Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μίκης Θεοδωράκης (1925-2021)

Posted by sarant στο 3 Σεπτεμβρίου, 2021


Πέθανε χτες, πλήρης ημερών όπως το θέλει η έκφραση, ο μεγάλος Μίκης Θεοδωράκης, ο τελευταίος ίσως των μεγάλων της γενιάς του. Δεν ήταν μόνο σημαντικότατος συνθέτης, τόσο της σοβαρής μουσικής όσο και της λαϊκής-έντεχνης, είχε και πολιτική δράση σε όλη του τη ζωή -και ενώ συμπορεύτηκε τον περισσότερο καιρό με την αριστερά, ήταν ελεύθερο ηλεκτρόνιο που κατά καιρούς βρεθηκε και σε άλλους χώρους, έως και την ανάληψη υπουργικού θώκου στην κυβέρνηση Μητσοτάκη το 1990.

O Θεοδωράκης σημάδεψε τη γενιά μου, αλλά και την προηγούμενη και την επόμενη. Για πολλά χρόνια ήταν ένας από τους γνωστότερους Έλληνες στο εξωτερικό, ίσως ο γνωστότερος. Την περίοδο της δικτατορίας, οι κασέτες του κυκλοφορούσαν παράνομα χέρι με χέρι και μας εμψυχωναν, ενώ οι γονείς μου στις εκδρομές μας με το αυτοκίνητο τραγουδούσαν μεγαλόφωνα τα απαγορευμένα του τραγούδια, νουθετώντας μας να μην διανοηθούμε να τα επαναλάβουμε μπροστά σε κόσμο.

Ο Μίκης κατάφερε να γίνει κοσμαγάπητος αλλά και να εμπνεύσει σεβασμό παρόλο το ανοικονόμητο σουλούπι του, το μάλλον κωμικό όνομά του (Μίκυ Μάους το παράλλαζαν οι αντίπαλοί του), τις συχνές πολιτικές παλινωδίες του και τις «ατυχείς» δηλώσεις του, πολλές από τις οποίες έγιναν παροιμιώδεις, από το «Καραμανλής ή τανκς» του 1974 (που δεν ειπώθηκε ακριβώς έτσι) έως το «αγαπούν την Ελλάδα με έναν τρόπο μάλλον εριστικό» για τους χρυσαυγίτες.

Όταν το 1978 ο Μίκης προσέγγισε και πάλι το ΚΚΕ (ενώ στα πρώτα χρόνια μετά τη μεταπολίτευση ήταν πιο κοντά στο ανανεωτικό ΚΚΕ εσ.) ο Γιάννης Ιωάννου δημοσίευσε στο Αντί ένα καυστικό σκίτσο, που παρουσιάζει τον Μίκη να λέει στον Χαρίλαο Φλωράκη «Χαρίλαε, ήρθα στο κόμμα» και τον Φλωράκη να απαντάει: «Αν υποθέσουμε, για μια στιγμή μόνο, πως τα κομμουνιστικά κόμματα είναι δύο, μήπως θα μπορούσες να πας στο άλλο;» Πετυχημένο σαν χιούμορ αλλά εντελώς έξω από την πραγματικότητα, αφού το ΚΚΕ καλοδέχτηκε τότε τον Μίκη, όχι μόνο επειδή αποτελούσε μια σημαντική πολιτική προσωπικότητα αλλά, ακριβώς, επειδή ήταν ευρύτατα αγαπητός παρά τις παλινωδίες του.

Στην πολιτική του δράση ο Μίκης πάντοτε είχε κάτι το ενωτικό, είχε μια διάσταση εθνική, ας πούμε, με αναφορές είτε στο ΕΑΜ είτε στον αντιδικτατορικό αγώνα. Φαίνεται αυτό σε διάφορες πολιτικές πρωτοβουλίες του, στους Λαμπράκηδες, στην ίδρυση του αντιδικτατορικού ΠΑΜ, στην «κίνηση των Εαμογενών για την ενότητα της Αριστεράς» περί το 1980 ή στη Σπίθα της εποχής των μνημονίων. Ακόμα και όταν έγινε υπουργός της κυβέρνησης Μητσοτάκη, μια τέτοια διάσταση ήθελε να δώσει.

Λένε πως ο νεκρός δεδικαίωται (που βέβαια σημαίνει κάτι άλλο) αλλά ο Μίκης δεν έχει τέτοια ανάγκη, γι’ αυτό και δεν απέφυγα να αναφερθώ σε κάποια αρνητικά. Για μένα, και πιστεύω για πάρα πολύ κόσμο, το έργο του στέκει τεράστιο, πολύ πιο σημαντικό από τις άστοχες δηλώσεις -ιδίως μάλιστα των τελευταίων χρόνων, όταν πολλοί θέλησαν να τον εκμεταλλευτούν πολιτικά.

Θα περιμένω τα δικά σας σχόλια, αλλά θα ολοκληρώσω το άρθρο αντιγράφοντας αποσπάσματα από τη χτεσινή νεκρολογία της Αυγής, ώστε να είναι άρτιο το μνημόσυνο στον μεγάλο άνθρωπο που έφυγε χτες από τη ζωή.

Κρητικός στην καταγωγή, γεννήθηκε στη Χίο στις 29 Ιουλίου του 1925. Στην παιδική του ηλικία έζησε σε διάφορες πόλεις της ελληνικής περιφέρειας όπως στη Μυτιλήνη, Γιάννενα, Κεφαλονιά, Πύργο, Πάτρα και κυρίως στην Τρίπολη. Στην τελευταία, σε ηλικία 17 ετών, έδωσε την πρώτη του συναυλία παρουσιάζοντας το έργο του «Κασσιανή», ενώ παράλληλα οργανώθηκε στον αγώνα κατά των κατακτητών. Συνελήφθη στη διαδήλωση της 25ης Μαρτίου 1943 από τους Ιταλούς και βασανίζεται.

Διέφυγε κατόπιν στην Αθήνα, ξεκίνησε σπουδές στο Ωδείο Αθηνών με καθηγητή τον Φιλοκτήτη Οικονομίδη και οργανώθηκε στον ΕΛΑΣ. Υπήρξε διαφωτιστής στον Πέμπτο Τομέα της ΕΠΟΝ, ενώ συμμετείχε στα Δεκεμβριανά ως σαν διμοιρίτης τής Μεταξωτής διμοιρίας του 1ου τάγματος της Νέας Σμύρνης. Μετά τα Δεκεμβριανά ζει κατά περιόδους στην παρανομία, ώσπου συλλαμβάνεται τον Ιούλιου του 1947 και στέλνεται εξόριστος στην Ικαρία, απ’ όπου επιχείρησε να αποδράσει.

Επέστρεψε στην Αθήνα μετά την αμνηστία της κυβέρνηση Σοφούλη, αλλά σύντομα συνελήφθη ξανά, λόγω της προσπάθειάς του συμμετάσχει στο Δημοκρατικό Στρατό. Εστάλη ξανά εξόριστος στην Ικαρία, όπου έγραψε το έργο «Ελεγείο και θρήνος στον Βασίλη Ζάννο» στη μνήμη του Βασίλη Ζάννου που εκτελέστηκε το 1948. Έπειτα εστάλη στη Μακρόνησο, όπου βασανίστηκε.

Το 1949 εστάλη στα Χανιά για να αναρρώσει. Το 1950 επέστρεψε στην πρωτεύουσα, συνεχίζοντας τις σπουδές του και αποφοιτώντας από το Ωδείο Αθηνών, με δίπλωμα σε αρμονία, αντίστιξη και φούγκα.

Το 1954 βρέθηκε στο Παρίσι με κρατική υποτροφία και σπούδασε με τον θρυλικό Olivier Messiaen και τον Eugène Bigot. Στο Παρίσι διανύει αξιοπρόσεχτη συνθετική πορεία καθώς έγραψε πολλά συμφωνικά έργα έργα, αλλά και έργα για το μπαλέτο της Λουντμίλα Τσέρινα, για το Covent Garden με το έργο «Αντιγόνη», για το Μπαλέτο της Στουτγάρδης και έργα του κινηματογράφου. Το 1957 ο αξεπέραστος Ντμίτρι Σοστακόβιτς του απένειμε το πρώτο βραβείο του Φεστιβάλ της Μόσχας για το έργο του Suite No 1 για πιάνο και ορχήστρα.

Η επιστροφή του στην Ελλάδα το 1960 συνοδεύεται τόσο από εναργή ενασχόληση με τη σύνθεση λαϊκότροπων έργων και τις συναυλίες, όσο και με την πολιτική του ανάδειξη σε πρόσωπο της ευρύτερης Αριστεράς. Η συνθετική του πορεία μέχρι τη δικτατορία σηματοδοτείται από την ενασχόλησή του με φόρμες του λαϊκού τραγουδιού, με απόγειο τη μελοποίηση του Επιταφίου του Γιάννη Ρίτσου, ενώ οι δεκάδες κύκλοι τραγουδιών περιλαμβάνουν σπουδαία τραγούδια που φτάνουν στα χείλη των λαϊκών στρωμάτων. Παράλληλα όμως, επιχείρησε με την Μικρή Συμφωνική Ορχήστρα Αθηνών να μεταδώσει την λόγια μουσική σε ευρύτερα ακροατήρια.

Και μόνο η παράθεση μερικών δίσκων με έργα του Θεοδωράκη της δεκαετίας του 1960 δείχνει τη σπουδαιότητα της συνθετικής του δύναμης: Φαίδρα, Όμορφη Πόλη, Επιφάνεια, Το Τραγούδι του νεκρού Αδελφού, Η Γειτονιά των Αγγέλων, Επιτάφιος, Το Αξιον Εστί, Ζοrba the Greek, Ρωμιοσύνη, Το Τραγούδι του Νεκρού Αδελφού, Μαουτχάουζεν – Εξη Τραγούδια, Μικρές Κυκλάδες / Λιποτάκτες.

Το 1963, η δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ, Γρηγόρη Λαμπράκη, έδωσε το έναυσμα για την ίδρυση της «Νεολαίας Λαμπράκη», της οποίας αναδείχθηκε πρόεδρος.

Παράλληλα εξελέγη βουλευτής με την ΕΔΑ και αναδεικνύεται σε δημόσιο πρόσωπο αναφοράς για την Αριστερά.

Στο Απριλιανό πραξικόπημα των συνταγματαρχών περνά στην παρανομία και δυο μέρες μετά την εγκατάσταση της Χούντας, στις 23 Απριλίου 1967 απεύθυνε έκκληση για Αντίσταση κατά της Δικτατορίας. Λίγες ημέρες μετά, τον Μάιο του 1967, υπήρξε εκ των συνιδρυτών του ΠΑΜ, του οποίου εξελέγη πρόεδρος.

Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς συνελήφθη και φυλακίστηκε στα κρατητήρια της Μπουμπουλίνας. Μεταφέρθηκε στις φυλακές Αβέρωφ, όπου ξεκίνησε απεργία πείνας, έπειτα εκτοπίστηκε στη Ζάτουνα Αρκαδίας και τέλος στο στρατόπεδο Ωρωπού. Η υγεία του κλονίστηκε, με αποτέλεσμα να φουντώσει διεθνές κίνημα των σπουδαιότερων καλλιτεχνικών προσωπικοτήτων της εποχής με αίτημα την απελευθέρωσή του.

Αποφυλακίστηκε υπό τη διεθνή κατακραυγή και έφυγε για το Παρίσι τον Απρίλιο του 1970.

Οι φυλακίσεις και οι εξορίες δεν ελάττωσαν την συνθετική του δεινότητα, ενώ τα έργα και τα τραγούδια που συνέθετε μεταφέρονταν παράνομα στο εξωτερικό, όπου ερμηνεύονται από τις Μαρία Φαραντούρη και τη Μελίνα Μερκούρη.

Στο εξωτερικό αναδείχθηκε σε σημαντική μορφή στον αγώνα για την πτώση της δικτατορίας. Έδωσε συναυλίες σε δεκάδες χώρες, συναντά ηγέτες και προσωπικότητες, ένωσε τη φωνή του με άλλες προσωπικότητες υποστήριξης εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων.

Η πτώση της δικτατορίας βρήκε τον Μίκη Θεοδωράκη στην Αθήνα με την πολιτική του υπόσταση να έχει πια χαρακτήρα πιο αυτόνομο και συμβολικό.

Οι συναυλίες του συγκεντρώνουν σε κάθε ευκαιρία δεκάδες χιλιάδες κόσμου, σκορπώντας ρίγη συγκίνησης για το γεγονός ότι ακούγοντας ελεύθερα πια τα απαγορευμένα από τη Χούντα τραγούδια του.

Tους πρώτους μήνες της μεταπολίτευσης έδωσε τη συγκατάθεσή του στην λύση Καραμανλή για την διακυβέρνηση της χώρας.

Η φράση «Καραμανλής ή Τανκς», αν και δεν ειπώθηκε επακριβώς σε αυτή τη μορφή, ουδέποτε διαψεύστηκε, καθώς όπως είπε αργότερα ο ίδιος, ουσιαστικά συμφωνούσε με τη «λύση Καραμανλή».

Διατήρησε ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας με όλους τους ηγέτες της πολιτικής ζωής του τόπου. Ωστόσο συνοδοιπόρησε με την Αριστερά για σχεδόν 15 χρόνια.

Το 1974 κατήλθε υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο της Ενωμένης Αριστεράς στην Βʹ Πειραιά, το 1978 υπήρξε υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων, υποστηριζόμενος από το ΚΚΕ αποσπώντας ποσοστό 16,32%, το 1981 εξελέγη πρώτος βουλευτής στην Βʹ Πειραιά με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ και επανεξελέγη το 1985 αφού είχε την πρώτη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΚΚΕ.

Συμμετείχε, δε, σε επανειλημμένες εκδηλώσεις αλληλεγγύης σε διωκόμενους αγωνιστές εργατικών και κομμουνιστικών κομμάτων.

Τη δεκαετία του 1980 συνέθεσε κύκλους τραγουδιών, το 1983 του απονεμήθηκε το Βραβείο Λένιν για την Ειρήνη, αλλά η περίοδος αυτή σηματοδοτείται και από την επιστροφή του στη συμφωνική μουσική με κύρια έργα την Τρίτη Συμφωνία, την Εβδόμη Συμφωνία, την πρώτη του Όπερα Κώστας Καρυωτάκης (Οι μεταμορφώσεις του Διονύσου) και το μπαλέτο Ζορμπάς.

Το 1990 ο Μίκης Θεοδωράκης έκανε την μεγάλη πολιτική στροφή και εντάχθηκε στην τρίτη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της ΝΔ του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Διετέλεσε υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου και Επικρατείας για περίπου 2,5 χρόνια.

Στην περίοδο μετά το 1993 ο Θεοδωράκης αφιερώθηκε μουσικά κυρίως στην σύνθεση και τις επανεκτελέσεις έργων του στην όπερα και συμφωνικών έργων του.

Οι δημόσιες παρεμβάσεις κατόπιν του αφορούσαν τα επόμενα χρόνια ζητήματα ευρύτερου διεθνούς ενδιαφέροντος, όπως ζητήματα ελληνοτουρκικής φιλίας, τους βομβαρδισμούς στην Γιουγκοσλαβία, την υπόθεση Οτσαλάν, τους πολέμους στο Αφγανιστάν και το Ιράκ.

Παράλληλα έχαιρε της εκτίμησης των λαϊκών στρωμάτων αλλά και της οργανωμένης Αριστεράς, καθώς διατηρούσε πνευματικές σχέσεις με τα κόμματά της.

Τον Οκτώβριο του 2020 ο Μίκης Θεοδωράκης έστειλε επιστολή στον γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ Δ. Κουτσούμπα, στην οποία τού αναφέρει, ανάμεσα στ’ άλλα:

“Τώρα στο τέλος της ζωής μου, την ώρα των απολογισμών, σβήνουν απ’ το μυαλό μου οι λεπτομέρειες και μένουν τα “Μεγάλα Μεγέθη”. Έτσι βλέπω ότι τα πιο κρίσιμα, τα δυνατά και τα ώριμα χρόνια μου τα πέρασα κάτω από τη σημαία του ΚΚΕ. Για το λόγο αυτό θέλω να αφήσω αυτόν τον κόσμο σαν κομμουνιστής. Θα ήθελα λοιπόν να σε παρακαλέσω, εκείνη την ώρα να επιληφθείς, εσύ προσωπικά, ώστε να γίνει σεβαστή όχι μονάχα η ιδεολογία μου αλλά και οι αγώνες μου για την ενότητα των Ελλήνων»

Αιωνία του η μνήμη!

289 Σχόλια προς “Μίκης Θεοδωράκης (1925-2021)”

  1. Σοβαρά ήταν και μαθητής του Μεσιάν; Να κάτι που δεν ήξερα!

  2. Mindkaiser said

    @1 Ναι, από όσα άκουσα χθες, αυτό μου έκανε εντύπωση κι εμένα Δύτη. Έτσι εξηγούνται φαντάζομαι και τα ατονικά στοιχεία που χρησιμοποιούσε στις συνθέσεις του κατά καιρούς.

  3. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Μέσα στη Χούντα, ένας πολίτης περπατάει στον δρόμο σιγοσφυρίζοντας «Είμαστε δυο είμαστε τρεις». Τον σταματάει αστυνομικός να τον συλλάβει.
    -Φύγε, δε σε παίρνει, λέει ο πολίτης. Στο ίδιο καζάνι βράζουμε.
    -Ποιο ίδιο καζάνι;
    -Θες να πω στους ανωτέρους σου ότι με ακολουθούσες ακούγοντας «Είμαστε δυο είμαστε τρεις»;

  4. dryhammer said

    Καλημέρα!
    Εκεί που λέει για τη δισκογραφία του στα 60ζ έχει δυο φορές Το τραγούδι του Νεκρού Αδελφού.

    Κατά τα άλλα τί να πούμ(ν)ε οι ελάχιστοι;

  5. Πάνος με πεζά said

    Μια ζωή-μυθιστόρημα, που όπως είπε κι ίδιος, χωρίς αυτά τα βιώματα, δε θα υπόήρχε και το έργο του…
    Δε θα ξεχάσω το περιστατικό, από το βιβλίο του, που τον έχουν στη Μακρόνησο, στο χώμα, αναίσθητο από το ξύλο, τον πλησιάζει ο αλφαμίτης στο πρόσωπο, και ρωτάει το διοικητή του :
    – Να χέσω, κύριε;
    Και το έκανε…
    Θα μου πεις, από όλα, αυτό θυμάσαι; Ναι, γιατί καμιά φορά, διακρίνω τέτοια μικρότητα στην αντιμετώπιση του Μίκη (η γνωστή φάμπρικα «άλλο σαν μουσικός, άλλο τα υπόλοιπα»…), που δεν ξέρω ειλικρινά αν έχει διαπιστωσει ο κόσμος ότι κάποιοι άνθρωποι, ελάχιστοι, δεν κρίνονται με τα κοινό μέτρο…

  6. ΚΩΣΤΑΣ said

    Αγαπημένε μας, Μίκη

    Σε ευχαριστούμε για τις μουσικές απολαύσεις που μας πρόσφερες απλόχερα στη ζωή μας.

    Σε τιμούμε γιατί ήσουν πάντα αγωνιστής, σύμφωνα με τις ιδέες σου, και αλτρουιστής στον πάσχοντα συνάνθρωπό σου.

    Σε θαυμάζουμε γιατί σε κρίσιμες στιγμές για τον τόπο μας είχες τη δύναμη και το θάρρος να κάνεις τις υπερβάσεις σου και να υπηρετήσεις την εθνική ενότητα.

    Το έργο σου και η ανάμνησή σου θα ζουν αιώνια στις καρδιές των ανθρώπων, εντός και εκτός Ελλάδος.

    Καλό σου ταξίδι, ΑΘΑΝΑΤΟΣ

  7. Καλημέρα

    Τριάντ, στην Ελλάδα των παραδόξων ¨και της ταμπέλας, ο «αριστερός» Μίκης είχε δεξιούς θυμαστές και ο «δεξιός» Μάνος, αριστερούς. Ισως γιατί το καλός στο είδος του ήταν το μόνο που συμφωνούσαν δεξιοί κι αριστεροί

  8. Παναγιώτης Κ. said

    Μια κτγμ επιτυχημένη διατύπωση από τον Στ.Παχίδη: Μίκης… με το μικρό όνομα, όχι της οικειότητας, αλλά του δεσμού αίματος.

  9. LandS said

    5 «Ναι, γιατί καμιά φορά, διακρίνω τέτοια μικρότητα στην αντιμετώπιση του Μίκη (η γνωστή φάμπρικα «άλλο σαν μουσικός, άλλο τα υπόλοιπα»…), που δεν ξέρω ειλικρινά αν έχει διαπιστώσει ο κόσμος ότι κάποιοι άνθρωποι, ελάχιστοι, δεν κρίνονται με τα κοινό μέτρο…»

    Πολλοί νοιώθουμε ακριβώς έτσι και μόνο έτσι.

  10. Κουνελόγατος said

    Κάποια στιγμή μετά τα Δεκεμβριανά νομίζω (ίσως Μάρτη του *45), είχε γραφτεί σε κάποια εφημερίδα πως δολοφονήθηκε στο κέντρο της Αθήνας από παρακρατικούς.
    Επιπλέον, υπάρχουν πολλά περιστατικά που περιγράφει στους «Δρόμους του Αρχάγγελου», τα οποία έχουν το γούστο τους.
    Όπως είπες, δεν ξεχνάμε τα φάλτσα, αλλά η προσωπικότητα και το έργο του είναι τεράστια, οπότε αυτά θα μείνουν.

  11. voulagx said

    Οι μοιραίοι Γενεύη 1973/Theodorakis Geneve 1973

  12. Κουνελόγατος said

    «όταν πολλοί θέλησαν να τον εκμεταλλευτούν πολιτικά».
    Συνεχίζεται και τώρα που πέθανε..

  13. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και την τιμή στον μεγάλο Μίκη.

    12 Αναμενόμενο δεν ήταν;

    3 Υπάρχει και ανάποδα: ο ασφαλίτης τραγουδάει και μετά συλλαμβάνει τον πολίτη επειδή άκουγε Θεοδωράκη!

  14. Μια απορία επειδή στο χθεσινό νήμα αναφέρθηκε η οικονομική ένδεια του Μίκη : δεν είχε συμπληρώσει τα απαιτούμενα χρόνια για βουλευτική σύνταξη ;

  15. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ὅποιος νομίζει ἥ νόμισε ὅτι ὁ ψυχισμός τοῦ Μίκη χωροῦσε σέ φόρμες ζαχαροπλαστείου γειτονιᾶς (ἀριστερός, δεξιός, ἐθνικιστής κλπ) εἶναι βαθύτατα νυχτωμένος. Τά συμπαντικά αὐτά φαινόμενα εἶναι μοναδικά, ἀταξινόμητα και ἀσυμμάζευτα, καί ἀναφέρονται ἀπ’εὐθείας στόν Δημιουργό.
    Γιά τήν ζωή μου (ὅπως καί γιά τήν ζωή ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων σέ ὅλον τόν πλανήτη) ὑπῆρξε ἀκρογωνιαία θεότητα. Λόγω τῆς Μουσικῆς του καί μόνο. (Οἱ ὐπόλοιπες πλευρές τοῦ βίου του ἀνέκαθεν μοῦ φαίνονταν μικρόκοκκοι πεσμένης γύρης σέ ἕνα ὅλάνθιστο παραδείσιο λιβάδι.)
    Θά εἶσαι στήν ψυχή μας μέχρι τό τέλος τοῦ βίου μας..

  16. Νέο Kid said

    Ο Μίκης επειδή έζησε το μίσος και το αίμα θέλησε να γεφυρώσει τις πληγές του παρελθόντος.
    Δεν δικαιούμαστε να τον ψέγουμε επειδή κι αυτός , όπως κι άλλοι αρκετοί, την πάτησε νομίζοντας ότι οι μητσοτακαίοι θα μπορούσαν να γίνουν άνθρωποι από βρυκολάκοι…

  17. sarant said

    14 Aσφαλώς τα είχε συμπληρώσει.

  18. LandS said

    7
    Για τον Μάνο.
    Κάποτε ρωτήθηκε γιατί πηγαίνει και παίζει στα «φεστιβάλ της ΑΥΓΗΣ και του ΘΟΥΡΙΟΥ» στη Νέα Σμύρνη. Απάντησε απλά: «Με ακούνε».
    Βλέπεις ήταν και άλλα που μαζί με τη μουσική του τον έκαναν αρεστό στους αριστερούς.

    Για τον Μίκη
    Ήταν και άλλα πολλά που μαζί με τη μουσική του τον έκαναν αρεστό στους αριστερούς. Μόνο αρεστό; Αλλά τα ίδια και δυσάρεστο στου δεξιούς. Μόνο δυσάρεστο;

  19. ΓΤ said

    «[…] θα ολοκληρώσω το άρθρο αντιγράφοντας αποσπάσματα από τη χτεσινή νεκρολογία της Αυγής, ώστε να είναι άρτιο το μνημόσυνο […]».

    Και εδώ διαβάζουμε: «Και μόνο η παράθεση μερικών δίσκων με έργα του Θεοδωράκη της δεκαετίας του 1960 ΔΕΙΧΝΕΙ τη σπουδαιότητα της συνθετικής του δύναμης […]».

    Μόνο που η «Αυγή» γράφει: «Και μόνο η παράθεση μερικών δίσκων με έργα του Θεοδωράκη της δεκαετίας του 1960 ΔΗΛΟΙ τη σπουδαιότητα της συνθετικής του δύναμης […]».

    Συμπόρευση της «Αυγής» λοιπόν με το «δηλοί» δεν την περιμέναμε…
    Ίσως και άλλοι δεν την περίμεναν…

  20. Επίκαιρο, και συγκινητικό

  21. atheofobos said

    Μόλις η χούντα μας έκατσε στον σβέρκο έκρυψαν τον Θεοδωράκη στα σπίτια τους αρχικά η Ρηνιώ Παπανικόλα, ο Δάνος και ο Γιάννης Λελούδας. Στο σπίτι αυτό τον Μάη 1967 ο Θεοδωράκης κτυπώντας ένα χάρακα στο τραπέζι ηχογράφησε με χαμηλή φωνή ένα τραγούδι για το ΠΑΜ.
    Σε κάποια παλιά ταινία μπομπινοφώνου το έχω γράψει από ένα δισκάκι που ήρθε επί χούντας με ετικέτα και εξώφυλλο, αν θυμάμαι καλά άσχετου αλγερινού(;) τραγουδιστή.
    https://www.mikistheodorakis.gr/el/music/ergography/duringdictatorship/?nid=4606
    Δυστυχώς δεν θυμάμαι πια που είναι γραμμένο, αλλά αν το έχει κανείς αξίζει να το ακούσουμε ξανά σήμερα.

  22. BLOG_OTI_NANAI said

    «σβήνουν απ’ το μυαλό μου οι λεπτομέρειες και μένουν τα “Μεγάλα Μεγέθη” … Για το λόγο αυτό θέλω να αφήσω αυτόν τον κόσμο σαν κομμουνιστής»

    Ωραίο αυτό διότι λαμβάνοντας υπόψη την ιδεολογική (όχι κομματική) του πορεία όπως ο ίδιος την έχει διατυπώσει, ο κομμουνιστής και αυτονόητα ο αριστερός οφείλει κατά τον Θεοδωράκη να σκέφτεται εθνικά (και όχι εθνικιστικά) και αυτό σημαίνει πατριωτικά, να σέβεται τα σύμβολα της πατρίδας του όπως έκανε η αριστερά μέχρι την μεταπολίτευση, να σέβεται τις πολιτισμικές παραδόσεις του λαού όπως είναι οι θρησκευτικές ακόμα κι αν δεν πιστεύει, όπως άλλωστε κάνει μέχρι και η τελευταία φυλή της Αφρικής ή του Αμαζονίου, σεβόμενοι τις παραδόσεις των προγόνων τους.

    Προσωπικά συμφωνώ και εκτός συγκεκριμένων παθογενών καταστάσεων (όπως η υπόσχεση απόσπασης εδαφών της Μακεδονίας για να χαριστούν στους σλαβόφωνους αντάρτες) με τις οποίες βαρύνονται φυσικά όλες οι πλευρές (όπως η δεξιά δικτατορία και η πανωλεθρία της Κύπρου), οι ιδέες ιστορικών στελεχών της αριστεράς δεν έχουν σχέση με τον σημερινό μηδενισμό μιας ατομοκρατίας χωρίς όριο.

    Αυτή την αριστερά μπορώ να την υποστηρίξω, όταν σέβεται λαϊκά αγαθά, όπως είναι οι παραδόσεις, τα σύμβολα, το έδαφος, το καλό ιστορικό παράδειγμα, τα λαϊκά δικαιώματα, την εργασία, το εισόδημα.

    Ακόμα και στην περίπτωση της Βόρειας Μακεδονίας, ενώ κατανοώ ότι είναι απαράδεκτο γειτοτικό κράτος να καπηλεύεται ιστορικά ονόματα λαμβάνοντας αφορμή από μαι νόθα κατάσταση όπως ήταν η τουρκοκρατία, όμως μπορώ να κατανοήσω το αδιέξοδο 30 χρόνων πιέσεων και υποσχέσεων χωρίς αντίκρισμα, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει την ανάγκη φιλότιμο και ξαφνικά με την απόφαση αυτή ανακουφίζει και την Δεξιά που ήξερε ότι δεν μπορούσε να πετύχει τίποτα άλλο επ’ αυτού.
    Άλλωστε, όποιος θέλει να υπηρετεί το εθνικό και όχι το εθνικιστικό, οφείλει να βρει ειρηνικές ισορροπίες με λαϊκές αποφάσεις γειτονικού κράτους που θεωρεί ότι έχει εθνικό όνομα, ακόμα κι αν αυτό είναι αποτέλεσμα όχι από τα κάτω, αλλά από τα πάνω, εφόσον όλα τα ιστορικά στοιχεία αποδεικνύουν ότι επρόκειτο για βουλγαρικής και όχι «μακεδονικής» συνείδησης.

  23. nikiplos said

    Καλημέρα κι από εδώ… Πολλοί στο διαδίκτυο βλέπουν ως σουρεάλ, την τίμηση του Μίκη από μέλη της κυβέρνησης που πρόσκεινταν στο ΛΑΟΣ. Εντούτοις εγώ ως σουρεάλ βλέπω την επιστολή του Μίκη στον Κουτσούμπα! Δηλαδή έμμεσα ο Μίκης ζητάει αναγνώριση για την ταυτότητά του ως κομμουνιστή από έναν Κουτσούμπα! Τα ύστερα του κόσμου! Ο Μίκης είναι γνωστός στα πέρατα του κόσμου ως marxian rebel και δεν έχει καμία ανάγκη από κανέναν γραφειοκράτη του Περισσού για αναγνώριση. Αντίθετα εκείνοι έχουν…
    (Ου γαρ έρχεται μόνον, θα μου πεις, αλλά εικάζω ότι μπορεί να είναι και βρωμοδουλειά της κας Μαργαρίτας… )

  24. voulagx said

    Της Δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ | Alexandrov – Χορωδία Κόκκινου Στρατού

  25. ΖΕΙ.

  26. jesus said

    πολλά έχω δει να γράφονται για τον μίκη από χτες, αλλά αυτή την εμμονή με το μπουζούκι στον ενισχυτή δεν έχω ακούσει κανέναν ποτέ να την κατακρίνει.

    ειλικρινά, δεν την χωράει το μυαλό μου αυτήν την επιλογή, κ είναι ο λόγος για τον οποίο δεν μπορώ να ακούω συχνά αυτά τα τραγούδια παρ’ όλο που είναι μεγαλύτερα κι απ’ την ζωή την ίδια

    (το ίδιο κ για το μιλιτέρ ταμπούρλο στα παλιά του μητροπάνου, αλλά ας μην επεκταθώ)

  27. Κουνελόγατος said

    13. (12): Δεν εννοώ την πολιτική εκμετάλλευση…

  28. Παναγιώτης Κ. said

    Χθες, με την είδηση του θανάτου του Μίκη πήρα ένα μήνυμα από φίλο που έγραφε: Λυπάμαι γιατί έφυγε η ψυχή της ελευθερίας, της πατρίδας και της εθνικής αξιοπρέπειας.
    Και τα τρία ακριβή. Θέλω να μείνω στο δεύτερο δηλαδή στον πατριωτισμό του Μίκη και πως εγώ τον προσέλαβα.
    Πρωτίστως ο πατριωτισμός είναι συναίσθημα. Και ο Μίκης έτσι ξεκινούσε αλλά τον έβλεπε ως στρατηγική για να πάει μπροστά ο τόπος. Η κουλτούρα του πατριωτισμού αναπτύσσεται πρωτίστως στο σχολείο. Αν βρεθούν άξιοι πολιτικοί μπορούν να αξιοποιήσουν αυτό το συναίσθημα για να υπάρξει συναντίληψη σε ουσιώδη ζητήματα. Το έβλεπε ως δύναμη συνοχής για την κοινωνία.
    Αυτή η πλευρά του Μίκη συντέλεσε ώστε να είναι αποδεκτός από όλο το πολιτικό φάσμα.

  29. Νέο Kid said

    24. Σ αυτά τα χορωδιακά *πάντως, δεν παίζονται οι φούστηδες οι Ρώσοι !
    (* και στα μπαλαρινικά καλούτσικοι είναι, απότι έχω ακούσει …)

  30. Georgios Bartzoudis said

    Μας θωρούσες από ψηλά, μας ύψωνες στα ουράνια τα πλατειά, Μίκη της καρδιάς, λυράρη της λευτεριάς! Απ’ τη Μακεδονία ως τα Χανιά, απ’ την Ανατολή ως τη Φραγκιά κι ως τη Δύση την πιο μακριά, κι από το Νότο ως το Βορά, θύμηση αιώνια και γλυκειά σ’ έχει θρονιάσει του Κόσμου Βασιλιά!

  31. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Νικοκύρη
    >>Tους πρώτους μήνες της αντιπολίτευσης
    μήπως μεταπολίτευσης;

  32. sarant said

    19 Το…. διόρθωσα εγώ

    31 Αυτό μου ξέφυγε όπως το κοπιπάστωνα και δεν το άλλαξα. Το διορθώνω τώρα.

  33. Παναγιώτης Κ. said

    Και για να μην υπάρξει παρερμηνεία ως προς το τι σημαίνει πατριωτισμός, αντιγράφω από την Βίκη:
    «Ο πατριωτισμός είναι το αίσθημα αγάπης και αφοσίωσης του ατόμου σε μια πατρίδα, και η συμπόρευση με άλλους πολίτες που έχουν το ίδιο συναίσθημα. Η αγάπη για την πατρίδα αναπτύσσεται χωρίς καμία διάθεση υποτίμησης ή περιφρόνησης άλλου έθνους. Η εθνική περηφάνεια είναι ένας συνδυασμός πολλών διαφορετικών χαρακτηριστικών που σχετίζονται με την πατρίδα, συμπεριλαμβανομένων εθνοτικών, πολιτιστικών, πολιτικών ή ιστορικών πτυχών».

  34. nikiplos said

    5@ Καλά έκανες και το έγραψες Πάνο με Πεζά! Για να έχουμε την αίσθηση του μέτρου σε οτιδήποτε. Δεν μπορεί ο καθένας να βάζει τον εαυτό του δίπλα σε ανθρώπους που κάποτε έδωσαν εκόντες άκοντες το αίμα τους, φυλακίστηκαν για 10 χρόνια και βάλε, οι συγγενείς τους έπεσαν στα πόδια γλειωδών υπανθρώπων για λίγη ελεημοσύνη, και οι ίδιοι έχασαν τα νιάτα τους και τις όποιες ευκαιρίες είχαν για στην μικρή τούτη ζωή.

  35. spiridione said

    Το Mikis Radio, το διαδικτυακό ραδιόφωνο για τον Μίκη. Εδώ ένας κατάλογος των κύκλων τραγουδιών του Μίκη.
    https://mikisradio.com/%CE%BA%CF%8D%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%85%CE%B4%CE%B9%CF%8E%CE%BD/

  36. Άκουγα την «Όμορφη πόλη» σε στίχους του αδερφού του Μίκη, Γιάννη Θεοδωράκη, ερμηνεύοντας το «θα γίνεις δικιά μου» όχι σαν λόγο προς μια γυναίκα αλλά προς την πόλη, μέσα στον αγώνα και την αγωνία του μετανάστη να ξεφύγει από τη μοίρα του. Ίσως και προς την Πόλη.

  37. LandS said

    26
    Για το ταμπούρλο του Μητροπάνου δεν ξέρω.

    Για το ηλεκτρικό μπουζούκι, αυτό ήταν του Μανώλη Χιώτη.

    Ας πούνε και άλλοι αρμοδιότεροι.

  38. Νίκος Κ. said

    Αν και έχει απόλυτο δίκιο ο νικοκύρης, ότι το ΚΚΕ το 1978 καλοδέχτηκε τον Μίκη, θεωρώ τη γελοιογραφία σχεδόν προφητική. Και δείχνει (κατά τη σκοπιά του Ιωάννου) τις δυσκολίες που αναλάμβανε (εν γνώσει του) ο αείμνηστος Χαρίλαος.

  39. Πέπε said

    32 α

    Γιατί το …διόρθωσες; Διπλά αθέμιτο. Πρώτον, αλλοιώνεται το παράθεμα. Δεύτερον, μια λέξη που χρησιμοποιείται (όπως π.χ. μόλις χρησιμοποιήθηκε στο άρθρο της Αυγής) έχει κάθε δικαίωμα να εξακολουθεί να χρησιμοποιείται, αποκάθαρση της γλώσσας θα κάνουμε;

    (Άλλο αν η χρήση του «δηλοί» στο συγκεκριμένο συμφραζόμενο μου φαίνεται κάπως περίεργη…)

  40. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    26# Κοίτα μήπως είναι δική σου εμμονή. Παλιά σε είχα σβερκώσει στο ΥΤ να λες τα ίδια για το Μέρα Μαγιού. Τουλάχιστον είσαι συνεπής 🙂
    Η αλήθεια είναι πως όντως αυτά τα τεράστια τραγούδια καθαγιάζονται στο στόμα μιας παρέας μ’ ένα μπουζούκι και μια κιθάρα, σε μια ταβέρνα, μια αυλή, ένα δωμάτιο.

  41. Πάνος με πεζά said

    Το σπίτι στο οποίο έζησε τη δεκαετία του 60 στη Νέα Σμύρνη, γράφοντας μέσα σ’ αυτό κάποια από τα σημαντικότερα έργα του… Διατηρείται ως σήμερα, σε πείσμα ανάμεσα στις πολυκατοικίες. Πλαστήρα 39
    https://www.google.com/maps/@37.9514095,23.711643,3a,86y,134.96h,98.02t/data=!3m6!1e1!3m4!1shHKf41f2XgAxID2OFGgd7w!2e0!7i13312!8i6656

  42. Κουνελόγατος said

    22. «Αυτή την αριστερά μπορώ να την υποστηρίξω, όταν σέβεται λαϊκά αγαθά, όπως είναι οι παραδόσεις, τα σύμβολα, το έδαφος, το καλό ιστορικό παράδειγμα, τα λαϊκά δικαιώματα, την εργασία, το εισόδημα».
    Τι σημαίνει σέβεται; Και ποιοι είναι αυτοί που δε σέβονται σήμερα; Και γιατί οι όποιοι αυτοί να μη μπορούν κάποιοι να έχουν άλλη άποψη για τις παραδόσεις, τα σύμβολα ή τη θρησκεία και να την υποστηρίζουν σθεναρά; Όσον αφορά το έδαφος, αυτό με ξενίζει πολύ, κάτι δεν καταλαβαίνω.

  43. Κουνελόγατος said

    23. Κι εγώ το έπαθα αυτό όταν το διάβασα, αλλά είπα, άστο να πάει μέρα που ‘ναι…

  44. Παναγιώτης Κ. said

    Γιάννενα 1966. Ο Μίκης δίνει συναυλία στο σινέ Παλλάδιο (999 θέσεων). Από μέρες πριν άκουγα τον τραντάχρονο τότε αδερφό της μάνας μου να…ψήνεται για το καλλιτεχνικό αυτό γεγονός και να σιγοτραγουδάει το «ένα δειλινό» από το «τραγούδι του νεκρού αδερφού» και εγώ να σκέφτομαι τι χάνω που δεν θα είμαι εκεί.
    Η συναυλία δόθηκε και είχε μεγάλη επιτυχία. Εγώ όμως δεν είχα την χαρά να την παρακολουθήσω. Ίσως γιατί ήμουν…μικρός.
    Την άλλη μέρα στο σχολείο ο διευθυντής, μιλώντας γενικά, αποδοκίμασε τη συμμετοχή σε αυτό το γεγονός.
    Πληροφορηθήκαμε ότι εννοούσε δύο μαθήτριες της 6ης τάξης που είχαν προσφέρει ανθοδέσμες στον Μίκη.
    Έμεινα τότε με την απορία: Μα καλά δεν έχουμε ελευθερία στον τόπο μας;

  45. LandS said

    22
    Ακόμα και στην περίπτωση της Βόρειας Μακεδονίας, ενώ κατανοώ ότι είναι απαράδεκτο γειτοτικό κράτος να καπηλεύεται ιστορικά ονόματα λαμβάνοντας αφορμή από μαι νόθα κατάσταση όπως ήταν η τουρκοκρατία,

    Νόθα κατάσταση η τουρκοκρατία; Νόθα; Ως προς τί νόθα;

  46. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    44# Δε βαριέσαι…Σήμερα πόσοι να θυμούνται το όνομα του διευθυντή και το ίχνος του σ΄αυτόν τον κόσμο?

  47. theopeppas said

    Στις 2 Σεπτεμβρίου έφυγε και ο Μάνος Κατράκης. …Θα πάρει το βιβλίο υπό μάλης ο Μανος, θα αρχίσει «..τις ημέρες εκείνες…» θα ανοιξει ο Μικης τις φτερούγες του και θα αρχίσει ο Γρηγόρης…τυχεροί εμείς που το ζήσαμε επί γης …καιρός να τα ακούσουν και στον ουρανό…»

  48. ΚΩΣΤΑΣ said

    Άλλο ανέκδοτο για τον Μίκη τον καιρό της δικτατορίας. Ο αρχιδικτάτορας δίνει συνέντευξη κι ένας κοντός δημοσιογράφος τον ρωτάει:
    – Τον Μίκη Θ. πού τον έχετε; τί τον κάνατε;
    – Θύμισέ μου στο τέλος να σου απαντήσω, λέει ο δικτάτωρ.

    Όταν τέλειωσε η συνέντευξη, ένας άλλος ψηλός δημοσιογράφος, ρώτησε:
    – Τον κοντό, που ρώτησε για τον Μίκη Θ. πού τον έχετε; τί τον κάνατε;

  49. rizes said

    Ο ΣΥΝΘΕΤΗΣ

    Ο ΣΥΝΘΕΤΗΣ

  50. Χαρούλα said

    Τρίτος στο Επικρατείας. Θυμάται κάποιος αυτούς που προηγήθηκαν ως επιλογή;

  51. LandS said

    Άρθρο στη σημερινή ΑΥΓΗ

    Αρχίζει:
    «Θέλανε νά ‘χουν όλοι το σπιτάκι τους
    καθημερινά το μεροκαματάκι τους
    νά ‘χουν ακόμα κι άμα θα κακογεράσουν
    μια συνταξούλα για να μην πεινάσουν.
    Νιώθεις, πατριώτη, τι εχθρός
    ήταν τούτος ο παλιολαός
    («Ο εχθρός λαός», 1974 Μίκη Θεοδωράκη. Ιάκωβου Καμπανέλλη)

    Και τελειώνει:
    Η μεγαλοφυΐα του Μίκη έντυσε με θεσπέσιες μουσικές όχι μόνον τη «μεγάλη ποίηση», αλλά και τα απλά, τα διαχρονικά της καθημερινότητας.
    Δουλειά… Μεροκάματο… Ένα σπιτάκι… Σύνταξη!!

    Αναρωτιέμαι τώρα αν τον νοιώθουν δικό τους για μια διετή θητεία Υπουργού Άνευ Χαρτοφυλακίου και μια παρουσία σε ένα συλλαλητήριο του ’18 όσοι εφαρμόζουν ή στηρίζουν ή είναι οπαδοί αυτών που εφαρμόζουν πολιτικές με τις οποίες
    Η ανεργία στους νέους φτάνει το 37,5% (η μεγαλύτερη στην Ευρώπη)
    Ο κατώτατος μισθός έχει καθηλωθεί κάτω από τα 800€
    Τα σπίτια πλειστηριάζονται (ας είναι καλά οι δικηγόροι που συνεχίζουν την αποχή)
    Και οι Συντάξεις (οι επικουρικές προς το παρόν) μπαίνουν στον τζόγο.

    Ελάτε τώρα,! «Όλου του Κόσμου το Ψωμί, το Φως και το Τραγούδι» λέμε.

  52. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>να εμπνεύσει σεβασμό παρόλο το ανοικονόμητο σουλούπι του, το μάλλον κωμικό όνομά του
    και έρωτες, όχι «παρόλο» μα και τούτου ένεκα. Ήταν και όλη τη ζωή με τη Μυρτώ και δεν είναι πρεπό να μαρτυρήσουμε τίποτα επ΄αυτού. Ό,τι ξέρουμε, ξέρουμε.
    Καθολικά μύθος.

  53. Alexis said

    Πολύ μεγάλος ο Μίκης για να χωρέσει σ’ ένα άρθρο, σ’ ένα αφιέρωμα, πόσο μάλλον σ’ ένα σχόλιο.
    Τεράστιο κεφάλαιο για τον πολιτισμό μας και προσωπικότητα παγκόσμιας ακτινοβολίας.
    Η δική μου η γενιά ήταν η γενιά που τον πρωτογνώρισε στα παιδικά και πρώτα εφηβικά της χρόνια, εκεί λίγο μετά την μεταπολίτευση.
    Τότε που οι γονείς μας, απαλλαγμένοι πλέον από τον βραχνά της απαγόρευσης, έπαιρναν τις κασέτες του (δίσκους και πικάπ δεν είχαμε τότε) και τις ακούγαμε μαζί στο σπίτι και στο αυτοκίνητο.
    Τότε γνωρίσαμε όλον αυτό τον πλούτο της μουσικής του όλες αυτές τις εξαίσιες μελωδίες και τους αξεπέραστους στίχους.
    Ο Μίκης έγινε ο δικός μας άνθρωπος που τα τραγούδια του μας συντρόφευαν σε εκδρομές, γιορτές, εκδηλώσεις, πολιτικές συγκεντρώσεις αργότερα.
    Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που γνώρισα, τραγούδησα και αγάπησα τα τραγούδια του.

    Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει

  54. dryhammer said

    49. Αυτό το μπλογκ «διαφημίζεται» κάθε μέρα από δω, υπό μορφή σχολίου;

  55. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    49# Βολικό το σαραντακέικο για να σπαμάρεις προστυχιές, έτσι? Το πρωτόγαλα του Μεταξά και το συλλαλητήριο σού έμειναν από την πορεία και το έργο του Μίκη?

  56. Αθήναιος said

    «Η Χρυσή Αυγή αγαπά την πατρίδα αλλά με τρόπο εριστικό»
    Μίκης Θεοδωράκης (29/7/1925 – 4/2/2018)

  57. Παναγιώτης Κ. said

    @42. Πως εγώ καταλαβαίνω το έδαφος.
    Να έχεις εδαφική επικράτεια για να υπάρχει κράτος. Με άλλα λόγια να μην υπάρξει εδαφικός ακρωτηριασμός.
    Η Κύπρος για παράδειγμα, έχει υποστεί εδαφικό ακρωτηριασμό.

  58. sarant said

    38 Α μπράβο!

    41 Ωραίο εύρημα -τότε μπορεί να μη λεγόταν Πλαστήρα ο δρόμος, βέβαια

    44 Το 1966 ήταν ή το 1965; Κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο απόκομμα εφημερίδας με είδηση για αποβολή «δυο μαθητών» από όλα τα γυμνάσια του ν. Ιωαννίνων, επειδή έδωσαν ανθοδέσμη, επί πρωθυπουργίας Γεωργ. Παπανδρέου όμως.

    49 Δεν χρειαζόταν

  59. Παναγιώτης Κ. said

    Χθες νόμισα ότι θα γράψω σήμερα όλα όσα είχα στο μυαλό μου.
    Σήμερα όμως είναι αλλιώς. 🙂
    Καλά λένε ότι στη βράση κολλάει το σίδερο!

  60. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Μποστ+Θεοδωράκης: Δύο μεγάλοι αγαπημένοι!
    Ο πρώτος έφυγε το 1995. Ο δεύτερος -για μένα- ’’έφευγε’’ σταδιακά, από το 1990 μέχρι το 2018… Και το λέω αυτό παρόλο που:
    – λάτρεψα τα τραγούδια του και την μέσα απ’ αυτά έκφραση και της πολιτικής του. (Η αντιστοιχία και σύνδεση αυτή, νομίζω, σταμάτησε στα 1990…).
    – άλλαξε κυριολεκτικά τη ζωή μου, μια φορά από τυχαίο περιστατικό και μια φορά ύστερα από σκέψη και συνειδητή επιλογή.
    – τον θεωρώ ως τον μέγιστο Έλληνα μουσικοσυνθέτη του 20ου αι. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάποιον άλλο που να έκανε πραγματικά ΤΟΜΗ στο ελληνικό τραγούδι (για τα συμφωνικά/κλασικά του, δεν ξέρω…).

    – Εδώ η «Σερενάτα» (που δεν ακούγεται συχνά), σε στίχους Μποστ. https://youtu.be/kwHRXZDcuiU
    – Και ένα παλιό του ιστολογίου, με τον Θεοδωράκη σκιτσαρισμένο μοναδικά από τον Μποστ: https://sarantakos.wordpress.com/2013/12/18/mpost50-3/

  61. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η σημαία στο κτίριο του Πολυτεχνείου (στην Πατησίων όχι στου Ζωγράφου) δεν πενθεί,
    δεν κυματίζει μεσίστια!
    Το είπα σ΄έναν νεαρό θυρωρό -συγκατανευτικός μου φάνηκε- αλλά δε βλέπω μετά από ώρες, αλλαγή. Τώρα ένας φίλος λέει ότι αυτά τα παιδιά είναι σεκιουριτάδες και μάλιστα φρέσκοι. (Όντωςτο παιδί αυτό μου είπε ότι έχει λίγες μέρες στο πόστο)

  62. Παναγιώτης Κ. said

    @58. Μετά από τόσα χρόνια!
    Δεν θέλησα να το γράψω στο #44 αλλά υπάρχει και ο εξής συνειρμός που με έκανε να πω για το ΄66. Τότε λοιπόν, υπήρχε κάποια από τις «κατεψυγμένες» κυβερνήσεις προερχόμενη από δυνάμεις της Ένωσης Κέντρου. Και η σκέψη τότε ήταν (εφηβική σκέψη): Μα αυτοί δεν προέρχονται από τη Δεξιά! Πως είναι δυνατόν να παραβιάζουν τις ατομικές ελευθερίες;
    Το απόκομμα λοιπόν δίνει πιο έγκυρη πληροφορία από αυτή της δικής μου μνήμης.
    Ο διευθυντής φαίνεται είχε πάρει εντολή από τη διεύθυνση της Δευτεροβάθμιας ή Μέσης Εκπαίδευσης που λεγόταν τότε, να αποδοκιμάσει την ενέργεια της προσφοράς ανθοδεσμών.
    Είναι αλήθεια πως δεν διαπιστώσαμε αποβολή κάποιων μαθητριών.
    Μάλλον το ζήτημα θέλει περισσότερο ψάξιμο.

  63. Διονύσης said

    Για όσους θέλουν μια γεύση από τον κλασικό Μίκη, η Σουΐτα αρ.1 για πιάνο και ορχήστρα (1954-55), είναι καλή επιλογή.

    Πρόκειται για ένα σύντομο έργο, όπου ο Ρυθμός είναι κυρίαρχο στοιχείο. Η ενορχήστρωση περιλαμβάνει πολλά κρουστά όργανα. Το πιάνο χρησιμοποιείται και αυτό ως κρουστό. Μπροστά στον ακροατή ξεδιπλώνεται ένα Διονυσιακό ακρόαμα υψηλής ενέργειας με στιγμές που κυριαρχεί ο βιομηχανικής τάξης »θόρυβος». Οι ηχητικοί παραλληλισμοί με την »Ιεροτελεστία της Άνοιξης» είναι αναπόφευκτοι. Εξάλλου ο ίδιος ο Μίκης θεωρούσε τον Stravinsky και τον Shostakovich τους συνθέτες οι οποίοι τον έχουν επηρεάσει περισσότερο.

    Σύμφωνα με τον ίδιο τον Μίκη «Στην Πρώτη Σουίτα βασίζομαι αποκλειστικά και μόνο στο ελληνικό δημοτικό μοτίβο και στους ελληνικούς μουσικούς τρόπους και κλίμακες. Λέγοντας μοτίβο εννοώ πιο πολύ τη »συνείδηση», τους δυνατούς αρμούς των μελωδιών μας. Η εναρμόνισή και η αντιπαράθεσή τους βγαίνουν απολύτως μέσα από το περιεχόμενο αυτού του μουσικού υλικού με μια προσπάθεια για δημιουργία μιας ιδιαίτερης νεοελληνικής μουσικής αρμονίας και αντιστικτικής γλώσσας. Όμως στη βάση του έργου υπάρχει ο ρυθμός, ο αδιάκοπος, ο ατελείωτος, ο ακατάλυτος ρυθμός της Ελλάδας και ιδιαίτερα της Κρήτης. Στην ενορχήστρωση, που έβαλα όλη μου την φροντίδα και την ψυχή, μεταχειρίστηκα επιμελώς όλα τα τσακίσματα και τα ποικίλματα που χαρακτηρίζουν το παίξιμο των λαϊκών μας οργάνων (κλαρίνο, λύρα, βιολί)».

    Στην συγκεκριμένη ηχογράφηση διευθύνει ο ίδιος ο συνθέτης και στο πιάνο είναι ο σπουδαίος Κυπριανός Κάτσαρης.

  64. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    50 >>Τρίτος στο Επικρατείας. Θυμάται κάποιος αυτούς που προηγήθηκαν ως επιλογή;
    Αθανάσιος Τσαλδάρης , Θανασάκης Κανελλόπουλος, Μιχαήλ (Μίκης) Θεοδωράκης

  65. ΚΩΣΤΑΣ said

    Με πολλή περίσκεψη καταθέτω αυτό το σχόλιο. Το κάνω γιατί συνήθως βρίσκω το μπελά μου, αλλά αναλαμβάνω το ρίσκο, θέλοντας να τιμήσω την μνήμη του πολυαγαπημένου μας Μίκη.

    Το βρίσκω μικρόψυχο, την ώρα ακόμη που παραμένει άταφος, να γίνονται δυσμενή σχόλια για κάποιες επιλογές του Μίκη, που απ’ τη δική του σκοπιά είχαν μόνο και μόνο πατριωτικά κίνητρα. Μην τον χαραμίζετε και μην τον χαρίζετε στον αντίπαλο ιδεολογικά χώρο. Αριστερός ήταν πάντα ο Μίκης.

    Μου φαίνεται πιο μεγαλόψυχος ο αστικός δημοκρατικός χώρος. Είχε και έχει το θάρρος να τιμά προσωπικότητες του άλλου χώρου, πέρα από τα καθαρά πολιτικά κριτήρια. Εκτός από τον Μίκη, θα ακούτε καλά λόγια για τον Ηλιού, τον Κύρκο, τον Γλέζο, ακόμη και για τον Φλωράκη, ναι, τον Καπετάν – Γιώτη…

    Γιατί τόση μικροψυχία από μερικούς, για ηγέτες σύμβολά σας, αριστερούς;

  66. BLOG_OTI_NANAI said

    45: Διότι η Τουρκοκρατία ήταν μια ανώμαλη κατάσταση και δημιούργησε με μή φυσιολογικό τρόπο πληθυσμιακά κενά και μίξεις αλλοπρόσαλλες μέσω εθνοκαθάρσεων, υποχρεωτικών επικοισμών, παιδομαζωμάτων και διώξεων και τεράστια προβλήματα ενότητας μέσω των εξισλαμισμών.

  67. BLOG_OTI_NANAI said

    42: Τα τάγματα εφόδου με τις μολότοφ που πριν και μετά τις φασιστικές εφόδους τους καίνε την ελληνική σημαία, είναι αυτοί μαζί με τα υβρεολόγια κατά του τόπου και τις φιλοτουρκικές τους προκλήσεις όπως το «Αιγαίο ανήκει στα ψάρια», ενώ οι ίδιοι ανεγκέφαλοι, όταν μιλάνε για καταλήψεις, τις βαφτίζουν δικές ΤΟΥΣ και δεν επιτρέπουν κανέναν να πατάει μέσα.

    Αλλά το έδαφος σε «ξενίζει»; Η περίπτωση της Κύπρου λοιπόν που σου αναφέρει ο Παναγιώτης που πολύ καλά κατάλαβε, δεν σε ξενίζει; Φαντάζομαι αντιθέτως σε ενοχλούν οι Κύπριοι που φωνάζουν για το έδαφος τους. Πιθανόν σε ξενίζει και η Ευρωπαίκή Ένωση που δέχτηκε την ελεύθερη Κύπρο;

    Επίσης φαντάζομαι η φράση «το ΝΑΤΟ βομβαρδίζει τις πατρίδες των μεταναστών-προσφύγων» σε ξενίζει, επειδή βάζει κτητική αντωνυμία στις «πατρίδες ΤΟΥΣ»;

  68. Α. Σέρτης said

    19/32

    Πράγματι φάουλ η σιωπηρή “διόρθωση” του “δηλοί” της ΑΥΓΗΣ σε “δείχνει”…

    Φάουλ και η “διόρθωση” του “αναδείχτηκε” της ΑΥΓΗΣ (“Εξελέγη βουλευτής της ΕΔΑ και αναδείχτηκε κλπ”) σε “αναδεικνύεται”, όπως και του “απηύθυνε” της ΑΥΓΗΣ (“απηύθυνε έκκληση”) σε “απεύθυνε”, όπως και του “συνάντησε” της ΑΥΓΗΣ (“συνάντησε ηγέτες”) σε “συναντά”.

    Από την άλλη, αφέθηκαν “πατάτες” της ΑΥΓΗΣ ως είχαν και δεν διορθώθηκαν (χωρίς εισαγωγικά αυτή τη φορά…): “έργα έργα”, “εναργή ενασχόληση”, “το Τραγούδι του Νεκρού Αδελφού” (δις), “ακούγοντας ελεύθερα”, “Οι δημόσιες παρεμβάσεις κατόπιν του αφορούσαν”

  69. BLOG_OTI_NANAI said

    42: Ο όρος «σέβεται» σημαίνει αποδοχή του δικαιώματος ύπαρξης του ιδεολογικού χώρου με τον οποίο δεν συμφωνείς και δεν εξαρτάται από το αν υπερασπίζεσαι κάτι διαφορετικό. Συχνά μάλιστα, ο μισαλλόδοξος που θεωρεί ότι δεν έχει κανέναν λόγο να σέβεται τίποτε, ούτε καν ακόμα ιστορικές λαϊκές επιλογές, καταφεύγει στην ιστορική παραχάραξη για να βρει άλλοθι για το μίσος του. Κάτι σαν τους πορωμένους αντιεμβολιαστές.

  70. BLOG_OTI_NANAI said

    Η ιδεολογία και η νοοτροπία αυτού που δεν «σέβεται»:

  71. Pedis said

    1. Μικρό τυπογραφικό:
    Υπήρξε διαφωτιστής στον Πέμπτο Τομέα της ΕΠΟΝ, ενώ συμμετείχε στα Δεκεμβριανά ως σαν διμοιρίτης τής Μεταξωτής διμοιρίας του 1ου τάγματος της Νέας Σμύρνης.

    2. Γράφεις: Το 1990 ο Μίκης Θεοδωράκης έκανε την μεγάλη πολιτική στροφή και εντάχθηκε στην τρίτη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της ΝΔ του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Διετέλεσε υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου και Επικρατείας για περίπου 2,5 χρόνια.

    Λίγο πριν από την προσέγγιση στην Αυλή του Μητσοτάκη είχε διατελέσει και στην Αυλή του Παπανδρέου κι ο τελευταίος του είχε δώσει θέση ανεπίσημου πρέσβη ελληνοτουρκικής φιλίας (και καλά). Σωστά; (Αν ναι, πρόσθεσε κι αυτή τη λεπτομέρεια.)

    Πέρα από τον πολύ μεγάλο συνθέτη και μαέστρο, ζηλευτό, επίσης, για τις ικανότητες και την αντοχή του ως αγωνιστή και τη δράση του ως διεθνούς εμβέλειας προσωπικότητας μέχρι τη μέση ηλικία του, ο Μίκης, δυστυχώς, θα μείνει στην (ή ευτυχώς θα ξεχαστεί από την) Πολιτική Ιστορία ως πολιτικός (καιροσκόπος) πολύ κάτω του μετρίου, μάλιστα με πολιτικές φιλοδοξίες αντιστρόφως ανάλογες του ελάχιστου ίχνους που κατάφερε να αφήσει στην μεταπολιτευτική πολιτική ιστορία του τόπου.

  72. Χαρούλα said

    #68 ΕΦΗ ευχαριστώ πολύ!

  73. Dimitris said

    Χωρίς να είμαι βέβαιος, η αίσθηση μου είναι ότι ο Ξενάκης και πιο αναγνωρίσιμος είναι στο εξωτερικό και επηρέασε πολύ περισσότερο την μουσική από ότι ο Θεοδωράκης .

  74. Καλημέρα
    Να γράψω για τον Μίκη, μούναι δύσκολο γιατί εκτός απ’ τη μουσική τον βλέπω και στα υπόλοιπα. Ο Μίκης ήταν συναισθηματικός και παρορμητικός. Έτσι αυτό που αισθανόταν τόλεγε χωρίς να το πολυσκεφτεί και να το ζυγιάσει. Αυτή την αίσθηση έχω.

    Μερικές διορθώσεις στο αντίγραφο απ’ την Αυγή (που έχει ένα στιλ γράφω στην καθαρεύουσα και μετά το μετατρέπω). » ως σαν διμοιρίτης τής Μεταξωτής διμοιρίας» Μάλλον κάποιος πήγε να διορθώσει αλλά τόκανε μισό 🙂
    «λόγω της προσπάθειάς του συμμετάσχει στο» Μήπως λείπει ένα «να»;
    «Έδωσε συναυλίες σε δεκάδες χώρες, συναντά ηγέτες… ένωσε » μήπως συνάντησε για να υπάρχει συμφωνία των χρόνων;
    » για το γεγονός ότι ακούγοντας ελεύθερα» Μήπως ακούγονται;
    Και μια παρατήρηση. Οι δημόσιες παρεμβάσεις του σταμάτησαν στο Ιράκ; Μετά δεν είχε άλλο 🙂

    18 Κι ο Θοδωράκης είχε δηλώσει κάτι σχετικοάσχετο το 1977: «Σε γιορτή νεολαίας πάω, σε φέστιβαλ(sic) δεν πάω». Αλλά το 78 ήταν στο φεστιβάλ της ΚΝΕ.

    54-55 Καθημερινή συνήθεια…

  75. Κουνελόγατος said

    67.&69. Ποια Αριστερά υποστηρίζει τάγματα εφόδου; Ποια Αριστερά πούλησε την Κύπρο; Ποια Αριστερά δεν υποστήριξε τους αγώνες των λαών γι αυτοδιάθεση; Αν εννοείς αυτούς τους 1.000 (και πολλούς λέω), τότε πάω πάσο. Αυτοί το μόνο που θέλουν, είναι να προκαλέσουν.

  76. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    65 >>Μου φαίνεται πιο μεγαλόψυχος ο αστικός δημοκρατικός χώρος.
    «Μεγαλόψυχος» χμ… απλώς νικητές

    TANEA
    27 Αυγούστου 2017

    Με τρομάζει η αντικομμουνιστική υστερία που κατακλύζει την εφημερίδα σας.
    Ως νέος κομμουνιστής είχα την τιμή να παλέψω μέσα απ’ τις γραμμές του ΕΑΜ για την κατάκτηση της Ελευθερίας. Αργότερα, την εποχή της Χούντας, μέσα από το Πατριωτικό Μέτωπο για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.
    Ομως για την πάντοτε ενιαία εθνικοφροσύνη και για σας που την εκπροσωπείτε μαζί με τα υπόλοιπα ΜΜΕ δεν έχουν καμιά σημασία οι όποιες πράξεις με αριστερό πρόσημο, ακόμα και οι πιο σημαντικές, όσο και αν αυτές βοηθούν και τιμούν την πατρίδα και το λαό μας. Ακόμα και την αναγνωρισμένη από εχθρούς και φίλους, ντόπιους και ξένους προσφορά μας στην ανάδειξη του νεοελληνικού πολιτισμού, την αγνοείτε επιδεικτικά. Το μόνο που μετράει για σας είναι η ήττα μας στον Εμφύλιο και η ενόχλησή σας γιατί η ιδεολογία της Αριστεράς εξακολουθεί να υπάρχει, να δρα και να επιδρά ύστερα από τόσους και τόσους διωγμούς.
    Εντάξει λοιπόν! Νικηθήκαμε και μπήκαμε στην γωνία! Τι άλλο θέλετε από εμάς εσείς οι νικητές και ξύνετε τις πληγές μας; Με το αίμα το δικό μας που συνέβαλε αποφασιστικά στην κατάκτηση της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας τα πήρατε όλα! Κράτος, Κυβέρνηση, Παιδεία, Πολιτισμό, Στρατό, Αστυνομία, Τράπεζες, Τύπο, Τηλεοράσεις. Εμείς μείναμε στην γωνία, ουσιαστικά και πάλι (όπως στον Εμφύλιο) πολίτες β’ κατηγορίας.
    Και από τον Στάλιν δεν θυμάστε παρά μόνο τα εγκλήματά του… Το μόνο που δεν άκουσα γι’ αυτόν είναι ότι με το πρωινό του έτρωγε τηγανητό ανθρώπινο κρέας. Για κείνον τον Στάλιν, τον Αρχιστράτηγο του Κόκκινου Στρατού με τις νίκες στο Στάλινγκραντ, στη Μόσχα, στο Λένινγκραντ και στο Βερολίνο, δεν έχετε τίποτα να πείτε; Αν έλειπε ο Κόκκινος Στρατός και ο Στάλιν, τι θα είχαμε σήμερα; Αραγε το σκεφτήκατε; Ποιος θα εμπόδιζε τον Χίτλερ να γεμίσει την υφήλιο με χιλιάδες Αουσβιτς; Φαντάζεστε την Ελλάδα γεμάτη με στρατόπεδα εξόντωσης;
    Εκεί πάνω στην Ευρώπη και ειδικά στα ρατσιστικά κράτη, ξέρω γιατί πονάνε και τα βάζουνε με τον Στάλιν και τον κομμουνισμό. Γιατί νίκησε κατά κράτος τον πολυαγαπημένο τους Φύρερ. Τον Αδόλφο Χίτλερ! Ομως εσείς εδώ, τι λόγο έχετε; Εσείς τους κομμουνιστές τους σκοτώνατε σαν μύγες. Με τις συμμορίες τύπου Σούρλα και Βρεττάκου. Με τα στρατοδικεία και τις εκτελέσεις 16.000, νέων κυρίως κομμουνιστών. Αγοριών και κοριτσιών. Με τα Μακρονήσια όπου μαρτύρησαν 100.000 Έλληνες κομμουνιστές. Με τα σφαγεία της Ασφάλειας, όπου βασανίστηκαν με τις πιο φρικαλέες μεθόδους χιλιάδες κομμουνιστές και κομμουνίστριες. Τι είμαστε λοιπόν όλοι εμείς, εγκληματίες ή θύματα; Και γιατί παλεύαμε; Δεν αγωνιζόμασταν τάχα για την Ελλάδα και τον Ελληνικό Λαό; Μήπως μέσα από τις γραμμές μας ξεπήδησαν ο θρόνος, οι παρακρατικές οργανώσεις που σκότωσαν τον Λαμπράκη και η Χούντα; Για να μην αναφερθώ στους συνεργάτες των ξένων κατακτητών που πάνω τους στηρίχτηκε η Αμερικανοκρατία που ζει και βασιλεύει μεταμφιεσμένη σε Μνημόνια και Τρόικες που μας έχουν οδηγήσει στο χείλος της εθνικής καταστροφής.

    Πιστεύω ότι εύκολα μπορείτε να κατανοήσετε το θυμό μου, γιατί για μένα όπως και για χιλιάδες άλλους, η στράτευση και οι αγώνες μας κάτω από την Κόκκινη Σημαία αποτελεί την ιερότερη περίοδο της ζωής μας, που είχε ένα και μόνο στόχο, να κάνει τον Λαό μας ελεύθερο, ανεξάρτητο και ευτυχισμένο.
    Αθήνα, 26.8.2017
    Μίκης Θεοδωράκης
    https://www.tanea.gr/2017/08/27/politics/o-mikis-theodwrakis-grafei-gia-tin-antikommoynistiki-ysteria/

  77. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    71 τέλος

    Προσυπογράφω. Και, δυστυχώς, έχοντας αφήσει το προδικτατορικό πολιτικό ίχνος που άφησε.

  78. Πέπε said

    63

    Ευχαριστούμε!

    Ανήκω σ’ αυτούς που δεν έχουν ακούσει τίποτε από αυτή την πλευρά του Θεοδωράκη, στην οποία. ωστόσο, μάλλον αναφέρονται όσοι κάνουν λόγο για «μεταξύ άλλων έναν από τους μεγαλύτερους συνθέτες του 20ού αιώνα». Με άλλα λόγια, δεν ήξερα γιατί είναι σημαντικός! Και αν ξεκίναγα τώρα επ’ αφορμή του θανάτου του να ψάχνω στα τυφλά το συμφωνικό του έργο, δε νομίζω να ‘πιανα σπουδαία ψάρια. Μια τέτοια πρόταση βοηθάει πολύ.

    Όντως εντυπωσιακό έργο. (Να πω ότι οι αναφορές στον Στραβίνσκι είναι προφανέσταστες, ενώ στο δημοτικό τραγούδι, για μένα, όχι και τόσο…)

  79. Και δυο απορίες:
    Ο Θεοδωράκης δήλωνε Κρητικός κι ήθελε να ταφεί στην Κρήτη παρόλο που ποτέ δεν έζησε εκεί (εκτός από ένα διάστημα ως εξόριστος, λέει το βιογραφικό). Απλά η Κρήτη ήταν ο τόπος καταγωγής του πατέρα του. Κι αν πήγαινε τα καλοκαίρια ανάμεσα στις μετακινήσεις (δύσκολο τότε νομίζω) άντε να το καταλάβω. Αλλά γενικά έχω γνωρίσει ανθρώπους που λένε ότι κατάγονται από κάποιο μέρος που το έχουν γνωρίσει τουριστικά και μόνο. Πώς δημιουργείται αυτή η αίσθηση; Και γιατί νομίζω πως αυτό έχει να κάνει με κάποιους που κατάγονται από πολύ συγκεκριμένα μέρη;

    Χτες, στα πρωτοσέλιδα των ξένων εφημερίδων όπως παρουσιάστηκαν από ελληνικά μέσα, ο τίτλος ήταν «πέθανε ο συνθέτης του Ζορμπά» (ή του συρτάκι). Δηλαδή απ’ όλο το έργο του Θεοδωράκη αυτό έμεινε μόνο; Εντάξει, ο Ζορμπάς του είναι αναγνωρίσιμος παντού κι έχει χρησιμοποιηθεί σαν συνοδευτική μουσική σ’ ένα σωρό καλλιτεχνικές παρουσιάσεις (π.χ. πατινάζ). Αλλά νομίζω πως τον μικραίνει μια τέτοια παρουσίαση.

  80. Πέπε, χτες το βράδυ είχε το Τρίτο ένα μεγάλο αφιέρωμα στην συμφωνική πλευρά του Μίκη. Για παράδειγμα την «Ελληνική αποκριά», από μια μελωδία της οποίας βούτηξε κατ’ ομολογία του ο Χατζιδάκης τη μελωδική γραμμή για «Το πέλαγο είναι βαθύ» αλλά στην οποία επίσης θα βρεις σχεδόν αυτούσιο το «Χορό των ιπποτών» του Προκόφιεφ (Ρωμαίος και Ιουλιέτα). Δεν ξέρω αν μπορεί να βρεθεί στο σάιτ του Τρίτου.

  81. Εδώ μερικά λινκ για το έργο: https://www.lifo.gr/culture/music/mikis-theodorakis-elliniki-apokria-ena-thaymasio-ergo-toy-megaloy-mas-syntheti-apo
    http://panagiotisandriopoulos.blogspot.com/2018/02/blog-post_68.html
    Κανείς όμως δεν παρατήρησε το θέμα του Προκόφιεφ, που είναι και πολύ γνωστό!!

  82. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    61. Οκ, η σημαία μεσίστια τώρα.

  83. Σηλισάβ said

    Κε Σαραντάκο μία διόρθωση: Ο Θεοδωράκης ΔΕΝ έχαιρε της εκτίμησης της οργανωμένης Αριστεράς, και ΔΕΝ διατηρούσε πνευματικές σχέσεις με τα κόμματά της. Είχε γίνει και μία συζήτηση πριν μερικά χρόνια να του κάνουν ένα αφιέρωμα οι εξωκοινοβουλευτικοί και να τον καλέσουν, πρόταση που απορρίφθηκε μετά βδελυγμίας! Τα είχε πει κι ο ίδιος όταν υπερασπίστηκε τον Ρουβά.
    * Θεωρείται ο πατέρας του «‘έντεχνου» και των «έντεχνων», αυτών των ελιτιστών που νομίζουν ότι είναι κάποιοι επειδή αντί για «βράδυ» βάζουν «δειλινό» και τέτοια
    *Είχε κάποιες κρίσεις μεγαλομανίας, του στυλ «Σήμερα ξύπνησα και σκέφτηκα ότι έχω ραντεβού με την Ιστορία»

    Τουλάχιστον φρόντισε να πεθάνει σα κομμουνιστής, κατ’ όνομα τουλάχιστον

  84. Alexandra Makropoulou said

    Σας ευχαριστώ πολύ.. 

  85. BLOG_OTI_NANAI said

    Αριστερά και «έδαφος» που «ξενίζει»:

    ΕΘΝΙΚΟ-απελευθερωτικός λαϊκός για το «έδαφος», υπό την αρχηγεία του Μεταξά:

    Οι αγώνες του λαού, του πατριωτισμού, για την λευτερία της πατρίδας, για το «έδαφος»:

    Τούρκοι και κυπριακό «έδαφος»:

  86. Σηλισάβ said

    56. και όσοι κατηγορούν τον Θεοδωράκη για τους ΧΑβγίτες, μιλάμε για έναν ηλικιωμένο άνθρωπο που ήθελε απλά να πει ότι ακόμα και αυτοί οι τύποι, έχουν κίνητρο την αγάπη για την πατρίδα τους, δηλαδή ότι ξεκινούν από ένα ευγενές κίνητρο άσχετα αν εκφράζονται με ποταπό τρόπο.

  87. sarant said

    63 Mπράβο

    68 Η μόνη αλλαγή που έκανα στο κείμενο που μετέφερα από την Αυγή ήταν το δηλοί που έγινε δείχνει. Τα άλλα που γράφετε δεν τα άλλαξα, ίσως τα άλλαξαν εκείνοι. Παρακαλώ να ανακαλέσετε.

    74 Μάλιστα είχε πει «είναι και ξένη λέξη» (το φεστιβαλ)

    83 Η διόρθωση ας γίνει στην Αυγη, αλλά νομίζω ότι είναι θέμα εκτίμησης, το οποίο δεν επιδέχεται διόρθωση.

  88. Α. Σέρτης said

    87/68
    Άντε να καταλάβει κανείς τι έγινε.. ωστόσο, μετά τις εξηγήσεις σας, ανακαλώ ευχαρίστως.

    Παραμένει βέβαια το μεγάλο φάουλ του δηλοί/δείχνει (που δημιούργησε εύλογες υπόνοιες για περαιτέρω «διορθώσεις»…)

  89. jesus said

    37, 40: όντως το μπουζούκι στον ενισχυτή είναι παρακαταθήκη του χιώτη, αλλά άλλο πράμα ρε γμτ το «περασμένες μου αγάπες» κι άλλο το «μέρα μαγιού». νομίζω το κράτησε κ όταν δεν έπαιζε ο χιώτης μπουζούκι, ήταν επιλογή είτε καλλιτεχνική, είτε λόγω συνθηκών (υποθέτω η παραγωγή για τα ηλεκτρικά όργανα είναι πολύ πιο εύκολη απ’ τα ακουστικά)

  90. Σηλισάβ said

    83. Έχετε δίκιο, συγγνώμη. Για την Αριστερά ήταν κόκκινο πανί ο Μ.Θ. , και ας του κάνουν τώρα αφιερώματα στις εφημερίδες τους

  91. EΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Καραμανλής ή τανκς

    «…εγώ αγρίεψα και δήλωσα στους δημοσιογράφους: Αυτή τη στιγμή τηλεφώνησαν εκ μέρους του κυρίου Καραμανλή και μου απαγορεύουν να βγω έξω από την Αθήνα. Αρχίζει πολύ άσχημα τη διακυβέρνηση της χώρας με απαγορεύσεις και μπορεί αυτή τη στιγμή να είμαστε σε πολύ άσχημη κατάσταση και να έχουμε από τη μία τον Καραμανλή και από την άλλη τα τανκς αλλά όμως δεν δικαιούται να αρχίζει με απαγορεύσεις!
    Την άλλη μέρα η «Βραδυνή» είχε τίτλο «Καραμανλής ή τανκς»! Να το διαψεύσω αυτό; Να πω ότι δεν είναι δικό μου; Αφού κατά βάση συμφωνούσα διότι εγώ είχα προτείνει τη λύση Καραμανλή. Δεν ήταν όμως αυτό το σύνθημα μου. …»
    https://www.ethnos.gr/politiki/172260_mikis-theodorakis-den-eipa-pote-karamanlis-i-tanks

    …..

    Πολέμησε στον Δεκέμβρη

  92. # 91

    Εφη, το λάθος ήταν στην σκέψη του κι όχι στο σύνθημα. Τέτοια, βολική, λύση ήταν πολιτική λύση, όχι ό,τι περίμενε κάποιος από ελεύθερο πνεύμα μουσικού. Περηφανεύομαι πως όταν η Ελλάδα χοροπήδαγε στον ερχομό Καραμανλή -που στον πηγαιμό ήταν Τριανταφυλλίδης, μάθαινα μαζί με άλλους πρέφα ένα γιατρό, Κέας και Ταϋγέτου γωνία. Δεν μπορεί να είχε δίκιο ο λαός κι όταν τον έδιωχνε κι όταν τον ζήταγε, ούτε όταν ψήφιζε πρωθυπουργό αυτόν που φώναζε πως είναι κάθαρμα !
    Η παράδοση της εξουσίας στον «εθνάρχη» θυμίζει φάρμακο που έδωσει ο γιατρός για θεραπεία του στομάχου, το θεράπευσε μεν το στομάχι αλλά κατάστρεψε τα νεφρά του ασθενούς που τώρα είναι στην αιμοκάθαρση …

  93. Σταματίνα said

    Καλησπέρα! Να αναφέρουμε και το άγνωστο σε πολλούς, Canto General, σε ποίηση Πάμπλο Νερούδα.

  94. Στελλα Μ said

    Μια στιγμή του Θεοδωράκη που θυμάμαι έντονα είναι αυτή: όταν ξέσπασε η υπόθεση Οτσαλάν, μετά την πολύκροτη συνέντευξη τύπου στην οποία η γραμματέας του Οτσαλάν κατηγόρησε ευθέως την κυβέρνηση Σημίτη για παράδοση του Κουρδου ηγέτη στους Τούρκους, κάλεσε ο Μικης τους δημοσιογράφους σπίτι του και βγήκε στην τηλεόραση με τις πυτζάμες και μιλώντας βραχνά – είχε γρίππη – όχι για να διαμαρτυρηθεί για τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης αλλά για να επιτεθεί στους «αγνώμονες» Κουρδους.

  95. Στελλα Μ said

    Νο. 79: Κι εγώ την ίδια αντίδραση είχα για τις επικεφαλίδες «ο συνθέτης του Ζορμπά». Εκτός από το προφανές, ότι αυτη η αναφορά τον θυμίζει στους περισσότερους, σκέφτηκα ότι το να γράψεις μια μελωδία που να ταυτίζουν όλοι με την πατρίδα σου, και ειδικά μια τόσο θετική εικόνα της πατρίδας σου, δεν είναι καθόλου λίγο.

  96. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα, χαίρομαι που βλέπω σχόλια και από καινούργια πρόσωπα.

  97. Πάνος με πεζά said

    Για μένα, το πιο ενωτικό του έργο, κι από αυτό, το πιο ενωτικό του τραγούδι…
    Το ορχηστρικό θέμα (που παραθέτω παρακάτω) το θεωρώ προσωπικά, ανώτερο μουσικά κι από το Ζορμπά…
    Παρόλο που είναι πενιχρά και άσχημα ηχογραφημένο, με τα σημερινά δεδομένα (προσέξτε κάτι που «πέφτει κάτω» στο 0:34-0:35 κι έχει μείνει στο master…)

  98. Πάνος με πεζά said

    Μπορεί να είναι και η μπαγκέτα του που χτυπάει σε κάποιο αναλόγιο, μέσα στον ορμητικό τρόπο που διηύθυνε…

  99. Πάνος με πεζά said

    Και φυσικά, δε μπορώ να ξεχάσω αυτή την εκτέλεση της Ηρούς, στο Σπύρο Παπαδόπουλο, που ενώπιόν του μάλιστα, κάνει τη Φαραντούρη σκόνη…

  100. Πάνος με πεζά said

    Και φυσικά, δε μπορώ να ξεχάσω αυτή την ερμηνεία της Ηρούς, στο Σπύρο Παπαδόπουλο, που, ενώπιόν του μάλιστα, κάνει τη Φαραντούδη, σκόνη…

  101. Πέπε said

    Για το πώς παίρνουμε εμείς οι Έλληνες τον «Ζορμπά»:

    Υπάρχει το ζήτημα του τουριστικού φολκλόρ, πράγματι. Για το οποίο άλλωστε κι ο ίδιος ο Μίκης είχε εκφράσει την αγανάκτησή του μ’ ένα κείμενο του οποίου το κεντρικό νόημα είναι «Όχι άλλο Ζορμπά!». Αλλά εδώ μπορεί κανείς να αντιτείνει ότι δε φταίει ένα έργο για το είδος της αποδοχής του. Πολλά ωραία τραγούδια τα ‘χουμε σιχαθεί από την πολλή επανάληψη (βασικά, μόνο με ωραία τραγούδια συμβαίνει αυτό σε διαχρονική κλίμακα, θα μπορουσε κανείς να υποστηρίξει).

    Υπάρχει όμως και μια άλλη ένσταση: ότι ο Ζορμπάς δεν είναι αυθεντικό δικό του έργο. Υπάρχει η γνωστή ιστορία με το Αρμενοχωριανό συρτό (έναν κρητικό σκοπό) του Κουτσουρέλη, του οποίου ένα χαρακτηριστικό σημείο έχει περιλάβει ο Θεοδωράκης στον Ζορμπά. Όταν έκατσα μια φορά να παρατηρήσω επακριβώς το ποσοστό αλληλεπικάλυψης μεταξύ των δύο κομματιών, κατέληξα ότι δεν πειράζει: η φράση του Κουτσουρέλη αφενός ακούγεται για κάτι λίγα δευτερόλεπτα στον Ζορμπά, και αφετέρου πλαισιώνεται από τόσο διαφορετικό μουσικό συμφραζόμενο στα δύο κομμάτια ώστε μπορούμε να μιλάμε για ένα όντως δημιουργικό δάνειο.

    Επιπλέον, οι εμβληματικές πρώτες νότες του Ζορμπά ακούγονται αυτούσιες και στο Στρώσε το στρώμα σου για δυο. Κάποιοι λένε ότι ο Ζαμπέτας, που παίζει μπουζούκι στο Στρώμα, είναι που τις έγραψε. Επ’ αυτού δεν μπορώ να έχω άποψη, συνήθως (και εδώ) είμαι επιφυλακτικός σε τέτοιες φήμες για αδήλωτους δημιουργούς, κλεμμένα ή χαρισμένα κομμάτια κλπ., αλλά και του Μίκη να είναι, είναι ξαναχρησιμοποιημένο.

  102. Πάνος με πεζά said

    Ωχ, το δεύτερο ας φύγει !

  103. spiridione said

    Και ένα παλιό άρθρο του ιστολογίου για τα 90χρονα του Μίκη
    https://sarantakos.wordpress.com/2015/07/29/mikis90/

  104. spiridione said

    Έχουμε και δικαστικά σίριαλ για την ταφή του Μίκη

  105. Πέπε said

    @104

    Όπως οι γιατροί μιλάνε συχνά για «κακούς ασθενείς» (που δεν είναι συνεργάσιμοι), έτσι συχνά υπάρχουν και κακοί πεθαμένοι. Φυσικά και είναι δικαίωμά του να απαιτήσει να ταφεί όπου και όπως θέλει, αλλά ρε φίλε, αφού το ξέρεις ότι θα βάλεις την οικογένειά σου σε μπελάδες που δε θα συνάδουν με το πένθος εκείνων (=αυτών εδώ) των ημερών!

    Εντωμεταξύ το φέρετρο είναι σαν τις λιμουζίνες στα κινούμενα σχέδια, που πάνε, πάνε, κι ακόμα δεν έχει φανεί η πίσω άκρη!

  106. […] Πέθανε χτες, πλήρης ημερών όπως το θέλει η έκφραση, ο μεγάλος Μίκης Θεοδωράκης, ο τελευταίος ίσως των μεγάλων της γενιάς του. Δεν ήταν μόνο σημαντικότατος συνθέτης, τόσο της σοβαρής μουσικής όσο και της λαϊκής-έντεχνης, είχε και πολιτική δράση σε όλη του τη ζωή -και ενώ συμπορεύτηκε τον περισσότερο καιρό με την αριστερά, ήταν ελεύθερο ηλεκτρόνιο… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2021/09/03/mikis/ […]

  107. Missing Ink said

    Ψιλομεζεδάκι από την Αυγή (αλλά ίσως και όχι): «Αποφυλακίστηκε υπό τη διεθνή κατακραυγή και έφυγε για το Παρίσι τον Απρίλιο του 1970».
    Μ’ αυτή τη διατύπωση, εγώ τουλάχιστον, καταλαβαίνω ότι η κατακραυγή προέκυψε εξαιτίας της αποφυλάκισης. Και δε σώζεται με κόμματα (όπως δε σώζεται και τίποτα άλλωστε :-Ρ)

  108. ΣΠ said

    104
    Γιατί η οικογένειά του δεν θέλει να σεβαστεί την επιθυμία του;

  109. Spiridione said

    107. Κάπου διάβασα η οικογένεια ισχυρίζεται ότι η τελευταία επιθυμία του ήταν να ταφεί στο Βραχάτι. Προφορικά γραπτά δεν ξέρω
    Το νομικό θέμα εδώ

  110. ΣΠ said

    107
    Θα μπορούσαν να γράψουν: «Αποφυλακίστηκε μετά τη διεθνή κατακραυγή.

  111. Christos said

    Παρόλο που θεωρώ ότι ο λόγος περί παρακμής ανήκει κατά κύριο λόγο στην ακροδεξιά, δε βρίσκω κάποιον σημερινό στο μέγεθός του Μίκη Θεοδωράκη. Ίσως επειδή δε θέλουμε πια να ζούμε στη σκιά γιγάντων.
    Στη δουλειά μου χτες, κανείς δεν έκανε κουβέντα για το Μίκη. Μόνο για τον Mad Clip νοιάστηκαν κάποιες συναδέλφισσες. Ελπίζω να έτυχα στην περίπτωση.

  112. sarant said

    110 E βέβαια

    104-108-109 Κρίμα όμως
    Τώρα καταλαβαίνω τι εννοούσε όταν έλεγε στην επιστολή προς Κουτσούμπα «τα όσα έχω ρυθμίσει και τα οποία ξέρει η γραμματέας μου».

    102 Δεν πειράζει (δηλ. βαριέμαι να το ψάχνω και να το σβήνω)

  113. Irresistible said

    Εκλεκτοί φίλοι,

    Μού προξενεί κατάπληξη ότι, αν και μεγάλοι άνθρωποι (άκουσα από τον κ. Ιατρού ότι το 85% των σχολιαστών είσαστε συνταξιούχοι), δεν έχετε καταλάβει πως ο Μίκης ήταν μιά ζωή ένα μεγάλο παιδί που λάτρευε να σκαρώνει φάρσες και να κλέβει την προσοχή των άλλων στο πρόσωπό του. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και τώρα με την διαφιλονικούμενη κηδεία του…

    Η θυγάτηρ Μαργαρίτα θέλει να ταφεί ο Μίκης στο κτήμα της στο Βραχάτι για να γίνει τόπος προσκυνήματος και να έχει έσοδα η οικογένεια. Οι Χανιώτες θέλουν να τον θάψουν στον Γαλατά Χανίων όπου είναι θαμμένοι ο μπαμπάς του Γεώργιος, η μαμά του Ασπασία και ο αδελφός του Γιάννης. Σημειωτέον ότι τόσον η κατάκοιτος σύζυγος Μυρτώ (94 ετών) όσον και ο υιός Γιώργος με τα 4 παιδιά της Μαργαρίτας (εγγόνια του Μίκη) επιθυμούν Βραχάτι, προκειμένου να μήν υπάρξει απώλεια εσόδων για την οικογένεια. Η συνέχεια αναμένεται συναρπαστική, γι’ αυτό άλλωστε θα καθυστερήσει για 12 τουλάχιστον ημέρες η κηδεία του Μίκη.

    Για να αντιληφθείτε πόσο πολύ του άρεσε του Μίκη να σκαρώνει φάρσες, ΣΑΣ ΕΡΩΤΩ:

    1) Έχετε δεί άλλον άνθρωπο να έχει υβρίσει τόσο άγρια τον Χριστιανισμό (σ.σ.: όχι μόνο στην συνέντευξη στον «Δαυλό» το 1996 αλλά και αλλαχού) και να του παραχωρούν από μεθαύριο την Μητρόπολη Αθηνών για Λαϊκό Προσκύνημα; Και να λένε υμνητικά λόγια γι’ αυτόν ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος Αρχοντώνης, ο Αλβανίας Αναστάσιος Γιαννουλάτος και ο εδώ σχολιαστής κ. Blogotinanai;

    2) Έχετε δεί άλλον άνθρωπο να έχει πεί τα μύρια όσα εναντίον των Εβραίων (όχι μόνο στον «Δαυλό» αλλά και το 2011 στην πασίγνωστη συνέντευξη στο «High» στον Γιώργο Καραμπελιά που τότε ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών παγκοσμίως) και να μή τολμά να βγάλει μιά τόση δά ανακοινωσούλα εναντίον του το ΚΙΣ, όπως έβγαλε εναντίον του δύστυχου Θάνου Πλεύρη;

    3) Έχετε δεί άλλον άνθρωπο να έχει κάνει τόσα μεγάλα σουξέ επί μισόν αιώνα και να ισχυρίζεται η κόρη του η Μαργαρίτα (που εκπροσωπεί την οικογένεια) ότι είναι πάμφτωχη, ότι δεν έχει να φάει κι ότι της κόψανε το ρεύμα; Και το πιό ωραίο είναι πως δεν λέει καθόλου ψέματα η Μαργαρίτα!..

    Αυτή την στιγμή που γράφω (3 Σεπτ.2021, ώρα 6.25 μ.μ.) , ουδείς γνωρίζει αν ο Μίκης κηδευτεί με χριστιανική ή με πολιτική κηδεία, κι αν το σώμα του καεί ή ταφεί. Υπάρχουν παλιότερες συνεντεύξεις του που ζητούσε να καεί και οι στάχτες του να σκορπιστούν στην Κρητική Γή για να γίνει λίπασμα για τα δένδρα. Θα δείτε ότι και με τον τρόπο της κηδείας του θα υπάρξει πρόβλημα τις επόμενες ημέρες, διότι θα έλθουν στην δημοσιότητα κι άλλες επιστολές του προς τους αρμοδίους, παλιές συνεντεύξεις του κλπ.

    Αθάνατε Μίκη, ήσουν πολύ Μεγάλος τελικά!..

    Είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ούκ έχω…

    ΥΓ: Όσο για το θέμα της πατρότητος της μουσικής του «Ζορμπά» (συρτάκι) που έθεσε στο σχόλιο 101 ο αδαέστατος σχολιαστής Πέπες, αν και μικρή σε ηλικία, γνωρίζω (από το μπαμπά μου, που ήταν μουσικός από το Ρέθυμνο) την αληθινή ιστορία και θα μπορούσα να σάς την πω, αν μού το ζητάγατε. Είναι συναρπαστική γιατί εμπλέκεται και η Χούντα, δεδομένου ότι ο Κουτσουρέλης προσέφυγε στα αστικά δικαστήρια εναντίον του Μίκη μεσούσης της Χούντας (1970).

    Προς το παρόν, αναρτώ το μοναδικό βίντεο που έχει διασωθεί με τον πραγματικό συνθέτη του «Ζορμπά», κορυφαίο λυράρη της Κρήτης, Γιώργη Κουτσουρέλη (1914-94) να παίζει (το 1986 στο Ηράκλειο Κρήτης) τον πραγματικό σκοπό του Αρμενοχωριανού συρτού, που άκουσε το 1950-51 στην Κρήτη ο Μίκης (αμέσως μετά την επιστροφή του από την Μακρόνησο) και τον έκανε παγκόσμια επιτυχία την δεκαετία του 1960 με την ταινία του Κακογιάννη. Το βίντεο πάει μόνο του στο κρίσιμο 2:20 όπου ο Μεγας Κουτσουρέλης σολάρει και δίνει τα ρέστα του

  114. BLOG_OTI_NANAI said

    75: Για την Κύπρο είπα ότι ήταν η δεξιά δικτατορία όχι η αριστερά. Αυτούς που λες «χίλιους» εννοώ, αν και στα τελευταία χρόνια έχουν γίνει περισσότεροι και δυστυχώς οι φωνές τους βρίσκονται ακόμα και μέσα στην αριστερά.

    Και με στενοχωρεί και όταν η αριστερά κρατά χαμηλούς τόνους για αυτούς τους «χίλιους» επειδή σε μια συγκυρία «ο εχθρός του εθχρου είναι φίλος» (π.χ. προσωπικά ήξερα από την πρώτη στιγμή ότι η υποστήριξη στον Κουφοντίνα είχε αποκτήσει χαρακτηριστικά ιδεολογικής σήψης και επειδή ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ αισθάνθηκα ανακούφιση από την απαξίωση του Τσίπρα που εξαφάνισε από το προσκήνιο τον δολοφόνο μιλώντας για «κατάντια», όμως άργησε, αν και κάλλιο αργά παρά ποτέ). Και επίσης με στενοχωρεί όταν η δεξιά προσεγγίζει τους ακραίους της άλλης πλευράς διότι η δεξιά είναι επίσης παράταξη δημοκρατική και δεν σέβομαι κανέναν άλλον πολιτειακό κανόνα εκτός της Δημοκρατίας.
    Εξίσου με στενοχωρεί όταν εγώ ως άνθρωπος που αποδέχεται την πίστη και την Εκκλησία βλέπω ακραίους αντιδημοκράτες, φασίστες, παραθρησκευτικούς τενεκέδες να παριστάνουν ότι έχουν ως κίνητρο την πίστη.

    Αλλά μην γελιόμαστε: η κριτική στην ακροδεξιά την εθνικιστική, την ψευδοθρησκευτική, την νεοπαγανιστική, την συνωμοσιολογική υπάρχει στον τόπο μας. Γι’ αυτό συχνά αναδεικνύω την παθογένεια της ακροαριστεράς που έμεινε στον τόπο μας πάααααρα πολύ στο απυρόβλητο με χάϊδεμα σε τρομοκράτες, δολοφόνους και τους υποστηρικτές τους ως δήθεν «μαχόμενους» και καταντήσαμε να χαϊδεύουμε τάγματα εφόδου της ακροαριστεράς.

  115. Konstantinos said

  116. aerosol said

    #26
    Το πεντάχορδο και εξηλεκτρισμένο μπουζούκι είχε ήδη έντονη παρουσία. Στην περίπτωση του Μίκη πρέπει να έπαιξε ρόλο και η ηχηρότητα, η ανάγκη να ακουστεί ξεκάθαρα μαζί με ορχήστρα -αλλά και η δυσκολία παραγωγής μιας τέτοιας ηχογράφησης, όπως ήδη ανάφερες.

    Τα χαρακτηριστικά μιλιτέρ κρουστά (ή «καλπασμού», διότι συνήθως δεν ήταν μαρς) ήταν πολύ χαρακτηριστικά και συχνά μέχρι και τα μέσα των ’70ς. Ο επικός, επιβλητικός τόνος που έδιναν, ακόμα και σε απλή ελαφριά μουσική, τα έκαναν αγαπητά στους ενορχηστρωτές. Ανά περίπτωση είναι από ταιριαστά ως αφόρητα κιτς και πομπώδη. Πιστεύω πως η μίμηση της μουσικής συνθετών όπως του Θεοδωράκη και του Μορικόνε της σπαγκέτι-γουέστερν εποχής, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο να γίνουν μόδα.

  117. Konstantinos said

    Θεος ο Μικης σε οποιο τομεα κι αν τον κρινεις. Κλασικη μουσικη, τραγουδια, στιχουργος, συγγραφεας με λογο που ρεει, πολιτικος που παρολες τις καθε λογης αλλαγες καταφερνε να εχει αποδοχη απο καποιους, παραμυθας που λεει ωραιες ιστοριες (οι συνεντευξεις του στον Σκαι το Μαλουχο γυρω στο 2000 ηταν καταπληκτικες, δεν ξερω αν βρισκονται online). Και πανω απολα οταν ηταν η ωρα κρατησε το οπλο και πολεμησε για την ελευθερια (ο αισχυλος ηταν που ειχε ζητησει στο επιταφιο επιγραμμα να γραψουν οτι πολεμησε στο Μαραθωνα κι οχι για το εργο του;)

  118. nikiplos said

    Καλησπέρα και πάλι. Κατά τη γνώμη μου το @49 είναι πολύ χειρότερο σχόλιο από του Βάτμαν… Καλό είναι ο συγγραφέας του να το λειάνει, εφόσον είναι παραπομπή, ειδάλλως αποτελεί λεκέ, μιαίνει ένα όμορφο αφιέρωμα σε ένα φιλόξενο ιστολόγιο… (ζητώ συγνώμη για την παρέμβασή μου αυτή και από τον rizes που τον συμπαθώ και από τον Νικοκύρη, που πολλώ δε μάλλον μας ανέχεται στις λογής παραξενιές μας)

    Για τον πολιτικό Μίκη:

    Yπήρξε άνθρωπος υψηλού ηθικού αναστήματος. Αντάλλαξε την (κρατημένη κι εξασφαλισμένη λόγω πατρός και παράταξης) θέση του στα αστικά σαλόνια των ελίτ της διανόησης, του χρήματος και της εξουσίας, με κάποιες πιό άβολες τρεχάλες εκεί που σφυρίζαν σφαίρες. Αντάλλαξε επίσης υψηλής ποιότητας σπουδές και διεθνείς διακρίσεις με θανατικές καταδίκες. Αντάλλαξε περιπάτους στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες με προαυλισμό και μετακίνηση ανάμεσα σε μπουντρούμια, στρατόπεδα και εξορίες. Αμετανόητος, σε εποχές όπου πουθενά δεν φαινόταν «φως» ή «λύτρωση», (πρώτοι οι Σοβιετικοί Γραφειοκράτες έκαναν μπίζνες με το μετεμφυλιακό κράτος και η Χούντα περισσότερες).

    Και φυσικά αμετανόητος και σήμερα αλλά και υπερήφανος για όλες αυτές του τις επιλογές. Έδωσε το καλύτερο μέρος της ζωής του, τα δροσερά νιάτα του, για τη δημοκρατία και τη λεφτεριά της πατρίδας και του λαού της… Δε σταμάτησε ποτέ να αγωνίζεται για ο,τι θεωρούσε οτι εξυπηρετεί την υπόθεση αυτή. Η συζήτηση για το αν και πού είχε δίκιο είναι άλλη και όπου και να καταλήγει, δεν αναιρεί αυτό του το στίγμα.
    (Αντιθέτως μάλιστα, αυτό είναι που τελικά την επιβάλλει).

    Επίγραμμα:
    Οι κινητοποιήσεις του 2018, δεν είχαν πολιτικό στίγμα ή τουλάχιστον κομματικο. Μετείχαν σε αυτές, εκτός του Μίκη και άλλοι επιφανείς εκπρόσωποι της αριστεράς, μαζί με τους ιδεολογικούς τους χώρους. Το γεγονός ότι αφέθηκαν ή σκόπιμα καπελώθηκαν από ακροδεξιές παρατάξεις κι οργανώσεις, δεν αναιρεί την εικόνα: μεγάλο μέρος των πολιτών της χώρας μας εναντιώθηκαν με αυτόν τον τρόπο σε μια συμφωνία που κατά τη γνώμη τους δεν συνέφερε ή ήταν επιζήμια. Σε αντίθεση με άλλους αριστεροδέξιους εκείνων των κινητοποιήσεων, ο Μίκης δεν ήταν ούτε εριστικός ούτε διαπρύσσιος σε κάτι. Έκρινε ότι η θέση του ήταν εκεί και το έκανε φανερά κι όχι εν κρυπτώ όπως πολλοί άλλοι. Όπως ίσως κάποιοι που στο μέλλον αν η συμφωνία δεν πάει καλά κι αποβεί επιζήμια θα λένε » ήμουν κι εγώ εκεί».

    Ο Μίκης υπήρξε πρωτίστως πολιτικός και δευτερευόντως μουσικοσυνθέτης. Το δεύτερο τον έκανε παγκόσμιο πολίτη και διεθνή συζητητή επαναστατών όπως ο Γκεβάρα ή ο Κάστρο. Ο ίδιος αυτές του τις γνωριμίες δεν τις πούλησε ποτέ στην ημεδαπή. Αντίθετα τις θυσίασε για να ρίξουν τη χούντα, γυρίζοντας από πόλη σε πόλη μια δεκαετία, που θα μπορούσε να είναι αραχτός στο Παρίσι και να γράφει μουσική για ταινίες και να βγάζει τα προς το ζην, μόνο από τις συναυλίες στο Μπομπινό, που του είχαν προκλείσει οι ίδιοι. Όμως δεν…

    Ζητώ συγνώμη για το σεντόνι.

  119. Γιάννης Ιατρού said

    113: που το «άκουσες» αυτό με το 85%;

  120. Konstantinos said

    Μια απορια, αν και η ιδια η ερωτηση ειναι ακυρη (μη επιλυσιμη που λεγαμε προχτες). Ακουγοντας τη μουσικη του Θοδωρακη και του Χατζιδακι, αν δεν ηξερα και επρεπε να μαντεψω θα ελεγα οτι ο θοδωρακης ειναι δεξιος και ο Χατιδακις αριστερος. Εχετε την ιδια αισθηση;

  121. Konstantinos said

    Αγαπημενο.

  122. BLOG_OTI_NANAI said

    113: Προφανώς έχεις μεσάνυχτα από τις πλήρεις δηλώσεις του Θεοδωράκη επάνω στα θέματα αυτά. Εκτός από το γεγονός ότι πολλοί αριστεροί Έλληνες μεγαλωμένοι δίπλα σε ναούς, σε ενορίες, φέροντας ονόματα αγίων, βαπτισμένοι στην Εκκλησία της γειτονιάς τους και θαμμένοι στο κοιμητήριο του χωριού, ένιωθαν ότι αυτές οι δύο αρχές με κάποιον τρόπο έπρεπε μέσα τους να ισορροπήσουν, και έτσι, συχνά συσχετίστηκε ο μαρξισμός όχι με την μεταφυσική πίστη, αλλά με έναν χριστιανισμό που παλεύει ή πρέπει να παλεύει κοινωνικά ειδικά για τον αδικημένο.

    Η παλαιά ελληνική αριστερά δεν είχε τις εγκληματικές εμμονές της σοβιετικής, μαοϊκής, καμποτζιανής αριστεράς και είχαμε ξαναπεί ότι η ελληνική αριστερά είχε εναντιωθεί στις φωνές εκείνες από το εξωτερικό που της ζητούσαν να μείνει πιστή στην ιδεολογία της δικτατορίας του προλεταριάτου. Φυσικά δεν χαριζόταν σε κληρικούς που πολιτεύονται, αλλά ως λαϊκή δύναμη δεν μπορούσε να μην σέβεται τις λαϊκές αξίες.

    Αυτά τα έχει δηλώσει ο Θεοδωράκης από τη δεκαετία του ’80, από τότε που μελοποίησε τη Θεία Λειτουργία και εξ αυτού αναγκάστηκε να απαντήσει σε επιθέσεις εκ των έσω.

  123. nikiplos said

    26@ Ήταν μια επανάσταση για εκείνη την εποχή. Πριν ήταν μόνο μουρμούρικα. Οι άθλιες μικροφωνικές τόνιζαν μόνο τα πρίμα κι ο ηλεκτρικός θόρυβος στα μαγαζιά ήταν μεγαλύτερος. Ώσπου ήρθαν κι εδώ οι ενισχυτές, οι μαγνήτες, όλη η τεχνολογία από την ηλεκτρική κιθάρα. Κι ακούστηκαν για πρώτη φορά τα μπάσα, οι μουργκάνες χορδές, πήραν βάθος τα τραγούδια κι έγιναν τρισδιάστατα.

    Για την ηχογράφηση του Άξιον Εστί, δεν χρειάζεται τίποτε, το λέει ο ίδιος ο συνθέτης. Έγινε στο θέατρο «Κεντρικόν», καθώς κανείς δεν του διέθετε στούντιο εκείνη την εποχή. Με δύο μικρόφωνα ψηλά τοποθετημένα, που όπως λέει ο ίδιος, κατέστρεψαν την όποια ομορφιά είχε η χορωδία στα ιντερμέδια. Αφαιρούσε η κακή αυτή ηχογράφηση τους τονισμούς των οργάνων, τους τονισμούς της χορωδίας και τα ηχοχρώματα της ορχήστρας. Όμως ο λαός, το ακροατήριο, οι αποδέκτες, εκείνη την ηχογράφηση πήραν.

    Όπως και στη Δύση, καθώς οι εταιρείες αδυνατούσαν να ρυθμίσουν το slew rate των λαμπάτων ενισχυτών, έμπαινε η παραμόρφωση στην Ροκ και στην Μπλουζ. Όταν το κατόρθωσαν με τα τρανζίστορ και στα 80ς με τα mosfet τελειοποίησαν την απόκριση, δίνοντας κρυσταλλικό αναλογικο ήχο, οι μουσικοί ζητούσαν πλέον την παραμόρφωση. Ακόμη και σήμερα πωλούνται σε πρώτη ζήτηση οι λαμπάτοι Μάρσαλ. Και βέβαια οι παραμορφωτές έκαναν θραύση στα 60ς.

    Ο Λοΐζος θέλοντας να πετύχει τον ήχο του ρεμπέτικου τζουρά, πήρε έναν παλιό του Μουφλουζέλη, που «κατόρθωνε» να ξεκουρδιστεί σε μία μόνο εκτέλεση σε ένα μόνο μουσικό κομμάτι! Κι όμως αυτόν τον ήχο σήμερα ακούμε και ευφραινόμαστε.

    Στα χρόνια μου ως κιθαρίστας (ερασιτέχνης μην τρελαθούμε) αγόρασα διάφορες κιθάρες. Τις έχω ξεφορτωθεί όλες. Έχω κρατήσει μόνο μια Ρουμάνικη τύπου Γκίμσον Λες Πολ, γιατί βγάζει τον αυθεντικό πανκ ήχο των 80ς και μια γνήσια ισπανική φλαμένκο που καθόλου δεν βγάζει γλυκό ήχο σαν τις ορίτζιναλ κλασσικές κιθάρες. Κι αυτό γιατί μου αρέσει και θεωρώ ασυναγώνιστη τη βραχνάδα και θαμπάδα που βγάζει, δεν γλυκαίνει ο ήχος, ούτε όταν «κλέψεις» με το κρέας των δακτύλων. Αυτά…

  124. aerosol said

    Περί σχολίου #49…
    Γενικότερα με ενοχλεί όταν κάποιο σχόλιο είναι απλά η προώθηση ενός προσωπικού ιστολογίου μέσω ετούτου. Έχει γίνει και στο παρελθόν από σχολιαστές, και μάλιστα σε βάθος χρόνου.
    Στη συγκεκριμένη περίπτωση, κι εφόσον η εκεί ανάρτηση είναι εντόνως καυστική για έναν άνθρωπο που οι περισσότεροι εκθειάζουν και τιμούν, θα έλεγα πως έχει κάτι σχετικά μαζεμένο ως επιλογή: Δεν τοποθετεί εδώ ένα σχόλιο που θα προκαλέσει, αλλά παραπέμπει εκεί για μια άλλη άποψη των πραγμάτων -σοκαριστική ίσως για κάποιους αλλά… θεμιτή ως προσωπική άποψη.

    Δεν κατανοώ καθόλου το να πούμε σε κάποιον να αλλάξει τα γραφόμενα και την άποψή του, που ανεβάζει στο χώρο του, γιατί μας ενοχλούν. Εξάλλου δεν είναι μυστικό πως ο Θεοδωράκης ενέπνευσε και αντιπάθειες στην πορεία του, για διάφορους λόγους. Προσωπικά νομίζω πως ο βασικός ήταν η τάση του να βρίσκεται στο προσκήνιο, να συζητιέται. Είναι προσβλητικό να λινκάρεται κάτι τέτοιο εδώ; Νομίζω πως είναι ο επιφανής τρόπος με τον οποίο η «Πόρσε» χειρίζεται πλέον τα λινκ, που κάνει άκομψο το αποτέλεσμα. Αν απλά υπήρχε το λινκ όπως παλιά δεν θα χτυπούσε τόσο στο μάτι, τώρα δεσπόζουν οπτικά.

    Όμως συνολικά αντιμετωπίζω αυτά τα λινκ ως σπαμ και δεν θα με έλξουν να επισκεφτώ τον ιστοχώρο τους.

  125. nikiplos said

    120@ Αθέλητα ο Χατζηδάκις, καίτοι δεν εντασσόταν επίσημα σε κάποια σχολή, είχε έντονες επιρροές από τη ρώσικη Σχολή. Αντίθετα ο Μίκης, το παραδεχόταν άλλωστε, καίτοι ζούσε στον γαλλόφωνο κόσμο, τον ήλκε και τον επηρέασε βαθιά η γερμανική σχολή. Ακόμη και η γερμανική τζαζ. Τα έργα του είναι πολυρυθμικά, με δύσκολους ρυθμούς (πχ 15/16 ένα από τα ασίκικα), που συχνά μπέρδευαν τους μουσικούς και τους εκτελεστές. Το Άξιον Εστί, του το απλοποίησαν ο Τσιτσάνης κι ο Χιώτης, με τον ίδιο να βρίζει θεούς και δαίμονες, αλλά οι μουσικοί εκείνη την εποχή ήταν αδύνατον να εκτελέσουν τέτοια ρυθμικά σχήματα.

    Συχνά βλέπει κανείς παρατονισμούς. Έχω ξαναπεί εδώ, πως ο Θεοδωράκης μόνο με τη ρυθμική του παράγει πολλά ραμόνια, αθέλητα. 🙂

  126. nikiplos said

    124@ μετά και την ανάγνωση του δικού σου σχόλιου αγαπητέ Αεροζόλ παρακαλώ να θεωρηθεί ως λήξασα και άκυρη η παρέμβασή μου στο @118 καθώς επείσθην. Ζητώ και πάλι συγνώμη και από τον Νικοκύρη και από τον Rizes.

  127. aerosol said

    #126
    Βρε τι πειθώ διαθέτω! Τώρα με κάνεις να σκέφτομαι μπας κι έκανα εγώ λάθος εκτίμηση των πραγμάτων… 😀

  128. Νίκιπλε, δες όμως και το 80-81 για τις ρωσικές επιρροές στον Μίκη. Καλά λες ότι ο Χατζιδάκις είχε κι αυτός ακούσει πολύ Προκόφιεφ, αλλά θα δεις και τον Μότσαρτ, και τον Ραβέλ ξερωγώ στο έργο του, και πολυρρυθμία ή ασυνήθιστους ρυθμούς ακόμα και σε «πρώιμα» έργα του (δες π.χ. «Το φεγγάρι είναι κόκκινο»). Θυμίζω ότι (όπως έμαθα σήμερα) ο Μίκης είχε σπουδάσει με τον Μεσιάν!

  129. nikiplos said

    128@ Η πολυρυθμία (πχ Ιωνικός χορός) ήταν και στον Χατζηδάκι, όμως στον Θεοδωράκη η original δύσκολη ρυθμική είναι πραγματικά εμφανής, όπως σε έργα τζαζ. Κατά τα άλλα συμφωνώ σε όλα όσα λες και καλά έκανες και με συμπλήρωσες. Και λείπουν πολλά άλλα καθώς η εργογραφία των δύο αυτών εμβληματικών συνθετών μας είναι μεγάλη, ιδίως του Μίκη.

    Απλά απαντώντας στο @120, έδωσα μια πιθανή ερμηνεία για την αίσθηση που τελικά αφήνει η ακρόαση των κεντρικών έργων των δύο συνθετών. Και σε μένα πάντοτε ο Χ»δάκις έδινε την εντύπωση ρωσικής ή ιταλικής επιρροής, ενώ ο Μίκης σταθερά γερμάνιζε… 🙂

  130. Μυλοπέτρος said

    Πώς λέμε homo universalis; Αυτό!

  131. Missing Ink said

    Θα ήθελα να μοιραστώ μια σκέψη που μ’ έχει προβληματίσει και στο παρελθόν είν’ η αλήθεια, σχετικά με τον ΜΘ: Πώς ένιωσε ένας αριστερός εκείνης πάνω κάτω της γενιάς, ο οποίος αγωνίστηκε και φυλακίστηκε και τράβηξε όσα τράβηξε τέλος πάντων, όταν το 1990 έμαθε ότι ο Θεοδωράκης θα συνεργαζόταν με το Μητσοτάκη; Μου φαίνεται απογοήτευση (τουλάχιστον) απ’ την οποία δύσκολα συνέρχεσαι.

    Παρ’ όλ’ αυτά, ίσως οι μεγαλύτεροι σε ηλικία αναγνώστες να γνωρίζουν: Αυτή η στροφή ήταν και τότε όσο κεραυνός εν αιθρία μοιάζει σήμερα; Ή μήπως κάποιοι, πιο ψυλλιασμένοι ας πούμε, την περίμεναν;

  132. ΚΩΣΤΑΣ said

    131
    Δεν ξέρω αν είναι επιτυχές το παράδειγμα, αλλά πριν το 1990 του Μ.Θ. προηγήθηκε το λεγόμενο «βρώμικο ’89». Ίσως αυτό να απαντά στην απορία σου.

  133. Alexis said

    #77: Χτήνος, με εκπλήσσεις δυσάρεστα.
    Πολιτικός καιροσκόπος στα ρωμέικα είναι αυτός που κάνει πολιτικές κωλοτούμπες και αλλαξοκωλιές κινούμενος από ιδιοτελή κίνητρα και προκειμένου να αποκομίσει προσωπικά οφέλη.
    Σου έδινε την εντύπωση τέτοιου ανθρώπου ο Μίκης; Θεωρείς δηλαδή ότι οι πολιτικές του κινήσεις από το 1990 και μετά έγιναν για το οφίτσιο, για την καρέκλα, για τα λεφτά, για «το τομάρι του» τέλος πάντων;

    #113: Αδαέστατε Buttman έχεις ξαναδεί «κορυφαίο λυράρη» να παίζει λαούτο;

    ΥΓ: Μοι προξενεί κατάπληξιν η απουσία του Γιάννη Κουβάτσου από τα χθεσινά και σημερινά σχόλια, εκτός και αν έχω χάσει κάτι…

  134. Alexis said

    #132: Το ίδιο ήθελα να γράψω κι εγώ Κώστα.
    Έκπληξη και απογοήτευση προκάλεσε και τότε η κίνηση του ΜΘ να κατέβει με τη ΝΔ.
    Είχε προηγηθεί όμως η κυβέρνηση συνεργασίας Συνασπισμού-ΝΔ το ’89, που ήταν, νομίζω, για την αριστερά ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη και απογοήτευση.

  135. sarant said

    131 Να σκεφτούμε ότι είχε προηγηθεί το σκάνδαλο Κοσκωτά, η αρρώστια του Ανδρέα Παπανδρέου, η συνεργασία Συνασπισμού-ΝΔ στην κυβέρνηση Τζανετάκη και μετά όλων στην κυβέρνηση Ζολώτα (εθνικής ενότητας). Επίσης, οι ανατροπές στις σοσιαλιστικές χώρες.

  136. Αγγελος said

    Missing Ink, το 1989 κατέρρευσε ο κομουνισμός στην Ευρώπη και το 1991 διαλύθηκε η Σοβιετική Ένωση. Στην Ελλάδα, το 1989 σχηματίστηκε κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ-ΣΥΝ (που περιλάμβανε τότε και το ΚΚΕ). Οπότε, μη ρωτάς «πώς ένιωσε ένας αριστερός εκείνης πάνω κάτω της γενιάς» το 1990…

  137. Αγγελος said

    Ακαταμάχητη, είσαι κακοήθης (δεν είναι έκπληξη…) Πώς δηλαδή θα βγάλει λεφτά η οικογένεια Θεοδωράκη αν ο Μίκης ταφεί στο Βραχάτι; Πιστεύεις ότι θα ζητούν εισιτήριο από όποιον επισκέπτεται τον τάφο του;

  138. venios said

    Κάποιοι λέγανε (λέγαμε) κάποτε «Κάτω οι δύο υπερδυνάμεις!». Το 1991 έπεσε η μία, μήπως ήρθε τώρα η σειρά της άλλης (βλέπε Αφγανιστάν);

  139. ΚΩΣΤΑΣ said

    138
    Αν, ό μη γένοιτο, συμβεί αυτό, καήκαμε. Η ανερχόμενη δύναμη είναι η Τουρκία. Θα έχουμε πάλι οθωμανική αυτοκρατορία και κυριαρχία του ισλάμ, αλίμονό μας!

    Σας βλέπω να φωνάζετε, προστάτες των λαών Αμερικάνοι, ελάτε να μας σώσετε! 😜

  140. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    133β χαχα!
    … Το έργο αυτό παρουσιάστηκε σε πρώτη εκτέλεση στις 21 Σεπτεμβρίου του 1951 στα Χανιά, από την Μικρή Συμφωνική Ορχήστρα Χανίων, και την Αλίκη Βατικιώτη (πιάνο), ενώ διηύθυνε ο ίδιος ο Μίκης Θεοδωράκης ….
    Ακόμα ένα τεράστιο ψέμα είναι ότι εκδόθηκε δικαστική απόφαση που δικαίωσε τον κ. Γ. Κουτσουρέλη. Όπως διαβεβαιώνει ο δικηγόρος του Μίκη Θεοδωράκη κ. Χριστόφορος Αργυρόπουλος που είχε αναλάβει τότε την υπεράσπισή του, η δίκη ΜΑΤΑΙΩΘΗΚΕ γιατί ο ενάγων κ. Γ. Κουτσουρέλης εγκατέλειψε. Είναι γνωστό ότι μια αστική δίκη προχωρεί με πρωτοβουλία του ενάγοντος, δηλ. στην περίπτωσή μας του κ. Κουτσουρέλη, ο οποίος όμως εγκατέλειψε, ενώ η υπόθεση βρισκόταν στο στάδιο της εξέτασης μαρτύρων. …
    https://atexnos.gr/%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%83%CE%B5-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%B9%CE%B5%CF%8D%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%BC%CF%86%CE%B9/

  141. aerosol said

    #133
    Όσο τα χρόνια περνούσαν, οι πολώσεις του παρελθόντος άλλαζαν μορφές και ο Μίκης γερνούσε, οι επικρίσεις ξεχάστηκαν ή αφορούσαν το γήρας που δεν έρχεται μόνον. Αλλά, ναι, υπήρχαν πολλοί που θεωρούσαν πως οι πολιτικές του κινήσεις, από το ’80 ή και παλιότερα, είχαν σαν επίκεντρο την προσωπική του προβολή. Όχι υλικά οφέλη, αλλά το χρήμα πολλοί εμίσησαν κλπ -και μπορούν να υπάρχουν πολλών ειδών «ιδιοτελή κίνητρα». Φυσικά πάντα προκαλούσε αντιδράσεις να επικρίνεις έναν ζωντανό θρύλο. Ίσως δεν είναι ώρα για λεπτομερή σχόλια τέτοιου τύπου, αλλά δεν είναι πρωτάκουστες ή σπάνιες αυτές οι κριτικές, ούτε ελάχιστοι όσοι τις συμμερίζονται.

  142. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    92. Ναι, μόνο για τη φράση, καθαυτή, το παρέθεσα, πώς δηλαδή έλεγε ο ίδιος ότι ειπώθηκε.

    «θα σεβαστούμε την επιθυμία του» έγραψε ο γιος του Γιώργος Θεοδωράκης
    https://tvxs.gr/news/ellada/kideia-miki-theodoraki-tha-sebastoyme-tin-epithymia-toy-dilonei-o-gios-toy?utm_source=onesignal-Desktop&utm_medium=push&utm_campaign=onesignal-tvxsD-2021-09-03————

  143. 133# Αλέξη, όχι για προσωπικά υλικά οφέλη, αλλά για την αυτοπροβολή θα έλεγα, για να είναι στο προσκήνιο όπως ήθελε. Έχω την εντύπωση πως, τι να κάνουμε, το ήθελε αυτό ο Μίκης, να ακούγεται, να σχολιάζεται, να φαίνεται. Και πιστεύω πως τουλάχιστον από το 90 οι πολιτικές επιλογές του ήταν τραγικές για έναν άνθρωπο με αυτή την προδικτ ιστορία και προσφορά. Στο σχόλιο που προσυπέγραψα η λέξη καιροσκόπος μπορεί να μην ήταν η ευστοχότερη επιλογή (δύσκολη άλλωστε), αλλά στην ουσία του το σχόλιο το βρήκα σωστό.

  144. Missing Ink said

    @ 132-36 Μμ, ναι, όντως. Για κάποιο λόγο την κυβέρνηση ΝΔ-ΣΥΝ του ’89 την ταύτισα με τη συνεργασία ΝΔ-Θεοδωράκη το ’90 (αυτό ίσως λέει κάτι για τη δύναμη προσώπων και συμβόλων καθώς περνούν τα χρόνια). Thanks για τις απαντήσεις!

    Πάντως ανεξάρτητα απ’ την περιρρέουσα αντι-πασοκική ατμόσφαιρα, τι τό ’θελε κι ο Μίκης να μπλέξει τότε… (και με το Μητσοτάκη ρπστμ!) Θέλω να πω οι πολιτικοί, όπως και νά ’χει, θα παίξουν τα παιχνίδια τους. Ένας καλλιτέχνης αυτού του μεγέθους –σύμβολο, θρύλος κτλ κτλ– δεν οφείλει να είναι υπεράνω περιστάσεων και συγκυριών;

  145. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Νά ἀκοῦς ἀπό τόν Μίκη συνέντευξη για τίς τεκτονικές ἀλλαγές στο κομμουνιστικό κίνημα μετά τήν διάσπαση τοῦ ’68 καί γιά τήν ἀντιδικτατορική δραστηριότητα στήν χούντα, ἀλλά νά τύχη νά κάνη τίς ἐρωτήσεις ἡ Φλέσσα :)..
    «Τόν συμπαθεῖτε ἀκόμη τόν Στάλιν»;
    «Ποιοί ἦταν; Τό ΚΚΕ ἐσωτερικοῦ καί τό ΚΚΕ ἐξωτερικοῦ;»
    «»Ποιός ἔδωσε τέτοια ἐντολή στήν ΚΝΕ;»

    (Γιά ὅσους ἐνδιαφέρονται γιά τήν σύγχρονη ἱστορία μας, ἄς τήν [ξανα]ακούσουν. Πολύτιμες μαρτυρίες..)

  146. 144 Να θυμίσω πως κι ο Μικρούτσικος έγινε υπουργός του ΠΑΣΟΚ ένα φεγγάρι; Ο άνθρωπος έχει την τάση να πιστεύει πως μπορεί να κάνει τη διαφορά, ν’ αλλάξει τα πράγματα κλπ και πως θα ξεπεράσει τα πολιτικάντικα τερτίπια.

  147. Costas X said

    Μεγάλη μορφή ο Θεοδωράκης, και σπουδαίος συνθέτης. Ίσως αν δεν προσπαθούσε να γράψει «λαϊκά» ακούσματα, να θεωρείτο και ένας από τους μεγαλύτερους κλασικούς συνθέτες του εικοστού αιώνα.

    Υ.Γ. Στην αρχή του άρθρου : «…τόσο της σοβαρής μουσικής όσο και της λαϊκής-έντεχνης».
    Θα προτιμούσα «κλασικής» αντί «σοβαρής», επειδή και η λαϊκή-έντεχνη είναι κάποιες φορές σοβαρή, αλλά και η κλασική είναι κάποιες φορές πολύ ανάλαφρη για να είναι «σοβαρή». Θυμήθηκα τον εκφωνητή της ΕΙΡ, αρχές ’70, που έλεγε «ακούσαμε μία ώρα σοβαρά μουσική» !

  148. sarant said

    145 Συμφωνώ, την άκουσα κι εγώ

    144 Κολακευόταν εύκολα

  149. Missing Ink said

    #146 Ωχ, αμάν, μη θυμηθείτε κι άλλους που έπραξαν παρόμοια plz (μη παρακαλώ σας, μη…)

    #148β Χα-χα, προφανώς

  150. mitsos said

    Αθάνατος.
    Αποχαιρετώ τον μεγαλύτερο καλλιτέχνη ενός κόσμου, γύρω μου και μέσα μου, που φεύγει.

    Αν και η γενική εικόνα έχει το μεγαλείο και την λάμψη που περιγράφεται μοναδικά με το όνομα Μίκης Θεοδωράκης. Και ίσως θα έπρεπε να ασχοληθούμε με αυτήν την γενική εικόνα και όχι με κάποιες σκιές στις λεπτομέρειες , Παρ΄όλα αυτά θα πω κι εγώ δυο λόγια για αυτά τα σταβοπάτήματα του Μίκη μου . Του ανθρώπου που συνέβαλε με το έργο του και το πάθος του σε μεγάλο βαθμό στην διαμόρφωση του συναισθηματικού μου κόσμου όταν ήμουν έφηβος κι ας με πλήγωσε κάποιες φορές.

    Στην ακτινοβολία μιας τόσο λαμπρής δημιουργίας, στην τόσο δύσκολη ζωή του, στο πάθος και το αγωνιστικό του φρόνημα υποκλίνομαι. Το έργο του μπορούσε έτσι κι αλλιώς να λειτουργήσει υπέρ του φτωχού του αδύναμου και του κατατρεγμένου. Ίσως λοιπόν να μην φταίει μόνο ο ίδιος για μερικές επιλογές που ρίχνουν σκιές στην λάμψη του Μ.Θ.
    Μήπως οι πολιτικοί και η πολιτική διαφθείρουν ακόμα και ευαίσθητους ανθρώπους που κατάφεραν να βγουν όρθιοι και «υγιείς» μέσα από εποχές και συνθήκες που θυμίζουν Νταχάου ;
    Μήπως και η Αριστερά δεν θέλησε να μάθει πως το έργο του μεγάλου Καλλιτέχνη θα λειτουργήσει ανεξάρτητα αν αυτός συμμετάσχει στο ψηφοδέλτιο;
    Ακόμη κι αν ο ίδιος ο ευαίσθητος Καλλιτέχνης μπορεί να κάνει την κραυγή απόγνωσης του λαού τραγούδι και λαϊκό ορατόριο. Ακόμη κι αυτός ίσως δεν μπορεί να φυλλάξει τον εαυτό του από την φθορά της πολιτικάντικης περιφοράς.
    Κάποιοι αριστεροί πολιτικοί επαναλαμβάνουν συνεχώς την ίδια συμπεριφορά περιμένοντας διαφορετικά αποτελέσματα. Δεν είναι η στθερότητα και η επιμονή πάντα χάρισμα. Ενίοτε είναι και μειονέκτημα. Ας κάνουν κάποτε και την αυτοκριτική τους για την καιροσκοπικό χειρισμό των καλλιτεχνών ( μεταξύ άλλων πολλών). Δεν φταίνε πάντα οι επιλογές των άλλων.

    υ.γ./ οι Λιποτάκτες ήταν τόσο μικροί ( 4 μόνάχα ) και δεν άξιζαν μια αναφορά ;

  151. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Σε τέτοιες περιπτώσεις όπως ο θάνατος του Θεοδωράκη, αν δεν έχεις κάτι καλό να πείς, καλύτερα να μη πείς τίποτε, κι εγώ, εκτός του, ΗΤΑΝ ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ, δεν θα πώ κάτι άλλο.

  152. Irresistible said

    142: Η ελληνόψυχη Μαργαρίτα Θεοδωράκη δεν πρόκειται να κάνει πίσω στο θέμα της ταφής στο Βραχάτι, θα γίνει της Κορέας και να το θυμάστε. Η Μαργαρίτα (την ξέρω προσωπικά εδώ και 15 χρόνια, διότι είμαστε και οι δύο φιλόζωες) είναι εξαιρετικό κορίτσι και φανατική αντικομμουνίστρια: Μισεί θανάσιμα τους κουκουέδες και σιχαίνεται τους πασόκους. Όπως έχει αποκαλύψει ο ίδιος ο Μίκης στον Δημήτρη Γκιώνη (περιοδικό «ΕΠΤΑ» της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας», Κυριακή 26 Απρίλη 2009), η Μαργαρίτα δεν κατάφερε να σπουδάσει στην «Σχολή Σταυράκου», επειδή την πλάκωναν καθημερινά στο ξύλο οι Κνίτες και οι Πασόκοι!.. Μεταφέρω επί λέξει…

    ΜΙΚΗΣ: «(Οι Αριστεροί…) Μου φερθήκανε φριχτά. Να φανταστείς, η κόρη μου πήγαινε στη σχολή Σταυράκου, κι όταν έμαθαν ποια είναι, πήγαν η ΚΝΕ και το ΠΑΣΟΚ και της είπαν έξω από δω. Και η κοπέλα δεν σπούδασε εκεί που ήθελε, τη διώξανε. Εγώ τότε ήθελα να φύγω από την Ελλάδα… Και, κοντά σ’ αυτά, μια μέρα, καθώς ήμουν στο αυτοκίνητό μου, με φτύνει ένας κνίτης»!..

    ΡΩΤΑΩ: 1) Γιατί όλα αυτά τα κρύβει στο παρόν άρθρο ο κ. Σαραντάκος; Γιατί επί 12 χρόνια σε αυτό το Ιστολόγιο δεν ενημέρωσε τους αναγνώστες του ότι η Μαργαρίτα Θεοδωράκη έτρωγε ξύλο στην Σχολή Σταυράκου απο τους κνίτες και τους πασόκους;

    2) Γιατί από τον περασμένο Νοέμβρη που η ελληνόψυχη Μαργαρίτα κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία της από τις εκδόσεις «Ιανός» με τίτλο «Αναμνήσεις ενός κοριτσιού» , ο κύριος Νίκος δεν έβγαλε άχνα γι’ αυτό το βιβλίο, ώστε να πουλήσει λίγα παραπάνω αντίτυπα και να μπορέσει η κοπέλλα να πληρώσει το ρεύμα της; Γιατί όλα τα ΜΜΕ τηρούν σιγήν παλαιάς Αρσακειάδος για την αυτοβιογραφία της Μαργαρίτας;

    Η απάντησις είναι απλουστάτη: Διότι οι «Αναμνήσεις ενός κοριτσιού» είναι ένα βιβλίο γεμάτο αποκαλύψεις εναντίον των Αριστερών του Ρωμέικου, του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος αλλά και του ίδιου του Μίκη σε πολλές περιπτώσεις!.. Μεταφέρω κατευθείαν από το βιβλίο μία από αυτές τις αποκαλύψεις (την πλέον ανώδυνη) που σίγουρα αγνοούν απαξάπαντες οι αναγνώστες αυτού του Ιστολογίου, πράγμα που ανεβάζει ακόμη περισσότερο τις ευθύνες του κ. Σαραντάκου: Επί 12 χρόνια απέφευγε όπως ο Διάβολος το Λιβάνι να τους ενημερώσει ότι το 1970 η Μόσχα πρότεινε τον Μίκη για Γ.Γ. του ΚΚΕ, προκειμένου να μή θιγεί ο αγαπημένος του Υπαρκτός Σοσιαλισμός!..

    ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ – ΑΣΠΑΣΙΑ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ: «Φτάσαμε (σ.σ.: τον Αύγουστο του 1970) στη Σοβιετική Ενωση με τον πατέρα μας, που ήταν επίσημα προσκεκλημένος από την κυβέρνηση της Ε.Σ.Σ.Δ. Του πρότειναν τη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ στη θέση του τότε γραμματέα Κώστα Κολιγιάννη (1956-1972). Ο μπαμπάς, όμως, δεν γνώριζε ακριβώς τον λόγο της πρόσκλησης – σκεφτόταν, προφανώς η Σοβιετική Ενωση ήθελε να τιμήσει τον κομμουνιστή επαναστάτη! Φυσικά, μετά την πρότασή τους και ύστερα από πολλές στείρες συζητήσεις, διαφώνησε μαζί τους. Στη Μόσχα έγιναν οι πολλές συζητήσεις. Εμείς με τη μαμά και με τη μεταφράστρια-συνοδό μας (της ΚGB), την ευχάριστη Γκαλίνα, αλωνίζαμε την πόλη βδομάδες ολόκληρες… Αξέχαστη και η χλιδή που περιέβαλλε τα κομματικά στελέχη…!»

    ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ: «Κάποια μέρα, λοιπόν, στη Γιάλτα πήγαμε να επισκεφτούμε το σπίτι του συγγραφέα Αντον Τσέχωφ που έζησε εκεί τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Ηταν απόγευμα, ο ήλιος έγερνε στον γαλήνιο κήπο όπου κάθισε ο μπαμπάς δίπλα στο μαρμάρινο τραπέζι και έγραψε δυο λόγια στο βιβλίο των επισκεπτών. Σίγουρα υπάρχει ακόμα η αφιέρωσή του. Υπάρχει και μια φωτογραφία. Τον τράβηξαν καθώς έγραφε. Οταν την κοιτάζω νιώθω σαν να βλέπω ένα ιστορικό γεγονός. Γύρω μας, αμέτρητα δέντρα, αμέτρητα παρτέρια με λουλούδια και αμέτρητα μονοπάτια! Ημασταν, θαρρείς, στον Παράδεισο. Γι’ αυτό εμείς τα παιδιά περπατούσαμε ευλαβικά σαν σε άγιο τόπο… Κι ύστερα οι συνοδοί μας πήραν την εντολή να φύγει ο μπαμπάς, και φύγαμε. Οταν επιστρέψαμε στη Μόσχα, στο αεροδρόμιο, οι συνοδοί μας, της KGB, μεταμορφώθηκαν σε αντιπαθητικούς κρατικούς υπαλλήλους, μες στον εκνευρισμό. Με βιασύνη περάσαμε το τελωνείο και τον έλεγχο των διαβατηρίων. Ηθελαν να φύγουμε μια ώρα αρχύτερα. Το ίδιο και περισσότερο ήθελαν κι οι γονείς μας.»

    ΤΟ ΠΙΑΣΑΤΕ: Η μητερούλα Μόσχα διόριζε με το «έτσι – θέλω» τους Αρχηγούς της Ελληνικής Αριστεράς, ερήμην των χαχόλων Ρωμηών κομμουνιστών!.. Ν’ αγιάσει το στόμα σου, Μαργαρίτα μου: Να είσαι βεβαία ότι ο Μίκης μας θα ταφεί στο Βραχάτι και όχι στον Γαλατά που θέλουν οι Χανιώτες για να χοντροκομάνε…

    ΥΓ: Ο αδαέστατος γηραιός οπαδός του ΠΑΟΚ κ. Gpoint, που μάς ανεβάζει εδωπέρα ακόμα και τις «κλανιές» του Bob Dylan, αγνοει ότι η θρυλική γκόμενα του Dylan, Joan Baez, τον Αύγουστο του 1983 στο Ηράκλειο της Κρήτης τραγούδησε με μοναδικό τρόπο την «Μπαλάντα του Μαουτχάουζεν» (στίχοι Ιάκωβος Καμπανέλλης, μουσική Μίκης). Νομίζω ότι είναι η καλύτερη «καληνύχτα» για την σημερινή ΄δύσκολη μέρα.

  153. mitsos said

    Αφού το ξέρετε ότι αν η πολυώνυμη προκαλέσει μια δυο και δεν αντιδράσει κανείς θα ξεράσει τα του σιγμοειδούς και ορθού της στο ιστολόγιο μέσω πληκτρολογίου. Διέγραψε κάποια ρα Νίκο. Διαβάζουν και Άνθρωποι.
    Μήπως χρειάζονται και κάποια νομικά μέτρα ;

  154. Πέπε said

    128, 129

    Ποιο έργο ρε παιδιά είτε του Χατζιδάκι είτε του Θεοδωράκη είναι πολυρρυθμικό;

    Σίγουρα ο Χατζιδάκις αγαπούσε πολύ τους μονούς ασύμμετρους ρυθμούς τύπου 2ν+3 (π.χ. πολλά πεντάρια, 2+3, τουλάχιστον ένα εντεκάρι 2Χ4+3), σίγουρα ο Θεοδωράκης έχει κομμάτια με κρυμμένες αλλαγές μέτρου, γενικά κι οι δύο δεν έμεναν στα στάνταρ τριάρια και τεσσάρια. Αλλά πολυρρυθμία;

    124

    Το θέμα είναι ότι η αντίθετη άποψη, που εκφράζει το ποίημα του λινκ, γράφτηκε ζώντος του Μίκη, πράγμα απολύτως θεμιτό. Μια μέρα μετά τον θάνατό του όμως φαντάζει κάπως άκομψη.

  155. Πέπε said

    > Γιατί επί 12 χρόνια σε αυτό το Ιστολόγιο δεν ενημέρωσε τους αναγνώστες του ότι η Μαργαρίτα Θεοδωράκη έτρωγε ξύλο στην Σχολή Σταυράκου απο τους κνίτες και τους πασόκους;

    Πραγματικά ρε φίλε. Είναι δυνατόν να έχει ο άλλος δώδεκα χρόνια μπλογκ για τη γλώσσα και να μη βγάζει άχνα γι’ αυτά; Καθόλου δεν τον νοιάζει πόσο διψούσαμε να τα ενημερωθούμε; Τι ανάλγητος!

    > Η Μαργαρίτα (την ξέρω προσωπικά εδώ και 15 χρόνια, διότι είμαστε και οι δύο φιλόζωες) …

    Τον σκύλο από το καναρίνι ξέρεις να τα ξεχωρίσεις, ή είναι σαν τον λυράρη με το λαούτο;

  156. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η ιστορία των «Τραγουδιών του Αγώνα» του Μίκη Θεοδωράκη
    Ο Αντώνης Μποσκοΐτης γράφει για τον πλέον επαναστατικό κύκλο τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη.
    https://www.koutipandoras.gr/article/i-istoria-ton-tragoydion-toy-agona-toy-miki-theodoraki

  157. Πέπε said

    80

    Δύτη, φαίνεται ότι από χτες τόσο το Δεύτερο όσο και το Τρίτο παίζουν αποκλειστικά Θεοδωράκη. Άλλα το καθένα. Γενικά έχω μόνιμα το Δεύτερο στο σπίτι και (κατά σύμπτωση εδώ και λίγες μέρες) το Τρίτο στο αυτοκίνητο. Σήμερα οδήγησα αρκετά, οπότε και μορφώθηκα αρκετά.

    Την Ελληνική Αποκριά τη βρήκα και στο ΥΤ. Ευχαριστώ για την πρόταση.

  158. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  159. Πέπε said

    80 & 157

    Να το, το βρήκα το «Πέλαγος είναι βαθύ». Είναι στην «Καμήλα». Η πλάκα είναι ότι στο αμέσως προηγούμενο, το «Αλογάκι», βασικό μοτίβο είναι το «Αχ πατρίδα μου γλυκιά». Ποιανού είναι αυτό άραγε; Όχι βέβαια παραδοσιακό, που γράφει στη διασκευή του ο Κηλαηδόνης.

    Ε φυσικά, υπάρχουν διάλογοι.

  160. spyridos said

    Ο ΜΘ είχε δανειστεί μουσική πολύ πετυχημένα.
    Στο Δραπέτη ο Καμπανέλλης γράφει «Α, τι θανάσιμη ερημιά στου Μπέρτολτ Μπρεχτ τη χώρα» κι ο ΜΘ σιγοντάρει μουσικά με ένα γλυκόπικρο φόρο τιμής στο Αυστριακό τοπίο, σχεδόν ειρωνικά, χρησιμοποιώντας μια Μοτσαρτιανή μελωδία.
    Πολύ ταιριαστά επίσης στο συρτάκι, χρησιμοποιεί ένα μικρό μέρος του συρτού του Κουτσουρέλη το οποίο δεν είναι καθοριστικό για το σύνολο.

    Καυχιόταν συχνά ο ΜΘ και είχε απόλυτο δίκιο, ότι κατάφερε να φέρει τον Ελύτη και τον Σεφέρη στις ταβέρνες.
    Φανταστείτε τους Γάλλους να τραγουδούν Ελυάρ, να γίνουν οι στίχοι του λαϊκό κτήμα έλεγε.
    Το είχα πρωτακούσει το 1981 στην συνέντευξη στη Ρεζάν, αλλά το επαναλάμβανε συχνά.

  161. Alexis said

    ΜΙΚΗΣ: Να φανταστείς, η κόρη μου πήγαινε στη σχολή Σταυράκου, κι όταν έμαθαν ποια είναι, πήγαν η ΚΝΕ και το ΠΑΣΟΚ και της είπαν έξω από δω. Και η κοπέλα δεν σπούδασε εκεί που ήθελε, τη διώξανε.

    BUTTMAN: …η Μαργαρίτα δεν κατάφερε να σπουδάσει στην «Σχολή Σταυράκου», επειδή την πλάκωναν καθημερινά στο ξύλο οι Κνίτες και οι Πασόκοι!..

    Αυτό θα πει «μεταφέρω αυτολεξεί» ή αλλιώς «σέβομαι τις πηγές»
    Μιλάμε για πολύ ξύλο!!! 😆

  162. sarant said

    160α Δεν το είχα προσέξει ποτέ αυτό.

  163. BLOG_OTI_NANAI said

    Για την ιστορία, ένα παλαιό επεισόδιο που πήρε διαστάσεις στον τύπο το 1986 (δύο πρώτες εικόνες από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, η τρίτη από το ΕΘΝΟΣ):

  164. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    152: Ακόμα να μου πεις που βρήκες το 85%, ψεύτη (#119).
    Είπα κι εγώ, στα λίγα (σε σύγκριση με ό,τι μας έχει συνηθίσει) του #113 θα μείνει; Ο «άνθρωπος» αν δεν προσπαθήσει να αμαυρώσει, να λερώσει με λάσπη κάποιον που πέθανε, θα σκάσει… Και επειδή δεν τον έπαιρνε να πει κάτι για τον ΜΘ τον ίδιο, είπε για την κόρη του και το ΚΚΕ. Είναι ύπουλος.
    Λες και δεν ξέρουμε την τακτική του, το έγραψε χθες ή προχθές κι o Πέπε…
    Αλλά άλλα ντε που το έργο επαναλαμβάνεται, ad infinitum !
    Όπως λέει ο Μήτσος πιό πάνω, στο #153.

  165. 163 Σοβαρά είχε τέτοιες ιδέες ο Μίκης το ’69; Πάντα αιθεροβάμων!

  166. sarant said

    163 Ομολογώ πως δεν θυμόμουν καθόλου αυτό το περιστατικό!

  167. ΚΩΣΤΑΣ said

    Από μέρους μου, κλείνοντας αυτό το μνημόσυνο για για τον τεράστιο Μίκη, έχω να πω τούτο το τελευταίο. Ανεξάρτητα από την ιδεολογική τοποθέτηση του καθενός μας, ο Μίκης με τα τραγούδια του στάθηκε δίπλα μας στις ωραιότερες στιγμές της ζωής μας. Έφερε στις ταβέρνες και στα καπηλειά τον Σεφέρη, τον Ελύτη, τη δημοτική μας παράδοση, τους αγώνες, τα αντάρτικα…

    Και μόνο γι’ αυτά του αξίζει ένα «αιωνία σου η μνήμη, αθάνατος, Μίκη μας»

  168. BLOG_OTI_NANAI said

    Είχα βρει κάποτε κατά τύχη μια αναφορά στο περιοδικό ΔΙΑΒΑΖΩ και έτσι έψαξα για το υλικό. Για μένα έχουν πολύ ενδιαφέρον τέτοιες ιστορίες,εντάξει, αυτή δεν είναι και τόσο ευχάριστη, αλλά και τα ιερά τέρατα μαλώνουν!

  169. greggan193 said

    Ώστε βρομοδουλειά της Μαργαρίτας το γράμμα στο ΚΚΕ; Τον Θάνο ποιος να τον ξεγέλασε, άραγε… Το πολύ αντιΚΚΕ μένος -και το λέω εγώ που δεν ανήκω πια εκεί- μάλλον ευτελίζει τέτοια αφιερώματα σε γίγαντες του πνεύματος και των αγώνων μας για δημοκρατία. Λυπάμαι πολύ…
    Γρηγόρης Κονδύλης

  170. dryhammer said

    168 >…αλλά και τα ιερά τέρατα μαλώνουν…

    Θα ήθελα εδώ να σημειώσω πως, όταν μιλάμε για «ιερά τέρατα», «τιτάνες», «μέγιστους» κλπ κλπ ανάλογα, δεν έχουμε να κάνουμε με θεούς, τιτάνες, γίγαντες κλπ που κατέβηκαν στη γη και «μίκρυναν» για να έρθουν κοντά μας (όπως πχ τα ιερά πρόσωπα των θρησκειών) αλλά ίσα ίσα για ανθρώπους, με ό,τι καλό και κακό κουβαλάνε, που κατόρθωσαν και «μεγάλωσαν» και «γιγαντώθηκαν» («μεγιστοποιήθηκαν» αν προτιμάτε) μέσα από το έργο τους (ή και τη ζωή τους), εξακολουθώντας να κουβαλάνε και όλα τα υπόλοιπα καλά και κακά της προσωπικότητάς τους (και που συχνά κι αυτά τα βλέπουμε μεγεθυμένα λόγω της θέσης που κατέχουν στον κόσμο ή/και μέσα μας) κι αυτή είναι κι όλη τους η «μαγκιά» και η ανθρωποσύνη, πως παρά τα όποια «βαρίδια» της προσωπικότητας (και του χαρακτήρα τους) κατόρθωσαν να αγγίξουν το μεγαλείο.

    Σόρι για την τεράστια και στρυφνή πρόταση τις παρενθέσεις και τα εισαγωγικά.

  171. gbaloglou said

    169 & 163 Αν και όχι της Αριστεράς γενικώς, αυτό το «θέλω να αφήσω αυτόν τον κόσμο σαν κομμουνιστής» με συγκίνησε! Όσον αφορά την απάντηση του Σεφέρη στον Θεοδωράκη «πως να σταθώ στην σκηνή δίπλα σ’ έναν κομμουνιστή» … αυτό μου θύμισε το σχόλιο του δεξιού (πρώην μάη) ταβερνιάρη προς τον ευρέως εννοούμενο χαφιέ του χωριού και τον μοναδικό ψηφοφόρο της ΕΔΑ στο χωριό «ήθελα νάξερα, ένας εθνικόφρων κι ένας κομμουνιστής τι λέτε» 🙂

    Παραθέτω με την ευκαιρία το σχόλιο (ΦΒ) του «Ισραήλ στην Ελλάδα» … που επίσης με συγκινεί:

    «Μαζί με τον ελληνικό λαό, τους θαυμαστές της μουσικής σε όλο τον κόσμο και στο Ισραήλ, θρηνούμε τον θάνατο του Μίκη Θεοδωράκη, ενός παγκοσμίου φήμης συνθέτη.
    Το έργο του, καθρέφτης της ψυχής του και της ελληνικής ιστορίας, ηχεί στη μουσική και τη ζωή στο Ισραήλ. Το «Άσμα Ασμάτων», ένα σημαντικό και υπέροχο μουσικό κομμάτι για το Ολοκαύτωμα μιλά για τους πολλούς, οι φωνές των οποίων χάθηκαν για πάντα.
    Παρά τις διαφορές και τις αντιπαραθέσεις τον θυμόμαστε και εκτιμούμε τη συμβολή του στον κόσμο της μουσικής και της ανθρωπότητας, όπου θα συνεχίσει να ζει.»

  172. rochelle311 said

    Τι μου θυμίσατε; Κλειστά παραθυρόφυλλα στο προσφυγικό σπίτι της Κοκκινιάς η μουσική του Θεοδωράκη να παίζει κι η μάννα μου να ορύεται, «θα μας κάψεις». Δεν ξέρω αν αυτό το επαναστατικό ξεσήκωμα που ενέπνευσαν τα τραγούδια του Θεοδωράκη είναι δυνατόν να επαναληφθεί. Ήταν ΕΝΑΣ ήταν και θα είναι ΜΟΝΑΑΔΙΚΟΣ.

  173. Pedis said

    # 143 – Όσο για την ανάγκη του να εκμεταλλεύεται ευκαιρίες και καταστάσεις ωστε να περνιέται για «σοφός πατέρας του έθνους» δεν χωράει αμφιβολία. Ετούτο είναι τόσο φανερό που ακόμη κι ο ανυπόφορος 133 δεν μπορεί να μην το έχει σκεφτεί ως μία πιθανή υπόθεση για τα κίνητρα τού Μ.Θ στην ώριμη πολιτική του δραστηριότητα.

  174. BLOG_OTI_NANAI said

    170: Εννοείται πώς και σε αυτούς θα βρούμε τις αδυναμίες που βρίσκουμε σε όλους τους ανθρώπους.

  175. Καλημέρα,
    157 Το Δεύτερο μέχρι αύριο το πρωί (στις 10). Τρία εικοσιτετράωρα Θοδωράκης (τραγούδια, συνεντεύξεις από το αρχείο της ΕΡΤ κλπ).

  176. nikiplos said

    169@, 171@ και για να αφήσει τον κόσμο αυτόν κάποιος σαν κομμουνιστής πρέπει βάσει γραφειοκρατίας να πάρει την άδεια ή να ενημερώσει τον κουτσούμπα?
    Με γρίφους μιλάς γέροντα… Εκτός κι αν ο Κουτσούμπας είναι ο μόνος αντιπρόσωπος των ελλήνων κομμουνιστών. Ίδωμεν…

    ΥΓ> Το να περάσει κανείς κάποτε από το ευαγές του Περισσού, σημαίνει κάτι επιπλέον? Ως ένα είδος γαλονιού δηλαδή που του δίνει την δυνατότητα να έχει ισχυρότερη άποψη?

    169@ Περιμένω να μου δείξεις κάπου το αντι-ΚΚΕ μένος. Εκτός κι αν ισχύει το «αν δεν είσαι μαζί μας είσαι εναντίον μας» που χαρακτηρίζει γενικώς τους σεχταριστές και φανατικούς ανά τον κόσμο.

  177. nikiplos said

    171@ Ο ταβερνιάρης ήτο απλά αφελής.

    Το να εμφανιστεί ο Σεφέρης, πλάϊ σε έναν κομμουνιστή μεσούσης της χούντας, δεν το λες και την καλύτερη παρέα. Άσε που θα είχε και έμπρακτες συνέπειες, εις βάρος του ποιητή, των οικείων του αλλά και άλλων που συνηγόρησαν για κάτι τέτοιο. Είμαι βέβαιος όμως πως ο Σεφέρης δεν φοβήθηκε αυτό, αλλά το καπέλωμα που θα έτρωγε από μια παρουσίαση με κοινό αμιγώς αριστερό, κι εδώ που τα λέμε δεν είχε κι άδικο. Άλλωστε ο Μίκης του εύκολου κι απερίσκεπτου βολονταρισμού, δεν μπορούσε εύκολα να συμβαδίσει με τον πολύ προσεκτικό σε αυτά τα θέματα Σεφέρη.

    Τέλος ας θυμηθούμε πως μιλάμε για το 1968, η χούντα μαύρη, τροπαιοφόρα και διεθνώς αναγνωρισμένη. Κι ένας λαός τυραννισμένος από έναν αιματηρό σκληρό εμφύλιο, να προσπαθεί να μαζέψει τις πληγές του, που δεν ήταν και λίγες. Και δεν ανήκαν η πληγές μόνο στην μία παράταξη… Μπορεί το 68 να απέχει 10 μόλις έτη από το 78, η χώρα όμως πριν το 68, είχε 30 χρόνια να βιώσει παρόμοιες πολιτικές ελευθερίες, έκφρασης, σκέψης κλπ.

    Παρακολουθώντας την εκπομπή της Βίκυς Φλέσσα μου έκανε εντύπωση η εμμονή του Μίκη να αιτιολογήσει το Καραμανλής ή Τανκς. Ήταν κατά τη γνώμη μου η ευφυέστερη σύλληψη πολιτικής σκέψης την περίοδο που διατυπώθηκε. Ήταν η μόνη ρεαλιστική λύση που οδήγησε στην απαλλαγή της χώρας από το παρακράτος του στρατού και της ασφάλειας. Μετά το 1974, οι χουνταίοι ήταν πανίσχυροι. Αν περνούσε ένα σχήμα των πολιτικών προ της Χούντας, οι στρατέοι θα ήταν πανίσχυροι από το παρασκήνιο, όπως έγινε στην Τουρκία, για 10ετία και βάλε. Ο Καραμανλής μπορούσε να εξοβελίσει τους χουνταίους, κανείς αριστερός δεν μπορούσε ή κεντρώος. Όπως και ο Νίξον ήταν αυτός που έκανε τα ανοίγματα στην Κίνα. Αν τα έκανε ο Κένεντυ θα τον έλεγαν κουμμουνιστή. Αλλά δυστυχώς ο Μίκης αναγκαζόταν να απολογείται σε εγκάθετους της Αριστεράς που κρύφτηκαν βολικά πίσω από αυτή του τη δήλωση. Δεν με εκπλήσσει βέβαια. Δεν είμαστε και οι Αϊνστάϊν της πολιτικής στην Ελλαδα, ούτε και ιδιαίτερα δημοκράτες.

  178. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σε γειτονικά κελιά στο τέταρτο πάτωμα της Γενικής Ασφάλειας στην οδό Μπουμπουλίνας κάτω από την φοβερή ταράτσα ο Μίκης με τον Ανδρέα Λεντάκη, στο γνωστό «Σφαγείο», (Χτυπούν την νύχτα στην ταράτσα τον Αντρέα), σ΄αυτό κτίριο που πούλησε το ΚΚΕ στο Υπουργείο επί Ντόρας -και μπήκε πια κι αυτό στο ΤΑΙΠΕΔ (ή όπως το λένε το φοβερό Ταμείο των δανειστών-και τους πληρώνουμε ενοίκιο), σκεφτείτε ποιοί τώρα το τσαλαπατούν σέρνουν τα βέβηλά τους βήματα στους χώρους του μαρτυρίου, μεθυσμένοι από την οίηση της εξουσίας.
    Της εξουσίας επί του Πολιτισμού μας ρε πατριώτες ! …
    Είναι λοιπόν που οι πρωταγωνιστές εμφάνισαν ρηγματώσεις αντιφατικότητας ή η Ιστορία …’γαπιέται; 😦

  179. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Βοηθούν οι συγκυρίες ,η μέρα θανάτου με βέβαιο το Σ/Κ εντός του πένθους, οι (θλιβερές) διαφωνίες για την ταφή, ως και το ράλυ-Ακρόπολις πάνω στην ώρα και που όλοι τον θέλουν δικό τους και του αφιερώνονται, να αναπνέουμε από προχτές να λουζόμαστε στα νάματα της μουσικής του Μίκη. Ολοι μιλούν, όλοι γράφουν, παντού ακούνε Μίκη.Σε τρία τηλεφωνήματα από το πρωί το «φόντο» είχε τη μουσική του. Κι από τους απέναντι, κι από το φωταγωγό. Το βρίσκω υπέροχο. Χαρμολύπη

  180. Myriolis said

    150
    Ευχαριστούμε πολύ Mitsos και για το Υ. Γ. και για το βίντεο!

  181. Πάνος με πεζά said

    @58: Η οδός Πλαστήρα τότε λεγόταν Σμύρνης. Στο σπίτι αυτό που βλέπουμε ο Μίκης έμεινε τη δεκαετία του 50, γράφοντας ακόμα τότε, συμφωνικά έργα. Τέλη της δεκαετίας φεύγει για το Παρίσι, φτιάχνει εκεί τον επιτάφιο κάνοντας την είσοδο του στο λαϊκό τραγούδι, και από τις αρχές του 60 εγκαθίσταται στον ακριβώς πίσω δρόμο, Κωνσταντινουπόλεως 39, σε μία επίσης ωραία διπλοκατοικία που όμως δεν διασώθηκε, και εκεί γράφει τις μεγάλες του λαϊκές επιτυχίες. Ολοκληρώνει το Άξιον Εστί, και… Καλύτερα ας τα πει ο ίδιος.

  182. Πάνος με πεζά said

  183. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    (Κάποιες συνεδριακές ὑποχρεώσεις δέν μοῦ ἐπέτρεψαν νά γράψω ὅσα ἤθελα. Ἡ πολυκύμαντη ζωή τοῦ Μίκη εἶναι πλημμυρισμένη ἀπό τέτοιες ἱστορίες)

    Γιά νά πάρουμε μιά ἰδέα γιά τούς νέους δρόμους πού χάραξε ὁ Σαλός τοῦ Θεοῦ, νά ὑπενθυμίσω ἐκεῖνο τό ἀνεπανάληπτο στιγμιότυπο (..πού δέν χορταίνουμε νά τό ἐπαναλαμβάνουμε μέ τόν γιό μου καί νά σκᾶμε στά γέλια..)

    Στήν πρώτη ἀκρόαση τοῦ «Ἐπιτάφιου», ἀφοῦ ἐπί ὧρες προσπαθοῦσε ὁ Μίκης νά τόν διδάξη στά ἐργαλεῖα τοῦ Θεοῦ, Μπιθικώτση καί Χιώτη, σέ ἕνα διάλειμμα βρέθηκαν ἀπομονωμένοι οἱ δυό τους σέ μιά γωνιά τοῦ σπιτιοῦ τοῦ Μίκη. Καί οἱ δύο δεξιοτέχνες, καί οἱ δύο ἄρχοντες στίς μέχρι τότε ἐκφάνσεις τοῦ λαϊκοῦ τραγουδιοῦ, ἀλλά αὐτά πού ἔβλεπαν ἐκείνη τήν ἡμέρα ἦταν ἀπό τ’ ἄγραφα.

    Ὁ ὡραῖος μάγκας Μπιθικώτσης δέν μυρίζονταν καί πολλά πράγματα ἀπό τήν ἐπερχόμενη Ἐπανάσταση, καί μουρμουρίζει συνωμοτικά στόν Χιώτη:
    – Μανώλη, πᾶμε νά φύγουμε. Θα γίνουμε ρεζίλι! 🙂 🙂

  184. ΣΠ said

    Μαργαρίτα Θεοδωράκη: Αυτός που φεύγει δεν μπορεί να έχει καμιά επιθυμία πλέον

  185. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ἄν ἦταν μόνο ὁ κυβερνητικός ἀντικομμουνισμός τῶν ἀρχῶν τῆς δεκαετίας ’60, θά τρωγότανε τό πρᾶμα. Γράφει ὁ Μίκης:

    «..Η αντίδραση της ηγεσίας της Αριστεράς αλλά και των κορυφαίων διανοούμενων-καλλιτεχνών του ίδιου χώρου, που οργάνωσαν τον Δεκέμβρη του 1960 συγκέντρωση στον Ελληνοκινεζικό με σκοπό να αποδείξουν ότι η μελοποίηση του ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ ήταν μια σκέτη ιεροσυλία. Ενώ στον Άη Στράτη η τοπική ηγεσία πήρε την απόφαση να εξαφανίσει τους δίσκους μου, με αποτέλεσμα οι νεολαίοι εξόριστοι να καταφεύγουν στις βραχώδεις ακτές για να τραγουδήσουν κρυφά τον ΕΠΙΤΑΦΙΟ, τη ΜΥΡΤΙΑ και τα άλλα τραγούδια..».

    (Τί ἔζησε αὐτός ὁ τόπος!..)

  186. Triant said

    171α: Έπρεπε να βλέπατε την έκφραση των αεροσυνοδών όταν σε ένα επαγγελματικό ταξίδι στην Γαλλία, διαβάζαμε δίπλα-δίπλα με έναν συνάδελφό μου ο ένας τον Ριζοσπάστη και ο άλλος τον Στόχο 🙂
    Ο συγκεκριμένος συνάδελφος ήταν νέος, σοβαρός και σχετικά καλλιεργημένος` καμμία σχέση με την σημερινή συμμορία (μιλάμε για το 2004). Κάναμε άλλωστε,κατά την δεκαπενθήμερη διαμονή μας, καλή παρέα (παρότι έτρωγε το φιλέτο καλοψημένο). Οι προσπάθειές μου μάλιστα να του δείξω τα πράγματα από άλλη σκοπιά μπορεί να πιάσαν και τόπο.

  187. sarant said

    185 Θα άξιζε να δούμε τι έγινε σε εκείνη τη συγκέντρωση.

  188. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @187. Νῖκο, συλλέγω ὅ,τι μοῦ πέσει στο χέρι ἀπό Θεοδωράκη, ἀλλά νομίζω πώς δέν ἔφτασε στις μέρες μας καμμιά σχετική πληροφορία. Ἡ ἐπίσημη Ἀριστερά εἶχε τήν δυνατότητα νά θάβη ὁτιδήποτε θά τῆς χαλοῦσε τό προφίλ, ἐπιτρέποντας ἔτσι στόν Μίκη νά μᾶς κληροδοτήση ἀποκλειστικά τήν δική του ἐκδοχή. 🙂
    (Πάντως, εἶναι καλή ἰδέα νά ψάξη κανείς στά φιλοεδαϊτικα ἔντυπα τοῦ Δεκέμβρη 1960)

  189. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Μπράβο τους!

    https://www.iefimerida.gr/kosmos/timisan-miki-theodoraki-stin-kokkini-plateia-moshas

  190. freierdenker said

    Διαφωνώ με αυτό που λέει ο κύριος Σαραντάκος, οτι το σουλούπι του Θεοδωράκη ήταν μειονέκτημα. Για το είδος της μουσικής του, η σκηνική του παρουσία, και λόγω σωματικής διάπλασης, ήταν εξαιρετική. Ειδικά τα αεροπλανικά που έκανε με τα χέρια του έμειναν αξεπέραστα. Με μια έννοια, ο Θεοδωράκης στην σκηνή δεν διηύθυνε, έδινε show.

    Η προσωπική μου άποψη για το έργο του είναι οτι κάποια από τα πιο μεγαλόπνοα έργα του πάσχουν από στόμφο (π.χ. απλές μελωδίες με ενορχηστρικές υπερβολές). Έχει όμως γράψει μερικά από τα ωραιότερα ελληνικά τραγουδια, κάτι που τον κάνει μεγάλο συνθέτη, και έχει έκφράσει μια ολόκληρη γενιά με το πολιτικό του τραγούδι, κάτι που τον κάνει μοναδικό.

    Μου έκανε εντύπωση οτι ο όρος ‘πολιτικό τραγούδι’ δεν αναφέρθηκε ούτε μια φορά εδώ, ενώ ήταν πολύ του συρμού κάποτε και σχεδόν συνώνυμος με τον Θεοδωράκη. Βασικά ήταν αριστερό ηρωικό τραγούδι, επικριτικά θα μπορούσε κάποιος να το πει και αριστερό κιτς. Η άποψη μου είναι οτι ήμαστε σε μια μεταβατική εποχή όπου οι νέοι το θεωρούν ακόμα μουσική των ηλικιωμένων, και οι περισσότεροι ηλικιωμένοι δεν θέλουν να θυμούνται οτι κάποτε πίστευαν «καβάλα πάμε στον καιρό», ότι όταν σφίγγουν τα χέρια ο ήλιος είναι βέβαιος για τον κόσμο, και όταν σκοτώνονται η ζωή τραβά την ανηφόρα με σημαίες και ταμπούρλα. Σε λίγες δεκαετίες όμως τα τραγούδια αυτά θα έρχονται πραγματικά από το παρελθόν, και θα γίνει κατανοητό οτι ο Θεοδωράκης δεν άφησε πίσω του μόνο τραγούδια, αλλά άφησε και το στίγμα μιας εποχής.

  191. Α. Σέρτης said

    188
    «ἀλλά νομίζω πώς δέν ἔφτασε στις μέρες μας καμμιά σχετική πληροφορία.»

    Η εκδήλωση έγινε στις 9/12/1960 και καλύφθηκε με ρεπορτάζ της ΑΥΓΗΣ στις 10/12/1960 (βλ. αναδημοσίευση στο Μ. Θεοδωράκη, ¨Για την ελληνική μουσική», ΠΛΕΙΑΣ, σ. 204-206.)

  192. Irresistible said

    Συγχαίρω τον ακατάβλητο κύρ Σταύρο (184, καλοφάγωτη η σύνταξις) που τόλμησε να αναρτήσει την πρωϊνή σημερινή΄ανάρτηση της ελληνόψυχης Μαργαρίτας – Ασπασίας στο Facebook, η οποία είναι όντως εκπληκτική, επιβεβαιώνει την τεράστια ελληνομάθειά της και αξίζει να μελετηθεί από ειδήμονες της Λογοτεχνίας όπως ο κ. Σαραντάκος.

    Εγώ από την πλευρά μου, θέλω να επισημάνω ένα σημείο της αναρτήσεώς της, που επιβεβαιώνει αυτό που σάς έλεγα χθές: Η Μαργαρίτα – Ασπασία (όπως άλλωστε και ο Μεγάλος πατέρας της ο Μίκης) είναι οπαδός της Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας και βδελύσσεται την Θρησκεία των Γαλιλαίων!.. Γι’ αυτό και της κάνουν τέτοιον Πόλεμο τα «αδυσώπητα τσιμπούρια» οι Χανιώτες με την ταφή, κατόπιν εντολής της Ορθόδοξης Αρχιεπισκοπής Κρήτης που θέλει να έχει έσοδα από το ιστορικό νεκροταφείο του Γαλατά, όπου θέλουν να θάψουν τον Μίκη.

    Γράφει η Μαργαρίτα στην πρωϊνή ανάρτησή της:

    1) Ρωτάω τον ειδήμονα περί τα θρησκευτικά, κ. Blogotinanai: Έχει ξαναδεί άλλον άνθρωπο να χαρακτηρίζει «ΙΕΡΟ ΝΑΟ του Ορφέα» το Αρχαίο Θέατρο των Φιλίππων, που βρώμισε ο Απ. Παύλος το 50 μ.Χ. κηρύσσοντας τις παράνοιες των Γαλιλαίων;

    2) Ρωτάω τον επαγγελματία φιλόλογο, κύριο Πέπε, που ειδικεύεται στους χορούς; Έχει ξαναδεί γυναίκα να υπερηφανεύεται ότι χόρεψε ζεϊμπέκικο, που είναι ανδρικός αρχαιοελληνικός χορός, τον οποίον μετέφεραν στην ΜικρΑσία οι αρχαίοι Αργείοι Θράκες όταν ίδρυσαν στις Τράλλεις (Αϊδίνι) την αποικία τους;

    ΥΓ: Συγχαίρω και τον δαιμόνιο ερευνητη κ. Ά. Σέρτη που στο σχόλιο 191 κατετρόπωσε τον αδέστατο Θεσσαλονικιό γιατρό, κύρ Γιώργη Κατσέα, ο οποίος στο 188 διαβεβαίωσε τον κύριο Νίκο ότι δεν υπάρχουν στοιχεία από την ιστορική εκείνη συγκέντρωση των μπολσεβίκων που αποδοκίμασαν τον «Επιτάφιο»

  193. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @188. (..συνέχεια..) Καθοριστικό γιά τήν πορεία, τίς θέσεις καί τίς πρακτικές τῆς ΕΔΑ ἐκείνης τῆς περιόδου ἦταν το προηγηθέν Α’Συνέδριο της, διά τοῦ ὁποἰου ἐγκαταστάθηκαν ἀπό τόν μηχανισμό τοῦ ΚΚΕ πρόσωπα καί μηχανισμοί ἐπιβολῆς (Ἡ ΕΔΑ δέν εἶχε μόνο Κύρκο, Ἠλιοῦ καί Πασαλίδη. Εἶχε καί Ἐφραιμίδη 🙂 ). Μετά ἀπό αὐτήν τήν διάταξη δυνάμεων, θά ἦταν ἀπίθανο νά τούς ξεφύγη ἕνας Θεοδωράκης 🙂

  194. sarant said

    188-191
    To εκτενές ρεπορτάζ της Αυγής καθόλου εχθρικό για τον Μίκη δεν είναι.
    Εδώ:

  195. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @194. Μπράβο, Νῖκο!
    Παρ’ὅλο πού το ἀπόκομμα πού ἀνέβασες μετριάζει ἀρκετά τήν ἐντύπωση πού σχηματίσαμε ἀπό τό ἀπόσπασμα τοῦ Θεοδωράκη (185), νιώθω τήν ἀνάγκη νά κάνω γιά λίγο ἀκόμη τόν συνήγορο τοῦ διαβόλου. Ἐπισημαίνω ὅτι ἐδῶ δέν μιλάει ἕνα σκληροτράχηλο κομματικό στέλεχος, ἀλλά ὁ διανοούμενος Μάρκος Αὐγέρης. Κι ἀπό αὐτόν δέν περιμένει κανείς κεραυνούς, ἀλλά ἄν θέλη νά ψυλλιαστῆ κάποια πράγματα ἀπό τά κρατοῦντα στόν χῶρο τῆς τότε Ἀριστερᾶς, μπορεῖ νά διαβάση διαφορετικά τά «μουσική τοῦ ὑποκόσμου», «οἱ ἰδέες αὐτές ξάφνιασαν πολλούς», «προκάλεσαν πολλούς δισταγμούς καί ἀπορίες», «δέν θά προχωρήσουμε σέ δικές μας κρίσεις» κλπ Εἶναι προφανές ὅτι ὁ Αυγέρης δέν μπορεῖ νά ἀποστῆ ὅλοκληρωτικά ἀπό τίς κομματικές ἀντιλήψεις τῶν προηγουμένων 3-4 δεκαετιῶν, ἀλλά τολμᾶ νά ἀνοίξη ἕνα παράθυρο. Κι αὐτό δέν ἦταν λίγο γιά ἐκεῖνον τόν καιρό.
    Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἄς κρατήσουμε τό γεγονός ὅτι ἀπό τότε ἄρχισαν νά σβήνουν ὅλες οἱ ἐπιφυλάξεις γιά τούς δρόμους πού ἄνοιγε ὁ Μίκης καί σήμερα μποροῦμε (ὅλη ἡ Ἑλλάδα!) νά καμαρώνουμε γι αὐτόν 🙂

  196. Πέπε said

    194

    Η αλήθεια είναι ότι ούτε κι ο Ανωγειανάκης ακόμα δε φαίνεται τόσο θερμός. Γράφει λ.χ.: «Έχει τεθεί το ερώτημα – η ποίηση του Ρίτσου αποδέχεται μπουζούκι;», και στο καπάκι απαντά «Πρέπει να τονίσουμε ότι δε φταίει το όργανο αλλά…»

    Για να υπάρχει φταίξιμο, άρα υπάρχει και ζημιά.

  197. BLOG_OTI_NANAI said

    Το τί έχει γραφτεί για τον «Επιτάφιο» είναι απίστευτο. Μια καλή συλλογή της αρθρογραφίας βρίσκει κανείς από τον Χριστιανόπουλο στη ΔΙΑΓΩΝΙΟ:

  198. BLOG_OTI_NANAI said

    Δύο ακόμα αναφορές. Ο Γιάννης Χάρης το 1984 έγραψε στο «ΑΝΤΙ» ότι ο Ρίτσος είχε αρχικά διαφωνήσει με τη μελοποίηση:

  199. BLOG_OTI_NANAI said

    Προφανώς η αριστερά στους στίχους του ρεμπέτικου έβλεπε την παραίτηση, την χαυνότητα και μαλθακότητα των ναρκωτικών, την ανυπαρξία πολιτικοποίησης, το ακριβώς αντίθετο από την ψυχή ενός πολιτικού αγωνιστή που παλεύει συνειδητά να αλλάξει πράγματα.

  200. Πέπε said

    198

    «Σεντόνια» το 1984, ε; Δεν το ‘ξερα

  201. Missing Ink said

    Δλδ μ’ άλλα λόγια εκτός απ’ τα υπόλοιπα…δεινά που καταλογίζονται στο Πασόκ, ευθύνεται εμμέσως και για τη (να την πούμε ιστορική;) συνεργασία της Αριστεράς με τη Δεξιά το ’89 (καλά, ό,τι θυμάμαι χαίρομαι αλλά χτες βράδυ είχε περάσει η ώρα)

  202. Missing Ink said

    Και μια ακόμη διασκευή σε τραγούδι του ΜΘ.

    ‘Pios Den Mila Yia Ti Lambri’ από τους Savage Republic, σε post-punk δρόμους με μια ιδέα Μορρικόνε:

  203. BLOG_OTI_NANAI said

    200: Σωστή παρατήρηση.

  204. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ποτισμένη/ έμπλεη από τις μουσικές του απέραντου Μίκη και φορτωμένη από λεπτομέρειες της ζωής και της πορείας του, σιγά-σιγά έπιασα τον εαυτό μου να φτάνει να ενθουσιάζεται με όλη τη χλαπαταγή που κατάφερε πάλι και σήκωσε, ακόμη και μετά το φευγιό του, με την παραγγελιά για το πού θέλει να θαφτεί, κόντρα «στην οικογένεια». Από νωρίς, παιδάκι ακόμη, οι κεραίες του έπιαναν την παραμικρή αφορμή για κόντρα, για εναντίωση και διεκδικούσε το δίκιο του (και είδαμε ως πού το πήγε), πόσο μάλλον για την ύστατη αυτή επιθυμία του.

    «Παππού μην ανησυχείς, η Κρήτη σε περιμένει»
    https://www.koutipandoras.gr/article/eggonos-miki-theodoraki-pappoy-min-anisyheis-i-kriti-se-perimenei

    Οι τρεις ταφές του Μέλκιαδες Εστράδα 🙂

  205. sarant said

    204 Εγγονός από ποιο παιδί του Μίκη;

  206. freierdenker said

    Μια ερώτηση προς τους σχολαστικούς του ιστολογίου, σχετικά με την σχέση του Ανδρέα Λεντάκη με τον Ανδρέα του Σφαγείου.

    Προφανώς ο Θεοδωράκης στο τραγούδι χρησιμοποιεί το μικρό όνομα του Λεντάκη. Aλλά θυμάμαι αμυδρά σε μια εκπομπή στην τηλεόραση τον Λεντάκη σχεδόν να αποκηρύσσει την συσχέτιση. Δεν θυμάμαι ακριβείς εκφράσεις, αλλά θυμάμαι να λέει οτι δεν του αρέσει η ηρωοποίηση, και θυμάμαι και λεπτομέρειες όπως οτι ακολοθούσαν έναν κώδικα συννενόησης που διάβασαν στο βιβλίο το Μηδέν και το Άπειρο, αλλά ο ένας χώρισε το αλφάβητο σε 6 τετράδες και ο άλλος σε 4 εξάδες και υπήρχε μια ασυνεννοησία στην αρχή, ενώ το Ρωσικό αλφάβητο στο Μηδέν και το Άπειρο έχει 25 γράμματα και οι 5 πεντάδες είναι η μόνη λογική επιλογή. Θυμάται κανένας μια τέτοια εκπομπή?

    Ο Λεντάκης έχει πει πολλές φορές οτι βασανίστηκε στην Μπουμπουλίνας, οπότε το ερώτημα είναι αν ο Λεντάκης βασανίστηκε στην περίοδο που ήταν εκεί ο Θεοδωράκης. Στην ιστοσελίδα του Iδρύματος Λεντάκη υπάρχει ένα απόσπασμα από ένα βιβλίο του Θεοδωράκη που λέει πως ο Λεντάκης ήταν στο διπλανό κελί και του είπε οτι βασανίστηκε και μετά λέει:

    «Το βράδυ χτυπούν στην ταράτσα. Ο Αντρέας με ειδοποιεί πως πρόκειται για κάποιον Λαμπράκη. Ουρλιαχτά. Η καρδιά μου πάει να σπάσει. Πότε επιτέλους θα γλιτώσω απ’ το ανθρώπινο σφαγείο;»

    https://www.ledakis.gr/o-mikhs-tragoudaei-ton-andrea-ledaki

    Ίσως ο Λεντάκης να θεωρούσε πως αυτός ο Λαμπράκης είναι ο πραγματικός Ανδρέας του Σφαγείου, κάτι που αν ισχύει λέει πολλά για την εντιμότητα και το ήθος του ανθρώπου.

  207. aerosol said

    #198
    Δηλαδή σοβαρά ο Γ. Χάρης εδώ εξισώνει την απαγόρευση εκ μέρους ενός δημιουργού της χρήσης του πνευματικού έργου του από μια εταιρία που θέλει να διαφημιστεί (= να αποκομίσει κέρδος από αυτό το έργο), με την καθημερινή χρήση του πνευματικού έργου από το κοινό, προς τέρψη ή επικοινωνία;

  208. sarant said

    207 Το ζήτημα τότε ήταν η διαμάχη ΑΕΠΙ, ΕΜΣΕ και ΕΔΕΤ για τα πνευματικά δικαιώματα και μια προσπάθεια πολλών δημιουργών να απαγορεύσουν τη χρήση των έργων τους -είχα γράψει κι εγώ ένα ειρωνικό σχολιάκι στην Πολιτιστική, θυμάμαι.

  209. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    205. Ο Άγγελος Παπαγγελίδης, μουσικός, είναι ο δεύτερος γιος από τους 4 της Μαργαρίτας (οι 3 με τον Δημ.Παπαγγελίδη, μουσικό επίσης και γιο του μπασίστα Βαγγέλη Παπαγγελίδη, σταθερού συνεργάτη του Μίκη από τα χρόνια του ΄60. Τα χαράματα της 21ης Απρίλη,φεύγανε μαζί όλοι από το «Τζάκι» της Πλάκας όπου έπαιζαν έργα του με τραγουδίστριες τις Μαρία Φαραντούρη και Μαρίζα Κωχ, (στο πιάνο ο Δεδίλης παρόντος κάθε βράδυ του Μίκη) και όταν βγήκαν στον κεντρικό δρόμο, ο φοβερός Μίκης αφουκράστηκε τον ήχο των ερπυστριών , ψηλά από το Χίλτον που κατέβαιναν και τους συνέστησε να πάνε σπίτια τους από γύρο, ο ίδιος ήξερε πού θα πήγαινε (όχι σπίτι του).
    Το αφηγήθηκε η Μαρίζα δια ζώσης σε κάποιο από τα αφιερώματα.

  210. sarant said

    209 Μερσί.

    Αλλά για τα χαράματα της 21/4 εγώ έχω ακούσει (πάνω απο μια φορά και τώρα που προβλήθηκαν διάφορα ντοκιμαντέρ) ότι ο Ρένος Αποστολίδης είδε τανκς στη Βικτώρια, πήρε τλφ τον Μποστ, ο οποίος ειδοποίησε τον Μίκη.

  211. Alexis said

    #173: Ετούτο είναι τόσο φανερό που ακόμη κι ο ανυπόφορος 133 δεν μπορεί να μην το έχει σκεφτεί…

    Χαίρομαι ιδιαίτερα για τον χαρακτηρισμό γιατί τα αισθήματα είναι αμοιβαία.
    Κι εγώ γραμμένο σ’ έχω. Ξέρεις πού…

  212. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    210. κι εγώ κάτι θυμόμουν, από δω, απ΄ το ιστολόγιο, (δεν έτυχε να πετύχω κάτι σχετικό σε εκπομπές-καταργήσαμε και την τηλεόραση 🙂 ) αλλά απόψε το άκουσα στο Β΄πρόγραμμα που ο παραγωγός (αυτός* που έκανε τις εκδηλώσεις στα Μακρίσια για τους απόδημους- γνωρίζω τη φωνή του,ξεχνάω τώρα τ΄όνομα) τηλεφώνησε στη Μαρίζα και είπαν για το Μίκη με τον οποίο ξεκίνησε κι εκείνη.
    Ακριβέστερα, ανέφερε ότι τους είπε να πάνε σπίτια τους από τις νότιες συνοικίες (αφού η ταραχή ερχόταν από βόρεια). Το σχόλιο «εκείνος ήξερε που θα πάει» το έκανε η Μαρίζα, ως δικό της κατάλαβα κι όχι ότι τους είπε ο Μ. «εγώ ξερω πού θα πάω».
    Είχε ενδιαφέρον η εκπομπή, είπαν και για κάποια τραγούδια «Η ηλικία της γειτονιάς μου» που τα έγραψε ο Μ.Θ. να τα πει η Μαρίζα, ένα-δύο τα τραγουδούσε στο «Τζάκι» αλλά έμειναν εκεί οι παρτιτούρες, αφού πρόκυψε από κείνη τη βραδιά η δικτατορία και χάθηκαν οι παρτιτούρες. Μάλιστα, όπως έλεγαν στην εκπομπή, πολύ πολύ αργότερα βρέθηκαν από το παραγωγό κάποια/ες (δεν κατάλαβα αν παρτιτούρες ή ηχογράφηση) και το έκανε δώρο-έκπληξη στη Μ.Κ.
    Κάτι υπάρχει στο Υ.Τ.
    Θα προσπαθήσω να βρω την εκπομπή όταν αναρτηθεί, πρέπει να τις ανεβάζουν.
    *Ο Γιάννης Τζουανόπουλος, γούγλισα.

  213. ΕΦΗ - ΕΦΗ said


    https://www.koutipandoras.gr/article/i-mariza-koh-ehei-genethlia-ki-anoigei-almpoym-tis-zois-tis

  214. 206# Για την εκπομπή δεν μπορώ να βοηθησω αλλά θυμήθηκα ένα παλιό μου (σόρυ για το σπαμάρισμα) με ομαδοποίηση των γραμμάτων σε κώδικα συνεννόησης, που δείχνει πως αυτά τα κόλπα έπαιζαν και στα καθ’ ημάς από τη δεκ 30 μεταξύ φυλακισμένων κομμουνιστών.
    https://www.slang.gr/definition/25940-santouri

  215. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    210
    Βρήκα να λέει η Κωχ για την αποχώρησή τους από τη μπουάτ το ξημέρωμα της 21ης Απριλίου με το Μίκη και τον ήχο των τανκς.Το Τζάκι ήταν στη Ρηγίλλης λέει εδώ (δεν ξέρω πώς νόμιζα άκουσα στην Πλάκα)
    Στο 9:18

  216. freierdenker said

    #214, ευχαριστώ, το έψαξα λίγο, το αγγλικό όνομα είναι tap code

    https://en.wikipedia.org/wiki/Tap_code

    Υπάρχουν δυο ζητήματα. Ο κώδικας, που πάει πίσω στην αρχαία Ελλάδα (Πολύβιος), και μπορεί να συνδυαστεί και με κρυπτογραφία (αλλά θα είναι δύσκολο για κάποιους να μάθουν να τον χρησιμοποιούν)

    https://en.wikipedia.org/wiki/Nihilist_cipher

    και η χρήση του από τους φυλακισμένους, η πρώτη αναφορά στην τσαρική Ρωσία.

    Ενδιαφέρον έχει αυτό που γράφει ο Νεφελούδης για το σαντούρι. Εννοεί τις ταυτόχρονες συνομιλίες? Αν μιλάνε πολλά άτομα συγχρόνως οι φύλακες δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τι λέει ποιος. Ίσως δηλαδή να το έκαναν και για λόγους ασφαλείας.

  217. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ὅλοι ἐμεῖς πού πιστεύουμε ὅτι ὁ Μίκης δέν ἀνῆκε στόν κόσμο τῶν θνητῶν, ἐπιβεβαιωνόμαστε καί ἀπό κάποια ἀριθμητικά στοιχεῖα: Στήν Μουσική Βιβλιοθήκη «Λίλιαν Βουδούρη» ὑπάρχει -λέει- ένα ἀρχείο 100.000 (!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!) μουσικῶν συνθέσεών του..

  218. Γιάννης Ιατρού said

    214: Ωραίος 😊

  219. sarant said

    215 Θα το δω, μπράβο

  220. 216# Παρακαλώ, δεν κάνει τπτ 🙂
    Ο Νεφελούδης γράφει πως κατά περιόδους αντηχούσε όλη η φυλακή από το ταπ-ταπ-ταπ των ταυτόχρονων συνομιλιών.

  221. Το σύστημα με τα ταπ-ταπ και τα τετράγωνα το θυμάμαι κι εγώ από το «Μηδέν και το άπειρο», νομίζω όμως το περιγράφει κάπου και ο Ιούλιος Βερν («Ματίας Σαντόρφ»;).

  222. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    194 κε.
    Οι τότε απόψεις του Θεοδωράκη για τον «ΕΠΙΤΑΦΙΟ» (και τις αντιδράσεις που προκάλεσε) αλλά και γενικότερα για τα τότε μουσικά πράγματα, καταγράφονται και σε άρθρο του στην ‘ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΕΧΝΗΣ’, τ. 73-74/1961, σελ. 75κε.
    http://62.103.28.111/infopubl/5049.0073/files/assets/basic-html/page-1.html#

    Πιθανότατα περιέχεται στο Νο52 της Βιβλιογραφίας που παραθέτει ο BLOG (#197).
    Ένα μικρό χαρακτηριστικό απόσπασμα:

  223. ΣΠ said

    Το Σιτροέν του Μίκη

  224. Νέο Kid said

    221. Δύτη σωστός! Αλλά δεν ήταν ακριβώς tapping code αλλά turning grille
    https://en.m.wikipedia.org/wiki/Grille_(cryptography)

  225. 224 Α, μπράβο!

  226. spyridos said

    222

    Ευχαριστούμε πολύ. Θαυμάσιο κείμενο.
    Το διάβασα μονοκοπανιά και θα το ξαναδιαβάσω.
    Ξεκαθαρίζει μια κι έξω με όλους εκείνους που κατατάσσουν αυτόματα τη λαϊκή μουσική σε ένα είδος υποδεέστερο.
    Και πιάνει και άλλα θέματα παράλληλα. πχ. Η μεγαλύτερη τιμή για έναν ποιητή να τραγουδούν τους στίχους του,
    λαϊκή κουλτούρα χτισμένη από τα κάτω και όχι επιβεβλημένη από πάνω και άλλα.

  227. Νέο Kid said

    https://www.futilitycloset.com/2020/11/18/another-first/
    Άλλο ένα κρυπτογραφικό του Βερν

  228. 227# Α μπράβο, κι έλεγα να το γράψω. Το ταξίδι στον Αμαζόνιο, που έπρεπε να βρεθεί το εξαψήφιο νούμερο για να διαβαστεί η ομολογία. Ο ένοχος για την κλοπή τον διαμαντιόν και τη δολοφονία τον στρατιοτόν…Ορτέγκα 🙂

  229. sarant said

    227-8 Αυτό δεν το έχω διαβάσει, αλλά ποτέ δεν είναι αργά.

  230. BLOG_OTI_NANAI said

    222: Ναι, μάλλον είναι το κεντρικό απαντητικό του άρθρο στους δύο κατήγορους κομμουνιστές. Αναφέρεται στο σχ. 197, στην πρώτη εικόνα, στο τέλος της δεξιάς στήλης. Αρχικά σκέφτηκα να ανεβάσω κάποια, αλλά μετά είδα πόσο πολλά ήταν τα σχετικά άρθρα και είπα να βάλω μόνο την αρθρογραφία. Καλώς έβαλες το λινκ για ευκολία.

  231. Αυτό που γράφετε (και που λέει και ο Μίκης με το γνωστό στιλ «μόνος εναντίον όλων»), ότι του την έπεσαν οι δογματικοί κλπ., μπορεί βέβαια να διαβαστεί και ανάποδα, δηλ. να δει κανείς ζωντάνια, διαμάχη και τελικά επιβολή της μειοψηφικής άποψης που δεν θα περιμέναμε συζήτηση σσεε κόλπους δογματικών/σταλινικών. Θέλω να πω, στο αφήγημα θα κόλλαγε καλύτερα ένας Ζντανοφίδης που με επιτυχία θα ανάγκαζε τον Μίκη να επιστρέψει στο επικοσυμφωνικό στιλ.

  232. ΣΠ said

    Στα Χανιά θα γίνει τελικά η ταφή του Μίκη Θεοδωράκη

  233. BLOG_OTI_NANAI said

    222: Το έκανα PDF αν θέλει κάποιος να το κατεβάσει:

    Μίκης Θεοδωράκης, Γύρω στον Επιτάφιο, Επιθεώρηση Τέχνης 73-74 (1961)

    LINK: https://docdro.id/3IiyMgP

  234. Πέπε said

    @ 222 και όλα τα συναφή:

    Πάντως νομίζω ότι όλη αυτή η σύλληψη για τη σύνδεση της λαϊκής μουσικής με την υψηλή λόγϊα τέχνη αποτελεί αξεπέραστο τόλμημα (έστω κι αν το έδαφος δεν ήταν εντελώς απροετοίμαστο). Και πέτυχε!

  235. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    233. Πολύ καλό! Κι ἐνῶ μοιάζει νά εἶναι μία λεπτομερής ἀπάντησι σέ ἕνα εἰδικό καλλιτεχνικό ζήτημα πού προέκυψε, στήν πραγματικότητα εἶναι μιά διακήρυξι ἀρχῶν μιᾶς ἐπερχόμενης ἐπανάστασης.
    Αιωνία του ἡ μνήμη! Μᾶς σημάδεψε βαθιά..

  236. ΣΠ said

    ΚΚΕ: Στα Χανιά την Πέμπτη η ταφή του Μίκη Θεοδωράκη – Η διαδικασία του λαϊκού προσκηνύματος

  237. sarant said

    236 Αφού ο Μίκης όρισε εκτελεστή της διαθήκης, κατά κάποιον τρόπο, τον Κουτσούμπα, λογικά τις ανακοινώσεις τις κάνει το ΚΚΕ.

  238. tryfev said

    ΄Εφυγε πλήρης ημερών μια (δεν γράφω η γιατί υπάρχει και ο Μάνος) κορυφαία μορφή της ελληνικής μουσικής, του ελληνικού έντεχνου τραγουδιού και της πολιτικής ζωής της χώρας κατά τον 20ό και εν μέρει τον 21ο αιώνα. Μια πολύπλευρη και πολυεδρική προσωπικότητα που κάλυψε πολλούς τομείς της μουσικής, γενικότερα καλλιτεχνικής και πολιτικής ζωής του τόπου.

    Είχα την τύχη να τον γνωρίσω προσωπικά και μάλλον φευγαλέα, στα νιάτα μου, χάρη στον τότε βουλευτή της ΕΔΑ θείο μου Γιάννη Ευαγγελίδη.

    Μεγάλωσα με τα τραγούδια του, υποκλίθηκα στην προσωπικότητά του, τον θαύμασα, τον λάτρεψα.

    Δεν συμφωνούσα με όλες τις επιλογές του και κυρίως με την σύμπραξή του, έστω και ως συνεργαζομένου, με τη Νέα Δημοκρατία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και τη συμμετοχή του στην Κυβέρνησή του.

    Μια μόνο πράξη του, έστω και ήσσονος σπουδαιότητας, με πίκρανε στο τέλος της μακράς ζωής του: Η συμμετοχή του στο (στα) συλλαλητήριο (α) για το μακεδονικό.

    Δεν λέω «ας» γιατί «θα» μείνει αξέχαστη η μορφή του και η προσφορά του στην πολιτιστική και πολιτική ζωή του τόπου.

  239. greggan193 said

    176@
    Όχι δεν πρέπει να ενημερώσει κανέναν, ο Μίκης ήταν που επέλεξε να ενημερώσει τον Κουτσούμπα που είναι γραμματέας του ΚΚΕ. Κι όταν γράφει «θέλω να πεθάνω κομμουνιστής» και απευθύνεται στο ΚΚΕ πάλι ο Μίκης το κάνει και θεωρεί προφανώς το ΚΚΕ γνήσιους συντρόφους του. Έτσι το αντιλαμβάνομαι εγώ… Και δεν είμαι ούτε γέροντας ούτε μου αρέσουν οι γρίφοι, ω νεανία!

    Το αντι-ΚΚΕ μένος το είπα γενικά, αλλιώς θα είχα προσθέσει σε όσα έγραψα και τον αριθμό της ανάρτησής σου. Δεν το έκανα, αλλά μάλλον σου ξέφυγε.

    Δεν είχα ποτέ μου πρόβλημα να τα βάλω με αντικουκουέδες του σύριζα που θεώρησαν τη συμβολική διαδήλωση της Πρωτομαγιάς εν μέσω πανδημίας από μέλη του ΚΚΕ ως επίδειξη στρατιωτικού τύπου, από αυτές που συνηθίζει το ΚΚΕ, όπως δήλωναν.

    Αλλά ούτε δίστασα να τα βάλω με κουκουέδες όταν είπαν εκείνο το γελοίο «πώς τολμάει η Αυγή να βάζει στο πρωτοσέλιδο τον σοβιετικό στρατιώτη με την κόκκινη σημαία στο Ράιχσταγκ».

    Εδώ όμως έχουμε μια δήλωση με συγκεκριμένο αποστολέα και συγκεκριμένο παραλήπτη. Και το ξαναλέω: ο Μίκης επέλεξε να στείλει αυτή την επιστολή στον τωρινό γραμματέα του ΚΚΕ, Θα μπορούσε να ήταν οποιοσδήποτε άλλος στη θέση του γραμματέα, αλλά τυχαίνει και είναι ο Κουτσούμπας.
    Τα σεχταριστής και φανατικός επιστρέφονται μια και δεν ανήκω σε συγκεκριμένο κομματικό χώρο – και μην βιάζεσαι να κρίνεις και να χαρακτηρίσεις τον άλλον.

    /Γρηγόρης Κονδύλης

  240. Επειδή αναφέρθηκε από κάποιους πως ο Μίκης είχε διάθεση αυτοπροβολής και γι’ αυτό κινήθηκε όπως κινήθηκε. Αλήθεια, για την αυτοπροβολή του έκανε τουρισμό σε Αλικαρνασσό – Παρθένι – Ωρωπό – Κορυδαλλό (για να βάλω μια μόνο απ’ τις διαδρομές).

    Να σημειώσω επίσης πως ο Μίκης, εδώ και αρκετά χρόνια έχει επιτρέψει την δημόσια αναπαραγωγή και διασκευή των έργων του χωρίς να χρειάζεται να παίρνουν την άδειά του. Δεν ξέρω τι γίνεται με τα πνευματικά δικαιώματα, αλλά νομίζω πως η παραχώρηση αυτή είναι σημαντικότατη (γι’ αυτό και ακούμε πλήθος διασκευών του).

  241. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Θέλω να το ξαναπώ πόσο ευτυχώς που μεσολαβούν τόσες μέρες ως την ταφή του και εξακολουθούν τα αφιερώματα. Μέσα από τις πληροφορίες που συνοδεύουν τις μουσικές του, τα χω χάσει πόσο έργο άγνωστο! (Κάπου οι ραδιοπαραγωγοί σαν να συναγωνίζονται ποιος θα πει πιο σπάνια πράματα και θα βάλει πρωτάκουστα κομμάτια).
    Γαλαξίας.

    240β. Νομίζω ότι εδώ, στο ιστολόγιο,πριν μερικά χρόνια, είχαμε βάλει το σάιτ με όλη τη μουσική του σε ελεύθερη πρόσβαση.
    Να θυμάμαι λάθος;

  242. aerosol said

    #240
    Δεν νομίζω πως ήταν αυτή η διαδρομή που ενέπνευσε την υποψία. Νομίζω πως ήταν η διαδρομή ΚΚΕ – Πασόκ – ΝΔ – ασαφές λαϊκίστικο (με χρονική σύμπτωση στο πότε έκανε σουξέ κάθε προορισμός). Βέβαια κανείς μας δεν είναι στην ψυχή του άλλου, κάποιοι άνθρωποι μπορεί απλά να είναι chaotic good.

  243. voulagx said

    #241: Εφη μήπως εννοείς αυτό εδώ: http://mikis1000songs.blogspot.com/

  244. Άγγελος Σέρτης said

    217
    Εκατό χιλιάδαι «μουσικές συνθέσεις»…
    Μήπως δεν είναι όπως μας τα λέτε κ. Κατσέα;

  245. ΓιώργοςΜ said

    214, 216 κλπ: Σε μία από τις εκπομπές του ραδιοφώνου αυτές τις μέρες άκουσα ακριβώς αυτό το απόσπασμα, όπου αναφέρει έναν πίνακα 4Χ6 για την κωδικοποίηση.

    Σχετικά με το Βερν και τα κρυπτογραφήματα, θυμάμαι πως είχα διαβάσει το «Ταξίδι στον Αμαζόνιο» μικρός. Ο Βερν στο αναφέρεται στον Πόε, στο «Χρυσό Σκαραβαίο», ως πηγή της ιδέας. Βάζει τον ήρωα να θυμάται και να χρησιμοποιεί τον Πόε σαν ευαγγέλιο της κρυπτογράφησης.
    Και το «Ταξίδι στο κέντρο της Γης» βασίζεται στην αποκρυπτογράφηση ενός κωδικοποιημένου μηνύματος για να ξεκινήσει το κουβάρι της περιπέτειας.

  246. 241, 243 Μάλλον αυτό ψάχνετε:

  247. Alexis said

    #238: Μια μόνο πράξη του, έστω και ήσσονος σπουδαιότητας, με πίκρανε στο τέλος της μακράς ζωής του: Η συμμετοχή του στο (στα) συλλαλητήριο (α) για το μακεδονικό.

    Ναι, και η δήλωση για την ΧΑ. Και ειδικά όταν είχε προηγηθεί τρία χρόνια πριν αυτό.
    Το οποίο, παρεμπιπτόντως, δεν είδα να αναφέρεται ή να προβάλλεται πουθενά.
    Αντιθέτως απομονώνεται μία φράση του (άστοχη, σύμφωνοι) στην οποία αν ανατρέξει κανείς θα δει ότι αμέσως μετά λέει: «εγώ όμως αγαπώ την πατρίδα μου γιατί αγαπά όλες τις πατρίδες του κόσμου»

  248. Μια ιστορία με τον πατέρα του Μίκη
    https://www.cretalive.gr/kriti/otan-o-pateras-toy-miki-theodoraki-brethike-ston-asomato-rethymnoy

  249. sarant said

    248 Η ΕΔΑ βγήκε δεύτερο κόμμα το 1958 αλλά η αστυνομία έψαχνε έναν-έναν ποιος την ψήφισε!

  250. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @249. Στά μικρά μέρη. Στά χωριά.. (Καί μήν ξεχνᾶς, Νῖκο, ὅτι ὁ ἀντικομμουνισμός ἦταν ΘΕΣΜΙΚΗ ὑποχρέωσι -καί ὄχι περιστασιακή συμπεριφορά- τῶν κρατικῶν ὑπηρεσιῶν 🙂

  251. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    249# Στις εκλογές του 61 είχε βελτιωθεί το σύστημα. Ο Κάτρης στον Νεοφασισμό διηγείται πώς μια γυναίκα σε κάποιο χωριό έδειξε στον χωροφύλακα το ψηφοδέλτιο πριν το ρίξει στο κουτί. «Κοίτα, ΕΡΕ ψηφίζω». Και οι άλλοι έλεγαν στους εξ Αθηνών προερχόμενους πως «Εσείς αύριο θα φύγετε. Όμως εμείς θα μείνουμε εδώ…».
    Αυτά περί του εθνάρχη (μη χέσω).

  252. ΓιώργοςΜ said

    251 Νομίζω το ’61 ήταν η ιστορία: Πολλοί ετεροδημότες έκλεισαν ένα λεωφορείο για να ψηφίσουν στο χωριό της μητέρας μου, αλλά με διάφορα προσκόμματα (έλεγχοι τροχαίας κλπ) κατέληξαν να φτάσουν το βράδυ. Σκοπός ήταν να μην ψηφίσουν, το χωριό γνωστών πολιτικών πεποιθήσεων. Δε θυμάμαι αν τελικά κατάφεραν να ψηφίσουν, μου είπε πριν χρόνια την ιστορία ένας μπάρμπας μου και δε θυμάμαι σίγουρα.

  253. nikiplos said

    248@
    Δύτα σε ευχαριστούμε. Όσοι έχετε χρόνο, κάντε έναν κόπο κι ακούστε την Αντιγόνη (2000). Πρόκειται για καταπληκτικό έργο.

  254. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πέρασα, χρέος, και δυο ρόδα άφησα
    μ΄ένα μου δάκρυ,
    στου φέρετρου εκεινού π’ όλοι ακουμπήσαμε,
    την άκρη

  255. Α. Σέρτης said

    217
    «Στήν Μουσική Βιβλιοθήκη «Λίλιαν Βουδούρη» ὑπάρχει -λέει- ένα ἀρχείο 100.000 (!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!) μουσικῶν συνθέσεών του..»

    Η πραγματικότητα:

    «Το πλήρες αρχείο του συνθέτη αποτελείται από περισσότερα από 100.000 φύλλα και περιλαμβάνει χειρόγραφες παρτιτούρες, πρωτότυπα κείμενα, προγράμματα, αποκόμματα Τύπου, φωτογραφίες, οπτικοακουστικό υλικό, κάδρα, έντυπα, αφίσες, μετάλλια και άλλο ποικίλο υλικό.»

    https://www.culturenow.gr/mikis-theodorakis-epeteiaki-ekthesi-sti-moysiki-vivliothiki-lilian-voydoyri/

  256. sarant said

    254 Μπράβο!

  257. Πέπε said

    255

    Όχι ότι κι έτσι είναι λίγα…

  258. Α. Σέρτης said

    257
    Όσο νάναι…άλλο να λες για «εκατό χιλιάδαι δίσκοι» και άλλο το…άλλο
    Δεν ήταν το πολλά ή λίγα το πρόβλημά μου…

  259. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πέθαναν την ίδια με τον Κατράκη κι εδώ τον μοιρολογά ο Μίκης

  260. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    την ίδια μέρα

  261. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Έπεσε και το σχετικό κράξιμο στο κούλjι.

  262. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Πολέμησα στο Δεκέμβρη» θέλει για επιτύμβιο ο Μίκης.
    Άλλο «το» κι άλλο «στο», ε;

    Άλλο :
    …τον ουρανό μες τα δυο σου μάτια
    κοιτάζω-βλέπω την πούλια και τον αστερισμό
    κι άλλο …την πούλια και τον αυγερινό
    που άκουσα σε μια τελευταία εκτέλεση/μια νεανική καλή φωνή

    Παρεμπιφτού
    «Μάνα θα πάω με τα καράβια», λέει ο Καββαδίας και γιατί του το έκαναν στα καράβια όλοι;

  263. sarant said

    261 Με διαφημιστικη ομπρέλα ξενοδοχείου πήγε

  264. Αγγελος said

    (262) Τη Μαργαρίτα-Μαργαρώ την έμαθα, θυμάμαι, 8½ χρονών παιδί, ακούγοντάς την στο αλησμόνητο Γκρην Παρκ του Πεδίου του Άρεως (ο G ξέρει τι εννοώ, ελπίζω και άλλοι εδώ μέσα…) — και ακόμη και σ’εκείνη την ηλικία άκουγα με «την Πούλια και τον αστερισμό», έβρισκα όμως ότι πολύ λογικότερο θα ήταν «την Πούλια και τον Αυγερινό», διότι… ποιον αστερισμό; Δεν υπάρχει «ο αστερισμός», αν δεν έχουμε ήδη αναφέρει κάποιον συγκεκριμένο!
    Δεν έχω αλλάξει γνώμη, 60 χρόνια αργότερα 🙂

  265. Αγγελος said

    «άκουγα μεν» βεβαίως βεβαίως…

  266. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    264
    Μα ναι, ακριβώς ο αυγερινός είναι το γνωστό κι αναμενόμενο, αλλά ο ποιητής διαλέγει αστερισμό. Τώρα ποιον αστερισμό βλέπει καθένας στα μάτια της αγάπης του, αυτός ξέρει! 🙂
    Ο γιος μου το έμαθε πριν το ρ : …Μαγαλίτα-Μαγαλώ,
    …οιτάζω, λέπω τη μπούλια και τον …αστεϊσμό! 🙂

  267. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>στο αλησμόνητο Γκρην Παρκ του Πεδίου του Άρεως (ο G ξέρει τι εννοώ, ελπίζω και άλλοι εδώ μέσα…)
    Εκεί ακούγαμε (και χορεύαμε) την Αθηναϊκή Κομπανία κάπου ’82, ’83, στα πρώτα νιάτα 🙂

  268. Νέο Kid said

    Η Πούλια είναι …αστερισμός! Για την ακρίβεια είναι ένα αστρικό σμήνος στον αστερισμό του Ταύρου. Μπορεί λοιπόν να είναι η Πούλια κι ο αστερισμός . Αυτά είναι «καρφωμένα» στον ουρανό , ενώ ο Αυγερινός (δηλαδή η Αφροδίτη) είναι wanderer…

  269. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    261 Κατεβαίνουν στα Χανιά και οι δυο αρχηγοί; ωχωχ!
    Καλό σεϊρι αύριο …

  270. Alexis said

    #262: Στο ίδιο τραγούδι ραμόνιζα παλιά το στίχο «σα θέλω να ‘ρθω στην κάμαρή σου μου ρίχνεις μεταξωτό σκοινί» Εγώ άκουγα «σα θέλω να ‘ρθω στην κάμαρή σου μου ρίχνεις πέταξε το σκοινί»
    Δεν έβγαζε νόημα αλλά who cares…
    Μπερδεύει βέβαια και ο τονισμός στο μεταξωτό που είναι στο ε

  271. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  272. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κοίτα που ο Κρήτης μίλησε, αν όχι καλύτερα, στο ίδιο ύψος με τους καλύτερες ομιλητές!

  273. Χαρούλα said

    ΕΦΗ συμφωνώ. Αλλά πάντα η Εκκλησία της Κρήτης ήταν πιο ανοιχτόμυαλη.

    Πόσο περίεργο μου φαίνεται, πως τα κόκκινα γαρύφαλλα, που παραδοσιακά ήξερα για τους αριστερούς αγωνιστές, εδώ έχουν γίνει κόκκινα τριαντάφυλλα! Δεν μπορώ βέβαια να καταλάβω το γιατί. Η οικουμενικότητα του, η αλλαγή εποχής, η πιο πλατιά κομματική θέση;

  274. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    273# Χαρούλα, ο Μίκης έχει γράψει και τραγούδι, Κόκκινο Τριαντάφυλλο.

  275. Χαρούλα said

    Δηλαδη χτήνος η ερμηνεία ειναι τόσο απλή; Και έψαχνα τόσο πολύπλοκα;;;;! Ευχαριστώ.

  276. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    273 Δίκιο έχεις (μετά τον άνθρωπο με το γαρύφαλλο-υποθέτω)
    Μια δική μου (χαζή) «εξήγηση», τα γαρύφαλλα είναι πολύ πιο φθηνά και τα βρίσκεις εύκολα μόνο έξω από τα κοιμητήρια πια. Στ΄ανθοπωλεία σχεδόν καθόλου.Νομίζω δηλαδή. Κι εγώ ρόδα βρήκα προχθές για να ακουμπήσω στο φέρετρό του.Δεν το σκέφτηκα κιόλας 😦 .
    Μια που λέμε για τα συμβολικά ,όπως είπα απο κει, στο σημερινό νήμα, τα στεφάνια είχαν μυρσίνες(μυρτιές ασπρολούλουδες) και πάνω στο φέρετρο διέκρινα μεγάλο μάτσο δυόσμο/ βάρσαμο τον λέμε κάτω/ κι αυτό δοξαστικό νεκρολούλουδο. Επίσης κλαδιά ελιάς και δάφνης-φυσικά, όπως τιμούμε κάτω την Κυριακή των Βαϊων την είσοδο στα Ιεροσόλυμα.

    …………..
    Το ριζίτικο που του τραγούδησαν οι βρακοφόροι:
    Tον αντρειωμένο μην τον κλαις όσο
    κι αν αστοχήσει μια και δυο,
    πάλι αντρειωμένος είναι,
    πάντα ‘ν’ η πόρτα του ανοιχτή κι η τάβλα ντου στρωμένη
    (και καρτερεί τους φίλους του.)

    Περιμένω/ αφορούμαι/υποψιάζομαι, μπαλοτοκόπι/ομοβροντία στο κατέβασμα στον τάφο…

    Ξόδι-υπερπαραγωγή, καθώς του πρέπει βεβαίως.!

    Ας όψεται ο κορονιός, εκεί θα ήμουν…

  277. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    274 >>ο Μίκης έχει γράψει και τραγούδι, Κόκκινο Τριαντάφυλλο.
    Λες; Μα και μ γαρούφαλα να δεις πόσα…
    Να το κάνουμε νήμα μια μέρα.Ποσες φορές τα ρόδα τα γαρούφαλα.
    Και θυμήθηκα ταυτόχρονα που κάποιος επισήμανε αυτές τις μέρες πως κανένας δεν έχει τόσες φορές στους στίχους των τραγουδιών του, τον Χριστό (όχι ο Μπλογκ 🙂 -προβοκάρω αγαπησιάρικα- αλλά αλήεια ειπώθηκε)

  278. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    277 Αλήθεια ειπώθηκε (ότι τα τραγούδια του Μίκη έχουν πολλές φορές όσο κανενός τον Χριστό)

  279. Χαρούλα said

    #276 ΕΦΗ Πραγματικά οι μυρσίνες οι δοξαστικές απόλυτα ταιριαστές. Γενικά η Κρήτη έχειι ιδιαιτερότητα(κι αν εξαιρέσεις τις μπαλωθιές) και πολλούς συμβολισμούς στις τελετές.

  280. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πάνω από τον τάφο, είναι λεμονιά το όμορφο δέντρο που σκιάζει;Σα να βλέπω ένα ζευγάρι λεμονάκια πάνω. (Ο ήλιος λαμπυρίζει και δε φαίνεται καλά το φύλλωμα).
    «Κι όταν όταν πεθάνω , δεν θα χαθούμε. Θα με βρίσκετε στις πορτοκαλιές και τις λεμονιές της Κρήτης» είχε πει, θυμήθηκα.

  281. voulagx said

    Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που αναρωτήθηκαν με ποια ιδιότητα εισήλθε στην εκκλησία ο κ. Μαρινάκης, δίπλα στους εκπροσώπους των θεσμών, ενώ το ίδιο ερώτημα αφορά και τον επίσης φίλο της οικογένειας Μητσοτάκη, Κρητικό καλλιτέχνη Μανώλη Κονταρό. Σύμφωνα με μαρτυρίες, όταν ο κ. Μαρινάκης πλησίασε στους εκπροσώπους της οργανωτικής επιτροπής, είπε απλά το επώνυμό του και εισήλθε στον ναό χωρίς να σταματήσει καθόλου.
    https://www.efsyn.gr/efkriti/koinonia/309648_klaine-ta-simantra-ki-oi-filoi-soy-klaine-kai-tragoydoyne

  282. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    281 Μετα(παρα)φυσικό το ερώτημα

    Με ποια ιδιότητα βρέθηκε εκεί ο Βαγγέλης Μαρινάκης:
    – Ως κρητικής καταγωγής;
    – Ως ισχυρός οικονομικός παράγοντας;
    – Ως φίλος της πρωθυπουργικής οικογένειας;
    – Ως «μέλος» της κυβέρνησης;
    ʍքǟȶɦǟֆ 💊
    @GiannisMpathas
    Αν δεν κάθεται ο Βαγγέλης Μαρινάκης στην κηδεία του #Μικη_Θεοδωρακη μαζί με την πολιτική ηγεσία του τόπου, ποιος θα κάθεται;
    https://www.koutipandoras.gr/article/o-marinakis-einai-aytos-piso-apo-ton-mitsotaki-stin-kideia-toy-miki-0

    ΜΗΔΕΙΑ ΣΑΓΑΝΑΚΙ
    @mhdeiasaganaki
    Έσκασε και ο Μαρινάκης στην κηδεία με ομπρέλα «τσιμέντα ΤΙΤΑΝ».

    Panos Patagiannis
    @panpatagiannis
    Ο Μαρινακης μετά την Έξαψη δικαίως βρίσκεται στην κηδεία του καλλιτέχνη

    Edmond Dantes
    @KirschEdmond
    Ο Μαρινάκης σύντροφοι ως τι ήταν πρώτη μούρη στην κηδεία; Ως συνάδελφος στιχουργός;

    Νόστιμον Ήπαρ
    @ManosZacharias
    Η Μενδωνη γιατι πηγε στην κηδεια, θα τον τσιμεντωσουν;

  283. Γιάννης Ιατρού said

    280, 281: Ρε σεις, τώρα γύρισα από εξωτερικές δουλειές κι ακριβώς αυτό σκεφτόμουν, να αφήσω ένα σχόλιο γι αυτό το θέμα…

    Και μάλιστα πήγε και στήθηκε εκεί που ήταν μαζεμένη η πολιτική ηγεσία του τόπου όπως τον δείχνει και το καρέ από το βίδεο της ΕΡΤ (στο λίκνο του τουί του @GiannisMpathas που έβαλε η Εφη)!

  284. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    https://www.imerodromos.gr/o-mikis-theodorakis-se-spanio-ntokimanter-mazi-toy-oi-vamvakaris-tsitsanis-chatzidakis-kazantzidis/

  285. Γιάννης Ιατρού said

    Εδώ, η επιτροπή υποδοχής 🙂

  286. Πέπε said

    284

    Ναι, κυκλοφόρησε πολύ αυτές τις μέρες. Οι σκηνές με τον Τσιτσάνη και ιδίως με τον Βαμβακάρη είναι τρομερά ντοκουμέντα: ο καθένας τους εμφανίζεται να παίζει σόλο (μπουζούκι – τραγούδι χωρίς καμία συνοδεία), με ολοκάθαρη εικόνα. Κανείς άλλος, όσο ξέρω, δεν τράβηξε τίποτε παρόμοιο όσο αυτοί ήταν εν ζωή και μάχιμοι.

    Θλιβερό σημείο του ντοκιμαντέρ η εμφάνιση της Δόρας Στράτου και των μπαλέτων της.

  287. Μαρία said

    284
    Αν μου έλεγαν οτι υπάρχουν Έλληνες που δεν μπορούν να προφέρουν το παχύ σ, δεν θα το πίστευα 🙂

  288. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    286 τέλος
    Κι εγώ ξινίστηκα, καθώς ξέρουμε την προϊστορία, αλλά κι έχουμε και μπουχτίσει μ΄αυτή τη χορογραφημένη ατραξιόν. Βλέπω στη Βίκι ότι τότε (το 1963), από το 1954 που δημιουργήθηκε, το υπαίθριο θέατρο Δόρας Στράτου έδινε καθημερινές παραστάσεις στο αρχαίο θέατρο του Πειραιά, τη θερινή περίοδο, μέχρι το 1964. Η λήψη δηλαδή είναι στο αρχαίο θέατρο Ζέας στο Πασαλιμάνι.
    287 Ναι! και μάλιστα από την Κρήτη! 🙂

  289. Πέπε said

    288

    Το χειρότερο δεν είναι οι χορευτές και οι χορεύτριες (όπου τουλάχιστον εκτίμησα ότι οι «Μακεδόνισσες» δεν είχαν το κλασικό ηλίθιο χαμόγελο), είναι η κομπανία με τα τσαρούχια που τα παίζει όλα. Και οι χοντροανακρίβειες της ίδιας της Δ. Στράτου: «μόνο στα Επτάνησα βρίσκουμε τόσο έντονη δυτική επιρροή», και -ενώ αυτό βασικά ισχύει- τα παραδείγματα που παίζουν είναι όλο ανατολίτικα, ξεκινώντας με τον Σηλυβριανό συρτό!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: