Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μια πάστα, μα ποια πάστα;

Posted by sarant στο 27 Σεπτεμβρίου, 2021


Ποια πάστα, αλήθεια;

Σοκολατίνα; Μήπως πάστα αμυγδάλου; Σεράνο; Ποντικάκι ίσως, όπως στη φωτογραφία;

Τρώτε πάστες; Ή μήπως τρώτε πάστα;

Εμείς όμως εδώ λεξιλογούμε. Ούτε συνταγές ζαχαροπλαστικής θα αναφέρω, ούτε θα συζητήσω τις προτιμήσεις μου στα γλυκίσματα, αν και στα σχόλιά σας, όπως πάντα, είστε ελεύθεροι να στρέψετε τη συζήτηση όπου βαστάει η καρδιά σας.

Κι έτσι, ενώ θα ήταν καλό να ξεκινήσουμε τη βδομάδα με ένα γλυκάκι, το άρθρο δεν θα εστιαστεί στα είδη πάστας που υπάρχουν αλλά στη λέξη πάστα, με τις τουλάχιστον τρεις σημασίες που έχει -ή μάλλον τέσσερις.

Γιατί βεβαίως, όταν λέμε «έφαγα μια πάστα» το μυαλό μας πάει στο ζαχαροπλαστείο, αλλά η λέξη έχει κι άλλες σημασίες, φαγώσιμες αλλά όχι γλυκές, ή και όχι φαγώσιμες ή και μεταφορικές.

Έχουμε καταρχάς την πάστα του ζαχαροπλαστείου, με την οποία ξεκινήσαμε, το ατομικό γλύκισμα μικρού σχετικά μεγέθους (αν και τώρα έχουν βγει και… υποατομικά, τα παστάκια). Αυτή είναι μάλλον η πρώτη σημασία που μάθαμε οι περισσότεροι.

Όμως πάστα είναι επίσης γενική ονομασία για τα ζυμαρικά -και με τη διάδοση που έχουν πάρει τις τελευταίες δεκαετίες οι έθνικ κουζίνες αλλά και εξαιτίας της ανάγκης για διαφοροποίηση, πλάι στις πιτσαρίες έχουν εμφανιστεί και παστερίες, που η ραχοκοκαλιά του μενού τους είναι τα μακαρόνια (κάποια μαγαζιά, αλλά πολύ λιγότερα, αποκαλούνται «μακαρονάδικα»). Έτσι, όλο και περισσότερο, χρησιμοποιούμε τη λέξη «πάστα» και με τη σημασία των ζυμαρικών, πολύ περισσότερο που έτσι τη βλέπουμε να χρησιμοποιείται και στα παγκοσμίως κυρίαρχα αγγλικά (τα οποία εν προκειμένω δεν έχουν κόμπλεξ να δανειστούν λέξεις από άλλες γλώσσες, και μάλιστα ασυμμόρφωτες όπως εδώ).

Δεύτερη πάστα λοιπόν, αν και, υποθέτω ότι σύγχυση δεν υπάρχει, διότι όταν αναφερόμαστε στο γλύκισμα θα πούμε «έφαγα μια πάστα», «πήγαμε να αγοράσουμε πάστες«, ενώ για τα ζυμαρικά θα πούμε «μου αρέσει η πάστα» μάλλον και όχι «οι πάστες», αν δηλαδή χρησιμοποιήσουμε τη λέξη -σε μένα δεν έχει τύχει, λέω «μακαρόνια» ή «ζυμαρικά», αλλά εγώ είμαι πια γέρος.

Τρίτη πάστα, ως επί το πλείστον μη φαγώσιμη, είναι η γενική ονομασία για διάφορα είδη μαλακής ή εύπλαστης μάζας που σχηματίζεται από την ανάμειξη διάφορων υλικών -έχουμε, ας πούμε, την οδοντόπαστα, αν και αυτή η ονομασία είναι κάπως παρωχημένη και σήμερα οι περισσότεροι λέμε οδοντόκρεμα, κυρίως όμως έχουμε πάστες σε διάφορες μαστόρικες εφαρμογές, πάστα διαμόρφωσης, πάστα λίπανσης, πάστα θειικού οξέος, πάστα χαλκού (το όνομα, βλέπουμε, δίνεται άλλοτε από τη χρήση και άλλοτε από το κυριότερο συστατικό). Στην ίδια κατηγορία όμως ανήκουν και διάφορες φαγώσιμες πάστες π.χ. η πάστα φουντουκιού που χρησιμοποιείται στη μαγειρική (και που δεν είναι πάστα με φουντούκι, όπως η πάστα αμυγδάλου είναι πάστα με αμύγδαλο), ή η πάστα ελιάς. Φέτος εκεί που έκανα διακοπές πρέπει να είχε εξοκείλει κανα βαπόρι που μετέφερε πάστα ελιάς, διότι σε όλα τα εστιατόρια, καφενεία κτλ. έφερναν είτε σε μεζέ με το ούζο είτε με κάθε άλλη ευκαιρία ψωμάκια με πάστα ελιάς.

Και τέταρτη πάστα, η μεταφορική, που προέρχεται από την προηγούμενη. Πάστα είναι λοιπόν τα έμφυτα κυρίως στοιχεία που θεωρείται ότι συγκροτούν το χαρακτήρα του ανθρώπου. Λέμε συχνά «είναι καλή πάστα» ή «είναι από καλή πάστα», ή «ο τάδε και ο δείνα είναι από την ίδια πάστα» ή «της ίδιας πάστας άνθρωποι». Να θυμηθούμε ότι πιο καθαρευουσιάνικα λέγαμε «του ιδίου φυράματος» (εννοώντας όμως κακού φυράματος συνήθως), και φύραμα είναι η ζύμη, κάτι πολύ κοντινό σε υφή με την πάστα.

Η πάστα είναι αντιδάνειο. Ανήκει μάλιστα σε μια οικογένεια αντιδανείων λέξεων που όλες τους έχουν την αρχή στο ρήμα πάσσω που σήμαινε ‘πασπαλίζω, ραίνω’ (ενώ αργότερα πήρε και τη σημασία ‘διακοσμώ’). Το ουσιαστικό παστός, δηλώνει σήμερα τα ψαρικά που συντηρούνται σε αλάτι, διότι ακριβώς τα είδη αυτά τα πασπάλιζαν με αλάτι (αλίπαστα).  Τότε όμως παστός ήταν ο πασπαλισμένος με κάθε τι, όχι ειδικά με αλάτι.

(Για να κάνω μια παρέκβαση, και για λόγους πληρότητας, αντιγράφω παλιότερο σχόλιο του φίλου μας του π2: παστός στα αρχαία είναι και η νυφική παστάδα και κάποιας μορφής ιερό ομοίωμα που σχετίζεται με γυναικείες θεότητες. Παστοφόρος είναι ιερατικό αξίωμα σε λατρείες όπως της Ίσιδας, και υποδηλώνει αυτούς που μεταφέρουν σε πομπές τον παστό της θεάς).

Λοιπόν, το ρήμα πάσσω το χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι όταν όταν μαγείρευαν πασπαλίζοντας στο φαγητό κάποια υλικά που βρίσκονταν σε σκόνη, όπως το αλεύρι, κι έτσι βρίσκουμε στο Ονομαστικόν του Πολυδεύκη «πασταὶ δ΄ εἰσίν͵ ὡς Εὔπολίς φησι͵ ζωμὸς ἀλφίτων μέτα», δηλαδή ζωμός ανακατεμένος με αλεύρι. Πιο συχνές αναφορές βρίσκω στο ουδέτερο, τα παστά, που σύμφωνα με το λεξικό του Φωτίου είναι «ἔτνος ἀλφίτοις μεμιγμένον», δηλαδή χυλός ανακατεμένος με αλεύρι, ενώ στον Ησύχιο υπάρχει ο τ. πάστα, που δηλώνει είτε το παραπάνω είτε ένα φαγητό από ανάλατο τυρί με σιμιγδάλι και σουσάμι (βρῶμα ἐκ τυροῦ ἀνάλου μετὰ σεμιδάλεως καὶ σησαμίου σκευαζόμενον, οἱ δὲ ἔτνος ἀλφίτοις μεμιγμένον). Λοιπόν έχουμε μια λέξη (παστή ή τα παστά) που δηλώνει ένα είδος χυλού με αλεύρι, και η λέξη αυτή περνάει στα λατινικά ως pasta, όπου σημαίνει ‘ζύμη’. Πρόκειται για σχετικά όψιμο δάνειο, του 4ου αιώνα μ.Χ.

Η λατινική λέξη περνάει στα ιταλικά με τη σημασία της ζύμης· και εκεί αποκτά περισσότερες από μία σημασίες, που έχουν όλες μεταφερθεί στα ελληνικά, όπως είδαμε παραπάνω. Tα ζυμαρικά έφτασαν να ονομάζονται pasta από την ξερή ζύμη (pasta asciutta) που κόβεται σε κομμάτια σε διάφορες μορφές.

Ένα ειδικό γλύκισμα είναι η πασταφλόρα, που έρχεται από το ιταλικό pasta frolla, δηλαδή «που τρίβεται εύκολα, εύθρυπτη». Στους Κορφούς, που έχουν πιο στενή σχέση με την Ιταλία, διατηρείται νομίζω η ιταλική ονομασία, πάστα φρόλα. Στην ίδια οικογένεια με την πάστα είναι και το παστίτσιο, επίσης αντιδάνειο.

Το παστέλι και το παστέλ της ζωγραφικής, όπως και η παστίλια, παρόλο που φαίνονται συγγενικές λέξεις, δεν ανήκουν στην ίδια οικογένεια και δεν είναι αντιδάνεια.

Όμως υπάρχουν άλλα ξαδερφάκια της πάστας, που επειδή τα έχουμε πάρει μέσω γαλλικών έχουν αλλάξει λίγο: το πατέ και η πατισερί (στα γαλλικά είναι pâté και pâtisserie -αυτή η αξαν σιρκονφλέξ πάνω στο a δείχνει συχνά ότι εκεί υπήρχε ένα s που χάθηκε). Στα παλιά γαλλικά η λέξη ήταν paste, στα σημερινά είναι pâte.

Αλλά στον καιρό της πληροφορικής μας ήρθε κι ένα καινούργιο ξαδερφάκι της πάστας. Βλέπετε, στα αγγλικά, όπου πέρασε από τα γαλλικά, η λέξη paste πήρε μεταξύ άλλων τη σημασία της κόλλας, και από εκεί προέρχεται και το ρημα paste, άρα και το copy-paste, που εμφανίστηκε αρχικά στη δεκαετία του 1930 για τις φωτογραφίες που τις έκοβαν και τις κολλούσαν, χαρτοκοπτική-κολλητική δηλαδή, αλλά στις μέρες μας δηλώνει την αντιγραφή-επικόλληση κειμένου, όπως είναι η επίσημη ελληνική του απόδοση, το κόπι-πέιστ δηλαδή (ή κόπι πάστε αν προτιμάτε).

Από τότε που βγήκε το κόπι πέιστ χάθηκε το φιλότιμο, λένε μερικοί, όπως διαπίστωσε κι εκείνος ο δάσκαλος που έβαλε τιμωρία σε κάποιον μαθητή να γράψει 100 φορές «Δεν θα ξανακάνω φασαρία μέσα στην τάξη» (ψέματα, τώρα πια δεν μπαίνουν τέτοιες τιμωρίες). Αλλά και το σημερινό άρθρο, για να ξομολογηθώ την αμαρτία μου, έχει κάποια κομμάτια από παλιότερα άρθρα, που τα πήρα και τα κοπιπάστωσα εδώ. Πολύτιμο αυτό το πάστωμα, τίποτα δεν θα γινόταν χωρίς τη βοήθειά του….

211 Σχόλια προς “Μια πάστα, μα ποια πάστα;”

  1. Σοβαρά υπάρχει κόσμος που λέει πάστα τα ζυμαρικά;
    Καλημέρα από το σεισμόπληκτο Ρέθυμνο. Καλά που δεν πάθαμε και τίποτα… αλλά βλέπω στο Ηράκλειο έγινε χαμός: https://www.cretalive.gr/kriti/ishyrotatos-seismos-stin-kriti-58-rihter-i-entasi-tis-donisis

  2. ΓΤ said

    «[…] πρέπει να είχε εξωκείλει κανα βαπόρι [….]» —–> εξΟκείλει

  3. Νέο Kid said

    2. Υπάρχει ναι! Ήταν ένας συνάδελφος στο Μπαχρέιν , γαύρος με σπιτωμένης γκόμενα Ινδονήσια (αίσχος! Για το γαύρος βασικά…) που έλεγε συνέχεια «πάμε να φάμε παστα» για ζυμαρικά και νουντλς. Κι έτσι μια μέρα , όταν το ξανάπε του λέω: Πάστα; Τι πάστα; Φλώρα; Κι από τότε το έκοψε ,μπροστά στην παρέα τουλάχιστον…😀

  4. Νέο Kid said

    Νικοκύρη, εσυ που είσαι της φραγκοφονί (no pun intended!) το παστίς (το γαλλικό ούζο) συνδέεται; Ή μπα;

  5. Νέο Kid said

    1. Ωχ. 5,8 είναι κάμποσο! Τι έγινε ; Βρέθηκαν τίποτε καινούργια αρχαία στην Κρήτη, και κατέβηκε ο Μητσοτάκης για το οικογενειακό μερίδιο; …

  6. ΓΤ said

    O πολύ φλώρος, η φλωράντζα, λέγεται και πασταφλώρας.

    Επίσης, όταν έχουμε καφέ που είναι ζίγκα στα πιπίνια, τότε λέμε ότι είναι φουλ στα παστάκια.

  7. ΣΠ said

    Κιντ, στα κυπριακά παστός είναι ο αδύνατος, ισχνός;

  8. Costas Papathanasiou said

    Καλημέρα!
    Κατά μία ετυμολόγηση και τα παστουρμάς. παστράμι εκ του “παστόν” (βλ. https://en.wikipedia.org/wiki/Pastirma )

  9. ΓΤ said

    μετασεισμός 4,5

  10. Παναγιώτης Κ. said

    1. Οι τάχα ψαγμένοι και…κοσμοπολίτες απαξιούν να πούνε…μακαρόνια. Λένε πάστα και νιώθουν ότι ανεβαίνουν επίπεδο! 🙂

  11. Mindkaiser said

    Όταν ακούω πάστες, μου έρχεται πάντα στο μυαλό το Ζόναρς και οι ιστορίες με τον Μάνο και τον Γκάτσο που τις παράγγελναν εναλλάξ όταν δημιουργούσαν. Αγαπημένη παιδιόθεν η πάστα ποντικάκι! 🙂

  12. Παναγιώτης K. said

    Αυτά τα άρθρα των…συνειρμών και του ξεκαθαρίσματος που ακολουθεί τα βρίσκω πολύ ωραία!

  13. Pedis said

    Και στα Ιταλικά rimpasto -> «αναζύμωση», ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης.

    Τρώτε πάστα κάθε μέρα, κάνει καλό. Έχει και μπόλικες πρωτεϊνες, αν και περισσότερες κατά μέσο όρο η Ιταλική από την Ελληνική.

  14. phrasaortes said

    Πιο συχνά χρησιμοποιώ την οδοντόπαστα. Μάλιστα είχα την εντύπωση ότι η οδοντόκρεμα είναι η απαρχαιωμένη εκδοχή που πλέον σπανίως προτιμάται. Ίσως υπάρχει διαφοροποίηση Βορρά και Νότου στο ζήτημα.

    Πάντως κυκλοφορεί και πέμπτη πάστα στην διαδικτυακή αργκό. Με τον όρο πάστα, αναφερόμαστε γενικότερα στα κείμενα που αντιγράφηκαν και επικολλήθηκαν και ειδικότερα σε παραληρηματικά κείμενα, γραμμένα συνήθως από ακροδεξιούς ψεκασμένους, τα οποία αντιγράφονται και επικολλούνται σε άσχετες συζητήσεις για λόγους πλάκας/ειρωνείας. Το πιο κλασσικό παράδειγμα είναι το κείμενο, του οποίου ο αρχικός δημιουργός απειλεί τον συνομιλητή του ότι θα τον εκτελέσει, χάρη στις ικανότητες που έχει αποκτήσει ως φώκια στον αμερικανικό στρατό. Οι ντόπιες πλάστες αφορούν κυρίως τα εμβόλια, τους Ερυθρούς και τα ελληνοτουρκικά.

  15. Παναγιώτης Κ. said

    Έτσι για την ιστορία…
    Οι πάστες των παιδικών μας χρόνων στα Γιάννενα και στο Διεθνές στην κεντρική πλατεία: Νουγκατίνα και γκατώ.
    Την εποχή της…δειλίας παραγγέλναμε ένα!
    Όταν…ξεψαρώσαμε δύο! 🙂

  16. Νέο Kid said

    7. Ναι.

  17. Πουλ-πουλ said

    «Λοιπόν έχουμε μια λέξη (παστή ή τα παστά) που δηλώνει ένα είδος χυλού με αλεύρι,»
    Αυτός ο χυλός δεν είναι το κουρκούτι;

  18. ΓΤ said

    Μια και παίζουν πάστες, και σεισμοί στην Κρήτη, να πούμε ότι η γνωστή «Koukouvaya» από τα Χανιά έχει ανηφορίσει με νέο μαγαζί στην Αθήνα. Σεισμός γεύσεων. Ξεκινάμε με ένα «ζουμερό» 🙂

    https://www.athensvoice.gr/taste/729850-kookoovayato-diasimo-kritiko-glykopoleio-molis-eftase-stin-athina

  19. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    13 Πέδη, σε έχουμε και σε βίδδεον 🙂

  20. Γιάννης Ιατρού said

    5, 9: Κτίρια σε χωριά έχουν πέσει, τα σχολεία έκλεισαν. Και 45 λεπτά μετά ούτε ένα κανάλι δεν είχε κάνει ζωντανή σύνδεση… Άσε που στο εξωτερικό *επιμένουν να τον δίνουν στα 6,5R Reuters: Earthquake of magnitude 6.5 strikes Crete, Greece – EMSC αλλά οι δικοί μας εδώ στα 5,8R (βέβαια πιό κοντά είμαστε εμείς, αλλά μπας κι είναι θέμα αποζημιώσεων;;, λέμε τώρα γιατί έχουν δει πολλά τα μάτια μας…)

  21. ΓιώργοςΜ said

    Να υποθέσω πως η πάστα(=κόλλα) του κοπιπαστώματος προέρχεται κι αυτή από το αρχαιοελληνικό πασπάλισμα αλευριού σε νερό, καθώς η συνηθέστερη κόλλα τον παλιό καιρό πρέπει να ήταν η αλευρόκολλα, ή πορτοκαλίζω;

  22. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Λοιπόν είναι κι άλλη μια πάστα, στα πλαστικά! Άραγε, τοπικά μόνον λέγαμε «πάστινο» π.χ. ένα τόπι;
    Ήταν το σκληρό πλαστικό εποχής-όχι οι σύγχρονες λάτεξ, δενξερωγωτιειναι -μπάλες. Τα πρώτα τόπια σε πλαστικόω,μετά τα πάνινα από κουρέλια.
    Πάστινα πιάτα και πάστινες κούκλες θυμάμαι να λέμε.

  23. LandS said

    Βρε την αλευρόκολλα, και τα αλευροκολλημένα!

  24. ΓΤ said

    20@ Ιατρού

    Πω, ρε μαν, να κάνεις βούτα το ταλιροχίλιαρο για τα παλιολιόκλαρά σου, και να ανακοινώνεις 5,8R για να μην πάρει φράγκο ο Σήφης ο γυπαετός που ‘χασε τη φωλιά του…

  25. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    ω ναι, υφίσταται 🙂 :
    «πάστινος σκελετός γυαλιών»
    https://www.optilab.gr/syhnes-episkeves-sta-gyalia/pastinos-skeletos-gyalion

  26. Τις παλιές εποχές και μέχρι το 90 περίπου, υπήρχε το Corfou, εργαστήρι ζαχαροπλαστικής Επτανήσου και Σύρου γωνία από τον κάποτε αρχιζαχαροπλάστη των τριών (!) μια εποχή Select (*)στις γωνιές Επτανήσου και Φ.Νέγρη.
    Απίστευτες πάστες και τούρτες σε ποιότητα και ποικιλία με προεξάρχουσες την μενελίκ και την μους ανανά.
    Αναντικατάστατες έκτοτε.

    (*) Το Select έχασε την πρωτοκαθεδρία στην Φ.Ν. όταν έδιωξε τους βάζελους πaράγοντες και οπαδούς που το είχαν έδρα και τους έστειλε να συγκατοικήσουν ένα τετράγωνο πιο κάτω με τους αντίστοιχους γάβρους στου Floca, οι γάβροι κάτω κι οι βάζελοι επάνω τον χειμώνα και οι γάβροι στο εξωτερικό του μαγαζιού κι οι βάζελοι στο παρτέρι απέναντι τα καλοκαίρια.
    Επαιξε ρόλο και η μετακόμιση του κοντινού ΣΤ Θηλέων που έστελνε όλο το δυναμικό του να παρελάσει μεταξύ των δυο Select δημιουργώντας την με μπλε στολή επική μ@υν@θύελλα !

  27. Πέπε said

    Εδώ Ηράκλειο. Όλα καλά. Αλλά τέτοιο κούνημα δεν έχω ξαναζήσει, σαν την αγιαστούρα του παπά πήγαινε το σπίτι. Από τη στιγμή που ξεκίνησα να γράφω το παρόν, δύο μικρούληδες μετασεισμοί, χώρια όλοι οι άλλοι πιο πριν.

    Δεν ξέρω αν αλλού στην πόλη (ή αλλού) έγι ναν ζημιές.

  28. spiridione said

    Αν είναι καλό παιδί, να του πάρουμε μια πάστα.
    Και βλέπω ότι η φράση αυτή έχει ειπωθεί από ποδοσφαιριστή για τον προπονητή του 🙂
    https://athlitiko.gr/foveri-dilosi-mpargkan-gia-karageorgioy/

  29. Βασίλης Φίλιππας said

    Καλημέρα στα επτανησιακά ιδιώματα πάστα λεγόταν τόσο ο τοματοπολτός (τύπου Κύκνου) όσο και τα μακαρόνια. Έτσι και στη Λευκάδα: 1. πολτός ντομάτας, «σούπα με ρύζι και πάστα ντομάτα»,
    «λαΐνι με πάστα», «η Zωή με την Aνάστω έφκιασαν τη ντομάτα πάστα», 2. μακαρόνι, «να πάρει μπούγιο η πάστα στο νταβίδι», «ψιλή πάστα»: σουσαμάκι, αστεράκι κ.τ.λ., 3. και οι πανελλήνιες ερμηνείες. Από εκεί και το ρήμα παστάρω: φτιάχνω τοματοπολτό.
    [Ετυμ.: < βεν., ιταλ. pasta < μτγ. λατ. pasta < μτγ. πάστη (ιταλ. passata di pomodori)]

  30. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Δύτη, ελπίζω να μην ξανακουνηθείτε!

    2 Ωχ ναι, διόρθωσα

    4 Kαι όμως συνδέεται διότι το παστίς (pastis) είναι pastiche, μίγμα, βλ. παστίτσιο.

    13 Η ιταλική έχει περισσότερες πρωτεϊνες λόγω ζυμης ή λόγω σαλτσών;

    14 Βρε τι μαθαίνει κανείς

    15 Γκατώ ε; Δεν θυμάμαι να έχω ακούσει τον όρο

    26 Πάστα μενελίκ; Καλό.

    27 Ωχ, να μην ξανακουνηθείτε εύχομαι!

  31. Georgios Bartzoudis said

    # Μέχρι στιγμής δεν έχουμε πολύ δυσάρεστα από τον σεισμό της Κρήτης. Ας ευχηθούμε να είναι έτσι και στη συνέχεια. (Μόλις άκουσα για έναν νεκρό!)
    # Κάποια εδαφολογικά μεγέθη (δεν θυμάμαι ποια, μετά από τόσους …αιώνες) προσδιορίζονται σε πάστα εδάφους.
    # Παστό καλείται και το αλατισμένο λιπώδες χοιρινό, όπερ χαμουτζήδες τινές ονομάζουσι λαρδί
    # Τρελλαίνονται για πάστα όλοι οι κατιόντες μου, και δεν τους πολυνοιάζει αν τα πεις μακαρόνια ή πάστα ή βίδες ή κανελλόνια ή πέννες ή φιογκάκια κλπ. (τα τελευταία, ένας …τζιαναμπέτης τα λεει μονίτος).
    # Εξάλλου, οι ανιόντες μου έκαναν χρήση μακαρονιών όταν ήρθαν τα χρόνια της ευημερίας (από 1955 και μετά). Πάντοτε βέβαια έτρωγαν μπόλικα ζυμαρικά, πλην όμως δεν τα έλεγαν …ούτε καν ζυμαρικά. Τα έλεγαν τραχανά, κουσκούσια, φύλλα (τα χαμουτζιστί λεγόμενα λαζάνια ή γιουφκάδες), και ακόμα «γλυκειά αγούλα» και ψαρούκια (=επιτηδευμένα ζυμαράκια εντός ύδατος, μετά ή άνευ γάλακτος). Παραλείπω τα εκ καλαμποκαλεύρου «ζυμαρικά», όπως ήταν το κατσιαμάκι (ή, η κατσιαμάκα) αλλά και ο χαλβάς από καλαμποκάλευρο (ως υποκατάστατο του σιμιγδαλίου).

  32. nikiplos said

    20@ όσο πιο μακριά είναι ένας σταθμός μέτρησης από το επίκεντρο, τόσο πιο ακριβής είναι η μέτρηση.
    Αντίστοιχα παραδείγματα: Καλαμάτα 1986: 6,2R έδινε η Ελλάδα, 7.Χ η Ουψάλα
    Αττική 1999: 5,9R το αστεροσκοπείο, 6,5R η Ουψάλα.
    Μετά την ίδρυση του EMSC του ευρωπαϊκού παρατηρητηρίου σεισμών, γραφειοκρατικά μάλλον αποδέχονται ως διορθωμένη και σωστή μέτρηση την τοπική.

    Εντούτοις τα ρίχτερ δεν παίζουν κανέναν σπουδαίο ρόλο, αφού μόνο την εκλυθείσα ενέργεια εκτιμούν. Αυτό που παίζει ρόλο είναι η κλίμακα μερκάλι, που εκτιμάει την καταστροφή κι εκεί ναι μπαίνει πολλή πολιτική σκοπιμότητα. Τουλάχιστον είχε μπει στους πριν το 1999 της Αθήνας σεισμούς, ενώ για τον σεισμό του 1999, δεν έχουν αποφανθεί ούτε συμφωνήσει τα τρία ινστιτούτα (Γεωδ Αθηνών, Εθνι Αστεροσκοπείο, Γεωδ. Θεσσ/νίκης και όλοι αυτοί με τον Τσελέντη αλληλοϋβρίζονται ακόμη) ως προς την κατά Μερκάλι βαθμονόμηση.

    Πάντως η Αθήνα του 1999 είχε για πρώτη φορά δώσει επιταχύνσεις 0,5g τοπικά αλλάζοντας τα πάντα ως προς τον ΓΟΚ και τον αντισεισμικό κανονισμό. Ας ελπίσουμε να είναι όλα καλά εκεί κάτω στην Βιάννο, στην Άρβη κλπ που είναι το επίκεντρο.

  33. Χαρούλα said

    Καλημέρα ιδιαίτερη στους κουνηθέντες. Κακό να μην έγινε/γίνει.

    Από την ιταλική πάστα έχουμε και το αντιπάστι. Αρχή γεύματος, πριν το πιάτο με πάστα. Στην ουσία ορεκτικάκια ούζου😊!

    #4 new Kid Νομίζω το pastis σημαίνει πολτοποιημένο σε μια διάλεκτο της Ν.Γαλλίας, από όπου ξεκίνησε η παραγωγή του.

    Με την λέξη παστό πάντα θυμάμαι το πειραχτήρι καλοφαγά πατέρα μου, που έλεγε: δώς μου παστό και θα τηγανίσω παίζοντας με το Αρχιμηδικό: δός μοι πᾷ στῶ καὶ τὰν γᾶν κινήσω. Να’ναι καλά κει πάνω!

  34. theopeppas said

    Πάστες αρχικά υπήρχαν-δεκαετία 60-σοκολατινα, αμυγδάλου, κασετίνα, νουγκατινα και σεράνο (κάποια τραγουδιστρια της εποχης, νομιζω-Ροζιτα Σεράνο η εμπνευση) Μετά γαλλοπρεπείς , όπως πες-μελμπα, μιλφέϊγ, Μον μπλάν (ιδέ και Κωνσταντάρα στο «Κάτι Κουρασμενα Παληκάρια») και το γλυκό των …προφητών (προφιτερόλ)…κι αυτων οι ριζες σηκωνουν αρθρο/α….

  35. ΕΦΗ - ΕΦΗ said


    Λιόπαστα (ηλιόπαστα – αποξηραμένα στον ήλιο φασολάκια) ή παστοφάσουλα
    https://www.viannitika.gr/el/liopasta-me-3inoxontro

  36. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Παστός και παστάδα πάλι καμία σχέση!

    https://greek_greek.en-academic.com/127502/%CF%80%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%B4%CE%B1

  37. nikiplos said

    Επί των ποδοσφαιρικών εφόσον ελέχθησαν διάφορα, το πιο διάσημο είναι το σύνθημα των γάβρων για τον Κυράστα:
    «Γ…ται για μια πάστα, η μάνα του Κυράστα».
    Το είχαν ξαναφωνάξει και για έναν Μπάστα στα αντίστοιχα επεισόδια[*] με τον Ιωνικό. Αλλά αυτός καθώς λεγόταν Μπάστας τα ήθελε ο κόστας του…

    [*]
    Μιλάω βέβαια για τις πρώτες μέρες του Κοκκαλιακού Πειραιώς, την αναμέτρηση Ιωνικός – Ολυμπιακός που διεξήχθη το 1997 μένει χαραγμένη στη μνήμη της ποδοσφαιρικής Ελλάδας, καθώς ο Νίκος Κανελλάκης έμπασε τους φιλάθλους στο γήπεδο κι έφαγαν οι γάβροι και παράγοντες του Ολυμπιακού πολύ ξύλο. Ακόμη κι ο σοβαρός κατά τα άλλα Τάσος Μητρόπουλος, που δεν αναγνωρίζει πως φοβήθηκε σε κανένα γήπεδο ποτέ, για το 1997 έχει πει, πως «και ξύλο φάγαμε και φοβηθήκαμε». Αυτό έγινε γιατί οι Ανατολάκης κλπ, έδερναν κυριολεκτικά τους παίχτες του Ιωνικού στην έδρα τους, ενώ ο Διαιτητής Παπαχίντζιος κοιτούσε τις κερκίδες. Τελικά αφού τίποτε δεν γινόταν, από φάση οφσάϊντ έβαλε γκολ ο Ίβιτς, με τον επόπτη Μητσογιάννη (Μητσοτάκη … τον φώναζε η κερκίδα) να κοιτάζει κάτι φράχτες μακριά και μέτρησε το γκόλ-μούφα ως κανονικό. Ο Νίκος Κανελλάκης άνοιξε τις πόρτες και γαία πυρί μειχθήτω.

  38. ΓΤ said

    και βέβαια έχουμε και την «πάστα Wilton», που χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική για να χρωματίζει τα γλυκά…

  39. nikiplos said

    34@ το pêche melba είναι κατ’ ουσίαν «νεροκομπόστα με ό,τι». Συνήθως σαντιγύ, παγωτό κλπ. Άδικο να το κατατάσσουμε στην ίδια κατηγορία με τα Σεράνο, Πάβλοβα, Προφιτερόλ, Σοκολατίνα, Νουγκατίνα, Ποντικάκι, Πυραμίδα κλπ, δηλαδή το αγλάϊσμα της ζαχαροπλαστικής.

  40. leonicos said

    Ωραίες οι πάστες

    Ωραίο και το επιπάσσω

    Αλλά το πιο εκπληκτικό, μου συνέβη στην Αρτοτίνα, εν έτει 1975, όταν άκουσα το εξής: Ο λόγος για μια κατσίκα που είχε έκζεμα γύρω από το στόμα

    Θα κάνεις αυτή την κρέμα (ακολουθούν τα υλικά, τριμμένο αγγούρι και μουχλιασμένο ψωμί) και θα πασίσεις το χειλάκι της και θα της περάσει.

    Θα πασίσεις! Από γναικούλα εξηντάρα απόφοιτο δημοτικού δεκαετίας είκοσι με τριάντα (του 20ου αιώνα).

    Ρώτησα έκπληκτος: Τί σημαίνει θα πασίσεις;
    Απάντηση: Θα πασαλείψεις.

    Π΄ροσθεσε κα το πασαλείβω στην ομάδα. Προφανώς πρόκειτα για συναλοιφή επειπάσσω και αλείφω.
    Για το πότε πρωτοεμφανίστηκε στη γλώσσα μας,
    πέτα ένα 1888, για να σε διορθώσει ο ακαταμάχητος, κι είσαι εντάξει

    Μάθε να εκμεταλλεύεσαι αυτούς που σε βρίζουν. Βλέπουν αυτά που δεν βλέπεις εσύ, και γίνεσαι καλύτερος

  41. leonicos said

    Μάθε να εκμεταλλεύεσαι αυτούς που σε βρίζουν. Βλέπουν αυτά που δεν βλέπεις εσύ, και γίνεσαι καλύτερος

    Το εφαρμόζω με την Φωτεινή,,

    Γι’ αυτό είμαι όλο και καλύτερος

    Αλλά δεν έγινα ακόμα αρκετά καλός, και πολλές φορές δεν με αντέχει.

    Αλλά άλλες φορές με αντέχει

    Αλλοπ΄ρόσαλλη όπως όλες οι γυναίκες

  42. leonicos said

    Πού είναι ο Τζι;

    Μην τον χάσουμε κι αυτόν χωρίς να το πάρουμε είδηση….

  43. sarant said

    40 Σύμφωνα με τα λεξικά, το πασαλείφω ετυμολογείται από το ελληνιστικό πισσαλοιφώ.

  44. Pedis said

    # 30 – 13 Η ιταλική έχει περισσότερες πρωτεϊνες λόγω ζυμης ή λόγω σαλτσών;

    Για ζύμη μιλάμε. Ακολούθως των απαιτήσεων του Ιταλικού κανονισμού υπάρχει ένα ελάχιστο ποσοστό πρωτεϊνών, 11-12% (αν θυμάμαι καλά). Αλλά εύκολα βρίσκεται στην Ιταλική αγορά πάστα με 15% πρωτεΐνες και άνω.

    # 19 – 👌

  45. ΓΤ said

    33@ Χαρούλα

    Από την ιταλική πάστα έχουμε και το αντιπάστι.

    Και με γυρίζεις στο πανκ του 1980. Anti-Pasti!

  46. Πάνος με πεζά said

    Kαλημέρα, και καλή δύναμη στην Κρήτη.
    Όπως «καθιερώθηκε» η πάστα για τα ζυμαρικά, μπα και καθιερωθούν και τα «αντίπαστα»; Όχι, δεν είναι το νησάκι απέναντι. «Antipasti» εμφανίζονται τα ορεκτικά, σε αρκετούς καταλόγους…

  47. Konstantinos said

    Υπάρχει και η κυδωνοπαστα

  48. theopeppas said

    37. Καλά, το έντονα αντιολυμπιακό αίσθημα πολλών το έχω συνηθίσει, αλλά έχω κάποιες παρατηρήσεις
    Σύνθημα με πάστα και Κυράστα ΔΕΝ άκουσα εγώ, τουλάχιστον στα δυο ματς στο Καραϊσκάκη μετά την μεταγραφή του (1983, 2-1 και 1984, επίσης 2-1) Παράκληση : σε ΠΟΙΟ ματς, ΠΟΙΑΣ χρονιάς ακούστηκε;
    Για τον Μπάστα-που προσωπικά δεν θυμαμαι στον Ιωνικό το 1997 (ούτε και το transfermarkt, διαδικτυακα) δεν θα πάρω θέση γιατί δεν είχα πάει (φρονίμως ποιών) στο ματς-γενικά εκεί πάντα μυριζε μπαρούτι …μαρτυρες μου όλοι οι συνάδελφοι μου στο Τμημα Επειγόντων του Γενικου Κρατικου
    Τελος μην γραφετε «γαβρος» όσο κι αν αντιπαθείτε τον Ολυμπιακό. Ας μην αναλύσω γιατί «γαύρος»…πάντως δείτε και τονΚαρυωτάκη-αθώο Ολυμπιακων φρονημάτων…»γαυροι» το γραφει (γίνονται οι γέροι….)

  49. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πάστα με παστό
    (κάποιο ζυμαρικό πχ λιγκουίνι, με γαύρο ή αντζούγιες κλπ)

  50. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Στην ίδια οικογένεια με την πάστα είναι και το παστίτσιο,
    άρα και η παστιτσάδα

    47 >> και η κυδωνόπαστα
    Ναι και το κυδωνόπαστο και τα σύκα παστελάτα

  51. ΓΤ said

    48@

    Ζωντανό το έχω ακόμη το άκουσμα, λεγόταν στο φουλ. Και επίσης μετά πλάστηκε και το «Γ*μιέται μες στα δάση η μάνα του Ταράση», πάντα από ευρηματικούς λούμπεν γαυρούμπεν.

  52. theopeppas said

    51. σε π ο ι ό ματς, π ό τ ε; Επιμενω γιατί τον Κυράστα τον λάτρεψα σαν ποδοσφαιριστη στον Ολυμπιακό και θα είχα σίγουρα εξαγριωθεί αν το άκουγα…δεν αποκλίω, βεβαιότατα, να ακούστηκε, σε ματς που δεν είχα πάει…γι αυτό επιμένω

  53. ΓΤ said

    49@ Έφη

    Εναλλακτικά, εδώ στη γειτονιά, λαζάνι, ρέγγα και… φιλότιμο

    https://www.lifo.gr/tropos-zois/gefsi/sto-oyzeri-toy-laki-stin-plateia-biktorias

  54. Δημήτρης Χαρβάτης said

    Το «πάσσω», εντωμεταξύ, επιβιώνει σήμερα στη φαρμακευτική στο «επιπάσσω» και (κυρίως) στο «σκόνη για επίπαση».

  55. theopeppas said

    52. αποκλείω…σόρρυ. Μην διορθώνω το «γαβρος» και ανορθογραφω εγω!

  56. Πάνος με πεζά said

    Το παστινάκι ή η παστινάκη βεβαίως, από άλλη ρίζα;

  57. ΣΠ said

    30.6
    Γκατό αλά παριζιέν

  58. sarant said

    44 Oκ, ευχαριστώ

    46 Μου άρεσε το νησάκι απέναντι

    54 Γεια σου Δημήτρη!

  59. ΓΤ said

    51@

    Δεν μπορώ να θυμηθώ 😦 Ήμουν 13ρης τότε, αλλά ο Νίκιπλος μιλάει μπέσα πάντα.

  60. ΕΦΗ – ΕΦΗ

    Θυμάμαι και εγώ «πάστα» για τα πλαστικό, π.χ. τα στυλό (ή τους «στυλούς»).

  61. theopeppas said

    60. Δεν αμφισβητησα, ρωτησα. Θυμαμαι θαυμασια όλα από 1970-1988, αλλά, βεβαιότατα, δεν ημουνα παρων σε όλα, ιδίως στο ΟΑΚΑ, και η ποιότητα των (εκατέρωθεν) συνθημάτων και αισθημάτων εξηγεί ακριβέστατα το γιατί. Την δεκαετία του 70 είδα ο λ α τα ντερμπυ Ολυμπιακου-Παναθηναϊκου και Καραϊσκάκη και Λεωφόρο-εκει μάλιστα καθόμουνα ανάμεσα σε Παναθηναϊκους με ερυθρόλευκο κασκόλ…το γιατί ακουγεται επιστημονικη φαντασία σε εναν τωρινό 40άρη εξηγει το γιατί δεν ξαναπήγα

  62. theopeppas said

    Συγνωμη…στο 59 απαντούσα, οχι στο 60…

  63. @ 54 Δημήτρης Χαρβάτης

    >>Το «πάσσω», εντωμεταξύ, επιβιώνει σήμερα στη φαρμακευτική στο «επιπάσσω».

    Ναι, ναι. (Δεν έχω κάποια σχέση με τη φαρμακευτική).

  64. @ 27 Πέπε

    Είναι γενικά πολύσειστη πόλη το Ηράκλειο (όπως π.χ. η Πρέβεζα);

  65. ΓΤ said

    52@

    Λοιπόν, από αθλητικές πηγές. Το σύνθημα με την πάστα για τη μάνα του Κυράστα πρωτακούστηκε στο Πρωτάθλημα 1981-1982, στην πρώτη επιστροφή του Κυράστα με πράσινη φανέλα, στο ματς του 1-1. Για να διορθώσω το sdna, μια και έψαξα τα αρχεία μου. Το παιχνίδι έγινε στις 06.09.1981, 1η Αγωνιστική, στην Πάτρα, ο Πειραιάς ήταν τιμωρημένος, διότι είχαν γίνει επεισόδια μεταξύ γαύρων και βούλγαρων στο τελικό Κυπέλλου του 1981. Κυράστας με Γαλάκο ντυμένοι στα πράσινα. 20.400 ωρυόμενοι, βρέχει τουλούμια, ανοίγει το σκορ ο «Μπουμπλής» στο 10′, και ισοφαρίζει στο 80′ ο Μητρόπουλος, τον οποίο τελευταία στιγμή είχε πάρει ο ΟΣΦΠ από τον Εθνικό.
    Αβέρτα και στα σχολεία μετά η πάστα της μάνας του Κυράστα

    https://www.sdna.gr/podosfairo/article/583327/15-xronia-xoris-ton-gianni-kyrasta-15-stathmoi-tis-zois-toy

  66. Ακούμε συχνά σε σχέση με τις πάστες της ζαχαροπλαστικής και «γκανάζ», με σολολάτα, αλλά είναι σωστότερα να το λέμε «γκανάς» (ganache).

  67. ΓΤ said

    64@

    Στην Πρέβεζα παίζουν τρελές σεισοπυγίδες, ρε μαν!

  68. ΓιώργοςΜ said

    66 Από τότε που κάνει εκπομπές ο Παρλιάρος, η γλυκατζίδικη ορολογία έχει διορθωθεί τα μάλα…

  69. Δεν είπαμε τίποτα για την προτίμηση και την πρακτική πλευρά να τρώμε τα μακαρόνια με κουτάλι και πιρούνι ή μόνο με πιρούνι (και ό,τι ήθελε προκύψει).

  70. ΓΤ said

    69@

    Το 1996 είδα στην Κίνα γλυκοζάρωτα γιαγιαδάκια να τρώνε μακαρόνια με το χέρι. Εγώ όταν έχω μπροστά μου μακαρόνια, γίνομαι Βάρναλης απέναντι σε γυναίκα.

  71. # 48

    Αποφεύγω το γαύρος (το βαστάω για το ψάρι ενώ με β μου θυμίζει γαβριά) γιατ στα γκρηκλισς γίνεται gayros κι του βάζουν και μια παύλα στη μέση …

  72. @ 70 ΓΤ

    🙂

  73. leonicos said

    Ο Τζι είναι καλά δυστυχώς

    Μόλις του μίλησα

  74. sarant said

    65 To διαλευκάναμε και αυτό 🙂

  75. leonicos said

    Α, και τρώω μακαρόνια, όχι πάστα

  76. ΓΤ said

    74@

    Αφού, ρε μαν, είμαστε κανίβαλοι με ISO, είναι να μην κάνουμε την ξετρούπα; 🙂

  77. @ 68 ΓιώργοςΜ

    🙂

  78. nikiplos said

    48@ Δεν τρέφω αντιολυμπιακά αισθήματα ποσώς. Τρέφω αντιπαραγκοαισθήματα όμως. Οποτεδήποτε μια ομάδα ενδύεται τα φαιά χρώματα της παράγκας, είμαι αντίθετος όχι ως προς την ομάδα και τα μέλη του συλλόγου της αλλά ως οντότητα στο ποδοσφαιρικό γίγνεσθαι αφού η παράγκα είναι κυρίως αντιαθλητική.

    Όσο κι αν φαίνεται αστείο δεν περίμενα να το συναντήσω και σε άλλον. Ναι στα γκρίγκλις που γράφαμε δεν μου άρεσε το gayros που πολλοί έβαζαν με ή χωρίς παύλα για να υποδηλώνουν το gay. Ύστερα ομολογώ πως δεν ήξερα τι είναι σωστό γάβρος ή γαύρος.

    Το σύνθημα με τον Κυράστα και τη μάνα του για μια πάστα, το άκουσα επί μακρόν σε όλην την απαρχή της δεκαετίας του 80. Απορώ που αμφισβητείται σήμερα, καθώς η εξιστόρησή του έχει περάσει και στον έντυπο τύπο.

    Σαφώς αν ο χουλιγκανισμός έμενε στα συνθήματα δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Ο συμφοιτητής μου Λάκης από τους πολμηχ του ΕΜΠ, πήγε στο Καραϊσκάκη με πράσινο κασκόλ το 1988 ήταν με τους συντεταγμένους φιλάθλους. Φεύγοντας το έκρυψε από μέσα του στη στάση του λεωφορείου. Ήρθε μια παρέα με παπάκια και καμία 20ριά λεχρίτονες και έψαξαν όλον τον κόσμο. Τον βρήκαν και αφού τον κράτησαν έβγαλε ένας ένα στιλέτο και του έκοψε τον τένοντα του δεξιού αντίχειρα. Ήμουν δίπλα και είδα τη σκηνή: Έβαλε το δάχτυλό του να βρει που ενώνονταν τα δύο κόκκαλα του δείκτη και του αντίχειρα. Ύστερα έχωσε το κοφτερό στιλέτο σε αυτήν ακριβώς τη γωνία και με μαεστρία το τράβηξε προς τα έξω να βγει με την κόψη από τη διχάλα του αντίχειρα με τον δείκτη. Ήταν και τίμιος γιατί χαράμισε δυό τσιγάρα να βάλει καπνό στο χέρι του αντιπάλου. «Για να μας θυμάσαι πούστη!» τον είπε.
    Ο Λάκης φυσικά πέρασε 6-7 μήνες με φυσιοθεραπείες για να δουλέψει ξανά ο αντίχειρας, έχασε τη χρονιά στο ΕΜΠ τότε, και οι γιατροί στο ΚΑΤ του είπαν πως ήταν τυχερός γιατί τον έραψε και τον διόρθωσε ο μεγάλος σουπερ ντούπερ καθηγητής νευροχειρουργός, που συνήθως δεν παρευρίσκεται στα επείγοντα. Κι όλα αυτά για τον Παθαναϊκό…

    Συγνώμη για την παρέμβαση-παρέκβαση. Ο Μπάστας ήταν κάποιος παράγοντας από ό,τι θυμάμαι της περιόχας εκεί και είχε νιτερέσα με τους λούμπεν γαυροφιλάθλους…
    (το έγραψα αλλά δεν μου πήγε…)

  79. Γιάννης Ιατρού said

    που λέει κι Ο Κίντιος στο #3

  80. Babis said

    πάστα λίπανσης

    Ποιος είναι αυτός ο ιντελεκτουελ μάστορας που λέει το γράσσο, «πάστα λίπανσης»; 😛
    Εκτός και αν ήθελες να γράψεις πάστα λείανσης.

  81. Μαρία said

    Κυδωνόπαστο, το αγαπημένο μου παστό.

  82. sarant said

    80 Δεν το λέει ο μάστορας, το λέει ο κατάλογος του μαγαζιού που το πουλάει.

  83. Μυλοπέτρος said

    Είχα ένα θείο που έλεγε: δως μου παστό, και θα σου κουνήσω τη γη. Η αλήθεια είναι πως ου άρεσαν τα παστά.
    Αυτό κολλάει με το σημερινό θέμα;

  84. Δος μοι πα στω, και θα στο τηγανίσω (Αρχιμήδης).
    Κατά το: Το πετρωμένον φαγείν αδύνατον (Σόλων)

  85. Alexis said

    #29: Η πάστα τομάτας, δηλαδή ο πελτές, θα έπρεπε να είναι από μόνη της μία πέμπτη σημασιολογική κατηγορία στο άρθρο .
    Πάρα πολύς κόσμος όταν λέει π.χ. «έβαλες πάστα στο φαγητό;» εννοεί αυτό αριβώς, τον τοματοπελτέ, ούτε μακαρόνια ούτε τίποτα.
    Παλιά, και κυρίως στην ελληνική επαρχία, τα πράγματα ήταν πιο απλά: τις πάστες (τα γλυκά) δεν τις ήξεραν, τα ζυμαρικά τα έλεγαν με το όνομά τους (μακαρόνια, χυλοπίτες κλπ) και όσο για τις μαστορικές πάστες τα μόνα υλικά που γνώριζαν ήταν ο ασβέστης το τσιμέντο και ο πηλός.
    Η μόνη πάστα που απέμενε να ονοματίσουν ήταν ο πελτές που υπήρχε και στο τελευταίο μπακάλικο του τελευταίου ελληνικού χωριού.
    Και η ανθρώπινη πάστα βεβαίως (δεν είναι από καλή πάστα άνθρωπος)

  86. Πάνος με πεζά said

    @ 83 : Εμείς για το «δός μοι πᾷ στῶ καὶ τὰν γᾶν κινήσω» είχαμε την παραγλώττιση «Δως’ μου ψάρι παστό, και θα στο τηγανίσω !»

  87. Πέπε said

    Αρχίζει να κουράζει με τους μετασεισμούς. Εντωμεταξύ διαπιστώνω ότι διαφορετικοί άνθρωποι σε 1-2 μέτρα απόσταση μεταξύ τους δεν αντιλαμβάνονται τα ίδια. Ίσως η στάση / κίνηση εκείνης της στιγμής;

    Πάντως εγώ έχω νιώσει τρεις μετασεισμούς μέχρι τώρα, ο τελευταίος πριν κάνα δεκάλεπτο, και πριν από τον πρώτο είχα ενημερωθεί και για κάποιους ακόμα που δεν τους ένιωσα.

  88. ΣοφίαΟ said

    Ένα φεγγάρι που δούλεψα σε ραδιοφωνικό σταθμό, είχα συνάδελφο δημοσιογράφο- δεινόσαυρο που ετοίμαζε το δελτίο ειδήσεων με κοπιπέιστ ως εξής: Τύπωνε τις ειδήσεις από τα πρακτορεία, έπαιρνε ενα ψαλίδι κι έκοβε τα κομμάτια που ήθελε και τα κόλλαγε σε μια κόλλα χαρτί. Και έμπαινε στο στούντιο με κάτι χαρτιά που έμοιαζαν με σημείωμα για λύτρα σε αστυνομικό θρίλερ.
    Του έδειξα πώς να το κάνει αυτο στον υπολογιστή, αλλά μπα…

  89. Πέπε said

    Την ώρα του μεγάλου σεισμού μια φίλη, διαβόητη για τις οδηγικές της ικανότητες, ήταν εν κινήσει παρκάροντας και δεν τον ένιωσε. Μπροστά της ένας διπλοπαρκαρισμένος. Ξαφνικά ο διπλοπαρκαρισμένος τσουγκρίζει στο πλάι με τον διπλανό του παρκαρισμένο. Η φίλη παραξενεμένη κοιτάει να δει πώς το κατάφεραν, και συνειδητοποιεί έντρομη ότι και τα δύο αυτοκίνητα είναι χωρίς οδηγούς.

    -Δεν έκανα τίποτε, προς τα πίσω πήγαινα, ορκίζομαι!

  90. Αστέρω said

    Γκατώ! Πάστα μοναδική (ακόμη σε παραγωγή), ταυτισμένη με ντόπιες αστικές συνήθειες και το Ζαχαροπλαστείο «Διεθνές» των Ιωαννίνων…

  91. Χαίρετε,
    Πολλά σχόλια και πού να προλάβω να τα διαβάσω. Αλλά μιας κι ο Παναγιώτης ανέφερε στο 15 τα Γιάννενα και τις πάστες τους, ιδού πώς καταβροχθίζεται ένα ποντικάκι στα Λιθαρίτσια:

  92. Το πασίγνωστο στους παλιούς Πειραιώτες ζαχαροπλαστείο «Πυραμίδες» στο Πασαλιμάνι, εκεί πίσω στη δεκαετία του ’70, έγραφε την φίρμα του στο χαρτονένιο κουτί που έβαζαν τα γλυκά: «Πυραμίδαι».

    Αυτό μου ενέπνευσε το μποστικό στιχάκι:
    Πάσται ολόφρεσκαι και αφράται
    σοκολατίναι, νουγκατίναι, δια να φάτε!

  93. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    53 >>λαζάνι, ρέγγα και… φιλότιμο
    Πάστα με αλίπαστα 🙂

  94. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    56 >>παστινάκη
    παστανάγλα παλιά κρητική ποικιλία καρότου, πιο γλυκιά και πιο βαθύχρωμη που μάλλον έχει πια εξαφανιστεί

  95. Divolos said

    α. Υπάρχουν και τα πασταλάκια. Έτσι λένε τα φασολάκια στα Τρίκαλα. Να ‘ναι από την ίδια ρίζα;
    β. Επίσης στο Βόλο δεν υπάρχει κανένας, τουλάχιστον από τους παλιότερους, που να μην ξέρει ή να μην έχει δοκιμάσει την μιά και μοναδική «πάστα φούρνου» που έβρισκες μόνο στη Μινέρβα. Η Μινέρβα είναι περίφημη καφετέρια στην παραλία, που λειτουργεί ακόμη, αλλά μεγαλούργησε σε προηγούμενες δεκαετίες. Εχω κάποια χρόνια να πάω, αλλά φαντάζομαι ότι ακόμη την σερβίρει.

    Καλό φθινόπωρο σε όλους, είχα πολύ καιρό να σχολιάσω

  96. @ 89 Πέπε

    Να λοιπόν που χρειάζεται ο τύπος «την ώρα που παρκάριζε» ή «την ώρα που πάρκαιρνε» αντί για το αθηναϊκό «την ώρα που πάρκαρε».
    ============

    ή -ερνε.

  97. leonicos said

    86 Πάνος Με Πεζά

    Δός μοι πᾶ (με υπογεγραμμένη) στῶ, καὶ τὰν γᾶν κινασῶ

    Τα δωρικά ρήματα σχημάτιζαν συνηρημένο μέλλοντα

  98. leonicos said

    89 -96

    Το παρκάρω έχει το μειονέκτημα ότι είναι και μεταβατικό και αμετάβατο

  99. […] Ποια πάστα, αλήθεια; Σοκολατίνα; Μήπως πάστα αμυγδάλου; Σεράνο; Ποντικάκι ίσως, όπως στη φωτογραφία; Τρώτε πάστες; Ή μήπως τρώτε πάστα; Εμείς όμως εδώ λεξιλογούμε. Ούτε συνταγές ζαχαροπλαστικής θα αναφέρω, ούτε θα συζητήσω τις προτιμήσεις μου στα γλυκίσματα, αν και στα σχόλιά σας, όπως πάντα, είστε ελεύθεροι να στρέψετε τη συζήτηση όπου βαστάει η καρδιά σας. Κι… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2021/09/27/pasta/ […]

  100. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    88 Έτσι κάναμε τις μεταφράσεις των τροπολογιών τον καιρό πριν τους επεξεργαστές κειμένου

    92 Είναι ελαφρώς μποστικό, πράγματι 🙂

  101. Χρίστος said

    Χαίρετε.
    Πάστα στην ορολογία της ηλεκτροσυγκόλλησης είναι η επικάλυψη του ηλεκτροδίου.
    Μπορεί να περιέχει κυτταρίνη,TiO2(ρουτίλιο), οξείδιο του σιδήρου, βάση η νάτριο.

  102. Aghapi D said

    Αναρτώ απόσπασμα με την πηγή του από το σημερινό άρθρο στο φέισμπουκ – το κάνω σχεδόν καθημερινά ως διαφήμιση – και με ρωτά ένας φίλος:
    «Δηλαδή η σοκολατίνα και ο μπακαλιαρος είναι το ίδιο πράγμα?»

  103. Triant said

    Τα πρωταθλήματα του Ολυμπιακού είναι σαν τα δώρα του Αη Βασίλη.
    Χαίρεσαι που τα παίρνεις, αλλά ξέρεις πως τα αγόρασε ο μπαμπάς σου.

    Τα μακαρόνια πάντα μόνο με πηρούνι (αν και είναι τέχνη).
    Παιδική ανάμνηση την οποία φροντίζω να ανανεώνω: Νουγκατίνα από τον Βάρσο.

    Μιας και μιλάμε για πάστες:

    Παιδική ανάμνηση την οποία φροντίζω να ανανεώνω: Νουγκατίνα από τον Βάρσο.

    Μιας και μιλάμε για πάστες:

    Κουράγιο, υπομονή και προσοχή στην Κρήτη.

  104. theopeppas said

    65, 78 Για το ματς της Πάτρας, πρωτη αγωνιστικη , Σεπτέμβρη 1981 πάω πάσσο (το χαρτοπαικτικό από το pass είναι, μάλλον, παρά από το Ελ Πάσο) γιατί ούτε στην Πάτρα πήγα, ούτε εφημερίδες διάβαζα, στο Ναυτικό τότε γαρ-και sdna ομολογω ούτε τωρα διαβαζω! Διόρθωση μόνο-στην Πάτρα δεν έπαιξαν με πράσινα αλλά με ολόλευλκα, πριν λασπωθούν και οι 22-οι Γαλάκος, Κυράστας. Για το χούλιγκαν και το πάθημα του ανθρώπου δεν έχω να πω τίποτα…θα μπορούσαμε να γραφουμε μεχρι αυριο για τα κατορθώματα των πιθήκων ΟΛΩΝ των χρωμάτων, αλλά μόνο ψυχοθεραπεία δική μας θα ήταν…κι αν ξέρουν ανάγνωση 2-3 αποκλείεται να μπαίνουν σε τετοιες ιστοσελίδες,,,,απλά, ως παλαιότερος μάλλον όλων, να πω ότι έζησα πολλές παράγκες ως τωρα, όχι μόνο μία και ενός χρώματος.
    Δ ε ν αμφισβήτησα, επαναλαμβάνω, απλά, ειλικρινα πρώτη φορά το είδα. Τελεία

  105. Πάνος με πεζά said

    @ 97 : Ευχαριστώ !

    Υπάρχει ένα περίεργο είδος πάστας, ονόματι «Μενελίκ». Η αλήθεια είναι ότι επειδή την πρωτογνώρισα μικρός στη Σπάρτη, στο ζαχαροπλαστείο του Μαύρακα (την περίφημη «Λέσχη», κάτω από το Δημαρχείο), πίστευα ότι είναι τοπικό γλυκό, με παραλλαγή από το όνομα του Μενέλαου, ξερωγω…

    Ωστόσο, καμία σχέση ! Πρόκειται για δίχρωμη πάστα «κροατικής» εμφάνισης, με κρέμα και σοκολάτα ! (γελάκι)
    Στη φωτογραφία δε φαίνεται αυτό, αλλά θυμάμαι σαφώς ότι κόβοντας την πάστα, βλέπαμε «σταυρόλεξο».

  106. theopeppas said

    71. 78….κι αν δεν αρέσει το «γαύρος» με «υ» τα παράπονά σας, για να λεξιλογούμε κιόλας
    Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης Επίτομον, εκ της δευτέρας εν Βιέννη εκδόσεως του Ανθιμου Γαζή Εκδ.Κ.Γκαρπολά, Αθήναι, 1839 Τόμος Πρώτος σελ 383 γαυριάω
    το αναφοράς μου στην παιδική ηλικία! Σύγχρονον Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσας Επιτροπής Φιλολόγων Επιμ Υλης Θ.Γούλα, Εκδόσεις Ατλας, Αθήνα, 1961 Στην σελίδα 507 γαυριάζω=οργώ προς συνουσίαν, είμαι όλο ζωτικότητα , γαυρος=Δημ μεγαλοπρεπής (επί βλαστήσεως) οργιώδης γαύρος=το ψάρι καρπίνος και ρήμα γαυριώ=επαίρομαι, κορδώνομαι
    γαυρους όλβω (υπερήφανοι ένεκα της ευτυχίας τους) Ικέτιδες, Ευριπίδης
    Ο λυρικός Αρχίλοχος γιά στρατηγό περηφανο γιά την κόμη του στρατηγόν βοστρύχοισι γαύρον
    Γαύρος γαρ υπό του λόγου και μετέωρος ειμί Λουκιανού, Νιγρίνος,
    «κτίρια γαύρα’-Σκιαί Αδου-Κώστας Κρυστάλλης
    Γίνονται οι γέροι
    γαύροι. Θα ορμήσει
    ανδρών λουλούδι.
    Βyron, Κώστας Καρυωτάκης

  107. ΓΤ said

    104@

    «Κυράστας με Γαλάκο ντυμένοι στα πράσινα» είναι ένα προφανές «σχήμα» ότι ανήκουν πια στον βάζελο. Κι ο γαύρος κατεβαίνει καμιά φορά στην Ευρώπη με μπλε, αλλά είναι «πάντα» κόκκινος 🙂

  108. theopeppas said

    107. Από τη στιγμή που είχαν τριφυλι στο στηθος είναι προφανες ότι έπαιζαν (και το «ανήκουν» σχήμα λόγου είναι!) στον Παναθηναϊκό…αλλά, και αυτοί, και ο Δεληκάρης και ο Αντωνιάδης, ανήκουν στις αναμνήσεις μας και μόνο. Αυτό μετράει….μόνο αυτό. Τα χρώματα-ειδικά τωρα που βγάζουν για λόγους κονόμας φυσικά, δεύτερη και τρίτη εμφάνιση και τις φοράνε ακόμα κι αν δεν χρειάζεται αν αλλάξει η πρώτη λέει γιατί αυτό που βλέπουμε τώρα απλά δ ε ν βλέπεται…

  109. sarant said

    105 Ο Μενελίκ ήταν αυτοκράτορας της Αιθιοπίας, κάτι με το χρώμα παίζει.

  110. 1, … Σοβαρά υπάρχει κόσμος που λέει πάστα τα ζυμαρικά; …

    Πάστα να πάνε!

  111. Για το παστό το χοιρινό (όχι πάστα) ειπώθηκε στο 31 ως μακεδονικό και μάλιστα με παρατήρηση ότι οι χαμουτζήδες το λένε λαρδί. Αλλά στον Πύργο που ξέρω παστό το λένε (όπως και τσιγαρίδα – αλλά αν ζητήσεις παστό, αυτό θα καταλάβουνε, και παραδοσιακά φτιάχνεται την τσικνοπέμπτη).

  112. «…μακαρονάδικα,
    ξενυχτάδικα,
    απόπειρα εναντίον μου με μαχαίρι,
    δεν ήμουν εκεί, χτύπαε τον αέρα.
    Τον συγχωρώ»

  113. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όπως τα λέει ο ΓΤ είναι τα περί πάστας και μάνας του Κυράστα. Οι Παναθηναϊκοί απαντούσαν με σύνθημα για τη μάνα του Σαργκάνη στο λιμάνι.

  114. 93, … Πάστα με αλίπαστα 🙂 …

    Γίνονται
    Ανάρπαστα

  115. @ 98 Leonicos

    Και επιπλέον δεν έχει δυνατότητα συνεχούς/στιγμιαίου/συνεχούς τύπου (ποιού) όπως πηγαίνω/πάω.

  116. Πάνος με πεζά said

    @ 114 : Κι αν ενα ζαχαροπλαστείο δεν έχει ποικιλία στημπάστα, σίγουρα μια μέρα θα πείς «Μπάστα !»

  117. sarant said

    113 Και κατά σύμπτωση μερικά χρόνια μετά και ο Σαργκάνης ήρθε στον ΠΑΟ -αν ήταν στο Τουίτερ θα λέγαμε «Σβήστε τα τουίτ σας»

  118. Costas X said

    «Στους Κορφούς […] διατηρείται νομίζω η ιταλική ονομασία, πάστα φρόλα»

    Το επιβεβαιώνω. Στην Αθήνα βέβαια κάποιοι φίλοι κοροϊδεύουν (χωριάτης κ.λ.π.) όταν λέω «πασταφρόλα», μέχρι βέβαια να τους υπενθυμίσω την ετυμολογία.

  119. ΓΤ said

    Ζεύγη δύο, γέλια τρανταχτά, άχρις απρεπείας.
    Τίποτα το ιδιαίτερο, αλλά αντιλαμβάνομαι ότι η φάση θα έχει ψωμί ώστε ενδεχομένως να κάνουμε καινούργιο συκώτι.
    Οι παραγγελίες έπεφταν δυνατά, «φέρε» και φέρε», η ιταμότης και η προστακτική ουδέποτε ήταν αποκλειστικό γνώρισμα των λοχιών.

    Κι εκεί που απολαμβάνω τη διώροφη μακαρονάδα μου με σάλτσα από λεμονάτο, με ευγενική επίστεψη μαυροπίπερου από μύλο γιαγιάς, τρώω κατάστηθα την πορδή σοφίας κομμωτηρίου από τη μία κυρία:

    -Nά σας πω, το ξέρετε ότι η λέξη «stop» είναι ελληνική; Στην αρχαιότητα χρησιμοποιούσαν ένα ειδικό στουπί για να φράξουν τις υδρορροΕς, και το έλεγαν «στωπ», και μάλιστα γραφόταν με ωμέγα! Πολλά χρόνια μετά, πέρασε στους Άγγλους…

    Παρά την πνευματική λαβωματιά, βραδύνω χαρακτηριστικά το λουκούλλειο γεύμα μου. Θέλω να παρατείνω την κρύφια ηδονή, μασάω αργά, σαν να πασχίζω να καταφέρω κρέας ωμό, σωστός Αλάριχος που ξαποσταίνει με σπάθη αιμάσσουσα. Είναι τέτοια η ψυχική πληρότης μου, που σκέφτομαι ότι, αν με βρει μια ανακοπή, θα πεθάνω κατευχαριστημένος. Όπως καταλαβαίνετε, σε παρέες όπου δεσπόζουν οι αποσταγματικές τήβεννοι, η τεκμηρίωση πάει περίπατο και δίνει σκυτάλη αποκλειστικά σε μηκυθμούς επιβεβαίωσης της ντεμέκ σοφίας.

    «Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι είναι τόσο παλιό!» είπε ο ένας. Μπλούζα πόλο, γιακάς όρθιος, καλοφροντισμένη στάση ώστε να δείχνει ότι το σώβρακο είναι Calvin Klein (εγώ κυκλοφορώ πάντα με «κλάιν μάιν»). «Φοράω πόλο και δείχνω κώλο»…
    Δεν τελειώσαμε.
    Νύχι ταλονάτο να σκάει απ’ τη σαγιονάρα, ποιος ξέρει πόσες κάλτσες έχουν καταστραφεί με αυτόν τον δίχηλο εγκέφαλο, αλλά το «νύχι ιέρακος» ασφαλώς δεν προϋποθέτει την ευφυΐα του αντίστοιχου αδούλωτου αρπακτικού. Έδειχνε, βέβαια, ότι γνώριζε τη λέξη «stop», που μάλλον τον πήγαινε συνειρμικά στη γνωστή μάρκα αρχαίων προφυλακτικών όταν ήταν κωλοφάνταρο.

    Μια ταινία η ζωή, θαρρείς και ζούσα γυρίσματα, τύφλα να ‘χει ο Φίνος, σκηνές φίνες, του πνεύματος μορφίνες…
    Παρέα-Δελφινάριο, γεμάτη σεφερλήδες η χώρα του Σεφέρη, με άντρακλες στάιλ μπουζουκλέ, παλαιάς κοπής. Αλλά στο χρηματιστήριο αξιών, ασφαλώς είναι φορές που άντρες παλαιάς κοπής κινούνται αντιποδικά σε σχέση με τα αντίστοιχα νομίσματα.

    Κι επειδή οι εντυπωσιασμοί κρατούν λίγο, ακόμα κι όταν ειπώνεται ότι η σκούφια του «stop» κρατάει από τους πάνσοφους προγόνους, πετιέται στα ξεκούδουνα ο άλλος:

    -Θα κάνω ζωντανή σύνδεση!

    Ανησυχώ, γιατί το πιάτο μου τελειώνει.

    [Βιντεοκλήση στο βάιμπερ]

    -Έλαααααα, πού σε πετυχαίνωωωωωωω; Στη συγκεκριμένη πληθύ των ωμέγα, οι οργασμοί ωχριούν.
    -Μπαίνω Κατερίνη τώρα! (φορτηγατζής, που βέβαια αυτός γνωρίζει το «stop» από τις υπέροχές μας Άουτομπάνεν)

    Έσκασαν όλοι στα γέλια.
    Εγώ, βέβαια, προσπαθούσα να καταλάβω το αστείο, αλλά πάντα αυτά παθαίνω όταν έχω γύρω μου οξυνούστερους.

    Ήταν ώρα πια να φύγω.
    Στην μπλούζα μου είχα βάλει λαδιά παράσημο. Και τότε σκέφτηκα τον φίλο μου εδώ, τον Δημόσιο Χώρο, με το σχόλιο #69, αυτόν τον υποδειγματικά ευπρεπή, που είπε σ’ εμένα, τον υπο_δηγματικά απρεπή, το κρυφοδαγκανιάρικο σκυλί των αράδων, να μην ξεχνάω το κουτάλι όταν τρώω μακαρόνια.

    -Πώς τη σακουλεύτηκες, ρε Κάλχα, τη δουλειά!

    Αλλά πάντα αυτά παθαίνω όταν αγνοώ τους οξυνούστερους, και μένω ξέπνοος στη μαθητεία της ήττας μου.

  120. Κιγκέρι said

    Δεν μπόρεσα να βρω το βιντεάκι από την ταινία «Το Δόλωμα», οπότε γράφω μόνο την ατάκα:

    – Αυτά τα ψάρια είναι φρεσκότατα. Ξέρω εγώ από ψάρια. Ο πατέρας μου πάστωνε ψάρια. Ήταν, που λέμε, πάστωρ!

  121. sarant said

    119 Πάντως, το stop από το στυππείον προέρχεται -βέβαια τη διαδρομή την τσαλάκωσε η κυρία. Δεν έχουμε γράψει άρθρο; απορώ.

  122. ΓΤ said

    121@

    (Μη μου πεις να θυμηθώ πηγή, αλλά έχω διαβάσει ότι αυτή η διαδρομή που λες αμφισβητείται σφόδρα. 🙂 )

  123. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Παστουρωμένος

  124. spiridione said

    Υπάρχει και επώνυμο Δεπάστας στις Κυκλάδες, που κάπου το είχα ακούσει μικρός και μου είχε κάνει εντύπωση.

  125. Ανδρέας said

    Καμία αναφορά στην Πάστα-Φλώρα του ελληνικού σινεμά;
    Την Μαίρη Αρώνη στην τρελή τρελή οικογένεια:

  126. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    20.
    5,8 ή 6,0 ή 6,5R εγώ ξέρω ότι τέτοιο ταρακούνημα θυμάμαι μόνο ως μαθητής Δημοτικού -πρέπει να ήταν ο σεισμός με επίκεντρο τη Ρόδο, το 1957!
    (Ο Πέπε έκανε μια επιτυχημένη παρομοίωση με την αγιαστούρα…)

    Ελπίζω(-ουμε) να μην πάμε σε χειρότερα.
    Πάντως, οι πολλές ζημιές πρέπει να έχουν γίνει στο Αρκαλοχώρι και στα γειτονικά χωριά. Στο Ηράκλειο (όπως και σε Βιάννο, Άρβη -#32, Nikiplos- και λοιπά νότια) μάλλον δεν είχαμε σοβαρά προβλήματα.

    22+94
    Ναι, παστανάγλα ή παστενάγλα ή παστινάγλα. Παρότι πολλοί παλιοί την ταυτίζανε με το καρότο, ήταν όπως λες πιο γλυκιά και μεγαλύτερου μεγέθους.
    Εκ του ιταλ. pastinaca, αλλά μάλλον άσχετη με την πάστα (διαισθητικά το λέω, χωρίς ψάξιμο)

    – Πάντως το ‘παστουρώνω’ σίγουρα προέρχεται από …μια πάστα.

    119, ΓΤ
    Στα κέφια σου, βλέπω! 🙂 Ωραίος!

  127. aerosol said

    Επιβεβαιώνω το περί πάστας σύνθημα. Είναι και το αγαπημένο μου όλων των εποχών, καθότι εκτοξεύει στο έπακρο την ποδοσφαιρική καφρίλα, μπολιάζοντάς την με το αριστουργηματικό εύρημα της πάστας. Αποτελεί ένα μνημείο χυδαιολογίας που δύσκολα επαναλμβάνεται, ακόμα και στο πλαίσιο των ευρηματικών υβριστών της εξέδρας. Η επιλογή «πάστα» (ήδη από τα τέλη των ’80s που πρωτάκουσα το σύνθημα) γεννούσε και μια κωμική απορία, καθώς το κάποτε αγαπημένο γλυκό βρισκόταν σε παρακμή.

    Οι πάστες κυριαρχούσαν στα ζαχαροπλαστεία του ’70 και του ’80, αλλά είναι σχεδόν υπό εξαφάνιση. Η λογική τους, του κομματιού που φέρνει σε μια ατομική μερίδα την αίσθηση της τούρτας, έχει υποχωρήσει πλέον τόσο που πολλά ζαχαροπλαστεία δεν έχουν καμία στη γκάμα τους. Για να λέμε την αλήθεια, ακόμα κι όταν μεσουρανούσε, συνήθως ήταν ένα υπερζαχαρωμένο τούβλο με την αέρινη αίσθηση του στόκου. Γι αυτό και τα ζαχαροπλαστεία που την πετύχαιναν ήταν η εξαίρεση και γίνονταν ονομαστά στην περιοχή.

    Η πάστα ως λέξη για τα ζυμαρικά μου ακούγεται -ακόμα- πομπώδης, αυτάρεσκη επιλογή. Αλλά τα αγγλικά και η χρήση της από επαγγελματίες της μαγειρικής τη βοηθούν να εξαπλωθεί. Τα μακαρόνια είχαν πάντα νοηματικό πρόβλημα (γι αυτό τα μισούν οι σεφ). Βασικά ήταν μόνο τα μακρουλά ζυμαρικά, σπαγκέτι ή χοντρά, ενώ τα υπόλοιπα τα λέγαμε με το παραδοσιακό ή το διαδεδομένο όνομα του κάθε είδους (φιδές, κριθαράκι, λαζάνια κλπ). Η ποικιλία των ζυμαρικών ήταν και μικρότερη τότε. Το να πεις μακαρόνια τα πραγματάκια μικρού σχήματος είχε από παλιότερα κάτι περίεργο, αμήχανο, σαν να ήθελες επεξήγηση. Νομίζω ο όρος ζυμαρικά που χρησιμοποιείται τώρα έχει μεγαλύτερη καθαρότητα στο ότι περιγράφει πολλά διαφορετικά είδη με κοινή βάση/ύλη/λογική παρασκευής.

  128. aerosol said

    #14
    Δεν συχνάζω τόσο στο ελληνικό ιντερνέτι για να ξέρω πόσο χρησιμοποιείται σκέτο το πάστα με αυτή την έννοια. Στα αγγλικά το πετυχαίνω copypasta, ολόκληρο. Υπάρχει και η υποκατηγορία creepypasta, όπου το κείμενο που κοπυπαστώνεται, ως μιμίδιο που σου κλείνει το μάτι ή για να κάνει εντύπωση σε όσους δεν το ξέρουν, είναι τρομακτικού περιεχομένου, σαν τις αντίστοιχες ιστορίες που λέγαμε παιδιά σε παρέες. Η πλάκα είναι πως όλα αυτά αποτελούν ένα σύγχρονο φολκλόρ, το αντικείμενου του αυριανού ανθρωπολόγου!

  129. spyridos said

    103
    Προφιτερόλ από το İnci Pastanesi

    https://tinyurl.com/4jfk9ca9

  130. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    120. Ωραίος ο πάστωρ! 🙂

    126, Σε σκεφτόμουν ΜΙΚ, πού να χόρεψες τη σεισμόσουστα 😦 . Οι δικοί μου, πιο νοτιοανατολικά, κουνήθηκαν γερά αλλά δίχως ζημιές. Λένε ότι είχε διάρκεια και βουή.
    Η φωτό σου της παστινάκας μοιάζει και με ρίζα μαϊντανού. Έχει βγει τέτοια, καροτοειδής, άσπριδερή. Νέο υβρίδιο προφανώς, τη βρήκα (έκπληκτη) προ ημερών σε βιο, εξ Ολλανδίας. Αξίζει-έχει λεπτή την ευωδιά μαϊντανού και είναι πιο βολική στη χρήση.
    Η παστανάγλα που έχω στο μυαλό μου είναι βαθιά καροτόχρωμη με ένα μέρος στο κέντρο υπόλευκο.
    Μάλλον δεν έχει σχέση με την πάστα, όπως κι το παστούρωμα αλλά τα λέμε επ΄ευκαιρία, όπως τα ανακαλεί το μυαλό σαν περίπου ομόηχα

  131. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @103.
    Τα πρωταθλήματα του Ολυμπιακού είναι σαν τα δώρα του Αη Βασίλη.
    Χαίρεσαι που τα παίρνεις, αλλά ξέρεις πως τα αγόρασε ο μπαμπάς σου. 🙂 🙂 🙂

    Το διαβιβάζω πάραυτα διαδικτυακῶς στά ἄρρωστα ΠΑόκια -φίλους!

  132. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Στούς Κρητικούς τοῦ ἱστολογίου καί στήν ἀγαπημένη μου Κρήτη, εὔχομαι νά τελειώση ἐδῶ ἡ ζημιά

  133. sarant said

    126-130 Η παστανάγλα κτλ στα αγγλικά είναι parsnip, που το λεξικό της Ματζέντας το μεταφράζει δαυκί, παστινάκι.

  134. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @41. Λεώνικε, σωστός!
    Προσέχειν τοῖς ἐχθροῖς· πρῶτοι γὰρ τῶν ἁμαρτημάτων αἰσθάνονται. (Ἀντισθένης)
    Ἕνα ἀπό τά πιό ἀγαπημένα μου ἀρχαιοελληνικά ἀποφθέγματα…

  135. Irresistible said

    Ανελλήνιστε αθλητικογράφε της κακιάς ώρας, κύριε ΓΤ (122), ποιός είσαι εσύ που θα αμφισβητήσεις τον Μέγα Κοραή; Ότι το stop είναι ελληνικότατη λέξις δεν το πρωτοείπε ο κ. Σαραντάκος (121) αλλά ο Κοραής στον 1ο τόμο των «Ατάκτων» του (Παρίσιοι 1828).

    Το στυππεῖον (και στύππη μεταγενέστερα) είναι η χοντρή ίνα από λινάρι, η οποία τυγχάνει λίαν απορροφητική, το λεγόμενο μέχρι και σήμερα “στουπί”. Οι Λατίνοι μετέτρεψαν την λέξη σε stuppa και δημιούργησαν το ρήμα stuppare, που σημαίνει “βουλώνω με στουπί“, άρα, “εμποδίζω“, “σταματώ την κίνηση”.

    Όλα αυτά που αγνοείς εσύ ο πανάσχετος, τα λέει με το νυ και με το σίγμα το OnlineEtymology . Ξεστραβώσου. Το ότι ο κύριος Νίκος δεν τόλμησε επί 12 χρόνια να γράψει σχετικό άρθρο, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο: Οφείλεται στον μόνιμο φόβο του ότι θα το πάρουν εθνικοβαρεμένοι και θα το κάνουν «σημαία», παραπέμποντας στο ιστολόγιο του Σαραντάκου.

  136. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η πάστα του Τοτού
    (Παιδικό, ΜΙΚ για τον εγγονό σου)
    Κάθεται ο Τοτός στο ζαχαροπλαστείο ντυμένος νίντζα, τρώει μια πάστα και σηκώνεται να φύγει χωρίς να πληρώσει
    -Φίλε, ξέχασες να πληρώσεις
    -Εγώ δεν πληρώνω γιατί ξέρω καράτε,λέει ο Τοτός με θράσος.
    Κώλωσε ο ζαχαροπλάστης, τον άφησε να φύγει.
    Το ίδιο γίνεται ξανά και ξανά τις επόμενες μέρες οπότε κρανιώθηκε ο μαγαζάτορας και πήρε έναν επαγγελματία καρατερίστα να καθαρίσει την κατάσταση με το θρασιμάκι.
    Κάνει λοιπόν να φύγει τζαμπέ πάλι ο κυρ Τοτός, κορδακιζόμενος «εγώ ξέρω καράτε και δεν πληρώνω», οπότε ξεφυτρώνει ο τύπος και του λέει «ξέρω κι εγώ καράτε!»
    -ε φάε κι εσύ μια πάστα!

  137. Πέπε said

    132

    Ευχαριστούμε φίλε!

    Προς το παρόν έχουμε τριήμερο με κλειστά σχολεία. (Δεν αντιλήφθηκα τίποτα για τηλεκπαίδευση.) Αγαπητέ ιδιωτικέ υπάλληλε, please cut your sverk να βρεις τι θα κάνεις με τα παιδιά σου. (Και οι υπόλοιποι επαγγελματίες εξίσου, άλλωστε.) Λες κι είναι ίδιο το Αρκαλοχώρι και το Καστέλι, που όντως είχαν ζημιές, με την κάθε γωνιά της περιφέρειας.

    Αυτά τα εύκολα κλεισίματα τα μάθαμε με τις καραντίνες. Ατομική ευθύνη > πολλή ευθυνοφοβία (μην έρθετε σχολείο κι έχουμε το κρίμα σας), λίγη υπευθυνότητα (βρείτε λύσεις μόνοι σας).

  138. Πέπε said

    Για παράδειγμα, το δικό μου σχολείο είναι 80% κοντέινερ, τα υπόλοιπα ισόγεια κτίσματα, σε τεράστια αυλή στον κάμπο. Πιο ασφαλές πεθαίνεις.

  139. Κουτρούφι said

    #48. Και εγώ δεν θυμάμαι στις αρχές της δεκαετίας του 80 σύνθημα με το οποίο να καθυβρίζεται ο αείμνηστος Κυράστας. Δεν ξέρω αν ακούστηκε στην Πάτρα άπαξ. Εκείνος που άκουγε τα σχολιανά του σε κάθε παιχνίδι σχεδόν (όχι μόνο στα ντέρμπυ) από τη θύρα επτά ήταν ο Γαλάκος.
    ………………………..
    Στην Σίφνο, ένας όρος που καλύπτει γενικά τα ζυμαρικά (εκτός από τα μακαρόνια) είναι το «παστικό (το)».

    Άσχετο με την πάστα αλλά σχετικό με την (μ)παστούρα είναι ο πάστος. Ο πάστος ήταν ένα έθιμο κατά το οποίο οι ιδιοκτήτες (αρχαύληδες) επισκέπτονταν στην εξοχή τους βοσκούς των κοπαδιών τους πηγαίνοντάς τους διάφορα δώρα και κάνοντας εορταστικό πικ νικ. Αυτό γινόταν μετά το Πάσχα.

  140. Πέπε said

    Εγώ παιδιά που δεν έχω ούτε την πιο απόμακρη σχέση με μπάλα, αθλητισμό, φιλαθλητισμό κλπ., το σύνθημα με τον Κυράστα το θυμάμαι. Από λίγο πιο μετά όμως, προς το ’90, να μου το αναφέρει συμμαθητής ως καλτιά.

  141. Χαρούλα said

    Τι μαθαίνει κανείς!!! Το παστινάκι, εκ Κρήτης ορμώμενο!!!

    Για να λυθεί η αντιπαράθεση με κουτάλι ή χωρίς, κάποιος σκέφτηκε να φτιάξει ειδικό πιάτο

  142. Πέπε said

    Μπα, όχι 90. Ογδονταπέντε-ογδονταέξι, κάπου εκεί.

  143. nikiplos said

    @119, ρε συ φίλε ΓΤ τι αριστούργημα ήταν αυτό?
    Κορυφαίο το όλον!

  144. Irresistible said

    Να μάς πεί ο κύριος Νίκος γιατί κατά την γνώμη του ο παχύσαρκος Άδωνις ανέλυσε επί 5 ολόκληρα λεπτά προ ολίγου στη Βουλή γιατί ο Αλέξης Τσίπρας είναι παντελώς αγράμματος. Οι φήμες λένε πως ο Άδωνις (τακτικός αναγνώστης του παρόντος Ιστολογίου) εξοργίστηκε από τα συνεχή τις τελευταίες ημέρες tweets του κ. Σαραντάκου για την αγράμματη + ανελλήνιστη «Ελληνική Αγωγή» και αποφάσισε να επιτεθεί κατά μέτωπον στον Αλέξη. Μάλιστα, κατεβαίνοντας από το βήμα της Βουλής (αυτό δεν φαίνεται στο βίντεο, αλλά το άκουσαν όλοι οι παριστάμενοι), ο Άδωνις ακούστηκε να λέει: «Ας βγεί τώρα ο Σαραντάκος να μάς εξηγήσει γιατί ο Τσίπρας δεν είναι αγράμματος»!..

    ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ: Θα τολμήσει ο αγαπητός μας κύριος Νίκος να απαντήσει στον θρασύτατο αναγνώστη του παρόντος Ιστολογίου, Άδωνι Γεωργιάδη;

    Εδώ σε θέλω κάβουρα, που περπατάς στα κάρβουνα…

  145. Pedis said

  146. Πέπε said

    Αυτό είναι καταξίωση: να χτυπάνε τον Τσίπρα για να υπονομεύσουν τον Σαραντάκο!

  147. Χρήστος Π. said

    Τιμάμε σήμερα τη μνήμη του μεγάλου αγωνιστή και ήρωα πολλών μαχών της Ελληνικής Επανάστασης Κωνσταντίνου Μαυρομιχάλη που μετά την εκτέλεση του τότε δικτατορίσκου Καποδίστρια, δολοφονήθηκε άγρια από τον όχλο του Ναυπλίου. Τον ίδιο όχλο που κάποτε προστάτεψε από τον Ιμπραήμ όταν στκέφθηκε να κινηθεί προς Ναύπλιο. Η επίσημη Ελλάδα βέβαια γιορτάζει τη μνήμη του «μεταρρυθμιστή» (των θεσμών της τουρκοκρατίας προφανώς, τι άλλο να υπήρχε για μεταρρύθμιση…) ο οποίος μετά από 7 χρόνια διώξεων και φυλακίσεων, λογοκρισίας, κλπ, μας άδειασε τη γωνιά χωρίς να αφήσει ούτε ένα θεσμό διαδοχής (πλην του διεφθαρμένου αδερφού του).

  148. Triant said

    13,30,44: Τα Barilla No 7 που τρώμε συνήθως στο σπίτι έχουν 12,8% πρωτεΐνες. Αλλά και το κριθαράκι Μέλισσα έχει 12%.
    Δεν τό ‘ξερα και χάρηκα που το διάβασα όταν έψαξα. Από τώρα και στο εξής θα φαντάζομαι οτι τρώω μπριζόλα.

  149. sarant said

    146 🙂

  150. Κιγκέρι said

    Υπάρχουν βέβαια και ειδικά κουταλοπήρουνα για σπαγγέτι, με σχεδόν στρογγυλό κουτάλι και πηρούνι με τρία δόντια:

  151. Επίχαρμος said

    Και μια και πιάσαμε πάστες και παστά, «πάστωμα» μεταφορικά είναι και το στρίμωγμα σε μικρό χώρο (μάλλον εικόνα από τις παστές σαρδέλες που φαίνονται σαν ένα σώμα μέσα στο κουτί).

  152. Χρήστος Π. said

    O irresistible κάτι θυμίζει, κάτι θυμίζει….. αλλά όχι, δεν τολμώ να πω, γιατί όποτε μιλάω μαζί του υφίσταμαι μπούλινγκ και ρατσιστικές επιθέσεις. Είχα κάνει κάποτε και το τρομερό έγκλημα να πω ότι μάλλον έχει δίκιο σε ένα θέμα για μια φράση του Καργάκου δεν ήταν τόσο αρχαία όσο νομίζαμε αφού η χρήση της δεν είχε βρεθεί να πηγαίνει πολύ πίσω. Μιλάμε για τρομερό έγκλημα… Μετά, όσοι μου την έπεσαν και μου εξήγησαν πόσο ελεεινός είναι, άρχισαν βέβαια να συζητούν πολύ σοβαρά μαζί του! Από κάποιον ειδικό ελληνιστή κάπου στο Μάντσεστερ νομίζω, έως και κάποιον που μου έλεγε ότι ο irresistible είναι άσχετος και κάνει το σχετικό, με ό,τι σηκώνει από το ίντερνετ. Θα το απολαύσω πολύ όταν αντί για κριτικές και σχόλια, αρχίσει να λέει πόσο καλύτερος είναι από όλους, πόσο μας μορφώνει, πόσο μας προβληματίζει, πόσο μας κάνει καλύτερους ανθρώπους, πόσο μας εξυψώνει στα ουράνια κοντά στο Θεό, και γενικώς θέλω να πάθει παραλήρημα μεγαλείου για να φχαριστηθώ. Ρίξε πράμα irresistible στους κοινούς θνητούς, το αξίζουν!

  153. Konstantinos said

    ΓΤ περιμένουμε κυριακάτικο διήγημα με ολόκληρη την ιστορία!

  154. Γιάννης Κουβάτσος said

    Άσε μας, ρε φίλε, με τον Μαυρομιχάλη και το σόι του…Λες και δεν διαβάζουμε ιστορία και δεν ξέρουμε… Ό,τι θυμάσαι, χαίρεσαι. Αν τιμούμε κάτι σήμερα, είναι η μνήμη του Κυβερνήτη, που ήρθε σ’ αυτόν τον παλιότοπο και έδωσε κυριολεκτικά μεχρι και τη ζωή του.

  155. ΣΠ said

    121
    Άρθρο για το στοπ
    https://sarantakos.wordpress.com/2014/11/21/triakiena/

  156. Konstantinos said

    Όλα τα δημητριακά έχουν πρωτεΐνες. Στο σιτάρι παίζουν γενικά από 8-14%.
    Όσο πιο υψηλό το ποσοστό, τόσο πιο σκληρό το αλεύρι. Οι διαφορά φαίνεται μικρή αλλά δεν είναι.
    Οι πρωτεΐνες είναι αυτές που σχηματίζουν την τόσο συκοφαντημένη και τόσο υπέροχη γλουτένη. Γιαυτο θες σκληρό αλεύρι στο ζυμάρι της πίτσας, της φόκατσιας, του τσουρεκιού κλπ. Χωρίς πρωτεΐνη δεν παίρνεις ούτε τρύπα ούτε τρίχα στο ψωμί. Ενώ θες μαλακό για κουλουράκια, γλυκά κλπ
    Επίσης το σκληρό αλεύρι είναι πιο σπάνιο και πιο ακριβό.
    Τέλος όσο πιο σκληρό το αλεύρι, τόσο πιο καλά τα μακαρόνια.

  157. spyridos said

    126 130 133 κ.α.

    Δεν είναι παράλογο που βρήκατε παστινάκη από Ολλανδία. Είναι είδος σε αφθονία.
    Είχε εξαφανιστεί για χρόνια από την διατροφή αλλά τα τελευταία χρόνια άρχισαν να το τρώνε ξανά.
    Είναι κοντινότερος συγγενής του μαϊντανού παρά του καρότου.
    Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο η μισή Ολλανδία
    (κυριολεκτικά στο χάρτη η διασπορά του φυτού https://www.floravannederland.nl/planten/pastinaak)

    βάφεται κίτρινη από τα λουλούδια της και οι μελισσούλες μιας και οι μελιτοροές από τέλη Ιουλίου μικραίνουν, στο πλαίσιο του «μάζευε κι ας ειν και ρόγες» παίρνουν νέκταρ αλλά και καλής ποιότητας γύρη για τα μωρά τους.

    Φυτρώνει σε όλα τα εδάφη αρκεί να έχει νερό. Δεν χρειάζεται λίπασμα.

    Το Ολλανδικό pastinaak είναι επίσης από το λατινικό pastinaca που αν κατάλαβα καλά βγαίνει από το pastura (βοσκότοπος)
    και μάλλον έχει μεγαλύτερη σχέση με τον πάστορα παρά με την πάστα.

  158. ΣΠ said

    120
    Ένας ακόμα πάστωρ

  159. sarant said

    121 Πάλι καλά που δεν άρχισα να το ξαναγράφω από την αρχή!

  160. Κιγκέρι said

    Αλήθεια, στα ιταλικά παστίτσιο σημαίνει και ανακατωσούρα; Γιατί κάπου είχα δει την ιταλική αφίσα της ταινίας A Fine Mess (στα ελληνικά ήταν Μπελάς σε τιμή ευκαιρίας):

  161. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    133 >>δαυκί, παστινάκι.
    Ευχαριστώ! (Φατσάκι κάτω μάτια):
    Τα λέει κι τα ξαναλέει ο καλός μας Νικοκύρης, αλλά πού μυαλό:
    “τας δεσμίδας σελίνων, πράσων και δαυκίων”.
    https://sarantakos.wordpress.com/2018/11/24/meze-350/
    Καρότο χωρίς μαστίγιο
    https://sarantakos.wordpress.com/2018/10/04/carrot/

  162. Μαρία said

    160
    Αυτό μόνο ανακατωσούρα.
    Το φαγώσιμο έχει τόνο pastìccio.

  163. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    157 Α! Ωραία! Νομίζω, έτσι όπως το είδα τώρα στις φωτό, ότι έχει και στην Αρκαδία, αλλά δεν το γνώριζα το φυτό ως φαγώσιμο! 🙂 Την άνοιξη με το καλό η διαπίστωση.
    >>Είναι κοντινότερος συγγενής του μαϊντανού παρά του καρότου
    Νόμιζα ότι άλλη ήταν η παστινάκη (που δεν είχα αγοράσει ξανά) και άλλη αυτή που βρήκα προ ημερών ως «ρίζα μαϊντανού κι αγόρασα, ως νέο ενδιαφέρον είδος! 🙂

  164. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    136.
    Θενκς, ΕΦΗ!
    Θα το …διαδώσω καταλλήλως! 🙂
    ====
    Και ένα τραγούδι όπου «…έχομε παστά και χλώρια και πεντέξη οκάδες χώρια!»

  165. Pedis said

    # 162 – Αν παίρνει το ένα παίρνει και τ’ άλλο. 😃
    (Δεν νομίζω ότι παίρνει τόνο.)

    Pasticcio είναι άνω-κατω, το χάλι, μια δύσκολη κατάσταση με συνέπειες κλπ, μα που οφείλεται σε κάποιον απρόσεκτο, τζερεμέ (-> pasticcione), αδιάκριτο, που έκανε λάθος κοκ. Π.χ. στο διαγώνισμα στο τάδε θέμα έκανα un bel pasticcio, μπέρδεψα το Χ με το Υ κοκ.

  166. Pedis said

    + 165 Βέβαια σημαίνει (κυριολεκτικά) το φαγητό με τα υλικά τουρλού-τουρλού.

  167. Pedis said

    Ενώ pasticciere είναι ο ζαχαροπλάστης. 😀

  168. Πέπε said

    Εδώ εξακολουθεί να κουνάει κάθε τόσο.

    Κατ’ αρχήν, η αίσθηση του σεισμού είναι οπωσδήποτε τρομαχτική. Εδώ όμως συμβαίνουν δύο πράγματα:
    α) Ο πρώτος ήταν απίστευτα μεγάλης διάρκειας. Εφόσον δεν έπεσε το σπίτι, ούτε καν κάνα κάδρο ή ποτήρι, είχε κανείς όλο τον χρόνο να κυριαρχήσει με τη λογική του πάνω στον ενστικτώδη αρχέγονο τρόμο και να πει «α ξέρω, σεισμός είναι». Και μόνο το να ξέρεις τι είναι -έστω κι αν σεισμός σημαίνει καταστροφή- έχει πολύ μεγάλη διαφορά από το αμάν τι έγινε.
    β) Οι επόμενοι ήταν τόσο πολλοί μέχρι στιγμής ώστε κοντεύει να καταντήσει ρουτίνα. Οπότε δεν εντυπωσιάζουν πλέον.

    Βέβαια άμα συνεχίσει έτσι το πράγμα, σε κάποιον από τους επόμενους θα σφυρίζουμε ανέμελα μέχρι να μας έρθει το ταβάνι κολάρο. Ελπίζω όχι.

    Κατά τα άλλα, εντυπωσιακή διάρκεια και εντυπωσιακό κούνημα φαίνεται πως δε σημαίνει κατ’ ανάγκην και μεγάλη καταστροφικότητα. Όσο μπορώ να θυμηθώ, η σημερινή εμπειρία (η προσωπική μου) του σεισμού δε συγκρίνεται ούτε με της Αθήνας τότε με τη Ρικομέξ ούτε με καμία άλλη εμπειρία σεισμού. Αλλά στην Αθήνα είχε γίνει μεγάλη καταστροφή, τα μισά κτίρια βγήκαν κίτρινα ή κόκκινα και ένα σωρό κατέρρευσαν κανονικά, σκοτώθηκε τόσος κόσμος. Θυμάμαι ολοζώντανα να είμαστε πλήθη στο πάρκο και από στόμα σε στόμα να φτάνουν οι ειδήσεις: -Έπεσε ένα εργοστάσιο. -Ένας ίσως είναι νεκρός. -Είναι σίγουρα νεκρός. -Κι άλλος νεκρός. -Κι άλλο κτίριο έπεσε αλλού. -κλπ., και σε εποχές χωρίς τη σημερινή δυνατότητα αστραπιαίας ενημέρωσης. Τώρα δεν είναι το ίδιο.

    Εξακολουθώ να βρίσκω απαράδεκτη αντιμετώπιση το προληπτικό κλείσιμο των σχολείων (και διάφορων άλλων δομών) για τρεις μέρες. Επειδή δεν ξέρουμε τι να κάνουμε, πάτε να πεθάνετε σε χώρο της δικιάς σας ευθύνης!

  169. Pedis said

    Άντε και να κλείσω: pasticcino το γλυκό μικρού μεγέθους, ενώ pastina το μικρού μεγέθους ζυμαρικό, από κριθαράκι και μικρότερο.

  170. Πέπε said

    Τη λέξη πάστα για τα ζυμαρικά μπορώ να την αποδεχτώ, έστω με κάποια δυσφορία, αλλά μόνο σε φράσεις χωρίς άρθρο ή άλλη ένδειξη γραμματικού τύπου. Τίτλος «πάστα» σε σελίδα καταλόγου εστιατορίου, μάλιστα. «Κρέας με πάστα», «συνταγές για πάστα», μάλιστα. Αλλά όχι «η» πάστα!

    Οπωσδήποτε όμως λέω αποκλειστικά «ζυμαρικά» ή αλλιώς μακαρόνια, φιογκάκια, λαζάνια, μανέστρα κλπ.

    Υπάρχουν και τα νούντλες! Noodles σημαίνει βέβαια ζυμαρικά, αλλά επειδή έτσι ονομάζονται τα κινέζικα ζυμαρικά που δεν αντιστοιχούν σε κάποιον συγκεκριμένο δικό μας τύπο (δεν είναι π.χ. μακαρόνια, ούτε καν ακριβώς φιδές), και επειδή στα κινέζικα εστιατόρια χρησιμοποιείται πολλή αγγλική ορολογία (σπρινγκ ρολς…), οι Έλληνες λένε τα κινέζικα ζυμαρικά νούντλες.

  171. Πέπε said

    Μόλις ξανάκανε ένα καλό κούνημα.

    Πάω να πα’ θέσω, αηδία κατάντησε.

  172. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    165,166 παστίτσιο και μουσικολογικός όρος όταν το έργο αποτελείται από σύμμειξη διαφόρων κοματιών του συνθέτη ή μαζί με άλλων συνθετών.
    Mozart: Piano Concerti 1-4 Pasticci

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B9%CE%BF_(%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE)

  173. sarant said

    160 Για το παστίτσιο έχουμε γράψει, σε άρθρο για τον γέροντα Παστίτσιο. Τα λεξιλογικά στις 2 τελευταίες παραγράφους:

    Τι παστίτσιο είναι αυτό;

  174. Triant said

    @Πέπε
    Μην το παίρνεις στην πλάκα. Αν δεν είσαι σε κτίριο χτισμένο με τον τελευταίο αντισεισμικό κανονισμό, πήγαινε ή σε κάποιο τέτοιο ή σε καμιά σκηνή μακριά από κτίρια ή στο σκάφος κανενός φίλου σου. Και η ταράτσα καλή είναι με καμιά σουλουμπάμια.
    Ελπίζω να είμαι υπερβολικός.

  175. Pedis said

    # 172 – 👍

    # 173 – Τα είχες γράψει όλα τα σχετικά μα πολύ-πολύ παλιά. 😀

    Έχεις στο μενού τίποτα με πίτα ή πίτσα;

  176. aerosol said

    #174
    Μόλις έμαθα και τη σουλουμπάμια… Βρε τι μαθαίνεις στου Σαραντάκου! 😀

  177. 145,
    Το λες και
    κοφτό μακαρονάκι

  178. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Πριν ένα λεπτό: Σεισμός πάλι, δυνατός, 5,5 – 6 R (εκτίμηση) ! Οι σεισμολόγοι μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσουν διάφορα…

  179. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    5,2 τον δίνουν, αλλά η αίσθηση που είχαμε ήταν ότι ήταν το ίδιο ή ισχυρότερος από τον χθεσινό.

  180. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Καλημέρα στους σεισμοκουνάμενους! 😦
    Βλέπω 5,3 πάλι τώρα. Ασιχτίρ
    Ψυχραιμία.

    Εγκέλαδε άντε χάσου …

  181. Πέπε said

    Ναι, σαν τον χτεσινό. Μόνο που ο χτεσινός μάς βρήκε νέους κι άμαθους, ανώ αυτός έρχεται δεύτερος, οπότε η αίσθηση και η σύγκριση δεν είναι αμερόληπτη. Επίσης αυτός με ξύπνησε, ενώ χτες ήμουν ξύπνιος. Οπότε δεν μπορώ να πω μεγαλύτερος ή μικρότερος, αλλά σίγουρα εφάμιλλος.

  182. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    168τέλος
    Πέπε, νομίζω ότι σωστά έκλεισαν τα σχολεία κλπ για να δοθεί ο χρόνος να ελεγχθούν τα κτίρια αυτές τις τρεις μέρες. Από τη γενική εικόνα που έχω, κάποια από αυτά –και στο Ηράκλειο λίγα – θα κριθούν ακατάλληλα.

    Και καλημέρα σε όλους!

  183. Πέπε said

    Ναι, τελικά…

    Συγγνώμη ρε παιδιά, δε θα έπρεπε να μας προειδοποιούν οι σκύλοι; Δεν υποτίθεται ότι ακούν τους υπόηχους που προηγούνται του σεισμού; Εδώ οι σκύλοι πέρα βρέχει, μόνο μερικά γαυγίσματα κάνα πεντάλεπτο μετά από τον κάθε σεισμό, άμα ξαναβρούν την ανάσα τους.

    Πάντως χτες όλη η γειτονιά ήταν στους δρόμους και αντιβοούσε από σούσουρο. Σήμερα πολύ πιο περιορισμένες αντιδράσεις.

  184. nikiplos said

    181@ Αγαπητέ Πέπε, Δεδομένου ότι ποτέ δεν ξέρεις αν ήταν ο κύριος σεισμός (οι σεισμοί έρχονται καθ΄ ομάδας, αλλά το peak ποιός είναι? κανείς δεν ξέρει), θέλει προσοχή καθόσον η γη κουνάει… Το πρόβλημα βέβαια δεν είναι το αιφνίδιο του φαινομένου. Το πρόβλημα είναι … η πολυκατοικία, τα σπίτια, οι όποιες εκπτώσεις των μπετολάβων. Θα έλεγα ότι δεν έχεις κάποιο σημαντικό πρόβλημα αν:
    -το σπίτι είναι χτισμένο μετά το 1986
    -Το σπίτι είναι χτισμένο μετά το 1958
    -Υπάρχουν κολώνες δοκάρια κλπ.

    Εντούτοις βρες ένα μέρος κοντά σε μπαλκόνι και βγάλτε την εκεί μέχρι να σταματήσει να κουνάει… όταν κουνάει βγαίνουμε στο μπαλκόνι…

  185. Νίκιπλε, στο Ρέθυμνο τα μπαλκόνια πέφτουν και χωρίς σεισμό: https://www.rethemnosnews.gr/rethymno/643626_rethymno-epese-mpalkoni-spitioy-sto-ypsos-toy-koympe

  186. Παρακολουθήστε άφοβα
    https://www.emsc-csem.org/Earthquake/?filter=yes&start_date=2021-09-27&min_mag=0&region=CRETE&min_intens=0&max_intens=8&view=1

  187. Πέπε said

    Δεν έγιναν και λίγα… Αρκαλοχώρι και πέριξ, χτες:

    Βέβαια στα σπίτια που έπεσαν τελείως δε βλέπω αντικείμενα, προφανώς ήταν άδεια και πολλά δείχνουν να ήταν ήδη χαλάσματα.

  188. Πάνος με πεζά said

    Μέτρησαν λέει 0.61g οριζόντια επιτάχυνση, όταν 0,36 είναι η μεγαλύτερη τιμή του αντισεισμικού, στα Επτάνησα…

  189. ΚΩΣΤΑΣ said

    Τις ευχές μου και την αλληλεγγύη μου στους δοκιμαζόμενους από τους σεισμούς Κρητικούς συνσχολιαστές/στριες: Πέπε, ΜΙΚ_ΙΟΣ, ΕΦΗ, Δύτη… κλπ. Γρήγορα να επανέλθει η ηρεμία. 🙂

  190. Πάνος με πεζά said

    @ 168 : Δυστυχώς τα σχολεία μας (και δη τα επαρχιακά) είναι πανάρχεια, από αντισεισμική άποψη, και αρκετά την έχουν «πληρώσει» κιόλας. Δεκάδες ακόμα από αυτά, έχουν ενισχυθεί, χωρίς να «το ξέρει» κανείς (ένα είχα κάνει κι εγώ στη Νέα Ιωνία). Δεν είνα κακή η πρόληψη, τουλάχιστον μέχρι να εξεταστούν τα κτίρια…

  191. Πέπε said

    Μπα, εμείς θα ‘ταν αμαρτία να πούμε ότι δοκιμαζόμαστε. Ευχαριστούμε για τις ευχές, και τις διαβιβάζουμε στα χωριά που ήταν στο επίκεντρο.

    Μα τι χρονιά ρε παιδί μου! Τέλειωσαν οι φωτιές, πιάσαν οι σεισμοί. Μετά θα ‘χουμε τις πλημμύρες στα καμμένα, και από καινούργιο, απρόβλεπτο ρεπερτόριο, ποιος ξέρει – καμιά χιονοθύελλα; Καμιά έκρηξη ηφαιστείου;

    Και μη μου πει κανείς κουνήσου απ’ τη θέση σου (μεταξεσύρου), δυο μέρες τώρα αυτό κάνω!

  192. sarant said

    Καλημέρα από εδώ! Κι άλλη δόνηση; Ελπίζω να μη συνεχιστεί

    175 Να το βάλουμε στα υπόψη, την παραγγελία για την πίτσα.

  193. Pedis said

    # 192 – Η ετυμολογία για την πίτσα πρέπει να έχει πολύ ψωμί (σαν τη σιτσιλιάνικη 😁).

  194. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    193# Κάπου είχαμε σχολιάσει και το pizzo, αλλά αυτό δεν τρώγεται με τίποτα 🙂

  195. Alexis said

    Ο Δύτης μένει στην Κρήτη;
    Περίεργο, δεν ξέρω πώς, αλλά μου είχε δημιουργηθεί η εντύπωση πως κατοικεί στη Θεσσαλονίκη.
    Σε κάθε περίπτωση εύχομαι υπομονή και ψυχραιμία στους Κρητικούς. Και σε όσους έπαθαν ζημιές καλό κουράγιο για την αποκατάστασή τους!

  196. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    187. Τα κτίρια ήταν λέει ήδη καταπονημένα καθώς από αρχές καλοκαιριού είχαν ξεκινήσει τα σουσταλίδικα σεισμικά καμώματα

  197. Νέο Kid said

    195. Θεσσαλονίκη σπούδασε. ( και μετά έριξε μαύρη πέτρα πίσω του! Και καλά έκανε βέβαια… δεν αντέχεται αυτή η πόλη! Βρώμα, τσιμέντο και ψευτομαγκιά)

  198. Babis said

    82 Πράγματι !!!
    Πρώτη φορά το είδα (το πρόσεξα)

  199. Alexis said

    #197: Θα σου τα χώσουν τώρα οι καρντάσηδες… 😆

  200. Ζητούνι αφουρμή για καβγά οι ζητουνιώτες … 🙂 🙂

  201. nikiplos said

    188@ Αυτές οι μετρήσεις είναι αληθινές? Δεν είναι εκτιμήσεις κατόπιν κι εκ των υστέρων από τα υλικά που σπάζουν? Στην Αθήνα τουλάχιστον το 1999 αυτό είχε συμβεί. Γι’ αυτό και είχες το παράδοξο στον ίδιο δρόμο (πχ Οδός Αθηνάς) σε γειτονικούς αριθμούς σπιτιών διαφορετικές επιταχύνσεις.

  202. Όπως τα λέει ο Κιντ, εκεί σπούδασα και με τα πολλά κατέληξα στο Ρέθυμνο — αλλά εμένα η Θεσσαλονίκη πάντα μ’ αρέσει.

  203. Pedis said

    Πέπε, μην χάνεις την ψυχραιμία σου. Θάρρος!

    Κι έρχεται να σας φέρει ελπίδα και καλή τύχη ο Κούλης.

    Σε απόγνωση οι κάτοικοι, μεταβαίνει στην Κρήτη ο Μητσοτάκης

    https://www.efsyn.gr/efkriti/koinonia/312248_se-apognosi-oi-katoikoi-metabainei-stin-kriti-o-mitsotakis

  204. Πέπε said

    203

    Το θαύμa της στίξεως:

    Σε απόγνωση οι κάτοικοι : μεταβαίνει στην Κρήτη ο Μητσοτάκης

  205. Pedis said

    # 204 – 👏🏼

  206. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    203, 204, 205
    Ωχ, ωχ και πάλι ωχ! Τα 6,5R τα έχουμε σίγουρα!

  207. ΓιώργοςΜ said

    206 Αυτή είναι η αισιόδοξη εκδοχή. Έχετε το νου σας για κανένα μετεωρίτη…. Έχουν ήδη αρχίσει τα προεόρτια
    Πάρτε και καμιά ομπρέλα. Τσίγκινη 😛
    Για βατράχια και ακρίδες μη φοβάστε. Θα τα φάει το τσιτάχ.

  208. Χρήστος Π. said

    154 O γελοίος τυραννίσκος που μας έφερε ο πολιτικός πρωτογονισμός της καταστροφικής ρωσόφιλης κλίκας του Κολοκοτρώνη Υψηλάντη, κλπ. πέθανε μετά από 7 χρόνια αποτυχιών και ανικανότητας, και ο μόνος θεσμός που άφησε ήταν η διαδοχή από τον μεγαλοαπατεώνα αδερφό του. Ο Θεός να αναπαύει τις ψυχές των Μαυρομιχαλαίων ηρώων αγωνιστών του 1821 που τιμώρησαν τον τύραννο. Ούτε ο μόνος τίμιος ούτε ο μόνος πατριώτης ήταν. Άλλοι πολέμησαν όταν ο ανίκανος τριγύριζε στην Ευρώπη καταδικάζοντας την Επανάσταση.

  209. Πέπε said

    154, 208

    Πολύ καλό θέμα για αντιπαράθεση. Μπροστά από την εποχή μας, τολμώ να πω.

  210. Pedis said

    # 104 – Ναι, δεν προέρχεται από το «να φάει αυτός που πουλάει προστασία ένα κομμάτι πίτσα». 😄

    Διαφορετικό και το pizzetto που είναι το γενάκι στο πηγούνι.

    Αλλά στα ρωμαϊκά λένε «του έδωσε μία σφαλιάρα» με «του έδωσε μία πίτσα». 😆

  211. 210 τέλος

    Παραστατικό το βρίσκω. Πλαφ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: