Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κείμενα του Εικοσιένα (20) – Διορθωτέα στα Καπάκια του Κ. Παπαγιώργη

Posted by sarant στο 5 Οκτωβρίου, 2021


Καθώς διανύουμε τη χρονιά που σημαδεύει τη 200ή επέτειο του ξεσηκωμού του Εικοσιένα, σκέφτηκα να καθιερώσω μια νέα στήλη στο ιστολόγιο, που κανονικά θα τη δημοσιεύω κάθε δεύτερη Τρίτη, εναλλάξ δηλαδή με το βιβλίο του πατέρα μου, και που θα παρουσιάζει κείμενα της εποχής του 1821. Δεν αποκλείεται να διατηρήσω τις δημοσιεύσεις ως το τέλος της χρονιάς, αν βέβαια υπάρχει ως τότε αρκετό υλικό από μεριάς μου και αρκετό ενδιαφέρον από δικής σας πλευράς. Θα δώσω προτεραιότητα σε κείμενα που δεν είναι διαθέσιμα στο Διαδίκτυο.

Από την προηγούμενή μου τριβή με κείμενα της εποχής, που βέβαια ήταν πολύ έντονη όσο συγκέντρωνα υλικό για το βιβλίο μου Το ζορμπαλίκι των ραγιάδων, έχω υπόψη μου κάμποσα τέτοια κείμενα, αλλά όποιος έχει υπόψη του κείμενο που το θεωρεί αξιόλογο προς δημοσίευση μπορεί να μου το στείλει στο γνωστό μέιλ, sarantπαπάκιpt.lu.

Το σημερινό άρθρο είναι το εικοστό της σειράς – το προηγούμενο βρίσκεται εδώ.

Tο σημερινό όμως άρθρο διαφέρει από τα άλλα της σειράς. Δεν θα παρουσιάσουμε κάποιο κείμενο της εποχής αλλά θα δούμε μερικές δικές μου παρατηρήσεις, σε επίπεδο καθαρά επιμέλειας κειμένου, στο γνωστό βιβλίο Τα καπάκια του Κωστή Παπαγιώργη, που είναι ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία εκλαϊκευμένης ιστορίας για το Εικοσιένα.

Επαναλαμβάνω ότι δεν κάνω κριτική στο περιεχόμενο του βιβλίου, δεν είμαι άλλωστε ιστορικός. Οι παρατηρήσεις αφορούν λάθη που έπρεπε να τα πιάσει ο επιμελητής του κειμένου, αν υπήρχε, δηλαδή από απλά τυπογραφικά λάθη έως πραγματολογικά.

Άχαρο το θέμα, θα πείτε, αλλά θυμάμαι πως όταν είχα αναφερθεί σε κάποιο τέτοιο λάθος, λέγοντας ότι έχω συγκεντρώσει κι άλλα, ένας από τους τακτικούς σχολιαστές με είχε παροτρύνει να καταγράψω τις παρατηρήσεις μου αυτές και να τις μετατρέψω σε άρθρο.

Ο Παπαγιώργης βέβαια δεν ζει πια, αλλά νομίζω πως ο εκδοτικός οίκος (οι εκδόσεις Καστανιώτη) θα μπορούσε να διορθώσει κάποια από τα λάθη που επισημαίνω στην επόμενη ανατύπωση του βιβλίου -έχει κάνει πολλές εκδόσεις, όπως είπαμε.

Να πω ακόμα ότι δεν έκανα εξαντλητική αναζήτηση. Είχα διαβάσει τα Καπάκια παλιά, σε ανύποπτο χρόνο, και τα ξαναδιάβασα πέρυσι ενώ ετοίμαζα το βιβλίο μου Το ζορμπαλίκι των ραγιάδων, έχοντας πλέον εξοικειωθεί πολύ περισσότερο με τις πηγές. Διαβάζω κρατώντας μολυβάκι, ιδίως τα μη λογοτεχνικά βιβλία, οπότε τώρα δεν είχα παρά να διατρέξω το βιβλίο και να συγκεντρώσω τις σημειώσεις μου.

Διορθωτέα στα Καπάκια του Κωστή Παπαγιώργη

* Σελ. 11 των προκριθέντων οικογενειών. Το συνηθισμένο, αιώνιο λάθος.

* Σελ. 21, υποσημείωση. Το 1806-1907 να γίνει 1806-1807.

* Σελ. 54 συνέλευση της Ζαράκοβα. Προς τι η ακλισιά; Της Ζαράκοβας βεβαίως, ελληνικό τοπωνύμιο είναι.

* Σελ. 61 υποσημείωση: ἂμαθή. Το βιβλίο είναι σε πολυτονικό, αλλά η ψιλή οξεία είναι λάθος. Και βέβαια θέλει περισπωμένη στη λήγουσα, όχι οξεία.

* Σελ. 74 κάθε κλέφτης επικίντυνος ραγιαζόταν (έμπαινε με μιστό στην υπηρεσία). Είναι παράθεμα από Βλαχογιάννη, αλλά υπάρχει παρανάγνωση. Το σωστό είναι «ρογιαζόταν» (ρήμα «ρογιάζομαι»). Ίσως θεώρησε ο Παπαγιώργης ότι έχει να κάνει με τον ραγιά.

* Σελ. 78 φυλλάσοντας. Να γίνει: φυλάσσοντας.

* Σελ. 85 αν υπήρχαν Αλβανοί και Τούρκοι ελληνόφωνες. Ελληνόφωνος, ελληνόφωνοι. Όχι «ελληνόφων».

* Σελ. 88 να εμφανισθή εις τον καδήν διά να κάμη το ιταάξι (υποταγήν) Είναι παράθεμα από τον Κουτσονίκα, αλλά το σωστό είναι «ιταάτι». Το λάθος είναι της πρωτότυπης πηγής, αλλά δεν παύει να είναι λάθος. Έχουμε γράψει για το λάθος αυτό.

* Σελ. 118, επιστολή Ήβου Ρήγα ….να με βάλετε επίτροπον των τζεφκικιών. Να γίνει: τζεφλικιών, δηλαδή τσιφλικιών.

* Σελ. 118 Εξηγεί τον όρο «μουνιτζιόνες» ως «προμήθειες» αλλά δεν είναι ακριβές. Μουνιτσιόνες δεν είναι κάθε λογής προμήθειες αλλά ειδικώς τα πολεμοφόδια, τα πυρομαχικά. Οι άλλες προμήθειες λέγονταν «ζαϊρές» (τουρκικό) ή προβιζιόνες (ιταλικό δάνειο).

* Σελ. 122 ἂλλά, Ἂλλέως: να διορθωθούν σε ἀλλά, Ἀλλέως

* Σελ. 122 Παραθέτει επιστολή Ομέρ Βρυώνη προς Βαρνακιώτη: να μη δώση το ντουφέκι εις τον φίλον ακάπνιγον … αλλ’ από τον γδούπον καπνισμένον

Παρανάγνωση. Το σωστό είναι «γλούπος» που σημαίνει στόμιο του όπλου (αλλά και ο καταπιώνας του ανθρώπου). Έχουμε γράψει άρθρο για το θέμα. Ίσως ο ΚΠ δεν ήξερε τη λέξη «γλούπος» και θεώρησε ότι υπάρχει τυπογραφικό λάθος. Ίσως το λάθος να είναι της πηγής του, στην οποία δεν έχω πρόσβαση.

* Σελ. 122 «Η μανιώδης σχολιογραφία πάνω σε αυτό το ζήτημα (Φυσεντζίδη, Κάρπου, Παπαδόπουλου, Σαρδελή…»

Το δεύτερο κόμμα μέσα στην παρένθεση πρέπει να φύγει. Κάρπου Παπαδόπουλου είναι το σωστό.

* Σελ. 126 «με σιτάρτια (γραπτές συνθήκες)«. Το σωστό είναι «σιάρτια» (ή «σάρτια»). Το λάθος είναι της πηγής του Παπαγιώργη -αλλά δεν παύει να είναι λάθος.

* Σελ. 130, παραπομπή: ΙΑΑΜ, σ. 244.

Το έργο αυτό (το Ιστορικό Αρχείο του Αλ. Μαυροκορδάτου) είναι πολύτομο. Η σωστή παραπομπή είναι: ΙΑΑΜ, τόμ. 2, σ. 244.

* Σελ. 132 μάταιος αιματοχυσία. Μάταιη αιματοχυσία, θα έλεγα ή ματαία στην καθαρεύουσα.

* Σελ. 139 εις τον Μπεκήρ Τσογαδόρον. Να γίνει: Τζογαδόρον.

* Σελ. 139, παράθεμα από Ελληνικά Χρονικά: αφού εζώρισεν από τον Ρούμελη από Τρίκκαλα.

Το σωστό είναι βέβαια «αφού εχώρισεν» και έτσι το έχει η πηγή.

* Σελ. 143 Τσερνιτσέφκσι. Να γίνει: Τσερνιτσέφσκι.

* Σελ. 147 τον Ήβο Ρήγα. Το έχει με ψιλή περισπωμένη (όπως και παντού αλλού όπου γίνεται αναφορά στον συγκεκριμένο αγωνιστή), ενώ θέλει δασεία περισπωμένη (από την ήβη).

* Σελ. 157 ο Μουσταή πασάς της Σκόρδας. Να γίνει: της Σκόδρας.

* Σελ. 162 σαναχογλύφτες. Πέρα από την ορθογραφία του «γλύφτης», που κανονικά είναι «γλείφτης», υπάρχει αναγραμματισμός. Σαχανογλείφτες είναι, που γλείφουν τα σαχάνια, κι έτσι το παραδίδει ο Κόκκινος (από τον οποίο είναι παρμένο το παράθεμα αν και χωρίς να δηλώνεται).

* Σελ. 164 αν ο ερχομός των καλαμαράδων πάσης προελεύσεως δεν εισήγαγε τα νέα ήθη και μια σειρά νεοφανών μεθόδων….

Ο υποθετικός λόγος θέλει παρατατικό (πρβλ. αν δεν έδινε, όχι αν δεν έδωσε) αλλά το «εισήγαγε» είναι αόριστος. Κανονικά θα έπρεπε λοιπόν να γίνει «εισήγε» ή να αλλάξει το ρήμα, π.χ. «αν δεν έφερνε τα νέα ήθη».

* Σελ. 170-171. Παραθέτει ένα διάσημο απόσπασμα από τον Κασομούλη (τόμ. 1, σελ. 371) με ένα υβρεολογικό κρεσέντο του Καραϊσκάκη. Και ενώ γενικά υιοθετεί την ορθογραφία του Κασομούλη (π.χ. ξεινόγαλο), σε διάφορα σημεία αλλάζει π.χ. το «τεσσερομμάτης» το κάνει «τεσσαρομάτης». Η πιο σημαντική διαφορά με την πηγή, που έχει και σημασία διότι αλλάζει το νόημα, είναι η κατακλείδα:

Δεν τον υπέγραψεν ο πούτζος την εκστρατείαν σας!

αλλά ο Κασομούλης γράφει:

Δεν τον υπέγραψεν ο πούτζος μου, και να ιδώ την εκστρατείαν σας!

* Σελ. 172 κατέλαβαν το βασιλάδι. Να γίνει: το Βασιλάδι

* Σελ. 176 εις το κραββάτι. Να γίνει: εις το κρεββάτι, έτσι το έχει ο Κασομούλης.

* Σελ. 176 Βίζιτζα. Να γίνει: Βιζίτζα.

* Σελ. 185 οι θύνουσες κεφαλές. Να γίνει: ιθύνουσες.

* Σελ. 185, παράθεμα από Μακρυγιάννη: διόρισε η κυβέρνηση τον Κωλέττη διευτυντή.

Όμως ο Μακρυγιάννης γράφει: διόρισε η Διοίκηση τον Κωλέτη διευτυντή.

* Σελ. 214 Αν και κατευθύνθηκε εκεί πανστρατιά, ο Αλβανός είχε σκοπό να προβεί σε συμφωνίες, όχι να πολεμήσει.

Εδώ νομίζω ότι θέλει δοτική. Και αφού το βιβλίο είναι τυπωμένο σε πολυτονικό, η οξεία πρέπει να γίνει περισπωμένη, με υπογεγραμμένη αν υπάρχει.

* Σελ. 226 Απόσπασμα από Μακρυγιάννη, παραλλαγμένο όμως.

Γράφει ο Παπαγιώργης: Αφανίστηκαν οι άνθρωποι από τον σκοτωμόν του ντουφεκιού και γρανάτην· και καταπληγώθηκαν και γιατρόν δεν είχαν· και ταίνισαν από την πείνα. Μια χούφτα αραποσίτη παίρναν κι έτρωγαν δεκαεφτά μερόνυχτα

Ο Μακρυγιάννης γράφει: Αφανίστηκαν οι άνθρωποι από τον σκοτωμόν του ντουφεκιού και γρανάτων· και καταπληγώθηκαν και γιατρόν δεν είχαν· και ταίνιασαν από την πείνα. Μισή χούφτα αραποσίτι παίρναν κι έτρωγαν δεκαφτά μερόνυχτα.

Γρανάτες είναι οι χειροβομβίδες (οι πρωτόγονες της εποχής) και ταίνιασαν (ταινιάζω) θα πει εξαντλήθηκαν.

* Σελ. 233 Εμείς μόλις διεσώθημεν εις την Ταρτάναν. Πρέπει να είναι Τατάρνα. Ωστόσο, Ταρτάνα το έχει και ο Κόκκινος, που είναι η πηγή.

* Σελ. 235 να φέρουν ως έβλημα. Να γίνει: έμβλημα.

* Σελ. 237 Χατζή Χαλήλ εφένδη με περισπωμένη. Για ποιο λόγο; Οξεία θέλει και έτσι τον έχουν οι πηγές.

* Σελ. 240 Παράθεμα από Μακρυγιάννη. …γύρευε κάστρο στον ουρανό… Ο Μακρυγιάννης γράφει «εις τον ουρανό».

* Σελ. 242 Ολοσέλιδο παράθεμα από Μακρυγιάννη με κάποιες αποκλίσεις από το πρωτότυπο (π.χ. το χερότερος έγινε «χειρότερος»).

* Σελ. 243 …μπάζει Γεβερτζιλέν στο κάστρο Και εξηγεί σε παρένθεση ο Παπαγιώργης: τρόφιμα.

Αλλά ο γεβερτζιλές ή γιουβερτζιλές ή τζιβερτζιλές (κι άλλες παραλλαγές) δεν είναι καθόλου τρόφιμα, είναι το νιτρικό κάλιο ή νίτρο, απαραίτητη πρώτη ύλη για το μπαρούτι (έχουμε γράψει σε παλιότερο άρθρο).

* Σελ. 245-6 Παράθεμα από επιστολή Ανδρούτσου, ενώ μεταφέρεται πιστά σε ένα σημείο παραλείπονται λέξεις από λάθος αντιγραφής ή για συντόμευση χωρίς να δηλώνεται (το κείμενο αυτό το έχουμε παρουσιάσει και εδώ).

Γράφει ο Παπαγιώργης: όποιος πραγματευτής εκαζαντούσε γρόσια και κανέν χωράφι καλόν ή χωριόν τον εσκότωναν και του το έπαιρναν

Το πρωτότυπο είναι: όποιος πραγματευτής εκαζαντούσε γρόσια εις κανένα μέρος τού έκοφταν το κεφάλι και τα έπαιρναν, όποιος είχε κανέν χωράφι καλόν ή χωριόν τον εσκότωναν και του το έπαιρναν

* Σελ. 246 παράθεμα από Κωλέττη «τους λαοσόους σκοπούς». Να γίνει: λαοσώους (λαοσωτήριους ας πούμε).

* Σελ. 248 Διεθόδη. Να γίνει Διεδόθη.

* Σελ. 255 από ρέσμια και γερεμέδες [πρόστιμα]. Σωστή η εξήγηση, αλλά το πρωτότυπο έχει «γγερεμέδες». Αν ενοχλεί το αρχικό γγ, έπρεπε να γίνει «γκερεμέδες». Είναι οι γνωστοί μας τζερεμέδες, με αθηναϊκή υπερδιόρθωση. Και αφού εξηγούνται οι τζερεμέδες, έπρεπε να εξηγηθούν και τα ρέσμια (είδος φόρου). Το κείμενο αυτό το έχουμε παρουσιάσει στο ιστολόγιο.

* Σελ. 259 Ο Παπαγιώργης λέει ότι η σπηλιά του Ανδρούτσου «δεν ταυτίζεται με το Κωρύκειον άνδρον». Άντρο βέβαια, αρχαία λέξη είναι!

* Σελ. 259 ωσότου αλλάξουν τα πράγματα και μεταβάλλει γνώμη η κυβέρνηση. Να γίνει: μεταβάλει.

* Σελ. 284 Ο Κόχραν αναφέρεται ως κόμης «του Ντίντοναλντ». Αφού είναι Dundonald, μάλλον πρέπει να αποδοθεί «Ντάντοναλντ».

* Σελ. 288 Ο Καραϊσκάκης διέτασε. Να γίνει «διέτασσε».

85 Σχόλια προς “Κείμενα του Εικοσιένα (20) – Διορθωτέα στα Καπάκια του Κ. Παπαγιώργη”

  1. Νέο Kid said

    Κι αν είναι οντως «γδούπος»; Ο χτύπος του τουφεκιού δηλαδή, το μπαμ και μπουμ που καπνίζει τα κουμπούρια. Υπάρχουν δύο δηλαδή συνεπείς λογικά αναγνώσεις. Το τουφέκι καπνισμένο απ την κάνη, και το τουφέκι καπνισμένο απ τη χρήση (τα μπαμ μπουμ). Διαλιέχτεε!

  2. ΓΤ said

    Πω, ρε γαργαντούα αράδων, σκέφτομαι τώρα με τι βουλιμία θα διαβάσεις τα «Κατάλοιπα του ’21″… 🙂

  3. Πέπε said

    Εξαιρετικά.

    Αλλά τι να συζητήσει κανείς εδώ; Αν είναι σωστές οι διορθώσεις; Εμ, σωστές είναι. Δεν αμφιβάλλω βέβαια ότι θα φουντώσει και πάλι η συζήτηση, αλλά δεν μπορώ να φανταστώ πάνω σε τι αυτή τη φορά.

    Μιας και ο Παπαγιώργης έχει πεθάνει, συνιστώ ιδιαίτερη προσοχή στη φρουρά σήμερα, μη τυχόν και σκάσει μύτη κανένας από τους γνωστούς τυμβοχέστας.

    > Σελ. 162 σαναχογλύφτες. Πέρα από την ορθογραφία του «γλύφτης», που κανονικά είναι «γλείφτης», υπάρχει αναγραμματισμός. Σαχανογλείφτες είναι, που γλείφουν τα σαχάνια, κι έτσι το παραδίδει ο Κόκκινος (από τον οποίο είναι παρμένο το παράθεμα αν και χωρίς να δηλώνεται).

    Σαχάνια υποθέτω πως είναι τα σαγανάκια, τα τηγάνια. Αλλά υπάρχει και ο τσανακογλείφτης, που γλείφει τις τσανάκες (σαν τον σκύλο), ίδιο νόημα αλλά κοινότερος νομίζω σήμερα. Από εδώ ίσως παρασύρθηκε ο Παπαγιώργης ή ο επιμελητής.

    > Σελ. 143 Τσερνιτσέφκσι. Να γίνει: Τσερνιτσέφσκι.

    Μια ώρα το κοίταγα μέχρι να καταλάβω τη διαφορά. Πού διάολο το μπάνισες Νίκο! Το πιο δικαιολογήσιμο λόγω ελαφρυντικών λάθος.

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Μπα, αφού υπάρχει η πηγή.

    3 Τα τσανάκια, ναι, αυτά θα τον παρέσυραν. Το σαγανάκι το θυμάμαι και «σαχανάκι», ίσως από τη γιαγιά μου τη Μυτιληνιά.

  5. dryhammer said

    4 (3) Τα σκεύη τα ξέρω (και τα λέω) σαχάνι και σαχανάκι και μόνο το τηγανισμένο κλπ τυρί λέω «σαγανάκι» κι αυτό αφού βαφτίστηκα στην αποβλαχεύουσα μεγαλούπολη. [Σύντομα ξαναμπανιαρίστηκα κι έφυγε η βάφτιση*]


    *Σε παλαιά «ευτράπελη διήγηση» αν έπαιζα με το σα-χανάκι θα παρέπεμπε στο ψάρι κι ως γνωστόν ψάρι με τυρί είναι λίγο μπέρδε.

  6. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Παρεμπίφτουσλυ, σαγανάκ είναι η σύντομη, ξαφνική νεροποντή. Σαχάν βεβαίως2 το τηγάνι.

  7. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    5 τέλος

    Ναι, το λέγανε και οι αρχαίοι ημών, τυρί σιγήν ιχθύος.

  8. ΓΤ said

    «Σελ. 237 Χατζή Χαλήν εφέντη» ——> «Σελ. 237 Χατζή Χαλήν ΕφένΔη»

    Δηλαδή δεν έχει άλλα λάθη;

    σελ. 76, αράδα 14, πακέτο Ολλανδία, Ελβετία εναλλάξ ψιλή δασεία…
    σελ. 280 αράδα 3 από τέλος: ΓιολδάΔη —> ΓιολδάΣη
    σελ. 289, αράδα 10: τον Άστιγκα —-> μάλλον ΆστιΓΓα (Άστιγγος κ.λπ.)
    σελ. 289, αράδα 10 από τέλος: ξΥνάρια —> ξΙνάρια

    οπισθόφυλλο, αράδα 3> εθνΟφελή —> εθνΩφελή, και ασφαλώς όχι με οξεία…

    και βέβαια η παραπομπή 12 στη σελ. 277, παρότι απόσπασμα από βιβλίο του Σιδέρη, θα έπρεπε να έχει φροντιστεί: έχοντας απΩλέσει —> έχοντας απΟλέσει

    Κατά τα άλλα, το «ένθ. αν.» των παραπομπών μάς μάρανε…

  9. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Στις 12:45 η ανακοίνωση του Νόμπελ Φυσικής.

  10. Alexis said

    #7: …που σημαίνει ότι όταν υπάρχει το τυρί «σιγεί» το ψάρι, μπαίνει στην άκρη δηλαδή, ως υποδεέστερο.
    Προφανώς επειδή το τυρί έχει εντονότερη γεύση.
    Βρε σε όλα τους σοφοί αυτοί οι ΑΗΠ! 🙂

  11. ΓΤ said

    9@

    Και την Πέμπτη της Λογοτεχνίας.
    Πάμε σταθερά με Τζόις Κάρολ Όουτς και Μάργκαρετ Άτγουντ

  12. sarant said

    8 Α, το έχεις μελετήσει κι εσύ, μπράβο.

    Και βέβαια Μέφρι από μένα, αφού είναι Χαλήλ, όχι Χαλήν.

  13. Αγγελος said

    Όρεξη που την έχεις, Νίκο! Και μάτι αετίσιο (κι εγώ χρειάστηκε να το διαβάσω τρεις-τέσσερις φορές για να καταλάβω από τι έπασχε ο Τσενιτσέφκσι).
    Μαθητής ακόμα, όταν προσπαθούσα να μάθω γερμανικά, έπιασα στα χέρια μου ένα γερμανοελληνικό μαθηματικό γλωσσάριο απολύτως απαράδεκτο (τη μήτρα την έλεγε ματρίτσα !!!, εξηγούσε περιφραστικά τους όρους Evolute/Evolvente χωρίς να δίνει καθόλου τους καθιερωμένους ελληνικούς όρους ενειλιγμένη και εξειλιγμένη, και μύρια άλλα), και έκατσα και έγραψα στον εκδοτικό οίκο — τη Max Huber Verlag του Μονάχου, χωρίς να διανοούμαι τι κολοσσός ήταν — για να βρω τη διεύθυνσή του πήγα στον ΟΤΕ να κοιτάξω τηλεφωνικό κατάλογο! — απαριθμώντας όλα τα λάθη και τις αστοχίες και συνιστώντας να τα διορθώσουν σε τυχόν επανέκδοση. Μου απάντησαν ευγενέστατα, αναγνωρίζοντας ότι το συγκεκριμένο βιβλίο δεν ανταποκρινόταν στις ποιοτικές τους απαιτήσεις, λέγοντας ότι ΔΕΝ είχαν σκοπό να το επανεκδώσουν, και στέλνοντάς μου ως αποζημίωση ένα εικονογραφημένο βιβλίο (οδηγό ιστορικής έκθεσης μάλλον) 200 Jahre Deutscher Kultur, που το έχω ακόμα. Αλλά ήμουν 18 χρονών και είχα όρεξη! (Και δεν είχαμε ούτε άξια λόγου τηλεόραση, ούτε Διαδίκτυο να χάνουμε την ώρα μας 🙂 )

  14. ΓΤ said

    Για να μην ξεχνιόμαστε, με το νόμιμον και ηθικόν…

    -Πού δουλεύεις;
    -Σε φαντ.

    https://www.avgi.gr/koinonia/397442_sto-fund-cvc-i-kori-toy-ligo-meta-tin-exagora-tis-ethnikis-asfalistikis

  15. Πουλ-πουλ said

    Η ποιότητα της επιμέλειας αναδεικνύει ή καταρρακώνει το μόχθο του συγγραφέα ή του μεταφραστή. Πρόσφατα διάβασα τη Δίκη του Κάφκα σε μια παλιά (1995) έκδοση του Κέδρου, και με τα πολλά τυπογραφικά λάθη στενοχωρήθηκα, όχι για την τύχη του Γιόζεφ Κ., αλλά για τον Κοτζιά που έκανε τη μετάφραση.

  16. ΓΤ said

    12@

    Κι από μένα Μέφρι 🙂

  17. sarant said

    13 Εσένα τουλάχιστον σού απάντησαν. Όταν είχα γράψει σε ελληνικό εκδοτικό οίκο, δεν μου απάντησαν.

    15 Μα ναι, ο επιμελητής είναι απαραίτητος.

  18. sarant said

    16 Ο Μέφρι είναι αμείλικτος 🙂

  19. Κουνελόγατος said

    «Διαβάζω κρατώντας μολυβάκι, ιδίως τα μη λογοτεχνικά βιβλία»…

    Και τα λογοτεχνικά, με σημειώσεις παρακαλώ… 🙂

  20. Νέο Kid said

    13. Ε, όχι και μήτρα! Πίναξ!
    Τέτοια γράφετε κι έχει καταντήσει η μαθηματική παιδεία …ιατρική! Πφφ…! Και εμότικον απαξίωσης !

  21. dryhammer said

    6. Να διευκρινίσω τη διάκριση των σκευών (προ ηλεκτρικής κουζίνας)

    Το τηγάνι (και το τηγανάκι), ήταν ρηχά σκεύη με μία μακριά λαβή και το πλαϊνό τοίχωμα να ανοίγει προς τα έξω (ανεστραμμένος κόλουρος κώνος). Μαγείρευαν μόνο «ξερά» τηγανητά.
    Το σαχάνι (και το σαχανάκι), ήταν πιο βαθιά με καμπύλο πλαινό τοίχωμα και δυο λαβές τύπου «αφτιά». [Σαφώς ρηχότερα και μικρότερα από το πλακερό ή το γκουβέτσι] Μαγείρευαν (δεν τηγάνιζαν μόνο) εκεί κάποια τηγανητά αλλά πιο ζουμερά πχ αυγά με τη ντομάτα ή προετοίμαζαν διάφορα που ήθελαν μεγάλη επιφάνεια επαφής του σκεύους με τη φωτιά.
    Προσφάτως είδα και τα σκεύη που είναι τύπου βαθύ τηγάνι με μια μακριά λαβή και ένα αφτί, που το είπα σαχανοτήγανο και με διόρθωσαν «σωτιέρα». Εκείνοι χαμογελούσαν με το βλαχάκι, κι εγώ γαμοσταύριζα τους μαντολινίστες τηλεθεατές

  22. sarant said

    19 Ναι, και τα λογοτεχνικά, μαλιστα τα μεταφρασμένα, αλλά όχι πάντα.

  23. ΓΤ said

    Γενικά, δυστυχώς είναι φορές που ασκούνται διάφορες πιέσεις της μορφής «το βιβλίο είναι έτοιμο», «το βιβλίο είναι ‘πάρ’ το-βγάλ’ το'», «μην το κοιτάς καθόλου, μόνο μια διαγώνια, ο συγγραφέας είναι οκ», «τα ‘χει ψάξει όλα, ‘αύριο’ τυπώνουμε σου λέω». Έχουμε πει από την πλευρά μας και παλαιότερα, εδώ στο φιλόξενο σαλονάκι του Νίκου, διάφορα αντίστοιχα θλιβερά, λίγα βέβαια, ελάχιστα ανοίγομαι, δεν πρέπει 😉

    Όταν, δε, το βιβλίο πουλάει «σαν ζεστό ψωμί» και οι ανατυπώσεις πέφτουν σαν τα «κορδόνια» του μπιλιάρδου, τότε η «φροντίδα» μένει ξυλάρμενη σαν καλαμιά στο λήμμα της.
    Το συγκεκριμένο βιβλίο, όπως προκύπτει από τον κολοφώνα του, δεν πέρασε από το στάδιο της επιμέλειας-διόρθωσης κ.λπ. Ενδεχομένως έγινε κάτι βιαστικό εσωτερικά. Είναι κάτι που μπορώ να μάθω, αλλά δεν πρέπει να το επιχειρήσω.

    Όπως έμαθα πρόσφατα, υπάρχει εκδότης ο οποίος ταυτόχρονα νομίζει ότι έχει «μάτι», ότι μπορεί να διαβάζει «βαθιά», «το βιβλίο δεν έχει τίποτα, το έχω δει εγώ», και δεν θέλει να πληρώσει κανέναν άλλον πέραν του μεταφραστή. Και, πιστέψτε με, δεν είναι ο μοναδικός. Ο μεταφραστής πήρε τα ψίχουλά του, λίγα λίγα, σε ένα χρονικό διάστημα οκτώ μηνών. Το ακόμη πιο θλιβερό είναι ότι ο εκδότης ντολτσεβιτάρει, και αυτό είναι η απόλυτη καταρράκωση των αράδων, της σκέψης που ξεδιπλώνεται και της μεθυστικής προσμονής του αναγνώστη. Ακόμη και τα πιο υπερφίαλα γράμματα θέλουν σεμνότητα. Πολλή φροντίδα και αγάπη, είναι τα παιδιά μας.

    Όπως η γιαγιά γονατίζει μπρος στο εικόνισμα, έτσι πρέπει και όλοι της αλυσίδας του βιβλίου να κάνουν μπρος στη σελίδα. Βεβαίως, ακούγεται φορές ρομαντικός αυτός ο σεβασμός, ιδίως όταν ο εκδότης σε έχει γονατίσει.

    Το αφήνω ως ευχή ωστόσο, το οφείλουμε απέναντι στο πνεύμα.

  24. Αντώνης said

    Σχετικά με το «σαγανάκι»:
    Σύμφωνα με τη βικιπαίδεια (https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CE%B9%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%82_%CE%AC%CE%BD%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%82), «σαγανάκι» φαίνεται πως είναι και συνώνυμο της «σπηλιάδας». Ο Ελύτης γράφει στον «Ήλιο τον Πρώτο» «τα κόκκινα πανιά λοξά στα σαγανάκια».

  25. Πέπε said

    > δεν θέλει να πληρώσει κανέναν άλλον πέραν του μεταφραστή

    Καλά κάνει. Αφού οι διορθώσεις γίνονται σε τυχόν επόμενη έκδοση από εθελοντές αναγνώστες, δε βλέπεις τι γίνεται εδώ; Αυτή η παράδοση κρατάει τουλάχιστον από τότε που ο Άγγελος ήταν 18! 🙂

  26. ΓΤ said

    Και βγαίνει η Κουπονάρα του ΟΠΑΠ, Κύπελλο Ελλάδος αύριο, και βλέπουμε*:

    16:00 666 ΠανσεΡαϊκός-Τρίγλια

    Έξαλλος, ο Μπαρτζούδης έρχεται στην Αθήνα για να σταθεί με πλακάτ έξω από τον ΟΠΑΠ (για το ένα ρω αλλά και για τον κωδικό του Σατανά)
    Ευκαιρία να περάσει από τη Βουλή, όχι για να λουστεί με βενζινομπέτονο, αλλά να πιει ένα καφεδάκι με τους «τσιπρολαθρέμπορες».

    * https://pamestoixima.opap.gr/documents/36226/0/05102021_12pages.pdf/279cb52d-5783-72dc-5fec-58cccf49eab1?t=1633351194644

  27. ΓΤ said

    «O Θεός ήξερε ότι οι πραγματικοί άνθρωποι ήταν ο Αδάμ και η Εύα, και ότι όλοι οι άλλοι πριν από αυτούς είχαν προκύψει από ανακατέματα με εξωγήινους. Γι’ αυτό όλες οι χρονολογίες ξεκινούν από την Παλαιά Διαθήκη».*

    Ένα γυράκο βγήκαμε να φάμε χτες βράδυ, ξινός μάς βγήκε…

    * γιδοψέκες στη Φωκίωνος

  28. Preknas said

    * Σελ. 54 συνέλευση της Ζαράκοβα.
    Καμιά Τσέχα τενίστρια θα ήταν

  29. voulagx said

    «Σελ. 214 Αν και κατευθύνθηκε εκεί πανστρατιά, ο Αλβανός είχε σκοπό να προβεί σε συμφωνίες, όχι να πολεμήσει.
    Εδώ νομίζω ότι θέλει δοτική. Και αφού το βιβλίο είναι τυπωμένο σε πολυτονικό, η οξεία πρέπει να γίνει περισπωμένη, με υπογεγραμμένη αν υπάρχει.»

    Νικοκυρη, ποια δοτική εννοείς; Μήπως υποτακτική με ήτα και περισπωμένη;

  30. Alexis said

    #29: Την πανστρατιά εννοεί. Σε δοτική.

  31. Κιγκέρι said

    Για το τηγάνι ξέρω αίνιγμα:
    «Καρακάξα μαυρονούρα γρηγορομαγειρευτούρα, τι είναι;»

    «Να γκραβαλίσεις το χαουκούδι» στα καβακλιώτικα = να γλείψεις την κατσαρόλα – μας το λέει η μητέρα μου όταν κάνει κρέμα! 😋

  32. ΓΤ said

    31@ Κιγκεράκι

    Γιά στείλε καμιά κρεμούλα, έρχεται πείνα 🙂

    https://el-gr.facebook.com/pages/category/Diner/%CE%A4%CE%BF-%CE%9A%CE%B1%CE%B2%CE%B1%CE%BA%CE%BB%CE%AF-%CE%A4%CF%83%CE%B9%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%AC%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%BF-789390677834229/

  33. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    28 🙂

    29-30 Με πρόλαβε. Την πανστρατιά εννοούσα.

  34. gpoint said

    # 23

    … Είναι κάτι που μπορώ να μάθω, αλλά δεν πρέπει να το επιχειρήσω…

    Ισως είναι κάτι που μπορείς να το επιχειρήσεις, αλλά δεν πρέπει να το μάθεις, θα έλεγε στο Τέξας ο Τζ..Μποντ !

  35. # 34

    Ξέχασα το…

    Α, ρε… (φωτό)

  36. Alexis said

    #26: Ξεπουλήσανε και το διπλό ρ του Πανσερραϊκού;
    Ε, δεν έχουν το θεό τους οι θεομπαίχτες!

  37. leonicos said

    1 Νέο Κιδ

    να μη δώση το ντουφέκι εις τον φίλον ακάπνιγον … αλλ’ από τον γδούπον καπνισμένον

    Η αλήθεια είναι ότι τη λέξη ‘γλούπος’ δεν την ήξερα, και αν διάβαζα το βιβλίο, θα μου ξέφευγε. Αλλά θα μου φαινοταν και παράξενο, όχι χορταστικά κατανοητό.

    Η αλήθεια επίσης είναι ότι κανείς δεν καπνίζεται από τον γδούπο, αλλά από το στόμιο του ντουφεκιού. Και αυτή η ερμηνεια είναι χορταστικά κατανοητή.

    Οπότε καταλήγω ότι πρόκειται για γλούπο και όχι για γδούπο, και δεν χρειάζεται να διαλέξω

  38. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Τους τσιπροπροπροδότες θα τους σαρώσει ο Παντσερ-αϊκός, περιμένουτε και θα δούτε.

  39. leonicos said

    3 Πέπε

    Σαχάνια υποθέτω πως είναι τα σαγανάκια, τα τηγάνια. Αλλά υπάρχει και ο τσανακογλείφτης, που γλείφει τις τσανάκες (σαν τον σκύλο),

    Μέχρι να διαβάσω ολόκληρο το σχόλιό σου, πήγα να σου πω ότι λέει ‘τσανάκια’ και όχι ‘σαχάνια’ διότι δεν ηξερα ότι υπάρχουν και σαχάνα και τσανάκια.

    αφού το διάβασα, διαπίστωσα ότι το σχόλιό μου ήταν εκτός τοπου

    αλλά

    είπα

    πές του ένα γεια!

  40. Irresistible said

    Πολλά εύγε στον κ. Σαραντάκο που τόλμησε – επιτέλους – να ξανακάνει αυτό για το οποίο έγινε διάσημο + κοσμαγάπητο το παρόν Ιστολόγιο: Να ξεμπροστιάζει την αγραμματοσύνη και την διάπραξη λαθών + γκαφών, όπου κι αν τις βρίσκει. Όταν ένα κείμενο σαν τα «Καπάκια» του μακαριστού Παπαγιώργη, που κυκλοφορεί εδώ και χρόνια από έναν κορυφαίο εκδοτικό οίκο σαν τον «Καστανιώτη» κι έχει κάνει τόσες επανεκδόσεις, περιέχει τόσα πολλά + τραγικά λάθη, σάς αφήνω να φανταστείτε τι μνημεία αγραμματοσύνης είναι τα υπόλοιπα ελληνόφωνα βιβλία που κυκλοφορούν στο Ρωμέϊκο.

    Με αφορμή τα 200 χρόνια από το 1821, καλώ τον κύριο Νίκο να κάνει μία ανάρτηση και για το τεράστιο σκάνδαλο με τα Aπομνημονεύματα του Μακρυγιάννη. Ως γνωστόν, ο Γιάννης Βλαχογιάννης ΕΞΑΦΑΝΙΣΕ το χειρόγραφο του Στρατηγού, για να μή μπορούν οι επιγενόμενοι να ελέγξουν κατά πόσον απέδωσε ορθά τα γραφόμενα του Μακρυγιάννη, τί έχει προσθέσει και τί έχει λογοκρίνει. Εδώ και 100 χρόνια, ουδείς γνωρίζει πού βρίσκεται το πρωτότυπο χειρόγραφο των «Απομνημονευμάτων»!.. Αν ο κ. Σαραντάκος δεν διαθέτει τον χρόνο για να γράψει ένα τέτοιο άρθρο, ευχαρίστως να του αποστείλουμε εμείς ένα έτοιμο δικό μας, και ας το διασκευάσει όπως νομίζει.

    Τέλος, για το καλό του Σαραντάκειου Ιστολογίου, καλώ για πολλοστή φορα τον κύριο Νίκο, να σταματήσει να «θάβει» τις γκάφες και τα τραγικά λάθη των μπολσεβίκων φιλαράκων του. Για παράδειγμα, είναι μέγα σκάνδαλο το ότι επί 55 ολόκληρες ώρες δεν έχει βγάλει άχνα για τον πρωτοφανή διασυρμό που έκανε από την προχθεσινή κυριακάτικη «Καθημερινή» ο 81χρονος Κύπριος πληροφορικάριος Ανδρέας Δρυμιώτης, στον φιλαράκο του κ. Σαραντάκου, Παντελεήμονα Μπουκάλα: Ο 63χρονος Μπουκάλας όχι μόνο δεν ξέρει να διαβάσει στοιχειωδώς τις στατιστικές, αλλά και παραποιεί θρασύτατα τα πραγματικά στοιχεία!.. ΚΙ ΟΜΩΣ: Ο κύριος Νίκος καλύπτει επί 55 ώρες την ανήκουστη αγραμματοσύνη του Μεσολογγίτη φιλαράκου του.

  41. Χαρούλα said

    Σαχάνια(-νάκια) αν κατάλαβα σωστά, συμφωνό με τον Ντράι(#21)
    Από τις αντίκες της μαμάς, αυτά:

  42. Χαρούλα said

    Πωπωπω συμφωνΏ ! Τι ήταν αυτό! Ντροπηηηηή….

  43. leonicos said

    13 άγγελε

    ήμουν δεκαπέντε χρονών κι έγραψα στην Assimil προσφερόμενος να μεταφράσω μερικές μεθόδους στα ελληνικά, να τα εκδώσουν με γλώσσα βάσης τα ελληνικά.

    ου έγραψαν ένα πολύ συγκινητικό γράμα στο οποό με διαβεβαίωναν ότι αντιμετώπισανμε μεγάλη σοβαρότητα την πρότασή μου, αλλά την απέρριψαν διότι… δεν θυμάμαι γιατί. Πάντως δεν ου έγραψαν είσαι κόπανος.

    Μετά από λίγο καιρό βγήκαν οι γνωστές μέθοδι απο τον Πεχλιβανίδη. Δεν νομάζω ότι έγραφαν Assimil αλλά ήταν όμιες. Δεν ξέρω τι παίχτηκε

    Το ‘μέθοδι’ και το ‘όμιες’ τα είδα και τ’ άφησα για τον γνωστό βλάκα που βριχζει

  44. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    42# Νταξ, μη σκοτίζεσαι Χαρούλα, καμιά φορά μας ξεφεύγει ο τόνος. Σύμφωνο είναι το σωστό, προπαροξύτονο.
    Το θέμα είναι άμα το υπογράψετε με τον Ντράι το ρημάδι να τιμήσετε την υπογραφή σας, όχι σαν κάτι άλλους 🙂
    https://www.documentonews.gr/article/sta-voyva-thelei-na-perasei-tin-episkepsi-pentarofski-i-kyvernisi-kamia-anafora-sta-episima-social-media/

  45. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    Επί 55 ώρες ο 63χρονος και ο 81χρονος….

  46. BLOG_OTI_NANAI said

    «Άνδρο», σπάνιο αλλά έχουν ξεφύγει κάποια:

  47. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    137
    γλουπιά— ή στάλα (γουλιά) νερού πού (θα) βγει άπό τό γλούπο τής βαρέλας,
    γλούπος ό = τό στόμα τών βαρελιών ή τής κάνης τού όπλου.
    Ρήμα γλουπιάζω=σκοπεύω μέ τό όπλο.
    Ηπειρωτικη Εστία 1962 τ.118 /σελ.138

    Click to access %CE%97%CF%80%CE%B5%CE%B9%CF%81%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%20%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%B1%20%CF%84%CE%B5%CF%85%CF%87.118.1962..pdf

  48. Μαρία said

    44
    Ο συμπαθής νέος πρόεδρος του εοδυ είναι Ελληνοαμερικάνος καριώτικης καταγωγής και συναγωνίζεται επάξια τον Τσακαλώτο. Θα χορτάσουμε παρατονισμούς. Είχα σημειώσει απο εμφάνισή του στο όπεν ένα «παρενέργειων» κι ένα διαλεκτικό «εμβολιάζομαστε». Ξέρει κανείς αν οι Καριώτες παραβιάζουν όπως κι εμείς το νόμο της τρισυλλαβίας;

  49. Πέπε said

    47

    …και νερό από την αγλούπα
    κι όχι μ’ ασημένια κούπα.

    Εδώ όμως (Κάλυμνος) η αγλούπα, θαρρώ πως έχω διαβάσει, είναι χειροποίητη κουτάλα που τη χρησιμοποιούν οι βοσκοί σε διάφορα στάδια της κατεργασίας του γαλάτου. Ή λες να θυμάμαι λάθος; Μπορεί…

  50. Πουλ-πουλ said

    49. Μού θύμισες τον Στέλιο Αγλούπα, παλαιό πρωταθλητή της δισκοβολίας.

  51. Γιάννης Κουβάτσος said

    50:Αγγλούπας ήταν ο μακαρίτης. 😊

  52. Georgios Bartzoudis said

    26 ΓΤ said: «…με τους τσιπρολαθρέμπορες»

    # Ού ξύνου (και δη στρουθοκαμηλοειδώς). Παραλίγο να έπιανε φαγούρα ο Alexis (σχόλιο 36)!

  53. Χρίστος said

    Χαίρετε.

    Σαγανίδι λέει ο Παπαδιαμάντης τον ριπαίο άνεμο.

    Ένα σαγανίδι, ένα σαγανιδάκι μόνον. Και τούτο τί εχρειάζετο; Μία παρατιμονιά του Σιγουράντσα δεν ήρκει; Και αυτή τί εχρειάζετο; Ένα καργάρισμα του πανιού δεν ήτο αρκετόν; Και δεν ήτο αυτό εις το χέρι του Γιωργή και μόνον;

    Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη
    ΕΡΩΣ -ΗΡΩΣ

  54. sarant said

    53 Το οποίο, κατά τον Καραποτόσογλου, προέρχεται από το τουρκ. saganak «βροχή ραγδαία και διαβατική»

  55. 53# Λέτε άμα πούμε τα Ραφάλ σαγανάκια να τα καταπιούμε πιο εύκολα?

  56. sarant said

    55 🙂

  57. Χρίστος said

    55. Καλή ιδέα!!! Θα φτιάξω αύριο γαρίδες ραφάλ.

  58. ΚΩΣΤΑΣ said

    Βιβλίο χωρίς λάθη είναι γρουσουζιά! Τάδε έφη, Κώστας! 😜

    Στο άρτι εκδοθέν δικό μου, στο εξώφυλλο, πώς διάολο τα κατάφερε ο γραφίστας, με κοπυπάστε δούλευε, και έκανε την ανασκόπηση –> ανασκόποπηση… κι ο υποφαινόμενος γκαβός (το κόλλησα από τον Αντωνάκη 😉 ) μυρουδιά δεν πήρα πριν την εκτύπωση! 👎

  59. Πέπε said

    58

    Την ανασκόπηση θα μπορούσε να την κάνει και διάφορα χειρότερα.

  60. ΚΩΣΤΑΣ said

    59 Είμαι ευχαριστημένος που γλύτωσα την ανασκολόπιση! 😉

  61. Γιάννης Ιατρού said

    Όταν τον ξαναμαζέψουν να ξέρετε πως επικείνται εκλογές (αν δεν έχουν ήδη προκηρυχθεί)…
    Τακτικισμοί γιατί βρώμαγε πολύ πιά 🤢

  62. Γιάννης Ιατρού said

    61: Sory, Γιά τα μεζεδάκια το προόριζα το #60 🙄

  63. 54# Και ο Στοδγιαλοχτήνογλου τα λέει στο #6 αλλά υστερεί σε κύρος 🙂

  64. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Από πολλές πλευρές ενδιαφέρον το σημερινό! (Αν και μετά τα ‘πολλά εύγε’ μιας ψυχής, έχω μιαν …ενδόμυχη ανατάραξη 🙂 )
    ===–===
    >>… και ταίνιασαν (ταινιάζω) θα πει εξαντλήθηκαν.

    Στην Κρήτη –ειδικά για Ηράκλειο, που ξέρω από ‘πρώτο χέρι’– ακούγαμε συχνά την έκφραση: «Μα ταινία έχεις και πεινάς και θες συνέχεια να τρως;»
    Προφανώς, εννοώντας το παρασιτικό σκουλήκι των εντέρων ‘έλμινθα’ που προκαλεί αίσθημα πείνας, αλλά και κόπωσης-εξάντλησης.

    Αναρωτιέμαι αν η προέλευση του ‘ταίνιασε’, με τη σημασία του ‘εξαντλήθηκε’ προήλθε από το ‘αδυνάτισε και έγινε λεπτός σαν ταινία’ ή σχετίζεται με το αποτέλεσμα της ύπαρξης του παράσιτου (δηλ. ‘σαν να έχει ταινία’ –ήταν γνωστή βέβαια και τότε…)
    [ή κανένα από τα παραπάνω 🙂 ]

  65. Γιάννης Ιατρού said

    63: 😂👍

  66. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ας πάμε και στο κείνενο.
    –> υπήρχαν Αλβανοί και Τούρκοι ελληνόφωνες. Ελληνόφωνος, ελληνόφωνοι. Όχι «ελληνόφων».
    Πολύ μικρό, συγχωρητέον λάθος. 😉

    –> «μουνιτζιόνες», Μουνιτσιόνες, προβιζιόνες

    Συνειρμικά, λίγο πρόστυχες μου φαίνονται αυτές οι λέξεις, καμιά ετυμολόγηση; πόθεν προέρχονται;

  67. 66 Ammunizione, provizione ή κάτι τέτοιο – παρόμοιες και οι αντίστοιχες γαλλικές ή αγγλικές.

  68. sarant said

    67 Ναι, έτσι. Από τα ιταλικά.

    64 Ναι, από την ταινία είναι το ταινιάζω

    58 Καλοτάξιδο!

  69. Μαρία said

    66
    Καλά, δεν θυμάσαι τι χαμός γινόταν στην τάξη με τους αρχικούς χρόνους του λατινικού οχυρώνω; Munio, munivi, munitum, munire. Και munitor το παράγωγο ουσιαστικό.

  70. Είμαστε στις 62 ώρες τώρα. Πετάχτηκα από Πρέβιζα στα Γιάν’να οπότε έχασα φάσεις εν τω γεννάσθαι. Επιμελημένη αναθεώρηση σφαλμάτων.

  71. @ 69 Μαρία

    Ναι, κι εμένα ένας φίλος που του έκανα τουρισμό στο Παρίσι με ρώτησε για τη λέξη αυτή (= εφοδιασμένοι) στο μετρό.

  72. 71# Εθνικοκοινωνιολογικώς ας επισημανθεί πως στα γερμανικά η προειδοποίηση για πιθανό έλεγχο έχει παραλειφθεί.

  73. @ 72 ΣτοΔγιαλοΧτηνος

    Χαχα… γι’ αυτό τα …καημένα προέκυψαν σε μιάμιση γραμμή μόνο… 🙂

  74. sarant said

    71 Ήταν μόνιμο αστείο τα πρώτα χρόνια στη Γαλλία, όταν βρισκόμασταν στο σταθμό του τρένου:

    — Ρε συ, είσαι μουνί ντ’εν μπιγιέ; (munit d’un billet)

  75. @ 74 Sarant

    🙂

  76. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

  77. sarant said

    A μπράβο, τα πεθύμησα τα χριστιανομπολσεβικικα μιμιδια!

  78. … «γλούπος» που σημαίνει στόμιο του όπλου (αλλά και ο καταπιώνας του ανθρώπου) …

    Ξεροκατάπιωμα με τον γλούπο του όπλου

  79. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @58. Κώστα, τώρα τό εἶδα. Θά μᾶς πῆς κάτι περισσότερο; (Αὐτές τίς μέρες σκοπεύω νά κάνω κατεβασιά στά βιβλιοπωλεῖα..)

  80. greggan193 said

    Reblogged στις THE BROOM.

  81. ΚΩΣΤΑΣ said

    79
    Γιώργο, δεν θα το βρεις στα βιβλιοπωλεία. Αποτελεί προσφορά του συγγραφέα και του πολιτιστικού συλλόγου που το εξέδωσε στους κατοίκους των Αμπελοκήπων, σε φορείς, βιβλιοθήκες, … και σε όσους αγαπούν την τοπική ιστορία. Γι’ αυτό το λόγο δίνεται δωρεάν σε όσους το αναζητήσουν.

    Επειδή ο Δήμος Αμπελοκήπων δίνει κάποια επιχορήγηση στους πολιτιστικούς συλλόγους του δήμου, εμείς ό,τι παίρνουμε, το ανταποδίδουμε με εκδόσεις βιβλίων, περιοδικών, εκδηλώσεων, ξεναγήσεων… κλπ, πάντα με ιστορικές πληροφορίες για την περιοχή.

    Η συγκεκριμένη έκδοση είναι μια μονογραφία με θέμα τα οδωνυμικά των Αμπελοκήπων. Επειδή οι πρώτοι δρόμοι των Αμπελοκήπων ήταν «ορφανοί» διοικητικά, δεν υπήρχε η απόφαση ονοματοθεσίας, έψαξα, βρήκα την απόφαση στα αρχεία του Δήμου Θεσσαλονίκης, είναι του 1931, ενενήντα χρόνια από σήμερα.
    Παρουσιάζω την απόφαση και με βάση αυτήν παρουσιάζω τους δρόμους, την πορεία τους στο χρόνο, μετονομασίες κλπ, και έφτιαξα χάρτη με τις τότε ονομασίες και τα όρια των συνοικισμών Αμπελοκήπων και Επταλόφου που συναποτέλεσαν αργότερα την κοινότητα/δήμο Αμπελοκήπων. Επίσης ασχολούμαι και με μερικούς δρόμους νεότερων χρόνων, που φέρνουν ονόματα προσώπων της τοπικής κοινωνίας και δεν λημματογραφούνται εύκολα.

    Αυτή είναι σε γενικές γραμμές η υπόθεση. Είναι μεν έντονου τοπικού ενδιαφέροντος, διασώζει ιστορικές πληροφορίες, αλλά μάλλον αδιάφορη για το ευρύτερο κοινό. Για τους φίλους, όμως, που ενδιαφέρονται θα βρω τρόπο. Σκέφτομαι να επικοινωνήσω με την υπηρεσία σου και ή να μιλήσω μαζί σου ή να αφήσω σε κάποιον συνάδελφό σου τηλέφωνο και μέηλ. Τα υπόλοιπα θα τα βρούμε! 😉

  82. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @81. Σ’ εὐχαριστῶ, Κώστα. Θά τά βροῦμε!

  83. Γιάννης Ιατρού said

    58: Μπράβο ρε Κώστα. Με κάτι τέτοια διασώζονται πολύτιμες πληροφορίες λαογραφικής/ιστορικής φύσης.👍

  84. sarant said

    81 Κώστα, αν μπορείς στείλε το και σε ηλεκτρ. μορφή να το έχω!

  85. ΚΩΣΤΑΣ said

    84 Μετά χαράς, Νικοκύρη, θα στο στείλω κάποια στιγμή, το μέηλ σου το έχω.

    83 Γιάννη, σ’ ευχαριστώ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: