Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μεζεδάκια χρώματος πορτοκαλί

Posted by sarant στο 5 Ιουνίου, 2021


Όπως πορτοκαλί χρώμα έχει η λίστα στην οποία εξακολουθεί να βρίσκεται η Ελλάδα, σύμφωνα με απόφαση των βρετανικών υγειονομικών αρχών, με αποτέλεσμα να ειναι σχεδόν απαγορευτικά προς το παρόν τα ταξίδια για τους Βρετανούς τουρίστες, αφού όσοι επιστρέφουν στη Βρετανία από χώρες της πορτοκαλιάς λίστας θα πρέπει να μπαίνουν σε καραντίνα. Το νέο σκόρπισε απογοήτευση, καθώς είχε διαρρεύσει ότι κάποια ελληνικά νησιά θα μεταφέρονταν στην περιζήτητη πράσινη λίστα, όμως αυτό δεν συνέβη.

Για να είμαι δίκαιος, στην πορτοκαλιά λίστα βρίσκονται πλέον όλες οι χώρες της ΕΕ, αφού η μόνη που βρισκόταν στην πράσινη λίστα, η Πορτογαλία, επέστρεψε στο πορτοκαλί πουργατόριο και φυσικά αυτές οι αποφάσεις έχουν και μεγάλη δόση υγειονομικού πατριωτισμού, ας πούμε, με την έννοια ότι προσφέρουν και την ευκαιρία για τόνωση του εσωτερικού τουρισμού αφού δεν μπορούν οι πολίτες να ταξιδέψουν και να χαλάσουν τις ωραίες τους στερλίνες στον Νότο.

Αλλά πλατειάζω, σκοπός μου ήταν απλώς να εξηγήσω για ποιον λόγο διάλεξα αυτόν τον τίτλο -όχι ότι τα μεζεδάκια μας θα έχουν πράγματι χρώμα πορτοκαλί, δεν θα σερβίρω μόνο καπνιστό σολομό και κολοκύθα.

Και ξεκινάω με ένα εκπαιδευτικό μεζεδάκι -από εγκύκλιο του υπουργείου Παιδείας για τις επικείμενες Πανελλαδικές εξετάσεις.

Ώστε «ανεξαρτήτου ειδικότητας» θα είναι το μάθημα; Θα μου πείτε, αν ήταν να αποδελτιώνει κανείς όλες τις φορές που βλέπει το «ανεξαρτήτου» στη θέση του «ανεξαρτήτως» δεν θα έκανε άλλη δουλειά. Θα συμφωνήσω καταρχήν.

Γι’ αυτό και όταν εδώ επισημαίνω το λαθάκι πρέπει να υπάρχει κι άλλος λόγος -και εδώ υπάρχει, αφού είναι εγκύκλιος που εκπορεύεται από επίσημο φορέα του κράτους και μάλιστα από το υπουργείο Παιδείας.

Και αναρωτιέμαι αν όσοι θύουν στην αριστεία και εν ονόματι της πλαστής αυτής αριστείας θα αφήσουν φέτος έξω από τα ΑΕΙ αρκετές χιλιάδες υποψηφίους που δεν θα πιάσουν τις βάσεις, ντρέπονται λίγο που έμπρακτα δείχνουν τόσο ξένοι προς την αριστεία που διαφημίζουν.

* Μιλώντας για την πράσινη και την πορτοκαλιά βρετανική λίστα, άκουσα χτες στο ραδιόφωνο, σε δελτίο ειδήσεων, να γίνεται λόγος για την «αναθεώρηση των λιστών».

Το άκουσα, δεν το διάβασα -οπότε αναρωτήθηκα προς στιγμή για ποιους ληστές γίνεται λόγος κι αν θα αναθεωρηθεί η δίκη τους.

Αλλά δεν με ενοχλεί η γενική πληθυντικού, θα τη συνηθίσουμε, πού θα πάει.

* Μου στέλνει φίλος μια ιστοσελίδα μεταφρασμένη από μηχανάκι.

Λέει:
Μου άνοιξε ένα παράθυρο και μου έκανε ερωτήσεις για μια έρευνα, από εκείνες τις διαφημιστικές που αν κάνεις το λάθος και δώσεις τα στοιχεία σου την έβαψες. Όμως μέχρι να μου ζητήσουν στοιχεία πρόλαβαν να με ρωτήσουν αυτό κι έτσι πήρα οθονιά.

Εχει πάντως πλάκα ότι το νερό χωρίς ανθρακικό, που εδώ στα αγγλικά θα το έλεγαν μάλλον flat water, τη μια μεταφράζεται «επίπεδο νερό» και την άλλη «λείο (ή έστω λεία) νερό».

Όσο για το still water, θα το μετέφραζαν άραγε «ακόμη νερό»; Πάντως θυμάμαι κάποιον, άνθρωπο και όχι μηχανάκι, που είχε τα παλιά τα χρόνια μεταφράσει το «no still wines» σε «όχι ακόμη κρασιά».

* Κωμικό λάθος σε μια κάθε άλλο παρά ευχάριστη είδηση. Δεκαπεντάχρονο παιδί έπαθε ανακοπή και «Λίγο μετά τις 7 το πρωί της Παρασκευής διακοσμήθηκε διασωληνωμένο σε νοσοκομείο της Αθήνας, συνοδεία αναισθησιολόγου».

* Σε τίτλο άρθρου για τη δολοφονία στη Βάρη (που δεν είναι ανησυχητικό γεγονός κατά τον κ. Πορτοσάλτε, διότι οι μαφιόζοι ξέρουν σημάδι) διαβάζουμε ότι το θύμα δέχτηκε «14 κάλυκες».

Αναρωτιέμαι αν έχουμε εδώ ευφημισμό -μήπως, όπως αντί για πτώμα λέμε «σορός» έτσι αντί για «σφαίρες» να λένε «κάλυκες». Πάντως αν ο πυγμάχος είχε δεχτεί μόνο τους κάλυκες υποθέτω πως θα ζούσε ακόμα.

* Με ρωτάει φίλος για την Αστυπάλαια, που ήρθε στην επικαιρότητα τη βδομάδα που πέρασε:

Πώς γράφεται η Αστυπάλαια στα Αγγλικά;

  • Σύμφωνα με τη Wikipedia: Astypalaia
  • Σύμφωνα με το Google Maps: Astipalaia ή και Astipalea
  • Και σύμφωνα με το επιτελείο του πρωθυπουργού: Astypalea

Γίνεται να έχουν όλοι δίκιο (σαν το γνωστό ανέκδοτο του Χότζα);

Να τη λέμε Αστροπαλιά, που έχει λιγότερες παραλλαγές. Αλλά βέβαια αυτό δείχνει το προβλημα της μεταγραφής στο λατινικό αλφάβητο, που καλώς ή κακώς δεν είναι μονοσήμαντη (διότι δεν τηρούμε το πρότυπο του ΕΛΟΤ, το οποίο άλλωστε δεν φτιάχτηκε για αυτούς τους σκοπούς).

Αυτό άλλωστε το βλέπουμε και στο Φέισμπουκ, όπου για να βρεις κάποιον φίλο σου, ας πούμε έναν παλιό συμμαθητή που λέγεται Γιάννης Τάδε, πρέπει να δοκιμάσεις διάφορες παραλλαγές πχ. Yannis, Yiannis, Giannis, Ioannis (και Gianis ακόμα).

* Μια οθονιά από σάιτ με αγγελίες ακινήτων μου τράβηξε την προσοχή.

Όπως βλέπετε, το καημένο το «κλεινόν άστυ» όχι μόνο έπαθε ανέβασμα του τόνου, αλλά έγινε και άκλιτο.

Πάντως ο σπιτονοικοκύρης ξέρει να παινεύει το διαμέρισμά του -λογικό, για το νοίκι που ζητάει.

Αλλά αφού βρίσκεται σε μια εκκεντρική γειτονιά του κλείνον άστυ, δεν θα αργήσει να κλείσει την εκμίσθωση.

* Η γενικομανία της εβδομάδας σε άρθρο του in.gr:

Είναι βέβαιο ότι οι απαντήσεις του κ. Τσίπρα επιδέχονται ερμηνειών και ουδείς μπορεί να σίγουρος τι πραγματικά εννοεί….

Το «επιδέχομαι» συντάσσεται με αιτιατική. Επιδέχονται ερμηνείες οι απαντήσεις. Το λαθάκι αυτό είναι βέβαια κάπως δικαιολογημένο, επειδή το «επιδεκτικός/ανεπίδεκτος» όντως θέλουν σύνταξη με γενική. Πχ Οι απαντήσεις του είναι επιδεκτικές πολλών ερμηνειών -αλλά και κάποιοι είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως.

* Φίλος στέλνει λινκ προς άρθρο της ΕφΣυν, σχετικά με τον υπό εξέταση νέο αντιτρομοκρατικό νόμο της Ελβετίας:

Ο νόμος αυτός εμπνεύστηκε απ’ την ομοσπονδιακή κυβέρνηση ως προληπτική δράση κατά ενδεχόμενων τρομοκρατικών ενεργειών μετά τις σοκαριστικές επιθέσεις στη Γαλλία, τον Νοέμβριο του 2015.

Ωστόσο, το σωστό είναι να πούμε ότι τον νόμο τον εμπνεύστηκε η ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Κάποιος εμπνέεται (από κάτι) και δημιουργεί κάτι. Δεν είναι αποθετικό το ρήμα, αφού έχει ενεργητική φωνή, αλλά δεν μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε με παθητική διάθεση.

* Και κλείνω με ένα ακόμα ρήμα που έγινε μεταβατικό (ή ήταν ήδη;). Ο πρωθυπουργός καμαρώνει ότι «ωριμάσαμε τις μελέτες».

Σας ξενίζει η χρήση; Ακούω γνώμες.

 

 

 

 

 

216 Σχόλια προς “Μεζεδάκια χρώματος πορτοκαλί”

  1. Babis said

    Σας ξενίζει η χρήση;

    Καθόλου, έχουμε ακούσει τόσα και τόσα από τον πρωθυπουργό μας που συνήθισα και δεν με ξενίζει τίποτα.

  2. dryhammer said

    0> …«ωριμάσαμε τις μελέτες»…

    Άμα το κάνεις με το ζόρι, όπως κάποια φρούτα και λαχανικά που τα ωριμάζουν με τη λάμπα (ή/και την ασετιλίνη) για να έχουν θεωρία, αλλά να μην τρώγονται…

  3. Καλημέρα!
    Ίσως επειδή είναι το τελευταίο μεζεδάκι από μια γεμάτη πιατέλα ασχολούμαστε με τις μελέτες του πρωθυπουργού. Πώς τις ωρίμασαν; Πού τις έβαλαν να ωριμάζουν; Δε μου ταιριάζει. Κλωτσάει στα αυτιά και στα μάτια η έκφραση.

  4. Costas X said

    Καλημέρα, κι ευχαριστούμε για τα σαββατιάτικα μεζεδάκια !

    «Ωριμάσαμε τις μελέτες». Σας ξενίζει η χρήση;

    Ναι, εμένα με ξενίζει πολύ.
    Το «ωριμάζω» από τη φύση του και την ετυμολογία του σημαίνει κάτι που συμβαίνει από μόνο του. Το δέχομαι ίσως σε μία φράση όπως «τον ωρίμασαν οι συνθήκες».

  5. atheofobos said

    Και αναρωτιέμαι αν όσοι θύουν στην αριστεία και εν ονόματι της πλαστής αυτής αριστείας θα αφήσουν φέτος έξω από τα ΑΕΙ αρκετές χιλιάδες υποψηφίους που δεν θα πιάσουν τις βάσεις, ντρέπονται λίγο που έμπρακτα δείχνουν τόσο ξένοι προς την αριστεία που διαφημίζουν.

    Πρέπει πράγματι να ντρέπονται και ορθώς ο Τσίπρας στην περιοδεία του στην Ηλεία δήλωσε εκεί πως θεωρεί εκδικητική ενέργεια την κατάργηση του τμήματος Μουσειολογίας στον Πύργο (με μέσο όρο εισαγωγής των φοιτητών του το 1,7 και ποσοστό αποφοίτησης 3%) και, ζήτησε να ανακληθεί η σχετική απόφαση.
    Πως θα δουλέψουν οι καφετέριες και θα νοικιαστούν τα δωμάτια στις επαρχιακές κωμοπόλεις που βασίζονται σε όλη αυτή την αφρόκρεμα των φοιτητών με βαθμολογία κάτω από την βάση;

  6. LandS said

    Καλημέρα. Το πορτοκαλί είναι από αγαπημένα μου.

    Για το τουίτ του πρθπργ. Εμένα με ξενίζει πάρα πολύ. Όπως και το «καταβάλαμε μεγάλη προσπάθεια να ολοκληρώσουμε την χάραξη και να εξασφαλίσουμε την χρηματοδότηση» με εκνευρίζει. ΄Ήταν πολύ δύσκολα φαντάζομαι και χρειάστηκαν τα κολεγιόπαιδα να καταβάλουν μεγάλη προσπάθεια. Ειδικά το τελευταίο (χρηματοδότηση) που με κάνει να αναρωτιέμαι αν το να βάλεις διόδια είναι ευκολότερο από το να πεις.

  7. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Και το ΛΚΝ και το Λεξικό Μπαμπινιώτη έχουν το «ωριμάζω» μεταβατικό και αμετάβατο.

    ΛΚΝ
    ωριμάζω [orimázo] Ρ2.1α μππ. ωριμασμένος : 1. φτάνω σε ένα ανώτατο και κατάλληλο για κτ. στάδιο ανάπτυξης, εξέλιξης, τελείωσης κτλ.· γίνομαι ώριμος. α. (για καρπούς) γίνομαι, μεστώνω: Tα σύκα ωριμάζουν τον Aύγουστο. Ωρίμασαν τα στάχυα· καιρός ν΄ αρχίσει το θέρισμα. || Tυρί που ωριμάζει στη μούχλα. β. για άνθρωπο που ωριμάζει από πνευματική ή βιολογική άποψη: H γενιά μας ωρίμασε πολιτικά μέσα στο αντιδικτατορικό κίνημα. γ. για καταστάσεις, συνθήκες κτλ. που έχουν εξελιχθεί αρκετά, ώστε να γίνουν πρόσφορες, ευνοϊκές για κτ.: Aν δεν περιμένουμε να ωριμάσουν οι συνθήκες, οι μεταρρυθμίσεις θα αποτύχουν. 2. κάνω κπ. ώριμο: Οι περιπέτειες της οικογένειάς του τον ωρίμασαν πρόωρα.
    [1α: ελνστ. ὡριμάζω· 1β, γ, 2: λόγ. σημδ. γαλλ. mûrir]

    Λεξικό Μπαμπινιώτη
    ωριμάζω ρ. μετβ. κ. αμετβ. [μτγν.] {ωρίμασ-α, -μένος} ♦ 1. (μετβ.)
    (μτφ.) κάνω (κάτι/κάποιον) να ωριμάσει: τον ωρίμασαν οι δυσκολίες
    τής ζωής ♦ (αμετβ.) 2. (για καρπούς) γίνομαι ώριμος: ωρίμασαν τα
    στάχυα || τα μήλα δεν έχουν ωριμάσει ακόμα, είναι άγουρα ΣΥΝ. με-
    στώνω 3. (μτφ. για πρόσ.) (α) φθάνω στην ακμή τής ηλικίας μου, γί-
    νομαι ενήλικος: ο γυιος του ωρίμασε- έγινε πια άντρας (β) αποκτώ
    την ικανότητα να κρίνω και να αποφασίζω με υπευθυνότητα, γίνο-
    μαι ψυχικά και πνευματικά ώριμος: παρότι κοντεύει τα τριάντα, δεν
    έχει ωριμάσει ακόμα- εξακολουθεί να αντιδρά σαν παιδί 4. (μτφ. για
    πράγματα) (α) είμαι κατάλληλος: δεν ωρίμασαν ακόμα οι συνθήκες
    για την επανάσταση (β) ολοκληρώνομαι, φθάνω σε σημείο ολοκλή-
    ρωσης: δεν έχει ωριμάσει ακόμα η επιστημονική του σκέψη || έχει
    ωριμάσει μέσα του η ιδέα τού γάμου. ΣΧΟΛΙΟ λ. ωρίμαση.

  8. dryhammer said

    5. Πάντως ο βασικός μοχλός ενίσχυσης / ανάπτυξης της περιφέρειας (που δεν τη λέμε πια επαρχία) εδώ και χρόνια, είναι η ίδρυση σχολών και στρατοπέδων.
    Όταν δε, είναι η εκλογική μας περιφέρεια φτιάχνομε κι από τα δυο.

  9. Costas X said

    Σχετικά με τη μεταγραφή κυρίων ονομάτων :
    Το επώνυμό μου αρχίζει από «Χα…», όπως π.χ. «Χανιώτης». Όσο κι αν επέμεινα να μεταγραφεί στα λατινικά «Ha…» ή έστω «Kha…», παντού, σε διαβατήριο, κάρτες κ.λ.π., όλοι το έγραψαν «Cha…». Το πρόβλημα είναι ότι όλοι όσοι μιλάνε αγγλικά, ακόμη και Έλληνες, το προφέρουν «Τσα…».

  10. Μυλοπέτρος said

    Δεν ξερω τι έγινε με τις συνθήκες. Καιρός όμως είναι να ωριμάσει και ο Κούλης και να σκεφτεί αυτό που λέμε ιστορική ευθύνη.

  11. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    7και πριν: Ομολογώ πως δεν είχα σκεφτεί το «τον ωρίμασαν οι συνθήκες». Άρα «ήταν ήδη». (Και κακώς δεν άνοιξα λεξικά).

  12. sarant said

    9 Από την άλλη, ένας φίλος μου Χαλκ- που το μετέγραψε Halk- είδε να τον φωνάζουν ολοι Αλκ-.

  13. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Μια φορά που χρειάστηκε να γράψω την Αστυπάλαια στα αγγλικά, προτίμησα το κομψό παλιομοδίτικο Astypalaea με a και e κολλημένα. Υποθέτω ότι δεν είναι η επιλογή με τις περισσότερες γκουγκλιές. Αλλά σίγουρα δεν είναι και το μοναδικό ελληνικό τοπωνύμιο με πολλές πιθανές μεταγραφές.

  14. Τελικά είχαμε πολλά με γενικές, αφού π.χ. και το «ανεξαρτήτου ειδικότητας» είναι μια κακή (διάβαζε: καθαρευουσιάνικη) χρήση όπου μια γενική διώχνει ένα εμπρόθετο με/σε/για/από.
    Περιμένουμε Μιχιελιουδάκη, Σέγκλια και Παναγιώτου να μας τα γράψουν.

  15. Avonidas said

    Καλημέρα από τα βορειοδυτικά της Πολωνίας (έχω βγει για τουρνέ 🙂)

    Κανονικά η Πορτογαλία δεν θα πρεπε να ναι στο πορτογαλί; 😋

  16. Εμένα με ξενίζει γενικότερα η ωρίμανση ως χαρακτηριστικό μελετών, έργων κλπ. Πρέπει να είναι σχετικά νέας κοπής, γιατί το βλέπω σε φόρμες ΕΣΠΑ.

  17. Πέπε said

    @9

    Το δικό μου έχει ένα χ στη μέση που ανέκαθεν το έγραφα ch όπως και οι πρόγονοί μου. Όταν ήρθαν οι νέες ταυτότητες είχα τη βεβαιότητα ότι θα μου το κάνουν h και ήμουν στο τσακ ν’ αρχίσω να αναζητώ νομικές οδούς διεκδίκησης, αλλά τελικά μου το έκαναν με ch από μόνοι τους.

    Οι Άγγλοι το προφέρουν κατά τον προφανέστερο τρόπο σύμφωνα με την αγγλική γραφή, οι Γάλλοι αντιστοίχως, κι εγώ το ίδιο (με όλους τους). Όπως ανέκαθεν.

    Σε ελληνόφωνο περιβάλλον, το λέω και το γράφω ελληνικά, κι οι άλλοι το ίδιο.

  18. Avonidas said

    και φυσικά αυτές οι αποφάσεις έχουν και μεγάλη δόση υγειονομικού πατριωτισμού, ας πούμε, με την έννοια ότι προσφέρουν και την ευκαιρία για τόνωση του εσωτερικού τουρισμού αφού δεν μπορούν οι πολίτες να ταξιδέψουν και να χαλάσουν τις ωραίες τους στερλίνες στον Νότο

    Πράγματι, κι εγώ στο Βορρά χαλάω τα ζλοτυ μου… Και στο Βορρά βρήκε να ‘χει ήλιο!

  19. Δεν μου φαίνεται πολύ κακό το «ωριμάζω τη μελέτη» με τη σημασία που αυτό γίνεται δεκτό π.χ. στη αυτοδιοίκηση για διεκδίκηση κάποιων κονδυλίων. Γίνεται αντιληπτό ως αναβάθμιση του περιεχομένου της μελέτης με περισσότερα συγκριτικά και ρεαλιστικά στοιχεία. Ίσως κάποιος φίλος μας δώσει και λεπτομέρειες.

  20. Πέπε said

    Ο μεν Μπαμπινιώτης δέχεται ότι υπάρχει μεταβατική χρήση του ωριμάζω, παρουσιάζοντας παραδείγματα που όντως λέγονται και είναι κοινότατα. Αλλά αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως πως κάθε μεταβατική χρήση είναι αποδεκτή. Εμένα το «ωριμάζω τις συνθήκες» με ξενίζει κάργα.

    Μάλλον η σωστή περιγραφή είναι «μεταβατικό επί προσώπων».

  21. Cha cha cha… 🙂

  22. LandS said

    Μόνο ένα παράδειγμα μεταβατικής χρήσης του ρήματος ωριμάζω και πολλά αμετάβατης δεν το κάνουν μεταβατικό ΚΑΙ αμετάβατο αλλά αμετάβατο, σπανίως μεταβατικό. Και αυτό το παράδειγμα κάποιον τον ωρίμασε κάτι, αφενός δεν το βρίσκουμε ποτέ ως κάτι ωριμάζει κάποιον και αφετέρου ισοδυναμεί με το κάποιος ωρίμασε από το κάτι. Δηλαδή μπορείς να το χρησιμοποιήσεις ως αμετάβατο και να μη… ξενίσεις κανένα.

    Αλλά είπαμε, ήταν τόσο κενή περιεχομένου και εκτός πραγματικότητας η όλη εξαγγελία περί ΒΟΑΚ που χρειαζόταν κάτι που ακούγεται ωραία και ξενίζει, για να μένουν εντυπώσεις.

  23. Costas X said

    12.
    Ηχητικά μάλλον προτιμότερο, π.χ. το «Χάρης», να γράφεται «Haris» και να προφέρεται «hΆρης», ή έστω «Άρης», παρά να γράφεται «Charis» και να προφέρεται «Τσάρης» !

  24. Costas X said

    21. Δικό μου cha cha cha, αφιερωμένο εξαιρετικά…

  25. LandS said

    23
    Γιατί δεν πούλησε το Kharis; Ξέρω. Επειδή το CH έρχεται από τα Λατινικά.

  26. nikiplos said

    Καλημέρα.

    Η μεταγραφή σε ξένες γλώσσες δύσκολη, αλλά εφόσον υπάρχουν κανόνες του ΕΛΟΤ, δεν βλέπω το λόγο να κάνουμε κάποιον ιδιαίτερο κόπο. Καλό όμως θα ήταν να υπάρχει και στο διαδίκτυο ένα επίσημο κρατικο μηχανάκι που να έκανε τις μεταγραφές, εύκολο είναι, αν δεν μπορούν να τους το φτιάξω εγώ δωρεάν.

    Και βέβαια συμβουλευόμενο μια βάση δεδομένων, ώστε να μην μεταγράφει το Πήλιον σε Pilion, αλλά σε Pelion όπως είναι γνωστό. Και να μην μεταγράφει την οδό Βύρωνος σε Byron, αλλά σε Vιronos. Πάντως είναι πολύ εύκολο, ώστε να μην ψάχνονται οι μετακλητοί που χειρίζονται τα σόσιαλ των πολιτικών και λοιπών λομπιστών.

    Να πω την αμαρτία μου, αλλά στη διπλωματική γλώσσα, το τουήτ του ΠΘ, λέει ότι ΒΟΑΚ γιόκ, μέχρι:
    -να τα βρείτε με τη χάραξη και να μην βγάζετε τα κουμπούρια για από που θα περάσει ο δρόμος
    -να αποδεχθούν οι μελετητές εκπτώσεις στην κατασκευή ώστε να βολεύει κάποιον εργολάβο (είναι έτοιμες οι μελέτες εδώ και 15χρόνια περίπου, αλλά κάθε κυβέρνηση επανεξαγγέλλει τον ΒΟΑΚ. Ωρίμανστη ίσως εννοείται εδώ κάποια επικαιροποίηση, αφού η χάραξη αλλάζει σαν τις μετοχές).
    -να βρούμε μια φόρμουλα με τους γνωστούς εργολάβους, να τα βρούνε και στην μοιρασιά, ποιός θα κάνει τί, γιατί άλλον τρόπο να δώσουμε χρήμα δεν υπάρχει.
    Αυτό καταλαβαίνω εγώ, και ισχύει για κάθε κυβέρνηση ανεξαρτήτως κόμματος.

  27. ndmushroom said

    Και οι Χατζή-δες που έγιναν Τσάτσοι τι να πουν, οι έρμοι; Αυτό το πρότυπο του ΕΛΟΤ έχει κάνει μεγάλη ζημιά, και δεν εξυπηρετεί παρά μόνο τους Γερμανούς 🙂

  28. sarant said

    15-18 Καλώς τον εσωτερικό τουρίστα!

    20 …επί προσώπων. Χμμ… να το σκεφτούμε.

  29. Νίκος Κ. said

    «Ώριμη» χαρακτηρίζεται μια μελέτη που είναι τεχνικά αρκετά πλήρης για να μπορέσει να προκηρυχθεί ένα έργο. Ως τώρα τον θεωρούσα χαρακτηρισμό της διοικητικής αργκό αλλά φαίνεται πως σιγά-σιγά επισημοποιείται.

    Και μην ξεχνάμε πως εκτός από την «ωρίμανση» των μελετών υπάρχει και η «επικαιροποίηση». Είναι για τις μελέτες που ωρίμασαν κάποτε στο παρελθόν, αλλά στο μεταξύ μπαγιάτεψαν (π.χ. άλλαξε η νομοθεσία στην οποία στηρίζονταν, άλλαξαν οι ανάγκες) και τώρα πρέπει να επικαιροποιηθουν για να ξαναωριμάσουν.

  30. Νίκος Μαστρακούλης said

    0: Πουργατόριο, όπως πλαγιαρισμός; 🙂

  31. Alexis said

    Ερωτ.: Ο ελεεινός παπαγάλος δεν γνωρίζει ότι πριν από κάτι μήνες στη Ζάκυνθο μία μαφιόζικη επίθεση είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο όχι αυτού που ήταν πραγματικός στόχος αλλά της συζύγου του;
    Απ.: Φυσικά και το γνωρίζει. Αλλά είναι ελεεινός παπαγάλος! 😡

  32. @ 29 Νίκος Κ.

    Σωστό. Συμφωνούμε.

  33. Χαρούλα said

    Καλημέρα!
    Και τράπεζα που γράφει στην κάρτα XAR…! Άντε να βγάλεις άκρη μετά!!!

    Πριν μια-μιάμιση ώρα, OPEN, δημοσιογράφος μας ενημέρωσε πως το χθεσινό έγκλημα στην Αγ.Βαρβάρα έγινε για ένα τρι-ο-ω-ροφο …οικόπεδο!😤😅

    Γκουγκλομετάφραση σε άρθρο για κρασιά
    «5 Ταξινομήσεις κρασιού: Ακόμα, αφρώδεις και ενισχυμένες»,
    όπου ακόμη=still, ήσυχα/ήρεμα στην Ελλάδα.
    Και παρακάτω «οι ενισχυμένες» γίνονται «Οχυρωμένο Κρασί»
    που στην Ελλάδα είναι τα Ενδυναμωμένα (Fortified) κρασιά.
    (https://translate.google.gr/translate?hl=el&sl=en&u=https://www.winefrog.com/5-classifications-of-wine-still-sparkling-fortified/2/2202&prev=search&pto=aue)

  34. Γιάννης Ιατρού said

    Ποιά απόφαση των Βρετανικών αρχών…, ο δικός μας, ο Νικ Χαρντ έβγαλε τις νερομπογιές του και χρωμάτισε, φρέσκο το χρώμα 🙄
    Χαρδαλιάς: Nέος επιδημιολογικός χάρτης για κορονοϊό
    Για να μην τρέφουμε αυταπάτες πως με τα ψέματα πως όλα πάνε καλά και δεν υπάρχει θέμα κλπ. κλπ. θα πετύχουμε κάτι. Αντιθέτως…

  35. sarant said

    31 Α μπράβο

    30 Καλώστον! Το (πορτοκαλί) Καθαρτηριο χάνει την παρήχηση του Π και του Ρ.

  36. ΣΠ said

    26
    Υπάρχει
    http://www.passport.gov.gr/passports/GrElotConverter/GrElotConverter.html
    ή
    https://www.lexicon.com.gr/el/tools/elot743.php
    ή
    https://www.helppost.gr/web-tools/metatropi-ellinika-latinika-protypo-elot743/

  37. Να χαρώ κρουσματολόγϊα.

  38. ΣΠ said

    https://www.mfa.gr/missionsabroad/netherlands/other-services/diabateria.html
    Η μεταγραφή των ελληνικών ονομάτων στο λατινικό αλφάβητο γίνεται σύμφωνα με το πρότυπο ELOT 743. Εάν επιθυμείτε να αλλάξετε τον τρόπο αναγραφής του ονόματός σας στο διαβατήριο θα πρέπει να προσκομίσετε πρωτότυπο δημόσιο έγγραφο (π.χ. ληξιαρχική πράξη γέννησης ή αλλοδαπό διαβατήριο), που να δικαιολογεί τη διαφορετική αναγραφή.

  39. Ευφημισμοί και μετωνυμίες υπάρχουν πολλών ειδών, παράδειγμα «περιποίηση στο μπικίνι» ή «μια κοπέλα με προτεταμένο στηθόδεσμο» αντί για ξερωγώ, κ.λπ.

  40. Καλά, επειδής πρόκειται για το κούλjι σας βγαίνει ο φανατιζμός και δε σκέφτεστε πρώτα. Ο ΠΘ ωρίμασε τις συνθήκες και μας το επικοινώνησε, όλα καλά καμωμένα.
    Άντε μην τα πάρω και γεμίσουνε σορούς τα χαντάκια.

  41. Θα διαφωνήσω στη σύνδεση της αριστείας, με ή δίχως εισαγωγικά, με ένα υπηρεσιακό έγγραφο που ούτε καν υπογράφεται από πολιτικό στέλεχος, υπουργό ή υφυπουργό, αλλά από κάποιον προϊστάμενο -αν το τραβήξουμε, που έχει τοποθετηθεί επί Γαβρόγλου, π.χ.. Πρόκειται δε για εγκύκλιο που κοπιπαστώνεται και επικαιροποιείται κάθε χρόνο, ανεξαρτήτως 😋 κυβέρνησης, 2016, 2017, 2018, κλπ., από κάποιον υπάλληλο του σχετικού τμήματος.

  42. sarant said

    36 Χρήσιμο.

  43. Εδώ ένα σωρό νομοθετήματα της τελευταίας διετίας, στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης, έχουν στο «δια ζώσης» άτονο το δια, λες κι υπάρχει συνίζηση κι είναι μονοσύλλαβο, κι ένα σωρό εκπαιδευτικοί το αναπαράγουν αδιαμαρτύρητα, και κανείς δεν τόχει επισημάνει. Πάλι καλά, που έφυγε η απόστροφος από το «εξ αποστάσεως», αν και όχι παντού κι αυτή.

  44. dryhammer said

    Περί chachισμών.

    Η Χίος λατινογραφείται παλαιόθεν Chios (παλαιότερα Scios) και προφέρεται Κάιος. Πιο πρόσφατα, (περ. 40 χρόνια) άρχισαν να τη γράφουνε -ιδίως στις ταμπέλες- Hios που προφέρεται (h)ίος. Οι πιο σωστοί ήταν οι χαρτογράφοι του Αγγλικού Ναυαρχείου (British Admiralty) που την γράφουνε Khios.

  45. ΣΠ said

    Η Νάνα Μούσχουρη μεταγράφει το χ σε k: Mouskouri.

  46. Spiridione said

    Εγώ περίμενα σήμερα εγκληματοφοβικά μεζεδάκια.
    Σχόλιο από μκδ:
    Ανεβαίνει η εγκληματοφοβία, γι αυτό κάνουν Pride οι μαφιόζοι κάθε μέρα στις γειτονιές.

  47. Αγγελος said

    Όταν, μικρός, πρωτοδιάβασα το όνομα του Chomsky, αναρωτιόμουν αν είναι Τσόμσκι ή Χόμσκι. Τσόμσκι είναι, φυσικά — αλλά είχα κι έναν Ισραηλινό συμφοιτητή που επέμενε ότι θα έπρεπε να είναι Χόμσκι, διότι γνώριζε ανθρώπους (ρωσικής καταγωγής) με το ίδιο επώνυμο.

  48. Pedis said

    Το «ανεξαρτήτου …» είναι κοινότατο. Πώς άραγε και γιατί έχει καθίσει έτσι άσχημα; ΑγγλοΓαλλοφερθέν δεν (πρέπει να) είναι.

    Μακάρι, αλλά μπά …

  49. Παναγιώτης Κ. said

    «Ωρίμανση έργου»
    Έχω ακούσει αυτή τη «συνθηματική» έκφραση και την αντιλαμβάνομαι ως εξής:
    Συζητείται π.χ σε επίπεδο Δημοτικού Συμβουλίου πρόταση για την πραγματοποίηση κάποιου έργου αλλά δεν παίρνεται τελικά η αντίστοιχη απόφαση. Περνάει αρκετός καιρός και εξετάζεται αν υπάρχει πραγματική ζέση για την πραγματοποίηση του έργου, με νέα συζήτηση. Αν διαπιστωθεί κάτι τέτοιο τότε μιλούν για «ωρίμανση του έργου» οπότε προχωρούν στον σχεδιασμό του.
    Δεν βρίσκω αρνητική αυτή τη διαδικασία. Είναι ένας τρόπος για να περιφρουρούνται τα χρήματα των φορολογουμένων. Δεν πρέπει να σκορπίζονται σε άχρηστα έργα.
    Λίγο πριν από την ανηφόρα της Καρδίας καθώς πηγαίνουμε προς Χαλκιδική, υπάρχει μια γέφυρα χωρίς να συνδέει κάποιους δρόμους. Για μένα αποτελεί παράδειγμα έργου που έγινε χωρίς να ωριμάσει.
    Και το λάθος στην…ανωριμότητα το εντάσσω. 🙂

  50. sarant said

    46 Είδες; Μου ξέφυγε η σχετική συζήτηση.

  51. Pedis said

    Will Corporate Greed Prolong the Pandemic?
    Joseph E. Stiglitz , Lori Wallach

    The argument that developing countries lack the skills to manufacture COVID vaccines based on new technologies is bogus.

    When US and European vaccine makers have agreed to partnerships with foreign producers, like the Serum Institute of India (the world’s largest vaccine producer) and Aspen Pharmacare in South Africa, these organizations have had no notable manufacturing problems.

    There are many more firms and organizations around the world with the same potential to help boost the vaccine supply; they just need access to the technology and know-how.

    While it may have been difficult and expensive to develop the mRNA vaccine technology, that doesn’t mean production of the actual shots is out of reach for other companies around the world.

    Moderna’s own former director of chemistry, Suhaib Siddiqi, has argued that with enough sharing of technology and know-how, many modern factories should be able to start manufacturing mRNA vaccines within three or four months.

    Hence, even with a WTO waiver, the vaccine makers stand to make heaps of money. COVID-19 vaccine revenue for Pfizer and Moderna just in 2021 is projected to reach $15 billion and $18.4 billion, respectively, even though governments financed much of the basic research and provided substantial upfront funds to bring the vaccines to market.

    To be clear: The problem for the pharmaceutical industry is not that drug manufacturers will be deprived of high returns on their investments; it is that they will miss out on monopoly profits, including those from future annual booster shots that doubtless will be sold at high prices in rich countries.

    https://www.project-syndicate.org/onpoint/big-pharma-blocking-wto-waiver-to-produce-more-covid-vaccines-by-joseph-e-stiglitz-and-lori-wallach-2021-05

  52. @ 47 Αγγελος

    Είναι ενδιαφέρον ότι στα ρωσικά μεταγράφεται ως Χόμσκι: ХОМСКИЙ, НОАМ ХОМСКИЙ, НОАМ (Chomsky, Noam Avram), или Ноэм Чомски, американский лингвист…

  53. Παναγιώτης Κ. said

    Οι σχολιογράφοι που έχουν ζήσει στο εξωτερικό να μας πουν αν η αντιπολίτευση εκεί διεξάγεται με τον ίδιο τρόπο όπως στην Ελλάδα.
    Παρατηρώ εδώ και πολλά χρόνια όλη η κριτική να αναφέρεται στον εκάστοτε πρωθυπουργό.Φαίνεται πως οι διάφοροι που προορίζουν τον εαυτό τους για πρωθυπουργό δασκαλεύονται με τον ίδιο τρόπο από τους επικοινωνιολόγους. Τους συμβουλεύουν να επικεντρώνουν τα αντιπολιτευτικά πυρά στον πρωθυπουργό. Το έκανε ο Μητσοτάκης όταν ήταν στην αντιπολίτευση το κάνει και ο Τσίπρας τώρα, το έκαναν και οι πριν από αυτούς.
    Προσωπικώς, αυτή την τακτική την ερμηνεύω ως περιφρόνηση του λαού στο όνομα του οποίου ομνύουν!

    Πριν από κάμποσο καιρό είχα διαβάσει ένα σχόλιο (δεν θυμάμαι τον συντάκτη) που μιλούσε για τον Στάλιν.
    Η κεντρική ιδέα του σχολίου ήταν η εξής: Δεν μπορεί να τα φορτώνουμε όλα στο Στάλιν. Αν πράγματι ήταν τόσο ικανός και ευθύνεται εκείνος για όλα όσα συνέβησαν τότε αξίζει θαυμασμό και όχι περιφρόνηση. Ήθελε ο σχολιογράφος να πει ότι υπάρχει ένα γενικότερο πλέγμα εξουσίας που αποφασίζει για τα διάφορα πολιτικά γεγονότα.

  54. Μαρία said

    Όπου η ευθυμία έγινε ευδαιμονία.

    Ακόμη όμως και έτσι, δεν μπορούσε να αποκλειστεί η περίπτωση να πυροβόλησε ένας εν ευδαιμονία μεθυσμένος οπλοφόρος.
    https://www.efsyn.gr/node/297142

  55. Στην πορτοκαλιά λίστα η χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας.
    Η Πορτογαλία μόνη στην πορτογαλί.

  56. … Δεκαπεντάχρονο … διακοσμήθηκε … συνοδεία αναισθησιολόγου». …

    Ζήτημα (αν)αισθητικής

  57. Γιάννης Ιατρού said

    54: …βρέθηκε το πιστόλι με το οποίο είχε πυροβολήσει, το οποίο δεν έχει καταχωριστεί για κάποια έκνομη [!!!] ενέργεια…

    δηλ. το (κατα-)χωρίζουν το πιστόλι, σε γεμιστήρα, ίσως και κάνη κλπ. πιθανώς για τις σύννομες ενέργειες;;
    αχχχχχ 🤦‍♂️

  58. Παναγιώτης Κ. said

    Το 1981, πριν ακόμη το Πασόκ γίνει κυβέρνηση, υπήρξε ένας φροντιστής στη Θεσσαλονίκη, «παλιά καραβάνα» καθώς αποκαλούμε τους πολύ έμπειρους σε έναν συγκεκριμένο επαγγελματικό χώρο, μακαρίτης τώρα, οποίος είχε κάνει μια «μελέτη» προτείνοντας συγκεκριμένα μέτρα επί του εξεταστικού τα οποία θα προσπόριζαν σημαντικά εκλογικά οφέλη στο Πασόκ. Αν θυμάμαι καλά, έλαβαν υπόψη τις προτάσεις του. Ότι είχαν και το λαϊκιστικό στοιχείο δεν πρέπει να αμφιβάλλουμε.
    Φοβάμαι ότι οι διάφοροι πασόκοι που εισχώρησαν στον Σύριζα συμβουλεύουν καταλλήλως τον Τσίπρα οπότε βαδίζει στα ίδια αχνάρια.

    Ελαφρά τη καρδία αποδεχόμαστε την είσοδο σε μια ανώτατη σχολή ενός υποψηφίου με επιδόσεις κάτω από τη βάση. Την πτώση του επιπέδου σπουδών την αντιλαμβανόμαστε.
    Υπάρχει όμως μια άλλη πλευρά που δεν τη θίγουμε. Δεν λαβαίνουμε υπόψη τις δαπάνες που επωμίζεται ο γονιός για έναν φοιτητή αυτού του επιπέδου ο οποίος θα λιμνάσει και μάλλον δεν θα πάρει τελικά πτυχίο. Και δεν είναι μόνο οι δαπάνες. Έχουμε έναν νέον άνθρωπο, χωρίς δεξιότητες που δεν θα μάθει να αγωνίζεται και θα τα περιμένει έτοιμα.
    Λόγω επαγγέλματος, έχω αρκετά περιστατικά αυτής της κατηγορίας υπόψη μου.
    Να σημειώσω ότι δεν είναι μόνο χαμηλή η ποιότητα των διδασκομένων. Ανάλογη είναι και των διδασκόντων.
    Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι δημιουργούνται σωρηδόν ανώτατες σχολές για να βρουν επαγγελματική διέξοδο τα διάφορα διδακτορικά.
    Υπάρχει πάντως τρανταχτό ιστορικό προηγούμενο που δημιουργήθηκε πανεπιστημιακό τμήμα στην Αθήνα (ΜΙΘΕ το έλεγαν παλιότερα) διότι ο Σουφλιάς το είχε υποσχεθεί (!) σε κάποιο φίλο του πανεπιστημιακό.
    Ας σημειωθεί ότι το τμήμα αυτό δεν δίνει κάποια επαγγελματικά δικαιώματα στους αποφοίτους του. Αυτό ήξερα. Δεν ξέρω αν τώρα έχει αλλάξει κάτι.

    Τεχνικές εργασίες που τις έχει ανάγκη η αγορά, τις έχουμε απαξιώσει.
    Μαστοροχώρι ο γενέθλιος τόπος. 1970: 60 μαστόροι (οικοδόμοι). Σήμερα: Κανένας!

  59. Γιάννης Ιατρού said

    Εκτός από το όπλο που κατασχέθηκε μέσα στο αυτοκίνητο βρέθηκαν και δύο κάλυκες, ενώ επίσης κατασχέθηκαν 10 φυσίγγια και μικροποσότητα ναρκωτικών….

    Επίσης καλώς πληροφορημένες πηγές αναφέρουν πως κατά τον σωματικό έλεγχο που του έγινε βρέθηκε και μικροποσότητα μυαλού, αλλά προφανώς ο συλληφθείς δεν είχε προλάβει να κάνει χρήση 🙂 🙂

  60. Μαρία said

    57
    Καταχωρίζω είναι το σωστό αλλά εκτοπίστηκε απ’ το «σωστό» καταχωρώ κι έτσι εμάς που ακόμη καταχωρίζουμε μας θεωρούν αγράμματες όσοι καταχωρούν 🙂

  61. Γιάννης Ιατρού said

    58: …Ελαφρά τη καρδία αποδεχόμαστε την είσοδο σε μια ανώτατη σχολή ενός υποψηφίου με επιδόσεις κάτω από τη βάση. Την πτώση του επιπέδου σπουδών την αντιλαμβανόμαστε….

    Δηλαδή ρε Παναγιώτη καλύτερα είναι τα πράγματα με αυτούς που λόγω λειψών προσόντων ή για διάφορους άλλους λόγους δεν τα καταφέρνουν στις εξετάσεις των ΑΕΙ, και που έχουν οικονομική άνεση (ή οι γονείς αυτών) και πάνε στα ιδιωτικά ΙΕΚ (συνεργαζόμενα με) ή και σε παραρτήματα ξένων Παν/μίων (ειδικά τώρα με την εξίσωση των τίτλων σπουδών που επέβαλε η κόρη του Κεραμοποιού);
    Κι εδώ δεν θα βγουν «πτυχιούχοι κλπ.» που σε πολλές περιπτώσεις όχι δεν θα είναι μόνο επαγγελματικά/επιστημονικά ανεπαρκείς αλλά θα θέτουν και τους άλλους σε κίνδυνο;

  62. Γιάννης Ιατρού said

    60: καταχωρισμός λοιπόν;

  63. Γιάννης Ιατρού said

    62 (συνέχεια) https://www.in.gr/2018/05/04/culture/glossakailogotexnia/kataxorizo-i-kataxoro/

  64. Μαρία said

    62
    Καταχώριση.

  65. Αγγελος said

    (52) O πατέρας του σίγουρα Χόμσκι γεννήθηκε. Υπάρχει χωριό Χομσκ στη Λευκορωσία, που είχε κατά πλειοψηφία εβραϊκό πληθυσμό μέχρι τον Πόλεμο. Αλλά όλοι, και υποθέτω και ο ίδιος, Τσόμσκι τον λένε.
    H βουλγαρική Βικιπαίδεια λέει ανερυθριάστως 🙂 «Чомски е роден във Филаделфия, Пенсилвания, син на еврейския учен Уилям Зеев Владимир Хомский (роден в Украйна)…» (=Ο Τσόμσκι γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια της Πενσιλβάνιας, γιος του Εβραίου δασκάλου Ουίλιαμ Ζεέβ Βλαντίμιρ Χόμσκι, γεννημένου στην Ουκρανία…). Το άρθρο της ρωσικής Βικιπαίδειας, που επιγράφεται Χомский, Ноам, έχει ειδική παράγραφο για το όνομά του, όπου τα εξηγεί αναλυτικότερα: «По-английски имя пишется Avram Noam Chomsky, где Avram (אברהם [avraham], в разг. речи нередко [avraam] под влиянием элиминации ה [h > нуль звука] во многих диалектах идиш) и Noam (נועם) — еврейские имена. Происхождение фамилии Хомский (Chomsky) топонимическое и происходит от названия местечка, а позднее (с 1793 г.) города Хомск (Chomsk) (в настоящее время деревня Хомск Дрогичинского района Брестской области, Республика Беларусь). Ошибочность отнесения фамилии Хомский (Chomsky) к городу Хелм в Польше доказывает распространенность еврейской фамилии Хелмски (Chelmsky) и Холмский (Cholmsky). Англоговорящие же, как и он сам, произносят имя, как оно читается в соответствии с английскими правилами чтения: Эврэм Ноум Чомски.»

  66. Avonidas said

    Ελαφρά τη καρδία αποδεχόμαστε την είσοδο σε μια ανώτατη σχολή ενός υποψηφίου με επιδόσεις κάτω από τη βάση. Την πτώση του επιπέδου σπουδών την αντιλαμβανόμαστε.
    Υπάρχει όμως μια άλλη πλευρά που δεν τη θίγουμε. Δεν λαβαίνουμε υπόψη τις δαπάνες που επωμίζεται ο γονιός για έναν φοιτητή αυτού του επιπέδου ο οποίος θα λιμνάσει και μάλλον δεν θα πάρει τελικά πτυχίο. Και δεν είναι μόνο οι δαπάνες. Έχουμε έναν νέον άνθρωπο, χωρίς δεξιότητες που δεν θα μάθει να αγωνίζεται και θα τα περιμένει έτοιμα.

    Πριν πλασουμε καταστροφολογικα σενάρια, μήπως να θυμηθούμε ότι ένα μεγάλο μέρος των υποψηφίων που περνάνε σε σχολές με χαμηλή βάση σκοπεύουν να κάνουν μετεγγραφή και δεν πρόκειται να μεινουν/να τελειώσουν αυτές τις σχολές?

    Να θυμηθούμε επίσης οτι η βαθμολογία που παίρνει κάποιος στις Πανελλήνιες ειναι ακριβώς αυτο: η βαθμολογία του σε κάποιες εξετάσεις. Ούτε η μοίρα του γραμμένη στο κούτελο, ούτε η Τελική Κρίση.

    Και τέλος να θυμόμαστε ότι αυτές οι κατ’ ευφημισμόν εξετάσεις είναι διαγωνισμός. Να τις κάνουμε εξέτασεις; Ας τις κάνουμε. Αλλά μέχρι τότε να μην κοροϊδευομαστε.

  67. Είμαστε και τόσοι εδώ μέσα που καταχωρίζαμε απουσίες όταν πρωτοδιοριστήκαμε. Θυμάμαι πάντως έναν καβγά για αγραμματοσύνη, εκεί στο ’63/’64, επειδή, λέει, κάποιοι έγραφαν «καταχώριση» και όχι «καταχώρηση» όπως «αναχώρηση», «παραχώρηση», «προσχώρηση» και τόσα άλλα.
    Διαχωρίζω τη θέση μου και δηλώνω με τους καταχωριστές.

  68. Αγγελος said

    (58) Λίγα τα λόγια για τη ΜΙΘΕ (=Μονάδα Ιστορίας και Θεωρίας των Επιστημών). Εκανε ομιλία εκεί ο Νικοκύρης το 2014!

  69. @ 65 Άγγελος

    Άρα σαφώς, μετωνυμία εκ μεταγραφής. 🙂

  70. Γιάννης Κουβάτσος said

    60,64: Ακριβώς. Καταχωρίζω, διαχωρίζω, ξεχωρίζω. Απορώ πώς επικράτησε το καταχωρώ.

  71. Έβγαλε και τόσους υπουργούς η ΜΙΘΕ.

  72. dryhammer said

    Παρόμοια, θεωρώ σωστό το «καταχερίζω» και ιδιωματικό το «καταχεριάζω» [αμφότερα άνευ ουσιαστικού]

  73. Pedis said

    # 58 – Το πάνω ή κάτω από τη βάση σε εξετάσεις γενικών διαγωνισμών εξαρτάται, (τετριμμένα) όπως άλλωστε σε όλες τις εξετάσεις, από το βαθμό δυσκολίας των θεμάτων.

    Η τελική κατάταξη των υποψηφίων είναι σχετική και η επιλογή των νικητών (οφείλει να) γίνεται μέχρι την εξάντληση των προκαθορισμένου συνολικού αριθμού των διαθέσιμων θέσεων.

    Αυτός είναι, πιστεύω, ο απλούστερος και ο δικαιότερος κανόνας με τον οποίον λαμβάνεται υπόψην η διαφορά δυσκολίας των θεμάτων από έτος σε έτος.

    Το αν προσφέρονται λ.χ. χίλιες θέσεις εισακτέων ενώ αναμένεται ότι οι μισές από αυτές δεν είναι του ενδιαφέροντος των υποψηφίων μαθητών που έχουν προετοιμαστεί για πανεπιστημιακές ή ανώτερες σπουδές ή πρόκειται για θεσεις σε σχολές οι οποίες δεν έχουν κανένα επιστημονικό/κοινωνικο-επαγγελματικό λόγο να υπάρχουν, τότε καλύτερα να μην είναι από την αρχή διαθέσιμες, παρά να καλούνται οι υποψήφιοι να παίξουν με την τύχη και τα μόρια.

    Άσχετο με τις πανελλαδικές: σε πολλές περιπτώσεις οι εξετάσεις για υποψήφιους διδάκτορες είναι επίτηδες δύσκολες. Στην τελική κατάταξη των επιτυχόντων η βάση είναι αναπροσαρμοσμένη. Η διαδικασία αυτή σε τοπικό επίπεδο και σε περιορισμένη κλίμακα, βέβαια, είναι εύκολη υπόθεση.

  74. Πέπε said

    @48

    > Το «ανεξαρτήτου …» είναι κοινότατο. Πώς άραγε και γιατί έχει καθίσει έτσι άσχημα; ΑγγλοΓαλλοφερθέν δεν (πρέπει να) είναι.

    Όχι, δεν είναι ξενισμός. Εκτιμώ ότι το λάθος έχει προκύψει ως εξής:

    α) Η σύνταξη «ανεξαρτήτως ηλικίας» προϋποθέτει μια αντίστοιχη σύνταξη και με το επίθετο: «ανεξάρτητος ηλικίας». Τέτοιο πράγμα, αν όντως υπήρξε ποτέ, είναι σίγουρα βαριά λόγιο. Ο απλός τρόπος να το πεις είναι «ανεξάρτητος από (την) ηλικία», και αυτό θα επέλεγαν σχεδόν οι πάντες.
    β) Το ίδιο το «ανεξαρτήτως» είναι κι αυτό λόγιο.
    γ) Με τόση λογιοσύνη μαζεμένη, είναι λογικό ότι όσοι ξέρουν να χρησιμοποιούν σωστά την έκφραση (αυτοί από τους οποίους τη μάθανε στραβά οι υπόλοιποι) θα έχουν μια τάση να την εκλογιωτατίζουν και όπου αλλού υπάρχει περιθώριο, λ.χ. να προτιμήσουν «ανεξαρτήτως προθέσεως» αντί «ανεξαρτήτως πρόθεσης», ώστε να υπάρχει μια συνέπεια ύφους.
    δ) Άλλοι ομιλητές, που δεν την παίζουν τόσο στα δάχτυλα τη λόγια σύνταξη αλλά ούτε και τους είναι απόλυτα άγνωστη, ακούν «ανεξαρτήτως προθέσεως» και καταλαβαίνουν μεν το βασικό νόημα, καταλαβαίνουν επίσης ότι είναι κάτι που λέγεται με πολύ λόγιο τρόπο, αλλά δεν κατανοούν αναλυτικά γιατί (δηλαδή πώς) αυτή η σύνταξη σημαίνει αυτό που σημαίνει. Ψάχνουν στο περίπου να το αναπαραγάγουν, και βγάζουν «ανεξαρτήτου προθέσεως», κάτι που από μόνο του είναι σωστό για λόγιο (η ανεξάρτητος πρόθεσις), ενώ συντακτικά είναι λάθος μόνο στο σημείο εκείνο που ούτε και με σωστή σύνταξη δεν το κατανοούσαν.
    ε) Ε, και αυτό γενικεύεται …

    Με άλλα λόγια, το λάθος έχει επικρατήσει γιατί το σωστό είναι απαιτητικό.

    Οι λόγιες συντάξεις, ακόμη και οι λόγιοι γραμματικοί τύποι, είναι καλό να υπάρχουν γιατί συμβάλλουν στο να υπάρχει εύρος υφολογικών επιλογών. Αλλά απαιτούν χειρισμούς που δεν κατέχει ο καθένας.

    Είναι κάτι ανάλογο με το να προσπαθεί κανείς να κάνει χιούμορ χρησιμοποιώντας ιδιωματισμούς που δεν κατέχει, π.χ. βούικους, παράγοντας εκτρώματα (οποιοδήποτε φωνήεν να χάνεται αφήνοντας απόστροφο, οποιοδήποτε ο να γίνεται ου κλπ.). Και οι ιδιωματισμοί είναι μια διαθέσιμη επιλογή στην υφολογική σου παλέτα, αρκεί να ξέρεις να τους χειριστείς.

    Κάτι πολύ συνηθισμένο σε παλιότερες δεκαετίες ήταν η αντίστοιχη χρήση της υφολογικής επιλογής της μάγκικης γλώσσας, λες κι ο καθένας (κυρίως δημοσιογραφίσκοι) πίστευε ότι είναι Τσιφόρος ή Μόλλας. Πάλι εκτρώματα.

  75. Αρχικά μεζεδάκια χρώματος πορτοκαλί και χωρίς καρότα γίνεται ; (στην Ελλάδα όλα γίνονται…)

    Το ανεξαρτήτου κ.λ.π., το ξανάγραψα είναι η προσφορά της Δημουλά στην ελληνική γλώσσα

    ωρίμανση-συμβουλές :

    Οι μπανάνες ωριμάζουν κλεισμένες σε σκούρα σακούλα με φλούδες μήλου ή και μπανάνας

    Τα αχλάδια ωριμάζουν σ’ ένα κουτί με στάρι

    Το κρασί ωριμάζει σε ξίδι !

    Κάποιες οικιγένειες,δεν ωριμάζουν, βρυκολαιάζουν, ας μη τα μπερδεύουμε

  76. Μαρία said

    68
    Λίγα λόγια αλλά αυτό που γράφει ο Παναγ. είχε ακουστεί και τότε, οτι ο Σαρακατσάνος το ίδρυσε το ’92, επειδή ήταν επιθυμία του Γέμτου, επίσης Λαρισαίου.

  77. Pedis said

    + 73 – Να προσθέσω και το εξής: χωρίς τη βάση εισαγωγής το έργο της επιτροπής εξετασεων στην επιλογή των θεμάτων καθίσταται ευκολότερο, απλούστερο και το κυριώτερο τα μέλη της δεν έχουν φόβο και … τύψεις αν βάλουν θέματα (που αποδειχθούν ότι είναι) πιο δύσκολα από προηγούμενες χρονιές και ως εκ τούτου πέσει η γενική βαθμολογια των μαθητών.

  78. Αιμ said

    20, 28. «Μάλλον η σωστή περιγραφή είναι «μεταβατικό επί προσώπων».»

    Ωριμάζουμε και μπανάνες, αβοκάντο ή αχλάδια με ένα μήλο. Άρα και επί καρπών

    65. Αγγελε αυτά που παραθέτεις σημερινά τουλάχιστον βουλγάρικα δεν είναι

  79. Τα πρώτα βουλγάρικα τα δεύτερα ρωσικά. Το επισημαίνει ο Άγγελος.

  80. Αγγελος said

    Αιμ (78), τα αντέγραψα πιστά 🙂 από εδώ. Τώρα, αν ο δράστης του άρθρου δεν ήξερε καλά βουλγάρικα ή αν πρόκειται για αυτόματη μετάφραση, δεν φταίω εγώ. Νόημα πάντως έβγαινε…

  81. … το still water, θα το μετέφραζαν άραγε «ακόμη νερό»; …

    Μπορεί και «απεσταγμένο» καθότι still είναι και η αποστακτική στήλη (distillation column).
    Ιδίως στο Stillwater, Oklahoma.

  82. […] Όπως πορτοκαλί χρώμα έχει η λίστα στην οποία εξακολουθεί να βρίσκεται η Ελλάδα, σύμφωνα με απόφαση των βρετανικών υγειονομικών αρχών, με αποτέλεσμα να ειναι σχεδόν απαγορευτικά προς το παρόν τα ταξίδια για τους Βρετανούς τουρίστες, αφού όσοι επιστρέφουν στη Βρετανία από χώρες της πορτοκαλιάς λίστας θα πρέπει να μπαίνουν σε καραντίνα. Το νέο σκόρπισε απογοήτευση,… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2021/06/05/meze-483/ […]

  83. sarant said

    65και πριν:΄Ώστε Χόμσκι ήταν!

    74 Ίσως πρέπει να αφιερώσουμε άρθρο στο «ανεξαρτήτου».

  84. Πέπε said

    @83

    Όπως και στην επιλεκτική ακλισιά των επιθέτων για χρώματα:

    «χρώματος πορτοκαλί» (όχι πορτοκαλιού), αλλά αλλού λέμε «η πορτοκαλιά ____, τα πορτοκαλιά ____, ο πορτοκαλής _____» παράλληλα προς τα άκλιτα (λιγότερο τα άκλιτα, περισσότερο τα κλινόμενα).

    Τα μελιτζανιά να μην τα βάλεις πια.

  85. Νίκος Μαστρακούλης said

    35β: Λογοτεχνικά ακλόνητο επιχείρημα, άντε τώρα να βρει κάτι ανάλογο ο δικηγόρος των υπερμάχων του πλαγιαρισμού 🙂

  86. sarant said

    84 Ίσως η ακλισιά να έχει επεκταθεί τελευταία (πάντα σε σχέση με χρώματα σε -ί).

    85 Πλάγια μέσα 🙂

  87. Αιμ said

    79, 80. Ουπς, στραβομάρα

  88. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    58 (σταματώ πριν διαβάσω παρακάτω): >>Ελαφρά τη καρδία αποδεχόμαστε την είσοδο σε μια ανώτατη σχολή ενός υποψηφίου με επιδόσεις κάτω από τη βάση

    Επειδή είμαι αναφανδόν υπέρ του να δίνεται η δυνατότητα εισαγωγής στη Γ΄βάθμια εκπαίδευση σε όσο το δυνατόν περισσότερους (με άλλους «κόφτες» σε περαιτέρω στάδια-δεν είναι της ώρας αυτή η συζήτηση κι έχουν εκτεθεί πολλά από αρμοδιότερους), κάθε φορά που βλέπω αυτό το επιχείρημα κάνω τις παρακάτω σκέψεις:
    Έχει ποτέ μετρηθεί στο ποσοστό αυτών των φοιτητών στα ΑΕΙ που εγκαταλείπουν ή που αργούν πάρα πολύ να τελειώσουν, πόσοι μπήκαν με χαμηλό βαθμό και πόσοι με μέτριο ή υψηλό; Στα κο(ω)λέγια γράφονται (όποιοι έχουν τα δίδακτρα) ανεξαρτήτως βαθμολογίας και τελειώνουν με επαγγελματικά ισότιμα, προς ΑΕΙ πλέον,πτυχία!
    Από νομική (και άλλες σχολές) πχ Κύπρου, έχουμε από καιρό πληθώρα νομικών κλπ και είμαι βέβαιη ότι στους κύκλους μας έχουμε όλοι κάποιους μετριότατους μαθητές που επέστρεψαν, ισότιμα πτυχιούχοι, με τους εδώ απόφοιτους.
    Το κορίτσι φιλικής οικογένειας, αριστούχα, πέρασε δικαστίνα τη δεύτερη φορά. Ήδη είχε προλάβει ως δικηγορίνα να δει σε έδρα δικαστή έναν – απολύτως σκράπα συμμαθητή της που πήγε Βουλγαρία για νομικές σπουδές και μετά πέρασε με την πρώτη στο δικαστικό σώμα. Συμπτωματικά είναι γιος δικαστή.
    Αν ενδιαφερόντουσαν πράγματι για την παιδεία και εκπαίδευση όλων παιδιών κι όχι για τις τσέπες των κολεγιαρχών και τις σταδιοδρομίες των εχόντων και κατεχόντων, αλλού θα εστίαζαν κι όχι σε αποκλεισμούς στα 18 και 19 χρόνια.
    Ουφ, τα είπα! κάθε φορά τσιτώνομαι μ΄αυτό το επιχείρημα. 😦

  89. Μαρία said

  90. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    84 Μ΄έχει λωλό το Ερηνάκι
    με το μουσμουλί γοβάκι.

    κρίνος, γιασεμί,
    γαρυφαλλί,
    τριανταφυλλί,
    βυσσινί,
    πορτοκαλί,
    μανταρινί
    παίζαμε το σκοινάκι πριν μισό αιώνα και προσθέταμε όσα μπορούσαμε να βρούμε ώστε να συνεχίζει αυτή που πηδούσε το σκοινάκι αλλιώς έτρεχε κι έβγαινε, ενώ έμπαινε η επόμενη με «κρίνο,γιασεμί, γαρυφαλλί …»

  91. Κιγκέρι said

    Αν και δεν ταξίδεψα ποτέ μ’ αυτόν και τον ξέρω μόνο από τον Θησαυρό της Βαγίας, μου τον θύμισε η κουβέντα για την κλίση ή την ακλισιά των εις -ί χρωματικών:

    Πορτοκαλής Ήλιος

  92. Κιγκέρι said

    Το λινκ:

    https://e-nautilia.gr/portokalis-ilios-to-ploio-pou-afise-epoxi-sti-grammi-tou-saronikou/

  93. voulagx said

    #62 @Ιατρου: Δεν θυμασαι απο τον στρατο το «εξηλεγχθη, εθεωρηθη, κατεχωρηθη»; Κι εγω καταχωρω το θυμαμαι γυμνασιοθεν, κι υστερα ηρθε ο Μπαμπι. Το ‘χουμε συζητησει παλια το θεμα

  94. Γιάννης Ιατρού said

    93: Τα παλιά (όοοοχι τα τόοοσο πολύ παλιά =>τα εις -ίζω😋) τα θυμάμαι, γι αυτό και το -χωρώ. Τα πρόσφατα ξεχνώ ρε συ😉

  95. sarant said

    91 Εγώ είχα ταξιδέψει κάμποσες φορές με τον Πορτοκαλή Ήλιο.

  96. ΚΩΣΤΑΣ said

    «ωριμάζω τη μελέτη», δεν μου κάθεται καλά στο αφτί και στο μάτι.
    Γενικώς αυτοί οι νεολογισμοί και ξενισμοί μού είναι αντιπαθείς.

    …………………………………………………………….

    Το καφενείο υπόγειο και ο καφετζής παντελώς αστοίχειωτος. Μέρος της πελατείας, «η διανόηση,» 😜 άρχισε να παίζει ένα περίεργο λεκτικό παιχνίδι. Απευθυνόταν στον καφετζή με λέξεις – εκφράσεις του τύπου: τέιον, αφέψημα, απεριτίφ, οίνον άκρατον, και οίνον κεκραμένον, αρτίδια, κρέας οπτό, κορασίδες, περιποίηση αιδοίου, πεολειχία… Το τελευταίο ήταν έπαθλο του νικητή στη μπιρίμπα, και το προτελευταίο επίσκεψη στην τουαλέτα.
    Ο μόνος σεβαστός και έμπιστος στο μυαλό του καφετζή ετύγχανε ο υποφαινόμενος. Ερχόταν, λοιπόν, έσκυβε στο αφτί μου και με ρωτούσε εμπιστευτικά.
    – Τι θέλει να πει, κυρ-Κώστα, να με μ@μ@σει;
    Δινόταν οι σχετικές εξηγήσεις και οι παραγγελίες εκτελούνταν χωρίς άλλη κουβέντα.
    Η μόνη του παραφωνία ήταν η πεολειχία. Όταν προκλήθηκε από κάποιον πελάτη να παίξουν μονομαχία μπιρίμπα, με έπαθλο το προαναφερθέν, έγινε ο χαμός στο καφενείο. Κέρδισε ο καφετζής, περιχαρής ανέβηκε πάνω στο τραπέζι και άρχισε να χοροπηδά και να φωνάζει ασταμάτητα, τον έκανα π…, τον έκανα π…, τον έκανα π…
    – Ρε συ, σου έκανε του φωνάζαν οι άλλοι, όχι απαντούσε αυτός, αφού εγώ κέρδισα. Δηλαδή από όλη αυτή τη διδασκαλία, ο φουκαράς, δεν είχε μάθει μόνο την ενεργητική και παθητική φωνή. Όλα τα υπόλοιπα τα κατανόησε πλήρως.

    Ηθικόν δίδαγμα: Καλά είναι να αποφεύγουμε περίτεχνες και περίεργες εκφράσεις ή απομιμήσεις, με μεταφράσεις ξένων εκφράσεων. Επιστροφή στις ρίζες μας. Έστω απλή καθαρεύουσα να για να είμαστε απολύτως σαφείς. Την καταλαβαίνουν και οι πιο αστοιχείωτοι.

    Συγνώμη από τον Νικοκύρη και τις κυρίες για τα άσεμνα. Για τους λοιπούς δεν ισχύει καμία συγνώμη, όλοι είστε χειρότεροι από μένα! 🤪

  97. ΣΠ said

    Το πρόβλημα δεν είναι αυτοί που μπαίνουν με μέσο όρο βαθμολογίας 1,5/20 (δεν το έβγαλα από το μυαλό μου το νούμερο). Το πρόβλημα είναι τα πανεπιστημιακά τμήματα στα οποία μπαίνουν, τα οποία είναι πολύ χαμηλού επιπέδου με αντικείμενο σπουδών χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο. Αυτό οφείλεται αφ’ ενός στην για κομματικούς λόγους ανεξέλεγκτη ίδρυση πανεπιστημιακών τμημάτων σκορπισμένων σε διάφορες πόλεις και κωμοπόλεις με απίθανα αντικείμενα, και αφ’ ετέρου στον καταστροφικό νόμο Γαβρόγλου που έκανε τα ΤΕΙ πανεπιστήμια. Έτσι όπως είναι τα πράγματα, ας μπαίνουν όλοι. Να ενημερώνονται όμως από πριν ότι το πτυχίο που θα πάρουν, αν το πάρουν, θα έχει μηδενική αξία.

  98. Μαρία said

    93, 94
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/06/28/epamera-5/#comment-7892

    Αλλά να μας τη λες με το Μπαμπί!

  99. Παναγιώτης Κ. said

    Το Σάββατο δίνει την άνεση στους σχολιογράφους να εκφραστούν ποικιλοτρόπως χωρίς τον…φόβο ότι είναι εκτός θέματος.
    Ο χρόνος στον οποίο αναφέρομαι, προ κορονοϊού.
    Τόπος, καφέ στην οδό Σοφούλη στη Θεσσαλονίκη.
    Η παρέα περίπου σταθερή και συνάντηση σχεδόν κάθε μέρα. Όλοι αφυπηρετήσαντες και στην τελευταία φάση του επαγγελματικού τους βίου, μισθωτοί.
    (Δύο του Πολυτεχνείου, δύο Φυσικοί ( ο ένας πανεπιστημιακός) και τρεις Μαθηματικοί).
    Ποικίλες συζητήσεις και πολιτικές (ταξικές) βεβαίως.
    Οι απόψεις συγγενείς ως προς την ερμηνεία των πραγμάτων. Κοινός παρονομαστής η υποτιθέμενη διαχρονικώς δυσμενής οικονομική θέση μας, η οποία επιδεινώθηκε στην εποχή των μνημονίων. Ουσιώδεις διχογνωμίες δεν υπήρχαν. Γιαυτό και ένας εξωτερικός παρατηρητής θα μπορούσε να διακρίνει επάνω μας την εφαρμογή του Αισώπειου μύθου » ανθρώπων έκαστος δύο πήρας φέρει…» κ.λπ αφού πάντα μιλούσαμε για το έχειν των άλλων όχι όμως το δικό μας. Πιστοί στη λαϊκή επιταγή σύμφωνα με την οποία «Τα χρήματα και τα κρίματα δεν πρέπει να φανερώνονται».
    Βρέθηκε μια μέρα στην παρέα ένας πρώην βιοτέχνης, παραγωγός κόκκου που χρησιμοποιούν στην παραγωγή πλαστικών. Αυτός προμηθευόταν την πρώτη ύλη από την ΕΚΟ. Ως προς τις σπουδές, πτυχιούχος Πολυτεχνείου.
    Μας άκουσε λοιπόν να συζητάμε οικτίροντας την γενική κατάσταση και κάποια στιγμή ευγενικά παρενέβη λέγοντας:
    «Με συγχωρείτε! Αυτό το αυτοκινητομάνι που βλέπουμε αυτή τη στιγμή, οι πολυκατοικίες απέναντι, τα εξοχικά στη Χαλκιδική και αλλού, τα παιδιά μας που τα σπουδάσαμε με καλές σπουδές και μεταπτυχιακά στο εξωτερικό, η περίθαλψη που απολαμβάνουμε, τα ταξίδια στο εξωτερικό, οι καταθέσεις που έχουμε έστω και λίγες όλοι εμείς, οι ταβέρνες και τα μαγαζιά που γεμίζουμε, η πληθώρα ρούχων και πολλά άλλα και μπράβο μας, όλοι λοιπόν εμείς είμαστε πλουτοκράτες;»
    Μπερδευτήκαμε λιγάκι από την τοποθέτησή του και κάποιος ζήτησε να εξηγήσει τι θέλει να πει.
    Μας είπε ότι η κριτική που κάνουμε είναι παρωχημένη, ίδια και απαράλλακτη εδώ και πολλές δεκαετίες και αφήνουμε έξω από το στόχαστρο της κριτικής αυτούς που πραγματικά πρέπει να ελέγχονται. Για παράδειγμα οι Τράπεζες, τα Πανεπιστήμια και πολλοί άλλοι τομείς που βρίσκονται στο απυρόβλητο.
    Η συζήτηση κάποια στιγμή πήρε τέλος και εμείς με την κανονική σύνθεση την επόμενη μέρα, ενδιαφερθήκαμε να μάθουμε αν έχει καλό όνομα στην πιάτσα.

  100. sarant said

    Πάντως το καταχωρώ το έχει και ο Δημητράκος με τη σημασία της δημοσίευσης.

  101. voulagx said

    #98: Απ’ τον Μπαμπί έμαθα ότι το καταχωριζω ειναι ελληνιστικο άρα ορθότερον.

    #97 Σταυρο, τα ΤΕΙ ειχαν γινει προ Γαβρόγλου τετραετούς φοίτησης, άρα πανεπιστημιακά, κάνω λάθος;

  102. Μαρία said

    100
    Λογικό. Και στο καταχωρίζω το δίνει ως ταυτόσημο.

  103. Alexis said

    Κτγμ ορθώς είναι άκλιτα τα χρώματα σε -ί.
    Ποτέ δεν θα έλεγα π.χ. «τα πορτοκαλιά πουκάμισα»

  104. Γιάννης Ιατρού said

    97: Σταύρο, εδώ βραβεύονται οι άριστοι, τι άλλο να πεις…

  105. Πάντως μια καταχώριση (με γιώτα) ήταν πάντα μια διαφήμιση ή δημοσίευση στις εφημερίδες.

  106. Alexis said

    Το #103 για το #84

  107. ΣΠ said

    101β
    Είχαν γίνει ΑΤΕΙ, Ανώτατα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα. Ο Γαβρόγλου τα έκανε ΑΕΙ και εντάχθηκαν στα πανεπιστήμια. Π.χ., το 2019 το πλήθος των τμημάτων του Πανεπιστημίου Πατρών διπλασιάστηκε.

  108. Μαρία said

    101, 107
    Απο τη δεκαετία του ’90 η φοίτηση είναι 8 εξάμηνα. Η αντίρρηση βρίσκεται στο άρα. Δεν είναι ποσοτικό το θέμα.

  109. ΣΠ said

    104
    Τι «βραβεία» είναι τούτα; Καλά λένε ότι στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις. Παρεμπιπτόντως, δεν ήταν ο Τσαρούχης ο πρώτος που το είπε.

  110. Μαρία said

    105
    Μια και η συζήτηση για τα ΤΕΙ. Πριν απο δεκαριά και βάλε χρόνια διερχόμενες απο Πρέβεζα φάγαμε στην παραλία στο μοναδικό εστιατόριο. Ο μάγειρας, κομμουνιστής το φρόνημα, είχε φοβερό χιούμορ. Όταν τον ρωτήσαμε μεταξύ άλλων πού βρίσκονται τα ΤΕΙ μας έδειξε τη διπλανή καφετέρια 🙂 Ήταν να βγει στη σύνταξη και δεν είχε διάδοχο για το μαγαζί, γιατί ο γιος έγινε γιατρός.

  111. venios said

    Πριν από πολλές δεκαετίες είχα προτείνει να παίρνει κάθε παιδί πτυχίο με τη ληξιαρχική πράξη γεννήσεως ώστε να μπορεί μετά να μαθαίνει.

  112. ΣΠ said

    108
    Τώρα κάποια έγιναν πενταετούς φοίτησης και έγιναν τμήματα μηχανικών, π.χ. Τμήμα Χημικών Μηχανικών Κοζάνης.

  113. Μαρία said

    109
    Για όποιον κάνει την περισσότερη φασαρία στα μκδ.

    Ανάκληση Βραβείου της κα Μυλωνοπούλου Ελένης

    Σε συνέχεια των πρόσφατων αποκαλύψεων που σχετίζονται με τις σπουδές και την επαγγελματική ιδιότητα της κα Ελένης Μυλωνοπούλου, αλλά και της επιστολής του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων προς την κα Μυλωνοπούλου, ανακαλούμε το Βραβείο Ιατρικής Αναγνωρισιμότητας που της απονεμήθηκε το 2020, έως τον έλεγχο της εγκυρότητας των δηλωθέντων σε εμάς στοιχείων για τη συμμετοχή της στο Διαγωνισμό.
    Τα Βραβεία Ιατρικής Αναγνωρισιμότητας επιβραβεύουν την ενεργό ψηφιακή παρουσία των επαγγελματιών του Κλάδου της Υγείας στο Διαδίκτυο.
    Επιφυλασσόμαστε για την άσκηση κάθε νομίμου δικαιώματος μας για τυχόν εξαπάτηση μας από την κα Μυλωνοπούλου για τη συμμετοχή της στα Βραβεία. Δηλώνουμε ότι δεν φέρουμε καμία ευθύνη για τα δηλωθέντα στοιχεία από τους επαγγελματίες, οι οποίοι είναι οι αποκλειστικά υπεύθυνοι για την εγκυρότητα και την ορθότητα των δηλωθέντων στοιχειών.

    Η διοργανώτρια Εταιρεία, Digital Tempo https://medicalrecognitionawards.gr/

  114. Κιγκέρι said

    103: Όμως, Αλέξη, λέμε – και τραγουδάμε «οι θαλασσιές οι χάντρες»! 🙂

  115. 108: Δυο δεκαετίες μετά. Αλλά με τερτίπια πολλές ένα εξάμηνο διπλωματική κι άλλο ένα πρακτική, μέσα στα οκτώ.

  116. Πάνος με πεζά said

    Καλησπέρα σε όλους!
    Επί των μελετών καταρχήν, εκείνο που θέλει να πει ο πρωθυπουργός είναι «επικαιροποιήσαμε τη μελέτη». Γιατί πράγματι ήταν μελετούσα εγώ Βόρεια Άξονα το 1995, μιλούσαμε για 8 μέτρα πλάτος, μία λωρίδα δηλαδή ανά κατεύθυνση,και χωρίς διαχωρισμό των κατευθύνσεων (στηθαίο). Έτσι φτιάχτηκαν αρκετές γέφυρες, και αρκετά χιλιόμετρα δρόμου.
    Φυσικά στις τωρινές συνθήκες, οι μελέτες για το υπόλοιπο κομμάτι ακόμα και αν υπήρχανε, ήταν για τα σκουπίδια.
    Αυτή βεβαίως είναι η μία εκδοχή. Γιατί υπάρχει και άλλη μία.
    Κάθε τέτοια Μελέτη έχει τρεις φάσεις: προμελέτη, προκαταρκτική και οριστική. Αν ο πρωθυπουργός θέλει να πει ότι επιταχύνθηκε η διαδικασία να περάσουν από το πρώτο ή δεύτερο στάδιο στο τρίτο και τελικό, τότε πράγματι ωρίμασε τις μελέτες, και είναι έτοιμες για κατασκευή.
    Δεν μου φαίνεται κακή χρήση στο «ωριμάζω τις μελέτες», είναι το ίδιο σαν να λέγαμε «παλιώνω το κρασί στο υπόγειο», η σε δρύινο βαρέλι κλπ.
    Μου άρεσαν και τα υπόλοιπα μεζεδάκια!

  117. geobartz said

    «θα αφήσουν φέτος έξω από τα ΑΕΙ αρκετές χιλιάδες υποψηφίους που δεν θα πιάσουν τις βάσεις, ντρέπονται λίγο που…..».
    # Τι δουλειά έχουν στα ΑΕΙ αυτοί που «δεν θα πιάσουν τις βάσεις;;

  118. Μαρία said

  119. sarant said

    116 Kαλώς τον Πάνο!

    107 και πριν: Κρίμα που δεν έχω ασχοληθεί με το θέμα, θα είχε αξία ένα άρθρο.

  120. Alexis said

    #114: Ναι, όντως λέγεται και αυτό και διάφορα άλλα, όπως π.χ. «οι χρυσαφιές ανταύγειες»

    #110: Μοναδικό εστιατόριο; Τι εποχή ήρθατε, καταχείμωνο; 🙂
    Πάντως τώρα έχουνε κάνει πρόοδο σε σχέση με τα (πρώην) ΤΕΙ. Βάλανε και πινακίδες «Πανεπιστημιούπολη-University campus» και τέτοια…

  121. Μαρία said

    120
    Αύγουστο. Τα διπλανά ήταν ταβέρνες με κρέατα της ώρας.

  122. ΣΠ said

    120
    Πέρασα πριν από λίγο καιρό από τα πρώην ΤΕΙ Μεσολογγίου και είδα πινακίδα «Πανεπιστήμιο Πατρών».

  123. Πέπε said

    @103

    > Κτγμ ορθώς είναι άκλιτα τα χρώματα σε -ί. Ποτέ δεν θα έλεγα π.χ. «τα πορτοκαλιά πουκάμισα»

    Έτσι διατυπωμένο, μου φαίνεται πολύ παράξενο. Πρώτον:

    Σίγουρα πολλοί λένε «τα πορτοκαλί πουκάμισα», αλλα΄το «δε θα έλεγα ποτέ», που περίπου ισοδυναμεί με το «δεν το αναγνωρίζω, μου φαίνεται ανοίκειο/λάθος» με εκπλήσσει. Εγώ σίγουρα λέω «τα πορτοκαλιά πουκάμισα».

    Δεύτερον, δεν είναι ούτε ορθώς άκλιτα ούτε εσφαλμένως: χρησιμοποιούνται ΚΑΙ ως άκλιτα. Αλλά σαφώς και ως κλιτά. Ήδη αναφέρθηκαν τρ’ια πολύ γνωστά παραδείγματα: τα μελιτζανιά, ο πορτοκαλής ήλιος, οι θαλασσιές οι χάντρες. Με θαλασσιά χάντρα βρίσκω στο γκουγκλ ότι έχει κι άλλα τραγούδια. Θυμάμαι επίσης τον στίχο «ω θάλασσά μου ουρανιά και κύμα μου γαλάζιο», τον σταχτή λύκο από ένα παραμύθι, και φυσικά ένα σωρό κλιτούς τύπους σε απλό λόγο πέρα από απομνημονεύσιμα αποσπάσματα.

    Η γραμματική του Δημοτικού βασικά τα κλίνει κανονικά, και από κάτω προσθέτει: «Μερικά επίθετα σε -ης σχηματίζουν και άκλιτο τύπο σε -ί: π.χ. η πορτοκαλί φούστα, ο βυσσινί τοίχος». http://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2009/Grammatiki_E-ST-Dimotikou_html-apli/index_C7a4.html

    Του Γυμνασίου πάλι είναι άλλης άποψης: αποκλειστικά κλιτά (κλίνει ως παράδειγμα το χρυσαφής και προσθέτει «Σύμφωνα με το χρυσαφής-χρυσαφιά-χρυσαφί κλίνονται τα βυσσινής, θαλασσής, ουρανής, πορτοκαλής, σταχτής κ.ά.»), και με την παράξενη σημείωση «Στην αιτιατική πληθυντικού του χρυσαφής εμφανίζεται σπάνια και μόνο σε τυπικό ύφος β´ τύπος σε-είς (χρυσαφείς)» – από το οποίο εγώ καταλαβαίνω ότι αυτό ισχύει μόνο για το χρυσαφής, όχι για τα βυσσινής κλπ. Προσωπικά αμφιβάλλω αν το έχω ακούσει είτε για το χρυσαφής είτε για άλλο. http://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2334/Grammatiki-Neas-Ellinikis-Glossas_A-B-G-Gymnasiou_html-apli/index_C_03.html

    Το πόσο ανταποκρίνονται οι δύο αυτές περιγραφές στην πραγματικότητα είναι ίσως συζητήσιμο. Αλλά πάντως ένα μέρος της πραγματικότητας (ότι υπάρχουν και οι κλιτοί τύποι) το έχουν πετύχει.

  124. voulagx said

    #108: Κατι θυμάμαι από τη σύμβαση της Μπολόνιας, αν η φοίτηση είναι πάνω από 3 έτη τότε οι σχολές θεωρούνται πανεπιστημιακές, κάνω λάθος;

  125. Πέπε said

    Πιστεύω (κι εγώ – το είπε κι ο Sarant νομίζω) ότι παλιότερα ήταν πλήρως κλιτά και ότι η διτυπία προέκυψε αργότερα, με σημερινή τάση για επικράτηση του άκλιτου. Γιατί όμως;

    Το πρώτο που παρατηρεί κανείς είναι ότι πρόκειται για ένα κλιτικό πρότυπο που αφορά αποκλειστικά επίθετα για χρώματα. Διερωτώμαι λοιπόν αν έχει παίξει κάποιο ρόλο το γεγονός ότι άλλα επίθετα για (άλλα) χρώματα είναι σε σημαντικό ποσοστό ξένες άκλιτες λέξεις: ροζ, μπεζ, καφέ, γκρι, μπλε, χώρια βέβαια όλες οι εξειδικευμένες αποχρώσεις, βεραμάν κλπ.

    Όπως επίσης και το γεγονός ότι μεταξύ όσων κλίνονται έτσι (σαν τον χρυσαφή), τα οποία βέβαια σημαίνουν «στο χρώμα του …» [χρυσαφιού, ουρανού, θάλασσας κλπ.], πολλά αναφέρονται σε καρπούς, οπότε υπάρχει και ουσιαστικό σε -ιά που δηλώνει το φυτό (η μελιτζανιά, η πορτοκαλιά, η βυσσινιά…). Ίσως το γλωσσικό αισθητήριο να ήθελε να αποσαφηνίσει ότι δεν αναφερόμαστε στο φυτό.

  126. eran said

    Νομίζω ότι είναι δυο διαφορετικές κουβέντες: αν πρέπει να μπει ελάχιστη βάση εισαγωγής (που είναι συζητήσιμο προφανώς) και αν πρέπει να μπει φέτος ελάχιστη βάση εισαγωγής (που είναι απαράδεκτο). Όχι γιατί φέτος η σχολική χρονιά είναι αυτή που είναι αλλά γιατί είναι ανήθικο να αλλάζεις τους κανόνες του παιχνιδιού όταν έχει ήδη ξεκινήσει το παιχνίδι.
    Οι είκοσι χιλιάδες μαθητές και μαθήτριές μας που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στη γκρίζα ζώνη είναι πιθανό να είχαν κάνει άλλες επιλογές σε σχέση με την προετοιμασία, τις προτιμήσεις κατευθύνσεων, τα φροντιστήρια, το μέλλον και τη ζωή τους τέλος πάντων. Ενδεικτικά: γιατί να ξοδέψει ο έρμος γονιός ένα χ ποσό για προετοιμασία των πανελλαδικών τζάμπα και βερεσέ, όταν με αυτά θα είχε σίγουρα καλύψει το κόστος ενός ή και δύο ετών σε ένα ιδιωτικό ΙΕΚ, Κολλέγιο και μες στο σπίτι του κιόλας. Και χωρίς αγωνία και αγχολυτικά. Γιατί σε όλα αυτά μπαίνεις κύριος και με βαθμό 1,7 – όχι μόνο στον Πύργο.

  127. sarant said

    123 Xρυσαφείς!!

  128. Πέπε said

    127

    Στην αρχή κι εγώ έτσι είπα. Το «αμφιβάλλω αν το έχω ακούσει» είναι διόρθωση από αρχικό «κατηγορηματικά δεν το έχω ακούσει» ή κάτι παρόμοιο.

    Καθώς το σκεφτόμουν στην πορεία, μπορεί και να το ‘χω ακούσει τελικά. Αν υπολογίσουμε ότι όλη η υπόλοιπη κλίση ταυτίζεται ακουστικά με την κλίση επιθέτων όπως ο βαρύς (ο βαρύς του βαριού, η βαριά, το βαρύ, οι βαριοί αλλά και βαρείς…), μπορεί να ‘χει λειτουργήσει κάποια αναλογία.

    (Βέβαια, αν βάλουμε στο παιχνίδι το «οι βαρείς», να βάλουμε και το «του βαρέος». Μεζεδάκια πορτοκαλέος τύπου…)

  129. Μαρία said

    127
    Κατα το σαφείς. Πού τον συνάντησε αυτόν τον τύπο ο Φόνης αποτελεί μυστήριο, που δεν μπορεί και να μας το λύσει!

  130. Πέπε said

    χρη σαφείς είναι τους κανόνας

    ο χρυσαφής κανόνας

    https://en.wikipedia.org/wiki/Golden_Rule

  131. Πέπε said

    Και όμως, ο θείος ξέρει περίπου 115 άτομα που λένε «χρυσαφείς». Ένα ενδεικτικό παράδειγμα:

    > Η μέτρια λεμονί με χρυσαφείς τόνους όψη, δίνει διαδοχή σε μιά έξοχη, ηδονικά γαργαλιστική μύτη.

    (Κάθε άλλος ενδιαφερόμενος μπορεί να γκουγκλάρει τους λεμονείς, τους καφετείς και τους κομοδινείς και να μας ενημερώσει σχετικά. Όχι όλα εγώ!)

  132. Πέπε said

    Απροπό, θεωρώ χρέος μου να αναφέρω ότι το παραπάνω παράθεμα προέρχεται από οινογνωστικό κείμενο, από το οποίο αρύομαι (ενδεικτικά πάντα) άλλο ένα απόσπασμα:

    > …η επίγευση, σίγουρα δεν φτάνει μέχρι το Βλαδιβοστόκ, αλλά παρουσιάζει ωραία στοιχεία με την ίσα διαφαινόμενη τανικότητα να δείχνει γιατί χρειάζεται η προζυμωτική εκχύλιση

    Και από τον ίδιο ιστότοπο όπου και το κάτωθι:

    Πάνω από μέτριο λεμονί.
    Ιδιαίτερη, σχεδόν σοφιστικέ μύτη spicy κίτρινων λουλουδιών και βοτάνων, κίτρινων φρούτων μήλου γκόλντεν και κυδωνιού, με ελαϊκές μνήμες και επίπαση κουρκουμά, σαφράν και καρδάμωμου.

    Ιδιαίτερο συνεχίζει και στο στόμα, με διαρκή προσωπικότητα και έτοιμο, ώριμο γιά την ηλικία του.
    Σπιρτόζικη ελαϊκή υπόνοια είναι παρούσα και εδώ, spicy αλλά όχι ακραία πικάντικη, ενώ στοιχεία κάπαρης, σχοινόπρασου και κύμινου, πασπαλίζουν το αναμφισβήτητα κυδωνάτο φρούτο.Μέτριος, συγκροτημένος όγκος με λίγο παραπάνω από μέτρια οξύτητα, ενώ μετά τον μέσο ουρανίσκο, αντιληπτά ορυκτά στοιχεία κιμμωλίας.

    Η επίγευση πολύ ικανοποιητική, προσεγγίζει το σχεδόν μακρύ όριο, με ορυκτά και τα κίτρινα-πράσινα spicy μπαχαρικά του ουρανίσκου να εμπεδώνονται με σαφήνεια.

    Θέλω να πω, προφανώς πρόκειται για ποιητικούς τύπους.

  133. Pedis said

    Σε όλον τον κόσμο τα πανεπιστήμια είναι ή γίνονται με ταχείς ρυθμούς μαγαζιά. Προσέλκυση φοιτητών-πελατών με όπεν ντέιζ, πρόσκληση των μαθητών των σχολείων της γεωγραφικής περιφέρειας στο πανεπιστήμιο με διάφορες αφορμές, εκλαϊκευτικές δραστηριότητες οργανωμένες και γι αυτό το σκοπό, δηλ. της άντλησης από τη δεξαμενή των ενδεχόμενων νέων εγγραφών κοκ.

    Σε αυτό το πλαίσιο ένας από τους ρόλους του «3+2» είναι να δίνεται ένα πτυχίο σε όσους γράφτηκαν σε μία σχολή και με τα χίλια ζόρια (επειδή μπορεί να τους καλύπτει οικονομικά η οικογένεια τους) δεν εγκαταλείπουν και τελικά παίρνουν το τρίχρονο πτυχίο ως απόδειξη, έστω, για τα χρήματα που διέθεσαν.

    Αυτό συμφέρει και τα πανεπιστήμια που προσκαλούν έτσι πελάτες/φοιτητές χωρίς ή με παιδαριώδεις «φιλικές» εξετάσεις «αυτοβαθμολόγησης», έχουν έσοδα από τα δίδακτρα + άλλες πληρωμές/»παράβολα» κατά τη διάρκεια των σπουδών των φοιτητών τους, όπως επίσης λαμβάνουν και επιχορηγήσεις + νέες ακαδημαϊκές θέσεις (και) στη βάση του ποσοστού των ενεργών φοιτητών, το οποίο ποσοστό το κάθε τμήμα έχει όφελος να το κρατάει υψηλό με πολλούς τρόπους όπως λ.χ. με ελαστικότητα στις εξετάσεις, με δυνατότητα διαφοροποίησεων στις επιλογές του προγράμματος σπουδών εντός του ιδιου Τμήματος κά.

    Αυτά για το «3». Το «+2» είναι για όσους θα κατάφερναν έτσι κι αλλιώς να τελειώσουν τις πανεπιστημιακές σπουδές επειδή ήταν ως επί το πλείστον προετοιμασμένοι ως μαθητές, διατηρούν το ενδιαφέρον τους ως φοιτητές κι έχουν διαθεση για μελέτη.

    Απαιτητική Σχολή χωρίς κάποιο παραδοσιακό όνομα στην πιάτσα, χάρη στο οποίο μπορεί να αντλεί εγγραφές φοιτητών πέρα από την περιορισμένη του γεωγραφική θέση, θα μείνει χωρίς ικανοποιητικό αριθμό φοιτητών και θα έχει τελικά πρόβλημα επιβίωσης.

    Ο Ελληνικός δρόμος προς τη μαγαζοποίηση αποτελεί, όπως συμβαίνει συχνά και σε άλλα προβλήματα «μοντερνοποίησης» της χώρας, ειδική περίπτωση. Η λεγόμενη και ψευδεπίγραφη (και λαϊκίστικη) ανωτατοποίηση των ΤΕΙ ήταν ένα από τα κόλπα. Μα ένα από τα βασικά κόλπα είναι η μόνιμα πενιχρή χρηματοδότηση για σωστές έρευνα και διδασκαλία σε συνδυασμό και σε δυσαναλογία με τον αριθμό των εισακτέων. Η μαγαζοποίηση του ελληνικού πανεπιστημίου έχει σχεδιαστεί να ολοκληρωθεί μέσω του εξοντωτικού εκφυλισμού του, φυσικά, με ευθύνη και πρωτοβουλία της πολιτικής ηγεσίας εδώ και τρεις δεκαετίες.

  134. ΓΤ said

    120@

    περά στο πέρα campus

  135. Πέπε said

    Α, να κι ο ΓΤ. Φίλε μου ‘χουν λείψει τα σχόλια στο κλασικό ύφος που είχες λανσάρει. Αν ξαναρχίσεις να γράφεις τέτοια δε θα μπορέσω βέβαια να ανταποδώσω τα όμοια, όπως θα όφειλα κανονικά, αλλά για να μην έρχομαι τελείως με άδεια χέρια μπορώ να ανεβάζω οινοκριτικές σαν την #132. Δεν είναι το ίδιο, αλλά είναι κάτι…

  136. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο πορτοκαλής κλόουν έγραφαν για τον Τραμπ

    103 >>Ποτέ δεν θα έλεγα π.χ. «τα πορτοκαλιά πουκάμισα»
    Ούτε μαβιά σύννεφα; 🙂

    Η δύναμη του πορτοκαλιού χρώματος στη ζωή του ανθρώπου
    https://fahrenheitmagazine.com/arte/plasticas/bagyi-aung-soe-el-padre-del-arte-moderno-birmano
    (Αλλού γράφει -πορτοκαλιά μαξιλάρια)

  137. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    132 >>από οινογνωστικό κείμενο
    κι ένα από μανιταρογνωστικό 🙂

    Τις καφετιές με μελιούς τόνους, ή βαθύχρωμες που σχηματίζουν κλίμακα, με σχεδόν παράλληλες νευρώσεις τις ονομάζουμε Morchella elata.
    (…)
    Αυτές που έχουν βιολετιούς τόνους, Morchella elata var. purpurascens
    (…)
    Τις καφετιές-σκωριόχρωμες που αργότερα γίνονται ξανθιές Morchella vulgaris
    http://manitarilesvos.blogspot.com/2009/03/blog-post_2064.html

  138. Γιάννης Κουβάτσος said

    Στο παρακάτω λινκ, ενώ εξηγεί κατατοπιστικά πώς κλίνονται αυτά τα έγχρωμα επίθετα, ξεφεύγει και μια ακλισιά, δείχνοντας ότι το πράγμα δεν είναι και τόσο απλό:
    «Η Ελένη έφτιαξε μια βυσσινί τούρτα σε σχήμα καρδιάς.»
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://open.books4languages.com/greek-b1-grammar/chapter/%25CE%25B5%25CF%2580%25CE%25AF%25CE%25B8%25CE%25B5%25CF%2584%25CE%25B1-%25CF%2583%25CE%25B5-%25CE%25AE%25CF%2582-%25CE%25B9%25CE%25AC-%25CE%25AF/&ved=2ahUKEwjVou7XnYLxAhWMmBQKHaFbC8AQFjAAegQIAxAC&usg=AOvVaw1JZ-iYDtI5n85_709NGN6b&cshid=1622955959754

  139. Γιάννης Κουβάτσος said

    138:Βέβαια, περιλαμβάνει και μια σημείωση:
    «Μερικά επίθετα σε -ης σχηματίζουν και άκλιτο τύπο σε -ί π.χ η πορτοκαλί φούστα, ο βυσσινί τοίχος.» Αλλά γιατί μερικά και όχι όλα; Αυτό δεν μας το διευκρινίζει.

  140. Alexis said

    #139: Όλα μπορούν να σχηματίσουν και άκλιτο τύπο, γιατί στον άκλιτο τύπο υποννοείται πάντα η φράση «χρώματος Χί»
    Αν ο Νικοκύρης στον σημερινό τίτλο αντί για «Μεζεδάκια χρώματος πορτοκαλί» έγραφε «Πορτοκαλί μεζεδάκια» αυτό το «πορτοκαλί» θα το εκλαμβάναμε ως άκλιτο τύπο, αλλά είναι ουσιαστικά το ίδιο πράγμα.

    Το «Η Ελένη έφτιαξε δυο τούρτες βυσσινιές» του παραδείγματος εγώ δεν θα το έλεγα ποτέ. Μου ακούγεται τραβηγμένο απ’ τα μαλλιά, απλώς για να δείξει ότι το επίθετο κλίνεται.

  141. dryhammer said

    140. Και «Πορτοκαλιά μεζεδάκια» να έγραφε, αποκλείεται κάποιος που έχει πιει καφέ να τα μπλέξει με τα πορτοκάλια. Αν βέβαια έγραφε «πορτοκαλίστικα» θα καταλαβαίναμε πως μιλάει για πορτοκαλισμούς.

  142. Πέπε said

    140

    Όλα μπορούν να σχηματίσουν και άκλιτο τύπο, αλλά ο λόγος δεν είναι αυτός. Όταν λέμε «χρώματος Χ» το Χ είναι γενική ενικού του ουδετέρου, π.χ. χρώματος πράσινου.

    Να υποθέσουμε ότι εννοείται «σε χρώμα Χ»; Αυτό στέκει κάπως παραπάνω, αλλά και πάλι δε με πείθει. Το «σε» για τα χρώματα είναι σχετικά πρόσφατος νεολογισμός προερχόμενος από διάφορους πωλητές (π.χ. ρούχων: το έχω σε λευκό και σε μπεζ / αυτοκινήτων: βλ. το γνωστό ανόητο ανέκδοτο με το σιμπιζάκι), και άλλωστε γιατί ένα τέτοιο σχήμα να οδηγήσει σε ακλισιά μόνο αυτά τα επίθετα κι όχι και όσα κλίνονται αλλιώς, άσπρο, μαύρο κλπ.;

  143. dryhammer said

    142 > …το γνωστό ανόητο ανέκδοτο με το σιμπιζάκι…
    Υπάρχει και άλλο ανόητο ανέκδοτο με χρώμα αυτοκινήτου, όπου ο κάτοχος ζητάει να μαντέψουν το χρώμα κι όποιος το βρει κερδίζει βόλτα, με βοήθεια πως το χρώμα αρχίζει από «τ». Κι εδώ έχουμε α) την κρητική εκδοχή «τσίτρινο» και β) τη γύφτικη -μπαρδόν τη Ρομά- «ταλασσί»

  144. sarant said

    132 Έπος είναι αυτά!

    140 Δυο τούρτες βυσσινιές ίσως όχι, αλλά δυο βυσσινιές τούρτες;

    143 Να που δεν το ήξερα

  145. Αυτό, καλέ, με το μοναδικό εστιατόριο της Πρέβεζας, τι αστείο είναι; Μήπως έτρωγε και ο Καρυωτάκης στο μέσα μέρος;
    Μα έχουν κατακλει(υ)στεί οι δρόμοι και τα πεζοδρόμια της πόλης από τα τραπεζοκαθίσματα έξω…

  146. Πέπε said

    144

    Επικός τύπος λοιπόν οι χρυσαφείς.

    Όσο για τις τούρτες, μου φαίνεται κάπως κουλό παράδειγμα (ποιος περιγράφει τούρτες με βάση το χρώμα;), αλλά αν ήταν δυο βυσσινιές φούστες, γιατί όχι;

  147. ΣΠ said

    131
    Να και οι καφετείς
    https://www.google.com/search?q=%22%CE%BA%CE%B1%CF%86%CE%B5%CF%84%CE%B5%CE%AF%CF%82%22&sxsrf=ALeKk024n864qhwIDkf02r1Quguco00qHg%3A1622933509431&ei=BQC8YLXpGfzggwfNpYzQCQ&oq=%22%CE%BA%CE%B1%CF%86%CE%B5%CF%84%CE%B5%CE%AF%CF%82%22&gs_lcp=Cgdnd3Mtd2l6EAMyBAgjECc6BwgAEEcQsANQ9WhYzIgBYI6NAWgBcAJ4AIABdogBzQKSAQMwLjOYAQCgAQGqAQdnd3Mtd2l6yAEIwAEB&sclient=gws-wiz&ved=0ahUKEwj1_8q6yoHxAhV88OAKHc0SA5oQ4dUDCA0&uact=5

  148. dryhammer said

    Λες και χάθηκαν «τους καφεδιούς -τις καφεδιές – τα καφεδιά» [όμοια κι ο χρυσαφής – οι χρυσαφιοί κλπ]

  149. sarant said

    147 Σου λέει, αφού ο διετής κάνει «οι διετείς», έτσι και ο καφετής κάνει «οι καφετείς»

  150. Πέπε said

    148
    Δε χάθηκαν, αντιθέτως υπερισχύουν συντριπτικά. Ωστόσο κάποια από τα παραδείγματα και με τους καφετείς και με τους χρυσαφείς φαίνονται να είναι γραμμένα με φυσικότητα, ανάμεσα σε άλλα βέβαια που εμφανώς είναι γραμμένα με την αγωνία του σωστού (που πάντα οδηγεί σε λάθη).

  151. Alexis said

    #145: Χα, χα, ναι αυτό που έτρωγε κι ο αστυνόμος του ποιήματος «για να ζυγίσει μια ελλιπή μερίδα» 😆

  152. dryhammer said

    150. Γνώμη μου ως άσχετου περί τα φιλολογικά:
    Σε κάτι το τόσο ρευστό όπως η ομιλούμενη γλώσσα, η αγωνία του σωστού είναι σαν να θες να βαλσαμώσεις τη θάλασσα. [Το πολύ πολύ να καταγραφεί το ενσταντανέ μιας στιγμής]

  153. Πέπε said

    152

    Ε πες τα σε μερικούς από τη σελίδα του #147!

    > κοκκινωπούς, πορφυροκόκκινους ή καφετείς ελαιόκαρπους που συλλέγονται πριν από την ολοκλήρωση της ωρίμανσης…

    Βάζω στοίχημα ότι αυτός ο άνθρωπος στο χωριό του δεν έχει άλλη κουβέντα παρά τις ελιές από το πρωί μέχρι το βράδυ. Έτσι τα λέει;

  154. ΣΠ said

    Βλέπω ότι όλοι εδώ γράφουν «ωρίμανση». Αντιγράφω σχόλιο από το Λεξικό Μπαμπινιώτη:

    ωρίμαση ή ωρίμανση; ωρίμαση – ωριμότητα. Συχνά χρησιμοποιεί-
    ται ο τ. ωρίμανση αντί τού κανονικού τ. ωρίμαση, που επιβάλλει η
    παραγωγή τής λ. από ρήμα σε -άζω, το ωριμάζω. Ήτοι: ωριμάζω –
    ωρίμαση, όπως εκφράζω – έκφραση, εξετάζω – εξέταση, εκγυμνάζω
    – εκγύμναση, εστιάζω – εστίαση, εκδικάζω – εκδίκαση, παρουσιάζω
    – παρουσίαση, επιβιβάζω – επιβίβαση κ.τ.ό. Για να έχουμε
    ουσιαστικό σε -ανση (*ωρίμανση λ.χ.), πρέπει να έχουμε ρήμα σε
    -αίνω: σημαίνω – σήμανση, θερμαίνω – θέρμανση, λιπαίνω – λί-
    πανση, ρυπαίνω ~ ρύπανση, ξηραίνω – ξήρανση, υφαίνω – ύφανση,
    λειαίνω – λείανση κ.τ.ό. Αλλά ρήμα *ωριμαίνω δεν υπάρχει! Αρα
    ωρίμαση και όχι ωρίμανση.
    Το ωρίμαση διαφέρει επίσης από το ωριμότητα. Το ωρίμαση δηλώ-
    νει την κατάσταση που έρχεται ως αποτέλεσμα τού ωριμάζω, ενώ
    το ωριμότητα δηλώνει την ιδιότητα, ό,τι χαρακτηρίζει τον ώριμο,
    από όπου και παράγεται. Αρα ωριμάζω – ωρίμαση (κατάσταση),
    ώριμος – ωριμότητα (ιδιότητα): Η ωρίμαση των καρπών απαιτεί
    ορισμένο χρόνο – Μας έκανε εντύπωση η ωριμότητα τής σκέψης
    του σε τόσο μικρή ηλικία.

  155. Pedis said

    «Το “συστημικό” δέσιμο της εγκληματικής οργάνωσης με θεσμούς της ελληνικής πολιτείας και η αμεριμνησία των τελευταίων αποτέλεσε το κρίσιμο συστατικό για τα πογκρόμ της Χρυσής Αυγής» είχε σημειώσει ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, Διευθυντής του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας.

    Το δίλημμα του δημοσιογράφου: Να αναπαράγω χυδαίες τοποθετήσεις ή τους δίνω αξία;

  156. Μαρία said

    155
    Γιατί τη μαύρισες την αμεριμνησία;

  157. ΣΠ said

    156
    Μαρία, πώς μπορώ να πάρω πιστοποιητικό εμβολιασμού;

  158. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Σε κάτι το τόσο ρευστό όπως η ομιλούμενη γλώσσα, η αγωνία του σωστού είναι σαν να θες να βαλσαμώσεις τη θάλασσα.»
    Πολύ ωραίο και στην ουσία του και στη διατύπωσή του.👍

  159. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Μη λέτε χάκερ και χακάρω, να λέτε δικτυοπειρατής και δικτυοπειρατεύω, ώστε να καταλαβαίνουν και οι πιο ηλικιωμένοι» συστήνει ο Μπαμπινιώτης στην εκπομπή του και προκαλεί ρίγη ενθουσιασμού στη γλωσσοπροσκυνήτρια μαθήτριά του.

  160. Μαρία said

    157
    Αν ρωτάς για το ευρωπαϊκό https://eudcc.gov.gr/start/ ή https://www.gov.gr/ipiresies/ugeia-kai-pronoia/koronoios-covid-19/greencertificate
    Εγώ, για να το βγάλω κι αυτό και το προηγούμενο, άλλαξα μπράουζερ.

  161. ΣΠ said

    160
    Ευχαριστώ.

  162. Pedis said

    # 156 (155) –

    Πρώτον, διότι αυτό που λέει ο Σ. για το «“συστημικό” δέσιμο της εγκληματικής οργάνωσης με θεσμούς της ελληνικής πολιτείας» είναι σε λογική αντίφαση με την «αμεριμνησία [των θεσμών]» (όπως καταλαβαίνει την έννοια της λέξης).

    Δεύτερον, η «αμερημνησία» (όπως την καταλαβαίνει ο Σ.) ως περιγραφή του φαινομένου, αν δεν είναι ψευδής, τουλάχιστον, δεν είναι αληθής.

    Τρίτον, κατά Μπαμπίς:

  163. Pedis said

    «αμερημνησία» -> «αμεριμνησία»

  164. Μαρία said

    162
    Οκ, τη χρησιμοποιεί σαν συνώνυμο της αδιαφορίας. Αντίφαση δεν βλέπω. Αδιαφόρησαν λόγω του δεσίματος.
    Τη λέξη την έμαθα στην εφηβεία μου απ’ τον Ελύτη: Ο έρωτας/Το καράβι του/Κι η αμεριμνησία των μελτεμιών του 🙂

  165. Pedis said

    # 164 – Καλά, τότε πρόκειται για » αδιαφορία με συστημικό δέσιμο», και επίσης να δεχτώ ότι ο Σ. που είναι παιδί ευαίσθητο και μορφωμένο επηρεάστηκε στην επιλογή της λέξης εμπνευσμένος από τον Ελύτη …🤔 🤭 😅

  166. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τρεις αγγέλοι ζωγραφίσαν
    Με κραγιόνια βυσσινιά
    Παράπονο
    Τα φτεράκια τους πουλήσαν
    Και καθίσαν στη γωνιά

  167. Alexis said

    #154: Ανάλογο λάθος (πιο σπάνιο) κάνουν μερικοί λέγοντας «δίχτυ σκίανσης»

  168. Α. Σέρτης said

    166
    Ρίχτα ρε Γιώργο!
    https://www.avgi.gr/politiki/214932_treis-aggeloi-zografisan-me-krasionia-byssinia

  169. Α. Σέρτης said

    166.
    Ρίχτα ρε Γιώργο!
    https://www.avgi.gr/politiki/214932_treis-aggeloi-zografisan-me-krasionia-byssinia

  170. Μαρία said

  171. sarant said

    168-9 Ποιος το (υπο)γράφει αυτό; Και γιατί «κρασιόνια» στον τίτλο;

  172. Α. Σέρτης said

    Έλεγα πως το γράψιμο του Κοροπούλη είναι αναγνωρίσιμο από μίλια μακριά…

  173. sarant said

    Δίκιο έχεις.

  174. Οι άριστοι το κάνουν καλύτερα

  175. Μαρία said

    174
    Και χημικοί απ’ το παράθυρο. Πρέπει να έχουμε μεγάλη έλλειψη.

  176. voulagx said

    #174 Σταζυμπο, ποια ειναι η διαφορα μεταξυ Σχολης και Τμηματος;

  177. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    168 !
    175 ε ναι έλλειψη ,αφού πάνε και γίνονται μεταφραστές μετά! 🙂

  178. sarant said

    174 Μπα; Άλλο πάλι και τούτο!

  179. Μαρία said

  180. Pedis said

  181. Pedis said

    Στην πραγματικότητα, μιζέρια και ξεφτίλα:

    Οι εκθεσιακοί χώροι της Εθνικής Πινακοθήκης, στο ανακαινισμένο της κτήριο επί της οδού Βασιλέως Κωνσταντίνου 50, ανοίγουν για το κοινό την Παρασκευή 14 Μαΐου 2021.

    Ωράριο λειτουργίας:
    Δευτέρα, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή 10.00 – 18.00. Έκδοση εισιτηρίων έως 17.00
    Τετάρτη 10.00 – 21.00 . Έκδοση εισιτηρίων έως 20.00
    Τρίτη κλειστά

    Γενική είσοδος: 10€

    Μειωμένο εισιτήριο: 5€ Φοιτητές, Άτομα άνω των 65 ετών

    Δωρεάν:

    Κάτοχοι καρτών Ανεργίας
    Κάτοχοι καρτών ICOM, AICA, ΥΠ.ΠΟ
    Φοιτητές Ανωτάτων Σχολών Καλών Τεχνών
    Παιδιά κάτω των 12 ετών
    Άτομα με ειδικές ανάγκες και οι συνοδοί τους.

    Άτομα που υπηρετούν στις Ένοπλες Δυνάμεις.

    Από 1 Νοεμβρίου έως το τέλος Μαρτίου, την πρώτη Κυριακή του μήνα


    https://www.nationalgallery.gr/el/episkepsi.html

  182. Pedis said

    Δηλαδή, δωρεάν είσοδος μια φορά το μήνα ούτε κάν π.χ. σε όλους τους φοιτητές, μαθητές, νέους κάτω από τα 18, πολύτεκνους κλπ.

    Εδώ, ακόμη και το Μουσείο του Βατικανού, ποιο; ένα από τα πιο επισκέψιμα μουσεία του κόσμου που είναι ιδιοκτησία μίας από τις αισχρές
    κατηγορίες φραγκοφονιάδων και πλυντηριάδων του διεθνούς μαύρου χρηματος, την τελευταία Κυριακή κάθε μήνα ήταν ελεύθερα (προ κόβιντ, τωρα βρήκαν την ευκαιρία να αναστείλουν το μέτρο) για *ΟΛΟΥΣ* τους επισκέπτες.

  183. Pedis said

    Ας δούμε δύο άλλα παραδείγματα:

    Museo Reina Sofia (καλλιώρα «Προίκα στην Παιδεία κι όχι στη Σοφία»)

    https://www.museoreinasofia.es/en/visit/opening-hours-and-ticket-prices

    Εκτός των άλλων διευκολύνσεων, προβλέπεται δωρεάν είσοδος στις παρακάτω κατηγορίες:

    Free admission with accreditation

    Tickets are collected at the Museo ticket offices upon submitting the official accreditation document that is valid for each case. This must clearly show the expiry date.

    All visitors that are able to accredit this condition can benefit, regardless of their nationality.

    Should documents not include a photograph, an ID card or passport must be shown.

    – Children and youth under the age of 18
    – People over the age of 65
    – Students aged 25 and under (for international students is recommended to show the ISIC card)
    – Journalists
    – Holders of youth card or equivalent document
    – Disabled people. A person accompanying the disabled person will be entitled to a free ticket when their assistance is required to facilitate the visit (this condition should be stated on the disability card and/or official document expended by the relevant public authority)
    – Persons who are officially unemployed
    – Teachers (foreign teachers are encouraged to show international teacher card ITIC)
    – Families comprised of one or more adults and three children (or two, if one of them is disabled), on the same official large family card
    – Official tour guides
    – Staff employed by any of the museums attached to the Ministry of Education, Culture and Sport of Spain
    – Royal Board of Trustees of Museo Reina Sofía
    – Fundación Museo Reina Sofía
    – Royal Association of Friends of Museo Reina Sofía
    – Donors of cultural assets to Museo Reina Sofía
    – Cultural volunteers at Museo Reina Sofía
    – Member institutions of L’ Internationale confederation
    – Members of the following associations and institutions:

    (λίστα με καμιά 25αριά).

    Museo Prado

    https://www.museodelprado.es/en/visit-the-museum

    – Free access
    Monday to Saturday, from 6 PM to 8 PM
    Sundays and holidays, from 5 PM to 7 PM

  184. ΣΠ said

    174
    Το πέμπτο Τμήμα Χημ. Μηχ.
    1925 ΕΜΠ
    1972 ΑΠΘ
    1978 Πάτρας
    2019 Δυτ. Μακεδονίας (Κοζάνη)
    2021 Κρήτης

  185. Μαρία said

    184
    Γι’ αυτό η γειτόνισσά μου του ΑΠΘ βιοπορίζεται κάνοντας ιδιαίτερα σε μαθητές λυκείου.

  186. Μαρία said

    182
    Και παλιά που τις Κυριακές η είσοδος στα μουσεία ήταν τζάμπα, δεν είδα και τίποτα ουρές. Το θέμα είναι δευτερευόντως οικονομικό, είναι θέμα κουλτούρας.

  187. Μαρία said

  188. Pedis said

    # 186 – Ωραίο επιχείρημα, Μαρία!? 🤔

    Όπως έχω ακούσει, παρόμοιου στυλ επιχείρημα είχε χρησιμοποιήσει η κυβέρνηση του Μητσοτάκη σένιορ στις αρχές των νάιντιζ για να καταργήσει το πασοκικό μέτρο της ελεύθερης εισόδου των Ελλήνων πολιτών στους αρχαιολογικούς χώρους.

    Δηλ. αφού το μέτρο της δωρεάν εισόδου, όπως ισχυρίστηκαν, δεν επέφερε αύξηση της επισκεψιμότητας (άγνωστο πώς μετρήθηκε, αφού αν είναι σωστές οι πληροφορίες μου, πολλές φορές, δεν κοβόταν καν εισιτηριο για τους Έλληνες επισκέπτες), τότε ας επιβληθεί αντίτιμο … με σκοπό μάλλον να παρατηρηθεί αυξηση επισκεπτών, ξέρωγώ. 🥴

  189. Pedis said

    https://www.smb.museum/en/plan-your-visit/prices-tickets/

    Πάνε μερικά χρόνια, όταν βρισκόμουν πιο συχνά στο Βερολίνο, είχα πληρώσει την ετήσια συνδρομή (σαράντα ευρώ; όχι παραπάνω) για να έχω να πηγαίνω ένα στο δύο απογεύματα να χαζεύω για μία ώρα στο νησί των Μουσείων …

    Παρόμοια και στο Museo Reina Sofia. Αν κανείς βαριεται να κοιτάξει αν έχει δικαίωμα να βγάλει πιστοποιητικό που του δίνει το δικαίωμα ελεύθερης εισόδου, με μερικές δεκάδες ευρώ (36, τώρα, λέει στο σάιτ) παίρνει την ετήσια κάρτα και μπορεί να περνάει κάθε απόγευμα (στο κέντρο είναι, δίπλα στον κεντρικό σταθμό Ατότσα) μετά τη δουλειά για ένα μισάωρο να χαζεύει μία-δύο σάλες, να ξαναματαδεί τη Γκερνίκα μέχρι να τη βαρεθεί και να πάει μετά για κάμια κάνια με την παρέα, λέμε τώρα.

    Λίγο παραπάνω πέφτει το Prado. Και χωρίς την κάρτα, εκεί όλα τα απογεύματα είναι δωρεάν για όλους (αλλά με μεγαλύτερη ουρά).

  190. 176: Μια σχολή έχει πολλά τμήματα. Κι ένα πανεπιστήμιο πολλές σχολές. Υπάρχουν και πολλές σχολές με ένα μόνο τμήμα, πχ. οι ΣΕΦΑΑ με μοναδικά τους τμήματα τα ΤΕΦΑΑ, παλιότερα κάποιες Νομικές, κλπ.. Πτυχίο σου δίνει το τμήμα κάποιας σχολής κάποιου πανεπιστημίου.

    Α, κι ένα τμήμα μπορεί να χωρίζεται σε κατευθύνσεις, είτε απ’ την αρχή, οπότε είναι χωριστά στο μηχανογραφικό (πρακτικά, δηλ., είναι δυο τμήματα), είτε στο 3ο, συνήθως, έτος.

  191. ΣΠ said

    190
    Με μια ιδιαιτερότητα το ΕΜΠ, όπου λόγω παράδοσης τα τμήματα τα ονομάζουν σχολές

  192. Dong-ho Spiros Merimanis said

    το Λκν καταγράφει μια μεταβατική σημασία του ρήματος που πάρθηκε απ’ τα γαλλικά:
    ωριμάζω [orimázo] Ρ2.1α μππ. ωριμασμένος : …. 2. κάνω κπ. ώριμο: Οι περιπέτειες της οικογένειάς του τον ωρίμασαν πρόωρα.[1α: ελνστ. ὡριμάζω· 1β, γ, 2: λόγ. σημδ. γαλλ. mûrir]

    ο συνδυασμός όμως ωριμάζω\μελέτη είναι οξύμωρο, μια μελέτη δεν ωριμάζει γίνεται, ούτε κάποιος μπορεί να την ωριμάσει, την κάνει την πραγματοποιεί

  193. sarant said

    187 Δεν το είχαμε συζητήσει παλιότερα, τότε που έγινε το ίδιο με τα βιβλία των Ελληνικών Γραμμάτων; Ότι είναι υποχρεωτική η πολτοποιηση για φορολογικούς λόγους ;

  194. 191: Με το Νόμο Πλαίσιο από το 82 έχουν μετατραπεί σε τμήματα. Μόνοι τους αυτοονομάζονται σχολές. π.χ. https://www.ece.ntua.gr/gr/history

  195. ΣΠ said

    Σε αργία ιερέας επειδή χρησιμοποίησε κουταλάκια μιας χρήσης κατά την κοινωνία.

  196. ΓιώργοςΜ said

    188 Η δωρεάν είσοδος καταργήθηκε απ’ ότι θυμάμαι επειδή δεν επιτρέπονται διακρίσεις μεταξύ πολιτών της ΕΕ, κι έτσι όλοι οι πολίτες ΕΕ θα μπορούσαν να αξιώνουν δωρεάν είσοδο. Νομίζω πως είχε γίνει κάποια νομική κίνηση από κάποιους. Δε θυμάμαι εθνικότητα με σιγουριά, μάλλον Γερμανοί (ταιριάζει, τόσο φτηνιάρηδες και θρασείς δεν έχει άλλους).
    Όταν είχα πάει στη Γερμανία το ’91 είχα όντως την ίδια αντιμετώπιση με τους ντόπιους στα μουσεία, στο Deutches Museum στο Μόναχο μπήκα, ως φοιτητής, με είσοδο 10 φένιχ (~10 δρχ τότε)

  197. Pedis said

    # 196 – Δεν γνωρίζω την πρόφαση που επικαλέστηκε η πρώτη κυβέρνηση των α(χ)ρίστων. Η κατάργηση του μέτρου πρέπει να έγινε προ-Μάαστριχτ ακόμη (1992).

    Έχω όμως υπόψην μου το πανάθλιο, αν και βγαλμένο από χιλιοχρησιμοποιημένο μάνιουαλ, επιχείρημα, όπως το παρουσίασα στο #188 που πλασαρίστηκε στην προσπάθεια να καμφτούν οι αντιδράσεις των Ελλήνων πολιτών, σκλάβων της μοίρας και της μιζέριας τους.

    Είναι δεδομένο ότι σε πολλές πόλεις του εξωτερικού διανέμονται κάρτες ελεύθερης εισόδου σε μουσεία και γκαλερί για τους μόνιμους κάτοικους. Δεν είδα να έχει κινητοποιηθεί η γενική εισαγγελία των Βρυξελλών …

    Για ένα κράτος που επιθυμεί να ακολουθήσει πολιτική παιδείας και κουλτούρας για τους πολιτες του υπάρχουν ένα εκατομμύριο τρόποι να παρακάμψει ή να υπερπηδήσει νομικίστικες παπαρίτσες ισότητας μεταξύ … ουσιαστικά ανίσων πολιτών της ΕΕ, αν δεν θέλει να το κάνει με τον τσαμπουκά.

  198. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    186, 188
    Προφανώς χρειάζεται ένα κράτος που να μαθαίνει στους πολίτες του να θέλουν να πηγαίνουν στα μουσεία. Τέτοιο κράτος δεν είχαμε ποτέ. Η Ιστορία είναι για τις παρελάσεις και τους δεκάρικους, γνωστά πράματα. Συμφωνώ με το 197 τέλος. Πριν καμιά εικοσαριά χρόνια στο Ντολμά Μπαχτσέ της Πόλης με ρώτησαν στο γκισέ αν ήμουν ντόπιος ή ξένος. Παρότι είχα ζητήσει τα εισιτήρια με την καλύτερή μου προφορά, την τελευταία στιγμή σκέφτηκα πως μπορεί να μου ζητούσαν ταυτότητα και αποφάσισα να πληρώσω ακριβότερα δηλώνοντας ευθαρσώς πως ήμουν γιαμπαντζής και όχι γερλής 🙂 Η χρέωση ήταν φτηνότερη για τους ντόπιους.

  199. Pedis said

    # 198 – Προφανώς, απαιτούνται και εκπαίδευση και κίνητρα και διευκολύνσεις. Με το σχολείο, μέσα σε 12 χρόνια μού ‘τυχαν μία επίσκεψη στην Ακρόπολη και μία σε ένα μάινορ αξίας μουσείο. Αυτά.

    Μάθημα Ιστορία της Τέχνης στο σχολείο δεν … Προσωπικά, δεν έκανα ποτέ στο σχολείο μάθημα καλλιτεχνικών. Κι όταν ήρθε ένας, τον θυμάμαι, ή δεν έφτανε για όλες τις τάξεις ή ήμουν σε τάξη του Γυμνασίου που το μάθημα δεν προβλεπόταν, δεν θυμάμαι τον ακριβή λόγο.

    Το κλασικό σκηνικό στην τριτοκοσμική (ούτε) Ελλάδα ήταν (είναι;) οι βιβλιοθήκες (ναι!? πού; OK, όπου υπάρχουν) και τα μουσεία να λειτουργούν σε ώρες γραφείου (όπως ήταν παλιά τότε που υπήρχε ωράριο) και την Κυριακή, αν όχι κλειστά, χαριστικά π.χ. η Ακρόπολη ανοικτή τις πρωινές ώρες.

  200. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Δεν ξέρω πότε τέλειωσες εσύ, εγώ το Λύκειο το τέλειωσα το 82 και βέβαια χωρίς καλλιτεχνικά, ιστορίες τέχνης κ άλλα τέτοια αδερφίστικα 🙂 Ποτέ, σε καμία τάξη. Ακρόπολη ή μουσεία με το σχολείο δε θυμάμαι.

  201. nikiplos said

    187@, 188@ Με την ανακύκλωση (γιατί αυτό συνιστά η πολτοποίηση) παίρνουν πράσινες επιδοτήσεις και βγαίνει και χαρτί να τυπωθούν νέα βιβλία. Πάντως μια η άλλη έρχεται η πολτοποίηση στους εκδοτικούς έγραφε εχθές ένας, δεν ξέρω αν ευσταθεί αυτό.

    Ο Μητσοτάκης έκοψε την ελεύθερη είσοδο των συμπατριωτών μας, με κάποια πρόφαση. Δεν την θυμάμαι τώρα τη λογική. Ίσως ήθελε να αναθέσει σε ιδιώτες τη φύλαξη, οπότε το εισιτήριο θα έβγαζε το κάτιτίς του, ώστε να θέλουν ιδιώτες να πάνε να αναλάβουν. Δεν περπάτησε το μέτρο, γιατί κανείς δεν πήγε και μάλλον δεν τα βρήκαν στους διαγωνισμούς. 5-6 χρόνια μετά οι περισσότεροι αρχαιολογικοί χώροι εγκαταλείφθηκαν – δεν είναι όλοι η Ακρόπολη.

    Πάντως κάτι με αρχαία έπαιξε τότε και βαρύ, γιατί επί εκείνων των ημερών έγινε η μεγάλη κλοπή στην Κόρινθο.
    Στα τέλη της δεκαετίας του ΄80 και στις αρχές της δεκαετίας του ΄90 αρχαιολογικοί χώροι και μουσεία σε όλη τη χώρα δέχτηκαν μπαράζ κλοπών από σπείρες αρχαιοκάπηλων. Τα μουσεία της Σπάρτης, της Σικυώνας, της Τεγέας, της Ρόδου, της Αίγινας, των Θερμών της Σάμου έχασαν ένα σημαντικό κομμάτι των εκθεμάτων τους, όταν κακοποιοί τα άρπαξαν. Όμως, το σημαντικότερο πλήγμα δέχτηκε το Μουσείο της Αρχαίας Κορίνθου, καθώς η κλοπή του θεωρήθηκε ως ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα σε βάρος της ελληνικής και ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς
    http://www.mixanitouxronou.gr/quot-ekeini-ti-stigmi-pistepsa-oti-teleionei-i-zoi-moy-den-prolava-na-antistatho-quot-i-efodos-ton-archaiokapilon-sto-moyseio-tis-korinthoy-kai-i-klopi-ton-271-archaiotiton-pos-entopistikan-stin-ameri/

    Βγήκαν οι Νηστικάκης και ο άλλος ως συν-αρχαιοκάπηλοι και ως επιστέγασμα, ο Μαυρίκης (!) που έκανε τις υποκλοπές στον ΟΤΕ, βρήκε τελικά ένα μικρό μέρος των αρχαίων στην ΝΥ. Το όλον είναι ισάξιο ενός θεάτρου του παραλόγου, και ως γνωστόν, όπου υπάρχει παράλογο, υπάρχει λουμπινιά με πολλά φράγκα και λωβητούρες.

    Για την ιστορία, το 1992, προς το τέλος εκείνου όλου του μπαράζ αρχαιοκαπηλίας, είχε γίνει και το «ριφιφί του αιώνα»: Η ανεξιχνίαστη ληστεία στο θησαυροφυλάκιο της Τράπεζας Εργασίας. Οι δράστες έσκαψαν τούνελ 20μ., τρύπησαν τον ατσάλινο τοίχο και άνοιξαν 301 θυρίδες. Πρέπει να είναι κανείς αφελής να πιστέψει πως όλο αυτό έγινε χωρίς κάλυψη από το επίορκους κρατικούς υπαλλήλους. Μου είχε κάνει εντύπωση, ως ξεκούδουνο περιστατικό, αμέσως μετά που ο εφοπλιστής Λαιμός, το είχε σκάσει με σκάφος μέχρι την Ιταλία. Καταζητήθηκε από τις επίσημες αρχές μέχρι που σταμάτησαν να τον ψάχνουν κι επέστρεψε Δημήτριος λίγο αργότερα.
    Η πιάτσα μιλούσε για «πειστήρια» εγκλημάτων. Η δική μου λογική, μου λέει πως όλα τούτα συνδέονταν με γερή μπίζνα αρχαιοκαπηλίας αντικειμένων αξίας, τα οποία (χρυσαφικά κλπ) τα έβαλαν σε θυρίδες μέχρι να τα σπρώξουν. Καλή ώρα όπως έκανε πέρυσι ο Αεινάφτης Λασκαρίδης…

  202. Pedis said

    # 200 – Χτήνε, για να δώσω ένα άλλο παράδειγμα για τα διαχρονικά ελληνικά χάλια στον τομέα αυτόν, ακόμη και στην στη χώρα με την σχετικά χειρότερη (και ακριβότερη) πολιτική εισιτηρίων σε Μουσεία, πινακοθήκες και αρχαιολογικούς χωρους,

    όπου, μάλιστα, έχει γίνει πρακτικά σχεδόν υποχρεωτική η προπληρωμή μέσω ίντερνετ με καπέλο 4+ Ευρώ (επειδή ο επισκέπτης διευκολύνει το ταμείο και μάλιστα προπληρώνει, 🤔 κι αν, μάλιστα, για κάποιο λόγο δεν πάει, τελικά, χάνει τα λεφτά του, συνήθως από 20 Ευρώ και πάνω!)

    σχετικά με την ελεύθερη είσοδο προβλέπονται τα εξής :

    https://www.beniculturali.it/agevolazioni

    Αν προσθέσεις ότι οι πολίτες όβερ 65 έχουν ελεύθερη είσοδο στους κρατικούς χώρους έκθεσης, τότε καταλαβαίνεις ότι μπορεί ένας παππούς να πάρει τα εγγονάκια του και να επισκεφτούν όλι μαζί δωρεάν Μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους. Βάλε και τις ενδεχόμενες ιδιαίτερες πολιτικές τιμών (ή ελευθέρας) του κάθε Δήμου για τους μόνιμους κάτοικους, κι έχεις ένα αρκετά βολικό πλαίσιο οικονομικών διευκολύνσεων.

    Ετσι οι πολίτες έχουν την ευκαιρία εκτός από τα μεγάλα και γνωστα Μουσεία και πινακοθήκες να έχουν απρόσμενες εμπειρίες (πίστεψέ με!) από τη δωρεάν επίσκεψη σε σχετικά άσημα μουσεία και γκαλερί στα οποία αν υπήρχε αντίτιμο δεν θα πάταγε (κι αδίκως) κανείς κοινός πολίτης το πόδι του.

  203. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Πω ρε συ, πολύς κόσμος δωρεάν…

  204. Pedis said

    # 203 – Είδες; Και το υπογραμμίζω, στη χώρα που βγάζει τα εκατομμύρια από τις ορδές των τουριστών και της μεσαίας τάξης από την κερδοσκοπική πολιτική εισιτηρίων που ακολουθεί.

    Κι εμείς δεν συζητάμε, όχι να ζητάμε, ούτε στα λόγια το αυτονόητο γιατί … δεν μας αξίζει, γιατί δεν έχουμε παιδεία, γιατί, γιατί, γιατί … γιατί είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

    Αυτό που έγραψες: «Η Ιστορία είναι για τις παρελάσεις και τους δεκάρικους, γνωστά πράματα.» τελικά «μάς» ικανοποιεί και με το παραπάνω.

  205. Pedis said

    Προσθέτω, Χτήνε το εξης: μέχρι πριν από λίγα χρόνια (έχω την εντύπωση ότι δεν ισχύει πια) ο Ισπανικός νόμος επέβαλε στις Τράπεζες (με τη σύμφωνη γνώμη των τελευταίων, προφανώς, για διαφήμιση και ξέπλυμα χρήματος και δεν ξέρω πιο άλλο όφελος) τη διάθεση κονδυλίων από τα κέρδη τους για τη διοργάνωση εκθέσεων τέχνης (μιλάμε για παγκοσμίου ενδιαφέροντος ρετροσπεκτίβες) όπου προβλεπόταν ελεύθερη είσοδος σε μεγάλες κατηγορίες του πληθυσμού και εντελώς συμβολικό αντίτιμο εισιτηρίου για όλους τους υπόλοιπους.

  206. ΣΠ said

    Αμφίσημος τίτλος
    Προκαταρκτική έρευνα για την «ψυχολόγο» της 20χρονης Καρολάιν, που δολοφονήθηκε στα Γλυκά Νερά

  207. Καλησπέρα,
    Μιας και πιάσατε το θέμα για την δωρεάν είσοδο στα μουσεία κλπ.
    α) Να αποκαταστήσω: το «Από 1 Νοεμβρίου έως το τέλος Μαρτίου, την πρώτη Κυριακή του μήνα» ισχύει για όλους. Είναι αυτοί από πάνω και επίσης δωρεάν τότε. Όχι δωρεάν για τους από πάνω.
    β) Για την Ιταλία. Όντως χαμός. Πρώτα – πρώτα αν δεν υπάρχουν 50 άτομα στην ουρά, δεν το ευχαριστούνται. Δεν ανοίγει δεύτερο ταμείο κλπ. Και προμοτάρουν τη προαγορά (με 3€ ήξερα, 4 λέει στο 202, έτσι θάναι). Έμμεση αύξηση της τιμής των εισιτηρίων αν δεν θες να ρέψεις στην ουρά. Μάλιστα μούτυχε να είναι μέρα με δωρεάν είσοδο (για όλους) αλλά αν δεν ήθελες να ξεροσταλιάζεις έβγαζες το δωρεάν εισίτήριο με το καπέλο (δηλ. η δωρεάν είσοδος ήταν μόνο 3€ τότε – πάνε κοντά 10 χρόνια).
    γ) στη Γερμανία, στο Μόναχο τις Κυριακές η είσοδος ήταν (είναι;) 1€ αν δεν ήταν δωρεάν για τις πινακοθήκες κ.ά. μουσεία (αλλά όχι για το ). Όμως για όλα τα ανάκτορα (Schloss) της Βαυαρίας είχα βγάλει μια ετήσια κάρτα με 65€ (τότε, τώρα λέει 45€!) με την οποία μπορούσα να πάω σε ένα σωρό ανάκτορα – έτσι, κομμάτι κομμάτι είχα καταφέρει να δω όλο το Νύμφεμπουργκ. Και δεν ήταν ακριβώς προσωπική 🙂

  208. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αν εξαιρέσουμε την περίοδο της καραντίνας, ως εκπαιδευτικός έχω συνοδεύσει τους εκάστοτε μαθητές μου σε όλα σχεδόν τα μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους Αθήνας, Πειραιά και περιχώρων. Κι όχι μόνον εγω αλλά σχεδόν όλοι οι εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας, αφού προβλέπονται εννέα επισκέψεις τον χρόνο. Άρα, δεν ισχύει το ότι οι μαθητές δεν εκπαιδεύονται εξ απαλών ονύχων στο να εξοικειώνονται με χώρους τέχνης και πολιτισμού. Και μιλάμε για επισκέψεις, όπου υπάρχει ξενάγηση από ειδικούς και παρακολούθηση σχετικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων.

  209. Pedis said

    # 207 α – Παρανόησα; Έτσι όπως είναι γραμμένο; Δηλ. η μόνη επαγγελματική κατηγορία με ελευθέρας όλες τις μέρες οι στρατιωτικοί; Αν είναι έτσι, ακόμη χειρότερα το κάνουν. Α, και τα παιδιά κάτω απο 12 + κάτι ψιλά. Μάλιστα.

    β – Αν μου πας τότε που πέφτουν εκατομμύρια τουριστες από όλον τον κόσμο, π.χ. Πάσχα ή μεταξύ Ιούνη -Σεπτέμβρη στο Βατικανό (~ 6 εκ. επισκέπτες, ετησίως), στα Ουφίτσι (2.5), στη Βίλλα Μποργκέζε (0.5 εκ.), (που είναι και μικρή σε έκταση, άρα χωράει λίγους επισκέπτες τη φορά), στο Κολοσσέο (7.5 εκ.) (παρεπιμπ. ντε και καλά για το όνομα, ενώ δεν αξίζει και τόσο, ενώ μπορεί κάποιος να επισκεφτεί στο μεταξύ το Παλατίνο και τα Φόρι με το ίδιο εισιτήριο) κι εκατό ταμεία να έχουν δεν φτάνουν, μα ετσι κι αλλιώς θα φας την ουρά για να μπεις. Θα περιμένεις, κύριος. Δεν είναι πάντα άσχημα. Κάνεις ενδιαφέρουσες γνωριμίες, ειδικά οι νέοι/ες. 😄

    Στην πλειοψηφία των υπόλοιπων, ξέρωγώ εκατοντάδων μουσείων, αρχαιολογικών χώρων και πινακοθηκών σε όλη τη χώρα καθώς και πολλαπλάσιων εκκλησιών, ουσιαστικά μοναδικών πινακοθηκών, αν δεν κάτσει καμιά στραβή, η κατάσταση είναι σμούδ.

    γ – Ναι, συμφωνώ, και στο Μόναχο είναι λογικά και οικονομικά τα πράγματα, αλλά στο Βερολίνο μου ήρθε πολύ καλύτερα -> #189.

  210. sarant said

    Αχ, ωραία συζήτηση για μνημεία…

  211. nikiplos said

    Σπίκινγκ οφ Εφοπλισταί:
    Κατάγγελλε ο άνθρωπος στην ΕΛΑΣ και στην Δικαιοσύνη, συνέχεια με στοιχεία, με ονόματα, αλλά αυτοί τα έξυναν. Δολοφόνησαν τη γυναίκα του και έναν χρόνο μετά δολοφόνησαν και τον ίδιο. Φυσικά τα ΜΜΕ αναλώθηκαν σε ύβρεις περί «ξεκαθαρίσματος λογαριασμών των νονών της νύχτας» κλπ, συκοφάντησαν τον ίδιο και την οικογένειά του. Το όνομα εφοπλιστής Λαιμός, ούτε που αναφέρθηκε. Τζίζ.

    https://www.documentonews.gr/article/%cf%83%cf%85%ce%bb%ce%bb%ce%ae%cf%88%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7-%ce%b4%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%86%ce%bf%ce%bd%ce%af%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%b6%ce%ac%ce%ba%cf%85%ce%bd%ce%b8/

  212. Γιάννης Ιατρού said

    έβρεξε πάντως … σήμερα

  213. Μαρία said

    211
    Μόνιμη κατοικία εκεί που μένουν κι οι τενίστες https://www.documentonews.gr/article/%ce%b4%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%86%ce%bf%ce%bd%ce%af%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%b6%ce%ac%ce%ba%cf%85%ce%bd%ce%b8%ce%bf-%ce%b1%ce%af%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b7-%ce%b1%ce%bd%ce%ac%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%83/

  214. sarant said

    211 Aν το σκεφτείς, είναι φοβερό.

  215. Μαρία said

  216. Γιάννης Ιατρού said

    215: …αναζητούμε νέες προσκλήσεις… 🙂 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: