Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Εσείς παίζετε;

Posted by sarant στο 4 Αυγούστου, 2021


Ο τίτλος είναι ασαφής, μεταξύ άλλων επειδή το ρήμα «παίζω» είναι πολυσήμαντο. Μπορεί κανείς να παίζει ποδόσφαιρο ή θέατρο, να παίζει σκάκι ή βιολοντσέλο, να παίζει κρυφτό ή πόκερ, για να μην πούμε για όσους παίζουν με τη φωτιά, παίζουν διπλό παιχνίδι, παίζουν με τον πόνο μας ή το παίζουν ειδήμονες.

Όμως το θέμα του σημερινού άρθρου δεν είναι οι πολλές σημασίες του ρήματος (κάτι έχουμε γράψει, αλλά πρέπει να ξαναγράψουμε). Η ερώτηση που σας κάνω είναι ειδικότερη: παίζετε παιχνίδια στον υπολογιστή ή σε κινητή συσκευή, στην ταμπλέτα ή στο σμαρτόφωνο;

Βέβαια, ηλεκτρονικά παιχνίδια υπήρχαν ήδη πριν από την εποχή των προσωπικών υπολογιστών, όταν στη δεκαετία του 1980 τα παίζαμε στις αίθουσες που τις έλεγαν ουφάδικα, σε ειδικά μηχανήματα που λειτουργούσαν με κερματοδέκτη, δεκαρικομηχανές που τα λέγαμε, και που κάποια από αυτά προσομοίωναν τα παλιότερα μηχανικά φλιπεράκια των δεκαετιών 1950-60.

Στους προσωπικούς υπολογιστές της προϊντερνετικής περιόδου υπήρχαν παιχνίδια, ας πούμε η πασιέντζα ή ο ναρκαλιευτής, και συνεχίστηκαν βέβαια και όταν γενικεύτηκε το διαδίκτυο στη σημερινή μορφή του, αλλά το διαδίκτυο είναι αυτό που ανέδειξε τα παιχνίδια, τα games, σε ένα από τα μείζονα καινούργια φαινόμενα στις δυτικές κοινωνίες στον αιώνα μας.

Ο νεαρός στην εικόνα βέβαια παίζει κάποιο παιχνίδι κονσόλας. Τέτοιο ομολογώ πως δεν έχω παίξει ποτέ μου -ήμουν πολύ μεγάλος όταν εμφανίστηκαν και όταν έγινα πατέρας οι κόρες μου δεν μας ζήτησαν ποτέ τέτοιες συσκευές. Έπαιζαν βέβαια, αλλά μόνο στον υπολογιστή.

Από τις κόρες μου πάντως κόλλησα δυο παιχνίδια, που συνέχισα να τα παίζω και όταν εκείνες τα άφησαν. Το ένα ήταν το Pokemon go, το καλοκαίρι του 2016 που είχε πιάσει υστερία τον μισό πλανήτη να κυνηγάνε τον Πίκατσου στην πλατεία της γειτονιάς ή στον κήπο του γείτονα. Το Pokemon Go μού άρεσε πολύ, επειδή μου αρέσουν οι χάρτες και η πεζοπορία, και το παιχνίδι αυτό εμφάνιζε τα τερατάκια πάνω στο υπαρκτό τοπίο και σε καλούσε να τα πιάσεις, να τα εξελίξεις, και να τα τοποθετείς σε «γυμναστήρια», που και αυτά ήταν τοπόσημα όπως εκκλησίες, αγάλματα, σχολεία κτλ.

Η εταιρεία που έβγαλε το παιχνίδι βασίστηκε πάνω σε μια λεπτομερή χαρτογράφηση που είχε γίνει από τους παίκτες ενός προηγούμενου παιχνιδιού, που το αγόρασε. Μπορούσες να παίζεις δωρεάν, αλλά το παιχνίδι είχε πολλούς τρόπους για να σε δελεάζει να βάζεις το χέρι στην τσέπη, π.χ. για να αγοράσεις επιπλέον μπάλες και γενικά για να επιταχύνεις την πρόοδό σου.

Είναι πολλά τα παιχνίδια που ακολουθούν αυτό το οικονομικό μοντέλο, δωρεάν καταρχήν, αλλά με χρέωση για διάφορα έξτρα, που φαίνεται αρκετά αποτελεσματικό αρκεί να συγκροτήσουν μια πολυπληθή βάση παικτών. Διάβασα κάπου ότι οι νεαροί, που αποτελούν τη μεγάλη πλειοψηφία των παικτών, αποκαλούν whales (φάλαινες) τους παίκτες μεγαλύτερης ηλικίας που έχουν την οικονομική άνεση να ξοδεύουν 50-100 ευρώ το μήνα για να αγοράζουν καλύτερα όπλα ας πούμε, κι έτσι να επιταχύνουν την πρόοδό τους στα παιχνίδια αυτού του είδους, αφού ο δωρεάν παίκτης για να αποκτήσει τα ίδια θα πρέπει να αφιερώσει πολλές ώρες ή μέρες παιχνιδιού.

Το άλλο παιχνίδι που μου κόλλησαν οι κόρες μου, που το έχω παρουσιάσει αναλυτικά σε άρθρο του ιστολογίου, είναι το WordBlitz, ένα είδος σκραμπλ για δύο παίχτες, που το παίζεις εναντίον κάποιου γνωστού σου μέσα από το Μέσεντζερ του Φέισμπουκ. Το WordBlitz το συνεχίζω ακόμα, ενώ το Πόκεμον το παράτησα ύστερα από κανένα χρόνο (αλλά το παιχνίδι, βέβαια, ακόμα συνεχίζεται).

Αν το πάμε έτσι, παλιότερα έπαιζα αρκετές ώρες την εβδομάδα μπριτζ διαδικτυακά, ενω πρόσφατα, ύστερα από το άρθρο που έγραψα για το μπριτζ, νοστάλγησα τα παλιά και έπαιξα ξανά (όπου διαπίστωσα πως δεν τα έχω ξεχάσει όλα). Υπάρχουν σέρβερ για να παίζεις μπριτζ, είτε με ανθρώπους για αντιπάλους είτε με ρομπότ, όπως και για να παίζεις σκάκι, τάβλι, ακόμα και πρέφα. Αλλά τα παιχνίδια αυτά δεν είναι ακριβώς αυτό που με ενδιαφέρει στο σημερινό άρθρο, αφού στην ουσία δεν αποτελούν παρά τις ηλεκτρονικές και από απόσταση υλοποιούμενες εκδόσεις των αντίστοιχων παιχνιδιών του υλικού κόσμου.

Στους παλιούς προσωπικούς υπολογιστές της προϊντερνετικής εποχής έπαιζα κάποια adventure games/ role playing games, κυρίως τα αστεία παιχνίδια της σειράς του Λάρι (Leisure suit Larry) και τα άλλα της ιδιας εταιρείας (Space Quest, Police Quest και δεν θυμάμαι τι άλλο). Στον αιώνα μας αφιέρωσα αρκετές ώρες και μέρες στο Football manager, ένα παιχνίδι στο οποίο φτιάχνεις μια ομάδα (αλλά δεν κατευθύνεις τους παίκτες όταν παίζουν στο γήπεδο) το οποίο επίσης βασίζεται στους χρήστες του, διότι προσομοιώνει πραγματικούς παίκτες του πραγματικού κόσμου κι έτσι χρειάζεται χιλιάδες εθελοντές που θα αξιολογήσουν όλους τους παίκτες όλων των ομάδων με βάση καμιά εικοσαριά παραμέτρους. Κάθε χρόνο βγαίνει νέα έκδοση επικαιροποιημένη με όλες τις μεταγραφές κτλ. που επικαιροποιείται επίσης μέσα στη χρονιά.

Τώρα δεν παίζω κανένα παιχνίδι εκτός από το WordBlitz, αν και κατά καιρούς με πιάνει η νοσταλγία και επιστρέφω στο Civilization (την έκδοση 5), ένα παιχνίδι που παίρνεις έναν πολιτισμό από τη λίθινη εποχή στο 4000 π.Χ. και τον φτάνεις, αν δεν σε εξαφανίσουν οι αντίπαλοί σου, στο 2050. Μπορείς να διαλέξεις από καμιά σαρανταριά πολιτισμούς/ηγέτες, που ο καθένας έχει τα δικά του πλεονεκτήματα, από αρχαίους Έλληνες, Αιγύπτιους, ή Ρωμαίους έως Γερμανούς, Αμερικανούς ή Ρώσους ή Ζουλού, Πολυνήσιους ή Σοσόνε. Μπορείς να παίξεις και διαδικτυακά εναντίον άλλων χρηστών, αλλά εγώ δεν το έχω δοκιμάσει, παίζω μόνο με εικονικούς αντιπάλους.

Μπορείς να παίξεις πάνω σε τυχαίους χάρτες, που τους φτιάχνει εκείνη τη στιγμή το παιχνίδι, αλλά μπορείς να χρησιμοποιήσεις και πραγματικούς χάρτες, π.χ. της Μεσογείου, της Ευρώπης, της Νότιας Αμερικής κτλ. Το παιχνίδι το βρίσκω συναρπαστικό και επειδή κάθε φορά έχεις διαφορετικούς αντιπάλους και/ή χάρτη, δεν είναι εύκολο να το βαρεθείς -ενώ υπάρχουν και κάποιες ειδικές αποστολές.

Έχει πάντα πολύ γούστο να σχεδιάζεις τις κινήσεις σου, να στέλνεις τους εργάτες να ανοίξουν δρόμο ανάμεσα στην πρωτεύουσα και στο επίνειό σου, να φτιάχνεις έναν οικιστή για να ιδρύσεις μια καινούργια πόλη εκεί που έχει κοιτάσματα σιδήρου και άλογα, να μαθαίνεις την τεχνολογία της κατεργασίας σιδήρου που θα σου δώσει τη δυνατότητα να φτιάξεις πιο δυνατούς πολεμιστές, να στέλνεις έναν τοξότη να καθαρίσει έναν καταυλισμό βαρβάρων για να κερδίσεις την εύνοια μιας πόλης-κράτους, αλλά να έχεις και τον νου σου διότι σαν πολλές δυνάμεις να συγκεντρώνει ο Βίσμαρκ κοντά στα σύνορα.

Το κακό είναι ότι το παιχνίδι διαρκεί πολλές πολλές ώρες, είναι μεγάλο χασομέρι δηλαδή, κι έτσι τον τελευταίο καιρό, από τότε που εξαιτίας σας άρχισα να βλέπω ταινίες στο πισί, δεν προλαβαίνω, οπότε αντιστέκομαι στον πειρασμό να αρχίσω ένα καινούργιο παιχνίδι. Αλλά κάποτε θα ενδώσω.

Εσείς, αλήθεια, παίζετε;

 

163 Σχόλια προς “Εσείς παίζετε;”

  1. Άπειρα παιχνίδια στον Amstrad CPC6128 στο λύκειο (τα έχουμε ξαναγράψει), αρκετό ναρκαλιευτή και ξενύχτια με το πρώτο Civilization προς το τέλος της φοιτητικής ζωής. Τώρα αντί για παιχνίδια έχουμε τα σόσιαλ μήδια. Διότι

  2. Mindkaiser said

    Παίζουμε, πώς δεν παίζουμε. Η γενιά μου μεγάλωσε με τις πρώτες 8-μπιτες και 16-μπιτες κονσόλες, την αντιπαλότητα Nintendo και Sega, την άνοδο της Sony και τους προσωπικούς υπολογιστές να βρίσκουν τρόπους να παραμένουν στο παιχνίδι.

    Προφανώς ο χρόνος του gaming έχει περιοριστεί δραματικά λόγω των επαγγελματικών και προσωπικών υποχρεώσεων, αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι τα παιχνίδια των τελευταίων ετών είναι αριστουργήματα τεχνολογικής προόδου και μνημεία αισθητικής αρτιότητας. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι η βιομηχανία των παιχνιδιών τα τελευταία χρόνια υπερβαίνει σε έσοδα το άθροισμα των εσόδων της βιομηχανίας ταινιών και μουσικής.

    Τέλος, δεν είναι νομίζω υπερβολή να ισχυριστούμε ότι, για τον σύγχρονο άνθρωπο, ορισμένα παιχνίδια ενδέχεται να έχουν σημαδέψει την προσωπικότητά του με τον ίδιο τρόπο που το κάνουν οι ταινίες, τα βιβλία και η μουσική. Είναι μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας.

  3. Pedis said

    > Εσείς, αλήθεια, παίζετε;

    Μας κοροϊδεύεις; 😃

    Οι εταιρείες (πολλές είναι ανυπόληπτες για τα έσοδα που έχουν) που σπρώχνουν τα βιντεο-παιχνίδια στην πιτσιρικαρία (αρσενική, κατά βάση, στα κοριτσάκια σπρώχνονται άλλες μαλακιούλες), βγάζουν εκατομμύρια δηλ. όση είναι και η πελατεία τους επί 10-50 σεντς που κοστίζουν τα έξτρα.

    Κάπου είχε ξεκινήσει μια καμπάνια να τις πετάξουν από την αγορά για δημιουργία και εκμετάλλευση εξαρτημένων ατόμων και μάλιστα ανήλικων, αλλά σιγά τώρα … αυταπάτες της «κοινωνίας των πολιτών»… (αν θυμηθώ που είχα βρει σχετικές λεπτομέρειες θα επανέλθω.)

  4. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    >> Εσείς παίζετε?

    Όχι. Άσχετος. Ποτέ στη ζωή μου. Κανένα μπλιμπλίκι. Φωτιά. Τσεκούρι. Κονσερβοκούτι.
    Καλημέρα 🙂

  5. dryhammer said

    3. > … αυταπάτες της «κοινωνίας των πολιτών»…

    Εννοείς της «κοινωνίας των πελατών»… [ιδίως εκείνων που νομίζουν πως δεν είναι πελάτες]

  6. Aghapi D said

    Άπειρες ώρες…
    κυρίως σε αφελή παιχνίδια και στη σειρά build-a-lot 🙂

  7. Νέο Kid said

    Περίμενα και κάποια αποτύπωση των γλωσσικών footprints των παιχνιδιών…😃
    Π.χ εκφράσεις όπως : «Σ´εφαγα σαν πάκμαν!» ( για νίκη σε οποιοδήποτε επίπεδο) ή «αυτός έχει ανεβεί λέβελ» ή «αυτός βάρεσε τίλτ» (φλιπερικό αυτό ) ή το πολύ κλασικό και διαδεδομένο Γκειμ οβερ! Συμπληρώστε ελεύθερα και υπεύθυνα!
    Τις προλάβαμε και ‘μείς οι σεμάι-μπούμερς.
    Θα υπάρχουν και πολλές καινούργιες τώρα.

  8. nefelim said

    Άπαιχτα τα Leisure Suit Larry. Σαν είδος προτιμώ πάντα τα adventure games (πχ Gabriel Knight, Grim Fadango, Broken Sword) αλλά δυστυχώς δεν τα φτιάχνουν εδώ και χρόνια όπως παλιά, οπότε έχω αφοσιωθεί στη δεύτερη επιλογή μου, τα rpg (single-player και offline) όπως τα αριστουργηματικά Dragon Age και Witcher.

  9. Καλημέρα

    Τα παιδία παίζει…

    ποτέ με κονσόλα, ποτέ χωρίς πιόνια ή φύλλα

    σκάκι όπου παίρνω πίσω τις κινήσεις μου μεχρι να κερδίσω ή νούλα (μου ανεβάζει το ηθικόν) και κούπες (με το καπότο ανεβαίνει το … ανήθικον

    Ελλάς- Μντενέγκρο 9-3 δυο λεπτά πριν την λήξη, εθνική μας στους τέσσερις (ούτε μας προσκάλεσαν να τους δούμε, ούτε χαριεντίσθηκαν οι διεθνείς )

  10. Πολύ ενδιαφέρον κομμάτι.
    Ο γιος μου συνεχίζει να παίζει το Manager που δεν ξέρω τι ακριβώς είναι αλλά με ποδοσφαιρικές ομάδες που οδηγούνται στο πρωτάθλημα. Έχει κάνει και μια συμβολή επεξεργασίας δεδομένων.

  11. grizac said

    Έχω παίξει αρκετά στο παρελθόν. Έχω περάσει και δικαστήριο ανηλίκων γιατί η ασφάλεια με έπιασε να παίζω σε ουφάδικο όντας 13 ετών – απαγορευόταν κάτω των 17!
    Επιστρέφοντας στα παιχνίδια των 80’ς-90’ς, είναι εντυπωσιακό το πόσο δύσκολα ήταν. Πολύ συχνά μπορεί να έχανες τα πάντα και να έπρεπε να ξεκινήσεις από την αρχή. Στη συνέχεια, ίσως από την εποχή του Playstation και μετά, η αποτυχία είχε μικρότερες συνέπειες: απλά ξαναπροσπαθούσες. Σαφώς καλύτερη εμπειρία για τον παίκτη.
    Σήμερα βέβαια τα «freemium» παιχνιδάκια τα κάνουν επίτηδες εκνευριστικά για να σε ωθήσουν να βάλεις το χέρι στην τσέπη και να γλιτώσεις τη μιζέρια της αναμονής ή της συνεχούς αποτυχίας. Αυτό γίνεται μετά από έναν αρχικό «μήνα του μέλιτος», όπου όλα γίνονται εύκολα και γρήγορα και η ενδορφίνη της επιτυχίας ρέει άφθονη.
    Προσφέρουν ύπουλα επιλογές τελείως εκτός πραγματικότητας, π.χ. πακέτα με καλούδια κόστους 100-200 ευρώ. Συνδυασμένο με την μανία της Apple και της Google να κάνουν εύκολο το ξόδεμα χρημάτων (ένα κλικ/ταπ αρκεί) για προφανείς λόγους και τη χρήση κινητού από μικρά παιδιά, έχουμε χιλιάδες περιπτώσεις που γονείς βλέπουν με έκπληξη εξωπραγματικούς λογαριασμούς.

    Το Civilisation είναι το αγαπημένο μου παιχνίδι. Έχω παίξει από το III μέχρι το σημερινό, VI. Το V είναι το καλύτερο. Δυστυχώς το VI περιπλέκει τα πράγματα παραπάνω απ’ ότι χρειάζεται για κάποιον άνω των 40 ετών σαν κι εμένα, αν και σίγουρα εξακολουθεί να είναι πολύ καλό και ευχάριστο.

    Έχω πάρει και μια κονσόλα με ένα μόνο παιχνίδι για να κάνω γυμναστική. Πραγματικά βοηθάει στο motivation, και είδα διαφορά. Πρακτικά είναι το μόνο παιχνίδι που παίζω σήμερα – συν σκάκι online.

  12. Πέπε said

    7
    Το τερμάτισες
    Διάφορα με πίστα

  13. Costas X said

    Καλημέρα από Κέρκυρα !

    Έπαιζα κατά καιρούς στα ουφάδικα, αρχές ’80, προς τα τέλη συναρμολογόύσα και επισκεύαζα τα μηχανήματα, αρχές ’90 έφτιαχνα παιχνιδάκια σε Atari ST. Ποτέ δεν υπήρξα φανατικός παίκτης. Τώρα παίζω μόνο το Pixwords στα αγγλικά, γιά να διευρύνω λίγο το λεξιλόγιο, και να καθυστερήσω λίγο το Αλτσχάιμερ !

    Υ.Γ. Απάντησα με σχόλιο περί Σαγιάδας στο Μαντούκι (υπάρχουν οι Αγιάδες).

  14. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια! Το σημερινό το είχα γράψει πριν μαθευτούν τα νέα για τις πυρκαγιές.

    8 Χμμμ… ιδέες

    11 Μπράβο, αυτή τη λέξη freemium έψαχνα και δεν την έβρισκα
    Το Civ VI το δοκίμασα και δεν μου άρεσε καθόλου, πολύ πολύπλοκο όπως λες.

  15. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μόνο ονλάιν σκάκι με αντιπάλους παίκτες απ’ όλον τον κόσμο. Καλημέρα, που λέει ο λόγος.

  16. sarant said

    13 Καλά έκανες και υπενθύμισες την άλλη απάντηση, μου είχε ξεφύγει

  17. LandS said

    Εσείς, αλήθεια, παίζετε;

    Έτσι που είμαι στις κακές μου και ήταν ζεστή η θάλασσα και δεν ηρέμησα με μια ώρα μέσα…
    Θάλεγα κάτι σε απάντηση αλλά συγκρατιέμαι.
    Μου λένε ότι στη γειτονιά μου, Καλαμάκι, έχουν γίνει οι βεράντες μες τη στάχτη.

  18. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μαρμάγκα, Νικοκύρη.

  19. Πουλ-πουλ said

    Στην προϊντερνετική εποχή είχα λιώσει τα πληκτρολόγια με το Decathlon. Έκτοτε τίποτα.

  20. DimitrisK said

    Είχα κονσόλες, PS1 PS2 και PS3 και τα παιχνίδια που τσάκιζα ήταν το Crash Bandicoot και τα οδηγικά, Colin Mc Rae και GranTurismo. Ο λόγος που σταμάτησα τις κονσόλες ήταν η όλο και πιο απαραίτητη διαδικτυακή τους εμπλοκή.
    Στον υπολογιστή, το μοναδικό παιχνίδι που πλήρωσα συνδρομή ήταν το WoW (World of Warcraft) και έκοψα την συνδρομή μόνο όταν ο εθισμός έφτασε σε παράλογες διαστάσεις.
    Τώρα παίζω poker online αλλά δεν μετράει γιατί δεν πληρώνω, και άμα δεν πληρώσεις poker δεν μαθαίνεις.

  21. Γιάννης Κουβάτσος said

    Άρθρο στο in.gr στις 9/2/2021.
    «Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, πολλοί… μνηστήρες «σκανάρουν» τις γύρω εκτάσεις και διερευνούν τις δυνατότητες αξιοποίησής τους. Ωστόσο, μεγάλο τμήμα τους είναι δασικό, ενώ η διαθέσιμη «καθαρή» γη είναι ελάχιστη και με περιορισμούς στις χρήσεις γης.»
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.in.gr/2021/02/09/economy/oikonomikes-eidiseis/magnitis-tatoi-gia-ependyseis-sxedio-anaplasis/amp/&ved=2ahUKEwjJ59nR7pbyAhVR-qQKHUCvDd0QFnoECAQQAg&usg=AOvVaw2jTVMkRT0VaZOOInwve9iI&ampcf=1

  22. Μαριαννα said

    Το σωτήριον έτος 1978 σε παραθαλάσσιο καφενείο του Κορινθιακού υπήρχε ένα μηχάνημα με το ηλεκτρονικό τένις (δύο κάθετες γραμμές δεξιά και αριστερά και ένα τετράγωνο μπαλάκι στη μέση). Ο πεντάχρονος εαυτός μου παρακαλούσε για το ταληράκι να παίξω. Ο εθισμός στα (ηλεκτρονικά) παιχνίδια είναι στο άτομο και όχι στη γενιά. Από τον πρώτο amstrad 6128, από τον ναρκαλιευτή στα windows (xp?) που με ανάγκασε να πάρω το πρωτοεμφανιζόμενο mouse για να παίζω καλύτερα, μέχρι τα παιχνίδια στο κινητό και στην τηλεόραση μέσω Android box είναι μόνιμη ένοχη απόλαυση και εύκολη απόδραση από την πραγματικότητα.

  23. sarant said

    22 Mπράβο, τένις ή πινγκ πονγκ, και μπορούσες να βάλεις και φάλτσο

  24. ΓΤ said

    Πλήθος arcades το 1982 που φόρτωναν στον Commodore64 από μονοφωνικό… Νεύρα ο πατέρας που ξεπάστρεφα το τζόιστικ…

    Δεν ξέρω γιατί, αλλά σήμερα περίμενα να βρω σχόλιο για την ήττα του ΠΑΟΚ, αλλά και τον Νικοκύρη να έχει ανεβάσει Μποστ 🙂

  25. LandS said

    7
    Εμείς που προλάβαμε τα φλιπεράκια πριν την απαγόρευση του 64 όταν άναβε tilt και νέκρωνε λέγαμε «βάρεσε τίλιο»

  26. Jo Stefanou said

    Καλημέρα!

    Πρώτος υπολογιστής του κολλητού, ο Spectrum ZX. Δικός μου κάνα χρόνο αργότερα ο Amstrad 464. Ναι, με κασέτα. Από τα ουφάδικα λάτρευα τα αθλητικά παιχνίδια, οπότε σε αυτή την κατηγορία έχω απολαύσει όλη την εξέλιξη. Από το Tehkan World Cup (επιτραπέζιο ηλεκτρονικό ποδοσφαιράκι), το Decathlon, ως το Pro Evolution Soccer και το FIFA. Στα τέλη της δεκαετίας του ’90 όταν βγήκε το ISS (προάγγελος του Pro Evolution) μέχρι τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας, το Pro ήταν το κορυφαίο παιχνίδι ποδοσφαίρου. Μετά το ισοπέδωσε το FIFA. Για όσους δε γνωρίζουν η διαμάχη FIFA – Pro είναι κάτι σαν Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός για τους λάτρεις του είδους.

    Ενώ στα νιάτα μου και με το πρώτο PC έφαγα αρκετές εργατοώρες (σπουδαστο-ώρες ήταν τότε βέβαια) σε περιπέτειες (adventures) της κακιάς ώρας, αργότερα επέλεγα παιχνίδια με συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα. Η’ που μπορούσες να σώσεις την κατάσταση και να συνεχίσεις όποτε μπορούσες. Εχω παίξει το Civilization σε Amiga – επικό παιχνίδι – όπου παίζαμε για μέρες. Τώρα εξ αιτίας του γιου μου, που κάποια στιγμή ήθελε να παίξει Fortnite και PUBG, τα οποία δεν είχα ιδέα τι είναι, μπήκα να τα δοκιμάσω.

    Ε, από τέτοιου είδους σύγχρονων shoot ’em up παιχνίδια έχω κρατήσει το Call of Duty mobile, το οποίο όπως και τα περισσότερα του είδους που έχουν εκατομμύρια παίκτες (Fortnite, Pubg κ.α.) διακρίνονται από αγωνιστική… δημοκρατία. Δηλαδή, ενώ οι παίκτες μπορούν να αγοράσουν με αληθινά χρήματα διάφορα μπιχλιμπίδια, τίποτα από αυτά δεν παίζει ρόλο στην αρένα. Δλδ είτε είσαι ο πιο φορτωμένος παίκτης, είτε ένας που παίζεις πρώτη φορά, έχετε και οι δύο τις ίδιες δυνατότητες.

    Τέλος πάντων, στο Pubg που έπαιζα μέχρι και πριν κάνα χρόνο πρωτού μια αναβάθμιση μου τα διαλύσει όλα, υπάρχει και μια αξιόλογη ελληνική κοινότητα από την οποία μπορείς να έχεις σχεδόν κάθε ώρα της ημέρας συμπαίκτες με τους οποίους παράλληλα με το παιχνίδι ανταλλάσσεις και καμιά κουβέντα.

    ΥΓ. Η βιομηχανία παιχνιδιών είναι τεράστια και τζιράρει εκατοντάδες δισεκατομμυρία ετησίως. Αρκετές χώρες έχουν νομοθετήσει σχετικά, απαγορεύοντας την πρόσβαση σε παιχνίδια που περιέχουν τα λεγόμενα «loot boxes» (κουτιά με δώρα, θα μπορούσα να το μεταφράσω ελεύθερα) τα οποία έναντι ενός τιμήματος σου δίνουν κάποιο δωράκι στην τύχη. Ουσιαστικά αυτό που κάνουν είναι να εισάγουν τα παιδιά στον κόσμο του τζόγου και για αυτό παιχνίδια με τέτοιου είδους επιλογές έχουν απαγορευτεί. Ακόμη και το FIFA είχε νομικά θέματα καθώς πουλούσε κάτι σαν τα «χαρτάκια» (Panini) που μαζεύαμε παλαιότερα, αλλά σε ηλεκτρονική μορφή, δλδ πλήρωνες και μετά σου έδειχνε τι παίκτες πήρες για την ομάδα σου. (https://www.bbc.com/news/newsbeat-49674333).

  27. π2 said

    Civilization V; Τς, τς, τς, πώς φαίνονται τα νιάτα. Το μόνο παιχνίδι που έχω κολλήσει ήταν το Civilization II στον πρώτο μου υπολογιστή. Παρότι ξεκίνησα νωρίς με το ηλεκτρονικό τένις σε Άμστραντ ξαδέρφου, ήμουν πάντοτε ανεπίδεκτος μαθήσεως. Ακόμη και τις άπειρες ώρες που ξοδεύαμε στα ουφάδικα πιτσιρικάδες, εγώ φλίπερ έπαιζα, άντε κάνα πάκμαν, μέχρι εκεί.

  28. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα 1
    Από παιχνίδια στο κινητό, παίζω διάφορα κατά καιρούς, κυρίως με οδήγηση.
    Στο PC επειδή από παλιά έχω λόξα με τους flight Simulators, παίζω στο site http://www.geo-fs.com, κάνοντας πτήσεις ανά τον κόσμο. Δεν είναι σαν της microsoft, αλλά είναι μια πολύ καλή δωρεάν εφαρμογή.

  29. Πέπε said

    24

    Είχε χτες Μποστ, με τους ζώντες γλώσσες.

  30. ΓΤ said

    29@
    🙂

  31. Costas X said

    Να επισημάνω λεξιλογικά και τα «κανονάκια» στα ούφο, τις δυνατότητες συνέχισης του παιγνιδιού, που αρχικά ήταν μεν όπλα ή βολές, αλλά τελικά έφτασε να σημαίνει οποιεσδήποτε εναπομείνασες «ζωές», ανθρωπάκια, αυτοκίνητα κ.α. «Πόσα κανονάκια έχεις, φίλε;»

  32. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Για τις σημασίες του ρήματος «παίζω» υπάρχει αναλυτικό άρθρο. https://sarantakos.wordpress.com/2019/11/28/paizei/
    Και για το Πόκεμον υπάρχει άρθρο. https://sarantakos.wordpress.com/2016/07/28/pokemon/
    Σε αυτό το άρθρο αναφέρεται το Candy Crush. https://sarantakos.wordpress.com/2018/03/02/paywall/

  33. Anasto said

    Αχ Νικοκύρη! Έπιασες το αγαπημένο μου θέμα, τα παιχνίδια. 50 χρονών παλικάρι έφτασα, κι ακόμα τρελαίνομαι να παίζω, από επιτραπέζια, μέχρι «ζωντανά» παιχνίδια και κυρίως ηλεκτρονικά. Άρχισα κι εγώ με μια απλή κονσόλα που είχε δυο ράβδους να αποκρούουν ένα μπαλάκι που πήγαινε πέρα δώθε, συνέχισα με τον 6128 τον Άμστραντ να πληκτρολογώ ώρες για να φτιάξω το πρόγραμμα του παιχνιδιού, μετά Ντόνκι Κονγκ https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Donkey_Kong_video_games#/media/File:Donkey_kong_game_and_watch_closed.jpg και μετά τα πάντα, από PES που μάλιστα δεν έχανα ποτέ από κανέναν, ως μέιν χίλερ στο WOW, διάφορα RPG στο πλεστέσιο κ.λπ.

    Στο τηλέφωνο, επίσης έχω παίξει πολλά και διάφορα, που συχνά τα σβήνω μετά από μερικά φεγγάρια μια και είμαι κατά του να πληρώνεις για να προχωράς στο παιχνίδι αλλά αυτό που εδώ και δυο χρόνια περίπου είναι μόνιμο και σχεδόν καθημερινό, είναι το BBO. Έκανε βλέπεις την κίνηση να βάλει προκλήσεις προσωπικές ή και ομαδικές μεταξύ φίλων ή και εναντίον «σταρ» του μπριτζ, σε διανομές που έχουν παίξει ήδη αυτοί στο BBO και μπορεί ένας ντροπαλός τύπος με άστατα ωράρια σαν κι εμένα, να παίζει όσα χέρια θέλει, όποτε θέλει, αλλά ανταγωνιζόμενος φίλους του ή συγκρίνοντας την επίδοσή του με σταρ. Άσε που έχει και επεξήγηση για τις αγορές των τριών ρομπότ αλλά και τις δικές σου κι έτσι, ακόμη κι εγώ ο ασυνεννόητος τεμπέλης, μαθαίνω 2 πράγματα για την κοινή αντίληψη στις αγορές.Για όποιον έχει το θάρρος δε να αντιμετωπίσει την αφεντιά μου, είμαι ο Elliniko (από το Έλλη και Νίκο βγαίνει που είχαμε κοινό λογαριασμό με τη γυναίκα μου, μην νομίσετε ότι είναι κάνα ακάου με σημαίες, αγιασοφιές, εφ16 κ.λπ.) και όλες οι προκλήσεις, από γνωστούς και αγνώστους, είναι ευπρόσδεκτες. 🙂

  34. atheofobos said

    Στον πρώτο υπολογιστή προ ιντερνετ έπαιξα για λίγο διάστημα με τον προσομοιωτή πτήσεων που είχε, τα αεροπλάνα τελικά έπεφταν, με αποτέλεσμα να το σταματήσω απογοητευμένος αλλά και λόγω βαρεμάρας.
    Τώρα ημερησίως παίζω τις Daily challenges από το Microsoft Solitaire collection και στο τέλος του μήνα με επιβραβεύει με ένα Perfect!

  35. Christos said

    Elite στον Amstrad το 1987, Elite στο PC το 2021…

  36. nikolas said

    Την καλημέρα μου! Σχολιάζω μόνο και μόνο για μια ανερυθρίαστη προώθηση ενός πραγματικά εθιστικού παιχνιδιού, τουλάχιστον για αυτούς που τους αρέσουν οι χάρτες, οι γλώσσες και η… λογική.
    geoguessr λέγεται και είναι απλό! (γεωμάντης;)
    Και ειδικά αν δώσετε και τα λιγοστά μπικικίνια για τη συνδρομή νομίζω μετά δεν υπάρχει επιστροφή.

  37. ΓΤ said

  38. spiridione said

    Φορητά ηλεκτρονικά παίζατε στα έιτιζ; εγώ θυμάμαι αυτό
    https://www.retrogames.co.uk/enlarge.cgi?image=042306_a.jpg&ref=042306&name=042306

  39. Theban said

    Whales με 50 – 100 το μήνα; Ούτε dolphins. Σε πολλά παιχνίδια οι παίκτες που ξοδεύουν πολλά είναι στα χιλιάρικα!

  40. phrasaortes said

    Μόνο την σειρά Τόταλ Γουόρ παίζω πια. Βέβαια με τόσο αργούς ρυθμούς πο είμαι εδώ και δέκα μήνες στην ίδια «εκστρατεία». Είναι παιχνίδι στρατηγικής, όπου διαλέγεις ένα κράτος με στόχο να επικρατήσεις των αντιπάλων σου. Σε αντίθεση με το Σιβιλιζέησιονς, οι μάχες είναι πολύ πιο μαζικές και δεν πραγματοποιούνται παράλληλα με την οικονομική, διοικητική και στρατιωτική διαχείριση της αυτοκρατορίας. Επίσης, κάθε παιχνίδι αφορά μια συγκεκριμένη χρονολογική και γεωγραφική ενότητα. Για παράδειγμα, το Ρόουμ 1/2 επικεντρώνεται στην Μέση Ανατολή και την Μεσόγειο της Ελληνιστικής Εποχής, ενώ το Εμπάιρ αφορά την Β. Αμερική, την Ευρώπη, την Μέση Ανατολή και την Ινδία κατά την διάρκεια του 18ου αιώνα.

    Δεν ασχολούμαι όμως με την βανίλια (αρχική/επίσημη εκδοχή του παιχνιδιού), αλλά με μοντ: Ορισμένοι παίχτες, αρκετά εξοικειωμένοι με την τεχνολογία, τροποποιούν το παιχνίδι, συνήθως κάνοντας το πιο ρεαλιστικό (π.χ. ιστορικά ακριβέστερες στολές, προσθήκη μεγαλύτερης γκάμας κτηρίων, κρατών και στρατιωτών) και ανεβάζουν την δημιουργία τους στο Ίντερνετ, όπου μπορεί ο καθένας να το κατεβάσει και να το εγκαταστήσει. Όλα αυτά εντελώς δωρεάν (φυσικά πρέπει να έχεις αγοράσει το αρχικό παιχνίδι, αφού εκεί βασίζεται το μοντ).

    Αυτή την στιγμή, παίζω μια τροποποιημένη εκδοχή του Μπαρμπάριαν Ινβέηζιον (2005). Έχω επιλέξει τους Σασσανίδες Πέρσες του 5ου αιώνα μ.χ.. Έχω κατακτήσει τους Κιδαρίτες, τους Αρμένιους, τους Λαχμίδες και τους Βυζαντινούς. Απέκρουσα τις ορδές των Εφθαλιτών στην κοιλάδα της Φεργκάνας και τώρα πλακώνομαι με τους Ούννους στην Δαλματία. Σχεδιάζα να κατακτήσω τους Οστρογότθους που είναι εγκατεστημένοι στην σημερινή Ρουμανία και Δ. Ουκρανία, αλλά μόλις με πρόδωσαν οι σύμμαχοι μου, οι Ρωμαίοι.

  41. 38 Μου είχε φέρει ο θείος μου απ’ την Αμερική: ποδόσφαιρο και χόκεϊ. Ακόμα θυμάμαι τη μουσική.

  42. ΓΤ said

    «Απέκρουσα τις ορδές των Εφθαλιτών στην κοιλάδα της Φεργκάνας […]»

    Κι ο Νικοκύρης είναι καθημερινά σε Total War, να αποκρούει τη Βαταλική Ορδή…

  43. sarant said

    33 Είμαι ο nikos59, θα σε αναζητήσω κανα βράδυ

    39 Ναι ε;

    40 Ναι, και στη Civ έχει μοντ. Με βάζεις σε πειρασμό.

  44. ΓΤ said

    To #42 για το #40

  45. ΓΤ said

  46. Voyageur autour de la chambre said

    Καλημέρα.
    Τα πρώτα παιχνίδια που έπαιξα σε υπολογιστή ήταν σε ZX Spectrum +, φορτώναν με κασέτα από το συνδεδεμένο κασετόφωνο – οθόνη η τηλεόραση του σπιτιού.
    Στα «ηλεκτρονικά» (έτσι λέγαμε εμείς τα ουφάδικα) θυμάμαι έντονα το Tetris, από τα κορυφαία παιχνίδια κατά τη γνώμη μου. Θυμάμαι και το Street Fighter. Δεν το έπαιζα, αλλά είχε φανατικούς οπαδούς. Έγινε και ταινία.
    Τώρα σε PC μόνο δύο παιχνίδια: Europa Universalis IV και Pro.

  47. Καραγκιόζης said

    Γκας Πορτοκάλος: freemium < φροίμιον (αττ.) < προοίμιον, εισαγωγικό μέλος σε ευρύτερη μουσική σύνθεση, προανάκρουσμα

    Τέλεια δεν ταιριάζει;

  48. Theban said

    39β. Μέχρι 100 το μήνα είσαι ένας απλός p2w παίκτης (pay to win). Αυτός που δεν δίνει φράγκο είναι ftp ή f2p, free to play. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι το κύριο προϊόν μιας εταιρείας με τέτοια παιχνίδια είναι οι ftp παίκτες για να διασκεδάζουν οι p2w)

  49. Voyageur autour de la chambre said

  50. Μικρό αφιέρωμα στο πατσίνκο…

    Με αρκετή ειρωνεία ο Alex Kerr (που το1996 έγραψε ένα γνωστό επικριτικό βιβλίο για την απώλεια της παλιάς Ιαπωνίας) γράφει και για τη διάδοση του παιγνιδιού αυτού ανά την Ιαπωνία.
    Μας υπενθυμίζει πως σε άλλες χώρες, στην Ευρώπη ή στην ΝΑ Ασία, σε όμορφα υψώματα της υπαίθρου, βλέπει κανείς ναΰδρια και άλλους χαριτωμένους τόπους λατρείας. Όμως, με λύπη, δηλώνει πως στην Ιαπωνία είναι βέβαιο πως στο ψηλότερο μέρος των χωριών θα συναντήσεις ψηλά και φανταχτερά κτήρια που, ένα προς ένα, θα είναι εντευκτήρια πατσίνκο!
    Η αρχική έκδοση του πατσίνκο, που παίζεται με μπαλάκια όπως το παλιό «φλίπερ», εισήχθη στην Οσάκα από το Σικάγο, που ήταν τότε πρωτεύουσα της βιομηχανίας των φλίπερ και αρχικά προοριζόταν για τα παιδιά. Καθώς εξελίχτηκε, ως μηχανισμός, γνώρισε άνθηση κατά τη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής φούσκας της δεκαετίας 1980 – 90. Ο Kenkichi Nakajima, επικεφαλής μιας από τις επιχειρήσεις που ελέγχουν το 30% των αιθουσών πατσίνκο της χώρας, θεωρήθηκε (1989) ως ο πλουσιότερος άνθρωπος στη χώρα και 11ος παγκόσμια.
    Οι μηχανές δεν δίνουν λεφτά ή άμεσα εξαργυρώσιμες μάρκες αλλά αυτές μπορούν να εξαργυρωθούν σε άλλα καταστήματα.

  51. ΓΤ said

    50@

  52. Β. said

    Κάποιο βράδυ αρχές δεκαετίας 90 πήγαμε σε ένα φιλικό σπίτι που μας περίμενε ένα ζευγάρι μηχανικών φίλων για να βγούμε για φαγητό. Οι φίλοι είχαν μόλις ανακαλύψει το SimCity και τελικά αντί να βγούμε κάτσαμε και παίζαμε πέντε άτομα ως το ξημέρωμα. Προς τα τέλη της δεκαετίας είχα διαδώσει το SimCity 2000 σε ένα λόχο στο Διδυμότειχο και μετά σε μεγάλη μονάδα της Αθήνας (και μεταξύ των αξιωματικών που ξεχνούσαν να βγουν για έφοδο) και μετά που απολύθηκα έπαιζα φανατικά για κάνα χρόνο.

    Αργότερα απεξαρτήθηκα, και κανένα άλλο παιχνίδι δεν μου έκανε το ίδιο κλικ. Ωστόσο έχω κρατήσει ένα 16μπιτο παλιό μηχάνημα για το ενδεχόμενο να ξαναπαίξω κάποτε (λόγω παλαιότητας -πρεπει να είναι του 1995- το παιχνίδι δεν παίζει σε σύγχρονα pc).

  53. leonicos said

    Κάποτε έπαιζα πασιέτζα, κι ένα άλλο που πέφτουν από πάνω τετραγωνα κι εσυ πρέπει να τα προλαβαίνεις για να τα ταιριάζεις. Έπαιζα και boulderdash

  54. ndmushroom said

    Κατά διαβολική σύμπτωση, διαβάζω το άρθρο επειδή ο υπολογιστής (της δουλειάς, ο μόνος που έχω μαζί μου αυτή τη στιγμή) αρνείται (καταραμένα security settings) να με αφήσει να παίξω το σωσμένο από τις προηγούμενες διακοπές μου παιχνίδι UFO: Enemy unknown. Στις διακοπές έχω παλιότερο υπολογιστή, οπότε εκ των πραγμάτων φέρνω μαζί μου και παλιά παιχνίδια: FM14, Civ4 και, επειδή πάντα κάποιο bug θα μου πετάξουν στην εγκατάσταση ή στο παιχνίδι, το πάντα αξιόπιστο UFO, που παίζω κατευθείαν από το φλασάκι με DosBox. Και τα τρία έχουν το καλό ότι μπορώ να τα παίξω ανεξάρτητα από το πόσο χρόνο έχω ή δεν έχω, χωρίς ούτε να βαριέμαι ούτε να πρέπει κάθε φορά να ξεκινήσω από την αρχή.
    Ποια ήταν η ερώτηση είπαμε; 😛

  55. leonicos said

    σ’ένα γιαπωνέζικο παλιό μηχάνημα, που δεν θυμάμαι πώς το λένε. Αυτό είχε παιχνίδια που τα έβαζες όπως βάζουμε σήμερα το ποντίκι, αλλά με πολλές βελόνες.
    ο γιος της Φωτεινής έπαιζε ανα πολύ ωραίο παιχνίδι που το ζήλευα. Κάποιος κυνηγούσε κάποιον

    Άλλαξαν τα πράγματα… τα έχσα, και δεν τα ξαναρχίζω

  56. leonicos said

    Το 53 συνεχιζεται στο 55

  57. venios said

    Europa Universalis III

  58. leonicos said

    Και κάτι από χθες, να με μαλώνει ο Πέπε

    ενώ στην καθαρεύουσα ‘εμπλέκομαι’ στην ΚΝΕ μπλέκω / μπλέκομαι σε μια υπόθεση

  59. leonicos said

    Πέπε, μου άρεσε το χθεσινό σου 195

  60. leonicos said

    Πεπε

    στο χθεσινό 194 σου έπρεπε να πεις

    αλλά υπάρχουν και παγίδες

    πχ παλαίω αλλά παλεύω συνεπώς πάλεψα και όχι πάλαιψα

    Μου το βάλανε στο κεφάλι με σφυρί

  61. leonicos said

    185 χθεσινό Γιώργος Κατσέας

    Κάπου στό κέντρο τῶν Ἀθηνῶν ἤ τῆς Θεσσαλονίκης μιά αἴθουσα διδασκαλίας τῶν Ἀφγανικῶν, μιά ἄλλη τῶν Ταμιλικῶν καί παραδίπλα μιά αἴθουσα Γλωσσῶν Σαχάρας; Κι αὐτό θά σᾶς ἔδινε μεγαλύτερη πνευματική καί ἐπιστημονική ἰκανοποίηση ἀπό τήν διδασκαλία, τήν γνώση καί τήν πιστοποίηση τῆς γνώσης τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν;

    α) Μιλάς για εντελώς διαφορετικά πράγματά
    β) Αφγανικά δεν υπάρχουν. Πέρσικα μιλάνε στο Αφγανιστάν, εκτός των διαφορων λαοτήτων που έχουν δικές τους γλώσσες
    γ) Εάν με ενδιέφεραν επιστημονικά η Ταμίλ και η γλώσσες της Σαχάρας, ασφαλώς, χωρις αυτό να επηρεάζει τη σχέση μου με την ελληνική

  62. ΓΤ @ 51
    Καλό.

  63. Οχι.

  64. leonicos said

    184 χθες Γιώργος Κατσέας

    Έχεις δίκιο επ’ αυτού. Δυστυχώς η καταβαράθρωση υπάρχει αλλά δεν οφείλεται στη γλώσσα. Οφείλεται στο ότι κακοπαραστάθηκε η γλώσσα από τις προηγούμενες γενεές που υπέστησαν ανούσια προγράμματα.

    Πάντως εμένα τ’ αρχαία μου άρεσαν και στο σχολείο. Τα ερωτεύτηκα. Ίσως επειδή τα είχαν ερωτευτεί καιοι καθηγητές μου

  65. Καιρός να ανοίξει ο δρόμος και για τα ουμπίχικα (Ubykh).

  66. Πέπε said

    Κορυφαίες οι περιγραφές σου Λεώνικε! Κάποιος κυνηγούσε κάποιον, στο άλλο έπεφταν τετράγωνα…!

    Βέβαια να πούμε ότι το 195 δεν είναι χτεσινό, είναι σημερινό και φρέσκο φρέσκο, οπότε έπρεπε να πας σε καμιά περσινή ανάρτηση να το σχολιάσεις.

    Λοιπόν, το μόνο ηλεκτρονικό παιχνίδι που με είλκυσε ποτέ ήταν το Τέτρις. Το θεωρώ πράγματι ευφυές. Αλλά ακόμη κι αυτό μπορεί να είναι αγχωτικό. Σε περιόδους που έπαιζα πολύ, έβλεπα Τέτρις και στον ύπνο μου.

    Παρεμπιπτόντως, έχω παρατηρήσει ότι όταν ο λόγος είναι περί ηλεκτρονικών παιχνιδιών οι έννοιες εξάρτηση, εθισμός κλπ. συχνά χρησιμοποιούνται θετικά, παρόλο που διατηρούν την πλήρη κυριολεξία τους. Δεν είναι κάπως ανησυχητική αυτή η παρατήρηση;

    (Σκεφτείτε λίγο: «Ακόμα ηρωίνη παίρνεις; Θα σου δείξω το απόλυτα εθιστικό ναρκωτικό και δε θα θέλεις να ξαναγυρίσεις στην πρέζα…» Ε, είναι κάπως!)

  67. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα, και με βάζετε και σε πειρασμό!

  68. Γιάννης Κουβάτσος said

    Γιατί δεν τα γράφεις στο χτεσινό νήμα, Λεώνικε;☺

  69. nessim said

    Κίνα: όπιο του (νεαρού) λαού τα παιχνίδια

    https://www.globaltimes.cn/page/202108/1230514.shtml

    https://www.theguardian.com/business/2021/aug/03/chinas-tencent-tightens-controls-for-children-amid-games-addiction-fears

  70. leonicos said

    Πέπε, από 125 χθθεσινό

    ΣΟΒΑΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

    ΝΚΕ τίμησα —— καρπαθιώτικα, μεσοχωρήτικα ετιμησα

    Η ερώτησή μου είναι
    το μεσοχωρήτικο ε- είναι όντως επιβίωση της άτονης αύξησης, ή μήπως είναι προανακρουστικό μεταγενέστερο

    ή επίσης είναι ετΊμησα ή Ἐτιμησα, κατά το Έρχομασταν, όπου σε μερικές διαλέκτους τονίζεται μια αύξηση στην προ-παραλήγουσα

    Βέβαια δεν ξέρω αν μπορούν ν’ απαντηθουν

  71. leonicos said

    Πρέπει να δεχτούμε ότι μερικά άρθρα είναι άρθρα ‘αγρανάπαυσης’ για να μπορούμε να επανερχόμαστε στα καυτά

  72. Κιγκέρι said

    66: Κι εγώ το πάθαινα αυτό με το τέτρις, έκλεινα τα μάτια μου κι έβλεπα τουβλάκια να πέφτουνε!

  73. Κώστας said

    FIFA μέχρι τελικής πτώσης (με οτιδήποτε εύθραυστο μακριά) …

  74. Εδώ πάνω (Θεσσαλονίκη) στη δική μου γενιά τα arcades δεν τα λέγαμε «ουφάδικα» αλλά «ηλεκτρονικά». Παίζω ακόμη κατά καιρούς τα ίδια παιχνίδια σε διάφορους emulators.
    Κατά τα άλλα από CPC6128 και πέρα έχω παίξει τα πάντα και όλα τα είδη -εκτός ίσως από rpg. Σταθερή αγάπη όλα τα city building και real time strategy. Αυτές τις ημέρες ξανακόλλησα στο openTTD (φορκ του Transport Tycoon της δεκαετίας του ’90 – με γραφικά εκείνης της εποχής 😎) .

  75. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μερικοί είναι άπαιχτοι

    https://www.efsyn.gr/stiles/ypografoyn/305167_dakryse-more-o-arkas

  76. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Μπράβο, μπράβο, θα λέμε για μπλιμπλίκια* όταν ένα γύρω βρέχει στάχτες. Ένα βήμα πριν παίξουμε τη λύρα μας ενώ καίγεται η Ρώμη 😐

    * κάπως πρέπει να δείξουμε την ηλικία μας

  77. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @61. Λεώνικε, πήδηξες τά συρματοπλέγματα καί πῆγες σέ ἄλλο γήπεδο. Ὑποχρεοῦμαι νά σ’ἀκολουθήσω. 🙂
    ……………….
    β)Μπορεῖ νά μήν ὑπάρχουν ‘Ἀφγανικά, ὑπάρχουν ὅμως Ἀφγκάνι (Παστού)

    γ)Ἐάν σε ἐνδιέφεραν ΕΣΕΝΑ επιστημονικά ἡ Ταμίλ καί οἱ γλῶσσες της Σαχάρας, τότε δέν θά εἶχα νά πῶ τίποτε. Ἐδῶ ὄμως, ἡ συγγραφέας τοῦ ἄρθρου εἶναι ἀνατριχιαστικά σαφής. Μιλᾶ γιά μᾶς, γιά τούς Ἕλληνες, τούς ὁποίους ἀποθαρρύνει ἀπό τήν διδασκαλία τῶν Ἀρχαίων, ἀλλά τούς προτρέπει νά κάνουν κάτι ὠφελιμότερο 🙂
    «Θεωρώ πως θα ήταν πολύ λογικότερο και πρακτικά χρησιμότερο να πιστοποιείται η γνώση ΜΑΣ στις ζωντανές ομιλούμενες γλώσσες συμπεριλαμβανομένων [..] των γλωσσών των προσφύγων και των μεταναστών».
    Καί παρακάτω, τά ..πανανθρώπινα: «Με αυτόν τον τρόπο θα ενισχύαμε το κύρος όλων αυτών των γλωσσών, θα δίνονταν κίνητρα στους χρήστες τους ώστε να τις χρησιμοποιούν συστηματικά και η κοινωνική ενσωμάτωση των χρηστών θα ήταν αμεσότερη και ευκολότερη»

    Ἐγώ, πάντως, Λεώνικε, σ’αὐτό τό σημεῖο σταυροκοπήθηκα (..κι ἄς μήν εἶμαι καί πολύ..)

  78. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @64. Δέν εἶμαι βέβαιος, Λεώνικε, ἄν συνειδητοποίησες τό πόσο μεγάλη ἀλήθεια εἶπες: Πρῶτα ἐρωτευόμαστε τούς δασκάλους μας καί ὕστερα τα ἀντικείμενα τῶν μαθημάτων τους!
    -Νῖκος Βαρμάζης. Φιλόλογος
    -‘Ανδρέας Πατεράκης. Μαθηματικός.
    Ὁ ἕνας πέρασε τά 90, ὁ ἄλλος τά κοντεύει.
    Ἄν καθήσω καί σᾶς γράψω λεπτομέρειες, θά νομίζετε ὅτι πουλάω παραμύθια.
    Καί θά μοῦ πείτε:»Δέν γίνονται αὐτά τά πράγματα!»..

  79. Αγγελος said

    Tetris και Jezzball, τον καιρό των Windows 3. Και λίγο ναρκοπέδιο.
    Σχεδόν τίποτε άλλο έκτοτε. Αρκετές ώρες χάνω χαζεύοντας στο http://WWW..

  80. EΦΗ - ΕΦΗ said

    4 >>Ποτέ στη ζωή μου. Κανένα μπλιμπλίκι
    εντελώς παρομοίως. Ποτέ παιχνίδι κατά μόνας, ούτε το φιδάκι στο πρώτο κινητό! 🙂

    Εμείς κάτω παίζομε:
    κοντυλιές
    ξυλιές
    μπαλωθιές
    μαχαιριές
    σκαπετιές
    μπιστολιές
    γροθιές
    αδρασκελιές
    καμπανιές
    ζαριές

    σκοπούς
    χορούς
    πήδους

    τον κόσμο
    το Θεό (θεομπαίχτες) 🙂

  81. Πέπε said

    @70:

    Λεώνικε, σου απάντησα εδώ:

    https://sarantakos.wordpress.com/2021/07/31/meze-491/#comment-751930

  82. # 24

    να γραψω για τον ΠΑΟΚ να μην νομίσεις πως κρύβομαι

    Πόνεσαν τα μάτια μου-αναμενόμενο- αφού προσπαθούν να αφομοιώσουν τα του Λουτσέσκου και ξεχνάνε πως να νικήσουν. Θεωρώ πως δεν υπάρχει πρόβλημα πρόκρισης, οι Ιρλανδοί είναι μάλλον ανίκανοι να φιάξουν φάση έβαλαν ένα γκολ γιατί γλύστρησε ο Μιχαηλίδης και βγήκαν τετατέτ κι ένα με σουτ (μέτριο) από τον γάμο του καραγκιόζη αλλά ο Πασχαλάκης ήτανε…διιακοπές. βέβαια μπάλλα είναι, μάι σι σα, λέμε στην Φωκίδα
    Είδα και ΟΣΦΠ το τελευταίο τέταρτο έχανε 0-1 και οι Βούλγαροι έπαιζαν καλύτερα αλλά από κάτι κόντρες στρώθηκε η μπάλλα στον μικρό Καμαρά που τόβαλε Στην παράταση ο τερματοφύλακας Τζολάκης έκανε έξοδο εξω από την περιοχή έφαγε τρίπλα και προτίμησε να προσευχηθεί από το πέναλτυ-αποβολή. Η προσευχή του εισακούσθηκε κι ο βούλγαρος από την γωνία της μεγάλης περιοχής μ άδειο τέρμα και χωρίς πίεσση έστειλε την μπάλλα στο εξωτερικό δίχτυ.

    Γενικά τέτοια εποχή οι ελληνικές ομάδες δεν βλέπονται.

  83. Γιάννης Ιατρού said

    75: Έφη…

  84. Triant said

    Καλημέρα.

    Λιγο (αλλά πολύ λίγο) Larry παλιά με φίλους, αυτό με την ρακέτα και τα τουβλάκια, minesweeper και τώρα πασιέντζα(!) και κανενα με αυτοκίνητα (κατά προτίμηση στο wii) με τον γιό μου που τον κυνηγάω συνέχεια να φύγει από το στασίδι.
    Το Tetris όμως είναι κατηγορία από μόνο του. Το έβλεπα και στον ύπνο μου. Είχα μάλιστα κάνει την παρατήρηση πως αν το έπαιζες ενώ σκεφτόσουν κάτι άλλο ή μίλαγες στο τηλέφωνο, πήγαινες πολύ καλύτερα. Δηλαδή εάν χρησιμοποιούσες το περιορισμένου εύρους αλλά υψηλής ταχύτητας GPU σου είχες γρηγορότερη απόκριση από οτι με το ευρέος φάσματος CPU σου.

  85. Triant said

    83:
    Πρέπει να του έχει φάει γκόμενα.
    Δεν εξηγείται αλλιώς.

  86. nikiplos said

    Καλημέρα… Δεν ξέρω ακριβώς τον λόγο, κανένα ηλεκτρονικό παιχνίδι δεν με κέρδισε ποτέ. Όχι ότι δεν έπαιξα, ότι δεν προσπάθησα. Η γενιά μου είχε λιώσει το πάκμαν στο γνωστό ουφάδικο του Άλσους Παγκρατίου, αυτό με τις δύο εισόδους και από την Ευτυχίδου και από την Σπ. Μερκούρη, και οι κορυφαίοι στο είδος μπορούσαν να παίζουν αέναα αφού το είχαν χακάρει στην 7-8η πίστα, δεν θυμάμαι τώρα. Ακόμη και στη δουλειά, είχα παίξει λίγο bubble shooter, ολίγη από πασιέντζα αλλά κι αυτά όλα σε ελάχιστο βαθμό. Αν αθροίσεις τις ώρες που έχω αφιερώσει συνολικά στα ηλεκτρονικά παίγνια μια δυό ημέρες, παραπάνω δεν βγάζεις. Αντίθετα είχα ρίξει περισσότερο χρόνο στα φλίπερ με τη μεταλλική μπίλια.

    Στον Η/Υ δεν είχα τίποτε άλλο παρά μόνο σκάκι, κι αυτό για λόγους εκπαίδευσης. Στο κινητό το ίδιο.Δεν έχω κανένα παιχνίδι ούτε στο κινητό, ούτε στο Facebook (πχ candy crash) ή σε άλλες πλατφόρμες.

  87. Stelios Kornes said

    Θεμα που μπορει να χτυπησει ρεκορ αριθμου σχολιων! Επαιξα μικρος και coinup αλλα και Atari (Space Invaders, κλπ) στην σπιτικη τηλεοραση. Αργοτερα περασα στα παιχνιδια στρατηγικης ξεκινωντας απο το πρωτο Dune για Η/Υ.
    Να αναφερω εδω ενα πολυ παλιο παιχνιδι, το Space Empires, διοτι ειχε δυο-τρεις αξιοσημειωτες ιδιαιτεροτητες. Μπορουσε ο παικτης χρησιμοποιωντας εναν ειδικο editor να παραγει δικα του designs για τα στοιχεια του παιχνιδιου. Eξατομικευμενα διαστημοπλοια, οπλα, οχηματα (αλλά ακομη και «τεχνολογιες» του παιχνιδιου!) με εμφανιση και ιδιοτητες που καθοριζε ο παικτης. Η άλλη ιδιαιτεροτητα ηταν πως μπορουσαν να το παιξουν κατα σειραν (Turn-based game) διαφορετικοι παικτες και καθως αυτα γινοταν το 1997 περιπου, ακολουθουσαμε την εξης διαδικασια: παιζαμε τη σειρα μας, τη γύρα μας, καναμε ολες τις κινησεις μας και σωζαμε (σε ενα μικρο τεξτ αρχειο, συμπιεσιμο). Αυτο το στελναμε με ηλεκτρονικο ταχυδρομειο στον επομενο παικτη (εγω θυμαμαι ειχα γνωρισει ενα σωρο ιταλους συμπαικτες), για να παιξει κι εκεινος τη σειρα του. Μπορουσαν να υπαρχουν και παικτες τεχνητης νοημοσυνης (που τους επαιζε ο Η/Υ δηλαδη), και να εχουν συγκεκριμενες προσωπικοτητες (επιθετικοι, ξενοφοβικοι, κλπ) ειτε τυχαιες ειτε προκαθορισμενες απο τους ανθρωπους/παικτες. Γενικα αφηνε πολλες δυνατοτητες ρυθμισεως και παραμετροποιησης στους παικτες. Για παραδειγμα, το παιχνιδι θα μπορουσε να τελειωνει οταν μονο ενας πολιτισμος ειχε επικρατησει πληρως και οι αλλοι ειχαν παντελως εξαφανιστει απο τον αστρικο χαρτη ή μετα απο σχετικη επικρατηση (προκαθορισμενου ποσοστου ισχυος) ενος πολιτισμου ή οταν ολοι οι πολιτισμοι ειχαν υπογραψει συνθηκες ειρηνης μεταξυ τους, ή οταν ειχε περασει συγκεκριμενος προκαθορισμενος χρονος, κλπ. Τελος, αν καποιος ειχε λιγο χρονο, μπορουσε να αναθεσει καποιες ή σχεδον ολες τις κινησεις του σε «υπουργους» προκαθορισμενου απο αυτον παραμετρικου «χαρακτηρα».
    Ενα πανεξυπνο παιχνιδι, με ελαχιστα ομως γραφικα, το οποιο οδηγησε στην «εξαφανιση» του.

  88. Διονύσης said

    Παίζω σκάκι σε καθημερινή βάση (lichess, chess.com, chessbase).Η δυνατότητα να παίζεις οποιαδήποτε στιγμή, με αντίπαλο οποιασδήποτε δυναμικότητας, απ’όλο τον κόσμο, είναι από τις ευλογίες του διαδικτύου.
    Όχι τόσο συχνά, παίζω Word Master (Android εφαρμογή) εναντίον του κινητού. Πρόκειται ουσιαστικά για το γνωστό Scrabble.

  89. BLOG_OTI_NANAI said

    «Έχει πάντα πολύ γούστο να σχεδιάζεις τις κινήσεις σου, να στέλνεις τους εργάτες να ανοίξουν δρόμο ανάμεσα στην πρωτεύουσα»

    Έτσι ακριβώς σκεφτόταν και ο δήμαρχος Αθηναίων, Κώστας Μπακογιάννης και άρχισε να παίζει με την Αθήνα…

  90. Γιώργος Κατσέας

    Καλέ, με τον Αντρέα είχαμε μια ιστορία με το i^i = 0,20.

  91. GeoKar said

    Δεν είμαι ούτε ήμουν πολύ φίλος των βιντεοπαιχνιδιών, όμως τις δεκαετίες ‘80 κ ‘90 έχασα αρκετές ώρες μπροστά στα PCα με Τετρις, Πασιέντζα, Πακμαν, Σκάκι, τάβλι και, κυρίως, ΝΒΑ μπάσκετ κ ΣιμΣιτυ. Τώρα πια μόνο καμιά πασιέντζα στο ταμπλετ για χαλάρωμα. Θυμάμαι, όμως, πριν 10+ χρόνια είμαι πρωί-πρωί (8, το πολύ 8:30) στο Ίντερνετ καφε κάποιου νησιού για να δω τα μειλ μου (δεν είχα ακομη σμαρτόφωνο). Μπροστά κ δίπλα μου κάθονται, προς εκπληξή μου (ως προς την ώρα, αφού κανονικά θα έπρεπε μόλις να είχαν πάει για ύπνο), 7-8 νεαροί (15-16 ετών?). Ξαφνικά, ένας απο αυτούς αρχίζει να δίνει διαταγές, οπως «τώρα», «μπαίνουμε», «τρέχουμε» κ.ο.κ. – παντελώς ακατάληπτα σε μένα.. Φεύγοντας, ρωτάω τον καφετζή «τι είναι τούτοι?» κ μού απαντά «Α, αυτό γίνεται όλο το βράδυ, σχεδόν καθημερινά, παίζουν κάποιο ομαδικό ον-λάιν γκέιμ κι εκείνος κει ειν’ ο αρχηγός της ομάδας τους». Αυτά κ καλό σας απόγευμα 😎

  92. Χαρούλα said

    Μου βάλατε κάμερα;;; 😂 Εδώ και μιά βδομάδα παίζω συνεχώς. Όχι κάτι σπουδαίο. Κάτι τουβλάκια, λεξικοπαιχνίδια, sudoku, τέτοια. Όμως συνεχώς. Ίσως και επτά ώρες σύνολο την μέρα. Με δικαιολογία την γυμναστική του μυαλού, θα χαλάσω τα μάτια! Ξεμωράματα😂🤣😂🤣!
    Ενώ γενικά έχω παίξει ελάχιστα στην ζωή μου. Στην εφηβεία πάκμαν, λίγη πασιέντζα αργότερα πριν το σχόλασμα για αποφόρτιση, και μόνη πάνω σε καράβι ότι είχε το κινητό.
    Αλλά επιτραπέζια ώρες! Νύχτες! Εκεί λίγό πριν αλλάξει ο σιώνας. Και σε σπίτια και σε μαγαζιά! Με πάθος, φωνές, διαφωνίες. Πέντε παλαβοί κάτω από τον φάρο μαλώναμε αν θα δεχτούμε ως σωστή απάντηση το Αμίν, αντί του Αμίν Νταντά! 🤯 Ευχαριστώ για το ανασκάλεμα της μνήμης❣️

  93. kanapes said

    Civilization IV στο quick. Έχοντας παίξει από I ως και V νομίζω ότι ήδη απ το V άρχισε να γίνεται ανώφελα πολύπλοκο – για τόση πολυπλοκότητα καλύτερα το Europa Universalis (μοιάζει βέβαια να θέλει μια αιωνιότητα και 2-3 μέρες). Με το CIV VI δεν δοκίμασα καν.

    Επίσης Football Manager (αν και έχω μείνει στην έκδοση του 2015). Αλλά είναι και … μακράς πνοής έργο.

    Ειδική μνεία σε παιχνίδα τύπου Lemmings – ή και TIM που είδα να το αναφέρει κάποιος στο τουιτερ. Βγαίνουν διάφορα νέα τέτοιου τύπου που είναι γουστόζικα.

    Και ολίγον ρετρό για να μην ξεχνάμε να λέμε και ατακες «δεν τα φκιάνουν πια οπως παλά» ή «μα τι παίζει η νεολαία κοίτα εμείς που μετράγαμε και το πιξελ στο Αρκανόιντ»
    Δηλαδή, απο παλιά στρατηγικής μέχρι MAMΕ (που έχει απο ουφαδικα μέχρι mario bros) ή και κάποιο παλιό χιουμοριστικό adventure (Monkey Island, Day of the Tentacle και παρόμοια, Λάρηδες) μόνον και μόνο για το σενάριό τους. Τα MAME βέβαια σε πληκτρολόγια είναι μάλλον απογοήτευση..

    Και σκάκι, τάβλι ή χαρτια.

    Όλα σε υπολογιστή – κινητό απολύτως τίποτα, για κονσόλα ούτε λόγος.

  94. aerosol said

    Όταν ήμουν παιδί, μπλιμπλίκια στα ουφάδικα -αν και περιορισμένα.
    Αργότερα, στο πισί, ναρκαλιευτή, κόλλημα με Τέτρις. Ύστερα ήρθαν τα adventure games της χρυσής εποχής: Gabriel Knight, Grim Fandango (απ ‘οπου και το άβαταρ που χρησιμοποιώ), King’s Quest, Full Throttle κλπ. Μεγάλο κόλλημα όταν ήρθε το πρώτο Doom! Κάποια turn-based, με κορυφαία για μένα την σειρά των X-Com. Με ενθουσιασμό το πρώτο Medal of Honor.
    Μετά έπαιζα όλο και λιγότερο, με κάποια σποραδικά ξεσπάσματα (Civilization ας πούμε, «άντε, ας πάω άλλον ένα γύρο!»). Λίγα RPG. Εδώ και χρόνια ψιλοπαίζω μόνο κάποια ταπεινά τζαμπατζίδικα, idle games κλπ. Όλο ζηλεύω με κάτι αλλά ποτέ τόσο ώστε να αρχίσω. Βασικά… σταμάτησα τα πολλά όταν η μόδα τα πήγε online σε μεγάλες κοινότητες παικτών. Κάποια παιχνίδια με καθόρισαν με την αισθητική και την ποιότητά τους.
    Θα έπαιζα κάποιο adventure αλλά έχω την εντύπωση πως το είδος κάπου εγκαταλείφθηκε και δεν βρίσκεις ποιότητα. Αν κάποιος γνωρίζει καλό σύγχρονο παράδειγμα… ακούω προτάσεις!

  95. Γιάννης Κουβάτσος said

    89: Τι επιτραπέζιο ήθελες να έχει ένα μητσοτακόπουλο για να παίζει;☺

  96. Πάνος με πεζά said

    Kαι για να ολοκληρώσω τα skills μου :

    – Από παιχνίδια στα Ουφάδικα, αγαπημένα της εποχής μου και πιο μετά : Αrkanoid, Carnival, 1942, Mission, Arch Rivals, Street Fighter

    – Στον 6128, Arkanoid, Ghost’n’Goblins, Sorcery, Spindizzy. Στον IBMPC, Defender of the crown

    E, μετά άρχισα διάβασμα… Πρόλαβα όμως Τσιμόγιαννη στο υπόγειο της Ακαδημίας.

  97. spiridione said

  98. Michael Tziotis said

    @64
    Λεώνικε, και εγώ μαζί σου …

  99. Επειδή έχω να παίξω καιρό το CIV, αν κι είχα ψαχτεί κατά την πρώτη καραντίνα, αν κατάλαβα ορθά προτείνετε το V για εμάς τους πανάρχαιους;

    Επειδή είδα για τον Ε.Σ. που πρόλαβα λίγο να βλέπω να παίζουν Total War: Rome, τί προτείνετε για πανάρχαιους; Να ξεκινήσω από το…μηδέν;

    Ελάχιστες αναφορές για το Manager πλην του αρχικού, το αγόρασα επιτέλους λίγο πριν την Βου καραντίνα, κι αποζημιώθηκα. Μπορεί το «2021» να είναι πιο περίπλοκο, αλλά είναι κι όσο πιο αληθοφανές γίνεται. Γουστάρω που έχει κι «εξωτικά» πρωταθλήματα 😉

    υ.γ. ανάρτηση για subbuteo έχει γίνει; 🙂
    Πρέπει

  100. P said

    Κακός οιωνός. Άμα ξαναπαίξει κάψιμο της Αρχαίας Ολυμπίας η ΝΔ θα κερδίσει τις εκλογές.

  101. Πάνος με πεζά said

    Η Νότια Ε΄θβοια είναι καμμένη και φαλακρή από χρόνια. Και, τα τελευταία χρόνια, με τόσες ανεμογεννήτριες, που όταν το βράδι ανάβουν τα κόκκινα, αντιαεροπορικά τους λαμπάκια, είναι πιο πολλά από τα φώτα των σπιτιών, έτσι όπως τα βλέπουμε από απέναντι…
    Η Βόρεια Εύβοια πάλι, ΔΕΝ έχει ανεμογεννήτριες, έχει πράσινο… Πολύ πράσινο.
    Πώς θα βάλει ανεμογεννήτριες;

  102. […] Ο τίτλος είναι ασαφής, μεταξύ άλλων επειδή το ρήμα “παίζω” είναι πολυσήμαντο. Μπορεί κανείς να παίζει ποδόσφαιρο ή θέατρο, να παίζει σκάκι ή βιολοντσέλο, να παίζει κρυφτό ή πόκερ, για να μην πούμε για όσους παίζουν με τη φωτιά, παίζουν διπλό παιχνίδι, παίζουν με τον πόνο μας ή το παίζουν ειδήμονες. Όμως το θέμα του… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2021/08/04/games/ […]

  103. aerosol said

    Σημάδι πως έχεις παίξει Civilization: έστω και μια φορά στη ζωή σου έβρισες χυδαιότατα τον Γκάντι! 😀

  104. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    93 Ωραία και τα Lemmings

    97 !

    99 Ναι, το V μου αρέσει. Όχι, δεν έχουμε γράψει για subbuteo.

  105. ΓΤ said

    82@ Gpointofview

    Ποτέ μου δεν εσκέφτηκα
    ότι σιωπάς στην ήττα
    σφυράω εγώ κλέφτικα
    για να μοιράσεις πίτα
    αδέκαστης περιγραφής
    καρφί πάνω στη λήξη
    με ειλικρίνεια γραφής
    χωρίς κανείς να πλήξει

    Οι ασκημένοι στους βυθούς
    γλάρο που έχουν παρέα
    γερούς τους έχουν τους αρμούς
    τα λένε πάντα ωραία

    Κι αν επιστρέψεις στο κλεινόν
    από το Γαλαξίδι
    είναι θαρρώ sine qua non
    κλότσο να δώσω στον θυμόν
    να πιω εγώ το ξίδι

    Δώσε ένα στίγμα, Γιώργη μου,
    κερνάω αλκοόλη
    τα χέρια εμείς να δώσουμε
    εκάς, λοιπόν, η ασβόλη

    Για μπάλα να μιλήσουμε
    και ό,τι άλλα γουστάρεις
    κι άμα τυχόν μου αρνηθείς
    κόκκινη θέ’ να πάρεις!

  106. aerosol said

    #100
    Κατανοώ την στενοχώρια και την ανησυχία. Αλλά αυτή μόνιμη γκρίνια πως «δεν είμαστε Αθήνα» μου σπάει τα νεύρα. Ούτε η Εύβοια είναι Αθήνα, ούτε η Μεσσηνία, ούτε η Κως. Η Πυροσβεστική με όλα τα μέσα τρέχει παντού -και σίγουρα κάθε χρόνο δεν μονοπωλεί η Αθήνα τις πυρκαγιές. Όλοι ριγμένοι δηλώνουν, μια ζωή.

  107. ΓιώργοςΜ said

    Καλησπέρα (λέμε τώρα), ας πούμε για παιχνίδια να ξεχάσουμε αυτά που βλέπουμε (η στήλη του καπνού από τις Ροβιές είναι ανησυχητικά ορατή από την Ιστιαία)…
    Λοιπόν, από τις ατέλειωτες ώρες που σπατάλησα σε ψηφιακά παίγνια, θυμάμαι
    Από τον Amstrad 464 (ναι, είχα κι εγώ αυτόν με την κασέτα) θυμάμαι περισσότερο το spitfire 40. 20 λεπτά ήθελε για να φορτώσει…
    Στην εποχή των πισιών πέρασα από διάφορους εξομοιωτές πτήσης (με τελευταίο το Su-27 πριν καμμιά εικοσαριά χρόνια), φυσικά το elite που αναφέρθηκε παραπάνω, τα space quest από την εποχή των adventure, την απόδραση από το Wolfenstein (πρέπει να ήταν το 91, στο μεταπτυχιακό), το Doom και κάποια συναφή, το BattleChess (που προφανώς ενέπνευσε την αντίστοιχη σκηνή του Χάρι Πότερ), καναδυό defend-your-castle παιχνίδια στρατηγικής, πολλές χαμένες ώρες στο grepolis για να καταλήξω πλέον μόνο στο τάβλι, στο κινητό (Παλαμήδης).
    Στα μπλιμπλίκια πέρασα όλες τις γενιές χαμηλής ανάλυσης, από τα μαυρόασπρα με οδήγηση φόρμουλας, space invaders (τον ονοματοδότη του ουφάδικου) μέχρι Τέτρις, Πάκμαν και τα λίγο μετά.
    Πόσος χαμένος χρόνος…

  108. kanapes said

    @106 Όλοι; Όχι όλοι… ένα χωριό της Αρμορ…εεεε συγνώμη. Όσοι είναι στη σωστή πλευρά μια ιστορίας (ή και της Ιστορίας)….

    https://www.news247.gr/politismos/pos-sothikan-ta-ktimata-tatoioy-choris-organomeni-pyroprostasia-stin-periochi.9315306.html

  109. Pedis said

    # 106 – Και σιγά μην παίξουν τα μμε ρεπορτάζ και ειδήσεις ανομηγένοιτο 😀 καεί η Αρχ. Ολυμπία. Αν και, από εμπειρία, κάτι τέτοια φέρνουν γούρι στη ΝΔ … 😜

  110. ΓιώργοςΜ said

    106 Έχει να κάνει με την πυκνότητα των τηλεθεατών και των ψηφοφόρων, τόσο η διάθεση τηλεοπτικού χρόνου όσο και μέσων. Τη Βαρυμπόμπη τη βλέπουν από το παράθυρό τους 5 εκ κάτοικοι Αθηνών και προαστίων, τις υπόλοιπες μόνο οι κάτοικοι και οι λίγοι τουρίστες. Είναι γνωστό πως μπορεί να εκτραπεί ένα καναντέρ από μια μεγάλη φωτιά που είναι απαραίτητο, σε μια μικρή που τυγχάνει να είναι έδρα βουλευτή/υπουργού/κομματάρχη που θέλει να πουλήσει μούρη.

    Από το δελτίο τύπου της πυροσβεστικής προκύπτουν πολλαπλάσια μέσα (5Χ και βάλε) στην Βαρυμπόμπη σε σύγκριση με τη Λίμνη. Σίγουρα είναι πιο μεγάλος ο κίνδυνος για πυκνοκατοικημένες περιοχές και τα μέσα πιο εύκολα διαθέσιμα στο Λεκανοπέδιο, αλλά η μεν Βαρυμπόμπη οριοθετήθηκε, η Λίμνη/Ροβιές/…/ είναι τελείως ανεξέλεγκτη, κάηκαν εκατοντάδες σπίτια και τουριστικά καταλύμματα κι απ’ ότι καταλαβαίνω περνάει στα ψιλά, ψάχνω να βρω ειδήσεις σκαλίζοντας στο τουίτερ…

  111. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Συγχωρῆστε μου τήν ἀμηχανία, ἀλλά ὅταν λέτε «παίζετε παιχνίδια στον υπολογιστή ή σε κινητή συσκευή, στην ταμπλέτα ή στο σμαρτόφωνο» τί ἐννοεῖτε; Τί εἶναι αὐτά τά «παιχνίδια»; Τί εἶναι «σμαρτόφωνο»; 🙂 🙂 🙂

    (Γιάννη Ἰατροῦ νά παραμείνω ἤ νά πάρω τά μπογαλάκια μου καί νά φύγω ἀπό τό ἱστολόγιο; 🙂 )

  112. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Παίζαμε, παίζαμε βέβαια, προϊντερνετικά (’85 με ’95, περίπου). Από τότε και μετά ελάχιστα έως καθόλου.
    Σ’ έναν Amstrad 1512, φόρτωνα από δισκέτες ό,τι παιχνίδι ήταν ‘σπασμένο’ και …τα πλήκτρα με τα βελάκια έπαιρναν φωτιά!
    Σκάκι, τάβλι, πόκερ αλλά και λίγο tetris, ufo κλπ. Eίχα κολλήσει όμως με το Χonix, που μου άρεσε γιατί συνδύαζε ταχύτητα και «στρατηγική». (Υπάρχει και σήμερα εξελιγμένο 3D, αλλά δεν τολμώ να το φορτώσω… 😉 )
    Αργότερα, με τις έγχρωμες οθόνες, είχα γίνει εξπέρ στο ‘φλιπεράκι’ (μάλλον εφηβικό απωθημένο…)
    Σε κινητό ή ταμπλέτα δεν έχω παίξει τίποτα (μέχρι στιγμής… 🙂 ).

    80, ΕΦΗ
    Μερικές φορές παίζουνε τα νεύρα μας και … «παίζομε τω(ν) περδίκω»! [Πιστεύω να την ξέρεις την έκφραση! 🙂 ]

  113. Αμαν Μπαναΐα μου !

    Το πρωί μια ανάσα, κατα τις δύο νάσου ο λίβας ν’ αναπληρώσει το κενό. Κλείσιμο και τηλεόραση. Ειδήσεις…

    Ρεπορτάζ φωτιάς από εσωτερικό κι εξωτερικό. Γκώσαμε μέχρι να τελειώσουνε…

    και μετά περάσαμε στο επόμενο θέμα… συζυγοκτονίες !!!!!

    To μόνο μουσικό κομμάτι που με εκφράζει τώρα (ειδικά το δεύτερο μέρος με το θυμωμένο άσμα )

  114. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μ’ αρέσει που λέει «κι ας μην είμαστε Αθήνα»…Πού η δόλια η Αττική κάθε χρόνο, μα κάθε χρόνο, καίγεται απ’ όλες τις πάντες και δεν μπορεί κανείς να πει ότι οι φωτιές σβήνονται εγκαίρως λόγω πανστρατιάς. Βαρετό πια το κόμπλεξ του «αδικημένου» επαρχιώτη…

  115. 111, … Τί εἶναι «σμαρτόφωνο»; 🙂 …

    Μαζί με την τηλεφωνία διαθέτει και
    συμπαροσμαρτούντα

  116. ΣΠ said

    Διαβάζω τα σχόλια και τα πιο πολλά παιχνίδια μου φαίνονται κινέζικα. Γενικά τα βαριέμαι τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Έχω παίξει τέτρις, πασιέντζα αλλά τα παράτησα σύντομα. Σκάκι και τάβλι προτιμώ να έχω τον αντίπαλο απέναντί μου.

  117. Γιάννης Ιατρού said

    109: Μόνο όταν είναι να δείξουν την ΤσιΜενδώνη που σπεύδει εκεί… (και τι να κάνει τώρα; να ρίξει κανένα τσιμέντο να ξορκίσει το πούσι που έχουν να το μαζέψουν κάτι χρόνια;)

  118. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @ 🙂
    Μόνο τό κινητό μ’ ἀξίωσε ὁ Θεός νά μάθω. Τά ὑπόλοιπα…

  119. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    118 στό 115..

  120. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @116. Κι ἐγώ Σταῦρε, στό τάβλι ἔχω μείνει..
    -«Σταῦρε» (=ὁ πρό %$#$%ετίας συνονόματός σου καφετζῆς) «φέρε καί δυό περιποιημένα ουζάκια. Πληρώνει ὁ μαλάκας ἀπό ‘δῶ πού νόμισε ὅτι μπορεῖ νά παίξη μαζί μου τάβλι!» 🙂
    Αὐτά ἦταν παιχνίδια!

  121. raf said

    Ναι, παίζω συστηματικά και σχεδόν αδιάκοπα από παιδί. Συνδέω σε σχόλιό μου σε παλιότερο άρθρο σχετικά με διάφορες λέξεις που έχουν γεννηθεί στα ελληνικά γι’ αυτό το χόμπι.

    https://sarantakos.wordpress.com/2017/05/11/glossopolis/#comment-441451

  122. sarant said

    107 Δεν κλέβει ο Παλαμήδης;

    121 Αν γράψεις ένα αρθράκι για το θεμα, το δημοσιεύουμε ευχαρίστως!

  123. Spyros Goudevenos said

    Είναι μόνο δική μου διαπίστωση ή το έχετε παρατηρήσει και εσείς; Οι άντρες είναι πολύ πιο ευάλωτοι στον εθισμό. Παλαιότερα είχε εξήγηση αφού οι κονσόλες ήταν κατεξοχήν αγοριστικο δώρο. Τώρα η πρόσβαση στα διαδικτυακά παιχνίδια είναι ισότιμη αλλά πολλές γυναίκες, ιδιαίτερα άνω των 40, δεν έχουν παίξει ποτέ τους κάποιο παιχνίδι. Αντίθετα, θα μου προκαλούσε μεγάλη έκπληξη να υπάρχει ενήλικος άντρας που να μην έχει παίξει έστω ένα διαδικτυακό τάβλι.

  124. raf said

    122

    Χμ, θα μπορούσε να είναι ενδιαφέρον. Η αλήθεια είναι πως εξίσου με ιντριγκάρει και συνέχεια του άρθρου για τις λέξεις της Πάτμου. Nα αρχίζω να μαζεύω υλικό;

  125. ΣΠ said

    120
    Ε, ναι. Αν δεν έχεις αντίπαλο απέναντί σου να ανταλλάσσετε ατάκες, δεν έχει γούστο.

  126. ΓιώργοςΜ said

    122α Γκρινιάζουν πολλοί, αλλά δε νομίζω. Άλλωστε δίνει τη δυνατότητα να εισάγει κανείς τη ζαριά με το χέρι, άρα μπορείς να ρίχνεις ζάρια και για τους δύο. Ή να κλέβεις 🙂
    Στο τάβλι η μισή χαρά του παιχνιδιού είναι οι… αντεγκλήσεις των συμπαικτών για την εύνοια που δείχνει το ζάρι στον αντίπαλο. Με τον ψηφιακό αντίπαλο δεν έχει κανείς με ποιον να γκρινιάξει και γι’ αυτό πιστεύω υπάρχουν τα παράπονα.
    Επιπλέον, το μηχάνημα ακολουθεί μια στρατηγική και δεν κάνει λάθη και αβλεψίες ποτέ, ούτε επηρεάζεται από ψυχολογικό πόλεμο. Περισσότερα από τα μισά όπλα που έχει δηλαδή για να κερδίσει κανείς 🙂

  127. Pedis said

    # 117- Είδες; Αν είχε προλάβει να ρίξει κι εκεί τα μπετά δεν θα κινδύνευε.

    Ντοττορε, έχεις υπόψη σου μελέτη για τα ποσοστά εμβολιασμενων και μη κρουσμάτων ?

  128. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ὀ συνεντευξιαζόμενος μοῦ εἶναι ἄγνωστος (Δέν εἶναι Ματίνα, δέν εἶναι Καπραβέλος κλπ τρομοκράτες). Οἰ πληροφορίες πού δίνει γιά τά ἐμβόλια (προφανῶς τόν ἐνδιαφέρει ἡ ἐκλαϊκευση) εἶναι σοβαρές καί προσγειωμένες, μακριά ἀπό χρυσοπληρωμένες διχοστασίες καί φανατισμούς –‘από-ἐδῶ-οἱ-καλοί-ἀπό-ἐκεῖ-οἱ-κακοί. Ἀξίζει νά τοῦ ρίξετε μιά ματιά…

    https://www.zougla.gr/greece/article/ali8ies-ke-psemata-gia-to-emvolio

  129. mitsos said

    Εδώ και 20+ χρόνια δεν …
    Αυτά όλα που λέτε είναι για μένα τερα ινγκόγνιτα.
    Είχα παίξει στα φλεπεράδικα αρκανόιντ, πάκμαν, και στα πρώτα μου κουμπιούτερ κάποιες πασιέντζες και έναν προϊστορικό τύπο ( σε dos ) που προσπαθούσε να βγει από τις σπηλιές
    Είχα και πριν 20 χρόνια έναν προσομοιωτή πτήσης που μου είχε πάρει δώρο η γυναίκα μου …Έπαιξα και λίγο σκάκι …Αυτά κα΄ποτε παίξαμε ( εκτός απ’ το π….ί μας )

  130. Πάνος με πεζά said

    Άσχετο, και ίσως για τα μεζεδάκια… Αλλά έχω βαρεθεί από το πρωί να γράφω, κάτω από «θλιβερές εικόνες» με «άλογα της Βαρυμπόμπης» να τρέχουν να σωθούν μέσα σε φλόγες, ότι οι περισσότερες από αυτές τις εικόνες είναι παλιές, αλλά ομολογουμένως «πιασάρικες», κυρίως από το 2019 στην Αυστραλία…https://pbs.twimg.com/media/ENnKs_pWsAMiYXk?format=jpg&name=large

  131. sarant said

    124 Ναι, να αρχίσεις!

    123 Εμπειρικά ισχύει αυτό για τους άντρες και τις γυναίκες.

  132. Alexis said

    Καλησπέρα.
    Break out, Pacman, Donkey Kong στα ’80ς σε «ουφάδικα». Αργότερα και Tetris.
    FIFA, Pro και WRC στα ’00ς στο PES2.
    Τώρα μόνο λίγο WordBlitz με κάνα φίλο στο FB

  133. Γιάννης Ιατρού said

    127: Ξέρω τι ποθείς, αλλά φεύ (για εδώ). Αν σου κάνουν οι Άγγελοι…, δες αυτό:

  134. Pedis said

    # 133 – Αυτά πλέον δεν παίζουν (είμαι στο θέμα της ημέρας!). Είναι προ-Δέλτα.

    Εδώ μία σχετική έρευνα που είδα στο μεταξύ:

    https://left.gr/news/o-pliris-emvoliasmos-apotrepei-kata-50-ti-metadosi-tis-parallagis-delta-kai-kata-60-tin-covid

    (Δεν καταλαβαίνω το λόγο για τον οποίον χρειάζονται δείγματα για να βγουν αποτελέσματα (λ.χ. για διάστημα δύο εβδομάδων) για αριθμό κρούσματων, εισαγωγών στα νοσοκομεία και θανάτων εμβολιασμένων και μη. Αφού με δύο κλικ όλα τα δεδομένα μπορούν να γίνουν διαθέσιμα στις κρατικές επιτροπές ή στα δημόσια ινστιτούτα υγείας.)

  135. Pedis said

    Συμπληρώνω:
    δείγματα χρειάζονται μόνον για να εξαχθούν αποτελέσματα σχετικά με την κατανομή των διαφόρων παραλλαγών. Βέβαια, πλέον, δεν πολυχρειάζονται. Η δέλτα έχει πάρει κεφάλι και σε λίγο, μέχρι την εμφάνιση της έψιλον, της μιού και νιού θα παίζει μόνη της.

  136. Καλησπέρα,
    Δεν πρόλαβα να γράψω το μεσημέρι και με έψεξε το στεφάνι μου. Γιατί παίζω και καλό είναι να το λέω!
    Από φλιπεράκια και ουφάδικα δεν έχω εμπειρία. Φράγκα δεν έχω δώσει. Το «πιγκ πογκ» το θυμάμαι, το έχω παίξει, αλλά πού δεν μπορώ να πω. Όταν απόκτησα υπολογιστή το 92 άρχισα τα σχετικά. Προφανώς πασιέντζα και ναρκαλιευτή στα windows που ναι, είχαν στόχο στην εξοικείωση με το ποντίκι. Αλλά και ντοσικά, αρκετό τέτρις (το έκοψα όταν στο δρόμο έβλεπα να πέφτουν κυβάκια) και θυμάμαι ένα άλλο με κάποιο νησί που έπρεπε να κάνεις δρόμο ή κάτι τέτοιο.
    Αργότερα το ψιλοέκοψα. Τα τελευταία χρόνια ξανάρχισα όταν κάποια ανηψιά μου έστειλε ένα λινκ για κάποιο απ’ αυτά που είναι συνδεμένα με το ΦΒ (τα περισσότερα σήμερα). Ένα με μια μάγισσα και έριχνες μπάλες κι έφτιαχνες τριάδες. Από κει το farm heros (κάπως έτσι) και από κει στο Candy Crash. Τα άλλα τα σταμάτησα στο παιχνίδι με τον μαγικό αριθμό 1000 ενώ το τελευταίο το κράτησα μέχρι το 5000 κι επειδή δεν έβρισκα κάτι καλό για να το αλλάξω το πήγα στο 5555!
    Κάποιος μου έδωσε μια ιδέα για το Criminal Case. Ένα παιγνίδι δήθεν αστυνομικό που όμως είναι παιχνίδι παρατηρητικότητας για κάποια αντικείμενα που υπήρχαν στην οθόνη αλλά όταν έλεγε για ένα αντικείμενο δεν μπορούσε να ξέρεις με ποια μορφή θα το έβλεπες. Στην αρχή το ξεκίνησα και το παράτησα (όπως οι περισσότεροι που ξέρω) γιατί είχε συγκεκριμένο χρόνο από το ένα παιχνίδι μέχρι το επόμενο. Μιλάω σε παρελθοντικό χρόνο γιατί το παιχνίδι έχει σταματήσει να προχωράει. Έχουν βγει κάπου 300 επεισόδια που τα έχω παίξει όλα από τρεις φορές. Στο τέλος είχα βρει τρόπο για να κλέβω το χρόνο κι έτσι τούδωσα και κατάλαβε.

    Τώρα τελευταία παίζω μόνο στο τάμπλερ και τόχω ρίξει στο Σουντόκου. 25 – 30 παιχνίδια κάθε μέρα, κάποια απ’ αυτά με άλλον παίχτη κάπου στον κόσμο. Επίσης το Traffic Magic. Πάλι με τριάδες, αλλά το έχω βρει έξυπνο. Έχει καινούρια πράγματα κάθε λίγο.

    Αυτάάάά.

  137. Pedis said

    # 133 – Τώρα που ξανακοιτάω το πινακάκι, βρίσκω κάποιο παράξενο ενδιαφέρον στις σούμες στο δεδομένο χρονικό διάστημα και στα σχετικά ποσοστά εισαγωγών και θανάτων σε σχεση με τους αντίστοιχους αριθμούς κρουσμάτων εμβολιασμένων και μη. 🤔

  138. Διαβάζοντας τα σχόλια βλέπω πως το πρόβλημα με το Τέτρις και να το βλέπω τουβλάκια να πέφτουν εκτός παιχνιδιού το είχαν κι άλλη. Παρηγοριά είναι κι αυτό!

  139. Γιάννης Ιατρού said

    134: Η μετάλλαξη Δ έχει επίδραση κυρίως στην ευκολία της μετάδοσης. Τα στοιχεία του πίνακα δεν σχετίζονται με την ευκολία της μετάδοσης αλλά με το κατά πόσο μεταδίδεται καν και με τι αποτέλεσμα (πορεία νόσου) σε εμβολιασμένους κι ανεμβολίαστους.

    Άλλωστε κι αυτή η REACT1 που αναφέρεις τον Απρ. του 2020 άρχισε, επομένως τι ψέγεις την αμερικάνικη που άρχισε αργότερα (Σεπτ. 2020) για «ξεπερασμένη (προ-Δέλτα)»; Η Δ(έλτα) εμφανίστηκε στις αρχές του 2021.

    Τέλος πάντων, αυτά είχα και τα βρίσκω ενδιαφέροντα από την άποψη πως ενισχύουν ιδιαίτερα για την επιλογή τους όσους επέλεξαν να εμβολιαστούν. Είναι ξεκάθαρο πως οι μη εμβολιασμένοι είναι εκείνοι που κολλούν περισσότερο κι έχουν την χειρότερη πορεία μετά (ή ακόμα και κατάληξη..). Είτε με την Δ(ελτα) είτε με την Α(λφα).

    Μας (τα) έχουν ζαλίσει με τις μεταλλάξεις. Η Λ(ου)™ είναι η νεότερη κι ανερχόμενη μετάλλαξη. Εγώ ως γνωστόν, δίνω βαρύτητα στην Γ(άμα)®.😉

  140. Pedis said

    # 139 – Δεν θα σου απαντήσω Ντοττό επειδή βλέπω ότι ψιλοπροσβλήνεσαι😀 χωρίς λόγο και δεν έχω όρεξη για σεντόνια. Άστο για άλλη φορά στο μέλλον. Εδώ θάμαστε, εμβολιασμένοι γαρ, 😜κινούμενοι σε ένα πλήθος από αμάσκωτους σχεδόν παντού στους εξωτερικούς χώρους (καφετέριες, εστιατόρια κλπ) και ουσιαστικά μισοξεμάσκωτους, ξώμυτους και σαγωνάτους (εννιά στους δέκα, εκτιμώ) συμπατριώτες στους εσωτερικούς χωρούς.

  141. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    136 Χμμμ, κι άλλες ιδέες.

  142. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    112β Ναι ναι! παίζουνε τω ν περδίκω! 🙂
    Ποτέ μου ΄γω δεν έπαιξα σε πέρδικα δυο μπάλες
    μ΄αυτή ΄ναι διαφορετική και θα τση παίξω κι άλλες

    τα παίζουνε (φλερτάρουνε)
    επαίξανε τη γριά (την ξεγελάσανε)

    Παίζομε το μάτι, τα φώτα, τις κουμπάρες

  143. Γιάννης Ιατρού said

    140: χαχα, ναι καλά! Ξεμάσκωτοι… Ραντεβού τον Σεπτέμβρη🙄

  144. Και τα Λέμινγκς, ναι. Τα είχα ξεχάσει. Είχαμε βρει όμως τους κωδικούς για να τα τελειώσουμε κι αυτά (ο πληθυντικός γιατί ήταν σε συνεργασία με συνάδελφο και τα τέκνα μας. 97-98 λοιπόν).

  145. Triant said

    133: Αν δεν ξέρουμε το ποσοστό των εμβολιασμένων στον γενικό πληθυσμό, αυτοί οι πίνακες δεν λένε τίποτα. Αν το ποσοστό των εμβολιασμένων είναι 2% δεν κάνουμε τίποτα αν όμως είναι 80%, τότε πράγματι έχει νόημα.

  146. Καλό θα ήταν να υπάρξει άρθρο με τιτλο » Ψαρεύετε ; (δεκτά και τα σε θολά νερά) και » Καλλιεργείτε ;» (δεκτά και ) τα άσματα

  147. Γιάννης Ιατρού said

    145: Ε ναι, κι αυτά είναι γνωστά, πάνω από 70% του πληθυσμού >16+ με τουλάχιστον 1 δόση, πάνω από 60% με δύο (full), για τους >65+ αντίστοιχα 88% και 79%

  148. Κιγκέρι said

    Τώρα θυμήθηκα ότι για κάποιο διάστημα, πριν από καμιά εικοσαριά χρόνια, έπαιζα αρκετά «lose your marbles», που είχε πολύ αστεία ηχητικά και «mah jong», που είναι πολύ πιο ωραίο από τις πασιέντζες.

  149. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    146 Ψαρευετε σε πληθυντικό ευγενείας;
    Γράψε εσύ κάτι που είσαι ειδήμονας.

  150. Γιάννης Ιατρού said

    149 (146) : Τι, μόνο ειδήμονας;

  151. Μιχάλης Ρουμελιώτης said

    Leisure Suit Larry. Απίθανα, τά τρία πρώτα τουλάχιστον. Τά έπαιξα βέβαια πολύ αφού είχαν παλιώσει.

    Δεν είδα να εμφανίζεται αυτή η διάσταση, ούτε στά σχόλια, οπότε είπα να τό γράψω, έστω με καθυστέρηση. Έχουν υπάρξει πλέον παιχνίδια αριστουργήματα κατά τή γνώμη μου, επιπέδου Ονόματος τού Ρόδου, ή, ξέρω γω, Καζαμπλάνκας. Θα ήμουν πολύ φτωχότερος, αν δεν είχα παίξει Baldur’s Gate II, Assassin’s Creed II, Witcher III.

  152. sarant said

    151 Κάτι γράφτηκε. Από τα τρία που αναφέρεις, ποιο συστήνεις σε κάποιον εντελώς αρχάριο (που δεν ξέρει τις προηγούμενες βερσιόν); Και να μη θέλει και ντοκτορά πριν αρχίσεις να το παίζεις.

  153. Anasto said

    Μέχρι να απαντήσει ο Μιχάλης, θα μπω σφήνα να πω την ταπεινή μου άποψη.

    1) Το Baldur’s Gate είναι παιχνιδάρα, είναι το πιο παλιό (άρα και λιγότερο απαιτητικό από άποψη ρυθμού και έντασης) αλλά με ολόκληρη ομάδα που στήνεις και ελέγχεις και στηριγμένο στο σύστημα του AD&D 2nd Edition, άρα έχει μια πολυπλοκότητα.
    2) Το Assassin’s Creed II, πολυαγαπημένο κι αυτό, μάλλον το πιο εύκολο από τα τρία. Άλλο εντελώς πράγμα από το BG, μια και έχει μόνο τον «εαυτό» σου να κουμαντάρεις. Είναι παλιούτσικο κι αυτό, και άρα απλούστερο, ευκολότερο, ακόμα και για έναν ψυχαναγκαστικό σαν κι εμένα που θέλω να τελειώνω/συγχρονίζω/φαρμάρω την πλάση όλη στο 100%. Ανάλογα όμως με την εμπλοκή και την πείρα κάποιου, μπορεί να φανεί μικρό και «στεγνό».
    3) Witcher III. Τι παιχνιδάρα! Ατμόσφαιρα, πλοκή, χαρακτήρες, τρομερό minigame το Gwent, όμορφο σταδιακό χτίσιμο του ήρωα. Πλήρες, μπόλικο και ισορροπημένο παιχνίδι. Θα το ξανάπαιζα με μεγάλη χαρά αν είχα τον χρόνο.

  154. Μιχάλης Ρουμελιώτης said

    Ομολογουμένως θέλουν δουλειά και τά τρία. Αλλά οι προηγούμενες βερσιόν δεν έχουν σημασία. Λιγότερα μεκάνικς έχει τό Assassin’s Creed ΙΙ. Τό Baldur’s Gate ΙΙ, που είναι και τό παλιότερο, είναι Dungeons and Dragons, πράγμα που σημαίνει ότι έχει δουλειά στό να κοιτά κανείς τί κάνουν τά ξόρκια και ότι υπάρχει πολύ μικρομάνατζμεντ στή μάχη. Αλλά είναι λιγότερο αγχωτικό – μπορείς να τό βάλεις να σέ περιμένει να δίνεις εντολές, σταματώντας π.χ. τόν χρόνο κάθε που πέφτει ξόρκι. Τό Witcher III βρίσκεται ενδιάμεσα στά μεκάνικς, αλλά, καθώς είναι και τό νεώτερο, έχει επιλογή να είναι πολύ εύκολες οι μάχες (just the story, difficulty) – από τήν άλλη, τό gameplay του είναι καλό στά δύσκολα: υπάρχουν χίλια δυο πράγματα (π.χ. τά πόσιονς) που είναι κεντρικά στό τί είναι ο Witcher και είναι παντελώς άχρηστα σε easy modes.

    Σόρρυ αν σέ μπέρδεψα. Εκείνο που αξίζει να τονίσω, είναι ότι και στά τρία είναι καταπληκτικές οι ιστορίες. Και είναι και πολύ πλούσια, από αυτή τήν άποψη, ιδίως τό Baldur’s Gate II και τό Witcher III: μπορείς να φας ώρες, διαβάζοντας απλώς υπέροχους μύθους, που δεν είναι παρά μέρος τών φανταστικών τους κόσμων.

    Μόνο τό Baldur’s Gate II έχω παίξει σε πισί. Τά άλλα σε πλέιστέισιον. Αλλά υπάρχουν όλα στό Στημ για πισί – δες μήπως είναι καλό να χρησιμοποιήσεις gamepad για τά άλλα δύο.

    Σκέφτομαι ότι ίσως καλύτερα να ξεκινήσεις με τό Assassin’s Creed II. Είναι και εικαστικά πανέμορφο (όπως και τό Witcher III βέβαια). Θα λατρέψεις τίς εικόνες τής μεσαιωνικής Φλωρεντίας. Εικαστικά, τό Baldur’s Gate II είναι πολύ πολύ πιο πίσω, λόγω παλαιότητας. Από άποψη λογοτεχνική βέβαια, τό Baldur’s Gate II και τό Witcher III είναι ανώτερα.

    Καλή δύναμη.

  155. Μιχάλης Ρουμελιώτης said

    Βλέπω ότι απάντησε στό μεταξύ κι ο Αναστό. Σωστά τά λέει. Θα διαφωνήσω ως προς τό αν είναι στεγνό τό Assassin’s Creed II, όχι γιατί δεν είναι όντως πολύ μικρότερο, αλλά γιατί μια τέτοια παρατήρηση θα σού δώσει νομίζω λάθος εικόνα. Απλώς τά άλλα δύο είναι ποταμοί. Τό Assassin’s Creed II είναι πιο μαζεμένο.

  156. sarant said

    153-4-5 Eυχαριστώ για τις συστάσεις! Ίσως το αποτολμήσω.

  157. Panagiota K said

    καλημέρα σας!
    φυσικά και παίζω, το παιχνίδι είναι πάντα συναρπαστικό αφού υπάρχει αντίπαλος
    Παθιάζομαι με τα χαρτιά, το τάβλι, το σκάκι..
    Τα διαδικτυακά μου προκαλούν ενοχή γιατί αισθάνομαι έναν εθισμό, ένα κόλλημα μαζί τους.. πολλές φορές ξεκινάω για χαλάρωση και περνάει η ώρα και έχουν μείνει οι δουλειές πίσω..
    Παλιά είχα κολλήσει με τις πασιέντζες στον υπολογιστή, για να βγει η μία έπρεπε να χαραμίσω τόσο χρόνο.. ήταν όμως η νίκη δελεαστική για να συνεχίσω να τον σπαταλάω..
    μετά ήταν ένα με τουβλάκια.. πόσες ώρες…
    Τώρα παίζω word blitz μετά μανίας.. ειδικά σε κάποια τουρνουά, κολλάω..ελπίζω να μου περάσει, λέω να μπω σε πρόγραμμα απεξάρτησης, του στυλ, δεν θα παίζω μετά από συγκεκριμένη ώρα, ή θα παίζω με χρονοδιακόπτη..
    Γενικά, αναπολώ την εποχή που δεν είχα δεδομένα και σκέφτομαι μήπως την επαναφέρω για να μην παίζω στο κινητό.
    Όπου έχει αναμονές σε ταξίδια με καράβια, τρένα, λεωφορεία, αλλά και τα βράδυα που τα μάτι μένει «γαρίδα» προτιμώ το sudoku. Κάτι σαν παράδοση πλέον, κάθε καλοκαίρι αγοράζω ένα τεύχος με sudoku, ακόμα κι αν δεν έχω λύσει όλα τα sudoku του προηγούμενου τεύχος..

  158. sarant said

    157
    Kαλημέρα σας. Πού τα βρίσκετε τα τουρνουά στο Word Blitz; Διότι εγώ εδώ και 2-3 μήνες δεν βρίσκω πια ειδοποιήσεις.

  159. Anasto said

    Σωστός σε όλα ο Μιχάλης!

  160. 157 Sudoku ηλεκτρονικό https://play.google.com/store/apps/details?id=easy.sudoku.puzzle.solver.free&hl=el Δωρεάν (εκτός αν θέλεις να κάνεις μια μικρή δωρεά της τάξεις των 3 – 4 € που σε απαλλάσσει από διαφημίσεις). Παίζει τοπικό ή με αντιπάλους απ’ όλον τον κόσμο στη Μάχη

  161. aerosol said

    Ειπώθηκε για το φαινόμενο να έχεις κάψει εγκέφαλο από το Τέτρις και να βλέπεις γύρω σου τουβλάκια να πέφτουν. Είναι κοινότατο σε πολλούς που το έπαιζαν αρκετά -και σε μένα.
    Κανείς δεν είπε για τέτοιο φαινόμενο σε άλλου είδους παιχνίδια. Το χειρότερο κάψιμο το έχω πάθει με τάβλι. Ένα καλοκαίρι η παρέα μου κόλλησε ασύστολα με το τάβλι. Μετά από κάμποσες ώρες, σταματούσαμε χαζεμένοι. Τους έβλεπα καθισμένους και αυτόματα το μυαλό υπολόγιζε ζαριές για να τους κάνω πόρτες! Ήταν τόσο έντονο που με το πέρας του καλοκαιριού δεν ξανάπαιξα τάβλι, το σιχάθηκα -πάνε δεκαετίες από τότε.

  162. aerosol said

    #128
    Επικροτώ τη στάση του για ενημέρωση και όχι καταπίεση στο θέμα των εμβολίων. Βρίσκω πολύ ταιριαστό που θυμήθηκε πως «το γινάτι βγάζει μάτι»!
    Σε κάποια άλλα τα λέει κάπως περίεργα. Λέει πως θα έπρεπε να μας ανησυχήσει πως το 2% όσων είναι σε ΜΕΘ είναι εμβολιασμένοι. Το ότι το 98% είναι ανεμβολίαστοι… δεν πρέπει να μας ανησυχεί ΠΟΛΥ περισσότερο; Συγκεκριμένα, 49 φορές περισσότερο, που πεθαίνουν άνθρωποι επειδή δεν έχουν εμβολιαστεί;!

    Αναφέρει -ορθά- πως στην πραγματικότητα ο μαζικός εμβολιασμός είναι η τρίτη φάση κλινικών δοκιμών που κανονικά θα έκαναν σε ένα εμβόλιο πριν δοθεί στην κυκλοφορία. Λέει πως έχουμε ενδείξεις της αποτελεσματικότητάς τους, όχι αποδείξεις ακόμα. Όμως… δεν έχει υπάρξει προηγούμενο τόσο τεράστιας χρήσης εμβολίων σε τόσο λίγο διάστημα. Δεν έχει υπάρξει ποτέ τέτοια φάση κλινικών δοκιμών στην Ιστορία, με τόσους συμμετέχοντες και τόσους να αναλύουν τα αποτελέσματα. Η αποτελεσματικότητα των εμβολίων στην προστασία από νόσηση, από ανάγκη νοσοκομείου και από θάνατο έχει αποδειχθεί. Όταν το 15% του παγκόσμιου πληθυσμού έχει πάρει 2 δόσεις και έχει αναλυθεί στατιστικά το αποτέλεσμα, δεν υπάρχουν «μπορεί»: είναι αποδεδειγμένο πως προστατεύουν σε καλά ποσοστά. Δεν είναι γνωστοί οι αριθμοί με ακρίβεια, και ισχύει πως το φαινόμενο αλλάζει όσο αλλάζει ο ιός, οπότε η πληροφόρηση είναι ελλειπής και συχνά υστερεί από τις εξελίξεις. Αλλά στην γενική προστασία από τις μεταλλάξεις για τις οποίες φτιάχτηκαν δεν βλέπω να είμαστε στο «μπορεί» ή να μην υπάρχει ήδη σχετικά ασφαλές συμπέρασμα.

    Το πρόβλημα είναι πως όντως δεν υπάρχει διαβεβαίωση ασφάλειας, ο χρόνος είναι λίγος γι αυτό. Αυτό μας καίει, αυτό κάνει τον κόσμο σκεπτικό, αλλά βρίσκω ακραίο να λέει κάποιος περίπου ότι δεν ξέρουμε καν αν προστατεύουν. Επίσης βλέπω και μια τάσης ηρωοποίησης των σκεπτικιστών. Σίγουρα πολλοί είναι σκεπτικιστές με σοβαρά επιχειρήματα. Πολλοί άλλοι (που δεν τους αναφέρει καν) εκφράζονται τελείως εκτός λογικής και είναι οι ίδιοι που έχουν αντιδράσει και στις μάσκες με παντελώς γελοία επιχειρήματα ή ακόμα και στην ίδια την ύπαρξη του ιού! Επίσης, όσον αφορά το «μίσος» των εμβολιασμένων για τους ανεμβολίαστους, θα θυμήσω πως η συγκεκριμένη υποκατηγορία ανεμβολίαστων (που ασφαλώς δεν είναι όλοι αλλά δεν είναι και πολύ μικρή) έχει αντιδράσει στην διάρκεια του ιού με ξυλοδαρμούς, καταστροφές περιουσίας, βιαιοπραγίες και ΦΟΝΟΥΣ κατά των «φρόνιμων» που τόλμησαν να τους θυμήσουν τους νόμους Το αντίθετο δεν το έχω δει. Ακόμα, διότι το γινάτι…

  163. Πέπε said

    #128, 161

    > Ο εμβολιασμένος σαφώς και μπορεί να μολυνθεί από τον ιό και να τον μεταδώσει και όταν είναι ασυμπτωματικός, με τον αέρα ελευθερίας που τον διακρίνει, μπορεί να είναι πιο επικίνδυνος από ένα μη εμβολιασμένο που παίρνει τις απαραίτητες προφυλάξεις. Μπορεί να νοσήσει ελαφρά. Μπορεί να νοσήσει βαριά. Μπορεί να χρειασθεί διασωλήνωση και θεραπευτική υποστήριξη σε ΜΕΘ. Μπορεί και να πεθάνει. (Από το λινκ)

    Λοιπόν, γνωστή μου περίπτωση:

    Σε μια εκτεταμένη οικογένεια (δηλ. με παππού+γιαγιά σχεδόν στο ίδιο σπίτι) έχει τρία μικρά παιδιά, ανεμβολίαστα προφανώς, και τέσσερις ενηλίκους εμβολιασμένους. Δύο από τα παιδιά και ένας από τους μεγάλους βγαίνουν θετικοί. Πλήρως ασυμπτωματικοί. Όποιος έχει βγει θετικός, φακελώνεται. Παίρνει λοιπόν η πολιτική προστασία και τους βγάζει τον εξής λογαριασμό:
    -Οι τρεις θετικοί 10 μέρες καραντίνα
    -Το αρνητικό ανεμβολίαστο παιδάκι 14 μέρες καραντίνα
    -Οι αρνητικοί εμβολιασμένοι ενήλικοι ελεύθεροι καραντίνας, να πάνε όπου γουστάρουν.

    Γιατί οι τρεις αρνητικοί εμβολιασμένοι να είναι ελεύθεροι; Γιατί είναι εμβολιασμένοι, δε θα αρπάξουν και δε θα μεταδώσουν τίποτε. Και τότε ο τέταρτος γιατί κόλλησε; !!!

    Εντάξει, δεν είναι κανένα μυστηριώδες ερώτημα. Ο τέταρτος κόλλησε γιατί κι αυτό είναι μια από τις πιθανότητες. Αλλά τότε ξαναγυρνάμε στο προηγούμενο ερώτημα: οι υπόλοιποι γιατί ελεύθεροι;

    Η μόνη εξήγηση που μπορώ να σκεφτώ είναι «για λόγους επικοινωνιακούς». Οι ταρίφες, τόση καραντίνα η μία περίπτωση, τόση η άλλη, καθόλου η άλλη, έχουν βγει με το κριτήριο, μεταξύ άλλων, να νιώσει ο εμβολιασμένος ασφαλής ότι έπραξε το σωστό και ότι, χάρη στις μέριμνες της περιφρόντιδος κυβέρνησής μας, είναι απαλλαγμένος από κάθε κίνδυνο για τον εαυτό του και την κοινωνία.

    Χωρίς οι καραγκιόζηδες να προβλέψουν ότι μπορεί στην ίδια οικογένεια να τύχει και η εξαίρεση που τους εκθέτει!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: