Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κείμενα του Εικοσιένα (19) – Ένα απειλητικό γράμμα

Posted by sarant στο 21 Σεπτεμβρίου, 2021


Καθώς διανύουμε τη χρονιά που σημαδεύει τη 200ή επέτειο του ξεσηκωμού του Εικοσιένα, σκέφτηκα να καθιερώσω μια νέα στήλη στο ιστολόγιο, που κανονικά θα τη δημοσιεύω κάθε δεύτερη Τρίτη, εναλλάξ δηλαδή με το βιβλίο του πατέρα μου, και που θα παρουσιάζει κείμενα της εποχής του 1821. Δεν αποκλείεται να διατηρήσω τις δημοσιεύσεις ως το τέλος της χρονιάς, αν βέβαια υπάρχει ως τότε αρκετό υλικό από μεριάς μου και αρκετό ενδιαφέρον από δικής σας πλευράς. Θα δώσω προτεραιότητα σε κείμενα που δεν είναι διαθέσιμα στο Διαδίκτυο.

Από την προηγούμενή μου τριβή με κείμενα της εποχής, που βέβαια ήταν πολύ έντονη όσο συγκέντρωνα υλικό για το βιβλίο μου Το ζορμπαλίκι των ραγιάδων, έχω υπόψη μου κάμποσα τέτοια κείμενα, αλλά όποιος έχει υπόψη του κείμενο που το θεωρεί αξιόλογο προς δημοσίευση μπορεί να μου το στείλει στο γνωστό μέιλ, sarantπαπάκιpt.lu.

Το σημερινό άρθρο είναι το δέκατο ένατο της σειράς – το προηγούμενο βρίσκεται εδώ.

Θα δούμε σήμερα ένα απειλητικό (και υβριστικό) γράμμα, που το στέλνει ένας από τους δευτεραγωνιστές της Επανάστασης, ο στρατηγός Γιαννάκης Ράγκος, στον τουρκαλβανό Νούρκα Σέβρανη, φρούραρχο της Άρτας, τον Αύγουστο του 1824.

Ο Ράγκος (1790-1870), αρματολός και γιος αρματολού, ήταν από τους εξέχοντες οπλαρχηγούς της Ρούμελης. Επειδή διεκδικούσε από τον Καραϊσκάκη το αρματολίκι των Αγράφων, προσχώρησε στον κύκλο του Μαυροκορδάτου και μάλιστα συμμετείχε στην καταδίωξη του Καραϊσκάκη τον καιρό που ο τελευταίος είχε πέσει σε δυσμένεια και εθεωρείτο (βάσιμα ή αβάσιμα) «τουρκολάτρης».

Το γράμμα που θα δούμε σήμερα είναι απάντηση σε προηγούμενο γράμμα του Νούρκα Σέβρανη, που δεν ξέρω αν έχει διασωθεί (δεν έχω πρόχειρο, δυστυχώς, το Αρχείο του Γιαννάκη Ράγκου, που έχει εκδοθεί) αλλά που υποθέτω ότι θα ζητούσε από τον Ράγκο να προσκυνήσει, ίσως σε ύφος αλαζονικό. Πάντως ο Ράγκος εξοργίστηκε από το ύφος του Σέβρανη και του απαντάει ανάλογα. Οι δυο άντρες πρέπει να γνωρίζονταν από παλιότερα, πριν από την επανάσταση.

Το γράμμα του Ράγκου βρίσκεται στο Αρχείο Μαυροκορδάτου, στον 4ο τόμο. Ο Ράγκος, που είχε πυκνή αλληλογραφία με τον Μαυροκορδάτο, σε επιστολή του σταλμένη την ίδια μέρα τον ενημερώνει για την επιστολή του Σέβρανη: «Λάβε και το γράμμα του Κερατονούρκα, οπού μου έστειλε, θεώρησε και την κόπιαν του γράμματος οπού του αποκρίθηκα».

Ο Ράγκος λοιπόν γράφει τα εξής:

Από τον γενναιότατον και ελεύθερον στρατηγόν Γιαννάκην Ράγκον εις λόγου σου Νούρκα Σέβρανη.

Έλαβα το βρώμιον γράμμα σου και είδα τες ξηρές φαντασίες σου και βρωμερά σου λόγια, όμως εσύ φυσικά μουρδάρης με μουρδαρόπιστη αναθρεμμένος, τέτοια μουρδάρικα λόγια εβγάνεις από το στόμα σου, τα οποία πρέπει να τα ακολουθείς και να τα κρατείς διά λογαριασμόν σου και διά εκείνους οπού σε ακολουθούν, και όχι να τα γράφεις εις το ελεύθερον μέρος και εις εκείνους οπού δεν έχεις χάζι.

Εμένα η Υπερτάτη Διοίκησις και ο υψηλότατος κύριος Μαυροκορδάτος με έχουν διορισμένον αρχηγόν εις ετούτην την εκστρατείαν με τους εδώ ευρισκομένους στρατηγούς, υποστρατηγούς, χιλιάρχους και αρχηγούς των αρμάτων, και πολεμώ με τον σουλτάνον τον βασιλέα σας και όχι με εσένα, οπού σε έχομεν μαθημένον να σε εξαγοράζομεν ωσάν το γαϊδούρι, καθώς πρόπερσι και ινσιαλάχ σε ολίγας ημέρας θα μεταπιασθείς ζωντανός ωσάν γαϊδούρι, όμως οι Έλληνες τώρα αν μετά σε βάλουν στο χέρι γρόσια δεν θέλουν, παρά θα σε γδάρουν με το στορνάρι, διότι γρόσια έχει η Υπερτάτη Διοίκησις διά τους Έλληνας, και παίρνουν και δεν έχουν χρείαν από τα βρωμόγροσα και εδικές σας καλπουζανιές.

Δεν στοχάζεσαι χαντακωμένε πού είναι κλεισμένος ο αφέντης σου από τους ανδρείους Έλληνας;

Δεν έμαθες τον Ρούμελη τι χαλασμόν έπαθε και τι καταδρομές από τους ήρωας στρατηγούς της Ανατολικής Ελλάδος και από τους ανδρείους Έλληνας;

Δεν έμαθες τον Καπετάν πασιά, οπού τον εφωτόκαυσαν οι ήρωες Σπετζιώτες και Υδριώτες προχθές εις την Σάμον;

Δεν ήκουσες τον χαλασμόν του Ισμαήλ πασιά Πλιάσα και του Μπανούση χωριανού σου, οπού άφησαν τα βρωμερά των κόκαλα επάνω εις εκείνο το άγιον νησί εις τά Ψαρά.

Δεν ήκουσες τον παντελή αφανισμόν του Μέτου Μουσταφά, οπού έπαθε προχθές εις το Μαυρίλου;

Ω κακορίζικε και κακομοιριασμένε, δεν φοβείται η ηρωική ψυχή των Ελλήνων από τα γράμματά σας, ούτε από τα ασιατικά κινήματά σας. Ημείς σας εκαύσαμεν όλα τα χωριά σας, τόσον εις τα ψηλώματα, όσον και εις τον κάμπον και εις τα πέριξ της Άρ­τας καθώς το είδες, οπού ο καπνός σού έβγαλε τα μάτια· μάλιστα εις αυτό το τενταρούκι είμεθα τώρα να έλθωμεν να σε κατακαύσωμεν αυτού μέσα οπού είσαι κλεισμένος, ωσάν το γουρούνι εις το κομάσι. Ο αληθής θεός των Ελλήνων αποφάσισε να εξαλείψει από το πρόσωπον της γης εσάς την βρωμεράν γενεάν και εκείνους οπού σας ακολουθούν από τα τυραννικά και βάρβαρα και βρώμια φερσίματά σας. Όχι άλλο.

Τη 21 Αυγούστου 1824

(Διεύθυνσις): Προς τον αδικητήν Νούρκα Σέβρανην οπού κατατυραννεί εις Άρταν.

Καταρχάς, ορισμένα λεξιλογικά.

* εις εκείνους οπού δεν έχεις χάζι: το χάζι στα τουρκικά (έχουμε γράψει) είναι η ευχαρίστηση. Οπότε καταλαβαίνω ότι ο Ράγκος λέει στον Νούρκα «τέτοια πράγματα να λες μόνο στα τσιράκια σου, όχι σε ανθρώπους που δεν έχουν σκοπό να σε ευχαριστήσουν».

* μουρδάρης: η σημερινή λέξη «μουρντάρης» αλλά με την παλιά, τουρκική σημασία (μιαρός, ακάθαρτος) χωρίς σεξουαλική απόχρωση.

* θα μεταπιασθείς: θα πιαστείς ξανά. Και σε άλλο σημείο ο Ράγκος χρησιμοποιεί το «μετά» ως παράλληλο τύπο του «ματα-» δηλ. πάλι.

* τενταρούκι: προμήθειες, πρόνοια. Εδώ με τη σημασία: ετοιμαζόμαστε να κάνουμε κάτι.

* κομάσι, κουμάσι: ορνιθώνας αλλά και σπιτάκι για σκύλο ή γουρούνι ή άλλο κατοικίδιο. Έχουμε άρθρο.

Ο Ράγκος γράφει το απειλητικό-υβριστικό γράμμα του προς τον στρατιωτικό διοικητή της Άρτας ενώ έχει ξεκινήσει την εκστρατεία κατά της Άρτας, μια τελικά αποτυχημένη προσπάθεια που ήταν έμπνευση του Μαυροκορδάτου, και που πολλοί μελετητές τη θεωρούν προσχηματική ενέργεια που απέβλεπε στην πραγματικότητα στο να χτυπηθεί ο Καραϊσκάκης. Σε κάθε περίπτωση οι ελληνικές δυνάμεις κυρίως λεηλατούσαν ελληνικά χωριά στα προσκυνημένα αρματολίκια, όπως λέει και ο Ράγκος στο γράμμα του («σας εκαύσαμεν όλα τα χωριά σας»).

Στο γράμμα του Ράγκου βλέπουμε κάτι που συνήθιζαν οι οπλαρχηγοί μας όταν απευθύνονταν στον εχθρό: να διογκώνουν τις επιτυχίες των Ελλήνων για να καταπτοήσουν τον αντίπαλο -αλλά αυτό, βέβαια, ήταν πιο αποτελεσματική τακτική όταν ο εχθρός ήταν πολιορκημένος (έχουμε δει ένα παράδειγμα από τον Κολοκοτρώνη) και δεν είχε δική του ενημέρωση.

Ασυνήθιστη αντιθέτως είναι η χρήση βαριών εκφράσεων σε αλληλογραφία μεταξύ στρατιωτικών ηγετών. Ξέρουμε βέβαια ότι σε προφορικές αψιμαχίες, είτε σε πολιορκίες είτε πριν από μάχες, οι απλοί πολεμιστές δεν τσιγκουνεύονταν τις βρισιές, αλλά γενικά οι καπεταναίοι ήταν πιο συγκρατημένοι στη γραπτή τους επικοινωνία με τον εχθρό. Ίσως το γράμμα του Ράγκου να πλειοδοτεί σε αθυροστομία για επίδειξη. Πάντως, ο Μαυροκορδάτος δεν εκτίμησε τον ζήλο του. Σε επόμενη επιστολή του, λίγες μέρες αργότερα, γράφει στον Πραΐδη: «Η ανταπόκρισις του Ράγκου και Νούρκα δεν είναι ανάγκη να βαλθεί εις την εφημερίδα [τα Ελληνικά Χρονικά], επειδή εκατήντησε βρωμερά».

Όταν ο Ράγκος λέει στον Νούρκα «σε έχομεν μαθημένον να σε εξαγοράζομεν ωσάν το γαϊδούρι, καθώς πρόπερσι» ίσως εννοεί την πολιορκία του Βραχωριού, όπου ο Νούρκας Σέβρανης διέφυγε μεν από την πολιορκούμενη πόλη, όμως πιάστηκε αιχμάλωτος λίγο αργότερα και απελευθερώθηκε με συμφωνία.

Ο Γιαννάκης Ράγκος στα επόμενα χρόνια σταδιοδρόμησε ως στρατιωτικός και πολιτικός και πέθανε σε προχωρημένη ηλικία για τα μέτρα της εποχής, το 1870. Ο άλλος πρωταγωνιστής, ο Νούρκας Σέβρανης, σκοτώθηκε σε μάχη στο Τρίκερι τον Νοέμβριο του 1827.

 

 

127 Σχόλια προς “Κείμενα του Εικοσιένα (19) – Ένα απειλητικό γράμμα”

  1. Νέο Kid said

    Ο Ρούμελης ποιος ήταν; Ο Ομέρ Βρυώνης ; Ο Χουρσίτ πασάς; Άλλος;

  2. Νέο Kid said

    Βλέπω σε άλλες πηγές ότι ο Νούρκας αναφέρεται σαν Σερβάνης ή Σέρβανης , κι όχι Σέβρανης.

  3. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    αυτός ο Ράγκος έτσι που γράφει, μου θύμισε κρητικό πολιτικό των ημερών μας, όταν «αλληλογραφεί», συνήθως δια του φατσοβιβλίου, με στελεχη της ΝΔ 🙂 🙂 🙂

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Ο Ρούμελης είναι ο Ρούμελη βαλεσί, νομίζω τότε ήταν ο Βρυώνης ή μόλις τον είχαν αντικαταστήσει.

    2 Πράγματι. Στις αλβανικές πηγές βρίσκω πιο πολλά Sevrani, ιδίως για τον Banush Sevrani.

  5. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    >> μουρδάρης: η σημερινή λέξη «μουρντάρης» αλλά με την παλιά, τουρκική σημασία (μιαρός, ακάθαρτος) χωρίς σεξουαλική απόχρωση.

    Βρίσκω στο επίσημο TDK πως το mundar / murdar (=ακάθαρτος) εκτός από τη σημασία «ζώο που δεν έχει σφαγεί σύμφωνα με τους θρησκευτικούς κανόνες» έχει και την έννοια «αυτός που δεν πλένεται μετά τη σεξουαλική πράξη».
    – Cinsel birleşmeden sonra yıkanmamış kimse,
    – Dini kurallara göre ve uygun şekilde kesilmemiş olan kurbanlık hayvan

  6. atheofobos said

    Δεν ήκουσες τον παντελή αφανισμόν του Μέτου Μουσταφά, οπού έπαθε προχθές εις το Μαυρίλου;

    Προφανώς κάποιο τούρκο της περιοχής καθάρισαν γιατί δεν αναφέρεται κάποια σημαντική αψιμαχία στο Μουρίλο.
    Αυτό πάντως το χωριό ήταν μοναδικό σ’ όλη του Ρούμελη, την Θεσσαλία κι ως την Ήπειρο γιατί σε αυτό δουλευόταν η μπαρούτη, η πρώτη ύλη των ντουφεκιών της κλεφτουριάς. Στις ποταμιές του Μαυρίλου υπήρχαν οι μπαρουτόμυλοι και στην φωτογραφία είναι ένας ανακαινισμένος, σήμερα μουσείο. https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e2/20100812_Mavrilo_gun_power_traditional_mill_Fthiotida_Greece.jpg/330px-20100812_Mavrilo_gun_power_traditional_mill_Fthiotida_Greece.jpg
    Η μαυριλιώτικη μπαρούτη περιείχε 12,5% θειάφι, 12,5% ξυλοκάρβουνο, 75% νιτρικό κάλλιο και ανάλογο νερό. Ο μηχανισμός των μπαρουτόμυλων διέφερε από αυτήν των νερόμυλων (για άλεσμα σιτηρών) στο ότι η κυκλική κίνηση δεν γύριζε μυλόπετρα αλλά μετατρέπονταν σε παλιδρομική. Τα παλληκάρια (έτσι ονομάζονταν τα κάθετα ξύλινα παλούκια που περιείχε ο μπαρουτόμυλος) με αυτό το τρόπο ανεβοκατέβαιναν και στο κάτω μέρος η ημισφαιρική άκρη τους (ονομάζονταν στούμπος) κοπανούσε το μείγμα υλικών μέσα σε ένα ξύλινο γουδί. Το μείγμα υλικών (θειάφι, ξυλοκάρβουνο, νιτρικό κάλιο και νερό) κοπανιόντουσαν ρυθμικά για 5-6 ώρες μέχρι να πάρουν την μορφή ζυμαριού (σαν ζυμάρι ψωμιού).
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B1%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%BB%CE%BF_%CE%A6%CE%B8%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CF%82

  7. sarant said

    6 Βρε τι μαθαίνει κανείς!

  8. theopeppas said

    Οι πολιτικές φιλοδοξίες εμφανείς, και η όλη επιστολη (γι αυτό την εστειλε στο Μαυροκορδάτο) ειναι κραμα γλυψίματος (μέγας γλύπτης αλλά ουχι με την …καλλιτεχνικη σημασία!), ναρκισσισμού -«ο γενναιότατος»-αμ τότε τι να βάλει ο Νικηταράς;- και κομπασμού τύπου «κατόπιν ενεργειών μου»…όντως σαν ανάρτηση στο φεησμπουκ κάποιων που ξερω ειναι!!!!

  9. theopeppas said

    Θυμηθηκα πως ναύτης, το 1981, λίγο πριν τις εκλογές, βγαίνοντας σε μια βροχερή Σύρο, με κομματικά μεγάφωνα να ακουγονται-σαν σκηνη από φιλμ του Αγγελόπουλου-είδα μία αφισα τότε ηδη βουλευτη και ξανά υποψηφιου με σλόγκαν ΤαδεΤαδόπουλος…ο προστάτης των φτωχών και των Κυκλάδων» και σχολίασα στους φιλους μου…»βρε δεν έβαζε και μια φωτογραφία του Ερρολ Φλυνν να υποδύεται τον Ρομπέν των Δασων; που ειναι και πιό φωτογενης..»!

  10. nikiplos said

    Καλημέρα… Το σημερινό μου θύμισε το πολύ ωραίο βιβλίο Ιμαρέτ στη σκιά του Ρολογιού, του Γιάννη Καλπούζου που είχα διαβάσει πριν αρκετό καιρό.
    Η αλήθεια είναι ότι το να κρίνει κανείς εκ του αποτελέσματος είναι εύκολο, την ώρα όμως που δημιουργείται μια επανάσταση, ποιός δεν θα ήθελε να συμπαρασύρει σε μάχη και κατάκτηση ενός στρατηγικού μέρους, όπως η Άρτα και τα Τζουμέρκα; Ψηλά βουνά, δεν πιάνονταν εύκολα κι εκείνη την περίοδο ήταν γεμάτα Αλβανούς, αφού οι διορατικοί Τούρκοι σιγά σιγά κινούσαν γι’ άλλες πολιτείες βλέποντας που πήγαινε το πράγμα.

    Πάντως η πολιορκία της Άρτας και η μάχη και συντριπτική ήττα στο Πέτα («γομαροπετανίτες» τους αποκαλεί κάπου ένας οπλαρχηγός, ίσως και ο ίδιος ο Μακρυγιάννης, δεν θυμάμαι που. «Μόνο για χαρτί και καλαμάρι και διάβασμα… για όπλα τίποτε», περίπου έτσι το λέει, από μνήμης το γράφω), ήταν το προεόρτιο της πολιορκίας του Μεσολογγίου.

    Εδώ κάνω μια δική μου παρέμβαση: Η ιστορία του αγώνα της δυτικής στερεάς είναι πολύ διδακτική. Οι ξένοι υποδαύλιζαν την επανάσταση με περισσό βολονταρισμό. Στην πράξη όμως με κάθε ένοπλο ή διπλωματικό μέσο την απέτρεπαν κι ενίσχυαν τους Οθωμανούς και έμπρακτα ακόμη. Στα λόγια πύρινοι με στίχους του Μπάϋρον, στα έργα Σκόμπι και Τσώρτσιλ… Την αγνοούσα και τα τελευταία χρόνια που διαβάζω από δω κι από κει, φρίττω. Είμαι σίγουρος πως αν οι συνέλληνες την είχαν διδαχθεί σωστά, δεν θα έκαναν έτσι άφρονα τόσες γκάφες το 1940-44.

  11. Αγγελος said

    Όλοι έχουμε ακούσει για το μπαρούτι της Δημητσάνας. Μαθαίνουμε τώρα και για του Μαυρίλου (από το οποίο κατάγονταν μακρινοί μου πρόγονοι, αλλά για το οποίο δεν ήξερα τίποτε άλλο). Αναρωτιέμαι όμως: το νίτρο πού το βρίσκανε; Πρεπει να εισαγόταν, εκτός αν έχουμε κοιτάσματα στην Ελλάδα και δεν το ξέρω. Θα ήταν δύσκολο να εμποδίσουν οι Τούρκοι την εισαγωγή του, στερώντας τους επαναστατημένους Έλληνες από μπαρούτι; Ή υπήρχαν μεγάλα αποθέματα μπαρουτιού σε μέρη που κυριεψαν νωρις οι Έλληνες, στην Τρίπολη π.χ.;

  12. ΓιώργοςΜ said

    11 > το νίτρο πού το βρίσκανε
    Ας είναι καλά τα πουλιά κι οι νυχτερίδες. Κύρια πηγή οι κουτσουλιές τους!

    Όποιος έχει δει τη σειρά Taboo που είχε πριν καναδυό χρόνια η ΕΡΤ, θα έχει δει και λεπτομέρειες…

  13. sarant said

    11-12 Είχαν κάνει αποθέματα, αλλά επίσης εισαγόταν ο γιουβερτζιλές (το νίτρο δηλαδή, έχουμε συζητήσει τη λέξη σε παλιότερο άρθρο).

  14. Νέο Kid said

    11. Χα! Στο τέλος θα βγούμε και μακροσυγγενείς Άγγελε! 😀
    Απ το Μαυρίλο ήταν ο παππούς μου απ την πλευρά της μάνας μου. Δεν τον γνώρισα , αλλά έλεγαν ότι ήταν παλικάρι , βετεράνος με «παράσημα» του αλβανικού μετώπου και μετέπειτα φακελωμένος «αριστερός», ίσως και απλά λόγω Μαυρίλου…
    Οι Μαυριλιώτες είχαν φήμη ως σκληροί και λιγόλογοι και οξύθυμοι. Οι Κορσικανοί της Ρούμελης ένα πράμα… μια φορά έχω πάει όλη κι όλη στο χωριό.

  15. Πουλ-πουλ said

    Για τα ετυμολογικά της καλπουζανιάς έχουμε γράψει τίποτα;

  16. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    15# Kalpazan ο παραχαράκτης στα τρκ.

  17. Πουλ-πουλ said

    16.
    Αχά, από εκεί και το επώνυμο του Καλπούζου;

  18. Alexis said

    #0: Σε κάθε περίπτωση οι ελληνικές δυνάμεις κυρίως λεηλατούσαν ελληνικά χωριά στα προσκυνημένα αρματολίκια, όπως λέει και ο Ράγκος στο γράμμα του («σας εκαύσαμεν όλα τα χωριά σας»).

    Γιατί ελληνικά; Αφού λέει τα χωριά σας.

    κομάσι, κουμάσι: ορνιθώνας αλλά και σπιτάκι για σκύλο ή γουρούνι ή άλλο κατοικίδιο.
    Στο Ξηρόμερο γουρουνοκούμασο το πρόχειρο σπιτάκι για τα γουρούνια. Δεν το έχω ακούσει ποτέ σκέτο «κουμάσι» παρά μόνον με την άλλη έννοια (του παλιανθρώπου)

  19. Α. Σέρτης said

    «τενταρούκι: προμήθειες, πρόνοια. Εδώ με τη σημασία: ετοιμαζόμαστε να κάνουμε κάτι.»

    Εδώ τεντορούκι= «προπαρασκευή»/ «προετοιμασία»
    (A. Μπερμπέρη, “Μορφολογική Προσαρμογή και Λεξικοσημασιολογικός Δανεισμός των Τούρκικων Δανείων στα Αρχεία του Αλή Πασά”
    τενταρούκι/ ντενταρούκι/ ντεντερούκι/ τεταρούκι/ τεταρόκι/ δεδαρούκι (Α ́ 77, 83 Β ́ 823 Γ ́ 1213,1301, 1456)= εξασφάλιση, προπαρασκευή, προμήθεια -Ετυμ.: τενταρούκι < τουρκ. tedarik (ουσιαστ.) ‘1. απόκτηση, προμήθεια, προσπορισμός 2. προετοιμασία’)

  20. sarant said

    15 Κάτι έχουμε γράψει για τη λέξη κάλπης

    18 Εννοεί «τα χωριά της δικαιοδοσίας σου». Δεν υπήρχαν νομίζω καν τουρκοχώρια στα Τζουμέρκα. Οι Τούρκοι ήταν σε πόλεις και σε κεφαλοχώρια.

  21. Alexis said

    #20β: Α, μάλιστα…

  22. Καλημέρα,
    Στο μουσείο υδροκίνησης (κάποτε της ΕΤΒΑ σήμερα της Πειραιώς) στη Δημητσάνα έχει (και) μπαρουτόμυλο. Που δουλεύει και βλέπεις πώς γίνεται το κοπάνισμα. Στο 8:36 του βίντεο και για ΄1 περίπου λεπτό (δεν ξέρω αν θα πάει κατευθείαν, αλλά μάλλον όχι).

  23. Κι όμως. Καλά το κατάφερα!

  24. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    17# Αυτό δεν δύναμαι να το ηξεύρω 🙂

  25. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  26. leonicos said

    κουμάσι δεν είναι και ένα ψηλό μεταλλικό κυλινδρικό αγγείο;

    κάτι σαν τα παλιά ‘κατούρτσα’ > κατρούτσα (1/4 της οκάς) για κρασί

    Ξέρω εγώ τι κουμάσι είσαι!

  27. leonicos said

    22
    Έχω πάει. Είναι μαστ!

  28. 19 Είναι από tedarük, (και) συνώνυμο του tedarik

    Για την καλπουζανιά και τον καλπουζάνη/καλπαζάνη ήθελα να γράψω κι εγώ αλλά είχαμε υδροβολή στο σπίτι. Κατά λέξη «αυτός που χτυπά κάλπικα».
    Για κοιτάσματα νίτρου στην Ελλάδα: στη Σάμο, για παράδειγμα, υπήρχε κοίτασμα, αρχαία ορύγματα με νίτρο, αποτέλεσμα της νιτροποίησης κουτσουλιών ή κοπριάς. Δεν φαίνεται όμως να υπήρχαν μεγάλα αποθέματα εκεί, σίγουρα όχι την εποχή της Επανάστασης.
    https://www.academia.edu/5531403/%CE%A3%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82_%CE%B5%CE%B4%CF%81%CE%B1%CE%AF%CF%89%CF%83%CE%B7%CF%82_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%BF%CE%B8%CF%89%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82_%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%AF%CE%B1%CF%82_%CF%83%CF%84%CE%BF_%CE%91%CE%B9%CE%B3%CE%B1%CE%AF%CE%BF_%CF%84%CE%BF_16%CE%BF_%CE%B1%CE%B9%CF%8E%CE%BD%CE%B1_%CF%83%CF%84%CE%BF_%CE%9A_%CE%9B%CE%AC%CF%80%CF%80%CE%B1%CF%82_%CE%91_%CE%91%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82_%CE%97_%CE%9A%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B2%CF%8C%CF%82_%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%BC_%CE%9C%CE%BD%CE%AE%CE%BC%CE%B7_%CE%A0%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CE%BB%CF%8C%CF%80%CE%B7%CF%82_%CE%A3%CF%84%CE%AC%CE%B8%CE%B7_%CE%9C%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CF%84%CE%B5%CF%82_%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1%CF%82_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%CF%82_%CE%97%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BF_2010_11_21

  29. Χαρούλα said

    #15&16 καλπαζάνη λέμε και τον άνθρωπο που τα βολεύει με καλό-ευγενικό τρόπο. Είσαι μιά καλπαζάνα εσυ! (Μας τουμπάρεις όλους)

    Για δε την γενική έννοια μουρντάρη(εύω). Φυσικά η γνωστή αλλά και… Η γιαγιά μου, μας μάλωνε να μην μουρνταρεύουμε το φαΐ. Δηλαδή να μην ανακατεύουμε, λερώνουμε το φαγητό(στο πιάτο μας ή κεντρική σαλατα) που δεν θα φάμε.

  30. Πουλ-πουλ said

    20, 24, 28
    Ευχαριστώ
    29. Χαρούλα
    Δλδ είναι συνώνυμο του μαλαγάνα.

  31. Νέο Kid said

    28. «Υδροβολή στο σπίτι» ; Σε συνεργείο μετακόμισες; 🤪
    Ή απλά υπερέβαλες λίγο περί σφουγγαρίσματος ; 😀

  32. 31 Έχει να πέσει σφουγγάρισμα, αλλά όταν τελειώσουν. Μας φτιάχνουν την ταράτσα, και ήμουν τρεις ώρες στο δρόμο σκουπίζοντας τις λάσπες από το λούκι για να μην ενοχλούνται τα τουριστικά των γειτόνων…

  33. dryhammer said

    29β. Η δικιά μου γιαγιά όταν κάναμε κάτι επιφανειακά μόνο [στιλ ότι βλέπει η πεθερά κι ακόμα λιγότερο] χρησιμοποιούσε τον όρο «παστρικομουρντάρης»

  34. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    31# Αφού το έλεγε προ ημερών πως έχει μαστόρους.

  35. 29 τέλος Και σε μας υπήρχε αυτή η έννοια. Ακριβώς κι εγώ απ’ τη γιαγιά μου θυμάμαι την προτροπή – μάλωμα να μη μουρνταρεύουμε όλο το φαΐ!

  36. Η ζωή μου μια διαρκής μόνωση…

  37. ΓΤ said

    @2, 4β

    «Σέβρανης» στο Γενική Εφημερίς της Ελλάδος, αρ. φύλ. 81, 30.11.1827, σελ. 325, στλ. 2.

  38. Νέο Kid said

    36. Να προσέξεις ο,τι κατρόχαρτο (πισσόχαρτο) ή άλλη επικάλυψη σού περάσουν να έχει υπερκάλυψη (overlapping) και μόνο φλόγιστρα ή απαλές βούρτσες. ΟΧΙ σπόντες, όχι καρφιά, όχι τρυπήματα! Το νερό είναι άτιμο πράμα, καλπουζάνικο και λαφαζάνικο!

  39. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    37 Οκ, ωραία

    38 Να ο ειδικός 🙂

  40. ΓΤ said

    29, 35

    Στη θέση του «μουρνταρεύω», εγώ άκουγα από τη γιαγιά μου το «μπλατσανάω».
    «Μην μπλατσανάς τη σαλάτα», όταν οπλιζόμουν με το σφόδρα ανιχνευτικό πιρουνάκι μου.

  41. Alexis said

    #40: Μπλατσανάω λένε αλλού και το πλατσουρίζω.

    «Ξέρεις κολύμπι ή θα κάθεσαι και θα μπλατσανάς στα ρηχά;» 🙂

  42. ΓΤ said

    41@

    Ίσως και να μην πλατσούριζα με το λαδάκι. Όπως, όταν είμαστε πολύ μικρά, που χτυπάμε με το κουτάλι τη σούπα 🙂

  43. Μουντέρνου = εφορμώ (μουντάρσι μες τα ούλα) Μου(ρ)νταρεύου = ανακατεύω (και χαλάω αυτό που μένει) (Πιασ’ του πιάτου απ’ τς πατάτις μη μουρνταρεύς άλλου τώρα).

  44. ΓΤ said

    43@

    «Μουντέρνου = εφορμώ»

    Ίσως από εκεί και η στενιώτικη «μουνταρία», η ομάδα που χιμάει να πάρει κάτι, που διαβάζουμε στον Παπαγιώργη.
    Σοφές οι γιαγιάδες. Όταν έχεις μπροστά σου ένα πιάτο, δεν χρειάζεται να θυμίζεις Βάρναλη απέναντι σε γυναίκα.

  45. Χαρούλα said

    #30 ευχαριστώ Πουλ-Πουλ. Εψαχνα την λέξη(σήμερα μέρα Αλτσχάιμερ😊).

  46. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    15,16, 20
    – Κατά τον Βασ. Ορφανό, καλπουζάνης σημαίνει, γενικότερα, δόλιος, ψεύτης, απατεώνας. Αντίστοιχα, η καλπουζανιά.
    Κάλπης, κάλπικος: Από το ίδιο τουρκ. kalp, λέει ο Μπαμπινιώτης.
    (Όχι όμως και η ‘κάλπη’, αν και θα μπορούσε 🙂 )

    19, 28.
    – Κατά τον Αντ. Ξανθινάκη, το ντενταρίκι στη Δυτ. Κρήτη λέγεται κυρίως με απειλητική χροιά: «Να κάμεις το ντενταρίκι σου, όντεν έρθει ο αφέντης σου».

  47. spiridione said

    – Δεν ήκουσες τον χαλασμόν του Ισμαήλ πασιά Πλιάσα και του Μπανούση χωριανού σου, οπού άφησαν τα βρωμερά των κόκαλα επάνω εις εκείνο το άγιον νησί εις τά Ψαρά.

    Εδώ δεν διογκώνει, αλλά διαστρέφει, εκμεταλλευόμενος την έλλειψη πληροφόρησης του Νούρκα; Ο Μπανούσης ήταν συνονόματός του.
    Έτσι τον Ιούνιο του 1824 η Οθωμανική Κυβέρνηση αποφάσισε να στείλει κατά των Ψαρών τον Οθωμανικό στόλο, τον οποίο εφοδίασε με δέκα χιλιάδες στρατό προς αποβίβαση. Από αυτούς, οι τρεις χιλιάδες ήταν εκλεκτοί Αλβανοί υπό τους Ισμαήλ Πασά Πλιάσα και Μπανιούς Σέβρανη, τους οποίους είχε στείλει ο Κιουταχής Ρεσίτ Μεχμέτ Πασάς στην Κωνσταντινούπολη κατά διαταγή του Σουλτάνου.
    http://www.hellenicaworld.com/Greece/History/gr/KatastrofiTonPsaron.html

    Για τη Σάμο που εφωτόκαυσαν τον Καπετάν Πασιά, το άρθρο
    https://sarantakos.wordpress.com/2021/06/15/k1821-12/

  48. ΓΤ said

    @30, 45

    και για αυτή τη μαλαγάνα, τη γαλίφα, την καταφερτζού, έχουμε και την «μπαζαρκάνα» 🙂

  49. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    46# Αλλά kalp εκτός από παραχαραγμένος, ψεύτικος, κάλπικος σημαίνει και καρδιά. Οι συνειρμοί ελεύθεροι 🙂

  50. ΓιώργοςΜ said

    49 Να προσθέσουμε τις ιδιότητες στη γνωστή μαρτυριάρα 😛

  51. sarant said

    47 Ο Μπανούσης πρέπει να ήταν από την ίδια φάρα, αλλά πράγματι είναι απορίας άξιο. Ο διοικητής της Άρτας δεν θα ειχε μάθει, δυο μήνες μετά, ότι η εκστρατεία στα Ψαρά είχε στεφθεί με επιτυχία (για τους Οθωμανούς, βέβαια);

  52. Alexis said

    #48:

  53. Πέπε said

    @48

    Α, ώστε αυτό σημαίνει;

    Μόνο για γυναίκες, ή υπάρχει και μπαζαρκάνης;

  54. Πέπε said

    Μπρε για κοίτα κάτι συμπτώσεις! 🙂 🙂

  55. ΓΤ said

    48@

    Δεν το έχω ακούσει ποτέ για άντρα, αλλά δεν νομίζω. Ούτε με σφαίρες.

  56. Μπαζιργκιάν (bazirgân) είναι ο έμπορος, και μάλιστα ιδίως των μεγάλων αποστάσεων αν θυμάμαι σωστά.

  57. Μαρία said

    55
    Στο Ηπειρωτικόν γλωσσάριον του Αραβαντινού «γύναιον αναιδές. Ίσως είναι Τουρκικής ρίζης».

  58. sarant said

    56 Και υποψιάζομαι ότι το επώνυμο Βεζυργιαννίδης από τον μπαζιργκιάν προέρχεται, παρετυμολογημένο.

  59. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    58# Και Πεζιρκιανίδης υπάρχει.

  60. Γιάννης Ιατρού said

    21 Σεπτέμβρη σήμερα, να θυμηθούμε και τον Ζακ Κωστόπουλο, που δολοφονήθηκε πριν 3 χρόνια κι ακόμα όλοι οι αυτουργοί της δολοφονίας κυκλοφορούν ελεύθεροι.🤢😡

  61. 22,
    Κοίτα να δεις, θυμίζει εκκεντροφόρο/βαλβίδες σε κινητήρες εσωτερικής καύσης

  62. Γιάννης Ιατρού said

    61: Η αρχική ιδέα ήταν να χρησιμοποιηθεί η διάταξη για την παρασκευή σκορδαλιάς, πάντα σε ξύλινο γουδί την φτιάχνουμε.

  63. spiridione said

    Ο Κριαράς έχει και τα δύο, μπαζαρκάνος, μπαζιριάνης.
    https://www.greek-language.gr/greekLang/medieval_greek/kriaras/search.html?lq=%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%B6&sin=kriaras

  64. 62,
    «Για κάτι που καίει»,
    η κεντρική ιδέα φαίνεται,
    καθώς το κοιτάζω
    ασκορδαμυκτί

  65. sarant said

    63 Και σημειώνει και το σημερινό ποντιακό «πεζιρκιάνος»

  66. Γιάννης Ιατρού said

    64: Ο πρόγονος των CW, μετά άρχισαν τα πιό μερακλήδικα, με μουστάρδες κλπ.

  67. Alexis said

    54: Βάι Βάι!😆

  68. spiridione said

    Οι συγχωριανοί οι Σεβράνηδες πρέπει να κατάγονται απ’ αυτό το χωριό
    https://en.wikipedia.org/wiki/Sevran_i_Madh

  69. Georgios Bartzoudis said

    (α) Ημερολόγιο του αγωνιστή Ν. Καρώρη:
    «25 Δεκεμβρίου [1826]… Περί την μεσημβρίαν από τον Άρειον Πάγον» ζήτησαν οι Τούρκοι να έρθουν σε συνεννόηση με τους πολιορκούμενους στην Ακρόπολη Έλληνες, ώστε να παραδοθούν. Τους Τούρκους (του Κιουταχή) εκπροσωπούσαν 3 Αλβανοί «δύο Γκέγκηδες, ένας Tσάμης».
    Οι Έλληνες απάντησαν αρνητικά, οπότε «ο Τζάμης ως Αλβανός ήρχισε να ομολογή παρρησία ότι γνωρίζει την απάτην του Κιουταχή …και ότι εύχεται μάλιστα και αυτός να υπάρχη και τούτο το φρούριον και ο Ελληνικός πόλεμος διά να έχουν πόρον ζωής και οι Αλβανοί. Οι δύο Γκέκηδες έστεκον σιωπηλοί»

    (β) Λεξιλογικά (Μακεδονιστί)
    – Χάζι: «Στιργιανή είνι γυνικάρα. Την κάνουν χάζ(ι) όλοι οι άντροι»
    – Μουρντάρης: βρωμιάρης-ακάθρτος, αλλά και μεταφορικά ο λάγνος ή ζαμπαράς
    – Μεταπιασθείς: «Σήμιρα Λέγκου μας, ματάπιασι του προυζύμ() για να ζ(υ)μώσ(ει)
    – Κομάσι-κουμάσι: η καθίστρα (για τ’ αρνίθια, ο ορνιθώνας)
    – Καλπαζάνης: «δυο πιδούδια τουν όρμηξαν, αλλά αυτός ου καλπαζάν’ς έκατσι κι τ’ς έφαγι».

  70. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @58. Νῖκο, νομίζω πώς τό ἔπιασες σωστά. Παρόλο πού στά δύο ξεχωριστά λήμματα τοῦ Κριαρᾶ (μπαζαρκάνος, μπαζιριάνης) ἀντιστοιχεῖ τό ἴδιο ἑρμήνευμα, ἡ ἑλληνική διαδρομή τους στόν χῶρο τῶν ἐπωνύμων εἶναι σαφῶς διαφορετική. Στήν μία, ἀπό τό μπαζαρ/παζάρ/πεζιρ προκύπτουν ὀνόματα πού «μυρίζουν» παζάρι, ἐμπόριο [Πεζιρκιάνος, Πεζιρκιανίδης, Μπαζαρίδης], ἐνῶ στήν ἄλλη,, ἀπό τό μπαζίρ- -προφανῶς ἀπό παρετυμολόγησι- προκύπτουν μεγαλοϊδεατικά ἐπώνυμα [Βεζυργιάννης κλπ]

  71. ΓΤ said

    https://www.documentonews.gr/article/mprostinos-ton-oikogeneiakon-epixeiriseon-o-mr-efood/

    Ποτέ μου δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι ένα δίπιτο Δραπετσώνας θα στήριζε ένα τρίπατο Παρισίων…

    Λιώνουν οι άνθρωποι στη λάντζα
    για της Μαρέβας την μπροστάτζα!

    Μα να μη σε φτάνει η επιδότηση από τον ΕΛΓΑ για τα παλιολιόκλαρα, τι να πω!
    Μπα που να σου φάει ο δάκος το πορτοφόλι, ουρτ!

  72. Πέπε said

    71

    > παλιολιόκλαρο

    Ωραίο! Δεν πρέπει να έχουμε άλλη λέξη με δύο λιο (εκτός από το επώνυμο Λιόλιος, που μάλλον θα προέρχεται από κάποιο υποκοριστικό, ίσως Ηλίας, που κι αυτό μάλλον θα προέρχεται από νηπιακή διάλεκτο, οπότε δεν πιάνεται).

  73. ΓΤ said

    72@

    Φτιάχνουμε ό,τι γουστάρεις, ρε μαν. Έχουμε γραμμένους τους κανόνες! 🙂

  74. ΓΤ said

    https://www.ot.gr/2021/09/21/oikonomia/anatimiseis-ayksanetai-i-timi-sto-souvlaki-poso-tha-kostizei/

    Πάει το δίπιτο στα ουράνια,
    και στου Βολταίρου τρών’ πικάνια…

  75. Alexis said

    #60: Ε, τι θέλεις τώρα κι εσύ, να τους φυλακίσουν; Νοικοκυραίοι άνθρωποι είναι, δεν είναι τίποτα «Ινδιάνοι»

  76. Γιάννης Κουβάτσος said

    60:Δεν δολοφονήθηκε. Φόρα-παρτίδα τον σκοτώσανε.

  77. ΓΤ said

    60@

    Χτες ξεχάσαμε τον θάνατο Σεφέρη, που ποτέ δεν… θυμήθηκε το μηνολόι

  78. Πισμάνης said

    Αναρωτιέμαι ποιοί ήταν οι αγνοί επαναστάτες τού 21. Εδώ μιλάμε γιά πούρους μισθοφόρους (γρόσια έχει η Υπερτάτη Διοίκησις), καί γιατί όχι απλοί γνήσιοι κατσαπλιάδες, που μάλιστα καμαρώνουν οτι κάψανε όλα τά χωριά τους, Δεξιότητες που μεταλαμπαδεύτηκαν 100 χρόνια μετά στή μικρασιατική υποχώρηση.

  79. Πύρινη παρέμβαση του Μπλογκ σε 3… 2… 1…

  80. Νέο Kid said

    «Αναρωτιέμαι ποιοί ήταν οι αγνοί επαναστάτες τού 21.»
    Ο Θανάσης ο Διάκος, ο Νικηταράς και τουλάχιστον 10-15 παλικάρια απ τη Λιβαδειά ,από τα 40 που πήγανε και πατήσανε την Τριπολιτσά.

  81. Αντί για τον Μπλογκ προσβλήθηκε η ένδοξη Ρούμελη 🙂

  82. sarant said

    72 Στην Ήπειρο τουλάχιστον Λιόλιος είναι ο Γιώργος.

  83. Νέο Kid said

    81. Αμ πωϊς! ( με φωνή Χατζηχρήστου 😀)

  84. ΚΩΣΤΑΣ said

    Λιόλιος ή Λώλος, ο Θόδωρος σε περιοχές της Θεσσαλίας.

  85. Καλογεράκι θα γενώ να σώσω την ψυχή μου / μα δε μ’ αφήνει το λιολιό που έχω στο βρακί μου.

  86. Γιάννης Κουβάτσος said

    77:Πόσο δίκιο έχεις… Μεγάλη παράλειψη. Και ήταν και τα πενηντάχρονα. Επιλεκτική και μεροληπτική η μνήμη μας. 😔

  87. sarant said

    84 Λώλος ναι, το έχω ακούσει για τον Θόδωρο.

  88. Και στην Κέρκυρα Λώλος ο Θόδωρος (και Λόλα η Θεοδώρα)

  89. BLOG_OTI_NANAI said

    «Δεν ήκουσες τον παντελή αφανισμόν του Μέτου Μουσταφά, οπού έπαθε προχθές εις το Μαυρίλου;»

    Ο αναφερόμενος σε επιστολή του Αυγούστου του 1824 «αφανισμός του Μέτου», εάν εννοήσουμε ότι ο Μέτος σκοτώθηκε, μοιάζει περίεργος, διότι στο ευρετήριο του τόμου 5.4 του Αρχείου Μαυροκορδάτου, μας λέει ότι ο Μέτος Μουσταφάς αναφέρεται στις σελ. 791, 799 και 966 και έχει και ξεχωριστά τον «Μέτο» (δεν ξέρω γιατί) πάλι στη σελ. 966.

    Στη σελίδα 966 λοιπόν, σε επιστολή του Οκτωβρίου του 1824, ο Μέτος αναφέρεται με τρόπο που δείχνει ότι ζει. Και φαντάζομαι οι «Ασλανάκης-Μέτος» και «Ασλανάκης-Μέτο» είναι η ίδια ακριβώς δυάδα, αφού λέει και στην επιστολή «τους ίδιους«.

  90. «Αφανισμός του Μέτου» μπορεί να είναι σαν τη «νίλα του Δράμαλη», να αφορά το στρατό του δηλ. και όχι τον ίδιο.

  91. BLOG_OTI_NANAI said

    89: Η αναφορά στον Μέτο Μουσταφά στη σελ. 799 είναι η επιστολή του Ράγκου που παρουσιάζει σήμερα ο Νίκος. Πώς αφανίστηκε ο Μέτος στην επιστολή του Ράγκου τον Αύγουστο, αλλά τον Οκτώβρη ζει; Εκτός αν με τον «αφανισμό» εννοεί την εξόντωση της ομάδας του, την στρατιωτική του ήττα.

  92. BLOG_OTI_NANAI said

    90: Ναι, το πιθανότερο, συμπέσαμε.

  93. BLOG_OTI_NANAI said

    92: Να προσθέσω ότι στο Μαυρίλο δεν βρίσκω να καταγράφεται κάποια μάχη όπως λέει και το σχ. 6, οπότε μπορεί να ήταν μικρότερη σύρραξη.

  94. Γιάννης Ιατρού said

    79: 😂✌✔

    78, 80, 81 Ρούμελη κλπ.
    Εδώ υλικό για προβληματισμό👀

  95. Irresistible said

    Να μάς πεί ο αγαπητός μας, κύριος Νίκος, αν θα τολμήσει να κράξει το Σαββάτο στα μεζεδάκια την νέα
    μεγαλειώδη γκάφα
    της σημερνής «Καθημερνής» που νομίζει ότι η παμπάλαια κρητική μαντινάδα «…Την τύχη του κάθε λαός την κάνει μοναχός του / κι όσα του κάνει η τρέλα του δεν του τα κάνει ο οχτρός του» είναι στίχος του Σεφέρη!..

    Υπόψιν ότι ο ίδιος ο Σεφέρης στις “Δοκιμές, τόμος 2ος, (1948-1971), στο τέλος του κεφαλαίου με τίτλο “Η συνομιλία με τον Φαβρίκιο” αναφέρει σαφώς ότι πρόκειται για παμπάλαια κρητική μαντινάδα και όχι για δικό του στίχο!.. Μεταφέρω επί λέξει…

    Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ: «…Έφυγε σε λίγες μέρες. Αργοπόρησα περισσότερο, αλλά τον ξανασυλλογίστηκα, καθώς διάβαζα ένα κρητικό ρητό που το μνημόνευε μια επιστολή του περασμένου αιώνα:
    “Την τύχη του κάθε λαός την κάνει μοναχός του
    κι όσα του κάνει η τρέλα του δεν του κάνει οχτρός του.”
    Μου φάνηκε τόσο στέρεο, που ευχήθηκα να το ιδώ γραμμένο στ’ ανώφλι της Βουλής των Ελλήνων. […]

    ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ: Η Βουλή των Ελλήνων που ανήρτησε το σχετικό δίστιχο, το παρουσιάζει ως δίστιχο του Σεφέρη όπως η αστοιχείωτη «Καθημερινή», ή ως κρητική΄μαντινάδα; Εδώ σε θέλω κάβουρα, που περπατάς στα κάρβουνα…

    ΗΘΙΚΟΝ ΔΙΔΑΓΜΑ: Τολμήστε, κύριε Σαραντάκο… Τι κι αν επικεφαλής των διορθωτών της «Καθημερινής» είναι ο μπολσεβίκος φιλαράκος σας, Παντελής Μπουκάλας; Τέτοια βαρβάτα λάθη πρέπει να επισημαίνονται, για να διασώζεται η αξιοπιστία του παρόντος Ιστολογίου

  96. Πέπε said

    95

    Μια στιγμή. Στη βιτρίνα έχουν βάλει μόνο τη μαντινάδα, ή και τη συνέχεια του κειμένου, που λέει «μου φάνηκε τόσο στέρεο» κλπ.; Διότι αν το πιάσουμε μαζί με τη συνέχεια, τότε όλο αυτό είναι όντως απόσπασμα Σεφέρη – απόσπασμα που περιλαμβάνει και παράθεμα.

    Αν πάλι έχουν γράψει μόνο τη μαντινάδα, τότε είναι όντως λάθος να την ονομάζουν «απόσπασμα του Σεφέρη», αλλά σ’ αυτή την περίπτωση, πού κολλάει στο άρθρο το «και προσθέτει: «Μου φάνηκε τόσο στέρεο…»»; Επιπλέον, πόσο πιθανό είναι να νόμισε ο συντάκτης της Καθημερινής ότι ο Σεφέρης έκατσε κι αποθαύμασε δικούς του στίχους και τους βρήκε τόσο στέρεους ώστε ευχήθηκε κλπ κλπ;

    Εξάλλου, πώς μπορεί να έβαλαν τη μαντινάδα μόνη της; Την τύπωσαν σ’ ένα χαρτί; Πρόκειται για έκθεση για τον Σεφέρη. Σε μια βιτρίνα «εκθέτουν το απόσπασμα». Ποιο είναι το υλικό αντικείμενο που εκτίθεται και που φέρει το απόσπασμα; Το άρθρο δεν είναι πολύ σαφές επ’ αυτού, αλλά πιθανολογώ να πρόκειται για το ίδιο το βιβλίο, ανοιγμένο στη σελίδα όπου βρίσκεται όλο αυτό το απόσπασμα, δηλ. το παράθεμα και τα λόγια του Σεφέρη πριν («Έφυγε σε λίγες μέρες…») και μετά («Μου φάνηκε τόσο στέρεο…»). Σ’ αυτή την περίπτωση ο χαρακτηρισμός «απόσπασμα του Σεφέρη» είναι απολύτως ακριβής, συνειδητά και όχι κατά σύμπτωση, αν και παραμένει κάπως κακοδιατυπωμένο το ότι εκθέτουν ένα απόσπασμα (στις προθήκες εκτίθενται αντικείμενα, όχι λόγια).

  97. sarant said

    96 Ειδικά το «απόσπασμα του ποιητή» παραείναι παραπλανητικό.

  98. Alexis said

    #96: Ναι, το έκθεμα στη Βουλή μπορεί να είναι αυτό που λες, αλλά το άρθρο της «Κ» είναι κακογραμμένο και όντως αφήνει την εντύπωση ότι η μαντινάδα είναι του Σεφέρη.

  99. Alexis said

    #94: Αυτή η «κόντρα» Μοριά και Ρούμελης για το ποιος «ελευθέρωσε την Ελλάδα» βρίσκω ότι είναι (επιεικώς) για παιδάκια…

  100. Alexis said

    #98: …για να λέμε και του Buttman το δίκιο, αφού ο άνθρωπος για ένα Σαββατιάτικο «κράξιμο» ζει. 🙂

  101. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κι ένα γυναικοκουσκούς με τους Ραγκαίους
    …Για την προστασία των οικογενειών τους και τη μεσολάβηση του Μαυροκορδάτου και του Μ. Μπότσαρη οι οικογένειες των Στουρναραίων εγκαταστάθηκαν στην Κεφαλλονιά. Εκεί ο γνωστός τους Δελαδαμάτσικας έκλεισε τις οικογένειες σε μοναστήρι, με απώτερο σκοπό να πάρει την Ειρήνη γυναίκα στον αδελφό του.
    Με την επέμβαση του Καραϊσκάκη οι οικογένειες μετακόμισαν στο νησί Κάλαμο, όπου ήταν εγκατεστημένες και άλλες οικογένειες αγωνιστών. Εκεί οι γυναίκες πλέξανε συνοικέσιο μεταξύ της Ειρήνης και του Κώστα Ράγκου, αδελφού του Γιαννάκη Ράγκου, αρματολού των Αγράφων, χωρίς όμως να ρωτήσουν την κοπέλα.
    Το έμαθε ο Ν. Στουρνάρας και συμφώνησε με τον Γ. Ράγκο. Δώσανε λόγο, αλλά με τον όρο να μείνει μυστικός ο αρραβώνας. Ωστόσο στον Κάλαμο οι Ραγκαίοι με δώρα και βιολιά πήγανε σπίτι της Στουρνάρα και επισημοποίησαν τον αρραβώνα. Η Ειρήνη όμως αντέδρασε:
    – Καλύτερα ο θάνατος, παρά να πάρω άντρα τον Ράγκο, δήλωσε.
    Ο καπετάν Στουρνάρας δεν πίεσε την κόρη του. Πώς όμως να αθετήσει τον λόγο που έδωσε στο Γιαννάκη Ράγκο; Έπεσε σε μεγάλη στεναχώρια. Τελικά με ενέργειες του Ν. Κασομούλη ο αρραβώνας διαλύθηκε. …h ttps://www.eleftheria.gr/m/%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%B5%CF%81%CF%8E%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/item/108118.html

    https://books.google.gr/books?id=ugnzBgAAQBAJ&pg=PA456&lpg=PA456&dq=%CE%BA%CF%8C%CF%81%CE%B7+%CF%84%CE%BF%CF%85+%CE%93%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B7+%CE%A1%CE%AC%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%85&source=bl&ots=frCEJyk52u&sig=ACfU3U0bYlBz0y9OJR-PK9lpcopYTGQFjg&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwjZzv-nlpHzAhXG_rsIHUtLD-wQ6AF6BAgQEAM#v=onepage&q=%CE%BA%CF%8C%CF%81%CE%B7%20%CF%84%CE%BF%CF%85%20%CE%93%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B7%20%CE%A1%CE%AC%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%85&f=false

  102. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    46τέλος «Να κάμεις το ντενταρίκι σου, όντεν έρθει ο αφέντης σου».
    «Να κάμεις το καράβι σου…» μας λέγανε παιδιά, όταν είχαμε κάμει καμπαέτι.

    71 >>παλιολιόκλαρα *
    Λιόλια η ρωσίδα Όλγα / παλιολιόλια! 🙂

    Μέρος από παιδικό πειραχτικό τραγουδάκι/ταχτάρισμα (δε θυμάμαι την αρχή)
    …Και του ΄πεσε το παντελόνι του
    και φάνηκε το λιολιόνι του

  103. BLOG_OTI_NANAI said

    94: Η πραγματικότητα είναι πώς λόγω των δύσκολων καταστάσεων επιβίωσης και λόγω των ιδιαιτεροτήτων που προέκυψαν μετά από τόσους αιώνες κατάκτησης, όλοι όσοι γνωρίζουμε ως ήρωες και ελευθερωτές πέρασαν από διάφορα στάδια, και ως κλέφτες που λήστευαν Έλληνες, και ως «αστυνόμοι» των κατακτητών και με ανταγωνισμούς μεταξύ τους για τα αρματολίκια, και υπέγραφαν συμφωνίες με τους Τούρκους.

    Ας ακούσουν τον Κολοκοτρώνη (εκεί που μνημονεύει ως βασιλέα του τον Κων/νο Παλαιολόγο) ο οποίος τοποθετεί Σουλιώτες και Μανιάτες ως ακρογωνιαίους λίθους της επανάστασης (Απομν. τ.2, σ. 13)

  104. Γιάννης Κουβάτσος said

    «πόσο πιθανό είναι να νόμισε ο συντάκτης της Καθημερινής»
    Πάρα πολύ πιθανό, ύστερα από τόσα δημοσιογραφικά μαργαριτάρια που έχουν δει τα ματάκια μας ακόμα και σε «σοβαρά» έντυπα.

  105. BLOG_OTI_NANAI said

    95: Διαβάζοντας μόνο την εικόνα, εάν υποθέσουμε πως ο συντάκτης του άρθρου ξέρει ότι πρόκειται για μαντινάδα, τότε από το απόσπασμα δεν προκύπτει με βεβαιότητα ότι θεωρεί πως η μαντινάδα είναι του Σεφέρη. Δεν λέει καν «στίχους του ποιητή» αλλά το «απόσπασμα του ποιητή». Βεβαίως, από την άλλη, η διατύπωση δεν είναι και η καλύτερη.

  106. nikiplos said

    103@ Εντούτοις τυπικά μιλώντας το 1821 δεν υπήρχε Κλέφτης στο Μοριά, τουλάχιστον με την ιδέα της «παραδοσιακής» κλεφτουριάς, γιατί είχε προηγηθεί ο ανελέητος διωγμός της του 1803-1808. Δεν είχε μείνει ούτε ρουθούνι. Όπως λέει ο Κολοκοτρώνης στα απομνημονεύματά του, τις Κυριακές διάβαζαν στις εκκλησίες τον αφορεσμό των κλεφτών, κι απειλούσαν με αφορισμό, όποιον έδινε σε αυτούς ένα κομμάτι ψωμί.

    Σήμερα ένας αφορισμός προκαλεί τουλάχιστον τον γέλωτα, ίσως πικρόν για κάποιον που είναι πολύ θρησκόληπτος. Το 21′ όμως ο αφορισμός ήταν ποινή ισότιμη με την οικονομική καταστροφή. Οι Χριστιανοί σταματούσαν να κάνουν οικονομικές δοσοληψίες με τους αφορισμένους. Συνήθως η εκκλησία δεν αφόριζε πλούσιους, τα μπάλωναν. Κάναν κακομοίρη όμως τον αφόριζαν. Τότε τον έδιωχναν και τον απέλυαν από οποιαδήποτε εργασία και κυριολεκτικά πέθαινε της πείνας ή έκανε τις ευτελέστερες των δουλειών όπως τη δουλειά του βοθρατζή στις πόλεις (τότε τους βόθρους τους άδειαζαν με κουβά – στους χτισμένους απόπατους αδειάζοντας το περιεχόμενο σε έναν γειτονικό λάκκο). Και πάλι ούτε αυτές δεν του έδιναν. Αν κάποιος αφοριζόταν πρακτικά δεν είχε καλύτερη δουλειά να κάνει από το να φύγει μακριά. Αν έφευγε όμως και πήγαινε σε ένα ξένο μέρος υπήρχε ο κίνδυνος να τον καρφώσουν οι καλοπροαίρετοι ως σκλάβο που απέδρασε. Έπρεπε να έχει ένα στοιχειώδες κομπόδεμα ώστε να μπορεί να βγάλει ψεύτικα χαρτιά κλπ. Κι εκείνοι που έκαναν αυτές τις δουλειές όμως ήταν – όπως και σήμερα – τσιράκια και καρφομανούλες της εξουσίας.

  107. Πέπε said

    97, 98 κλπ.:

    Το άρθρο είναι διαχύτως κακοδιατυπωμένο. Κατά τη γνώμη μου δε φταίει τόσο η φράση «απόσπασμα του ποιητή» όσο το «και προσθέτει». Αν έπρεπε οπωσδήποτε να μπει κάτι εκεί, θα μπορούσε να είναι «και σχολιάζει» ή κάτι παρόμοιο. Κανονικά βέβαια δε θα έμπαινε τίποτε, αφού πρόκειται για την άμεση συνέχεια του αποσπάσματος χωρίς να παραλειφθεί τίποτε, και αν επιπλέον ο συντάκτης ήθελε να καταστήσει τελειώς σαφές ότι δεν είναι του Σεφέρη η μαντινάδα θα έβαζε και λίγο από τα προηγούμενα (ή απλά θα το διευκρίνιζε μόνος του).

    Πιθανώς το πρόβλημα ξεκίνησε από το ότι η ακριβής παράθεση θα έπρεπε να περιλαμβάνει εισαγωγικά εντός των εισαγωγικών. Αυτό δεν το ήθελε ο συντάκτης γιατί είναι περίπλοκο, και το προσπέρασε με μια πασσαλειμματική λύση.

    Προκαλεί όντως ασάφεια και παρανόηση. (Ασάφεια άλλωστε υπάρχει, είπαμε, και ως προς το τι ακριβώς εκτίθεται μέσα στην προθήκη.) Ο ίδιος όμως δε μοιάζει να έχει παρανοήσει, άλλωστε μπροστά του το είχε το κείμενο.

  108. Πέπε said

    …Οπότε, πιθανώς θα μπορούσε πράγματι να μπει στα μεζεδάκια, όχι βέβαια ως δείγμα κραυγαλέου πραγματολογικού λάθους αλλά ως μπερδεμένη και παραπλανητική διατύπωση. Ομολογουμένως έχει ενδιαφέρον το πώς προέκυψε η κακή διατύπωση.

  109. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Καλημέρα!
    Θα ήταν, πάντως, διαφωτιστικό να βλέπαμε τι ακριβώς περιέχει και πώς έχει διαμορφωθεί η σχετική με τον Σεφέρη βιτρίνα στη Βουλή, στο επίμαχο τμήμα της.

    102
    Ναι! Πολύ το ακούγαμε -εδώ στα κεντροανατολικά- το: ‘Να κάμεις το καράβι σου!’

    72, 102
    παλιοβλίο – παλιοχοχλιός 🙂

  110. Πέπε said

    Έφη, η ρωσίδα η παλιολιόλια είναι Ελένη νομίζω. Η Όλγα είναι παλιοόλια.

    Ενώ ότι ο παλιολιόλιος είναι Γιώργος, Θοδωρής και δεν ξέρω τι άλλο, σίγουρα δε θα το μάντευα.

    (Αν αρχίσουμε αυτό το παιχνίδι, υπάρχει κι ο Διονύσης ο σένιος: σενιονιόνιος. Μμμμ… όχι και τόσο πετυχημένο, ε;)

  111. Alexis said

    Στην «Τρελή οικογένεια» της Φίνος Φιλμ ο Παπαγιαννόπουλος λέγεται Στέλιος και η υποτιθέμενη αρραβωνιαστικιά του τον αποκαλεί «Λιόλιο»
    Αλλά δε νομίζω να συνηθίζεται ευρύτερα…

  112. Πέπε said

    102

    @ κρυφό λινκ:

    Θα διάβασε στην Καθημερινή ότι οι πρίγκιπες γ@μιούνται και είπε να τινάξει τις ελιές να σπάσει λίγο η γκαντεμιά. Είναι και δική μου παρατήρηση ότι εδώ στο νησί, αν δεν είσαι σε θέση να συζητάς για τις ελιές, κοινωνικά δεν πας μακριά.

  113. sarant said

    109 Ακριβώς, θα έπρεπε να δούμε το έκθεμα

  114. Πέπε said

    Και πάλι για την καθημερινή και τον Σεφέρη, στο πλαίσιο της διάχυτης κακδιατύπωσης παρατηρώ μια ακόμη λεπτομέρεια. Το κείμενο λέει «με μία πολύ […] γοητευτική λεπτομέρεια», ακολουθούν δύο τελείες, «[…] εκτίθεται το εξής απόσπασμα του ποιητή», ακολουθούν άλλες δύο τελείες, και μετά έρχεται το απόσπασμα.

    Τις αλλεπάλληλες διπλές τελείες μέσα στην ίδια περίοδο δεν ξέρω αν τις απαγορεύει ρητά κάποιος κανόνας, αλλά είναι σίγουρα πολύ κακό στιλ και ενοχλητικές. Το νόημα της διπλής τελείας είναι «και τώρα θα σου απαντήσω τα ερωτήματα που άνοιξαν αμέσως πριν». Ε πες μας λοιπόν, μας έσκασες! Όχι πως είναι κι αυτό κάνα μεζεδάκι άξιο λόγου, σιγά τώρα, επιβεβαιώνει όμως ότι το κείμενο γράφτηκε στο πόδι.

    Ούτε τη λέξη «γοητευτική» τη βρίσκω πολύ εύστοχη εδώ. Ελάχιστο πταίσμα κι αυτό, τείνει προς το μηδέν από μόνο του, αλλά λίγο το ένα λίγο το άλλο…

  115. Triant said

    99: Αυτή η «κόντρα» Μοριά και Ρούμελης για το ποιος «ελευθέρωσε την Ελλάδα» βρίσκω ότι είναι (επιεικώς) για παιδάκια…
    Τι να πούνε και οι Άγγλοι 🙂
    Άντε και οι Ρωσογάλλοι..

  116. Triant said

    Σας χαιρέτησα; Δεν σας χαιρέτησα. Χαίρετε, τι κάνετε; Καλά, ευχαριστώ.

    Καλημέρα, δηλαδή.

  117. Γιάννης Ιατρού said

    115: για την Αϊτή δεν το συζητώ…

  118. sarant said

    116 Καλημέρα από εδώ!

  119. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    110 >>ρωσίδα η παλιολιόλια είναι Ελένη νομίζω
    Λιόλια/Όλγα, ρωσίδα, είναι αγαπημένη γυναίκα, αγαπημένου μου ανθρώπου. Γνωστού καλλιτέχνη που μάλλον τον ξέρεις, αλλά προφανώς όχι πώς λένε (και στο ….βαφτιστικό της μάλιστα) τη γυναίκα του 🙂

    Δυο λιο, όχι συνεχόμενα όμως έχει και το παλιομανωλιό / και το παλιομιχαλιό 🙂 .
    Παλιομαλλιώτης είναι κάποιος από τα Μάλλια αλλά και ο βορινός χειμωνιάτικος αέρας που φυσά από τις Μάλλες (ορεινή κωμόπολη) προς τη θάλασσα (αλήθεια, τοπικός αέρας στα μέρη μου).

  120. Γιάννης Ιατρού said

    Εγώ την Κατερίνα Λιόλιου ξέρω 😉😇
    (και την γνωστή κρητικιά Όλγα👀😏)

  121. Γιάννης Ιατρού said

    120a: δεν πέτυχε το λινκ

  122. Πέπε said

    119

    Τότε εντάξει, αλλά και πάλι, μήπως η Λιόλια μπορεί να είναι *και* Ελένη; Λιόλια ήταν μια προπαραθεία μου, από τους ρωσομερίτες που κάποτε είχα ξανααναφέρει (Οδησσό, Έλληνες μάλλον ρωσόφωνοι παρά ελληνόφωνοι). Πολύ παλιά, δεν την έχω φτάσει, αλλά Ελένη θαρρώ πως ήταν βαφτισμένη. Όλγα σε οικογενειακές ιστορίες δεν έχω ακούσει ποτέ.

  123. BLOG_OTI_NANAI said

    106: Οι αφορισμοί ήταν κατά παραγγελία από τους Τούρκους. Μην μπερδεύουμε την ιστορία με τα απαρχαιωμένα και λαϊκίστικα, ταξικά ερμηνευτικά σχήματα.

    Άλλωστε, πασίγνωστη περίπτωση ο Γρηγόριος ο Ε΄ που αφόρισε το επαναστατικό κίνημα, αλλά ο ίδιος ο Φιλήμων μας βεβαιώνει ότι ο Φαρμάκης πλησίασε τον Πατριάρχη και του μίλησε για την Φιλική Εταιρεία, που δεν θα το έκανε σε έναν «προδότη», και επίσης ο Πατριάρχης μεσολάβησε για να δωθούν στον επαναστάτη Παπαφλέσσα 90.000 γρόσια κατά παραγγελία του Υψηλάντη, όπως έδωσε και συστατικές επιστολές στον Δημήτριο Θέμελη για να μπορέσει να δράσει ανενόχλητα στην προσπαθεια του να αφυπνήσει επαναστατικά τους νησιώτες. Άρα, οι αφορισμοί επαναστατών είναι μια αναπόφευκτη απαίτηση αλλά και μια προστατευτική για τον λαό πολιτική, που στοχεύει εκτός άλλων και στην αποφυγή αντιποίνων:

    Και φυσικά, η άρνηση της ιεραρχίας στον Σουλτάνο δεν είχε καν νόημα. Ήταν σαν να αρνείται κάποιος εντολή στον Πολ Ποτ και τους Ερυθρούς Χμερ. Το αφοριστικό των Κολοκοτρωναίων, και αυτό κατ’ απαίτηση του Σουλτάνου εκδόθηκε:

    Διότι από τη στιγμή που το απαιτούσε ο Σουλτάνος, ο αφορισμός θα γινόταν οπωσδήποτε, όσοι πατριάρχες ή ιεράρχες κι αν έπρεπε να φυλακιστούν, να εκτελεστούν, να εξοριστούν, όσες Εκκλησίες κι αν έπρεπε να καταστραφούν, ακόμα κι αν έπρεπε να απαγορευτεί κάθε θρησκευτική τελετή και σύναξη του λαού.

    Και το κυριότερο, μόνο αφελής θα πίστευε ότι αρκούσε το αφοριστικό! Αντιθέτως, επειδή ακριβώς το αφοριστικό δεν ήταν αρκετό, οι Τούρκοι πετύχαιναν τους σκοπούς τους ενάντια στους Κολοκοτρωναίους και τους κλέφτες απειλώντας κάθε χωριό που γειτόνευε με τα λημέρια των κλεφτών ότι θα είχε αντίποινα αν δεν τασσόταν εναντίον τους:

    Δεν χωράνε λαϊκισμοί σε αυτά τα ζητήματα, γι’ αυτό ας ακούσουν τουλάχιστον τον Κολοκοτρώνη που δεν μασάει τα λόγια του. Πολλοί επικαλούνται μόνο την πρώτη φράση που μοιάζει αντικληρικαλική, επειδή ονειρεύονται ταξικές αφορμές για την ελληνική επανάσταση. Όμως, ο Κολοκοτρώνης τους στέλνει για βρούβες, λέγοντας ότι ο κλήρος και οι προεστοί ήταν εξίσου βασικοί παράγοντες της Επανάστασης. Άρα, όσο κι αν είχε πικραθεί από το αφοριστικό, αναγνώριζε ότι δεν οφειλόταν σε εθελοδουλεία του κλήρου:

    Γι’ αυτό άλλωστε ενώ κάποιοι επικαλούνται μισές φράσεις του Κολοκοτρώνη περί Ναπολέοντα, αποσιωπούν την πλήρη ιδεολογική του διαφωνία με τους ταξικούς εμφυλίους, καθώς τον ελληνικό ΕΘΝΙΚΟ αγώνα τον θεωρεί δικαιότερο:

    Και όχι μόνο αυτό, αλλά με την πίστη του και τις προτροπές του, απαξιώνει πλήρως το αντιθρησκευτικό πρόσημο της Γαλλικής Επανάστασης:

  124. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Μὲ ἀφορμὴ προηγούμενα σχόλια γιὰ μπαζαρκάνες, μπαζαρκάνηδες/μπαζαρκάνους καὶ τὴν ἐτυμολογία τους, θυμήθηκα τὸν ἀξιόλογο Ἰρανὸ πολιτικὸ Μεχντὶ Μπαζαργκάν.

    Διορίστηκε πρωθυπουργὸς ἀπὸ τὸν Χομεϊνί μετὰ τὴν ἐπικράτηση τῆς Ἰρανικῆς Ἐπανάστασης τὸ Φλεβάρη τοῦ 1979 καὶ παραιτήθηκε μετὰ τὴν κατάληψη τῆς πρεσβείας τῶν ΗΠΑ τὸν Νοέμβρη τῆς ἴδιας χρονιᾶς. Ἦταν ὑπέρμαχος τῶν δημοκρατικῶν διαδικασιῶν καὶ τῶν μεταρρυθμίσεων καὶ γι᾿ αὐτὸ φυλακίστηκε ἀρκετές φορὲς ἀπὸ τὸ καθεστὼς τοῦ Σάχη.

    Ἦταν ὑφυπουργὸς στὴν κυβέρνηση Μοσαντὲκ καὶ ὁ πρῶτος ἐπικεφαλῆς τῆς Ἰρανικῆς Ἑταιρείας Πετρελαίου.

  125. 87, 88 Κι αν είναι Θόδωρος Λώλος (ονοματεπώνυμο δηλαδή) 🙂 Κάπου κει στην επικράτεια του προέδρου κυκλοφορεί τέτοιος γνωστός μου…

  126. Ω καλώς τον Δον. Χρόνια και ζαμάνια….

  127. […] Καθώς διανύουμε τη χρονιά που σημαδεύει τη 200ή επέτειο του ξεσηκωμού του Εικοσιένα, σκέφτηκα να καθιερώσω μια νέα στήλη στο ιστολόγιο, που κανονικά θα τη δημοσιεύω κάθε δεύτερη Τρίτη, εναλλάξ δηλαδή με το βιβλίο του πατέρα μου, και που θα παρουσιάζει κείμενα της εποχής του 1821. Δεν αποκλείεται να διατηρήσω τις δημοσιεύσεις ως το τέλος… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2021/09/21/k1821-19/ […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: