Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Οδός Αφάντων (ένα αφήγημα του Ν.Δ.Τριανταφυλλόπουλου)

Posted by sarant στο 25 Ιουλίου, 2021


Μου έστειλαν προ καιρού το πρώτο τεύχος ενός νέου λογοτεχνικού περιοδικού, με τίτλο Αντίθετα Ρεύματα, με εκδότη τον Λεωνίδα Ιωαννίδη.

Το περιοδικό εκδίδεται στη Χαλκίδα, κάτι που το υπαινίσσεται και ο τίτλος του. Όπως αναφέρει ο εκδότης στο σημείωμά του: Σαλπάρουμε λοιπόν απ’ το λιμάνι μας -τη Χαλκίδα, και πλέουμε καταμεσής στα επικίνδυνα αντίθετα ρεύματα του Εύριπου, που πολλά βαπόρια έχουνε παρασύρει στα βράχια. Αλλά εμείς τα ξορκίσαμε. Βαφτίσαμε το καραβάκι «Αντίθετα Ρεύματα».

Το περιοδικό θα είναι τριμηνιαίο («περίπου», κατά το σημείωμα του εκδότη) οπότε ίσως αυτές τις μέρες να κυκλοφορήσει και δεύτερο τεύχος, αν και ομολογώ πως δεν βρήκα κάποια παρουσία του περιοδικού στον Ιστό για περισσότερες πληροφορίες.

Στο πρώτο τεύχος υπάρχουν αρκετές αξιόλογες συνεργασίες, όπως του Κύπριου ποιητή Κυριάκου Χαραλαμπίδη με τέσσερα ποιήματα και συνέντευξη -το ένα από τα ποιήματα το βρήκα να αναδημοσιεύεται εδώ.

Στο οπισθόφυλλο, δυο στροφές από το ποίημα «Φαντασία» του Γιάννη Σκαρίμπα.

Διάλεξα να παρουσιάσω ένα σύντομο αφήγημα του πολύ αγαπητού Νίκου Δ. Τριανταφυλλόπουλου, επειδή μου αρέσουν τα πεζά με αναμνήσεις και τα πολεογραφικά κείμενα, και αυτό το αφήγημα συνδυάζει τα δυο αυτά στοιχεία. Αγαπώ βέβαια και τον Παπαδιαμάντη, όπως και τον Σκαρίμπα, οπότε το καλό τριτώνει διότι ο Τριανταφυλλόπουλος έχει εντάξει παπαδιαμαντικές και σκαριμπικές λέξεις στα κείμενά του γενικώς, και στο πεζό αυτό ειδικώς.

Κεντρικός δρόμος της Χαλκίδας είναι η οδός Αβάντων. Ο Τριανταφυλλόπουλος παίρνει αφορμή από το λάθος κάποιου (μη Χαλκιδαίου, βεβαίως) που την πληκτρολόγησε «Αφάντων» και θυμάται πώς ήταν στο παρελθόν ο δρόμος αυτός καθώς και πολλούς γνωστούς και φίλους του, που τον περπατούσαν, και που δεν βρίσκονται πια στη ζωή. Οπότε, μας λέει, τελικά δικαιολογείται η παρονομασία.

Όπως λέει ο εκδότης στο σημείωμά του, το περιοδικό δέχεται το σύστημα τονισμού που προτιμά ο κάθε συνεργάτης, κι έτσι το πεζογράφημα του Ν.Δ.Τ. τυπώθηκε σε πολυτονικό αλλά σχεδόν όλα τα άλλα κείμενα είναι στο μονοτονικό. Στο δικό μας ιστολόγιο γενικά προτιμάμε το μονοτονικό, αλλά εδώ μονοτόνισα το κείμενο και για τεχνικούς λόγους. Κατά τα άλλα, διατήρησα την ορθογραφία του πρωτοτύπου.

Στο τέλος του άρθρου, παραθέτω χάρτη της Χαλκίδας με σημειωμένη την οδό Αβάντων.

 

Oδός Αφάντων

Γελάσαμε στην αρχή η Λαμπρινή κι ελόγου μου με την παρανάγνωση Αφάντων αντί Αβάντων, ύστερα όμως σοβαρευτήκαμε. Πώς είχα την απαίτηση ο φοιτητής καν η φοιτήτρια που πληκτρο­λόγησαν το περί Σκαρίμπα παλαιό κείμενό μου να γνωρίζουν, εκεί στην Πάτρα, τους ομηρικούς Άβαντες της Χαλκίδας και την φερώνυμή τους οδό της πόλης;

Κατόπι χαμογέλασα αλλιώς: όσο και αν φαίνεται οξύμωρο, η παρανάγνωση ήταν σωστή. Τουλάχιστον για έμενα και ενδεχομένως για όσους κουβαλούν χρόνια περισσότερα από ογδόντα. Ναι, οδός Αφάντων προσώπων, κτισμάτων και καταστάσεων.

*

Στα σχολικά, τα φοιτητικά και τα ναυτικά μου χρόνια η Αβάντων ήταν η κεντρική αρτηρία -η λέξη να εννοηθεί ανατομικά- της πόλης. Για τους περισσότερους συμπολίτες εκείνου του καιρού «νυφοπάζαρο». Χαρακτηρισμός απολύτως αποδεκτός από τη νε­ολαία των μεγάλων τάξεων των τότε Εξαταξίων Γυμνασίων Αρρένων και Θηλέων, από τούς λογής λογής φοιτητές -εκείνοι των στρατιωτικών σχολών με τις στολές τους- από τούς νεόκοπους μόνιμους ή έφεδρους αξιωματικούς, τούς ποδοσφαιριστές και κάθε είδους αθλητές της στεριάς και της θαλάσσου. Πού ’ναι τους τώρα;

Για εμένα, απελπισμένον από τούς δίχως ανταπόκριση έρωτές μου, η Αβάντων ήταν το μεγάλο αντιφάρμακο, αληθινά «οδός ονείρων», που δεν ήταν άλλα από τα βιβλία και τα περιοδικά. Εκεί το βιβλιοπωλείο του Πανταζή όπου γνώρισα τον Ιούλιο Βερν και λίγο παραπέρα, σχεδόν απέναντι από το ιερό του Αγίου Νικολάου, το νεώτερο του Μόσχου. Η προθήκη του, που θα λήστευα δίχως τύ­ψεις αν ήμουν θαρραλέος, ιρίδιζε χάρη στα μαγικά εξώφυλλα των νεανικών εκδόσεων Αλικιώτη. Παρέκει το κατάστημα Σιαμέλα, πού δεν το στιμάριζα για τα καραμελοειδή του αλλά γιατί ήταν πρα­κτορείο Τύπου. Φλετούραγε η καρδιά μου όταν, ε-πι-τέ-λους, έφτανε το πολυπόθητο νέο τεύχος, πάντοτε με συναρπαστικό εξώφυλλο, των κατά δυστυχίαν άτακτων και βραχύβιων «Προσκοπικών Σελίδων». Ωστόσο για τους αναγνωστικούς μου έρωτες εκείνων των χρόνων έχω αλλού μιλήσει. Τώρα απομένει να πω ότι τα κτίσματα και όσοι στεγάζονταν εκεί, οι διαμεσολαβητές των ονείρων μας, έχουν έκλείψει «ωσεί χόρτος».

Είπα «τα κτίσματα». Στην Αβάντων, εκεί που διασταυρώνεται με τη Βώκου, ήταν το σπίτι της Φιγιέττας Πνευματικού, ιδεατής και ιδανικής ερωμένης του Σκαρίμπα, που απήλθε νέα, αφού του πήρε τον νου. Μυθολογείται πως η αρχόντισσα κυρά τον δέχτηκε μια φορά στο σπίτι -ναι, εκεί στην Αβάντων- και τον έκαμε να χάσει τη λαλιά του με ένα «καλημέρα σας, κύριε Σκαρίμπα» και εκείνος κατέβηκε τις σκάλες με τα γόνατα να τρέμουν, πανευτυχής και τρισδυστυχισμένος. Φευγάτος πια κι αυτός, φευγάτο και το σπίτι.

Στην Αβάντων η Alliance Française, όπου φοίτησα χρόνια και χρόνια δίχως να προκόψω, κι ας πήρα την πρώτη χρονιά από τα χέρια του φιλοπαπαδιαμαντικού Οκταβίου Μερλιέ το πρώτο βραβείο. Στεγαζόταν η A.F. σε κτίριο που ήταν δίπλα στο Γυμνάσιο Αρρένων. Απέναντι από την πόρτα του Γυμνασίου το ποδηλατά­δικο του Παρασκευά, όπου χώνονταν κρυφά οι τελειόφοιτοι για να φουμάρουν. Πάει το ποδηλατάδικο, ο καιρός έδιωξε την A.F., αφά­νισε τον χώρο του Β’ Γυμνασίου Αρρένων.

Ωστόσο κάποτε ο χρόνος αποφασίζει να παίξει. Κολλητή σχεδόν στο αρχοντικό της Φιγιέττας ήταν μια παράγκα, όπου στεγαζόταν ο μικροπωλητής Παπίγκης. Δυστυχής άνθρωπος. Η στέγη της παράγκας, από λαμαρίνα, δεχόταν βροχή τις πέτρες της αλαναρίας που συνοδεύονταν από τον έμμετρο εμπαιγμό:

Σιδεροκέφαλε Παπίγκη Καραγκιόζη.

Η παράγκα σώζεται! Ό παλιός της όμως ένοικος και οι βασανιστές του ταξιδέψαν ανεπίστροφα.

 

*    *

Κατηφορίζω συχνά την Αβάντων. Μια κατεβασιά διαφορετική από εκείνη της παράλληλης Νεοφύτου. Στη Νεοφύτου τραγουδώ εντός μου προσκοπικά τραγούδια – εκεί βρίσκονταν η Πρώτη και η Τρίτη ομάδα Προσκόπων. Όταν κατεβαίνω, τώρα, την Αβάντων, παίζω τύμπανο με τη γλώσσα και τα δόντια μου. Φτάνοντας στο σημείο του πάλαι ποτέ αρχοντικού της Φιγιέττας, κάμνω νοερά στροφή της κεφαλής δεξιά, για να τιμήσω όχι το ίνδαλμα του Σκαρίμπα, αλλά την οικογένεια του Καλλισθένη Μουστάκα, που η θελκτική κόρη του Ασπασία παντρεύτηκε τον γοητευτικότατο αρχιτυμπανιστή της πόλης Χρήστο Αστερίου. Έτσι, τυμπανίζοντας, κατέβαινε κι εκείνος την Αβάντων με το σχολείο, μπορεί και να την ανέβαινε με τη φιλαρμονική, και ξέροντας ότι η Ασπασία ήταν πίσω από την χαραμάδα των παντζουριών έκανε τα μαγικά του με τα τυμπανόξυλα. Έφυγαν με τα σύννεφα.

Εξακολουθώ να κατηφορίζω. Στη μέση περίπου της Αβάντων, δεξιά όπως την κατεβαίνουμε, ήταν μια μάντρα όπου έπαιζε Καραγκιόζη ο Μάνθος ο Ψηλέας. Το φόρτε του ήταν οι ηρωικές παραστάσεις και οι «αποθεώσεις». Πού πήγαν εκείνα τα παλληκάρια;

Απόμεινε τάχα κανένας που να θυμάται ότι μ’ ένα φύσημα του Μπαρμπαγιώργου όλη ή φρουρά του σαραγιού – κι ο αρχηγός της Πεπόνιας- στρώνονταν στο χώμα;

 

*    *  *

Ανεβοκατεβαίνω και τώρα την Αβάντων. Πού και πού με χαιρετάει κάποιος ή κάποιοι, παλαιοί μαθητές και μαθήτριές μου. Οι συμμαθητές μου στο Α’ Γυμνάσιο Αρρένων άμοροι όλοι τους. Χρό­νια έχω ν’ αντιπλωρίσω έστω και έναν. Από το Β’ Γυμνάσιο βλέπω τους κάπως μεγαλύτερούς μου Απόστολο Τούντα, έφεδρο σημαι­οφόρο του Βασιλικού Ναυτικού όπως κι ελόγου μου και τον Γιάννη Καλαμακίδη, δικηγόρο και κάποτε σπουδαίο παίχτη του Ολυμπια­κού Χαλκίδος. Ευγνώμονες μαθητές του πατέρα μου. Συναντώ συχνά τον Νίκο Καθαροσπόρη, καλόν στα νιάτα παίχτη της καλα­θοσφαίρισης -στο ίδιο θρανίο της Όγδοης Γυμνασίου- και τον Παναγιώτη Μάγειρα, ποδοσφαιριστή το πάλαι και τραγουδιστή. Οι άλλοι πού δρα-να-πέ-τε-ψαν;

Ναι, ναι, το πέτυχε όποιος ή όποια πληκτρολόγησε το κείμενό μου! Οδός Αφάντων…

 

 

95 Σχόλια προς “Οδός Αφάντων (ένα αφήγημα του Ν.Δ.Τριανταφυλλόπουλου)”

  1. Ωραία πολεογραφική δουλειά. Ευχαριστούμε.

  2. atheofobos said

    Καλογραμμένες αναμνήσεις μιας ζωής, αντίστοιχεςμε αυτές που έχουμε όλοι μας ,απ΄τα χρόνια της νιότης μας ,μέσα από τον αναπόφευκτο εξωραϊσμό του παρελθόντος που κάνει πάντα η μνήμη .

  3. Ψὲς τὸ βράδυ ἀπ᾿ τὴν παραλία, μπῆκα μέσα σ᾿ ἕνα ἀστικό,
    νὰ μὲ πάει στὸν Προφήτη Ἠλία, τὰ παλιά τὰ στέκια μου νὰ δῶ.
    Πῆγα Ποταμούδια καὶ Βὶξ στέρνες, νότα δὲν ἀκούστηκε καμιά·
    πάψαν τὰ τραγούδια κι οἱ λατέρνες, λὲς καὶ ἤμουνα στὴν ἐρημιά.
    Ἔκανα τὴ βόλτα μου στοῦ Τσάτσκα, ποῦ ῾ν᾿ τὰ χρόνια ἐκεῖνα τὰ παλιά,
    κάθε βράδυ, λὲς καὶ ἦταν Πάσχα, ἄκουγες σαντούρια καὶ βιολιά.
    Ἔφτασα στὴ στάση τοῦ Βλαμάκη, μὰ τὸ μαγαζὶ ἦταν κλειστό·
    τράβηξα γραμμὴ γιὰ τοῦ Καϊνάκη, γιὰ νὰ πιῶ νερὸ νὰ δροσιστῶ.
    Παράδεισο κι Ἀκρόπολη, τὰ βρῆκα γκρεμισμένα·
    μπαίνω ξανὰ στὸ ἀστικό, μὲ μάτια βουρκωμένα.

  4. Ενδιαφέρον κειμενάκι, περισσότερο για γνώστες και επισκέπτες της πόλης, λογικό αφού εκεί εκδίδεται. Κάποτε, πριν 15 περίπου χρόνια μου είχε ζητηθεί από Χαλκιδαίους κι Ευβοιώτες της κατάληψης Δ.Α. της Φ.Ν. κι εγραψα ένα κειμενάκι για τα τρελλά νερά που δεν το βρίσκω ούτε θυμάμαι το κείμενο ή την αφορμή.
    Εμεντάλερ…

    Να τσεκάρω την ποδοσφαιρική μου μνήμη.. στο αήττητο του ΠΑΟ το 63(;) δεν ήταν ο Ολυμπιακός Χαλκίδος μία από τις ισοπαλίες του ;

  5. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Το «καν» στην πρώτη γραμμή μάλλον είναι «και». Λάθος του OCR υποθέτω.

  6. ΓΤ said

    https://eviasports.gr/2020/03/20/1963-64-%CE%BF%CE%BB%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CF%87%CE%B1%CE%BB%CE%BA%CE%AF%CE%B4%CE%B1%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CE%BD%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CF%8C%CF%82-1-1/

  7. ΣΠ said

    4
    Μπράβο μνήμη!
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%84_%CE%95%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CF%80%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%BF%CF%85_%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CF%8E%CE%BD_1963-1964#%CE%A0%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CF%82_%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%83%CE%BC%CE%AC%CF%84%CF%89%CE%BD

  8. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ὅποιος βούτηξε (..τόσο βαθιά!..) στά δροσερά ἁγιόνερα τοῦ Παπαδιαμάντη, δέν μπορεῖ παρά νά γράφη ὄμορφα κείμενα.
    Εὐχαριστοῦμε κύριε Τριανταφυλλόπουλε! [γι αὐτό, ἀλλά καί γιά τ’Ἄλλα, τά Πολύ Σπουδαία..]

  9. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Μέ ὅλη μου τήν καρδιά, εὔχομαι καλή ἐπιτυχία στούς ἀνθρώπους τοῦ περιοδικοῦ. (Στό κάτω κάτω, σέ εὔφορο χαλκιδιώτικο χωράφι ἔσπειραν 🙂 )

  10. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ὅποιος δέν ἄνοιξε τόν σύνδεσμο μέ τό ποίημα τοῦ Χαραλαμπίδη, ἄς τό κάνη. Ἀξίζει!
    Ὅποιος ὅμως τόν ἄνοιξε, ἀλλά δέν προχώρησε στό σχόλιο πού ὑποτίθεται, ἄς τό διαβάση ἐδῶ. (..Γιά νά μήν ἔχουμε ψευδαισθήσεις γιά τήν ἀνθρώπινη φύση..)

    «Πράγματι ο «Ξιφίας» του Χαραλαμπίδη ήρθε να «δια-σχίσει» το μακάριο ελληνικό καλοκαίρι ξιφουλκώντας ενάντια στην «παραλυτική» απανθρωπία μας. Πού να ήξερε η δόλια μάνα, αφήνοντας τα νερά του νησιού του Παπαδιαμάντη για άλλα νερά -επίσης ευλογημένα από την τέχνη των τέκνων τους- ότι οι παρά θίν’ αλός (χωμάτινα ευδαίμονες ή μάλλον δυσ-δαίμονες) αλάστορες παραθεριστές επρόκειτο να τη λιθοβολήσουν. Τελικά, φαίνεται πως το μυστήριο της δημιουργίας μάς τρομάζει, γιατί είναι υπέροχα ωραίο για τα μέτρα μας…»

  11. Κιγκέρι said

    3: Δύτη μου,

    ή λάθος πόλη, ή λάθος νήμα! 🙂

  12. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3-11 Όχι λάθος νήμα, αναμνήσεις έχει και το τραγούδι, παραπλήσιο κλίμα

    5 Δεν είναι λάθος, είναι «καν» με τη σημασία «ή».

  13. Κιγκέρι said

    12: Ναι μεν, αλλά κυρίως έχει αστικό!

  14. Σωστά, δεν σκέφτηκα το αστικό!

  15. sarant said

    Θα λείψω για μερικές ώρες.

  16. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μες στην καρδιά μας τον έχουμε εμείς οι παπαδιαμαντικοί (και μωραϊτιδικοί) τον Τριανταφυλλόπουλο. Να ‘ναι πάντα θαλερός και οτρηρός και να τα χιλιάσει!

  17. BLOG_OTI_NANAI said

    οδός Αβάντων:

  18. Καλημέρα σας!
    Τι χαρά σήμερα με το κείμενο του αγαπημένου μας Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλου. Είχα την τύχη να τον έχω καθηγητή στη Γ λυκείου στο θηλέων, στη Φιλοσοφία. Ήμουν στο πρακτικό και δεν έπαιρνε φιλολογικά παρά μόνο στο κλασσικό. Αγαπήσαμε το μάθημα εξαιτίας του, μας έκανε να σκεφτόμαστε. Φτιάχναμε και μια εφημεριδούλα (Νεανικοί Ορίζοντες) με την επίβλεψη του και μας βοήθησε να μιλήσουμε από κοντά με τον Σκαρίμπα και να γράψουμε γι’ αυτόν.
    Όλα όσα περιγράφει μου είναι γνωστά (εκεί κάπου ζω άλλωστε) αν και κάποια από τα ονόματα είναι ακούσματα από ανθρώπους προηγούμενων γενιών. Τώρα η Αβάντων έχει τα ζαρα μάρα και βιτρίνες παντού. Στο τέλος της υπάρχει ένα μικρό βιβλιοπωλείο. Τα υπόλοιπα σε στενά πιο πέρα.
    Ο Γιάννης Καλαμακίδης είναι ο γνωστός βουλευτής για χρόνια του Πασοκ (ακούστηκε μετά και μ’ ένα σκανδαλάκι…).
    Τι άλλο; Ο Λεωνίδας Ιωαννίδης που βγάζει το περιοδικό είναι μηχανικός, αλλά συχνά γράφει χρονογραφήματα και άλλα στον τύπο της πόλης.

  19. 17 Το τελευταίο είναι κάπως γνώριμο!

  20. Και το ποίημα του Γ. Σκαρίμπα για την Φιγιεέττα.

    ΦΙΓΙΕΤΤΑ Γ. ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ
    Περίεργη κι ιδανική, έτσι που έλεγες πως
    ποιος ξέρει από ποιου βιβλίου σελίδα έχει ξεφύγει,
    ήρθε σαν άξαφνη εποχή, κι ακόμα ήρθε καθώς
    η μέθη του έαρος έρχεται με τ’ άνθινά της ρίγη.
    Της φούστας της παίζοντας κει το βαλς το ποθεινό
    ο αγέρας, της φανέρωνε κι ένα ποδάρι ονείρου,
    κι αυτή –μ’ εκειόν τον μέλανο στο όμμα πούχε ουρανό–
    διάβηκ’ υψώντας μια πτυχή του θείου της ποδογύρου.
    Κι έφυγε – αχ! Ποιος ξέρει πού της φούστας της, αριά,
    τον γύρο υψώνει και πατεί –Κυρία της Νύχτας πρώτη–
    και μόνο αφήκε δω κι εκεί, σαν μια σειρά κεριά,
    τα φωτεινά των τακουνιών της χνάρια μέσ’ στα σκότη…

  21. loukretia50 said

    Όμορφο κείμενο!
    Πολύ μου άρεσε η οδός Αφάντων!

    Συνοικία μεταστάντων
    τέμνει η οδός Αβάντων
    και στο μέλλον προχωρεί΄

    Για καταγραφή συμβάντων
    Και την έκδοση απάντων
    Νοσταλγός επιχειρεί
    Προσκλητήριον αφάντων

    ===========================

    11. Αχ Κιγκέρι… με ξαφνιάζεις!
    Αυτό το τραγούδι δεν ταιριάζει σε θαλερά Βοσκοτόπια με ψύλλους ή χωρίς…
    (δεν τα αντέχω καθόλου, φαίνεται πολύ?)

    – Σ΄αναμνήσεων ταξίδι
    με τραγούδι εκφραστικό
    βλέπεις το λεωφορείο,
    και θυμάσαι στριμωξίδι
    σε τοπίο φανταστικό?
    – Μα το φίλτρο είν’ «αστικό»!

  22. Και κάτι για τους Άβαντες και τον μύθο τους, που πολύ άρεσε στα παιδιά στο σχολείο όταν ψάχναμε τα ονόματα των δρόμων γύρω από αυτό και την ιστορία τους. Οι Άβαντες λέει ήταν σπουδαίοι πολεμιστές και ατρόμητοι στη μάχη. Ξύριζαν το μπροστά μέρος του κεφαλιού τους και έπιαναν κοτσίδα τα πίσω. Έτσι δεν μπορούσε ο εχθρός να τους πιάσει απ’ τα μαλλιά και δεν τολμούσαν να γυρίσουν πλάτη στον εχθρό γιατί θα τους βούταγε απ’ την κοτσίδα.
    https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%86%CE%B2%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%82

    Σταματώ, σας ζάλισα σήμερα.

  23. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @16. Καί Μωραϊτίδης -ναί!- Γιάννη. Στήν ἴδια κορυφή κι αὐτός, ἴδια πολύτιμο (κι ἀνεπανάληπτο) ἔργο ἔκανε καί γι’ αὐτόν ὁ Τριανταφυλλόπουλος, ἴδιας ποιότητας συγκινήσεις μᾶς προσέφεραν κι οἱ δυό τους..

  24. BLOG_OTI_NANAI said

    19: Φαντάζομαι εννοείς εκεί που ο Ν.Δ. Τριαντ. επιβεβαιώνει ότι στο «βιβλιοπωλείο του Πανταζή … γνώρισα τον Ιούλιο Βερν«.

  25. Ναι, ακριβώς!

  26. BLOG_OTI_NANAI said

    «η Αβάντων ήταν η κεντρική αρτηρία … Για τους περισσότερους συμπολίτες εκείνου του καιρού «νυφοπάζαρο»

    Κάποτε είχα βρεθεί στις Σέρρες και μια τέτοια οδός ήταν η Μεραρχίας. Όπως επίσης και η πλατεία απέναντι από τους ακανέδες του Ρούμπου.

  27. Αγγελος said

    Τους Άβαντες τους πρωτοάκουσα από τις … Άγριες Μέλισσες. Ετσι λεγόταν η ακροδεξιά οργάνωση που διαπράττει κάποιες δολοφονίες κατά παραγγελία του πρωταγωνιστή. Επειδή η υπόθεση εκτυλίσσεται στη Λάρισα, υπέθετα πως θα ήταν κάποιο αρχαίο θεσσαλικό φύλο. Τώρα βλέπω τι είναι — νεφελώδης ανάμνηση από την προϊστορία…

  28. Costas Papathanasiou said

    Γεια και χαρά.
    Ωραίο το αφηγητικό στιμάρισμα σε μία οδό Αφάντων φίλων και ονείρων (:“που δεν ήταν άλλα από τα βιβλία και τα περιοδικά”) και το ν’ αντιπλωρίζεις έτσι ένα τσούρμο από αναγνώστες άγνωστούς σου που γίνονται όμως συνταξιδιώτες και συγκάτοικοι στην ίδια ονειροφαντασιά.
    Να θυμηθούμε και τα ιλιαδικά σαράντα μαύρα πλοία με τους “μένεα πνείοντες Ἄβαντες” (από Χαλκίδα, Ερέτρια, Ιστιαία, Κήρινθο, Δίο, Στύρα και Κάρυστο, βλ.Ιλιάδα Β΄536-545), πού’χαν αρχικαπετάνιο τον Ελεφήνορα (<ἐλεφαίρομαι-απατώ, αφανίζω, καταστρέφω), ο οποίος μες στην τυφλή οργή του κατά δούλου που ασεβούσε προς τον παππού του Άβαντα, τού ξέφυγε και μια αδέσποτη ξυλιά η οποία ξέκανε (ειρωνεία τραγική;) τον γέρο πρόγονό του που σφόδρα υπερασπίστηκε.
    Τώρα, το αν έζησε ο δούλος (παρά το τόσο ξυλοκόπημα), πράγμα εξόχως πιθανό καθότι το έχος δύσκολα χαλιέται απ’τους αφέντες, ο μύθος δεν το αναφέρει, τεκμαίρεται όμως -παρά ταύτα- αρχαιόθεν και ετυμο-ιστορικώς (:πέραν της “παρανάγνωσης”) ότι ο γενάρχης Άβαντας ήτο και ο πρώτος που έγινε Άφαντος λόγω εγγονού μαινόμενου.
    ( Κατέρχεται δε σήμερα η οδός Ελεφήνορος προς την Ομήρου, απέναντι από την Αβάντων, προς τον Βόρειο Λιμένα Χαλκίδας, βλ. χάρτη Νικοκύρη)

  29. BLOG_OTI_NANAI said

    «Φλετούραγε η καρδιά μου όταν, ε-πι-τέ-λους, έφτανε το πολυπόθητο νέο τεύχος, πάντοτε με συναρπαστικό εξώφυλλο, των κατά δυστυχίαν άτακτων και βραχύβιων «Προσκοπικών Σελίδων».»

  30. ΚΩΣΤΑΣ said

    Εξαιρετικό κείμενο, ευχαριστούμε,Νικοκύρη.

    Αν έχω χρόνο, θα επανέλθω. Εκεί γύρω στη δεκαετία 2010, συν-πλην, τα καλοκαίρια τα περνούσα ανάμεσα Λευκαντί και Μπούρτζι. Ξέρω κάποια πραγματάκια…

    Προς το παρόν υπενθυμίζω ένα σύνθημα, ευρύτερα Ευβοϊκό, Μπάος ή χάος! 😉 η Μαγδαληνή ίσως θα ξέρει.

  31. ΣΠ said

    30
    Το θυμάμαι το σύνθημα. Είχε φτάσει μέχρι την Θεσσαλονίκη. Σε ποιες εκλογές ήταν;

  32. Χαρούλα said

    Καλημέρα!
    Τι όμορφη ανθρώπινη απλή εξιστόρηση αναμνήσεων. Όχι απλοϊκή, με ισορροπία συναισθημάτων, και γλυκιά γραφή. Όσοι(καλά για μπούμερς😊λέω) βρισκόμαστε στην πόλη που μας μεγάλωσε νομίζω ανακαλούμε παρομοίως τις δικές μας μνήμες. Μαγδαληνή σε ζηλεύω!
    Τους Άβαντες δεν τους ήξερα. Ωραίος ο θρύλος τους. Βέβαια επειδή έχουμε χωριό Άβας(ντας) στον Δήμο, δεν θα έκανα το λάθος, αλλά σίγουρα θα έψαχνα την σχέση. Γιατί τους ήξερα ως θρακικό φύλο. Πρέπει να ψάξω.

    Ευχαριστώ τον γράψαντα και τον δημοσιεύσαντα. Καλή πλεύση του περιοδικού, στ´αντίθετα ρεύματα!

  33. loukretia50 said

    Νυφοπάζαρο λεγόταν ο κεντρικός δρόμος κάθε επαρχιακής πόλης, τουλάχιστον στα μέρη μου. Συνήθως διασχίζει την πλατεία.
    Εκεί σεργιάνιζαν τα κοριτσόπουλα και οι επίδοξοι μνηστήρες για να δουν τις νέες κυκλοφορίες.
    Πάντα υπήρχαν τουλάχιστον δύο ζαχαροπλαστεία, όπου έδενε το γλυκό πρωτίστως με βλέμματα.
    Ο συνωστισμός τα καλοκαιρινά βράδια εξασφάλιζε άλλοθι για τολμηρή προσέγγιση και ποθοπλάνταχτα “accidents” – ω! ναι! Γαλλικά και πιάνο ήταν must για κάθε καθωσπρέπει κόρη!
    Βέβαια οι μαμάδες- κέρβεροι έπαιζαν καλή άμυνα όταν συνόδευαν τις ντεμπυτάντ, κάνοντας φυσικά τα στραβά μάτια όταν φερμάριζαν πολλά υποσχόμενο βλαστάρι καλής οικογενείας.

    Blog, ενδιαφέροντα τα σκονισμένα κιτάπια που ανασύρετε συνήθως!
    Ανταποδίδω με αφιέρωση – αδυνατώ να θυμηθώ το σχετικό νήμα :
    Marcelino, pan y vino https://youtu.be/6SIfGJ5W-gs ταινία του 1955.

  34. Γιάννης Κουβάτσος said

    23: Έτσι, Γιώργο, Παρέα με Βιζυηνό, Ροΐδη και Μητσάκη, μια ωραία «καθαρευουσιάνικη» ντριμ τιμ.😉 Εννοείται πως ο κυρ Αλέξανδρος είναι ο Αντετοκούνμπο της ομάδας.☺

  35. ΚΩΣΤΑΣ said

    31 Το σύνθημα αυτό το άκουγα σε ευτράπελες συζητήσεις Χαλκιδέων. Πρέπει να ήταν κοντά στην μεταπολίτευση, ίσως και σε αντιστοιχία με το Καραμανλής ή τανκς.

  36. BLOG_OTI_NANAI said

    33: Να’ σαι καλά Λουκρητία 🙂

  37. Με ξεπερνάει ότι βάζετε τον Μωραϊτίδη μαζί με τον Παπαδιαμάντη και τον Βιζυηνό, κάπως.

  38. Κιγκέρι said

    Αν και δεν πολυπίνω, εγώ τους Άβαντες τους έμαθα από τα κρασιά «Κτήμα Αβαντίς»!

    http://www.avantisestate.gr/

  39. BLOG_OTI_NANAI said

    Μπάος:

  40. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    17-29 Μπράβο, ωραία ευρήματα. Λαόνικος Διονυσίου είναι βέβαια ο Νικόλαος Δ. Τρ.

    18 Χαίρομαι που σου άρεσε!

    27 Λοιπόν, κι εγώ την ίδια σκέψη έκανα.

  41. dryhammer said

    22. >Ξύριζαν το μπροστά μέρος του κεφαλιού τους και έπιαναν κοτσίδα τα πίσω.

    Κάτι που απαντήθηκε κάτι χιλιάδες χρόνια μετά, σαν συνήθεια αρβανίτικη τον καιρό του ’21 (ιδέ και τα περί Κολοκοτρώνη και της περικεφαλαίας του στο άγαλμα – δε θυμάμαι να δώσω λίκνο-)

  42. BLOG_OTI_NANAI said

    40: Σοβαρά; Λαόνικος Διονυσίου; Καλό.
    Να λοιπόν πώς ταίριαξε η αγάπη για τις «Προσκοπικές σελίδες»!

  43. Γιάννης Κουβάτσος said

    27: Όχι μαζί, ο Παπαδιαμάντης είναι ο Παπαδιαμάντης. Αλλά έχει κι ο Μωραϊτίδης την αξία του, δεν είναι άψυχος Ραγκαβής. Είναι παραγνωρισμένος.

  44. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το 43 στο 37.

  45. BLOG_OTI_NANAI said

    «το σπίτι της Φιγιέττας Πνευματικού, ιδεατής και ιδανικής ερωμένης του Σκαρίμπα, που απήλθε νέα»

  46. Γιάννης Κουβάτσος said

    43: Αν και, τώρα που το σκέφτομαι, ο Ραγκαβής έχει γράψει το συγκλονιστικό «Γλούμυμαουθ», με θέμα την παιδική εργασία στα ορυχεία.
    (Απορρίπτουμε πολλούς συγγραφείς του 19ου, επειδή ήταν καθαρευουσιάνοι. Κακώς τους απορρίπτουμε, κατά τη γνώμη μου.)

  47. sarant said

    42 Ναι. Λαόνικος –> Νικόλαος.

    36 Τους απορρίπτουμε επειδή δεν μας συγκινούν -και φταίει σε αυτό και η γλώσσα που χρησιμοποίησαν, αναμεσα σε πολλά άλλα.

  48. Γιάννης Κουβάτσος said

    47: 36 ή 46; Με μπέρδεψες, Νικοκύρη.☺ Αν 46, τότε …γούστα είναι αυτά.☺

  49. Μαρία said

    Και μόνο απ’ τον τίτλο μάντεψα οτι θα πρόκειται για την Αβάντων. Εκεί έμενε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’50 η νύφη της γιαγιάς μου, χήρα του αδερφού της, και της κάναμε επίσκεψη. Το μόνο που θυμάμαι ήταν τα ωραία πλακάκια στο δάπεδο, ούτε νυφοπάζαρα, ούτε μαγαζιά.

  50. sarant said

    48 Συγγνώμη, 46.

  51. Μήπως μας διαβάζει ο Κούλης ;

    Μεγάλη φωτιά στην Χαλκίδα !!!

  52. atheofobos said

    41
    Σχετικά με την περικεφαλαία του Κολοκοτρώνη στο άγαλμα
    ΚΡΥΦΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΓΝΩΣΤΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΙΩΝΑ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2019/06/blog-post_23.html

  53. Κιγκέρι said

    Τραγούδια για τη Χαλκίδα, εδώ:

    http://anmag.gr/%CF%84%CE%AD%CF%87%CE%BD%CE%B1%CE%B9/%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE/%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B7-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%87%CE%B1%CE%BB%CE%BA%CE%AF%CE%B4%CE%B1/

  54. sarant said

    53 Ωραία!

    52 Είναι φοβερή αυτή η ιστορία!

  55. Μπάος ή χάος! Ε δεν φανταζόμουν ότι ήταν γνωστό το σύνθημα σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Ο Μπάος ξεκίνησε ως κοινοτάρχης στο χωριό του και κατέβηκε στις εκλογές ως υποψήφιος βουλευτής νομίζω το 1981 και ξανά στις αμέσως επόμενες με μικρότερη επιτυχία. Στις πρώτες αυτές εκλογές πηγαίναμε παρέες (φοιτητές τότε) και γελάγαμε και φωνάζαμε τα συνθήματά του. Κάπου βρήκα και τρικάκι με το σύνθημα σε πρόσφατες τακτοποιήσεις. Ήταν φιγούρα ο συγχωρεμένος.

  56. Κιγκέρι said

    52: Αθεόφοβε,

    μία μικρή ένσταση έχω μόνο, ως προς το «η επιτροπή… υποχρέωσε τον γλύπτη να του κοτσάρει πάνω στο κεφάλι μια μεγαλοπρεπέστατη αρχαιοελληνική περικεφαλαία Σπαρτιατικού τύπου με λοφίο». Δημιουργεί την εντύπωση ότι η επιτροπή θέλησε με αυτόν τον τρόπο να συνδέσει τον Κολοκοτρώνη με την αρχαία Ελλάδα, ενώ στην πραγματικότητα επρόκειτο για το κράνος που φορούσε ο ήρωας όταν υπηρετούσε ως ταγματάρχης στον αγγλικό στρατό στα Επτάνησα – και όπως και να το κάνουμε, είναι πιο εντυπωσιακό!

    https://nhmuseum.gr/nea/item/90-ikseres-oti-o-kolokotronis-den-foroyse-tin-perikefalaia-tou-sti-maxi-did-you-know-that-kolokotronis-never-wore-his-helmet-in-battle

  57. Νυφοπάζαρο στη Χαλκίδα ήταν και είναι το καλοκαίρι η παραλία, φαντάζομαι όπως σε όλες τις παραλιακές πόλεις. Τον χειμώνα μεταφέρεται το ενδιαφέρον στην Αβάντων.

  58. 4, 6, 7
    Και ο Αλέφαντος, διαβάζω, είχε παίξει στον Ολυμπιακό Χαλκίδας, σκοράροντας μάλιστα κατά του Ο. Πειραιώς στο Καραϊσκάκη — 1963-64.

    Ίσως είχε περάσει και από την οδό
    Α(λε)φάντων

  59. 57,
    Η Αβάντων το καλοκαίρι μένει
    Αβαντωνάδα

  60. sarant said

    58 Βρε τι μαθαίνει κανεις!

  61. Μαρία said

    57
    Έτσι εξηγείται που δεν θυμάμαι το νυφοπάζαρο. Σε μας που δεν έχουμε θάλασσα σταθερά στο ίδιο δρόμο, που τίμησε κάποτε με την παρουσία του κι ο Μπλογκ.

  62. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πολλαπλά ωραίο το νήμα σήμερα. Άνθρωποι και πόλη, πρώτης γραμμής κι αγάπης

    Καλοτάξιδο το περιοδικό και στα υπόψη.

    >> ρεύματα του Εύριπου
    άντε να βρεις ομοιοκαταληξία 🙂

    Η Φυγέτα (Καλλιόπη) Γ. Πνευματικού κόρη του Σπύρου Κριεζώτη

    Σημερινοί και μόνοι απόγονοι της οικογένειας Κριεζώτη είναι τα παιδιά της Φυγέτας Κριεζώτη συζύγου Γεώργιου Πνευματικού,ο Αντώνιος και Νικόλαος Πνευματικός-Κριεζώτης*. Η Φυγέτα Κριεζώτη – Πνευματικού έχασε τη ζωή της σε μικρή σχετικά ηλικία 33 ετών, από μόλυνση. Ένα στενό γοβάκι** που φορούσε της δημιούργησε μια πληγή και προκάλεσε μόλυνση. Η πενικιλίνη δεν υπήρχε τότε, ώστε να δοθεί σαν αντιβίωση.
    https://www.triadaevias.gr/index.php/oikogeneia-kriezwrh/kriezwth-family

    *https://www.egnomi.gr/article/70910/exase_ton_patera_toy_giwrgos_alexandros_pneymatikos.html

    **Κι έφυγε – αχ! Ποιος ξέρει πού της φούστας της, αριά,
    τον γύρο υψώνει και πατεί –Κυρία της Νύχτας πρώτη–
    και μόνο αφήκε δω κι εκεί, σαν μια σειρά κεριά,
    τα φωτεινά των τακουνιών της χνάρια μέσ’ στα σκότη…

  63. Κιγκέρι said

    Δεν είπαμε τίποτε και για το χαϊδευτικό «Φιγιέττα». Δεν είναι το κοριτσάκι;

  64. Πέπε said

    @61

    > Σε μας που δεν έχουμε θάλασσα σταθερά στο ίδιο δρόμο, …

    Ωραίο! Να ξυπνάς κάθε πρωί και να λες «άραγε σήμερα ποιος δρόμος είναι παραλιακός;»

    😉

  65. dryhammer said

    64. Ναι, από το γαλλ. fillette ενώ οι του #63 το ετυμολογούν από το «έφυγε» πριν ακόμα φύγει (νωρίς)

  66. sarant said

    62 Θα το πείς «Ευρίπου» οπότε κάνει ρίμα με το «περίπου»

    65 Περίεργη επανετυμολόγηση, πάντως.

  67. dryhammer said

    ΟΡΘΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ

    63. Ναι, από το γαλλ. fillette ενώ οι του #62 το ετυμολογούν από το «έφυγε» πριν ακόμα φύγει (νωρίς)

    ————–
    64.> Να ξυπνάς κάθε πρωί και να λες «άραγε σήμερα ποιος δρόμος είναι παραλιακός;»

    με την άνοδο της στάθμης των θαλασσών, θα γίνει κι αυτό

  68. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    57,61 >>νυφοπάζαρο
    Πρέπει κι να βολεύει για πλούσιο σούρτα φέρτα.
    Το νυφοπάζαρο στο Ηράκλειο είναι/ήταν η Λ.Δικαιοσύνης, στο κέντρο της πόλης.
    Δεν προσφέρεται η παραλιακή της για βολτάρισμα-οφθαλμόλουτρο 🙂

  69. Αιμ said

    62, 66. Και τύπου, ίππου, ρύπου, κήπου. Που είναι η Λου ;

  70. Πέπε said

    65

    Καλλιοόπη > Φιγιέτα (=κοριτσάκι) !!

    Δηλαδή όπως κάποιες γυναίκες σε παλιότερες γενιές που ανεξαρτήτως του κανονικού τους ονόματος τις φώναζαν Μπέμπα ή Μπεμπέκα μέχρι τα βαθειά γεράματα, μόνο που εδώ η αντίστοιχη λέξη ήταν στα γαλλικά;

  71. 62, … >> ρεύματα του Εύριπου
    άντε να βρεις ομοιοκαταληξία 🙂 …

    Για προπαροξύτονο
    Τέθριππου,
    άντε Μόνιππου, χωρίς ΦΠΑ

  72. sxoliastis2020 said

    Όμορφο κείμενο!

    Η προθήκη του, που θα λήστευα δίχως τύ­ψεις αν ήμουν θαρραλέος

    Κι εγώ το είχα σκεφτεί για προθήκες βιβλιοπωλείων…

  73. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    66 >>Θα το πείς «Ευρίπου» οπότε κάνει ρίμα με το «περίπου»
    ε ναι, «περίπου» το κλασικό και κατοχυρωμένο που το μουρμουρίζω από το πρωί π΄άνοιξα το ιστολόγιο κ είδα το θέμα 🙂
    μα η σύνταξη γράφει Εύριπου
    κι έφταξα μέχρι …νέγρικου 🙂

    Στον Ερωτόκριτο είναι η Έγριπος -της Έγριπος
    και την παινεύει ο ποιητής και σαν τόπο και σαν γεννήτρα ανδρείων

    1273Α
    και πά’ να δει την Έγριπο, γιατί δεν την κατέχει,
    κ’ ήκουσε χίλιες ομορφιές παρ’ άλλη Xώραν έχει.

    1413Β
    Ωσά λιοντάρι αγριεύτηκε τσ’ Έγριπος ο στρατιώτης,
    και της αντρειάς ο μάστορας, το παίνεμα τση νιότης.

    67 ναι, η Φυγέτη/ έφυγε, είναι …μπενπροβάτο που λέγαμε 🙂

  74. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    71 🙂 🙂 και έφιππου
    ή Εφη που

  75. loukretia50 said

    σφηνάκι για Αιμ !

    Τα ρεύματα του Εύριπου,
    για πάντα ξεχασμένα.
    Αντίθετα από σένα.
    Κακό ποτέ μη σ’ εύρει, που,
    λησμόνησες και μένα

  76. BLOG_OTI_NANAI said

    «τίμησε κάποτε με την παρουσία του κι ο Μπλογκ»

    Μεγαλεία 🙂

  77. 75,
    Εξαιρετικό!

  78. dryhammer said

    Και η Χαλκίδα του Σκαρίμπα μελοποιημένη [παρόλο που τη δίνουν στα Αμελοποίητα]

    Στίχοι: Σκαρίμπας Γιάννης
    Μουσική: Κασσάρας Σαράντης
    Φωνή: Βελισσαρίου Ρένα

  79. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    72 >>Η προθήκη του, που θα λήστευα δίχως τύ­ψεις αν ήμουν θαρραλέος
    Κι εγώ το είχα σκεφτεί για προθήκες βιβλιοπωλείων…

    Εγώ να δεις, κι όχι βιβλιοπωλείων αλλά διάφορων μπιχλιμπιδιών,ειδών χαρτοπωλείου κυρίως. Πολύ ξεροστάλιασμα.
    Αυτή η βιτρινολαχτάρα/κοινός καημός έχει αποτυπωθεί σε λογοτεχνία και μουσική βλ. το καπλάνι της βιτρίνας αλλά και από τα έξοχα «Σύνεργα»
    τότε που μόνα μου σύνεργα δυο μάτια
    να κοιτάν το ηλιοβασίλεμα αργά
    κι άλλοτε πάλι στης βιτρίνας τα εργαλεία
    να ξεροσταλιάζουν λαίμαργα.

    Πριν μερικές δεκαετίες, ο άντρας μου/τότε φίλος μου, στην παραλιακή βόλτα μας στο χωριό των παιδικάτων του με πέρασε σαν άξιο επίσκεψης από τη βιτρίνα-φιγούρα του παντοπωλείου -καημού τότε όλων των παιδιών: ένα καϊκάκι, ούτε μισό μέτρο, μεταλλικό ασπροκόκκινο και μπλε, με όλα του τα συμπράγκαλα, ακόμη και άγκυρα και σκοινάκια και δίχτυα και κουλούρες σου λέει απάνω!Θυμόταν να βλέπει στ΄όνειρό του ότι έβρισκε ανοιχτή τη βιτρίνα κι έπαιρνε/άγγιζε έστω το καραβάκι αυτός.

  80. BLOG_OTI_NANAI said

    62: Χάθηκε η κοπέλα από μια πληγή από τα παπούτσια… Μέχρι τότε οι εξελίξεις ήταν αργές, τα τελευταία 50 χρόνια η επιστήμη έχει προοδεύσει τρομερά.

  81. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    75.
    Μα την Παναγιά ρε συ Λου… έγραφα το 79 και ταυτόχρονα έπλεκα στίχο με το «κακό μη σ΄εύρει που» -στο ίδιο μήκος κύματος!
    Εύγε!

  82. loukretia50 said

    77. Μιχάλη, ατυχήσαμε!
    Σ’ αντίθετο ήσουν ρεύμα
    Ελπίζω μιαν άλλη φορά
    να δω λυκόπουλα ανθηρά
    σ΄ένα κεφάτο γεύμα
    ΛΟΥ
    Σαράντα κύματα ηχηρά
    θα κάνουν τη διαφορά
    (πριν παραδώσουν πνεύμα!)

    ====================

    ΕΦΗ-ΕΦΗ : Είν’ κι αυτό – το ίδιο μήκος κύματος, αλλά νομίζω ότι λίγο να σου βγαίνουν οι ρίμες… ρολλάρεις!

  83. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    78 Και η «Φιγιέτα Πνευματικού» έγινε μουσική,
    Γιώργος Κυριακάκης – Ουλαλούμ : Δύο Κύκλοι Τραγουδιών Σε Ποίηση Γιάννη Σκαρίμπα Album
    https://mp3.lasoute.fr/%CE%93%CE%B9%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%82-%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82/%CE%9F%CF%85%CE%BB%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CE%BC-%CE%94%CF%8D%CE%BF-%CE%9A%CF%8D%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%B9-%CE%A4%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%85%CE%B4%CE%B9%CF%8E%CE%BD/159426

  84. @ 52 Κιγκέρι

    Ωραία μουσικο-πολεογραφική ενημέρωση.

  85. @ 53 Κιγκέρι 🙂

  86. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τα κύματα του Εύριπου μου το `πανε
    αυτή η νύχτα μένει
    για αύριο ποιος ξέρει

    Έλα πουλί μου να πάμε στην Έγριπο
    και στη Χαλκίδα να βρεθούμε
    φωτιές να δουν τα πέλαγα
    πω πω χαρές τ’ αστέρια

  87. sarant said

    74-75 Πολύ καλές ριμες!

  88. ΚΩΣΤΑΣ said

    Προχθές η Θράκα στη Λάρισα, σήμερα τα Αντίθετα Ρεύματα στη Χαλκίδα, αλλού…, η επαρχιακή Ελλάδα διαθέτει ζωντανά πολιτιστικά κύτταρα. Πολύ παρήγορο γεγονός αυτή η διαπίστωση.

    Η δρόμοι και η ιστορία τους, πολύ προσφιλές θέμα για μένα, έκανα ό,τι δει για τη γειτονιά μου και τον Αρίστατο.

    Νυφοπάζαρο, μάλλον πανελλήνια συνήθεια, τότε. Σήμερα νομίζω εξεμέτρησε το ζην.

    Στη Λάρισα, τόπος νυφοδιαλέγματος η κεντρική πλατεία, γνωστή και ως πλατεία Μ. Σιάπκα. Κυκλικά πεζοπορία, κατά την φορά που κινούνται και τα αυτοκίνητα. Τα πέριξ ζαχαροπλαστεία για ενδελεχέστερη προτερημάτων και μειονεκτημάτων.

    Στην Επτάλοφο ή σημερινή οδός Χαλκίδη. Η παράδοση λέει ότι επί Μεταξά γίνονταν και ομαδικοί γάμοι…

  89. ΚΩΣΤΑΣ said

    88 διόρθωση

    ενδελεχέστερη ΕΡΕΥΝΑ προτερημάτων και μειονεκτημάτων.

  90. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στη Φιγιέττα Πνευματικού παραπέμπει
    η Φιγιέτ Σπιρίτ στο διήγημα του Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλου «Agence Consulaire de France», Από το βιβλίο «Λιμενάρχης Ευρίπου» Κέδρος 1993 -Κρατικό Λογοτεχνικό Βραβείο.

  91. ΓιώργοςΜ said

    66 Η ρίμα είναι πιασμένη 🤨
    «Στο δικό σου το περίπου
    και στα ρεύματα του Ευρίπου»

  92. Πέπε said

    > Οι άλλοι πού δρα-να-πέ-τε-ψαν;

    ???

  93. sarant said

    92 Αυτό κάτι σκαριμπικό πρέπει να είναι.

  94. Αιμ said

    75. Στην υγειά σου Λου ! Πολύ ωραίο

    Λέω να φύγω διακοπές
    όχι κατά Ευρίπου
    μάλλον θα πάω σε βουνά,
    φαράγγια ή … περίπου

  95. Νώντας Τσίγκας said

    BLOG_OTI_NANAI said
    Το «Λαόνικος Διονυσίου» είναι ένα από τα πολλά ψευδώνυμα του αγαπημένου και σεβαστού φίλου Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: