Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Αναζητώντας τον Αρίστατο (του Κώστα Κούρτη)

Posted by sarant στο 20 Οκτωβρίου, 2021


Ο φίλος μας ο ΚΩΣΤΑΣ, ο Κώστας Κούρτης δηλαδή, έβγαλε πριν από λίγο καιρό ένα ενδιαφέρον βιβλίο για τα οδωνύμια, δηλαδή τα ονόματα των δρόμων, του δήμου Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης.

Το έναυσμα για το βιβλίο αυτό τού το έδωσε το όνομα ενός μικρού δρόμου της πόλης του, της οδού Αριστάτου (που έχει πλέον μετονομαστεί σε Χρήστου Ράπτη). Ποιος να ήταν αυτός ο Αρίστατος; Ο Κώστας με είχε ρωτήσει τότε αλλά δεν είχα μπορέσει να βοηθήσω -επανέλαβε την απορία του και σε ένα σχόλιο στο ιστολόγιο.

Άρχισε λοιπόν ο Κώστας να αναζητεί τον Αρίστατο. Δεν τον βρήκε, αλλά η έρευνά του αποδείχτηκε γόνιμη, αφού καρπός της είναι ακριβώς το βιβλίο που εκδόθηκε πρόσφατα με τίτλο «ΟΔΟΙπορικό στους ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΥΣ Θεσσαλονίκης» από το Κέντρο Ιστορίας Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης (ΚΙΑΘ).

Θα δημοσιεύσω σήμερα τον πρόλογο του Κώστα στο βιβλίο του, στον οποίο αφηγείται ακριβώς την αναζήτηση του Αρίστατου, που οδήγησε στη συγγραφή του βιβλίου. Πιστεύω πως είναι πολύ καλό όταν καταρτισμένοι ερασιτέχνες σαν τον Κώστα, ωθούμενοι από το μεράκι τους και αξιοποιώντας τους πόρους που απλόχερα προσφέρει η νέα τεχνολογία, επιδίδονται σε σοβαρή έρευνα για την ιδιαίτερη πατρίδα τους ή για άλλους τομείς ενδιαφερόντων τους και δίνουν έργο που, πέρα από την αυτοτελή αξία του, μπορεί να αξιοποιηθεί και από τους πιο ειδικούς επιστήμονες.

Δεν αλλάζω φυσικά το κείμενο, αλλά προσθέτω στο τέλος ένα επιλογικό σχόλιο.
ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία,
όμως, δεν την βρήκαμε γραμμένη πουθενά…

Αρίστατος και προς τιμήν του οδός «Αριστάτου», στην Επτάλοφο. Μάλιστα. Έλα μου όμως, όσους δρόμους, στενά και σοκάκια κι αν περπατήσαμε, πουθενά αλλού δεν βρήκαμε οδό Αριστάτου. Ποιος να ήταν άραγε ο Αρίστατος; Όσες εγκυκλοπαίδειες κι αν ανοίξαμε, σε όσα βιβλία κι αν ψάξαμε, Αρίστατο δεν συναντήσαμε. Μην ήταν παράκου- σμα του πρακτικογράφου, όταν βάφτιζαν τους δρόμους; Μην ήταν λάθος του επιγραφοποιού, όταν έφτιαχνε την πινακίδα; Μην, μην, μην …;

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή, για να καταλάβετε κι εσείς την ιστορία. Όταν ασχοληθήκαμε για πρώτη φορά με τοπική ιστορία και με θέμα την εκπαίδευση στους Αμπελόκηπους, για την περίοδο 1928-30, από την έρευνά μας προέκυψαν, ως παράπλευρη γνώση, και τα ονόματα των πρώτων δρόμων των συνοικισμών Αμπελοκήπων και Επταλόφου. Φάνηκε ενδιαφέρον ως θέμα και είπαμε να αποτελέσει αντικείμενο έρευνας σε μια επόμενη μελέτη μας. Και αυτό έγινε, αφού περατώσαμε την πρώτη έρευνά μας.

Διαπιστώσαμε αρχικά ότι δεν υπήρχε – ή δεν ήταν γνωστή – επίσημη πράξη ονοματοθεσίας των οδών. Όταν απευθυνθήκαμε στις αρμόδιες υπηρεσίες της τοπικής αυτοδιοίκησης, δεν είχαν απάντηση επ’ αυτού. Θέσαμε λοιπόν ως πρώτο στόχο της έρευνάς μας την επίλυση αυτού του προβλήματος, την εύρεση της πράξης ονοματοθεσίας των οδών των νεοϊδρυθέντων συνοικισμών Αμπελοκήπων και Επταλόφου, εκεί στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Γνωρίζαμε από τα Μαθητολόγια των 1ου και 2ου Δημ. Σχολείων ότι στη στήλη «Διεύθυνση κατοικίας» δηλώθηκαν ονόματα δρόμων, για πρώτη φορά, το έτος 1933.

Ως δεύτερο στόχο της έρευνάς μας θέσαμε να βρούμε και να καταδείξουμε τι νοηματοδοτεί το κάθε όνομα οδού. Είναι ένα στοιχείο που φανερώνει ευρύτερα την κουλτούρα, τη νοοτροπία και τα ιδιαίτερα ιδανικά μιας κοινωνίας σε συγκεκριμένες εποχές και σε συγκεκριμένο ιστορικό πλαίσιο. Με μια πρώτη ματιά, για την πλειοψηφία των δρόμων, το νόημα προέκυπτε σχεδόν αβίαστα. Για κάποιους λίγους δρόμους δημιουργούνταν μέσα μας κάποιες απορίες. Για έναν όμως δρόμο, την «οδό Αριστάτου», σηκώσαμε τα χέρια ψηλά. Τι ήταν ο Αρίστατος; Μας μπέρδευε και ως γραμματικό φαινόμενο και ως ιστορικό πρόσωπο. Δηλαδή, καλός – καλύτερος – άριστος και μετά άριστος – αριστότερος – αρίστατος; Μπα! θα μας κυνηγάνε οι γλωσσολόγοι. Από την άλλη, πουθενά στη βιβλιογραφία δεν συναντήσαμε ως ιστορικό πρόσωπο το όνομα «Αρίστατος».

Υποθέτοντας ότι μπορεί ο Αρίστατος να είναι πρόσωπο σύγχρονο της εποχής που ερευνούμε, αρχίσαμε μια εκτεταμένη αναζήτηση στο διαδίκτυο, μπας και βρούμε κάτι. Ναι, αλλά εμείς γι’ αλλού κινήσαμε, γι’ αλλού, κι αλλού η έρευνα μας έβγαλε. Μέσα από αυτή την αναζήτηση και, κυρίως, από το ψηφιοποιημένο αρχείο της εφημερίδας της Θεσσαλονίκης «Μακεδονία» ανακαλύψαμε, αναπάντεχα, μια σωρεία δημοσιευμάτων για τους προσφυγικούς συνοικισμούς «Αμπελόκηποι» και «Επτάλοφος», για την περίοδο 1924-1932. Ενθουσιαστήκαμε από αυτό το σπουδαίο ιστορικό υλικό, αφήσαμε προσωρινά στην άκρη τον Αρίστατο, κι έτσι προέκυψε η δεύτερη μελέτη μας για τους προαναφερθέντες συνοικισμούς, που τη δημοσιεύσαμε με τον τίτλο «Δυτικά της Θεσσαλονίκης».

Και να ’μαστε πάλι, χωρίς αντικείμενο έρευνας, αλλά με τον Αρίστατο πάντα στο μυαλό μας. Αφού αποκάμαμε από το ψάξιμο και τις αναζητήσεις σε διάφορες πηγές, αφήσαμε τον νου μας ελεύθερο να συλλογάται και να σκαρώνει υποθέσεις.

Μήπως ο Αρίστατος ήταν κάτοικος της περιοχής, πριν ακόμη έρθουν οι πρόσφυγες; Γνωρίζουμε ότι ο χώρος παρουσίαζε πάντα μια κινητικότητα ανθρώπινου δυναμικού. Καλλιεργητές, κτηνοτρόφοι, τεχνίτες, εργάτες, μικροεπαγγελματίες δραστηριοποιούνταν πάντα σε εκείνη την περιοχή.

Μήπως ο Αρίστατος ήταν υπάλληλος ή εργάτης στον παρακείμενο περικαλλή και ξακουστό για την εποχή του σιδηροδρομικό Σταθμό Κωνσταντινουπόλεως που είχαν χτίσει οι Τούρκοι και λειτουργούσε ήδη από το 1896; Τον χώριζαν μόνο οι σιδηροδρομικές γραμμές από τον χώρο της Επταλόφου. Σε αυτόν τον σταθμό μια πανσπερμία φυλών, θρησκειών και κοινωνικών τάξεων συνυπήρχαν, ανακατεύονταν και συνωστίζονταν, σκορπώντας τις φωνές, τα σφυρίγματα, τους θορύβους και τη σκόνη των παπουτσιών τους γύρω στα χωράφια των Αμπελοκήπων. Τούρκοι αγάδες, τσιφλικάδες και ανώτεροι σιδηροδρομικοί υπάλληλοι, Έλληνες εργάτες και τεχνίτες των γραμμών και των τρένων, βαστάζοι και λούστροι Βούλγαροι, Εβραίοι έμποροι αλλά και αχθοφόροι, Αρβανίτες μικροπωλητές και σαλεπιτζήδες, Ρουμάνοι…. και κάθε λογής και προέλευσης ταξιδιώτες και περιηγητές. Μήπως κι όλα αυτά ο Αρίστατος τα ζούσε από κοντά;

Κι όταν ήρθε ο 20ος αιώνας, που το πρώτο του μισό υπήρξε πολυτάραχο, μήπως πάλι ο Αρίστατος, από το σπιτάκι του ή το τενεκεδοκαλυβάκι του που είχε στην περιοχή, που μετέπειτα ονομάστηκε Επτάλοφος, παρακολούθησε από κοντά όλα όσα σημαντικά έγιναν σε αυτόν τον χώρο; Μήπως κρυφοέβλεπε τους Βούλγαρους Ουνίτες να πηγαινοέρχονται στη διπλανή Μονή Λαζαριστών, τότε Καθολικό Βουλγαρικό Σεμινάριο Ζέιτενλικ, όπου και το βουλγάρικο Ιεροσπουδαστήριο, στα χρόνια του Μακεδονικού Αγώνα; Μήπως ήταν παρών και υποδέχτηκε με ενθουσιασμό τον Ελληνικό Στρατό το 1912, όταν έμπαινε ελευθερω- τής στην πόλη της Θεσσαλονίκης, που πέρασε μια ανάσα από το σπίτι του, ανάμεσα σε Επτάλοφο και Μπέχτσιναρ; Κι ύστερα, με την κήρυξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν κατέφθασαν κι εγκαταστάθηκαν εδώ, στα δυτικά, τα στρατεύματα της Αντάντ, μήπως πάλι ο Αρίστατος βρέθηκε δίπλα τους, συνομίλησε, αστειεύθηκε, έπαιξε μπάλα με τους στρατιώτες του στρατηγού Σαράιγ;

Κι όταν μας βρήκε το μεγάλο κακό, η Μικρασιατική καταστροφή του 1922 κι ακολούθησε η υπογραφή της συνθήκης της Λωζάνης (1923), κι άρχισε ο ξεριζωμός χιλιάδων συμπατριωτών μας από τις πατρογονικές τους εστίες, μήπως πάλι ο Αρίστατος έπαιξε τον ρόλο του; Μήπως ήταν αυτός που μάζεψε δίπλα του τα καραβάνια των προσφύγων που έφταναν στην περιοχή, τους υπέδειξε ελεύθερους χώρους, με στοιχειώδεις υποδομές, στην περιοχή γύρω από τον Σταθμό Κωνσταντινουπόλεως (που αργότερα αυτή η περιοχή ονομάστηκε Επτάλοφος) και τους προέτρεψε να χτίσουν εκεί τα πρόχειρα τενεκεδόσπιτά τους; Μήπως ήταν αυτός που στάθηκε δίπλα τους, αρωγός και συμπαραστάτης, στα πρώτα μεγάλα προβλήματα που αντιμετώπισαν και τους πρόσφερε βοήθεια και λύσεις;

Όλα τα παραπάνω ερωτήματα και άλλα που είχαμε ακόμη στο μυαλό μας, μάς όπλισαν με δύναμη και πάθος να λύσουμε οριστικά το μυστήριο του ονόματος «Αρίστατος». Γνωρίζοντας ότι οι προαναφερθέντες συνοικισμοί, διοικητικά, υπάγονταν τότε στον Δήμο Θεσσαλονίκης, στρέψαμε προς τα εκεί το ενδιαφέρον μας για την αναζήτηση της πράξης ονοματοθεσίας των οδών των συνοικισμών.

Σε παλαιότερη αναζήτησή μας στις υπηρεσίες του Δήμου Θεσσαλονίκης, όταν ακόμη αυτές στεγάζονταν στο παλιό Δημαρχείο – Καραβάν Σαράι, δεν κατέστη δυνατό να βρεθούν στοιχεία. Η απάντηση, τότε, ήταν ότι υπάρχουν χιλιάδες έγγραφα στα υπόγεια του Δημαρχείου και θα έπρεπε να γίνει προσωπική αναζήτηση, διαδικασία δύσκολη έως ανέφικτη. Με τη μεταστέγαση, όμως, του Δημαρχείου στο νέο κτίριο επί της οδού Βασιλέως Γεωργίου, ξανακάναμε απόπειρα αίτησης των αναζητουμένων στοιχείων. Αυτή τη φορά η προσπάθειά μας ευοδώθηκε. Με την αναδιάταξη των χώρων φαίνεται ότι μπήκε κάποια τάξη και οι ευγενείς και καλοπροαίρετοι υπάλληλοι του Δήμου, αφού υπογράψαμε κάποια απαραίτητα έντυπα, μας παρέδωσαν μεταξύ άλλων και αντίγραφο εκ του πρωτοτύπου της υπ’ αριθμόν 448/15-9-1931 Πράξης του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης, όπου περιλαμβανόταν και η ονοματοθεσία των οδών των συνοικισμών Αμπελοκήπων και Επταλόφου, δοσμένες μάλιστα και χωριστά, ανά συνοικία. Περιχαρείς, διαπιστώσαμε με μια πρώτη ματιά ότι το όνομα «Αρίστατος» συμπεριλαμβανόταν κι αυτό στην απόφαση. Σε ένα σημείο βλέπουμε: «Η ανώνυμος υπ’ αριθμ. 38 εις οδόν Αριστάτου».

Με το παραπάνω ντοκουμέντο στα χέρια μας, αναδιατάξαμε κάπως και τους στόχους της παρούσας μελέτης μας. Πέραν των αρχικών στόχων που προαναφέραμε, δηλαδή την εύρεση και παρουσίαση των διοικητικών νομιμοποιητικών πράξεων της χάραξης και ονομασίας των πρώτων οδών και τη νοηματοδότηση των ονομάτων τους, θέσαμε ακόμη δύο στόχους: τη χαρτογράφηση και αποτύπωση των οδών και των ορίων των οικιστικών συγκροτημάτων των αρχικών συνοικισμών Αμπελοκήπων και Επταλόφου, όπως αυτά προκύπτουν για το έτος 1931, μιας και οι δρόμοι ήταν καταχωρισμένοι στην απόφαση χωριστά, ανά συνοικισμό. Ακόμη, να παρουσιάσουμε, με την ευκαιρία, και κάποιους δρόμους νεότερους ή μετονομασθέντες παλιούς, που αναφέρονται αποκλειστικά σε πρόσωπα ή γεγονότα τοπικού ενδιαφέροντος.

Σκεφτήκαμε – επιλέξαμε να τιτλοφορήσουμε αυτή τη μελέτη μας ως «ΟΔΟΙπορικό στους Αμπελόκηπους Θεσσαλονίκης», κυριολεκτώντας και λογοπαίζοντας συνάμα με τη λέξη οδός. Είναι γνωστό ότι οι αρχικοί αυτόνομοι και όμοροι συνοικισμοί της δεκαετίας του 1920, Αμπελόκηποι και Επτάλοφος, συνενώθηκαν το 1934 σε μία ενιαία κοινότητα με την επωνυμία «Κοινότης Αμπελοκήπων». Συνέχισαν να συνυπάρχουν ως «Δήμος Αμπελοκήπων». Σήμερα ανήκουν στον ευρύτερο σχηματισμό «Δήμος Αμπελοκήπων – Μενεμένης» και συνυπάρχουν, επίσης, ως «Δημοτική Κοινότητα Αμπελοκήπων». Έτσι θεωρούμε αυτονόητο ότι, όταν μιλάμε για οδοιπορικό στους Αμπελόκηπους, περιλαμβάνεται και η παλιά συνιστώσα, η Επτάλοφος. Το «Θεσσαλονίκης» το θεωρήσαμε απαραίτητο, σε αντιδιαστολή με τους Αμπελόκηπους των Αθηνών, προς αποφυγή συγχύσεων.

Όσο για τον Αρίστατο, εκτός του ότι δεν βρέθηκαν γραπτά τεκμήρια στο πρακτικό ονοματοθεσίας του Δήμου Θεσσαλονίκης, δεν προέκυψε και κάτι νεότερο από τη μέχρι τώρα έρευνά μας, που να μας επεξηγεί ποιος είναι. Το αίνιγμα, το μυστήριο, συνεχίζει να παραμένει άλυτο. Για μας, όμως, βρέθηκε εξήγηση που να ικανοποιεί αρκούντως την περιέργεια και την αγωνία μας. Παραφράζοντας τον Καβάφη, λέμε:

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Επτάλοφο,
να εύχεσαι νά ’ναι μακρύς ο δρόμος Αριστάτου,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις. …………………………………………..
Ο Αρίστατος δε σε γέλασε, σου έδωσε αυτό το ωραίο ταξίδι.
Χωρίς αυτόν δε θά ’βγαινες στους δρόμους.
Άλλα δεν έχει να σου δώσει πια…

Μόλις διάβασα τον πρόλογο του Κώστα, έβαλα στο γκουγκλ τον Αρίστατο -και, ω του θαύματος, πήρα αποτέλεσμα, ενώ δεν είχα βρει τίποτα πριν από 3-4 χρόνια που είχα ψάξει ξανά, τότε που ο Κώστας μου είχε αναφέρει την απορία του.

Βρίσκω λοιπόν ότι ο Αρίστατος υπάρχει στο λεξικό του Πάουλι, ως κύριο όνομα ανθρώπου στη Ροδο, που έζησε τον 2ο ή τον 1ο αιώνα, με παραπομπή CIG III praef. p. VII 92, που θα μας πουν οι φιλόλογοι τι σημαίνει αλλά μάλλον σε Κόρπους Ελληνικών Επιγραφών πρέπει να αντιστοιχεί.

Αλλά τι σημασία έχει το εύρημα; Ήξερε ο εμπνευστής της ονοματοθεσίας, το 1931, τον Αρίστατο από τη Ρόδο; Και γιατί να τον τιμήσει ο προσφυγικός συνοικισμός;

Σημειώνω ότι, όπως λέει σε άλλο σημείο ο Κώστας, στην ίδια ονοματοθεσία δόθηκαν σε άλλους δρόμους τα ονόματα: οδός Μέλλοντος, οδός Ηλίου, οδός Δαρείου, πλάι στην οδό Αριστάτου. Οπότε, συμπέρασμα δεν βγάζω. 

158 Σχόλια προς “Αναζητώντας τον Αρίστατο (του Κώστα Κούρτη)”

  1. Νέο Kid said

    Πολύ καλογραμμένο και πολύ ενδιαφέρον!
    Λοιπόν, αγαπητοί φίλοι με τη γνωστή μου ταχύτητα σκέψης και οξύνεια λογικών αναλογιών επιχειρώ να λύσω το μυστήριο.
    Νομίζω ότι πιθανότατα πρόκειται για μια περίπτωση «Ακούπατρου» . Θυμίζω ότι ο Ακούπατρος έζησε ως μέγας αστρονόμος μέσα από τον «Ψαμμίτη» του Αρχιμήδη , έως το 1883 μΧ χαρις στο λαθος κάποιου αντιγραφέα που παρανάγνωσε το «αμού πατρός» του Αρχιμήδη (για τον πατέρα του Φειδία) κι έπλασε τον Ακούπατρο. Το λαθος το ανακάλυψε ο διαπρεπής φιλόλογος Φριντριχ Μπλας.
    Ομοίως λοιπόν κι ο Αρίστατος είναι απλά ο μεγάλος Αρίσταρχος! Ένα από τα δυνατότερα και φωτεινότερα μυαλά της αρχαιοτητας (καθόλου τυχαίο ότι αγνοείται παντελώς από το «εκπαιδευτικό» σύστημα και τους δασκάλους) ο πρώτος που κατέδειξε το ηλιοκεντρικο ηλιακό σύστημα και μέτρησε με σχετική ακρίβεια αποστάσεις μεταξύ των ουρανίων σωμάτων.
    Κάποια διαβολική «αντιγραφή-μεταγραφή» λοιπόν έκανε τον Αρίσταρχο Αρίστατο, όπως είχε κάνει το αμού πατρός Ακούπατρο.
    Ita est! Και αντίο κι ευχαριστώ για τα ψάρια!

  2. Νέο Kid said

    Περί Ακουπάτρου:

    https://dimitristsokakis.blogspot.com/2012/06/blog-post.html?m=1

  3. Νέο Kid said

    2. Και κατά διαβολική σύμπτωση ο υπαρκτός Αρίσταρχος κι ο ανύπαρκτος Ακούπατρος συνυπάρχουν στο κείμενο του μεγάλου Σικελιώτη!

  4. grizac said

    Η Αριστάτου απ’ ότι φαίνεται έχει πλέον μετονομαστεί σε Χρήστου Ράπτη, ο οποίος ήταν δήμαρχος Αμπελοκήπων πριν και μετά τη Χούντα.

  5. gbaloglou said

    Θα μπορούσε να ήταν και Αρίστρατος 🙂 Εμένα πάντως με απασχολεί γιατί η οδός Σιατίστης ονομαζόταν ‘κάποτε’ οδός Λεάνδρου … παρά το ότι ήταν Εβραιογειτονιά (μέρος του Ταυ που έχει αποθανατίσει σε διήγημα του ο Γιώργος Ιωάννου)! [Υπήρχε και συναγωγή «Εβόρα» εκεί ‘κάποτε’, μαρτυρώντας μάλλον την παρουσία Πορτογάλων Εβραίων.]

  6. Νέο Kid said

    5. Τον Αρίστρατο της Σικυώνος δεν τον ήξερα. Εφόσον συνδέεται με Μακεδονία , Φίλιππο , Δημοσθένη κλπ είναι πολύ πιθανό! Μπράβο κύριε Μπαλόγλου!

  7. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1-2-3 Σε σκέφτηκα κι εγώ, που μας είχες πει για τον Ακούπατρο.

    4 Ναι μπράβο, έπρεπε να το λέω στο άρθρο.

    5 Καλημέρα Γιώργο!

  8. sarant said

    5-6 Πράγματι, αυτή είναι η πιο απλή εξήγηση

  9. ΓΤ said

    CIG —-> Corpus inscriptionum graecarum, ed. A. Boeckh et al. (Βερολίνο, 1828-1877)

    Praefatio κ.λπ.

  10. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    πολύ ωραίο το εγχείρημα, η ενασχόληση με τα ιστορικά και τα λαογραφικά κάθε τόπου βγάζει και λαυράκια, αλλά κυρίως είναι πολύ σημαντική για τις επόμενες γενιές. Εύκολα χάνονται τα όποια τεκμήρια υπήρξαν, παίρνοντας παράδειγμα από τα αμέτρητα έγγραφα κλπ. στα υπόγεια δημοσίων υπηρεσιών.

    Μπράβο Κώστα, εύχομαι πάντα τέτοιες επιτυχίες!

    ΥΓ: Στη θεία γούγλη κοίταξε κανείς; Έστω και με λατινικούς χαρακτήρες; Τρεις χιλιάδες τόσα ευρήματα αναφέρει…

  11. nikiplos said

    Καλημέρα… Αυτές οι ονοματοδοσίες που χάνονται στην αχλύ της πρόσφατης ιστορίας, είναι άκρως ενδιαφέρουσες. Αμφιβάλω δε ακόμη και στη Ρόδο αν υπάρχει πουθενά αλλού στην Ελλάδα οδός Αρίστατου.

    Το google maps δε, δεν μου δίνει κανέναν δρόμο πουθενά στην Ελλάδα! Μόνο αν βάλω Αρίστατου Θεσσαλονίκη, μου δίνει «τα μπακαλιαράκια του Αρίστου»!
    Μόνο στο google search δίνονται απαντήσεις και κάποιο τκ Αρίστατου στην Θεσσαλονίκη, ενώ δίνεται και το Orthosiphon aristatus που είναι φυτό της Ινδονησίας, ελληνιστί Ορθοσιφωνικός αριστάτος (/a), με τόνο στην παραλήγουσα, όπως ο Κλαουδάτος ή ο Μπατιστάτος.

    Και οι αντιγραφείς κι οι επιγραφοποιοί κάνουν λάθη, όπως και να το κάνουμε. Κι εγώ συγκλίνω προς την άποψη του Νεοκίδιου. Μόνο που θα τον διορθώσω γιατί έχω πειστικότερη εξήγηση. Αντί Αρίσταρχος που θελει «ρχ» να γίνει «τ» πράγμα δύσκολο, να προτείνω το Αρισταίος?
    Ο Αρισταίος θα έπαιρνε και περισπωμένη με το πολυτονικό, πράγμα εύλογο για τότε που έγραφαν με το χέρι. Ο Επιγραφοποιός πήρε το γιώτα με περισπωμένη ως «τ».

    Τα μετά τα λέει πολύ ωραία ο Κώστας στο πολλά υποσχόμενο βιβλίο του!

  12. spiridione said

    Νικοκύρη, για τον Ροδίτη Αρίστατο το έχουμε ξανασυζητήσει
    https://sarantakos.wordpress.com/2021/06/26/meze-486/#comment-745023

  13. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    ΚΩΣΤΑ, μέ ἄφησες ἄναυδο! (Μόλις πού ἐπέστρεψα ξενύχτης ἀπό ἐφημερία..)
    Τί ὡραῖα πράγματα εἶναι αὐτά; Συγχαρητήρια!

  14. nikiplos said

    συγνώμη για το μακρόσυρτο λίκνο…

  15. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @1. Ὅταν θέλης, κάνεις πολύ ἐνδιαφέρουσες ἀναρτήσεις. Μπράβο σου!

  16. ΚΩΣΤΑΣ said

    Καλημέρα! και από τον υπαίτιο της σημερινής ταλαιπωρίας σας! 🙂

    Αρχικά θεωρώ χρέος μου να ευχαριστήσω από καρδιάς τον Νικοκύρη για την απλόχερη φιλοξενία που μου παρέχει στο ιστολόγιό του, για κάποια ιστορικού περιεχομένου εκδοτική μου προσπάθεια. Στην ουσία είναι η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου μου. Λόγω κόβιντ αποφασίσαμε να μην γίνει τώρα παρουσίαση, βλέπουμε αργότερα.

    Ευχαριστώ σας και όσους σχολιάσατε ως τώρα.

    Αρίσταρχο ή Αρίστρατο σκέφτηκα κι εγώ, περισσότερο Αρίστρατο, γιατί αυτός μπερδεύεται ηχητικά ή οπτικά, αν κάποιος το ακούσει ή το δει γραμμένο.

  17. Χαρούλα said

    Πολύ ωραία γραφή Κώστα!
    Και φαίνεται κουραστική αλλά ενδιαφέρουσα δουλειά.
    Τελευταία πολλά γυμνάσια κάνουν τέτοιες εργασίες. Μικρές βέβαια. πχ τους δρόμους κατοικίας τους.
    Δεν ξέρω πόσο ενδιαφέρον θα είναι για τους μη Θεσσαλονικείς, αλλά γνώση θα προσφέρει σίγουρα. Νομίζω είχες πει παλιότερα πως δεν κυκλοφορεί προς πώληση. Μήπως μια δεύτερη σκέψη;;;
    Ευχαριστώ και ψάξαντα-γράψαντα και φυσικά δημοσιεύσαντα

  18. nikiplos said

    16@ κι ο Αρίστρατος έχει ένα «ρ» που δεν το ξεπερνάς εύκολα… Ενώ ο Αρισταίος (που έπαιρνε περισπωμένη) μόνο να κολλήσει το ιώτα με την περισπωμένη χρειάζεται… Πάντως δεν ξέρω αν έπαιρνε περισπωμένη. Υπήρξε και Αρισταίος Γεωμέτρης πάντως.

  19. ΓΤ said

    Είχαμε αναφερθεί παλαιότερα στο βιβλίο του Κωστάουα με ένα σκώμμα.
    Σήμερα συμπληρώνουμε με περισσή χαρά πως ευτυχώς που ο Κώστας, αντί να βαρναλίζει χυδαιοπέφτουλας μες στην υπόγεια την ταβέρνα, αναδιφούσε στα υπόγεια του Δήμου Σαλονίκης.

  20. dryhammer said

    Καλημέρα!

    Λοιπόν, το μερακλίκι δεν κρύβεται, συγχαρητήρια και πάντα άξιος να αναδεικνύεις την τοπική ιστορία!

    Όσο για τον Αρίστατο, μου φαίνεται ευλογότερο του Αρίσταρχου να ήταν ο (περισπώμενος) Αρισταίος, αλλά στη γενική θα ήταν (παρ-)οξύτονος, οπότε; [Μετά καθάρισε ο Ράπτης, χάθηκε το όνομα κι έμεινε η απορία…]

  21. dryhammer said

    20. Πάντως όταν γραφόταν το 20, είχα σταματήσει στο 13.

  22. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Αν και άκαρπη η έρευνα, ωραίος ο καρπός της 🙂
    Μπράβο Κώστα, θα ήταν καλό σε δεύτερο χρόνο να βλέπαμε και λίγο από το καθιαυτού 🙂 κείμενο, πέραν του προλόγου.

  23. ΚΩΣΤΑΣ said

    Μιας και το αναφέρετε κάποιοι, σας δίνω το βιογραφικό του αντικαταστάτη του Αρίστατου (μετονομασία).

    Οδός Χρήστου Ράπτη
    Ο Χρήστος Ράπτης, γεννήθηκε το 1918 στην Κάτω Μερόπη Πωγωνίου Ιωαννίνων. Γιός του Γιάννη και της Ελισσάβετ Ράπτη, μιας μεγάλης σχετικά εύπορης οικογένειας στο χωριό του, είχε τέσσερα αδέλφια.
    Σε ηλικία 15 ετών ακολούθησε τον πατέρα του στη Θεσσαλονίκη, εγκαταστάθηκε στους Αμπελόκηπους και εργαζόταν σε κεντρικό φούρνο της πόλης ως αρτεργάτης. Παράλληλα οργανώθηκε στο συνδικάτο των αρτεργατών και γρήγορα εκλέχθηκε γραμματέας στο Εργατικό Κέντρο
    Θεσσαλονίκης. Ανήσυχο πνεύμα, εντάχθηκε από νεαρός στους κόλπους της αριστεράς και παράλληλα με τη συνδικαλιστική του δράση, είχε έντονη κομματική δραστηριότητα στην Ε.Δ.Α. και μετά στο Κ.Κ.Ε.
    Για τη δράση του αυτή εξορίστηκε συνολικά για πάνω από 20 χρόνια στην Γιάρο και τον Αϊ-Στράτη. Ο Χρήστος Ράπτης υπήρξε θρύλος της αριστεράς και άφησε εποχή στο κομμουνιστικό κίνημα της Θεσσαλονίκης. Πήρε μέρος σαν νεαρός αρτεργάτης στην πανεργατική εξέγερση
    τον Μάη του 1936, υπήρξε γραμματέας της Ε.Δ.Α. Θεσσαλονίκης και ήταν κοντά στον Λαμπράκη τη στιγμή της δολοφονίας του. Αργότερα στα μαύρα χρόνια της δικτατορίας, μετά την επιστροφή του από την εξορία, ήταν γραμματέας της παράνομης κομματικής οργάνωσης Θεσσαλονίκης του Κ.Κ.Ε.
    Αναδείχθηκε δήμαρχος Αμπελοκήπων 5-7-1964 σε ηλικία 46 ετών μέχρι 21-4-1967, όπου συνελήφθη από τη χούντα και εξορίστηκε στη Γιάρο. Μετά την πτώση της δικτατορίας επανήλθε στα καθήκοντά του, κέρδισε και τις εκλογές του 1978 και παραιτήθηκε το 1981, παραχωρώντας τη θέση του στον Κώστα Σαπρανίδη. Ήταν ένας σεμνός και αγαπητός άνθρωπος, μεγάλος αγωνιστής. Στην προσπάθειά του να επιλύσει τα οξυμένα προβλήματα του Δήμου Αμπελοκήπων (καταπατήσεις γης, συγκοινωνιακό, σχολικά κτήρια, εφαρμογή ρυμοτομικού σχεδίου) ήρθε σε ευθεία ρήξη με συμφέροντα και το κράτος.
    Παντρεύτηκε την επίσης αγωνίστρια της αριστεράς, Αννέτα
    Φράγγου, αλλά λόγω των πολλών ετών εξορίας και των δύο, δεν απέκτησαν παιδιά. Πέθανε το 1996 σε ηλικία 78 ετών.

    Πηγή: Βιογραφικό που συντάχθηκε και μας παραδόθηκε από την κυρία Ράπτου Όλγα, ανεψιά του Δημάρχου.

  24. Νέο Kid said

    Κώστα, μια κάπως αδιάκριτη ερώτηση κι αν θες την απαντάς.
    Έχεις κάποια συγγένεια με τους Κουρταίους (ή Κούρτηδες) απ τη Βόχα Κορινθίας;

  25. ΓΤ said

    23@

    «Ο Χρήστος Ράπτης, γεννήθηκε το 1918 […] Αναδείχθηκε δήμαρχος Αμπελοκήπων 5-7-1964 σε ηλικία 46 ετών […]»

    Άλλο πρήξιμο πρωινιάτικα. Μας έχει πει η ανιψιά λοιπόν ότι ο Ράπτης γεννήθηκε το 1918. Χρειάζεται να μας πει ότι το 1964 ήταν 46 ετών; Ξέρουμε αφαίρεση, ‘μώ την τρέλα μ’!

  26. Πολύ ωραίο πολεογραφικό κείμενο.

    >>«Η ανώνυμος υπ’ αριθμ. 38 εις οδόν Αριστάτου».
    Μπορούμε λοιπόν να την λέμε και «38 δρόμοι» κατά το ελληνοαμερικανικό για π.χ. την 38η Οδό στη Νέα Υόρκη. 🙂

  27. Λεύκιππος said

    Πριν διαβάσω όλη την ανάρτηση, κι εγώ εδώ και 15 χρόνια ψάχνω τον Βρύα ή Βρύαντα, που έδωσε το όνομά του σ’ ένα μικρό δρόμο μεταξύ Σοφούλη και Τ. Παπαδημητρίου στο Καραμπουρνάκι στην Καλαμαριά, την οδό Βρύαντος. Ο δρόμος μάλιστα από ένα σημείο και μετά γίνεται οδός Θαλήστριας, που χάρις στην τεχνολογία εδώ και δύο χρόνια έμαθα ποια είναι, αρχηγός των Αμαζόνων την εποχή του Μ. Αλέξανδρου. Αλλά ο Βρύας, πουθενά.

  28. ΚΩΣΤΑΣ said

    Για όσους ζητάτε περισσότερα στοιχεία και από το κυρίως σώμα κειμένου, ενδεχομένως να βάλω κάποια αποσπάσματα. Το έκανα ήδη με το βιογραφικό του Χρ. Ράπτη.

    Τους δρόμους τους έχω κωδικοποιήσει σε πίνακες (αρχικά ονόματα, μετονομασίες κλπ), αλλά δεν ξέρω να τους ανεβάσω εδώ.

    Για όσους ζητάνε το βιβλίο, Χαρούλα… το δεν πωλείται δεν σημαίνει και ότι δεν δωρίζεται, αρκεί να βρεθεί τρόπος επικοινωνίας.

    Στο ακροτελεύτιο άρθρο της έκδοσης, 😉 λέει:

    Η διάθεση του παρόντος βιβλίου δεν προσβλέπει σε κέρδος ή σε οποιονδήποτε οικονομικό πορισμό.
    Αποτελεί προσφορά του συγγραφέα και του ΚΙΑΘ στους κατοίκους του Δήμου Αμπελοκήπων – Μενεμένης και σε όσους ενδιαφέρονται για την τοπική ιστορία.
    Για το λόγο αυτό ΔΙΑΝΕΜΕΤΑΙ ΔΩΡΕΑΝ

  29. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    12 Το είχα ξεχάσει. Άρα και ο Ροδίτης «Αρίστατος» μπορεί να είναι Αρισταίος.

    28 Κώστα, ευχαριστώ και από εδώ για το άρθρο. Παράλειψή μου που δεν τόνισα το γεγονός ότι το βιβλίο διανέμεται δωρεάν, κάτι σπάνιο σε αυτή την εποχή.

  30. ΓΤ said

    27@ Λεύκιππος

    Ο Βρύας ήταν Αργείος ολιγαρχικός του 5ου π.Χ.
    Για να συνδεθούμε τώρα με Σαλονίκη, στη βυζαντινή Κωνσταντινούπολη ο Βρύας ήταν λιμάνι από τα χρόνια της πολιορκίας από τους Άραβες. Σήμερα Μάλτεπε.

  31. Georgios Bartzoudis said

    # Αναντιρρήτως, το πρώτο που πρέπει να κάνει κανείς είναι η «αναζήτηση της πράξης ονοματοθεσίας των οδών». Και φυσικά, δεν αποκλείεται σε μια τέτοια πράξη, άλλο όνομα να είπε ο «εισηγητής», άλλο να άκουσε ο πρακτικογράφος και άλλο να έγραψε η(συνήθως) δακτυλογράφος κατά την καθαρογραφή των πρακτικών. Έτσι, δεν είναι καθόλου «δύσκολο» το Αριστάρχου (ας [πούμε) να γίνει Αριστάτου.
    # Παρ’ ημίν, έχουμε ένα μακροχρόνιο κομφούζιο με την οδό Μεραρχίας. Αυτοί «που ξέρουν», έχουν γράψει προ πολλών-πολλών ετών ότι πρόκειται για τη «Μεραρχία Σερρών» την μια από τις τρεις του Σώματος Εθνικής Αμύνης (1916). Αυτοί που δεν θέλουν να ξέρουν επειδή …τα ξέρουν όλα, την θέλουν «οδό 10ης Μεραρχίας» που είχε την έδρα της στην πόλη κατά τα τελευταία 70 σχεδόν χρόνια. Και ένας …πολύξερος που έγραψε και ένα ολόκληρο βιβλίο για τους δρόμους των Σερρών, την θέλει «οδό 7ης Μεραρχίας»: Έστι δε 7η Μεραρχία η ελευθερώσασα την πόλη των Σερρών κατά το 1913. Μύλος!
    # Θα έλεγα, ότι πρέπει να γίνεται «αναζήτηση της πράξης ονοματοθεσίας», ακόμα και αν πρόκειται για πασίγνωστο όνομα, ας πούμε «οδός Κολοκοτρώνη». Ναι! Έχουμε (ή μάλλον είχαμε) εν Σέρραις «Στρατόπεδο Κολοκοτρώνη» (εντάξει, δεν είναι οδός αλλά ονοματοθεσία είναι). Και έλεγε κάποτε δημοσιογράφος τις, ότι ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Γέρου του Μωριά. Αμ, δεν είναι για τον Γέρο αλλά για τον …Νέο του Μωριά, τον ταγματάρχη Γεώργιο (νομίζω) Κολοκοτρώνη, δισέγγονο του Γέρου, που έπεσε το 1913 στα υψώματα πριν από την Άνω Τζουμαγιά («νεοελληνιστί» Μπλαγκόεβγκραντ).

  32. ΚΩΣΤΑΣ said

    24 Όχι, Κίντο, δεν έχω σχέση με Κορίνθιους. Είναι σχετικά διαδεδομένο επώνυμα, συνάντησα κι εγώ αρκετούς συνεπώνυμους. Θεσσαλός στην καταγωγή, συγγενής μου (τριτοξάδερφος) είναι ο ο Αντώνης Κούρτης, πρώην αρχισυντάκτης στην εφ. Μακεδονία, Πρόεδρος ΔΕΘ και κυβερνητικός εκπρόσωπος επί ΠΑΣΟΚ.

    25 Γουτού μου, καλέ μου μαν, 😉 το θεώρησα ατόπημα να κάνω περικοπές σε ένα βιογραφικό που μου παραχώρησε άλλος, πάντως πρόκειται περί μορφωμένης και εξαιρετικής κυρίας, ασχολείται και με τα αυτοδιοικητικά της περιοχής.

  33. ΣΠ said

    Κώστα, μπράβο! Πολύ καλή δουλειά.

  34. dryhammer said

    31γ. Απ’ όσο έχω υπόψη μου, στις πύλες των στρατοπέδων αναγράφεται ολόκληρο το ονοματεπώνυμο (και ο βαθμός κλπ) αυτού που τιμάται με την ονοματοθεσία, οπότε θα έπρεπε να δει κάποιος αυτό το (έστω) Γεωργίου αντί το Θεοδώρου [αλλά μιλάμε για δημοσιογράφο – ερευνητή, οπότε… σιγά μην πήγε μέχρι την πύλη]

  35. ΓΤ said

    31@

    «# Παρ’ ημίν, έχουμε ένα μακροχρόνιο κομφούζιο με την οδό Μεραρχίας. Αυτοί «που ξέρουν», έχουν γράψει προ πολλών-πολλών ετών ότι πρόκειται για τη «Μεραρχία Σερρών» την μια από τις τρεις του Σώματος Εθνικής Αμύνης (1916)».

    Αυτό έλεγε ο πατέρας μου στο σπίτι, ο οποίος υπηρέτησε έφεδρος αξιωματικός στο Σιδηρόκαστρο το 1950, και θυμόταν με ένα δάκρυ την παρέλαση στην «οδό Μεραρχίας».
    Σήμερα με συγκίνησες.

  36. sarant said

    31 Ενδιαφέρον αυτό με τον νεότερο Κολοκοτρώνη

  37. Christos said

    Εξαιρετική η προσπάθεια του Κώστα!

    Μήπως κάποιος/α έχει υπόψη παρόμοιες πηγές για τον Πειραιά (και την ευρύτερη περιοχή του) στη δεκαετία του ’30;

  38. ΚΩΣΤΑΣ said

    29 β
    Νικοκύρη, ευχαριστώ σε και πάλι.
    Για την δωρεάν διανομή, το είχα γράψει και σε σχόλιο κάποιας προηγούμενης ανάρτησης. Επειδή ο Δήμος Αμπελοκήπων επιχορηγεί όλα τα σωματεία και συλλόγους των Αμπελοκήπων με κάποιο ποσό, απλά εμείς το ανταποδίδουμε πάλι στους κατοίκους με δράσεις, δημοσιεύσεις, εκδηλώσεις, βιβλία… κλπ, χωρίς να τους επιβαρύνουμε, αλλά και χωρίς τα έξοδα να είναι από την τσέπη μας. Η δουλειά που κάνω είναι για μένα ευχαρίστηση, μεράκι και δεν θέλω πληρωμή.

  39. ΓΤ said

    38@ Κώστας

    #81|05.10.2021

  40. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ἕνα σοβαρό θέμα αἰσθητικῆς (τό ὁποῖο τσουρούφλισαν δεόντως μέ τούς στίχους τους ὀ Καρυωτάκης καί ὁ Χριστιανόπουλος 🙂 ) εἶναι ἡ συχνή ἀμετροέπεια αὐτῶν τῶν ὀνοματοθεσιῶν στούς μικρομεσαίους δήμους μας. Οἰ προσφυγικές γειτονιές πού μεγαλώσαμε (Ἀμπελόκηπο, Πολίχνη, Σταυρούπολη, Νεάπολη, Συκιές κλπ) ἦταν ταπεινές, μέ σπίτια σάν κι αὐτό τῆς φωτογραφίας τοῦ ἐξωφύλλου τοῦ Κώστα. Τί τόν θέλατε, ὠρέ ζαγάρια, τόν Ἀρίστατο, τόν Ἁλέξανδρο καί τόν Βασίλειο Βουλγαροκτόνο; Χίλιες φορές τό ὄνομα ἑνός παθιασμένου καί ἔντιμου ἐργάτη τῆς τοπικῆς αὐτοδιοίκησης, παρά τά μεγαλεπίβολα καί πανάσχετα φιλοσόφων, βασιλιάδων καί στρατηλατῶν..

  41. Alexis said

    Μπράβο Κώστα πολύ ωραία η έρευνά σου!
    Συγχαρητήρια για το βιβλίο και εύχομαι καλοτάξιδο!

    #11: Νίκιπλε, αν πρόκειται περί τέτοιου λάθους (Αρίστατος αντί Αρισταίος) τότε σίγουρα δεν το έκανε ο επιγραφοποιός αφού στην πράξη του Δήμου που βρήκε ο Κώστας γράφεται ξεκάθαρα «οδός Αριστάτου»
    Το πιο πιθανό είναι να έγινε κατά την καθαρογραφή των πρακτικών. Το Δημ. Συμβούλιο είπε Αρισταίου, ο πρακτικογράφος το έγραψε στα πρόχειρα πρακτικά (Αρισταίου με περισπωμένη) και όταν πήγε να καθαρογράψει το παρανάγνωσε σε Αριστάτου.
    Υποθέσεις κάνουμε…

  42. ΓΤ said

    Ξανακάπνισε η καμινάδα στο σπίτι του Λάμπρου Τζαβέλα
    https://www.protothema.gr/greece/article/1173175/oikia-labrou-tzavela-xanakapnise-kaminada-sto-souli-meta-apo-218-hronia/

    Ο Δημόσιος Χώρος να ετοιμάζεται, 24.10.2021, 11:00, Σούλι

  43. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Συγχαρητήρια στον Κώστα! Στρωτό και ρέον γράψιμο στον Πρόλογο!
    Να είναι υγιής πάντα και μερακλής για να ταξιδέψει και σ’ άλλες τέτοιες …οδούς!

    – Ως προς τον άγνωστο Αρίστατο, τείνω να συμφωνήσω με τον Νίκιπλο (#11, 18) και τον Ξηροφύρη (#20) –κι ας έχει τις επιφυλάξεις του για την περισπωμένη… Σιγά, μην τηρούσαν(τηρούν) οι επιγραφοποιοί την ορθογραφία. Κι αν έχουν δει τα μάτια μας! 🙂
    – Εννοούν προφανώς τον Αρισταίο της μυθολογίας, τον γιό του Απόλλωνα, που θεωρείται μέγας ευεργέτης των ανθρώπων, αφού τους δίδαξε την κτηνοτροφία, την παρασκευή τυριού, την καλλιέργεια ελιών και την μελισσοκομία (θεωρείται ο πρώτος μελισσοκόμος!). Αν μάλιστα την εποχή εκείνη (1931 και πριν) η περιοχή ήταν αγροτική και μελιτοπαραγωγική, υπάρχει κάποια συνέπεια στην ονοματοδοσία.
    (Άγνωστη παντελώς για μένα αυτή η πλευρά της Θεσσαλονίκης 🙂 )

  44. Alexis said

    #43: Είπαμε, αν είναι Αρισταίος το λάθος δεν το έκανε ο επιγραφοποιός. Η πράξη ονοματοδοσίας λέει «οδός Αριστάτου»

  45. ΚΩΣΤΑΣ said

    Το θέμα με τον Αρίστο δεν θα υπήρχε αν έβρισκα την εισήγηση της αρμόδιας επιτροπής ονοματοθεσιών. ΄Πως μου είπαν οι υπάλληλοι του Δήμου Θεσσαλονίκης ότι δεν υπάρχει τίποτα από αυτά τα χαρτιά, μόνο το βιβλίο αποφάσεων διασώθηκε. Αν παρ’ ελπίδα βρεθεί σε κανένα τσουβάλι κάπου ή σε κανένα παλαιοπωλείο κάτι, τότε θα λυθεί το μυστήριο. Ως τότε μόνο υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε.

    Και μια πληροφορία ακόμη. Μου είπαν ότι οι πράξεις του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης έχουν ψηφιοποιθεί από το ΑΠΘ. Δεν τα δίνουν όμως στη δημοσιότητα γιατί αντιμετωπίζουν πρόβλημα με το θέμα των προσωπικών δεδομένων. Κάποιοι δημοτικοί Σύμβουλοι έβριζαν ασύστολα τους αντιπάλους τους και σήμερα, λέει, αν δημοσιευτούν, μπορεί κάποιοι κατιόντες συγγενείς να προσφύγουν σε μηνύσεις για προσβολή μνήμης τεθνεώτος. Υπάρχουν κάποιοι δικηγόροι που τα ψάνχουν αυτά και βρίσκουν και ειδοποιούν τους συγγενείς, με το αζημίωτο φυσικά…

    Μήπως μπορεί να βρει κανείς αν τελικά αυτό το ψηφιοποιημένο αρχείο του ΑΠΘ δόθηκε στη δημοσιότητα;

    ………………………………………..

    Ευχαριστώ και πάλι όσους/ες φίλους/φίλες αφήνουν σχόλια και μου λένε την γνώμη τους. Λόγω έλλειψης χρόνου να απαντώ προσωπικά, έχετε όλοι/ες την αγάπη μου και την ευγνωμοσύνη μου. 🙂

  46. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    ΟΚ! Τώρα είδα και το σχόλιο 41 του Αλέξη.
    Είχε σοβαρές καλλιέργειες ή κτηνοτροφία ή μελίσσια η περιοχή;

  47. sarant said

    45 Οι πράξεις του ΔΣ ή τα πρακτικά; Διότι στα πρακτικά μπορεί να υπάρχουν τοποθετήσεις με περιεχόμενο προσβλητικό, αλλά στις πράξεις;

  48. ΚΩΣΤΑΣ said

    47
    Όπως κατάλαβα ή όπως θυμάμαι, πράξη ή πρακτικό εννοούν το ίδιο πράγμα, συνώνυμες έως ταυτόσημες λέξεις θεωρούνται. Το πρακτικό που μου έδωσαν, πράξη το ονομάζουν στη δική τους ορολογία. Έτσι τουλάχιστον νομίζω…

  49. Χαρούλα said

    ΚΩΣΤΑ ευχαριστώ. Θα κανονίσουμε να το βρέξουμε κιόλας. Που θα πάει θα τα καταφέρουμε.

  50. dryhammer said

    47. > στα πρακτικά μπορεί να υπάρχουν τοποθετήσεις με περιεχόμενο προσβλητικό

    Τότε καλούνται πρωκτικά [a la maniere de Μιχάλης Νικολάου ]

  51. Μπράβο, Κώστα !

  52. spiridione said

    Κώστα, άλλο οι αποφάσεις, άλλο τα πρακτικά του δημοτικού συμβουλίου. Έχουν και διαφορετική αρίθμηση.
    Εδώ υπάρχει η ψηφιοποίηση από το Διεθνές Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (όχι ΑΠΘ). Ζητάς κωδικό και μπορείς να δεις πρακτικά και αποφάσεις
    https://repository.ihu.edu.gr/xmlui/community-list

  53. spiridione said

    Ας πούμε εδώ μου βγάζει αποτελέσματα αναζήτησης πράξεων του 1931
    https://repository.ihu.edu.gr/xmlui/search?order=DESC&rpp=10&sort_by=0&page=13&query=%CE%A0%CE%A1%CE%91%CE%9E%CE%97+1931&etal=0
    και εδώ συνεδριάσεων του 1931
    https://repository.ihu.edu.gr/xmlui/search?order=DESC&rpp=10&sort_by=0&page=2&query=%CE%A3%CE%A5%CE%9D%CE%95%CE%94%CE%A1%CE%99%CE%91%CE%A3%CE%97+1931&etal=0

  54. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας.

    Θέλω νὰ συγχαρῶ τὸν Κώστα γιὰ τὴν ὡραία δουλειά του καὶ πιὸ πολὺ γιὰ τὴν δωρεάν προσφορὰ τοῦ βιβλίου του.

    Δείχνει τὸ ἦθος καὶ τὴν ποιότητα τοῦ ἀνδρός.

  55. Alexis said

    Όταν λέμε πράξεις του Δ.Σ. εννοούμε ουσιαστικά τις αποφάσεις του, αφού το Δ.Σ. δεν εκδίδει άλλες διοικητικές πράξεις.
    Και ναι, άλλο πράγμα τα πρακτικά και άλλο οι αποφάσεις, πολλές φορές όμως οι Δήμοι εκδίδουν τις αποφάσεις του Δ.Σ. ως αποσπάσματα των πρακτικών της συνεδρίασης. Οπότε στην περίπτωση αυτή στην απόφαση θα περιλαμβάνεται και όλη η σχετική συζήτηση με όσα τυχόν ακούστηκαν σ’ αυτήν.
    Φυσικά γίνεται «χτένισμα», δεν είναι κατά γράμμα αποτύπωση του προφορικού λόγου, αλλά μέχρι ενός σημείου.

  56. @ 42 ΓΤ

    Ναι, ναι. Στην πρώτη αναμνηστική γιορτή είχε λάβει μέρος και ο παππούς μου και υπάρχει περιγραφή στο ημερολόγιό του.

  57. ΚΩΣΤΑΣ said

    52 Σπύρο, επειδή δεν τα καταφέρνω και καλά στα διαδικτυακά, αν είναι εύκολο να βάλεις σε λινκ την υπ’ αριθμό πράξη 448/15-9-1931.
    Εκτός από τους συνοικισμούς Αμπελοκήπων και Επταλόφου περιέχει και τις ονοματοθεσίες οδών των συνοικισμών: Ρυσίου, Αναγεννήσεως, Τρωάδος, Νεαπόλεως, Τροχιοδρομικών, Τριανδρίας, Καλλιθέας.

    Ίσως μας διαβάζουν και άλλοι, κυρίως κάτοικοι δυτικών συνοικιών, οπότε μπορεί να ανοίξουμε δρόμο και σε άλλους για παρόμοιες αναζητήσεις.

    Πάντως σε ευχαριστώ πολύ και για καθεαυτή την πληροφορία, ίσως βρω τον τρόπο και και την χρησιμοποιήσω αργότερα.

    ……………………………………………………….

    *Κάποιες υποχρεωτικές αγγαρείες με υποχρεώνουν να απουσιάσω. Κατά το βραδάκι θα είμαι πάλι παρών.

  58. spiridione said

    57. Εδώ είναι Κώστα. Αλλά αν πατήσεις πάνω σου ζητάει λογαριασμό του πανεπιστημίου. Πρέπει να κάνεις εγγραφή, να τους στείλεις e-mail ή τηλέφωνο στα στοιχεία που έχει.
    https://repository.ihu.edu.gr/xmlui/search?scope=11544%2F9&query=%CE%A0%CE%A1%CE%91%CE%9E%CE%97+1931+448&rpp=10&sort_by=0&order=DESC&submit=Go

  59. leonicos said

    Εξαιρετικό και το 23

  60. leonicos said

    Συγχαρητήρια για τη δουλειά αλλά και για την παρουσίαση.
    δουλειά με σασπένς.
    μου αρέσουν αφηγηματικά αυτές οι ανατροπές. Ψάχνεις γι’ άλλο και βρίσκεσαι αλλού.

    Το να σταματάς ένα βιβλίο γιατί σου μπήκε μια νέα ιδέα, είναι συνηες και σ’ εμένα, αλλά επικίνδυνο. Δεν με αφήναει να τελείώσω τίποτα

    Και όλα σχεδόν σε προ-δημισιεύσιμη κατάσταση

    Ένα φίλος μου καθηγητης γυμνασιου, έκαν εμε τα παιδιά τους δρόμους του Λυκαβηττού.

    Λίγο πρωτόλιο αλλά εν τάξει

    Φαίνεται το έχουν κάνει κι άλλοι, όπως αναφέρεται σε σχόλιο

  61. BLOG_OTI_NANAI said

    Ωραίο, καλογραμμένο κείμενο, διαβάζεται πολύ ευχάριστα.

    Κάτι μου ερχόταν με το «Αρίστατος» αλλά το είχα ξεχάσει, ευτυχώς θυμήθηκε τη κουβέντα ο spiridione.

  62. nikiplos said

    Παντρεύτηκε την επίσης αγωνίστρια της αριστεράς, Αννέτα Φράγγου, αλλά λόγω των πολλών ετών εξορίας και των δύο, δεν απέκτησαν παιδιά.

    Στη σχολή είχα έναν συμφοιτητή που είχε ήδη γέρους γονείς. Είχε πλάσει τον μύθο ότι ο πατέρας του έζησε τη ζωή του και πήρε την ατυχήσασα μητέρα του. Τον διέδιδε οποτεδήποτε ερχόταν η συζήτηση σε αυτό το θέμα (σχεδόν ποτέ). Εντούτοις αργότερα έμαθα πως άργησαν 20 χρόνια να τον αποκτήσουν, λόγω ότι ο πατέρας του ήταν στις εξορίες και στις φυλακές. Τον απέκτησαν όταν ο πατέρας του είχε πατήσει κατά πολύ τα 50, ενώ η μητέρα του ήταν άνω των 40.

  63. sarant said

    52-53-58 Mπράβο Σπύρο!

  64. sarant said

    62 Μάλιστα!

  65. @ 60 Leonicos

    Και ένας άλλος φίλος εκπαιδευτικός, χημικός μηχανικός, έκανε μια οδωνυμική εργασία.
    Δεν ξεχνάμε και τη δουλειά του Ηλία Πετρόπουλου.
    (Τα δίδασκα και τα μεταφέρω εδώ από δικές μου παρουσιάσεις).

  66. spiridione said

    52. Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδας (ΔΙΠΑΕ) για να είμαι ακριβής (με έδρα τη Θεσσαλονίκη).

  67. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said


    Το βράδυ θα διαβάσω και το κείμενο.

  68. ΣΠ said

    Κώστα, τι είναι η φωτογραφία στο εξώφυλλο του βιβλίου;

  69. Nestanaios said

    Η ονομαστική είναι «Αρίστας».
    Γενική «Αρίστατ – ος»
    Όπως λέμε
    Ονομαστική «τάπης»
    Γενική «τάπητος».

  70. Αρίστατος υπερθετικός του Άρης:

    ΑΡΗΣ, ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ, ΑΡΙΣΤΑΤΟΣ

  71. Από την αθλητική επικαιρότητα, παλαίμαχος αμυντικός Πειραϊκης ΠΑΕ δηλωσε στην αστυνομία πως όταν ήταν διακοπές κάποιοι αφαίρεσαν από το σπίτι του κάτι σαν οπλοπολυβόλο που το είχε για,,,προσωπική ασφάλεια ! (ασχετος από όπλα εγώ, άλλοι λένε πως ήταν ένα σκόρπιον)

    Κάτι μου λέει πως το επίθετο του θυμίζει κάτοικο νότιας περιοχής της Πελοποννήσου ! Εχει και κάποια (μη πολύ γνωστή) προϊστορία, όταν για κάποιες ώρες μόνο πριν χρόνια, δημοσιεύθηκε μια φωτογραφία του μαζί με τον αργεντινό ποδοσφαιριστή (Τσόρι) Ντομίγκες να κραδαίνουν όπλα σε ακροδεξιά μάζωξη !

  72. sarant said

    65 Ωραία!

    67 Χαχαχά!

  73. ΓΤ said

    Δεν ακολουθώ πάντα τη συντομότερη οδό. Αν τα ζιγκ ζαγκ στις νεραντζιές της Σωτηροπούλου έχουν κοινό που τέρπεται, για έναν συνειδητά αγυιόπαιδα, όπως η αφεντιά μου, τα ζιγκ ζιγκ στις αθηναϊκές οδούς επιβάλλονται. Βγαίνω με μάτι παμφάγο να ρουφήξω μέχρι το μεδούλι εικόνες από τον αστικό ιστό, όλη η ύπαρξή μου συμπυκνώνεται σε μια διηνεκή σαρκοβορία βαμπιρικής ηδονής ενός ανεξάντλητου ντεφιλέ στιγμιοτύπων, μια παιδίσκη με καλαθάκι που θα απορφανίσει το κλαδί κι απ’ τον τελευταίο καρπό του, θηρεύουσα και λαφύσσουσα ψυχή που θέλει να ξεζουμίσει ατύπτως την εικόνα.

    Στριμώχτηκα στην παρακμή, άχθος αρούρης, αρούρι μες στη Στοά του Βιβλίου, στη σκόνη και την ορφάνια των κενών βιτρίνων, στα παράλληλα αφιλόξενα τζάμια, με τη μνήμη να γυρνά στο παρελθόν, στων βιβλίων το γιορτάσι, στα μάτια που πάλλονταν απά’ σε τίτλους, σε δάχτυλα που ξεπεινούσαν δίχως ν’ αφήνουν σελίδα αψηλάφητη.

    Όλα βουβά. Κατάμονος και άπελπις. Δύσκολο να παραγάγεις κάτι από το μηδέν. Εγώ, τουλάχιστον, αδυνατώ. Ωστόσο, δεν κιότεψα ώστε να γυρίσω πίσω, στην Πανεπιστημίου, προχώρησα να βγω στην Πεσμαζόγλου.

    Και μπροστά μου, σε πάγκους-απομεινάρια, με τους ρόλους στο χέρι, θαρραλέα να ψιθυρίζουν διαλόγους, ηθοποιοί από το υπόγειο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν. Ανταλλάξαμε βλέμματα έκπληξης. Μήτε αυτοί μήτε εγώ περιμέναμε να διασταυρωθούμε με ένδειξη ζωής σε ένα αβιοτικό περιβάλλον που σου κάνει τον βίο αβίωτο, σε έναν χώρο όπου ρογχάζει το φάντασμα της Φιλελε_κπαιδευτικής Εταιρείας. Λευτέρωσα τα αδιάβατα χείλη μου να γράψουν ένα ήσυχο χαμόγελο. Ανταπέδωσαν. Στη ζωή, ευτυχώς, υπάρχουν μορφές αποζημίωσης όπου δεν χώνει τη μύτη του το γαμημένο χρήμα.

    Τα χείλη είναι παρενδυτικοί κατάφρακτοι φρουροί, η τελευταία γραμμή που, όταν η λυσσασμένη ψυχή μου σαλπίσει, παραμερίζουν για να ξαμοληθούν, τσακάλια ατάιστα, τα άγρια δόντια.
    Η τροφή ήταν παραδίπλα απ’ τους ηθοποιούς. Κοντά στην προτομή του Κουν, μία προθήκη. Πλήρης, ζώσα. Παντού για τη γλώσσα. Λεξικό, λεξικό, λεξικό…

    Δημιουργός; O «εθνικός γλωσσολόγος», ο Μέγας Λιχανοσείστης, που, πίσω από την οχύρωση γυαλιών ντεμέκ σοφίας, περιχαρακώνει τη γλώσσα με άχυμα ελληνικά. Αλλά η γλώσσα είναι εκείνο το ανυπότακτο μάστανγκ που δέχεται να συνδιαλλαγεί μόνο με τον αδούλωτο Κομάντσι, κι όχι το πειθήνιο πρόβατο που θα πάει για ύπνο όταν του το υπαγορεύσει σουραύλι από τα ξερολίθαρα του Κοκκιναρά.

    Ποιος ξέρει άραγε… Από ένα κράτος η νουνέχεια του οποίου εξαντλείται σε έναν καρτουνικό γέλωτα που κρατάει αγκαζέ τα «νούμερα των θανάτων» σε πανδημικούς καιρούς, δεν θα εκπλαγώ εάν, άμα τω «θλιβερώ» αγγέλματι της εκδημίας του γλωσσονόμου, όποτε αυτή συμβεί, το τσαρδί αυτού του Αρχιφύλακος Λημμάτων μετατραπεί σε Προσκύνημα. Δεν επιτρέπεται, όταν ο λαός έχει ήδη προσκυνήσει πλαστικοπάντοφλα Παϊσίου, να μην πέσει γονυπετής ομπρός στα λεξικά Του.

    Χειμαζομένης δε της οικονομίας είς τον μέλλοντα αιώνα, ας είναι και σε φτηνό τέμπλο.

  74. Costas Papathanasiou said

    Καλησπέρες και μπράβο στο συνονόματο!
    Ο Αρίστατος αναφέρεται και ως ελληνικός Θεός των Βοσκών, στο “Dictionary of Ancient Deities” των Patricia Turner και Charles Russell Coulter ( https://www.amazon.com/Dictionary-Ancient-Deities-Patricia-Turner/dp/0195145046 ) που περιλαμβάνει περίπου 10000 λήμματα (βλ. και άρθρο The Gods Themselves / 9 June 2010 By JOSEPH McDANIEL STEWART https://thehumanist.com/news/hnn/the-gods-themselves/ ).
    Μέρος αυτής της λίστας (της οποίας η αξιοπιστία των πηγών είναι άγνωστη) αναπαράγεται σε διάφορους ιστότοπους “ορθής πίστης” προς αποφυγήν παγανισμού και ειδωλολατρίας (βλ.https://www.landoverbaptist.net/showthread.php?t=93242 , https://www.reddit.com/r/TrueChristian/comments/3yueu4/a_list_of_false_gods/ )

  75. π2 said

    Στη γειτονιά μου υπάρχει μια οδός Κλειτομήδους. Έτσι θα τη βρείτε γραμμένη, με ει, και στις πινακίδες και στο google maps. Μόνο που αρχαίο όνομα Κλειτομήδης δεν υπάρχει, ούτε μυθικό, ούτε ιστορικό. Υποψιάζομαι βάσιμα λοιπόν ότι ο νονός της οδού εννοούσε Κλυτομήδης, που είναι το όνομα ενός Αιτωλού στην Ιλιάδα. Εμ δηλαδή ήθελε να βάλει ένα σπανιότατο όνομα ο νονός, εμ το έβαλε λάθος. Και θα ψάχνουν οι επόμενες γενιές ποιος είναι ο Κλειτομήδης.

  76. BLOG_OTI_NANAI said

    Η οδός πάντως εμφανίζεται σε αρχαιολογικές μελέτες:

  77. Spiridione said

    45. Κώστα, θα υπάρχει ίσως πρόβλημα λόγω προσωπικών δεδομένων επειδή οι αποφάσεις αφορούν και ατομικές διοικητικές πράξεις κτλ. και θα πρέπει να ανωνυμοποιηθούν όπως γίνεται με τις δικαστικές αποφάσεις που δημοσίευονται. Όχι επειδή δήθεν ψάχνουν οι δικηγόροι για να κάνουν μήνυσεις (και για αδικήματα παραγεγραμμένα).

  78. BLOG_OTI_NANAI said

    74: Πάντως στην νεώτερη έκδοση (2012) του έργου των ίδιων συγγραφέων, δεν υπάρχει Aristatos ούτε Arestatos:

  79. BLOG_OTI_NANAI said

    Το ίδιο ανύπαρκτος και στο ευρετήριο:

  80. Συγχαρητήρια Κώστα!
    Από τον πρόλογο χαρήκαμε τη δουλειά που έκανες. Κουράγιο και για επόμενη.
    73. ΓΤ τι κείμενο κι αυτό!

  81. Alexis said

    Το ενδεχόμενο να είναι επώνυμο το έχουμε σκεφτεί;
    Ας πούμε Γεράσιμος Αριστάτος (όπως λέμε Ανδρεάτος).
    Κάποιος τοπικός μικροήρωας, πιθανόν με Κεφαλλονίτικη καταγωγή.
    Οπότε στη γενική θα είναι «οδός Αριστάτου»

    Βέβαια στην περίπτωση αυτή θα ήταν πιο λογικό η απόφαση του Δήμου να αναφέρει το πλήρες όνοματεπώνυμο, π.χ. «οδός Γεράσιμου Αριστάτου» ή όπως αλλιώς λεγόταν, και όχι σκέτο «οδός Αριστάτου»
    Αλλά ποτέ δεν ξέρεις…
    Μιλάμε και για πρακτικά του 1931 άλλωστε…

    Έχεις ψάξει προς αυτή την κατεύθυνση Κώστα;

  82. ΚΩΣΤΑΣ said

    Επανήλθα.

    67 😅🤣😂

    68 Σταύρο, πρώτη κατοικία επταλοφίτικης οικογένειας, φωτογραφισμένη πριν την κατεδάφιση της. Την πήρα από το βιβλίο του Ευάγγελου Χεκίμογλου, οι Αμπελόκηποι έχουν ιστορία, Ιανός, 1998, σελ. 56. Την βρήκα και σε φωτογραφικό λεύκωμα του Δήμου Αμπελοκήπων. Εκεί λέει ότι η κατοικία είναι του 1923.
    Έχω και στο προσωπικό μου αρχείο φωτογραφία με φωτογράφιση πριν το 1930, είναι όμως σε δεύτερο πλάνο και την χρησιμοποίησα σε προηγούμενο βιβλίο μου.

    77 Δεν ξέρω, Σπύρο. Πριν μου δώσουν το ακριβές αντίγραφο της πράξης, με κάλεσε η τότε πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, η κα Γούλα, και με έβαλε να υπογράψω. Και μου επέστησε την προσοχή. Βέβαια τα δικά μου χαρτιά δεν είχαν καν διαλογική συζήτηση, απλώς το σώμα επικύρωσε τις προταθείσες ονομασίες. Όμως, επί Μάνου έγιναν οικονομικές ατασθαλίες και ακολούθησαν δικαστήρια. Ίσως από τέτοιες περιπτώσεις να φυλάγονται.

    *Τα χαρτιά τα πήρα επί δημαρχίας Μπουτάρη και η κα Γούλα ήταν αυτή η κυρία που προσπάθησε να προστατέψει τον Δήμαρχο όταν του επιτέθηκαν οι ακατονόμαστοι τραμπούκοι. Θα τη θυμάστε πιστεύω την περίπτωση.

    **Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια.

  83. ΚΩΣΤΑΣ said

    81 Στον πρόλογο αυτό υπαινίσσομαι, Αλέξη. Ο Αρίστατος να ήταν κάποιος άσημος κάτοικος της περιοχής με αυτό το επώνυμο. Στα δημοτολόγια των μετέπειτα Αμπελοκήπων δεν υπάρχει ούτε όνομα, ούτε επώνυμο τέτοιο. Άρα, αν ήταν, δεν άφησε πίσω απογόνους.

  84. sarant said

    73 Γεια σου ρε ΓΤ!

    75 Προφανώς Κλυτο- πρέπει να είναι

    83 Ποιος ξέρει αν θα μάθουμε ποτέ με βεβαιότητα τι συνέβη…

  85. venios said

    Στο Νέο Κόσμο υπάρχει ένας δρόμος (δεύτερος παράλληλος της Φραντζή, προ Φάληρο) που λεγόταν αρχικά «οδός Πίσσα». Κάποια στιγμή ευπρεπίστηκε σε «οδός Πίσσης». Και αργότερα έγινε «οδός Ευστρατίου Πίσσα».

  86. ΚΩΣΤΑΣ said

    Τώρα που χαλάρωσα λίγο:

    Νέο Kid, grizac, gbaloglou, ΓΤ, Γιάννης Ιατρού, nikiplos, spiridione, Γιώργος Κατσέας, Χαρούλα, dryhammer, ΣτοΔγιαλοΧτηνος, dimosioshoros, Λεύκιππος, Georgios Bartzoudis, ΣΠ, Christos, Alexis, ΜΙΚ_ΙΟΣ, gpointofview, Δημήτρης Μαρτῖνος, leonicos, BLOG_OTI_NANAI , ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς, Nestanaios, Μιχάλης Νικολάου, Costas Papathanasiou, Π2, Μαγδαληνή, venios

    σε όλους/ες και προσωπικά στον καθένα/μία ένα μεγάλο ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνατε να αφήσετε ένα ή περισσότερα σχόλια και να καταθέσετε τη γνώμη σας. Το εκτιμώ πάρα πολύ! 🙂

    *Αν από λάθος ξέχασα κάποιον/α, συγγνώμη και διπλές ευχαριστίες! 🙂 🙂

  87. ΚΩΣΤΑΣ said

    46
    Τώρα είδα το ερώτημά σου αγαπητέ μου ΜΙΚ_ΙΕ. Ναι, κυρίως αμπέλια, λαχανόκηπους, ανθόκηπους και λίγο απ’ όλα τ’ άλλα. Οι Γάλλοι στρατιώτες του στρατηγού Σαράιγ είχαν και το προσωνύμιο κηπουροί. Για να περάσουν την ώρα τους, όταν δεν είχαν άλλη υπηρεσία, έφτιαχναν και περιποιούνταν κήπους, βρήκαν κατάλληλο έδαφος.

  88. Alexis said

    #83: Χμμμ… ούτε στον «Τηλεφωνικό Κατάλογο Ελλάδας» υπάρχει επώνυμο «Αριστάτος» ή «Αρίστατος».
    Οπότε αυτή η εκδοχή είναι μάλλον απίθανη, αν και δεν μπορεί να αποκλειστεί εντελώς.

  89. ΣΠ said

    73
    βιτρίνων -> βιτρινών

  90. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κώστα, εύγε! Θέλει επιμονή μεράκι και βέβαια αγάπη τέτοια έρευνα και καταγραφή.
    Κατέθεσες το λιθαράκι σου για τον τόπο εκεί. Άξιος Αμπελοκηπιώτης (εξ επιλογής) λοιπόν.

    Για τον Αρίστατο: Στον κατάλογο όσων πήγαν Αμερική περί το ΄20 να ρίξουμε μια ματιά. Εδώ, στο ιστολόγιο, είχαν βρει το αρχείο των ονοματεώνυμων-επειδή συμπίπτει η εποχή με την ονοματοθεσία, μήπως βρεθεί κάποιο στοιχείο συνώνυμο ή συνεπώνυμο.

  91. Irresistible said

    Ο αγαπητός σχολιαστής κύρ-Κώστας Κούρτης ας αφήσει για λίγο το ψάξιμο του Αριστάτου και ας μάς πεί γιατί βάφτισε Περσεφόνη την μοναχοκόρη του. Το κορίτσι πήρε το όνομα κάποιας γιαγιάς, ή μήπως ο κύριος Κώστας είναι κρυφοδωδεκαθεϊστής; Διότι όλοι ξέρουν πως στο Αγιολόγιο της Αγίας Ορθοδοξίας μας δεν υπάρχει Αγία Περσεφόνη. Πρόκειται για ειδωλολατρικό όνομα και κατ’ εντολήν του Ιερού Χρυσοστόμου εμείς οι χριστιανοί το αποφεύγουμε όπως ο Διάβολος το Λιβάνι εδώ και 17 αιώνες

  92. Prince said

    Όχι πως παίζει μεγάλο ρόλο, αλλά ας πω κι εγώ τη γνώμη μου:
    Νομίζω πως το πιο πιθανό είναι το όνομα να’ναι Αρίστρατος (όπως βέβαια προτάθηκε νωρίς).
    Δεν είναι σπάνιο στη γραφή (ή στην πληκτρογράφηση) λέξεων με πολλά σύμφωνα να μας διαφεύγει κανένα.
    Σα να γράφουμε ας πούμε πληκτογράφηση (χωρίς το ρ κι εδώ).
    Δίνω 99% να’ναι έτσι.

  93. Georgios Bartzoudis said

    47, 48, 50
    Κατά την καθαρογραφή των πρακτικών, παραλείπονται ορισμένα κομμάτια των αγορεύσεων, είτε αυτεπαγγέλτως (π.χ, αν πρόκειται για επαναλήψεις και πλεονασμούς) είτε σε συνεννόηση με τον αγορεύσαντα. Σε κάθε περίπτωση, το «πρόχειρο» πρακτικό διατηρείται τουλάχιστον μέχρις ότου όλοι οι αγορεύσαντες υπογράψουν το καθαρογραμμένο.

  94. ΚΩΣΤΑΣ said

    90 Ευχαριστώ πολύ, Έφη. Εντάξει, αν και ό,τι προκύψει τυχαία για τον Αρίστατο. Έτσι κι αλλιώς μου έδωσε την ευκαιρία να έρθει στο φως μετά 90 χρόνια η απόφαση ονοματοθεσίας και τα εξ αυτής απορρέοντα ιστορικά στοιχεία για την τωρινή πατρίδα μου.

    91 Αγαπητή μου Ακαταμάχητη, Περσεφόνη έλεγαν την αείμνηστη μητέρα μου. Ναι, δεν γιόρταζε ούτε η μάνα μου, ούτε κόρη μου μέχρι πριν λίγα χρόνια. Τώρα τελευταία βρέθηκαν κάτι σάιτ «αγιοβρέτες» και λένε 24 Σεπτεμβρίου γιορτάζουν οι Περσεφόνες. Τό ‘μαθαν και οι φίλοι μου και απαιτούν κέρασμα. Βρήκα τον μπελά μου μ΄αυτούς, μη με ζορίζεις κι εσύ.

  95. ΚΩΣΤΑΣ said

    94β συμπλήρωμα

    Περίμενα από την αρίστη των αρίστων εδώ μέσα, κάτι να μου πει για τον Αρίστατο. Αν δηλώνεις κι εσύ αδυναμία, τότε το ακαταμάχητη με προβληματίζει ως προς την ουσία του!

  96. ΣΠ said

    94
    24 Σεπτεμβρίου της Αγίας Πέρσης.

  97. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ηύρα λέξη «αρέστατος ο συρακούσιος» στο Δειπνοσοφιστή (γκουγκλάρεται) που δεν ξέρω βέβαια πώς μεταφράζεται 🙂

    ……………..
    Στον Επτάλοφο σε θυμήθηκα
    -ήσουν εκεί στη γέφυρα
    μες τους καπνοὺς τους άσπρους
    των τρένων που φεύγουν
    γι᾿ αυτὸ που ξεφυσάν
    καπνὸ χαμένων μεγαλείων-

  98. sarant said

    Ευχαριστω για τα νεότερα. Μπραβο για την ψυχραιμία σου Κώστα.

  99. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Διάβασα και το κείμενο του Κώστα. Δεν χρειάζεται να το επαινέσω κι εγώ. Θα σημειώσω μόνο τι σημαντικό είναι να καταγράφονται στοιχεία της μικροϊστορίας ενός τόπου (το μικροϊστορίας μου το κοκκινίζει ο ορθογράφος). Δύο φίλοι καταγράφουν την τοπική ιστορία και έχουν εκδώσει βιβλία. Σκέφτομαι συχνά με ανακούφιση πόσα πράγματα έχουν καταγραφεί που θα είχαν χαθεί για πάντα.

  100. ΚΩΣΤΑΣ said

    98 Εντάξει, Νικοκύρη, χώνεται σε προσωπικά και οικογενειακά θέματα, είναι το χούι του. Ελπίζω να υπάρχει μέσα του ίχνος ευαισθησίας και με ήπιες απαντήσεις να καταλαβαίνει κι ο ίδιος το λάθος του ή να τιθασεύει το χούι του.

    97 Έφη, δεν παρακολουθώ αυτό το είδος μουσικής και δεν είχα υπόψη μου το τραγούδι. Πάντως μου κάνει εντύπωση που η περιγραφή θυμίζει την Επτάλοφο. Έχουμε αεροπεζογέφυρα που ενώνει τη συνοικία μας με την Μοναστηρίου και από κάτω είναι οι σιδηροδρομικές γραμμές.

    Δες τον χάρτη, η αερογέφυρα και στο κόκκινο στίγμα είναι ο χώρος μας, το Κέντρο Ιστορίας, λειτουργεί και εκθετήριο.

    https://www.google.com/maps/place/40%C2%B038'55.8%22N+22%C2%B055'23.9%22E/@40.648659,22.923081,18z/data=!4m5!3m4!1s0x0:0x0!8m2!3d40.6488339!4d22.9232955?hl=el-GR

  101. spyridos said

    100β

    ¨Οταν μετατέθηκε στη Θεσσαλονίκη, για να πάμε στο σπίτι του στην Ξηροκρήνη περνούσαμε απ’ τη σιδερένια γέφυρα κοντά στους Αγιους Πάντες. Εκεί καθόμασταν, περιμένοντας να μας τυλίξουν οι καπνοί των τρένων:….»

    https://www.documentonews.gr/article/argyrhs-mpakirtzhs-boytia-sth-oessalonikh-twn-paidikwn-moy-xronwn

  102. ΚΩΣΤΑΣ said

    101 Ω! μάλιστα, δεν τα ήξερα αυτά, σε ευχαριστώ. Μου έκανε εντύπωση που λέει ο Επτάλοφος, η Επτάλοφος είναι ξακουστή, οι του κέντρου και των καλών οικογενειών την φοβούνται, νομίζουν ότι όλοι είναι μάγκες και αλάνια. Βοηθάει βέβαια ότι έχει τον δυνατότερο σύνδεσμο Παοκτζήων… 🙂

  103. Μαρία said

    Μεταμεσονύχτιο καθυστερημένο εύγε στον άξιο οδοιπόρο.

  104. Irresistible said

    Εκλεκτέ φίλε, κύριε Κώστα (94 + 95 + 100), ευχαριστώ θερμότατα για την απάντηση, αλλά το συνεχίζω γιατί είναι μέγα θέμα για το Ιστολόγιο: Πώς μπήκε στην οικογένειά σας το ειδωλολατρικό όνομα Περσεφόνη; Αυτό περιμένουμε να ακούσουμε από εσάς. Είμαι βεβαία πως κάποιοι παππούδες σας ήσαν κάργα ελληνόψυχοι και βάφτιζαν τα παιδιά τους με ξεκάρφωτα αρχαιοελληνικά ονόματα, με σκοπό να επαναφέρουν το κλέος της Αρχαίας Ελλάδος. Το θέμα είναι πότε ξεκίνησε αυτό; Επί Αλή Πασά ή αργότερα; Εδώ σε θέλω κάβουρα που περπατάς στα κάρβουνα.

    ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ: Για το βιβλίο σας, είσθε ασφαλώς λίαν αξιέπαινος που κάνατε μια τόσο θαυμάσια και κοπιαστική εργασία, προκειμένου να διασώσετε την τοπική ιστορία των Αμπελοκήπων της «Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων», γνωρίζοντας ότι δεν θα εισπράξετε την παρμικρή αμοιβή. Απ’ αυτό και μόνο καταλαβαίνουμε όλοι ότι είστε ελληνόψυχος πατριώτης και ουχί συμφεροντολόγος μπολσεβίκος. Αλλά γιατί δεν μάς προσφέρετε για δωρεάν κατέβασμα το pdf του βιβλίου σας, εφόσον διανέμεται δωρεάν; Μήπως φοβάστε ότι θα σάς βρούμε λάθη εμείς οι ειδήμονες και θα σάς κράξουμε πανελληνίως;

    Όσον αφορά το θέμα του Αριστάτου, δεν μπορώ να εκφέρω άποψη. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, πρόκειται για τον θρυλικό τύραννο της Σικυώνος, ΑρίστΡατο που μεγαλούργησε επί Φιλίππου (4ος αιών π.Χ.) και έμεινε στην Ιστορία για τον αριστουργηματικό πίνακα με την Θεά Νίκη που του είχε φιάξει ο κορυφαίος ζωγράφος της Αρχαίας Ελλάδος, Απελλής

    Αναρτώ τί αναφέρει για τον Αρίστρατο της Σικυώνος ο Πλούταρχος στην βιογραφία του Αράτου και αμέσως μετά τί λέει το σχετικό λήμμα της αγγλικής Wikipedia (στην ξεφτιλισμένη Βικιπαίδεια δεν υπάρχει λήμμα «Αρίστρατος», διότι κάνουν κουμάντο οι χριστιανομπολσεβίκοι)

  105. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Εγώ πάντως δεν έχω καμία σχέση με την Βικιπαίδεια!

  106. ΚΩΣΤΑΣ said

    103 Ευχαριστώ, Μαρία.

  107. ΚΩΣΤΑΣ said

    104 Irresistible, ας αφήσουμε τα οικογενειακά ονόματα, δεν έχει νόημα αυτή η συζήτηση.

    Για τον Αρίστρατο, ως πιθανότητα, δεν μπορούμε να την αποκλείσουμε, αλλά ούτε και με βεβαιότητα μπορούμε να το ισχυριστούμε.

    Δεν νιώθω ότι έχω το αλάθητο και ήδη αν προσέξεις στον υπότιτλο του εξωφύλλου, θα δεις τη λέξη ανασκόποπηση, ο βρεγμένος βροχή δεν φοβάται, η ουσία του περιεχομένου με ενδιαφέρει.

    Στα διαδικτυακά είναι η αλήθεια ότι είμαστε κάπως ανοργάνωτοι. Φιλοξενούμασταν παλιά σε σέρβερ φίλων, έκλεισε και πάπαλα κι εμείς. Στο εγγύς μέλλον πιστεύω ότι θα το κάνουμε κι αυτό.

  108. Μουτούσης Κωνσταντίνος said

    Συγχαρητήρια Κώστα γιὰ τὴ μεγάλη λαογραφική συνεισφορά .
    Προσθέτω μόνον ὠς μικροτάτη συμμετοχή στὴν ὡραῖα συζήτηση πὼς aristatus στὴ βοτανολογία σημαίνει φουντωτός -η -ο .
    Κάτι ἀνάλογο μὲ τὸν ἑλληνικόν θύσανον .

    Ἐπὶ τὴ εὐκαιρία νὰ συγχαρῶ καὶ τὸν φίλο σου καὶ … γίγαντα τῆς φιλολογίας Βουτμάνον
    [Οἱ Ἑτεοβουτάδες ἦταν πανάρχαιος οἶκος καὶ ἀργότερα δῆμος τῶν Ἀθηνῶν ποὺ ἡ ἱστορία του χάνεται στὴν ἀχλύν τοῦ μύθου (ὁ Βούτης ὑπῆρξε ἀδελφός τοῦ Ἐρεχθέος )]
    γιὰ τὴ χθεσινή μικρή αλλά ὑπερπολύτιμη (καὶ διορθωμένη ! ) ἱστοριούλα τοῦ Καραϊσκάκη μὲ τὸ τελικό νῦ.

    Μακάρι νὰ φέρει πολλά ἀκόμη μαργαριτάρια στὸ φῶς βουτώντας ἀκάματα στὰ – φορές φορές – θολά κι ἐντελῶς ἀχαρτογράφητα ὕδατα τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας .

    Πάντα τέτοια !

  109. BLOG_OTI_NANAI said

    91: Τα έχουμε ξαναπεί αυτά. Εδώ έχουμε 30 περίπου γιορτές Ιουλιανός και Ιουλιανή. Εφόσον έχουμε πρεσβυτέρα Περσεφόνη, όλα λύνονται:

  110. Γιάννης Ιατρού said

    Ο γνωστός εμμονικός βρήκε να ασχοληθεί με την Περσεφόνη, αντί με τον Άδη, τον μαύρο Χάρο, που θα τον εύρει μπλοκικά εδώ μέσα, έτσι όπως έχει βάλει πάλι ρότα.

    107 (τέλος): Κώστα, ανέβασέ το στον Κινέζο, να το βρίσκει όλος ο καλός ο κόσμος 🙂 🙂 που αγοράζει απ΄εκεί! Αν δεν νογάς πως κλπ., πες μου να σου στείλω μέηλ.

  111. Χρίστος said

    Καλημέρα σε όλους.

    Καθυστερημένα διάβασα το χθεσινό.

    Κύριε Κούρτη, θερμά συγχαρητήρια κι από μένα για το πόνημά σας. Πολύ μεράκι και πολλή δουλειά.

    81,88 Αγαπητέ Αλέξη, σαν κεφαλονίτης επιβεβαιώνω ότι δεν έχω συναντήσει ποτέ επώνυμο Αριστάτος.

    91 Irresistible. ΠΡΟΣΟΧΗ… ΜΗΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΔΩΔΕΚΑΘΕΙΣΤΩΝ;

    Στο χωριό Βρίσα Λέσβου, που καταστράφηκε από τον σεισμό του 2017, πολλές γυναίκες φέρουν το όνομα Βρισηίδα. Αυτό μπορούν να σας το επιβεβαιώσουν και οι Λέσβιοι του ιστολογίου.
    Μάλιστα,τη γυναίκα μου τη Βρισηίδα, τη βάφτισε ο παππούς της που ήταν ο παππάς του χωριού.
    Μήπως έτσι αποδεικύεται περίτρανα ότι η ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑΘΕΙΣΤΩΝ είχε διαβρώσει και τους χριστιανούς ιερείς;
    Ακόμα χειρότερα,Βρισηίδα λέγανε την παπαδιά άρα η συνωμοσία έχει βαθύτερη ιστορία.

  112. Alexis said

    Κρυφο-δωδεκαθεϊστές είμαστε όλοι εδώ μέσα και συνωμοτούμε κατά των ευσεβών χριστιανών, όπως η ανωτέρω Ακαταμάχητη κορασίς.

    (Βρε τι άλλο θ’ ακούσουμε από τον γνωστό πρηζαρχίδη… 😡 )

  113. dryhammer said

    Καλημέρα!

    α) Ονοματολογικά της Θεσσαλονίκης:
    Γύρω στις 6 που ξύπνησα, είχε καεί η λάμπα στο πορτατίφ κι έτσι άνοιξα την τηλεόραση για να φέγγει (να βλέπω να πάω στο μικρό το καμεράκι). Πέφτω σέ ένα ρεπορτάζ της ΕΤ1 για μια φωτιά σε διαμέρισμα στην Άνω Τούμπα, όπου η ρεπόρτερ έλεγε για το διαμέρισμα του 3ου στην οδό Παυσανίας [και μετά μου λέτε που βρέθηκε ο Αρίστατος]

    β) Αυτοί (https://www.costacurta.com/) είναι τίποτα μακρινά ξαδέρφια; [Αυτός https://en.wikipedia.org/wiki/Alessandro_Costacurta μάλλον όχι, άσε που το επώνυμο της συζύγου του θα το έβρισκε ακαταμάχητο μια ψυχή…]

  114. Alexis said

    #113: 🤣 🤣 🤣 …και έχουν και γιο Αχιλλέα… (πολύ ύποπτο)

    Εγώ πάντως, για το φόβο των Ιουδαίων, έχω πιστοποιητικό από το …Οικουμενικό Πατριαρχείο ότι το όνομά μου είναι κάργα χριστιανόψυχο και μάλιστα αυτοκρατορικό.
    Όχι παίζουμε… 😎

  115. Alexis said

    #113: Η Παυσανία, η Μάρνη και ο Βάθης!

  116. ΚΩΣΤΑΣ said

    Prince (92), Μουτούσης Κωνσταντίνος (108), Χρίστος (111)
    σας ευχαριστώ πολύ για τα σχόλιά σας.

    110
    Γιάννη, το πρώτο μας βιβλίο, που το γράψαμε μαζί με την κόρη μου, ήταν ανεβασμένο και στο διαδίκτυο. Είχαμε ανοίξει κι ένα απλό μπλογκ και φιλοξενούμασταν σε σέρβερ φίλων. Έκλεισαν οι φίλοι μας, δεν ανοίγει και το βιβλίο μας, έμεινε ανενεργό και το μπλοκ μας.
    http://kiath.blogspot.com/

    Από εκεί είδε ο προειρημένος κύριος το όνομα και άρχισε τις τσιριμόνιες του. Τώρα σκεφτόμαστε να ανοίξουμε μια καλή ιστοσελίδα ,αλλά μας ζητάνε πολλά λεφτά και δεν τά ‘χουμε αυτή την ώρα.
    Προβληματιζόμαστε όμως αν πρέπει να ανεβάσουμε τα βιβλία μας στην στην πλήρη τους μορφή. Απευθυνόμαστε σε περιορισμένο κοινό, κυρίως Αμπελοκηπιώτες, και θέλουμε και επαφή μαζί τους, γιατί βασικός στόχος μας είναι και η συλλογή ιστορικού υλικού.
    Τυχόν πληροφορίες για καλή ιστοσελίδα και λίγα χρήματα, δεκτές! 😉

  117. Spiridione said

    85. Καλό.
    Τον καημένο τον Ευστράτιο Πίσσα τον κάνανε πίσσα και πούπουλα
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%A0%CE%AF%CF%83%CF%83%CE%B1%CF%82

  118. dryhammer said

    114. Από τον παππού, τρία ξαδέρφια μου λέγονται Κλεάνθης. Ο μικρότερος γεννήθηκε εν τω μέσω της χουντός (1971) και ζητήθηκε άδεια από τον δεσπότη για να του δώσουν το μη χριστιανικό όνομα.

  119. dryhammer said

    115. Η Μάρνη υπάρχει (πχ https://biblionet.gr/%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%89%CF%80%CE%BF/?personid=16380 ). Η Παψανία (που θα λέγανε και στη γειτονιά μου) δεν ξέρω…

  120. ΚΩΣΤΑΣ said

    119 Είχα κάποιον γνωστό Παυσανία και όντως ο περίγυρός του στο χωριό του τον φωνάζαν Παψανία! 😉

  121. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ἐγώ δέν εἶχα ΚΑΝΕΝΑ πρόβλημα μέ ΕΞ (6) (ἀρχαιο-)Ἑλληνικά ὀνόματα παιδιῶν!
    Δέν εἶναι ἡ Ἐκκλησία πού ἐπιβάλλει τέτοιου εἴδους ἀπαγορεύσεις..
    Καλημέρα σας!

  122. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Εμένα με βαφτίσανε Παφνούτιο και όλα καλά. Με φωνάζουν «ρε». Ενώ αν με βαφτίζανε Ποδαλείριο που ήθελε ο αρχαιόπληκτος νονός μου φαντάζεστε πώς θα με φωνάζανε. Φτηνά τη γλύτωσα.

  123. sarant said

    Καλημέρα από εδώ, ότι θα γινόταν ζήτημα το αρχαιοελληνικό όνομα δεν το φανταζόμουν.

  124. 123 Και πού να έγραφε, όνομα πατρός Αρίστατος 🙂

  125. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    123# Πονάει δόντι, βγάζει δόντι.

  126. sarant said

    125 Συνδέεις με το σημερινό άρθρο, ε;

  127. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    126# Η άποψή μου για τον μπάτμαν είναι πάγια και πολλάκις εκπεφρασμένη.

  128. dryhammer said

    121,123. Δεν έφταιγε μόνο το όνομα. Ό,τι πρόσκομμα θα μπορούσε να μπει, έμπαινε.

    122. Φαντάζομαι να σβήνεις κεράκια και η ομήγυρη να τραγουδά εν χορώ : «Να ζήσεις Παφνουτιάκι και χρόνια πολλά…» [Θα μου πεις, το Happy birthday dear Φανούρης είναι πιο καλό;]

  129. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    128# Να ζήσεις χτηνάκι λένε, τα κτήνη.

  130. dryhammer said

    129. Α στο διάλο!

  131. Georgios Bartzoudis said

    Περί «Περσεφόνης» ο λόγος: Είναι γεγονονός ότι οι παλιοί παπάδες προσπαθουσαν, με τα κολυβογράμματα που ήξεραν, να συμβουλεύουν (ή επιβάλλουν) στον νούνο ώστε το όνομα που θα εκφέρει να είναι χριστιανικό. Το κριτήριο ήταν «να γιορτάζει». Υποθέτω ότι είχαν κάποιο «ημερολόγιο», αλλά αμφιβάλλω αν το συμβουλεύονταν πάντοτε. Μάλλον χρησιμοποιούσαν τη μνήμη και την πείρα τους. Άλλωστε όλοι, ακόμα και ο παπάς, μάθαινε το όνομα μόνο όταν το εκφωνούσε ο νούνος. Να τί άκουσα για μια πραγματική βάφτιση που έλαβε χώρα στις αρχές του 20ου αιώνα:
    Ο Παπάς (κατά τη στιγμή της ονοματοδοσίας):
    – Πες νούνε το όνομα σ’
    – Χρήστος
    Και εβαπτίσθη Χρήστος, ενώ ο νουνός ήθελε να πει το όνομα Γιώργος (όπως λεγόταν ο παππούς). Παραρυρθείς όμως από την …ερώτηση του παπά, είπε το δικό του όνομα!!
    Και να πω ότι Περσεφόνη λέγαν μια γειτόνισσά μου της οποίας τον σύζυγο (Σωτηριάδης, το επώνυμο) τον έφαγε το σκοτάδι εν έτει 1947 (μη με ρωτάτε πώς και γιατί, διότι …θα σας το πώ!)

  132. Καλημέρα,
    Ωραίος ο Κώστας σε όλα του. Όχι μόνο στο βιβλίο αλλά και στην υπομονή να δίνει απαντήσεις ακόμα και σ’ αυτούς που άλλο δεν έχουν απ’ το να ψάχνουν στις Οικογενειακές Ιστορίες 🙂

    109 Τι πας ν’ αποδείξεις κι εσύ τώρα και σε ποιον. Άμα ο άλλος θέλει να βρει κάτι να πει θα το βρει ό,τι και να του λες εσύ. Στο χωριό μου είναι αναρίθμητες οι Περσεφόνες παλιότερα κι οι Πέρσες σήμερα (όλες οι βαφτισμένες Περεσεφόνες τόχουν κόψει σε Πέρσα εκτός από μία παλιά που τόχε κάνει Φόνα).

  133. Αγγελος said

    Για το θέμα των ονομάτων νομίζω (άλλοι θα ξέρουν καλύτερα) πως είναι θέμα του δεσπότη. Κάποιοι απαγορεύουν στους παπάδες τους να βαφτίζουν με «μη χριστιανικά» ονόματα, άλλοι δεν δίνουν σημασία. Και τι θα πει «μη χριστιανικά»; Είναι χριστιανικό το Αθηνά; Και όμως, έτσι έλεγαν και τη μητέρα μου και την προγιαγιά μου — και ήταν βέβαια βαφτισμενες 🙂 Το κοινότατο Δήμητρα; Το Ελπινίκη της γυναίκας μου αλλά και της γιαγιάς της; Τα πάντα είναι θέμα συνήθειας. Αθηνά, Αρτεμις, Αφροδίτη, Ήρα, Δήμητρα, όλα συνηθίζονται (Εστία παραδόξως όχι), αλλά Δία, Κρόνο, Ποσειδώνα, Ήφαιστο δεν βγάζει κανείς το παιδί του (Απόλλωνα όμως ναι!)

  134. 133 Άρτεμη που γιόρταζε χτες 🙂

  135. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    73 ΓΤ (σέβομαι 🙂 )
    Διασταυρωθήκαμε!
    Από το περίπτερο περνώ, δε θωρώ φιγούρες ακόμη, σέρνω την αίγα και τα βήματά μου, στην αμφίθυμη, να ριμάξει,να μη ριμάξει, Πατησίων ως του Λουμίδη.
    Χώ(ά)νομαι, ανηφορίζω ζικ ζακ στις στοές Πανεπιστημίου-Σταδίου, με τις απόξω σκαλωσιές τους-μπερντέδες στα κρεμάμενα κτιριακά κλέη.
    Πιο ψηλά, στη Γεωργίου Σταύρου, απέναντι «σ΄εκείνο το ερείπιο της οδού Σανταρόζα», όρθιος, σκουροντυμένος επίσημος ο φύλακας-σηματωρός: «Eclipse». *
    Κτιριακοί όγκοι – σε ρόλο αποτιτανωμένων πτωμάτων, όπου ρέκτες της αρχιτεκτονικής τέχνης κεντούν στα σπλάγχνα τους δυο στάλες ορού για λίγες μέρες. Υστερα θ΄απομείνουν ξανά λερά κι ακατοίκητα.
    Η φράου Ανάπτυξη κατηφορίζει το βουλεβάρτο με υποχθόνιο χαμόγελο. Δέκα κτίρια ένα τάληρο.

    * https://www.avgi.gr/tehnes/396464_ekleipsi-sto-kentro-tis-polis

  136. ΓΤ said

    80@ 🙂

    84@ Γεια σου, ρε Νίκο!

    89@ Ασφαλώς. Και ευχαριστώ πολύ για τη διόρθωση. Γιά βρες όμως και ένα «μεγαλύτερο» λάθος που υπάρχει 😉

  137. ΓΤ said

    135@ Εφουλίνι

    Σουρτούκω μου εσύ!

    https://el-gr.facebook.com/SourtoukoVyronas/

  138. 135 Όντως εφήμερο κλέος οι μπιενάλε αυτές της Αθήνας. Βέβαια υπάρχουν μέσα κάποια συγκλονιστικά έργα ενώ άλλα μ’ άφησαν παγερά αδιάφορο. Το θέμα είναι τα κτίρια αυτά να αξιοποιηθούν και να μην ρημάζουν. Αλλά όπως λες η αξιοποίηση θάρθει από ιδιώτες που θα τ’ αγοράσουν φτηνά και με χρήματα δανεικά θα τα κάνουν για ένα διάστημα αλλά μετά θα πτωχεύσουν και πάλι πίσω τα κτίρια και πάει λέγοντας (δεν ελπίζω σε κάτι καλό όπως καταλαβαίνεις).
    Πάντως, σ’ όποιον αποφασίσει να δει τα εκθέματα (10€ η είσοδος, αλλά έχει και εκπτώσεις) θα συνιστούσα να φάει ένα τοστ στο κυλικείο που υπάρχει στον 2ο όροφο της Πανεπιστημίου (μέγαρο Σλήμαν)
    https://eclipse.athensbiennale.org/

  139. ΚΩΣΤΑΣ said

    73 Ρε μαν, ανεπανάληπτος, πρόσεχε όμως, κινδυνεύεις. Δεν νιώθεις την ανάσα της Έφης (135) στην πλάτη σου; 😉

    132 Ευχαριστώ! Γιάννη.

  140. ΓΤ said

    139@

    Μια ζωή στο ξυράφι ζω, ρε μαν… 😉

  141. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    137 🙂 Δε μ΄ανοίγει αλλά δε μπειράζει. Εκατάλαβα, το που ξεύρω «το σουρτουκεύειν εστι φιλοσοφείν» 🙂

    139 Εεε!! Μετά τον μετρ, οι υπόλοιποι εσμέν αδέξιοι τσίρακες! 🙂

    Η ονοματοθεσία σε δρόμο δεν εξασφαλίζει τελικά, όπως είδαμε, την αιωνιότητα του ονόματος.
    Είπαν ήδη έναν δρόμο Παύλου Φύσσα, αλλά εκείνο που σίγουρα εξασφαλίζει παντοτινή αναφορά στο όνομα του ειρηνιστή αντιφασίστα είναι που έδωσαν το όνομά του συμβολικά, όπως και του Ζακ Κωστόπουλου σε δύο νέα είδη κυανοβακτηρίων/κυανοφυκών
    «Γιατί αυτοί ζουν στη μνήμη μας. Οι δολοφόνοι ας πεθάνουν στη λήθη»
    https://www.alfavita.gr/ekpaideysi/360469_fyssas-kostopoylos-ta-onomata-toys-dothikan-se-nea-eidi-kyanobaktirion

  142. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    137 Βλέπω απ αλλού 🙂 >>Η “Σουρτούκω” είναι μπελαλού, είναι μεζεκλού, της αρέσουν οι πολίτικες λιχουδιές, ακούει ρεμπέτικα.
    Ναίσκε και πού είναι η Λου , που όλα τη θυμίζουν; Σε αποστολή καΛού θέλω να τη σκέφτομαι.

  143. ΓΤ said

    141@ Εφουλίνι

    https://www.gazzetta.gr/entertainment/1415135/sti-soyrtoyko-tha-katalaveis-giati-i-megalyteri-apolaysi-se-ayti-ti-zoi-einai

  144. ΓΤ said

    «ΠΡΟΣ

    Τους κ.κ. Κώστα Κούρτη και

    Περσεφόνη Κούρτη

    Θερμά συγχαρητήρια για το βιβλίο σας με τίτλο “Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 1928-2930”, η συγγραφή του οπίου βασίζεται στα αρχεία του Δημοτικού Σχολείου Επταλόφου Θεσσαλονίκης.

    Το βιβλίο σας αποτελεί την πρώτη, αξιόπιστη και λίαν τεκμηριωμένη (με αδιάσειστα στοιχεία) καταγραφή και έκθεση στοιχείων και γεγονότων γύρω από την εκπαίδευση, τους πρώτους κατοίκους, την τοπογραφία της περιοχής, την οικονομική και επαγγελματική ζωή , την σύνθεση του πληθυσμού.

    Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια σε όλους όσους με κάθε τρόπο συνέδραμαν την προσπάθειά σας.

    Το Κέντρο Ιστορίας Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης (ΚΙΑΘ) και με την έκδοση αυτή δικαιώνει απόλυτα τους λόγους ίδρυσης και λειτουργίας του.

    Ως Δήμαρχος και μέλος του Δ.Σ. του ΚΙΑΘ προτείνω την παρουσίαση του βιβλίου σας σε ειδική εκδήλωση υπό την αιγίδα του Δήμου μας. Εύχομαι να χαρούμε κι άλλα πονήματά σας.

    Με εκτίμηση
    Ο Δήμαρχος Αμπελοκήπων
    ΛΑΖΑΡΟΣ ΚΥΡΙΖΟΓΛΟΥ»

    «[…] η συγγραφή του οπίου […]»

    Ρε μαν, τι χασίσια έπαιξαν εκεί μέσα; Γιά σπρέχα 🙂 🙂

  145. ΚΩΣΤΑΣ said

    144
    Ναι, ρε μαν, μαστούρηδες του οπίου γίναμε! 😅🤣😂

    Το παρατήρησε αμέσως η Περσεφόνη, αλλά δεν είπαμε τίποτα από λεπτότητα, μικρολεπτομέρεια. Εντάξει, η γραμματέας έκανε το λάθος, το χρεώνεται άλλος…

  146. ΣΠ said

    136
    είς -> εις

  147. ΓΤ said

    145@

    Ναι, αλλά πες στη Σέφω να πει στη δραμματέα ότι δεν λέμε «κυρίους Κώστα και Περσεφόνη» 😉

  148. ΓΤ said

    146@

    Όχι, φίλε μου. Πρόκειται πράγματι για μεγάλο λάθος. Είμαι βέβαιος ότι θα το βρεις. Αν όχι, τότε μετά τις 00:00 θα το πάρει το ποτάμι 🙂

  149. Πέπε said

    Μιας κι ο λόγος για χοντρά λάθη και για οπιοχάσισα, έστω και σε διαφορετικά κείμενα, μήπως κάτι δεν πάει καλά με την περίοδο που φέρεται να καλύπτει το βιβλίο του Κώστα, σύμφωνα με τον δήμαρχο;

  150. ΚΩΣΤΑΣ said

    149 Ναι, Πέπε, είδες και την χρονική περίοδο, 1928-2930.

    Τελικά τα λάθη (οπίου και 1928-2930) αντί 1930, είναι μόνο στο σάϊτ του Δήμου. Μάλλον γι΄αυτό μου μίλησε η κόρη μου κι εγώ δεν θυμόμουν καλά, όταν απαντούσα με το @145 σχόλιο.

    Βρήκα στο αρχείο μου το πρωτότυπο έγγραφο. Δεν υπάρχει κανένα από τα δύο λάθη. Είναι επίσημο έγγραφο, με εθνόσημο, με το λογότυπο του Δήμου, με σφραγίδα, υπογραφή Δημάρχου και ημερομηνία, 7-7-2009.

    Θα το ανεβάσω κάποια στιγμή αργότερα, όταν θα έχω χρόνο.

  151. Πέπε said

    150

    Σωστό εθνόσημο, ή τίποτα της Εσωτερικής Μογγολίας;

  152. ΓΤ said

    150@

    Αμ δεν είχα χρόνο να κάνω μπούκα στο συρτάρι! 🙂

  153. ΓΤ said

    @148, 146, 136 ΣΠ

    Το λάθος είναι το… τραγικά πλεοναστικό «πέσει γονυπετής» 😉

  154. ΚΩΣΤΑΣ said

    151 -152
    Όλα σωστά, εκτός από τους κ.κ. 😉

    153 Με την ευκαιρία το: «πέσει γονυπετής» είναι συνηθέστατο συν ότι μπορεί να πάει κανείς μπουσουλώντας ή στα τέσσερα! 😜

  155. Πέπε said

    147

    > Ναι, αλλά πες στη Σέφω να πει στη δραμματέα ότι δεν λέμε «κυρίους Κώστα και Περσεφόνη»

    Αυτό ισχύει μεν (δεν ξέρω αν η δραμματεύς ήταν μεστή υπονοουμένων ή τιμωρία του Μέφρεως), αλλά το θέμα είναι κάπως σύνθετο:

    ‘Οταν γράφεις «τους κ.κ.» δε συνειδητοποιείς, ενδεχομένως, ότι λες «τους κυρίους». Έχεις γράψει «προς τους Κώστα και Περσεφόνη», και απλώς προσθέτεις και ιμα ευγενική – τυπική προσφώνηση. Το «κυρίους» συμφωνεί γραμματικά με το άρθρο, δε συμφωνεί όμως με τα δύο ονόματα. Γιατί; Γιατί ούτε με το άρθρο συμφωνούν τα ονόματα.

    Το συμπέρασμα κατά τη γνώμη μου είναι ότι δεν πρέπει να λέμε «τους Τάδε και Δείνα» αλλά «τον/την Τάδε και τον/την Δείνα». Είναι αντιγραμματικό, ακαλαίσθητο και ξύλινο, είναι ξένο και αφύσικο (το γράφουμε μεν συχνά, το λέμε όμως ποτέ σε φυσικό λόγο;), και να που προξενεί και επιπλέον προβλήματα. Όσο δεν λέμε «φόρεσα τα πουκάμισο και παντελόνι μου» ή «ήρθαν οι πατέρας και μάνα μου», αλλά μπαίνουμε στην ταλαιπωρία να βάλουμε δύο ξεχωριστά άρθρα, έτσι το απαιτεί η γλώσσα μας και με τα κύρια ονόματα. Ανεξαρτήτως αν τα ουσιαστικά είναι του ίδιου γένους ή διαφορετικών.

    Άντε να δεχτώ μια εξαίρεση για μερικούς αγίους ισαποστόλους (Κωνσταντίνο και Ελένη, Κύριλλο και Μεθόδιο, …δεν ξέρω, έχει κι άλλους;) ένεκα VIP, αλλά μέχρις εκεί – άλλωστε κι αυτούς ακόμη, στον τρέχοντα λόγο, τους λέμε με σκέτα ονόματα, ακριβώς για ν’ αποφύγουμε αυτό τον σκόπελο, ενώ για κάθε άλλο άγιο λέμε «ο Άγιος ___».

  156. ΓΤ said

    155@

    Δεν ήταν τιμωρία 🙂

  157. ΚΩΣΤΑΣ said

    Πέπε, ΓΤ, … κλπ, συμπλήρωση του @150 σχολίου μου, το έγγραφο, όπως υποσχέθηκα.

  158. ΓΤ said

    157@

    Κώστα, η γραμματοσειρά δεν σέβεται τον κόπο σας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: