Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Προς Ουρανούπολιν (διήγημα του Αλέξανδρου Υδάτη)

Posted by sarant στο 3 Οκτωβρίου, 2021


Τον Φεβρουάριο είχαμε δημοσιεύσει στο ιστολόγιο το διήγημα Τα σαράντα του καρεκλά, του Αλέξανδρου Υδάτη, που μας είχε γενικά αρέσει πολύ. Ο Υδάτης (είναι ψευδώνυμο βέβαια) κατοικεί στους Αμπελοκήπους Θεσσαλονίκης, όπως και ο φίλος μας ο Κώστας, και άλλωστε μέσω του Κώστα πλησίασε το ιστολόγιό μας. Πριν από καιρό, ο συγγραφέας μού έστειλε τρία άλλα διηγήματά του για να διαλέξω και να δημοσιεύσω κάποιο εδώ.

Το ένα από αυτά ήταν ουσιαστικά νουβέλα, σχεδόν 12.000 λέξεις, με θέμα από τον Εμφύλιο. Δείλιασα όμως, όχι για το θέμα (μάλιστα, η πραγμάτευσή του ήταν ενδιαφέρουσα) αλλά για την έκταση -σε συνέχειες; αυτοτελές; Ήμουν δίβουλος, και τελικά αποφάσισα να το αφήσω για κάποια αργία, και προς το παρόν να παρουσιάσω ένα από τα δύο μικρότερα διηγήματα, που έχουν πιο ματζόβολο μέγεθος.

Προς Ουρανούπολιν λοιπόν, Χαλκιδική όπως θα καταλάβατε. Στο δρόμο.

Το διήγημα έχει κάποιες διακειμενικές αναφορές που είμαι βέβαιος ότι θα τις αναγνωρίσετε. Επειδή ο συγγραφέας έχει ιδιότυπη στίξη, μεταφέρω το κείμενό του κοπιπαστάδα, χωρίς να διορθώνω όπως κάνω συνήθως. Εντύπωσή μου είναι πάντως ότι ο Έλιοτ το γράφει cruellest, αλλά νομιζω ότι και οι δυο ορθογραφίες είναι δεκτές στα αγγλικά. Έτσι κι αλλιώς, ο Απρίλης στα ελληνικά είναι σκληρός.

 

Πρός Ουρανούπολιν

 

 

— » Αpril is the cruelest month»,

— » o Mάιος είναι ο μήνας των ερώτων και της πολιτικής»,

— » Απρίλη μου ξανθέ και Μάη μυρωδάτε»,

— » μέρα Μαγιού μου μίσεψες»… φράσεις – στίχοι απο αγαπημένα του ποιήματα κάμανε κατοχή του μυαλού του, όπως συχνά του συμβαίνει, σε τυχαίες στιγμές.

— » Μα Απρίλιος είναι τούτος ή Μάιος;» συλλογίστηκε οδηγώντας με 140, μόνος στον αυτοκινητόδρομο προς Χαλκιδική. «Μπερδεύτηκαν οι εποχές μπερδεύτηκαν κι οι μήνες. «Pollution» η αιτία, που λέει κι η {φωτοδότρα} δύση, τρύπα όζοντος, Greenpeace… Παράξενο είναι νά ‘χεις δεκαοχτώ – είκοσι βαθμούς θερμοκρασία, τεσσεράμισυ τα ξημερώματα 25 Απριλίου… ή μήπως είναι Μαϊου;»

— ΄Οζον! ΄Ο-ου-ζον! πρόφερε ενθυμούμενος και μιμούμενος την φωνή του Αμερικάνου παρουσιαστή του CBS, ελέγχοντας ταυτόχρονα τις στροφές του κινητήρα, την ταχύτητα, την θερμοκρασία και πίεση λαδιού και τον δείκτη της βενζίνης.

— ΄Ολα εντάξει! διαπίστωσε και συνέχισε πιέζοντας παραπάνω το γκάζι.

— «΄Οζον!… ΄Ο-ου-ζον!…  … Ού – ζών! έτσι όπως πάμε», έπαιξε με τις λέξεις.

Άλλαξε την διάθεσή του αλλάζοντας σταθμό στο ραδιόφωνο και σταθεροποίησε την ταχύτητά του στα 160 χιλιόμετρα. Γρήγορα όμως, έκοψε κι άρχισε την διαδικασία εξόδου προς Θέρμη. Διέσχισε προσεχτικά την αερογέφυρα κι έπιασε πρός Γαλάτιστα, έχοντας κατά νού τις πιθανές εξόδους των φορτηγών της αεροπορίας, των εργοστασίων και της  Coca Cola. Μά πού!  Ερημιά παντού !

— » Σε λίγο θα ξημερώσει και θ’ απολαύσω την φρέσκια ‘μέρα… με την πρωινή δροσιά και τις μυρωδιές του πεύκου και του θυμαριού, του χώματος και της κοπριάς. Με το πρώτο φώς της ανατολής θά ‘χω περάσει απ’ την Αρναία και κατά τις έξη – έξη και τέταρτο θά ‘μαι στην Ουρανούπολη.»

— Φρέσκια ‘μέρα! μονολόγισε φωναχτά. Πόσο λιγόστεψαν οι φορές, που μπορώ ν’ απολαύσω μια φρέσκια ‘μέρα…

Έλεγξε πάλι την ταχύτητα, πήγαινε με 115, μόνος ολομόναχος, με τους φάρους στη μεγάλη σκάλα, αφέντης του δρόμου, κτήτορας, κυρίαρχος. Ωστόσο, οδήγησε τοποθετώντας τ’ αυτοκίνητο σε τέλειες τροχιές στις ανοιχτές καμπές, όπως θά ‘κανε κι όταν υπάρχει κίνηση.» Μα νά! «Στούς καθρέφτες του είδε φώτα! Κάποιος έρχεται πίσω του.» Είναι μακρυά ακόμη αλλά, βρε αδερφέ, νά που υπάρχει κάποιος, που ταξιδεύει αξημέρωτος κι αυτός! Κοντεύουμε στη Γαλάτιστα κι οι αγρότες κοιμούνται ακόμη! Πέντε το πρωί και κοιμούνται!»

— Μά τί θέλεις να κάμουν Κυριακάτικα; σάρκασε φωναχτά στον εαυτό του.» Αφού γλεντοκοπούσαν όλο το Σαββατόβραδο!»

Ξανακοίταξε τους καθρέφτες. Ο πίσω ερχόταν γοργά, τα φώτα του μεγάλωναν και δυνάμωναν.

–» Θα πρέπει να τρέχει πολύ!», μουρμούρισε προετοιμαζόμενος να του δώσει δρόμο. Κοίταξε στο ταχύμετρό του. Έγραφε 120.

–» Αρκετά χιλιόμετρα για τούτο τον δρόμο. Με πόσα μπορεί να πάει αυτός ο διάολος;»

Έβγαλε το αυτοκίνητο προσεχτικά απο μια ανοιχτή καμπή και βλέποντας εμπρός του μια μεγάλη ευθεία, αποφάσισε να το σανιδώσει. Κατέβασε τετάρτη και πίεσε τέρμα το γκάζι.

— » Μέχρι να μπούμε στις στροφές θά ‘χει μείνει πολύ πίσω» σκέφτηκε ικανοποιημένος.

Βάζοντας πέμπτη, οι  καθρέφτες του γέμισαν φώς. Του ξέφυγε ένα σφύριγμα εντυπωσιασμού.

–» Αυτός είναι άλλο πράγμα! Καλά θα κάνει, όμως, να κατεβάσει τα φώτα του, γιατί θα με στραβώσει.»

Το κοντέρ έδειχνε 165 χιλιόμετρα κι οι φάροι, του απο πίσω, πλημμύρισαν τους καθρέφτες και τ’ αυτοκίνητο. Σήκωσε το χέρι του και τού ‘καμε νόημα να τους κατεβάσει, τοποθετώντας το ύστερα, επιδεικτικά, πάνω στον εσωτερικό καθρέφτη.

–» Τί διάολο! δεν βλέπει πως με τύφλωσε;… Μα πότε με πρόφτασε;»

Τα φώτα δυνάμωσαν ανελέητα. Εγιναν λαμπρός ήλιος και τού ‘πνιξαν κάθε διάθεση να ξεφύγει. Άλλαξε την κλίση του εσωτερικού καθρέφτη κι έσκυψε μπροστά, πάνω στο τιμόνι, για ν’ αποφύγει τις αντανακλάσεις των εξωτερικών καθρεφτών, μειώνοντας ταυτόχρονα την ταχύτητά του.

— Πανάθεμά σε ! Ηλίθιε ! βλαστήμησε με μίσος, ανάβοντας το δεξιό φλάς και μειώνοντας ακόμη περισσότερο, στα 90.

— Άντε ! Πέρνα ! πρόσταξε με αγανάκτηση.

— Μα τί κάνει ; διερωτήθηκε με έκπληξη. » Μείωσε κι αυτός ! Μα είναι τρελλός; Θα σκοτωθούμε !…» και πριν ολοκληρώσει αναγκάστηκε να αγανακτήσει.

— Μα τί κάνει; Προσπερνάει τώρα! Πάνω στη στροφή !

Κατέβασε στα γρήγορα το παράθυρό του, για να τον ιδεί, και να τον επιτιμήσει με την αυστηρότερη ματιά που διέθετε. Ο άλλος προσπέρασε αργά, θαρρείς τελετουργικά και τα φυμέ σκούρα του τζάμια τον εμπόδισαν να διακρίνει πόσοι υπήρχαν στο άλλο αυτοκίνητο.

Έμεινε με την βρισιά στο στόμα, απο την έκπληξη. Ηταν ένα ολόιδιο αυτοκίνητο με το δικό του ! Ίδιο μοντέλο ! Ίδιο χρώμα !… Ακόμη κι ο πίσω προφυλακτήρας τσαλακωμένος, με τον ίδιο τρόπο, στο ίδιο αριστερό σημείο!… Κι η σκουριά…

— Μά τί κάνει πάλι ; γιατί δεν φεύγει ; Α! τον ανόητο, πάει μ’ εξήντα ! Γελάδι ! ε! γελάδι!, βλαστήμησε κι όρμησε να προσπεράσει γρήγορα. Τ’ αυτοκίνητο μούγκρισε κι όρμησε σε μια τρελλή επιτάχυνση, αφήνοντας πίσω τον προκλητικό κι αυθάδη άγνωστο. Μια γλυκειά ευχαρίστηση διέτρεξε το κορμί του και μπαίνοντας στη Γαλάτιστα, τον ξαναείδε στούς καθρέφτες του.

— Έλα ! ΄Ελα μάγκα μου τώρα, να ‘δείς ποιός είναι ο μάστορας στις στροφές !

Πέρασαν, σαν αστραπή, μέσα απ’ το χωριό, ο ένας κολλημένος πίσω απ’ τον άλλο. Μπήκαν στις αλλεπάλληλες ανηφορικές στροφές, με τα μουγκρητά των κινητήρων να τέμνουν κοφτερά την άκρα σιγαλιά του ξημερώματος. Τα λάστιχα στρίγγλιζαν σ’ έναν αλλόκοτο χορό, έφευγαν με τα τέσσερα, τα χέρια ιδρωκοπούσαν σφιχταγκαλιάζοντας το τιμόνι, οι ταχύτητες άλλαζαν απότομα και βίαια και μια άφατη ικανοποίηση κυρίεψε την ψυχή του, καθώς ο πίσω δεν μπορούσε ν’ ακολουθήσει.

— Είπαμε ! ανέκραξε θριαμβευτικά. Ο μάστορας είναι ‘δώ !  Γελάδι !.. έ! γελάδι ! συνέχισε. Μόνο στην ευθεία είσαι ικανός να τρέχεις ! …Στίς στροφές; έ; στις στροφές;

Δεν έκοψε διόλου ταχύτητα. Συνέχισε οδηγώντας γρήγορα και στήνοντας με μαεστρία τ’ αυτοκίνητο, ανοιχτά πρίν απο κάθε στροφή, έκλεινε στην εσωτερική κορυφή της, γκαζώνοντας, ισορροπώντας το κορμί του με το αυτοκίνητο μαζύ, σ’ ένα παιγνίδισμα λογικής κι εξουσιασμού των φυσικών νόμων, όπου η φυγόκεντρος μάχονταν με την κεντρομόλο, όπου η επιτάχυνση αντιτάσσονταν στο φρενάρισμα, σε μια ατέρμονη διαδοχή ισχύος και αδράνειας… Μπροστά του, ένα χιλιόμετρο περίπου, πέντε στροφές δηλαδή, είδε τα φώτα ενός άλλου αυτοκινήτου. Χύθηκε ορμητικά να το φτάσει, αυτός ο θριαμβευτής των στροφών, αυτός ο ακατανίκητος δαμαστής  των μηχανών.

Πλησιάζοντας γοργά, διαπίστωσε πως τα φώτα δεν μετακινούνταν και κόβοντας ταχύτητα, υπολόγισε πώς τού ‘μενε μόνο μια στροφή για να έρθει σε επαφή . Μέσα στη στροφή φρενάρισε πανικόβλητος. Πιάστηκε σφιχτά πάνω στο τιμόνι, τ’ αυτοκίνητο ακινητοποιήθηκε κι απόμεινε, όλος ένα ερωτηματικό, να μη μπορεί να πιστέψει στα μάτια του. Το μυστηριώδες αυτοκίνητο που τον ακολουθούσε, το ολόιδιο με το δικό του, ίδιο μοντέλο, ίδιο χρώμα, με τον όμοια τσαλακωμένο πίσω αριστερά προφυλακτήρα, ακόμη κι η σκουριά στο δεξί μέρος του πόρτ-μπαγκάζ…. και… Θεέ μου ! ο ίδιος αριθμός ! ο αριθμός κυκλοφορίας ο δικός του ! ίδιος κι αυτός ! ήταν σφηνωμένο πάνω στον βράχο, με τις πόρτες κλειστές και μια φλογίτσα έπαιρνε να δυναμώνει, μέσα απ’ τα συντρίμμια.

— Παναγία μου ! ψέλλισε και κατέβηκε συγχισμένος. » Πώς είναι δυνατόν;» αναρρωτήθηκε. » Αφού τον προσπέρασα… άλλος δρόμος δεν υπάρχει !»…» Πώς είναι δυνατόν;» Πλησίασε στα συντρίμμια. » Είναι… είναι το δικό μου αυτοκίνητο»…  Μέσα δεν υπήρχε κανείς.  Έψαξε τριγύρω. Κανείς ! Κανείς !

— Βοήθεια ! βόγγηξε κι ένοιωσε όλο το σώμα του να πονά.

— Βοήθεια ! προσπάθησε να ουρλιάξει, μα φωνή δεν έβγαινε απο μέσα του.

–» Μα αφού τον πέρασα» ! ψυθίρισε με λυγμό, σαν χαμένος…

 

— » April is the cruelest month…» ξαναέκαμαν κατοχή οι φωνές των στίχων.

— » Απρίλη μου ξανθέ και Μάη μυρωδάτε…»

— » Εύρον ωραιοτάτην πρασίνην πέτραν! Ελθέ αμέσως !…»

Μά Απρίλης είναι τούτος ή Μάιος ; Δοκίμασε να φωνάξει βοήθεια. Αδύνατον. Ηχος δεν μπορούσε να ‘βγεί απ’ το στόμα του.. Η πλάτη του ήταν παγωμένη. Το κορμί του πονούσε ολάκερο…  Δοκίμασε να κινηθεί. Αδύνατον. Πυκνή ομίχλη σκέπαζε το φώς. » Βοήθεια!»

— » Τώρα σ’ όποια βάρκα κι αν ‘μπείς, άδεια θα φτάσει…»

— » Τί νερό ! κυανό με σπίθες ! κάπου, συντελεσμένη κείται η τελειότητα κι αφήνει να κυλήσει ίσαμε ‘δώ, ρυάκι…»

Χλωμό φώς πλυμμήρισε το απόλυτο σκοτάδι του. Μαζύ, φωτίστηκε το μυαλό του. Κείτονταν γυμνός, ανήμπορος να κινηθεί, σκεπασμένος μ’ ένα πλαστικό σεντόνι, πάνω σ’ ένα μαρμάρινο πάγκο ! Το κορμί του, η πλάτη του παγωμένη, πονούσε ολάκερος.

— » Βοήθεια !» δοκίμασε, άλλη μια φορά να φωνάξει. Αδύνατο ν’ ακούσει την φωνή του. Άκουσε, όμως, βήματα. Κάποιοι τον πλησίασαν κι ένας ανασήκωσε το σεντόνι απ’ τα πόδια του. Ένοιωσε ένα σπάγγο δεμένο στο μεγάλο δάχτυλό του να τραβιέται.

— Αυτός είναι !… άκουσε μια φωνή.

Τού ‘δεσε τα πόδια μ’ ένα λουρί και τον άρπαξαν άγαρμπα και τον έβαλαν σ’ ένα φορείο, αδιαφορώντας για τα βογγητά του… ή μήπως δεν τ’ άκουγαν;

— Θηρίο είναι ! Πολύ βαρύς ! άκουσε την ίδια φωνή.

— Κρίμα στο παλληκάρι ! είπε μια άλλη φωνή και συνέχισε: Κρίμα ! έτρεχε πολύ!

— » Με περιμένει ο Γιάννης στην Ουρανούπολη» ούρλιαξε. » Στις εφτά και τέταρτο το πρωί, φεύγουμε για τ’ Άγιο ΄Ορος!» ολοκλήρωσε παραπονεμένα, μα φωνή δεν βγήκε απ’ τα χείλη του.

Ξανάπεσε στο παραλήρημα. Είδε στο κοντέρ τα 100 χιλιόμετρα, κατέβασε τρίτη κι ετοιμάστηκε για τη στροφή… Ο άλλος τον ακολουθούσε με τα φώτα καρφωμένα πάνω του… Το φορείο έτρεχε τραντάζοντας επώδυνα το ανίσχυρο κορμί του.

— » μέρα Μαγιού μου μίσεψες…»

— » ΄Ο-ζον. ΄Ο-ου-ζον !…»

— » April is the cruelest month…»

— » Εύρον ωραιοτάτην πρασίνην πέτραν ! Ελθέ αμέσως!…»

Το φορείο σταμάτησε. Είδε τον εαυτό του να ψάχνει στα σκοτεινά, ανάμεσα στα συντρίμμια. Κάποιοι μιλούσαν γύρω του. ΄Ακουσε κλάματα απο μακρυά. Το πλαστικό σεντόνι τραβήχτηκε απο το κεφάλι του. Το δυνατό φώς τού ‘καψε τα μάτια. Τά ‘κλεισε σφιχτά. Αμέσως μετά άκουσε κραυγές κι ένα χέρι τον άρπαξε απ’ τον λαιμό και του ψαχούλεψε δυνατά τις καρωτίδες.

— Σιγά ! άκουσε την φωνή του, αδύναμη να διαμαρτύρεται, ανακατωμένη με βογγητά…

120 Σχόλια προς “Προς Ουρανούπολιν (διήγημα του Αλέξανδρου Υδάτη)”

  1. Πουλ-πουλ said

    Έναν απόηχο Πόε, διακρίνω.

  2. Μάλιστα… Ωραίο ήταν. Μας έφτιαξε τη μέρα πάλι!

  3. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ἐδῶ ὁ φίλος μας ὁ Κώστας, ἐκεῖ ὁ φίλος μας ὁ Κώστας, πού εἶναι ὁ φίλος μας ὁ Κώστας;
    Καλημέρα σας!

  4. Αιμ said

    Καλογραμμένο αλλά …πικρόπικρο ρε παιδί μου

    Καλημέρα σας

  5. Konstantinos said

    Αερογέφυρα.
    Την πρώτη φορά που βρέθηκα Θεσσαλονίκη και ζήτησα οδηγίες δεν καταλάβαινα τι μου λέγανε.

  6. ΓΤ said

    Δεν μπορώ να εξηγήσω γιατί, αλλά το «Προς Ουρανούπολιν», o τίτλος, με πήγε κατευθείαν στο «Προς Amager» του Βύρωνα Λεοντάρη…

  7. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @6. ..ἀκόμη πιό κατευθείαν.. 🙂

  8. ΓΤ said

    «Εντύπωσή μου είναι πάντως ότι ο Έλιοτ το γράφει cruellest»
    Και ο ίδιος, στο μπλογκ του, ήδη από 01.11.2008…

  9. ΚΩΣΤΑΣ said

    Έκπληξη σήμερα, Νικοκύρη!

    Μου θυμίζει κάτι από παλιότερα, μάλλον το έχω ξαναδιαβάσει. Ο φίλος μου ο Αλ. Υδ. συνήθως μου στέλνει και διαβάζω τα πεπονήματά του 😉 και τις λογοτεχνικές του απόπειρες.

    Δεν θα πω κάτι, σας αφήνω ανεπηρέαστους στις εντυπώσεις και τις κρίσεις σας. Να προσθέσω κάτι σαν πραγματολογικό στοιχείο, που ίσως βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση.
    Οι Θεσσαλονικείς που επισκέπτονται το Όρος, κατά κανόνα, ξεκινούν τέτοιες ώρες, αχάραγα, για Ουρανούπολη, να προλάβουν το καράβι για Καρυές και η υπερβολική ταχύτητα είναι το μόνο μέσο να καλύψουν κάποιο χαμένο χρόνο.

    @3
    Γιατρέ μου Γεώργιε, για πες μου, λόγω της ιδιότητά σου, σου έχει τύχει να παρακολουθήσεις παραλήρημα τραυματία που τον μεταφέρουν στο νοσοκομείο; Θέλω να δω πόσο αγγίζει την πραγματικότητα το διήγημα του φίλου μου.

  10. ΓΤ said

    9@ Κωστάουα

    https://ydates.blogspot.com/2008/11/blog-post.html

  11. Πέπε said

  12. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @9. Καί παραλήρημα, καί διαμελισμό, καί ἀποκεφαλισμό.. Ὅ,τι θέλεις, Κώστα!

    Ὑποψιάζομαι, ὅμως, πώς στήν περίπτωσι τοῦ διηγήματος, μέ τό «πλαστικό σεντόνι πάνω απο το κεφάλι του» δέν πρόκειται ἀκριβῶς γιά τραυματικό παραλήρημα.. 🙂

  13. Πέπε said

    > Επειδή ο συγγραφέας έχει ιδιότυπη στίξη, μεταφέρω το κείμενό του κοπιπαστάδα, χωρίς να διορθώνω όπως κάνω συνήθως.

    Πάντως υπάρχει ένα σημείο με αντικειμενικό λάθος στη στίξη: «οι φάροι, του απο πίσω, πλημμύρισαν τους καθρέφτες». Ξεκινώντας με την κλασική παρανόηση ότι με το κόμμα μπορούμε να ξεχωρίσουμε δύο οποιεσδήποτε λέξεις που θα μπορούσαν να εκληφθούν λανθασμένα ότι πάνε μαζί, βρισκόμαστε στο άγαρμπο *«οι φάροι, του απο πίσω πλημμύρισαν τους καθρέφτες», κι εκεί διορθωτικά έρχεται το δεύτερο κόμμα που ουδόλως σώζει την κατάσταση, καθώς το «του από πίσω» δε δικαιολογείται να θεωρηθεί παρενθετικό.

    Με την επίσημη γραμματική γράφουμε: «οι φάροι τού απο πίσω πλημμύρισαν τους καθρέφτες». Δε μας αρέσει ο τόνος στο «τού»; Ε, ας γράψουμε «οι φάροι του απο πίσω πλημμύρισαν τους καθρέφτες» και ας κάνει κι ο αναγνώστης μια προσπάθεια να βγάλει το νόημα. Πάντως όχι κόμμα. Το κόμα είναι για εκεί που χρειάζεται κόμμα.

  14. Κι ενώ νόμιζα πως διάβαζα ένα αδιάφορο διήγημα «δρόμου» ήλθε η ανατροπή (αυτοκινήτου και υπόθεσης) και έφερε τα πάνω-κάτω! Πολύ μου άρεσε!

    Υ.Γ. Μόνο εκείνο το «τεσσεράμισυ τα ξημερώματα», που θα το προτιμούσα τεσσερισήμισι…

  15. ΚΩΣΤΑΣ said

    10
    Ωωω… ρε μαν, μάλλον εκεί το είδα, που να θυμάμαι τόσα χρόνια… 😉

    12
    Δηλαδή, Γιώργη, αναχώρηση για αιωνίους μονάς, τετέλεσται;

  16. Πέπε said

    15

    Έτσι κι αλλιώς για τις μονές πήγαινε. Μόνο που την Ουράνια πόλη τη σχεδίαζε για απλό σταθμό.

  17. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2-4 Έτσι…

    10 κε Μου το είχε πει ο Υδάτης ότι το διήγημα δεν είναι καινούργιο, αλλά φαντάζομαι πως οι περισσότεροι δεν το ξέρατε.

    13 Σωστή η παρατήρηση για το κόμμα αλλά και για την αιτία που μπήκε

  18. atheofobos said

    Το πρωτότυπο αυτό διήγημα περιγράφει με ενάργεια συναισθήματα και σκέψεις, που λίγο πολύ όσοι οδηγούμε αυτοκίνητο, τα έχουμε ζήσει και κάνει.
    Μόνο που εμείς, όπως και ο Καζαντζάκης, ευτυχώς δεν προστρέξαμε στο ελκυστικό κάλεσμα του Ζορμπά.

  19. Μου άρεσε το …πεπο-νήματα που στον ενικό θα μπορούσε να γίνει πεπόνι-μα ; ( το πεπόνι παγώνει, το παγώνι δεν πεπόνει )

    Δύσκολο πράγμα οι διάλογοι και όπως δεν είμαι φαν του διαβάματος δεν μπορώ να πω πως μ’ ενθουσίασε, μια που γρήγορα φάνηκε που πήγαινε η δουλειά.

  20. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Για τους Βρετανούς cruellest, για τους Αμερικανούς cruelest. Ο Τ. Σ. Έλιοτ γεννήθηκε στις ΗΠΑ αλλά έζησε και δημιούργησε στην Αγγλία, οπότε ακολουθούσε την Βρετανική ορθογραφία.

  21. Καλό. Αυτοκινητοκεντρικό όμως.

  22. nikiplos said

    Ωραίο και γρήγορο διήγημα… @15 και @16, μα νομίζω πως ήταν προφανής αυτός ο συμβολισμός. Προδιαθέτει για αναχώρηση, χωρίς να το λέει ρητά. Εντούτοις τρόπον τινά ο αναγνώστης είναι προετοιμασμένος.

    18@ Σωστή παρατήρηση. Όλοι μας λίγο έως πολύ, ιδίως όταν οδηγούμε μόνοι μας κάνουμε τέτοιες ανόητες υπερεξηγήσεις για το πως οδηγεί ο πίσω ή ο απέναντι. Όλοι μας είμαστε καλύτεροι και εμπειρότεροι φυσικά από αυτούς στο υποσυνείδητό μας. Στην πραγματικότητα όλοι είμαστε με τα ίδια drawbacks. Δύο φορές που βρέθηκα δίπλα σε σφοδρό τροχαίο με νεκρούς ούτε που κατάλαβα πως έγινε. Στην μία ήμουν το πίσω αυτοκίνητο κι ακολούθησα την ίδια ακριβώς τροχιά. Το προπορευόμενο punto έφυγε λίγο πιο αριστερά έπεσε με το πλάϊ του σε δέντρο νησίδας (πιστέψτε με όχι τόσο μεγάλο) και … τυλίχτηκε γύρω από τον κορμό του σαν αλουμινόχαρτο συνθλίβοντας τους επιβάτες. Στην άλλη από το αντίθετο ρεύμα ξαφνικά εμφανίστηκε αυτοκίνητο που χτυπούσε τις μάντρες αριστερά και δεξιά στη Μάνη, και έπεσε σε γκρεμό οδηγώντας εις τας αιωνίους μονάς τους επιβάτες του. Ίσα που έγλυψε το πίσω αριστερό μέρος το εμπρός δεξιό κι ήταν αρκετό να μου κάνει ζημιά και να με ρίξει σε μία ευτυχώς γερή μάντρα…

    Κοινώς κι αυτό μεταφέρει ωραία το διήγημα:
    -Από θέμα τύχης εμείς καταφέραμε να προσπεράσουμε όλες τις φορές
    -Δεν θα καταλάβουμε πότε ξεπεράσαμε τα όρια και βρεθήκαμε στα συντρίμια. Ποτέ δεν θα κάνουμε κάτι διαφορετικό εμείς οι ίδιοι.

  23. sarant said

    22 Στις σφυγμομετρήσεις, ο μέσος άντρας οδηγός δηλώνει ότι οδηγεί καλύτερα από το 70% των οδηγών, έχω διαβάσει.

  24. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  25. ydates said

    Καλημέρα σας. Ευχαριστώ πάρα πολύ όσες και όσους μπήκαν στον κόπο να το διαβάσουν. Ομοίως ευχαριστώ πολύ τον Sarant που φιλοξενεί τα κείμενά μου καθώς και όλους τους σχολιαστές. Μου προξενείται (απ’ όλους) ιδιαίτερη ικανοποίηση, επειδή ο καθένας, σαν εμένα που γράφει, το κάνει για να διαβαστεί. Το «προς Ουρανούπολιν» γράφτηκε πολύ παλιά. Το 1989. Τότε που τα τροχαία θέριζαν περσότερους απ’ ότι σήμερα. Τότε που, κατά κανόνα, με αδύναμα αυτοκίνητα και σε ακατάλληλους δρόμους, προσπαθούσαμε (ανεκπαίδευτοι) να το παίξουμε οδηγάρες. Τρώγαμε τα μούτρα μας προσπαθώντας να ξεπεράσουμε πρώτα τον εαυτό μας κι ύστερα τους άλλους. Έτσι γράφτηκε το σημερινό διήγημα. Όταν προσπαθούσα να ξεπεράσω τον εαυτό μου. Ευτυχώς δεν είχα κανένα σοβαρό ατύχημα, μολονότι κινδύνεψα αρκετές φορές. Τώρα τελευταία είναι που σοβαρεύτηκα αρκετά και δεν πάω με χίλια… Σας ευχαριστώ πολύ!

  26. Costas Papathanasiou said

    Καλησπέρα!
    Πολύ καλό διήγημα που συνιστά και ευθεία αναφορά στην ατομιστική και ξέφρενη ζωή, στην αυτοκατοστροφική μας επιτάχυνση, στην τάση φυγής παντός δέσμιου στην ανάλωσή του, μέχρι τελικής απότομης στροφής προς τας Ουρανίους μονάς.
    Επιδέχεται και ποικίλη, κατά τις προτιμήσεις εκάστου, προσφυή μουσική επένδυση:
    Ως προς το (κάπως αμφίσημο) τέλος θυμίζει τη στροφή από το τραγούδι – The Right Profile (Official Audio)-The Clash
    I see a car smashed at night
    Cut the applause and dim the light
    Monty’s face is broken on a wheel
    Is he alive? Can he still feel?
    ..τραγούδι γραμμένο για τον σοβαρό τραυματισμό του Μοντγκόμερυ Κλιφτ σε αυτοκινητικό δυστύχημα το 1956
    Ως ανάγνωσμα για ήσυχο Κυριακάτικο φευγιό πάει μάλλον με το… Λεμονόδεντρο ( βλ LEMON TREE ANIMATION with LYRICS!)- Fools Garden, https://www.youtube.com/watch?v=XAFS43NKFag )
    Αλλά, κατ’ ουσίαν, πιο πολύ ταιριάζει με την ανάποδη του Αμερικάνικου Ονείρου όπως αυτή αναδείχτηκε και στο ποιητικό Arizona Dream του Μπρέγκοβιτς (βλ.Iggy Pop & Goran Bregovic – In The Death Car (Arizona Dream, https://www.youtube.com/watch?v=_Zv_lBLU5Vo )

  27. nikiplos said

    @26 και το Detroit Rock City των Kiss αναπαράγει αυτό το μοτίβο, καθώς εκείνοι στις ΗΠΑ προηγούνταν 20 χρόνια και σε αυτό το αυτοκαταστροφικό ων τροχαίων.

  28. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Δεν εχει επισημανθει οτι το ΕΙΧ συχνα αποτελει την προεκταση του πεους του υποψηφιου αυτοχειρα ή δολοφονου απερισκεπτου οδηγου, βλ. λ.χ.

    https://www.oneman.gr/life/sthn-eparxia-to-timoni-einai-proektash-toy-peoys/

  29. sarant said

    25 Ευχαριστούμε πολύ για το διήγημα, αγαπητέ!

  30. miltos86 said

    Καλησπέρα, με κράτησε το διήγημα, και μου έφερε στο μυαλό αυτό το βίντεο κλιπ:

  31. miltos86 said

    Πριν χρόνια κάπου στην αραβική έρημο παρακολουθούσα σεμινάρια ασφαλείας, απαραίτητα για να δουλέψει κάποιος εντός του χώρου μιας πετρελαιοπηγής.
    Ένα από τα θέματα αφορούσε στην οδήγηση στην έρημο, κι ο εκπαιδευτής πριν ξεκινήσει μας ρώτησε έναν έναν πόσα χρόνια οδηγούμε και σε πόσα ατυχήματα έχουμε εμπλακεί.

    Ένας αρκετά μεγάλος Αμερικανός του λέει:
    «30 χρόνια, μηδέν ατυχήματα»

    «Και πως το κατάφερες αυτό;»

    «Χρειάστηκε νέος ακόμα να χάσω σε αυτοκινητιστικό έναν καρδιακό φίλο για να συνειδητοποιήσω ότι η πραγματικά καλή οδήγηση δεν έχει μέσα της ούτε ευχαρίστηση, ούτε μαγκιά, ούτε διασκέδαση. Καλή οδήγηση είναι ένα σύνολο κουραστικών κανόνων που απαιτούνται για να πας με ασφάλεια από το σημείο Α στο σημείο Β. Αυτό και τίποτα παραπάνω.»

  32. Missing Ink said

    Ωραίο το πεπόνημα (καλά, αυτό θα το υιοθετήσω, στάνταρ). Και επίκαιρο, βλ. Mad Clip και τα ρέστα. Εντάξει, η ταχύτητα σκοτώνει, δεν υπάρχει καμία άλλη εξήγηση όταν γίνεται ένα τροχαίο. Κι ας μου πει κάποιος, τι χρειάζεται να πηγαίνει ο άνθρωπος με 200 χλμ την ώρα (πόσο μάλλον στους δρόμους της Ελλάδας). Τι εξυπηρετεί όλη αυτή η επιτάχυνση, κι όχι μόνο με τ’ αυτοκίνητο ή, ξέρω ’γώ, με τ’ αεροπλάνο… Τρεχάλα, τρεχάλα, τρεχάλα, και τελικά τσιμπάς ένα lockdown και δεν μπορείς ούτε να βγεις απ’ το σπίτι (…χε-χε)

    Κατά τ’ άλλα εμένα μου θύμισε David Lynch, Lost Highway και όχι μόνο, οπότε πάλι μπράβο. Μόνη ένσταση, ότι ένα ξανακοίταγμα, επιμέλεια/ edit το χρειαζόταν κτγμ.

  33. Χαρούλα said

    ….τελικά η εκτίμηση θετική
    Αδιάφορο το θέμα. Γρήγορα προβλέψιμο το φινάλε, σε μιά απλή ιδέα.
    Αλλά
    Διδακτικό είτε ρεαλιστικά είτε αλληγορικά. Ευχάριστο στην ανάγνωση. Ρυθμός στην γραφή.
    Ευχαριστώ σε Νικοκύρη, φυσικά κ.Υδάτη και για τις συστάσεις(κοντά στον βασιλικό😊)ΚΩΣΤΑ.

  34. Missing Ink said

    Αν είναι για συνοδευτικό άσμα, μία ακόμα πρόταση

  35. sarant said

    32 Στη Γερμανία τυχαίνει να παρασυρθώ, εκεί που δεν έχει όριο, και να φτάσω τα 170, το πολύ.

  36. >>…Καλή οδήγηση είναι ένα σύνολο κουραστικών κανόνων που απαιτούνται για να πας με ασφάλεια από το σημείο Α στο σημείο Β. Αυτό και τίποτα παραπάνω.

    Όπως κάθε επιχείρηση (operation με τη στρατιωτική σημασία του όρου) έτσι και η μετακίνηση με το αυτοκίνητο χαρακτηρίζεται από τα τρία μεγέθη ΑΤΑ: άνεση, ταχύτητα και ασφάλεια.

    Αποτελούν εκατοστιαία ποσοστά όπως και τα τρία ύψη του ισόπλευρου τριγώνου με σταθερό άθροισμα 100%. Τα σχήματα λένε πολύ καλά τι συμβαίνει όταν αυξάνεται κάποιο μέγεθος, τι συμβαίνει στα άλλα.

    Αν όμως ο οδηγός «κλέψει» από κάποιον κάτι, δηλαδή από την άνεσή του ή από την ταχύτητά του ή από την ασφάλεια του ‒από τους άλλους οδηγούς και κύρια από τους πεζούς στην πόλη‒ θα αποκτήσει πλεονέκτημα, στα 110%, στα 120% κ.λπ.

    Στη χώρα μας αυτό συμβαίνει συστηματικά επειδή οι θεσμοί της και οι εκπρόσωποί τους, όπως κύρια η Δικαιοσύνη, που θα διαδραμάτιζε και παιδαγωγικό ρόλο, είναι πουλημένοι στο αυτοκινητοπετρελαϊκό κεφάλαιο, οπότε οι αυτοκινητούχοι έχουν θεσμική υποστήριξη και το έγκλημα συνεχίζεται. Ο φορέας SOSTE των συγγενών των αδικοσκοτωμένων τα φωνάζει όσο μπορεί.

  37. ΚΩΣΤΑΣ said

    Και μια άλλη δουλειά του Αλ. Υδ.

    Ένα φιλμάκι μικρού μήκους που προσπαθεί να αποτυπώσει τις καταστάσεις και τα γεγονότα που οδήγησαν στη δολοφονία του αγωνιστή Γιάννη Χαλκίδη από όργανα της χούντας, τον Σεπτέμβριο του 1967. Μιλούν οι αδερφές του και συναγωνιστές του.

  38. miltos86 said

    @35
    Πολλοί επαινούν τους αυτοκινητόδρομους τους Γερμανίας αλλά εγώ θεωρώ πολύ επικίνδυνους αυτούς που δεν έχουν όριο ταχύτητας με μόλις δύο λωρίδες διότι καταλήγω επανειλημμένα στο ακόλουθο σενάριο.
    Εγώ αισθάνομαι άνετα στην έξω λωρίδα με μια ταχύτητα 160-180 χλμ ανάλογα και την ορατότητα, και ξαφνικά μου παίζουν φώτα από πίσω αμάξια >200 χλμ που θέλουν να με προσπεράσουν. Οπότε αναγκάζομαι να μπω στη δεξιά λωρίδα κινούμενος με 180 χλμ ανάμεσα σε φορτηγά που πηγαίνουν με 80 χλμ κι ο Θεός βοηθός…

  39. sarant said

    37 Ευχαριστούμε!

    38 Συνήθως τρεις λωρίδες όμως. Με τα 170 στη μεσαία για να περάσουν από αριστερά οι Πόρσε με τα 200+

  40. miltos86 said

    @39 Ναι αν έχει τρεις λωρίδες είναι καλά… Αλλά αυτό από Καρλσρούη Φρανκφούρτη και πάνω (για Ζάαρλαντ ομολογώ δεν ξέρω)
    Νότια της Στουτγγάρδης σχεδόν πάντα δύο οι λωρίδες δυστυχώς…

  41. Χρήστος Π. said

    στο βιβλιοβούλιο τώρα, για το Νάνο Βαλαωρίτη

  42. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αγωνιώδες το ανάγνωσμα αλλά ακομα σπάω το κεφάλι μου να θυμηθώ ποιο διήγημα του Στίβεν Κινγκ μού θυμίζει, αλλά βαριέμαι να το ψάξω στις συλλογές διηγημάτων του που εχω. Μου κάνει εντύπωση που δεν αναφέρθηκε ο «μετρ» στα σχόλια. Είναι εμφανής η επιρροή του ή κάνω λάθος;

  43. Πέπε said

    39

    Με τρεις λωρίδες, στην τρίτη προφανώς πας μόνο για προσπέραση και ξαναμπαίνεις στη μεσαία. Ή όχι;

  44. Missing Ink said

    Τρίτη λωρίδα, δεξιά των εισερχομένων ή αριστερά καθώς μπαίνουμε; 🙂

  45. Πέπε said

    44

    Εκειά απού γλακάνε.

  46. Επί των αθλητικών το γεγονός της ημέρας ήταν φυσικά το Prix de L’Arc De Triomphe sto Longchamp όπου θριάμβευσε ο Torquartor Tasso με απόδοση 69 :1 !!!!!
    Απολαύστε την κούρσα !

  47. Missing Ink said

    «Γλακάνε» μετάφραση; Τι τον γράφεις τέτοια τώρα τον σαλονικιό, δε νογάει

  48. Ωραίο το διήγημα, έξυπνα δοσμένο μου άρεσε. Το συμπέρασμα, είναι πως όποιος ψάχνει την αυτοεπιβεβαίωση έξω από τον εαυτό του, πληρώνει μεγάλο τίμημα. Το κακό όμως, είναι πως πολλές φορές το πληρώνουν κι΄ άλλοι που δεν φταίνε, αλλά αυτό το διεστραμμένο σύστημα, θεωρεί αποδεκτές τις παράπλευρες απώλειες.

    32 – » Εντάξει, η ταχύτητα σκοτώνει, δεν υπάρχει καμία άλλη εξήγηση όταν γίνεται ένα τροχαίο. »

    Μόνο η βλακεία σκοτώνει και ενίοτε η τυχαιότητα.

  49. sarant said

    43 Κανονικά ναι.

  50. Missing Ink said

    #38
    Σωστή η παρατήρηση πάντως, κι ας μην έχω εμπειρία από autobahn (μέχρι Kraftwerk αξιώθηκα). Για να κινδυνέψεις να καρφωθείς αρκούν και τα 120-140, ήδη σε τέτοια ταχύτητα οποιαδήποτε στραβή αφήνει ελάχιστα περιθώρια αντίδρασης. Καλά, ΟΚ, όλοι κάπου τα χώνουμε, άλλος τρέχει, άλλος τζογάρει, άλλος πίνει κοκ. Αλλά εν προκειμένω σκεφτόμουν τη γενικότερη επιτάχυνση στην οποία έχει μπει το…ανθρώπινο είδος ας πούμε, την τελευταία δεκαετία κι ίσως και λίγο παραπάνω. Σαν να μου φαίνεται ότι δεν ήμασταν έτοιμοι (ως είδος πάντα) για τα γκάζια που έχουμε φάει. Ανεξαρτήτως ηλικίας, μην ακούσω κάνα OK Boomer 🙂

  51. Missing Ink said

    #48
    Ναι, ας πάρουμε για παράδειγμα τον Mad Clip, που είναι γνωστό και πρόσφατο: Να χωθείς σε στροφή που είναι για 70 με 150 (αν πήγαινε μόνο με 150) δεν είναι βλακεία;

  52. Γιάννης Κουβάτσος said

    50:Έτσι είναι. Γοητευτική η ταχύτητα, πολλοί παρασυρόμαστε, ποιος λίγο ποιος πολύ, αλλά πράγματι δεν σου αφήνει πολλα περιθώρια να αντιδράσεις, όταν τύχει η στραβή.

  53. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @46. Τζῆ, στραφήκαμε τώρα στίς ἱπποδρομίες; 🙂
    (Πάντως, σήμερα ὄχι μόνο νικήσαμε, ἀλλά παίξαμε ἐπιτέλους καί καλή μπάλλα. Μία ἐξήγησι πού δίνω εἶναι τό γεγονός ὅτι ὀ ΟΦΗ εἶχε παίκτη πού τόν ἔλεγαν Μαρινάκη..)

  54. sarant said

    50 Η γενική τάση πάντως είναι πια να αποφεύγονται οι μεγάλες ταχύτητες, τόσο για εξοικονόμηση ενέργειας και αποφυγή οχλήσεων όσο και για ασφάλεια. Η Γερμανία είναι εξαίρεση. Στη Γαλλία όλο και μειώνονται τα όρια ταχύτητας.

    (Χώρια που και στη Γερμανία σε πολλά σημεία του αυτοκινητόδρομου έχει όρια ταχύτητας, συχνά για να μειωθεί ο θόρυβος αν κοντά υπάρχουν οικισμοί).

  55. Μαρία said

    52
    Αυτή η γοητεία έχει φύλο ή είναι ιδέα μου;

  56. Γιάννης Κουβάτσος said

    55:Έχει. Τι να λέμε τώρα; 😊

  57. Παναγιώτης Κ. said

    36. Το άθροισμα των αποστάσεων τυχόντος σημείου που βρίσκεται στο εσωτερικό ισοπλεύρου τριγώνου από τις πλευρές του είναι σταθερό.
    Να μια απόδειξη.
    Περιγράφω: ΑΒΓ τρίγωνο, Ρ το εσωτερικό του και ΡΚ, ΡΛ, ΡΜ οι αποστάσεις από τις πλευρές ΑΒ, ΒΓ, ΑΓ αντιστοίχως. Κατασκευάζουμε τα τρίγωνα ΡΑΒ, ΡΒΓ, ΡΑΓ και γράφουμε το εμβαδόν του καθενός. Προσθέτουμε κατά μέλη και πράγματι ΡΚ+ΡΛ+ΡΜ=στ. (α ρίζα 3 /2)

  58. Missing Ink said

    @ 54
    Ας ενημερώσει κάποιος γι’ αυτό και το κοινό της ημεδαπής (και ιδίως τους χαλκιδικιώτες -να μην ξεφεύγουμε κι απ’ το θέμα μας- που τρέχουν σα μαλάκες). Αφού είναι τάση, μπορεί και να πιάσει, όπως ο mocha lungo freddoccino ας πούμε.

  59. Pedis said

    # 54 – Και γενικά τα σέβονται τα όρια ταχύτητας, όπως, το σημαντικότερο, και τις αποστάσεις μεταξύ των αυτοκινήτων. Χώρια που όταν προσπερνούν δεν κάθονται στην αριστερή λωρίδα του αυτοκινητόδρομου μα μπαίνουν πάλι στη μεσαία ή στη δεξιά. Δεν σου κολλάνε σε απόσταση δέκα μέτρων παίζοντας τούς προβολείς επειδή γουστάρουν να εξαφανιστείς από μπροστά τους. Δεν παρατηρείαι συχνά να κάνουν ζικ-ζακ στον αυτοκινητόδρομο προσπερνώντας κοκ.

    Μην υπερβαίνεις το όριο ταχύτητας.

    Εμείς δεν βιαζόμαστε να σε δούμε.

  60. ΣΠ said

    Σλόγκαν στους αυτοκινητόδρομους ττης Κροατίας:
    Καλύτερα 20 λεπτά αργότερα παρά 20 χρόνια νωρίτερα.

  61. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μου άρεσε το αφήγημα -η χαρά του Ιαβέρη! 🙂
    Μου έσφιξε το στομάχι (ένδειξη ότι ήταν καλό-άμεση επίδραση/αντίδραση). Οι σεισμοί και οι μεγάλες ταχύτητες στην άσφαλτο είναι τα δυο που μου δημιουργούν πρωτόγονο φόβο. Δεν την καταλαβαίνω καθόλου αυτή τη «γοητεία» της ταχύτητας.
    Ο αδελφός μου ήταν γερός τιμονάκιας.Ποτέ δεν οδήγησε στα όρια (και πότε δεν έπαθε ατύχημα-να το πω κι αυτό).
    Σε διαδρομή μας Αθήνα-Βόλο, έκαψε τη μηχανή του αυτοκινήτου.Παλιά μερσεντές – Αρκούδα ονόματι. Ακόμη ευχαριστώ το Θεό γι΄αυτό. Είχα μαζί και το παιδί και τον έπιασε να φτάσουμε νωρίτερα στην πόλη απ΄ τους άλλους (με πούλμαν), αλλά εντωμεταξύ εμείς ξεκινήσαμε μια ώρα αργότερα! Είτανε κι ο μικρός που του έλεγε ναι θείε να τους προλάβουμε, μικράκι, ούτε δημοτικό- κι απογειωθήκαμε!

    Για την ταχύτητα (παλιά ρήση)
    μέχρι τα 120 οδηγείς εσύ, μέχρι τα 150 ο θεός κι από κει κι πάνω ο διάολος

    45 απού γλακούνε* μπρε!
    ΄μίλιε ντρέτα! ** 🙂

    *τρέχουνε
    «στο γλάκι» -στην τρεχάλα (πιάνει λαγό, λένε για τον ογλήγορο)

    **μίλα καλά/ίσια

  62. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεοτερα!

  63. Γιάννης Ιατρού said

    59: (και γενικά): το να σου κολλάνε σε απόσταση δέκα μέτρων επιθετικά και παίζοντας τούς προβολείς στη Γερμανία, σε πολλές περιπτώσεις είναι εκτός από παράβαση του ΚΟΚ και ποινικό αδικήμα.
    Αν είναι η πρώτη φορά συνήθως από 400€ έως 1-2 μηνιάτικα (π.χ. 3,000€-6.000€= πρόστιμο, 2 ρούμπους στο «ποινολόγιο οδηγών», και από 3 έως 6 μήνες το δίπλωμα. Οι μικρότερες ποινές αν σε καταδικάσουν μόνο για μη τηρήση απόστασης με ταχύτητες πάνω από 130 kmh, οι μεγαλύτερες αν καταδικαστείς και για άλλα (π.χ. παίξιμο με τα φώτα), επιθετική συμπεριφορά π.χ. ειδικά για απειλή κλπ.
    Αν έχει ξαναγίνει, εκτός άλλων, συνήθως το δίπλωμα δια παντός.

  64. Alexis said

    Καλό το διήγημα.
    Δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε αλλά ούτε και με άφησε αδιάφορο.
    Το διάβασα ευχάριστα και με ενδιαφέρον.

  65. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Μια και λέμε για Γερμανία. Είμαι σε μεγάλη παρέα, μισοί γνωστοί, μισοί άγνωστοι. Σε κάποια στιγμή η συζήτηση φέρνει στην οδήγηση και το αλκοόλ και λέω ότι εγώ επικροτώ το γερμανικό σύστημα «όποιος οδηγεί δεν πίνει ούτε σταγόνα». Οπότε πετάγεται ένας που δεν τον ήξερα και λέει: Εγώ στη Γερμανία μένω και οι Γερμανοί οδηγούν μονίμως μεθυσμένοι!

  66. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Ξέχασα, μου άρεσε το διήγημα.

  67. Pedis said

    # 63 – Έτσι πρέπει! Μακάρι και νοτιότερα, αλλά δεν …

    Λίγο πιο κει, στην Ελβετία, για δοκίμασε να πας με 25 km/h ενώ περνάς από χωριό με όριο τα 20km/h, κινούμενος σε εθνική-επαρχιακή οδό, και θα σου φτάσει η κλήση στο σπίτι σου 99,99%. Άλλο: φίλος έλαβε κλήση επειδή πήγαινε με 95 με όριο τα 90 σε ελβετικό αυτοκινητόδρομο. Σε βοηθάνε να καλιμπράρεις το κοντέρ σου οι άνθρωποι, δεν λέω. 😅

  68. sarant said

    65 Bρε καλώστον!

    67 Στο Λουξεμβούργο σου χαρίζουν 3. Έχω φάει κλήσεις για 74 (με όριο 70) ή 94. Η λυπητερή είναι 49 ευρώ, για υπέρβαση 20+ χλμ. είναι 150 (;) και πόντοι από το δίπλωμα.

  69. Αγγελος said

    Έχω φάει κι εγώ (φίλος μου για την ακρίβεια, αλλά ήμουν κι εγώ μέσα) κλήση για υπερβολική ταχύτητα στη Ζυρίχη — όχι σε αυτοκινητόδρομο, παρά μέσα στην πόλη, περασμένα μεσάνυχτα, όταν οι δρόμοι ήταν εντελώς άδειοι! Ποιος π…

  70. Missing Ink said

    #38β
    «Με τα 170 στη μεσαία για να περάσουν από αριστερά οι Πόρσε με τα 200+»
    Έχει κάγκουρες και στη Γερμανία ε; Ενδιαφέρον…

  71. Μαρία said

    Έχω πολύ περιορισμένη εμπειρία απο οδήγηση στο εξωτερικό. Μόνο στη Γαλλία και κυρίως σε επαρχιακούς δρόμους. Πρέπει να ήμουν η μόνη που σεβόμουνα το όριο ταχύτητας. Μάλιστα κάποια φορά στη διαδρομή Ντιζόν – Μπον κάποιος μας αναβόσβηνε τα φώτα αλα ελληνικά. Και πράγματι λίγο πιο κάτω είχε στημένους και κρυμμένους τροχαίους.

  72. Γιάννης Ιατρού said

    68: Με την τεχνολογία να προοδεύει, όλο και καλύτερα (πιό ακριβή) όργανα μέτρησης έχουν. Έχω προλάβει και -10kmh έκπτωση, τότε που μετρούσαν με κάτι ραντάρ πάνω σε τρίποδο, μεγάλα σαν επαγγελματικές κινηματογραφικές μηχανές…
    69: Το μάτι του Ρα… Άγγελε 😉. Παλιά ήtαν πιό λάρζ, γενικά .

  73. Γιάννης Ιατρού said

    71: Κατ΄ εμέ εκείνο που διαφέρει είναι πως σε ελέγχουν κυρίως για την τήρηση του ΚΟΚ και όχι όπως εδώ, σε διατεταγμένη υπηρεσία να κόψουν ΧΧΧ € συνολικά πρόστιμο την εβδομάδα για να γεμίσουν κανένα άδειο ταμείο (τοπικό συνήθως) 👎 Γι αυτό κι κόσμος το βλέπει μόνο σαν εισπρακτικό μέτρο.

  74. miltos86 said

    Η Ζυρίχη είναι το πιο επιθετικό καντόνι σ αυτό το ζήτημα, έχει στημένες κάμερες στο 1/3 των φαναριών και πολλές που μετακινούνται.

    Όλη η Ελβετία βέβαια είναι όντως αυστηρή, υπάρχει πάντα ένα ποσοστό ανοχής (συνήθως 10% αλλά αλλάζει στα μικρότερα όρια) αλλά ένα χιλιόμετρο μετά από αυτό το ποσοστό και καταγράφηκε η κλήση.

    Το πολύ ενδιαφέρον της Ελβετίας στο θέμα αυτό είναι ότι για πολλές παραβάσεις το ποσό του προστίμου ορίζεται ως ποσοστό του εισοδήματος του παραβάτη. Υπάρχει βάσιμη φήμη για κλήση υπέρβασης ορίου ταχύτητας σε Φεράρι κάποιου CEO που του κόστισε πάνω από 1 εκατομμύριο €.
    Πολύ αποτελεσματικό, γιατί θυμάμαι και στο Ομάν υπεραμάξια (super cars 😉) με πινακίδες Ντουμπάι να συλλέγουν από μια φωτό σε κάθε κάμερα του αυτοκινητόδρομου που απλά θα πληρώσει μετά από λίγες μέρες η γραμματέας τους και θα μπουν στα κόστη του ταξιδιού…

  75. Πέπε said

    73

    Εντάξει, αλλά τα παραδείγματα παραπάνω (όριο 70 – κλήση στα 74) δείχνουν ακρότητα, αν όχι εκδικητικότητα. Πρέπει να υπάρχει κάποιος λόγος για την τήρηση των νόμων, πέρα από το να εισπράττονται πρόστιμα και να λειτουργεί ο κόσμος φοβισμένα. Ο ΚΟΚ υπάρχει πρωτίστως για ασφάλεια και κατά δεύτερον για να μην ενοχλείς, να μην παραβιάζεις του αλλουνού τα δικαιώματα κλπ. Αν όλα αυτά λειτουργούν όπως πρέπει, γιατί να τιμωρείται μια υπέρβαση κατά 5 χλμ του ορίου ταχύτητας;

  76. miltos86 said

    Για του λόγου το αληθές, φαίνεται ότι όντως έχει δοθεί πρόστιμο ενός εκατομμυρίου, που είναι λέει και παγκόσμιο ρεκόρ:

    https://www.swissinfo.ch/eng/driver-faces–1-000-000-speeding-fine/23091098

    Και να αναφέρω κι ότι ενώ οι ελβετικοί αυτοκινητόδρομοι είναι από τους ασφαλέστερους στον κόσμο, δημοψήφισμα του 2013 με αίτημα να ανέβει το όριο ταχύτητας από τα 120 στα 130 χλμ την ώρα δεν υπερψηφίστηκε τελικά.

    https://www.thelocal.ch/20130528/motorists-party-seeks-vote-on-130km-h-speed-limit/

  77. # 53

    Ο παρατηρητικός θεατής του βίδδεο θα χαμογελάσει όταν συνειδητοποιήσει πως στην εικόνα του βίδδεο αλλά και αμέσως μετά τον τερματισμό ο σκηνοθέτης δεν δείχνει τον νικητή όπως συνηθίζεται αλλά τον άλλο τζόκεϋ που φορούσε κίτρινη φανέλλα και τα μπέρδευε !!!
    Πολύ σπάνιο να κερδίσει κορυφαία ιπποδρομία άλογο με 69 : 1 κάτι που οφείλετι στην εξιρετική διαδρομή που έκανε ο τζόκευ, εξωτερική ώστε να μην ανακόψει πουθενά το βήμα του αλόγου και καταπλητικό καταμερισμό δυνάμεων στην ευθεία ΄΄ωστε να πάρει την νίκη στα τελευταία μέτρα.

    Δηλαδή τι περίμενες σήμερα, να γράφω τα αποτελέσματα του ΠΑΟ σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ όπως κάνει ο Γουτους όποτε δεν πάει καλά ο δικέφαλος ;;

  78. Πέπε said

    Νομίζω ότι τα περισσότερα αυτοκίνητα μπορούν εκ κατασκευής (θεωρητικά τουλάχιστον) να πιάσουν ταχύτητες πέρα από οποιοδήποτε νόμιμο όριο. Δεν υπάρχει κάτι παράδοξο εδώ;

  79. Μαρία said

    73
    Γι’ αυτό εδώ μπορούμε να παζαρέψουμε το κουστουμάκι.

  80. Pedis said

    # 78 – Το παράδοξο είναι το ΙΧ αυτοκίνητο.

    Με τον συνολικό τους αριθμό σε πολλές χώρες να είναι τέτοιος που να αντιστοιχεί λίγο-πολύ σε ένα αυτοκίνητο ανά οικονομικά ενεργό πολίτη.

    [Δυο Κυριακές πίσω γλυτώσαμε δύο φορές τη μετωπική σε χρονική απόσταση δύο-τριών λεπτών. Την πρώτη φορά εξαιτίας αντικανονικής προσπέρασης τού αποκεί μαλάκα που είχε πάρει σβάρνα ένα κομβόι και συνέχιζε ακάθεκτος και τη δεύτερη επειδή έτερος μάλαξ εξερχόμενος από μεγαλύτερη οδό πίστευε (μάλλον) ότι είχε ακόμη δύο λωρίδες στη διάθεσή του, μόνο που η μία ήταν … η δική μου και τον είδα να έρχεται καταπάνω μας σε κλειστή στροφή. Και τις δύο φορές δεν γίναμε μακαρίτες επειδή πήγαινα … αργά (στα όρια ταχύτητας) κι έτσι είχα περιθώριο ασφαλών, όπως αποδείχθηκε, ελιγμών. Κι αυτά επειδή λ.χ. όλοι οι μαλάκες, κι εμείς μαζί, δεν έχουμε εναλλακτικούς τρόπους να πάμε εκτός πόλης μία Κυριακή αν δεν χρησιμοποιήσουμε την ιδιωτικής χρήσης λαμαρίνα-αλληλοσκοτώστρα.]

    Η επιβολή προστίμου πρέπει να είναι καθολική (παράβαση και σκάστα), αυστηρή και στην ανάγκη εξοντωτική! Το ΙΧ στα χέρια πολλών γίνεται όπλο (για χίλιους-δυό λόγους, δεν ενδιαφέρει): αφήνει παράλυτους, σκοτώνει. Όποιος δεν νοά δεν επιτρέπεται να το χρησιμοποιεί. Φούλστοπ.

  81. Μαρία said

    Για Παγκρατιώτες οδηγούς.

  82. Triant said

    Όταν κολλάει ο άλλος από πίσω, η λύση είναι ένα απότομο σύντομο φρενάκι (ή, πιό ασφαλές, φρένο γκάζι μαζί, ίσα-ίσα να ανάψουν τα στοπ). Να δοκιμάσει και τα αντανακλαστικά του, ο Χάμιλτον!

  83. Triant said

    82 συνέχεια.
    Σημειωτέον ότι η καινούργια συνήθεια δεν είναι στα 10 μέτρα με προβολείς, αλλά στα 2 μέτρα για να σου γεμίσει τους καθρέφτες. Εκεί, το άναμα των στοπ (ή το φρένο αν το λέει η περδικούλα σου) έχει πλάκα.

  84. Pedis said

    # 82 – Επικίνδυνα πράγματα. Ένα κουμπάκι έξτρα για να ανάβεις όποτε υπάρχει ανάγκη τα λαμπάκια των φρένων δεν το έχεις σκεφτεί; 😉

  85. Triant said

    84: Αυτό κάνει το γκάζι-φρένο ταυτόχρονα. Λίγο φρένο εννοώ. Το άλλο είναι άμα είσαι μόνος σου και σε έχει σιχτιριάσει ο τύπος που δεν βλέπει ότι δεν μπορείς να κάνεις δεξιά γιατί δεν έχει χώρο ή γιατί πάνε με 50. Το έχω κάνει άπαξ.

  86. Triant said

    85 Συνέχεια.
    Το αυτοκίνητο μπρουμούτισε και ο από πίσω μετά το τραμπάκουλο που έπαθε, έβριζε και χειρονομούσε. Δεν του πέρασε απ’ το μυαλό οτι δεν μπορείς να οδηγείς σαν τον Χάμιλτον χωρίς να είσαι ο Χάμιλτον και χωρίς να καβαλάς φόρμουλα ένα. Εμ, φίλε μου, τα μεταξωτά βρακιά…

  87. Τρελλό σκηνικό !! ( κλεμένο )

    Αν ο ΠΑΟΚ και ο ΟΣΦΠ κερδίσουν όλα τα παιχνίδια με τους άλλους και έρθουν ισόπαλοι στα μεταξύ τους παιχνίδια, τότε ο ΠΑΟΚ παίρνει πρωτάθλημα και ο ΟΣΦΠ θα είναι ( επιτέλους ) αήττητος αλλά όχι πρωταθλητής !!!!!!

  88. Πρωθυπουργός: Ένας υπηρέτης του αυτοκινητοπετρελαϊκού κεφαλαίου. Όπως όλοι οι πρωθυπουργοί μας. Απλά, ειλικρινής.

  89. Alexis said

    #81: Λεπτομέρεια, αλλά έχει σημασία νομίζω, για το ύφος και το ήθος του ανθρώπου: είναι ο μόνος πρωθυπουργός που έχω ακούσει στη ζωή μου να μιλάει και να γράφει δημοσίως για το έργο της κυβέρνησής του και να χρησιμοποιεί το πρώτο ενικό πρόσωπο. Έκανα, αποφάσισα, υπέγραψα κλπ. κλπ. Υποτίθεται ότι ο πρωθυπουργός είναι ο επικεφαλής ενός συλλογικού οργάνου, της κυβέρνησης, και μιλά εξ’ ονόματος όλων, γι’ αυτό και πάντα, για λόγους αρχής, μιλάει στο πρώτο πληθυντικό: κάναμε, αποφασίσαμε, υπογράψαμε…
    Το πρώτο ενικό χρησιμοποιείται κατ’ εξαίρεση και σε πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις, π.χ. όταν συναντάς έναν ξένο ηγέτη δεν θα πεις βέβαια συναντήσαμε αλλά συνάντησα.

    Το αναφέρω και ως γλωσσικό φαινόμενο, αλλά κυρίως ως ενδεικτικό της αμετροέπειας και του εγωκεντρισμού του ανδρός.
    Ο άνθρωπος την έχει δει ελέω λαού απόλυτος μονάρχης… 😡

  90. Γιάννης Ιατρού said

    ΚΑλημέρα,

    82, 83: Στην Γερμανία:
    Κι αυτό (το όποιο «τιμωρητικό» φρενάρισμα) τιμωρείται στον ίδιο βαθμό με το παίξιμο των φώτων και το κόλλημα από πίσω. Και το άναμμα των στοπ. Θεωρούνται το ίδιο επικίνδυνα για σοβαρό ατύχημα. Το άναμμα του πίσω προβολέα για την ομίχλη δεν τιμωρείται🤩😎. Το καλύτερο είναι μια πίσω κάμερα για να πάρει ένα βιντεάκι, γίνεται συνήθως δεκτό👍 ως αποδεικτικό στοιχείο (απόφαση VI ZR 233/17).

  91. Γιάννης Ιατρού said

    89: ..Ο άνθρωπος την έχει δει ελέω λαού απόλυτος μονάρχης…..
    Θα έλεγα πως ζηλεύει την «προεδρική δημοκρατία» των Προέδρων στην Γαλλία ή στην Αμερική

  92. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    76, 80
    Πριν λίγο καιρό λέγαμε για τη Φινλανδία όπου επιβάλλονται πρόστιμα ανάλογα του εισοδήματος, κάποιον καραπλούσιο είχανε σκίσει (και καλά του κάνανε).

    89
    Καλά το πάει, εντός πλαισίων. Να ανησυχήσεις όταν αρχίσει το τρίτο ενικό.

  93. Πέπε said

    89

    Τον αδικείς. Κι ένας πραγματικός απόλυτος μονάρχης, στον πληθυντικό θα μίλαγε: «είμεθα ικανοποιημένος». Αυτός μιλάει στον ενικό, είναι κοντά στον λαό.

  94. Πέπε said

    82

    Να διαθέσω εγώ τον κώλο μου για να μάθουμε αν ο άλλος έχει καλά αντανακλαστικά; Κι αν βγει ότι δεν έχει;

    Μπα. Σε τέτοιες περιπτώσεις το πρόβλημα δεν είναι να βρω το δίκιο μου, είναι να ξεφορτωθώ τον μαλάκα. Θα τον ξεφορτωώ πηγαίνοντας στην πιο δεξιά λωρίδα ΌΠΟΤΕ αυτό καταστεί δυνατόν. Μέχρι τότε τι θα μου κάνει; Απλώς θα μου κολλάει.

    Για πιο γερά νεύρα υπάρχει και η λύση να μην κάνεις τίποτα. Κάθεσαι εκεί που είσαι και τον αφήνεις να σου κολλάει!

  95. nikiplos said

    84@, 85@, 86@ δεν υπάρχει λόγος να βρεθείς στο νοσοκομείο, ούτε και να υποστείς ένα σοβαρό τροχαίο καραμπόλα επειδή όπισθεν έφθασε ένας ακόμη ηλίθιος κάγκουρας. Εγώ συνήθως ρίχνω το δεξί τόξο και με γεωλογική ταχύτητα κάνω δεξιά, μόνο όταν ελευθερωθεί κάτι. Τον χαιρετώ να φύγει όταν προσπερνάει και με κοιτάζει άγρια… Μόνο οι ηλίθιοι ξιφομαχούν στην άσφαλτο για τ’ άδικο.

    Για τρεις διετίες (όχι μαζεμένες) η δουλειά μου με είχε στους δρόμους και στις εθνικές οδούς. Έδω δει αρκετά ώστε να προσπαθώ να απέχω από όλη αυτή την καγκουρομαγκιά στο δρόμο. Το πιο παράξενο ήταν το εξής:
    Μετά τα Μέγαρα και λίγο πριν την Ελευσίνα, για λόγους που ποτέ δεν έχω εξηγήσει υπάρχει ανάσχεση στο ρεύμα προς Αθήνα. Εκεί λοιπόν γίνονται όλες οι ανοησίες από οδηγούς: σφήνες, αναίτιο παίξιμο προβολέων ενώ υπάρχει κίνηση κλπ. Θυμάμαι έναν που έκανε τέτοια συνέχεια. Έφθασε κι ενόχλησε ακόμη κι ένα περιπολικό. Η αντίδραση του περιπολικού? Έσβησε τα φώτα ο θεός (φάρους κλπ) ώστε να μην φαίνεται ότι είναι περιπολικό και συνέχισε το δρόμο του. Επιδοκίμασε έμμεσα το κράτος έναν επιθετικό κι επικίνδυνο οδηγό.

    Φιλοσοφικά μιλώντας, στο μέλλον της Ανθρωπότητας δεν θα υπάρχουν αυτοκίνητα και ΙΧ με ισχυρή ιπποδύναμη. Το να παράγεις τόση σπατάλη ενέργειας και να αφήνης στην εντροπία την καθοδήγηση τόσων πολλών ενεργοβόρων μεγάλου τονάζ οχημάτων, είναι ηλίθιο, επικίνδυνο, αφύσικο. Γίνεται τώρα και θα γίνεται και αρκετά χρόνια για τους λόγους που είπε ο Αφώτιστος και είπαν και άλλοι πιο πάνω.

    Στο μακρινό μέλλον βλέπω εκτεταμένα δίκτυα σταθερής τροχιάς και ελαφριά ηλεκτρικά οχήματα με λογισμικό όπου ο οδηγός δεν θα μπορεί να παρανομήσει. Όμως οι περισσότεροι θα προτιμούμε ηλεκτρικά skates που θα μας πηγαίνουν στο κοντινό μετρό, ώστε να διαβάσουμε και τίποτε στη διάρκεια του commute.

  96. Γιάννης Ιατρού said

    94 (τέλος): 80€ και 1 (ένας) ρούμπος, αν υπάρχει δυνατότητα να πας δεξιά και με την συμπεριφορά σου μπορεί να γίνει ατύχημα.

  97. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Μου άρεσε το κείμενο. Καλό.

    >> Στις εφτά και τέταρτο το πρωί, φεύγουμε για τ’ Άγιο ΄Ορος!

    Τελικά δεν πήγε στην αντιπροσωπεία, πήγε απ’ ευθείας στο εργοστάσιο.

  98. Γιάννης Ιατρού said

    95 (τέλος): Κυρίως στις πόλεις. Στην ύπαιθρο θα χρειάζονται τίποτα pick-up (κλέφτες θα γίνουν αυτοί που βγάζουν τα Navara/Nissan, Datsun κλπ.)q

  99. Χαρούλα said

    #97 Χτήνος, τέλειο! 🤣😂🤣😢

  100. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    96 και πριν: Πάντως, η γερμανική αστυνομία, δυο φορές που μου έχει στείλει κλήση για υπερβολική ταχύτητα (μια φορά μέσα στη Στουτγάρδη, μιαν άλλη στην εξοχή εδώ κοντά) μου έστειλε και φωτογραφία μου με το τιμόνι, και το κείμενο μεταφρασμένο στα γαλλικά. Ευγενέστατοι. Και σχετικά φτηνοί για τις παραβάσεις αυτές, κάτω από 30 ευρώ.

  101. ΚΩΣΤΑΣ said

    97
    …Χτήνος, κι από εμένα, το πιο εύστοχο σχόλιο, προσυπογράφω της Χαρούλας! 🤣😂🤣

    Όσοι δεν είδατε το βίντεο στο @37, δείτε το, σπάνιο ντοκουμέντο για τον αείμνηστο Γιάννη Χαλκίδη.

    Από ότι βλέπω, τελικά έτυχε καλής αποδοχής το αφήγημα του φίλου μου. Για μένα περισσότερο είναι ότι η θεματολογία του είναι κάπως πρωτότυπη εδώ μέσα, έστω κι αν είναι λίγο μακάβρια.

    Μπράβο σου Γ… ουπς Αλέξανδρε Υδάτη.

    Ευχαριστίες και εκ μέρους μου, Νικοκύρη.

  102. sarant said

    101 Nάσαι καλά Κώστα!

  103. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!

    92α Αυτό γίνεται βάσει φορολογικής δήλωσης. Σε μας, το υψηλότερο πρόστιμο θα ήταν αυτό που αφορά υψηλόβαθμο στέλεχος του Δημοσίου, ακόμη κι οι εφοπλιστές αμφιβάλλω αν δηλώνουν κάτι πολύ παραπάνω από το βασικό μισθό…

    Περί προστίμων ταχύτητας, ίσως έχω ξαναναφέρει την περίπτωση γνωστού στην Αυστραλία, που έλαβε κλήση, αλμυρούτσικη, επειδή έτρεχε με 72 με όριο τα 70 χιλιόμετρα. Μετά από συμβουλές που έλαβε από ομοιοπαθείς συμπατριώτες, έκανε μια αίτηση προς την τροχαία παρακαλώντας, επειδή ήταν πρώτη φορά που έκανε παράβαση, να διαγραφεί το πρόστιμο. Όπως και έγινε, όμως είναι γνωστό πως για τρία χρόνια υπάρχει ένα είδος αναστολής, αν ξαναπιαστεί, δεν πιάνουν οι δικαιολογίες. Έκτοτε, πάντα με 1-2 χλμ κάτω από το όριο, κι ας είναι ο δρόμος άδειος, κι ας είναι μεγάλος.
    Λεπτομέρεια: τα ραντάρ εκεί είναι ενσωματωμένα στο οδόστρωμα στους μεγάλους δρόμους, στα «μάτια της γάτας», αόρατα, και με δίκτυο αρκετά πυκνό.

    Περί αλκοόλ και οδήγησης, είναι ασφαλέστερο να παίρνει κανείς το λεωφορείο.
    Τις περισσότερες φορές:

  104. Γιάννης Ιατρού said

    103: …τα ραντάρ εκεί είναι ενσωματωμένα στο οδόστρωμα..
    Αυτό (η μέτρηση της ταχύτητας) είναι εύκολο, αλλά τον αριθμό κυκλοφορίας πως τον βρίσκουν χωρίς κάμερα;

  105. ΣΠ said

    Γενικά προσπαθώ να ακολουθώ τους κανόνες οδήγησης, ιδιαίτερα στο εξωτερικό. Μόνο στην Ελλάδα και στην Ιταλία μου έχουν κορνάρει ακριβώς επειδή ακολουθούσα τους κανόνες.

  106. Πέπε said

    103

    Δηλαδή θεωρείται ασφαλές να οδηγάς με το μάτι μονίμως καρφωμένο στο ταχύμετρο;

    Για να είσαι μέσα στο όριο χωρίς να χρειάζεται να το κοιτάς συνέχεια, θα πρέπει να οδηγάς με καμιά 30ριά χιλιόμετρα κάτω από το όριο, οπότε, αν ξεφύγεις λίγο είσαι οκ και αν ξεφύγεις πολύ θα το καταλάβεις εγκαίρως και θα κοιτάξεις. Αλλά το όριο 100 π.χ. δεν είναι για να πηγαίνεις με 70!

  107. Καλημέρα,
    Μιας και πιάσαμε τα της ταχύτητας. Κάθε χώρα έχει τα δικά της όρια και σε ενημερώνει γι’ αυτά καθώς περνάς τα σύνορα. Βέβαια, η Ελλάδα έχει μέγιστο τα 130 (αν δεν υπάρχει πινακίδα ισχύει αυτό) αλλά μπαίνοντας από Βόρεια Μακεδονία βλέπεις ενημερωτικό πως είναι το 120! Γενικά γίνονται σεβαστά, εκτός απ’ αυτούς που μπαίνουν στη Σερβία και νιώθουν ν’ απελευθερώνονται στα Βαλκάνια κι όταν τους σταματάνε γκρινιάζουνε 🙂

    40 Μα από 10 χρόνια πριν κάναν τα δύο τρία στις αούτομπαν του νότου. Ακόμα;

    49 Κανονικά όχι. 43 Πέπε, τρεις λουρίδες. Οδηγείς στη δεξιά, προσπερνάς απ’ τη μεσαία και σε προσπερνούνε απ’ την αριστερή! Οδήγηση στη μεσαία λουρίδα σταθερά είναι συνήθεια μόνο στα μέρη μας. Εννοείται πως όταν η δεξιά είναι πιασμένη από νταλίκες, είσαι πολλή περισσότερη ώρα στη μεσαία 🙂

    54 Έχει όρια που όπως λες συνήθως αιτιολογούνται και γίνονται σεβαστά. Και βλέπεις τον άλλον που πάει με 200 ξαφνικά να γονατίζει στα 80 γιατί μπήκε πινακίδα.

    63 Α, ναι; Γι΄ αυτό τους έβλεπα υπομονετικούς και ανεκτικούς 🙂

  108. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    106# Μια λύση θα ήταν να διαβάζει το αυτοκίνητο τις πινακίδες του δρόμου (όπερ εύκολο με την τεχνολογία) και να ειδοποιεί τον οδηγό «κόψε λίγο ρε μαλάκα», «πάτα το λίγο μωρή φλωράντζα» και τέτοια.

  109. Pedis said

    # 92 – Σωστή πολιτική η επιβολή του προστίμου αναλόγως του εισοδήματος (αν και δεν πιάνει στους πλούσιους βάσει της φορολογικής τους δήλωσης 🧐), μα σε περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων (υπέρβαση ορίου ταχύτητας, αντικανονικό προσπέρασμα και επικίνδυνη οδήγηση) η λύση δεν είναι εκείνη της οικονομικής τιμωρίας, αλλά αφαίρεση πινακίδων, διπλώματος (και βάλε).
    Παίζονται ανθρώπινες ζωές.

    —-

    Μου φαίνεται να θυμάμαι ότι και ο λαΊκός τσιπράκος εκεί στις δεύτερες εκλογές του ’15 κι έπειτα, μετά την επιτυχία που είχε το αριστούργημα της κωλοτούμπας που ήθελε να το πιστωθεί ολόκληρο, μιλούσε σε πρώτο ενικό.

    Παρακαλώ θερμά να μην προκληθώ να λινκάρω βίντεα …😝 😜

  110. Πέπε said

    108

    …Και σε περίπτωση παράβασης να σου αφαιρεί αυτόματα το ποσό του προστίμου από τον λογαριασμό σου, να σου ακυρώνει τις πινακίδες ή το δίπλωμα, να ειδοποιεί την τροχαία για τη σύλληψή σου κλπ.

  111. 108 Υπάρχουν, υπάρχουν (που απλά κάνουν μπιπ και εμφανίζονται στην σχετική οθόνη).

  112. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    109# Θυμάμαι την περίπτωση τσόγλανου με πλούσιο μπαμπά που είχε εμπλακεί δις σε θανατηφόρα τροχαία ένεκα η καγκουριά. Ίσως πιωμένος, δεν καλοθυμάμαι, πάντως καθάρισε ο μπαμπάς με τα κονέ του.
    Το καλοκαίρι μου έλεγαν για μεγαλογιατρό που συστηματικά τρέχει στις εθνικές με 180-200, τον σβερκώνουνε (στο στυλ «πάλι εσύ?») και μετά παίρνει ένα από τα άλλα του αμάξια, παίρνει και τηλ τον υπουργό για να του επιστρέψουνε τα κατασχεμένα χαρτιά και ξανά-μανά τα ίδια, κυριλέ.

  113. ΓιώργοςΜ said

    104 Εννοείται, ντοcteur, πως όταν λέμε ραντάρ εννοούμε το σύστημα ολόκληρο. Τόσες που είναι σε μέγεθος πια οι κάμερες, σιγά το δύσκολο. Ίσα-ίσα, οι κάμερες έχουν και ocr και βρίσκουν κατευθείαν τον ιδιοκτήτη. Θεωρητικά, θα μπορούσαν να φτιάξουν μια εφαρμογή να σε παίρνει αυτόματα τηλέφωνο και να σε ξεβαφτίζει, αν το ήθελαν.

    106 Δε χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια, αν πηγαίνεις με 2-3 χλμ κάτω από το όριο δεν υπάρχει λόγος να ξεφύγεις. Ειδικά σε μέρη που είναι τόσο επίπεδα, που μπορείς ν’ αφήσεις μια μπάλα και να μην κυλήσει χιλιοστό. Επιπλέον, πολλά τα αυτοκίνητα από καμιά δεκαριά χρόνια τώρα έχουν είτε cruise control (το χρησιμοποιώ κατά κόρον όταν το έχω διαθέσιμο), είτε σύστημα ειδοποίησης όταν ξεπερνάς ένα όριο που ορίζεις εσύ. Χώρια που για το λόγο αυτό, τα ταχύμετρα των αυτοκινήτων κλέβουν λίγο, οι αποκλίσεις της ένδειξης είναι πάντα λίγο προς τα πάνω, ποτέ προς τα κάτω.

  114. ΓιώργοςΜ said

    Όσο για το μέλλον…

  115. Triant said

    96: Προφανώς μιλάω για όταν δεν μπορείς να κάνεις δεξιά, πάντα σέβομαι τους πεζούς, τα δίκυκλα και τους άλλους οδηγούς (με αυτή τη σειρά) . Αλλά δυστυχώς, είμαι από αυτούς που αρπάζονται. Με τιμόνι ή χωρίς. Κατασκευαστικό σφάλμα, εναι θαύμα που ζώ. Ελπίζω να μην μου μοιάσει ο γιός μου.

  116. Πέπε said

    96

    > 80€ και 1 (ένας) ρούμπος, αν υπάρχει δυνατότητα να πας δεξιά και με την συμπεριφορά σου μπορεί να γίνει ατύχημα.

    Ε, παρατάτε με. Τόσες λύσεις πρότεινα, η μια δεν είναι καλή, η άλλη δεν είναι καλή. Θα πάρω λεφωρείο.

  117. ΓιώργοςΜ said

    116 Προσεκτικά όμως, ε; ( > 103 🙂 )

  118. Γιάννης Ιατρού said

    Πάντως αυτό με την αφαίρεση του διπλώματος τσούζει, ιδίως όσους χρησιμοποιούν του αυτοκίνητό τους για μετακινήσεις για επαγγελματικούς λόγους.
    Το να στο πάρουν και να σε πιάσουν να οδηγείς, είναι πολύ σοβαρό παράπτωμα έξω (για Γερμανία μιλώ, αλλά και γενικά στη Β. Ευρώπη). Εκτός από πρόστιμα (οδήγηση χωρίς δίπλωμα) πιθανότατα να μην οδηγήσεις ξανά πριν περάσουν κάποια χρόνια (πενταετία συνήθως) και μετά από εξετάσεις (κι έξοδα) για το νέο δίπλωμα…

    Εμένα με έπιασαν σε ένα μέρος παγίδα («κυκλική αλλαγής αυτοκινητόδρομου» με όριο 80 !! kmh, όταν έμπαινες με επιτρεπτά 120… Την είχαν στήσει εντός και φωτογράφιζαν👎) το 1990 ή το 1991. Μετά από 10 μέρες ήλθε στη ρεσεψιόν ο χωροφύλακας του χωριού (το μισό χωριό εργαζόντανε στο εργοστάσιο…😏) και ζήτησε να με δει κατ΄ ιδίαν. Τον δέχτηκα (χωρίς να φοράω γυαλιά…), αλλά κοιτάζοντάς με γέλασε και μου είπε: «κ.. Ι., σας συνιστώ να μου το παραδώσετε σήμερα, θα το έχετε πάλι σε 3 μήνες, δεν γίνεται τίποτα άλλο. Η φωτό είναι καλή, και με γυαλιά φαίνεστε μιά χαρά…» (μου την έδειξε). Ε, του το έδωσα, τι να κάνω. Και την επομένη προσέλαβα οδηγό (που βγήκε αστέρι γενικά και παρέμεινε χρόνια με άλλο πόστο. Αυτόν όχι από το χωριό. Ήταν από την Αν. Γερμανία, υπολοχαγός του μηχανικού της Volksarmee που τον είχαν απολύσει, όπως και άλλους πολλούς…, κι έψαχνε δουλειά. Απ΄ ότι φάνηκε σε σχετικό αυτόματο έλεγχο που έγινε μετά από μήνες, δεν ήταν αναμεμειγμένος σε διώξεις ή άλλες πράξεις εναντίον αντιφρονούντων).

  119. sarant said

    118 Και είδα ότι:

    Former NVA officers are not permitted to append their NVA rank to their name as a professional title; no such prohibition applies to rank attained in the Wehrmacht or in the Waffen-SS during the Nazi era.

  120. Γιάννης Ιατρού said

    119: Μα δεν το έκανε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: