Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η αξία της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών

Posted by sarant στο 13 Οκτωβρίου, 2021


Τις μέρες αυτές απεργούν οι εκπαιδευτικοί και διαμαρτύρονται για την αξιολόγηση και τις λοιπές αλλαγές που προωθεί το υπουργείο Παιδείας. Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι ο κλάδος, όπως φαίνεται, είναι κατηγορηματικά αντίθετος με τις επιχειρούμενες αλλαγές και μάλιστα σε ποσοστό 90%, δεν πρόκειται δηλαδή για αντίθεση μόνο σε επίπεδο συνδικαλιστικών ηγεσιών που αφήνει αδιάφορη τη βάση.

Στο ιστολόγιο βέβαια λεξιλογούμε. Μάλιστα για την αξιολόγηση έχουμε ήδη λεξιλογήσει, σε άρθρο του 2017, πριν από τεσσεράμισι χρόνια. Τότε βέβαια γινόταν λόγος για μιαν άλλη αξιολόγηση: την αξιολόγηση των μέτρων της ελληνικής κυβέρνησης από τους «θεσμούς». Το πλαίσιο είναι εντελώς διαφορετικό, αν και βέβαια τα λεξιλογικά δεν αλλάζουν.

Στο ιστολόγιο έχουμε πολλούς φίλους σχολιαστές (και φίλες σχολιάστριες) που είναι μάχιμοι εκπαιδευτικοί ή που έχουν πια αφυπηρετήσει, πρόσφατα ή εδώ και αρκετά χρόνια. Είναι λοιπόν προνομιακός τόπος για κάθε συζήτηση σχετικά με την εκπαίδευση -και για έναν ακόμα λόγο, ότι μας διαβάζουν αφανώς, χωρις να σχολιάζουν, πολλοί εκπαιδευτικοί ακόμα, αν τουλάχιστον κρίνω από τα μέιλ που παίρνω κατά καιρούς.

Οπότε, στο σημερινό άρθρο θα επαναλάβω τα λεξιλογικά του παλιότερου άρθρου μας και θα παραθέσω και μια τοποθέτηση της Β’ ΕΛΜΕ Έβρου για την αξιολόγηση και τις λοιπές αλλαγές που προωθούνται. Θέλω όμως να δω τα δικά σας σχόλια, από εκπαιδευτικούς και μη.

Η αξιολόγηση φαίνεται λέξη αρχαία αλλά δεν είναι. Απ’ όλη την οικογένεια των λέξεων στην οποία ανήκει, μονάχα το επίθετο αξιόλογος έχει αρχαίες περγαμηνές, μια και προήλθε με συναρπαγή από τη φράση άξιος λόγου και είχε και στην αρχαιότητα σημασία παρόμοια με τη σημερινή –αξιολογώτατον χαρακτηρίζει ο Θουκυδίδης τον Πελοποννησιακό πόλεμο στο προοίμιο του έργου του.

Η αξιολόγηση όμως όχι μόνο δεν είναι λέξη αρχαία, αλλά επιπλέον όπως φαίνεται δεν πλάσθηκε ούτε από τους μεταγενέστερους ούτε καν από τους λόγιους του 19ου αιώνα, καθώς απουσιάζει από τη Συναγωγή νέων λέξεων του Κουμανούδη, και με βάση μιαν αναζήτηση στα σώματα κειμένων φαίνεται πως πρόκειται για λέξη του 20ού αιώνα, που φτιάχτηκε ως μεταφραστικό δάνειο πάνω στο πρότυπο του αγγλ. evaluation, ίσως και τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Για μας τους αιωνοφάγους Έλληνες λοιπόν, η αξιολόγηση είναι καινούργια λέξη. Για την έννοια αυτή λέγαμε παλιότερα αποτίμηση.

Αρχαία είναι όμως η λέξη άξιος, ο προπάτορας της αξιολόγησης. Ανάγεται στο ρήμα άγω, μέσω ενός αμάρτυρου τύπου *άγ-τιος, *άκ-τιος, και η αρχική του σημασία ήταν «αυτός που έχει ίδιο βάρος με κάτι άλλο» ή «ισότιμο με κάτι άλλο»: στην προτελευταία ραψωδία της Ιλιάδας, στους αθλητικούς αγώνες στη μνήμη του Πατρόκλου, ο Αχιλλέας αθλοθέτησε ένα λεβέτι «βοός άξιον» -που θ’ άξιζε όσο ένα βόδι. Στη συνέχεια, η λέξη πήρε τη σημασία «που έχει αξία», «που του πρέπει να…», ενώ χρησίμεψε ως πρώτο συνθετικό για δεκάδες σύνθετα επίθετα, από τον αξιαγάπητο ως τον αξιόχρεο, περνώντας από τον αξιοδάκρυτο, τον αξιέπαινο, τον αξιοθρήνητο ή τον αξιοκατάκριτο –δεν συνδέεται δηλαδή μόνο με θετικές σημασίες.

Η έκφραση άξιον εστίν, με τη σημασία «αξίζει, ταιριάζει», αποτέλεσε την αρχή ενός μεγαλυναρίου της Παναγίας («άξιον εστίν ως αληθώς μακαρίζειν σε την Θεοτόκον») και δόθηκε ως τίτλος σε μιαν αγιονορείτικη εικόνα της Θεοτόκου, που με θαυματουργό τρόπο υποτίθεται πως συνδέθηκε με τη γέννηση του ύμνου –και κατ’ επέκταση σε ολόκληρη οικογένεια εικόνων· από εκεί, βέβαια, και ο τίτλος του ποιήματος του Οδυσσέα Ελύτη, που το μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης σε μια από τις μεγαλύτερες στιγμές της έντεχνης λαϊκής μουσικής του 20ού αιώνα.

Να σημειώσουμε και τον μεσαιωνικό τύπο άξος, που τον βρίσκουμε όχι μόνο σε δημοτικά τραγούδια αλλά και στην ποίηση του Βάρναλη (Κρεβάτι εσύ, όπου γνώρισα το μέγα σκίρτημα, άξο / της Άγιας Τράπεζας μικρή αδερφή να σε φωνάξω), ενώ μεσαιωνικό είναι και το ρήμα αξίζω, που μερικοί κακώς το συντάσσουν με γενική, επηρεασμένοι από τη σύνταξη του επιθέτου όπου η γενική έχει τη θέση της. Έτσι, λέμε απορίας άξιο, άξιος της τύχης του, άξιος λόγου, άξιος του ονόματός του, αλλά αξίζει τον κόπο, αξίζει τα λεφτά του, δεν αξίζει φράγκο.

Στην ίδια οικογένεια έχουμε και την αξία, το ρήμα αξιώ (αξιώνω σήμερα), την αξίωση, το αξίωμα και τον αξιωματικό. Ο Μαρξ μάς δίδαξε για τον νόμο της αξίας, τον αυθόρμητο ρυθμιστή της οικονομίας στον καπιταλισμό, για το χρήμα ως μέτρο της αξίας και για την υπεραξία που παράγουν οι εργαζόμενοι και που την ιδιοποιείται ο κεφαλαιοκράτης, ο κάτοχος των μέσων παραγωγής. Ο Μαρξ διέκρινε σε κάθε εμπόρευμα δύο διαστάσεις της αξίας, την αξία χρήσης και την ανταλλαχτική αξία. Στο Ψαράκι της γυάλας, ο Μάριος Χάκκας διακρίνει και μια τρίτη διάσταση, την παραλλαχτική· έτσι, ο διστακτικός αριστερός συμμετέχει στις διαδηλώσεις των ιουλιανών κρατώντας ένα καρπούζι παραμάσχαλα, για να φαντάζει νοικοκύρης άνθρωπος.

Για την αξιολόγηση ειδικά των εκπαιδευτικών, που προβάλλεται από κάποιους ως πανάκεια που θα λύσει όλα τα προβλήματα της εκπαίδευσης, σε εκείνο το παλιό άρθρο ο φίλος μας ο Γιάννης Κ. είχε γράψει: Αξιολόγηση εκπαιδευτικών; Ναι, απαραιτήτως. Αλλά όχι ελληνικού τύπου, με βάση τα φρονήματα του εκπαιδευτικού, τους πολιτικούς του προστάτες και μπαρμπάδες στην Κορώνη που τυχόν διαθέτει. Τριάντα χρόνια στον χώρο, μιλάω μετά λόγου γνώσεως. Ας μην ξεχνάμε ότι σ’ αυτή τη σουί γκένερις χώρα δικτυωμένοι και με άκρες είναι οι άχρηστοι, οι τεμπέληδες και οι αργόμισθοι. Οι άλλοι παιδεύονται με ίδιες δυνάμεις και εξαρτώνται από τα κέφια των κλικών και των καρεκλοκένταυρων. Για ποια αξιολόγηση μιλάμε, λοιπόν; Την αντικειμενική, που αποσκοπεί στη βελτίωση της εκπαίδευσης ή στην «αξιολόγηση», που αποσκοπεί στις απολύσεις των «άλλων» και στην προώθηση των «ημέτερων»; Τα αυτονόητα των πολιτισμένων χωρών δεν είναι αυτονόητα σ’ αυτή τη μαγική χώρα.

Θυμάμαι πριν από μερικά χρόνια, τότε που μια δασκάλα από τη Ραφήνα είχε ξεκινήσει έναν εντελώς αβάσιμο θόρυβο ότι τάχα η νέα γραμματική του δημοτικού… καταργεί το η και το ω (η γνωστή «Φωνηεντιάδα») κάποιοι είχαν γράψει ότι «αν υπήρχε αξιολόγηση η συγκεκριμένη δασκάλα θα είχε απολυθεί». Εγώ πάλι υπέθεσα, βάσιμα νομίζω, ότι θα είχε αξιολογηθεί με πολύ καλό βαθμό.

Για να επανέλθουμε στο σήμερα. Για τη σημερινή κατάσταση στον χώρο της παιδείας, η Β’ ΕΛΜΕ Έβρου έγραψε:

Τι είναι η «αξιολόγηση» και τι κρύβεται πίσω από την «ανεστραμμένη τάξη», εργαστήρια δεξιοτήτων, αυτονομία της σχολικής μονάδας

Προκειμένου να σας ενημερώσουμε, συγκεντρώσαμε τις πιο συχνές ερωτήσεις και απορίες σας και θα εξηγήσουμε τι ακριβώς πρεσβεύει η διαβόητη “Αξιολόγηση” που προωθεί η κυβέρνηση μέσω του Υπουργείου Παιδείας και τι κρύβεται πίσω από ελκυστικές λέξεις όπως: «ανεστραμμένη τάξη, εργαστήρια δεξιοτήτων, καινοτομία, σχολείο του μέλλοντος, αυτονομία της σχολικής μονάδας» κλπ.

1. Ποιος είναι ο κύριος και πραγματικός στόχος της αξιολόγησης, που προσπαθεί με βίαιο τρόπο να επιβάλει η κυβέρνηση, παρά την καθολική αντίδραση των εκπαιδευτικών;

Η περαιτέρω μείωση των δαπανών για την δημόσια Παιδεία, η αντικατάσταση της γνώσης με πληροφορία και δεξιότητες, που επιβάλλουν όχι το όφελος του μαθητή αλλά η αγορά εργασίας. Επίσης προωθείται η διείσδυση επιχειρήσεων σε τομείς της δημόσιας εκπαίδευσης και ο ανταγωνισμός μεταξύ των σχολείων, που θα οδηγήσει σε κατηγοριοποίηση και σε μαζικές καταργήσεις και συγχωνεύσεις.

2. Γιατί οι εκπαιδευτικοί με ποσοστό που αγγίζει το 90% αρνούμαστε αυτού του τύπου την αξιολόγηση;

Γιατί έχουμε συναίσθηση της ευθύνης μας απέναντι στους μαθητές και την κοινωνία. Το “σχολείο του μέλλοντος” που προωθείται δεν είναι παρά ένα εργοστάσιο μαζικής παραγωγής υποταγμένου εργατικού δυναμικού με ελάχιστους μισθούς και σχεδόν μηδενικά δικαιώματα. Είναι ένας ρόλος που κανένας εκπαιδευτικός που σέβεται το λειτούργημά του δεν πρόκειται να δεχθεί. Επίσης, μέσω της αξιολόγησης, οι κυβερνήσεις επιχειρούν να περνούν τις αντιεκπαιδευτικές πολιτικές τους, έχοντας τους εκπαιδευτικούς υποταγμένους κι ανήμπορους να αντισταθούν στα όποια σχέδια περαιτέρω διάλυσης του Δημόσιου Σχολείου.

3. Ποιοι επιβάλλουν αυτά τα συστήματα;

Έχει δημιουργηθεί μια εκπαιδευτική βιομηχανία παγκοσμίων διαστάσεων, η οποία έχει επιβληθεί από τον ΟΟΣΑ (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης), καθώς και από μεγάλες επιχειρήσεις. Στην περίπτωση της Ελλάδας, του ΣΕΒ (Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων). Τα κέρδη για τις επιχειρήσεις είναι τεράστια, ιδιαίτερα στον τομέα της αξιολόγησης, είτε πρόκειται για αξιολογήσεις μαθητών, είτε πρόκειται για αξιολογήσεις εκπαιδευτικών και θεσμών (σχολείων, πανεπιστημίων).

4. Ποιες είναι οι συνέπειες αυτών των πολιτικών στους εκπαιδευτικούς;

Πτώση του ηθικού, πρόωρη εγκατάλειψη του επαγγέλματος, αύξηση των ωρών εργασίας, μειώσεις μισθών, απολύσεις, επέκταση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, επιδείνωση των συνθηκών εντός των οποίων διεξάγεται η διδασκαλία.

5. Ποιες είναι οι συνέπειες αυτών των πολιτικών στους μαθητές;

Αντιμετωπίζονται ως εμπορεύματα, συνηθίζουν από πολύ μικροί στις διακρίσεις (καλοί και κακοί), αξιολογούνται αποκλειστικά και μόνο από τις βαθμολογικές επιδόσεις τους, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη ούτε άλλες κλίσεις και ταλέντα, ούτε οι παράγοντες που καθορίζουν την πρόοδο του μαθητή (γεωγραφική περιοχή, οικονομική επιφάνεια οικογένειας, μορφωτικό επίπεδο γονέων, αναλυτικά προγράμματα υπουργείου, πολυπληθή τμήματα, σχολικά κτίρια υπό κατάρρευση, έλλειψη εκπαιδευτικών κλπ)

6. Ποιες είναι οι συνέπειες αυτών των πολιτικών στις σχολικές μονάδες;

Τα σχολεία κατηγοριοποιούνται σε “καλά” και “κακά” και χρηματοδοτούνται ανάλογα. Τα μεν “καλά” (αυτά που οι μαθητές έχουν υψηλές επιδόσεις) λαμβάνουν πλήρη χρηματοδότηση, τα δε “κακά” μειωμένη χρηματοδότηση που θα τα οδηγήσει σε μαρασμό ή και κλείσιμο, χωρίς καμιά μέριμνα για τους μαθητές, οι οποίοι θα στοιβαχθούν σε γειτονική σχολική μονάδα.

7. Η βαθμολογία παίζει σημαντικό ρόλο;

Η αξιολόγηση του μαθητή απαιτεί δημιουργία φακέλου (portfolio), στον οποίο περιλαμβάνονται οι επιδόσεις του σε πολυάριθμες εξετάσεις, εργασίες κλπ.

8. Πόσο αποτελεσματική είναι η Εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση;

Δε μπορεί να είναι αποτελεσματική καθότι δεν διαθέτουν ΟΛΟΙ οι μαθητές πρόσβαση στο διαδίκτυο, απαραίτητο τεχνολογικό εξοπλισμό, ικανότητες χειρισμού σε επαρκή βαθμό. Επιπλέον, μόνο το σχολείο και η φυσική παρουσία μπορούν πραγματικά να παράγουν γνώση και όχι απλώς να παρέχουν πληροφορία.

9. Τί είναι η “αυτονομία της σχολικής μονάδας”;

Η χρηματοδότηση μέσω χορηγιών και δωρεών, που οδηγούν ευθέως στην κατηγοριοποίηση σχολείων. Η εκπαίδευση εξαρτάται πλέον από τα συμφέροντα μεγάλων επιχειρήσεων και θα «παράγει» φτηνό, πειθαρχημένο και «ευέλικτο» εργατικό δυναμικό. Τα σχολεία μετατρέπονται σε οικονομικές μονάδες που θα προσπαθούν να εξασφαλίσουν το ψωμί τους μόνες τους (προφανώς από τους γονείς, από κάποιους χορηγούς ή από ενοικίαση των υποδομών τους σε τρίτους).

Ενισχύεται ο ρόλος της γονεϊκής επιλογής, της δυνατότητας δηλαδή των γονιών να επιλέξουν σχολείο και στη λεγόμενη «ελεύθερη επιλογή» του διδακτικού προσωπικού (που σημαίνει εδραίωση μηχανισμών ρουσφετιού).

10. Γιατί είναι λάθος να επιλέγει ο γονιός το σχολείο του παιδιού του;

Γιατί δημιουργούνται κατηγορίες σχολείων. Μια κοινωνία πρέπει να επιθυμεί και να διεκδικεί ΟΛΑ τα σχολεία να είναι “καλά” και όχι μόνον κάποια. Ο ΚΑΘΕ μαθητής δικαιούται ένα “καλό” σχολείο, ανεξαρτήτως γεωγραφικής θέσης, οικονομικής επιφάνειας, μορφωτικού επιπέδου των γονιών κλπ

11. Πώς αποτιμάται η “αξία” της σχολικής μονάδας;

Το σχολείο πρέπει να έχει καταγράψει και κοινοποιήσει σε κοινή θέα τα περιουσιακά του στοιχεία (έμψυχα και υλικά) ώστε να μπορεί να αποτιμηθεί αυτόματα η αξία του. Έτσι θα μπορούν πολύ εύκολα να επιλέξουν εκείνα που κάθε επιχείρηση έχει ανάγκη, για να υπάρχουν πελάτες και χρηματοδότες. Κανένας χορηγός δεν θα “επενδύσει” σε “κακό” σχολείο.

12. Ποιες οι συνέπειες του “αυτόνομου” σχολείου στους εργαζόμενους εκπαιδευτικούς;

Ένα σχολείο –επιχείρηση κατασκευάζει μια μεγάλη αριθμητικά στρατιά στελεχών εκπαίδευσης και καταργεί ουσιαστικά το Σύλλογο Διδασκόντων και τον παιδαγωγικό του ρόλο. Οι εκπαιδευτικοί μετατρέπονται σε απλά εκτελεστικά όργανα των άνωθεν εντολών, χωρίς ουσιαστικά δικαιώματα στο σχολείο. Τα σχολεία, στα οποία δεν θα υπάρχει σταθερό προσωπικό, με εργασιακές σχέσεις διαλυμένες, θα πλημμυρίσει από τον τοξικό ανταγωνισμό, το χαφιεδισμό και την τρομοκρατία, θα κυριαρχήσει μια κατάσταση εμφύλιας διαμάχης. Αυτή η διαδικασία θα ισοπεδώσει το παιδαγωγικό κλίμα της τάξης και θα δημιουργήσει καθεστώς πελατειακών σχέσεων μέσα στο σχολείο, αφού οι εκπαιδευτικοί θα είναι υποτελείς στους διευθυντές, καθώς από εκείνους θα εξαρτάται η εκπαιδευτική και επαγγελματική τους πορεία. Είναι φανερό ότι επιχειρείται να επιβληθεί μόνιμο καθεστώς φόβου και χειραγώγησης των εκπαιδευτικών, ώστε κάθε απόκλιση από το πρότυπο του υποταγμένου εκπαιδευτικού να κρίνεται σαν δημοσιοϋπαλληλικό παράπτωμα ή αντιεπιστημονική παρέκκλιση.

13. Τί κερδίζει το κράτος από την αυτονομία της σχολικής μονάδας;

Το κράτος παύει να χρηματοδοτεί αποκλειστικά τα σχολεία και τη δημόσια εκπαίδευση, που δυστυχώς το εκλαμβάνει ως οικονομικό βαρίδι.

14. Με ποιους μπορεί να συνεργαστεί η “αυτόνομη” σχολική μονάδα;

Με πάσης φύσεως εξωσχολικούς φορείς (ΜΚΟ, τράπεζες, βιομηχανίες, πρεσβείες και ό,τι φανταστεί κανείς). Σε αντάλλαγμα για τις χορηγίες τους έχουν δικαίωμα παρέμβασης στην εκπαιδευτική διαδικασία (μαθήματα που θα διδάσκονται, αναλυτικά προγράμματα κλπ.).

15. Τι ορίζεται με το άρθρο 93;

Η σταδιακή αποδέσμευση του κράτους, ως βασικού χρηματοδότη, από τη δημόσια εκπαίδευση. Η κάθε σχολική μονάδα θα αναγκάζεται να βρει μόνη της οικονομικούς πόρους ώστε να επιβιώσει. Η σχεδιαζόμενη «άρση των γεωγραφικών ορίων» και η «ελεύθερη επιλογή σχολείου», δημόσιου και ιδιωτικού, που εισάγεται ως «οδηγία» στα επίσημα κείμενα, θέλει να σπρώξει τα δημόσια σχολεία σε έναν ανελέητο ανταγωνισμό προς «άγραν πελατών», από την οποία θα συναρτούν τη χρηματοδότηση και τη συνέχιση της λειτουργίας τους.

16. Ποιος ο ρόλος του πολλαπλού βιβλίου;

Ο ρόλος του πολλαπλού βιβλίου δεν είναι να ενισχύσει την πολυμορφία και την παιδαγωγική ελευθερία, όπως ισχυρίζεται το Υπουργείο. Σε μια «κατηγοριοποιημένη» εκπαιδευτική πραγματικότητα, όπου τα σχολεία θα είναι χωρισμένα σε «καλά» και «κακά», όπου οι μαθητές θα είναι χωρισμένοι σε «έχοντες» και μη, οι οποίοι θα πηγαίνουν και στα ανάλογα σχολεία, το κάθε σχολείο θα έχει δυνατότητες ανάλογες με την αξιολόγησή του. Έτσι τα «κακά» σχολεία, με τους λίγους μόνιμους εκπαιδευτικούς, τη μειωμένη χρηματοδότηση, θα πρέπει να διδάσκουν τα βασικά των αναλυτικών προγραμμάτων, φτάνοντας -κατά πάσα πιθανότητα-μέχρι και μόνο το απολυτήριο γυμνασίου, δύσκολα και του λυκείου. Άρα χρειάζονται και τα ανάλογα βιβλία. Τα «καλά» σχολεία, θα προετοιμάζουν τους μαθητές τους για τα ΑΕΙ και την ακαδημαϊκή καριέρα, άρα θα χρειάζονται πιο αναλυτικά και καλογραμμένα βιβλία. Το Υπουργείο, στο αρχικό σχέδιο του νόμου είχε άρθρο όπου αυτή η κατηγοριοποίηση των μαθητών ξεκινούσε μέσα στο ίδιο το σχολείο, χωρίζοντας τα τμήματα, όχι αλφαβητικά, όπως συμβαίνει μέχρι τώρα, αλλά σε τμήματα ανάλογα με τη δυναμικότητα των μαθητών. «Καλούς και κακούς» μαθητές δηλαδή. Αυτά τα τμήματα θα διδάσκονταν διαφορετικά βιβλία. Μετά από τη γενική κατακραυγή απέσυρε το συγκεκριμένο άρθρο.

17. Έχει εφαρμοστεί αλλού αυτό το σύστημα αξιολόγησης και ποιες οι συνέπειές του;

Η εφαρμογή του ξεκίνησε με την οικονομική κρίση τη δεκαετία του 1970, αρχικά στη Βρετανία και στις ΗΠΑ, στη συνέχεια σε άλλες χώρες. Η κρίση του 2008 ανέδειξε τις συνέπειες αυτής της πολιτικής. Στη Μεγάλη Βρετανία, όπου εφαρμόστηκε πρώτη φορά, σχεδόν 40.000 δάσκαλοι εγκατέλειψαν το επάγγελμα σε ένα μόλις έτος. Κι αρκετοί από αυτούς δεν αντικαθίστανται. Σήμερα υπάρχει έλλειμμα 30.000 δασκάλων και καθηγητών στην τάξη, ιδίως στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, όπου το 20% των διαθέσιμων θέσεων εκπαιδευτικής κατάρτισης μένουν άδειες. Η έλλειψη καθηγητών σημαίνει ότι τα τμήματα μεγαλώνουν. Περισσότεροι μαθητές ανά τμήμα σημαίνει μεγαλύτερη δυσκολία στον έλεγχο, μεγαλύτερη δυσκολία στη βοήθεια στους λεγόμενους «αδύναμους» μαθητές. Κι ο χαμένος έλεγχος βάζει εμπόδια στη διδασκαλία, αφαιρώντας της χρόνο, με συνέπεια οι μαθητές να σημειώνουν μικρότερη πρόοδο κι αυτό μπορεί να είναι καταστροφικό και για τους καθηγητές-διευθυντές (σ.σ.: μέσω της αξιολόγησης του σχολείου). Για να ανταπεξέλθουν οικονομικά και να λειτουργήσουν τα σχολεία ζητούν απευθείας χρήματα από τους γονείς. Σε σχολείο του κεντρικού Λονδίνου, υπάρχει διαφήμιση για τη διεξαγωγή ενός μεγάλου εράνου ώστε το σχολείο να λειτουργήσει έστω part-time. Ταυτόχρονα υπάρχει και η ετήσια διοργάνωση αναζήτησης πόρων μέσω χορηγών ή απευθείας από τους γονείς, ώστε να μαζευτεί το αναγκαίο ποσό που απαιτείται για να λειτουργήσει.

18.Έχει εφαρμοστεί στις ΗΠΑ;

Η Diane Ravitch ανέλαβε το 1991 καθήκοντα υφυπουργού Παιδείας στην κυβέρνηση τουΤζορτζ Μπους πατρός. Ήταν βασικός υποστηρικτής της αρχής της αμοιβής του εκπαιδευτικού ανάλογα με την «αξία του» και την “αριστεία”. Τα αποτελέσματα ήταν καταστροφικά για τα δημόσια σχολεία. Σε άρθρο της με τίτλο «Γιατί άλλαξα γνώμη» (στο περιοδικό «The Nation» -Νέα Υόρκη), η Diane Ravitch ανάμεσα σε άλλα σημειώνει: “Το πραγματικό θύμα αυτής της επιμονής των αρχών σε παρόμοιες μεθόδους είναι η ποιότητα της εκπαίδευσης. Καθώς η ανάγνωση και τα πρακτικά μαθηματικά έχουν πλέον απόλυτη προτεραιότητα, οι εκπαιδευτικοί συνειδητοποιούν ότι αυτά τα δύο μαθήματα καθορίζουν το μέλλον του σχολείου τους (αλλά και τη διατήρηση της θέσης τους), με αποτέλεσμα να παραμελούν τα υπόλοιπα. Η ιστορία, η λογοτεχνία, η γεωγραφία, οι φυσικές επιστήμες, οι ξένες γλώσσες, η αγωγή του πολίτη και τα καλλιτεχνικά μαθήματα υποβαθμίζονται σε εντελώς δευτερεύοντα”.Η υφυπουργός Παιδείας των ΗΠΑ που σχεδίασε το σύστημα αξιολόγησης σήμερα μιλάει εναντίον του!

19. Τι είναι η μέθοδος της «ανεστραμμένης τάξης» (flipped classroom);

Κατά την «ανεστραμμένη τάξη» οι μαθητές μελετούν μόνοι τους στο σπίτι το καινούργιο μάθημα, μέσα από υλικό που τους έχει προετοιμάσει και στείλει ο εκπαιδευτικός μέσω μιας ψηφιακής πλατφόρμας. Σύμφωνα με το ΥΠΑΙΘ το μεγάλο πλεονέκτημά της είναι πως οι μαθητές ελέγχουν μόνοι τους το ρυθμό του μαθήματος, αφού μπορούν να πατήσουν pause στο βίντεο, κάτι που δεν μπορεί να συμβεί με τον εκπαιδευτικό στο ζωντανό μάθημα, σύμφωνα με το Υπουργείο. Το pause όμως στο ζωντανό μάθημα είναι το σήκωμα του χεριού του μαθητή και η επιτόπου επίλυση της απορίας του. Η μέθοδος αυτή αντικαθιστά την γνώση με την πληροφορία και εξουδετερώνει τον παιδαγωγικό και γνωστικό ρόλο του εκπαιδευτικού, αφήνοντάς του μόνο ρόλο του σερβιτόρου του υλικού του μαθήματος, του λύτη αποριών και του αξιολογητήτων μαθητών.

20. Τι είναι η ελληνική PISA που θα εφαρμοστεί φέτος για πρώτη φορά;

Πανελλαδικού τύπου εξετάσεις στη ΣΤ’ δημοτικού και στη Γ’ Γυμνασίου στη γλώσσα και τα μαθηματικά. Οι εξετάσεις, θα είναι προς το παρόν ανώνυμες, θα χρησιμεύσουν για να αξιολογηθεί η σχολική μονάδα και οι επιδόσεις των μαθητών. Μαθητές και σχολεία θα κατατάσσονται σε κατηγορίες, αναλόγως με τα αποτελέσματα των εξετάσεων, τα οποία θα δημοσιοποιούνται στην ιστοσελίδα του σχολείου, θα αποτελούν βάση για την εξωτερική αποτίμηση των σχολικών μονάδων από το σχολικό σύμβουλο και η βιωσιμότητά τους θα κρίνεται από αυτά.

21. Ποια μαθήματα καταργήθηκαν για πρώτη φορά;

Το ΥΠΑΙΘ «εξαφάνισε» χωρίς καμία επιστημονική ή παιδαγωγική τεκμηρίωση τα μαθήματα κοινωνικών επιστημών και καλλιτεχνικής παιδείας.

22. Είχε δίκιο ο σημερινός πρωθυπουργός όταν δήλωσε ότι “δεν είμαστε όλοι ίδιοι, δεν είμαστε όλοι ίσοι, και δεν πρόκειται να γίνουμε ποτέ”;

Οι άνθρωποι είμαστε διαφορετικοί αλλά ίσοι μεταξύ μας. Η ισότητα είναι ένα θεμελιώδες φυσικό δικαίωμα που έχουν ΟΛΟΙ οι άνθρωποι, ανεξαιρέτως από τη στιγμή που θα γεννηθούν. Εννοείται ότι όλοι οι μαθητές είναι ίσοι, ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης, βαθμολογίας, φύλου, θρησκεύματος κλπ.

23. Είναι σωστό να μπαίνουν στα ΑΕΙ με μικρή βαθμολογία;

Η βαθμολογία εξαρτάται από πολλές παραμέτρους, μία από τις οποίες είναι η δυσκολία των θεμάτων. Με θέματα εξαιρετικά δύσκολα, σχεδόν πανεπιστημιακού επιπέδου, οι βαθμολογίες είναι χαμηλές. Η αναβάθμιση της Παιδείας χρειάζεται γενναία χρηματοδότηση για ολιγομελή τμήματα, εκπαιδευτικούς που να μην πηγαίνουν σε πολλά σχολεία (κάποιες φορές σε δύο ή τρία την ίδια μέρα), υλικοτεχνική υποδομή, σύγχρονα και φιλικά προς το παιδί κτίρια, αναλυτικά προγράμματα που να καλλιεργούν το πνεύμα, την ψυχή και το σώμα των μαθητών.

24. Μπορεί κάποιος να εγγραφεί σε κολλέγιο ακόμα κι αν έχει μικρή βαθμολογία;

Βεβαίως. Η μικρή βαθμολογία κλείνει το δρόμο προς τη δωρεάν Παιδεία, ανοίγει όμως την πόρτα της ιδιωτικής. Στην πορεία, τα δύο πτυχία (των δημοσίων ΑΕΙ και των κολεγίων) με νόμο Κεραμέως είναι ισότιμα, έστω αν ο φοιτητής του δημοσίου ΑΕΙ μπήκε με 18, ενώ ο σπουδαστής του κολεγίου με 08. Το Υπουργείο βοηθάει έτσι ώστε «Οι νέοι μας δεν εγκλωβίζονται πλέον στα πανεπιστήμια», όπως δήλωσε η Υπουργός Παιδείας!

25. Γιατί είναι προβληματικές οι μεγάλες σχολικές μονάδες;

Γιατί είναι απρόσωπες. Ο μαθητής χάνεται ανάμεσα σε ένα μεγάλο πλήθος που τον απορροφά, τον απομονώνει, τον φοβίζει, τον περιθωριοποιεί. Η σχολική κοινωνία, το στάδιο δηλαδή της κοινωνικοποίησης του παιδιού, δεν μπορεί να είναι μια κοινωνία αγνώστων και αδιάφορων συμμαθητών. Πρέπει να δημιουργεί φιλικούς δεσμούς και να καλλιεργεί ένα κλίμα ένταξης όλων των παιδιών.

26. Αληθεύει ότι οι εκπαιδευτικοί φοβούνται την αξιολόγηση;

Κανένας επιστήμονας δεν φοβάται την ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ αποτίμηση της δουλειάς του, που έχει σκοπό τη βελτίωσή του και την προαγωγή της επιστήμης του. Επίσης, κανένας εκπαιδευτικός λειτουργός δεν μπορεί να δεχθεί την τιμωρητική αξιολόγηση, σύμφωνα με την οποία το μόνο που αξιολογείται η τυφλή υπακοή του σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα ανισοτήτων και αδικιών.

Σε καμία περίπτωση οι κυβερνήσεις δε θέλουν να κάνουν τους εκπαιδευτικούς καλύτερους, θέλουν να ελέγχουν αν υλοποιούν κατά γράμμα τους αντιεκπαιδευτικούς τους νόμους. Την περίοδο της υποχρεωτικής αναστολής λειτουργίας των σχολείων ο εκπαιδευτικός κόσμος κράτησε ζωντανή την εκπαιδευτική διαδικασία χωρίς καμιά βοήθεια ή στήριξη από το Υπουργείο, παρόλο που πάγιο αίτημα ήταν η δημιουργία ολιγομελών τμημάτων ώστε τα σχολεία να παραμείνουν ανοιχτά.

•Ποια η κατάσταση των σχολείων σήμερα;

Ενδεικτικά: Το 30% των σχολικών κτιρίων είναι 50ετίας. 70% είναι η περικοπή των κρατικών κονδυλίων για τη Σχολική Στέγη. Γυμναστήριο έχει το 6% των Δημοτικών και το 22% των Γυμνασίων -Λυκείων. Αίθουσα πολλαπλών χρήσεων έχει το 27% των Δημοτικών. Εργαστήριο Φυσικών Επιστημών έχει το 5% των Δημοτικών και το 26% των Γυμνασίων -Λυκείων. Βιβλιοθήκη έχει το 12% των Δημοτικών και το 38% των Γυμνασίων -Λυκείων. Οι δαπάνες για την Παιδεία μειώνονται 1,8 δισ. κάθε χρόνο για 11 συνεχόμενα χρόνια. Οι γονείς δίνουν από την τσέπη τους 1,2 δισ. ευρώ τον χρόνο στην ιδιωτική εκπαίδευση. Οι περισσότεροι μαθητές και μαθήτριες φοιτούν σε τμήματα 21 -30 μαθητών. Μόλις προχθές το υπουργείο έδωσε εντολή για σύμπτυξη εκατοντάδων τμημάτων σε όλη τη χώρα, και μάλιστα σε καιρό πανδημίας, προκειμένου να “εξαφανίσει” 6.000 κενά εκπαιδευτικών, ένα μήνα μετά την έναρξη των μαθημάτων! Τ ο 25% των μαθητών δεν μπόρεσε να πάρει μέρος στην τηλεκπαίδευση.

•Χρειάζεται βελτίωση το εκπαιδευτικό μας σύστημα;

Όλος ο εκπαιδευτικός κόσμος αντιλαμβάνεται την ανάγκη βελτίωσης του εκπαιδευτικού συστήματος. Οι δάσκαλοι όλων των βαθμίδων, δεν υπερασπιζόμαστε το σχολείο του σήμερα, ονειρευόμαστε ένα σχολείο που θα αγκαλιάζει όλους τους μαθητές, θα καλλιεργεί το σώμα, το πνεύμα και την ψυχή του σημερινού μαθητή και αυριανού πολίτη. Δυστυχώς, όλες οι επιστημονικές μας προτάσεις και διεκδικήσεις έχουν απορριφθεί από όλες τις κυβερνήσεις, στον ένα ή τον άλλο βαθμό. Αυτό συνεπάγεται, πρώτα απ΄ όλα, γενναία χρηματοδότηση της εκπαίδευσης από τοκράτος, όπως λέει και το ιστορικό αίτημα -σύνθημα του εκπαιδευτικού κινήματος «15% για την Παιδεία», αλλά και άλλος πολιτικός προσανατολισμός, ώστε

• Να έχουμε ενιαίο δημόσιο και δωρεάν 12χρονο σχολείο για όλα τα παιδιά μέχρι τα 18 τους, αντάξιο του πλούτου και της γνώσης που έχει συσσωρεύσει η ανθρωπότητα
• Να διδάσκει τις βασικές αρχές όλων των επιστημών , να προωθεί τη στέρεη γενική μόρφωση και όχι την πρόωρη εξειδίκευση ή τις δεξιότητες
• Να καλλιεργεί την κριτική σκέψη, την αλληλεγγύη, την ικανότητα του ατόμου να αντιλαμβάνεται το κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλουν μέσα στο οποίο ζει
• Να φέρνει τα παιδιά σε πραγματική επαφή με τις τέχνες και τον αθλητισμό και να καλύπτει όλες τις μορφωτικές ανάγκες των παιδιών
• Να βοηθά στην ισορροπημένη και ολόπλευρη ανάπτυξη του σώματος, του νου, του συναισθήματος και της προσωπικότητας του νέου ανθρώπου και να αγκαλιάζει με στοργή τις ιδιαίτερες ανάγκες και ικανότητες των παιδιών
• Να διαθέτει τις κατάλληλες υποδομές, το απαραίτητο προσωπικό: εκπαιδευτικό, διοικητικό, βοηθητικό, επιστημονικό (ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, υγειονομικοί, εκπαιδευτικοί ειδικής αγωγής).

155 Σχόλια προς “Η αξία της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών”

  1. Ένα ωραίο plot twist θα ήταν η χρηματοδότηση να εξαρτάται από την αξιολόγηση αλλά αντίστροφα, δηλ. μεγαλύτερη χρηματοδότηση στα σχολεία με τα μεγαλύτερα προβλήματα. Κάπου είχα δει ότι κάτι τέτοιο γίνεται σε κάποια σκανδιναβική χώρα (εντάξει, σε σειρά, δεν πιάνεται ακριβώς για πηγή).

  2. atheofobos said

    Κάθε 3 χρόνια με τον PISA ο ΟΟΣΑ αξιολογεί τα εκπαιδευτικά συστήματα μετρώντας τις επιδόσεις 15χρονων μαθητών στα μαθηματικά, τις επιστήμες και την κατανόηση κειμένου.
    Στην τελευταία αξιολόγηση, το 2018, η Ελλάδα βρέθηκε στην 43η θέση ποιο κάτω δηλαδή πχ από την Μάλτα, την Τουρκία ή την Λιθουανία και την Λετονία.
    Δύο τινά λοιπόν συμβαίνουν : ή τα παιδιά μας είναι στούρνοι ή οι καθηγητές μας δεν τους έχουν μεταδώσει τις αντίστοιχες γνώσεις.
    Σε καμία όμως ανακοίνωση της ΟΛΜΕ, πλην της αντίθεσης στην αξιολόγηση δεν είδα να γράφουν τίποτα σχετικό για το πώς μπορεί να βελτιωθεί αυτή η απαράδεκτη κατάσταση.
    Τέλος ακόμα και αυτή η αξιολόγηση που αντιδρούν, δεν αφορά άτομα, μιας και όλοι οι διορισμένοι καθηγητές είναι γνωστό σε όλους μας που έχουμε τελειώσει δημόσιο σχολείο, είναι όλοι άριστοι, αλλά τις σχολικές μονάδες. Έτσι πχ ο φυσικός που είχα στο Γυμνάσιο και είχε το παρατσούκλι «ο τρελός» προήχθη και έγινε και Γυμνασιάρχης!
    Σχετικά γράφω στο ποστ μου
    ΤΑ ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΛΙΑ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2016/10/blog-post_11.html
    Από όλο αυτό το μακαρόνι της Β΄ΕΛΜΕ Έβρου που δημοσίευσες, πουθενά δεν βλέπουμε έστω και ίχνος αυτοκριτικής ή προτάσεις για το πρέπει να γίνει για ανίκανους και άχρηστους εκπαιδευτικούς και βέβαια στο τέλος η μόνη πρόταση που υπάρχει για την βελτίωση της σημερινής κατάστασης, μιας και όπως ξέρουμε μόνο αρίστους εκπαιδευτικούς διαθέτουμε, είναι η –« γενναία χρηματοδότηση της εκπαίδευσης από το κράτος, όπως λέει και το ιστορικό αίτημα -σύνθημα του εκπαιδευτικού κινήματος «15% για την Παιδεία»!
    (οι συγγραφείς του κειμένου αποδεικνύουν το πόσο προοδευτικοί είναι και το πόσο συμβαδίζουν με την εποχή μας χρησιμοποιώντας συνθήματα ηλικίας 70 ετών!)

  3. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Τι να πει κανείς, η Β’ ΕΛΜΕ Έβρου τα είπε όλα…
    Να υπογραμμίσω μόνο το γεγονός ότι όπου εφαρμόστηκε το μοντέλο, ήταν καταστροφικό.
    Όσο η στόχευση είναι να παραχθούν φτηνοί εργάτες και εύκολα χειραγωγήσιμοι καταναλωτές, τι να περιμένει κανείς;

    Οι γονείς θα εξακολουθούν να δίνουν τα ρέστα τους για τα παιδιά τους, και κάποιοι πάντα θα το εκμεταλλεύονται αυτό.
    Για να καταλάβετε, ένας πρωθυπουργός, απ’ ότι έχω ακούσει, έχει ξεπουλήσει τη χώρα σε ένα fund για να βολέψει εκεί την κόρη του, ο κακομοίρης. Τι να κάνουν κι οι υπόλοιποι…

  4. ΓΤ said

    Βάρναλης, σκιρτήματα…

    Άρα τα «Ερωτικά» είναι στον φούρνο του «Αρχείου»

  5. Παναγιώτης K. said

    Αυτά τα… καταστροφικά που διατυπώνει η Β΄ΕΛΜΕ Έβρου δεν τα είδα στο Ελληνικό σχολείο και ούτε μου πέρασαν από το μυαλό με αυτή την ένταση που τα εκθέτει.
    Θαρρώ πως οι διάφορες πολιτικές, συνδικαλιστικές και άλλες ηγεσίες δραματοποιούν τα πράγματα για να δικαιολογήσουν εαυτούς ως προς τον ρόλο τους.
    Ένας π.χ σαραντάχρονος συνδικαλιστής μπορεί να κάνει ασκήσεις επί …χάρτου αλλά όσοι βρίσκονται επί του…πεδίου έχουν άλλη άποψη.
    Έχουμε και εμείς κάποια συνδικαλιστική πείρα…

    Χθες είχα συζήτηση με εν ενεργεία συνάδελφο σε σχολείο της Αν. Θεσσαλονίκης. Επί 24 καθηγητών που έχει ο σύλλογος απέργησαν οι 8. Δηλαδή το 1/3 ή αλλιώς, το 33,3%.
    Η βασική του θέση ήταν η εξής: «Ενστάσεις έχω για την αξιολόγηση έχω αλλά κάτι πρέπει να αρχίσει να κινείται στο Ελληνικό σχολείο.
    Στην πορεία θα βρεθεί μια τελική συνισταμένη».

  6. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    1# Ακριβώς το ίδιο σκεφτόμουνα χτες, αλλά μάλλον δεν παίζει να γίνει κάτι τέτοιο. Τεσπα, ας παρηγορηθούμε με τη σκέψη πως είμαστε λογικοί άνθρωποι 🙂

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια

    4 Είναι, αλλά πόθεν τεκμαίρεται από το σημερινό άρθρο;

    2 Ο φυσικός που προήχθη, είχε αξιολογηθεί βεβαια.

  8. Α. Σέρτης said

    Απορία:
    Το υφιστάμενο σύστημα αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων σε υπουργεία κλπ (με όλα τα στραβά του) δεν εφαρμόζεται ΚΑΙ για τους εκπαιδευτικούς;
    Δεν καταλαμβάνονται αυτοί από τον Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα;

  9. Παναγιώτης Κ. said

    Μια προσωπική εμπειρία-παρατήρηση
    Στο Γυμνάσιο το οποίο φοίτησα (δεκαετία ΄60) έβλεπα στις κλειδωμένες ντουλάπες πίσω από το τζάμι διάφορα όργανα Φυσικής και Χημείας. Ειδικά οι διάφοροι γυάλινοι δοκιμαστικοί σωλήνες πολύ φάνταζαν στα μάτια μου!
    Επί έξι χρόνια λοιπόν δεν έγινε ούτε ένα πείραμα!
    Πως βρέθηκαν λοιπόν όλα αυτά εκεί;
    Φαντάζομαι ότι και τότε υπήρχε η κριτική περί έλλειψης υλικοτεχνικής υποδομής και κάποια πολιτική ηγεσία «άρπαξε» την ευκαιρία και έστειλε στα σχολεία της χώρας όλα αυτά τα… καλούδια που έμεινα αχρησιμοποίητα.
    Αν αρχίσω να μιλώ για το υλικό που είναι στα υπόγεια των διαφόρων δημοσίων κτηρίων αναξιοποίητο, θα εκτραπεί η συζήτηση και δεν το θέλω.

  10. Pedis said

    # 1 – Το Matthew effect του νεοφιλελευθερισμού λειτουργεί αντίστροφα. Ο πλούσιος ΝΑ γίνει πλουσιότερος κι ο φτωχός ΝΑ γίνει φτωχότερος.

    Είναι και θεϊκός νόμος, άλλωστε.

    Με τον θεό θα τα βάλεις Δύτα; 😆

    Αξιολόγηση στις ΗΠΑ: Τα καταστροφικά αποτελέσματα για μαθητές και εκπαιδευτικούς

  11. Καλημέρα κι από δω, το καθ’ ουσίαν
    Το θέμα δεν είναι τι καταλαβαίνει ο καθένας από μια λέξη αλλά τι περιεχόμενο της δίνεται από κει που ορίζεται. Δεν είναι τυχαίο που σε κάθε κωδικοποίηση που χρησιμοποιεί λέξεις με συγκεκριμένο και καθορισμένο τρόπο στην αρχή γίνεται ορισμός του τι ακριβώς σημαίνει η όποια λέξη (Κώδικας οδικής κυκλοφορίας, συμβόλαιο ασφάλισης κλπ). Έτσι λοιπόν και για την αξιολόγηση των σχολικών μονάδων που είναι η αρχή και των εκπαιδευτικών που έπεται καλό είναι να ξέρουμε τι εννοεί και τι προβλέπει αυτός που την ορίζει (ο νομοθέτης δηλαδή το υπουργείο). Γιατί μπορεί να λέμε εύκολα πως η αξιολόγηση χρειάζεται γιατί κάτι πρέπει να αρχίσει να κινείται στο Ελληνικό σχολείο αλλά.
    Παράδειγμα: τα αποτελέσματα του PISA. Ποιος φταίει και τα αποτελέσματα στα μαθηματικά (που ξέρω) είναι χαμηλά; Οι μαθητές που είναι στούρνοι ή οι καθηγητές που δεν τους έχουν μεταδώσει τις αντίστοιχες γνώσεις; Σίγουρα το δεύτερο (με μια διαφοροποίηση – τις αντίστοιχες δεξιότητες). Με πλήρη εντιμότητα το λέω. Αλλά γιατί; Οι καθηγητές μεταδίδουν τις γνώσεις που νομίζουν πως χρειάζονται ή αυτές που καθορίζει το υπουργείο; Πάλι στο δεύτερο πάμε. Δυστυχώς η εκπαίδευση έχει βασικό στόχο οι μαθητές ν’ αποκτήσουν όχι γνώσεις αλλά δεξιότητες ώστε να πάνε καλά στις πανελλαδικές. Αυτός ο στόχος ξεκινάει από το δημοτικό. Όταν δίνεται σημασία στο πώς κι όχι στο γιατί κάνουμε κάποια πράγματα. Κι όσο μεγαλώνει ο μαθητής τόσο πιο πολύ απαιτεί να πάρει αυτά που θα του χρειαστούν στις εξετάσεις. Το παράδειγμα που αναφέρεται για τα μαθήματα που απαξιώθηκαν δεν είναι μακριά από τα δικά μας. Τα θέματα λοιπόν των πανελλαδικών είναι σε διαφορετικό κλίμα από αυτά του PISA κι οι μαθητές δεν έχουν εφοδιαστεί με τις σχετικές δεξιότητες.

    Παναγιώτη, το «σε σχολείο της Αν. Θεσσαλονίκης. Επί 24 καθηγητών που έχει ο σύλλογος απέργησαν οι 8» δεν λέει πολλά. Το υπουργείο έδωσε συμμετοχή περίπου στο 50% για όλη την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Και ξέρουμε πως τα ποσοστά του υπουργείου είναι χαμηλότερα γιατί μετράει το σύνολο των εκπαιδευτικών κι όχι μόνο όσους είναι στα σχολεία. Το τι γίνεται στο ένα ή το άλλο σχολείο δεν είναι το μετρίδι. Και λέει, 6 χιλιάδες σχολεία σε σύνολο 13 υπέβαλαν έκθεση αξιολόγησης. Και; Δεν με πείθει πως υπάρχει αποδοχή.

  12. Triant said

    Καλημέρα.

    Στο Δημοτικό που δουλεύει η γυναίκα μου δεν έχουν έρθει καθηγητές των Αγγλικών και της πληροφορικής. Στο τέλος της χρονιάς όμως το σχολείο θα «αξιολογηθεί» με βάση και τις επιδόσεις των μαθητών σε αυτά τα μαθήματα. Το ότι η χαμηλή απόδοση ενός σχολείου οφείλεται σε μεγάλο ποσοστό στην διοίκηση (στελέχωση, χρηματοδότηση) είναι αδιάφορο.
    Από την άλλη, σου λέει, τι θέλετε; Να ξεμείνουμε από ψυκτικούς; Αφού ήταν κυνικά ειλικρινής ο Μωυσής για τον στόχο της δημόσιας εκπαίδευσης. Άλλωστε ούτε αυτός ούτε κανένας από την οικογένειά του δεν έχει μάλλον μαγαριστεί από την δημόσια Παιδεία.

  13. Αγγελος said

    Χωρίς να είμαι εκπαιδευτικός ούτε να έχω σχετική πείρα, τείνω να συμφωνήσω με τον Αθεόφοβο. Η εντύπωση που μου αφήνει το σημερινό κείμενο είναι ότι οι εκπαιδευτικοί (γιατί μάλλον βέβαιο είναι πως οι περισσότεροι συμφωνούν μ’αυτό) ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ και την ατομική αξιολόγηση (που φυσικά μπορεί να είναι πηγή αδικιών) και την αξιολόγηση των σχολικών μονάδων.
    Όλοι θα θέλαμε να ήταν όλα τα σχολεία καλά. Δυστυχώς δεν συμβαίνει αυτό, και όλοι το ξέρουμε. Αν επιτρεπόταν πραγματικά (στην πράξη το βλέπω πολύ δύσκολο) να στέλνουν οι γονείς τα παιδιά τους σε όποιο σχολείο θέλουν, προτιμώντας φυσικά εκείνα που καλώς ή κακώς θεωρούν «καλύτερα», δεν θα συνέβαινε κάποια εξισορρόπηση; Δεν θα λιγόστευαν οι μαθητές των «κακών» σχολείων, ώστε να μπορεί να δοθεί περισσότερη προσοχή σ’αυτούς που θα μείνουν εκεί;
    Και δεν βλέπω καθόλου γιατί είναι κακό να προσπαθούν τα σχολεία να εξασφαλίζουν χρηματοδότηση και από αλλού. Δηλαδή τι κακά ανταλλάγματα θα μπορούσαν να τους ζητούν οι όποιοι χρηματοδότες; Να βάλουν διαφημίσεις του Μασούτη στους διαδρόμους; Ε, ας πληρώσει και το Α-Β να βάλουν και αυτουνού! Κι επιτέλους, οι γονείς θεωρείται σχεδόν φυσικό ν’ αγοράζουν «βοηθήματα» και να πληρώνουν από την τσέπη τους ιδιαίτερα και φροντιστήρια· κακό είναι να συμβάλλουν και επιχειρήσεις, «ΜΚΟ, τράπεζες, βιομηχανίες, πρεσβείες και ό,τι φανταστεί κανείς» στον εμπλουτισμό της δημόσιας εκπαίδευσης και στην κάλυψη των αναπόφευκτων ελλείψεών της;
    Τέλος, από τη μαρτυρία της Αμερικανίδας πρώην Υφυπουργού Παιδείας, ξεχωρίζω την εξής φράση: «Καθώς η ανάγνωση και τα πρακτικά μαθηματικά έχουν πλέον απόλυτη προτεραιότητα, οι εκπαιδευτικοί […] παραμελούν τα υπόλοιπα. Η ιστορία, η λογοτεχνία, η γεωγραφία, οι φυσικές επιστήμες, οι ξένες γλώσσες, η αγωγή του πολίτη και τα καλλιτεχνικά μαθήματα υποβαθμίζονται σε εντελώς δευτερεύοντα.» Ε, διάβολε, αν υπάρχει σοβαρό πρόβλημα με την ΑΝΑΓΝΩΣΗ (και όντως υπάρχει στις ΗΠΑ, εν μέρει και λόγω της αντικειμενικής δυσκολίας της αγγλικής γραφής ) και την πρακτική αριθμητική, καλά κάνουν και εστιάζουν εκεί! Πώς θα μάθει το παιδί οτιδήποτε άλλο, αν δεν ξέρει να διαβάζει;
    Σκόρπιες και αχώνευτες σκέψεις, που τις γράφω όπως μου ‘ρχονται, χωρίς πολλές αξιώσεις σοβαρότητας, και ας με συγχωρέσουν οι φίλοι εκπαιδευτικοί. Αλλά το ομολογώ — το κρατικό μονοπώλιο δεν μου αρέσει, ούτε στην εκπαίδευση!

  14. Γιάννης Κουβάτσος said

    Είπα πολλά για την «αξιολόγηση» σε άλλα νήματα, ανάρτησα και σχετικά λινκ, είχε και την καλοσύνη να συμπεριλάβει ο Νικοκύρης ένα σχόλιό μου στην αναρτηση, δεν έχω να πω περισσότερα παρά μόνον ότι, παρά τα περί του αντιθέτου διαδιδόμενα από τα κυβερνητικά ΜΜΑ, οι εκπαιδευτικοί ΘΈΛΟΥΜΕ καταρχήν την αξιολόγηση, αλλά δεν θέλουμε την «αξιολόγηση» της Κεραμέως για όλους τους λόγους που έχουμε αναφέρει και αναλύσει.
    Να συμπληρώσω μονο και κάτι που με προβλημάτισε: στο προχθεσινό συλλαλητήριο δεν συμμετείχε ούτε το 10% των απεργών. Πού ήταν οι υπόλοιποι; Αν είχαν συμμετάσχει και αυτοί, θα μπορούσαν να μας κρύψουν τα κανάλια; Η απεργία δεν είναι αργία, για να την αφιερώνουμε σε άλλες δουλειές. Καλά τα σόσιαλ και η ανταλλαγή απόψεων εκεί μέσα, αλλά η δύναμή μας φαίνεται στους δρόμους. Το υπουργείο έχει όλη τη θεσμική και προπαγανδιστική εξουσία στα χέρια του, εμείς έχουμε μόνον εμάς και όσους μας συμπαραστέκονται.

  15. ΓΤ said

    7β@

    Είδα κάτω απ’ την αράδα 🙂

  16. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    6, 10
    Κύριε, κύριε! Εγώ που είμαι άθεος μπορώ να συμφωνώ με τον Δύτη? Έτσι κι αλλιώς κουβά πάω.

  17. 9 Ναι. Γράφει μέσα στην ανακοίνωση της ΕΛΜΕ ποσοστά για σχολεία με εργαστήρια, βιβλιοθήκες κλπ.
    Για τα εργαστήρια πληροφορικής που έχω γνώση, ειδικά στα δημοτικά είναι ανάλογα με το πώς φροντίζει να τα εξοπλίζει ο διευθυντής (ανάλογα δηλαδή πώς τα εκτιμά). Άλλα είναι εξοπλισμένα με μηχανήματα που αποσύρουν οι γονείς (άρα μεγάλη ποικιλία και παλιά) κι άλλα έχει ψάξει κι έχει εξασφαλίσει από αυτά τα λίγα που δίνει το υπουργείο ή από χορηγούς.

    Τα εργαστήρια φυσικοχημείας στη δευτεροβάθμια χρησιμοποιούνται. Σε ποιο βαθμό εξαρτάται από τους εκπαιδευτικούς που θα είναι εκεί, αλλά η εμπειρία μου από διάφορα σχολεία που βρέθηκα ήταν πως γινόταν τσακωμός να εξασφαλιστεί το εργαστήριο. Που βέβαια το θέλεις για το συγκεκριμένο μάθημα, την συγκεκριμένη ώρα γιατί δεν είναι όλα τα μαθήματα να γίνονται στο εργαστήριο.

    Βιβλιοθήκες υπάρχουν σε πάρα πολλά σχολεία δευτεροβάθμιας (ειδικά αν σκεφτούμε και τα συστεγαζόμενα που μια βιβλιοθήκη εξυπηρετεί παραπάνω από ένα σχολείο). Οι περισσότερες δημιουργήθηκαν μαζικά από το υπουργείο. Το σχολείο διέθεσε μόνο την αίθουσα, τα υπόλοιπα ράφια, γραφεία, υπολογιστές κλπ ήρθαν από κεντρικά και τα πρώτα χρόνια ανατέθηκε σε κάποιους εκπαιδευτικούς να τις λειτουργούν. Όμως στα πλαίσια του δόγματος «οι εκπαιδευτικοί στην εκπαίδευση» που έκοψε τις αποσπάσεις σε άλλες υπηρεσίες και φορείς (εδώ γελάμε) σταμάτησαν να διατίθενται εκπαιδευτικοί για τις βιβλιοθήκες. Αλλά ούτε βιβλιοθηκονόμοι προσλήφθηκαν. Κι έτσι οι βιβλιοθήκες υπολειτουργούν τα διαλείμματα και μόνο από το φιλότιμο κάποιων. Δανείζουν βιβλία και σε κάποιο κενό τους κάνουν ταξινόμηση σ’ αυτά που επιστρέφονται. Εμ, δεν γίνεται δουλειά έτσι.

    Και μιας κι ανέφερα τις αποσπάσεις σε υπηρεσίες. Αυτές κάθε χρόνο κόβονται και κάθε χρόνο γίνονται. Στην εκπαίδευση τα κενά καλύπτονται με αναπληρωτές κάποια στιγμή. Στις υπηρεσίες δεν προσλαμβάνεται προσωπικό. Κι έτσι κάθε χρόνο χιλιάδες εκπαιδευτικοί καλύπτον κενά στον δημόσιο τομέα: πανεπιστήμια, διοικητικές υπηρεσίες του υπουργείου, νομικά πρόσωπα, μητροπόλεις, βιβλιοθήκες και πάει λέγοντας (η διαφορά στα ποσοστά που έλεγα στο προηγούμενο).

  18. 13 Όχι, δεν θα λιγόστευαν οι κακοί μαθητές ξαφνικά. Απλά θα πήγαιναν σε «κακά» σχολεία κι αφού είναι κακά θα υποβαθμίζονταν κι άλλο (τα είπαν κι άλλοι αυτά, χτες ή σήμερα δεν θυμάμαι).
    » εξασφαλίζουν χρηματοδότηση και από αλλού» Το υπογράμμισες το και γιατί είναι βασικό. Να δίνει το κράτος όσα πρέπει και να παίρνεις κι απ’ αλλού. Όχι όμως να λέει θα δώσω παραπάνω σ’ αυτούς που είναι καλοί και βρίσκουν λεφτά μόνοι τους. Όσο για το τι παρεμβάσεις θα κάνει ο χρηματοδότης δεν είναι οι διαφημίσεις. Αυτές είναι ανώδυνες. Αλλά θα καθορίζει και το περιεχόμενο των σπουδών αφού τα σχολεία δεν θα έχουν ενιαίο πρόγραμμα.
    Το κρατικό μονοπώλιο δεν σ’ αρέσει ούτε στην εκπαίδευση Άγγελε. Άρα ελεύθερη αγορά κι όποιος αντέξει. Είναι μια άποψη κι αυτή. Πάσο.

  19. Πω πω… με την εμπειρία μου 55 ετών διδασκαλικής ζωής, όλα της Β’ ΕΛΜΕ Έβρου τα βρίσκω σωστά αλλά και σε όλα υπάρχει αντίλογος.
    Πάντως δεν είναι λογικό ένα επάγγελμα που αξιολογεί και μάλιστα σε μονοπρόσωπη βάση ή στήνει λαϊκά αξιολογητήρια (εννοώ την τάξη) να μη μετέχει σε διαδικασίες δικής του αξιολόγησης.

  20. Παναγιώτης Κ. said

    Το τι στην πραγματικότητα συμβαίνει στο σχολείο αλλά και σε κάθε άλλη κοινωνική δραστηριότητα, πολλές φορές είναι κοινό μυστικό. Δεν παίρνει όμως τη δημοσιότητα που θα έπρεπε για διαφόρους λόγους…
    Να ένα παράδειγμα: Ποιό είναι το επίπεδο των μαθηματικών γνώσεων των μαθητών Γυμνασίου που βρίσκονται στην Α΄Λυκείου;
    Ο καθένας που έχει διδάξει στην Α΄Λυκείου έχει σαφή αντίληψη. Όμως …δεν το κάνει θέμα. Χώρια που κάποιοι μπορεί να του πουν ότι…αυθαιρετεί.
    Πάω καμιά δεκαπενταριά χρόνια πίσω.
    Σε Λύκειο του Ν. Ημαθίας οι καθηγητές είχαν την ιδέα να ελέγξουν το επίπεδο των μαθηματικών γνώσεων των μαθητών Της Α΄Λυκείου στις αρχές της σχολικής χρονιάς. Μοιράστηκαν τα σχετικά ερωτηματολόγια, απάντησαν οι μαθητές και τα επεξεργάστηκαν οι καθηγητές. Επίπεδο; Οριακά 11. Από το Γυμνάσιο ωστόσο είχαν έλθει με…θηριώδεις βαθμούς.
    Η μικρή αυτή έρευνα βεβαίωσε αυτό που είναι κοινός τόπος για τους εκπαιδευτικούς.
    Γιατί συμβαίνουν αυτά και διάφορα άλλα;
    Η δική μου εξήγηση είναι ότι η εκπαιδευτική κοινότητα και κατ΄επέκταση η ίδια η Ελληνική κοινωνία προέκρινε το «χαλαρό σχολείο». Είναι και αυτό μια άποψη.
    Πάντως, το αρχαίο ανέκδοτο ότι «βασιλική οδός για την γνώση δεν υπάρχει» εξακολουθεί να ισχύει και σήμερα.

    Θυμήθηκα τον ενδοαριστερό διάλογο στις δεκαετίες ΄70 και ΄80 και την ατάκα: Όταν η πράξη δεν συμφωνεί με τη θεωρία τόσο χειρότερο για την πράξη!
    Όπου πράξη γράψε κοινωνική πράξη και όπου θεωρία, κοινωνική θεωρία.

  21. atheofobos said

    7
    Προφανώς θα είχε αξιολογηθεί με τον ίδιο τρόπο που γίνεται από τότε μέχρι σήμερα η αξιολόγηση!
    Πριν αρκετά χρόνια είχα παρακολουθήσει ένα 3ημερο σεμινάριο για την ιατρική εκπαίδευση. Εκεί για πρώτη φορά έμαθα για τους τρόπους που μπορείς να αξιολογήσεις όχι μόνο τον εκπαιδευόμενο αλλά και τον εκπαιδευτή.
    Η γνώση λοιπόν υπάρχει, η βούληση όμως για την χρησιμοποίηση της συναντά την σθεναρή αντίδραση των διαφόρων Β΄ΕΛΜΕ Έβρου, που φοβούνται πως αν γίνει αξιολόγηση οι πιο ανίκανοι για εκπαίδευση θα βρεθεί να είναι οι κομματικοί συνδικαλιστές τους!
    Αν διαβάσεις το ποστ μου θα διαπιστώσεις ότι οι αξιόλογοι καθηγητές στο Γυμνάσιο μου, όπως τους αξιολογούσαν οι μαθητές, δεν είχαν παρατσούκλι, ή αν είχαν αυτό ήταν τρυφερό, όπως για τον αγαπημένο όλων μας θεολόγο που μερικοί τον έλεγαν παππού!
    Είναι καιρός πια να αρχίσουν οι πολυάριθμοι αξιόλογοι καθηγητές που υπηρετούν στα δημόσια σχολεία μας και τιμούν το επάγγελμα τους γιατί το αγαπούν, να προτείνουν οι ίδιοι τρόπους για να ξεχωρίσουν πια από τους άχρηστους που υπάρχουν.
    Βεβαίως και η χρηματοδότηση των σχολείων πρέπει να αυξηθεί, αλλά το χθεσινό κείμενο του πατέρα σου αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο πως η εκπαίδευση θέλει ανθρώπους με μεράκι για την δουλειά τους οι οποίοι μπορεί να εκπαιδεύσουν σωστά,άφραγκοι και με την χώρα υπό κατοχή.
    Και είμαι σίγουρος πως εκείνοι οι μαθητές δεν είχαν κανένα πρόβλημα στην κατανόηση οποιουδήποτε κειμένου!

  22. sarant said

    21 Όχι με τον ίδιο τρόπο. Μέχρι το 1981 υπήρχαν επιθεωρητές. Είχε αξιολογηθεί λοιπόν με άλλο τρόπο.

    Εχουμε και εδώ άρθρο για τα παρατσούκλια των καθηγητών
    Του χρόνου, που θα κλείσει δεκαετία το άρθρο, θα το επαναλάβω:

    Για τα παρατσούκλια (καθηγητών και άλλων)

  23. ΓιώργοςΜ said

    1,…,16: Γράψτε με κι εμένα στη λίστα του κουβά…
    Για ένθεους και άθεους, να θυμίσω πως στην παραβολή του ασώτου (την έλεγε ένας Εβραίος, δεν θα τον ξέρετε), ένας πατέρας ξόδεψε τα περισσότερα για τον ανεπρόκοπο γιο. Κομμουνιστής θα ήταν 😛

  24. Pedis said

    # 16 – Εμ τέτοιοι λούζερς είστε οι άθεοι!

    Δεν πιστεύετε ούτε καν ότι με τον συρισόκ κυβέρνηση τέτοια ταξικά ΕΕ-αμερικάνικα συστήματα χρηματοδότησης της «δημόσιας» εκπαίδευσης θα ακυρωθούν.

    Εδώ μιλάμε, κύριος, για νόμους της οικονομίας συνυφασμένες με θεικές εντολές και ευαγγελικά κείμενα.

    Πάνε κόντρα στην Παπαδέως άμα λάχει! 😜

  25. LandS said

    Από τη παρουσίαση της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα» για το Νόμο Γαβρόγλου το 2018.

    «Το Σχέδιο Νόμου με τον τίτλο «Αναδιοργάνωση των δομών υποστήριξης της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις» περιλαμβάνει αλλαγές σε όλη τη Διοίκηση της εκπαίδευσης. Ενώ η όποια , αξιολόγηση αφορά μόνο σε στελέχη εκπαίδευσης και την αυτοαξιολόγηση των σχολικών μονάδων, εξαιρώντας αυτό που ίσχυε μέχρι σήμερα, δηλαδή την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών.
    Εκτός από την αξιολόγηση που προτείνει ο ΟΟΣΑ το υπουργείο δεν ευνοεί τις διευρυμένες αρμοδιότητες στους διευθυντές των σχολικών μονάδων, που προτείνει ο Οργανισμός αλλά με το Σχέδιο Νόμου ενισχύεται ο ρόλος του Συλλόγου των Διδασκόντων.
    Συγκεκριμένα, ο Σύλλογος Διδασκόντων θα πρέπει τουλάχιστον τρεις φορές, στην έναρξη, στη μέση και στη λήξη του διδακτικού έτους, να αναλαμβάνει την ευθύνη να προγραμματίζει συλλογικά και να αποτιμά το εκπαιδευτικό έργο που επιτελείται στο σχολείο. Ο Σύλλογος θα έχει επίσης την ευθύνη να εντοπίζει τα σημεία υπεροχής, τα προβλήματα και τις αδυναμίες που προέκυψαν κατά την υλοποίηση δράσεων και να αποτιμά το συνολικό εκπαιδευτικό έργο, εστιάζοντας στην επίλυση προβλημάτων που προέκυψαν, αναδιατυπώνοντας ή/και αναπλαισιώνοντας τους στόχους του αρχικού εκπαιδευτικού προγραμματισμού.
    Επίσης προβλέπεται η δημιουργία Κέντρων για τα Περιφερειακά Κέντρα Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού (ΠΕ.Κ.Ε.Σ.), στα οποία ο Σύλλογος Διδασκόντων του σχολείου καταθέτει τον συλλογικό προγραμματισμό του και την αποτίμηση του διδακτικού έργου του.
    Οι συντονιστές εκπαιδευτικού έργου των Π.Ε.Κ.Ε.Σ, που επιλέγονται από Περιφερειακά Συμβούλια, θα λειτουργούν υποστηρικτικά, παρέχοντας «εργαλεία» στήριξης στον Σύλλογο Διδασκόντων και στο τέλος του διδακτικού έτους θα συντάσσουν εκθέσεις προς κάθε σχολείο για την βελτίωση στους τομείς που χρειάζεται, προτείνοντας συγκεκριμένες λύσεις, πρωτοβουλίες και επιμορφώσεις που μπορούν να εφαρμοστούν κατά τη νέα σχολική χρονιά.
    Επίσης τα Κέντρα Εκπαιδευτικής και Συμβουλευτικής Υποστήριξης (Κ.Ε.Σ.Υ.), θα συνδράμουν -ως υποστηρικτική και συμβουλευτική δομή- στο έργο των εκπαιδευτικών και στις ανάγκες του μαθητικού πληθυσμού.

    Συγκεκριμένα το νομοσχέδιο περιλαμβάνει:

    -Επιλογή στελεχών και αξιολόγησή τους. Καθιερώνεται νέο σύστημα επιλογής στελεχών στο οποίο θα λαμβάνονται μεν υπόψη τα πτυχία και τα τυπικά προσόντα των υποψηφίων, αλλά στην ουσία θα μοριοδοτείται η αρχαιότητα και ειδικά στη διδασκαλία. Οι 13 Περιφερειακοί Διευθυντές Εκπαίδευσης, θα επιλέγονται με 3ετή θητεία, από Κεντρικό Συμβούλιο Επιλογής στο οποίο προΐσταται πρόεδρος του ΑΣΕΠ. Συγκεκριμένα, το Συμβούλιο Επιλογής θα απαρτίζεται από 7 μέλη και θα προεδρεύει σε αυτό ο πρόεδρος του ΑΣΕΠ.
    Συμμετέχουν: ένας εκπρόσωπος του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης, δύο μέλη ΔΕΠ (διδακτικό και ερευνητικό προσωπικό), ένας εκπρόσωπος του υπουργείου (που είναι ένας από τους γενικούς διευθυντές του) και δύο αιρετοί εκπρόσωποι των εκπαιδευτικών. Το σύστημα αξιολόγησης των στελεχών της εκπαίδευσης θα είναι αντίστοιχο ως προς τις γενικές αρχές και τις βασικές ρυθμίσεις με το σύστημα αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων.
    – Κατάργηση της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών. Καταργείται το ΠΔ 152/2013 για το οποίο το υπουργείο Παιδείας κρίνει ότι «προκάλεσε προβλήματα στη λειτουργία των σχολείων καθώς διαπνέονταν από ανορθολογικές προβλέψεις». Το υπουργείου Παιδείας κρίνει ότι μόνο τα στελέχη της εκπαίδευσης πρέπει να αξιολογούνται και όχι οι μάχιμοι εκπαιδευτικοί και μάλιστα χαρακτηρίζει την αξιολόγηση τους «τιμωρητική».
    – Σύλλογοι διδασκόντων. Δίνεται μεγαλύτερη εξουσία σε θέματα διοίκησης στους εκπαιδευτικούς. Οι αρμοδιότητες του Συλλόγου Διδασκόντων του σχολείου ενισχύονται, καθώς τουλάχιστον τρεις φορές, στην έναρξη, στη μέση και στη λήξη του διδακτικού έτους, αναλαμβάνει την ευθύνη να προγραμματίζει συλλογικά και να αποτιμά το εκπαιδευτικό έργο που επιτελείται στο σχολείο. Ο Σύλλογος «εντοπίζει τα σημεία υπεροχής, τα προβλήματα και τις αδυναμίες που προέκυψαν κατά την υλοποίηση δράσεων και αποτιμά το συνολικό εκπαιδευτικό έργο, εστιάζοντας στην επίλυση προβλημάτων που προέκυψαν, αναδιατυπώνοντας ή/και αναπλαισιώνοντας τους στόχους του αρχικού εκπαιδευτικού προγραμματισμού»

    Να σημειωθεί ότι η ΔΑΚΕ είχε ταχθεί υπέρ των παραπάνω (και σίγουρα στη προχτεσινή απεργία δεν συμμετείχαν μόνο Κουκουέδες και Ζαίοι)

    Εγώ στα σημεία του αν φοβούνται ή αρνούνται την αξιολόγηση οι Εκπαιδευτικοί και τι καταργείται, συστήνεται ή επαναφέρεται από την κ. Υπουργό έχω βγάλει τα συμπεράσματά μου.

  26. Pedis said

    -> 24 – συνυφασμένες -> συνυφασμένους, καλά ντε!

  27. nikiplos said

    Καλημέρα σε όλη την ομήγυρη. Δύσκολο ζήτημα η αξιολόγηση. Το πιο σωστό το είπε στο σχόλιο @19 ο Δημοσιοχώρος. Δεν μπορεί να αξιολογείς και να αρνείσαι την αξιολόγηση.
    Αλλά ας πάμε στο βασικό. Τι συνιστά μια Αξιολόγηση; Συνιστά μια βαθμολογία? Για ποιό σκοπό? Μια αξιολόγηση αν μη τι άλλο πρέπει να έχει έναν στόχο. Επομένως πριν αξιολογήσει κάποιος τον οποιονδήποτε πρέπει να θέσει τους στόχους, όπως ακριβώς ο Δάσκαλος θέτει τους στόχους (ή του τους θέτει το ΥπΕΠΘ). Εδώ δεν έχουμε κάτι τέτοιο το οποίο να είναι σαφές. Γιατί αν είχαμε, θα έπρεπε να έχουμε προηγουμένως απαντήσει σε άλλα ερωτήματα.
    -Ποιόν σκοπό υπηρετούν οι στόχοι?
    -Που θέλουμε να πάει το πράγμα? (Αφού συμφωνούμε όλοι πως το σημερινό δεν μας πολυαρέσει)
    Μετά να τεθούν πρακτικά ζητήματα που θα κάνουν τους στόχους εφικτούς: Κι εγώ θέλω το Β’ λύκειο Αμπελοκήπων να γίνει SommerHill ή Princeton αλλά ήθελα να γίνω και Σακίλ Ο’ Νήλ στα εφηβικά μου χρόνια. Το να τεθούν στόχοι που εξ ορισμού δεν θα επιτευχθούν υποδηλώνει δόλο και μάλιστα εγκληματικό.
    Επίσης οι στόχοι αυτοί να είναι προσαρμοστικοί: Δεν γίνεται να απαιτώ το Β’ Λύκειο Μπουρναζίου να πιάσει τους ίδιους στόχους με το Α’ Μεικτό Λύκειο Καλύμνου. Για πολλούς λόγους αλλά κυρίως ότι το Α’ Λύκειο Καλύμνου μπορεί και είναι πολύ πιθανόν να μην έχει καν Α’ και Β’ Λυκείου αλλά μόνο Γ’ Λυκείου.

    Αφού λύσουμε τους στόχους και βρούμε ένα δημοσιευμένο σύστημα προσέγγισης των στόχων, μέτα ακολουθεί η Αξιολόγηση. Δεν προηγείται. Δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε τον τροχό. Η βιβλιογραφία βρίθει και δεν είναι τόσο volatile όσο νομίζουν κάποιοι.
    Δλδ αν αναμένουμε οι στόχοι να πιαστούν σε 5 έτη, τότε οι 4 επόμενες αξιολογήσεις θα είναι πιλοτικές και όχι ρητές.

    Πάμε στο επίμαχο που η ΟΛΜΕ αντιδρά: Την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Κι εδώ δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε τον τροχό. Η βιβλιογραφία βρίθει κι εδώ δημοσιεύσεων και «σχολών». Επιλέγουμε μια και πάλι τίθεται ζήτημα:
    -Στόχων. Πως θέλουμε οι εκπαιδευτικοί να είναι σε 3 έτη? Ας πούμε μπορεί να απαιτήσουμε οι Θεολόγοι να αποκτήσουν δεξιότητες πληροφορικής. Οι μαθηματικοί να αποκτήσουν δεξιότητες διδακτικής κλπ. (δεν λέω ότι κάποιοι ήδη δεν τις διαθέτουν. Για το σύνολο μιλάμε)
    Στη συνέχει θα τεθούν οι στόχοι, και θα μπουν ζητήματα προσέγγισης των στόχων. Πως με ποιόν τρόπο.

    Πρωτίστως όμως όλες οι αξιολογήσεις (ακόμη κι εκείνη που ήθελε πριν χρόνια δήθεν να φέρει ο ΠΘ ως υπουργός εσωτερικών το 2012, δηλαδή την «αρχαία» εκείνη του Welch J.F. κι ήταν αντιγραφή της αξιολόγησης υπαλλήλων της General Electric αρχές 80ς)
    όλες οι αξιολογήσεις λοιπόν δίνουν έναν χρόνο εφαρμογής. Δηλαδή ο πρώτος ή τα επόμενα δύο έτη είναι πιλοτικά, δεν έχουν άμεση επίδραση σε τίποτε ως προς το προσωπικό. Απλά το ενημερώνουν κυρίως για τους λόγους που δεν έπιασε τους στόχους (πχ ένας θεολόγος δεν κατάφερε να αποκτήσει δεξιότητες πληροφορικής). Δηλαδή επιβάλλουν ώστε κάτι να λέγεται αξιολόγηση:

    -Χρόνος προσαρμογής του προσωπικού
    -Σαφείς εκπεφρασμένους στόχους
    -Αξιολόγηση της Ιεραρχία από ανεξάρτητο μη κυβερνητικό φορέα
    -Διερεύνηση, βαθμονόμηση και προσαρμογή του συστήματος αξιολόγησης

    Λίγα για την ιστορία της αξιολόγησης προσωπικού γενικότερα: http://www.nber.org/papers/w2944.pdf

    Click to access blume_et_al._2009_reactions_to_different_types_of_fds.pdf

    -Το σημαντικότερο: Οι εξαναγκασμένες κατανομές, κατόπιν παραδοχής των ιδίων των ερευνητών (νεοφιλελεύθεροι οι περισσότεροι) που τις επέβαλαν, μιλούσαν για πάνω από 400 άτομα για να υπάρχει μαθηματική αξιοπιστία στο rating. Στην Αττική κάτι τέτοιο είναι εφικτό. Μπορεί όμως κάποιος να βρει 400 άτομα σε ίδιο περιβάλλον και συνθήκες? Στην περιφέρεια?

    Υπάρχει κάποιος που να πιστεύει πως αυτό που φέρνει το ΥΠΕΠΘ εκτός από μια σχοινοτενή ιερεμιάδα νόμων, νομολογιών και διατάξεων, κομίζει τίποτε αξιόλογο ακαδημαϊκά?

  28. Φώτης said

    Διάβασα με προσοχή το σημερινό άρθρο και οφείλω να σχολιάσω την επιστολή της Β’ ΕΛΜΕ Έβρου.
    Αν και έχω μεγαλώσει με μια νοοτροπία που θεωρεί ότι η έννοια του δασκάλου και του εκπαιδευτικού είναι ιερή και αξίζει αμέριστο σεβασμό, βρίσκω την επιστολή ιδιαίτερα απογοητευτική.

    Μόνο και μόνο η γλώσσα που χρησιμοποιούν οι συντάκτες της (πχ «εργοστάσιο μαζικής παραγωγής υποταγμένου εργατικού δυναμικού», «τυφλή υπακοή του σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα ανισοτήτων και αδικιών» κλπ) είναι τόσο ξύλινη και βγαλμένη από το χρονοντούλαπο με τα Συνδικαλιστικά Best Hits των 80ς που θα μπορούσατε κε.Σαραντάκο να γράψετε ξεχωριστό άρθρο λεξιλογώντας.
    Αναρωτιέμαι αν οι άνθρωποί αυτοί, έχουν επαφή με τη σημερινή πραγματικότητα?
    Είναι δυνατόν να βελτιωθεί η κατάσταση στη δημόσια εκπαίδευση μην αλλάζοντας τίποτα? Λέγοντας όχι σε όλα?

    Κατηγορούν τα μέτρα ότι επιβάλλουν το όφελος της αγοράς εργασίας και όχι των μαθητών, λες και οι δύο αυτές έννοιες είναι τελείως ασύμβατες, λες και ο μαθητής μεγαλώνει και εκπαιδεύεται μέσα σε μια γυάλα χωρίς καμία επαφή με την υπολοιπη κοινωνία και τις ανάγκες της. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι οι ίδιοι προτάσσουν μονίμως τη βολή του επαγγελματικού τους κλάδου εις βάρος της προόδου των μαθητών, κάνοντας συνεχώς απεργίες και πολλές φορές, εκβιαστικά, εν μέσω εξεταστικής περιόδου.

    Γράφουν πολύ σωστά ότι «μια κοινωνία πρέπει να επιθυμεί και να διεκδικεί ΟΛΑ τα σχολεία να είναι “καλά” και όχι μόνον κάποια». Χαίρω πολύ.
    Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν πρέπει κανένα σχολείο να είναι καλύτερο.

    Δυστυχώς η κατάσταση στην 1ο-βάθμια και 2ο-βάθμια εκπαίδευση είναι τετοια που όποιος γονέας μπορεί να πηγαίνει το παιδί του σε ιδιωτικό σχολείο, το πηγαίνει.
    Η απαξίωση της δημόσιας εκπαίδευση είναι τέτοια που ιδιωτικά σχολεία δεν βρίσκει κανείς μόνο στην Αθήνα και στη Θεσ/νίκη αλλά και σε κάθε κωμόπολη πλέον της χώρας.

    Σαν γονέας που σε λίγα χρόνια το παιδί μου θα ξεκινήσει την εκπαίδευση έχω να πω ότι μακάρι να μπορούσα να το στείλω σε ένα δημόσιο σχολείο για να μην χρειάζεται να πληρώνω το ιδιωτικό δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο.

    Θα ήθελα όμως να να το στέιλω σε ένα δημοσιο σχολείο στο οποίο:
    – οι καθηγητές δε θα απεργούν
    – οι μαθητές δε θα μπορούν να κάνουν κατάληψη
    – οι δάσκαλοι και οι καθηγητές θα αξιολογούνται για το μάθημα που παραδίδουν
    – θα απαγορεύεται η είσοδος στις εγκαταστάσεις σε οποιοδήποτε εξωσχολικό στοιχείο.
    – αν ήταν δυνατόν, να γίνονται παραπάνω ώρες διδασκαλίας θα ήταν ευπρόσδεκτο.
    – αν μπορούσε στο Γυμνάσιο να δώσει εξετάσεις και (αν τα κατάφερνε) να μπει σε κάποιο πρότυπο σχολείο όπου θα διδασκόταν πιο απαιτητική ύλη, ακόμα καλύτερα.

    Αυτά! Τίποτε άλλο. Όπως βλέπετε δε ζητάω κάτι επαναστατικό. Ούτε πισίνες, ούτε θεατρικούς όμιλους, ούτε διαγωνισμούς ρητορικής.
    Ζητάω μόνο αυτά που θεωρούνται, νομίζω, αυτονόητα σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα αλλά δυστυχώς, όχι σε εμάς.

  29. 21 » οι πιο ανίκανοι για εκπαίδευση θα βρεθεί να είναι οι κομματικοί συνδικαλιστές τους!» Αμ δε. Οι κομματικοί συνδικαλιστές (απ’ όλα τα κόμματα) πάντα κρίνονται ικανοί. Βέβαια, υπάρχουν κι οι ποσοστώσεις 🙂 Αν δεν καλοπιάσουμε τους συνδικαλιστές με ποιους θα δουλέψουμε…

    27 Θα συμφωνήσω σε γενικές γραμμές. Αλλά όπως είπα και παραπάνω το θέμα είναι τι εννοούμε με τη λέξη αξιολόγηση. Γιατί άλλο καταλαβαίνει ο Αθεόφοβος παραπάνω (πάει με το λεξικό) κι άλλα το υπουργείο (το περιγράφεις υπέροχα στο τέλος).

  30. Reblogged στις anastasiakalantzi50 .

  31. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ολίγα γενικά περί αξιολόγησης στην εκπαίδευση.

    Παρόλο που είχα σχέση με τον χώρο, δεν παρακολουθώ πλέον τα τεκταινόμενα, ό,τι ακούσω ή διαβάσω από εδώ κι από ‘κει.
    Εκ προοιμίου δεν πάω την Κεραμέως. Οι εκπαιδευτικοί είναι συνεργάτες σου και φίλοι, βρες τρόπο να μιλήσεις φιλικά και πολιτισμένα, κυρία μου, και μην τους βάζεις εκ των προτέρων απέναντι.
    Οι εκπαιδευτικοί καθημερινά είναι αξιολογητές των μαθητών τους αλλά επί 40+ συναπτά έτη μένουν αναξιολόγητοι οι ίδιοι…

    Ακούω ότι το νέο σχέδιο είναι μια γραφειοκρατική διαδικασία που καταπονεί επιπρόσθετα τους εκπαιδευτικούς και μάλλον δεν θα προσκομίσει οφέλη γιατί η εμπειρία μου λέει ότι τα αποτελέσματα ερευνών πάνε στον κάλαθο των αχρήστων και κανένας στο τέλος δεν τα δίνει σημασία.

    Το σχολείο και κυρίως η πρωτοβάθμια δεν είναι μόνο γνώσεις αλλά και κοινωνικοποίηση και ένταξη των παιδιών στο ελληνικό πολιτισμικό περιβάλλον, κυρίως τώρα με τα κύματα μεταναστών που έρχονται στη χώρα μας. Το θεωρώ ουσιωδέστερο από την αξιολόγηση.

    Τέλος, από την συμπεριφορά τους οι εκπαιδευτικοί στον νόμο Γαβρόγλου περί επιλογής στελεχών της εκπαίδευσης, αποδείχθηκαν ολίγιστοι, μίζεροι, εκδικητικοί και αξιολογοχαρείς (σικ 😉 ), γι΄αυτό δεν νιώθω και ιδιαίτερη συμπόνια αν τώρα τους ταλαιπωρεί η Κεραμιδέως. 😂

  32. avno13 said

    Πολλοί κοσκινίζουν για «10 μέρες»…..Ναι, είμαι άξιος να αξιολογώ τους «υφισταμένους» μου και μάλιστα δίκαι, αλάνθαστα και άμωμα (παρά τον υποτιθέμενο ‘διαχωρισμό’ κοσμικής εξουσία από ‘μετα-φυσική’) αλλά ως ‘θεός’ (βαλκανικός, μεσανατολίτικος κλπ) ΔΕΝ υπάρχει αξιόλογος (αξιόπιστος) θεσμός, αν προτιμάτε, να με αξιολογήσει. Ισχύει για ΟΛΕΣ τις βαθμίδες της εκπαίδευσης (και λοιπής δημόσιας υπηρεσίας, π.χ. Βουλή) σε πολλές (όχι όλες) χώρες.
    Ατέρμονες συζητήσηι για το πώς πρέπει να πρωτο-εφαρμοστεί, ώστε να αναβάλλεται. Κάτι σαν την (ευρωπαϊκή) ταυτότητα, που η εκάστοτε κυβέρνηση τα τελευταία 10-20 χρόνια αναβάλλει για την εκάστοτε επόμενη. (Το πρόστιμο ποια/ος το πληρώνει?).
    Αλλά κάπου φταίνε και οι ‘υφιστάμενοι´. Με την σημερινή τεχνολογία δεν είναι δύσκολο να οργανώσουν αξιολογήσεις των ‘προϊσταμένων’ μέσω κοινωνικών δικτύων. Ο ‘απώτερος’ στόχος μια ‘καλής’ αξιολόγησης είναι να εντοπιστούν τυχόν βελτιώσεις, όχι να εκδικηθούμε κάποια/ον που δεν γουστάρουμε. Αλλά τα ‘συνδικάτα’ έχουν ίδια και συχνά αλλότρια συμφέροντα από την νέα γενιά. Επίσης δεκαετίες ‘εκπαίδευσης’ στην υποταγή έχουν αμβλύνει τυχόν επιθυμίες για προσωπικές προσπάθειες. Οι περισσότεροι προτιμάμε την νοοτροπία της αγέλης όταν διεκδικούμε ή αμυνόμαστε. Το ‘παραδοσιακό’ η ‘ισχύς εν την ενώσει’. αληθεύει και για τις 2 ‘πλευρές’. Επίσης αληθεύει το ‘αν μισούνται ανάμεσά τους δεν τους πρέπει…..’

  33. Christos said

    Έχοντας στο μυαλό μου το Δημοτικό, θαρρώ ότι η ανάμιξη του ιδιωτικού τομέα θα γίνει κυρίως μέσω χορηγιών. Με δεδομένο ότι η χορηγία είναι ένα είδος διαφήμισης, θεωρώ φυσιολογικό οι εταιρείες να θέλουν να διαφημιστούν σε σχολεία περιοχών όπου οι γονείς-καταναλωτές έχουν το οικονομικό περιθώριο να ξοδέψουν χρήματα. Ποια εταιρεία και για ποιο λόγο θα επιδιώξει να διαφημιστεί σε σχολεία περιοχών όπου οι γονείς είναι φτωχοί, άνεργοι και μετανάστες; Έτσι, τα σχολεία σε »καλές» περιοχές, που ήδη απολαμβάνουν πολύ καλύτερες συνθήκες, θα αποκομίσουν ακόμη μεγαλύτερα έσοδα, εξασφαλίζοντας καλύτερη λειτουργία και μεγαλώνοντας το χάσμα με τις φτωχές γειτονιές. Με άλλα λόγια, το παιδί που θα πάει σχολείο στη Γλυφάδα ή την Κηφισιά, θα μπει στην αφετηρία πολύ πιο μπροστά από το παιδί που θα πάει στο σχολείο του Περάματος ή του Αγίου Παντελεήμονα.

    Άγγελε, τα »κακά» σχολεία δεν θα έχουν λιγότερους μαθητές. Απλά κάποια θα κλείσουν και θα συγχωνευτούν με άλλα. Η κατάστασή τους θα παραμείνει η ίδια – μονίμως κρίσιμη.

    Η αξιολόγηση είναι απαραίτητη για πολλούς λόγους. Χρειάζεται όμως χρήματα, αντικειμενικά κριτήρια, έμπειρους αξιολογητές κι ένα σωρό άλλες προϋποθέσεις, που κανείς ως τώρα δεν έχει δείξει διάθεση να διαθέσει. Και πάνω από όλα, χρειάζεται σκοπό της να έχει τη βελτίωση του σχολείου κι όχι την περικοπή της χρηματοδότησής του.

  34. leonicos said

    αποτίμηση

    δεν θα έλεγα, σύμφωνα με τον δικό μου γλωσσικό κώδικα, ότι η αποτίμηση είναι συνώνυμη με την αξιολόγηση.

    αποτίμηση, θα έλεγα για κάτι που γίνεται εκ των υστέρων, όταν ΄λα έχουν συντελεστεί.

    η αξιολόγηση, με στόχο τη βελτίωση, πρέπει να είναι αλλη έννοια, συεπώς σημασία, συνεπώς και λέξη

  35. @ 20 Παναγιώτης Κ.

    >> Η δική μου εξήγηση είναι ότι η εκπαιδευτική κοινότητα και κατ΄επέκταση η ίδια η Ελληνική κοινωνία προέκρινε το «χαλαρό σχολείο».

    Ναι προκρίθηκε η ποσότητα αντί για την ποιότητα. Και βέβαια η ποιότητα προέκυπτε από ποικίλους κοινωνικούς (διάβαζε: οικονομικούς) περιορισμούς και αποκλεισμούς. Και δεν ήταν ποιότητα, απλά διαχειρίσιμη μικρή ποσότητα.

  36. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αυτοαξιολόγηση + αξιολόγηση = χειραγώγηση + κατηγοριοποίηση …
    …Η διεθνής εμπειρία έχει αποδείξει ότι η εφαρμογή της αυτοαξιολόγησης οδήγησε παντού σε κατηγοριοποίηση και κλείσιμο σχολείων, στην λειτουργία των σχολικών μονάδων με όρους ανταγωνισμού και επιχειρηματικότητας. Κατέστρεψε το δημόσιο σχολείο και τα μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα, άνοιξε τον δρόμο για την είσοδο γονέων και δήμων σε αυτό, με ρόλο επόπτη του εκπαιδευτικού έργου.
    https://www.alfavita.gr/ekpaideysi/343267_shedio-antonioy-gia-axiologisi-heiragogisi-katigoriopoiisi-ekpaideytikon

  37. Pedis said

    Πετυχημένη και πλήρης η ανάλυση από την Β’ ΕΛΜΕ Έβρου!!

  38. leonicos said

    Δεν μπορώ να μπω στην ουσία του θέματος, μολόνότι κι εγώ στο Υπουργείο Παιδειας ανήκα

    αλλά δεν μπορώ να κρίνω τι συνεπάγονται όλες αυτές οι αλλαγές, και ποιος έχει δίκιο

    Το πιθανοτερο έχουν κάποιο δίκι και οι δυο, αλλά απόλυτο κανείς.

    Έχω συναντήσει και συναναστραφεί φιλόλογο, τόσο ιδιόρρθμο. ο οποίος θύμωνε που τον έβαζαν να κάνει μάθημα. Αλλά ο άνθρωπος αυτός έγρψε δύο καταπληκτικά βιβλία για την αρχαία ελληνική φιλοσοφια και την Μαρξιστική Αντικειμενική Νομοτέλεια (ήταν μέλος του ΚΚΕ)

    Δεν η΄ταν υποδειγματικός δάσκαλος, αλλά μεγάλη προσωπικότητα, φιλόσοφος, αλλά δεν πορούσε να ζήσει αλλιώς παρά με τον μισθό του

    Υπάρχουν εξάλλου καθηγητές, όπως η Λύχνου (αδελφή του εισαγγελέα Λύχνου πο σκότωσε την οικογενιά του και αυτοκτόνησε περί το 1958) στο Η΄Γυμνάσιο και μία άλλη, την Κιταργιόλου, τον Σαρρή, που έγραψε την Νεοελληνική Μετρική, και ο οποός είχε ετοιμάσει ένα λεξικό στο ποίο κατεγραφε τη χρήση των ρηματωνμετο αναλογο αποσπασμα όλης της αρχαίας γραμματείας, που έχει μείνει ανέκδοτο.

    Από αυτούς τους ανθρώπους θυμάμαι μια δυο φράσεις, που με ‘κυνηγησαν’ όλη μου τη ζωή

  39. leonicos said

    Συνέβη πολλές φορές να βγάλουμε φοιτητές στο αμφιθέατρο, να παρουσιάσουν ασθενείς,
    και μείναμε με το στόμα ανοιχτό από το χάρισμά τους.

    Με πολλούς διατηρώ ακόμα σχέσεις

    Μερικές φορές αυτό πυ ζητάμε από έναν δάσκαλο, απλώς δεν το έχει

    Έχει γνώσεις, έχει θέληση, προθυμία

    δεν έχει ΔΑΣΚΑΛΙΚΙ

  40. Αντώνης said

    Παρεμβαίνω χωρίς να έχω παρακολουθήσει από κοντά τα τεκταινόμενα στο χώρο της παιδείας στην Ελλάδα. Ωστόσο, παραξενεύτηκα από το σχόλιο του Γιάννη Μαλλιαρού (#18) «Ο χρηματοδότης […] θα καθορίζει και το περιεχόμενο των σπουδών αφού τα σχολεία δεν θα έχουν ενιαίο πρόγραμμα». Είναι αλήθεια αυτό; Θα οδηγηθούμε δηλαδή σ’ ένα εκπαιδευτικό σύστημα σαν το αμερικάνικο όπου κάθε δήμος/επαρχία/νομός θα αποφασίζει εάν πρέπει να διδάσκεται, π.χ., η θεωρία της εξέλιξης; Αν αυτό αληθεύει, το θεωρώ πολύ σοβαρότερο πρόβλημα από την αξιολόγηση ή μη των εκπαιδευτικών.

  41. leonicos said

    Ξεχάστηκα, άλλα ήθελα να γράψω

    Την εποχή μου, 1962, ίσως στην οικογενειά μου λογω καταβολών, υπήρχε η αντίληψη τυ ακαδημαϊσμού. Της γνώσης για τη γνώση, και νομίζω ότι αυτή ήταν κατ’ αρχή η έννοια των ‘ανώτερων σπουδών’

    Υπήρχα επίσης οι Εμπορικές Σχολές αντίστοιχεςμετα Γυμνάσια (+Λύκεια)

    Για τον λόγο αυτό, οι στρατιωτικές σχολές λέγονταν ‘Παραγωγικές’ διότι έβγαζαν επαγγελατίες σε κάτι

    Από την άλλη, οι Φυσικο, χημικοί, μαθηματικοί και φιλόλογοι, γίννταν καθηγητές γυνασίου (Λυκειου) οι γιατρο΄και οι δικηγόροι ασκούσαν τα αντίστοιχα επαγγέλματα. Άρα ο ακαδημαϊσμός είχε πρακτικά καταργηθεί.

    Σήμερα αυτό γίνεται βαθυτερο. Δεν ξέρω αλλά μου φαίνεται ανατριχιαστικό, οι τράπεζες να καθορίζουν το εκπαιδευτικο πρόγραμμα από το Δημοτικό των μελλόντων υπαλλήλων τους

  42. […] Τις μέρες αυτές απεργούν οι εκπαιδευτικοί και διαμαρτύρονται για την αξιολόγηση και τις λοιπές αλλαγές που προωθεί το υπουργείο Παιδείας. Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι ο κλάδος, όπως φαίνεται, είναι κατηγορηματικά αντίθετος με τις επιχειρούμενες αλλαγές και μάλιστα σε ποσοστό 90%, δεν πρόκειται δηλαδή για αντίθεση μόνο σε επίπεδο συνδικαλιστικών ηγεσιών που αφήνει αδιάφορη τη… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2021/10/13/valuation-2/ […]

  43. […] AgrinioStories | Πηγή […]

  44. Μιχάλης said

    Μέρος της δουλειάς των εκπαιδευτικών είναι να αξιολογούν. Αξιολογούν τους μαθητές τους με τη βαθμολογία. Αξιολογούν και τη συμπεριφορά τους. Ως εργαζόμενοι αξιολογούν και τις συνθήκες εργασίας τους. Αν το υπουργείο δεν έχει παραδώσει εγκαίρως τα βιβλία, το καταδικάζουν. Αξιολογούν και το βιβλίο που θα παραλάβουν. Αν δεν λειτουργεί η θέρμανση και είναι αναγκασμένοι να κάνουν μάθημα μες στην παγωμένη αίθουσα, την αξιολογούν. Αν το τζάμι είναι σπασμένο και μπάζει, επίσης.
    Υποθέτω ότι αξιολογούν και το ωράριό τους, αν θεωρούν ότι δεν είναι λειτουργικό. Ως δημότες αξιολογούν τις υπηρεσίες του δήμου τους. Την κατάσταση των πεζοδρομίων, τις λακκούβες στο οδόστρωμα, την καθαριότητα. Ως πολίτες αξιολογούν την κυβέρνηση. Αξιολογούν κάθε της πράξη, από την αμυντική συμφωνία με τη Γαλλία, τα μέτρα για τον κορωνοϊό, έως την απόφαση για το αν θα γίνει η παρέλαση την 28η Οκτωβρίου.
    Ως καταναλωτές αξιολογούν τα προϊόντα που αγοράζουν. Αν το καινούργιο αυτοκίνητο δεν ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές της διαφήμισης, με το δίκιο τους θέλουν να αποζημιωθούν. Αν, ο μη γένοιτο, χρειασθεί να μπουν σε νοσοκομείο, το αξιολογούν. Ποιος είπε ότι οι εκπαιδευτικοί διαφωνούν με την αξιολόγηση; Νοήμονες άνθρωποι είναι, ενεργοί πολίτες είναι, και ξέρουν ότι η κοινωνική ζωή είναι μια αέναη αξιολόγηση. Ακόμη και αν ως ανήλικος δεν έχεις αστική ευθύνη, αξιολογείσαι. Οι εκπαιδευτικοί είναι διαπρύσιοι υποστηρικτές της αξιολόγησης. Διαφωνούν μόνο με τη δική τους.

  45. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    31 Αξιολογοχαρείς; Τι εννοείς;
    Συμφωνώ για τα γραφειοκρατικά, όσο δεν μπορείς να φανταστείς.

    44 Σόφισμα μου φαίνεται το σχόλιο. Όσο οι εκπαιδευτικοί (και οι άλλοι πολίτες) αξιολογούν στο επίπεδο που αναφέρετε, τόσο και αξιολογούνται -λέει ο κάθε γονιός ή ο κάθε μαθητής: ο φυσικός μας είναι αστέρι, ο μαθηματικός είναι άχρηστος.

  46. Costas Papathanasiou said

    Καλησπέρα!
    Επί της ουσίας, φαίνεται ότι η Δημόσια Παιδεία (ή η Εκπαίδευση εν γένει), εξεταστέα υπό πρίσμα απολύτως κεφαλαιοκρατικό, δεν μπορεί παρά να αποτιμάται ως προς την οικονομική της ανταποδοτικότητα και μόνο. Κατά συνέπεια, στο βαθμό που θα αφορά σε υποψήφιους για “αντιπαραγωγικές” θέσεις εργασίας (μη κερδοσκοπικές ή μη μεταφράσιμες ευθέως σε ζεστό χρήμα), μπορεί εύκολα να αξιολογηθεί ως προβληματική και ζημιογόνα, υποκείμενη άμεσα σε περικοπή —της κρατικής ή όχι— χρηματοδότησης (πχ. με αύξηση ιδίων δαπανών εκ μέρους εκπαιδευομένων, κατάργηση εκπαιδευτικών μονάδων, μειώσεις μισθών/ αριθμού εκπαιδευτικών/ μαθημάτων/ μαθητών/ ωρών διδασκαλίας ).
    Μια ομορφότερη οπτική είναι η εξέταση του ζητήματος της Εκπαίδευσης υπό ένα πολιτισμικό πρίσμα, αυτό που μεγεθύνει την αξία των λεγόμενων ανθρωπιστικών επιστημών και εκτιμά ως βέλτιστο προϊόν και μέγιστο όφελος την ευημερία και την κοινωνική συνοχή που επιτυγχάνεται χάρη στην κατάργηση των ανισοτήτων, την παροχή ίσων ευκαιριών και κατάλληλων γνωστικών βάσεων στους εκπαιδευόμενους ώστε να μπορούν να αντεπεξέρχονται στις μεταβαλλόμενες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες αξιοποιώντας τις δικές τους διακριτές ικανότητες και υπερασπίζοντας παράλληλα τις αρχές της αλληλεγγύης και της συνεργασίας.
    Οπότε, κατά τα ανωτέρω, ως αδιόρθωτοι οραματιστές του Ωραίου, θα πρέπει να ζητάμε εσαεί την αξιολόγηση αλλά και την άνευ όρων χρηματοδότηση του Εκπαιδευτικού συστήματος βάσει του μακροπρόθεσμου πολιτισμικού οφέλους που προσφέρει. Αλλά, στην πράξη, θα πρέπει να μένουμε ευχαριστημένοι εάν η ικανοποίηση των αναγκών της Αγοράς Εργασίας, ως κύριος σκοπός της Εκπαίδευσης, διέπεται από ανθρωπιστικές αξίες που επαρκούν για να αποτρέπουν τον κανιβαλισμό των ασθενέστερων στη λεγόμενη Ζούγκλα(*) των εργασιακών σχέσεων.
    (*) Σε μια τέτοια Ζούγκλα ένας Αξιολογητής, από ετυμολογικής απόψεως, κατά τα αναλυόμενα και στο άρθρο, δεν μπορεί παρά να εκπίπτει σε οικτρή φιγούρα δράσης του τύπου Action Man.

  47. Και γιατί να ενδιαφερθούν οι πολιτικοί για την ποιότητα στην δημόσια παιδεία ; μήπως υπάχει κανένας που να στέλνει τα παιδιά του εκεί; ΟΧΙ

    Συνεπώς η παιδεία τους ενδιαφέρει μόνο σαν ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ μέγεθος που εκφράζεται με το γνωστό ‘ελαχιστοποίηση του κόστους και μεγιστοποίηση του κέρδους»

    Ο θάνατος της πιδείας συντελέσθηκε όταν υπήρχαν τα λεγόμενα πακέτα ντελόρ που αντί να γίνουν έργ και υπδομές φγώθηκαν από συνδικαληστές σε υπέρογκες αμοιβες όταν εξηγούσαν στο πόπολο των εκπαιδευτικών πως από από τον θεωρητικό κλάδο μπορούσες να μπείς στο Πολυτεχνείο και από το μουσικό σχολείο στην γυμναστική ακαδημία. ( Είναι από αυτά που είπε οΠαγκαλος πως «μαζί τα φάγαΝε)

    Μπορείτε να παρακάμψετε το σχόλιό μου και να συνεχίσετε την συζήτηση προτείναντας λύσεις, ανταλλάσοντες ιδέες κ.λ.π. αλλά όσο και να σπουνίζετε τον Αντετοκούμπο δεν θα γίνει Τσιτσιπάς !

  48. ΚΩΣΤΑΣ said

    45
    Αξιολογοχαρείς; Δικό μου λεκτικό εύρημα, δεν ξέρω αν υπάρχει η λέξη, χαίρονται να αξιολογούν, εν προκειμένω συναδέλφους τους γιατί αυτή η αξιολόγηση αναφέρονταν σε επιλογή στελεχών της εκπαίδευσης.

    Μάλλον ήταν νόμος του Μπαλτά (όχι του Γαβρόγλοου) που οι σύλλογοι διδασκόντων δέχτηκαν αδιαμαρτύρητα με την ψήφο τους, να αξιολογήσουν συναδέλφους, υποψήφιους διευθυντές, και να αποκλείσουν παντελώς κάποιους από τη διαδικασία επιλογής, χωρίς κανένα βάρος στην ψυχή τους για το άδικο του νόμου, που τελικά κρίθηκε αντισυνταγματικός.

    Πιο καλά ας το πει κάποιος που τη βίωσε αυτή τη διαδικασία και αν τώρα ζητάνε κάποιοι στήριξη ας αναλογισθούν τι έπραξαν τότε οι ίδιοι.

  49. Πέπε said

    44

    Βρε παιδιά, τόσες φορές το ξανάπαμε αυτό. Δε μιλάμε για αξιολόγηση με τη φυσιολογική έννοια της λέξης. Μιλάμε για ένα άλλο πράγμα, το οποίο ονμάζεται από το Υπουργείο «Αξιολόγηση», και το οποίο περιγράφεται στο άρθρο.

    Είναι νιούσπικ, πώς το λένε. Όπως η περίπτωση όπου αστυνομικοί μπουκάρουν από την ταράτσα του σπιτιού σου και σε σαπακιάζουν στο ξύλο ονομάζεται «προστασία του πολίτη».

  50. voulagx said

    Αξιολόγηση: Το Εφετείο έβγαλε παράνομη την απεργία-αποχή των εκπαιδευτικών

    https://www.alfavita.gr/ekpaideysi/360456_efeteio-ebgale-paranomi-tin-apergia-apohi-ton-ekpaideytikon-apo-tin-axiologisi

  51. Χαρούλα said

    Α, ρε Φώτη… στο τέλος θα θέλεις και βουλευτές που δεν θα εκλέγονται!

    Μόνο για μένα το κείμενο της Β´ΕΛΜΕ είναι της λογικής ΚΚΕ; Θέλουμε ένα σχολείο ανοιχτό στον λαό, που όμως δεν θα λειτουργεί σε καπιταλιστική κοινωνία; Το ιδεαλιστικό συννεφάκι….

    Ας μας πει το υπουργείο, ο δάσκαλος στο χ Αγαθονήσι θα πάρει κακό βαθμό γιατί δεν βρίσκει υποστηρικτές να κάνει την εκπαίδευση που ονειρεύεται; Μήπως θα πρέπει αντιθέτως να έχει πριμοδότηση για την δουλειά του;
    Μ´αυτή την λογική να συγκρίνουμε τον Μητσοτάκη με τον Μακρόν!🤣 Μήλα με πορτοκάλια!

    Ο ΛΑΜΠΡΟΣ τώρα δικαιώνεται!😘

  52. Nestanaios said

    28. Εγώ σε όλα αυτά θα προσέθετα ένα ακόμα.
    Μια διαδικτυακή πλατφόρμα όπου κάθε καθηγητής θα μπορούσε, αν επιθυμούσε, να ανεβάζει ημερησίως το μάθημα της ημέρας που δίδαξε υπό όλους τους όρους νομιμότητας. Εκεί θα δούμε την πραγματική αξιολόγηση κάθε καθηγητή. Αλλά εδώ βεβαίως θίγονται πολλά οικονομικά συμφέροντα.

  53. greggan193 said

    Reblogged στις THE BROOM.

  54. sarant said

    48 Α, εντάξει. Αξιολογολάγνοι 🙂

  55. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    28# Σίγουρα τη διάβασες προσεκτικά? Είδες τι προτείνει το υπουργείο? Διάβασες για τη διεθνή εμπειρία? Αν αυτό δεν είναι υποβάθμιση τότε οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους. Και μόνο η εξίσωση των πτυχίων ΑΕΙ με το όποιο τυχάρπαστο κολλέγιο στο οποίο μπαίνεις έστω και ντιπ σκράπας άμα πληρώσεις, τα λέει όλα. Η γλώσσα του κειμένου σε μάρανε?

    >> Είναι δυνατόν να βελτιωθεί η κατάσταση στη δημόσια εκπαίδευση μην αλλάζοντας τίποτα? Λέγοντας όχι σε όλα?

    Επειδή όλοι θα πεθάνουμε μια μέρα, έχω να σου προτείνω θάλαμο αερίων/σταύρωση/εκδορά/ανασκολοπισμό/τετραχισμό.
    Περιμένω τη λακωνική σου τοποθέτηση αλλά στα υπόψη οτι η κατάσταση δε βελτιώνεται λέγοντας όχι σε όλα.

  56. ΣΠ said

    Αυτό που χρειάζεται πριν από την αξιολόγηση μαθητών, εκπαιδευτικών και σχολείων είναι η αξιολόγηση της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Είναι δεδομένο ότι τουλάχιστον οι μαθητές λυκείου βασίζονται στα φροντιστήρια, τα οποία βέβαια δεν τους παρέχουν εκπαίδευση αλλά προετοιμασία για τις πανελλαδικές. Γι’ αυτό έρχονται στο πανεπιστήμιο ανεκπαίδευτοι.

  57. BLOG_OTI_NANAI said

    Οι εταιρείες των αρίστων εκπαιδεύουν το προσωπικό τους διαρκώς, αυτό θα πρέπει να κάνει και το κράτος. Οι καθηγητές πριν 15 περίπου χρόνια, είχαν εκπαιδευτεί μαζικά στις ΤΠΕ (τεχνολογίας πληροφορικής και επικοινωνιών). Όπως έχω μάθει από συγγενείς εκπαιδευτικούς, στο πρόγραμμα αυτό που ήταν με λεφτά 75% ευρωπαϊκά, και ήταν αρκετά αυστηρό με ελάχιστο περιθώριο απουσιών, πιστοποιήθηκαν σχεδόν όλοι οι εκπαιδευτικοί της χώρας, εκτός ελαχίστων που ήταν η ώρα τους να συνταξιοδοτηθούν. Μάλιστα οι πιστοποιήσεις διεξάγονταν σε Η/Υ και έτσι μπορούσε κάποιος να απορριφθεί και ήταν υποχρεωμένος να ξαναδώσει για να πάρει την πιστοποίηση. Αργότερα έγιναν και επιμορφώσεις ΤΠΕ ανωτέρου επιπέδου, κατά ειδικότητα, σε κάποιες ειδικότητες.

    Άρα, υπάρχει τρόπος να έχεις μόνο επιμορφωμένους εκπαιδευτικούς, με ανάλογη -όπως και τότε- πιεστική/υποχρεωτική παρακολούθηση σεμιναρίων επάνω σε ρεαλιστικά μοντέλα διαχείρισης της σχολικής τάξης ή στις εκπαιδευτικές τεχνικές τα οποία θα ακολουθούν εξετάσεις πιστοποίησης με βαθμολογικό όριο επιτυχίας/αποτυχίας.

    Αν λοιπόν τον κάθε ένα που θέλει να εργαστεί στην εκπαίδευση, στην περίοδο που είναι δόκιμος, τον υποχρεώνεις να περάσει από αυτή τη δωρεάν εκπαίδευση στη διαχείριση τάξης ή στις τεχνικές εκπαίδευσης, επανδρώνεις τα σχολεία με κόσμο που δεν θα αυτοσχεδιάζει, αλλά θα έχει μάθει μια στόχευση.

    Όμως, δεν πρέπει να κοιμόμαστε με τα μάτια ανοιχτά, αν δεν λάβουμε υπόψη τις δραματικές καταστάσεις που επικρατούν στα σχολεία. Ξέρω από τα παιδιά μου, ότι το σχολείο για πολλούς γονείς είναι απλώς πάρκινγκ παιδιών. Βλέπουμε τμήματα με 22-25 παιδιά, πολλά εξ αυτών άτακτα, να δημιουργούν διαρκώς ζητήματα, φασαρίες, να μην πτοούνται ούτε από ωριαίες αποβολές, ούτε από ημερήσιες, μάλιστα να μαθαίνω για περιπτώσεις όπου έπρεπε να προηγηθεί αγώνας για να πείσει ο εκπαιδευτικός το παιδί να βγει από την τάξη καθώς αρνούνταν ακόμα και αν σηκωθεί από το θρανίο.

    Σε μια προβληματική περιοχή, το σχολείο είναι ένα δράμα για όλους. Άλλο πράγμα η σύνθεση του πληθυσμού να είναι τέτοια που οι γονείς να μεριμνούν για τη συμπεριφορά των παιδιών τους και να ενδιαφέρονται για τη σχολική τους επίδοση, και άλλο να έχεις γονείς με αμέτρητα προσωπικά, οικογενειακά προβλήματα, ανέργους κ.λπ. Επειδή έχω κάνει μετακομίσεις, έχω βρεθεί σε σχολείο 200 παιδιών, όπου δεν μαζευόμασταν ποτέ πάνω από 10 γονείς στις συναντήσεις με τους καθηγητές. Και να που΄με ότι οισ χέσεις του σχολείου με την τοπική κοινότητα είανι μέσα στην αξιολόγηση. Δηλαδή, αν εγώ είμαι μαλάκας, αξιολογείται το σχολείο με «1».

    Αν προσθέσει κανείς την τύχη ενός σχολείου που μπορεί να πιάσει το άριστα «4» της αξιολόγησης λόγω οικονομικά πιο άνετων γονιών, τότε θα θεωρήσει άδικο, ένα σχολείο μιας υποβαθμισμένης περιοχής, να έχει και αυτό ως άριστα το «4». Άλλα πάλι σχολεία έχουν την «τύχη» να βρίσκονται κοντά σε επιχειρήσεις που κάνουν συστηματικά δωρεές (είτε σε χρήμα, είτε σε είδος, όπως τους μεταχειρισμένους υπολογιστές τους, τις μεταχειρισμένες οθόνες τους, τα μεταχειρισμένα φωτοτυπικά τους κ.λπ.). Άλλο σχολείο όμως βρίσκεται σε έναν τόπο με ανέργους, μετανάστες, μικρο-αγρότες, μικρο-κτηνοτρόφους, φτωχούς κ.λπ. Ποιος θα του κάνει δωρεές για να πιάσει το άριστα; Το καφενείο ή το μπακάλικο;

  58. BLOG_OTI_NANAI said

    Βεβαίως, οι ανοησίες που διαβάζω στις εγκυκλείους δεν έχουν τέλος. Πόσο λοβοτομημένος είσαι, για να ξεκινάς αξιολόγηση του μοναδικού σχολείου που υπάρχει στη μίζερη περιοχή μας, βαθμολογώντας τις δράσεις του σχολείου, όταν εδώ και ενάμιση χρόνο είμαστε σε καθεστώς απαγορεύσεων λόγω κορονοϊού! Αν το σχολείο βάλει «3» στο εαυτό του από φόβο, θα λέει ψέματα. Αλλά κι αν του βάλεις «1», πάλι ψέματα θα είναι, αφού κανείς δεν πάει πουθενά.

    Αλλά στο θέμα των δράσεων δεν είανι μόνο αυτό… Θυμάμαι στο Δημοτικό, ενώ και εγώ και πλήθος γονιών να είμαστε όλοι στριμωγμένοι, τα παιδιά να έρχονται να ζητάνε 10ρικα, 15ρια, 20ρια για να τους πάνε οι δάσκαλοι σε διάφορες δράσεις, μουσεία, θέατρα, εκπαιδευτικές εκδρομές κ.λπ. Δηλαδή οι άνθρωποι πάσχιζαν να κάνουν το καλύτερο για τα παιδιά μας, αλλά ποιος αρνιόταν τελικά; Εμείς! Διότι σε πολλές από αυτές τελικά δεν πήγαιναν, διότι δεν στέλναμε τα παιδιά αφού δεν είχαμε λεφτά. Δεν μαζεύονταν δηλ. παιδιά, και πώς να μαζευτούν με γονείς άφραγκους; Να λοιπόν ένας ηλίθιος δείκτης αξιολόγησης. Επειδή εγώ είμαι φτωχός, εσύ θα αξιολογηθείς με «1» διότι δεν κάνει δράσεις το σχολείο…

  59. BLOG_OTI_NANAI said

    Γενικά, κανείς δεν πρέπει με ελαφριά την καρδιά να αντιμετωπίζει το τι σημαίνει κακή αξιολόγηση σχολείου σε ένα περιβάλλον που φλερτάρει έντονα με την ιδιωτική πρωτοβουλία. Αν υπάρχει ένα μόνο σχολείο στην περιοχή και η αξιολόγηση συνδιαστεί με την κατάργηση της χωροταξικής κατανομής, άρα ο καθένας πάει το παιδί του σχολείο όπου γουστάρει, τότε τα σχολεία των υποβαθμισμένων περιοχών διαρκώς θα γκετοποιούνται αφού όσοι μπορούν θα παίρνουν τα παιδιά τους από περιοχές με φτωχούς, άνεργους, μετανάστες. Και όσο φεύγουν αυτοί που μπορούν να πάρουν τα παιδιά τους και να τα στείλουν αλλού, τόσο θα υποβαθμίζεται οικονομικά το σχολείο. Και αν τελικά κλείσει, πόσα χιλιόμετρα θα πρέπει να κάνει ένα παιδί για να μεταβεί σε άλλο σχολείο;

    Αυτό το σχολείο όμως δεν θέλει αυτού του τύπου την αξιολόγηση, αλλά την αντίστροφή που λέει ο Δύτης. Ενίσχυση ώστε να αντιστραφεί η υποβάθμιση και του σχολείου και της περιοχής. Και σε καμία περίπτωση «ελευθερία μετακίνησης». Αυτό θα είναι το απόλυτο κοινωνικό έγκλημα που μόνο γκέτο θα δημιουργήσει.

    Να επιμορφωθούν πρώτα όλοι οι νέοι εκπαιδευτικοί, μόνιμοι και αναπληρωτές, ενά ειδικότητα, με εντατικά, υποχρεωτικά, απογευματινά προγράμματα που θα τα ακολουθεί πιστοποίηση της επάρκειας τους ώστε να έχεις ένα σώμα εκπαιδευτικών με ενιαία κατάρτηση σε τεχνικές και δεξιότητες, ετοίμαστε ένα μοντέλο ελάχιστης υλικοτεχνικής υποδομής με το οποίο θα εξοπλιστεί κάθε σχολείο, ενθάρρυνε βεβαίως και το κυνήγι των δωρεών, αλλά όχι για να εξικονομήσεις χρήματα να ετοιμάζεις την ταφόπλακα της δημόσιας εκπαίδευσης πίσω από πιασάρικα ονόματα που ξεγελούν μόνο τους αφελείς.

  60. BLOG_OTI_NANAI said

    Και επειδή αναφέρθηκαν οι διαφημίσεις των εταιριών και τα λεφτά από αυτές… Ποιος από αυτούς που έχουν χρήμα, θα δεχτεί να συνδέσει το όνομα της εταιρείας του με ένα μίζερο και ταλαίπωρο σχολείο; Αντιθέτως, θα πάει να χορηγήσει και άρα να διαφημιστεί εκεί όπου η διαφήμιση θα τον συνδέσει με καλές υποδομές, με αριστούχους μαθητές, με επιτυχίες στις εξετάσεις. Δεν θα πάει ο χορηγός να βάλει την μόστρα του σε μια μίζερη, υποβαθμισμένη περιοχή που είτε θα του «χαλάσει το όνομα» είτε δεν θα του βελτιώσει τις πωλήσεις.

    Να αναφέρω και την παγίδα των πανελλαδικών εξετάσεων αξιολόγησης σχολείων. Όπως καταλαβαίνουμε, δεν θα υπάρχει τίποτα χειρότερο από αυτό. Τα σχολεία που θα συμμετέχουν στις εξετάσεις αξιολόγησης, την μισή σχολική χρονιά δεν θα ασχολούνται με τίποτα άλλο, παρά μόνο με την προετοιμασία για τις εξετάσεις αυτές, από τις οποίες θα εξαρτηθεί η επιβίωση τους. Για να μην είμαι καχύποπτος ότι σε τέτοιου είδους εξετάσεις, κάποιοι ημέτεροι θα μαθαίνουν αρκετά νωρίς το περιεχόμενο της εξέτασης, ώστε οι ημέτεροι διευθυντές, τα ημέτερα στελέχη εκπαίδευσης, οι ημέτεροι βουλευτές, οι ημέτεροι δήμαρχοι κ.λπ., να μπορούν να καμαρώνουν για το άριστα της αξιολόγησης των σχολείων της περιοχής τους, που θα φέρει και αναβάθμιση των ενοικίων, των ακινήτων, του «καλού κόσμου» ώστε να είμαστε άριστοι σε όλα…

  61. Νέο Kid said

    Μάιστα!…
    Εγώ , ένα πράγμα έχω να πω.
    Ευτυχώς που υπάρχει και το ποδόσφαιρο!
    Εκεί θα μπορεί πάντα το «PepsiCo Λύκειο Λυκόβρυσης» να τρώει τα μπαλάκια του απ το «Ρεκτιφιέ ο Μπάμπης Λύκειο Αιγαλέου» υπό τις ιαχές: Και τώρα μπορείτε να πα ν’αξιολογηθείτε!

  62. spiridione said

    Αυτό το κείμενο βρίσκω ότι το πρωτοδημοσίευσε η ΕΛΜΕ Κέρκυρας, απ’ τις 9 Οκτωβρίου
    https://elmekerkyras.gr/2021/10/09/kapoies-apantiseis-gia-toys-goneis/
    και εδώ αναδημοσίευση απ’ το alfavita στις 10-10-2021
    https://www.alfavita.gr/ekpaideysi/anakoinoseis/360161_ekpaideytikoi-kerkyras-erotiseis-kai-apantiseis-gia-toys-goneis

  63. sarant said

    56: Έτσι

    61 🙂

    62 Μάλιστα, άρα η πατρότητα ανήκει στην Κέρκυρα.

  64. Γιάννης Π. said

    Διάβασα το άρθρο και πολλά από τα σχόλια. Θα μπορούσα να γράψω σελίδες επί σελίδων για την κατάσταση στην εκπαίδευση, από το υπουργείο ως το νηπιαγωγείο, για την ανικανότητα (ή αδιαφορία;) την κάθε φορά πολιτικής ηγεσίας, για, για, για…
    Επειδή πολλά από τα σχόλια αναφέρονται πολύ αβασάνιστα στην αξιολόγηση, να σταθώ σε δύο μόνο ζητήματα:
    α. Οι εκπαιδευτικοί δε φοβούνται την αξιολόγηση. Φοβούνται ποιος θα κάνει την αξιολόγηση και γιατί θα την κάνει.
    β. Ζητώ να με αξιολογήσετε:
    Τη χρονιά τάδε δούλεψα σε σχολείο του κέντρου της πόλης μου. Οι 25 μαθητές μου είχαν γονείς με πτυχίο πανεπιστημίου. Δεν κουράστηκα καθόλου με τους μαθητές, όλα δούλευαν ρολόι και στο τέλος της χρονιάς οι μαθητές μου έγραψαν στις εξετάσεις πάνω από 15.
    Τη χρονιά δείνα δούλεψα σε άλλο σχολείο της πόλης μου. Μόνο το 10% των γονέων των μαθητών μου είχαν πτυχίο πανεπιστημίου. Δεν κουράστηκα καθόλου με τους μαθητές, όλα δούλευαν ρολόι και στο τέλος της χρονιάς οι μαθητές μου έγραψαν στις εξετάσεις κάτω από το 15 με ελάχιστα παιδιά να αριστεύουν.
    Παρακαλώ, αξιολογήστε με και πείτε μου: είμαι καλός ή κακός καθηγητής. Να με απολύσει η Κεραμέως ή να με κρατήσει;

  65. Μαρία said

    Οι ερωταπαντήσεις της ΕΛΜΕ είναι επικοινωνιακά ατυχέστατες. Απευθύνονται σε γονείς μορφωμένους, αριστερούς και που έχουν διαβάσει το νόμο.

  66. Μπλογκ τα είπες όλα.

  67. Μαρία said

    64
    α. Και πώς τεχνικά θα την κάνει.

  68. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πάντως, όλοι οι παλιοί μου μαθητές, που ήμασταν φίλοι στο φέισμπουκ, μου κάνανε λάικ στα ποσταρίσματά μου. Παρακαλώ τα τάγματα αξιολογητών της κυρίας υπουργού να το λάβουν υπόψη στην αξιολόγηση που θα μου κάνουν (σιγά μην προλάβουν). 😎😂

  69. Γιάννης Κουβάτσος said

    61: Νομίζεις! Τα φλώρια θα προσφύγουν στη δικαιοσύνη και το αποτέλεσμα θα κηρυχθεί παράνομο και καταχρηστικό. 🐵

  70. Γιάννης Κουβάτσος said

    56:Δεν νομίζω ότι ενδιαφέρονται για την ποιότητα της εκπαίδευσης που παρέχεται στα παιδιά. Δεν μας έχουν δώσει το παραμικρό δικαίωμα να τους υποψιαζόμαστε για κάτι τέτοιο. Ως προς αυτό είναι άμεμπτοι. Τα δικά τους παιδιά, πάντως, τα στέλνουν στα σχολεία «τους» και μετά τσιφ στα διάφορα Κολάμπια.

  71. sarant said

    69 Και θα εκδικαστεί αμέσως η υπόθεση, σε χρόνο ρεκόρ.

  72. ΧΗΜΙΚΟΣ ΧΗΜΙΚΟΣ said

    Πάνω από 20 χρόνια σε φροντιστήρια και τα τελευταία 15 χρόνια σε δημόσια σχολεία, μπορώ να πω πολλά πάνω στα σχόλια των φίλων εδώ. Θα αρκεστώ σε δύο πράγματα: 1) Βλέποντας αυτά που ήδη έχει κάνει η Κεραμέως πιστεύετε πως θέλει το καλό του δημόσιου σχολείου; 2) Μέσα Οκτώβρη και γίνονται συγχωνεύσεις τμημάτων όχι μόνο στην επαρχία αλλά και στη Γ Αθήνας – Ίλιο, Καματερό κ.α. όπου ήδη υπήρχαν μεγάλα τμήματα! Πέρα από την ανωμαλία στα προγράμματα των σχολείων και τα ωράρια των καθηγητών γίνονται συγχωνεύσεις εν μέσω πανδημίας αντί της δημιουργίας περισσότερων τμημάτων…
    Και βέβαια άλλη η απίθανη αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας και άλλη η προσωπική αξιολόγηση του καθενός μας.

  73. Μαρία said

    68
    Αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Μπορεί να είσαι μαθητοπατέρας 🙂

  74. Nestanaios said

    72.
    Υπάρχει πολύ χρήμα πίσω από όλα αυτά. Πρέπει να γίνει κάτι για να παρου… αυτό το χρήμα. Δεν έχεις ακούσει; «Όλα γίνονται για το χρήμα».

  75. sarant said

    72 Eτσι ακριβως!

  76. Χαρούλα said

    Απάντηση αποχωρήσαντος εκπαιδευτικού στην υπουργο. Η Νίκη Κεραμέως με επιστολή της ευχαριστούσε μεταξύ άλλων τον εκπαιδευτικό για την πολυετή συνεισφορά του ενώ τον καλούσε να μοιραστεί τυχόν σκέψεις και απόψεις.

  77. Γιάννης Κουβάτσος said

    73:Όσο πατάει η γάτα. 😊

  78. dryhammer said

  79. Α. Σέρτης said

    76
    (Επιστολή)
    Α, μρε δάσκαλε…
    Ούτε ως αποχωρήσας εκπαιδευτικός δεν έμαθες ότι άλλο «δικαιολογήστε» και άλλο «δικαιολογείστε»…

  80. π2 said

    Έγραψα ένα σεντόνι, το έσβησα γιατί θα παρεξηγηθώ. Μια ερώτηση μόνο: για ποιο άρθρο 93 μιλάει η ανακοίνωση;

  81. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    @miaptoxwrio
    ·Oct 10
    ΜΟΛΙΣ ενημερωθήκαμε ότι το σχολείο μας θα υποβιβαστεί σε 5θέσιο.28άρια τμήματα με εντολή #κεραμεως_παραιτησου. Ναι 2 παιδιά πριν τα 30.Φάτε τώρα 30 παιδιά στις τάξεις με το έτσι θέλω. 2 εκπαιδευτικοί από εμάς θα φύγουν από το σχολείο. Δε ξέρουμε για ποιο μέρος. Ζήτω η #αξιολόγηση

  82. Δημήτρης Καραγιώργης said

    Το σημείο 15 της ανακοίνωσης της ΕΛΜΕ είναι πιθανόν τυπογραφικό λάθος. Στο άρθρο 93 του νόμου αναφέρεται ο θεσμός του
    Παιδαγωγικού σύμβουλου – μέντορα
    «Άρθρο 93
    Παιδαγωγικός σύμβουλος – μέντορας στη σχολική μονάδα
    1. Για την καθοδήγηση και την υποστήριξη της ένταξης στη σχολική μονάδα νεοδιοριζόμενου ή πρόσφατα τοποθετημένου στη σχολική μονάδα μόνιμου ή αναπληρωτή ή ωρομίσθιου εκπαιδευτικού με προϋπηρεσία έως πέντε (5) έτη ορίζεται από τον Διευθυντή ή τον Προϊστάμενο του σχολείου ο παιδαγωγικός σύμβουλός – μέντοράς του.
    2. Με απόφαση του Διευθυντή ή του Προϊστάμενου της σχολικής μονάδας δύναται να αποφασίζεται ότι, οι Συντονιστές Γνωστικών Πεδίων ή Τάξεων του άρθρου 92 μπορούν να αναλαμβάνουν, παράλληλα, καθήκοντα παιδαγωγικού συμβούλου – μέντορα.
    3. Μετά από την πρώτη εφαρμογή του συστήματος αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, ως παιδαγωγικοί σύμβουλοι – μέντορες μπορούν να επιλεγούν μόνο εκπαιδευτικοί με αξιολόγηση «εξαιρετική» ή «πολύ καλή» σε όλα τα πεδία, σύμφωνα με τους χαρακτηρισμούς της παρ. 1 του άρθρου 67.
    4. Η θητεία ενός εκπαιδευτικού ως παιδαγωγικού συμβούλου – μέντορα συνεκτιμάται κατά την ατομική αξιολόγησή του, καθώς και κατά την επιλογή του ως στελέχους εκπαίδευσης σύμφωνα με την υποπερ. εε’ της περ. ε’ της παρ. 3 του άρθρου 33.
    5. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων καθορίζονται τα προσόντα και τα κριτήρια ορισμού, οι αρμοδιότητες, η διάρκεια της θητείας, ο αριθμός των παιδαγωγικών συμβούλων – μεντόρων, ανάλογα με το μέγεθος της κάθε σχολικής μονάδας και κάθε ειδικότερο θέμα σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος.»

    Μάλλον θα εννοεί το άρθρο 99 που αναφέρεται στη χρηματοδότηση της σχολικής μονάδας από άλλες πηγές
    «Άρθρο 99
    Χρηματοδότηση σχολικών μονάδων και διαχείριση δωρεών
    1. Οι σχολικές μονάδες της δημόσιας Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, εκτός από την τακτική κρατική επιχορήγηση, είναι δυνατόν να χρηματοδοτούνται και από δωρεές, κληρονομίες, κληροδοσίες και άλλες παροχές τρίτων, καθώς και επιχορηγήσεις από άλλες πηγές, όπως από την πραγματοποίηση εκδηλώσεων σύμφωνα με την παρ. 4 του άρθρου 41 του ν. 1566/1985 (Α’ 167).
    2. Η χρηματοδότηση της παρ. 1 αποδίδεται μέσω της αρμόδιας Σχολικής Επιτροπής άμεσα στη σχολική μονάδα, χωρίς να συμψηφίζεται με την τακτική επιχορήγηση για την κάλυψη των αναγκών της σχολικής μονάδας.»

  83. Μαρία said

    82
    Με πρόλαβες. Πιθανόν να άλλαξε η αρίθμηση στο τελικό κείμενο σε σχέση μ’ αυτό της διαβούλευσης.

  84. Νέο Kid said

    Ο μέντορας ποιος είναι; Ένας αγκιτάτορας που τρώει πολλές μέντες;

  85. sarant said

    82-3 Ε ναι, το 99 θα εννοεί.

  86. Μαρία said

    56
    Και ποιος δίνει πτυχίο στους διάφορους τενεκέδες καθηγητές, που όλοι λίγο πολύ θυμόμαστε απ’ τα μαθητικά μας χρόνια και που καμιά αξιολόγηση δεν τους απομακρύνει;

    80
    Ρίξε το παπλωσέντονο κι εγώ τουλάχιστον δεν θα σε παρεξηγήσω.

  87. ΚΩΣΤΑΣ said

    82 —> 2. Η χρηματοδότηση της παρ. 1 αποδίδεται μέσω της αρμόδιας Σχολικής Επιτροπής άμεσα στη σχολική μονάδα, χωρίς να συμψηφίζεται με την τακτική επιχορήγηση για την κάλυψη των αναγκών της σχολικής μονάδας.

    Συγγνώμη ρε παιδιά, δεν κατάλαβα, αυτό είναι το άρθρο που επικαλούνται οι ΔΟΕ – ΟΛΜΕ ότι τα σχολεία οδηγούνται να ζήσουν με επιχορηγήσεις αλλιώς θα κλείσουν; Δυσκολεύομαι να το πιστέψω, ίσως υπάρχει κάποιο άλλο άρθρο που τα λέει διαφορετικά. Αν όμως όντως υπονοούν αυτό, τότε… εδώ ήρθαμε; πάμε να φύγουμε… κρίμα. Και το λέει και ξεκάθαρα, «ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΤΑΙ με την τακτική επιχορήγηση…» (τα κεφαλαία δικά μου).

    Χο, χο… Αυτό το έθιμο υπάρχει από αρχαιοτάτων χρόνων.

    Τον Οκτώβρη του 1929 η Σχολική Εφορεία Επταλόφου ανακήρυσσε τους δωρητές ευεργέτας και ανέγραφε τα ονόματά τους εις τον χρυσόν αυτής πίνακα! 😉

    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=124&pageid=13274&id=-1&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASNASYAScASJASTASXASeASXASd&CropPDF=0

  88. Γιάννης Κουβάτσος said

    84: Η παλιοσειρά του σχολείου που θα δείχνει τα κατατόπια στους ψάρακες. «Νέους, θα πήξεις» και τα τοιαύτα. 😊

  89. 25. Κατά τη γνώμη μου ήταν λάθος που δεν στηρίξαμε με όλες μας τις δυνάμεις τον νόμο του 2018. Ήταν στην κατεύθυνση που χρόνια ζητούσαμε και μείναμε σε λεπτομέρειες να διαφωνούμε.

    87. Συγνώμη ποιος λέει ότι η τακτική επιχορήγηση θα παραμείνει ίδια; Χρόνια τώρα συνεχώς μειώνεται. Και γιατί δεν λαμβάνετε υπόψη το ότι η κρατική επιχορήγηση θα μειώνεται στα σχολεία που θα αξιολογηθούν μέτρια ή άσχημα;

    Σήμερα πήγα βόλτα στο σχολείο μου. Τους είχα φτιάξει καλούδια και τους κέρασα. Τόσο εξουθενωμένους δεν τους είχα δει ξανά ποτέ. Απογοητευμένους, κουρασμένους, σαν να πέρασαν μήνες σχολικής χρονιάς και μόλις συμπληρώθηκε ο πρώτος.

  90. Δημήτρης Καραγιώργης said

    80 (Π2) <– Κάνε τον κόπο και γράψε το σεντόνι σου, δεν θα σε παρεξηγήσει κανείς. Κάποιες φορές (πολλές φορές) αξίζουν τα σεντόνια από το να μη γράφεις τίποτα.
    83 (Μαρία) <– Ε, νταξ, πρόκαμα κι εγώ μια φορά 😉
    84, 88 (Νεο Κιντ, Γιάννης Κουβάτσος) <— Μμμμμ, μάλλον θα κλάνει μέντες 🙂
    Σοβαρά τώρα, μετά από τεσσαράκοντα παρά ένα χρόνια υπηρεσίας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση που βγήκα κι εγώ στη σύνταξη, ποτέ δεν πίστεψα στην αξιολόγηση. Ούτε στην αρχή που πρωτοδιορίστηκα ούτε τώρα. Ούτε αξιολογήθηκα, προσπαθούσα μόνο να κάνω όσο γίνεται πιο καλά τη δουλειά μου στην αίθουσα.

  91. Στο παράρτημα («ΑΠΟΨΕΙΣ» Απρίλης 85) του περιοδικού ΦΥΣΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, τ. 98, βλέπουμε μια πολυσέλιδη περιγραφή (σελ. 8-14) πρότασης περιφερειακού συνεδρίου αξιολόγησης. Το κέντρο βάρους του συνεδρίου είχε δοθεί στην προετοιμασία του συνεδρίου που είχε σκοπό να λειτουργήσει ως επιμορφωτική διαδικασία του προσωπικού. Η προετοιμασία είχε σχεδόν ετήσια διάρκεια. Ιδέες υπήρχαν.

    Η εικόνα προέρχεται από μια εισήγηση με κριτική ελληνικού σχολικού βιβλίου φυσικής που είχε σχήμα από γαλλικό βιβλίο με παρισινές (!) πινακίδες, όπως φαίνεται από τον νομαρχιακό αριθμό 75.

  92. ΚΩΣΤΑΣ said

    89 β
    Μαγδαληνή, την άσκοπη κόπωση των δασκάλων την συμμερίζομαι κι εγώ. Στο @31 σχόλιό μου έγραψα: «Ακούω ότι το νέο σχέδιο είναι μια γραφειοκρατική διαδικασία που καταπονεί επιπρόσθετα τους εκπαιδευτικούς και μάλλον δεν θα προσκομίσει οφέλη γιατί η εμπειρία μου λέει ότι τα αποτελέσματα ερευνών πάνε στον κάλαθο των αχρήστων και κανένας στο τέλος δεν τα δίνει σημασία.»

    Το αν θα μειώνονται οι κρατικές επιχορηγήσεις αυτό είναι θέμα ανεξάρτητο. Οι δωρεές υπήρχαν πάντα και είναι καλό να υπάρχει νομική πρόβλεψη να περνιούνται νόμιμα ως έσοδα στο σχολικό ταμείο. Μην ξεχνάτε ότι πριν τον κόβιντ και τα παιδιά μας, οι μαθητές, έκαναν λαχειοφόρους, χορούς… κλπ για να βγάλουν χρήματα για την 5θήμερη εκδρομή τους.

    Ξαναλέω αν αυτό το άρθρο επικαλούνται οι ομοσπονδίες για να αποδείξουν ότι τα σχολεία είναι υποχρεωμένα να ζήσουν αυτόνομα οικονομικά, εγώ παύω να συζητάω, δεν έχει νόημα.

  93. Μαρία said

    92
    Επειδή ακριβώς οι δωρεές απο παλιά γίνονται νομιμότατα π.χ. https://www.bodossaki.gr/donation/dorees-se-scholia-protovathmias-defterovathmias-ekpedefsis/, η αναφορά στο νόμο κάνει τους εκπαιδευτικούς καχύποπτους.

  94. Georgios Bartzoudis said

    # Δεν έχω να προσθέσω (ή να αφαιρέσω) σε όσα είπα χθες για την αξιολόγηση.

    # Το ότι «ο κλάδος …είναι κατηγορηματικά αντίθετος με τις επιχειρούμενες αλλαγές και μάλιστα σε ποσοστό 90%», δεν με εκπλήσσει καθόλου: Στο ίδιο ακριβώς ποσοστό εκτιμώ τους καθηγητάδες, που χθες χαρακτήρισα (λίαν επιεικώς) χαραμοφάηδες. Διότι όχι μόνο παρέδωσαν ενσυνειδήτως τη μέση εκπαίδευση στα ιδιωτικά φροντιστήρια, αλλά πλείστοι όσοι εξ αυτών κάνουν, λάθρα και επί πληρωμή και κατ’ οίκον, ιδιαίτερα μαθήματα στους «μαθητές τους» ξεζουμίζοντας πλούσιους και φτωχούς και πάμφτωχους γονείς.

    # Ένα από τα ίδια είναι και το μακρινάρι των καθηγητάδων της «Β’ ΕΛΜΕ Έβρου», θα επισημάνω όμως μια (συνηθισμένη) μπαγαποντιά: Στον δημόσιο …μονόλογο τους προσπαθούν, χαραμοφάηδες αυτοί, να μπερδεύονται με τους δασκάλους της δημοτικής εκπαίδευσης, νομίζοντας ότι έτσι εξαπατούν την κοινωνία!

  95. Nestanaios said

    39. Εγώ το είχα πει αυτό και ακόμα το θυμάσαι.

    «Μερικές φορές αυτό που ζητάμε από έναν δάσκαλο, απλώς δεν το έχει.
    Έχει γνώσεις, έχει θέληση, προθυμία αλλά δεν έχει ΔΑΣΚΑΛΙΚΙ.».

  96. ΚΩΣΤΑΣ said

    93
    Η καχυποψία είναι δικό τους θέμα. Όπως κι εσύ θα ξέρεις, Μαρία, σε καινούριους νόμους, παλιές διατάξεις που δεν καταργούνται περιλαμβάνονται και επαναλαμβάνονται και στους καινούργιους νόμους. Αυτό νομίζω συμβαίνει κι εδώ.

    Και με την ευκαιρία να ξεκαθαρίσω ότι εγώ δεν είμαι θιασώτης του νέου νόμου, δεν τον γνωρίζω, δεν τον μελέτησα και δεν έχω αποκρυσταλλωμένη άποψη. Ξέρω, εξ ιδίας πείρας, ότι κάτι τέτοια εφαρμόζονταν στην Ευρώπη, αλλά δεν κατάλαβα καμιά διαφορά προς το καλύτερο. Και κάτι εντελώς προσωπικό, η ελληνική πρωτοβάθμια εκπαίδευση είναι σε πολλούς τομείς ανώτερη αντίστοιχων ευρωπαϊκών χωρών. Για την δευτεροβάθμια δεν έχω άποψη.

  97. sarant said

    Ευχαριστω για τα νεότερα σχόλια!

  98. eran said

    Το αστείο με όλη αυτήν την υπόθεση (νόμοι, εγκύκλιοι, δικαστήρια, απεργίες, σοβαρές και σοβαροφανείς αναλύσεις – όλος ο κακός χαμός) είναι ότι γίνεται για κάτι που οι πραγματικά άμεσα ενδιαφερόμενοι -οι μαθητές- το καταφέρνουν μέσα σε ένα δεκάλεπτο ή το πολύ σε κάνα δυο διδακτικές ώρες. Δε χρειάζονται παραπάνω τα πιτσιρίκια κάθε ηλικίας για να σε ακτινογραφήσουν, να σε ζυγίσουν, να σε μετρήσουν και αναλόγως να σου συμπεριφερθούν από εκεί και πέρα. Ποιος δουλεύει, ποιος τα δουλεύει, ποιος αδιαφορεί, ποιος νοιάζεται, ποιος τα απαξιώνει ή τα βοηθά, όλα αυτά η (σχηματισμένη ενός δυο χρόνων ειδικά) τάξη τα αξιολογεί σε ελάχιστο χρόνο.

  99. Νίκος Κ. said

    Μιλώντας και για τα Πανεπιστήμια, η αξιολόγηση είναι μια άχρηστη γραφειοκρατική διαδικασία με χάσιμο σημαντικού χρόνου και μηδενικό πραγματικό έργο. Δημιουργεί όμως έναν παρασιτικό «κύκλο εργασιών».
    Και -φυσικά- ουδέποτε η αξιολόγηση αξιολογήθηκε πραγματικά, για το τι καταναλώνει (σε πόρους), τι προσφέρει και για το αν έχει λόγο ύπαρξης.

  100. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Διάβασα την ανακοίνωση της ΕΛΜΕ Έβρου το μεσημέρι, κι ήταν από τις σπανιότατες φορές που έχασα την ψυχραιμία μου, και για να μη γράψω εδώ τίποτε γαμοσταυρίδια, έκλεισα τον υπολογιστή.
    Για να το θέσω τώρα πιο ψύχραιμα και κομψά, οι άνθρωποι ζούν στον δικό τους μαγικό κόσμο!

    Ξεκαθαρίζω την θέση μου πως είμαι κατά της αξιολόγησης, την θεωρώ εντελώς γελοία, αλλά από γελοίους δεν μπορείς να περιμένεις κάτι καλύτερο, δεν είναι τυχαία σ΄αυτήν την τόσο νευραλγική για την κοινωνία θέση.
    Αν πρέπει να αξιολογηθεί κάτι, αυτό είναι το εκπαιδευτικό σύστημα, είναι καλό;
    Εξαρτάται σε τι στοχεύει, 1, απόκτηση γενικών γνώσεων για την κατανόηση του κόσμου που μας περιβάλει και ανάπτυξη της κριτικής σκέψης των μαθητών, 2, απόκτηση στοιχειώδους εκπαίδευσης, ώστε να παραχθούν βολικές συνειδήσεις γενικά, που θα είναι ανίκανες να κρίνουν σωστά τι είναι καλό ή κακό για το ατομικό τους συμφέρον, κυρίως οικονομικά, για να είναι εξαρτημένες από το χειραγωγημένο σύστημα «παροχών» της οικονομικής ελίτ, μικροκομματισμός, εκκλησία, δημόσιο, πολυεθνικές, κλπ.
    Στην πρώτη περίπτωση, έχει αποτύχει παταγωδώς, στην δεύτερη όμως, είναι πετυχημένο 100% και ως γνωστόν, «ομάδα» που κερδίζει, δεν αλλάζει, αυτό μας δείχνει και τον στόχο του εκπαιδευτικού συστήματος που είναι ξεκάθαρα ο δεύτερος, γι΄αυτό και δεν έχει αλλάξει επί της ουσίας από την απαρχή του πρίν 150 χρόνια.

    Το ίδιο κατά, είμαι και με την απεργία των εκπαιδευτικών, γιατί όπως όλες των τελευταίων 45 χρόνων που θυμάμαι, δεν έχει ΚΑΜΙΑ σχέση με τα παιδιά και την ποιότητα της παρεχόμενης γνώσης που τους επιβάλλεται υποχρεωτικά, κάνοντας το ΠΑΝΕΞΥΠΝΟ μυαλό τους, αλοιφή για κάλους.
    Τόσες δεκαετίες συνένοχοι και συνεργάτες στο διαρκές έγκλημα κατά της ανθρώπινης ευφυίας και κριτικής σκέψης (και μόνο η σύνθεση του κοινοβουλίου, είναι αρκετή για του λόγου το αληθές) για 30 «σίγουρα» αργύρια, τώρα που το «μαγαζί» πάει για κλείσιμο, θυμήθηκαν να κάνουν αντίσταση.
    Όμως, πεπρωμένο φυγείν αδύνατον!

    Πάμε όμως στους σκερβελέδες της ΕΛΜΕ Έβρου, (είναι και πατριώτες μου τρομάρα τους).
    Εν συντομία, βρε ΕΛΕΕΙΝΟΙ, τι από όσα τραγικά γράφετε πως θα φέρει η αξιολόγηση, δεν συμβαίνει ήδη τόσες δεκαετίες;

    Υπάρχει κάτι στην παράγραφο 2 (εκτός από την αρχή της που είναι ΚΑΘΑΡΟ ψέμα, φυσικά υπάρχουν οι ελάχιστες εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα) που δεν υφίσταται, αλλά σε γενικές γραμμές και στις υπόλοιπες;
    Άι σιχτίρ υποκριτές!

    Για να κλείσω γιατί τελικά συγχύστηκα.😊
    Οι σχολιαστές (και μη) εδώ μέσα, στην συντριπτική τους πλειονότητα, είναι υπέρ της δημόσιας εκπαίδευσης, πόσοι, ανεξαρτήτως ιδεολογίας, που έχετε οικονομική άνεση, στέλνετε ή στείλατε τα παιδιά σας σε δημόσιο σχολείο, και πόσοι αν είχατε, θα τα στέλνατε; Μάλλον όσοι και οι πολιτικοί. 😂
    Και κυρίως, με ποιό κριτήριο (θα) το κάνατε, για την εξύψωση της κριτικής τους σκέψης ή για την επαγγελματική τους αποκατάσταση;

    Γνωρίζω αρκετούς εκπαιδευτικούς που έκαναν και κάνουν το σκατό τους παξιμάδι για στείλουν το παιδί τους σε ιδιωτικό εκπαιδευτήριο, και πολλούς περισσότερους εργαζόμενους μισθωτούς. Το κριτήριο, ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ, για να βρεί μια καλύτερη δουλειά και να έχει καλύτερο μέλλον, ποιός την γαμεί την κριτική σκέψη, τι είναι αυτό, τρώγεται!
    Κυριολεκτικά, είμαστε οι μόνοι στον περίγυρό μας που είχαμε την οικονομική άνεση, και μέσον αλλά και επίπεδο τα παιδιά μας για πάρουν υποτροφία στο Pierce, που τα στείλαμε στο δημόσιο, κι όλοι ανεξαιρέτως, μας είπαν ηλίθιους, τελικά αποδείχθηκε το αντίθετο.😂

  101. freierdenker said

    «Οι δαπάνες για την Παιδεία μειώνονται 1,8 δισ. κάθε χρόνο για 11 συνεχόμενα χρόνια.»

    Αυτό από την ανακοίνωση της ΕΛΜΕ πως το καταλαβαίνετε; Εγώ το διαβάζω πως οι δαπάνες μειώθηκαν μέσα σε 11 χρόνια κατά 19,8 δις, χονδροειδές λάθος δεδομένου οτι συνολικά, δημόσιες και ιδιωτικές δαπάνες, ποτέ δεν ήταν ούτε καν κοντά σε αυτό το επίπεδο. Γενικά έμεινα με την εντύπωση οτι η πολιτική είναι για τους συγγραφείς της ανακοίνωσης μεγαλύτερο μεράκι από την παιδεία, ίσως και να τα ταυτίζουν αυτά τα δυο υπό το «όλα είναι πολιτική».

    Καλώς η κακώς, η σύγχρονη τάση είναι η ποιότητα της εκπαίδευσης να μην βασίζεται πλέον στην προσωπικότητα του εκπαιδευτικού (στους Βαλέτες και Παρασκευϊδηδες του χθεσινού άρθρου) αλλά στην αποτελεσματικότητα του συστήματος. Φυσικά οι εκπαιδευτικοί θα παραμείνουν στο επίκεντρο, αλλά η έμφαση θα είναι στις μεθόδους επιλογής, εκπαίδευσης και αξιολόγησης (από τις Πανελλήνιες και τις εξετάσεις στην Σχολή, μέχρι το ΑΣΕΠ και την αξιολόγηση).

    Σε πρακτικό επίπεδο αυτό ίσως είναι καλό για τα παιδιά, διότι σε κάθε εκπαιδευτικό με χαρισματική προσωπικότητα μπορεί να αντιστοιχούν δέκα με διαταραγμένη και εκατό με χλωμή. Από την άλλη, η υποχώρηση της ατομικότητας δεν συμβαίνει μόνο στην παιδεία αλλά και στην επιστήμη, και θα έλεγα κυριολεκτικά παντού, και ίσως είναι προπομπός κοινωνικής δυστοπίας. Θα φανεί μέσα στις επόμενες λίγες δεκαετίες.

  102. Εντάξει παιδιά, μη βαράτε. Το εκπαιδευτικό σύστημα έχει για υπολανθάνοντα στόχο την αναπαραγωγή. Ε… επειδή τα πράγματα έχουν θολώσει και η χώρα μας ανήκει στις χώρες με μεγάλη κοινωνική κινητικότητα, το προτεινόμενο σύστημα αξιολόγησης διευκολύνει τα πράγματα προς την κατεύθυνση της αναπαραγωγής και της περαιτέρω περιστολής της κοινωνικής κινητικότητας.

  103. atheofobos said

    Μια χαρακτηριστική σχολική εικόνα του περασμένου αιώνα, με -Το τζάμι το σπασμένο –και τα- εξήντα δυο τετράδια να διορθώνει- γνωστή σε όσους ζούσαμε τότε, μπορούμε να πάρουμε από το ποίημα Ο Γέρο Δάσκαλος που έχει γράψει η φιλόλογος και σύζυγος του Βάρναλη Δώρα Μοάτσου.
    (Στην τάξη μου πάντως στο Γυμνάσιο είμαστε μόνο 60!)

    Ο δάσκαλος που γέρασε στην τάξη,
    είν’ όλο νεύρα κι όλο φασαρία.
    Όλα του φταίν: Το τζάμι το σπασμένο
    κι εκείνη η αμελέτητη η Μαρία.

    Φτερνίζεται και βήχει το χειμώνα,
    το καλοκαίρι πάλι όλο καψώνει.
    Σαν έρθει στολισμένη στο σχολείο
    αρπάζει απ’ τα μαλλιά την Αντιγόνη.

    Σκύβει, τα ματογυάλια του γλιστράνε,
    σιγά σιγά του πέφτουν απ’ τη μύτη.
    τότες ακόμα πιο πολύ νευριάζει,
    τα βάζει με την άταχτη Αφροδίτη.

    Το βράδυ μες στην άθλια κάμαρά του
    μαζεύεται νωρίς νωρίς κι αρχίζει
    εξήντα δυο τετράδια να διορθώνει.
    Το κάθε λάθος πόσο τον φουρκίζει!

    Δουλεύει στο τραπέζι του σκυμμένος
    αργά τη νύχτα, κάποτε ως τη μία.
    Χαρά μέσα στην άχαρη ζωή του
    ως τώρα δεν εγνώρισε καμία.

    Στον ύπνο του κι εκεί δεν ησυχάζει.
    Έρχονται και τον ζωνουν σαν δαιμόνοι
    και χαχανίζουν γύρω στο κρεβάτι
    Μαρία και Αφροδίτη και Αντιγόνη.

  104. Pedis said

    Σε σχέση με το 2010, διορθώστε αν κάνω λάθος, έχει σημειωθεί μείωση των ετήσιων δαπανών για την παιδεία κατά 38% περίπου, με τις τρέχουσες ετήσιες δαπάνες να ανέρχονται σε κάτι λιγότερο από όσο κοστίζει (αρχικά) η αγορά των πλεούμενων παλιοσίδερων από τη Γαλλία (και περίπου στο μισό αν συνυπολογιστεί και το κόστος των πετάμενων).

  105. Κουνελόγατος said

    Στην πέμπτη και την έκτη Δημοτικού, ήμουνα σε τμήμα με 60+ παιδιά και δεν πάθαμε τίποτα από το ξύλο που τρώγαμε όταν κάναμε το παραμικρό. ΛΤ. Ολοταχώς με την όπισθεν…

  106. π2 said

    86: Συνοπτικά (το έσβησα το σεντόνι λέμε):

    Οποιαδήποτε σοβαρή αξιολόγηση θα έπρεπε να λαμβάνει υπόψη τα προβλήματα που είναι ανεξάρτητα από τη θέληση, τις δεξιότητες και την προσπάθεια του αξιολογούμενου, όπως π.χ. αντικειμενικές δυσκολίες που προκαλεί ο ίδιος ο εποπτεύων φορέας και ενίοτε παραγγελιοδότης της αξιολόγησης (έχω πικρή εικοσαετή πείρα επί του θέματος).

    Τούτου λεχθέντος, πρέπει να πω ότι η εκπαιδευτική κοινότητα συχνά χάνει το επικοινωνιακό παιχνίδι, δίνοντας την εντύπωση ότι δεν θέλει την αξιολόγηση γενικώς, ή θέλει να την αναβάλει για ένα απροσδιόριστο αγγελικό μέλλον όπου θα έχουν φτιάξει τα πάντα. Αντί να επικεντρωθούν στην καταστροφική γενικότερη πολιτική του υπουργείου, αντί να εξηγήσει τη δυνητικά καταστροφική (στο μέλλον όμως) για τη δημόσια εκπαίδευση εφαρμογή της έκθεσης Πισσαρίδη για σύνδεση της αξιολόγησης σχολικών μονάδων με τη χρηματοδότηση, ανακοινώσεις όπως αυτή που παρατίθεται βάζουν όλα τα ζητήματα, σχετικά και άσχετα, μαζί, δημιουργώντας θόρυβο με ανακρίβειες (θεωρώντας π.χ. ως ήδη νομοθετημένο κάτι που είναι απλώς -δικαιολογημένος- φόβος για το μέλλον, όπως η σύνδεση αξιολόγησης και χρηματοδότησης). Θεωρώ στρατηγικό λάθος να δίνει την εντύπωση ότι αρνείται την αξιολόγηση ως έννοια. Θεωρητικά η αξιολόγηση είναι καταγραφή προβλημάτων με στόχο μια επιλεγμένη στοχοθεσία. Εννοείται πως ο διάβολος βρίσκεται στις λεπτομέρειες, οπότε το σωστό, για μένα, θα ήταν να επικεντρωθεί κανείς στις λεπτομέρειες -που κάθε άλλο παρά λεπτομέρειες είναι- και όχι στην ίδια την έννοια.

  107. Alexis said

    #105: Το μεγαλύτερο τμήμα που θυμάμαι από τα σχολικά μου χρόνια ήταν με 35-36 άτομα (στην Α’ Γυμνασίου)

  108. nikiplos said

    Εγώ προσωπικά θα ήθελα ένα σχολείο:

    – θα αποτιμάται, καταγράφεται και ανανεώνεται το εκπαιδευτικό έργο.
    – Οι καθηγητές δεν θα χρειάζεται να απεργήσουν. Ξέρεις δεν απεργεί ο άλλος επειδή είναι κακός ή τεμπέλης, αλλά επειδή έχει αιτήματα
    – οι μαθητές δε θα θέλουν να κάνουν κατάληψη αλλά μάθημα, γιατί θα αισθάνονται δημιουργικοί.
    – θα έχει δασκάλους και καθηγητές ικανοποιημένους μισθολογικά αλλά κυρίως ηθικά από την κοινωνία. Δεν θα τον θεωρούν οι γονείς a priori μαλάκα και καθίκι και αγράμματο και τενεκέ.
    – θα απαγορεύεται η είσοδος στις εγκαταστάσεις σε οποιοδήποτε εξωσχολικό στοιχείο. Εδώ συμφωνούμε, αλλά δύνατι να τηρηθεί λίγο έως πολύ στα κτήρια που πληρούν τις στοιχειώδεις προδιαγραφές. Δυστυχώς όχι σε όλα.
    – αν ήταν δυνατόν, να γίνονται παραπάνω ώρες διδασκαλίας θα ήταν ευπρόσδεκτο. Για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει να χαλαρώσει το ΥΠΕΠΘ τον ασφυκτικό έλεγχο και εναγκαλισμό στον καθηγητή για το τι θα πει κλπ.
    – αν μπορούσε στο Γυμνάσιο να δώσει εξετάσεις και (αν τα κατάφερνε) να μπει σε κάποιο πρότυπο σχολείο όπου θα διδασκόταν πιο απαιτητική ύλη, ακόμα καλύτερα. Δεν είναι η Έλλάδα η Αττική. Στην περιφέρεια έχεις ένα μόνο σχολείο να διαλέξεις συνήθως που να μην πρέπει να ταξιδέψεις μια ώρα σε κατσικόδρομο.

    Να προσθέσω πως υπάρχουν σχολεία που οι Ρομά είναι σημαντική μειοψηφία ή και πλειοψηφία και το 10-15% από τους μαθητές αυτούς είναι σφόδρα παραβατικοί, με όλες τις έννοιες της λέξης. Αν μαχαιρώσουν κανέναν, τον έρημο τον καθηγητή θα συλλάβει ο κύριος Εισαγγελεύς. Αλλά ας μην ανοίξω αυτόν τον ασκό του αιόλου, για τα στεγανά της ελληνικής κοινωνίας, που ακκιζόμαστε πως δεν υφίστανται…

  109. nikiplos said

    Το 108@ ως συμπλήρωση, εναλλακτική γνώμη, προς το @28 του Φώτη.

  110. Pedis said

    Δεν είναι τα λάθη ή οι παραλείψεις των εκπαιδευτικών σε «επικοινωνιακό» που λένε επίπεδο ή οποιασδήποτε άλλης ξεχωριστης κατηγορίας όταν βάλλεται από τα κυβερνητικά μέτρα, που ένα σημαντικό μέρος των σχολιασμών εδώ μέσα (και δεν αναφέρομαι στους έναν-δυο ντιπ κούληδες) για το συγκεκριμένο θέμα γίνεται από νεοφιλελεύθερη οπτική γωνία.

  111. gbaloglou said

    20 «βασιλική οδός για την γεωμετρία δεν υπάρχει»

  112. sarant said

    103 Α τι ωραίο!

  113. Φώτης said

    @55
    Αγαπητέ κύριε/κυρία, δε συζητάμε για τα κολλέγια. Άμα θέλετε δλδ να τα συζητήσουμε.
    Η γλώσσα και το ύφος προδίδει (αν όχι το χαρακτήρα του καθενός) τις προτεραιότητές του.
    Προφανώς οι συνδικαλιστές της ΕΛΜΕ δε θέλουν να αξιολογηθούν. Αν ήθελαν, θα αντιπρότειναν κάτι. Ας αντιπρότειναν να αξιολογούν οι ίδιοι τους εκπαιδευτικούς.
    Άλλα δεν τους απασχολεί αυτό αλλά το να γράφουν για την «τυφλή υπακοή των εκπαιδευτικών σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα ανισοτήτων και αδικιών» και άλλα τέτοια τσιτάτα που περισσότερο σαν παρωχημένες ιδεοληπτικές αρλούμπες ακούγονται.

    Πειτε μου λοιπόν επειδή μιλάτε για διεθνή εμπειρία. Σε ποια χώρα της ΕΕ μπαίνει να διδάξει εκπαιδευτικός χωρίς αξιολόγηση και χωρίς επίβλεψη?
    Για να μη μιλήσω για τις απεργίες, τις καταλήψεις και την ελέυθερη πρόσβαση σε εξωσχολικούς γιατί τότε θα τελειώσει γρήγορα η κουβέντα.

    Ίσως να είχε ενδιαφέρον ο κάθε σχολιαστής να αναφέρει αν έχει/είχε/θα έχει παιδιά σε δημόσιο ή ιδιωτικό σχολείο, σε φροντιστήριο ή όχι, και για ποιο λόγο έκανε αυτήν την επιλογή.

  114. Για το πόση σχέση η λέξη όπως την περιγράφουν τα λεξικά με το νόημα που της δίνει ο κάθε νόμος, ας αφήσουμε την λέξη αξιολόγηση κι ας πιάσουμε την λέξη εργαστήριο. Τι περιμένετε όταν ακούτε πως τα παιδιά θα συμμετάσχουν σ’ ένα εργαστήριο; Έστω εργαστήριο δεξιοτήτων (που ο προσδιορισμός μπλέκει τα πράγματα). Πώς το φαντάζεται ο καθένας που το ακούει κι ας μας πουν μετά οι δάσκαλοι για το πραγματικό περιεχόμενό του στο σημερινό σχολείο.

  115. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    113# Επιτροχάδην: Μέσα στο νήμα υπάρχουν παραπομπές για την αγγλική και την αμερικάνικη εμπειρία (για τη δεύτερη μάλιστα από άτομο που βοήθησε στην υλοποίηση της εκεί αξιολόγησης). Είναι εντελώς νεοφιλελέ και κοινωνικού δαρβινισμού η αντίληψη ότι καταγράφουμε τις αδυναμίες για να βοηθήσουμε (=χορηγίες) τους ισχυρότερους και να συμπτύξουμε/βουλιάξουμε/κλείσουμε όσους χρειάζονται ενίσχυση.

    Σε ποια χώρα της ΕΕ η Παιδεία παρουσιάζει τέτοια έλλειψη επενδύσεων και πόρων, για να μιλήσουμε σοβαρά για αξιολόγηση?

    Ολα μου τα παιδιά τα έστειλα στο δημόσιο, από άποψη. Ακόμα κι αν μπορούσα, δε νομίζω πως θα τα έστελνα ιδιωτικό. Το φροντιστήριο είναι παλαιόθεν δυστυχώς μονόδρομος για τη συντριπτική πλειοψηφία. Κι απ’ όσο κατάλαβα αφορά σε μεγάλο βαθμό την εκμάθηση του τρόπου με τον οποίο πρέπει να απαντηθούν τα θέματα και όχι την ουσιαστική γνώση. Γιατί αυτό απαιτεί το σύστημα της εξέτασης. Αυτό το γράφω ως ψυχανέμισμα και γενική εντύπωση, δε νομίζω να μπορώ να το κάνω λιανά.

  116. BLOG_OTI_NANAI said

    Αυτό το σχολείο στη Νέα Φιλαδέλφεια πρέπει να αξιολογηθεί και να κλείσει. Ντροπή στα σχολεία μας που… εκθέτουν άδικα το υπουργείο:

  117. Αγγελος said

    Λάμπρος, πολλά από αυτά που λες θα βρίσκουν, υποθέτω, σύμφωνους τους περισσότερους (πλην εκπαιδευτικών 🙂 ) εδώ μέσα, έστω κι αν νιώθουμε πως λίγο τα παραλές. Επισημαίνω όμως το τελευταίο: «είμαστε οι μόνοι στον περίγυρό μας που είχαμε την οικονομική άνεση, και μέσον αλλά και επίπεδο τα παιδιά μας για πάρουν υποτροφία στο Pierce, που τα στείλαμε στο δημόσιο, κι όλοι ανεξαιρέτως, μας είπαν ηλίθιους, τελικά αποδείχθηκε το αντίθετο.» Αυτό δεν σημαίνει ότι παρόλα όσα λες, έμεινες τελικά ικανοποιημένος από τη δημόσια παιδεία, τουλάχιστον στον Γέρακα;

  118. ndmushroom said

    Μια μέρα μετά, μάλλον δεν έχει μείνει τίποτα να πω, αλλά αυτό δεν θα με εμποδίσει. 🙂
    Για την αξιολόγηση (που το μεν υπουργείο αφήνει να εννοηθεί ότι αφορά αποκλειστικά τους εκπαιδευτικούς, οι δε εκπαιδευτικοί αποκλειστικά τα σχολεία, αλλά δεν ισχύει τίποτα από τα δύο) το μόνο που έχω να παρατηρήσω είναι ότι επί των ημερών μου (προηγούμενος αιώνας), αν υπήρχε κάποιος εκπαιδευτικός που ήταν όντως ανεπαρκής ή ακατάλληλος, οι μαθητές ήταν οι πρώτοι που το έκαναν θέμα (και οι γονείς, αν ήταν σοβαρή περίπτωση, οι δεύτεροι), οι δε ιεραρχικά ανώτεροι (διευθυντές σχολείου, νομαρχιακοί/περιφερειακοί διευθυντές εκπαίδευσης κλπ.) αυτοί που το υποβάθμιζαν και εν τέλει το έθαβαν. Από ό,τι διαβάζω τελευταία σχετικά με τις υποθέσεις παρενοχλήσεων από εκπαιδευτικούς, το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Ε, οι μαθητές και οι γονείς δεν έχουν λόγο στην αξιολόγηση βάσει του νομοσχεδίου. Οι (πάντα αξιοκρατικά διορισμένοι, αλλά, όλως τυχαίως, σε χρονική συγκυρία που συμπίπτει με την αλλαγή κυβερνώντων) ιεραρχικά ανώτεροι, από την άλλη, έχουν.
    Όσο για την ελεύθερη επιλογή σχολείων, τυχαίνει να μένω σε μέρος όπου ισχύει εδώ και κάποια χρόνια το σύστημα. Στη γειτονιά μου, λοιπόν (γειτονιά αντιθέσεων, καθώς δίπλα στις ιδιωτικές κατοικίες μάλλον ευκατάστατων οικογενειών έχουν χτιστεί εργατικές κατοικίες με σαφώς διαφορετικά δημογραφικά, οικονομικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά), υπάρχουν δύο σχολεία, το ένα απέναντι σχεδόν από το άλλο. Το ένα είναι από τα πιο περιζήτητα της πόλης. Το άλλο όχι (για να το πω επιεικώς). Θεωρητικά, λοιπόν, όλοι οι κάτοικοι της γειτονιάς έχουν τη δυνατότητα να στείλουν το παιδί τους σε όποιο από τα δύο θέλουν. Πρακτικά, βέβαια, το ένα είναι τόσο περιζήτητο που έχει ειδικό σύστημα εγγραφών, με ειδικό έντυπο που σου δίνουν την μία (εργάσιμη) Ημέρα Ελεύθερης Προσέλευσης (Open doors) που διοργανώνουν κάθε χρόνο για να ενημερώσουν τους ενδιαφερόμενους. Αν, λοιπόν, κάποιος από τις εργατικές κατοικίες καταφέρει να πάρει άδεια από τη δουλειά του, ή να αφήσει το παιδί του σε άλλον, ή τέλος πάντων να πάει στην εκδήλωση, διαπιστώνει ότι είναι ο μόνος μη καυκάσιος. Αν συνεχίζει, παρά την αμηχανία του (την οποία στο μυαλό του πολλαπλασιάζει επί δώδεκα έτη, γιατί αυτό θα βιώνει και το παιδί του στο σχολείο, κάθε μέρα. Ο μόνος μη καυκάσιος σε ένα σχολείο πλούσιων λευκών, ενώ όλοι οι φίλοι και γείτονές του θα είναι στο απέναντι και θα τον κοροϊδεύουν), να ενδιαφέρεται να δώσει στο παιδί του τα σωστά εκπαιδευτικά εφόδια και καλύτερες προοπτικές για την ενήλικη ζωή του, έρχεται η χαριστική βολή, καθώς η διευθύντρια εξηγεί, με μάλλον αλλαζονικό τόνο, τη θρησκευτική πολιτική του (καθολικού) σχολείου: είμαστε καθολικοί, περιμένουμε από τα παιδιά να συμμετέχουν πλήρως στις θρησκευτικές εκδηλώσεις, και σε όποιον δεν αρέσει, υπάρχουν και άλλα σχολεία (υπόψη ότι, όπως τυχαίνει να ξέρω από τους γνωστούς μου που πηγαίνουν τα παιδιά τους στο σχολείο, στην πράξη τα πράγματα είναι πολύ πιο χαλαρά από ό,τι στην παρουσίαση. Αλλά εγώ ανήκω στους «εδώ». Οι «εκεί» δεν το ξέρουν). Τι θα διαλέξει άραγε ο Μουσουλμάνος (Μαγκρεμπίνος) ή Ευαγγελιστής (οι περισσότεροι αφρικανοί της γειτονιάς) τώρα που λίγο-πολύ του ζητούν να απαρνηθεί τη θρησκεία του για να γράψει το παιδί του στο σχολείο;
    Ε, δε θα το πιστέψετε, αλλά παρά την ελεύθερη επιλογή, όλοι οι κάτοικοι των εργατικών κατοικιών «επιλέγουν» να στείλουν το παιδί τους στο «κακό» σχολείο. Και έτσι το σύστημα εξυπηρετεί τέλεια το σκοπό του: οι ανισότητες εξαλείφονται θεωρητικά αλλά διαιωνίζονται στην πράξη, και το κράτος μπορεί να νίψει τας χείρας του και να ρίξει την ευθύνη στους γονείς, που δεν αξιοποιούν την ευκαιρία που τους δίνεται.

  119. Αγγελος said

    Κουνελόγατε, τόσο μεγάλος είσαι; Σε είχα για αρκετά νεότερον! Διότι κι εγώ θυμάμαι να είμαστε εβδομήντα κάτι παιδιά στην τάξη στο 24ο Δημοτικό στα Πατήσια το 1958-61, αλλά νόμιζα πως από τη Μεταπολίτευση και μετά το όριο είχε περιοριστεί σε κάτω από 35. Εκπαιδευτικοί, λάθος κάνω;

  120. Pedis said

    Έλα μωρέ, να σκληραγωγηθούν τα μαμόθρεφτα! Τι θα πάθουν με λίγο νεράκι;

    Γίνεται και πιο αποδοτικά το εργαστήριο δεξιοτήτων «σχολείο και επιβίωση σε αντίξοες συνθήκες».

  121. Nestanaios said

    13.
    Δεν έχει υπάρξει ποτέ κρατικό μονοπώλιο. Ήταν πάντοτε ιδιωτικό μονοπώλιο με κρατικό μανδύα. Πάντοτε είχαμε ολιγαρχικές κυβερνήσεις. Κυβερνήσεις με νοοτροπία λύκου που δίχαζαν τον λαό.
    Το 51% δεν αρκεί για να κυβερνηθεί ένας τόπος. Ο εκλογικός νόμος πρέπει να αλλάξει και να απαιτεί τουλάχιστον ¾ του λαού για να γίνει κυβέρνηση.
    Αν δεν μπορούν να συνεργαστούν ας φύγουν αυτοί και ας έλθουν άλλοι. Όποιοι άλλοι. Χειρότεροι δεν θα είναι σε καμία περίπτωση.

  122. spyridos said

    118
    Δεν ξέρω που μένεις. Σίγουρα όχι Ελλάδα.
    Στην Ολλανδία που ισχύει αυτό το σύστημα δεν εμποδίζει τους μουσουλμάνους γονείς να στείλουν τα παιδιά τους σε σχολεία με θρησκευτικό προσανατολισμό.
    Να εδώ ρωμαιοκαθολικό σχολείο.
    Αρχές της δεκαετίας του 60 είχε σχεδόν 70% ελληνάκια, τα παιδιά των παράνομων Ελλήνων μεταναστών από τον Εβρο.
    Τότε ακόμα με καλόγριες για διδακτικό προσωπικό.
    Τώρα η πλειοψηφία είναι μουσουλμανάκια.
    https://www.ksu-depijlstaart.nl/
    Το σχολείο είναι μια χαρά και σε θαυμάσιο επίπεδο.
    Σχεδόν όλα τα σχολεία με θρησκευτικό χαρακτήρα (ρωμαιοκαθολικά ή προτεσταντικά) στις πόλεις, έχουν πλειοψηφία μουσουλμάνων μαθητών.

  123. Μαρία said

    119
    Με τον 309/76 ο αριθμός μαθητών ανα τμήμα ορίστηκε στους 35 αλλά με τη δυνατότητα «κατ’ εξαίρεσιν» να φτάσει τους 40. Εγώ είχα πάντα 39-41.
    35 χωρίς εξαιρέσεις με τον 1566/85.

  124. Αγγελος said

    (118) Καθολικά σχολεία, όχι αμιγώς ιδιωτικά (επιχορηγούμενα μάλιστα από το Κράτος, ώστε να ζητούν μηδαμινά δίδακτρα — δεν μιλούμε για τη Λεόντειο!), υπάρχουν πάρα πολλά και στο Βέλγιο — αλλά, ακριβώς για να επιχορηγούνται, δεν κάνουν θρησκευτικές διακρίσεις, και σαφώς δέχονται πάμπολλα αλλόθρησκα και ετερόδοξα παιδιά, των οποίων οι γονείς πιστεύουν ότι είναι «καλύτερα» από τα δημόσια, είτε λόγω πειθαρχίας, είτε διότι ελπίζουν ότι θα έχουν λιγότερα αραπάκια κλπ. (κι ας είναι π.χ. μαύροι κι οι ίδιοι!)
    Ότι μπορεί να παρακαμφθεί με διάφορους τρόπους η ελευθερία επιλογής σχολείου, σαφώς μπορεί. Αλλά πιστεύω ότι είναι σημαντικό να υπάρχει.

  125. Αγγελος said

    (123) Άρα σχεδόν δίκιο είχα. Πότε πήγε Γυμνάσιο ο Κουνελόγατος κι ήταν 60 παιδιά στο τμήμα; Δεν τον είχα και για συνομήλικό μου 🙂

  126. ndmushroom said

    Άγγελε, κι εγώ για το Βέλγιο μιλάω (και έχω προσωπική πείρα όσων διηγήθηκα). Δυστυχώς το τι ισχύει στη θεωρία και το τι ισχύει στην πράξη δεν ταυτίζονται πάντα (μάλλον το ανάποδο).

  127. Μαρία said

    125
    Κι εγώ δεν τον έχω για λυκόπουλο αλλά μπορεί στην περιοχή του να είχαν έλλειψη προσωπικού. Το 94 δίδαξα σε τάξη με 50 παιδιά για δυο μήνες. Συμπήξαμε τα τμήματα περιμένοντας τις αποσπάσεις. Τότε κατάλαβα τι τραβούσαν οι καθηγητές μας με μας που ήμασταν εξηνταριά.

  128. spyridos said

    124
    Άγγελε
    Το αναφέρω μόνο για το επιχείρημα «Τι θα διαλέξει άραγε ο Μουσουλμάνος (Μαγκρεμπίνος) ή Ευαγγελιστής (οι περισσότεροι αφρικανοί της γειτονιάς) τώρα που λίγο-πολύ του ζητούν να απαρνηθεί τη θρησκεία του για να γράψει το παιδί του στο σχολείο;»
    Απλούστατα ΔΕΝ ισχύει αυτό.
    Κοίταξε εδώ το 29% επιλέγει δημόσιο σχολείο για το Δημοτικό και 27% για την δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Στοιχεία του 2020.

    Επέλεξα να πάει το παιδί μου στο Δημόσιο σχολείο και με έκπλήξή μου διαπίστωσα ότι βρέθηκε σε μια τάξη με 3-4 μαυράκια (πας μη Ολλανδός μαύρος). Στο διπλανό (μεσοτοιχία) ρωμαιοκαθολικό σχολείο ήταν το 1/3 μαυράκια (μαγρεμπάκια, τουρκάκια κτλ).
    Η κρατική επιδότηση γίνεται σε όλα τα ιδιωτικά σχολεία. Το κόστος για τους γονείς είναι μηδενικό.

    Το Βέλγιο είναι ιδιαίτερη περίπτωση γιατί εκεί οι ανισότητες πολλαπλασιάζονται λόγω του γλωσσικού.
    Στις Βρυξέλλες βρέθηκα μια χρονιά λόγω δουλειάς και ήμουν γραμμένος στο δήμο Evere.
    Στο δήμο μίλησα Ολλανδικά και με έγραψαν στους φλαμανδόφωνους.
    Γνωστοί στις Βρυξέλλες με παρακαλούσαν μετά μέσω περίεργων γραφειοκρατικών διαδικασιών να γράψω τα παιδιά τους σε φλαμανδικό σχολείο. Επειδή είναι πολύ πλουσιότερα και με πολύ καλύτερες υποδομές.

  129. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    108 – Το θέμα φίλε Nikiplos δεν είναι τι σχολείο θέλεις εσύ, εγώ και άλλοι, αλλά τι θέλει η οικονομική ελίτ, γιατί αυτή δημιούργησε το δημόσιο σχολείο και φυσικά για ίδιο όφελος.
    Εμείς όλοι εδώ όπως και οι γονείς μας, γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε σε αυτό το κοινωνικό πλαίσιο, θεωρώντας πως η δημόσια εκπαίδευση και δη η υποχρεωτική, υπήρχε εξ απανέκαθεν που λένε.😂
    Αν ρωτήσεις γνωστούς και αγνώστους, πότε ξεκίνησε η δημόσια εκπαίδευση, αμφιβάλλω αν θα γνωρίζει έστω και ένας. Ζούμε σε ένα ιδιότυπο μάτριξ που κάποια βασικά πράγματα τα θεωρούμε δεδομένα και εκ προοιμίου καλά, αλλά δεν είναι καθόλου έτσι, παρ΄όλα αυτά, όποιος τολμήσει και δείξει την «πραγματικότητα» ή αν θέλεις μιά διαφορετική άποψη από την κοινής αποδοχής, τότε στρέφονται όλοι εναντίον του χωρίς να ακούνε – βλέπουν τι λέει – δείχνει.

    Το σχολείο είναι καλό, τέλος, τι κι αν το παραγόμενο αποτέλεσμα, δείχνει πως είναι κακό, όταν από την πρώτη παιδική ηλικία περνάει στο μυαλό η πληροφορία, «το σχολείο είναι καλό, η υποχρεωτική εκπαίδευση, είναι ζωτικής σημασίας για την ζωή σου και την επιβίωσή σου» είναι σχεδόν αδύνατον να δεχθεί αντίθετη πληροφορία, είναι η αμυγδαλή που κάνει την «ζημιά», ό,τι περάσει εκεί, δεν βγαίνει χωρίς ειδική ατομική προσπάθεια, εκεί παίζεται το «παιχνίδι» των πάσης λογής δογμάτων αλλά και της δογματικής σκέψης, γι΄αυτό η σφαγή απ΄όλους, γίνεται για τον έλεγχο της πρωτοβάθμιας, οι υπόλοιπες έχουν από ελάχιστη έως καθόλου σημασία.

    Ωραία όλα αυτά που θέλεις, το ερώτημά μου, είναι αν σε ρώτησε ποτέ κανείς (αν)αρμόδιος τι θέλεις, μήπως είχε ρωτήσει κανείς τους γονείς σου, ή τους γονείς τους;
    Για τα παιδιά δεν το συζητάμε, δεν είχαν και δεν έχουν κάν λόγο, όχι να τα ρωτήσουν κι όλας. Άλλοι αποφασίζουν τι είναι καλό να μάθουμε χωρίς ποτέ να ξέρουμε ποιοί είναι, και κυρίως δεν μπορούμε να τους ελέγξουμε, κι αυτό το δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα και το θεωρούμε και δημοκρατικό, για τόση ανεπτυγμένη νοημοσύνη μιλούμε.
    Αυτό βέβαια δεν είναι ελληνικό φαινόμενο, αλλά παγκόσμιο γι΄αυτό και ουσιαστικά δεν αναφέρομαι ποτέ για την ελληνική εκπαίδευση, είναι παγκόσμια η απάτη.

    Όπως έχω πεί και στο παρελθόν πολλές φορές, αν ο στόχος της εκπαίδευσης ήταν η συλλογική πνευματική εξύψωση των ανθρώπων, οι δάσκαλοι δεν θα ήταν υπάλληλοι της πλημύρας να φυτοζωούν με 800-1500 ευρώ τον μήνα, αλλά κοινωνικά αξιοσέβαστοι με λυμένα όλα τα προβλήματα μιας επαρκώς άνετης διαβίωσης.
    Συμβαίνει αυτό; συνέβη ποτέ στοι παρελθόν; ΟΧΙ, εξ αρχής ήταν υποταγμένοι και χειραγωγημένοι σ΄αυτό το φαύλο, αντιεγκεφαλικό, αντιπαιδαγωγικό και εν τέλει αντιανθρώπινο εκπαιδευτικό σύστημα, με μόνη παροχή, την μονιμότητα.
    Αυτό το επίπεδο εκπαίδευσης ήθελε η οικονομική ελίτ, αυτό έχουμε, η διαφορά τώρα, είναι πως πλέον δεν το χρειάζεται, προς το παρόν δεν είναι ζωτικής σημασίας για την παραγωγή και σε λίγα χρόνια, εντελώς αχρείαστο. Κατά τα φαινόμενα, οδεύουμε σε έναν νεοφεουδαρχικό μεσαίωνα, θα δείξει.😊

  130. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    125 – Όχι δεν είναι συνομήλικός σου, ούτε κάν δικός μου, είναι κοντά όμως.😊 Μάλλον θα είχε γίνει κάποια σύμπτυξη τμημάτων για κάποιο διάστημα, θυμάμαι κι εγώ στην τρίτη δημοτικού στο Ν.Ψυχικό που μας βάλλανε μαζί τα δύο τμήματα, γύρω στα 62-64 παιδιά για ένα μήνα, ΧΑΜΟΣ!😂

  131. ndmushroom said

    128
    Νομίζω ότι παρεξήγησες. Δεν είπα ότι ο αλλόθρησκος δεν θα γράψει το παιδί του σε καθολικό σχολείο εξ ορισμού. Στο κάτω κάτω, αυτοί που πηγαίνουν στην παρουσίαση ενός σχολείου με όνομα Άγιος Κάτι όσο να πεις μια εικόνα την έχουν για το αν το σχολείο είναι καθολικό, μουσουλμανικό, μη θρησκευτικό κλπ. Αλλά υπάρχει διαφορά στο φανατισμό με τον οποίο ένα σχολείο εντάσσει το θρησκευτικό του δόγμα στη σχολική διαδικασία. Και, παρότι, όπως επεσήμανε και ο Άγγελος, το νομικό πλαίσιο είναι τέτοιο που, θεωρητικά τουλάχιστον, ένας αλλόθρησκος μπορεί άνετα να παρακολουθήσει το πρόγραμμα του σχολείου, αυτά που ειπώθηκαν στην παρουσίαση του σχολείου (και που δεν αντιστοιχούσαν, ξαναλέω, στην πρακτική του) ήταν μάλλον αποτρεπτικά για τους μη γνωρίζοντες τα νομικά πλαίσια. Όπως έδειξε και το αποτέλεσμα.
    Επίσης, το θέμα μας δεν είναι τα καθολικά ή λοιπά θρησκευτικά σχολεία. Το θέμα μας είναι πόσο ελεύθερη είναι όντως η επιλογή σχολείου για τους γονείς/τους μαθητές, και πόσο μπορεί ένα «καλό» σχολείο (χρησιμοποιώντας όποιο θεμιτό ή αθέμιτο μέσο έχει στη διάθεσή) να απωθήσει παιδιά που δεν ταιριάζουν στο προφίλ του ή να προσελκύσει άλλα που ταιριάζουν.

  132. Μαρία said

    Παγκόσμια διάκριση για το Γεωπονικό
    Αργυρό μετάλλιο καινοτομίας μετά το αμερικανικό Johns Hopkins για τη συσκευή ταχείας ανίχνευσης κορωνοϊού
    https://www.kathimerini.gr/society/561531406/pagkosmia-diakrisi-gia-to-geoponiko/

    Ο Κίντζιος στην εκπομπή Allegro μα με τρόπο μετά το 16:34 https://www.avgi.gr/sto-kokkino#archive

  133. Γιάννης Ιατρού said

    166: Πού ΄σαι ρε Μπλόγκιε;😂😇 Εδώ να δείς αξιολόγηση που θα έχει το σχολείο αυτό, πρώτο θα βγεί😉

  134. Μαρία said

  135. Γιάννης Ιατρού said

    134: 😎😏 Άσχετα από τα αστεία, όντως ένα σχολείο με αυτούς τους εκπαιδευτικούς (και τους μαθητές που τους βοήθησαν) πρέπει να αξιολογηθεί ιδιαίτερα καλά 🤗👍👏

  136. Μαρία said

    ΕΣΠΑ 2007-2013

  137. BLOG_OTI_NANAI said

    133: Καλό 🙂

  138. BLOG_OTI_NANAI said

    133: Πάντως, τώρα βλέπω ότι έχεις το προορατικό χάρισμα, διότι παραπέμπεις στο σχόλιο 166 που δεν έχει γραφτεί ακόμα 🙂

  139. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αν οι εκπαιδευτικοί εφαρμόζουν πιστά τους νόμους, το σύστημα θα παραλύσει.

  140. ΓιώργοςΜ said

    119-123 Για ένα διάστημα μερικών εβδομάδων, ίσως μήνα, κάναμε στο Δημοτικό μάθημα καμιά εκατοστή παιδιά, στην αίθουσα τελετών, μέχρι να τοποθετηθούν δάσκαλοι. Όλα τα τμήματα της τάξης. Πρέπει να ήταν γύρω στο ’78-’79.
    Τα τμήματα πρέπει να ήταν όντως των 35, θυμάμαι να καθόμαστε ενίοτε και τρεις σε κάθε θρανίο. Όσο παλιότερα, τόσο περισσότεροι, τα παραδοσιακά ξύλινα θρανία ήταν 3 θέσεων. Πρωτάκια, δεν πιάναμε και χώρο…

  141. Γιάννης Κουβάτσος said

    https://www.alfavita.gr/ekpaideysi/360625_kakokairia-mpallos-ekrixi-mathiton-den-einai-dynaton-na-pnigomaste-mesa-sta-idia?fbclid=IwAR2MNpCOjAYI8VJYIlIZQqo_2jBsZIyyjWXwvk3N76FEQDza1sInpp9P2ss

  142. Γιάννης Ιατρού said

    138: χαχαχα, έχω ΄γω χαρίσματα… Άσε🤦‍♂️

    100, 129, 130 κλπ.
    Λάμπρος: 100% παραδομένος στο βασικό του ένστικτο😇

  143. Πέπε said

    141

    Μπράβο οι μαθητές. Πολύ πιο καλογραμμένο από αντίστοιχα κομματικά ή συνδικαλιστικά κείμενα. Κόσμια έκφραση γνήσιας και δίκαιης αγανάκτησης χωρίς ξύλινες κουβέντες.

  144. Καλημέρα κι από δω

    Για να θυμόμαστε και λίγο

  145. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κοινωνικά ευαίσθητη κυβέρνηση :
    https://www.efsyn.gr/ellada/koinonia/314765_horis-sholika-geymata-ta-paidia-me-eythyni-tis-domnas-mihailidoy

  146. Μαρία said

    Τα ίδια και στην Αμμουλιανή, όπως είδα σε σχετικό ρεπορτάζ της ΕΤΡ3. Το 3θέσιο γίνεται 2θέσιο, καταργούν και το ολοήμερο κι έτσι εξοικονομούν 2 δασκάλες. Εννοείται οτι δεν κάνουν αγγλικά.

  147. Γιάννης Κουβάτσος said

    Documento: Προκλητικός ο Ρωμανός – Ειρωνεύεται τους μαθητές στο πλημμυρισμένο σχολείο της Νέας Φιλαδέλφειας (Video).
    https://www.documentonews.gr/article/proklitikos-o-romanos-eironeyetai-toys-mathites-sto-plimmyrismeno-sxoleio-tis-neas-filadelfeias-video/

  148. spiridione said

    141. 143.

  149. spiridione said

    145. Τον Απρίλιο έλεγαν ότι «έχουν μειωθεί τα κριτήρια χρηματοοικονομικής και τεχνικής επάρκειας, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη δυνατότητα συμμετοχής μικρομεσαίων επιχειρήσεων, χωρίς να αλλάξουν οι προδιαγραφές ποιότητας των γευμάτων».
    https://www.kathimerini.gr/society/561331525/scholika-geymata-se-perissotera-scholeia-ti-nea-chronia/
    Τώρα διαβάζω ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο ανέβαλε την έκδοση οριστικής πράξης, αλλά δεν υπάρχει ονλάιν ολόκληρη η απόφαση. Πάντως, λέει, έκρινε ότι «…ως εκ τούτου ο ανωτέρω αναφερόμενος όρος (2.2.6. β’) που τίθεται για πρώτη φορά σε σχετική διακήρυξη του ΟΠΕΚΑ, είναι αντίθετος στα άρθρα 18 παρ. 1 και και 75 παρ. 1 και 4. του ν. 4412/2016 και στις αρχές της διαφάνειας, της ίσης μεταχείρισης και της αναλογικότητας που αποτυπώνονται στις διατάξεις τους».
    https://www.newscenter.gr/ellada/995735/vomva-apo-to-elegktiko-synedrio-akyronei-200-000-scholika-geymata-chastoyki-se-mitsotaki-domna-gia-mpiznes-me-imeteroys/

    Ο επίμαχος όρος βρίσκω ότι είναι ο εξής:
    2.2.6 Όσον αφορά στην τεχνική και επαγγελματική ικανότητα για την παρούσα διαδικασία σύναψης Σύμβασης, οι οικονομικοί φορείς απαιτείται:
    …β) κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων ετών (2018-2019-2020) να διαθέτουν εμπειρία επιτυχούς εκτέλεσης μίας (1) σύμβασης παροχής υπηρεσιών παραγωγής, συσκευασίας και διάθεσης ζεστών γευμάτων στην οποία έχει γίνει χρήση της μεθόδου cook & serve, αξίας ίσης τουλάχιστον με το 80% της ετήσιας προϋπολογισθείσας αξίας της Σύμβασης, χωρίς
    ΦΠΑ. Σε περίπτωση υποβολής προσφοράς για περισσότερα από ένα Τμήμα, το 80% της ετήσιας προϋπολογισθείσας αξίας προκύπτει από το άθροισμα της ετήσιας προϋπολογισθείσας αξίας των επιμέρους διεκδικούμενων Τμημάτων, χωρίς ΦΠΑ.

  150. spiridione said

    149. Α, και λέει, οι 5 εταιρείες που κέρδισαν τον διαγωνισμό, άρα πληρούν την παραπάνω προυπόθεση, είναι οι ίδιες εταιρείες στις οποίες ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Νότης Μηταράκης, έχει αναθέσει απευθείας την σίτιση των προσφύγων. Ασίστ και γκολ!

  151. Γιάννης Ιατρού said

    150: Πολύ άτιμο αυτό της Μιχαηλίδου, άφησε εν μέσω κύματος ακρίβειας, χειμωνιάτικα, τόσα παιδιά χωρίς ίσως το μόνο ζεστό γεύμα της μέρας.

  152. Αιμ said

    Δεν παίζονται μιλάμε οι τύποι

  153. Γιάννης Κουβάτσος said

    151:Έτσι είναι. Στο σχολείο μου, όπου μέχρι και την περσινή χρονιά μοιράζονταν αυτά τα γεύματα , ξέρω πόσο αναγκαία είναι για πολλά παιδιά. Αλλά γιατί να νοιάζονται οι κυβερνώσες Αντουανέτες;

  154. Γιάννης Ιατρού said

    152: Ναι, μετά την πρόσφατη κακοκαιρία και τα άλλα που μαθαίνουμε, σαν αυτά της Μιχ., περιμένω την νέα δημοσκόπηση, με 71% η ΝΔ…

  155. Μαρία said

    Αδιανόητο: Απολύθηκε συνάδελφος από ιδιωτικό σχολείο της Δυτικής Αττικής μετά από …δημοσκόπηση μαθητών!
    https://www.oiele.gr/adianoito-apolythike-synadelfos-apo-idiotiko-scholeio-tis-dytikis-attikis-meta-apo-dimoskopisi-mathiton/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: