Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Στο φούρνο

Posted by sarant στο 5 Αυγούστου, 2021


Προχτές κάηκε η Βαρυμπόμπη, χτες η Εύβοια, αλλά και η αρχαία Ολυμπία, σήμερα ελπίζω να μην τριτώσει το κακό. Μπήκε άσκημα ο Αύγουστος, με σαραντάρια και σαρανταπεντάρια, και ευτυχώς που ως τώρα οι άνεμοι δεν ήταν δυνατοί αλλιώς οι καταστροφές θα ήταν ανυπολόγιστες. (Η καταπληκτική φωτογραφία που κοσμεί το άρθρο, του Κοσμά Κουμιανού, είναι από τη φωτιά της Βαρυμπόμπης).

Το καλό είναι που δεν θρηνήσαμε (ως τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές) ανθρώπινες ζωές, αλλά οι καταστροφές από τις πυρκαγιές είναι πολύ μεγάλες -κυρίως στο περιβάλλον, που δεν αποκατασταίνεται τόσο γρήγορα.

Να το πάρουμε απόφαση πως η κλιματική αλλαγή έχει έρθει και πως δεν θα μας αρέσει; Πως τέτοια και χειρότερα ακραία καιρικά φαινόμενα θα βλέπουμε όλο και συχνότερα και παντού; Διότι βέβαια πυρκαγιές μαίνονται και στη γειτονική Τουρκία, και στην Ιταλία, και νωρίτερα στην Καλιφόρνια, και στην Αυστραλία, όπως και στην Ιβηρική. Πλημμύρες χτύπησαν πριν από λίγες βδομάδες στη Γερμανία και στο Βέλγιο.

Αλλά εμείς εδώ δεν κλιματολογούμε, όσο κι αν στα σχόλιά σας είμαι βέβαιος πως θα θίξετε το ζήτημα της αλλαγής του κλίματος. Εμείς εδώ λεξιλογούμε.

Σε πολλούς τίτλους ειδησεογραφικών άρθρων είδα το κλισέ της πυρινης κόλασης, συνηθισμένο κάθε φορά που έχουμε μεγάλη πυρκαγιά, όπως και τον πύρινο κλοιό, αλλά πρόσεξα επίσης ένα χτεσινό άρθρο με τίτλο «Τοξικός φούρνος η Αττική» μαζί με τις συμβουλές του Αστεροσκοπείου προς τους πολίτες να μείνουν μέσα έχοντας κλείσει πόρτες και παράθυρα. Όμως και τις προηγούμενες μέρες, όταν το πρόβλημά μας ήταν μονάχα ο καύσωνας (εντάξει, και η πανδημία) κάμποσα άρθρα προανάγγειλαν ότι θα μπει «σε φούρνο» η χώρα.

Οπότε, είπα σήμερα να λεξιλογήσω για τον φούρνο.

Ο φούρνος είναι λέξη δάνεια, αλλά είναι δανειο παλιό, από τα λατινικά, furnus, ήδη από τον 1ο αιώνα μ.Χ. Στην κλασική αρχαιότητα δεν ήξεραν τη λέξη, έλεγαν «ιπνός», έλεγαν και κάμινος. Εξηγεί ο γραμματικός Ερωτιανός: «ἰπνοῦ· καμίνου, οἱ δὲ φούρνου. καὶ γὰρ ὁ φοῦρνος ἰπνὸς λέγεται…» -από το οποίο εγώ καταλαβαίνω ότι τότε που τα έγραφε, τον 1ο αιώνα, η κλασική λέξη (ιπνός) κόντευε να ξεχαστεί. Και ο Ήρωνας ο μεγάλος εφευρέτης έχει στα Στερεομετρικά του ένα κεφάλαιο «Μέτρησις φούρνου».

Και φουρνίτης άρτος το φουρνιστό ψωμί, όπως σε μια συμβουλή του Γαληνού: Δίδου φουρνίτου ἄρτου μετὰ ἰσχάδων ἱκανῶν φαγεῖν -με ξερά σύκα.

Και ο φούρναρης δάνειο είναι, από το furnarius, που έγινε φουρνάριος στην αρχή, μετά φουρνάρης και τελικά φούρναρης. Στις βυζαντινές νομικές συλλογές βρίσκω να αναπτύσσεται ως πρόβλημα η υπόθεση όπου κάποιος νοικιάζει «αρτοκοπείον» και ο «φουρνάριος» αποκοιμάται με αποτέλεσμα να πιάσει φωτιά και να κάψει το αρτοκοπείο.

Στα παλιά αγροτικά σπίτια ο φούρνος βρισκόταν έξω, στην αυλή, ένα θολωτό κτίσμα με μεγάλο στόμιο, τον καιρό που το κάθε σπίτι έψηνε το ψωμί του. Στα νεότερα χρόνια, ο φούρνος μπήκε μέσα στο σπίτι, πιο πρόσφατα ως οικιακή συσκευή ή τμήμα συσκευής, ενώ ακόμα πιο πρόσφατα επανάσταση στις μαγειρικές συνήθειες έφερε ο φούρνος μικροκυμάτων, που ζεσταίνει πολύ γρήγορα έτοιμο φαγητό.

Και ενώ ο φούρνος μπήκε μέσα στο σπίτι, η λέξη δηλώνει επίσης το κατάστημα που πουλάει ψωμί και αρτοσκευάσματα, αλλά και ψήνει φαγητά για λογαριασμό των πελατών, που τα πηγαίνουν στο ταψί -αυτό ήταν κάτι πολύ συνηθισμένο παλιότερα, αλλά έχει υποχωρήσει αισθητά τις τελευταίες δεκαετίες.

Οι φούρνοι τα τελευταία χρόνια είναι συχνά αλυσίδες και μεγάλο μερίδιο του τζίρου τους έρχεται από τους καφέδες που πουλάνε, είτε πακέτο είτε σε τραπεζάκια έξω, ενώ πολύ διαδεδομένη είναι η αγγλική επιγραφή BAKERY ή κάτι ανάλογο.

Υπάρχουν βέβαια και οι φούρνοι βαφής αυτοκινήτων, ας τους αναφέρουμε απλώς σαν μια ειδική περίπτωση. Το κοινό στοιχείο εδώ είναι η πολύ ψηλή θερμοκρασία. Να αναφέρουμε και τη φουρνιστή ξυλεία, που έχει περάσει από κλίβανο.

Η λατινική λέξη έχει περάσει σε πολλές νεότερες ευρωπαϊκές γλώσσες: forno στα ιταλικά, απ’ όπου πήραμε και εμείς το φουρνέλο, από το fornello, κατά λέξη «φουρνάκι». Στα ισπανικά με την κλασική τροπή του f σε h έγινε horno, ενώ στα γαλλικά είναι four, και να θυμηθούμε τα βουτήματα που λέγονται πτι φουρ (petits fours) κατά λέξη «μικροί φούρνοι» -οπότε να συμπεράνουμε πως το φουρνέλο είναι περίπου συνώνυμο με τα πτι φουρ; Στα αγγλικά ο φούρνος είναι oven αλλά υπάρχει σε διάφορες χρήσεις και ο furnace.

Την ποσότητα προϊόντων που χωράει ένας φούρνος -ή που βάζει ο φούρναρης στον φούρνο-, ας πούμε φρατζόλες ψωμί ή κουλουράκια ή ό,τι άλλο, τη λέμε φουρνιά, αλλά η λέξη έχει πάρει μεταφορικές σημασίες επίσης, αφού δηλώνει ομάδα ανθρώπων που καταφθάνουν μαζί, και λέμε ότι έφτασαν οι πρώτες φουρνιές τουριστών ή ότι η καινούργια φουρνιά νεοσυλλέκτων έχει πολλούς πτυχιούχους ή ότι οι πρόσφυγες έρχονται φουρνιές-φουρνιές.

Στη φρασεολογία μας ο φούρνος, αναμενόμενα, έχει αισθητή παρουσία. Όταν συμβεί κάτι εντελώς αναπάντεχο, συνήθως ευχάριστο, ή όταν δεχτούμε απρόσμενη αλλ’ ευχάριστη επίσκεψη, λέμε «κάποιος φούρνος γκρεμίστηκε» (ή «θα γκρεμίστηκε»). Γράφει κάπου ο Σουρής: «Ο βασιλεύς Γεώργιος ν’ αφήσει το ραχάτι … ή κάποιος φούρνος χάλασε ή θα συμβαίνει κάτι» (τον Γεώργιο τον σατίριζαν συχνά, όσο τολμούσαν δηλαδή, για την απραξία του και τις πολλές διακοπές που έκανε). Ασφαλώς κάποιος ξεχασμένος μύθος κρύβεται πίσω από τη φράση, αλλά δεν ξέρω ποιος.

Μια άλλη διαδεδομένη φράση είναι «φούρνος μην καπνίσει» που ισοδυναμεί περίπου με το αρχαίο «γαία πυρί μειχθήτω». Δηλώνει πλήρη αδιαφορία για το τι (κακό) θα συμβεί και συνήθως λέγεται για όσα συμβούν μετά τον θάνατό μας. Λέει ένας ήρωας του Παρορίτη: «Να πεθάνω εγώ για να ζήσουνε καλά τα παιδιά μου και τ’ αγγόνια μου; Αμ δε σφάξανε. Εγώ θέλω να ζήσω καλά. Άμα πεθάνω εγώ, φούρνος μην καπνίσει».

Και όταν μας δίνουν αντικρουόμενες συμβουλές λέμε «σαν τον φούρνο του Χότζα», φράση που έχει την καταγωγή της σε ευτράπελη ιστορία που μας τη θυμίζει το ιστολόγιο της Αόρατης Μελάνης.

Να πούμε και μερικές λιγότερο γνωστές εκφράσεις με φούρνο.

* Τάζει φούρνους με καρβέλια, μια λιγότερο διαδεδομένη (αν και πιο λογική) παραλλαγή της «τάζει λαγούς με πετραχήλια».

* Από κρύο φούρνο βγάζει ζεστό ψωμί -«επί ικανοτάτων» εξηγεί ο Ν. Πολίτης

* Φούρνο βλέπει, κάστρο λέγει -«επί των μεγαλοποιούντων τα πράγματα», πάλι ο Πολίτης.

Τέλος, μια ωραία έκφραση διασώζει ο Παπαδιαμάντης: είναι αποκαής ο φούρνος ή σκέτο «είναι αποκαής». Όπως εξηγεί ο Γ. Ρήγας, ο φούρνος, ύστερα από την πυράκτωσή του, όταν αρχίζει να κρυώνει, λέγεται «αποκαής». Όταν ο φούρνος είναι αποκαής, με ελάχιστη ποσότητα καύσιμης ύλης πυρακτώνεται πάλι.

Παρομοίως, ο μέθυσος που δεν έχει ακόμα ξεμεθύσει εντελώς και με ελάχιστο ποτό μεθάει ξανά, λέγεται «αποκαής». Στους Χαλασοχώρηδες: Είχε προσαχθή το πρωί, φορών την κοκκίνην σκούφιαν του «αποκαής» ακόμη από την εσπερινήν κραιπάλην, και δεν εχρειάσθη περισσότερον από δύο μαστίχας δια να μεθύση εντελώς.

Αυτά με τα λεξιλογικά του φούρνου, ελπίζοντας να μη συνεχιστεί το κακό με τον καύσωνα και τις πυρκαγιές.

249 Σχόλια προς “Στο φούρνο”

  1. Pedis said

    Χτες μας ξεφουρνισες ότι βρίσκεις χρόνο να παίξεις και ηλεκτρονικά παιχνίδια?!

  2. Aghapi D said

    Καλημέρα
    μάς πέθανε πρόσφατα ο αγαπημένος Τάκης, με τον σπουδαίο φούρνο του όπου βρίσκαμε – και βρίσκουμε – εξαιρετικά αρτοπαρασκευάσματα και γλυκά.
    Για την λαγάνα του κάναμε ουρά σχεδόν χιλιομέτρου 🙂

    https://www.greekgastronomyguide.gr/item/fournos-taki-koukaki-athina/

  3. dryhammer said

    Καλημέρα!
    Με την ίδια σημασία με το «αποκαής» (επί σκευών και ανθρώπων) το «απόπυρος». [Το έχω ακούσει για τηγάνι και για μπεκρή]

  4. Πουλ-πουλ said

    40 χρόνια φούρναρης.

  5. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4 Μπράβο και ήθελα να το βάλω.

    3 Α, δεν το ήξερα.

  6. dryhammer said

    Αναφέρεται πως σε άτυπη «συνέλευση» Χίων εφοπλιστών [καλοκαίρι στη Χίο στα ’60ς], τότε που οι πάνω και κάτω εξαρτιόταν από τους λιγοστούς καπετάνιους, ένας από τους Λεμούς [και Λαιμούς], (το «γουρουνάκι» με τ’ όνομα) πρότεινε σε στεντόρεια Εγνουσιώτικα (τη λαλιά των Οινουσσών): » Να κάμομεν φούρνους, να βγάζουνε πιο πολλούς από τα βαπόρια» κι έδωσαν και πίεσαν και ξεκίνησαν να γίνονται σχολές πλοιάρχων και μηχανικών ΕΝ σε Οινούσσα και Χίο

  7. Κιγκέρι said

    Εγώ πάλι θυμήθηκα τον Καραγκιόζη Φούρναρη του Σπαθάρη. Το είχαμε σε κασέτα όταν είμασταν μικροί και το είχαμε μάθει απ’ έξω. Ακόμα θυμάμαι ολόκληρα αποσπάσματα!
    (Νικοκύρη, περιττό να σου πω ότι αυτό το «αποκατασταίνεται» βγάζει μάτι!)

  8. ΓΤ said

    https://www.slang.gr/lemma/7206-fournos-mikrokymaton

  9. nikiplos said

    Ασφαλώς κάποιος ξεχασμένος μύθος κρύβεται πίσω από τη φράση, αλλά δεν ξέρω ποιος
    Καλημέρα.»Το τζάκι κι ο φούρνος θέλουν μάστορα» λέει μια παροιμία χτιστάδων, που υποδηλώνει πως πολλοί κακοτέχνες μπορούν να χτίσουν μάντρες, τοίχους κλπ, όμως όταν πάμε για τζάκι ή για φούρνο, τότε απαιτείται δεξιοτεχνία και γνώση.

    Οι φούρνοι αυτοί οι πέτρινοι είχαν την «κουκούλα» δηλαδή τον θόλο. Αν και δεν είναι δύσκολο να κτίσεις έναν θόλο για να βάλεις μια παναγίτσα, είναι πολύ δύσκολο να κτίσεις έναν θόλο που να πυρακτώνεται και να μην γκρεμίσει προϊόντος του χρόνου, από τις διαστολές και τις συστολές των υλικών αλλά και την πίεση και υποπίεση των αερίων εντός του θερμοθαλάμου. Έτσι οι φούρνοι που δεν γκρέμιζαν δεν ήταν εύκολοι, απαιτούσαν καλό μάστορα.

    Μεγάλωσα σε περιοχή που είχε πέτρινο φούρνο με ξύλα. Στα 12 παιδικά μου χρονια ο φούρνος αυτός γκρεμίστηκε δυό φορές. Δηλαδή κατέρρευσε ο θόλος του πυροθαλάμου. Θυμάμαι την αναστάτωση που είχε προκαλέσει αυτό στη γειτονιά, γιατί οι νοικοκυρές έπρεπε να κάνουν διαφορετικά πράγματα, να αλλάξουν το πρόγραμμά τους. Πολλοί έψηναν τα ταψιά τους σε αυτόν τον φούρνο, εξ αυτών κι εμείς τακτικά. Έτσι όταν γκρέμιζε ο φούρνος και δεν βάζαμε τεψί, είτε η μάνα μου μαγείρευε κάτι πρόχειρο, είτε φυσικά τρώγαμε έξω σε ρεστωράν-μαγέρικο.

    Πιστεύω δηλαδή πως η φράση σχετίζεται με τον φούρνο ως κατασκευή κι όχι με το κτήριο που στεγάζεται η κατασκευή αυτή.

    ΥΓ> Σήμερα αυτά τα προβλήματα δεν υφίστανται αφού η Χημεία έχει δώσει συγκολλητικά υλικά, ρητίνες και φυσικά το φιλότιμο τσιμέντο. Τα παλαιότερα χρόνια όμως οι θόλοι στηρίζονταν μόνο στο σωστό σφήνωμα της πέτρας.

  10. nikiplos said

    Όταν ήμουν μικρός ένας γείτων αθίγγανος μας έμαθε τη λέξη γκόμινα… Χαρακτηριστική του σκωπτική ερώτηση σε αρσενικούς:
    «βάζεις κάνα κεφαλάκι στο φούρνο?»
    Εκείνα βέβαια τα χρόνια τα τεψιά με αρνίσια κεφαλάκια στο φούρνο ήτο συχνότερα… αλλά ο ρομά, άλλο εννοούσε… 🙂

  11. ΓΤ said

    «παραμύθι φούρναρης»

  12. Νέο Kid said

    «Αποκατασταίνεται»;
    Σαδώ κραίνς Νικοκύρη; 🤪

  13. sarant said

    6 Eγνουσιώτικα, καλό

    8 Δεν το ήξερα

  14. ΓΤ said

    10@

    Ακριβώς με αυτή την απόχρωση, είμαι σε παλιά μπακαλοταβέρνα στη Δραπετσώνα το 1988, οπότε μάγκες υπερήλικες σχολιάζουν γειτόνισσα που το λέει η περδικούλα της:
    «Τον βάζει τον κολιό στο φούρνο!»!

  15. Kilkis said

    Φαντάζομαι και το τούρκικο firin από τον φούρνο και αυτό…

  16. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα, ζεστή !
    Να αναφέρουμε και τα πτι-φουρ, γαλλική συνεκφορά βεβαίως, για τα μικρά βουτήματα.

    Οι φούρνοι φυσικά, και δεν αναφέρθηκε, μας παραπέμπουν και στο ολοκαύτωμα των Εβραίων… Πιτσιρικάς άκουγα ένα ρατσιστικό ανέκδοτο, που παρά την προκλητικότητά του, λέω να το μεταφέρω :

    Εϊναι λοιπόν ένα πούλμαν με Εβραίους επισκέπτες για το Άουσβιτς, φυσικά χρόνια μετά τη λήξη του πολέμου. Όμως το πούλμαν σε ένα λασπωμένο χωματόδρομο, κολλάει και μένει ακίνητο. Ο οδηγός αναγκάζεται να παει με τα πόδια στο κοντινό χωριό, όπου στο πρώτο σπίτι, βλέπει μια γερμανίδα γιαγιά στο κατώφλι.

    – Γιαγιά, έχω ένα πούλμαν με 50 Εβραίους, και κολλήσαμε εδώ πιο πίσω, στη λάσπη. Ξέρεις κανέναν να μπορεί να βοηθήσει να φύγω;
    – Μόνο εγώ μένω στο χωριό, παιδάκι μου, αλλά τί να σου κάνω… Ένα μικρό φουρνάκι έχω όλο κι όλο…

  17. atheofobos said

    Τι εξέταση θέλετε να κάνετε ρώτησε η υπάλληλος στο γραφείο υποδοχής στο Νοσοκομείο;
    Σαν εκείνη που έκανα πέρσι, στον φούρνο!
    Εννοούσε βέβαια αξονική τομογραφία!

  18. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Όσα σπίτια έχουν ξυλόφουρνο, και σήμερα έξω δεν τον έχουν; Υπάρχει περίπτωση να είναι μέσα; Και δεν είναι μονο αγροτικά, έχουν για παράδειγμα και οι διπλανοί μου στην αυλή της μίνι-πολυκατοικίας. Τεχνικά γίνεται να είναι και μέσα, όπως σε πολλές πιτσαρίες, αλλά δεν το έχω δει ποτέ.

    Στην ‘Όλυμπο (Κάρπαθος) έχουν ένα ωραίο (?έθιμο) με τους φούρνους:

    Επειδή ο οικοδομήσιμος χώρος του χωριού είναι λιγοστός και μάλλον έχει προ πολλού εξαντληθεί, οι φούρνοι είναι κοινόχρηστοι ανά 4-5 σπίτια. Κανονίζουν λοιπόν να φουρνίζουν όλες την ίδια μέρα, συνήθως Σάββατο, και να μοιράζονται τη δουλειά. Η πρώτη, που θα τον ανάψει και θα τον πυρώσει, έχει την πιο πολλή δουλειά. Οι επόμενες πολύ λιγότερη, και η τελευταία πάλι μπόλικη, γιατί πρέπει να τον σβήσει και να τον καθαρίσει. Έτσι η πρώτη γίνεται την άλλη βδομάδα δεύτερη κ.ο.κ. σε κυκλικές βάρδιες. Μέχρι τα τέλη δεκαετίας 2000 που τα πρόλαβα, επαγγελματικός φούρνος δεν υπήρχε στο χωριό και το ψωμί ήταν αποκλειστικά σπιτικό, σε σπίτια και ταβέρνες. (Και συχνά μάλιστα με αλεύρι από τον ανεμόμυλο!) Μετά κάποια στιγμή ο μπακάλης άρχισε να φέρνει έτοιμο ψωμί από έναν φούρνο στα Πηγάδια.

    @1: πράγματι, έλειπε το ξεφουρνίζω. Και ο φούρνος του Χότζα.

    @12: Εμένα το αποκατασταίνεις μού προσβλήνει την αιστητικιά.

  19. Να αποκατασταθεί το …αποκατασταίνεται

    Σουρής και βασιλέψ

    Ο βασιλιάς δεν κυβερνά πλην όμως βασιλεύει
    και στα λουτρά του Αιξ λε μπαιν συνήθως ταξιδεύει

    Φούρνο που βγάζει παραδοσιακό ψωμί που να αντέχει μια βδομάδα εκτός ψυγείου, ένα στην Αμφισσα, ξέρω. Οι άλλοι στην διαδρομή προς Αθήνα έχουν αλλαξοπιστήσει. Τις περισσότερες φορές φουρνίζω μόνος μου να ξέρω τι τρώγω.

  20. 4 Από τις περιπτώσεις που η φράση πέρασε στη γλώσσα από διαφήμιση και παγιώθηκε. («Αξίζει άρθρο»)

  21. Πέπε said

    18

    Να, έτσι:

    Φαντάζομαι να υπάρχει ακόμη αυτό το θέαμα. Πριν 10-12 χρόνια ήταν κοινότατο.

  22. ΓΤ said

    Και βέβαια, στην Ικαρία, στον Χριστό Ραχών, ο γνωστός φούρνος του Κόλια, όπου ο φούρναρης ψήνει το ψωμί, αφήνει ανοιχτό το μαγαζί, και… φεύγει για να ψαρέψει

    https://www.topontiki.gr/2017/02/05/afto-ine-to-monadiko-chorio-tis-elladas-pou-ta-magazia-anigoun-to-vradi-photos/

  23. dryhammer said

    14. Ξέρω πως βάζουν τον κολιό στο ξίδι [αν ήμαστε στο σλάνγκρ θα εξηγούσα λεπτομερώς γιατί είναι πιο σωστό από τον φούρνο]

  24. Πάνος με πεζά said

    Πρόλαβα αρτοποιϊες με την επιγραφή «Γερμανικός φούρνος». Δεν είχε να κάνει με τύπο ψωμιού, εννοούσαν στην ουσία ότι ήταν φούρνος πετρελαίου (ή διορθώστε με αν κάνω λάθος). Σήμερα οι περισσότροι φούρνοι της Αθήνας είναι με φυσικό αέριο, η ύπαρξή τους δε αποτελούσε αδιαμάχητο κριτήριο για την επέκταση του δικτύπου πρώτα σε τέτοιους δρόμους, λόγω της αυξημένης εξασφαλιζόμενης κατανάλωσης…

  25. Πάνος με πεζά said

    Πρόλαβα αρτοποιϊες με την επιγραφή «Γερμανικός φούρνος». Δεν είχε να κάνει με τύπο ψωμιού, εννοούσαν στην ουσία ότι ήταν φούρνος πετρελαίου (ή διορθώστε με αν κάνω λάθος). Σήμερα οι περισσότροι φούρνοι της Αθήνας είναι με φυσικό αέριο, η ύπαρξή τους δε αποτελούσε αδιαμάχητο κριτήριο για την επέκταση του δικτύπου πρώτα σε τέτοιους δρόμους, λόγω της αυξημένης εξασφαλιζόμενης κατανάλωσης…
    Να προσθέσω και τη λέξη «αρτοκλίβανος», σπάνια αλλά όμορφη, και είναι και η επιγραφή που έχει τοποθετηθεί και στο διατηρητέο κτίριο «Αρτοκλίβανοι Μακρονήσου».

  26. Αγγελος said

    Συγνώμη, τι σημαίνει «40 χρόνια φούρναρης», εκτός από το κυριολεκτικό του νόημα; Και ποια είναι η διαφήμιση;

  27. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    και τον χειμώνα, ή τέλος πάντων όταν κάνει κρύο, λέμε για κάποιο ζεστό ρούχο, πως «σε κάνει φούρνο» ή πως το κρεβάτι είναι/έχει γίνει «φούρνος», αν έχει ζεσταθεί προηγουμένως, παντοίω (ή και παντί) τρόπω 🙂

  28. @ 9 Nikiplos

    Ναι, ναι «τεψί».

  29. ndmushroom said

    Επειδή εδώ λεξιλογούμε, αποκατασαστΙΙΙΙΙ; Προφανώς πρόκειται περί γλωσσικού ακτιβισμού, αλλά νομίζω ότι είναι η πρώτη φορά που το βλέπω ή το ακούω. Το αποκαθίσταται (όπως και τα καθίσταται, προϊσταται, οι απόψεις που διΐστανται κλπ.) παραμένει ζωντανότατο, ακόμα κι αν η συγκεκριμένη κλίση δε χρησιμοποιείται ως τύπος σε άλλα, νεότερα ρήματα.

    Για το «μύθο» του Σουρή πάντως, δεν είμαι σίγουρος ότι είναι αναγκαίος ο μύθος. Ένας άνθρωπος που δεν κουνάει το δαχτυλάκι του παρά μόνο για να σαβουριάσει (όπως πιστεύουμε, δίκαια ή άδικα, για τους βασιλιάδες και λοιπούς ευγενείς) λογικό είναι να αναστατωθεί αν χαλάσει η πηγή των λουκούλλειων γευμάτων του, και μόνο.

  30. Πέπε said

    26

    Η πλήρης φράση ήταν «40 χρόνια φούρναρης, έχω ψήηηησει…!». Δε θυμάμαι τι διαφήμιζε, αλλά το λέμε για τους έμπειρους σε κάποιον τομέα.

  31. Θαρραλέο το «αποκατασταίνεται».

  32. ndmushroom said

    26

  33. spiridione said

    Από τον Πτωχοπρόδρομο

    Αν ήμουν παραζυμωτής ή δουλευτής μαγκίπου
    προφούρνια να χόρτενα και να καλοπαθούμην.
    και γάρ διέβαινα προχθές πλησίον μαγκιπίου
    και βλέπω την μαγκίπισσαν έσωθεν ισταμένην
    και τες χερσί κατέχουσαν άσπρον σεμιδαλάτον,
    απόξυσμαν τριπτούτζικoν και ερουκάνιζέ το.
    εγώ δε ρίψας, Βασιλεύ, την εντροπήν παρέκει,
    εσέβηκα ‘σ το σπίτιν της και προσεκύνησά την.
    λέγω: Κυρά μαγκίπισσα, το πώς ακούς ουκ είδα
    δος και μέναν τριφτούτζικoν δαμίν να ρουκανίσω.
    ως δ’ είδα τανυπόλυφτον και ταδιάκριτόν της,
    αρπάζω το ‘κ το χέριν της, και άλλην οδόν επήρα.
    στενάζω και λυπούμενος εκάτζα κ’ έφαγά το.

    https://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/search.html?lq=%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%B9%CF%80&dq=

  34. Πάνος με πεζά said

    Στη Χώρα Μυκόνου, για όποιον ξέρει να τον ξετρυπώσει -εγώ μάλλον κατά τυχη θα ξανάπεφτα πάνω- υπάρχει ακόμα ένας ημιυπόγειος φούρνος που ψήνει με φρύγανα (ή φρύανα, όπως τα λένε εκεί).

  35. ΓΤ said

    26@
    http://www.stella.gr/istoriko.php#.YQuaXvlRW70

  36. Νέο Kid said

    30. 26. Ταυτόσημο του «έλα παππού μου να σου δείξω τ αμπελοχώραφά σου»

  37. ndmushroom said

    26, 32
    Μάλλον δεν μπήκε το λινκ. Διαφήμιση ζυμαρικών (Στέλλα). Πρωτοβγήκε το ογδοντακάτι (νομίζω), και έγινε το σήμα κατατεθέν της εταιρίας, καθώς χρησιμοποιήθηκε ξανά και ξανά για δεκάδες χρόνια.
    youtube.com/watch?v=fvq42qoMvv0

  38. Πέπε said

    …και με πολύ παράπονο βάζει φωτιά στον φούρο.
    Άργησε φούρε μ’ να καείς κι εσύ ψωμί να γένεις…

    Το «Αλησμονώ και χαίρομαι» είναι γνωστό παν-βορειοηπειρώτικο τραγούδι, αλλά ειδικά σε μία ηχογράφηση, που δε βλέπω να υπάρχει στο ΥΤ, τον φούρνο τον λένε φούρο. Κτίσματα Πογωνίου, δίσκος Σίμωνα Καρά.

  39. ΓΤ said

    32@

    Δεν είναι αυτή η αυθεντική 😉

  40. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Υπάρχει και ως επίθετο, ο Alain Fournier για παράδειγμα -στη χώρα μας όμως;

    Γνωστή και η bella Fornarina, του Ραφαέλλου, που μερικοί την λένε σκέτα fornarina, για να την υποτιμήσουν (κρυφοί μισογύνηδες, αυριανοί γυναικοκτόνοι): στο Palazzo Barberini.

  41. dryhammer said

    40. Στη Χίο μόνο, υπάρχουν τα επώνυμα Φούρναρης, Φουρναράκης, Ψωμάς και (άλα της) Μπουλα(ν)ζέρης

  42. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Ο τίτλος δεν οξυγονώνει επαρκώς τον εγκέφαλο. Διόρθωση: Στον φούρνο.

  43. Λεύκιππος said

    Το μάτι μου δεν το βλέπω να αποκατασταινεται γρήγορα κι ανωδυνα, θα ζητήσω, απαιτήσω, αποζημίωση……

  44. loukretia50 said

    16. Κι όμως κάποιοι νομίζουν παραμύθι το φούρνισμα ανθρώπων, και το αναφέρουν σαν να ήταν ο φούρνος της μάγισσας που φόβιζε τα λιχούδικα παιδιά

    Άραγε σώθηκε?

    Ο φούρνος του Χότζα

    ===================================

    Ο αξονικός τομογράφος αποκαλείται συχνά φούρνος, χρόνια τώρα, κυρίως από ηλικιωμένους.
    Και προκαλεί κλειστοφοβία σε πάρα πολλούς υποψήφιους διπλοφουρνιστούς.

  45. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @40,

    ευχαριστώ, έχεις δίκιο: έχω και συνάδελφο Ψωμά και Φουρναράκη έχω γνωρίσει. Θα προτιμούσα, βέβαια, όλα τα τεκταινόμενα να είχαν συμβεί στη Χίο.

  46. ΓΤ said

    Φουρνόπουλος: μπασκεμπολίστας στον Κόροιβο

  47. Ιωάννης Αραμπατζής said

    Ωραία ανάρτηση!
    Ευχαριστούμε για τις πληροφορίες για τη λέξη φούρνος.
    Δύο άσχετες με το θέμα παρατηρήσεις:
    1) Νομίζω ότι έχει καθιερωθεί στο άρθρο που προηγειται από τα αρσενικά να μπαίνει τελικό «ν» ανεξάρτητα από το αρχικό τους γράμμα. Άρα θα λέγαμε «στον φούρνο».
    2) «αποκατασταίνεται»; Το έχω συνηθίσει ως «αποκαθίσταται». Είναι πολύ λόγιο το δεύτερο και χρησιμοποιείτε το πρώτο; («στήνομαι» αντί «ίσταμαι»;)

  48. ΓΤ said

    46@

    μπασκεΤμπολίστας

  49. loukretia50 said

    Σα να παραζεσταίνεται
    με την τριβή η γλώσσα…
    Πολύ μου κακοφαίνεται.
    Δεν αποκατασταίνεται…

  50. Ένα περίεργο πράγμα επεσήμανε ένας Πρεβεζάνος ερασιτέχνης λαογράφος πως δίπλα σε κάθε εκκλησία υπάρχει και ένας κλίβανος για αρτοποιία και ψηστικά. Έδινε παραδείγματα (που δεν λένε κάτι ιδιαίτερο στους εκτός Πρεβέζης):
    Άγιος Νικόλαος / Φούρνος Μπότσιου,
    Άγιος Αθανάσιος / Φούρνος Κατσάνου,
    Άγιος Χαράλαμπος / Φούρνος Γέρου κ.λπ.

  51. Πάνος με πεζά said

    Υπάρχει και η παραλλαγή επωνύμου «Φουρνάρης», με μετάθεση δηλαδή του τόνου.

    Και, νομίζω το ΄χω ξαναπεί παλιότερα, με το που τελείωνε ο παραδοσιακός χτίστης το χωριάτικο φούρνο (σ.σ. «χτισμένος» μέσα στο ιγκλού, και βγαίνοντας στο τέλος από το πορτάκι), η ευχή ήταν «Πάντα γλυκά να ψήνει !»

    Επίσης, καμιά φορά γελώντας λέμε για τις ευτράπελες ονομασίες ελληνικών εργοστασίων που προδίδουν αμέσως το αντικείμενο. Υπήρξε (γιατί μάλλον δυστυώς έχει κλείσει) πράγματι λοιπόν η «ΒΙΟΦΟΥΡΝ».

  52. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια!

    42-47 Πράγματι, με τη νέα γραμματική βάζουμε τελικό νι στο αρσενικό άρθρο, αλλά δεν θα έλεγα πως η παράλειψη είναι λάθος. Θα το έλεγα αν είχαμε «στο πατέρα».

    Ως προς το «αποκατασταίνεται», πράγματι είναι ακτιβισμός, αλλά είναι ένας τύπος που χρησιμοποιήθηκε πολύ τον 19ο αιώνα και από καθαρευουσιάνους και που λύνει προβλήματα -σκεφτείτε το «αποκαθίσταμαι» στο πρώτο πληθυντικό.

  53. Γιάννης Ιατρού said

    Έχουμε και τα νησάκια, τους Φούρνους

  54. ΓιώργοςΜ said

    Για το γκρέμισμα του φούρνου, σα να θυμάμαι την έκφραση «του τάδε ο φούρνος γκρέμισε» να συζητιέται, μάλλον εδω, όταν δεν έχει (πλέον) απογόνους η γενιά του. Σπάνιο να γκρεμιστεί φούρνος, καθώς είναι απαραίτητος και συντηρείται, γι’ αυτό και η έκπληξη όταν συμβαίνει.

  55. Πάνος με πεζά said

    Δεν ξέρω αν αναφέραμε επίσης τη συστάδα νησιών Φούρνοι, μεταξύ Σάμου και Ικαρίας, με πολυδαίδαλους κόλπους που έκαναν τους πειρατές να τους χρησιμοποιήσουν για ορμητήριο επί αιώνες.

    Είναι όμως και μια ωραία παραλία στα Κύθηρα, με το ίδο όνομα.(να πω την αμαρτία μου, εγώ τη θυμάμαι εντελώς ερημική, αλλά … last year !)

  56. avadista said

    Και το τριγενές : Ο Φουρνάς, Η Φουρνά, Το Φουρνά και Τα Φουρνά, χωρίο της Ευρυτανίας απ όπου και ο Διονύσιος ο εκ Φουρνά από την ίδια προέλευση ίσως.

  57. Αγγελος said

    Θυμάμαι στη Βαρκελώνη ταμπέλες που εγραφαν forn de pa (=φούρνος ψωμιού). Δεν είναι πλεονασμός! Φούρνος είναι και το ασβεστοκάμινο!

  58. nikiplos said

    Η ταινία του Ρομέρ «La boulangère de Monceau» (1963), αν δεν κάνω λάθος είχε για κάποιο χρονικό διάστημα πάρει τον τίτλο στα ελληνικά: «οι καμπύλες της φουρνάρισσας». Αν και μετά ξαναάλλαξε όνομα…

  59. sarant said

    55 Μπράβο, οι Φούρνοι

  60. nikiplos said

    Στα επώνυμα να προσθέσουμε και το Φουρνάρος. Επίσης μην ξεχάσουμε και το φουρνάκι νυχιών, που είναι οικείο στις νεαρές θήλεις πολλών οικογενειών.

  61. ΓΤ said

    52@

    Είναι πολύ όμορφη η απουσία του ν στον εδώ τίτλο. Πηγή αμεσότητας. Δεν είναι μέρα για… αυστηρότητες, αλλά για γλώσσα στη σπίντα.

  62. Πέπε said

    55, 59

    Επίσης σε διάφορα μέρη υπάρχουν τοπωνύμια Φουρνί, Φουρνή κ.α. παρόμοια.

    52

    Άρα λοιπόν είναι ένας παρωχημένος τύπος που δοκιμάστηκε κάποια εποχή και τελικά δε ρίζωσε. Ο σεβασμός στην αυτοδιάθεση της γλώσσας επιβάλλει να τον αφήσουμενα αναπαύεται.

  63. Γιάννης Κουβάτσος said

    Στο «Βαρδιάνο» ο Παπαδιαμάντης γράφει ότι ο φούρνος για τις γυναίκες ήταν ότι το καφενείο για τους άντρες: χώρος συνάθροισης, κουτσομπολιού και κακολογίας. Επίσης σε πολλά διηγήματα χρησιμοποιεί τη φράση «κόλλημα του φούρνου» που ήταν το πρώτο στάδιο της προετοιμασίας του ψησίματος. Από τον «Βαρδιάνο στα σπόρκα» το απόσπασμα:
    «Η προπαρασκευή του φούρνου είχε πολλά στάδια. Μετά το κόλλημα, ή το διά κλάδων άναμμα, επήρχετο το πάνισμα, είτα βραδέως ηκολούθει το φούρνισμα, το φράξιμον, το ψήσιμον και τέλος το ξεφούρνισμα. Η προετοιμασία των άρτων είχεν, εκτός του ζυμώματος, το οποίον ενηργείτο κατ’ οίκον, άλλους τόσους σταθμούς εκτελουμένους παρ’ αυτόν τον φούρνον. Ήτο το κουβάλημα από το σπίτι, κάποτε το ξεροζύμωμα, ακολούθως το πλάσιμον και κατόπιν το φούρνισμα. Από το κόλλημα έως το πάνισμα του φούρνου και από το πλάσιμον έως το φούρνισμα των ψωμιών, τα εν τω μεταξύ κενά διαστήματα διά τίνος άλλου υλικού θα επληρούντο ειμή διά της κακολογίας;»

  64. ΚΩΣΤΑΣ said

    Παρότι χρησιμοποιώ μικτή γλώσσα το αποκατασταινω δεν με ενοχλεί γιατί το ακούω αραιά και που σε λαϊκό λόγο

  65. ΓΤ said

    Από τον χώρο του μπιλιάρδου, να θυμηθούμε τον Λοράν Μπουλανζέ
    https://colnect.com/en/stamps/stamp/168359-Billiards_Champion_Laurent_Boulanger-Billiards_Belgian_World_Champions-Belgium

    Στα γαλλικά μπιλιάρδα άκουγες παλιά, μετά από ένα καλό σερί: «Ποιος είσαι, ρε μεγάλε; O Μπουλανζέ;»

  66. Χαρούλα said

    Ψήνομαι στην μαρμάγκα…
    Ως να ψηθώ όμως καλά, συνεχίζω
    Έχουμε φούρνο για τα κεραμικά, την πορσελάνη, αλλά και για την πορσελάνη τους οι οδοντοτεχνίτες.

  67. dryhammer said

    Το αποκαθιστώ γίνεται αποκατασταίνω (και το -ίσταμαι -σταίνομαι) το προΐσταμαι πώς θα γίνει;

  68. Χαρούλα said

    Καλημέρα
    Σήμερα έχουμε και το φουρνάκι για τα νύχια

    Και στα φοιτητικά μου(αρχή 80) χρόνια, είχαμε τα φουρνάκι. Δεν ξέρω πόσοι, πάντως τα κορίτσια του Βορρά, συχνά.

  69. Chrysostomos Fountoulis said

    Στην Ικαρία όταν έχτιζαν τον φούρνο στη βάση του έβαζαν αλάτι και άμμο που όταν έψηναν για πρώτη φορά τον φούρνο με πολλά ξύλα μέχρι που να πυρώσει και να ψηθεί, έβαζαν μέσα ένα μπουκάλι και περίμεναν να λιώσει. Σε αυτή τη θερμοκρασία η άμμος με το αλάτι γινόταν γυαλί και δρούσε ως θέρμο-μονωτικό.
    Έχουμε το επίθετο Φουρναρίδης.

  70. @ 57 Αγγελος

    Καθόλου πλεονασμός. Στην Πρέβεζα είχαμε σκέτους «κλιβάνους ψηστικών». Ο γιος του κλιβανέα, στην προσπάθειά του να αποφύγει –στο δημοτικό λέμε, ακόμα– τις λέξεις φούρνος και φούρναρης, είχε γράψει στην έκθεση «ο πατέρας μου είναι κλίβανος ψηστικών».

  71. Chrysostomos Fountoulis said

    ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΙΑΤΡΟΥ.
    Δοκίμιον ιδρωτικής μεθόδου κατά της Λύσσης.
    Πολλοί των ιατροδιδασκάλων, και κατ ‘ εξοχήν ο εκ Πίζης Φ . Βακκάς Μπερλιγκιέρης, υποθέττουσιν ότι δεν δύναται να υπάρξη νόσος, χωρίς να έχη επίσης και το αντίδοτών της. όταν παρατηρήση τις ότι πριν δεν έφανταζόμεθα κάν ότι υπάρχουσιν ειδικά φάρμακα, και μόλον τούτο ανεκαλύφθησαν έπειτα, θέλει πιστεύσει ότι προχωρούντος του καιρού θέλουν ευρεθή και άλλα τοιαύτα. Δυνάμεθα ν ‘ απελπισθώμεν δια την ύπαρξιν ειδικών ιατρικών μόνον και μόνον κατά των οργανικών παθών του σώματος.
    Επειδή δε εις την προλαβούσαν περί Λύσσης έκθεσίν μου ( όρα Ασκληπιον φυλλάδ. Α) απεδείχθη κατά την γνώμην απείρων συγγραφέων, και κατά τας ιδιαιτέρας παρατηρήσεις μου, ότι κατά του τοιούτου πάθους δεν ευρέθη εισέτι ειδικών ιατρικον, υπεσχέθην δε συγχρόνως ότι θέλω καθυποβάλλει υπ ‘ όψιν της Εταιρείας το « δοκίμιον της ίδιαζούσης κατά της Λύσσης ιδρωτικής μεθόδου» διά τούτο εκπληρών σήμερον το χρέος τούτο, προσκαλώ την προσοχήν της Εταιρείας εις την θεραπευτικήν ταύτην μέθοδον.
    Έχομεν βέβαια και όχι πιθανά παραδείγματα, ότι πολλά των μιασμάτων άλλα μέν εξέρχονται διά του ιδρώτος , άλλα διά του σιέλου , άλλα διά τού ούρους και άλλα διά των προς τα άνω και κάτω της κοιλίας εκκενώσεων. Παράξενον δεν με φαίνεται παντελώς ότι και το μίασμα της Λύσσης, και πριν και μετά την ανάπτυξιν της υδροφοβίας , δύναται να εξέλθη διά τών άφθόνων ιδρώτων. Ποσάκις οι ρευματισμοί δεν ιατρεύθησαν διά τών άφθόνων ιδρώτων, εξελθούσης δί αυτών της ρευματικής ύλης;
    Ποσάκις διάφοροι ασθένειαι γεννηθείσαι δι επιδημικού μιάσματος, δεν έξαλείφθησαν διά μόνου του ιδρώτος; Το αφροδισιακόν μίασμα , πρίν της εφευρέσεως της δια του υδραργύρου θεραπείας του, δεν ιατρεύετο διά των δραστηρίων διαφορετικών ιατρικών, τα οποία εξήγαγον διά τών άφθόνων ιδρώτων το μίασμα τούτο;
    Το διά του δαγκάσματος μεταδιδόμενον ιοβόλον μίασμα της εν Καλαβρία, Ταραντέλας, δεν εξέρχεται διά των άφθόνων ιδρώτων, οίτινες γεννώνται από τας αδιακόπους σπασμοδικές κινήσεις του σώματος του πάσχοντος, δυνάμει μουσικής συμφωνίας;
    Το διά του δαγκάσματος μεταδιδόμενον ιοβόλον μίασμα της εν Κυθήρους αράχνης, Μαυροφαλαγκούλας καλουμένης, δεν εξέρχεται διά τών άφθόνων ιδρώτων, εισερχόμενου επτάκις του πάσχοντος γυμνού εις θερμόν κλίβανον ( φούρνον ),
    Εις τρία εκ των τελευταίων της Μαυροφαλαγκούλας παραδειγμάτων ευρέθην αυτόπτης, και δύναμαι να βεβαιώσω το αίσιoν αποτέλεσμα της τοιαύτης μεθόδου, διά την τελείαν θεραπείας την οποίαν επέφερεν εις τρείς εκ των δαγκασθέντων, εκτός τόσων άλλων κατά καιρον ιαθέντων, κατά την ομόφωνον μαρτυρίαν όλων των κατοίκων της νήσου. Επειδή δε ο τρόπος ούτος της θεραπείας με φαίνεται ιδιάζων και ολίγον γνωστός νομίζω αρμόδιον να τον περιγράψω ενταύθα , κατά την εις Κυθήροις συνηθιζομένην μέθοδον .
    Πρώτον θερμαίνουσιν ένα κλίβανον αρκετά ευρύχωρον , τον οποίον αφού καθαρίσωσιν από όλην την κεκαυμένην ύλην, θέττουσιν εις το επίπεδόν του δύο σανίδας, αίτινες χρησιμεύουσιν εις κλίνην του ασθενούς, και επάνω εις αυτές απλώνουσιν εν μάλλινον κάλυμμα ακολούθως περιμένουσι να μετριάση η θερμότης του κεκαυμένου κλιβάνου, έως oύ να δύναται ο ασθενής να αναπνέη ελευθέρως ( ίσως έως την θερμοκρασίαν του 34 βαθμού του θερμομέτρου του Ρεομύρου) και τότε εναποθέττουσιν αυτόν γυμνόν, έχοντες την κεφαλήν του εστραμμένης προς το στόμιον του κλιβάνου διά ν ‘ αναπνέη ευκολώτερον .
    Μετά ταύτα περιμένουσιν οι περιεστώτες έως ου ιδρώση ο ασθενής αφθόνως, και τότε εξάγουσιν αυτόν εκ του κλιβάνου, τον σπογγίζουσι με μάλλινα ιμάτια, και τον εναποθέττουσιν αμέσως είς δεύτερον προπαρασκευασμένον ώς τον προλαβόντα κλίβανον . Μετά δε το αποτέλεσμα του δευτέρου και την ιδίαν εργασίας, ως ερέθη, τον εναποθέτουσι πάλιν εις τον πρώτον, αφού πρότερον τον θερμάνουσι κατά τον ίδιον τρόπον, και ούτως εξακολουθούσε την ιδίαν εργασίαν επτάκις . Τούτο δε το επτάκις ίσως είναι κατά πρόληψιν, διά το χωρικόν ρητόν των « επτά φοραίς πρέπει να φουρνισθή.»
    Όπου δε δεν υπάρχουσι δύο κλίβανοι πλησίον, τότε αφού εκβάλωσι τον ασθενή από τον πρώτον κλίβανον, τον θέττουσιν αμέσως εις μίαν κλίνην στρωμένης με μάλλινα θερμά ιμάτια , ετοιμασμένην εις τον πλησιέστερον οικίσκος, όπου διαμένει καλώς σκεπασμένος, έως oύ θερμάνωση και προπαρασκευάσωσι τον ίδιον κλίβανον κατά τον ειρημένον τρόπον ταύτην δε την εργασίας την εκτελούσε όσον δίδεται ταχύτερον,
    Τελειωθέντος ούτω του επτάκις, εναποθέττουσι τότε τον ασθενή εις την ρηθείσαν προετοιμασμένην κλίνην, όστις εξακολουθεί να ιδρώνη δί όλης της ημέρας.
    Τα χαρακτηριστικότερα συμπτώματα του δαγκάσματος. της μαυροφαλαγκούλας εισίν , οι πόνοι του δαγκασθέντος μέλους , η μελανότης της πληγής εκτεινομένης εις αρκετήν περιφέρειαν , το έμφυσηματώδες οίδημα όλου του σώματος , ο ίκτερος , ο εμετός , η δίψη και η υπνώδης καρηβαρία ( Sopore ), εκ των οποίων, οι μεν πόνοι παύουσι μετά τον τρίτον, ή τέταρτον ιδρώτα , καθ ‘ ον καιρόν ελαττoύται και το έμφυσηματώδες οίδημα, το οποίον εξαλείφεται ολοτελώς την επιούσαν ημέραν, ο δε ίκτερος και η μελανότης της πληγής εκλείπουσι μετά την τρίτην έως την πέμτην ημέραν.
    Επιστηριζόμενος λοιπόν εις τα ήδη εκτεθέντα ομοιοκατάλληλα σχεδόν παραδείγματα, πέπεισμαι ότι η διά του κλιβάνου ιδρωτική αύτη μέθοδος το μέν μίασμα της Λύσσης δύναται βεβαίως να εξαλείψη, εις δε την αναπτυχθείσαν υδροφοβίαν δύναται να ευδοκιμήση, ή τουλάχιστον να μη βλάψη ωφελέειν , ή μή βλάπτειν.
    Και όταν η τοιαύτη μέθοδος ευδοκιμήση κατά του μιάσματος της Λύσσης, δεν δύναται τότε να προσαρμοσθή και κατά των ιοβόλων μιασμάτων της έχιδνης, του σκορπιού και άλλων φαρμακερών ζωύφίων, προσαρμοζομένη δε κατά τούτων, διατί όχι και κατά των μιασμάτων της πανώλους και της Χολέρας;
    Εν Αθήναις , τη 20 Δεκεμβρίου 1836 . 10. ΚΛΑΔΟΣ , Ιατρός

  72. sarant said

    63 Ωραίος

    68 Απελευθερώθηκε το φουρνάκι

  73. Chrysostomos Fountoulis said

    Έχω έναν θείο που γεννήθηκε, πρώτο παιδί, μετά η γιαγιά όσα παιδιά έκανε πέθαιναν, το απέδωσαν στον θείο ο οποίος είχε τον «αδελφοδιώχτη». Για να του φύγει ο αδελφοδιώκτης τον έβαλαν μέσα στον φούρνο δήθεν για να μαζέψει τα παξιμάδια και έβαλαν φωτιά σε ανάματα, ρείκια, μέσα στον φούρνο. Μετά απέκτησε άλλα τέσσερα αδέλφια. Ο μπάρμπας ζει στην Αγγλία, 95 χρονών και έρχεται κάθε χρόνο να δει την εξαδέλφη του τη μάνα μου που είναι δύο χρόνια μεγαλύτερη.

  74. loukretia50 said

    40. La bella fornarina
    Τι ωραία ιδέα να θυμηθούμε πίνακες που διηγούνται ιστορίες!

    https://www.finestresullarte.info/opere-e-artisti/amore-raffaello-e-fornarina

    http://www.arte.it/raffaello/la-rivelazione-della-madonna-sistina-l-opera-pi%C3%B9-bella-di-raffaello-16965

    Ειδικά αν τα μυστικά τους δεν έχουν αποκαλυφθεί, παρά τους ισχυρισμούς για το αντίθετο.
    Ποια ήταν τελικά η μυστηριώδης γυναίκα που ενέπνευσε τον καλλιτέχνη? Και πότε?

    Κάποιοι ισχυρίζονται ότι είναι το ίδιο μοντέλο.
    Υπάρχουν ομοιότητες, αλλά η πρώτη είναι μοναδική νομίζω.

  75. Πάνος με πεζά said

    @ 68 : Το στρογγυλό φουρνάκι με το φινιστρίνι (που κοιτάω να πάρω κανα τέτοιο, τώρα που οι ανάγκες μειώθηκαν, να μην ανάβω πάντα τον μεγάλο), εμείς το λέγαμε «Κάζα», κι είχε τη φήμη ότι έφτιαχνε τα καλύτερα μπιφτέκια (αν και ζεσταίνοντας μόνο από πάνω, αν δεν κάνω λάθος, με γυμνή πυρακτωμένη αντίσταση).

  76. Χαρούλα said

    Υπάρχει μια άποψη πως ο πρώτος εστιάτορας υπήρξε ο Boulanger(φούρναρης). Αμφισβητείται, αλλά δεν καταρίπτεται.
    https://foodscross.com/j/taste-good/restaurant-inventor/

    Και άφησε το όνομα του σε κάποια πιάτα, με πιό διάσημο τις πατάτες μπουλανζέ.
    [url=https://postimg.cc/BLHwvckx][img]https://i.postimg.cc/BLHwvckx/A0784571-8700-4-D71-8896-102-AC521-FF6-F.jpg[/img][/url]

  77. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και ένα κωμικό στιγμιότυπο με πρωταγωνίστρια τη μεθυσμένη Καραβοκυρού, τη «Γυνή πλέουσα», μια από τις τραγικές ηρωίδες του Παπαδιαμάντη μας:

    «Διηγοῦντο ὅτι μίαν φορὰν ἦλθεν εἰς τόσην ἔκστασιν, ὥστε τὰ ψωμιά, τὰ ὁποῖα εἶχε ζυμώσει τὸ πρωί, ἐπειδὴ εἶχε πίει ἐν τῷ μεταξύ, πρὶν ταῦτα ἀνεβοῦν, ἅμα τὰ ἐψηλάφησεν ὕστερον καὶ τὰ ἔκρινεν ἀνεβασμένα καὶ εἶχε κολλήσει* τὸν μικρὸν φοῦρνον, ὁ ὁποῖος ὑπῆρχε κατὰ τὸ σύστημα πολλῶν παλαιῶν οἰκιῶν ἐπ᾿ αὐτῆς τῆς ἑστίας, εἰς τὸ κοῖλον τῆς γωνίας, ὄπισθεν τῆς κυρίως ἑστίας, ἐξέχασε τὴν τοποθεσίαν τοῦ φούρνου, τὸν ὁποῖον πρὸ μικροῦ εἶχε κολλήσει, κ᾿ ἐξέλαβεν ὡς φοῦρνον τὸ ἀνοικτὸν εἰς τὸν ἥλιον παράθυρον, εἰς τὸ βορειανατολικὸν μέρος, πλησίον τῆς ἑστίας, τὸ ἀνοιγόμενον ἐπὶ τῆς κατωφεροῦς πρὸς τὴν ὁδὸν στέγης χαμωγείου γείτονος ἀποθήκης, ἐχούσης τὸν ἕνα τοῖχον κοινὸν μὲ τὴν οἰκίαν, καὶ τὰ κεραμίδια της ἤρχιζον ἀπὸ τὸ γεῖσον τοῦ παραθύρου τῆς Καραβοκυροῦς, σχηματίζοντα κλιτὺν πρὸς τὸν δρόμον. Ἐν τῇ ἐκστάσει της ἡ γυνή, δράξασα τὰ μισοανεβασμένα ψωμιά, τὰ ἐφούρνισε ― δηλ. τὰ ἔρριψε διὰ τοῦ σανιδίνου μικροῦ πτυαρίου ἐπὶ τῶν κεράμων τῆς ἀποθήκης, τὰς ὁποίας κοκκινωπὰς καὶ στιλβούσας εἰς τὸν ἥλιον, ἔβλεπεν ὡς ἔδαφος τοῦ ἀναμμένου φούρνου.»

  78. @ 67 Dryhammer said

    >>Το αποκαθιστώ γίνεται αποκατασταίνω (και το -ίσταμαι -σταίνομαι) το προΐσταμαι πώς θα γίνει;

    Πάντως το «προΐσταμαι» είναι ήδη προβληματικό, ελλιπές κ.λπ.

  79. Μια και το γυρίσαμε στα γαλλικά, να θυμηθούμε και την Οδό των Αρτοπωλών (Rues des Boulangers) στο Παρίσι μεταξύ Φυσικομαθηματικής (Jussieu) και Πολυτεκνίκ.

  80. Costas X said

    Καλημέρα από Κέρκυρα.

    Περί «φουρνέλων» :
    Στα πολυόροφα σπίτια της παλιάς πόλης της Κέρκυρας, όπως της γιαγιάς μου, στην κουζίνα υπήρχαν τα φουρνέλα, στα οποία παλιά μαγείρευαν με κάρβουνα. Ήταν 3-4 συνεχόμενα «κουτιά», χτισμένα με πυρότουβλα στις τέσσερεις πλευρές, ανοικτά μπροστά, κι από πάνω σχάρα, όπου έβαζαν τις κατσαρόλες, τα τηγάνια και το μασίφ σίδερο σιδερώματος. Έπεσαν σε αχρηστία όταν βγήκαν οι γκαζιέρες.

  81. Θρασύμαχος said

    https://www.agiosnikolaoscrete.com/el/destinations/inland/fourni-2/

  82. dryhammer said

    79. Άλλωστε αν δεν είναι ήδη προβληματικός, ελλιπής κ.λπ. γίνεται κάποιος προϊστάμενος;

    71. > Εν Αθήναις , τη 20 Δεκεμβρίου 1836 . 10. ΚΛΑΔΟΣ , Ιατρός
    Αυτό το 10 να υποθέσω πως είναι ΙΩ ή ΙΟ (του Ιωάννης);

  83. LandS said

    Καλημέρα
    Δεν ξέρω αν το πρόσεξε κανένας αλλά σύμφωνα με το etymoline το oven και το ίπνος είναι κάτι σα ξαδέρφια.

  84. Χαρούλα said

    #75 πεζοΠάνο. Τότε το δικό μου είχε και μια αντίσταση κάτω περιμετρικά. Τα σημερινά που, δεν ξέρω γιατί, λέγονται του Βοσπόρου, έχουν πάνω κάτω.

    Και επειδή βρίσκομαι στην εκμάθηση αποστολής φωτό, οι πρώτες βγήκαν μεγάλες και οι πατάτες μπουλανζέ δεν ανοίγουν. Συγχωρέστε με. Νέα προσπάθεια.

  85. ΓΤ said

    και η αστράβη του σκάφους «φουρνιστή», γιατί φτιάχνεται από οξιά που έχει φουρνιστεί

  86. ΓΤ said

    82β@

    https://books.google.gr/books?id=6MFQAAAAcAAJ&pg=PA72&lpg=PA72&dq=%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%9F%CE%A5+%CE%9A%CE%9B%CE%91%CE%94%CE%9F%CE%A5+%CE%99%CE%91%CE%A4%CE%A1%CE%9F%CE%A5&source=bl&ots=i42xO2xKlW&sig=ACfU3U1lXJGyazRW22NVhOPXVVqAb2PElA&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwjR9YWKx5nyAhWI_7sIHYUrC9EQ6AF6BAgnEAM#v=onepage&q=%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%9F%CE%A5%20%CE%9A%CE%9B%CE%91%CE
    %94%CE%9F%CE%A5%20%CE%99%CE%91%CE%A4%CE%A1%CE%9F%CE%A5&f=false

  87. ΓΤ said

    @82β

    https://books.google.gr/books?id=6MFQAAAAcAAJ&pg=PA72&lpg=PA72&dq=ΙΩΑΝΝΟΥ+ΚΛΑΔΟΥ+ΙΑΤΡΟΥ&source=bl&ots=i42xO2xKlW&sig=ACfU3U1lXJGyazRW22NVhOPXVVqAb2PElA&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwjR9YWKx5nyAhWI_7sIHYUrC9EQ6AF6BAgnEAM#v=onepage&q=ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΙΑΤΡΟΥ&f=false

  88. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Σε κατασταίνω υπεύθυνο για ό,τι συμβεί» λέγεται όμως; Κι αν το πούμε σε κάποιον, θα πάρει στα σοβαρά την προειδοποίηση; Πιο ψαρωτικό είναι το καθιστώ, πώς να το κάνουμε…☺

  89. ΓΤ said

    79@

    Οδός Αρτοπωλών…
    Τι μου θύμισες, ΔΧ…

    Σε αντίθεση με εσένα, που γνωρίζεις, μια κυρία παλιά έκανε μεταφράσεις. Βέβαια, τις εγκατέλειψε, γιατί οι οίκοι την εγκατέλειψαν.
    Είμαι λοιπόν κρεμασμένος στο τηλέφωνο με τις ώρες, «πάρ’ την εσύ να της τα πεις μην τη γαμ…» είχε πει ο εκδότης, κάθε σελίδα ήταν φιδόλακκος, διότι «επισκεφτήκαμε την Τουγιερί». «Την άλλη μέρα είχαν σειρά οι Ινβαλίντ».

  90. sarant said

    83 Ισχύει

    88 Δεν είναι ανάγκη να το χρησιμοποιούμε παντού. Πολύ πιο εύχρηστο είναι το «καθιστώ» από το «αποκαθίσταμαι».

  91. ΓΤ said

    @79, 89

    Και στις επόμενες σελίδες έπαιρναν σειρά οι… Ξεβράκωτοι της Γαλλικής Επανάστασης. Σου μιλάω, ρε μαν, για κανονικό ξεβράκωμα

  92. dryhammer said

    Λέει ο Κλάδος για 34 βαθμούς Ρεομύρου δλδ 42,5 Κελσίου. Τούτες τις μέρες θα αρκούσε να τον βγάλουνε στον ήλιο…

  93. ΓΤ said

    ΔΟΥ Χολαργού: Ξαπλάτζα από τις 11:00

    https://www.iefimerida.gr/ellada/peitharhiko-eforiakoi-eforias-holargoy

  94. Πάνος με πεζά said

    @ 84 : Άλλο είναι «του Βοσπόρου» (διαφέρει και ως προς το άνοιγμα). Υπάρχουν και οι παλιές Κάζες, αλλά νομίζω δεν έχουν πια τη γυμνή αντίσταση και τις πορσελάνες. https://www.zesticon.gr/product/816/keyes-koyzinas-psistieres-psistiera-aloyminioy-phoenix-1000watt-no4k-f33-cm-/

  95. voulagx said

    #42: Κλικάρω και επικροτώ. Η ατμόσφαιρα, χωρις το νι, έχει γίνει απονικτική.

  96. spiridione said

    Κάποια πράγματα για τους φούρνους επί Τουρκοκρατίας
    Στο νησιωτικό χώρο η πρακτική της συνιδιοκτησίας εφαρμόστηκε και στους φούρνους, είναι πιθανό όμως ότι το φαινόμενο δεν απέκτησε την πυκνότητα που μπορεί κανείς να επισημάνει στους μύλους και στα ελαιοτριβεία. Σχετικά με τους φούρνους, τα νοταριακά έγγραφα επιτρέπουν να εντοπίσουμε μία διαφορά, η οποία δεν είναι πάντοτε απόλυτα σαφής. Μπορούμε δηλαδή να διακρίνουμε φούρνους που δηλώνονται στα νοταριακά έγγραφα ως αναπόσπαστο στοιχείο κάποιας οικίας και άλλους που μεταβιβάζονται ως αυθύπαρκτα, ανεξάρτητα αγαθά. Η δεύτερη κατηγορία αυτή φούρνων δεν ταυτιζόταν με τους απλούς σπιτικούς φούρνους, που προορίζονταν για οικογενειακή χρήση, ούτε όμως μπορούν να εξομοιωθούν με αρτοποιεία. (Αντίθετα σε μεγάλες πόλεις η ύπαρξη αρτοποιείων είναι σαφής για παράδειγμα, σε έγγραφο του 1692 από τη Σμύρνη γίνεται λόγος για «φούρνο ψωμάδικο», η επισκευή μάλιστα του οποίου μετά το σεισμό που έπληξε την πόλη στοίχισε 350 ασλάνια). Δεν γνωρίζουμε το μέγεθος τους και την ακριβή θέση τους στον οικισμό, κατά πάσα πιθανότητα όμως πρόκειται για κτίσματα που αποτελούνταν από τον κλίβανο για το ψήσιμο και κάποιο βοηθητικό δωμάτιο, στο οποίο φυλάσσονταν τα απαραίτητα σύνεργα. (Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι ήδη στον Αρμενόπουλο περιλαμβάνεται παράγραφος «περί αρτοκοπείου» με λεπτομερείς ρυθμίσεις για την απόσταση του φούρνου από τα γειτονικά οικοδομήματα, είτε πρόκειται για φούρνους εντός πόλεων είτε πρόκειται για φούρνους που βρίσκονται στην ύπαιθρο). Δεν συνάπτονταν αποκλειστικά με κάποιο σπίτι αλλά εξυπηρετούσαν τις ανάγκες μιας συνοικίας ή έστω ενός αριθμού οικογενειών. Σε ορισμένες περιοχές τέτοιοι φούρνοι δηλώνονται με τον όρο «φουρνόσπιτα», βλ. το παράδειγμα της Εύβοιας (Αθηνά Μπαρώνου – Ευσταθία Βόρη, «Συμπληρωματικά στοιχεία του σπιτιού. Φούρνοι, φουρνόσπιτα χωριών και οικισμών της Β. Εύβοιας», Αρχείον Ευβοϊκών Μελετών, 27 (1986-7), σ. 123-158) και της Αίγινας (Δ. Βασιλειάδης, «Η λαϊκή…», ό.π., σ. 474-5). Ανάλογη λέξη, «φουρνοκατοικιά», χρησιμοποιείται στην Πάτμο σε προικοσύμφωνο του 1645. Την πιθανότητα αυτή ενισχύει το γεγονός ότι φούρνοι τον 17ο αιώνα περιλαμβάνονταν στα κτηματολόγια της Μυκόνου και φορολογούνταν ως ανεξάρτητα αγαθά.
    Στη Μύκονο, μεταξύ των πράξεων αγοραπωλησιών του 17ου αιώνα, καταμετρήσαμε 19 συνολικά πράξεις που περιελάμβαναν πωλήσεις φούρνων. Παράλληλα, συναντήσαμε και 4 πράξεις πώλησης «φουρνοτόπων», χώρων δηλαδή που κατά πάσα πιθανότητα φιλοξενούσαν παλαιότερα φούρνους, ή τόπων κατάλληλων για κατασκευή φούρνων. Σε μία μάλιστα πωλητήρια πράξη, του 1672, ορίζεται ότι ο «φουρνότοπος» πωλείται με τις πέτρες του, οι οποίες θα χρησίμευαν για το κτίσιμο του φούρνου.
    Την ίδια εποχή, σε διαθήκη που συντάχθηκε στα 1687, ο διαθέτης καταλείπει στη σύζυγο του, εκτός των άλλων αγαθών, «το φούρνο και όσα άσπρα του χρεωστούν οι ενορίτισσες του άνωθεν φούρνου, να τον έχει όσο ζει». Σύμφωνα λοιπόν με αυτή τη διατύπωση, φαίνεται ότι κάθε φούρνος είχε τη δική του πελατεία, τους κατοίκους της γειτονιάς, κάποιοι από τους οποίους μάλιστα αγόραζαν με πίστωση. Πρέπει όμως να σημειώσουμε ότι δεν έχουμε επισημάνει σε άλλο έγγραφο τη χρήση της λέξης «ενορίτισσες» προκειμένου να προσδιοριστεί η πελατεία ενός φούρνου. Η χρήση λοιπόν του χαρακτηρισμού αυτού στη διαθήκη που αναφέραμε ίσως δεν είναι από μόνη της επαρκής, ώστε να δικαιολογήσει την υπόθεση της αναγκαστικής υπαγωγής κάθε οικογένειας σε ένα μόνο φούρνο, με σύστημα ανάλογο εκείνου των εκκλησιαστικών ενοριών.
    Στις πωλητήριες πράξεις η τιμή πώλησης των φούρνων ποίκιλε από 5 έως 18 γρόσια, ενώ επικρατέστερη παρουσιάζεται μία τιμή γύρω στα 10 με 12 γρόσια. Το ποσό αυτό είναι αρκετά υψηλό αν συγκριθεί με τις τιμές που εξασφάλιζαν άλλα ακίνητα, αλλά δεν μπορεί να θεωρηθεί από μόνο του ικανό να επιβάλει την ύπαρξη συνιδιοκτητών.
    Πράγματι, με εξαίρεση πέντε πωλητήριες πράξεις, στις υπόλοιπες δεν πωλούνται ολόκληροι οι φούρνοι αλλά τμήματα τους, που αποτελούνται είτε από το ήμισυ του φούρνου (το φαινόμενο της κατοχής μισού φούρνου δεν ήταν άγνωστο και σε περιοχές εκτός του νησιωτικού χώρου, βλ. για παράδειγμα έγγραφο του 1699 από τη Σιάτιστα, με το οποίο επιδικάζεται μισός φούρνος σε διεκδικητές κληρονομιάς), είτε από το μερίδιο του κατόχου (που ορίζεται ως το «μερτικό του» ή η «πάρτη του»), είτε και από μία «πυρά». Η τελευταία είναι πιθανό να αποτελούσε τρόπο υπολογισμού των μεριδίων ιδιοκτησίας, ανάλογο με αυτόν των αντενών στους ανεμόμυλους (Χαρακτηριστική είναι η διαθήκη του 1705 από τη Μύκονο με την οποία ο διαθέτης Μ. Ροδέλης ορίζει ότι αφήνει μία πυρά του φούρνου που κατείχε στη θυγατέρα του και τον υπόλοιπο φούρνο στο γιό του). Έχει υποστηριχθεί όμως και η άποψη ότι στη Σύρο, όπου συναντάται επίσης ο όρος «πυρά», αντιστοιχούσε με μία ιδιότυπη μορφή δουλείας. Η δουλεία αυτή συνίστατο στο δικαίωμα χρήσης φούρνου που ανήκε σε άλλο ιδιοκτήτη.
    Από την άλλη πλευρά ο κατακερματισμός των φούρνων μέσω κληρονομικών μεταβιβάσεων δεν δικαιολογεί την έκταση του φαινομένου, ενώ ούτε η κατασκευή και η λειτουργία του φούρνου απαιτούσε τεχνικές εξειδικευμένες, οι οποίες με τη σειρά τους πιθανόν να ωθούσαν σε συνεργασία ανθρώπους που διέθεταν τα απαραίτητα χρήματα με εκείνους που είχαν τις αναγκαίες γνώσεις.
    Ίσως εδώ μία εξήγηση της ύπαρξης συνιδιοκτησίας μπορεί να αναζητηθεί στο ρόλο του φούρνου, καθώς αυτός αποτελούσε απαραίτητο εργαλείο και εγκατάσταση πρωταρχικής σπουδαιότητας για την καθημερινή ζωή. (Αξιοσημείωτο είναι από αυτή την άποψη το γεγονός ότι στην Κάρπαθο μέχρι πριν από λίγα χρόνια εξακολουθούσαν να υπάρχουν κοινόχρηστοι φούρνοι, και καθορισμένα νοικοκυριά έκαναν χρήση κάθε τέτοιου φούρνου και είχαν την ευθύνη για τη λειτουργία και τη συντήρηση του). Η ιδιαίτερη αυτή σημασία του τον είχε καταστήσει αποκλειστικό προνόμιο του φεουδάρχη στη μεσαιωνική Ευρώπη. Ο εξαναγκασμός των χωρικών να ψήνουν το ψωμί τους στο φούρνο του χωροδεσπότη αποτέλεσε μία από τις συνήθεις υποχρεώσεις (banalités) που επέβαλλε ο τελευταίος στους υποτελείς του.
    Σε περιοχές με ισχυρότερο αστικό πλέγμα και ιδιαίτερα σε εκείνες που διατέλεσαν υπό τη βενετική κυριαρχία, ήδη από τον 14ο αιώνα τουλάχιστον, υφίστατο το επάγγελμα του «φούρναρη», με αρμοδιότητες προσδιορισμένες με σαφήνεια. Για παράδειγμα, στον Χάνδακα της Κρήτης τον 14ο αιώνα υπήρχε επίσημα αναγνωρισμένο το επάγγελμα του αρτοποιού, το οποίο μάλιστα περιελάμβανε δύο κλάδους, τους fornarii που απασχολούνταν με την παραγωγή του ψωμιού και τους pistores οι οποίοι πωλούσαν ψωμί δικής τους ή ξένης παρασκευής. Η πιστοποίηση της εκμάθησης του επαγγέλματος του φούρναρη ήταν συχνά αποτέλεσμα μακρόχρονης μαθητείας, ενώ σε μεγάλες πόλεις της οθωμανικής αυτοκρατορίας υπήρχαν συντεχνίες αρτοποιών που λειτουργούσαν μέσα σε ένα πλαίσιο θεσμοθετημένων υποχρεώσεων αλλά και προνομιακών ρυθμίσεων. Η παρασκευή και η ποιότητα του ψωμιού, ιδιαίτερα στις μεγάλες πόλεις, καθοριζόταν από αυστηρούς κανόνες που είχαν θεσπιστεί από την κεντρική εξουσία.
    https://www.academia.edu/5667002/_17_._vol._16_pp._37-70_1994

  97. Πέπε said

    68, 75:

    Κι εμείς κάζα το λέγαμε. Είχε η γιαγιά μου, και δε θα το φανταζόμουν ποτέ ως στοιχείο από τα φοιτητικά χρόνια οποιουδήποτε, μάλλον σαν τελευταίο επιζώντα εξαφανισμένου είδους. Αλλά νόμιζα ότι απλώς έτσι το έλεγε εκείνη (αν δεν απατώμαι άλλωστε ήταν και το όνομα της μάρκας). Πρώτη φορά σήμερα, πάνω από είκοσι χρόνια από τον θάνατό της, μου επιβεβαιώνει κάποιος την ονομασία!

    Είδα πρόσφατα και μια ωραία παραλλαγή. Δεν παίρνει ρεύμα, το παραχώνεις στη χόβολη να ψήσει εκεί κι έχει ένα μακρύ χέρι για να το βγάλεις. Αργεί, αλλά κάνει ένα ψητό απίστευτο.

  98. Babis said

    Την έκφραση φούρνος στα νοσοκομεία την έχω ακούσει μόνο για τον μαγνητικό τομογράφο, που πράγματι μοιάζει με φούρνο, ποτέ για τον αξονικό.

  99. sarant said

    96 Μωρέ μπράβο!

  100. Πέπε said

    93

    Πειθαρχικό επειδή, μεταξύ άλλων, δε σήκωναν τα τηλέφωνα.

    Αν έπεφτε πειθαρχικό για κάθε τηλέφωνο υπηρεσίας που δεν το σηκώνει κανείς, θα χρειάζονταν πολλές προσλήψεις στον τομέα της πειθαρχικής δίωξης.

  101. Αυτό το φουρνάκι που λέτε το είδα φαντάρος, το έφερε στο Ναυτικό Παρατηρητήριο ο οπλονόμος μια φορά που είχε χαλάσει η κουζίνα.

  102. @ 82 Dryhammer
    🙂

  103. @ 88 Γιάννης Κουβάτσος

    >> «Σε κατασταίνω υπεύθυνο για ό,τι συμβεί»…

    Υπό συνθήκες λαϊκής εξουσίας θα ήταν απόλυτα πειστικό… 🙂

  104. @ 89 ΓΤ

    Καλό. 🙂

  105. @ 91 ΓΤ

    🙂

  106. Γιάννης Κουβάτσος said

    103: Συμφωνώ. Κυρίως χάρη στο πυροβόλο επιχείρημα που θα κρατούσε ο λαϊκοεξουσιαστής στο χέρι.☺

  107. Πέπε said

    103

    Γιατί, είναι πιο λαϊκό το κατασταίνω;

    Πάντως εδώ ο μόνος που το χρησιμοποίησε ήταν ένας μελετητής, μεταξύ άλλων, κειμένων του 19ου αιώνα από καθαρευουσιάνους και μη. όχι και το πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα αυθόρμητης λαϊκής ομιλίας!

    Μερικές φορές συγχέουμε το αλλόκοτο, το σύλλαθο ή το χάλια με το λαϊκό. Δεν είναι έτσι, τα λαϊκά ελληνικά είναι σωστά ελληνικά, συχνά δε και ωραία (συχνότερα, θα έλεγα, από τα λόγϊα και απείρως συχνότερα από τα μιξολόγϊα).

  108. @ 106 Γιάννης Κουβάτσος

    Σωστά.

    Η εξουσία κρίνεται
    σαν βλέπεις μες τα χέρια
    όχι λουκούμια και ζαχαρωτά,
    — πιστόλια και μαχαίρια…

  109. Πέπε said

    Και επειδή η συζήτηση δεν ξεκίνησε από το κατασταίνω αλλά από το αποκατασταίνομαι (το περιβάλλον δεν αποκατασταίνεται εύκολα), το πραγματικά λαϊκό θα ήταν να αποφύγεις εντελώς το ρήμα, ή μάλλον να μην πάει καν ο νους σου, και να βάλεις ένα λαϊκό συνώνυμο ή πάντως που να δίνει στη φράση το ίδιο νόημα. Δεν ξαναγίνεται, δεν ξαναφτιάχνεται, δε διορθώνεται, δε γιατρεύεται, ή και κάτι καλύτερο που δε σκέφτομαι αυτή τη στιγμή.

    Όποιος έχει υπόψη του το λόγιο ρήμα αποκαθίσταμαι, και θεωρεί ότι μόνο αυτό μπορεί να αποδώσει μια συγκεκριμένη απόχρωση που θέλει να δώσει στη φράση του, θα το πάρει όπως είναι, δε χρειάζεται να το πελεκήσει για να χωρέσει σ’ ένα φανταστικό λαϊκό πλαίσιο. Βέβαια αν αυτή η χρήση γενικευτεί, τότε το ρήμα μπορεί να εξελιχτεί και να μεταπλαστεί. Αλλά με σιγανό τρίψιμο, κάτι που δεν έχει συμβεί προς το παρόν, όχι με πελέκημα.

  110. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    107# Αν θυμάμαι καλά ο Κονδυλάκης κάπου γράφει «όμορφος άντρας κατασταίνεται» (γίνεται / εξελίσσεται σε), με τη φράση στο στόμα λαϊκού ανθρώπου.

  111. @ 107 Πέπε

    >> Γιατί, είναι πιο λαϊκό το κατασταίνω;

    Είναι ρητορικό ερώτημα;
    Εγώ θα έλεγα πως είναι πιο λαϊκό επειδή δεν έχει μεταβολές θ/τ στο θέμα: καθιστώ/κατέστησα.
    Ακούμε συχνά και «να εφιστήσει την προσοχή» επειδή υπάρχει αυτό παίξιμο φ/π. Άρα υπάρχει το πρόβλημα. Προτάσεις πρέπει να γίνουν.

  112. # 51

    ψωμί ζητήσαν του φουρνάρη, λίγο νερό του καφετζή
    τα διώχνει ο πρώτος μ’ ένα φτυάρι κι ο άλλος λύνει το σκυλί

    του σαββόπουλου πριν χαλάσει…

  113. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εντωμεταξύ, ο θεούλης Λοβέρδος ευχαριστεί τους πυροσβέστες των βιντεοπαιχνιδιών που σβήνουν τις φωτιές. Άρα κι αυτός παίζει και όλοι ξέρουμε τι…😂
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.gazzetta.gr/plus/2031312/glenti-ston-gianni-loberdo-gia-fotografia-pyrosbesti-poy-pire-apo-video-game-pics%3Famp&ved=2ahUKEwjsgoaQ3ZnyAhWvMewKHUEZD3AQFnoECAMQAg&usg=AOvVaw0DsjUwjkdmoOuliUWT7JGr

  114. Κιγκέρι said

    Κουβέντες της παραλίας, αλλά απ’ όσο μπορώ να σκεφτώ, μόνο το ανθίσταμαι έχει γίνει αβιάστα αντιστέκομαι, αντιστεκόμουν, αντιστάθηκα κοκ. Ομοίως, το αντικαθίσταμαι θα έπρεπε να γίνει αντικαταστέκομαι, αντικαταστεκόμουν, αντικαταστάθηκα.

  115. Κιγκέρι said

    114: αβιάστα = αβίαστα

  116. Κιγκέρι said

    114: Τελικά, τώρα που το ξαναβλέπω, λέμε και αντικαταστάθηκε και αποκαταστάθηκε.

  117. Η Νικόλ Κυριακοπούλου απέτυχε στα 4.70. Τελευταία προσπάθεια στο ίδιο ύψος για την Στεφανίδη

    δεν πάμε καλά…

  118. sarant said

    117 To πέρασε, οπότε είναι στις 4 που συνεχίζουν -αλλά τέταρτη.

  119. @ 114 Κιγκέρι

    >>[Α]π’ όσο μπορώ να σκεφτώ, μόνο το ανθίσταμαι έχει γίνει αβίαστα αντιστέκομαι, αντιστεκόμουν, αντιστάθηκα κοκ. Ομοίως, το αντικαθίσταμαι θα έπρεπε να γίνει αντικαταστέκομαι, αντικαταστεκόμουν, αντικαταστάθηκα.

    Αν πάρουμε για βάση «στήνω / στήνομαι / στάθηκα» ίσως πηγαίνει και αντικαταστήνομαι, αντικαταστηνόμουν, αντικαταστάθηκα / αντικαταστήθηκα.

    Αλλά αυτά έπρεπε να είχαν ήδη προταθεί/δοκιμαστεί από λόγιους και συγγραφείς μας.

  120. και τα 4,80 με την δεύτερη αλά παραμένει τέταρτη κι έχασε την πρώτη προσπάθεια

  121. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Αχ, Νικοκύρη, τι μου θύμισες από τα ξεφουρνίσματα της θειάς μου στο χωριό! Εικόνες, μυρωδιές, γεύσεις αξέχαστες…
    [Αν βρω χρόνο θα γράψω μερικά σχετικά, πολύ ζωντανά στη μνήμη μου…]
    —*—
    Ο ‘αποκαός’ για μας είναι ο μισοκαμένος, που δεν πρόλαβε να καεί. Έχουμε και παρατσούκλι (=παρανόμι) Αποκαός.
    —*—
    Φουρνάκι ΚΑΖΑ: Καλά θυμάσαι, Πέπε.

  122. ΓιώργοςΜ said

    Σχετικά με την επικαιρότητα: Παιδιά μην αφήσετε να έρθει ο γιος του Δράκουλα προς τα εδώ (Εύβοια), κάηκε που κάηκε ο κόσμος, ένας σεισμός μας έλειπε….
    https://www.news247.gr/koinonia/ileia-kai-dyo-seismikes-doniseis-mesa-se-liga-lepta.9316305.html

  123. Τρίβλαξ said

    Nikiplos said

    5 Αυγούστου, 2021 στις 09:21
    Όταν ήμουν μικρός ένας γείτων αθίγγανος μας έμαθε τη λέξη γκόμινα… Χαρακτηριστική του σκωπτική ερώτηση σε αρσενικούς:
    «βάζεις κάνα κεφαλάκι στο φούρνο?»
    Εκείνα βέβαια τα χρόνια τα τεψιά με αρνίσια κεφαλάκια στο φούρνο ήτο συχνότερα… αλλά ο ρομά, άλλο εννοούσε… 🙂

    Ο Ρομά μπορεί να αναφερόταν και στο fornicate/fornication. Έχω απαντήσει σε αρχαιολογικό οδηγό στην Ιταλία, κακόμεταφρασμένο από τα Ιταλικά στα Αγγλικά, την λέξη fornice (η οποία δεν νομίζω ότι υπάρχει στα Αγγλικά). Σημαίνει χώρο θολωτό, καμάρα—από όπου υποθέτω και η απώτερη καταγωγή του «φούρνος».
    Τώρα όσο αφορά το «fornicate» (εξωγαμιαία συνουσία) είχα κάπου, κάποτε, παλιά, βρει ότι προέρχεται από τις καμάρες του Κολοσαίου, όπου πορνες αλίευαν πελάτες στα διαλείμματα.
    Τι λες νικοκύρη;

  124. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    9, 10, 28
    Τεψί το ακούω συχνά από Λάκωνα.

  125. Pedis said

    https://www.imerodromos.gr/ti-simainei-na-min-echeis-tsipa-toy-nikoy-mpogiopoyloy/

  126. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    >> Στην κλασική αρχαιότητα δεν ήξεραν τη λέξη, έλεγαν «ιπνός»

    ο «φουρνάριος» αποκοιμάται με αποτέλεσμα να πιάσει φωτιά και να κάψει το αρτοκοπείο

    Ίπνε που παίρνεις τα παιδιά.

  127. Χαίρετε,
    Γενικά στο χωριό δεν υπήρχε φούρνος σε κάθε σπίτι, αλλά υπήρχε ο φούρνος της γειτονιάς που άναβε για να ψήσει τα ψωμιά και τα φαγητά που φτιάχνονταν στα σπίτια. Ενώ ο φούρνος που έφτιαχνε και έψηνε ψωμιά ήταν το κιουλχάν (τόχω ξαναγράψει). Όπως έχω ξαναγράψει και για το σουβλιστό αρνί στον φούρνο! https://gevseis.blogspot.com/2013/04/ovelias-leivadia.html Αλλά και για την ΚΑΖΑ θυμάμαι νάχουμε ξαναμιλήσει εδώ (και κάποιος μούχε προμηθεύσει σχετική φωτογραφία). Και Πάνο (75) αυτό που περιγράφεις είναι η ψηστιέρα της ΚΑΖΑ, το φουρνάκι είχε την αντίσταση γύρω γύρω, στα χείλη του κάτω μέρους. Πάντως, για μικρό φουρνάκι σήμερα εγώ την έχω καταβρεί μ’ αυτά που φέρνει το Λιντλ (κοντά στο πενηντάρικο). Είχα πρωτοπάρει ένα πολύ μικρότερο στη Γερμανία (που είναι συνηθισμένα) ουσιαστικά μόνο για να ζεσταίνεις ψωμί. Όταν χάλασε το αντικατέστησα με ένα μεγαλύτερο, αλλά αυτά που λέω είναι άλλο πράγμα. Τώρα που μαγειρεύω για δυο είναι το πιο συνηθισμένο (εντάξει, όχι για πίτες και γλυκά).

    Και μιας κι ανέφερα τη Γερμανία, εκεί αυτό το στιλ «φούρνου» που πουλάει ψωμί – καφέ – γλυκά είναι κανόνας. Έχει και 2 – 3 τραπεζάκια αν θες να καθίσεις, αλλά βασικά είναι για το χέρι. Πάντως, καφέ μόνο σε τέτοια μαγαζιά βρίσκεις, καφετέριες δεν υπάρχουν. Και το διαπίστωσα αυτό πριν 10 χρόνια και βάλε, τότε που εδώ ήταν σπάνια κάτι τέτοιο. Το πού ψήνεται το ψωμί κι όλα αυτά τα καλούδια είναι άλλη ιστορία (τα περισσότερα είναι πρατήρια) κι ακόμα πιο διαφορετική το πού και πότε ζυμώνονται (το κατεψυγμένο πάει σύννεφο).

    63 Επιβεβαιώνω: Πού τόμαθες το νιο (=το νέο, την είδηση); Στο φούρνο, στη βρύση ή στην εκκλησιά; Κλασσική ερώτηση μεταξύ γυναικών την παλιά εποχή.

    Α! ναι. Γερμανικό φούρνο λέγαμε στο χωριό αυτόν που δούλευε με ηλεκτρισμό. Ξυλόφουρνο για πίτσα βρίσκεις σε αρκετά μέρη, για ψωμί πολύ πιο δύσκολα. Έχει έναν στην Άνοιξη, του Καρρά (που μάλλον είναι του καρά – παρατσούκλι από το κάρο που είχε, το επισημοποίησε, το άλλαξε σαν επώνυμο και το έκανε σήμα, το κανονικό επώνυμο είναι Καφετζή 🙂 ).

  128. voulagx said

    Το αποκατασταίνω υπάρχει στην Πυλη:
    [λόγ. < ελνστ. ἀποκαθιστῶ (αρχ. ἀποκαθίστημι) (2α: λόγ. επίδρ. στο μσν. αποκατασταίνω < ελνστ. ἀποκαθιστῶ μεταπλ. -αίνω με βάση το συνοπτ. θ. αποκαταστ-)]

  129. sarant said

    123 Nαι, οι πόρνες λέγονταν fornices επειδή ψάρευαν πελάτες κάτω από τις καμάρες, που λέγονταν έτσι επειδή ο furnus είναι θολωτός. Φουρνιστές οι κυρίες!

  130. spiridione said

    128 και ξεχωριστό λήμμα (προφ.)
    https://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%AF%CE%BD%CF%89&dq=

  131. Πέπε said

    Έχουμε αφενός:

    > το ανθίσταμαι έχει γίνει αβίαστα αντιστέκομαι, αντιστεκόμουν, αντιστάθηκα κοκ. (#114, Κιγκέρι)

    Και αφετέρου:

    > το αντικαθίσταμαι θα έπρεπε να γίνει αντικαταστέκομαι, αντικαταστεκόμουν, αντικαταστάθηκα. (αυτόθι – ή μήπως εννοείς «θα περιμέναμε»;)
    > Αλλά αυτά έπρεπε να είχαν ήδη προταθεί/δοκιμαστεί από λόγιους και συγγραφείς μας. (#119, Δ. Χώρος, εδώ χωρίς αμφιβολίες για το νόημα)

    Δε χρειάζεται νομίζω τίποτε άλλο για να φανεί η διαφορά μεταξύ λαϊκού και μη λαϊκού.

    ______________________________________

    Πέραν αυτών, η λαϊκότητα δεν αποτελεί αυτόχρημα ακαταμάχητο ή απαραίτητο προσόν για μια γλωσσική επιλογή. Όποιος πιστεύει το αντίθετο, οφείλει νομίζω να το τεκμηριώσει. Αυτό που πιστεύω εγώ (δηλαδή δεν το πιστεύω, το γνωρίζω εμπειρικά) είναι ότι η γλώσσα μας μας προσφέρει διάφορες επιλογές, πιο λόγιες, πιο λαϊκές, πιο επίσημες, πιο ανεπίσημες κλπ., και ο κάθε ομιλητής ανά πάσα στιγμή φτιάχνει το κοκτέιλ του. Θα διαλέξει, ανάμεσα σε ό,τι του είναι οικείο και προσβάσιμο, αυτά τα στοιχεία που θα προσδώσουν στον λόγο του το ύφος που προτιμά και που κρίνει ότι ταιριάζει. Δεν είναι μονοφάι η λαϊκή γλώσσα.

  132. voulagx said

    #129: « Φουρνιστές οι κυρίες!» Μα τι ξεφούρνισες τώρα!!!

  133. sarant said

    128-130 Φυσικά υπάρχει.

  134. Πάνος με πεζά said

    @ 124 : Ναι, τεψί στη Λακωνία, και τέστα ο κουβάς.

  135. Πάνος με πεζά said

    @ 127 : Α, με ηλεκτρισμό είναι ο «γερμανικός φούρνος»;

  136. Γιάννης Κουβάτσος said

    131τέλος: Έτσι είναι. Αυτό το ανακάτεμα λόγιων και λαϊκών τύπων, όταν γίνεται με δόκιμο τρόπο, είναι όλη η νοστιμιά της γλώσσας. Από την άκρα δεξιά μέχρι την άκρα αριστερά της γλωσσικής κλίμακας επιλέγουμε λέξεις, προσεκτικά βέβαια, γιατί αυτή η λεκτική ποικιλία ενέχει τον κίνδυνο μεγάλως να εκτεθούμε, αν ξεπέσουμε στη φιγούρα, την εκζήτηση και τον ζουραρισμό.

  137. Πάνος με πεζά said

    «Aπό φουρνιστή οξιά», ακούμε συχνά σε περιγρφές επίπλων.

    Επίσης το search δε βγάζει να έχουμε αναφέρει το φουρνόξυλο, το οποίο μάλιστα έχει και slang εκδοχή, που αγνοούσα !

  138. Σπυρίδων said

    «Προχτές κάηκε η Βαρυμπόμπη»: τι το βαρύ έχει η Βαριμπόμπη και χρειάζεται το ύψιλον;
    https://el.wiktionary.org/wiki/Βαριμπόμπη

  139. Κιγκέρι said

    131: Πέπε,

    εννοούσα ότι, αφού υπάρχει το «αντιστέκομαι», θα περίμενα κατ’ αναλογία και το «αποκαταστέκομαι», αντί του «αποκατασταίνομαι» που χρησιμοποίησε ο Νικοκύρης.
    Άλλωστε, στο 116 λέω ότι ήδη χρησιμοποιούμε τα αντικαταστάθηκε και αποκαταστάθηκε.
    Επίσης, αν ο Νικοκύρης είχε γράψει «στο περιβάλλον, που δεν μπορεί να αποκατασταθεί τόσο γρήγορα», δεν θα γινόταν η συζήτηση, γιατί κι αυτό λέγεται, σε αντίθεση με το «αποκατασταίνεται», στο οποίο τσινίσαμε οι περισσότεροι!

    Απ’ την άλλη, τώρα μόλις σκέφτηκα ότι λέμε και ανασταίνω – ανασταίνομαι.

  140. ΣΠ said

    Όταν ένας χώρος είναι πολύ ζεστός λέμε μεταφορικά ότι είναι φούρνος. Το αστείο είναι ότι έχω ακούσει και για την θάλασσα να λένε ότι είναι φούρνος.

  141. sarant said

    138 Σωστά, παρετυμολογία.

  142. spiridione said

    Φουρνόσπιτο στην Ανάφη

  143. Πάνος με πεζά said

    Ο μηχανικός ήχου παντως Κώστας Βαρυμποπιώτης, με συμμετοχή σε άπειρες ελληνικές ταινίες (όπως και το αντίπαλον δέος, ο Αντώνης Σαμαράς), το βράφει με «υ». Και κόβει και το «μ» στο τέλος.

  144. Alexis said

    #38: Ο τύπος «φούρος» είναι υπαρκτός στην Ήπειρο και λέγεται αρκετά συχνά.

  145. 123, 129,
    Έχει το etymonline μια ενδιαφέρουσα αλληλουχία που καταλήγει στο furnace:

    early 13c., from Old French fornais «oven, furnace,» figuratively «flame of love» (12c.), from Latin fornacem (nominative fornax) «an oven, kiln,» related to fornus/furnus «oven,» and to formus «warm,» from PIE root *gwher- «to heat, warm.»

    το οποίο *gwher- πιθανόν, λέει, να έδωσε το fornication, το warm, και το «θερμός» (το επίθετο, όχι το σκεύος).

  146. 40, 41,
    και Ψωμιάδης

  147. Costas Papathanasiou said

    Καλησπέρα.
    “Ψωμί ζητήσαν του φουρνάρη/ λίγο νερό του καφετζή-τα διώχνει ο πρώτος μ’ ένα φτυάρι/ κι ο άλλος λύνει το σκυλί “ λέει ο Σαββόπουλος για “τα παιδιά που χάθηκαν”-“Άλλο ξύλο φουρνόφτυαρο, κι άλλο για σκατοχούλιαρο” διευκρινίζει μια παροιμία, “και τί’ μαι εγώ; φουρνόξυλο;”λέει μια άλλη (εν είδει αγανακτήσεως κάποιου που του ζητάν να βγάλει τα κάστανα απ’ τη φωτιά ή το φίδι από την τρύπα), ”ξένος φούρνος καίγεται”, δηλώνει μια τρίτη (για τυχόν γαϊδουρινή αδιαφορία προς πληγέντες).
    Επίσης, ως Γεώργιος ο Βους κοροϊδευόταν από το λαό ο Γ. Β’της Ελλάδος (ίσως για το “σπεύδε βραδέως” του) και η απορία “γκρέμισε κάνας φούρνος;” (με τη σημασία “ξεκληρίστηκε κανένα σόι;”, “χάλασε ο κόσμος;”, “ποια συμφορά σε έφερε;” ) λεγόταν ως χλεύη για τους εμφανιζόμενους στον τόπο τους μετά από μακρόχρονη απουσία ή “κατόπιν εορτής” και αφού έχει γίνει το κακό, κατηγορώντας τους -εμμέσως πλην σαφώς- ότι εμφανίστηκαν για να επωφεληθούν απ’αυτό (π.χ. ως μοναδικοί κληρονόμοι).
    Σημειωτέον ότι για τους ως άνω κυβερνώντες Βόες, η (Πέμπτη) Εποχή των Πυρκαϊών είναι ανέκαθεν χρησιμοτάτη προς εξαγωγή εμπυροσκοπικών συμπερασμάτων κατά τας εξής λαογραφικάς δοξασίας:
    «Εν Αργαλαστή της Μαγνησίας, (…)Λέγουσιν ότι η φωτιά κουβεντιάζει ήτοι ομιλεί, όταν τα καιόμενα ξύλα ή τα κάρβουνα κροταλίζωσιν ή όταν χλωροί δαυλοί εμβαλλόμενοι εις το πυρ σίζωσιν εκ του μη καιομένου άκρου αυτών.
    Υπολαμβάνουσι δε τους ακουομένους κρότους ως απηχήσεις μακρινών λόγων και πιστεύουσι κοινώς ότι είναι τούτο σημείον είτε κακολογίας του οικοδεσπότου ή τίνος των περί την πυράν καθήμενων, γινομένης έξω της οικίας κατά την αυτήν ώραν, ή απλώς λόγων περί των εν τη οικία, άδηλον δ’ όμως αν ευμενών ή δυσμενών.
    Τοιαύται δοξασίαι επικρατούσιν εις πολλάς έλληνικάς χώρας, εξ όσων δε περί αυτών γινώσκομεν δυνάμεθα να συναγάγωμεν ότι είναι πανελλήνιοι. Εν Αθήναις και πολλαχού της Πελοποννήσου εβεβαιώθην περί τούτου εξ ιδίων παρατηρήσεων, ότι ο ροῖζος των ανημμένων ανθράκων και ο σισμός τών χλωρών δαυλών θεωρούνται ως σημείον λόγων περί των εν τη οικία, διαμειβομένων εκτός ταύτης. Αλλ’ υποτίθεται ότι συνηθέστερον ο λόγος είναι δυσάρεστος, καταλαλία ή συκοφαντία ή ύβρις. Εν Πλαγιά της Βονίτσης, όταν η φωτιά φυσά λέγουν ότι κάπου μας κακολογούν. Εν Ήπείρω ο σισμός δαδός ή δαυλού είναι σημείον καταλαλιάς, επίσης και ό ροῖζος των φλογών δεικνύει ότι κάπου σε αναβάλλουν. Εν Λακκοβικίοις του Παγγαίου (Μακεδονία) η συρίζουσα φλοξ ομοίως πιστεύεται ότι σημαίνει κακολογίαν. Αλλ’ ότι και εν Ηπείρω πιστεύουσιν, ότι ενδέχεται να μηνύωσι τα τοιαύτα σημεία και ευμενείς λόγους, καταδεικνύεται εκ των επιλεγομένων και εκεί επωδών.
    (…)εν Λέσβω όταν ακουσθή ο δαυλός σίζων εν τη εστία λέγουν «Σώπα!» Και αν μεν ο ήχος αμέσως κατάπαυση πιστεύουν ότι εχθρός εκακολόγει, ειδεμή ότι φίλος λέγει καλά. Εν δε Ρεκούνη του δήμου Λαγκαδίων της Γορτυνίας διά να μαθωσι τίς ο κακολογών, όταν ακούωσι φύσημα δαυλού, αναφέρουσι τα ονόματα εκείνων, περί ων έχουσιν υπόνοιαν, πιστεύοντες ότι το φύσημα θα παύση όταν εκφωνηθή το όνομα του ενόχου.
    Προς αποτροπήν δε του κακού εν Πελοποννήσω λέγουν επωδήν ομοίαν προς την εν Αργαλαστή συνηθιζομένην, κατά τήν μνημονευθείσαν ανακοίνωσιν του Χατζιώτη(*): «Αν είναι φίλος να χαρή κι’ αν
    είν’ οχτρός να σκάση.» Επίσης και εν Ηπείρω. Εν Λευκάδι συμπληρούσι την επωδήν διά δευτέρου στίχου, καταρώμενοι τον κακολογούντα τυχόν γείτονα: “κι’ αν είναι κακογείτονας, κακή φωτιά ν’ τον κάψη !” (κλπ)»
    (*)Φίλος νά λέγη,/ εχτρός να σκάση.
    (Ν. Γ. ΠΟΛΙΤΟΥ “ΠΥΡΟΜΑΝΤΕΙΑ ΚΑΙ ΕΜΠΥΡΟΣΚΟΠΙΑ ΙΙΑΡΑ ΤΩ ΚΑΘ’ ΗΜΑΣ ΛΑΩ”. ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ/ ΤΟΜΟΣ Γ’- ΤΕΥΧΟΣ Γ’, ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ 1912)

  148. Alexis said

    #146: και Ψωμόπουλος, Ψωμάκης, Ψωμαδάκης κ.ά.

  149. @ 131 Πέπε

    Κατά τη γνώμη μου, ένας καλός ελληνομαθής μπορεί να κάνει σωστές επιλογές (εννοώ με γραμματική συνέπεια) όχι όμως και ο μέσος ομιλητής, ο οποίος δεν μπορεί να «δουλέψει» σωστά εξωσυστημικούς τύπους. Είναι γνωστή η κατάσταση με τα σύνθετα του -άγω και του -βάλλω. Από τη στιγμή που ένας ομιλητής αισθάνεται πως πρέπει να διώξει π.χ. τα ρήματα βάζω και βγάζω από το λόγο του, πέφτει στην παγίδα των δύσχρηστων εξωσυστημικών τύπων.

  150. Πέπε said

    149

    Ε ναι! Είπαμε ότι ο καθένας ανά πάσα στιγμή επλέγει – ας προσθέσουμε και ότι η κάθε επιλογή έχει το τίμημά της.

    Όπως έχουμε πει και μ’ άλλη αφορμή, ο κίνδυνος να π΄σεις σε γραμματικό λάθος (ως τίμημα μιας επιλογής) δενυπάρχει μόνο στα λόγϊα αλλά σε οποιοδήποτε γλωσσικό πεδίο ή και μεμονωμένο παράδειγμα που δε σου είναι οικείο. Και λάθος μάγκικα μπορεί κανείς να βάλει, και λάθος ιδιωματικά, και λάθος οτιδήποτε, θυμίζω και το ιστορικό ξώπορτο του Σαμαρά. Εδώ έρχεται και ο παράγων μπαμπά μου γλώσσα!

    Γιατί να φροντίσει κάποιος ώστε κάθε επιλογή που θα αποφασίσει να κάνει οποιοσδήποτε ομιλητής να είναι απαλλαγμένη από κάθε κίνδυνο λάθους; Πόσο φυσικό θα ήταν αυτό και πόσο εφικτό; Και πού θα πάει όλη η ποικιλία που συζητάμε, αν όλα κλίνονται σύμφωνα με ένα περιορισμένο αριθμό κλιτικών προτύπων, χωρίς εξαιρέσεις και ανωμαλίες, που να μαθαίνονται εύκολα από όλους;

  151. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Τό » ξεφουρνίζω» μέ τήν μεταφορική του σημασία, τό εἶπε κάποιος;
    (Ἄντε νά δοῦμε, τί ψέμματα θά μᾶς ξεφουρνίση πάλι;)

  152. ΚΩΣΤΑΣ said

    Σύμφωνα με επιστημονική μελέτη,* εφευρεθείσα και εκτελεσθείσα παρ’ εμού, καθένας, στον ιδιωτικό του λόγο, εκφράζεται και γράφει όπως του αρέσει.

    Οι πιο ωραίοι, σύμφωνα με την μελέτη, είναι όσοι μιλούν και γράφουν μικτή γλώσσα. Η γλωσσική πολυμορφία και πολυτυπία είναι ομορφιά και απόλαυση.

    Πέραν αυτού, λόγος εκφερόμενος σε μικτή γλώσσα, εμπεδώνει και την γλωσσική δημοκρατία. Ούτε ρατσισμός, ούτε αποκλεισμοί, ούτε μίσος εναντίον καμιάς μορφής. Ας αρχίσουμε από την γλώσσα…

    *Η μελέτη αυτή διεξήχθη υπό κ.σ. πιέσεως και θερμοκρασίας, εν μέσω καύσωνα και πυρκαγιών. 😉

  153. ΚΩΣΤΑΣ said

    152 συμπλήρωση

    ξέχασα να πω ότι το 152 γράφτηκε με αφορμή το «αποκατασταίνεται» που πολύ μας απασχόλησε.

  154. sarant said

    145 Αυτό που έγραψα εγώ είναι από το ετυμολογικό του Klein, επειδή εκείνη την ώρα δεν μου άνοιγε (περιέργως) το etymonline.

  155. Alexis said

    #152: Κώστα τη μελέτη την έκανες μοναχός σου ή σε βοήθησε και το μονομελές επιτελείο σου; 😆

  156. Alexis said

    #151: Το είπε το παιδί στο 1

  157. ΚΩΣΤΑΣ said

    155 Αλέξη! 😉

  158. Alexis said

    #152: Σοβαρά τώρα, συμφωνώ απόλυτα με τη «μελέτη» σου.
    Και πόσο ωραίος ήταν ο Παπαδιαμάντης σ’ αυτό!
    Ενώ ο ίδιος έγραφε σε καθαρεύουσα, αποτύπωνε τέλεια την λαϊκή γλώσσα στους διαλόγους των ηρώων του!

  159. ΚΩΣΤΑΣ said

    158 Αλέξη, να πω μόνο ότι αυτό το «μελέτη εφευρεθείσα και εφαρμοσθείσα παρ’ εμού» έχει ιστορία και στην αρχική της μορφή ήταν «μέθοδος…» Θα ενδιέφερε πολύ και τον Γιάννη Κ. είναι διδασκαλική ιστορία.

    Τώρα έχω έξοδο, δεν έχω χρόνο, άλλη φορά θα την διηγηθώ.

  160. Δεν αναφέρθηκε ο διάσημος φούρνος του Κωνσταντινέα ( δάκτυλος του Βαγγέλα ; )

  161. Γιάννης Κουβάτσος said

    Οι δύο μεγαλύτεροι Έλληνες λογοτέχνες, ο Παπαδιαμάντης και ο Καβάφης, χρησιμοποιούσαν μικτή γλώσσα, από αρχαΐζουσα καθαρεύουσα μέχρι τοπικά ιδιώματα, όπως το σκιαθίτικο και το πολίτικο, αντίστοιχα. Το «Ας φρόντιζαν» π.χ. βρίθει από λόγιες και λαϊκές λέξεις αρμονικά συνταιριασμένες στην ίδια φράση
    (Όθεν φρονώ πως είμαι στα γεμάτα
    ενδεδειγμένος)

    Ας φρόντιζαν» (1930):

    Κατήντησα σχεδόν ανέστιος και πένης.
    Αυτή η μοιραία πόλις η Αντιόχεια
    όλα τα χρήματά μου τάφαγε:
    αυτή η μοιραία με τον δαπανηρό της βίο.

    Αλλά είμαι νέος και με υγείαν αρίστην.
    Κάτοχος της ελληνικής θαυμάσιος
    (ξέρω και παραξέρω Αριστοτέλη, Πλάτωνα·
    τί ρήτορας, τί ποιητάς,τί ό,τι κι αν πεις).
    Από στρατιωτικά έχω μιαν ιδέα,
    κι έχω φιλίες με αρχηγούς των μισθοφόρων.
    Είμαι μπασμένος κάμποσο και στα διοικητικά.
    Στην Αλεξάνδρεια έμεινα έξι μήνες, πέρσι·
    κάπως γνωρίζω (κι είναι τούτο χρήσιμον) τα εκεί:
    του Κακεγέρτη βλέψεις, και παλιανθρωπιές, και τα λοιπά.

    Όθεν φρονώ πως είμαι στα γεμάτα
    ενδεδειγμένος για να υπηρετήσω αυτήν την χώρα,
    την προσφιλή πατρίδα μου Συρία.

    Σ’ ό,τι δουλειά με βάλουν θα πασχίσω
    να είμαι στην χώρα ωφέλιμος. Αυτή είν’ η πρόθεσίς μου.
    Αν πάλι μ’ εμποδίσουνε με τα συστήματά τους –
    τους ξέρουμε τους προκομένους: να τα λέμε τώρα;
    αν μ’ εμποδίσουνε, τί φταίω εγώ.

    Θ’ απευθυνθώ προς τον Ζαβίνα πρώτα,
    κι αν ο μωρός αυτός δε μ’ εκτιμήσει,
    θα πάγω στον αντίπαλό του,τον Γρυπό.
    Κι αν ο ηλίθιος κι αυτός δε με προσλάβει,
    πηγαίνω παρευθύς στον Υρκανό.

    Θα με θελήσει πάντως ένας απ’ τους τρεις.

    Κι είν’ η συνείδησίς μου ήσυχη
    για το αψήφιστο της εκλογής.
    Βλάπτουν κι οι τρεις τους την Συρία το ίδιο.

    Αλλά, κατεστραμένος άνθρωπος, τί φταίω εγώ!
    Ζητώ ο ταλαίπωρος να μπαλοθώ.
    Ας φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί
    να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό.
    Μετά χαράς θα πήγαινα μ’ αυτόν.

  162. Εχει πιάσει φωτιά κοντά στην Ερατεινή κι ο Λίβας από το μεσημέρι εκτός από ζέστη φέρνει και κάπνα σε σημείο που η ορατότητα να περιορίζεται στα 500 μέτρα. Εν τω μεταξύ με τόσες πυκαγιές αλλού φρονώ πως θ’ αργήσει το σβήσιμο

  163. Γιάννης Ιατρού said

    125: Από την Πορτογαλία είναι η φωτό, του 2016. Έχουμε και ικές μας, φρέσκιες

  164. Γιάννης Ιατρού said

    δικές μας

  165. Pedis said

    Ναι, πρώτη φορά έπιασε φωτιά και καταστράφηκε δημόσια και ιδιωτική περιουσία το 2018 και γι αυτό αιφνιδιάστηκαν. Δεν είχαν σχέδιο, τεχνικά μέσα και προσωπικό επειδή δεν είχαν ποτέ χρειαστεί μέχρι τότε …

  166. Κουτρούφι said

    Φουρνέστριο (ή φουρνέστιο). Το ξύλινο φτυάρι του φούρναρη με τη μακριά χειρολαβή που χρησιμοποιείται για το φούρνισμα και ξεφούρνισμα. Θεωρούσα ότι ο όρος είναι διαδεδομένος αλλά φαίνεται ότι περιορίζεται σε μερικά κυκλαδονήσια (και στη Σίφνο).

    ————————————
    Τώρα, μικρό, που σ’ έχασα όλα για με έχουν σβήσει
    σαν χάνω την αγάπη μου φούρνος να μην καπνίσει
    Γ. Παπαϊωάννου (1940)

  167. sarant said

    166 Mάθαμε και σήμερα μια λέξη

  168. Πάνος με πεζά said

    Άκουσα λάθος ότι το αυτοματοποιημένο μήνυμα του 112, πριν από λίγο στην αγγλική του μετάφραση για τους ξένους υποτίθεται, καταλήγει «…call at ekaton eneninta ennea!»; Για επιβεβαιώστε μου και σεις, αυτή την Ελλαδάρα που μου αρέσει!

  169. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  170. ΘΝΣ said

    Η βεβαιοτητα οτι «τέτοια και χειρότερα ακραία καιρικά φαινόμενα θα βλέπουμε όλο και συχνότερα» βασιζεται σε γνωση της συχνοτητας τετοιων φαινομενων στο παρελθον, καθως και των στοιχειων που οδηγουν σε μια τετοια προβλεψη?
    Ή απλα αναμεταδιδει το πολυδιαφημισμενο δογμα της εποχης?

  171. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Τό θυμᾶμαι ὡς σύνθημα καί σέ πετροπόλεμους, ἀλλά καί σέ κάποιο ἄλλο (;)παιχνίδι πού τώρα δέν μοῦ ἔρχεται, ὅμως εἶναι βέβαιο ὅτι περιελάμβανε καί κάποιες ἐπικίνδυνες ἐνέργειες:
    -Τά κεφάλια στόν φοῦρνο!

  172. Avonidas said

    Μερικές φορές το ζάπινγκ ζωγραφίζει 🙂

  173. Γιάννης Ιατρού said

    168: άν γράφει …call at 199.. μην απορείς γιατί προφανώς αναγνωρίζει ως οφείλει το αγγλικό κείμενο, αλλά τους αριθμούς τους προφέρει με την γλώσσα που είναι σετταρισμένο να μιλάει (δηλ. γλώσσα συστήματος => ελληνικά;)

  174. Πάνος με πεζά said

    Παιδιά εμένα το τηλέφωνό μου, και επειδή εκείνη την ώρα δεν ήμουν από πάνω, το μήνυμα του 112 μου το διάβασε κιόλας, στα ελληνικά και στα αγγλικά. Γι αυτό ρωτάω. Δεν ξέρω αν την έχετε και εσείς αυτή τη λειτουργία.

  175. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η παροιμία
    στην Κρήτη:Ψωμί μη μασε λείψει και φούρνος μη καπνίσει
    στη Μάνη: Ψωμί μη λείψει σπίτι μας και φούρνος μην καπνίσει

    «Απόψε αγόρι μου» ή «Φούρνος να μη καπνίσει»
    Ωχ, σεβντά που έχω Απ΄.Καλδάρας – Καίτη Πετράκη, 1960(τσιφτετέλι)
    Απόψε αγόρι μου μ’ έχεις κατακτήσει
    ωχ, τι κέφι όμορφο τι γλυκό μεθύσι
    μια και είσαι πλάι μου φούρνος μη καπνίσει.

    Φτυγιάρι (φτυάρι) το φουρνόφτυαρο/φουρνόξυλο/φουρνέστιο (σχ.166) σ΄εμάς, σκέτο αφού το φτυάρι των άλλων το λέμε παλάμη/σιδεροπαλάμη.
    «Μακρύς μακρύς καλόγερος και πίτα η κεφαλή ντου», το αίνιγμα για το φουρνόφτυαρο (φουρνοφτύγιαρο)

  176. ΓΤ said

    Τἐλος ο Μέσι από την Μπαρτσελόνα

  177. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    176 του βρήκε την άκρι

  178. Πέπε said

    Σε αρκετά λαϊκά παραμύθια επαναλαμβάνεται ένα μοτίβο με τη λάμια που πανίζει τον φούρνο με τα βυζιά της. Τη βρίσκει ο καλός ήρωας, που είναι σε αναζήτηση του σκοπού του, της δείχνει να πανίζει με πανί, κι εκείνη τον βοηθάει οδηγώντας τον στον επόμενο σταθμό της περιπέτειάς του…

    Ωστόσο δεν ξέρω τι ακριβώς είναι το πάνισμα. Υποθέτω κάτι παραπάνω από απλό καθάρισμα με πανί, ε;

  179. Πέπε said

    Λοιπόν, σπάνια περίπτωση σήμερα όπου η ανάρτηση έχει πολύ σύντομο τίτλο, με αποτέλεσμα η στήλη των πρόσφατων σχολίων να έχει διαφορετική εικόνα από τη συνηθισμένη!

  180. Γιάννης Ιατρού said

    174: Εμάς ρε Πάνο μας το διαβάζει μάλιστα και με τη φωνή του Χαρδαλιά (στα Ελληνικά) και με τη φωνή του Μητσοτάκη στα αγγλικά. Είναι δε και τόοοσο «έξυπνο», πού ανάλογα με το τι σχετικό τρεντάρει στο διαδίκτυο εκείνη την στιγμή, κολλάει στο τέλος της ανάγνωσης και το ανάλογο χάστάγκ (σήμερα έβαλε αυτό με το *_γαμήσου) 😜

  181. 176,
    Συντονίζεται ομάδα άμεσσης δράσης

  182. Γιάννης Κουβάτσος said

    176: Έρχεται στην Πανάθα, μαθαίνω.😂

  183. ΓΤ said

    182@

    Λες να μπει σφήνα ο Αφραγκούζος στην Παρί;

  184. ΚΩΣΤΑΣ said

    Οι Πελοποννήσιοι: φούρνος μην καπινίσει (καπινός, σταθιμός…).

    Σήμερα οι φούρνοι έγιναν αρτοποιεία και εκτός από άρτους γράφουν και αρτοποιήματα.

    Παρήγγειλα παλιά σε εστιατόριο δύο αρτίδια (εκείνα τα μικρά τα στρογγυλά) και παρά λίγο να με δείρουν. 😜

  185. loukretia50 said

    179. Πέπε, σήμερα όλοι οι σχολιαστές φαίνονται στο φούρνο!
    ===============
    Λίγη κουλτούρα?
    Χίλιες φορές ο θάνατος
    Απ’ τη μιζέρια την αιώνια.
    Βλέποντας πως γευόμαστε την πείνα,
    Δεν την μπορούμε άλλο την κλεψιά,
    Μακριά απ’ τους φούρνους μάς κρατάτε,
    ‘Ασπρο ψωμί η πείνα μας ζητά.
    ΜΠ.ΜΠΡΕΧΤ

    Είχα δει μια παράσταση του Εθνικού προ αμνημονεύτων με τον παράξενο τίτλο «Ο φούρναρης, η φουρνάρισσα κι ο παραγιός».
    Θυμάμαι ότι στους δικούς μου άρεσε, ενώ εγώ δεν καταλάβαινα ούτε πού κολλάει ο τίτλος, ούτε τα τεκταινόμενα.
    Ήταν μόλις το 1970, ακόμα κι εγώ ήμουν μικρή. Κι ο Jean Anouilh ήταν ένα ακόμα όνομα με δύσκολη ορθογραφία.
    http://www.nt-archive.gr/playDetails.aspx?playID=356

    Πέρασαν χρόνια για να μάθω ότι πριν τη Γαλλική Επανάσταση οι εξαθλιωμένοι αποκαλούσαν έτσι τους άνακτες (Λουί 16, μαντάμ με το παντεσπάνι και δελφίνο), γιατί τους στέρησαν το ψωμί.

    «La vie est une addition et à chaque fois, une encoche, comme chez le boulanger.»
    Ainsi va l’existence pour Adolphe, Élodie et leurs fils Toto. Même si, dans ses cauchemars, l’enfant voit sa famille sous les traits de Louis XVI, Marie-Antoinette et le Dauphin, ou comme les héros malheureux d’un western.(de l’édition parue chez «Folio» en 1980)

  186. ΓΤ said

    https://manteiododonisvillage.blogspot.com/2020/11/blog-post_1.html

  187. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    La femme du boulanger (1938) – Η γυναίκα του φούρναρη

  188. 178# Όταν κάψουν καλά τα ξύλα στον χωριάτικο φούρνο και αυτός πυρώσει από μέσα, χώνουν ένα ξύλο με τυλιγμένο ένα υγρό πανί στην άκρη του και σκουπίζουν το εσωτερικό τοίχωμα από την αιωρούμενη στάχτη, υποθέτω γιαν να μην πέφτει πάνω στο φαγητό που βάζουν μετά μέσα.
    Τώρα για τη λάμια, βυζιά σιλικόνης έχω ακούσει, βυζιά αμιάντου ουδεπώποτε.

  189. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ελπίζω να ανοίγει σ΄εσάς. Είναι ταινία του Marcel Pagnol (με υπότιτλους) Στην Ελλάδα λέει είχε προβληθεί με τον τίτλο «Έκλεψαν τη γυναίκα μου».

    178
    Το πάνισμα του φούρνου είναι σπουδαίο μέρος του φουρνίσματος.Γίνεται μόλις αποσύρουν τα τελευταία κάρβουνα, αμέσως πριν αρχίσουν να τοποθετούν τα ψωμιά. Με το βρεγμένο πανί (σα σφουγγαρόπανο) δεμένο σε κοντάρι, «σφουγγαρίζουν» πάνω-πάνω όλον μέσα τον πυρωμένο φούρνο. Από τη μια όπως είπε ο Χτην 188, παίρνουν/ καθαρίζουν τις ελαφριές στάχτες και ψιλά εναπομείναντα καρβουνοειδή για να μην πέσουν στα ψωμιά,ταψιά (τεψιά και σ΄εμάς) ή λαμαρίνες, αλλά νομίζω κι ότι ρυθμίζουν κάπως και τη μεγάλη φλόγωση του φούρνου.Κανονίζουν δηλδη τη θερμοκρασία.Ετσι θαρρώ τώρα.
    Πανιστή (ο) λέγαμε αυτό το απαραίτητο, φουντωτό κάπως κουρελόπανο του φούρνου, και ήταν μόνιμα μέσα σε μια πέτρινη γουρνίτσα με νερό που φρεσκαριζόταν την ώρα του πανίσματος.

  190. leonicos said

    Με χαλάσανε εντελώς οι πυρκαιές και γι’αυτό δεν μπήκα

    Παρομοίως, ο μέθυσος που δεν έχει ακόμα ξεμεθύσει εντελώς και με ελάχιστο ποτό μεθάει ξανά, λέγεται «αποκαής». Στους Χαλασοχώρηδες: Είχε προσαχθή το πρωί, φορών την κοκκίνην σκούφιαν του «αποκαής» ακόμη από την εσπερινήν κραιπάλην, και δεν εχρειάσθη περισσότερον από δύο μαστίχας δια να μεθύση εντελώς.

    Το οινόπνευμα μεταβολίζεται με καθορισμένο ρυθμό, που εξαρτάται από το ένζυμοπ που διθέτει το ήπαρ, και κατά συνέπεια πό την ηπατική επάρκεια.
    Σε υπατική ανεπάρκεια δεν παρ΄γονται καθόλου ένζυμα, και δεν υπάρχει αοχή στο αλκοόλ. Μεθαει κάποιος αμέσως. αυτό είναι οατρικά ο αλκοολισμός, και όχι απλώς η εξάρτηση από το κρασί (που δεν πρκαλεί εξάρτηση ιατρικά)
    Όταν κάποιος δεν πίνει αλκοόλ, το ήπαρ του δεν είναι ειδοποιημένο και δεν παράγει ένζυμα, μολονότι επαρκές. Όταν αρχίσει να πίνει, το ήπαρ ειδοποιείται και αρχίζει να παράγει ένζυμα. Αυτό λέγεται επαγωγή (Induction). Οποτε λέμε ‘συνηθισε το κρασι).

    Το γεγονός ότι το κρασί μεταβολίζεται με συγκεκριμένο ρυθμό, επιτρέπει να ρυθμίζει κανείς το βαθμό του μεθυσιού του κατά το δοκούν, δηλαδή να μην είναι ούτε εντελώς νηφάλιος αλλά ούτε και πίττα, αλλά στο τσακίρ κέφι. (μη μπερδεύρτε το τσακίρ κέφι με το τούρκικο τσακίρ), οπότε λέμε ότι κουτσοπίνουν. Κουτσοπίνουν για να διατηρούν το επίπεδό τους

    Μπερδεένα λίγο τ ε΄πα, αλλά δεν έχω κέφι

  191. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τί τη μελετήσαμε τη Φουρνή; Ξέσπασε πυκαγιά πριν λίγο 😦
    https://www.cretalive.gr/kriti/pyrkagia-sto-kastelli-foyrnis-synagermos-stin-pyrosbestiki?utm_source=notification&utm_campaign=web&utm_medium=onesignal

  192. Πέπε said

    188

    Μα δεν ήταν αμιάντου! Η τύπισσα είχε πρόβλημα και ο τύπος τής το έλυσε, αλλιώς ούτε θα τον βόηθαγε και μπορεί και να τον έτρωγε στη μέση του παραμυθιού και μετά στο υπόλοιπο μισό τι θα γινόταν, θα αφήναμε άδειες τις σελίδες;

    Τώρα θα μου πεις, είναι πρόβλημα αυτό; Ε, ψέματα κι αλήθεια, έτσι είναι τα παραμύθια.

    Κατά τα άλλα ευχαριστώ Χτήνε και Έφη για τις διευκρινίσεις.

    Απ’ ό,τι έχω δει, ορισμένα ψησίματα δε γίνονται ούτε με ξύλα ούτε με κάρβουνα αλλά με ψιλά κλαδιά, βέργες. Τι ισχύει ως προς αυτό;

    Και τώρα που το θυμήθηκα, μήπως ξέρει κανείς καμιά καλή συμβουλή για ένα γελοίο πρόβλημα που μας έχει τύχει; Μια περιστέρα έχει εγκλωβιστεί μέσα στην καμινάδα του τζακιού, ακριβώς πάνω από το τζάκι, που κάνει μια εσοχή απρόσιτη σ’ εμάς τους έξω. Φαίνεται να έχει κάνει φωλιά εκεί. Προς τα πάνω δεν μπορεί να φύγει, και προς τα κάτω μάλλον δε θέλει (άλλη φορά είχε πέσει στο τζάκι και τη βγάλαμε, αλλά ξαναήρθε απο πάνω). Θα ήθελα να την ξεφορτωθώ πριν ψοφήσει και, αν έχει κάνει αβγά, πριν σκάσουν.

    Δε μ’ αρέσουν τα περιστέρια μες στο σπίτι ούτε ζωντανά ούτε ψόφια, αλλά όταν δε μ’ ενοχλούν δεν επιθυμώ τον θάνατό τους. Δεν έχω καταλάβει με τι τρέφεται, ίσως με τίποτα. Πόση αυτονομία έχουν άραγε τα περιστέρια;

    Η καμινάδα έχει δύο ορόφους ύψος. Το τζάκι έχει ένα καπάκι στην οροφή του που τώρα το έχω ανοιχτό μπας και πέσει η περιστέρα, αλλά δε λέει να πέσει, και το άνοιγμα είναι μάλλον μικρό. Δεν είναι και εύκολο να κοιτάξω εκεί μέσα.

  193. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η χώρα φλέγεται, κύριε Μητσοτάκη, κι εσείς είστε πρωθυπουργός και όχι συμβουλάτορας

    Τι είπε ο κύριος Μητσοτάκης; Μας ενημέρωσε ότι ότι έχουμε «μια εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση», που «συμβαίνει και σε πολλές άλλες χώρες».

    Ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε ρόλο μετεωρολόγου και όχι πρωθυπουργού έκανε εκτιμήσεις

    https://www.imerodromos.gr/i-chora-flegetai-kyrie-mitsotaki-ki-eseis-eiste-prothypoyrgos-kai-ochi-symvoylatoras/

  194. ΓιώργοςΜ said

    174 Επιβεβαιώνω.
    Επίσης, κάπου το fire το διάβασε… «φίρε», προφανώς μηχανική ανάγνωση του κειμένου είναι, όχι ηχογραφημένο μήνυμα.
    Δεν ξέρω αν είναι θέμα του αρχικού μηνύματος (στο σύστημα text to speech του 112) ή του Android που κάνει την ανάγνωση τοπικά, μάλλον το πρώτο υποψιάζομαι.

  195. To «40 χρόνια φούρναρης» είναι έμπνευση του φίλου μου Γιώργου Αθανασόπουλου που τότε εργαζόταν στην διαφημιστική εταιρεία «Αλέκτωρ».

  196. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Πέπε σε καταλαβαίνω με χίλια. Μας έτυχε στο ορεινό σπίτι που πέσανε μέσα δυο μαζί από την καμινάδα,δεν μπορούσαν να βγουν και βρήκαμε μετά ένα σπίτι, λίμπα. Φτερά, κουτσουλιές, αίμα και πούπουλα.
    Γιατί δεν μπορεί να φύγει προς τα πάνω;
    για άναψε εφημερίδα/ες ίσα να καπνίσει στο τζάκι να νιώσει κίνδυνο μήπως και βγει. Σε μια άκρη του τζακιού άναψε, μπας κ ζοριστεί κ κάνει κάθοδο. Κάψε κ κάτι δερμάτινο. Κάνα παλιό παπούτσι, λένε ότι όταν καίγεται δέρμα νομίζουν ότι καίγονται ζώα κ φεύγουν. Το κάνουμε για ποντίκια, φίδια, σκορπιούς, αλλά τα πουλιά επειδή έχουν το προτέρημα του πετάγματος δεν ξέρω αν πιάνουν τα σήματα εξ ίσου.

  197. 192# Πέπε: Κάνα καταλλήλως στραβωμένο μακρύ ματζαφλάρι για παρενόχληση? Κάνα κατάβρεγμα με μάνικα? Καμιά σίτα στην κορφή της καμινάδας για αποφυγή επανάληψης? Καμιά γάτα νίντζα? (για να το ξεφτιλίσουμε τελείως αυτό).

  198. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    192 >>ορισμένα ψησίματα δε γίνονται ούτε με ξύλα ούτε με κάρβουνα αλλά με ψιλά κλαδιά, βέργες.
    Με λιανά ξύλα, αν θυμάμαι σωστά, καίμε για γρήγορο ψήσιμο πχ κουλουράκια. Που δε χρειάζεται δηλαδή να πυρώσει γερά ο φούρνος, να κρατήσει μεγάλη θέρμη και για πολλή ώρα.

  199. Κι αν δεν πιάσει κανένα κόλπο, Αλέξη στο μπλογκ έχουμε, κάπως θα τα βρει με την περιστέρα και θα την ξετρυπώσει.

  200. Πέπε said

    Ευχαριστώ για τις ιδέες. Υποθέτω ότι αν μπορούσε να φύγει θα έφευγε, είναι δυνατόν να της αρέσει εκειμέσα; Και πώς να πετάξει κατακόρυφα; Πάλι, λες να μπορεί να περπατοπετάξει στα τοιχώματα της καμινάδας; Ιδέα δεν έχω…

  201. Πέπε said

    196

    > λένε ότι όταν καίγεται δέρμα νομίζουν ότι καίγονται ζώα κ φεύγουν. Το κάνουμε για ποντίκια, φίδια, σκορπιούς, αλλά τα πουλιά επειδή έχουν το προτέρημα του πετάγματος δεν ξέρω αν πιάνουν τα σήματα εξ ίσου.

    Να της ψήσω κάνα κοτοπουλάκι, να φύγει ομοιοπαθητικά; 🙂

  202. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    189 Βρε τι μαθαίνει κανείς!

    195 Πώς θα αισθάνεται, που το εύρημά του το λένε τόσοι και τόσοι αλλά (σχεδόν) κανείς δεν του το αναγνωρίζει;

  203. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Περιστέρα στην καμινάδα -συνέχεια
    Καταρχήν δεν μπορεί να είναι μόνη της, πάντα πάνε μαζί-εκτός αν είναι σερνικός κι έχει όντως εγκλωβιστεί. Γουργουρίζει; ρίχνει ξυλάκια; πώς ξέρετε ότι έχτισε/χτίζει φωλιά, αν είν έτσι από κάπου μπαινοβγαίνει
    Να έβανες/στερέωνες φως, με μπαλαντέζα και πορτατίφ-πιαστράκι μέσα στο τζάκι, χαμηλά στην καμινάδα για να την τραβήξει προς τα κάτω (λοξά όμως να μην τυφλώνεται, να την τραβάει μόνο το φέγγος)

  204. 203# Το σκέφτηκα κι εγώ αυτό με το φως, αλλά έβαλα και ήχο. Ίσως φωτορυθμικά με μπλακ μέταλ 🙂

  205. Πέπε said

    Μέσα στο τζάκι έχουν εμφανιστεί πευκοβελόνες. Και από το λίγο που μπορώ να δω, σαν να διακρίνεται η άκρη από μια μάζα από πευκοβελόνες εκεί στην εσοχή, που είναι σαν απρόσιτο ράφι,πάνω από το τζάκι και το καπάκι του. Η πλάκα είναι ότι παρόμοια άκρη από μάζα πευκοβελονών διακρίνεται και στο άνιγμα της καμινάδας απάνω στην κορφή, σαν να έκανε πρώτα εκεί φωλιά και μετά της έπεσε μέσα – …ξέρω γω;

    Όχι, δε γουργουρίζει. Χαρχαλεύει μόνο. Νομίζω ότι πριν κάμποσες μέρες άκουγα γουργουρητά αλλα΄όχι χαρχαλέματα, ίσως τότε ακόμη έμενε απάνω στην κορφή.

    Μια φορά την κατάφερα να πέσει μέσα στο τζάκι, που είναι περίφρακτο με τη γνωστή σήτα. Το τζάκι είναι δίπλα στην μπαλκονόπορτα, οπότε μετά έκανα ένα κόλπο που συνδυάζει αφαίρεση της σήτας και χρήση της κουρτίνας της μπαλκονόπορτας και πέταξε έξω. Αλλά τώρα δεν την ξαναπατάει!

    Εντωμεταξύ είναι και σπάνιο είδος πανάθεμά την! Στο κέντρο της πόλης αφθονούν τα βρωμοπερίστερα, αλλά εδώ έχουμε κυρίως δεκαοχτούρες που είναι πολύ πιο συμπαθητικές, διακριτικές, καθαρές και ευφυείς. Μία περιστέρα βρέθηκε, κι αυτή ήρθε να μας κατσικωθεί!

  206. Αυτό για τον ήχο το λέει κι αυτός εγώ, αλλά προσθέτει και αμμωνία.
    https://www.ehow.com/info_8474722_humane-ways-rid-birds-chimney.html

  207. sarant said

    Τι ιστορία κι αυτή με την περιστέρα!

  208. Πέπε said

    Το θέμα είναι ότι για να κάνω οτιδήποτε μέσα στο τζάκι, να κοιτάξω προσεχτικά, να ψηλαφίσω, να βάλω φώτα, μουσική, ποτά κλπ., πρέπει να βγάλω τη σήτα, με κίνδυνο να πέσει ειδικά τότε και να τρέχει μες στο σπίτι, που είναι αυτό ακριβώς που δε θα ήθελα.

  209. Κι αυτός εδώ, εννοούσα.
    Κι έχουνε γίνει σύμβολα της ειρήνης αυτοί οι θρασύδειλοι εκ του ασφαλούς αποπατητές αθώων περαστικών. Σιγά μην πάει καλά η ανθρωπότης με τέτοια μυαλά.

  210. Πέπε said

    206

    Με αμμωνία, λέει, και μουσική να παίζει δυνατά όλη την ώρα, σε μία με δύο εβδομάδες θα σηκωθεί να φύγει. Κονομήσαμε.

    Επίσης, αν έχει κάνει πουλάκια πρέπει να περιμένω να μπορούν πρώτα να πετάξουν πριν βγάλω τη φωλιά. Αυτό το έργο το έχω ξαναδεί. Άλλη φορά, όταν ήμουν Αθήνα, είχαν φωλιάσει σε μια γλάστρα στο μπαλκόνι. Όταν το αντιλήφθηκα είχαν ήδη κάνει δύο αβγά, οπότε είπα ντάξει τα καημένα, ας κάτσουν. Αλλά τα πουλάκια γεννήθηκαν, μεγάλωσαν, γαϊδούρεψαν, δεν ξεχώριζαν πλέον από τους γονείς, κι ακόμα δεν είχαν μάθει να πετάνε. Κλασικοί Έλληνες, μέχρι τα τριάντα στο πατρικό.

    Καλά, ήταν ελεεινή ιστορία ούτως ή άλλως. Η φωλιά δεν ήταν φωλιά, ήταν τρία φύλλα και δύο φτερά. Τα είχα δει αλλά πού να φανταστώ ότι το θεωρούν φωλιά αυτό το πράγμα; Και μετά εμφανίστηκαν τα αβγά και πλέον ήμουν παγιδευμένος στο δίλημμα να αποδεχτώ την κατάληψη ή να γίνω βάναυσος. Επέλεξα την αποδοχή.

    Τα περιστέρια ήταν θορυβώδη και βρώμερά. Πάντα είναι, μόνο που τώρα θορυβούσαν και βρώμιζαν όλη την ώρα δίπλα μου, ενώ κανονικά υπάρχει κάποιος καταμερισμός. Όταν έσκασαν τ’ αβγά, τα πουλάκια ξύνονταν από την πρώτη μέρα, λες κι είχαν γεννηθεί με ψύλλους (τεχνικά αδύνατο, αλλά κατά τα άλλα διόλου απίστευτο). Ήταν και σιχαμερά την όψη. Και σύντομα μετά μεγάλωσαν, και ο θόρυβος και η βρωμιά ήταν πλέον από τέσσερις αντί για δύο.

    Μετά από έναν αιώνα επιτέλους έφυγαν. Αλλά συγκράτησαν τόσο θερμές αναμνήσεις από την αξέχαστη φιλοξενία μου, ώστε δεν πέρασε πολύς καιρός και ήρθαν να ξαναφωλιάσουν. Ευτυχώς πλέον αναγνώριζα τα σημάδια (ένα φύλλο = μισοτελειωμένη φωλιά), και φύτεψα καλαμάκια από σουβλάκια στη γλάστρα.

    Εδώ τα καστρινά πρέπει να είναι σε κάπως μικρότερο βαθμό εκφυλισμένα από της Αθήνας, και η φωλιά τους, από το λίγο που διακρίνεται, είναι κάπως πιο φωλιά.

    Γενικώς πιστεύω ότι οι δήμοι πρέπει να προσλάβουν γεράκια ή νυφίτσες. Και να απαγπορευτεί το τάισμα περιστεριών. Αυτό το ξανάγραψααυτές τις μέρες. Τώρα θα προσθέσω να απαγορευτεί και το τάισμα γατιών, μπας και κινητοποιηθούν να κυνηγήσουν κάνα περιστέρι.

    Οι περισσότεροι χαζοφιλόζωοι δε συνειδητοποιούν ότι όσο φαί ρίξεις, τόσα ζώα (περιτέρια, γάτες…) θα μαζευτούν. Άμα θες να έχεις μία γάτα, θα βάζεις φαί για μία γάτα. Και θα έχεις μία, όποιαν καταφέρει να διώξει τις υπόλοιπες. Θες τρεις, θα βάζεις φαί για τρεις. Φαί για δέκα, θα έχεις δέκα. Και με τα περιστέρια και με οποιοδήποτε άλλο είδος, το ίδιο. Άμα θρυμματίζεις μια ολόκληρη φραντζόλα δεν εξυπηρετείς, ανόητε, τα περιστέρια που ήδη υπάρχουν εκεί, αλλά τα αυξάνεις!

  211. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    197 >>καμιά γάτα νίντζα
    Να κάνει μες την καμινάδα έπαρση κονταριού με στερεωμένο κλουβάκι και γατάκι εντός! 🙂
    και κουκουτσά και νιάου περιστερούλαμ 🙂

    Είδατε που έχουμε ξεκοπεί από τη ζωή στη φύση, την παρατήρηση των ζώων κλπ κ μπορεί να βρεθούμε με διάφορα αναπάντεχα που να κάνουν το σοφό μυαλό μας και τα τόσα μέσα, τελείως αναποτελεσματικά. Κάτι που μας συνέβη πρόσφατα,μες τον Ιούλιο, επί 20 μέρες αναβαλλόταν μια δουλειά, κατεδάφιση μικρής παλιάς μονοκατοικίας, εδώ στην Αθήνα, γιατί κάτω από τα κεραμίδια είχαν κράτος κι εξουσία μερικές εκατοντάδες, μπορεί χιλιάδες σφήκες. Τσίμπησαν τον πρώτο εργάτη που σήκωσε ανύποπτος το κεραμίδι κ μετά άρχισε σειρά από άκαρπες μέθοδες.Ούτε οι απολυμαντές μπόρεσαν. Όταν το έμαθα συμβούλεψα το εκ πείρας, απ το χωριό: Να ξεσκεπάσουν νύχτα τη σκεπή (μελετημένα ώστε να γίνει γρήγορα, χωρίς φωτισμό στο σημείο) και οι σφήκες μετά-ξεσκέπαστες- εγκατέλειψαν.

  212. Πέπε said

    Το άρθρο λέει ακόμα: άμα τίποτε απ’ όσα σου προτείναμε δε δουλέψει, κάλεσε ειδικούς. Συνήθως πυροσβεστική δε φωνάζουν για τέτοιες περιπτώσεις; Νομίζω θα χαρούν να με εξυπηρετήσουν, μέρες που ‘ναι.

  213. ΓιώργοςΜ said

    212 Η πυροσβεστική θα βάλει τη μάνικα, θα καταβρέξει το περιστέρι, και θα καταλήξεις να κάνεις ΚΑΡΠΑ στο πτηνό. Στη συνέχεια θα φας καναδυό μέρες καθαρίζοντας τις καπνιές και τα νερά.

    Τα περιστέρια μπορούν να απογειωθούν κατακόρυφα για ένα ικανό ύψος, παρεμπίμπτουσλυ.

    Μπορείς πάντως να βάλεις το κινητό και να βγάλεις μερικές φωτογραφίες με φλας για να εκτιμήσεις την κατάσταση. Ή, το δίκανο με ψιλά σκάγια, ώστε να λύσεις το πρόβλημα χωρίς να ξέρεις τις λεπτομέρειες.
    Αυτό το τελευταίο το λένε brute force attack, να ξες😛

  214. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    205 >>Μία περιστέρα βρέθηκε, κι αυτή ήρθε να μας κατσικωθεί
    να …περιστερωθεί 🙂
    >>Μια φορά την κατάφερα να πέσει μέσα στο τζάκι…
    άρα έχετε γνωριστεί κι αυτή επιμένει να κάνει τα δικά της. Έχει βρει δίοδο αλλιώς πώς τρώει και πίνει; Αυτή πρέπει να κλείσεις μόλις την απομακρύνεις.
    Εγώ θα την τσάκωνα και θα την εξόριζα. Αμα περάσει τέτοια τρομάρα από σύλληψη,δεν θα ξαναπατήσει. Το΄έκανα με θρασύτατη που έμπαινε στο γραφείο.Την τσάκωσα και την πήγα μακριάαα, θα πεις πετάει, σιγά μην τη σκιάζει η απόσταση, όμως της κούρεψα κάπως στην άκρη την ουρά-για να την αναγνωρίζω, και δεν ξαναπάτησε, χέστηκε από το φόβο που την κρατούσα με τα φτερά σε υποστολή 1-2 ώρες (σε μπουκάλι από νερό κόβεις τον πάτο και τη χώνεις μέσα μαλακά ,ωραία, με μαζεμένα τα φτερά να μην τραυματιστούν και τη μύτη στο ανοιχτό στόμιο – είναι και διαφανές και βλέπει-για το ψυχολογικό της και την πας όπου θες να την ελευθερώσεις, ολόγερη)

    210
    Με τα περιστέρια έχω ιστορίες τρελές, κυρίως σε μπαλκόνια. Στης πεθεράς μου που επέμεναν και φώλιαζαν σε σημείο που δεν το φτάναμε,αλλά βλέπαμε τ΄αυγά, είχα για καιρούς ένα κοντάρι με ένα καρφάκι και τσακ μόλις γεννούσαν τα ράγιζα. Μια σαιζόν, γέννησαν τρεις φορές αλλά ατύχησαν. Προλαβαίνω ενστάσες: Το να σπας αυγά περιστεριών στην πόλη (για να μην κορώσεις στις κουτσουλιές κ τις ψείρες τους) δεν έχει καμιά αντιζωοφιλική χροιά.Οταν σπάμε τα αυγά της κότας για ομελέτα,τί σημαίνει ότι σκοτώνουμε κοτοπουλάκια πχ;

  215. Πέπε said

    213

    Εδώ στέλνουν τα Ματ στις πυρκαγιές γιατί δεν έχουν πυροσβέστες. Άσε, δεν ειδοποιώ κανέναν, μη φάμε και ξύλο μες στο σπίτι μας!

  216. Πέπε said

    Δίοδο σίγουρα έχει, από πάνω. Και απ’ ό,τι έμαθα την τελευταία λίγη ώρα, ναι, μπορεί φαίνεται να πετάξει προς τα πάνω.

  217. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    216 Κάντε την να τρομάξει, κάποιος σας θα βάλει στο τάμπλετ αγρια γαυγίσματα σκυλιών ή γατιών νιαουρίσματα ή άγριων γερακιών κρωξίματα δυνατα στην είσοδο του τζακιού και κάποιος σας θα κοιτάει την καμινάδα από πού θα φύγει, να πα κλείσετε το σημείο. Μην έχει όμως ήδη πουλιά και βρωμίσουν! (θα τα ακούγατε όμως όταν τα ταϊζει)

    Επιστρέφω στο φούρνο και καληνυχτίζω
    Σ΄αυτά τα γιουτουμπια από υπαίθρια ζωή στο Αζερμπαϊτζάν έχω δει τις πιο απλές και γρήγορες κατασκευές φούρνων.Τσακα τσάκα με απλή λάσπη κι άχυρα φτιάχνουν το φουρνάκο στον οποίο στη συνέχεια, επί τόπου, ψήνουν διάφορα.

  218. Αν κρίνω από τις κυνηγετικές επιτυχίες της γάτας μου στην ταράτσα οι δεκαχτούρες είναι το ίδιο ηλίθιες με τα περιστέρια, ενώ πολύ πιο έξυπνα τα σπανίως συλλαμβανόμενα στρουθία και εξπέρ στην αντισύλληψη τα χελιδόνια !!

  219. loukretia50 said

    Πέπε,
    Δοκίμασε να του παίξεις κλαρίνο. Και η τσαμπούνα δεν είναι κακή.
    Δίνω πολλές πιθανότητες να μην εκτιμήσει τη βιρτουοζιτέ σου .
    Οι γείτονες ομοίως!

    Το κρυμμένο περιστέρι
    δεν πετάει στον ουρανό,
    άραξε στην καμινάδα
    κι ατενίζει το κενό.

    Πώς το λένε ποιος να ξέρει – κάνε Πέπε το νονό! ω! – ω!

    Την υπομονή σου μέτρα
    θαρραλέος να φανείς
    κάνε την καρδιά σου πέτρα
    και να είσαι προσηνής.

    Κάλεσέ το μέσ’ στο σπίτι
    Μίλησέ του τρυφερά
    -«Αχ, και να ‘σουνα σπουργίτι
    θα’μουν τώρα μια χαρά».

    Σιγανά, σιγανά :
    – » Θα σου βρούμε ταίρι
    που κοιτά και πετά ψηλά στον ουρανό.

    Πάμε να σου βρουμε ταίρι !» – πες του, είναι πιθανό
    ΛΟΥ
    Έχει τρυφερή καρδούλα
    – όχι ο Πέπε, το πτηνό! –
    Κατσικώθηκε στη ζούλα
    Δείχνει νά’χει τσαγανό

    ΥΓ Νύχτες φωτιάς, λίγη τρέλα μπορεί να μας σώσει.

  220. Alexis said

    Το πιο ακραίο που είχε τύχει σε γνωστό μου είναι φωλιά από νυχτερίδες μέσα στην καμινάδα.
    Κι επειδή έλειψε για κάποιο διάστημα από το σπίτι, επέστρεψε και βρήκε νυχτερίδες να πετάνε παντού.
    Είχανε ξεθαρρέψει φαίνεται από την απουσία του και είπαν να κατέβουν παρακάτω… 🙂

  221. yo-ho-ho, totus floreo …

    νύχτες τρέλλας, ούτε μια φωτιά δεν μας σώνει (μασόνοι ! )

  222. Pedis said

    Πέπε, βρες έναν καλοφαγά. Όχι από αυτους που όταν τρως μαζί τους σου περιγραφουν πως ξέρουν να φτιάχνουν άλλα φαγητά από αυτά που τρώνε εκείνη τη στιγμή, και πόσο ωραία είχαν φάει διαφορετικά πράγματα από αυτά που μασουλανε μα σε άλλο εστιατοριο. Αλλά εναν γνήσιο. Θα κάνει τα πάντα να το πιάσει.
    😁

  223. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Πέπε, δείχτου μια φωτογραφία του Κούλjη. Ή θα είναι τελείως απάνθρ…. εεε αποπερίστερο αυτό?

  224. ΚΩΣΤΑΣ said

    Πέπε, για το περιστέρι δες και αυτό

    https://www.eleftheria.gr/%CE%BB%CE%AC%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%B1/item/118207.html

  225. sarant said

    Kαλημέρα από εδώ!

  226. Καθυστερημένη καλημέρα
    Για περιστέρια, το θέμα είναι να μην σούρθουν: https://gmallos.blogspot.com/2010/10/blog-post_15.html

  227. […] Προχτές κάηκε η Βαρυμπόμπη, χτες η Εύβοια, αλλά και η αρχαία Ολυμπία, σήμερα ελπίζω να μην τριτώσει το κακό. Μπήκε άσκημα ο Αύγουστος, με σαραντάρια και σαρανταπεντάρια, και ευτυχώς που ως τώρα οι άνεμοι δεν ήταν δυνατοί αλλιώς οι καταστροφές θα ήταν ανυπολόγιστες. (Η καταπληκτική φωτογραφία που κοσμεί το άρθρο, του Κοσμά Κουμιανού, είναι από… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2021/08/05/forno/ […]

  228. Πέπε said

    227

    Οι ακίδες είναι βάρβαρες. Και βλέπουμε κάθε τόσο ακρωτηριασμένα περιστέρια, με λιγότερα δάχτυλα ή και λιγότερα πόδια. Για ορισμένες τουλάχιστον περιπτώσεις, έχω δει ένα πολύ καλύτερο κόλπο: μεγάλα καρφιά ή βίδες, μπηγμένα έτσι ώστε να περισσεύουν 5-6 εκατοστά, σε αποστάσεις γύρω στο ένα μέτρο, και ένα κάπως γερό νήμα (π.χ. πετονιά) απλωμένο ανάμεσά τους. Σαν πασσάλους με μπουγαδόσχοινα σε μικρογραφία. Δεν προξενεί την παραμικρή βλάβη, απλώς δεν αφήνει χώρο να έρθει να κάτσει το βρωμερόπτηνο.

    Το έχω δει σε κάγκελο μπαλκονιού, που βέβαια είναι στενό. Ταιριάζει και σε οποιαδήποτε ανάλογη επιφάνεια, αρκεί βέβαια να μπορείς να την τρυπήσεις (όχι μάρμαρα λ.χ.).

  229. Χαρούλα said

    Πέπε για τα περιστέρια, όλα είναι θέμα χρονου. Τα συνηθίζουν. Δοκιμάζω συνεχώς μεθόδους. Το πολύ 20ήμερο και τσουπ! Νάτα πάλι! Φυλακισμένη στο σπίτι μου! Τα μπαλκόνια άχρηστα!
    Φωλιά για να γεννήσουν τυπικά θα την πούμε έτσι. Στο κέντρο τής πόλης που δεν έχουμε χόρτα κλπ, μέχρι καρφιά βρήκα! Ότι σκουπίδι μπορούν να κουβαλήσουν. Αλλα ευτυχώς τις αντιλαμβάνομαι έγκαιρα.
    Για την καμινάδα δεν ξέρω. Μια σκέψη… αν βάλεις ανεμιστήρα ή με κάποιον άλλο τρόπο, να στείλεις αέρα με ένταση; Μήπως ακολουθήσει τον …άνεμο!🤔
    Σε καταλαβαίνω. Με ευχαρίστηση θα τα σκώτωνα, με το μυαλό και την καρδιά όμως δεν το κάνω…

  230. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    178# Τώρα που το ξανασκέφτομαι, η λάμια πρέπει να είχε μπαλκόνια του τύπου:

    -Γιαγιά να παίξουμε με τα βυζιά σου?
    -Ναι, αλλά μην απομακρυνθείτε.

  231. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    https://tvxs.gr/news/istoria/otan-kaikan-dekades-anthropoi-gia-na-sosoyn-ton-basilia-kai-ta-basilika-anaktora-sto-ta

  232. Πέπε said

    230

    Ναι, κι εγώ. Θεωρητικά τα μισώ και τα απεχθάνομαι, αλλά όχι και να τους κάνω κακό στ’ αλήθεια.

  233. anasazi said

    Δασικές Πυρκαϊές. Τί ενδιαφέρον κοινωνικό θέμα με περιβαλλοντικές προεκτάσεις (τουλάχιστον εγώ έτσι το βλέπω κι όχι αντίστροφα). Τις φοβόμουν από μικρός (συγκινητικός στίχος «στον ύπνο μου έβλεπα φωτιές») κι έτσι το φιλοσόφησα όσο μπορούσα μεγαλώνοντας προκείμενου να εξευμενίσω τα θηρία και τα τέρατα. Αρχής γενομένης με την Πάρνηθα κάπου το ’05 ή ’06 αλλά κυρίως το ’07 στην Ηλεία, όπου ο εφιάλτης μου έγινε πραγματικότητα. Σε γενικές γραμμές τα πιο σημαντικά σημεία που εντόπισα και που συνοψίζω πιο κάτω με οδήγησαν σε ένα και μόνο συμπέρασμα «μέχρι να αναλάβουμε προληπτικά μετρά και να σβήνουμε φωτιές εγκαίρως, απλά θα καίμε και θα καιγόμαστε χωρίς έλεος». Σήμερα πιστεύω ότι το ίδιο ισχύει για όλα τα θέματα σχετικά με την κλιματική αλλαγή: «μέχρι να ξυπνήσουμε, θα κοιμόμαστε». Για να επιστρέψω στις πυρκαγιές, λοιπόν, η αρκετά απλοϊκή μου ανάλυση βασίστηκε στις εξής παρατηρήσεις που έγραψα και το ’07 σε ένα blog και που ελαφρώς πείραξα σήμερα:

    Η μέρα της μαρμότας. Είναι ένα πρόβλημα που ενώ μπορούμε να προβλέψουμε με 100% αξιοπιστία ότι η πιθανότητα να συμβεί είναι 100%, παρόλα αυτά κανένα μέτρο δεν λαμβάνεται προς έγκαιρη αντιμετώπισή του. Έτσι αντί οι πολίτες, τα ΜΜΕ και τα υπουργεία να ακολουθούμε το παράδειγμα του μέρμηγκα για 50 εβδομάδες (!), προτιμούμε μαζοχιστικά αυτό του τζίτζικα με το αντίστοιχο τέλος του. Αφελώς το ’07 ρώταγα ένα πολιτικοποιημένο πρόσωπο «Γιατί υποβρύχια και σινούκ και όχι εξοπλισμούς του πυροσβεστικού σώματος; »
    Τα ΜΜΕ φαίνεται να βολεύονται καθότι παραδοσιακά δεν υπάρχει και κανένα άλλο θέμα να μπορεί να παίξει Αυγουστιάτικα. Από Σεπτέμβρη μέχρι Ιούνιο ουδεμία αναφορά για σχετικά μέτρα και δράσεις.
    Η αντιπολίτευση φαίνεται επίσης να εξυπηρετείται καθότι μπορεί να ασκήσει πολιτική πίεση (χωρίς κόπο) και μάλιστα να βγει και κερδισμένη. Βλέπε Μάτι.
    Η κυβέρνηση ενίοτε μπορεί να τη σκαπουλάρει ανάλογα με το πώς θα διαχειριστεί το θέμα. Αρκεί να δει κάποιος τι ψήφισε η Ηλεία μετά τις φονικές πυρκαγιές του 2007. Άραγε να είναι εκείνα τα χιλιάρικα που μοίρασε ο Ρουσόπουλος σε πυρόπληκτους;
    Γενικά, μετράμε τις πληγές μόνο σε ανθρώπινες ζωές και περιουσίες. Αν δε χαθούν ανθρώπινες ζωές και μπορέσουμε να αποζημιώσουμε εγκαίρως τις χαμένες περιουσίες, το πολιτικό κόστος είναι μηδαμινό. Άλλωστε συνήθως οι πυρκαγιές είναι περιορισμένες και τοπικά και χρονικά. Όταν καίγεται η Χαλκιδική το καλοκαίρι του ’06, η Ηλεία και η υπόλοιπη Ελλάδα κάνει μπάνια. Όταν καίγεται η Ηλεία το ’07, τότε η Χαλκιδική έχει σβήσει, έχει ξεχάσει, και είναι η σειρά της να κάνει μπάνια. Μαζί και η υπόλοιπη Ελλάδα. «Καίγονται οι Αθηναίοι» μου είπε χθες ένας ταξιτζής. Στεναχωρημένα μεν αλλά εδώ που τα λέμε εγώ ένιωσα και λίγο το Νot in my backyard. Το ίδιο ισχύει για παράδειγμα και για την Ευρώπη όταν καίγονται εκτάρια γης στον Αμαζόνιο.
    Η πανίδα και η χλωρίδα δεν είναι απλά σε δεύτερη μοίρα. Συνήθως δεν εμπεριέχονται καν στην εξίσωση. Αλλιώς θα δίναμε και ιδιαίτερη βάση στην πρόληψη. Αλλά ακόμα κι αν θέλουμε να στραφούμε εξολοκλήρου στην ανθρώπινη ζωή, ποιος και πώς κοστολογεί τα όποια αρνητικά αποτελέσματα σε βάθος χρόνου; Επειδή οι ζημιές είναι ανυπολόγιστες δε σημαίνει ότι είναι και μηδενικές. Αρκεί κάποιος να διαβάσει το χθεσινό άρθρο του Γκάρντιαν για τον Αμαζόνιο και τις εκκρίσεις CO2.
    Στο μακρινό κάποτε τα χωριά από μόνα τους διοργανώνανε περιπόλους στα γειτονικά βουνά, στο όρος Μαίναλο για παράδειγμα. Υπήρχε δηλαδή η αίσθηση της προσωπικής ευθύνης, της πρόληψης και της άμεσης σύνδεσης με το φυσικό περιβάλλον, αν όχι εξάρτησης από αυτό. Οι εσωτερικές μεταναστεύσεις και η αστικοποίηση σπάσανε τους όποιους δεσμούς. Ο Καρλ Σάγκαν είχε πει (σε ελεύθερη μετάφραση) ότι η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας ουσιαστικά κάηκε γιατί κανείς δεν μπορούσε να κατανοήσει πια την ουσιαστική της αξία εκείνη την περίοδο. Είχε ήδη αποδομηθεί καιρό πριν. Θα έλεγα όπου Βιβλιοθήκη Αλεξάνδρειας βλέπε Φυσικό Περιβάλλον. Κι εδώ που τα λέμε η ευρύτερη αντίληψη τις τελευταίες 4 δεκαετίες στη χώρα μας είναι, ούτε λίγο ούτε πολύ, της λογικής όσο η θάλασσα παραμένει μπλε και γαλάζια για να δροσιζόμαστε και να ξεχνιόμαστε, άσε το βουνό να καίγεται (ρε γαμώτο).
    Θεωρώ πως όλες οι πυρκαγιές είναι προϊόν εμπρησμού. Ακόμα κι αν δεν τις έβαλε σκόπιμα κάποιος, το γεγονός ότι ένας τόσο προηγμένος τεχνολογικά λαός (Αμερική, Καναδάς, ΕΕ, Αυστραλία κτλ) δεν έχει βρει μηχανισμούς για άμεση πυρόσβεση τον καθιστά ηθικό αυτουργό. Το drone που φωτογράφησε την εικόνα του άρθρου θα έπρεπε να σηκωθεί από πυροσβεστική όχι από πολίτη.

    Η φύση δεν συγχρονίζεται με πολιτικές ατζέντες. Κάποια στιγμή οι οικολόγοι θα αποκτήσουν μεγαλύτερο κομμάτι πίτας του εκλογικού σώματος. Τα κυρίαρχα κόμματα θα προσπαθήσουν να προσαρμοστούν αλλάζοντας την πολιτική τους ατζέντα ακόμα περισσότερο ώστε να απορροφήσουν το οικολογικό ρεύμα. Τα μπλα μπλα δε θα αρκούν και ορολογίες όπως πράσινη ανάπτυξη χωρίς να υπάρχει πράσινο θα δείχνουν οξύμωροι. Κι έτσι δε βλέπω άλλου είδους λαϊκής επανάστασης που μπορεί να ξεσπάσει στις μελλοντικές γενιές πέραν της οικολογικής.

    Όπως και να ‘χει, για την ώρα η μόνη ελπίδα να τη γλιτώσεις είναι να μην μπεις στο μάτι.

  234. sarant said

    234 Το σχόλιο είχε κρατηθεί, ζητώ συγγνώμη.

  235. Γιάννης Κουβάτσος said

    Χαίρομαι που σιχαίνονται και άλλοι τα περιστέρια, γιατί στις μέρες μας μέχρι και μήνυση μπορείς να φας από κανέναν υστερικό πολιτικώς ορθό, αν λες τέτοια πράγματα. Όντως μεγάλη αγανάκτηση αυτά τα πλάσματα, τρομερή ενόχληση. Τουλάχιστον να είχαν ένα εύηχο κελάηδισμα, ευχαρίστως θα τους μάζευα τις ακαθαρσίες απ’ το μπαλκόνι. Τίποτα, κι εκεί μέγας εκνευρισμός μ’ εκείνο το απαίσιο γουργουρητό. Τα είπα και ξαλάφρωσα.☺

  236. George Groutas said

    Έχουμε και μια παροιμία στην Κύπρο που λεέι «Απον είδεν βουνά και κάστρη είδεν τον φούρνον και ποθαυμάστην»

  237. sarant said

    237 Ναι μπράβο. Και σε κάποιο μέρος της Ελλάδας λένε «Άμαθος από παλάτι είδε φούρνο κι εθαμάχτη».

  238. Πέπε said

    237

    Ναι, αλλά λίγοι εκτός Κύπρου θα το καταλάβουν.

    Απόν = απού εν, δηλαδή «(α)που δεν». Όποιος δεν είδε…
    Είναι αυτή η πολύ ωραία κράση ου+ε>ο (μεταξύ διαφορετικών λέξεων) στα κυπραίικα.

    236

    Εκεί που καταρρέει, πιστεύω, κάθε προσπάθεια υπεράσπισής τους είναι ότι η πόλη (όλες οι πόλεις, με μικροπαραλλαγές) είναι γεμάτη με ένα σωρό είδη πουλιών, και κανένα δεν είναι σαν τα περιστέρια ούτε στο πόσο λερώνουν ούτε στο πόσο νωθρά και αποβλακωμένα κυκλοφορούν. Ούτε καν οι συγγενικές τους δεκαοχτούρες.

    Δε νομίζω να έχω δει ούτε μία φορά σπουργίτι, δεκαοχτούρα, καρακάξα ή οποιοδήποτε άλλο αστικό πουλί πατημένο από αυτοκίνητο, πόσο μάλλον να κοντεύω να το πατήσω πεζός. Βασικά δεν έχω δει κανένα πουλί που να μην είναι χαρά να το βλέπεις.*

    Ενώ κάτι πλατείες με πολλά περιστέρια παρουσιάζουν εικόνα πραγματικά εφιαλτική. Για παράδειγμα η πλ. Μεσολογγίου στο Παγκράτι, που έχει πεύκα: οι θύσανοι των κλαδιών είναι τόσο γεμάτοι με μάζες κουτσουλιάς, πούπουλα, και διάσπαρτα περιστέρια κουρνιασμένα -όχι γιατί είναι ώρα κατάκλισης αλλά απλώς από τεμπελιά- ώστε όχι απλώς να φοβάσαι να περάσεις (αυτό γίνεται παντού) αλλά να σιχαίνεσαι ακόμη και να κοιτάξεις. Εικόνα αποσύνθεσης. Ένας σκηνοθέτης θα μπορούσε να γυρίσει εκεί πλάνα για τη Δίκη του Κάφκα ή την Πανούκλα του Καμύ!

    (Και σκέψου σε πόσες άλλες πλατείες λέμε «μα χάθηκε να είχε κάνα δέντρο για τον ίσκιο;»)

    _____________
    *Μεμονωμένα υπάρχουν εξαιρέσεις. Κάποια στιγμή η ζωή με δίδαξε ότι στις πόλεις που έχουν πελαργούς, καλό είναι να μην κάθεσαι κάτω από τον στύλο τους όταν τους έρθει χέσιμο. Αλλά εντάξει, μια φορά αρκεί για να το μάθεις: άμα έχει πελαργούς, κοιτάζω πριν σταθώ κάτω από τον στύλο, αυτό είναι όλο. Σιγά μην τα βάλουμε με τους πελαργούς, το στολίδι και το καμάρι όσων πόλεων τους φιλοξενούν.

  239. Anonymous said

    Το λατινικό furnus προέρχεται από το πύρνος (πύρινος)
    http://lexica.linguax.com/valpy.php?searchedLG=furnus

    https://lsj.gr/wiki/%CF%80%CF%8D%CF%81%CE%BD%CE%BF%CF%82

    Λέμε Φίλιππος και Philippos. Το φ είναι διπλό σύμφωνο.

    Οι αγγλικές λέξεις furniture funeral από το πυρ προέρχονται.(fire)

  240. sarant said

    240 Το λεξικό του Valpy δεν θεωρείται καθόλου έγκυρο σε θέματα ετυμολογίας αφού συντάχθηκε σε μια εποχή που η γλωσσολογία ήταν στα σπάργανα.

  241. Anonymous said

    Από ποιον δεν θεωρείται καθόλου έγκυρο και γιατί; Το λεξικό του Ησύχιου, το Ονομαστικόν του Πολυδεύκη, Φωτίου Λέξεων συναγωγή, το Λεξικό των ομοίων του Αμμώνιου είναι πάντα χρήσιμα και ας είναι αρχαία. Οι οικογένεια Valpy έχει κάνει πολύ έγκυρες και σημαντικές μελέτες για την ελληνική γλώσσα που δεν τις αμφισβητεί κανείς. Το site που σας έδωσα στο link έχει το λεξικό του Valpy μαζί με άλλα λατινικά λεξικά. Για το συγκεκριμένο λήμμα furnus δεν χρειάζεται να ξέρεις ιδιαίτερες γνώσεις για να καταλάβεις ότι προέρχεται από το ελληνικό πυρ (πύρνος). Κάντε τον κόπο και διαβάστε την πρώτη γραμματική γλώσσας που έχει βγει ποτέ του Διονυσίου Θραξ. Απλό και κατατοπιστικό.

  242. Πέπε said

    242

    Υπάρχει γραμματική που το ουσιαστικό Θραξ να το έχει άκλιτο; (Όχι, επειδή δε χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις… Οι βασικές όμως δε βλάπτουν.)

    Πέραν αυτών, η ετυμολογία είναι μια επιστήμη που οι αρχές της δεν είχαν θεμελιωθεί στην αρχαιότητα. Τότε οι άνθρωποι, ακόμη και σοφοί, έλεγαν «βγαίνει από το τάδε επειδή μοιάζει». Μπορεί όμως και να μη μοιάζει, ή να μοιάζει συμπτωματικά. Είναι σαν να λέμε εμπειρικά «είναι αδερφός του επειδή μοιάζουν»! Μια ανάλυση DNA μπορεί να δείξει ότι υπάρχουν αδέρφια που δε μοιάζουν και υπάρχουν και άνθρωποι που ενώ μοιάζουν δεν έχουν συγγένεια, αλλά αυτό ανακαλύφθηκε πρόσφατα.

    Λίγο παλιότερα, αλλά σχετικώς πρόσφατα και πάλι (σε σχέση με την ηλικία του είδους μας), ανακαλύφθηκαν αντίστοιχα μέθοδοι που μπορούν να δείξουν, λ.χ., ότι το «ένας» και το «μία», που εκ πρώτης όψεως δε μοιάζουν σε τίποτε, είναι ωστόσο τύποι της ίδιας λέξης με απολύτως την ίδια ετυμολογία.

    Αλλά χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις. Γνώσεις που κάποια εποχή, απλούσταατα, δεν υπήρχαν.

  243. Anonymous said

    Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας κύριε Πεπερόνι ( Πέπε ο είρων).
    Μέχρι να μου προσκομίσετε πιστοποιητικό λατινικής πατρότητας εσείς ή κάποιος άλλος της λέξης φούρνος θα συνεχίσω να διαβάζω και να διαδίδω την εγκυρότητα σοφών και ταπεινών ανθρώπων όπως του Valpy.
    Άλωστε στο blog τόσο στα περιεχόμενα του όσο και στα σχόλια υπάρχει άφθονο γενετικό υλικό……για να εφαρμόσετε τις μοντέρνες γλωσσογενετικές σας γνώσεις!

  244. sarant said

    242 Δεν θεωρείται έγκυρο από τους γλωσσολόγους. Δείτε παρακαλώ στο ετυμολογικό λεξικό των Ernout-Meillet, στη σελ. 248, την ετυμολογία της λ. furnus.

    https://archive.org/details/DictionnaireEtymologiqueDeLaLangueLatine

  245. Anonymous said

    Το έχω αγαπητέ και αυτό το λεξικό. Πείτε μου εσείς σε ποια λέξη αποδίδει την προέλευση του furnus ; Αποφεύγει να πει….
    Με τον Valpy πάντως πέρα από την κοινή λογική στο συγκεκριμένο λήμμα τουλάχιστο συμφωνεί και το λεξικό του Lewis
    http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=fornax&fromdoc=Perseus%3Atext%3A1999.04.0059

  246. sarant said

    246 Λεξικό του 1879!

  247. Χαρούλα said

    Καλημέρα Νικοκύρη! Αν και Κυριακή, σφουγγαρίστρα έχεις έτοιμη;😈

  248. Anonymous said

    Το 1891 είναι ανανεομένη έκδοση! Πενήντα χρόνια μετά και από το κουμμουνιστικό μανιφέστο- ( επιστημονικός χαχα) υλισμός και τα τοιάυτα…
    Και το λεξικό του Ησύχιου είναι τον 5 αιώνα μΧ. Και ο Ηρόδοτος 2500 χιλιάδες χρόνια πριν! Και όμως οι σημερινοί «πεπιστήμονες» αστρολόγοι γλωσσολόγοι τους χρησιμοποιούν διαρκώς στα references!
    Α και μην ξεχάσετε να μας πείτε με ποια γεωμετρία χτίστηκε το σπίτι σας και η πόλις που μένετε; Μη μου πείτε με την Ευκλείδειο θα με απογοητεύσετε!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: