταση στο αποτέλεσμα.
    Ας υπενθυμίσω πως η ραπ συνήθως είναι σε μεγάλο ποσοστό βασισμένη στον αυτοσχεδιασμό στις ζωντανές εκτελέσεις, με σκοπό μάλιστα να βρεθεί ο νικητής σε μια μάχη με στίχους αντί για γροθιές ή μαχαιριές. Θυμηθείτε το 8 mile

  36. sarant said

    32 Έχεις δίκιο και δεν το είχα δει. Και εκεί βλέπω ότι γράφει foolie functional και όχι fully, προφανώς λογοπαίγνιο με το fool.

  37. LandS said

    Και εγώ τις δύο ρίμες που επισημαίνει ο Αθεόφοβος στο 20, τις βρίσκω εξαιρετικά εύστοχες και κάθε άλλο παρά τραβηγμένες από τα μαλλιά.

  38. Χρήστος Κ. said

    Καταλαβαίνω την δυσκολία ορισμένων που είναι μακρυά από αυτό το είδος αλλά και από αυτούς που δεν μπορούν εύκολα να ακούσουν κάτι που ποτέ δεν του έδωσαν σημασία. Γέλασα με την διαπίστωση «αμφιβάλλω αν στα τόσα κτυπήματα που έχει, έχουν φτάσει ως τοι τέλος οι μισοί.» Προφανώς κανένας από εσάς δεν έχει πάει σε συναυλία όπου όχι μόνο ο ράπερ τα λέει χωρίς κανέναν λάθος αλλά και ο κόσμος από κάτω τραγουδάει τα λόγια χωρίς κανένα λάθος. Οπότε κατανοητή η δυσφορία σας αλλά μην κάνετε κριτική για κάτι που αγνοείτε. Επίσης καλλιτέχνες της ελληνικής ραπ σκηνής έχουν εκατομμύρια views στο youtube νούμερα που φτασμένοι λαϊκοπόπ σκυλάδες δεν θα τα δουν ποτέ. Το βίντεο είναι από συναυλία του ΛΕΞ με πάνω από 20 χιλιάδες κόσμο που τραγουδούν όλοι τα λόγια του τραγουδιού και τον διορθώνουν όταν κάνει λάθος σε έναν στίχο. https://www.youtube.com/watch?v=rvl6pmPBYsM&ab_channel=SBV2k20SBV2k20

  39. Πουλ-πουλ said

    «μου αρέσουν τα είδη μουσικής που φέρνουν τον στίχο στην πρώτη γραμμή»

    Ε, τότε λοιπόν, άκου τους δύο πιτσιρικάδες, τους Χατζηφραγκέτα. Δεν είναι βέβαια η ραψωδία του μεσήλικα πια Μιθριδάτη, οι στίχοι τους αυθόρμητοι και λίγο ακατέργαστοι, αλλά τα θέματά τους πιο νεανικά.
    Ένα μικρό δείγμα

  40. ndmushroom said

    38
    2013/14 (δε θυμάμαι ακριβώς), Keny Arkana στις Βρυξέλλες, πάει να φάει (κατά λάθος) μια στροφή από το Cinquieme soleil, της την «πέφτουμε», ακολουθεί ένα δεκάλεπτο interaction με το κοινό (που καταλήγει σε stage-diving που πέρασε από όλο, μα όλο το συναυλιακό χωρο) που θα το ζήλευε και το καλύτερο live συγκρότημα. Φυσικά μετά το ξαναέπιασε από την αρχή, χωρίς να φάει ούτε στίχο. 🙂

  41. Κουνελόγατος said

    «Πάντως, το τραγούδι έχει μεγάλη απήχηση, αν κρίνω από το ότι μέσα σε δυο μέρες έφτασε (χτες το βράδυ) τις 420.000 θεάσεις στο Γιουτούμπ…».

    Τώρα λέει 577.000 περίπου… Τρέλα.
    https://www.ieidiseis.gr/ellada/item/94989-mithridatis-gia-to-viral-tragoydi-einai-ena-mousiko-dokimanter-mazepsa-poly-sapila

  42. Ωραία και η πράξη IV γιατί έχω βαρεθεί να διαβάζω για «γίδια» και «γιδότοπους», πρώτα εκ δεξιών και τώρα κυρίως εξ αριστερών.

  43. Κουνελόγατος said

    «Οπότε κατανοητή η δυσφορία σας αλλά μην κάνετε κριτική για κάτι που αγνοείτε».

    Εκτός από τον Χρήστο Κ., το τραγουδούσε και ο μεγάλος Dylan: Dont criticize what you cant understand…

  44. sarant said

    39 Μου αρέσουν πολύ αυτοί, τους ακούνε οι κόρες μου και τους έμαθα κι εγώ.

    42 Ισχύει. Και ισως αξίζει και άρθρο.

  45. Pedis said

    Αν μομόν: το έπος του Μιθριδάτη συγκαταλέγεται στη ραπ;

    Αφού δεν έχει μπινελίκια, ναρκωτικά, νταβατζήδες, λεφτά, βιασμούς, όπλα, πουτάνες … 🤔 🤭

  46. spiridione said

    41 Και υπάρχει και γκρίνια στα σχόλια ότι δεν έχει μπει στις τάσεις, στα ανερχόμενα του γιουτούμπη.

  47. spyridos said

    45

    Λένε δεν κάνουμε ραπ – λένε δεν έχουμε style
    Λένε πως φταίει το low bap παρελθόν και τα χρόνια παλιά στη freestyle
    Λένε πως είμαστε μόδα – skills πως δεν έχουμε λένε
    Είκοσι χρόνια, κι ακόμα λένε άστους να λένε, να λένε, να λένε
    …….

    Λένε το στίχο μας δύσκολο πρέπει να ψάχνεις στο Wikipedia
    Κατά που πέφτει αυτή η πόλη, ποιος είναι αυτός, δεν είναι στα media
    Λένε «καλοί είναι ρε άλλα παίζουνε σε μαγαζί»
    Αυτοοργάνωση και πληρώνω είσοδο, μήπως δεν πάνε αυτά τα δύο μαζί;
    Λένε και το ξαναλένε, «αυτοί γράφουνε μόνο πολιτικά»
    ώπα ρε φίλε, όταν το μολύβι συναντά το χαρτί πάντα διαλέγει πλευρά

    https://tinyurl.com/bnwww2jc

  48. Πουλ-πουλ said

    44α.
    Ωραία, χαίρομαι. Δεν εξέλιπεν λοιπόν πάσα ελπίς, ακόμα και στην ηλικία μας.

  49. raf said

    Τον παρακολουθώ βέβαια χρόνια από τα Ημισκούμπρια, αλλά όσο αφορά την πανδημική κατάσταση απολάμβανα να βλέπω τα AMA (Ask Me Anything) που ανέβαζε στο YouTube όπου μου φαινόταν, ήδη από τις αρχές του χειμώνα που δημοσίευσε το τελευταίο ΑΜΑ, εσωτερικά οργισμένος και πολύ συνειδητοποιημένος. Από αυτή την άποψη δεν εξεπλάγην με αυτή την κυκλοφορία. Από περιέργεια μπήκα λιγάκι και Twitter να δω τι λέγεται για το τραγούδι και βλέπω πως τρώει πάρα πολύ λάσπη. Δεν βλέπω κάποια συγκεκριμένη κομματική ή οποιαδήποτε στράτευση προσωπικά, άλλωστε θεωρώ πως η «5η πράξη» ζωγραφίζει την αντιπολίτευση.

  50. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Θα το ΄χω ακούσει πάνω από δέκα φορές, τρεις μέρες τώρα. Αρκετοί στίχοι ήδη σφηνώθηκαν στη (φτωχή) μνήμη μου. Έχουν δύναμη καθώς αντανακλούν πυκνά την άθλια πολιτική και κοινωνική πραγματικότητά μας. Είδα την προσπάθεια να (αναποδο)γυρίσουν οι πληρωμένοι, την ανταπόκριση στον κόσμο, αλλά αν άρχισαν να φοβούνται (πάλι) τα τραγούδια αυτό σημαίνει μπράβο στα τραγούδια!

    Δεν είχα βρει κάπου όλους τους στίχους και βλέπω τώρα ένα (τουλάχιστον) παράκουσμα
    >>περνάνε νομοσχέδια εκτρώματα, στα χώματα
    περνάμε νομοσχέδια εκτρώματα, στα γόνατα (νόμιζα)

  51. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Kάποια άλλα σχόλια, ίσως καλοπροαίρετα, είπαν ότι είναι σεξιστικό -φέρνοντας για παράδειγμα τον στίχο «Δέρνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα».

    Ίσως όχι και τόσο καλοπροαίρετα. Άλλωστε, ακόμα μας τα πρήζουν οι ισαποστάκηδες με τους στίχους του Φύσσα, ότι ήταν «υμνητής της βίας» κι άλλα τέτοια εμπριμέ.

    (να έπιασαν καν την αναφορά στο «Κάθε σπιτικό ο λαβύρινθος του Πάνα»; )

    Σους, σιωπή και σώπαινε, η TV μιλάει τώρα

    Βλέπω ότι ο Μιθ νοιάζεται για το περιβάλλον κι ανακυκλώνει 😉

  52. sarant said

    49 Α, θα το ψάξω αυτό με τα ΑΜΑ.

  53. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    44α με τα παιδάκια μας «στον ώμο»
    για να μας δείχνουνε το δρόμο

    Και λίγο Βέβηλο

  54. nikiplos said

    Καλημέρα σε όλους. Μετά από ένα hangover που με γονάτισε δυό μέρες, δεν είμαι τζόβενο πια… Σήμερα εμβολιάζομαι τη β’ δόση.

    Με το συγκεκριμένο είδος ποτέ δεν τα πήγα καλά. Κυρίως γιατί τότε που άνθισε (90s), οι αγγλικοί στίχοι ήταν στα όρια του χυδαίου (you gonna lick it, you gonna suck it, you gonna throw up), παρόλο που ήταν καθαρά πολιτικοί κι εκείνοι εκεί. Δεν ξέρω ίσως μουσικά είμαι πιο ρομαντίκ, θέλω τα κουπλέ, τα ρεφραίν, τα μουσικά ιντερμέδια, όλο αυτό το πολυβόλο με ξεκάνει, δεν μπορώ να ακούσω.

    Πάντως τόσο οι ημισκούμπριοι όσο και οι Active Member χαμήλωσαν λίγο το είδος και το έφεραν στα μέτρα μας, ώστε να είναι ακουστικά ανεκτό και εντάξει. Να ομολογήσω πως το «πάμε για έναν καφέ, σε κάποια παραλία» των ημισκούμπριων, μου είχε αρέσει πολύ. Με είχε κάνει να γλεντήσω και να μην εκραγώ τη 1,5 ώρα που ήμουν μποτιλιαρισμένος στο Κοτάμι μια φορά… (Κοτάμι λέγαν τη λεωφόρο κιφησού οι ταξιτζήδες)

    Οι ημισκούμπριοι με τους Active Member ήταν αν μη τι άλλο οι πιο γνωστοί από τους έλληνες ράπερς. Οι ημισκούμπριοι με την ευρηματική ειρωνία και σάτιρα, οι δεύτεροι με έναν πιο δογματικό πολιτικό στίχο. Στο σήριαλ «Τετράς η Ξακουστή του Πειραιώς», ο σκηνοθέτης Διονύσης Γρηγοράτος, θέτει τους Active Member, ως ένα είδος μεταρεμπετών, ως ένα μουσικό είδος του αστικού περιθωρίου των μεγαλουπόλεων, όπως ακριβώς ήταν το μπλουζ και το ρεμπέτικο. Δεν ξέρω. Πολύ τολμηρό μου φαίνεται όλο αυτό. Πάντως μουσικά είναι μονότονο ως είδος και ίσως και αυτός ακριβώς να είναι ο λόγος που δεν έχει πολυπιάσει στην Ευρώπη. Θυμάμαι και όταν ήμουν στο Παρίσι, το «μαροκέν» ραπ, που ήταν στην άνθιση με τη βερλάνγκ γλώσσα, πάλι δεν είχε την απήχηση που έχουν τα μεταραπ τραγούδια στην Αγγλόσφαιρα.

    Το είδος πάντως έπιασε στα περιθώρια του πολεοδομικού ιστού και όχι μόνο. Ας μην ξεχνάμε πως και ο Killah-p, κατά κόσμο Παύλος Φύσσας, που δολοφόνησαν οι Χαβγίτες, με αυτό το είδος καταπιανόταν:

    Το τραγούδι μου άρεσε. Ο στίχος είναι ευρηματικός. Να πω πως έχω την εντύπωση – ή εγώ έτσι το καταλαβαίνω τεσπα, πως η πράξη VI τα ρίχνει στους εξ αριστερών φίλτατους και ηγέτες.

  55. Χρήστος Κ. said


    Το άσμα έχει 13 εκατομμύρια views. Ένα τυχαίο δείγμα από το τι συμβαίνει σε έναν κόσμο πλήρως αγνοημένο από την mainstream βιομηχανία της μουσικής.Εξωγήινοι, διαστημόπλοια κι ουσίες
    Πέφτουμε απ’ τις πολυκατοικίες
    Δεν έχω τίποτα στον κόσμο σαν κι εμένα (σαν κι εμένα)
    Τριάντα χρόνια, πέντε αποτυχίες
    Το μυαλό μου είναι το μόνο που αξίζει (μόνο αυτό)
    Τόσο ραδιενεργό που φωσφορίζει (μες στη νύχτα)
    Φοβούνται πως δε θα ‘χω τι να πω
    Λες κι ο κόσμος σταμάτησε να γυρίζει (ποτέ)

    Δεν έχω τίποτα στον κόσμο σαν κι εμένα
    Τίποτα στον κόσμο σαν κι εμένα
    Ρώτησε τ’ αδέρφια μου ένα-ένα
    Δεν έχουν τίποτα στον κόσμο σαν κι εμένα

    Τίποτα στον κόσμο σαν κι αυτούς
    Τίποτα στον κόσμο σαν κι αυτούς
    Ξέρουνε τους δρόμους σαν το σπίτι τους (απ’ έξω)
    Έμαθα όσα ξέρω απ’ τους καλύτερους
    Δε φταίει το σχολείο για όσα μπόρεσα
    Φταίει που πεινούσα και δε χόρτασα
    Βρήκα δέκα λέξεις και τις κόλλησα
    Το rap είν’ ο πατέρας που δε γνώρισα
    Κολλημένος, κολλημένος, κολλημένος
    Το τρέχω σαν να ‘μαι κυνηγημένος
    Ο πλανήτης επικίνδυνο μέρος
    Πώς γίνεται και νιώθω ευλογημένος;
    PS4 στο νέο τσαρδί μου
    Τώρα, μάνα, ζω απ’ τη μουσική μου
    Πληρωμένοι όλοι οι λογαριασμοί μου (αμήν)
    Θα πεθάνω αν δε με νιώθουν οι δικοί μου
    Όπως με κρίνω εγώ, ποίος θα με κρίνει; (κανείς)
    Είν’ απ’ το δρόμο και στο δρόμο θα μείνει (τσιμέντο)
    Με φυλάει και μου λέει «έχεις ευθύνη»
    Δεν έχω τίποτα στον κόσμο σαν εκείνη
    Ελλάδα, ευχαριστούμε για την έμπνευση
    Διασχίζουμε τους δρόμους σαν παρέλαση (δε θέλεις)
    Δέκα εκατομμύρια σαν κι εμάς
    Να ξυπνάνε, να σου κλέβουνε το cash
    Προσευχόμαστε γι’ αυτό σαν να πιστεύουμε
    Ρώτησε τον Skive, μες στο studio χορεύουμε
    «Κώτσο» μου ‘λεγες «εσένα εμπιστεύομαι»
    Σου είπα «θα τα μοιραστούμε όταν τα καταφέρουμε»
    Κερδίζουμε σ’ αυτό σαν να ‘ναι sport
    23-10 χάνουνε στο score
    Υγρή Θεσσαλονίκη, είναι το σπίτι μας (δικό μας)
    Τρέχουν οι σταγόνες απ’ τη μύτη μας (αψού)
    Όπου δούλευα, περνούσαν τα ξεφτέρια
    Κλείνανε τα μάτια μου στα πιο πολλά νυχτέρια
    Ήθελα φράγκα, ζεστά σαν καλοκαίρια
    Σαν φαντάρος με μια απόλυση στα χέρια
    Δε κοιμόμουνα, αυτό το λέω πρόβλημα
    Φοβόμουνα μη γίνω μια κηλίδα στο οδόστρωμα
    Ξέρω τον κώδικα, όχι στα μικρόφωνα
    Όσοι έκαναν δουλειές, πάντα μιλούσαν χαμηλόφωνα
    Τώρα τα νότα μου φυλάν μπας και ρεφάρουμε (όλοι τους)
    Ποτέ τους δεν το λεν πριν να το κάνουνε
    Ακόμα με ρωτάς για ποιους rapάρουμε;
    Γι’ αυτούς με τα North Face κι όσους δεν έχουν να τα πάρουνε
    Είμαι παιδί αυτής της γης, δε θέλω βία
    Δε βλέπω χρώματα, έχω αχρωματοψία
    Δε φοβάμαι ποιος θα ‘ρθει να μου την πέσει
    Με χαιρετάν σε γλώσσες που δεν ξέρω και μ’ αρέσει

    Δεν έχω τίποτα στον κόσμο σαν κι εμένα
    Τίποτα στον κόσμο σαν κι εμένα
    Ρώτησε τα αδέλφια μου ένα-ένα
    Δεν έχουν τίποτα στον κόσμο σαν κι εμένα

  56. […] όσα ορθά ανέπτυξε ο Νίκος Σαραντάκος σε ανάλογο σημείωμά του[2], εγώ θα πρόσθετα και κάτι ακόμα: η στιχουργία τού […]

  57. raf said

    52 Q&A (Questions & Answers προφανώς) τα ονόμασε, λάθος θυμόμουν τελικά. Αλλά τα AMA υπάρχουν γενικά

  58. Avonidas said

    το σλαβικό Μπογκντάν (μπογκ ο Θεός)

    Δηλαδή κι ο Μπογδάνος είναι δοσμένος από το Θεό; O, boże!

    Κι εμείς οι καλλιτέχνες τα παράσιτα
    καταπίνουμε τα προσβολίδια αμάσητα
    από τραχανάδες, γιαπηδοχαλβάδες
    αμοιβάδες να μας λεν τεμπελχανάδες.

    Κι οι ποιητές τι χρειάζονται σ’ έναν μικρόψυχο καιρό;
    (για τους διδάκτορες δεν το συζητώ, μόνον δικτάτορες σηκώνει η αγορά πλέον)

  59. Voyageur autour de la chambre said

    Διάβασα τους στίχους λίγο βιαστικά, δεν έχω ακούσει το τραγούδι.
    Σε πολλά σημεία σταμάτησα και θαύμασα τη στιχουργική δεινότητα, αλλά να ξεχωρίσω ένα στίχο που μου κόλλησε στο μυαλό:
    «Είσαι γιος του Παρταόλα ή ο γιος του Παρτατρία;»
    Η θεμελιώδης πλάνη της μεσαίας τάξης που νομίζει (νόμιζε;) ότι είναι μέρος της ελίτ, ενώ είναι μια ανάσα απ’ τους αποκάτω κι αρκεί ένα κλικ για να βρεθεί εκεί. Κατά τη γνώμη μου η ιστορία της επικράτησης του νεοφιλελευθερισμού στο τέλος του 20ου.

  60. Avonidas said

    Και μου μένει πάντα η απορία αν μπορεί όλο αυτό να το πει μπροστά σε κοινό χωρίς οτοκιού

    Στη χώρα που απαγγέλλανε από στήθους τα έπη του Ομήρου*, αναρωτιέται ο άλλος αν ο ράπερ μπορεί να θυμάται καμία 300ρια στίχους…

    *και ξαναγράφαμε τα σχολικά βιβλία στις Πανελλήνιες 😋

  61. Γιάννης Κουβάτσος said

    Περιμένω καταγγελίες ότι ο Μιθριδάτης ενέχεται στην υπόθεση Καλογρίτσα.😂

  62. sarant said

    55 Ωραίος!

    57 Μερσί

    58 Ναι, τον έστειλε ο Θεός για να μας δοκιμάσει.

    59τ Ισχύει

  63. Κουνελόγατος said

    62γ… Κλαίω… :mrgreen:
    61: Μα είναι γνωστό ότι ενέχεται. Το σύριζα τσάνελ θα έπαιζε αποκλειστικά δική του μουσική. Α, και Άντζι Σαμίου.

  64. geobartz said

    Δεν μου αρέσουν γενικώς τα «ραπέρια»: Δεν μου ακούγοται ούτε σαν τραγούδια ούτε σαν στιχάκια. Το συγκεκριμένο «εδιαβάσθη» ολόκληρο και «απερρίφθη» ωσαύτως!

  65. Γιάννης Κουβάτσος said

    62γ) Ούτε ο Θεός της Παλαιάς Διαθήκης δεν θα έδειχνε τόση σκληρότητα.

  66. Σταματίνα said

    Καλημέρα!

    Σας ευχαριστούμε. Καταπληκτικός, με μια υπέροχη θεατρικότητα και αισθητική.

  67. Ως χεβυμεταλάς κατά βάση δεν κατέχω και πολλά από ραπ κλπ. Μου άρεσαν τα Ημισκούμπρια όμως και τους παρακολουθώ από την αρχή τους, κυρίως για τον έξυπνο στίχο, την κριτική και τις πολλές αναφορές (βλ. πχ. «Το δώρο του Καίσαρα»). To άκουσα το τελευταίο του Μιθριδάτη ως το τέλος, με κούρασε λίγο λόγω διάρκειας και δεν είχα και τους στίχους μπροστά. Για να πω την αλήθεια πάντως πιο πολύ μου είχε αρέσει το «Darth Mith» (λόγω των αναφορών στο Star Wars προφανώς) που τα χώνει ανελέητα στους τωρινούς ράπερς ή ό,τι είναι τέλος πάντων

  68. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Ο ίδιος το χαρακτηρίζει «μουσικό φιλμ μικρού μήκους»

  69. Ατακαμα said

    Ψήφους θα φέρει όμως στο κόμμα ή τα παμε απλά να ξαλαφρώσουμε; Σχετικά με το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα απογοητεύτηκα λίγο γιατί περίμενα να ακούσω κάτι που μου να θυμίζει τα παλιά των ημιζ που αγαπήσαμε. Αλλά βέβαια σε άσμα πολιτικός κόλαφος δε θα ταίριαζε από την άλλη. Είναι Ολντ σκουλ πάντως και αυτό είναι καλό

  70. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Ρωτάει ο Πινόκιο, απαντά ο Πινοσέτ»
    και γαβγίζει ο Πίνατ -τέλειο το σετ
    (μου ήρθε απ το πρώτο άκουσμα)

    χα και χα και χαχαχα
    https://www.dimokratianews.gr/i-thesi-mas/529837/psomi-elia-kai-covid-19/

  71. spyridos said

    69

    Ελα Ατακάμα αγάπη μου το 5 ειδικά αφιερωμένο σε σένα.
    …………………………..

    «Ψήφους θα φέρει όμως στο κόμμα ή τα παμε απλά να ξαλαφρώσουμε; »
    Κλασικός «γιος του Παρτατρία» που έχει σπάσει τους καθρέφτες σπίτι του.

  72. Γιάννης Κουβάτσος said

    64: Υπάρχει και καλά ραπέρια (άλα της! ☺) πρόεδρε:

  73. Γιάννης Κουβάτσος said

    72: Υπάρχουν, διορθώνω.

  74. Avonidas said

    #69. Είναι Ολντ σκουλ πάντως και αυτό είναι καλό

    Πράγματι:

  75. Μιθριδατίας 406

    Το ελληνικό τραγούδι είναι γενικά εργαλείο μιθριδατισμού. Καλλιεργεί ανοχή.
    Με τόσο πλούσιο ρεπερτόριο, λίγα είναι τα ελληνικά τραγούδια που αναφέρονται στην πόλη και επικρίνουν τις συνθήκες διαβίωσης σε αυτή. Μας εξοικειώνουν με το κακό στην πόλη.
    Θυμάμαι, τις μέρες που η νεολαία στο Πολυτεχνείο τραγουδούσε αγωνιστικά άζματα, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης κυκλοφορούσε τον τότε καινούριο δίσκο του «Εγνατίας τετρακόσια έξι» και προέτρεπε:

    Της ζωής [σου] τα χαστούκια
    Με το γλέντι τα ξεχνάς
    Ώπα, ώπα τα μπουζούκια
    Ώπα και ο μπαγλαμάς

    Ένα πολεογραφικό τραγούδι που, τις ημέρες του Πολυτεχνείου, ανέτρεπε το πολυτεχνείο (που εμπνεόταν και από τη φωνή του Μπιθικώτση). Με το γλέντι –όχι με τον αγώνα.

    Μακάρι οι τραγουδοποιοί μας να ανακαλύψουν την ελληνική πόλη. Υπάρχουν βέβαια οι εξαιρέσεις.

  76. Avonidas said

    Μιας και μιλάμε για Ημισκούμπρια και σεξιστικούς στίχους, ποιος θυμάται τη μεντζελοκασέτα;

  77. ndmushroom said

    76
    Όλοι τη θυμήθηκαν για να υποστηρίξουν τα περί σεξισμού του Μιθριδάτη.
    Τραυματική εμπειρία, ο πρώτος χοντρός τσακωμός με τους δικούς μου (η κασέτα, όχι η επίκλησή της). 🙂

  78. angelos said

    Ευρηματικοτατοι στιχοι, πραγματικο κεντημα.
    Κι εμενα μου αρεσαν τα Ημιζ (και μονο που ο πρωτος τους δισκος λεγοταν «30 χρονια επιτυχιες», αρκουσε για να τους αγαπησεις 🙂 ).
    Στην ουσια του πραγματος, βεβαια, εχω 100 ενστασεις, αλλα δεν ειναι του παροντος.
    Παντως, αλλο ο εμπνευσμενος στιχος, που ΕΙΝΑΙ ο συγκεκριμενος, και αλλο η «ευστοχη κριτικη», αφου νομιζω και αδικη ειναι σε καποια πραγματα, και εντελως μονοπλευρη.
    Παντως, το ταλεντο του δεν το εχει χασει ο Μιθρι.

  79. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  80. Avonidas said

    #78. Η κριτική είναι, πάντοτε, εντελώς μονόπλευρη. Τι άλλο θα μπορούσε να είναι, αφού εκφράζει την πλευρά εκείνου που την κάνει;

    Η μόνη περίπτωση να μην είναι μονόπλευρη η κριτική είναι αυτός που την κάνει να μην έχει διαλέξει πλευρά. Ή να μην ξέρει ποια πλευρά διάλεξε.

  81. Dimitris said

    #76
    Εννοείς το «τον π…. μου τον λένε Μήτσο και είναι μαύρος πειρατής… κλπ..

  82. Avonidas said

    #81. Ναι

  83. Ηράκλειτος said

    Καλημερα, καποτε ειχα ακουσει την εξης παραετυμολογια: πως η λεξη «Ραπ» και «Ραπερ» εχει σχεση με την «Ραψωδος». Δεν ξερω εαν ισχυει (δεν νομιζω), αλλα μου φανηκε εξαιρετικα γουστοζικια και πετυχημενη η συνδεση!!!

  84. Dimitris said

    # 82
    ναι την θυμάμαι :joy: :joy:

  85. angelos said

    #80
    Γιατι, δεν θα μπορουσε, ενας καλλιτεχνης που θιγει τα..κακα της μοιρας μας, να αναφερεται και στις ευθυνες προηγουμενων Κυβερνησεων; Ή και των ψηφοφορων, κτλ κτλ;
    Δεν συμφωνω καθολου οτι η κριτικη παντα (πρεπει να) ειναι μονοπλευρη. Το αντιθετο: Πρεπει να ειναι σφαιρικη. Απλως, αυτο θελει καθαρο μυαλο και τα κοτσια να θιξεις και το κοινο σου, ή τους συμμαχους σου.
    Και σε αυτο με απογοητευσε λιγο ο Μιθριδατης. Σαν ανακοινωση του ΣΥΡΙΖΑ ειναι ο,τι καλυτερο εχω ακουσει. Αλλα μπορουσε παραπανω, ο παλιος Μιθριδατης που ηξερα, που κοροϊδευε και τον Αστυφυλαξ και τον Χωροφυλαξ.

    (Θρυλικες οι Μεντζελοκασσετες, ολοι τις ακουσαμε στα μισο-κρυφα. Αλλες εποχες, βεβαια, τοτε).

  86. Konstantinos said

    Τους ακουω απο οταν βγηκαν. Ημισκουμπρες και active member. Ημουν στη νυχτα των 100 τραγουδιων τ ων active. 6 ωρες συναυλια, εννοειται τα λεγαν ολα χωρις σκονακι.

  87. Konstantinos said

    Πανε 10 χρονια αλλα παραμενει επικαιρο. Ειναι ομως πιο δυσκολο απο του μιθριδα για να γινει βαιραλ

  88. Tomás de Torquemada said

    Πώς ήξερε ο αρχαίος Μιθριδάτης με ποιο δηλητήριο θα προσπαθούσαν να τον σκοτώσουν, ώστε να αυτοανοσιοποιηθεί ( υπάρχει; ) ; Ερώτημα! (κλεμμένο αυτό)
    Εκτός αν υποθέσουμε ότι στον αρχαίο κόσμο κυκλοφορούσε ένα μόνο είδος δηλητηρίου (χλωμό).

    Ο Μπογδάνος θα μπορούσε να προέρχεται ετυμολογικά από τον Bogdan, θα μπορούσε όμως να δηλώνει και τον καταγόμενο από τη Μπογδανιά, δηλαδή τη Μολδαβία, που την έλεγαν έτσι οι Οθωμανοί χάρη στον πρώτο της πρίγκηπα (https://en.wikipedia.org/wiki/Bogdan_I_of_Moldavia). Ας θυμηθούμε και τη «Νέα Πολιτική Διοίκηση των κατοίκων της Ρούμελης, της Μικράς Ασίας, των Μεσογείων Νήσων και της Βλαχομπογδανίας» του Ρήγα.

  89. Konstantinos said

    Και εποχη αγανακτισμενων. Περασαν κι ολας 10 χρονια.

  90. Konstantinos said

    Και χιπ χοπ μεταλ με υπογραφη μετζελου. Οχι πολιτικο.

  91. Konstantinos said

    Και χιπ χοπ μεταλ απο μετζελο. Οχι πολιτικο, αλλα για το σπαιντερμαν. Εξαιρετικο.

  92. Konstantinos said

    Υπηρχε και ο ραψωδος φιλολογος.

  93. Avonidas said

    #85. Συγχέεις δύο διαφορετικά πράγματα: το αν η κριτική είναι μονόπλευρη και το αν είναι άδικη. Είναι απόλυτα εφικτό μια μονόπλευρη κριτική να είναι και δίκαιη, απλούστατα διότι μπορεί η μια πλευρά να έχει δίκιο κι η άλλη άδικο.

    Το να επισημαίνεις τα στραβά του ΣΥΡΙΖΑ είχε νόημα όσο ήταν κυβέρνηση (και για όσους θυμούνται, πράγματι το έκανα). Τώρα κυβέρνηση είναι η ΝΔ, και τα δικά τους πεπραγμένα κρίνουμε. Θα κρίναμε και τα λεγόμενα του ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση, αν η αντιπολίτευση στην Ελλάδα δεν έπαιζε μια ζωή φορσέ – δηλαδή αν δεν έλεγαν τα ίδια όλα τα κόμματα ως αντιπολίτευση.

  94. Konstantinos said

    Και ενας υμνος κοινωνικοπολιτικος του Εισβολεα . Χιπ χοπ ρεμπετικο με λυρα.

  95. # 38, 43

    Με το συμπάθειο αλλά έχετε ΑΔΙΚΟ. Τι νομίζετε πως δεν καταλαβαίνω ;; Μια χαρά καταλαβαίνω γι αυτό και έγραψα πως αν το είχε μελοποιήσει θα έκανε μια δουλειά που θα έμενε ενώ έτσι θα ξεχασθεί λίαν συντόμως παρ’ όλο το σύννεφο που σηκώνει την πρώτη μέρα. Τι δεν καταλαβαίνω ; πως αυτό επιδιώκουν οι περισσότεροι καλλιτέχνες, τον θρίαμβο της ημέρας, το πολύ της εβδομάδας :
    Το ότι δεν μου αρέσει αυτό το «μουσικό» είδος δεν σημαίνει πως δεν το καταλαβαίνω, απλά δεν παρασύρομαι από το εφήμερο (σαν της Λαμπάντας ένα πράμα) και το αν ικανοποιεί τα πολιτικοκοινωνικά μου κριτήρια, τραγούδι κρίνω και απορρίπτω γιατί πέρα από την ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ μουσική και οι στίχοι αν και αξιόλογοι χρησιμοποιούνται λάθος για να μπουν σ’ ένα καλούπι που κάνει «σουξέ».

    Εσείς που «καταλαβαίνετε», εξηγγήστε μου (με επιχειρήματα) σε τι εξυπηρετεί να φωνάζουν δυο και τρεις μαζί τις τελευταίες λέξεις κάποιων στίχων και μη μου πείτε για να σπάει την μονοτονία αφού αυτήν επιδιώκει μουσικά, περισσότερο κονσέρβα χειροκρότημα θυμίζει …

  96. Avonidas said

    #95. Αν είναι εφήμερη η ραπ και τα Ημισκούμπρια, που 30 χρόνια μετά ακόμα συζητάμε τις ατάκες και τους στίχους, τότε δεν πειράζει, στην ίδια κλίμακα κι εμείς εφήμεροι είμαστε.

  97. Ατακαμα said

    @avonidas

    Βρε όλα καλά με το πόνημα του Μιθριδάτη. Το ερώτημα όμως παραμένει. Θα φέρει ψήφους εις την αντιπολίτευση ή απλά θα συσπειρώσει τους ήδη υπάρχοντες συριζαιους;

  98. angelos said

    @Avonidas
    Δεν νομιζω οτι τα συγχεω, ξαναδιαβαστε αν θελετε το αρχικο μου σχολιο. Ειπα οτι βρισκω την κριτικη ΚΑΙ μονοπλευρη ΚΑΙ (εν μερει) αδικη. Οχι οτι «ειναι αδικη γιατι ειναι μονοπλευρη».

    Απο εκει και περα, δεκτο το επιχειρημα περι Κυβερνησης-Αντιπολιτευσης (αν και οι περισσοτεροι – οχι εσεις, δεν σας γνωριζω- το ξεχνανε οταν ειναι Κυβερνηση).

    Αλλα οσον αφορα τον Μιθριδατη, ειδικα αν οπως ειπωθηκε το δουλευει τοσα χρονια αυτο, σε ενα τετοιο Επος, θα μπορουσε (και ΕΠΡΕΠΕ κτγμ) να μιλησει για ολα και ολους, οχι μονο για οσα εχει κανει μια Κυβερνηση 2 ετων (και μαλιστα ιδιαιτερων ετων). Αυτο για το «μονοπλευρη». Το «αδικη» ειναι αλλη κουβεντα.

    Btw, κατι παρομοιο ισχυε και για την κριτικη στην Κυβερνηση Τσιπρα: Ηταν αδικο να την κατηγορησεις (αυτη και μονο) για το Χ Μνημονιο που μας εβαλε, χωρις αναφορα σε ολες τις προηγουμενες που μας οδηγησαν μεχρι εκει.

  99. Μαρία said

    88
    Γι’ αυτό και έκαμε κοκτέιλ λέει ο Γαληνός στο Περί αντιδότων.
    https://scaife.perseus.org/reader/urn:cts:greekLit:tlg0057.tlg078.1st1K-grc1:1.1?q=%CE%9C%CE%B9%CE%B8%CF%81%CE%B9%CE%B4%CE%AC%CF%84%CE%B7%CF%82&qk=form
    ὁ γάρ τοι
    Μιθριδάτης οὗτος, ὥσπερ καὶ ὁ καθ’ ἡμᾶς Ἄτταλος, ἔσπευσεν
    ἐμπειρίαν ἔχειν ἁπάντων σχεδὸν τῶν ἁπλῶν φαρμάκων,
    ὅσα τοῖς ὀλεθρίοις ἀντιτέτακται, πειράζων αὐτῶν τὰς δυνάμεις
    ἐπὶ πονηρῶν ἀνθρώπων, ὧν θάνατος κατέγνωστο. τινὰ
    μὲν οὖν αὐτῶν ἀνεῦρεν ἐπὶ φαλαγγίων ἰδίως ἁρμόζοντα,
    τινὰ δὲ ἐπὶ σκορπίων, ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἐχιδνῶν ἄλλα. καὶ
    ἐπὶ τῶν ἀναιρούντων φαρμάκων τὰ μὲν ἐπὶ ἀκονίτου, τὰ
    δὲ ἐπὶ λαγωοῦ τοῦ θαλαττίου, τὰ δ’ ἐπ’ ἄλλου τινὸς ἢ
    ἄλλου. πάντα δ’ οὖν αὐτὰ μίξας ὁ Μιθριδάτης ἓν ἐποίησε
    φάρμακον, ἐλπίσας ἕξειν ἀρωγὸν ἐπὶ πᾶσι τοῖς ὀλεθρίοις.

  100. # 96

    Βρε φίλε κι όσους τους άφησε η γκόμενα βρίσκουν σοφά τα καψουροτράγουδα γιατί είναι …παθόντες. Λοιπόν ; Εγώ που ακούω ραδιόφωνο μόν όταν ταξιδεύω και όχι ένα συγκεκριμένο σταθμό, όποιον πιάνει η περιοχή καλύτερα ραπ θα πετύχω μία στα χίλια και 4 στις 5 φορές θα βάλουνε το ¨»πάμε Χαβάη» θα βάλουνε που και στοιχειώδη μουσικήκαι την φωνή της Πρωτοψάλτη.
    Και γω ακούω τον Arno αλλά ίσως είμαι ο μόνος στην Ελλάδα που τον ακούει και ξέρω πως άλλο είναι το «μου αρέσει» κι άλλο το «είναι καλό» δεν τα μπερδεύω.

  101. Γιάννης Κουβάτσος said

    85:»Γιατι, δεν θα μπορουσε, ενας καλλιτεχνης που θιγει τα..κακα της μοιρας μας, να αναφερεται και στις ευθυνες προηγουμενων Κυβερνησεων;»
    Συγγνώμη αλλά αυτό δεν το κάνουν οι δημοσιογράφοι και τα ΜΜΕ, που είναι και υποχρεωμένοι να το κάνουν, αφού αυτό επιβάλλουν ο ρόλος τους και το λειτούργημά(😂) τους και θα το κάνει ο στιχουργός στο οργισμένο ξέσπασμά του;
    Ζούμε στην περίοδο της πιο μονόπλευρης «ενημέρωσης» από υπάρξεως ελληνικού κράτους και μας ενοχλεί που ο Μιθριδάτης δεν μοιράζει το καρπούζι στα δύο;

  102. Avonidas said

    #98. Btw, κατι παρομοιο ισχυε και για την κριτικη στην Κυβερνηση Τσιπρα: Ηταν αδικο να την κατηγορησεις (αυτη και μονο) για το Χ Μνημονιο που μας εβαλε, χωρις αναφορα σε ολες τις προηγουμενες που μας οδηγησαν μεχρι εκει.

    Α ναι, το πασίγνωστο «παραλάβαμε χάος». Ποτέ δεν μάσησα. Κάθε κυβέρνηση πρέπει να δουλέψει μ’ αυτά που βρήκε απ’ την προηγούμενη, και εκείνα τα πολιτικά ζώα (με την αριστοτελική έννοια) που φιλοδοξούν να κυβερνήσουν τα υπόλοιπα δεν δικαιούνται να μεταχειρίζονται τέτοιες δικαιολογίες.

    Βρε όλα καλά με το πόνημα του Μιθριδάτη. Το ερώτημα όμως παραμένει. Θα φέρει ψήφους εις την αντιπολίτευση ή απλά θα συσπειρώσει τους ήδη υπάρχοντες συριζαιους;

    Είναι ένα ερώτημα για το οποίο δεν μου καίγεται καρφάκι. Αντίθετα με τον Αρκά, ο Μιθριδάτης δεν ξύπνησε μια μέρα κι άλλαξε όλο του το στυλ, για να σκεφτώ ότι πιάνει στασίδι.

  103. ilia43 said

    Kάθε εποχή έχει τους ποιητές που της ταιριάζουν κι ο Μιθριδάτης έπιασε το σφυγμό της εποχής. Τα είπε όλα, εκτός από την αποκαθήλωση των αρχαίων της Βενιζέλου, το τσιμέντωμα της Ακρόπολης και τον μεγάλο περίδρομο, ουψ, περίπατο ήθελα να πω…

  104. Wysi Wyg said

    gt einai sexistiko to baraei h mana to paidi kai to paidi th mana? H agia gynaika fash? H h anikanh gia kako kai kafrila? oh dear! An deite pera apo thn prokatalhpsh sas oi syxnoteroi 8ytes paidiwn einai gynaikes. Bba kaneis de bgazei syn8hma «ma8ete tis kores sas na mh skotwnoun ta paidia tous» Oloi asxolountai na ma8ainoyn ta agoria «boys won’t be boyz any more».
    .
    .an endiafereste https://www.researchgate.net/profile/Murray-Straus/publication/233717660_Thirty_Years_of_Denying_the_Evidence_on_Gender_Symmetry_in_Partner_Violence_Implications_for_Prevention_and_Treatment/links/54ef34ea0cf25f74d721bf2c/Thirty-Years-of-Denying-the-Evidence-on-Gender-Symmetry-in-Partner-Violence-Implications-for-Prevention-and-Treatment.pdf

    http://www.i-psyxologos.gr/kakopoiisi-andrwn/

    abuse of power comes with no surprise, kai sto didymo mana-paidi h e3oysia einai h mana…eseis pantofla de fagate? De sas exei meinei? So nai «baraei h mana to paidi kai to paidi th mana (sta geramata otan einai seira tou na 3eskatizei)»

    Efxaristw

  105. Mar.Staur. said

    Δεν διάβασα όλα τα σχόλια, όμως αξίζει να αναφερθεί και η «Μία του βόθρου ελεγεία» των Active Member. Περσινή, όμως εξίσου αξιόλογη γλωσσοπλαστικά, ποιητικά, μουσικά και πολιτικά.

  106. Avonidas said

    #100.

    ραπ θα πετύχω μία στα χίλια και 4 στις 5 φορές θα βάλουνε το ¨»πάμε Χαβάη» θα βάλουνε που και στοιχειώδη μουσικήκαι την φωνή της Πρωτοψάλτη.

    Το «πάμε Χαβάη» είναι ραπ;! Και είναι αξιόλογο σε τι ακριβώς, στο στίχο, στη μουσική; (Η φωνή είναι φωνή, ό,τι κι αν διαλέξεις να τραγουδήσεις).

    και ξέρω πως άλλο είναι το «μου αρέσει» κι άλλο το «είναι καλό» δεν τα μπερδεύω.

    Το βλέπω. Εγώ πάλι δεν μπερδεύω το τι είναι καλό με το τι παίζει ο σταθμός που θ’ ανοίξω στην τύχη.

  107. Ατακαμα said

    «Είναι ένα ερώτημα για το οποίο δεν μου καίγεται καρφάκι. Αντίθετα με τον Αρκά, ο Μιθριδάτης δεν ξύπνησε μια μέρα κι άλλαξε όλο του το στυλ, για να σκεφτώ ότι πιάνει στασίδι.»

    Μα και στασίδι να πιάνει έχει κάθε δικαίωμα να το κάνει. Και κακώς τον κατηγορούν όσοι τον κατηγορούν για αυτό. Όπως και ο Αρκάς το ίδιο, αν είναι βέβαια ο πραγματικος Αρκάς.

    Το θέμα είναι το άσμα ως προσπάθεια ευαισθητοποίησης του κόσμου και έκφρασης της δυσαρέσκειας προς την κυβέρνηση θα πετύχει το σκοπό του; Θα καταφέρει να εξαργυρώσει την δημοτικότητα που λαμβάνει και σε ψήφους για τον ΣΥΡΙΖΑ;

  108. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    83 Δεν ισχύει ότι το ραπ προέρχεται από τη ραψωδία, αλλά κατά καιρούς κάποιοι το λένε. Το είχε πει και ο Σαββόπουλος παλιά, ότι ο Όμηρος ήταν ο πρώτος ράπερ.

  109. Γ.Κ. said

    Ο… μαραμαρωμένος προπονητής.

    Τον Γκαρσία, λέει, τον κλείσανε στο υπόγειο και μαρμάρωσε. Ή τον βαλσάμωσαν. Ή και τα δύο.
    Και περιμένει νά ΄ρθει η ώρα να βγει καβάλα σε άσπρο (ή ασπρόμαυρο ριγέ) άλογο να κυνηγήσει τον Μαρινάκη και να τον πάει ως την Κόκκινη Μηλιά. Και θα κολυμπ΄σει το μουσκάρι στη Μαλαματίνα και όλα τα σχετικά…

    ΔΙΕΔΩΣΤΑΙ!!!!!1

    ———————-

    Παρεμπιφτόντως, πληροφορίες από Θεσσαλονική κάνουν λόγο για μεγάλες παραγγελίες κορνέδων. Αληθεύει;

  110. Avonidas said

    #107. Αλήθεια, χρειάζεται ο Μιθριδάτης για να αγανακτήσει ο κόσμος με την κυβέρνηση; Μάλλον τον υπερτιμάτε.

  111. dryhammer said

    Όσο μούφα είναι το «Πάμε Χαβάη» τόσο κομματάρα είναι το πρωτότυπο

  112. angelos said

    @Γ. Κουβατσος: Επειδη η δημοσιογραφια ειναι κακη/μονοπλευρη (κατα τη γνωμη σας, αλλα εστω), δεν μπορουμε να κρινουμε τον Μιθριδατη (σε ενα αρθρο, μαλιστα που μιλαει για αυτον); Οχι, δεν μπορω να συμφωνησω σε αυτο, ως κριτικη της κριτικης μου 🙂

    @Avonidas: Δεν εχετε αδικο οτι ειναι καραμελα το «παραλαβαμε χαος». Αλλα δεν ειναι δυνατον π.χ. να κατηγορησεις (μονο) τον Τσιπρα γιατι υπεγραψε το Χ Μνημονιο. Λαθη μπορει να εκανε πολλα, αλλά το οτι βρηκε μια κατασταση ειναι δεδομενο, νομιζω.

  113. ΣΠ said

    109
    Τόσο πολύ σας πείραξε που χάσατε το κύπελλο;

  114. Γιάννης Κουβάτσος said

    112: Μπορούμε να τον κρίνουμε, εννοείται, αλλά όχι με τα κριτήρια που κρίνουμε ένα δημοσιογραφικό άρθρο ή ένα επιστημονικό δοκίμιο, όπου η απαίτηση για αμεροληψία είναι εύλογη. Εδώ έχουμε ένα καλλιτεχνικό δημιούργημα και η κριτική πρέπει να εστιάζει στην αισθητική του αξία.

  115. Ατακαμα said

    «η κριτική πρέπει να εστιάζει στην αισθητική του αξία.»

    Ντάξει επειδή όμως ακριβώς μιλάμε για τέχνη, τα πρέπει δε χωράνε. Ο καθένας σε μια δημοκρατική κοινωνία εκλαμβάνει και αξιολογεί το κάθε καλλιτεχνικό δημιούργημα όπως νομίζει. Αλίμονο αν καθορίσουμε νόρμες για το πώς θα κρίνουμε τον κάθε καλλιτέχνη και την κάθε δημιουργία του.

  116. # 113

    Μην ασχολείσαι, πίσω από τα αρχικά μάλλονκρύβεται η Μαρούπα !!

  117. Γιάννης Κουβάτσος said

    115: Αν κρίνουμε την καλλιτεχνική δημιουργία με βάση το κατά πόσο συνάδει με την κομματική μας τοποθέτηση, τότε πάσο. Δεν μου φαίνεται και πολύ φιλελεύθερο αυτό όμως, μάλλον σοσιαλιστικό ρεαλισμό μυρίζει.☺

  118. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Εντωμεταξύ ο Μιθριδάτης κοντεύει τις 650.000 προβολές.

  119. Ατακαμα said

    @ Γιάννης Κουβατσος

    Μα αυτό ακριβώς γίνεται. Οι συριζαιοι αποθεώνουν το άσμα για ευνόητους λόγους. Οι νεοδημοκράτες αφορίζουν το άσμα επίσης για ευνόητους λόγους. Δε βλέπουμε κάτι καινούργιο τώρα. Από κει και πέρα σε μια δημοκρατία ο καθένας έχει το δικαίωμα να κρίνει την τέχνη και κομματικά. Δυστυχώς πολλοί από μας ζουν στη δεκαετία του 70 ακόμα. Δεν μπορείς να κάνεις κάτι όμως.

  120. angelos said

    «Εδώ έχουμε ένα καλλιτεχνικό δημιούργημα και η κριτική πρέπει να εστιάζει στην αισθητική του αξία».

    κ. Κουβατσο, εχετε ενα δικιο, και δεν θα διαφωνουσα ιδιαιτερα (στην θεωρια, σε εναν τελειο κοσμο), αν η πραγματικοτητα, τοσο η γενικοτερη, οσο και η ειδικοτερη του blog αυτου και των σχολιαστων του, οσο και η ειδικοτεροτεροτερη του συγκεκριμενου post, δεν απειχε τοσο, μα τοσο πολυ απο αυτη τη θεση.

    Παντως, ειπα, καλλιτεχνικα κεντησε ο Μιθριδατης. Παντα για το ειδος και για αυτο που ηθελε να πει.

  121. Avonidas said

    #104. Βρήκα το βίντεο ενδιαφέρον, αλλά όχι για τους λόγους που σχολιάζονται. Το πείραμα πράγματι αποκαλύπτει τις προκαταλήψεις των περαστικών (ότι μια γυναίκα που φωνάζει και χειροδικεί σ’ έναν άντρα πρέπει να έχει προκληθεί), αλλά οι προκαταλήψεις αυτές είναι σταθερά εδραιωμένες στην εμπειρία τους. Βρήκαν το συμβάν παράξενο γιατί ΕΙΝΑΙ παράξενο – και στη συγκεκριμένη περίπτωση είχαν δίκιο· τα γεγονότα δεν ήταν αυθεντικά.

    Το να βασίζουμε τις αντιλήψεις μας στην προηγούμενη εμπειρία μας είναι κάτι που δεν μπορούμε (και δεν θέλουμε) να αποφύγουμε. Είναι καλό να γνωρίζουμε ότι αυτό που ισχύει κατά κανόνα δεν ισχύει πάντα, αλλά δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε μέσα στον κόσμο χωρίς κάποια αίσθηση του τι είναι πιθανό και εύλογο.

  122. Γιάννης Κουβάτσος said

    119: Το ξέρω ότι έτσι γίνεται. Αλλά δεν νομίζω ότι έτσι πρέπει να γίνεται. Ο άκρατος υποκειμενισμός δικαιούται να υπάρχει σε μια δημοκρατική κοινωνία, αλλά όποιος θέλει να συνεισφέρει μια σοβαρή άποψη σε μια σχετική συζήτηση, θα πρέπει να πει κάτι παραπάνω από το «έτσι είναι γιατί έτσι μου γουστάρει».
    120: Κρατώ την κατακλείδα του σχολίου σας.

  123. Avonidas said

    #119. Δεν νομίζω ότι μόνο οι συριζαίοι αποθεώνουν το άσμα. Δεν πιστεύω ότι όλοι οι νεοδημοκράτες το αφορίζουν. Και πάνω απ’ όλα δεν πιστεύω ότι ο κόσμος μπορεί να χωρέσει σ’ αυτές τις δύο κατηγορίες.

    Θα με εξέπληττε αν ακόμα κι εκείνοι που ψήφισαν ΝΔ δαγκωτό ήταν απόλυτα ικανοποιημένοι με τη σημερινή κατάσταση. Για να μην πω ότι ανάμεσά τους περιμένω να συναντήσω τους πλέον αγανακτισμένους.

  124. Avonidas said

    #111. Αν το «πάμε Χαβάη» ήταν λίγο καλύτερο, θα είχε τα φόντα να γίνει μια υπέροχη διαφήμιση των Τζάμπο 😀

  125. aerosol said

    Πάντα καλός ο Μιθριδάτης. Σε αντίθεση με πολλούς ράπερ, έχει πλουτίσει το στυλ του, το έχει εξελίξει, δεν είναι απλά ολντ σκουλ. Μου αρέσει,όμως, να βλέπω τις παλιές γλωσικές εμμονές την Ημίζ, που μου άρεσαν από παλιά. Ας πούμε:
    «έχω έκτη αίσθα»: κλασική λεξιπλασία ψευδο-μάγκικης υφής, όπως τότε που έλεγan «και με θέλουν όλοι αρχηγό στην επανάστα»

    Ραπ είναι το μπλα μπλα. Όλο το φαινόμενο, με τη μουσική και το ύφος, λέγεται χιπ χοπ. Υπάρχει και χιπ χοπ χωρίς στίχους. Σαφώς είναι μουσική, δεν είναι θέμα άποψης. Δεν «απαγγέλεται», εκτελείται μουσικά. Ο τρόπος εκφοράς του λόγου έχει ξεκάθαρη μουσικότητα, συνήθως παραπέμποντας σε ρυθμολογία κρουστών. Και δεν γράφεται για να διαβάζεται αλλά για να το ακούς -όπως όλοι οι στίχοι, ακόμα κι αν στέκονται καλά μόνοι τους ως ποίηση.
    Είναι το πιο ζωντανό, παγκόσμιο, μουσικό φαινόμενο. Πέρα από τα χιτάκια -που συνήθως μου είναι αδιάφορα έως κακά- τα πιτσιρίκια σε όλο τον κόσμο ακούνε με πάθος (ή και φτιάχνουν) τραγούδια που δεν παίζει ποτέ το ραδιόφωνο, που δεν θα πάρει είδηση ποτέ η μουσική βιομηχανία, που δεν θα γίνουν ποτέ μαζικό εμπόρευμα. Δεν είναι είδος που προτιμώ (και σε μεγάλο ποσοστό ανακυκλώνει τις ίδιες πόζες και τερτίπια, όπως ίσως κάθε είδος τέχνης) αλλά είναι το πιο πηγαίο και δυναμικό πράγμα εδώ και πολλά χρόνια.

    Αναφέρθηκαν οι Χατζηφραγκέτα. Τα πρώτα τους ήταν κυρίως χιπ χοπ -και ήταν και καλό, αν και ερασιτεχνικής εσοδείας, χιπ χοπ. Σταδιακά το πήγαν στα σατιρικά τραγούδια.

    #76
    Όποιος βασιστεί στον χαβαλέ ενός πιτσιρικά Α (του Μεντζέλου) για να βγάλει σεξιστή 30 χρόνια μετά έναν μεσήλικα Β (τον Μιθριδάτη), έχει κάψει εγκέφαλο από το πολύ σκυλο-clubbing με την ΟΝΝΕΔ και τις καβλοπιπίνες στις σχετικές αφίσες.
    [Το να κάνεις πέρα-δώθε ανάμεσα στο TEDex και το Pornhub θέλει κότσια, δεν είναι άθλημα που το αντέχουν πολλά μυαλά… 😛 ]
    Θρυλική η κασσέτα, ακόμα χαμογελάω με τον «κατάλευκο, δροσάτο νεροχύτη». Δροσάτο. Μάλιστα!

  126. Ατακαμα said

    @ Μα προσωπικά εγώ δεν επικροτώ το γεγονός ότι οι συριζαίοι βρήκαν το μεσσία τους στο πρόσωπο του Μιθριδάτη ούτε ότι οι νεοδημοκράτες βρήκαν το διάολο πάλι στον μιθ.

    Είναι θλιβερό που πολύς κόσμος κρίνει τα πάντα και ειδικά την τέχνη κομματικά και για αυτό είπα ότι δυστυχώς πολλοί από μας ζουν ακόμη στη δεκαετία του 70.

    Όμως προφανώς όσο θλιβερό και αν είναι έχουν κάθε δικαίωμα να το κάνουν. Τώρα αν μας ενοχλούν μόνο οι μεν ή οι δεν για το πώς εκλαμβάνουν το άσμα είναι επειδή (μάλλον) ανήκουμε σε μια από τις δύο κομματικές παρατάξεις. Και μάλλον με θρησκευτική ευλάβεια και σταλινική πειθαρχία. Ας είναι

  127. leonicos said

    το εβραϊκό Ναθαναήλ και άλλα πολλά που μπορούμε να βρούμε

    θεοφορικά εβραϊκά ψάχνετε;

    όλα που έχουν το σύμπλεγμα -ελ και -για / γιο
    και μερικά μασκαρεμενα στα Ελληνικά, Ιησούς, Ανδρέας, Ιωάννης κοκ

  128. leonicos said

    Τα υπόλοιπα είναι από ζώα, Αριέ = Λέων, Ρεββέκα κοκ

    ή προ-εβραϊκά Νώε, Μωυσής,

    και τα κλασικά Εύα ζωή Αδάμ άνδρας

  129. leonicos said

    Τέλος πάντων, λεπτομέρειες.

    Γιτί τόση μετριοφροσύνη;

    ΔΕΝ είναι λεπτομέρειες

  130. aerosol said

    #119
    Η (κουτοπονηρούλα) ερώτηση που επαναλάμβανες, περιείχε ως δεδομένη την ψευδή θέση πως το άσμα είναι κομματικά δημιουργημένο και έχει «σκοπό» να φέρει ψήφους στον Σύριζα. Το πόσο passive-aggressive στάση είναι αυτή ως κριτική για ένα τραγούδι δεν λέγεται αλλά πάω στην ουσία της θέσης:

    Αυτό αντανακλά την πάγια διαστρέβλωση, που αγαπούν όλοι οι Δεξιοί (ίσως διότι αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους μόνο ως κομματόσκυλα; you tell me!) , πως όσοι αηδιάζουν με την κυβέρνηση, ή και με την Δεξιά εν γένει, είναι Συριζαίοι. Ούτε καν τα ποσοστά των εκάστοτε εκλογών ή γκάλοπ δεν δικαιώνουν αυτή την οπτική αλλά φαίνεται πως τους ανακουφίζει συναισθηματικά. Ίσως τους καταπραϋνει το σενάριο πως οι μόνοι που δεν γουστάρουν τη Δεξιά δεν μπορεί παρά να είναι κάποια ανάλογα κομματόσκυλα της άλλης πλευράς. Αν είσαι ακροδεξιός, βάζεις στην εξίσωση και τη χρηματοδότηση από τον Σόρος.

  131. Χρήστος Κ. said

    95
    Είσαστε μακρυά νυχτωμένος από το συγκεκριμένη μουσική σκηνή. Κι επειδή βγάζετε φλύκταινες μόνο στο άκουσμα τέτοιων τραγουδιών θεωρείτε πως όλοι πρέπει να συμφωνήσουμε μαζί σας. Η διαφορά με τον ARNO είναι πως αν κάνει συναυλία εδώ θα τον ακούσετε εσείς ο ηχολήπτης του και ο φωτιστής ενώ στις συναυλίες του ΛΕΞ αλλά και άλλων παιδιών από την συγκεκριμένη σκηνή πηγαίνουν δεκάδες χιλιάδες. Κοιτάχτε δεν είναι κακό να παραδεχτείτε ότι η ηλικία ή τα μουσικά σας γούστα δεν συμπλέουν με το χιπ χοπ. Δεν υπάρχει πρόβλημα με αυτό. Απλά μη νομίζετε ότι η μουσική γυρνά γύρω από τις δικές σας επιλογές.

  132. leonicos said

    Δεν είμαι φαν

    Και φοβάμαι ότι ο Τζι στο 10 έχει δίκιο

    Πολλή δουλειά για ένα όχι ευληπτο έργο που χάνεται στο στιλ του

    Όσο πετυχημένα και αν είναι αυτά που λέει, όσο κι αν συμφωνείς μαζί του, δεν τον συγκρατείς

    Επιπλέον μερικές αναφορές χρειάζονται υπομνηματισμό

  133. spiridione said

  134. aerosol said

    Είναι κρίμα να γερνάμε και να μη φτάνουμε ποτέ στο επίπεδο να μπορούμε απλά να πούμε «το τάδε πράγμα εμένα δε μου αρέσει!». Πρέπει οπωσδήποτε να το βγάλουμε «ιδεολογικά» σκάρτο, για να ενισχύσουμε τάχα την απόλυτη ορθότητα του γούστου μας. Να πείσουμε πως βασίζεται σε κάτι βαθιά αντικειμενικό, άρα είμαστε σοφότεροι από τους άλλους.
    Συγνώμη, κύριοι, αυτό είναι βαθύτατα ανώριμο. Δεν θα το έλεγα υπό άλλες συνθήκες. Αλλά κατά την διαδικασία αυτής της εκλογίκευσης προσβάλλουμε χωρίς δισταγμό όσους αγαπούν αυτό που θάβουμε -κάτι που βλέπω συχνά εδώ μέσα. Πράγμα παιδικό και, τελικά, φτηνό.

  135. Aghapi D said

    Είδα φωτογραφία και λεζάντα την Τασώ Καβαδία να θρηνεί «μας έκαναν τραγούδι οι κομμουνισταί» αλλά δέν ξέρω πώς να την ανεβάσω

  136. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    https://lyricstranslate.com/en/mithridatis-gia-na-min-ta-hrostao-lyrics.html

    Υπερτιμημενοι στιχοι. Ουκ εν τω πολλω……

  137. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Δεν είναι η πατρίδα μας (2010, σατιρικό)

    Δεν είν’ οι βίλες στις κορυφογραμμές
    οι ιδιωτικές παραλίες στις μπαζωμένες ακτές
    τα αξεστα λαμόγια με τις βαμμένες ξανθιές
    τα ξέκωλα στην TV και στις φυλλάδες.

    Οι λαθρέμποροι που έχουνε ποδοσφαιρικές ομάδες
    οι πουλημένοι οι “ταγοί” και οι συνδικαλιστές
    ” διανοούμενοι” που υμνούν απολύσεις από μικροκαπιταλιστές
    ” μαικήνες” businessmen επί του ασφαλούς :
    αφανείς εταίροι με τους πολιτικούς.

    Δεν είναι τα ερειπωμένα αρχαία μέλη μνημείων
    τα αγάλματα τα κλασσικά,o εναπομένων κίων
    ότι απέμεινε απ’ το ασβεστοκάμινο και την λαθρανασκαφή
    καλά που δεν τά ‘ καναν όλα ασβέστη οι χριστιανοί
    ή δεν τα’ χτισαν σε εκκλησιές στην βυζαντινή εποχή

    Fallmerayer- Παπαρρηγόπουλος 1-1
    δεν δίνω δίκιο σε κανένα
    Πάντως ο καπιταλισμός μας είναι βαλκανικός
    διαφθορά, εγκάθετοι, μετριοκρατία, νεποτισμός
    Τα αποτελέσματα γνωστά πριν το σάλπισμα της κρίσης
    Φθάνει η ώρα την μάταιη την μάχη ν’ αφήσεις
    ………………………………………………………..

    Χαμένη η παρτίδα της πατρίδας μας

    Σαν Σέρβοι επί Milošević να βγάλουν διαβατήρια
    οι νέοι των 700 ευρώ , αξιοπρέπειας εισιτήρια
    τόσους …έξυπνους δεν τους σηκώνει ο τόπος
    οδόφραγμα οι “έξυπνοι”, για πάντα κλειστός ο δρόμος

    Κι εμείς μετά την σύνταξη στην πόλη του Καβάφη
    θα κοιτάμε προς βορρά : την Κρήτη, τη Ανάφη
    κι ας τους “να βράζουν μες το ζουμί τους”
    μέχρι να τελειώσει το νερό κι η άθλια ζωή τους.

    24.03.2010

    ΥΓ Συμβολη στην πατριδογνωσια (7η επαναληψη)

    https://sarantakos.wordpress.com/2010/03/14/satirik/#comment-167722

  138. sarant said

    125 Πολύ σωστός, ιδίως η β’ παράγραφος.

  139. asmalljello said

    Στο δίστιχο:

    Μιλάει για ανάπτυξη και ο foolie functional
    γουστάρει ρεντικουλαμέντι[?] international.

    Το ρεντικουλαμέντι μάλλον είναι το ridiculement = χλευασμός, κοροϊδία κτλπ

  140. Mπετατζής said

    Ομολογώ ότι γκούγκλαρα το Γιάννη Κοκκιασμένο (σκέτο, χωρίς το πουλί του). Μετά κατάλαβα ότι μάλλον αναφέρεται στην ωραία ταινία Στρέλλα που είχε τέτοια πλάνα.

  141. sarant said

    139-140 Ειχαν κρατηθεί για ώρες στη μαρμάγκα, ζητώ συγγνώμη

  142. mitsos said

    Δεν μου άρεσαν και πολλά κομμάτια λόου μπαπ … Το συγκεκριμένο με εντυπωσίασε με την πλοκή του στίχου του.
    Το άκουσα δυο φορές και τώρα διάβασα και τους στίχους και εντυπωσιάστηκα ακόμα περισσότερο για την δουλειά που έχει επενδύσει σε αυτούς και στην απόδοση τους στο βίδεο και στην κίνηση.

    Τελευταία σκέψη 🙂 . Ελπίζω να μην το δει ο κ. Μπαμπινιώτης … Εδώ παθαίνει ταχυκαρδίες με άλλα . Με αυτό ;

  143. atheofobos said

    Το τραγούδι θα φτάσει σε εκατομμύρια ακροάσεις λόγω του ντόρου που έγινε γι΄αυτό, οπότε πολλοί θα το ακούσουν για να αποκτήσουν προσωπική άποψη.
    Βέβαια δεν πρόκειται να προσφέρει πολιτικό όφελος σε καμία πολιτική παράταξη.
    Οι ιδεολογικές τοποθετήσεις δεν γίνονται μετά από ακρόαση οποιασδήποτε μουσικής που μπορεί να σου αρέσει.
    Με μανία τα πρώτα χρόνια πριν να ξεκινήσει η πορεία του Πολυτεχνείου, έτρεχα στο τραπεζάκι που πουλούσαν τις κασέτες του Άσιμου, να τις αγοράσω, γιατί μου άρεσε και μου αρέσει πάρα πολύ.
    Τις απέκτησα όλες, όπως και τους δίσκους που κυκλοφόρησαν μετά με τραγούδια του με άλλους καλλιτέχνες.
    Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως ακούγοντας αυτά τα τραγούδια έγινα και αναρχικός!

  144. # 131, 134 και

    Διατύπωσα την άποψή μου όχι με αφορισμούς αλλά με στοιχεία. Ζήτησα αντίλογο με επιχειρήματα και δεν άκουσα ούτε ένα λογικό παρά μόνο πως γέρασα και πως δεν νοιώθω αυτά που «νοιώθετε» εσείς. Υπάρχουν κάποια πράγματα που ανάγονται στην λογική όπως τραγούδι = στίχος και μουσική. Φυσικά τι να υποστηρίξετε για την μουσική ανυπαρξία εκτός από το τετριμμένο πως έτσι αποδίδεται καλύτερα το νόημα των στίχων. Παραβλέπουμε πως οι μεγάλοι έλληνες ποιητές έγιναν κτήμα του λαού από σπουδαίους συνθέτες ή την σημασία μιας καλής και σωστής φωνής στην απαγγελία. Το παγκόσμιο εμπόριο για να γιγαντωθεί έπρεπε να εξισωθούν το καλό με το μέτριο στην λογική «καλό είναι ό,τι σ’αρέσει», ώστε να πουλήσουμε και την μπακατέλα, είναι κάτι που φαίνεται σε όλα τα προϊόντα σχεδόν όπου το παλιό ήταν μεγαλύτερης αντοχής και αξιοπιστίας στα περισσότερα πράγματα, έπαιρνες ραδιόφωνο για μια ζωή και τώρα παίρνεις κινητό για 2-3 χρόνια, ούτε μπαταρία δεν αλλάζεις. Αντίστοιχα και στην μουσική δεν βολεύουν το εμπόριο οι διαχρονικές επιτυχίες κι από την άλλη δεν μπορεί να έχεις πάντοτε μεγάλα τραγούδια ενώ ρίχνεις τις απαιτήσεις με π.χ. ραπ και χιπχοπ και αποθεώνεις μέσω πλύσης εγκεφάλου μετριότητες που λάμπουν σαν διάττοντες αστέρες.
    Είναι δικαίωμα το γούστο του καθενός άλλο όμως το τι είναι καλό. Εγραψα πως οι στίχοι αλλιώς δουλεμένοι για διαφορετικό είδος θα ήταν εξαιρετικοί, αυτό δεν είναι ανεκτό από σας πρέπει καλά και σώνει να δω την τεράστια επίδραση της ραπ στην κοινωνία…
    Το 1853 γράφτηκε το Λα ντόνα ε μόμπιλε… ο Βέρντι είχε πει πως όποιος το ακούσει την Κυριακή θα το σφυρίζει την Δευτέρα. 170 χρόνια μετά όταν χτυπάει το κινητό μου και υπάρχει παιδάκι 3,4 χρόνων γυρίζει στη μαμά του και της λέει «Μαμά τι ωραία μουσική». Ακόμα έχει το ΔΙΚΟ του γούστο,, μετά θα διαμορφώσει το γούστο που θα του επιβάλλουν τα ραδιόφωνα και οι τηλεοράσεις, έτσι γίνεται και κάπως πρέπει να δικαιολογηθεί το γεγονός.

    Οσο για τον Αρνό, τα βάζει με τους Ευρωπαίους όχι απλά με την κυβέρνησή του κι όσο για κόσμο δες το βίδδεο, αν πάει ο Μυθριδάτης πόσοιθα πάνε στην συναυλία του ;

  145. Avonidas said

    #144. Μην κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις. Θα πήγαινες για ψάρεμα φορώντας φράκο; Ασφαλώς όχι. Λοιπόν, κι εγώ μπορεί ωραιότατα να βάλω ν’ ακούσω Βέρντι, και Μπαχ ακόμα, αλλά όχι για τους ίδιους λόγους, ούτε και τις ίδιες ώρες, που θ’ ακούσω ραπ.

    Το έχω δει στη μουσική, στις ταινίες, στα φαγητά: οι άνθρωποι ξεκινούν με λάθος προσδοκίες και μετά τους φταίει το έργο. Πάει ο άλλος ας πούμε να δει μια ταινία δράσης, και του κακοφαίνεται γιατί την ήθελε σινεφίλ. Εμ, δεν μπαίνουν όλα τα πράγματα στην ίδια κλίμακα, ούτε ζυγίζονται στην ίδια πλάστιγγα.

    Υπάρχει καλή και κακή ραπ, καλή και κακή έντεχνη, ωραία και άσχημη μουσική, έξυπνο και κρύο χιούμορ. Αλλά αυτός που συγκρίνει το φράκο με το μαγιό έχει χάσει τη μπάλα.

  146. ConspiRaki Theologist said

    Να υποθέσω ότι καθόλου τυχαία δεν μνημονεύονται οι 420 χιλιάδες θεάσεις 🙂

    Άραγε πόσοι έπιασαν τα εύσημα στον ..Καρανίκα ;
    Αυτές είναι αναφορές στην ποπ/λαϊκή κουλτούρα! Εύγε!

  147. # 145

    Αλλά αυτός που συγκρίνει το φράκο με το μαγιό έχει χάσει τη μπάλα. Μάλλον δεν σκέφτηκες την απάντηση πριν το γράψεις. Υπάρχουν πολλά πεδία σύγκρισης και σε άλλα είναι αδύνατη η σύγκριση ενώ σε άλλα είναι δυνατή και μάλιστα σε χρήση στην στεριά επικρατεί το φράκο ενω σε χρήση στην θάλασσα το μαγιό..Αν δεν καθορίσεις τα πεδία της σύγκρισης το αποτέλεσμα δεν είναι σταθερό κι αυτό ακριβώς κάνει το εμπόριο για να προωθήσει τις μπακατέλες

    Κι εσύ φίλε δεν καταλαβαίνεις κάτι :Αν δεν ακούσω για ΄ενα μήνα Βέρντι, μου λείπει, την ανάγκη να ακούσω ραπ δεν την έννιωσα ποτέ γιατί είχα το δικό μου κριτήριο για να δεχθώ ή όχι ένα νέο είδος μουσικής. Δεν είχα πρόβλημα με την πανκ π.χ.όταν -εδώ τουλάχιστον στην αρχή- την παρουσίαζαν σαν κάτι τερατώδες, είχα πάντοτε την δική μου άποψη πέρα από τις επιρροές στα γούστα που ασκούσαν τα ραδιόφωνα με προωθήσεις και αποκλεισμούς.
    Στην εποχή μου βομβαρδιζόμαστε με τους Μπητλς, έ, ένα 5% ήτανε με τους Ρόλλινγκ Στόουνς, βλέποντας πως υπήρχε περισσότερη ποιότητα στα τραγούδια τους και σε στίχους και σε μελωδία, δεν επηρεάζομαι από την εμπορικότητα, σήμερα γελάς με το She loves you γιε-γιε-γιε κι όμως τότε πολλοί το θεωρούσανε ανώτερο από το Ruby Tuesday, γιατί στα ραδιόφωνα ακούγανε σχεδόν μόνο Μπήτλς, συμφερόντων Μαστοράκη

  148. Avonidas said

    #147. Επειδή εσύ δεν νιώθεις την ανάγκη ν’ ακούσεις ραπ έχεις το δικό σου κριτήριο, ενώ όσοι νιώθουν την ανάγκη τους έχει κάνει πλύση εγκεφάλου η μουσική βιομηχανία. Μάλιστα… Κάποιον άλλο θαμώνα, και τις εμμονές του, μου θυμίζουν αυτοί οι αφορισμοί, αλλά έτσι είναι αν έτσι νομίζετε.

  149. Χρήστος Κ. said

    144
    Κοιτάξτε αυτό το κόλπο με την μετατροπή των αντεπιχειρημάτων σε καρικατούρα το έχω δει πολλές φορές
    Διατυπώσατε την διαφωνία σας για την χιπ χοπ (με υποτιμητικό τρόπο) και για μένα προσωπικά είναι κατανοητή. Κρατήστε τον Βέρντι σας και τον Πουτσίνι κι αφήστε τους πιτσιρικάδες να ακούσουν αυτό που γουστάρουν. Δεν σας ζητήσαμε ούτε την έγκριση ούτε επιζητούμε την αποδοχή από μέρους σας για το συγκεκριμένο μουσικό είδος. Η πλάκα είναι ότι προσωπικά δεν είμαι φαν του χιπ χοπ αλλά καταλαβαίνω ότι αυτό το είδος είναι μαζικό κι έχει μεγάλη επιρροή σε εκατομμύρια. Δεν είναι βέβαια Μπαχ αλλά απ όσο ξέρω και οι Sex Pistols δεν συγκρίθηκαν με τον Μπετόβεν όταν έβγαλαν το Nevermind the Bollocks. Και φυσικά ούτε εγώ ούτε οι όσοι ακούν χιπ χοπ δεν περμένουμε από εσάς να μας ορίσετε τι είναι καλή(!!!!) μουσική (ξεκαρδιστική αυτή η άποψη).Εξάλλου σε 170 χρόνια δεν θα υπάρχει κανείς από εμάς για να επιβεβαιωθεί για το αν ο Μιθριδάτης, οι Clash, οι Cramps και ο Τερλέγκας θα ακούγονται ακόμη. Τέλος σασ το υπενθυμίζω ξανά δεν γυρνά ο κόσμος γύρω από εσάς ή τις μουσικές σας επιλογές.

  150. Nestanaios said

    Ότι δεν μπόρεσαν να ετυμολογήσουν οι παλαιοί για να το βρούμε εμείς και να πούμε ότι αυτή είναι η ετυμολογία το εντάσσουμε στην ινδοευρωπαϊκή βοτανολογία.
    Το όνομα «Δάτης» το εποίησε ο Αισχύλος ποιητική αδεία και επειδή δεν μπόρεσε κανείς να το ετυμολογήσει είπαν ότι είναι περσικό αλλά η προσέγγιση δεν είναι επιστημονική. Η ετυμολογία λέει ότι «Δάτης» είναι ο αυτοεξυπηρετούμενος ότι και αν αυτό εννοεί.

  151. aerosol said

    #144
    Δεν είχες ίχνος στοιχείου στον λόγο σου.
    Το τι είναι εφήμερο ή διαρκεί -πάντα σε σύγκριση με το χώρο της «ελαφράς» μουσικής- είναι σαφές πως δεν το γνωρίζεις για το συγκεκριμένο είδος: ακούγονται και θεωρούνται κλασικά τραγούδια χιπ χοπ άνω των 40 ετών.
    Το τι ΘΑ κρατήσει στο χρόνο και πόσο, είναι η προσωπική σου εκτίμηση, όχι «στοιχείο», εκτός αν έχεις μαντικές ιδιότητες.
    Το τι είναι ή δεν είναι μουσική και το αν κάτι έχει μουσικότητα δεν υπόκειται στο δικό σου γούστο. Κοινό, κριτικοί, μουσικοί και μουσικολόγοι ανά τον κόσμο σε διαψεύδουν πανηγυρικά στην συνολική κρίση τους για το χιπ χοπ. ΑΝ υπάρχουν καν αντικειμενικά κριτήρια γι αυτό το πράγμα, σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτά που χρησιμοποιείς. Οπότε, όχι, δεν θα κάτσω να φέρω επιχειρήματα για το πώς ο γάϊδαρος δεν πετάει. Δεν έχω την υπομονή ανασκευής μύθων του Νικοκύρη. Ή ξέρεις ή δεν ξέρεις.

    Δεν θα γινόταν όλη αυτή η κουβέντα αν απλά έλεγες «δε μ’ αρέσει, δεν βρίσκω μουσικότητα, αγαπώ το τραγούδι και όχι το ξερό μπλα μπλα, μου φαίνεται μονότονο». Με τα οποία, μάλιστα, συμφωνώ κατά 95%, καθώς το χιπ χοπ δεν είναι το καλύτερό μου. Αλλά αυτό είναι θέμα του ΓΟΥΣΤΟΥ μου και μόνο. Έχω πιο στέρεα επιχειρήματα για άλλα είδη, αλλά μόνο κατόπιν συγκεκριμένων κριτηρίων. Μπορείς απλά να εκφράσεις τον εαυτό σου, χωρίς να μιλήσεις απόλυτα για πράγματα που δεν μπορούν να είναι απόλυτα -ή θέλουν σοβαρό ψάξιμο για να στοιχειοθετηθούν.

    Στο μπλογκ βλέπω συχνά αυτή την νοοτροπία. Χτες κάποιος μας «εξήγησε» πως ο Ντύλαν είναι μια φούσκα. Ίσως εννοείται (δεν λέγεται ρητά…) πως είμαστε μαλάκες οι υπόλοιποι που δεν το έχουμε καταλάβει. Τις προάλλες ένας σχολιαστής ξέσκισε πόνημα άλλου σχολιαστή (δεν πήρα θέση αλλά, ναι, ήταν ανάρμοστο και προσβλητικό, και ντροπή μεταξύ μας). Παλιότερα διάφοροι μας εξηγούσαν με «στοιχεία», τι είναι και τι δεν είναι χιούμορ -διότι οι υπόλοιποι δε νιώθουμε και γελάμε με μαλακίες.
    Αν πρέπει να προσβάλουμε ό,τι αγαπά κάποιος για να βγούμε ψαγμένοι δε μας τιμά.

  152. aerosol said

    ΥΓ: Οι μεγαλύτερες κορυφές τις μουσικής που, εν τέλει, υποκλίθηκαν στους Beatles μάλλον ήταν συμφερόντων Μαστοράκη. Δεν υπάρχει καμμία άλλη εξήγηση. Μα καμμία!

  153. Χρήστος Κ. said

    147
    Καλά αυτό με τον Μαστοράκη με τελείωσε. Είναι γνωστό εξάλλου πως ο Μαστοράκης καθόρισε το παγκόσμιο μουσικό στερέωμα. Τι διαβάζουμε και δεν βάζουμε Πάολα στο τέρμα!

  154. Konstantinos said

    Σχετικα με το αν το ραπ/χιπ χπο/low bap τραγουδιεται η απαγγελεται, εχω ακουσει το Μετζελο σε συνεντευξη να λεει οτι στο χιπ χοπ η φωνη εινσι συνεχεια στον ιδιο τονο και ποσο δυσκολευτηκε ο ιδιος να τραγουδησει αλλα ειδη μουσικης που η φωνη ακολουθει τη μελωδια. Ι σχυει και το αναποδο:ο Δεληβοριας ραπαρει χαλια (je sui bossu, live με χατζηφραγκετα) που εχει συνιθησει να τραγουδαει αλλου ειδους τραγουδια οπου η φωνη ακολουθει τις συνθετες μελωδιες. Το ιδιο και ο Σαββοπουλος (μας βαρσνε ντεφια).

    Δεν εντυπωσιαστηκα απο το στιχο του Μιθριδα γιατι δεν περιμενα τιποτα λιγοτερο. Τον ακουγα ετσι κι αλλιως. Απογοητευτηκα λιγο απο τη μουσικη. Παρακολουθωντας ομως τη συνεντευξη του, καταλαβα. Ο ιδιος δεν το χαρακτηριζει τραγουδι αλλα μουσικο εργο. Ειπε οτι αν ηταν συγγραφεας θα το εκανε θεατρικο γισ να πει αυτα που θελει. Μακαρι να το κανει στο μελλον.

    Αφου ακουσα την συνεντευξη και λαμβανοντας υποψη τον τιτλο αλλα και το τελευταιο στιχο, νομιζω οτι ειναι γραμμενο επι προσωπικου. Ακολουθει μια παλια παραδοση του ραπ οπου οι ραπερ τα χωνανε σε οποιον τους εφταιγε η ο ενας στον αλλο, επι σκηνης. Δηλαδη ο Μητσοτακης μας γαμησε(με την εξουσια του,κοβοντας μας τη δουλεια και υο εισοδημα επιβιωσης), τωρα θα σε γαμησω εγω με τα οπλα μου. Και κυριως για να αποδειξω οτι επειδη ειμαι καλλιτεχνης δεν σημαινει οτι δεν δουλευω.

    Ειναι εξαιρετικα επικαιρο οπως και καθε μεγαλο εργο τεχνης. Και ο Αριστοφανης επικαιρα εγραφε. Και ο Σεφερης κι ο Ριτσος το ιδιο. Δεν υπαρχει μεγαλο εργο τεχνης που δεν ειναι επικαιρο στην εποχη του.(τουλαχιστον στην ποιηση,στο θεατρο κλπ δεν ξερω τι παιζει στη ζωγραφικη η στη γλυπτικη)

    Η πλακα ειναι οτι τοποθετει το Μητσοτακη σε ενα επιπεδο συμβολου της διεφθαρμενης εξουσιας που ζει στην κοσμαρα της, σε στυλ αριστοκρατιας προεπαναστατικης Γαλλιας. Δεν μπορουμε να ξερουμε αλλα μπορει μετα απο 50 η 100 χρονια να εχει μεινει παροιμιωδης η χρηση του «Μητσοτακης» με αυτο το περιεχομενο, οπως εχει μεινει η κυβερνηση κουισλινκ, ο Λαμαχος απο τον Αρισροφανη κλπ. Δεν το βλεπω βεβαια πιθανο γιατι σε 5-10 χρονια ο σοφος ελληνικος λα(γ)ος θα εκλεξει καποιον ακομα χειροτερο.

  155. ΚΩΣΤΑΣ said

    Διάβασα μόνο το άρθρο, στίχους και σχόλια όχι ακόμη.

    Νικοκύρη, ωραιότατο το άρθρο σου, νταξ’ είναι και λίγο αντικυβερνητικό, αλλά αυτό είναι φυσιολογικό για όποιον συχνάζει σε αυτό εδώ το ιστολόγιο.

    Μια πρώτη δική μου ανάλυση – εκτίμηση. Βάλσαμο όντως ο Μιθριδράτης για τους απογοητευμένους και απελπισμένους συριζαίους ψηφοφόρους που το κατάλαβαν καλά ότι στο εγγύς μέλλον δεν υπάρχει καμιά ελπίδα να ξαναγίνουν κυβέρνηση.

    Και μια πρόβλεψη για την καλλιτεχνική συνέχεια του Μιθριδάτη, τον περιμένει το πατριωτάκι μου ο Λάκης Λαζ.για παρέα, τον έχει φάει η μοναξιά.

    Οι παραπάνω απόψεις μου στηρίζονται σε επιστημονικά δεδομένα, αν προκληθώ, ενδεχομένως να απαντήσω επιλεκτικά, σε όσους/ες συζητούν και δεν υβρίζουν. 😉

  156. Konstantinos said

    717.000 προβολες, σχεδον διπλασιες απο εχτες που γραφτηκε το αρθρο

  157. sarant said

    146 Aναφέρθηκε ο αριθμός των προβολών/θεάσεων.

  158. Konstantinos said

    Το οτι καποιοι νομιζουν οτι οποιος βριζει το Μητσοτακη ειναι συριζαιος να το κοιταξουν. Και να ανοιξουν τα βιβλια μαθηματικων του δημοτικου.

    Στις τελευταιες εκλογες με συμμετοχη περιπου 60% , η ΝΔ πηρε περιπου 40% και ο Συριζας περιπου 30%.

    Το να εισαι ψηφοφορος της ΝΔ επι συνολου εχει πιθανοτητα 60%*40%=24%
    Το να εισαι ψηφοφορος του Συριζα επι συνολου εχει πιθανοτητα 60%*30%=18%

    Το να μην εισαι ψηφοφορος κανενος εχει πιθανοτητα 100-24-18=58%
    Δηλαδη καποιος που δεν γουσταρει την κυβερνησηυ εχει περιπου 3πλασιες πιθανοτητες να μην εχει ψηφισει Συριζα σε σχεση με το να εχει ψηφισει (58% vs 18%).

    Αυτο χωρις να συμπεριλαβουμε τους κοψοχερηδες που πρωτα ψηφιζουν την κυβερνηση και υστερα τη βριζουν…

  159. Παναγιώτης Κ. said

    Με τα μοντέρνα είδη μουσικής έκφρασης δεν έχω την καλύτερη σχέση. Τα Ημισκούμπρια όμως τα ξεχώρισα. Μου άρεσε και εξακολουθεί να μου αρέσει ο στίχος με την ομοιοκαταληξία του μα κυρίως που ακούς κάτι που δεν το περίμενες αλλά συγκατανεύεις!

    Ένας από τους μαθητές μου, δικηγόρος τώρα, ήξερε από στήθους όλους τους στίχους από τα Ημισκούμπρια.
    Εκτός μαθήματος είχαμε παράσταση! 🙂

  160. Avonidas said

    #155. Βάλσαμο όντως ο Μιθριδράτης για τους απογοητευμένους και απελπισμένους συριζαίους ψηφοφόρους που το κατάλαβαν καλά ότι στο εγγύς μέλλον δεν υπάρχει καμιά ελπίδα να ξαναγίνουν κυβέρνηση.

    Οι ψηφοφόροι ποτέ δε γίνονται κυβέρνηση. Βασικά πράγματα αγνοείς 🙂

    (Μου θυμίζει κάτι μαμάδες αριστούχων στο σχολείο, που έλεγαν όλο καμάρι, «πήραμε άριστα!» 😆 )

  161. sarant said

    160 🙂

  162. Konstantinos said

    Spyridos, μιας κι ησουν συμμαθητης με το Μιχαλη, γραψε μας μια ιστορια απο τα παλια. Τον θαυμαζω για το εργο του.

  163. ΚΩΣΤΑΣ said

    160
    Εντάξει, ως ένα σημείο έχεις δίκιο με την διατύπωση, αλλά δεν είναι μονοσήμαντο αυτό που λες. Οι παοκτζήδες που φωνάζουν είμαστε κυπελλούχοι, η ομάδα πήρε το κύπελλο. Όταν συμμετέχεις σε κάτι, ψυχολογικά νιώθεις και μέτοχος σε αυτό.

    Στεναχωριέμαι που είμαι κουρασμένος και δεν έχω όρεξη να διαβάσω προηγούμενα σχόλια. Είμαι σίγουρος ότι κάτι ωραίο θα έχεις γράψει, χωρίς να έχει σημασία αν συμφωνώ ή διαφωνώ μ’ αυτό. 😉

  164. Avonidas said

    Το 1853 γράφτηκε το Λα ντόνα ε μόμπιλε… ο Βέρντι είχε πει πως όποιος το ακούσει την Κυριακή θα το σφυρίζει την Δευτέρα. 170 χρόνια μετά όταν χτυπάει το κινητό μου και υπάρχει παιδάκι 3,4 χρόνων γυρίζει στη μαμά του και της λέει «Μαμά τι ωραία μουσική».

    Ρε, τι μου θύμισε τώρα αυτό 🙂

  165. Avonidas said

    #163. Είμαι σίγουρος ότι κάτι ωραίο θα έχεις γράψει, χωρίς να έχει σημασία αν συμφωνώ ή διαφωνώ μ’ αυτό.

    Μπα, δεν χάνεις και τίποτα· είμαστε εδώ κάτι γέροι, και φωνάζουμε ο ένας στον άλλον ΠΑΙΧΤΕ ΠΑΝΚ!! 😆

  166. Το «Ρ» της Φωκίωνος Νέγρη said

    720 χιλιάδες views το έπος του Μίθρι σε τρεις μέρες και προελαύνει ακάθεκτο με προοπτική να πιάσει το εκατομμύριο μέσα στο Σαββατοκύριακο. Η ρίμα κάνει μπαμ ότι έχει δουλευτεί με σταυροβελονιά πεταλούδα ντε μι σε, μπόλικη αγάπη και προδέρμ, γι’ αυτό και το τελικό αποτέλεσμα έχει αγκαλιαστεί από το κοινό χωρίς αυτό να θεωρείται δεδομένου εξ ορισμού. Το σημαντικό είναι ότι στη συγκεκριμένη έχουμε έναν επιτυχημένο συγκερασμό άκρως πολιτικού στίχου από έναν μέινστριμ καλλιτέχνη και της ευρείας αποδοχής του από το κοινό σε βαθμό πρωτόγνωρο για τα δεδομένα της εποχής που η απολιτίκ μαλακία έχει βαρέσει κόκκινο.

    Το μόνο πράγμα που ανταγωνίζεται με αξιώσεις στα αυτιά μου το τελευταίο διήμερο την επιτυχία του μιθριδατικού έπους είναι το κλάμα των ΝΔουλικών στα σόσιαλ μήντια, στη δουλειά, στη βόλτα ή τα πεθερικά! ΛΩΛ

    Μιας και έγιναν κάτι αναφορές για την πρώιμη ραπ στα 70ς, έχω την εντύπωση ότι η πρώτη φορά που εμφανίστηκε ραπάρισμα στη δισκογραφία είναι στο Walk On By του Isaac Hayes από το Hot Buttered Soul (1969), αλλά σε καμία περίπτωση δεν μιλάμε για χιπ-χοπ. Το χιπ-χοπ παίρνει σάρκα και οστά με τους Zulu Nation του Afrika Bambaataa.

  167. Παναγιώτης Κ. said

    @93. Έτσι!
    @134.Τι καλά! Γράφεις και για μας! Συνέχισε!
    @158. Μου αρέσει το επιχείρημα. Θα το χρησιμοποιώ.

    Υπάρχει μία κατηγορία ανθρώπων οι οποίοι δεν δίνουν σημασία στα επιχειρήματα που χρησιμοποιεί ο συνομιλητής τους. Έγνοια τους είναι να τον κατατάξουν κομματικά και μετά να συμπεριφερθούν αναλόγως. Το αναλόγως δεν έχει το στοιχείο της ευγένειας!
    Αυτό δυστυχώς συμβαίνει και με «μορφωμένους» ανθρώπους οι οποίοι συμπεριφέρονται ως… Μπάοκ. 🙂 Και να πεις ότι τους λείπει η πολιτική πείρα; Κάθε άλλο.

    Η διαφωνία μεταξύ φίλων είναι θεμιτή. Η αποδοκιμασία όμως των απόψεων του φίλου όχι.

  168. Παναγιώτης Κ. said

    ΄Ωστε ο Γάλλος μαθηματικός Jean Dieudonne (1906-1992) ένας από την ομάδα των Bourbaki εκτός από αυθεντία της σύγχρονης μαθηματικής κοινότητας ήταν και…»θεοφορικός» (σύμφωνα με το επώνυμό του) !

  169. Παναγιώτης Κ. said

    @104. Στη Ρώμη όπως οι Ρωμαίοι!
    Η παρατήρηση γίνεται με αγάπη.

  170. This is the way musicians sometimes write history
    by sharply criticizing incompetent and disastrous governments

  171. Πέπε said

    Με πλήρη συναίσθηση ότι ενδέχεται να μου διαφεύγουν πράγματα αυτονόητα για όποιον ακούει ραπ (αφού εγώ δεν ακούω), έχω να πω ότι μόνο καλοδουλεμένος και αριστοτεχνικός δε μου φαίνεται ο στίχος. Εντάξει, έχει σημεία πολύ δυνατά, αλλά έχει και άλλα που είναι τίγκα στην εύκολη λύση. Όχι μόνο στις ρίμες, αλλά και στον συχνά ξεχειλωμένο ρυθμό του στίχου.

  172. sarant said

    168 Ναι.
    Βέβαια, ως μικρό όνομα το Dieudonné το δίνανε συνήθως σε μαύρους της Αφρικής και των Αντιλών.

  173. Μαρία said

    168
    Θεόδοτος.

  174. Παναγιώτης Κ. said

    @173. Γαλλικά δεν ξέρω αλλά το Θεόδοτος το διαβάζω ως πιο κατάλληλο από το Θεοφορικός.

  175. Alexis said

    Όχι, δεν με έπεισε ο Μιθριδάτης, ούτε στιχουργικά ούτε μουσικά. Με το ζόρι έφτασα ως τα μισά της 2ης πράξης.
    Πολύ κατώτερος από κάποια διαμαντάκια του είδους, όπως π.χ. αυτό:

    Και φυσικά πολύ κατώτερος από τα παλιά Ημισκούμπρια.

  176. Alexis said

    #171: Συμφωνώ.

  177. Μαρία said

    174
    Ο Θεοφόρος θα λεγόταν Dieuporté 🙂

  178. Πέπε said

    175

    Εγώ πάλι -κοίτα πλάκα!- παρά τις ισχυρές επιφυλάξεις που έγραψα, όχι απλώς το παρακολούθησα άνετα μονορούφι αλλά όταν τέλειωσε είπα «τι, κιόλας;» Είχα διαβάσει ότι είναι 13 λεπτά αλλά νόμιζα ότι έχουν περάσει πολύ λιγότερα.

    Ακούγοντας και διαβάζοντας ταυτόχρονα δεν είχα καμία δυσκολία να παρακολουθήσω τι λέει. Και είναι σίγουρα πολύ απαιτητικό να πρέπει να γεμίσεις ακόμα και τρίλεπτο τραγούδι, όχι δεκατρίλεπτο, ΜΟΝΟ με λόγια σε γρήγορη εκφορά.

    Όλα αυτά είναι καλά ελαφρυντικά. Επιπλέον, έχει κάποιες παρηχήσεις που δημιουργούν μουσική από τις λέξεις, αυτό πρέπει να το παραδεχτώ. Αλλά επιμένω ότι, για παράδειγμα, κάποιες αγγλικές λέξεις που ούτε κατά διάνοια δεν υπάρχουν στο ελληνικό λεξιλόγιο (αλλά που αμφιβάλλω και αν θα τις καταλάβεινε αληθινός αγγλόφωνος), κάποιες ατυχείς λεξιπλασίες, κάποιες αλλοιωμένες καταλήξεις χάριν του «?μέτρου» κλπ. είναι ευκολίες.

  179. Pedis said

    Υπάρχει πρόβλημα με την απήχηση των στίχων του συγκεκριμένου έπους. Πολύ ωραία.

    Εντελώς άσχετο με το τριτεύον, σε σχέση με την ανάρτηση του Νικοκύρη, θέμα αν δηλαδή η ραπ είναι μουσική. Για τους πούρους μπαχικούς ο Βέρντι είναι τζουμ-τζουμ-τζουμ.

    Κι άλλο άσχετο. Τις προάλλες έμαθα (και ακόμη γελάω) ότι ένας συνάδελφος, που έχει υψηλές γνώσεις πιάνου, για πολλά χρόνια δεν έχανε ευκαιρία να παίζει πιάνο όπου πετύχαινε κάποιο ελεύθερο σε δημόσιους χώρους (ξενοδοχεία, συνεδριακούς χώρους κλπ) και το έκανε όχι μόνον για επίδειξη (και καλά έκανε, βέβαια) αλλά και για άλλο λόγο. Η γυναίκα του, επαγγελματίας πιανίστρια, του είχε απαγορεύσει να παίζει πιάνο στο σπίτι, όταν τα παιδιά τους ήταν ακόμη μικρά μέχρι και έφηβοι, για να μην χαλάσει το αυτί τους. 😅 😂

  180. Πέπε said

    @179

    Το θεωρώ ανεκτίμητο προνόμιο να μεγαλώσεις σε σπίτι με πιάνο (ή με οποιοδήποτε όργανο, αλλά ίσως ειδικά πιάνο) και με κάποιον να το παίζει. Εκπλήσσομαι που μια πιανίσττρια, σύζυγος πιανίστα, είχε τόσο διαφορετική άποψη.

    Ή μήπως το συνδέεις με συζητήσεις όπως στο #104; 🙂

  181. aerosol said

    #158
    Είναι όπως τα λες -κι ακόμα πιο έντονα.
    Αλλά όταν είσαι συντηρητικός φοβάσαι την αλήθεια αν είναι μπερδεμένη, θέλεις την ψευδαίσθηση ελέγχου -ακόμα κι αν σε καταστρέφει.
    Οι κλασικοί δεξιοί βαυκαλίζονται πως όποιος διαφωνεί μαζί τους είναι απλά κομματόσκυλο των αντιπάλων. Σαν να είναι όλα καλά, σαν να ήμασταν στο 1995, σα να μιλάμε για ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.
    Γιατί αν παραδεχτούν πόσο έχει αλλάξει το πράγμα, πόσο έχει αλλάξει το σύμπαν μας, θα κλατάρουν.

    #163
    «Όταν συμμετέχεις σε κάτι, ψυχολογικά νιώθεις και μέτοχος σε αυτό.»
    Αλήθεια είναι. Αλλά έτσι γίνεσαι καλός πελάτης (κόμματος, θρησκείας, ομάδας, οτινάναι) και μια χαρά στρουθοκάμηλος. Και μείον για τον εαυτό σου, τα παιδιά σου και την κοινωνία σου.

    #179
    Οι καφρίλες, η βλακεία και οι οπαδισμοί και στους χώρους της «υψηλής» κουλτούρας είναι ίδιες. Ακριβώς διότι δεν υπάρχουν απόλυτα κριτήρια, μόνο απόλυτα Εγώ.
    Ελπίζω τα παιδιά τους να ακούν σκυλάδικα, υγειέστερο είναι από αυτή την ιδιότυπη μουσική ευγονική.

  182. loukretia50 said

    Η γνώμη σας για το κομμάτι που ποστάρισε ο Αλέξης?
    Πιστεύετε ότι θα έπειθε έναν έφηβο?
    Έχω πολλές αμφιβολίες.

    Και νομίζω ότι η ραπ – έστω, ό,τι εγώ έχω καταλάβει ότι χαρακτηρίζει το συγκεκριμένο είδος – πρέπει να είναι Ράπ ισμα.

    Κι όταν λες : Μίλα! το φωνάζεις.
    —————————————–

    Το ποίημα του Τ.Λειβαδίτη http://photodentro.edu.gr/photodentro/leivaditis1_pidx0051499/

  183. Γιάννης Κουβάτσος said

    181: Ακριβώς. Οπαδική-ποδοσφαιρική σύλληψη της πολιτικής: εμείς και οι άλλοι. Είχα ρωτήσει έναν φίλο δεξιό, όταν μου είπε ότι «θα γίνουμε κυβέρνηση», ποιο υπουργείο σκοπεύει να ζητήσει. Κάτι ψηφίζει ο πολίτης, έστω και με βαριά καρδιά, αλλά τα κόμματα και οι εξουσίες πρέπει πάντα να είναι «αυτοί», όχι «εμείς» κι «εσείς».

  184. Avonidas said

    #181, 183. Ένα πράγμα που δεν καταλαβαίνουν οι δεξιοί, και μέχρι σχετικά πρόσφατα οι πασόκοι, είναι ότι ένας αριστερός κατά κανόνα ψηφίζει χωρίς ΠΟΤΕ να περιμένει να εκλεγεί αυτός που ψήφισε.

    Ο ΣΥΡΙΖΑ, για όσο κράτησε, ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Κι όταν λέω «όσο κράτησε», μιλάω για τους 2-3 πρώτους μήνες το πολύ.

  185. spyridos said

    162

    Δεν έχω τίποτα σημαντικό ή ιδιαίτερο να γράψω.
    Στο γυμνάσιο και στο λύκειο χώριζαν τα τμήματα αλφαβητικά.
    Το Μ χωριζόταν στα δύο. Το επίθετό μου Μα… Πάντα σε άλλο τμήμα.
    Στην 1η Λυκείου είμαστε πρωτη φορά μαζί και ο πολύ κολλητός του και κολλητός μου φίλος Π. σε διπλανό τμήμα.
    Ο Μ. και ο Π. πολύ καλοί φίλοι. Και οι δύο καλλιτεχνική φλέβα που τους ένωνε.
    Λειτουργούσε σαν αόρατος κώδικας που άφηνε τους άλλους απέξω.
    Πολύ αθλητικός και δυνατός ο Μιχάλης.
    Μεγάλη τρέλα με το μπάσκετ και αθλητής ρίψεων του Ολυμπιακού.
    Δισκοβολία, αλλά στα τοπικά έπαιρνε μέρος σε όλες τις ρίψεις.
    Γεννημένος αρχηγός, πάντα θα έβρισκε ένα τρόπο να σε πείσει να συμμετέχεις στα κοινά.
    Με έπεισε να παίξω ποδόσφαιρο (δεν το συμπαθούσα καθόλου) όταν διοργανώθηκε ένα μίνι πρωτάθλημα του Λυκείου.
    Μια φορά ήμουν έτοιμος (ψυχολογικά) να φάω βρωμόξυλο από κάτι τερατάκια φουσκωτούς και εμφανίστηκε ο Μ. σαν από μηχανής Θεός και με έσωσε.
    Θυμάμαι όταν άνοιξε την κουζίνα του στο Τέρμα πήγα μια φορά να φάω.
    Τη δεκαετία του 90 ήμουν στρατό και ήρθε ο Π. μια μέρα τυχαία στη Μυτιλήνη που υπηρετούσα.
    Καθόμαστε στο «Ναυάγιο» στην παραλία και έβαλαν Active Member.
    Ρε συ ο Μιχάλης είναι αυτός.
    Τότε άρχισα να τους παρακολουθώ. Αργότερα ο Π. πήγε στο Λονδίνο.
    Τον δέχτηκαν στο Σεντ Μάρτενς (πρώτη φορά που πήραν Ελληνα για μεταπτυχιακό) και το Ωνάσειο έφτιαξε μια υποτροφία για εκείνον.
    Εκει τον συνάντησε κάμποσες φορές σε λάιβ που συμμετείχε τον καιρό της Γουόρνερ και μου έφερνε τα νέα.
    Τον είδα και στο Ρόδον αργότερα.
    Μια φορά τον συνάντησα τυχαία.
    Έπαιρνα το αεροπλάνο για Ολλανδία με ένα μωρό στην αγκαλιά και στη διπλανή έξοδο ο Μιχάλης με το γκρουπ έφευγαν για κάποιο λάιβ,
    τα είπαμε στα όρθια στα χαμένα και θυμήθηκα το τραγούδι του Πασχαλίδη, Πεθαμένες Καλησπέρες.

    Οτι αυτοβιογραφικότερο έχει γράψει για εκείνη την εποχή είναι το «Στο Μεθύσι Μου».

    Τώρα που γερνάμε ο νους γυρίζει στα παλιά και άρχισε να ταξιδεύει και εκείνος προς τα κει κάποιες φορές.
    Μου άρεσε και το τραγούδι και το βίντεο.
    Με τους καραβομαραγκούς. Συνάδελφους του πατέρα του.

  186. Pedis said

    # 179 -> 180, 181: Η μητέρα το έκανε για καλό, βέβαια, με βάση τις αρχές της και το ύψος που εβαλε τον πήχυ στη μουσική παιδεία των παιδιών της. Ο σύζυγος έκρινε ότι έπρεπε να πειθαρχήσει (είναι Γερμανός …😀). Ο ένας γιος παίρνει ήδη βραβεία, νομίζω στο φαγκόττο. Για τον άλλον γιο δεν ξέρω.

    Χωρίς να γνωρίζω πολλές λεπτομέρειες σχετικά με την παιδική ζωή και τα πλαίσια της οικογενειακής εκπαίδευσης ενός άλλου συνεργάτη, παιδιού πολωνών μουσικών ορχήστρας με καριέρα στη Δύση στα ογδόνταζ, αυτός δεν έχει πρόβλημα να ακούσει κλασική μουσική, μεν, προγραμματίζει, δε, κώδικες ακούγοντας κάτι σα σε εργοστασιακό θόρυβο. Κουφό;!? Δεν ξέρω. 😆

  187. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  188. voulagx said

    #177: Και ο Θεόδωρος Dieucadeau. 🙂

  189. Tomás de Torquemada said

    #99
    Ευχαριστώ πολύ, δεν το γνώριζα. Κοκτέιλ λοιπόν… 🙂

  190. # 184 β

    Λογικό ήταν αφού υπουργοποίησε Πανούση, Βαρουφάκη και Κωνσταντοπούλου, δηλαδή δεν χρησιμοποίησε κριτήρια πολιτικά αλλά εμπορικά και παρεϊστικα. Οι παλιοί θα θυμούνται πως όταν έγραφα είχα χαρακτηρισθεί γραφικός και άσχετος.
    Τουλάχιστον τα μισά από όσα μου αποδίσεις τα κάνεις και συ από άλλη σκοπιά και περισσότερο. Μια συμβουλή από έναν ηλικιωμένο :Καλά θα έκανες να φιλοσοφήσεις λίγο τις γνώσεις σου από τον τομέα που ειδικεύεσαι και να δεις μέσα από αυτές με καινούργιο μάτι αυτά που γράφεις. Αν το κάνεις -που δεν νομίζω, νομίζεις πως η επιτυχία σ’ ένα τομέα καλύπτει τους υπόλοιπους- θα εκπλαγείς από το αποτέλεσμα.
    Η πλάκα είναι πως στην συζήτηση αποφεύγετε τα επιχειρήματα, συμφωνείτε μεταξύ σας πως εσείς έχετε το δίκιο-άρα ο γάιδαρος δεν πετάει- και αυξάνετε τα σχόλια αλλά μειώνετε δραστικά τον αριθμό των σχολιαστών, αν το προσέξατε.

    ( απευθύνομαι σε σένα γιατί σε έχω γνωρίσει δια ζώσης έστω λίγο, όσους δεν έχουν εμφανισθεί δεν μπορώ παρά να θεωρώ πως γράφουν ανώνυμες επιστολές είτε συμφωνώ μαζί τους είτε διαφωνώ. Με τον Triant λογικά διαφωνούμε για τους Μπήτλς αφου αυτός την βρίσκει σε κότερο κι εγώ σε βάρκα- να βουτάω το χέρι μου στη θάλασσα κι όχι να περιμένω αν θα με καταβρέξει η φουσκοθαλασσιά… )

  191. Γιάννης Κουβάτσος said

    Α, ρε Μιθριδάτη, φωτιές που άναψες στο κουβέρνο και στα δημοσιογραφικά του φερέφωνα, δηλαδή στο σύνολο σχεδόν των έντυπων και ηλεκτρονικών ΜΜΑ…Αν ζούσαμε σε άλλους, ένδοξους καιρούς, πού θα «παραθέριζες» τώρα, καημένε μου…

  192. Γιάννης Ιατρού said

    καλημέρα κι απ΄εδώ

    165: AVO …είμαστε εδώ κάτι γέροι, και φωνάζουμε ο ένας στον άλλον ΠΑΙΧΤΕ ΠΑΝΚ…

    Κώστα, εδώ σε πρόσφατη φωτό από το ΚΑΠΗ του Σαραντάκου 🙂

  193. ndmushroom said

    144
    Σόρυ για την καθυστέρηση, κάθε φορά που ξεκινούσα να γράφω με έπιανε νευρικό γέλιο με το παιδάκι και το ringtone και σταματούσα. Τώρα ελπίζω να το ολοκληρώσω.
    Κατ’ αρχήν, το παιδάκι πρέπει να το πέτυχα κι εγώ, γιατί μια μέρα που έπαιζε από το κινητό μου ένα τυχαίο κομμάτι του Μπραμς γύρισε από το πουθενά και είπε «να, μαμά, αυτό είναι μουσική, όχι σαν τον άλλο τον παρλαπίπα τον Ιταλό». Τότε δεν είχα καταλάβει, αλλά τώρα που διάβασα το σχόλιό σου έδεσε το παζλ.
    Το παράδειγμα δεν είναι τυχαίο, βέβαια. Το παιδάκι δεν εκτίμησε (έστω και στη φαντασία σου) το Βέρντι επειδή αναγνώρισε, με το ανόθευτο μυαλό του, τη μουσική ιδιοφυία του, αλλά επειδή όλα τα παιδάκια (ιδίως αυτά με ανήσυχους γονείς) έχουν ως πρώτα ακούσματα κλασική μουσική. Για να κοιμούνται. Εξ ου και το (διόλου τυχαίο, ψέμματα είπα) κομμάτι του Μπραμς, που το είχε σε εξαιρετική εκτίμηση το ίδιο κατά φαντασίαν παιδάκι.
    Για να συνεχίσω ημιτρολάροντας, δεν έχω ακούσει και πολύ κόσμο να σιγοτραγουδάει όπερα. Δεν έχω ακούσει και πολύ κόσμο να παρακολουθεί όπερα και να λέει «έτσι είναι, πέστα ρε μάστορα!». Δεν έχω ακούσει και πολύ κόσμο να επαινεί τη στιχουργική δεινότητα μιας άριας. Και αν «τραγούδι=στίχος+μουσική», μάλλον η άρια δεν είναι λιγότερο προβληματική.
    Ή, για να σοβαρευτούμε επιτέλους, απλά μπορούμε να αποδεχθούμε ότι δεν είναι όλα τα είδη μουσικής μονομπλόκ. Κάποια δίνουν μεγαλύτερη βάση στο ρυθμό, κάποια στην ενορχήστρωση, κάποια στη μελωδία, κάποια στο στίχο. Η όπερα χρησιμοποιεί το στίχο αποκλειστικά στο βαθμό που χρειάζεται για να αναδείξει τη μουσική. Η χιπ χοπ χρησιμοποιεί τη μουσική αποκλειστικά στο βαθμό που χρειάζεται για να αναδείξει το στίχο. Η χορευτική μουσική χρησιμοποιεί τη μελωδία αποκλειστικά στο βαθμό που χρειάζεται για να αναδείξει το ρυθμό. Η άμπιεντ χρησιμοποιεί το ρυθμό αποκλειστικά στο βαθμό που χρειάζεται για να αναδείξει την ενορχήστρωση. Και τα λοιπά και τα λοιπά. Και φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσεις, άριες που δίνουν μεγαλύτερη προσοχή από ό,τι είναι απολύτως απαραίτητο στο στίχο, χιπ χοπ κομμάτια που δίνουν μεγαλύτερη προσοχή από ό,τι είναι απολύτως απαραίτητο στη μουσική κ.ο.κ. Τίποτα από αυτά δεν καθιστά το ένα είδος ανώτερο από το άλλο. Άλλος ο σκοπός, άλλο το κοινό, άλλη η χρήση, άλλη η εποχή…
    Πρόσεξε όμως και μία ενδιαφέρουσα αντίφασή σου: ΕΣΥ δεν ένιωσες να σου λείπει η ραπ αλλά ο Βέρντι, άρα «ο Βέρντι είναι ανώτερος από τη ραπ». ΕΓΩ δεν ένιωσα την ανάγκη να μου λείπει ο Βέρντι αλλά η ραπ, άρα «έχω υποστεί πλύση εγκεφάλου, είμαι υποχείριο των δισκογραφικών και δεν έχω μουσικό αισθητήριο».
    Θεωρείς ότι αυτή είναι μια θεμιτή βάση για διάλογο;

  194. Γιάννης Ιατρού said

    158: Konstantinos

    Το να είσαι ψηφοφόρος του/της ΧΧ επί συνόλου έχει πιθανότητα ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ[%]*ΠΟΣΟΣΤΟ[%] = ΥΥ[%]

    Λάθος κάνεις, άλλο πιθανότητα κι άλλο ποσοστό επί συνολικού πληθυσμού. Θα έπρεπε να ξέρεις πολλά στοιχεία γι αυτούς που δεν πήγαν να ψηφίσουν για να βγάλεις συμπέρασμα περί της πρόθεσης ψήφου.

    Επομένως και το συμπέρασμά σου λάθος είναι.

  195. Χρήστος Κ. said

    Όπως και σε όλο το διαδίκτυο έτσι κι εδώ βγήκαν οι νοικοκυραίοι να μας πουν για τον Μιθριδάτη ότι είναι άμουσος. συριζαίος, σεξιστής, ατάλαντος κλπ. Κανένα πρόβλημα συνεχίστε εσείς την δουλειά σας κι αυτός την δική του. Κι εμείς την δική μας. Προφανώς δεν θα συναντηθούμε πουθενά. Ευτυχώς δηλαδή!

  196. ΚΩΣΤΑΣ said

    192 Γιάννη…. 🤣🤗😂👍

    Χαίρομαι και για τα αντιδεξιά, αλλά ευπρεπή σχόλια των υπολοίπων.

    Αργά ή γρήγορα όλοι θα αντιληφθούν ότι η δεξιά είναι ό,τι καλύτερο διαθέτει η χώρα αυτή την ώρα! 😜😛🤪

  197. Γιάννης Κουβάτσος said

    196: Μα το έχουμε αντιληφθεί όσοι βλέπουμε τηλεόραση, Κώστα. Για τους υπόλοιπους ανησυχώ που παρασύρονται από λαϊκιστές Μιθριδάτηδες.😜

  198. #196

    Κώστα, το μόνο πράγμα που αξίζει στην Ελλάδα είναι ο ΠΑΟΚ, μη σουπω και ο Γκαρσία !! Οποιος ενηλικιώθηκε και δεν το κατάλαβε, δεν μπήκε ποτέ στην ΟΥΣΙΑ των πραγμάτων….γιατί είσαι στην Ευρώπη, το καλύτερο σιρόπι κ.λ.π.

  199. # 193

    Εχεις πολύ πλάκα…

    Εμένα μου λείπει ο Βέρντι, εσένα όχι και στα παιδάκια τους λείπει η μουσική για τα στρουμφάκια. Εσύ πρέπει να προβληματισθείς , όχι εγώ. Τα γούστα διαμορφώνονται με την ηλικία από τα ακούσματα, την εμπειρία και την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης. Προσωπικά την όπερα την εκτίμησα και την ένοιωσα πνευματική τροφή στα 40 μου, πιο μπροστά μου χάιδευε ευχάριστα τα αυτιά (ο Μιθριδάτης δεν μου τα χαιδεύει ευχάριστα ο;yτε στα λόγια αν και συμφωνώ με τα νοήματά του όχι όμως με τον τρόπο που τα εκφέρει, τόγραψα από το πρώτο σχόλιο). Δεν πειράζει στην ζωή μου έχω διαπιστώσει την διαχρονικότητα των στίχων του Ντύλαν και…some babies never learn

    Εχεις δίκιο απ ΄τη μεριά σου και γω απ’ την δικιά μου αλλά μας χρίζει ένας ωκεανός και τουλάχιστον ένας αιώνας.

  200. ndmushroom said

    199
    Σύμφωνα με την επιστήμη, πάντως, η κριτική σκέψη βρίσκεται στο απόγειό της μεταξύ 25 και 35 ετών, και μετά αρχίζει να φθίνει. Just saying… 🙂
    Καλή συνέχεια!

  201. sarant said

    192 Α μπράβο!

  202. ΣΠ said

    Δεν περίμενα ότι η ραπ θα προκαλούσε τόσο έντονα πάθη εδώ μέσα.

  203. spyridos said

    @ 179 και 199

    Ελάτε Τζι και Πέντη, ακούστε αυτό να σας χαϊδέψει τα αυτιά και να βελτιώσει την ποιότητα των μουσικών σας ακουσμάτων.
    Εμένα πάντως μου έγδαρε τα τελευταία υπολείμματα φαιάς ουσίας.

  204. Alexis said

    #195: Χαλάρωσε μεγάλε…
    Πού τους είδες τους νοικοκυραίους;
    Εγώ είπα απλά και ξάστερα ότι δεν μου αρέσει το συγκεκριμένο.
    Όλα τ’ άλλα είναι παραμύθια με δρακόντους…

  205. Pedis said

    # 203 – Ωραία επιλογή ενδυμασίας. Καλοκαίρι με τη Μόνικα. Ποια είνα η Μόνικα;

  206. Γιάννης Ιατρού said

    203:

    Από Αρκαδία είναι (Άστρος).
    Στο Καρπενήσι, βρέθηκε τα τελευταία νεανικά της χρόνια όπου πήγε ωδείο εκεί που κατοικοεδρεύει και η μισή αγία οικογένεια..

  207. π2 said

    Δεν τρελάθηκα με το μιθριδατικό έπος. Καλό, καλές στιγμές δηλαδή, εκτιμώ την απελπισία του «θέλω να τα πω όλα τώρα», αλλά το τελικό αποτέλεσμα μου φαίνεται περισσότερο κείμενο παρά ραπ.

    Από κει βέβαια μέχρι να απαξιώνουμε τη ραπ ως εφήμερη μόδα τύπου Λαμπάντα (ήμαρτον βρε Τζη) είναι πολλά τσιγάρα δρόμος.

  208. Georgios Bartzoudis said

    72 Γιάννης Κουβάτσος said: «Υπάρχει και καλά ραπέρια (άλα της! )»

    # Από έναν δάσκαλο συριζοπαθή, θα περίμενα πράγματι να μπερδεύει τη γραβάτα με το σώβρακο. Άκου λοιπόν και πάλι ότι το τσιπροπροδοτικό ξεπούλημα της Μακεδονικής γλώσσας και ταυτότητας δεν ξεπλένεται όχι με ραπέρια αλλά ούτε με έπη ομηρικά. ΔΕΝ ΞΑΝΑΓΙΝΕ τέτοια προδοσία ουδέποτε και ουδαμού.

  209. Triant said

    190: Άσε μας ρε Γιώργο. Το (πάει πια) κότερο ήταν το πρώτο μου πλεούμενο που δεν βρεχόμουνα (συνήθως). Οι δε κοντινοί μου ξέρουν οτι το όνειρό μου είναι ένα σπίτι κοντά στη θάλασσα και μία βάρκα 🙂
    Όσον αφορά τους Beatles, αν έχεις μείνει στο She loves you, έχεις σχεδόν δίκιο. Από την άλλη, η σύγκριση που έκανες (ένα από τα πιο παιδικά τραγούδια των Beatles με ένα από τα πιο ωραία των Stones) είναι τουλάχιστον άδικη.

  210. Pedis said

    # 206 – Είναι τα πετσωμένα τρόλλια μανούλες στο μανιπουλέσιο, αλλά και τα συριζόπουλα τοιάυτα του τουίτα δεν πάνε πίσω. 🙂 🙃 😉

  211. # 200

    Από την στιγμή που ανακαλύπτεις κάτι μέχρι να το εφαρμόσεις πιστά περνάνε συνήθως 5-10 χρόνια, όπως με την οδήγηση αυτοκινήτου, δίπλωμα παίρνεις στα 20, τον αέρα όμως της οδήγησης θέλεις 5-10 χρόνια να τον αποκτήσεις και να ευχαριστιέσαι την οδήγηση, όχι να καμαρώνεις που οδηγείς όπως όταν πήρες δίπλωμα.

  212. # 209

    Στους Μπήτλς με ενόχλησε η εμπορικότητα των τραγουδιών κακής ποιότητας.. Θεωρώ κορυφαίο τους το Hey Jude και μου άρεσαν τα Norwegean Wood και In my life που πήγανε σχεδόν άκλαφτα. Τα τραγούδια του Τζορτζ είναι άλλη κλάση, δεν τα θεωρώ των Μπήτλς, κατά λάθος έμπλεξε εκεί ο άνθρωπος. Από τους Ρόλλινγκ Στόουνς δύσκολα θυμάμαι παλιό τραγούδι που να μη μου άρεσε. Μετά, σε περίπου παιδικό στιλ οι Μπητσμπόυς ήταν δυο κλάσεις πάνω από τους Μπήτλς και είχαν το ατού των πολύ καλών φωνών. Περισσότερα τραγούδια των Ανιμαλς θυμάμαι παρά των Μπήτλς
    Το Hey Jude αν το συγκρίνω με το αντίστοιχο -για μένα- κορυφαίο των Ρ.Σ. το Dead Flower, πάλι σαν να κλέβω εκκλησία είναι…

    Ακου αυτό,να θυμηθείςτην Τζάκυ…

  213. Γούστα, είπε ο πίθηκος κι έφαγε το σαπούνι 🙂

  214. spyridos said

    Εγώ είμαι η γιαγιά του μέκερε του Μετζέλου
    και εγώ τους αγριανθρώπους στο σπίτι δε τους θέλου
    γιατί ακούω Αττίκ και όχι αυτά τα ράπια
    που όταν μου τα βάζουνε τραντάζονται τα ράφια
    μ’αυτό το μιθριδάκι αυτό το στρογγυλό
    ήδη μου χαλάσανε το ένα το ωτό
    εγώ όλο τους βρίζω μ’αυτοί δε με ακούνε
    διαόλου κάλτσες είναι όταν τραγουδούνε
    μακάρι να το διαλύσουνε οι ημισκουμπρισμοί
    βαρέθηκα να λέω «μη και μη και μη»
    βάζουν τη μουζίκα αμάν και τρισαμάν
    φτάνει πια να παίζετε το μέθοντα το μαν
    και τους γουτανγκλάνους και τους γκρέιβ ντι
    τον ντιαρεσουάνο τον Άις που’ναι τι
    κι εκεί που τηγανίζω στο λάδι την πατάτα
    μου βάζουν τους ζουλού τον άφρικα μπαμπάτα
    αντί για τον Μπετόβεν αντί για το Σοπέν
    ακούνε σάμπα ράχνι το μίστερ λοβερμέν

  215. Konstantinos said

    Gpoint ακου την παρακατω ραπ οπερα για το Διστομο. Και πες μετα αν σου μοιαζει με κατι εμπορικο, ευκολο και εφημερο η με αληθινη τεχνη

  216. ndmushroom said

    211
    Α ρε Τζι, για αυτό σε πάω, γιατί το ρίχνεις στην τρελή και δε σε νοιάζει (δεν ξέρω βέβαια αν είναι η εμπειρία της ηλικίας που σε έκανε να το γράψεις με τόση αυτοπεποίθηση, ή η φθίνουσα κριτική ικανότητα που σε εμπόδισε να αντιληφθείς το ασόβαρο του επιχειρήματος. Αλλά νομίζω ότι μάλλον το πρώτο είναι) 🙂
    Αν ήταν όντως το δεύτερο, θα σου απαντούσα γιατί το μουσικό αισθητήριο δε συγκρίνεται με την οδήγηση, και γιατί, όλως τυχαίως, το παράδειγμα που διάλεξες αναφέρεται σε ηλικίες (20-30) όπου η νοητική λειτουργία συνεχίζει να αυξάνεται και όχι να φθίνει (δεν νομίζω ότι αν πάρω δίπλωμα στα 60 μου θα οδηγώ καλύτερα στα 70 μου. Εσύ το νομίζεις;). Αλλά δε στο απαντάω, γιατί μάλλον είναι το πρώτο.

  217. Avonidas said

    #211, 215. Απορία: από πότε το «εμπορικό» έγινε βρισιά;

    (Στην τέχνη, «εμπορικό» λέμε αυτό που αρέσει σε πολλούς – και δεν αρέσει σε μας – μάλλον για να νιώθουμε ελίτ την αφεντομουτσουνάρα μας)

  218. Avonidas said

    Η θεωρία πάντως του τρίχρονου κριτικού τέχνης με εξιτάρει 🙂 Προτείνω να την εφαρμόσουμε και σε άλλους τομείς: στη γλώσσα, στη ζωγραφική, στη γλυπτική, στη μαγειρική. Για παράδειγμα, αν πάρουμε για στάνταρ τον ανιψιό μου, τ’ αγγούρια με μαγιονέζα είναι το εκλεκτότερο έδεσμα 😀

  219. Γιάννης Κουβάτσος said

    Νομίζω ότι οι πιο εμπορικοί λογοτέχνες όλων των εποχών είναι κάποιος Όμηρος και κάποιος Σαίξπηρ. Αληθεύει; Μπεστσελεράδες σαν τη Δημουλίδου και τη Μαντά;

  220. nefelim said

    Πολλά ρισπέκτ γι’ αυτό το άρθρο!

  221. sarant said

    220 Να είστε καλά!

    219 Κοίτα, έχει μια βάση αυτή η συζήτηση. Οι τρεις τραγικοι κι ο Αριστοφανης συχνά έχαναν από κάποιους άλλους που δεν έχουν διασωθεί έργα τους. Ή ο Ευγένιος Σύη μπορεί να πουλούσε περισσότερα από τον Μπαλζάκ.

  222. Konstantinos said

    Το εμπορικο εγινε βρισια απο τοτε που καθοριζουν το περιεχομενο του οι λιγες εταιρειες που το πουλανε και οχι οι ανθρωποι που το αγοραζουν.
    Η διαφημιση/προπαγανδα σημερα ειναι πολυ πιο επιστημονικη σε σχεση με πριν 30-40 χρονια και ειναι πολυ δυσκολο να ξεφυγεις.

  223. Avonidas said

    #221. Και του Αρχιμήδη το έργο διασώθηκε αποσπασματικά και σχεδόν κατά τύχη, ενώ πολύ υποδεέστερες πραγματείες μας έφτασαν σώες. Δεν είναι αυτό κριτήριο. Πρόκειται για αντεστραμμένη λογική, όπου υποθέτουμε σιωπηρά ότι αυτά που έχουν διασωθεί είναι και τα καλύτερα.

    Αν το καλοσκεφτείς, για να διασωθεί ένα έργο, θα πρέπει όλοι ανεξαιρέτως οι ενδιάμεσοι να το θεώρησαν αξιόλογο, και να είχαν τα μέσα να το αντιγράψουν. Έστω κι ένας κρίκος να χαθεί σ’ αυτή την αλυσίδα, το έργο χάνεται. Μέσα στους αιώνες, λοιπόν, μάλλον η τύχη καθορίζει τι σώζεται και τι χάνεται.

  224. Γιάννης Κουβάτσος said

    221: Η εποχική εμπορικότητα δεν είναι κριτήριο ποιότητας. Δείχνει μόνο ποια έργα έχουν πέραση στην εποχή τους. Όποια επιζήσουν στον χρόνο και γίνουν διαχρονικά μπεστ σέλερ, τότε ναι, αυτά είναι κλασικά αριστουργήματα.

  225. Pedis said

    # 223 – Παρόμοια επιχειρηματολογία αναπτύσσεται στο δοκίμιο (αρχικά ομιλία) του Έκο (2002)

    Umberto Eco – Perché i classici

    (δεν γνωρίζω ή δεν θυμαμαι αν έχει δημοσιευτεί στα ελληνικά)

    Cos’è un classico?

    È un sopravvissuto …

    Comunque dobbiamo avere una certa fiducia nel filtraggio storico …

    Quindi classici sono il doppio risultato dell’attività di conservazione e di filtraggio
    della memoria. Dobbiamo fidarci di questo filtraggio? …

  226. sarant said

    223 Βασικά, αυτοι οι αρχαίοι που διασώθηκαν είναι εκείνοι που μπήκαν στη διδακτέα ύλη.

    Αλλά από τον 19ο αιώνα έχουν τα περισσότερα διασωθεί.

  227. aerosol said

    Ποτέ δεν είναι το θέμα ο Μιθριδάτης, η ραπ, το ροκ, ο Ντύλαν, το Σαρλί Εμπντό, ο Βέγγος, το αΒγό ή οι ορθοπ*δικοί. Το θέμα είναι πάντα όσοι έχουν απόλυτη ανάγκη να βγουν ανώτεροι από τους υπόλοιπους. Δε ενοχλεί αν γίνεται κάπως διακριτικά -όλοι κουβαλάμε την ψωνάρα μας. Αν γίνεται προσβάλλοντας ανοιχτά κάποιους άλλους… ε, αργά ή γρήγορα θα πέσει φάσγανο. Κι εγώ προτιμώ γίγαντες από φασολάδα διότι έχουν πχοιότητα, δεν είναι παιδικοί ούτε εμπορικοί -γατάκια…!

    [Το Λαμπάντα είναι γλυκύτατη μελωδία, με καλή ενορχήστρωση. Θα χαιρόμουν να το είχα γράψει, κι ας μην πούλαγε τίποτα. Η σαρωτική μαζικότητα και η επανάληψη είναι που το έκαψαν οριστικά. Τέτοια πράγματα καταλήγουν να γίνονται σύμβολο για όλα οσα μας φταίνε, αποκτούν πολλά «συμφραζόμενα» -κάτι που είναι συχνά άσχετο με τα πράγματα αυτά καθ’ αυτά.]

  228. Μαρία said

    226
    Για τη διάσωση π.χ. των τραγικών θεωρείται καθοριστική η επιλογή που έγινε στα σχολεία των Αντωνίνων, Η επιλογή αυτή ευνόησε τον Ευριπίδη.

  229. Χρήστος Κ. said

    Κάπου στις αρχές του προηγούμενου αιώνα ήταν αυτοί οι ενοχλητικοί μαύροι που έπαιζαν σε κάτι καταγώγια μια περίεργη και σατανική μουσική. Αυτό προκαλούσε αναγούλα στους καθώσπρεπει λευκούς χριστιανούς που γαμωσταυρίζανε τους μαύρους για το χαμηλό νοητικό τους επίπεδο και την αναιδή και χυδαία μουσική τους. Δεν ήτανε και Βέρντι ρε παιδί μου. Μετά για κακή τους τύχη (των καθωσπρέπει) κάποιοι λευκοί γοητεύτηκαν απ’ αυτή τη μουσική και άρχισαν να παίζουν τραγούδια μαύρων αλλά και δικά τους επηρεασμένα από την σατανική μουσική των μαύρων σε μεγάλες σάλες με λευκούς/ες ακροατές/ριες. Και γεννήθηκε το σατανικό ροκενρολ. Οι μεγάλες εταιρείες της μουσικής βιομηχανίας είδαν έγκαιρα ότι αυτό έχει πολύ ψωμί (υπερβολικά πολύ ψωμί) κι έπεσαν πάνω σε μουσικούς και μουσική για να το κάνουν εμπόρευμα. Και έγινε εμπόρευμα. Κάτι που δεν ήταν απαραίτητα κακό αλλά έχανε την λάμψη του αυθόρμητου, λαϊκού, και αυθεντικού. Ακολούθησε η δεκαετία του 60 με καινούργιους σατανάδες που έγραψαν μουσική και στίχους επικριτικούς για καθεστώτα και πολέμους. Ήρθε η δεκαετία του 70 που γέννησε την πανκ και έφερε στα όρια του εγκεφαλικού τους Άγγλους που άκουγαν στίχους του εθνικού τους ύμνου μαζί με άλλα έξαλλα λόγια. Περάσαμε στη δεκαετία του 80 που έφερνε διάφορα μουσικά ρεύματα που επηρέαζαν τις επόμενες γενιές και με αυτό τον ρυθμό φτάσαμε ως τα σήμερα. Σε όλη την πορεία αυτή το κέρδος ήταν συστατικό των μουσικών ρευμάτων είτε φανερό είτε υπόγειο. Ριζοσπαστικά μουσικά κινήματα αργά ή γρήγορα περνούσαν στην λογική της αγοράς και υπέκυπταν στα θέλγητρα της πλούσιας κι ανέμελης ζωής. Πάντα όμως υπήρχαν οι τύποι που δεν μπορούσαν να κατανοήσουν κάτι καινούργιο ή κάτι που ήταν έξω από τα ακούσματα τους. Και η μόνη τους αντίδραση ήταν η καταδίκη. Για τους μουσικούς και την μουσική τους αυτή η καταδίκη δεν σήμαινε απολύτως τίποτα. Τους είχαν χεσμένους όπως ο Λασκαρίδης τον πρωθυπουργό. Έτσι και τώρα λοιπόν γράφει ο κύριος «(ο Μιθριδάτης δεν μου τα χαιδεύει ευχάριστα ο;yτε στα λόγια αν και συμφωνώ με τα νοήματά του όχι όμως με τον τρόπο που τα εκφέρει, τόγραψα από το πρώτο σχόλιο)». Χέστηκε ο Μιθριδάτης γι’ αυτό το σχόλιο και ‘μεις μαζί του. Καθώς η ζωή περνά από μπροστά σου εσύ κοιτάς πίσω μήπως και ξέχασες τον δίσκο του Βέρντι πάνω στο πικάπ και σκονιστεί. Την ώρα που δεκάδες ή κι εκατοντάδες χιλιάδες πιτσιρικάδες αλλά και μεγαλύτεροι τραγουδουν τους στίχους των Social Waste ή του ΛΕΞ το αν ο Βέρντι κάνει κλικ σε τρίχρονα πολύ λίγη σημασία έχει. Σημασία έχει αν αυτό που γεννιέται τώρα ή και πριν 10 χρόνια σε βάζει σε σκέψεις και το παρατηρείς. Κι αν πάλι δεν σου καίγεται καρφί δεν πειράζει. Δεν χάθηκε κι ο κόσμος.

  230. Avonidas said

    #228. Ο Ευριπίδης δεν ήταν αυτός που έχωνε βαρβαρικές μουσικές στα έργα του, και θολοκουλτουριάρικους προβληματισμούς αυτών των άθεων φιλοσόφων;

    Για να επιληφθεί το ΥΠΠΟ, παρακαλώ! 😛

  231. # 216

    Αν μάθεις να οδηγείς στα 60 σίγουρα θα οδηγείς καλύτερα στα 70 σου αν έχεις καλή φυσική και διανοητική κατάσταση, μην υποτιμάς την εμπειρία σε ότιδήποτε Εξ άλλου τα 60 είναι η δεκαετία που βαστάει είκοσι χρόνια στα γαλλικά κι εγώ είμαι μόνο εξήνταδώδεκα χρονών !
    Οσο για το ερώτημά σου η απάντηση είναι απλή , εκεί που έχω άποψη την υποστηρίζω με πάθος, εκεί που δεν έχω το βουλώνω. Σε πληροφορώ όμως πως από τα 15 μου, έθετα το ερώτημα στον εαυτό μου «Γιατί σου αρέσει αυτό κι όχι το άλλο» κι έψαχνα επιχειρήματα.Καθένας μπορεί να το κάνει αυτό αλλά… Εχω ξαναπεί πως όταν ρώτησα τον εαυτό μου γιατί υποστηρίζεις τον ΠΑΟ, φωτίστηκα κι έγινα ΠΑΟΚτσής πριν καν πάρει τον πρώτο του τίτλο. Θα μπορούσα να απαντήσω ¨γιατί έτσι» όπως αφελώς γράφετε αρκετοί εδώ μέσα πως δεν υπάρχει καλό και μέτριο αλλά όλα είναι θέμα γούστου. Εντάξει εγώ γουστάρω σφυρίδα κι άλλος πεθαίνει για σπάρους, δεν τρέχει τίποτε, η γιαγιά μου έλεγε πως ο κόσμος είναι μεγάλος και χωράει όλων των ειδών τους ανθρώπους. Εξ άλλου κάποιος πρέπει να φάει και τους (όποιους) σπάρους.

  232. # 229

    Κάπου 2500 χρόνια παίζονται κάθε καλοκαίρι οι τραγωδίες της ιερής τριάδας και οι κωμωδίες του Αριστοφάνη παρότι το θέατρο έχει αλλάξει και εκμοντερνισθεί κ.λ.π.,κ.λ.π. Και θα παίζονται για πολύ ακόμα μέχρι να γραφτούνε καλύτερα έργα από αυτές. Ομοια και η όπερα (drama con musica) σαν συνέχεια αυτών έργων θα εξακολουθήσει να υπάρχει και θα παίζονται τα έργα του Βέρντι (και όχι μόνο απλά ο Βέρντι έχει περισσότερα αριστουργήματα απότι σχεδόν όλοι οι άλλοι μαζί) μέχρι να γραφούν καλύτερα (θα χρειασθεί καμιά 500 χρόνια υπολογίζω). Μέχρι τότε από από αυτούς που ανέφερες δεν θα έχει μείνει ούτε η σκόνη από τα ακούσματά τους γιατί μόνο τα λεγόμενα κλασσικά επιβιώνουν τα άλλα έρχονται και παρέρχονται. Αν κάποιος από όσους ζήσαμε μείνει στην ιστορία να ακούγεται ίσως είναι ο Ντύλαν κι ας τραγουδάνε τώρα τα ξένα παιδιά Social Waste και τα ελληνάκια Μιθριδάτη.
    Ενα κακό με τον Βέρντι είναι πως η δύναμη της μουσικής του υποβαθμίζει το θεατρικό μέρος κι έτσι πολλοί αγνοούν πως τα περισσότερα λιμπρέττα ττων έργων του στηρίζονται σε αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας κατάλληλα να δραματοποιηθούν.
    Καληνύχτα

  233. Avonidas said

    #231. Εχω ξαναπεί πως όταν ρώτησα τον εαυτό μου γιατί υποστηρίζεις τον ΠΑΟ, φωτίστηκα κι έγινα ΠΑΟΚτσής πριν καν πάρει τον πρώτο του τίτλο.

    Να ‘σαι καλά, ρε μπαγάσα, μου ‘φυγε το νεφρί απ’ τα γέλια 😀 😀 😀 Εσύ, ο Βούδας κι ο Σωκράτης, η τριανδρία των πεφωτισμένων ανά τους αιώνες.

  234. Γούστα

  235. ndmushroom said

    @Gpoint
    Καλά, και τα 80 είκοσι χρόνια κρατάνε στα γαλλικά, αλλά ούτε ένας στους δέκα που μπαίνουν στα ογδόντα δεν βγαίνει ζωντανός από τα ογδονταδεκαεννιά.
    Επίσης, αυτή η φοβερή λογική του «αυτό το ακούμε εδώ και Χ χρόνια άρα είναι καλύτερο από το άλλο που το ακούμε από πέρσι» είναι λίγο προβληματική. Σαν να λέω ότι «προφανώς» ο εξηντάρης έκανε πιο υγιεινή ζωή από τον 20άρη, γιατί αυτός έφτασε τα 60, ενώ ο άλλος πολύ αμφιβάλλω. Άσε που με αυτή τη λογική η παραδοσιακή ινδική μουσική, η παραδοσιακή αφρικανική μουσική, οι γρηγοριανοί ύμνοι και ένα σωρό άλλες μουσικές που ακούγονται εκατοντάδες και χιλιάδες χρόνια πριν τον Βέρτη, Βέρντι ή όπως αλλιώς τον είπες αυτόν τον νεόκοπο σύνθετη είναι σκάλες ανώτερα μουσικά είδη.

    Αλλά εγώ προσωπικά δεν θα συνεχίσω τη συζήτηση, γιατί παρότι ενίοτε διασκεδάζω με τη συλλογιστική (ή την έλλειψη αυτής), δεν βρίσκω κάποιο νόημα στο να προσπαθώ να μεταπείσω έναν εξηνταδωδεκάρη (να τα εκατοστήσεις!) που κατέληξε λογικά στο συμπέρασμα ότι ο ΠΑΟΚ είναι η καλύτερη ποδοσφαιρική ομάδα στην Ελλάδα. Σαν να προσπαθώ να εξηγήσω σε άλλο σχολιαστή τα καλά της συμφωνίας των Πρεσπών. 🙂

  236. sarant said

    232 Δεν νομίζω ότι θα γραφτούν καλύτερες όπερες ποτέ.

  237. ndmushroom said

    @Avonidas
    «Εσύ, ο Βούδας κι ο Σωκράτης»;;;
    Σε παοκτσή μιλάς: Εσύ, ο Βούδας και ο Κούδας. Ο Σόκρατες δεν έπαιξε ποτέ στον ΠΑΟΚ! :-Ρ

  238. # 235

    Βλέπεις πως τα γυρίζεις όπως θέλεις ή όχι ; Εγραψα πουθενά πως έγινα ΠΑΟΚτσής γιατί ο ΠΑΟΚ ήταν η καλύτερη ομάδα ΟΧΙ. Απλά μου ταίριαζε και είχε μέλλον ενώ ο ΠΑΟ τότε είχε πιάσει ταβάνι με το Γουέμπλεϋ και ποτέ δεν το ξαναπλησίασε αφού δεν είχαμε χούντα ξανά.
    Κλασσικά όταν δεν υπάρχουν επιχειρήματα αντί της σιωπής επιλέγεται η διαστροφή των λόγων του άλλου, τόχω ξαναδεί το έργο. Σου εύχομαι κάποτε να ντραπείς γι αυτά που έγραψες για Βέρτη και Βέρντι, θάναι σημάδι πως βελτιώθηκες, είναι βέβαια κι ο τρόπος που αντιμετωπίζεις την μουσική φαίνεται.
    Ως τότε, καληνύχτα.

  239. ndmushroom said

    @Gpoint
    Παρεξηγήσες, και λυπάμαι ειλικρινά για αυτό, γιατί δεν είχα πρόθεση να σε συγχύσω. Προφανώς δεν συγκρίνεται ο Βέρτης με τον Βέρντι (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η όπερα είναι αυτονόητα ανώτερο μουσικό είδος από το ελληνικό λαϊκό τραγούδι, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ ότι υπηρετεί επάξια ο εν λόγω). Αλλά για έναν φανατικό οπαδό μιας μουσικής με τρισχιλιετή παράδοση, όπως η ινδική, ο Βέρντι των εκατόν πενήντα χρόνων είναι εξίσου «νεόκοπος συνθέτης» με κάθε σύγχρονό μας δημιουργό, και αυτό ήθελα να καταδείξω, εκμεταλλευόμενος την ηχητική ομοιότητα των δύο. Το «οι φίλοι σου οι Φαν; Όχι, είναι οι One», που έλεγε και ο Μιθριδάτης, για να επιστρέψουμε και στα καθ’ ημάς.
    Για τον ΠΑΟΚ, εννοείς ότι ΔΕΝ θεωρείς ότι ο ΠΑΟΚ είναι η καλύτερη ποδοσφαιρική ομάδα στην Ελλάδα; Να λοιπόν που συμφωνούμε και σε κάτι! 🙂

  240. ndmushroom said

    @Gpoint
    Αλλά επειδή μιλάς συνέχεια για την ένδεια επιχειρημάτων της άλλης πλευράς, θα ήθελες να μου θυμίσεις τα δικά σου επιχειρήματα, πέραν του έωλου επιχειρήματος περί διαχρονικότητας (έωλου γιατί, όπως σου εξήγησα και πριν με τον εξηντάρη και τον εικοσάρη, για να εκτιμήσεις τη διαχρονικότητα πρέπει να έχεις όχι μόνο την ημερομηνία έναρξης αλλά και την ημερομηνία λήξης, αλλιώς κάθε συμπέρασμα είναι αυθαίρετο);
    Ή μάλλον άστο, δεν έχει νόημα. Καλή νύχτα!

  241. Avonidas said

    #231. Σε πληροφορώ όμως πως από τα 15 μου, έθετα το ερώτημα στον εαυτό μου «Γιατί σου αρέσει αυτό κι όχι το άλλο» κι έψαχνα επιχειρήματα.

    Σε αντίθεση με μας τους υπόλοιπους, που ως γνωστόν κάναμε ό,τι μας έλεγε η τιβούλα, το σχολείο, οι κολλητοί μας, οι γονείς μας, ο παπάς της ενορίας μας, κι ο γλάρος της διαφήμισης.

  242. Πέπε said

    Υπάρχουν διάφορες μουσικές που δεν έτυχε ποτέ να με ελκύσουν ιδιαίτερα, κι έτσι δεν επιδιώκω να τις ακούω. Θα τις ακούσω μόνο τυχαία και ξώφαλτσα. Το αποτέλεσμα είναι, συνήθως, ότι δεν τις ξέρω καλά. Δεν τις έχω μελετήσει όπως τις αγαπημένες μου, για τις οποίες επιδιώκω και τη διεύρυνση, και την εμβάθυνση, και την επανάληψη, και να τις πετύχω λάιβ, και να μάθω πράγματα γι’ αυτές κλπ κλπ.

    Βλέπω όμως με χαρά ότι άλλοι σχολιαστές, αντιθέτως, ξέρουν τα πάντα για τις μουσικές που δεν τους αρέσουν, έχουν ολοκληρωμένη και κατασταλαγμένη άποψη γι’ αυτές, και όταν αποφαίνονται ότι είναι για τον πούτσο φτύνουν αιώνιες αντικειμενικές αλήθειες.

  243. Χρήστος Κ. said

    232
    Στο καλάμι είσαι 24 ώρες ή ξαποσταίνεις κιόλας?

  244. Γιάννης Κουβάτσος said

    «ξέρουν τα πάντα για τις μουσικές που δεν τους αρέσουν»
    Ξέρουν τα πάντα για τα πάντα.😂 Τι να κάνουμε;

  245. Γιάννης Ιατρού said

    243: Τι να κάνει, αφού τσιμπάει! 🙂 🙂 Να τ΄ αφήσει;

  246. Χρήστος Κ. said

    245 σωστό κι αυτό!
    Να κλείσω κι εγώ με την τελευταία συμβολή μου στην τέχνη. Πέστε του Βέρντι να μην έρθει σήμερα. Έχουμε το Νέγρο του Μοριά https://www.youtube.com/watch?v=Vtzz-mVYqx4&ab_channel=DOFTWOGEEDOFTWOGEE

  247. LandS said

    232
    Κάπου βάζεις το κάρο πριν το άλογο.

    Επειδή ακούγονται (και επιδρούν) πολύ καιρό είναι κλασικά και όχι ακούγονται (και επιδρούν) πολύ καιρό επειδή είναι κλασικά.

    Μη ξεχνάμε και τη ρήση που έχω ακούσει να αποδίδεται στον Ντε Γκολ. Ευχαριστώ τον… επειδή με μύησε στη μουσική και ο Μότσαρτ από θόρυβος έγινε βαρετός θόρυβος.

  248. sarant said

    246 Πολύ καλός.

    Στο μεταξύ ο Μιθριδα πλησιάζει το εκατομμύριο.

  249. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Για το αντιμητσοτακικο μενος και το φυλοσυριζαϊκη υποκλιση του καλλιτεχνη (πιθανολογω ως αποροια της μικρης ηλικιας του) .

    Καθε παραταξη ελεγχεται συμφωνα με το γνωστο γνωμικο :

    Δεν έχει σημασία αν η γάτα είναι άσπρη ή μαύρη, αρκεί να πιάνει ποντίκια.

    Ντενγκ Σιάο-Πινγκ ( 1904-1997).

    Κατι αντιστοιχο ισχυει και με την ΝΔ, δηλ. εμφανιζεται ως φιλολαϊκη, ειδικα μετα τις πατατες του Κατρουγκαλου και του Βρουτση, σχετικα με την βραδυτατη απονομη των συνταξεων και την φτωχοποιηση των υποψηφιων συνταξιουχων, ειδικα μηχανικων. Αν ο νεος υπουργος Χατζηδακης κατορθωσει τα 3/4 απο αυτα που εξηγειλε (και θα υλοποιησει με τον προσφατο Νόμο 4798/2021 που ψηφισε η ΝΔ), τοτε νομιζω οτι μπορει να γινει ο νεος αρχηγος της ΝΔ.

    ΥΓ ΝΔ δεν εχω ψηφισει ποτε, ομως τι εκανε ο Κατρουγκαλος μετα την ενοποιηση των ασφαλιστικων ταμειων, αφηνοντας το ΤΣΜΕΔΕ με 3 υπαλληλους για εκδοση συνταξεων ?

  250. Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πέρασε το εκατομμύριο ο Μιθριδάτης και πλησιάζει το 1.100.000.
    Παρόλα αυτά λέγεται πως πετσωμένες πιέσεις δεν αφήνουν να μπει στις τάσεις του Youtube. https://www.efsyn.gr/node/296228

  251. Πέπε said

    250

    Συγγνώμη, είναι άρθρο τώρα αυτό;

    Αυτά που λέει τα είδα να λέγονται (κατ’ επανάληψη μάλιστα) και στα σχόλια του βίντεο. Αλλά άλλο να το λέει ο κάθε ανώνυμος σε σχόλιο και ως υποψία, και άλλο άρθρο της ΕΦΣΥΝ που κάπου στα παραμέσα εξηγεί ότι, και πάλι, για υποψία πρόκειται (ενώ ο τίτλος το αναφέρει ως γεγονός).

  252. Γιάννης Κουβάτσος said

    251: Αυτό είναι το ύφος του Κανελλόπουλου:επιθετικό-χλευαστικό γονατογράφημα. Τώρα αν γράφει έτσι, γιατί αυτό είναι το στυλ του ή γιατί δεν έχει χρόνο για κάτι πιο επιμελημένο, δεν το γνωρίζω.

  253. Πέπε said

    252
    Μα τι γονατογράφημα! Εδώ λέει περίπου ό,τι άκουσε στο ταξί! Ας έβαζε σκιας ένα ερωτηματικό στον τίτλο: «Λίστα Πέτσα και στο YouTube για τον Μιθριδάτη;». Έτσι όπως το έχει είναι σκέτο φέικ νιουζ.

  254. Χρήστος Κ. said

    Κι εδώ έχουμε την πιο βαθυστόχαστη ανάλυση από ένα ειδικό της τέχνης. Μικροί, μεγάλοι στα καφενεία.

    Γιώργος Κύρτσος
    @GiorgosKyrtsos
    Διαστάσεις κοινωνικού φαινομένου έχει το βιντεοκλίπ του ράπερ Μιθριδάτη.
    Με πάνω από 1 εκατ views εκφράζει ισοπεδωτική αντισυστημική (όχι απλά αντικυβερνητική) κριτική.
    Είναι υψηλής αισθητικής,καλλιτεχνικής αξίας.
    Προειδοποιεί για διαζύγιο τμήματος του λαού και εξουσίας-κομμάτων.

  255. voulagx said

    #213 @Δυτης: Παρε κι αλλο σαπουνι 🙂
    Leonard Bernstein talks about the Beatles

  256. aerosol said

    #253
    Πράγματι, ο τίτλος είναι ψευδής και το κείμενο θέτει μια υποψία την οποία την κάνει λάστιχο για να πάει εκεί που θέλει.

  257. sarant said

    251-2-3: Πάντως στο Τουίτερ έχει αναφερθεί πολλές φορές ως ανεξήγητο παράδοξο, το γιατί δεν μπήκε στα trends (που δεν ξέρω τι συνέπεια έχει) ενώ μπήκαν άλλα με πολύ λιγότερες επισκέψεις (1.209.000 αυτή τη στιγμή).

  258. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το ότι έχει τέτοια επισκεψιμότητα το βίντεο του Μιθριδάτη, κάτι σημαίνει, έτσι; Ίσως δεν είναι τόσο ειδυλλιακή η κατάσταση στη χώρα ούτε τόσο χάπατα οι πολίτες της.

  259. Spiridione said

    257 ανεβαίνουν πολύ τα βιουζ αν μπει στις τάσεις
    https://www.news247.gr/psixagogia/mousiki/mithridatis-giati-den-mpike-stis-taseis-toy-youtube-to-neo-toy-video.9247776.html

  260. sarant said

    259 Μάλιστα, κατάλαβα.

  261. Πέπε said

    259

    Όχι πως κατατοπίστηκα πλήρως, αλλά σίγουρα καμία σχέση με το άλλο άρθρο (#250). Εδώ έχουμε πληροφορίες και συμπεράσματα.

  262. Pedis said

    # 255 – Ολόκληρο εδώ

    (Btw, τα μαθήματα μουσικής μπροστά σε κοινό του Μπερνστάιν είναι μοναδικά!)

  263. 255 Τι ξέρει μωρέ κι ο Μπερνστάιν!

  264. Πέπε said

    Ορισμένα απ’ όσα λέει ο Μπερνστάιν είναι πράγματα που μόνο ένας μουσικός μπορεί να αναλύσει, ενώ στον κοινό ακροατή περνάνε απλώς ως ευχάριστη μουσική (ή και δυσάρεστη, αδιάφορη, …είπαμε, γούστα). Και αυτά είναι τα σπουδαιότερα. Το να βάλεις σιτάρ σε μια μουσική που μέχρι τώρα παιζόταν σχεδόν αποκλειστικά με 2 κιθάρες-μπάσο-ντραμς βγάζει μάτι, αλλά δεν κάνει υποχρεωτικά τη μουσική σου καλύτερη. Το να στριμώξεις όμως μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα τραγουδιού μια αλλαγή ρυθμού που δεν έχει κανένα προηγούμενο στο είδος, ΚΑΙ μια μετατροπία που επίσης δεν έχει προηγούμενο, ΚΑΙ δε θυμάμαι τι άλλο εντόπισε στο ίδιο σημείο, και όλα αυτά να περνάνε απαρατήρητα δίνοντας τη συνολική αίσθηση ενός κανονικού τραγουδιού, χωρίς καθόλου παραφόρτωμα, αυτό είναι ιδιοφυΐα.

    Μιας και λέγαμε για τις «τάσεις» του ΥΤ και συνωμοσιολογούσαμε, δεν είναι εκπληκτικό ότι ορισμένες από τις στιγμές όπου ο Μπερνστάιν παίζει στο φτωχό του μαγνητόφωνο αποσπάσματα από αυθεντικές (με κόπιράιτ) ηχογραφήσεις Μπιτλς λέγοντας «προσέξτε εδώ», κόβεται ο ήχος;

  265. Pedis said

    # 264 τέλος – Δεν είναι αυτό που λες. Σε άλλα σημεία ακούγονται τραγούδια και μουσική. Το βίντεο στο 262 περιέχει ολόκληρο το αφιέρωμα του Μπερνστάιν στους Μπίτλς.

    Ο Μπερνστάιν λέει ότι στην πλειοψηφια της αυτή η μουσική (η ποπ-ροκ) είναι βαρετή, φτωχή … για πέταμα (σκουπίδια, τρας, όπως λέει σε άλλο σημείο), μα υπάρχει ένα 5% που έχει ευρηματικότητα και νεωτερισμούς και που αξίζει κανείς να τις διαπιστώσει και να τις χαρεί κλπ κλπ.

  266. voulagx said

    #264: Πέπε, κάτι λέει στην εισαγωγή στο τέλος: «Aired April 25th 1967 by CdhhsBsjjaS. Copyrighted material of the Beatles have been muted so it remains on YouTube.»

  267. Πέπε said

    265

    Ναι, αλλού ακούγεται κανονικά. Αυτό με μπέρδεψε.

  268. spyridos said

  269. Πέπε said

    @268

    Αϊ μπεγκ γιορ μπάρδον;

    ??????????????

  270. sarant said

    Tρολολογαριασμός

  271. Νίκος Κ. said

    Μπορεί να μου λύσει κάποιος μια απορία;

    Σήμερα το πρωί επισκέφθηκα την ιστοσελίδα με το τραγούδι του Μιθριδάτη και είχε 1 εκατομμύριο 332 χιλιάδες (συν κάτι ψιλά) επισκέψεις. Μετά από μερική ώρα (όπου διάβαζα σχόλια σε τούτο εδώ το άρθρο) είπα να κάνω ανανέωση στην ιστοσελίδα (με το τραγούδι του Μιθριδάτη), να δω πού έχουν φτάσει οι επισκέψεις. Και όλως περιέργως τις βλέπω να έχουν μειωθεί στο 1.327.038. Υπάρχει κάποια εξήγηση;

  272. Συνέντευξη του Μιθριδάτη στο 2020mag.
    https://www.2020mag.gr/culture/1543-o-mithridatis-sto-2020mag-gr-me-tin-kyvernisi-mitsotaki-zoyme-pragmata-pou-den-exoume-ksanazisei-podcast-part-1
    ….για ενημέρωση των σχολιαστών και συμπλήρωση του άρθρου.

  273. dryhammer said

    269. >…Αϊ μπεγκ γιορ μπάρδον;…

    Το λάτρεψα λέμε…

  274. sarant said

    272 Α, ωραία. Το περίεργο (που δεν είναι βέβαια) είναι πως δεν τον έχει καλέσει κανένα μεγάλο κανάλι ακόμα.

  275. Ούτις said

    Και συ, τσούλα των δήμιων, Επιστήμη,
    της Αλήθειας εσχάτη τεφροδόχα,
    και συ, πρόστυχη Πένα και ψοφίμι,
    του βούρκου λιβανίζετε την μπόχα!

    Για όσους δεν αρέσκονται στον Μιθριδάτη (που όπως οι σοφοί μας πληροφόρησαν δεν είναι Ρίτσος) , ορίστε Βάρναλης (αφιερωμένος στην κενοσοφία τέτοιων σοφών). Μπορεί να είναι πιο του υπέρκομψου γούστου τους. Εκτός πια κι αν ο παρνασσισμός είναι το μόνο που μετά την αφωνία συγκαταλέγεται στην αναγνωρίσιμη τέχνη.

    Ευτυχώς το ιστολόγιο («για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα») ξεχώρισε τον πανάξιο λόγο του Μιθριδάτη. Έχουμε πολύ καιρό να δούμε τέτοιο λόγο να περνάει στον κόσμο αμέσως, να αφορά τα ζέοντα και να ενοχλεί που δεν ανήκει στην «διαχειρίσιμη αλήθεια». Κι ας μη σπεύδουν οι επίδοξοι σφετεριστές και δήθεν αλληλέγγυοι, οι πιο σκληρές εκφράσεις στην πέμπτη «πράξη» τους αφορούν ονομαστικά.

  276. ΣΠ said

  277. spyridos said

    275

    Ετσι !

    Και εδώ Κούρτοβικ / Biermann
    (Οποιαδήποτε ομοιότητα με σύγχρονες υποτακτικές επιτροπές είναι συμπτωματική)

    Και τι θα χάναμε χωρίς αυτούς όλους
    τους Γερμανούς, τους προφεσόρους,
    που καλύτερα θα ξέρανε πολλά,
    αν δε γεμίζαν ολοένα την κοιλιά,
    υπαλληλίσκοι φοβητσιάρηδες, δούλοι παχιοί,
    τους έχω βαρεθεί.

    Was haben wir denn an denen verlorn:
    An diesen deutschen Professorn
    Die wirklich manches besser wüßten
    Wenn sie nicht täglich fressen müßten
    Beamte! Feige! Fett und platt!
    Die hab ich satt!

  278. Γιάννης Ιατρού said

    277: Από το Άλμπουμ του «Chausseestraße 131 (1968)», το 1ο τραγούδι: «Die hab’ ich satt» (Τους βαρέθηκα)
    Δημοσθένης Κούρτοβικ, Βολφ Μπιίρμαν Και Θάνος Μικρούτσικος (τον έφαγες 🙂 )
    Εδώ στην Κολωνία το 1976, στο 1:43 ο 3ος στίχος (που ανέφερες) απ΄το τραγούδι: «Die hab’ ich satt» (Τους βαρέθηκα)

  279. Giannis said

    Πολυ καλη η ερευνα σου και συνοπτική απο εμπειρες πηγες διαπιστευμενα εξαισιο!
    Ομως ο συγχρονος Μιθριδατης μας εδω τους κηρύσσει πόλεμο ενάντίων κατά παντός υπευθύνου αυτής της κατάστασης που ζούμε την τελευταία δεκαετία.

  280. ΣΠ said

  281. sarant said

    280 Kαλύτερα πάντως να έγραφε, στην πρώτη ερώτηση, «Εξηγήστε»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: