Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κείμενα του Εικοσιένα – 13: Σελίδες από το Γκιορνάλε του Αλέξανδρου Κριεζή

Posted by sarant στο 29 Ιουνίου, 2021


Καθώς διανύουμε τη χρονιά που σημαδεύει τη 200ή επέτειο του ξεσηκωμού του Εικοσιένα, σκέφτηκα να καθιερώσω μια νέα στήλη στο ιστολόγιο, που κανονικά θα τη δημοσιεύω κάθε δεύτερη Τρίτη, εναλλάξ δηλαδή με το βιβλίο του πατέρα μου, και που θα παρουσιάζει κείμενα της εποχής του 1821. Δεν αποκλείεται να διατηρήσω τις δημοσιεύσεις ως το τέλος της χρονιάς, αν βέβαια υπάρχει ως τότε αρκετό υλικό από μεριάς μου και αρκετό ενδιαφέρον από δικής σας πλευράς. Θα δώσω προτεραιότητα σε κείμενα που δεν είναι διαθέσιμα στο Διαδίκτυο.

Από την προηγούμενή μου τριβή με κείμενα της εποχής, που βέβαια ήταν πολύ έντονη όσο συγκέντρωνα υλικό για το βιβλίο μου Το ζορμπαλίκι των ραγιάδων, έχω υπόψη μου κάμποσα τέτοια κείμενα, αλλά όποιος έχει υπόψη του κείμενο που το θεωρεί αξιόλογο προς δημοσίευση μπορεί να μου το στείλει στο γνωστό μέιλ, sarantπαπάκιpt.lu.

Το σημερινό άρθρο είναι το δέκατο τρίτο της σειράς – το προηγούμενο βρίσκεται εδώ.

Τα σημερινά κείμενα τα διάλεξε, τα πληκτρολόγησε και μου τα έστειλε η φίλη μας η Μαγδαληνή, που την ευχαριστώ θερμά και σας καλώ να μιμηθείτε το παράδειγμά της. Κατά κάποιο τρόπο αποτελεί συνέχεια των δύο προηγούμενων άρθρων, αφού παραμένουμε (κατά ένα μέρος) σε ναυτικά συμφραζόμενα: η βασική πηγή μας είναι το Γκιορνάλε διά την ανεξαρτησίαν του έθνους, δηλαδή το Ημερολόγιο που κρατούσε ο Υδραίος ναύαρχος Αλέξανδρος Κριεζής. Όμως, τα γεγονότα που θα δούμε εκτυλίσσονται όχι στην Ύδρα αλλά στην Εύβοια -με βασικό κείμενο μια επιστολή του Οδυσσέα Ανδρούτσου.

Δίνω τον λόγο στη Μαγδαληνή.

Μάιος του 1821 και στην Εύβοια μαθαίνοντας τις πρώτες επαναστατικές κινήσεις σε άλλα μέρη αρχίζουν   τις ετοιμασίες για τον αγώνα. Η Λίμνη φαίνεται να είναι ο πρώτος τόπος του ξεσηκωμού. Θέλοντας να βρουν κατάλληλο αρχηγό αποφασίζουν σε συμβούλιο να φέρουν τον πρωτοξάδερφο του Οδυσσέα Ανδρούτσου, Βερούση Μουτσανά, από τις Λιβανάτες της Λοκρίδας.

Ο ναύαρχος Αλέξανδρος Δ. Κριεζής αρχηγός του ελληνικού στόλου της Ευρίπου και συγγραφέας του «Γκιορνάλε δια  την ανεξαρτησία της Ελλάδος» διηγείται τα παρακάτω σχετικά με τη μεταφορά του καπετάν Βερούση στην Ιστιαία:

«… Ήρχισε να αλλάζει ο καιρός μπάτης και στις 3 Μαΐου εφθάσαμεν εις  Σκίαθον, εις τας  4 εις Τρίκερι·  αγκυροβόλησαμεν.  Εβγήκα έξω με τη μεγάλην λέμβον με 70 ναύτας μου.

Ήλθον οι προύχοντες του τόπου με τους εμποροπλοιάρχους με υποδέχθησαν∙ με συντρόφευσαν  εις την Κατζελαρίαν[1] τους∙  τους ωμίλησα πολλά δια την ανεξαρτησίαν  και δεν ηθέλησαν να με ακούσουν∙ εις το  ύστερον ήρχισα και με φοβέραις και άλλα. Ευθύς τους υποχρέωσα  και έρραψαν και σημαίας με σταυρούς και ύψωσαν  εις την Κατζελαρίαν τους και τα πλοία των∙  και με κανονιοβολισμούς∙ καθώς εγώ τους έρριψα 25. Τους ώρκισα.

Εκεί όπου είμαστε βλέπω και παρουσιάζεται εμπρός μου αρχηγός με 15 οπλοφόρους∙  με φωνάζει αν έχει την άδειαν  να έμβη  να με ιδή. Εσηκώθην  μόνος μου και τον έπιασα από το χέρι και τον εκάθησα σιμά μου∙  τον ερωτώ  τις είναι και τι ζητεί∙  με λέγει  αν έχει το ελεύθερον  να ομιλήση,  του έδωσα  την άδεια∙  με λέγει:

-Κύριε αρχηγέ Κριεζή, εγώ έχω 10 ημέραις,  όπου ζητώ να αναχωρήσω δια το πέρα μέρος του Ευρίπου, [εις το]  Ξηροχώρι,  δια να βαρέσουμε τους εχθρούς κι οι κύριοι ούτοι με έχουν έως σήμερον εμποδισμένον και μήτε καϊκι μου δίδουν ν΄ αναχωρήσω.

Και οι κύριοι Τρικεριώτες με είπον το εναντίον, και εκατάλαβα ότι είχε δίκαιον  ο στρατιώτης∙  τον ηρώτησα από τι μέρος ήτον και με είπεν  ότι:

-Είμαι εξάδελφος του Οδυσσέως,  ονομάζομαι Βερούσης Μουτσανάς.

Ευθύς του έδωσα την άδειαν  να τζουρμάρη[2]∙  είπον  και με έφεραν και τον πρωτόγερόν τους∙  τον εμπρόσταξα και εφώναξεν:

– Όποιος θέλη να γραφθή  στρατιώτης, ελευθέρως!

Και σε μίαν ώραν εγράφησαν 30.

Τους έπιασα δύο τρεχαντήρια συμφωνώντας και τον ναύλον από 40 γρόσια τον καθέναν και τους τα επλήρωσα εξ ιδίων μου,  τους έδωσα και τας  ζωοτροφίας και 200 ντεστέδες[3] φυσέκια υπό την οδηγία του Βερούση Μουτσανά.  Τους έβαλα εμπρός,  τους επροβόδωσα  έως το Ιμβάρκον[4] τους,  τους έρριψα και 5 κανονιοβολισμούς δια να τους ενθαρρύνω και ανεχώρησαν προς το βράδυ για τους Ωρεούς και Ξηροχώρι».

Στη συνέχεια φαίνεται ότι η αρχηγία Βερούση είχες αποτυχίες (μάχη στη Βρωμούσα, μάχη στον Βατώντα) και κατηγορίες για νωχέλεια και αδράνεια και η αρχηγία δίνεται στον Λιμνιώτη Αγγελή Γοβιό ή Γοβγίνα που είχε θητεύσει δίπλα στον Οδυσσέα Ανδρούτσο και είχε διακριθεί στη μάχη στο Χάνι της Γραβιάς.

Αναμένοντας τον ερχομό του Αγγελή Γοβιού ο καπετάν Κριεζής αλληλογραφεί με τον Οδυσσέα Ανδρούτσο και εδώ παρατίθεται η επιστολή απάντησης του Ανδρούτσου.

Φιλογενέστατε καπετάν Αλέξανδρε και αρχηγέ του Ελληνικού στόλου της Ευρίπου, αδελφικώς ασπαζόμενος προσκυνώ.

Εις το γράμμα του καπετάν Αγγελή είδον τους αδελφικούς ασπασμούς και εχάρην δια την θεοφύλακτον  υγείαν σου,  και το γενναίον σου φέρσιμον, και τους θριάμβους, όπου αυτού κάμνεις, και είθε,  να εξακοντίζωνται τα άρματά μας, εναντίον των τυράννων∙  προς τούτοις ψυχραίνομαι δια την αλλεπάλληλον διχόνοιαν των αυτόσε καπεταναίων και καταλαμβάνω, όπου τρόπον τινά ετούτοι εις την υπόθεσιν δεν εμβήκαν, αλλ΄ ήρχισαν να μοιράζουν και να κληρονομούν βιλαέτια, αυτά όπου είναι εναντία εις την υπόθεσίν μας,  όπου περισσότερον δεν γίνεται. Από εκείνο όμως όπου κατάλαβα, τέτοιοι ρεζουλτάνιδες[5], και τέτοια γυρεύουν. Είναι όμως μάθημα διά τους ζουρλούς∙  εγώ ούτε αδέρφια ζητώ, ούτε μητέρα, ούτε συγγενείς αχρήστους,  αλλά  ζητώ  ανθρώπους φιλογενείς, όπου να θυσιάζουν και ψυχή και υπάρχοντα δια το γένος∙  και με μεγάλην μου μεταμέλειαν  έστειλα ευθύς τον ιδικόν μου καπετάν Αγγελή αυτού, ο οποίος μου εχρησίμευεν ωσάν αδερφός,  ηξεύροντας ότι θέλη κάμη δούλευσιν  με ζιναέτι[6] έτσι έγινε, όπου κουσούρι δεν έκαμεν εις τόσους πολέμους και στρατηγήματα όπου έτυχε.

Πάρ΄ ελπίδα αγροικώ να μη συμφωνούν μερικοί ρεζίληδες: – εξάδερφός μου και λοιποί άλλοι μουκιουρούφηδες[7] τους οποίους τους ξέρω όνομα προς όνομα, και απορώ, όπου ενώ η φιλογένειά σου είναι πληρεξούσιος εις τα αυτόθι δεν τους δίδει νιζάμι[8] δηλαδή να τους βάλη εις την Καδίναν[9] να ψοφήσουν∙ τους ατάκτους κατά τον Απόστολο Παύλο «παιδεύετε τους ατάκτους ίνα μη υπεραίρωνται».

Ιδού, όπου γράφω και εγώ των ιδίων, όπου δεν είναι άξιοι να υπερασπιστούν το στρατιωτικόν επάγγελμά, να υπάγουν να κάμουν τα πρώτα του ζιανέτια και όχι να επαγγέλλωνται στρατηγοί και να αφανίζουν τους Χριστιανούς με το κακόν τους παράδειγμα όπου αυτό δεν το δέχεται το γένος. Μα του Θεού το όνομα ή γράφω των Ευρωπαίων να τους βάλουν το τουφέκι αυτών των ρεζίληδων ή μόνος μου αφήνω τους εχθρούς και έρχομαι και τους γαμάω  τ΄ ανάσκελα τη μάννα[10]∙ και μήτε το γένος θα χαθεί τοιούτους  ρεζίληδες καπεταναίους. Λοιπόν ή τους δίδει νιζάμι ο ίδιος ή μου γράφεις και κάμνω το χρέος μου εγώ.

Τον αδερφό μου καπετάν Μήκον, όπου τον εσήκωσα, μου έτυχεν  αναγκαίος και εις ταύτην την περίστασιν και του εσκοτώθη και ένας αδερφός του, τον οποίον τον εμπόδισεν πολύ περισσότερον δια να σταθεί μαζί μου∙  μετ΄ ολίγας ημέρας όλως θέλω τον στείλη αφεύκτως, και με δυνάμεις εις τα αυτόσε∙  δια τα εδώ μάθετε, ότι μερικοί Τούρκοι, όπου έμειναν Λεβαδείαν  τους έχομεν κλεισμένους, τους δε άλλους, όπου περιφέρονται κατά την Θήβαν και δια να μαζεύουν ιστιράδες[11], τους έχουμε λυώσει σκοτώνοντας∙  και θεία συνάρσει ελπίζομεν και μεγαλύτερα πράγματα εντός ολίγου.

Ιδεάζετε μας περί θαλάσσης∙ και δια ξηράς όλα τούτα τα μέρη εκινήθησαν και πηγαίνουν υπερθαύμαστα.

Ταύτα  και με όλην την αδερφικήν  αγάπην μένω.

Ο παμπόθητός σας φίλος και εις τους ορισμούς σας και ως αδερφός.

Οδυσσεύς Ανδρίτσος.

Ο  Μήκος Κατσικογιάννης αδερφικώς σας προσκυνεί.

Σε επόμενες σελίδες, ο Κριεζής αφηγείται τα σχετικά με τη διαμάχη του με τους Αγριοπαγίτες όπως τους αποκαλεί, σε μια συνέλευση του «Αρείου Πάγου» στα Πολιτικά (χωριό που υπάρχει ακόμα) κοντά στη Χαλκίδα. Η συνάντηση έγινε το φθινόπωρο – Νοέμβριο του 1821.

«Οι Αγριοπαγίται»

Καί με ολίγον καιρόν έγεινε συνέλευσις είς Σάλωνα καί εσύστησαν τούς νόμους, ο κύριος Μαυροκορδάτος καί έτεροι. Εγώ δέν ειμπορούσα νά πάω νά ευρεθώ καί εγώ εις την συνέλευσιν διά πολλά αίτια.

Τέλος εδιορίσθησαν οι Αγριοπαγίται, όπου να έχουν το ανάθεμα, και εκατέβησαν  είς το Ταλάντι.

Θαρρώντας ότι να ήτον, ως οι παλαιοί  Αρεοπαγίται, διεύθυνα το πλοίον μου, επήγον καί τους εμβαρκάρισα με 30 πυροκανοβολισμούς.

Τους έφερα εις Βρυσάκια, όπου είχον  το ορδί, έστάθησαν δύο ήμισυ εβδομάδας εις το πλοίον τρώγοντες καί πίνοντες ως δεν τους έπρεπε. Τέλος με λέγουν καί  έγραψα εις τα χωριά, ώς αρχηγός όπου  ήμουν, και μετά 3 — 4 ημέρας έσυνάχθησαν όλοι οι  Κουτζαμπασίδες εις τα Πολιτικά. Έστειλα όλο το στράτευμα εις τα Πολιτικά, μα ήλθον όλοι οι οπλαρχηγοί, εμβήκαμεν όλοι εις τες μεγάλες βάρκες, και επήγαμεν εις τα Πολιτικά, όπου είχον φούρνους, όπου έψηναν ψωμί  του ορδιού και πλοίου.

Ανέβημεν επάνων, οπού ήτον όλος ο  λαός συναγμένος,  εσηκώθημεν όλοι επί  ποδός, και ήρχισεν ο αφωρισμένος πρόεδρος Νεόφυτος Ταλαντίου λεγόμενος,  να βάλει  διδαχήν, λέγοντας περί της συνελεύσεως και περί νόμους. Όλοι οι άνθρωποι έστεκαν με μεγάλη προσοχή και ήκουον ότι : η διοίκησις θέλει αρχίση να κόψη μονέδας και άλλα, και διά τούτο όλοι οι οπλαρχηγοί και στρατιώται να παραδόσουν  εις τους  Αρεοπαγίτας όσα άσήμια είχον τα όπλα  τους, και ότι «τό σίδηρον σκοτώνει τούς εχθρούς» και  άλλα μασχαραλίκια, «και τα ασήμια είνε περιττά. »

Εγώ αγροικώντας την τοιαύτην βρωμοδιδαχήν, επειράχθην πάρα πολύ και δεν τους ομίλησα διά να μην πάρουν μπούγιο οι στρατιώται και τους κατακοματιάσουν. Καί έπάνω, όπου έλεγον μέσα μου τά βρωμολόγια, άγροικώ άπαξ έναν ουτιδανόν στρατιώτην Κουκουβίνον[12] φωνάζοντας : —Βρε δεσπότη,πώς δεν δίδεις το τουπούζι σου [13], οπού κρατείς εις τας χείρας σου, όπου είναι καθαρό ασήμι, αλλά ήλθατε εδώ διά να μας αφαιρέσητε τα ασήμια των όπλων μας, όπου τα επήραμεν με την βοήθειαν του αρχηγού μας Καπετάν Αλεξάνδρου και με το αίμα μας ;

Εγώ τότες, ως ήκουσα εχάρην διά την απάντησιν, όπου τούς έκαμεν ο Κουκουβίνος, καί ο κύριος πρόεδρος εροδοκοκκίνησε φοβίζοντας να μην ακολουθήση τι,  όπου ποτέ δεν εκινούσαν χωρίς την άδειαν μου. Ευθύς προσκαλώ τον Κουκουβίνον παρρησία, τον εφιλοδώρησα  τρεις μαχμουντιέδες, τον ηξίωσα να ορίσει  και 10 στρατιώτας, και έλαβα μεγάλην  ευχαρίστησιν, όπου τους επήραν όλοι λογαριασμόν  εξόν, όπου ήτον και το  πέρα του ορδιού, ανηφορίται, φερμένοι διά να ακούσουν την βρωμοδιδαχήν τους.

Τέλος εδιάλυσα την συνέλευσιν, εδιόρισα τους  στρατιώτας και επήγαν εις τας θέσεις των. Εμαζεύθησαν εις το κονάκι, όπου τους είχον  προετομάσει  εις  τα Πολιτικά, ομού και όλοι οι οπλαρχηγοί μου καί Κουτζαμπασίδες.

Ήρχισα να τους ειπώ:

— Κύριοι, με τέτοιαις ίδέαις ήλθατε ενταύθα διά να γδύσητε τους οπλαρχηγούς και στρατιώτας μου;  δέν το εκαλοστοχάσθητε  και  ηκούσατε την απάντησιν του Κουκουβίνου διά το  τουπούζι, όπου έπρεπε να το είχατε κρύψει, όπου έπρεπεν, όταν είστε εις το πλοίον , να μού το είχετε προβάρη περί ταύτα να σας ωδηγούσα τον τρόπον. Και σας λέγω, κύριοι, ότι κακώς επράξατε  και  πρέπει εις τοιαύτην περίστασιν να μην αναφέρητε άλλοτε τέτοια πειραχτικά, ότι θέλουν είνε  πρός ζημίαν σας.

Θαρρώντας και  εγώ ως είχον άκούση, ότι να ήτον ως τους παλαιούς  Αρεοπαγίτας, ηθέλησα τέτοιους αγιογδύτας να τους τιμήσω, να τους φέρω με  το  πλοίον  με  μεγάλην πομπήν, όπου μίαν νύκτα από  μεγάλην φουρτούναν  εκόντεψαν να χαθούν…

Πηγές

Γέφυρα, Μηνιαία Ευβοϊκή Επιθεώρηση, Σελίδες απ΄ το Ευβοϊκό 21, Τεύχος 6, Μάρτης 1996

Κριεζής Αλέξανδρος, Απομνημονεύματα (Γκιορνάλε δια την ανεξαρτησίαν του Έθνους), Αθήνα, Βιβλιοθήκη Τσουκαλάς και Υιός, 1956.

Μενελαΐδου Τατιάνα, Οδυσσέας Ανδρούτσος, ΑΠΘ, Μεταπτυχιακή εργασία, Θεσσαλονίκη, 2013.  http://ikee.lib.auth.gr/record/133649/files/GRI-2014-11695.pdf

Παπαστάμου Γιώργου Αγγελής Γοβιός ή Γοβγίνας και η Ευβοϊκή Επανάσταση, Ανάτυπο από τον ΙΓ΄τόμο του Αρχείου Ευβοϊκών Μελετών, Αθήνα 1966

Λεξιλογικά κτλ.

[1] Κατζελαρία = Διοικητήριο

[2] Να τζουρμάρη = να φτιάξει τσούρμο, πλήρωμα

[3] Ντεστέδες = δεσμίδες δέκα φυσεκίων

[4] Ιμβάρκον = πλοίο

[5] Ρεζουλτάνιδες = ρεζίληδες (;)

[6] Ζιναέτι, ζιανέτι, ζαναχάτι = τέχνη, επάγγελμα

[7] Μουκιουρούφηδες = κακότροποι

[8] Δίνω νιζάμι = βάζω σε τάξη, νουθετώ

[9] Καδίνα = η αλυσίδα

[10] Ο αρχικός επιμελητής παραλείπει τη φράση και σχολιάζει: «Παρελείφθη φράσις εκφραστικωτάτη αλλ’ υπερκαμβρώνειος»!

[11] Ιστιράδες = προμήθειες (τρόφιμα και ζωοτροφές)

[12] Ο Κριεζής και αλλού χρησιμοποιεί τον όρο Κουκουβίνος που πιθανώς να είναι ιδιωματισμός της περιοχής και σημαίνει τον αγρότη ή εργάτη γης, που είναι άμαθος στα πολεμικά.

[13] Τουπούζι ή τοπούζι είναι κανονικά είδος ροπάλου (τουρκ. topuz), εδώ όμως είναι κάποιο σκήπτρο που είχε ο δεσπότης.

77 Σχόλια προς “Κείμενα του Εικοσιένα – 13: Σελίδες από το Γκιορνάλε του Αλέξανδρου Κριεζή”

  1. Πουλ-πουλ said

    «υπερκαμβρώνειος»
    Καλημέρα
    Πώς ετυμολογείται;

  2. Καλημέρα!

    Εμείς ευχαριστούμε για την καθημερινή μας ενημέρωση, συζήτηση, τροφή για σκέψη… και χαιρόμαστε να βοηθάμε αν και εφόσον μπορούμε.

    Στην υποσημείωση 5 έμεινε το ερωτηματικό. Είναι όντως ρεζουλτάνιδες οι ρεζίλιδες;

  3. atheofobos said

    1
    Χειρότερη από του Καμπρόν!

  4. Γιάννης Ιατρού said

    1: Ίσως βγει από εδώ κάποιο συμπέρασμα

  5. spiridione said

    4. Υπάρχει βεβαίως άρθρο
    https://sarantakos.wordpress.com/2013/04/23/cambronne/

  6. Μαρία said

    1
    Στα γαλλικά «η λέξη του Καμπρόν» είναι ευφημισμός για τα σκατά. Του αποδόθηκε απ’ τον Ουγκό στους Αθλίους.

  7. Pedis said

    Giornale -> logbook που λέμε, σήμερα, για ευκολία. 😁 Βασικά, χρησιμοποιείται για την εφημερίδα στα ιταλικά.

  8. Pedis said

    Τυχερός ο Κουκουβίνος που τον κάλυψε ο Διοικητής του απέναντι στον Δεσπότη.

    Ως γνωστόν στο στρατό, καλύτερα να έχεις μέσον τον παπά παρά τον Στρατηγό της μεραρχιας (δεν μιλάμε για Δεσπότη, σου στέλνουν τη ροζαλία με συστημένο στο σπίτι.)

  9. Πουλ-πουλ said

    3,4,5,6
    Μωρέ μπράβο, ετοιμότητα πρωί-πρωί. Ευχαριστώ.

  10. loukretia50 said

    Πλούσιο λεξιλόγιο το σημερινό!
    Το «υπερκαμβρώνειον» φοβερό!

    4. Ώστε δεν παραδέχεται ο Καμπρόν ότι είπε την περίφημη λέξη!
    Μπορεί να ισχύει : όταν η απάντηση στην πρόταση για παράδοση των όπλων ήταν το βροντερό του παράγγελμα :
    – «Γρεναδιέροι, εμπρός!»
    Όλοι οι στρατιώτες φώναξαν : « ΣΚ …! «

  11. ΓΤ said

    Αυτονοήτως, επειδή ορισμένα super cabrios οχἠματα στάζουν μαγκιά, θα μπορούσε να τους επιδαψιλευτεί ο χαρακτηρισμός «υπερκαμβρώνεια».

  12. Γεράσιμος said

    Ο Οδυσσέας Αντρούτσος ήταν μπεκτασής, δεν είχε σχέση με την Ορθοδοξία και δεν διάβαζε την Καινή Διαθήκη. Ο Απ. Παύλος ποτέ δεν είπε τη φράση «παιδεύετε τους ατάκτους ίνα μη υπεραίρωνται». Η φράση είναι κατασκεύασμα του γραμματικού του Αντρούτσου, όπως ακριβώς η λέξη του Καμπρόν είναι κατασκεύασμα του Ουγκό. Να τα λέμε όλα

  13. ΓΤ said

    φρουρά

  14. ΓΤ said

    «διό, ἵνα μὴ ὑπεραίρωμαι, ἐδόθη μοι σκόλοψ τῇ σαρκί, ἄγγελος Σατανᾶ, ἵνα με κολαφίζῃ, ἵνα μὴ ὑπεραίρωμαι» (Κορ. Β, 12:7)

  15. Υπάρχει μια αντίστοιχη ιστορία με του Καμπρόν, με κάποιον αμερικάνο στρατηγό που υπερασπιζόταν μια πόλη νομίζω στη μάχη των Αρδεννών. Bullshit απάντησε αν θυμάμαι καλά.
    Προφανώς είναι δουλειά του γραμματικού το ξεκάρφωτο ρητό του Αποστόλου Παύλου, γιορτάζει κιόλας.
    Όλο βλακείες έκανε ο Άρειος Πάγος στην ανατολική Στερεά, το πιο αξιοσημείωτο όμως είναι ότι, αν δεν απατώμαι, δεν σώζεται ούτε μια προσωπογραφία του επικεφαλής, του Θεόδωρου Νέγρη. Και δεν ήταν καμιά ασήμαντη προσωπικότητα.

  16. Νέο Kid Al Afrikii said

    15. No Bullshit man! Nuts! 🙂
    https://en.wikipedia.org/wiki/Anthony_McAuliffe

  17. Νέο Kid Al Afrikii said

    M επιασε η σπαμοπαγίδα κι είναι κρίμα κι άδικο γιατί το μπουλσιτ του Δύτη το πέρασε κι έκοψε το δικο μου (του Μακ Αλοιφή δηλαδή…) το «Νάτς!»

  18. Πουλ-πουλ said

    15.
    Τι σύμπτωση! Χτες παρακολούθησα τον Λουκή Λαρά του Βικέλα με τον Μαυροματάκη, όπου ο μικρός Λουκής σαγηνεύεται από την πολυμάθεια του Νέγρη, και αποφασίζει να μάθει γράμματα. Πάντως, το θεατρικό σας το συνιστώ, είναι ειλικρινές, τίμιο, και προπάντων μινιμάλ, χωρίς σκηνοθετικές ακροβασίες.

  19. leonicos said

    Καλή μερα

  20. gpoint said

    Καλημέρα

  21. ΚΩΣΤΑΣ said

    Από την αρχή σχημάτισα την εντύπωση ότι η Μαγδαληνή είναι μια εξαιρετική σχολιάστρια, με ήθος, ευπρέπεια, υψηλή μόρφωση και με πολλά και ποικίλα ενδιαφέροντα. Το σημερινό της δείγμα έρχεται ως επιβεβαίωση όλων αυτών, συν ότι την ενδιαφέρει και η τοπική ιστορία, ιδιότητά της που εμένα με ενθουσιάζει. Νομίζω ότι είναι Χαλκιδαία.

    Το κείμενο που μας παραθέτει η Μαγδαληνή είναι μεν από τα ψιλά της επανάστασης του 1821, όμως, είναι σημαντικότατο από πλευράς δοσίματος του κλίματος και της συμπεριφοράς των επαναστατημένων, πράγμα που είναι από άγνωστο έως ελάχιστα γνωστό και προβεβλημένο στην κλασική ιστοριογραφία.

    Τα συγχαρητήρια και τις ευχαριστίες μου στην Μαγδαληνή, ωσαύτως και στον Νικοκύρη.

  22. ΣΠ said

    15, 16
    Η σκηνή στο 1:59:45 της ταινίας A Bridge Too Far (1977) πρέπει να είναι εμπνευσμένη από αυτό το γεγονός.

  23. Νέο Kid Al Afrikii said

    Η πιο ωραία απάντηση σε τελεσίγραφο πάντως ήταν (αν είναι αληθινή η ιστορία… ας πεί κανας Π2ος ή κανας ειδικός τεσπά…) των Σπαρτιατών όταν ο Φίλιππας ο Μακεδών και πολλά βαρύς να πούμε, τούς έπεμψε: «Aν έρθω στη Σπάρτη θα σας φκιάξω, θα σας δείξω , θα βάλω Μοράτα να σας ρίξει τρία μπαλάκια,και θα σας κυνηγήσω μέχρι να πατήσετε χιόνι στον Ταύγετο!»
    Και οι λακεδαιμόνιοι λέει απάντησαν : » Aν!… Too heavy balls, indeed!

  24. Νέο Kid Al Afrikii said

    23. Στην πλάκα πλάκα ,αν ζούσαν σήμερα οι Λακεδαιμόνιοι θα ήταν τα κορυφαία αστέρια του Τουίτερ με τα «one liners» τους… 🙂

  25. ΚΩΣΤΑΣ said

    Τον Γκαμπρόν τον χρησιμοποιώ μόνο για τεστάρισμα λεξικών και εγκυκλοπαιδειών. Αν τον έχουν ως λήμμα, θεωρώ ότι έγινε σοβαρή δουλειά, αλλιώς προχειρότητες.

  26. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ τη Μαγδαληνή για το άρθρο και όλους σας για τα σχόλια.

    Προλάβατε βέβαια και το «υπερκαμβρώνειο» που έπρεπε μάλλον να το εξηγήσω.

    Πρόλαβε κι ο Κιντ το Nuts που ειπώθηκε εδώ πιο πέρα, στη Μπαστόνι.

  27. Πέπε said

    > Μουκιουρούφηδες = κακότροποι

    Έξοχο! Μαζί με την προχτεσινή μπαργουμάνα, τα στέλνω άμεσα στον μπάρμπα Νικολή.

  28. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Βλέπω ήρθε η σειρά της ιδιαίτερης πατρίδας μου για τα επετειακά!
    Έξω από τα Ψαχνά έχει εδώ και πολλά χρόνια ένα άγαλμα του Αγγελή Γοβιού, είναι σημείο αναφοράς στα ταξίδια προς τα βόρεια κάθε φορά, τον χαιρετάμε ανυπερθέτως περνώντας.
    Πολλές ευχαριστίες, και στο Νικοκύρη και στη Μαγδαληνή για το κείμενο, κι αν συμπέσουμε ποτέ στα βορειοευβοϊκά χώματα μπορούν να δοθούν και εμπράκτως (τσιπουροκατανυκτικώς).
    Για το κείμενο, πολύ κάνω γούστο όταν οι λόγιες περικοκλάδες των γραμματικών έχουν εμβόλιμα τις «μπαμπά τους γλώσσα» φράσεις που δε σηκώνουν φτιασίδωμα.

  29. sarant said

    28 Kαλή ιδέα να συμπέσουμε 🙂

  30. Κ. Καραποτόσογλου said

    Μουκιουρούφης = αδέκαρος, πολύ φτωχός

    Αγγελική Σύρκου, Το Μεγαρικό γλωσσσικό ιδίωμα. Λεξικογραφική Μελέτη, Αθήνα 2006, σ. 92.

  31. BLOG_OTI_NANAI said

    Υπάρχει η πληροφορία ότι «Κουκουβίνοι» ή «Κουκουβινιά» ονομάζονται οι αλβανόφωνοι της Εύβοιας:

  32. BLOG_OTI_NANAI said

  33. sarant said

    30 Eυχαριστούμε! Ο αδέκαρος μπορεί να γίνει και κακότροπος

    31 Θα μπορούσε, αν και δεν θυμάμαι αν το λέει έτσι σαφώς.

  34. BLOG_OTI_NANAI said

    Από το απόσπασμα φαίνεται πιθανόν να θεωρούνταν οι κουκουβίνοι κατώτερης μαχητικής αξίας. Είχε μεταφερθεί στον Ομέρ Βρυώνη ότι ο Κριεζής είχε κουκουβίνους, όμως αυτός με ένα τέχνασμα στο ντύσιμο, ξεγέλασε τον Πασά ότι ήταν όλοι Ρουμελιώτες και έτσι ο Βρυώνης έβριζε τους πληροφοριοδότες του. Με την αναφορά στα μαντήλια που φόραγαν στο κεφάλι ίσως εννοεί ότι διέφεραν και τα κουρέματα τους ή ότι κρύβονταν τα χαρακτηριστικά τους:

  35. Πέπε said

    @31:

    Στο κείμενο πάντως μοιάζει να είναι το επώνυμό του.

    Κατά τα άλλα, αν σημαίνει αγρότης, η φράση «ο Κριεζής λέει τους Αρβανίτες της Εύβοιας κουκουβίνους» μπορεί να σημαίνει ότι τους περιγράφει ως αγρότες. Χωρίς να αποκλείεται και το αντίστροφο, να σημαίνει πρωτίστως τον συγκεκριμένο πληθυσμό και συνεκδοχικά και το πιο συνηθισμένο τους επάγγελμα (πρβλ. γύφτος=σιδεράς).

  36. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Αργότερα, σε αστικό περιβάλλον, ο κουκουβίνος γίνεται κακόσημος.
    https://www.slang.gr/definition/23788-koukoubinos

  37. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    30# Με αυτή τη σημασία προφανώς συνδέεται με το τρκ mücürüf = σπάταλος, άσωτος.

  38. Κ. Καραποτόσογλου said

    κουκουβίνος, ο· η λ. είναι υποκοριστικό του ουσ. κούκουβας, ο, = κουκουβάγια, απ’ όπου και το ελληνοαλβαν. kukuvinë = κουκουβάγια (Athene noctua). S. E. Mann, An Historical Albanian and English Dictionary (1496–1938), London 1948, σ. 223. Δ. I. Γεωργακά, «Ετυμολογικά και σημασιολογικά εις θρᾳκικάς λέξεις», Αρχείον του Θρακικού Λαογραφικού και Γλωσσικού Θησαυρού, 1, 1934-35, 273-276.

    Κ. Καραποτόσογλου, Ετυμολογικό γλωσσάρι στο έργο του Παπαδιαμάντη, Αθήνα 1988, σ. 43.

    37 # Σωστό

  39. sarant said

    34-35-36 Εδώ δεν είναι επώνυμο, αλλά σαφώς υπάρχει (τώρα) επώνυμο Κουκουβίνος. Αξίζει μελέτη πάντως.

  40. Πέπε said

    36:

    Όπου και το σχόλιο «Κουκουβίνους λένε τους κατοίκους της Βόρειας Εύβοιας, από το εκτεταμένο πευκοδάσος της περιοχής όπου κατοικούνε. Άγνωστο πώς έγινε η σύνδεση με την λέξη ρουφιάνος»

    Με το δάσος δεν το καταλαβαίνω, αλλά το υπόλοιπο έρχεται και δένει.

  41. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    40# Έτσι, ούτε εγώ το πιάνω αυτό με το δάσος.

  42. 21 Κώστα
    🙂☺️

  43. loukretia50 said

    Αλλέγρος κι αποφασιστικός τύπος ο Κριεζής:
    «… τους έρριψα και 5 κανονιοβολισμούς δια να τους ενθαρρύνω».
    Για απλή ενθάρρυνση σημειώσατε 5. Pas mal!

    Ενδιαφέρον κείμενο , και όντως μας θυμίζει τα διαχρονικά χάλια μας και φάσεις του αγώνα που γενικά δεν αναφέρονται.
    Νάσαι καλά Μαγδαληνή!

    Ήταν αδύνατον να μη θυμηθώ ένα τραγούδι, κι ας μην είμαι φαν της αοιδού, το πειράζω για να ματσάρει με την κατάσταση και την εποχή.

    – « Τ’ ασήμια είναι περιττά
    Γιατί να μαγαρίζουνε?»

    Σκυφτοί ξανά, λίγη ελπίδα πουθενά,
    για να τους δώσουν τους λουφέδες
    Τ’ ορδί εδώ, γύρω είν’ όλα ρημαδιό
    Μα δεν τους κόβουνε μονέδες

    – Εμείς κι εσείς, Αγριοπαγίτη μας μισείς
    Λόγια και λόγια – δε μασάμε.
    Εμείς κι εσύ, λες κι έμαθες ποτέ εσύ
    με τον εχθρό πώς πολεμάμε

    – Τ’ ασήμια είναι περιττά
    Γιατί να μαγαρίζουνε?
    ΛΟΥ
    (Τι να τα κάνουν τα λεφτά
    Αφού τους καθαρίζουνε)

  44. Νεσταναιος said

    Υπέροχος Δήμαρχος.

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%9A%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%B2%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%82

  45. Pedis said

    # 36, 40, 41 – εκ του concubina των μπάτσων (?) Μπα …🤓 😃

  46. sarant said

    38 Eυχαριστούμε!

    40-41 Μήπως σκέφτηκε το κουκου-νάρι, που βρισκεται πράγματι σε πευκοδάσος;

  47. 28 ΓιώργοΜ, συμπατριώτη, βεβαίως!
    43 Για άλλη μια φορά Λου, μπράβο!

    32, όλο το σχετικό απόσπασμα έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Εδώ από αναδημοσίευση στο περιοδικό «ΕΒΔΟΜΑΣ», Επιθεώρηση Κοινωνική και Φιλολογική, Απρίλιος 1889, αρ.14 : http://digital.lib.auth.gr/record/140240/files/5083_13.pdf?version=1 για όποιον θέλει να ρίξει μια ματιά σελίδες 7 και 8.

  48. spiridione said

    Και στον Παπαδιαμάντη
    ἔπλεε τετράκις τοῦ ἔτους, ἤτοι κατὰ πᾶσαν τεσσαρακοστήν, εἰς τὰς ἀντικρὺ ἐκτεινομένας ἀκτάς, ὅπως ἐξομολογήσῃ καὶ καταρτίσῃ πνευματικῶς τοὺς δυστυχεῖς ἐκείνους δουλοπαροίκους, τοὺς «κουκκουβίνους ἢ κουκκοσκιάχτες»*, ὅπως τοὺς ὠνόμαζον,
    https://www.papadiamantis.net/aleksandros-papadiamantis/syggrafiko-ergo/diigimata/379-ksoxik-lampri-1890

    Αν ήταν κουκουβίνοι οι αλβανόφωνοι μήπως έχει σχέση αυτό και με τους Κουκουβάουνες που ήταν αρβανίτες;

  49. Αιμ. Παν. said

    @23
    Βρήκα αυτό :

    «οἷόν ἐστι τὸ ‘Λακεδαιμόνιοι Φιλίππῳ Διονύσιος ἐν Κορίνθῳ’ καὶ πάλιν γράψαντος αὐτοῖς τοῦ Φιλίππου ‘ἂν ἐμβάλω εἰς τὴν Λακωνικήν, ἀναστάτους ὑμᾶς ποιήσω, ’ ἀντέγραψαν ‘αἴκα.’

    του Πλουτάρχου, από εδώ :

    http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A2008.01.0288%3Asection%3D17

    ανοίγοντας τη δεξιά στήλη που λέει :

    Greek (Gregorius N. Bernardakis, 1891)

  50. BLOG_OTI_NANAI said

    Μπορεί ο συγγραφέας στο άρθρο του σχ. 31 να έκανε λάθος. Μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές έννοιες. Για τη χρήση στον Παπαδιαμάντη υπάρχει αυτή η αναφορά:

  51. Σωτήρς said

    Μπράβο Μαγδαληνή, ωραίο άρθρο.

    Να περιπλέξω λίγο ακόμη σχετικά με τον κουκουβίνο. Υπάρχει στη Γκιώνα ένα χωριό Κουκουβίστα (νυν Καλοσκοπή). Στον Πανδέκτη βλέπω την αναφέρει Κουκοβίτσα αλλά όλοι στην περιοχή την ξέρουν Κουκουβίστα. Η βικιπεδια λέει πως είναι σλάβικο και σημαίνει «φωλιά του κούκου» …

  52. BLOG_OTI_NANAI said

    Πάντως αυτό το σχόλιο του Κριεζή είναι περίεργο. Σε τι να υστερούν τόσο οι κουκουβίνοι;

  53. BLOG_OTI_NANAI said

    Σε ένα διήγημα της ΕΣΤΙΑΣ (13/3/1888) το «κουκουβίνοι» είναι κοροϊδευτικό για τους αφελείς χωριάτες:

  54. BLOG_OTI_NANAI said

    48:

  55. Πέπε said

    @51
    Σιγά μην ονόμαζαν το χωριό τους φωλιά του κούκου. Φωλιά οποιουδήποτε πουλιού εντάξει, του κούκου όχι.

    Στην Κρήτη υπάρχει το ρήμα κουκουβίζω, αλλά δε θυμάμαι ακριβώς, σημαίνει μπουσουλάω; κάθομαι ανακούρκουδα; …κάτι τέτοιο.

    Και στην Κάλυμνο το επώνυμο Κουκκουβάς. Προφέρεται με δύο κάππα (δεν ξέρω αν γράφεται κιόλας αλλά δεν έχει σημασία), άρα αντιστοιχεί σε κάποια υπαρκτή λέξη του ιδιώματος.

  56. BLOG_OTI_NANAI said

  57. Πέπε said

    @52

    Βασιλική περιποίηση!

  58. spiridione said

    36. Και στον Καραγάτση
    Μήπως δε μαχαίρωσε τη Μαριγώ την Παπόρω, στο δεξί ρωγοβύζι, πάνω σε μια παραξήγησις; (Το πράμα σκεπάστηκε τότε, χωρίς ν’ ανακατευτούν οι κουκουβίνοι.)
    https://www.sansimera.gr/anthology/913

  59. 40-41 Κουκουβάγιες επειδή ζουν στο δάσος.

  60. ΚΩΣΤΑΣ said

    Το κουκουβίνος δεν το ξέρω, έχω ακουστά τη λέξη κουκουβιός ή κοκοβιός (κάπως έτσι), έχει αρνητικό πρόσημο, σημαίνει τον μικρόσωμο; ή κάτι παρόμοιο

  61. loukretia50 said

    από Lexilogia
    https://tinyurl.com/525xh6hn
    κουκουβίζω:
    1. για πουλιά, κουρνιάζω, κάθομαι ζαρωμένο: «το μικρό πουλί κουκούβισε φοβισμένο στη γωνιά»
    2. (μτφ.) για ανθρώπους, κάθομαι οκλαδόν, με λυγισμένα πόδια: «το παιδί κουκούβισε ήσυχα στο πάτωμα κι άκουγε τη γιαγιά».

    και το επίθετο κουκουβιστός που έγραφε και ο Καζαντζάκης** στον Ζορμπά. και έλεγε συχνά η δική μου γιαγιά
    «Δεν μπορούσα να κοιμηθώ, δεν ήθελα. Δε συλλογίζουμουν τίποτα. Ενιωθα μονάχα, στη ζεστή ετούτη νυχτιά, κάτι μέσα μου, να μεστώνει. ‘Εβλεπα, ζούσα καθαρά το καταπληχτικό ετούτο θέαμα: ν’ αλλάζω. ‘Ο,τι γίνεται πάντα στα πιο σκοτεινά υπόγεια του στήθους μας, γίνουνταν τώρα φανερά, ξέσκεπα, μπροστά μου. Κουκουβιστός στην άκρα της θάλασσας, παρακολουθούσα το θάμα.
    Τ’ αστέρια θάμπωσαν, ο ουρανός φωτίστηκε, κι απάνω στο φως χαράχτηκαν με ψιλό κοντύλι τα βουνά, τα δέντρα, οι γλάροι. Ξημέρωνε…»​

    owling = κουκούβισμα (άλλη μια μοδάτη τρέλα)
    ‘Owling’ Is The New ‘Planking’

    (αν με προλάβατε μέχρι να μαζώξω το λινκ, σόρυ!)

  62. BLOG_OTI_NANAI said

    Άρα, μπορεί να ξεκίνησε ως παρωνύμιο κάποιων κατοίκων της Εύβοιας, που σαν τις κουκουβάγιες ζούσαν και αυτοί στα ορεινά δάση και δεν αποκλείεται να ήταν αρβανίτες, φτωχοί, αποκομμένοι από τις κοινωνικές εξελίξεις, τους οποίους κορόιδευαν και υποτιμούσαν οι υπόλοιποι και έμεινε γενικά ως αρνητικός χαρακτηρισμός.

  63. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ενίοτε, θεσσαλιστί, οι κουκουβάγιες αποκαλούνται και χουχουιάβες!

  64. LandS said

    22
    Όχι αυτό είναι για τη μάχη του Άαχεν δυο μήνες νωρίτερα τον Οκτώβριο του 44.
    Το άλλο με τον Αμερικάνο έγινε Χριστουγεννιάτικα, πολλά χιλιόμετρα στα ΝΑ και πάνω στα ψηλά βουνά, μες τα χιόνια.

    Χαρακτηριστική είναι η απάντηση του Αμερικάνου απεσταλμένου αξιωματικού στην απορία του Γερμανού Διοικητή. In plain English? You may now go to hell sir.
    Ο κυρ Μακόλιφι δεν χρησιμοποιούσε ποτέ, λένε, χυδαίες εκφράσεις και είχε το NUTS εκεί που άλλοι λέγανε λόγια που θα κάνανε καροτσιέρη να κοκκινίζει.

  65. sarant said

    62 Αυτό είναι το ασφαλέστερο συμπέρασμα για τους Κουκουβίνους.

  66. dryhammer said

    53. Το παράδειγμα επιτείνει την ερμηνεία του Κουκουβίνου ως ορεσίβιου μιας και το πιο «άναυτο» (άρα και υβριστικό για μαρινέρο) επίθετο είναι «τσοπάνης»

  67. 62, 65 για τους Κουκουβίνους
    το επίθετο είναι πολύ συνηθισμένο στην περιοχή. Ειδικά στα χωριά με αρβανίτικες ρίζες. Έχω συνάδελφο, μέχρι και ο διοικητής της Άμεσης Δράσης στην Εύβοια έχει αυτό το επίθετο.

  68. Κ. Καραποτόσογλου said

    Η τουρκική λ. mücürüf = tutumsuz (= σπάταλος, άσωτος), savurgan (= σπάταλος, σκορποχέρης), αποθησαυρίζεται πιθανότατα μόνο από το Derleme Sözlüğü, τ. 12, Ek (Συμπλήρωμα), σ. 4601.
    #37- 38#

  69. 68# Καλησπέρα σας κ. Καραποτόσογλου. Έτσι φαίνεται να είναι. Με μια γρήγορη ματιά, τουλάχιστον σε διαδικτυακά οθωμανικά λεξικά δεν τη βρήκα, αλλά στο ίντερνετ η λέξη χαρακτηρίζεται yerel (τοπική) και γίνεται αναφορά στην περιοχή της Καισάρειας.

  70. sarant said

    67 Και πράγματι, η εφαρμογή «Από πού κρατάει η σκούφια σου» δίνει συχνότερη προέλευση τη Λίμνη Ευβοίας και μετά μέρη της Χαλκιδικής

    https://apps.vrisko.gr/apo-pou-krataei-i-skoufia-sou/%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%b2%ce%af%ce%bd%ce%bf%cf%82

  71. Μαρία said

    70
    Η Χαλκιδική προηγείται, αν αθροίσεις όλα τα χωριά.

  72. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @70. Ἀρβανῖτες καί οἰ μέν, καί οἱ δέ! (Ἀπό τήν ἀρβανιτο»κουκουβίνικη» Λίμνη Εὐβοίας, ἡ Καραγιάννη καί ὁ Καραγιώργης..)

  73. gpointofview said

    Υπάρχει άραγε σχέση με τα κου(ρ)κουμπίνια ;

  74. Γιάννης Ιατρού said

    73: Εδώ έχουμε ολόκληρο άρθρο ρε συ, τι ρωτάς 🙂 🙂
    Από το κωλόκουρο στα κουρκουμπίνια

  75. Γιάννης Ιατρού said

    73: κι εδώ, επιμορφωτικό βίδεον με τον αείμνηστο👍

  76. Θυμήθηκα κάτι κερματοδέκτες με μικρή οπή (της τρύπας-χαχαχ) που έπαιρναν μόνο πενηνταράκια…

    Ξαναρωτάω λοιπόν αν υπάρχει ετοιμολογική σχέση των κουρκουμπινίων μετά των περίπου ομόηχν κοκουβινίων.

  77. sarant said

    76 Mπα, μάλλον συμπτωματική είναι η ομοηχία.

    Καλημέρα από εδώ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: