Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Γήσμπα (αφήγημα του Νώντα Τσίγκα)

Posted by sarant στο 7 Νοεμβρίου, 2021


Στο κυριακάτικο λογοτεχνικό μας άρθρο θα αναδημοσιεύσω ένα σύντομο αφήγημα του Νώντα Τσίγκα, που το πήρα από το 2ο τεύχος του περιοδικού Αντίθετα ρεύματα. Θυμίζω ότι από το πρώτο τεύχος του ίδιου περιοδικού είχα παρουσιάσει εδώ, πριν από 3-4 μήνες, ένα πεζογράφημα του Ν.Δ.Τριανταφυλλόπουλου.

Το περιοδικό εκδίδεται στη Χαλκίδα, αλλά ο συγγραφέας ζει στη Θεσσαλονίκη, όπου ασκεί την ιατρική και έχει αξιόλογη λογοτεχνική παρουσία. Καιρό ήθελα να βάλω κάτι δικό του.

Διάλεξα τη Γήσμπα επειδή έχει και γλωσσικό ενδιαφέρον. Θα το υποψιαστήκατε ίσως ότι η Γήσμπα του Τσίγκα έχει κάποια σχέση με τη ρωσική ίσμπα, την καλύβα των χωρικών.

Την ίσμπα την ξέρουμε κυρίως από τα ρωσικά μυθιστορήματα, αλλά η λέξη έχει περάσει και σε βορειοελλαδίτικα ιδιώματα, όπου σημαίνει υπόγειο, υπόγεια κρύπτη, αλλά και ειδικότερα, στους καπνοπαραγωγικούς τόπους, το υπόγειο όπου κρεμούσαν τον καπνό για να μαλακώσει. Την είχαμε αναφέρει άλλωστε σε ένα κείμενο του Πίτερ Μάκριτζ που είχε φιλοξενήσει πριν από εφτά χρόνια το ιστολόγιο, όπου ένα τυπογραφικό λάθος στον Μοσκώβ Σελήμ του Βιζυηνού είχε δώσει τον ανύπαρκτο τύπο «ιόμπα».

Στα σχόλια εκείνου του παλιού άρθρου, ο φίλος μας ο Σπιριντιόνε είχε αναφέρει και τον τύπο «γίσμπα», που καταγράφεται στην Κοζάνη και στη Χαλκιδική, πάντοτε με τη σημασία «υπόγειο, χαμοκέλα». Είναι εύκολο να αναπτυχθεί το αρχικό γ-, για να αποφευχθεί η χασμωδία της εκφοράς «η ίσμπα».

Ο Τσίγκας επίσης χρησιμοποιεί τον τύπο «γίσμπα», με γιώτα, στο άρθρο του -το ήτα του τίτλου, γήσμπα, εξηγείται στο τέλος του σύντομου αφηγήματός του. Αλλά βέβαια, το ότι είναι σύντομο (κάτω από 500 λέξεις, μπονζάι που θα το έλεγε ο Γιάννης Πατίλης) δεν το κάνει λιγότερο αξιοδιάβαστο. 

Καθώς ο Τσίγκας πέρασε παιδικά χρόνια στο Βογατσικό της Καστοριάς, μπορούμε να υποθέσουμε ότι η γίσμπα/ γήσμπα λεγόταν και σε εκείνα τα μέρη.

Γήσμπα

στον Ισίδωρο Ζουργό

Ισμπά (изба́) είναι στα ρωσικά η μικρή ξύλινη εξοχική κατοικία, ένα απλό συνήθως ξύλινο παράπηγμα. Η βορειοελλαδίτικη λέξη ίσμπα ή γίσμπα προέρχεται πιθανότατα από εδώ και σημαίνει αποθήκη, σπηλιά, κρυψώνα. Τα παλιά σπίτια του χωριού μου, όσα χτίστηκαν στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, είχαν τα περισσότερα γίσμπες στην αυλή τους. Όταν αυτά είχαν πια καταρρεύσει ή αποκαεί σε μαζικές πυρπολήσεις ανάλογα με τα γινάτια των εποχών και τα είχε αφανίσει -καταπίνοντας τα ίχνη τους-ο καιρός, οι γίσμπες απόμεναν στην αυλή τους σαν η μο­ναδική μαρτυρία για τα κτίσματα που κάποτε υπήρχαν εκεί. Αρκετές από αυτές ήταν περίτεχνα κατασκευασμένες και έμοιαζαν με μικρά χαμηλοτάβανα θολωτά δωμάτια από πέτρα. Χρησίμευσαν μάλλον ως καταφύγια σε καιρούς επιδρομών ή ως μικρές κρυφές αποθήκες.

Σ’ ένα επικλινές οικόπεδο, όπου πλέον φύτρωνε μονάχα ένα χαμηλό τρυφερό χορτάρι, στη θέση ενός μεγάλου σπιτιού που είχε αφανιστεί εκ θεμελίων, πολύ κοντά στο δικό μας σπίτι, που κι αυτό το είχε κου­τσουρέψει ο καιρός καθώς ένα ένα κατέρρεαν από την εγκατάλειψη υπόστεγα, αποθήκες και στάβλοι, υπήρχε μια τέτοια γίσμπα που με τα χρόνια είχε μπουκώσει με χώματα που έσπρωχναν μέσα οι βροχές και τα λογής σκουπίδια που έριχναν εκεί ομοθυμαδόν οι γείτονες. Η συντεταγμένη αποκομιδή των σκουπιδιών θα καθυστερούσε για σχεδόν μισό αιώνα ακόμα, μέχρι να κάνει σε μας την εμφάνισή της. Μέσα εκεί βρίσκαμε άδεια αεροζόλ των εντομοκτόνων που τα μαζεύαμε και τα ρίχναμε στις φωτιές που ανάβαμε για να σκάνε, αλλά και τα πράσινα πλαστικά μπουκάλια της χλωρίνης «κλινέξ» που οι ανίδεες γριές θεω­ρούσαν άχρηστα. Στην πίσω πλευρά της χάρτινης ετικέτας τους, υπήρ­χαν τα πολύτιμα κουπόνια καθώς η συγκέντρωση κάποιου αριθμού από αυτά σου επέτρεπε να πας στο μπακάλικο και να παραλάβεις ένα αξιοπρεπέστατο για τα μέτρα της εποχής επιτραπέζιο παιχνίδι όπως ο «γκρινιάρης», το «φιδάκι» κ.ά.

Συχνά, μέσα στην παραγεμισμένη με στάχτες από τα μαγκάλια, τα τζάκια και τις σόμπες γίσμπα, ανάμεσα σε ξεπατωμένα φυτά από τις αυλές, αποφάγια, κονσερβοκούτια, τενεκέδες και άλλα παρεμφερή βρί­σκαμε μέσα σε πλαστικές σακούλες, κάποτε ζωντανά ακόμη, γατάκια που δεν είχαν προλάβει ν’ ανοίξουν τα μάτια τους και που η σκληρό­τητα των ορεσίβιων νοικοκυράδων εξόριζε με τον τρόπο αυτό από το σπίτι και μοιραία από τη ζωή.

Μπορεί καμιά φορά να είχαμε καταφέρει να σώσουμε κάνα δυο από αυτά, φέρνοντάς τα μισοπεθαμένα κοντά στις μανάδες τους ή ταΐζοντάς τα για μέρες υπομονετικά, κι εκείνα να συνέχισαν να γεννοβολούν επιμένοντας να βάζουν σε μπελάδες τη γειτονιά. Να επιβουλεύονται αγρίως φανάρια με τρόφιμα, αλευρωμένα ποταμίσια ψάρια που περίμεναν τη σειρά τους να μπουν στο τηγάνι ή αφύλαχτα τρόφιμα στα κε­λάρια… Όμως, η γίσμπα δεν έπαψε ποτέ να μου θυμίζει αληθινό χώρο ταφής λαβαίνοντας μέσα μου πένθιμες διαστάσεις. Μου άρεσε να θεωρώ, άγρια παρετυμολογώντας τη λέξη, ότι προερχόταν από το προ­στακτικό γης-(έ)μπα, τουτέστιν: θάβου ζωντανός. Και ποτέ αυτό δεν βγήκε έκτοτε από το νου μου.

[18.5.21]

212 Σχόλια προς “Γήσμπα (αφήγημα του Νώντα Τσίγκα)”

  1. Costas X said

    Καλημέρα !

    Δεν με ενθουσίασε το αφήγημα, ούτε τα περιγραφόμενα, ούτε η λογοτεχνία.

    Στα κορφιάτικα, η μικρή ξύλινη ή και πέτρινη εξοχική κατοικία, η καλύβα κοντά στα χωράφια του ιδιοκτήτη, λέγεται απλά «κατοικιά».

  2. Παναγιώτης K. said

    Η συντομία του διηγήματος, μια έκπληξη!

    «ανάλογα με τα γινάτια των εποχών».
    Ωραία διατύπωση!

    Με βεβαιότητα λέω ότι τη δεκαετία του ’60 στα χωριά, δεν υπήρχαν σκουπίδια!

  3. ΚΩΣΤΑΣ said

    Εντάξει, εικόνες παλαιότερων εποχών, ας καταγράφονται κι ας μένουν κι αυτές. Παλιατζούρια αναμνήσεων.

    Γήσμπα ή γίσμπα, δεν το ξέρω σαν λέξη. Ξέρω κάτι παρόμοιο ιδιωματικό, την γρούσπα. Τρύπα, βαθούλωμα στη γη, φωλιά ζώων ή φυσικός σχηματισμός από όμβρια νερά.

    στον Ισίδωρο Ζουργό, ;;;

  4. Γιάννης Κουβάτσος said

    Θα συμφωνήσω με τον Costas X. στο σχ.1α.

  5. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Τα θυμάμαι τα κουπόνια πίσω από τις ετικέτες της χλωρίνης Κλινέξ.

  6. Ενδιαφέρον το ανάγνωσμα, εικόνες και σκέψεις μιας άλλης εποχής που μου θυμίζει τις προ εξηκονταετίας καλοκαιριάτικες περιηγήσεις σε χωριά της Μακεδονίας και της θράκης συνοδεύοντα τον πατέρα μου, ελεγκτή τότε στο Υπουργείο Γεωργίας.
    Αξέχαστο τα πανό στην ( λαϊκή θα την λέγαμε σήμερα ) της Κοζάνης : » Ο΄τι πάρετε μια δραχμή η οκά «,καλοκαίρι του 57

  7. Πουλ-πουλ said

    Αφήγημα θα το έλεγα, όχι διήγημα. Κατά τα λοιπά, μια χαρά το βρήκα, απλό, μετρημένο, και προ πάντων τίμιο.

  8. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ἔχω τήν ἐντύπωσι, Νικοκύρη, ὅτι στήν σημερινή ἐπιλογή σου δέν βάρυνε ἰδιαίτερα ἡ ἔγνοια νά δώσης κάτι ἀντιπροσωπευτικό ἤ/καί ὑποστηρικτικό τῶν λογοτεχνικῶν ἐπιδόσεων τοῦ συγγραφέα. Παρ’ὅλα αὐτά, ἄν θέλη κανείς βρίσκει. (..ἀξιομνημόνευτα στοιχεῖα..)

  9. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αγαπώ πολύ το μικροδιήγημα, αλλά ειναι πολύ δύσκολο είδος. Πρέπει να πεις λίγα και να υπονοήσεις πολλά, για να θεωρηθεί λογοτεχνία και όχι απλή αφήγηση. Μια καλή ανθολογία :
    http://www.mikrosapoplous.gr/extracts/mathisis/contents.html

  10. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Κρατῶ ἕνα σ-η-μ-α-ν-τ-ι-κ-ώ-τ-α-τ-ο πραγματολογικό στοιχεῖο: Οἰ καλοσυνάτες, ἁπλές, ταπεινές γυναικοῦλες τῶν μακρινῶν, βουνίσιων ἐπαρχιῶν πού χώνουν τά νεογέννητα γατάκια σέ κλειστές σακκοῦλες γιά νά ψοφήσουν..

  11. nikiplos said

    καλημέρα σε όλους. Μου άρεσαν πολύ κι εμένα «τα γινάτια των εποχών», όπως και η παρετυμολόγηση στο τέλος. Γήσμπα, στην γης έμπα. Θαρρείς και έκαναν ένα είδους τυμβωρυχία τα παιδιά εκεί. Έψαχναν για κάποιον χαμένο θησαυρό ή κρυμμένο κάποιο χρηστικό για αυτούς αντικείμενο.

    Όμως κατά τη γνώμη μου ο συγγραφέας άλλο πράγμα θέλει να πει…

    Το ομοθυμαδόν ανάθεμα των γειτόνων μαζί με το χάλασμα από την αφροντισιά των σπιτιών, υποδηλώνουν αλλά και επισημαίνουν έντονα μιαν απουσία. Αυτή των νόμιμων ιδιοκτητών των περιουσιών, των νοικοκυραίων που έφυγαν για κάπου αλλού. Οι γείτονες που άλλοτε κουτσόπιναν τα τσιπουράκια τους αντάμα, που καλημέριζαν και καληνύχτιζαν ο ένας τον άλλον, που έσπευδαν για βοήθεια ο ένας στον άλλον, τώρα χάρις στα γινάτια των εποχών ρίχνουν τα σκουπίδια τους εκεί πια, υποδηλώνοντας σημειολογικά την σύνταξή τους στο νέο στάτους κβο.

    Έμειναν όμως οι γήσμπες, μάρτυρες ότι υπήρξαν άνθρωποι εκεί. Ότι υπήρξαν νοικοκυριά, παντρολογήματα, τραγούδια, χαρές.
    Στη γης έμπα κι εσύ διαβάτη… όλοι θα μπούμε… Ίσως η περιέργεια, ή η τυμβωρυχία να μας κάνει να ψάξουμε στα αζήτητα των άλλων, στα απομεινάρια ζωών των άλλων, ραβδοσκοπώντας τρόπον τινά, μιαν ενόραση στα δικά μας μελλοντικά ίχνη…

  12. nikiplos said

    10@ Τα γατάκια στις σακούλες (σακιά), υποδηλώνουν κι αυτά σημειολογικά μια συγκεκριμένη εποχή. Κατά τη γνώμη μου επίτηδες πιάνεται ο συγγραφέας από αυτό το γύρισμα της ανθρώπινης συμπεριφοράς που σήμερα φρίττουμε, τότε όμως είχε καθαρά πρακτικό ρόλο. Ο Αρβανίτης παππούς μου, τα έριχνε στις κουφάλες των ελαιόδεντρων, για να τα φάνε οι οχιές. Φρόντιζε δηλαδή τρόπον τινά για την οικολογική ανακύκλωση των περιττών. Με τον αδερφό μου, είχαμε διασώσει αρκετά.

  13. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3 Η αφιέρωση είναι (από τον συγγραφέα)

    8 Το διάλεξα επειδή έχουμε ξαναμιλήσει για τη λέξη του τίτλου και επειδή μ’ αρέσουν οι αναμνήσεις.

  14. Α. Σέρτης said

    «τα πράσινα πλαστικά μπουκάλια της χλωρίνης «κλινέξ» που οι ανίδεες γριές θεω­ρούσαν άχρηστα. Στην πίσω πλευρά της χάρτινης ετικέτας τους, υπήρ­χαν τα πολύτιμα κουπόνια καθώς η συγκέντρωση κάποιου αριθμού από αυτά σου επέτρεπε να πας στο μπακάλικο και να παραλάβεις ένα αξιοπρεπέστατο για τα μέτρα της εποχής επιτραπέζιο παιχνίδι όπως ο «γκρινιάρης», το «φιδάκι» κ.ά.»

    Μπράβο γιστρέ που τα θυμήθηκες. Χαμός στο ίσωμα τότε (1968-74).

    https://comicstrades.wordpress.com/2013/05/16/%CF%84%CE%B1-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%AD%CE%B6%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B3%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%87%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AF%CE%BD%CE%B7/

  15. Μια χαρά το βρήκα το κομμάτι. Αναρωτιέμαι γιατί να γράψαμε τη λέξη изба́ με σ-μπ και όχι ζ-μπ. Ίσως, βέβαια, να είχαμε ακούσματα από νοτιότερες σλαβικές γλωσσικές εκδοχές.

  16. sarant said

    0-14: Λοιπόν, τέτοια παιχνίδια είχα κι εγώ αλλά δεν θυμάμαι καθόλου τη διαδικασία με τη χλωρίνη Κλινέξ. Πρέπει μάλιστα να είχα και αυτό με το ράλλυ και τα πλαστικά αυτοκίνητα, μου είναι πολύ οικείο.

  17. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @3,13. Θεσσαλονίκη κι οἱ δυό ἀλλά νομίζω ὅτι ὁ Ἰσίδωρος ἔχει καί μιά ρίζα ἀπό ἐκεῖνα τά μέρη..

  18. Gispa ,το βρήκα ως όνομα.

  19. Γιάννης Κουβάτσος said

    10:Αυτή η σκληρότητα συνηθίζεται στις πρωτόγονες κοινωνίες κάθε εποχής και τόπου. Στο «Οι άνθρωποι του Τζούλι» της Ναντίν Γκόρντιμερ, που διαδραματίζεται στη Νότια Αφρική του απαρτχάιντ, μια λευκή γυναίκα που ζει σε ένα χωριό ιθαγενών, μαθαίνει, εκτός των άλλων, να πνίγει νεογέννητα γατάκια σε έναν κουβά με νερό.

  20. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Εντάξει, ως λογοτέχνημα δεν είναι κάτι ιδιαίτερο, αλλά έχει κάποια ενδιαφέροντα –κυρίως πραγματολογικά- στοιχεία.

    2.
    >> Με βεβαιότητα λέω ότι τη δεκαετία του ’60 στα χωριά, δεν υπήρχαν σκουπίδια!
    Θα συμφωνήσω, μερικώς… 🙂
    Εδώ και τότε, στα χωριά η παραγωγή σκουπιδιών ήταν ασύγκριτα λιγότερη απ’ όσο σήμερα, αφού πολλά οργανικά απορρίμματα / υπολείμματα τα ‘καθάριζαν’ τα ζώα κάθε σπιτιού (κότες, κουνέλια, οικόσιτα αιγοπρόβατα κ.α.) ή χρησίμευαν για καύσιμη ύλη κ.λπ. Τα δε υπόλοιπα ανόργανα ήταν ελάχιστα έως ανύπαρκτα.
    – Το ‘μερικώς’ το έγραψα γιατί θυμάμαι και κάποιους σκουπιδότοπους -μικρούς βέβαια- όπου πετιόταν άχρηστα ή σπασμένα αντικείμενα (κυρίως σκουριασμένα σιδερικά, τζάμια, κεραμικά κ.λπ.).

    3.
    >> στον Ισίδωρο Ζουργό, ;;;
    Ο Ισίδωρος Ζουργός, στο μυθιστόρημά του «λίγες και μία νύχτες» περιγράφει την παραμονή του ήρωα, για ένα διάστημα (1919), μέσα στην ίσμπα μιας παράξενης γριάς, στη ‘Μεσημβρινή Ρωσία’. Δεν την ονομάζει όμως έτσι, αλλά αναφέρεται σε ‘τρύπα’, ‘ζεστή τρύπα της γης’ κ.λπ. Κάνει και κάποιες παρομοιώσεις με ‘τάφο’, ‘αμπρί’ και συναφή.

    Ίσως να υπάρχει κάποια συσχέτιση…

  21. Καλημέρα
    Δεν θα σχολίαζα αλλά να. Λίγο το 2 λίγο το 20 μούφεραν θύμισες και διαπιστώσεις για το αν υπήρχαν σκουπίδια τότε.
    Α) 1990 Είναι η πρώτη χρονιά που δουλεύω αναπληρωτής καθηγητής σ’ ένα ορεινό χωριό της Πελοποννήσου. Καθώς πηγαίνω απ’ το σπίτι στο σχολείο υπάρχει κουβάς σκουπιδιών και εκεί συνήθως ρίχνω τα σκουπίδια μου. Κι ένα βράδυ καθώς πετάω τη σακούλα ακούω από το διπλανό σπίτι: «Κι αυτός τόσα λαγκάδια περνάει μέχρι νάρθει εδώ, εδώ έρχεται και πετάει τα σκουπίδια του»!
    (Το συγκεκριμένο χωριό ήταν περίπτωση https://gevseis.blogspot.com/2017/09/anaplirotes2.html)

    Β) Φέτος το καλοκαίρι. Στο χωριό μου. Κάνω έργα στο σπίτι. Τα μπάζα γενικά μαζεύονται σε σακούλες για να φύγουν σε σχετικό χώρο απόθεσης. Αλλά κάτι που περίσσευε (ένα ηλιακό φως) ο άλλος το πέταξε στο διπλανό οικόπεδο. Χωρίς καμιά σκέψη (ότι τα χαλάσματα χρησιμοποιούνται για σκουπιδότοποι ακόμα και σήμερα).

  22. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    21 Μα κι εσύ, να πετάς τα σκουπίδια στον κάδο!

  23. nikiplos said

    21@ Στρέζοβα ε? Έτσι είναι! 🙂

  24. Georgios Bartzoudis said

    # Στα παρ’ ημίν Μακεδονικά, αλλά νομίζω και στη ευρύτερη περιοχή Σερρών (ίσως και πιο ανατολικά), η λέξη ίσμπα ή γήσμπα κλπ, δεν υπάρχει. «Το υπόγειο όπου κρεμούσαν τον καπνό για να μαλακώσει», ονομάζεται κουϊ (το). Είχε στέγη χαμηλή, δικλινή ή τετρακλινή, για να μην μπαίνουν μέσα βρόχινα νερά
    # Τα «καταφύγια» γίνονταν με παρόμοιο τρόπο, με τη διαφορά ότι η στέγη τους ήταν επίπεδη, ώστε να μην είναι εμφανής η θέση τους [Ένα τέτοιο καταφύγιο είχε κατασκευάσει ο πατέρας μου μέσα στο αχούρι, για να καταφύγει σε περίπτωση καταδρομής «ανταρτών», πλην όμως όταν έγινε η καταδρομή μας αιφνιδίασαν και δεν πρόλαβε να πάει οπότε τον επιστράτευσαν βιαίως (οι και μέχρι σήμερα αγαπημένοι του Κουτσούμπα)].
    # Δεδομένου ότι η περιοχές Νιγρίτας και Χαλκιδικής αποτελούσαν ανέκαθεν ενιαίο γεωγραφικό χώρο, με βρίσκει δύσπιστο και η επισήμανση ότι η λέξη «γίσμπα» υπάρχει και στη Χαλκιδική (που βέβαια η αναφορά ότι «καταγράφεται» μπορεί να σημαίνει και μια τυχαία-σπάνια περίπτωση). Ένας καθιαυτού Χαλκιδικιώτης σχολιαστής θα μπορούσε να …μεσολαβήσει στη διαφωνία.
    # Με βρίσκει κάτι παραπάνω από δύσπιστο το «σημαντικώτατο πραγματολογικό στοιχείο» [ίδε και σχόλιο 10 από Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη], ότι «Οἰ καλοσυνάτες, ἁπλές, ταπεινές γυναικοῦλες τῶν μακρινῶν, βουνίσιων ἐπαρχιῶν πού χώνουν τά νεογέννητα γατάκια σέ κλειστές σακκοῦλες γιά νά ψοφήσουν»! Τέτοια «κουλτούρα» δεν υπήρχε (παρ’ ημίν τουλάχιστον) ούτε στις δεκαετίες του ’50 και του ’60 ούτε και σήμερα. Έχω την αίσθηση ότι ο συγγραφέας γενικεύει μια σπάνια, και ίσως εξεζητημένη περίπτωση.
    # Επίσης, στις δεκαετίες του ’50 και του ’60 δεν υπήρχε στην ύπαιθρο τόσο μεγάλος «πλούτος» σκουπιδιών, όπως έχει επισημάνει και ο Παναγιώτης K. στο σχόλιο 2, και ο ΜΙΚ_ΙΟΣ στο σχόλιο 20. Και πάλι έχω την αίσθηση ότι ο συγγραφέας γενικεύει μια σπάνια, και ίσως εξεζητημένη περίπτωση.

  25. Costas Papathanasiou said

    Καλημέρα!
    Ωραίο και μετρημένο απόσταγμα αναμνήσεων, χαρακτηριστικό μιας παιδικής ηλικίας ανέμελης εν μέσω βασάνων πολλών που καραδοκούν για όποτε μεγαλώσουμε.
    Πισωγυρνώντας τη ρωσική λέξη и́зба (κελάρι, αποθήκη) που την δανειστήκαμε ως “γίσμπα” (πρβλ. και Τσεχ.”jizba”=δωμάτιο) βρίσκουμε την παλαιοσλαβική изъба, истъба (izŭba, istŭba=δωμάτιο) < Πρωτο-Σλαβική *jьstъba, που μπορεί να αναχθεί στο Πρωτο-Γερμανικό *stubō (“δωμάτιο, καθιστικό, φούρνος”) ή στο παλαιογαλ. estuve (Ξηραντήριο, σάουνα, φούρνος, δημόσια λουτρά), αμφότερα αναγόμενα στο Λατινικό *extupāre (βλ. https://en.wiktionary.org/wiki/%D0%B8%D0%B7%D0%B1%D0%B0 , https://en.wiktionary.org/wiki/izba#Serbo-Croatian, https://en.wiktionary.org/wiki/istaba#Latvian και https://en.wiktionary.org/wiki/%C3%A9tuve#French ) ή *extūfa, *extūfāre (Θερμαίνω με ατμούς) < Λατ. ex- + *tūfus (“ θερμός ατμός”) από το αρχαιοελλ. τῦφος (καπνός, ατμός/ εμπύρετη ληθαργική κατάσταση/ ανοησία, αφροσύνη αλαζονεία,, ματαιοδοξία), <ρ.”τύφω”(καπνίζω,ατμίζω—εξ ου και “τυφώνας”), προερχόμενο από την ΠΙΕ *dʰewH-(ομίχλη, καπνός, αντάρα) εκ της οποίας παράγωγα και συγγενή τα (ελλ.)στιφάδο, θύω, θυμός και (πιθανότατα) τυφλός, (Ισπ.)estufa(=θερμάστρα), (Πορτογ.) Estufa(θερμοκήπιο), (Γαλλ.) étuve, (Oλλ.) stoof (Θερμαινόμενο δωμάτιο, Μπάνιο, στιφάδο), (Αγγλ.) stove, stew, dusk, dust, dye και λοιπά πολλά (βλ. https://en.wiktionary.org/wiki/stuba#Latin και https://en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Indo-European/d%CA%B0ewh%E2%82%82- ).
    Εν ολίγοις, η γραφή “γήσμπα” φαίνεται να δικαιώνεται και από ετυμο-εννοιολογικής απόψεως ( θυμίζοντας πυρά, καπνούς. πυρετικό βίο και τύφλα και θυσίες και θυμαράκια) συνοψίζοντας τρόπον τινά την ταφική ρήση “earth to earth, ashes to ashes, dust to dust” αλλά και επιβεβαιώνοντας, ανάγοντάς το σε πολλαπλά ερμηνευτικά επίπεδα το θυμοσοφικό απόφθεγμα του Θρασύβουλου (Θου-Βου) “Όλα είναι ατμός” (βλ. ταινία « Ο Ατσίδας(1962)» του Γιάννη Δαλιανίδη από το θεατρικό του Δημήτρη Ψαθά «Εξοχικόν κέντρο ο Έρως»)

  26. sarant said

    24 Όμως βρίσκω τη λέξη σε γλωσσάρι από τη Σιντική Σερρών

    http://keppas.blogspot.com/p/blog-page_2951.html

    25 Ναι, η ίσμπα είναι ξαδερφάκι της σόμπας.

  27. ΚΩΣΤΑΣ said

    13β – 17
    Το κατάλαβα ότι είναι αφιέρωση, απλά διερωτήθηκα μήπως υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος να περιληφθεί αυτή στην αρχή ενός διηγήματος.

    20γ
    Ο Ι.Ζ. είναι μεν γνωστός μου και φίλος, αλά δεν συνδεόμαστε και με ιδιαίτερα στενή φιλία. Σε καμιά βιβλιοθήκη και σε βιβλιοπαρουσιάσεις συνήθως βλεπόμασταν. Τώρα τελευταία έχουμε κάποια λίγα χρονάκια να ιδωθούμε.

    Τη σκηνή της συμβίωσης του ήρωα με την παράξενη γριά τη θυμάμαι κι εγώ, ένα από τα δυνατά σημεία του μυθιστορήματος.

    *Το τελευταίο βιβλίο του Ι.Ζ. δεν το πήρα ακόμη, ες αύριον… 😉

  28. Eγω το συμπέρασμα που βγάζω από την διήγηση μιας και γεννηθηκα το 79και υπήρχαν μόνο λευκά μπουκάλια,χλωρινης για πολλά χρόνια,οδηγούμε στο έξης συμπέρασμα ή ήταν πολύ ακριβά τα πράσινα μπουκάλια χλωρίνης και δεν μπορούσε κανένας να τα αγοράσει ή δεν υπήρχαν πρασσινά μπουκάλια χλωρίνης. Γιατι η χλωρίνη ήταν ένα απόκτημα κόσμημα …που στεκόταν πάντα σε εμφανή θέα. Εγώ είμαι από οπισθοδρομικο χωριό τις τουαλέτες της είχαμε μόνες τους στην αυλή … και τα μπουκάλια χλωρίνης τα χαν κρυμμένα οι νοικοκυρές , πλενανε εως το 90 περίπου με πράσινο λάστιχο το λεγόμενο αποχωρητήριο και περνουσαν με χλωρίνη ακόμα και τις πόρτες. Στα δύο χωριά που μεγάλωσα ,της μάνας και του πατέρα, η πλαστική σακούλα,το πλαστικο μπουκάλι και το αλουμινόχαρτο ήταν απεριοριστων ,πολλαπλών χρήσεων και να μην ξεχάσω γεννήθηκα το 1979 .

  29. Theo said

    Ωραίο το αφήγημα, ο συγγραφέας ξέρει να χειρίζεται τη γλώσσα, ωραίες και οι αναμνήσεις (κάτι μου θυμίζουν τα κουπόνια της Χλωρίνης -τα κουτιά της εξακολουθούν να είναι πράσινα) που μας γυρίζουν στα παιδικά μας χρόνια.

  30. Λαφιάτης said

    Όλο και κάτι πετούσαν πάντως. Έχω βρεί φυσικά χάσματα κοντά σε χωριά γεμάτα από σκουπίδια εκείνης της εποχής – παλιοντενεκέδες, σπασμένα κεραμικά , παλιές βαλίτσες , παλιόρουχα , σόλες παπουτσιών , μασέλες !!! …..- πετούσαν προφανώς και πράγματα πεθαμένων που έφυγαν από κάποια λοιμική ….

  31. sarant said

    27 Το έχω, αλλά δεν το έχω ξεκινήσει.

  32. BLOG_OTI_NANAI said

    Γίσμπα σε σπίτια της Θράκης:

  33. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    9. Αυτη η νοσταλγια των αφηγηματων ειναι κουραστικη. Τα αφηγηματα ειναι απλως διδακτικα, παρεχοντας πληροφοριες σε μας που ζησαμε στην Αθηνα.

    Κατα την γνωμη μου, κλασσικο παραδειγμα καλου μικροδιηγηματος γραμμενο προ 20-ετιιας ειναι το εξης

    Ο τρομοκράτης

    Bαγγέλης Pαπτόπουλος
    http://www.mikrosapoplous.gr/extracts/mathisis/62.html

  34. 22 Έλα ντε
    23 Ναι, ναι

    Πάντως, επειδή στο χωριό μου δεν κυκλοφορούσαν αδέσποτες γάτες αλλά όλες είχαν αφεντικό, όταν γένναγαν τα γατάκια πολλές φορές έφευγαν σε παρακείμενα ρέματα. Δεν ήταν άγνωστη η πρακτική (αλλά όχι σε σακούλες, πολύ περισσότερο πλαστικές που αυτές ήταν άγνωστες).

  35. Ο παππούς μου ήταν βόσκός δούλευε απίστευτα πολλές ώρες. Καμιά φορά ανεβαινα στο αντικρινό βουνό για να τον δω . Πηγαίναμε για βοσκή τα γίδια και καθαρίζαμε το δάσος σε περίπτωση που βλέπαμε τυχόν υπολείμματα της εξελιγμένης κοινωνίας . Οι εικόνες μοιάζουν με αυτοσχεδιες χωματερες που έχω συναντήσει γύρω στις δεκαετίες 80-90 . Στις περιοχες που ζούσα το 60 δεν είχαν καν ρεύμα.Προφανως και στο χωριό περίπτωση που ανέφερε ο@21 Γιαννης Μαλιαρος

  36. dryhammer said

    Αρχές 1984, έχω ανέβει από τη Θεσσαλονίκη στη Νιγρίτα για επίσκεψη στο σπίτι της τότε κοπέλας μου, μαζί με τον αδερφό της εκμεταλλευόμενοι κάποια αργία. Στην ξενάγηση στην πόλη είδα ένα μαγαζί (μπορεί να ήταν σουβλατζίδικο, μπορεί ψιλικά, δεν θυμάμαι πιά) που επιγραφόταν «η ίζμπα». Ρώτησα τί σημαίνει και η κοπέλα μου είπε «η τρύπα». Αργότερα ο αδερφός της μου είπε (σχεδόν ψιθυριστά) πως είναι βουλγάρικη λέξη. [Τότε ήταν που είδα στο ταμπλό του κινηματογράφου, με τις φωτογραφίες από το έργο, την επιγραφή με μαρκαδόρο σε χαρτονάκι «Η τελευταία ταινία του Ροκ Χάτσον γυρισμένη στην Αίγυπτο όπου άρπαξε το έιτζ» ]

  37. Νέο Kid said

    32.Βρε καλώς τον Μπλογκ! Ενδιαφέρον ! Από τις κατά μήκος τομές φαίνεται ότι οι θρακιώτικες ίσμπες ήταν υπόγεια . Στις δυο πρώτες φαίνεται απ τα σκαλιά (6 ρίχτια έκαστη άρα ένα μέσο elevation =-1,5 με -1,8 μέτρα) , και η τρίτη η «ημιυπόγεια» στην κατά μήκος τομή.

  38. ΓΤ said

    και όλα έγιναν γησμπαδιάμ…

  39. Νέο Kid said

    37. Διόρθωση για την τριτη: στην κατά πλάτος τομή. Αξων Β-Νότου

  40. Costas Papathanasiou said

    26β
    …Όπως και το “στόφα/στόβα(<αγγλ.stove) =κουζίνα, πυροστιά” (: διάφορον του στόφα<ιταλ.stoffa, που συγγενεύει με το στοπ και το στουπί)

  41. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Προφανῶς τό σημερινό Βογατσικό τοῦ συγγραφέα δέν λέει σχεδόν τίποτε σέ κανέναν ἐδῶ. Νά θυμίσω ὅμως ὅτι εἶναι ἡ κοιτίδα τῆς ἰστορικῆς μακεδονίτικης οἰκογένειας τῶν Δραγούμηδων πού ἁπλώθηκε καί ἔδρασε ὑπέρ Πατρίδος σέ διάφορα μέρη τἠς Ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας καί τῆς ἀπελευθερωμένης Ἑλλάδας..

  42. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Να και μια Ίσμπα που την αναφέρει ο Ν. Καζαντζάκης, στο ‘Ταξιδεύοντας: Ρουσία’:
    «Δυο νέοι μορφωτικοί οργανισμοί παίζουν σημαντικό ρόλο στην τεράστια διαφωτιστική προπαγάντα της Σοβιετικής Ρουσίας : το Κλούμπ, η Λέσχη, στις πολιτείες, κι η Αναγνωστική Ίσμπα στα χωριά.»
    [Έκδοση του ΕΘΝΟΥΣ, 2013, σ. 22]
    Ενδιαφέρον όνομα από τα τότε συντρόφια…

  43. BLOG_OTI_NANAI said

    37: Περίεργες κατασκευές. Ευτυχώς βοηθάνε και οι περιγραφές του κειμένου.

  44. Συγνώμη ,μπερδευτηκα τι εννοεί το συγκεκριμένο απόσπασμα της συγκεκριμένης έκδοσης;Ποια η αναφορά του Καζαντζακη ; Ποια του ΈΘΝΟΥΣ;
    Ποιοι είναι οι δύο οργανισμοί εντός των πολιτειών;
    Συγνώμη δείτε το σαν παρένθεση,εαν χαλω αυτόν τον συλλογικό ειρμό ερμηνείας βαθύτερων νοήμάτων.
    Και ψιλοτσιμπώ στον επίλογο @42
    Ενδιαφέρον όνομα.. Μιας και ανέφερα ότι βρήκα το Gispa ως όνομα.
    Εάν τώρα θεωρείται αντιληπτό το νόημα της παράθεσης των πηγών ή εάν είναι η άσχετη πληροφορία της ημέρας πείτε το μου . Μην και τραμπουκίζω άθελά μου τις ευαισθησίες σας

  45. BLOG_OTI_NANAI said

    «μπουκάλια της χλωρίνης «κλινέξ»»

  46. Χαρούλα said

    Δεν είμαι και κριτικός, αλλά σαν ημερολόγιο 12χρονου μου φάνηκε. Βέβαια όταν διάβασα το σχόλιο 11 του Nikiplos, το είδα με μιά άλλη οπτική.

    Τα γατάκια σε μας ενημερώναμε και τα έπαιρναν πάντα οι ίδιες γειτόνισσες. Αυτές ήξεραν. Ποιοί ήθελαν και χάριζαν, και ότι «περίσσευε» το φρόντιζαν χωρίς να μαθαίνουμε τον τρόπο. Στρουθοκάμηλοι!

    Την λέξη δεν την έχω ακούσει. Αφού βέβαια είναι καταγεγραμμένη και ως θρακιώτικη(BLOG_OTI_NANAI #32), ήταν σε χρήση. Ίσως στις πόλεις δεν υπήρχε ο χώρος, άρα δεν ήταν χρήσιμη και γιαυτό και δεν την θυμάμαι.

    Δυστυχώς😢 αντίστοιχες χωματερές συναντάμαι ακόμη. Συνήθως κοντά σε εξοχικές κατοικίες.😫

  47. Γιάννης Κουβάτσος said

    41: Μην το λες, γιατρέ μου.😊 Πρόσφατα διάβασα τη βιογραφία του που εγραψε η Πικραμένου.

  48. Theo said

    @41, 47:
    Κι εγώ, καταγόμενος από τη Δυτική Μακεδονία, με τον προπάππο μου φίλο του Παύλο Μελά και της χήρας του, το γένος Δραγούμη (πριν από κανένα δεκαήμερο διάβασα τη διατριβή του Ρ. Αλβανού https://www.didaktorika.gr/eadd/handle/10442/18991, στην οποία ο Φίλιππος Δραγούμης είναι από τους πρωταγωνιστές), φυσικά και ξέρω το Βογατσικό (Μπουγκουτσκό, για τους ντόπιους) κι έχω δυο γνωστούς από εκεί.

  49. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Σε παλιο μου ποιημα διαπιστωνα οτι στην επαρχια ( Νοτια Ελλαδα)
    αποθεταν σκουπιδια και ψοφιμια στα ρεματα μακρια απο τους οικισμους

    «χωματερες στο πουθενα ειναι να απορεις
    στα ρεματα επεταγαν σκουπιδια και ψοφιμια»

    ΥΓ Ενω απο παλια ημουν οικολογος
    στο τελος εκαταντησα …..αναπτυξιολογος.

    Ι. Ουτε τον Μπουκτσιν, ουδε τον Σαμουελ(1982-1989)

    Οταν εσεις ω αφελεις με τα κομμουνιστικα
    τον Ανδρεα , τον Ακη, και τον Γεννηματα
    ηδη ασχολιομαστε με τα οικολογικα
    το νεφος λεξη αγνωστη, τα αλογονωμενα
    σουβλακια τρωγατε, λιπη υδρογονωμενα
    το Τσερνομπιλ εγεννησε μπολικη υστερια
    μετρησεις οι καθηγητες μεγαλη φασαρια
    […]
    χωματερες στο πουθενα ειναι να απορεις
    στα ρεματα επεταγαν σκουπιδια και ψοφιμια
    και η πεινασμενη αριστερα μια απο τα ιδια
    Δημοσιοι υπαλληλοι, οι πιο καλοι στις ΔΕΚΟ
    απο την ντοπιολαλια μαθαινα τον ποιον βλεπω
    (τι κρητικους και πατρινους, απο αιτωλοακαρνανια
    μυτιληνιους, φθιωτιδα, λιγο μακεδονια,….)
    [….]
    Σιχαθηκα, ωρε παιδια την “οικολογικη” ομαδα
    μαλλον κακο παρα καλο εκαναν στην Ελλαδα
    ενω απο παλια ημουν οικολογος
    στο τελος εκαταντησα …..αναπτυξιολογος.

    01.05.2013

  50. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πολυαγαπώ τις μικρές φόρμες στη διήγηση και τις αφηγήσεις μνήμης. (Μόλις τέλειωσα μερικά διηγήματα του Ταμπούκι- με κέντρο τον Χρόνο και πολύ μου άρεσαν)
    Το διήγημα μου ξύπνησε βιωματικές εικόνες και γνώριμες «δράσεις». Τέτοιο θολωτό μισοπνιγμένο στο χώμα παλιό αποθηκάκι (;), υπάρχει πιο κάτω από το σπίτι μας, στην άφραχτη αυλή ρημαγμένου παλιού σπιτιού, στην ορεινή Αρκαδία. Αναρωτήθηκα τί μπορεί να ήταν. Το περιεργάστηκα τέτοια εποχή, μπουκωμένο με τα υπολείμματα (σχετικά φρέσκα) από τα σταφύλια του τρύγου (στράφυλα/στέμφυλα), προφανώς κάποιων γειτόνων,εποχικών κατοίκων που διατηρούν αμπελάκι (αραιά και πού κανένας παππούς ή συνταξιούχος γόνος-ψευτογεωργός- εις ανάμνησιν), πάτησαν τον καρπό και ξεφορτώθηκαν τα άχρηστα. Ίσως -το πιθανότερο, να ήταν το πατητήρι, ληνό (το) το λένε εκεί, αυτού του σπιτιού.

  51. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Χλωρίνη με κάρτες, παρόλο που ΄χαμε μπακάλικο, δεν θυμάμαι (ή δεν έφτασαν ως εκεί κάτω, ή ήταν πριν απ τη μνήμη μου), αλλά θυμάμαι τα πλαστικά παιχνιδάκια μέσα στο ROL . Μάλιστα για χρόνια λέγαμε την έκφραση «στο ρολ το βρήκες;», κάτι αντίστοιχο με το σημερινό «από τα Λίντλ».
    Τα πράσινα χλωρινομπούκαλα (με χερουλάκι, ίσαμε 1,5 λίτρο υπολογίζω τώρα), τα έβλεπα με ανατριχίλα (αηδίαζα με τη σκέψη της μυρωδιάς) να τα χρησιμοποιούν οι πιο έρμες και μοναχές ή ξεροκέφαλες τσιφούτες γριούλες, για νερό. Ένας παππούς το έφερνε και το γεμίζαμε κρασί! Βλέπεις ήταν άθραυστα και πιο ελαφριά σε σχέση με τις μποτίλιες ή τα πήλινα κανάτια τους.

  52. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Είτε άρεσε , είτε άρεσε λιγότερο, το διηγηματάκι-σημείωμα (επαινετικότατα το λέω), παρατηρώ και χαίρομαι ωραία σχόλια! 🙂

    Α προπο «Μπονσάι» είναι ένα θαυμασιότατο βιβλιαράκι του Αλεχάντρο Σάμπρα

  53. Σε κείμενο της Κατερινας Καρογιαννη ο Υπερσιβηρικος- Η λόκοκολεκτίβα του ονείρου θαρρώ ο τίτλος έχει μυριες φωτογραφίες του Βασιλη Κ.(δεν θυμάμαιτο επίθετο του φωτογράφου) και κάπου εκεί μπορούμε να διαβάσουμε περιγραφές της ίσμπας και να δούμε φωτογραφικό υλικό.

  54. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ως προς τα σκουπίδια, στο χωριό τη δεκαετία του ΄60, αρχές ΄70, υπήρχαν ασφαλώς πολύ πολύ λιγότερα και «καθαρότερα» αφού τα αχώνευτα(κυριολεκτικά) πλαστικά, ήταν ελάχιστα. Σκουπιδότοπος μας, μίνι χωματερή εποχής, ήταν το λεγόμενο «κοπρολάκι. Πάντα υπήρχε ένας χώρος παρέκει απ’ το σπίτι γι αυτή τη δουλειά και όταν ήταν να παίξουμε μεταξύ μας τα κοριτσάκια τις «Κερα-κουνιάδες», παίρναμε σειρά τα κοπρολάκια αυτά των σπιτιών για «να βρούμε χρωματιστά». Μεγάλη υπόθεση να βρούμε κομματάκια από σπασμένα πιάτα ή φλυτζάνια με χρώματα απάνω τους και σχέδια, κι όχι άσπρα που ήταν τα πολλά, να εξοπλίσουμε τα νοικοκυριά του παιχνιδιού μας/αναπαράσταση της ζωής των μεγάλων, συνήθως γύρω ή μέσα σε χοντρούς κορμούς παλαιών λιόδεντρων.
    Σπασμένα γυαλικά, γαστριά (τα πήλινα θρύσματα), κουτιά κονσερβών, σκουργιασμένες βαρελόβεργες, πατικωμένα τεντζερέδια, παλιόρουχα, ξεπατωμένα καλάθια, τέτοια θυμάμαι.

  55. Πέπε said

    Σχετικά με τα γατάκια, νομίζω πως είναι γενικός κανόνας ότι όσο περισσότερη επαφή έχει ο άνθρωπος με τα ζώα, τόσο λιγότερο τα σέβεται.

  56. ΓΤ said

    51@

    Παιχνιδάκια είχε και μέσα στα γαριδάκια «Μπόζο» 🙂

    «Εσένα πού σε βρήκανε; Στα «Μπόζο»;»

  57. Πέπε said

    56

    Σωστά, ή και σκέτο «στα γαριδάκια;».

  58. ΓΤ said

    54@

    «[…] χοντρούς κορμούς παλαιών λιόδεντρων […]».
    Σκέψου ότι τέτοια λιόδεντρα φέρνουν φράγκα στον Μητσοτάκη, μέσω επιδότησης. Γιά ετοίμασέ του λοιπόν ένα κοπρολάκκι.

  59. Αγγελος said

    Για τα γατιά, κι εγώ ανέκαθεν ήξερα ότι τα περισσευάμενα (και γεννούν κάμποσα οι γάτες κάθε φορά!) τα πνίγανε. Το πέταγμα ζωντανών γατιών στα σκουπίδια μέσα σε σακκούλες (κτηνώδης πρακτική• πνίχ´τα, κυρά μου, ει δυνατόν πριν ανοίξουν τα ματια τους!) πρέπει να είναι σχετικά καινούργιο — από τότε που υπάρχουν άφθονες πλαστικές σακκούλες…
    Τη χλωρίνη πάντοτε σε πράσινα μπουκάλια τη θυμάμαι. Και βεβαίως Κλινέξ, τουλάχιστον από το 1959!
    Για το Βογατσικό, που φυσικά το έχουμε ακουστά, υποθέτω, όλοι, έγινε κάποτε ένας τελείως ηλίθιος καβγάς εδώ μέσα, μεταξύ του Σμερδαλέου, που έλεγε (και κατά πάσαν πιθανότητα είχε δίκιο) ότι το όνομα είναι σλαβικό (από τη ρίζα που σημαίνει ‘πλούσιο’) και δεν θυμάμαι τίνος αλλού, που καταγόταν από κει και διαρρήγνυε τα ιμάτιά του ότι και πριν από 150 χρόνια το Βογατσικό ήταν αμιγώς ελληνικό — πράγμα που κανείς δεν αμφισβητούσε!

  60. leonicos said

    Θέλω να ζητήσω συγγνώμη απ’ όσους ενόχλησα με τη χθεσινη αναφορά μου (σήμερα το πρωί πρωί)

    Ήθελα να είμαι πλήρης και να δείξω εκτιμηση σε ολους

    Αυτά

    επί προσωπικού

  61. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Για τα γατάκια-να προσθέσω και τα σκυλάκια- καθόλου δεν ήταν αξιοκατάκριτο (αδιάφορο θα έλεγα ήταν-Πέπε σχ.55, δίκιο) να τα εξαφανίζουν. Δεν ξέρω για άλλους,η θεία μου τα έπνιγε μόλις γεννούσε η σκύλα,στη θάλασσα. Δεν άντεχε τόσο σκυλολόι. Γένναγε από 6 έως 12 κάθε φορά και για στείρωσηούτε λόγος. Εμείς είχαμε πάντα αρσενικό σκυλί, ίσως και για να μην έχουμε γεννητούρια.Οι γάτες, συνήθως ήταν αγριωπές, γένναγαν ποιος ξέρει πού και τα εμφάνιζαν μεγάλα. Δεν πιανόντουσαν. Βλέπαμε βέβαια πότε πότε στα ρέματα πεταμένες-πνιγμένες με θηλιά γάτες, δίχως να μας λυπεί αυτό, επειδή ήταν νόμος όταν έτρωγαν τ΄αυγά να έχουν αυτήν την τύχη. Τους έστηναν θηλιά μπροστά από τη φωλιά, τί δουλειά είχαν εκεί; 😦 Ο δικός μας ο Περικλής/Πέρη τον φώναζα, φερόταν σαν σκύλος. Ακολουθούσε στο χωράφι κι εκεί έγινε κι ο τάφος του. Τον πυροβόλησε πάνω στη χαρουπιά ο αγροφύλακας του διπλανού χωριού, νομίζοντας πως ήταν αγριόγατος -τόσο μακριά απ΄το σπίτι, που τρώει τους λαγούς! Στεναχωρηθήκαμε όλοι μας πολύ και άλλη φορά δεν δώσαμε όνομα σε γάτα, ταϊζαμε πάντα στην αυλή κάποιες, αλλά δεν ήταν «δικές» μας.

  62. 21, 22,

    Διασχίζοντας λαγκάδων
    Αχαιών τε και Αρκάδων
    Με ξεπέταγμα ζαρκάδων
    Τα σκουπίδια τους στων κάδων

  63. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    58. 🙂
    Παίρνει αυτός
    https://tvxs.gr/news/ellada/plimmyropatheis-agrotis-o-mitsotakis-zitise-apozimiosi-apo-elga-gia-50-elies
    μα σ΄άλλους δε δίνει
    https://www.agronews.gr/pliromes/194958/paraitisi-livanou-zitoun-ktinotrofoi-kai-agrotikoi-sullogoi-me-aitia-tin-teleutaia-elleimmatiki-pliromi/

  64. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Κι όμως, πολύ καλά θυμάται ο κ. Τσίγκας!

    (ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, 22/6/1965)

    44.
    Συχώρα με που δεν καταλαβαίνω… τι δεν καταλαβαίνει ο ποιητής!

  65. @ 62 Μιχάλης

    …είπε ο Μιχάλης άδων
    μη ζητώντας μας παράδων…
    🙂

  66. sarant said

    32 Α μπράβο!

    40 Ναι, στόφα ή στούφα

    64 Με 10 κουπόνια αλλά και με 12 δραχμές, όχι σκέτα κουπόνια λοιπόν.

  67. Κιγκέρι said

    Μια χαριτωμένη ιστορία σχετική με τα σκουπίδια αφηγείται η Άννα Βαγενά στο πολύ ενδιαφέρον και πολύ προσωπικό της βιβλίο «Το Θεσσαλικό μου Θέατρο», στη φάση όπου περιοδεύουν με την «Τενεκεδούπολη» για τα παιδιά των χωριών:

    «…Θυμάμαι ένα περιστατικό στο χωριό Λιβάδι της Ελασσόνας. Είχε προηγηθεί το προηγούμενο καλοκαίρι η παράσταση της «Τύχης της Μαρούλας», που είχε εντυπωσιάσει πολύ τα παιδιά. Η «Τενεκεδούπολη» άρχιζε ως εξής:
    Ξεπρόβαλλε πίσω από το σκηνικό το τενεκεδάκι «Ήλιος» – στην παράσταση μας το κρατούσα εγώ – χωρίς να φαίνεται ο ηθοποιός που έπαιζε το ρόλο, και ρωτούσε τα παιδιά:
    «Παιδιά με γνωρίζετε; Ποιος είμαι;»
    Και τα παιδιά στο Λιβάδι αντί να απαντήσουν «ο Ήλιος», απαντούν όλα μαζί σύσσωμα:
    «Ναι, σε γνωρίζουμε, είσαι η Μαρούλα».
    Γιατί φυσικά η φωνή μου τους θύμιζε την Μαρούλα.
    Αλλά αυτό δεν ήταν το μόνο ευτράπελο. Η παράσταση ήταν δύσκολο να συνεχιστεί, γιατί ο θίασος της «Τενεκεδούπολης» σχηματιζόταν στο έργο από διάφορα τενεκέδια που μετά την χρήση τους πεταγόταν στα σκουπίδια. Αυτή όμως ήταν συνήθεια των πόλεων, όχι των χωριών.
    Στην οικιακή οικονομία των χωριών μας τίποτα δεν πετιόταν, όλα ήταν χρήσιμα.
    Έτσι, όταν ρώτησα τα παιδιά:
    «Παιδιά, τι κάνει η μαμά τον τενεκέ του λαδιού όταν τελειώσει το λάδι;»,
    αντί να μου απαντήσουν «τον πετάει στα σκουπίδια», αυτά φώναξαν όλα μαζί: «…Βάνει λουλούδια» ή «βάνει τον τραχανά μας».
    Άντε να βρεις εσύ τενεκέδες στα σκουπίδια να φτιάξεις το θίασο.»

  68. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    65/62
    ως ιππότης των αράδων
    (και ορέων και κοιλάδων)
    πνεύματος εκατό γράδων

  69. sarant said

    67 Ωραιο βιβλίο μοιάζει να είναι αυτό.

  70. BLOG_OTI_NANAI said

    64: Ωραίο 🙂

    Η εταιρεία στην ιστοσελίδα της λέει ότι η Κλινέξ είναι στο εμπόριο εδώ και 70 χρόνια. Πάντως δεν έτυχε να βρω αναφορά τόσο παλιά.
    Υπάρχουν κι αυτά:

  71. Είμαστε καλά 12 δραχμές + 10 κουπόνια για ένα παιχνίδι σε υποτιθεμενή προσφορά. Εδώ εγώ το 85 πηγαινοεφερνα 20δραχμες στο σχολείο 2 βδομάδες.Ηταν τα σκουπίδια των αριστοκρατικών καμπινέδων δεν εξηγείται αλλιώς.

  72. dryhammer said

    70. Βέβαια… και το ΚΛΙΝ.

    «…κατόπιν προσωπικής δικαστικής αποφάσεως…» είναι σωστό; ή εννοεί προσωρινής; (άσχετος περί τα νομικά)

  73. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @67. Ἀνεβασμένη Βαγενᾶ πού δῆθεν κάτεχε τά αὐτονόητα (νά πετοῦν τούς ἄδειους τενεκέδες στά σκουπίδια!) καί περίμενε ἀνάλογη ἀπάντησι ἀπό τά ξύπνια χωριατόπουλα!
    Παντοῦ, ὅλοι (χωριά καί γειτονιές) χρησιμοποιούσαμε τούς ἄδειους τενεκέδες γιά γλάστρες ἤ ἀποθηκευτικά δοχεῖα, κόβοντας τήν ὀροφή τους καί σφυρηλατώντας τά κοφτερά ξέφτια τῆς ἀκμῆς της..

  74. nikiplos said

    33@ ΑΦ, γιατί μικροδιήγημα το συγκεκριμένο? Αρκετά εκτεταμένο μου φάνηκε, 6 σελίδες στο Word και 2.462 λέξεις για το κυρίως ειπείν κείμενο.

  75. Α. Σέρτης said

    72
    Τυπογραφικό λάθος. Στο φύλλο ΕΜΠΡΟΣ 10/9/1960, το ορθό «προσωρινής».

  76. 33/74 Κι εγώ για μικροδιήγημα είχα στο μυαλό μου τα μπονσάι, σαν το περίφημο του Χέμινγουέι (For sale: baby shoes, never worn) ή κάποια ενός Αργεντίνου που δεν θυμάμαι («Όταν ξύπνησε, ο δεινόσαυρος ήταν ακόμα εκεί.»)

  77. Α. Σέρτης said

    70
    «Η εταιρεία στην ιστοσελίδα της λέει ότι η Κλινέξ είναι στο εμπόριο εδώ και 70 χρόνια»

    Όντως, το σήμα KLINEX είναι κατοχυρωμένο με αριθμό 19097/19.3.1952

  78. Georgios Bartzoudis said

    26 sarant said: « 24 Όμως βρίσκω τη λέξη σε γλωσσάρι από τη Σιντική Σερρών…»

    # Ναι. Είναι γλώσσα που μιλούν σε κάποια χωριά της Σιντικής. Εμείς τα λέμε «βουλγάρ’κα». Μια εξ αγχιστείας συγγένισσά μου από το Σάβιακο (Βαμβακόφυτο), αποφεύγοντας να τα πει βουλγαρικά, τα λέει Θρακικά! Πάντως εγώ, ταξιδεύοντας κάποτε στη Βουλγαρία, από Τζουμαγιά έως Σόφια και Βάρνα, είχα μεταφραστές χωρικούς, είτε από το Σάβιακο είτε από τα γύρω χωριά, που τα κατάφερναν πολύ καλά (εντάξει: βοηθούντων και αγγλικών τινων).
    # Τα ως ανωτέρω «βουλγάρ’κα» είναι και η «γλώσσα» των Βουλγαρο-Σκοπιανών, σίγουρα με κάποιες μικροδιαφορές που όμως δεν εμποδίζουν τη συνεννόηση.
    # Η οικογένεια Κέπα είναι αντάν μπαμπαντάν γνωστή για την αντίσταση κατά των Βουλγάρων (με τα …απαραίτητα θύματα). Γραικομάνους τους έλεγαν οι Βούλγαροι. Είχα και συναδέλφους /συνεργάτες με το όνομα Κέπας.
    # Το λεξικό δεν το είχα υπόψη, και ευχαριστώ για την παράθεση του λινκ. (που δυστυχώς φτάνει μέχρι και το «κ»). Βέβαια, ο μπλογκοκτήτης ερμηνεύει τις λέξεις όπως τις καταλαβαίνει. Για παράδειγμα, την τουρκική λέξη «γκιρένj» [εγώ τη γράφω γκιρέν(ι)] την ερμηνεύει «κάμπος, λιβάδι, λασπότοπος, βαλτότοπος, αλλά και χωράφι που αποξηραίνεται μετά από βροχή και παρουσιάζει ρωγμές». Η ακριβής σημασία της είναι «παθογενές έδαφος», που έχει κάποιες από τις ιδιότητες που αναφέρει αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι «κάμπος» ή «λιβάδι» ούτε (πάντοτε) «βαλτότοπος».

  79. Χαρούλα said

    Στο Βογατσικό άργησα να πάω. Για μένα στο μυαλό μου ήταν συνδιασμένο με

  80. sarant said

    74-76 Ο Πατίλης στα μπονζάι που μαζεύει έχει όριο τις 1500 λέξεις νομίζω, αλλά διασταλτικά. Κανονικά είναι κάτω από 500 λέξεις.

  81. Spiridione said

    Η Unilever (χλωρίνη Klinex) είναι γνωστό ότι έχει μακροχρόνια δικαστική αντιδικία με την Colgate (Αzax Klorion) για τη χρήση της λέξης χλωρίνη στα σήματα. Απόφαση του Αρείου Πάγου του 2014 έκρινε ότι η λ. χλωρίνη είναι περιγραφική ένδειξη είδους και όχι εμπορικό σήμα προιόντος, δηλ. έχει καταστεί κοινόχρηστη λέξη. Δεν ξέρω αν υπάρχει συνέχεια στο σίριαλ (στα διοικητικά δικαστήρια, γιατί τα αστικά τελείωσαν).
    Στην απόφαση αναφέρεται και η ιστορία της Klinex, καταχώρησε ως σήμα το Klinex από το 1952, τη χλωρίνη από το 1955, και έθεσε σε κυκλοφορία το προιόν αυτό από το 1955. Έχει και γλωσσολογικό ενδιαφέρον, έχει αναφορές σε λεξικά, έχει και γνωμοδότηση Μπαμπινιώτη.
    http://www.areiospagos.gr/nomologia/apofaseis_DISPLAY.asp?cd=EWO39F5S51MRE9KDB7NG7I452EABW6&apof=1519_2014&info=%D0%CF%CB%C9%D4%C9%CA%C5%D3%20-%20%20%C11

  82. BLOG_OTI_NANAI said

    77: Άρα, όλο και κάποια διαφήμιση θα έπρεπε να υπάρχει από το 1953-1958.

    Η ΚΛΙΝΕΞ έβγαζε και «κόλλα», μάλλον για ρούχα:

  83. BLOG_OTI_NANAI said

    81: Η απόφαση αυτή είναι ιστορική διατριβή…

  84. ΚΩΣΤΑΣ said

    73 Γιώργη, όλα κι όλα, δεν θέλω να ακούσω κακιά κουβέντα για την Βαγγελίτσα μας από την Ραχούλα. Τη γνώρισα ως ηθοποιό και την απολάμβανα στο Θεσσαλικό Θέατρο. Πολύ καλή ηθοποιία και έλαμπε από ομορφιά.

    Σύχναζα στην ταβέρνα Ζουρτός και πολλές φορές ερχόταν εκεί, μετά την παράσταση, όλος ο θίασος. Όλων των σερνικών θαμώνων τα μάτια ήταν καρφωμένα στη «Βαγγελίτσα». Πολύ γλυκιά και καλή κυρία, εξαιρετική σε όλα της.

    Τώρα, στα γεράματά της, δεν έχω άποψη… 😉

  85. BLOG_OTI_NANAI said

    Βρήκαμε κι ένα λαθάκι του Μπαμπινιώτη στην απόφαση ως προς τη χρονολόγηση της εμφάνισης της λέξης «Χλωρίνη» που καταγράφεται τουλάχιστον από το 1817:

  86. Α. Σέρτης said

    82
    Το 1957, η Κλινέξ (μαζί με το Τάιντ) θεωρείται ότι ασκεί δυσμενή επίδραση στον εγχώριο σάπωνα και εξετάζεται το ενδεχόμενο επιβολής δασμών στα ξένα απορρυπαντικά. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (17/4/1957)

  87. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Κώστα, ἔχω καλή γνώμη γιά τή Βαγενᾶ – ἠθοποιό, ἀλλά σ’ αὐτό μέ τούς ἄδειους τενεκέδες μοῦ θυμίζει ἀμερικάνα στάρλετ «Ἄ! Τό τρῶτε ἐσεῖς ἐντῶ στό Ἑλλάντα; Ἐμεῖς σκουπίντγια!»
    Γενικῶς, ὅπως ξέρεις, ἐκτιμῶ ἰδιαίτερα τίς θεσσαλές! 🙂

  88. BLOG_OTI_NANAI said

    Να πούμε επίσης ότι ο Άρειος Πάγος δεν διαβάζει Βικιπαίδεια 🙂

  89. Ωραία …και ποια η διαφορά της χλωρίνης με το χλώριο;
    Και ποτέ ανακαλύφθηκε το ένα και πότε τα άλλο αγαπημένε φίλε μου blog ότι να ναι @88.
    Και που οδηγούμαστε;
    Ποιος ο τρόπος αντιμετώπισης των πανδημιων στο παρελθόν;
    Διψάει κανείς ;

  90. Spiridione said

    88. Αυτά είναι έγγραφα που έχουν προσκομίσει οι διάδικοι στα κατώτερα δικαστήρια, και μάλιστα πιθανότατα από την αρχή της αντιδικίας το 2004, όχι αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο.

  91. Νέο Kid said

    76. Δύτη,
    Cuando despertó, el dinosaurio todavía estaba allí
    Αουγκούστο Μοντερόσσο. Ονδουριανός που πήρε Γουατεμαλιανή υπηκοότητα .Γίγας επιπέδου Κορτάσαρ. (Μη βαράς! Περί ορέξεως…κλπ μ αρέσει η συντομία του )
    https://en.m.wikipedia.org/wiki/Augusto_Monterroso
    Το έχω ξαναγράψει παλιότερα ότι σε κάποια συνέντευξη τύπου του (νομίζω στη Βαρκελώνη) μια κυρία του είπε ότι διάβασε το «El dinosaurio» κι όταν τη ρώτησε αν της άρεσε, αυτή απάντησε : «Δεν τοχω τελειώσει ακόμα» 🤪 εξυπνάδες!…

  92. Πέπε said

    87

    Μα η ιστορία δεν είναι ότι στο χωριό δεν τα πετάγαν στα σκουπίδια κι εκείνη δεν το ήξερε. Η ιστορία είναι ότι όλο αυτό μας το αφηγείται η ίδια! Αυτό μου δίνει ακριβώς την αντίθετη αίσθηση από κείνην που περιγράφεις, Γιώργο. Ένας άνθρωπος έχει το θάρρος να ξεβρακωθεί και να ομολογήσει, χωρίς κανείςνα τον αναγκάσει, ότι γύρναγε στα χωριά νομίζοντας ότι είναι η Μαρία Αντουανέτα.

  93. 91.κυρία ήταν τι ήθελες να πεί;
    84. Ή Βαγγελίτσα είναι ένα μικρό διήγημα της Ελλης Αλεξίου είχα κλάψει πολύ δεν θυμάμαι τον τίτλο. Ή μικρή Βαγγελιτσα .

  94. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @92. Ἄς κρατήσουμε ἀπό τήν Βαγενᾶ, μόνο ὅ,τι ἀξίζει νά κρατηθῆ. 🙂

    https://web.archive.org/web/20160303195222/http://tainiothiki.gr/v2/filmography/view/1/1959/

  95. BLOG_OTI_NANAI said

    89: Τα παλιά χρόνια η προσωπική προστασία από μολύνσεις γινόταν με ξύδι μέσα στο νερό, με κρασί στις πληγές, με πλύσιμο με ζεστό αλατόνερο και γενικότερα η απολύμανση γινόταν με ασβέστη.

    Εδώ νομίζω το θέμα είναι συγκεκριμένα η λέξη «χλωρίνη» και αν μπορεί κάποιος να κάνει πατέντα με αυτήν ακριβώς τη λέξη.

  96. 95. Eιχαμε κωφούς στο χωριό στις αρχές του 1900 είχε κυκλοφορήσει η φήμη ότι μαύρο κατράμι μέσα στα αυτιά γιανει. Οι γιαγιάδες οι κωφές το γλενταγαν στην κυριολεξία με μένα και την παρέα μου.Μαθαιναμε όλα τα κουτσομπολιά.

  97. Νώντας Τσίγκας said

    Καλησπέρα σας κύριε Σαραντάκο, ευχαριστώ θερμά για τη δημοσίευση του πρωτόλειου αυτού διηγήματός μου. Ευχαριστώ και όσους φίλους σχολίασαν. Υπόψη ότι στα μπουγατσιώτικα ο πληθυντικός της «γίσμπας» είναι «γίσμπις» και τον έχω χρησιμοποιήσει το 2009 στο διήγημά μου «Τι γυρέβ’ στου παζάρ’;», γραμμένο στη διάλεκτο των ντόπιων (1η δημοσίευση το 1995 στην τοπική εφημερίδα του χωριού μου «Το Βογατσικό» με την οποία συνεργαζόμουν τότε).

    Συγχωρέστε με που θα μεταφέρω εδώ το σχετικό απόσπασμα κι όποιος καταλάβει – κατάλαβε: «Κι απού κάπν’τζμα άλλου καλό. Να πιάσ’ς αλούπις ικεί μέσα. Ούντι σ΄ν κατουχή στ’ς γίσμπις δεν ανατρόμαξα έτσ’. Μ’ ήρθι μιά να σκάσου. Αλλά είπα να γένου μουντέρνους Μπουγατσιώτ’ς κι Ελληνας -ακόμα κι μιτά θάνατουν- κι έτσ’ φαρδαπλώθ’κα κι ιγώ σι μια πουλυθρόνα μαλακιά κι ουραία.»

    Όσο για τα σχόλια δύο σχολιαστών ότι το Βογατσικό είναι η κοιτίδα της Οικογένειας Δραγούμη, αυτό εξηγεί γιατί ασχολήθηκα 25 χρόνια με τα Ημερολόγια του Ίωνος Δραγούμη. Καρπός της ενασχόλησής μου αυτής ήταν το βιβλίο «Ίων Δραγούμης, Τα «κρυμμένα» Ημερολόγια, Οκτωβριος 1912 – Αύγουστος 1913» που κυκλοφόρησε τον περασμένο Ιούνιο από τις εκδόσεις «Πατάκη» σε δική μου επιμέλεια και πρόλογο, με την ευγενική παροτρυνση και χορηγία του πολύ αγαπητού κ. Μάρκου Φ. Δραγούμη. Με την άδειά σας, ίσως κάποτε να μπορούσαμε να κάνουμε και κάποια μνεία γι’ αυτό το μοναδικό (επιτρέψτε μου την έκφραση, χωρίς ίχνος αλαζονείας) βιβλίο από το πολύ αξιόλογο ιστολόγιό σας.

  98. 97
    Ωραίο.
    Να πω τον πληθυντικό του Νώντας Τσίγκας;
    Νώντις Τσίγκις. Σουστό;

  99. ΚΩΣΤΑΣ said

    97
    Κύριε Τσίγκα, κατανόησα πλήρως το ιδιωματικό σας απόσπασμα. Απλά τ’ς αλούπις εμείς τις λέμε αλπούδις. 😉

    Σε ευχαριστούμε και για την ευκαιρία που μας έδωσες να αναπολήσουμε δικές μας στιγμές απ’ τους δικούς μας τόπους.

  100. Σουστός ου Κώστας.

  101. 97 . Νώντας Τσίγκας

    Κύριε Τσίγκα σας διαβεβαιω ότι όλοι ως συνήθως έχουν άλλη προσέγγιση των θεμάτων . Τους παρέσυρε νομίζω το γεγονός που είμαι νεοφερμένη . Εγώ απλά αναρωτήθηκα εάν όντως υπήρχε πράσινη χλωρίνη .Μιας και είστε γιατρός και βρέθηκαμε τόσο κοντά ποτέ θα αρχισουν οι γιατροί να δινουν γνωμάτευση για Εhler Danlos Syndrom . Όποιος παθαίνει συνεχόμενες εξαρθρώσεις του λένε είναι μία κανονικότητα, ε είναι σπάνια πάθηση 1/ 5.000-10.000 και συναντω ανθρώπους με το ίδιο πρόβλημα.Αγνωματευτοι στα όρια της σχιζοφρένειας . Ε μάλλον θα έχω ψυχολογικά με τα μαχαίρια στο στόμα που απλοποιούν τις ευθύνες επαγγελματος.Είχα γνωμάτευση σε ηλικία 4χρονων » Δεν είναι τίποτα δεν γίνεται τίποτα» Ο νοων νοείται

  102. BLOG_OTI_NANAI said

    Αντιμετώπιση δαγκώματος σκύλου λυσσασμένου 1855: πυρωμένο σίδερο(!), αλάτι, κάλιο, χλώριο, αμμωνία, ξύδι, κατάπλασμα με κρεμμύδια κ.λπ.

  103. 102 Σουφλαμιδα μπούκωμα από φάρμακα που διανεμήθηκαν το 1950 με 1960 έχω πέσει μου καρφώθηκε κεραία στο πόδι και οι συγγενείς μου είχαν αποχαζεψει από τις ακραίες συνθήκες λέμε τώρα της εποχής, αφαιρεσαμε το περίσσιο κρέας που κρεμόταν βάλαμε σουφλαμιδοσκονη στην τρύπα . Σου μιλάω κόσμημα η ουλή

  104. Αγγελος said

    Για όποιον δεν το ξέρει (Kiriakimateri 🙂 ) :
    Το χλώριο είναι χημικό στοιχείο, κιτρινοπράσινο (εξ ού και το όνομα) έρεθιστικό και δηλητηριώδες αέριο, με σύμβολο Cl. Γαλλικά λέγεται chlore, γερμανικά Chlor, αγγλικά όμως λέγεται chlorine. H πιο διαδεδομένη ένωση του χλωρίου είναι το μαγειρικό αλάτι (χλωριούχο νάτριο, NaCl).
    H λέξη «χλωρίνη» δεν είναι όρος της ελληνικής χημικής ονοματολογίας· χρησιμοποιήθηκε μεν τον καιρό του Λόγιου Ερμή ως όνομα του χημικού στοιχείου, αλλά γνωστή έγινε ως εμπορική ονομασία αραιού διαλύματος υποχλωριώδους νατρίου (NaClO), γαλλικά γνωστού ως eau de Javelle.

  105. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεοτερα!

    97 Αγαπητέ κύριε Τσίγκα, ευχαριστώ για το σχόλιο. Θα αναζητήσω τα Ημερολόγια του Δραγούμη.

    81κε Θελω να τη διαβασω με προσοχή την απόφαση.

  106. sarant said

    104 Πήγα να διορθώσω τον Άγγελο, ότι η σωστή ορθογραφία είναι eau de Javel, αλλά βλέπω ότι τον 18ο αιώνα γραφόταν και Javelle. Οπου Javel/-le είναι λέει γειτονιά του Παρισιού όπου είχε το εργαστήριό του ο Μπερτολέ που το έφτιαχνε.

  107. Νέο Kid said

    106. Οπότε κατά το Eau de Cologne και την κολόνια , μπορούμε να πούμε τη χλωρίνη και (τ)ζαβέλαινα ; 🤪

  108. Συγνώμη εάν κάνω τίποτε έτσι κτυπητά ορθογραφικά , αλλά δεν είμαι της ανώτερης εκπαίδευσης…

  109. Έχω μία απορία , τι πρόσωπο και τι γένος χρησιμοποιούμε όταν έχουμε μία πρόταση με τρία συνώνυμα ουσιαστικά διαφορετικού γένους και αρχιναμε την δεύτερη πρόταση και έτσι αόριστα θέλουμε να αναφερθούμε στην π προηγούμενο , αντικείμενο – υποκειμενο…; Και γιατί εγώ να μην θέλω να γίνω γιατρός;

  110. Πολύ απλά γιατί κακοποιείται το λογικό μου για να αποδέχομαι ως πραγματικότητα καιγίνομαι σκεύος ηδονής της ορεξεως παιδεραστών με πτυχία

  111. Έτσι ανασυρεται μία εμπειρία που είχα ενός γιατρού που είδε ότι καταγομαι από οικογένεια με φτωχή παιδεία και μία λαθεμένη προσέγγιση προς την επιστήμη. Τα στοιχεία, ένα μπρούτζινο βραχιόλι στα χέρια της μάνας μου για τα αθροιτικα.( σημ ή μάνα μου τότε 22 χρόνων ). Το βραχιόλι που φόραγε η μάνα μου ήταν δώρο.Ειχε έρθει ένας θειός από Αμερική , Ρωσσία ,δεν θυμάμαι και εγώ από που και τις φόρτωσε όλες τις γυναίκες στο χωριό ένα βραχιόλι . Τις φόρτωσε λέω ,γιατί δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα δημιούργουσε τόσο πρόβλημα ένα ψεύτικο κόσμημα. Δεν ξέρω κρυφά το φοραγα και έγω … μιας και δεν είχε αλλά κοσμήματα η μάνα μου .
    Τελοσπάντων δεν χρειάζεται να τα σκαλιζουμε πολύ αλλά τα πράγματα είναι πιο απλά από την επιδεικτική περιπλοκότητα του κάθε mind triper

    Κική Ματέρη

  112. Και ευχαριστώ για τον χωρο πάω να μιλήσω για γιατρό και μου σκάει φραξια ,έχω καμιά σύμβαση να προστατεύω τον κλάδο ιατρικής ; Εγώ απλά σπουδάζω κατι που απαιτείται ευφράδεια και μαρεσει εδώ που αναλύουμε διάφορα και με βοηθάει μέχρι και στο τρόπο μελέτης.

  113. Πέπε said

    109

    …η γάτα, ο σκύλος και το γαϊδούρι, τα οποία…

    (αν κατάλαβα καλά την ερώτηση)

    _________________________

    Τώρα πάλι ξέχασε η WP ποιος είμαι και πρέπει να τα γράφω!

    Για να είμαι ακριβέστερος, και πριν μου τα ζήταγε, αλλά θυμόταν (η WP όμως ή ο υπολογιστής μου;) τις πιθανές απαντήσεις και απλώς διάλεγα. Τώρα πρέπει να τα πληκτρολογώ πλήρως, πράγμα που κράτησε μια μέρα, σταμάτησε άλλη μία, και τω΄ρα ξανάρχισε.

  114. Πέπε said

    15

    Ισμπα με σίγμα επειδή: αφενός, είτε το γράψεις με σίγμα είτε με ζήτα, [z] θα το διαβάσει ο άλλος, και αφετέρου, όποτε έχουμε [z] + σύμφωνο στα ελληνικά, πάντοτε με σίγμα το γράφουμε. Κι αν το γράψουμε με ζήτα δεν κάνει διαφορά, αλλά χτυπάει στο μάτι ως ασυνήθιστο.

    Παρά ταύτα, τη συγκεκριμένη λέξη νομίζω ότι κυρίως την έχω δει «ίζμπα». Προφανώς τη χρησιμοποιούν κυρίως μεταφραστές ρώσικης λογοτεχνίας, οι οποίοι θέλουν ίσως να αποδώσουν και τη ρωσική ορθογραφία. Πάντως εδώ για πρώτη φορά μαθαίνω ότι στα ρωσικά είναι οξύτονη.

  115. Τώρα προφανώς ο κύριος Τσίγκας άμα το πήρε στραβά θα μπει στο διαδίκτυο θα δει τον ιατρικό μου φάκελο θα κάνει καμιά γνωμάτευση,θα με μπαγλαρώσουν σε κάνα ψυχιατρείο..και Εντωμεταξυ κύριε Τσίγκα τελευταία την συνταγογράφηση φαίνεται σαν να παίρνω μία τεράστια ποσότητα xanax ,αλλά είχε μειώσει η ψυχίατρος σε δοση 1/2 του 1mg μέρα παρά με και την ζήτησα ενα κουτί γιατί 3μηνες το καλοκαίρι λειπω . Μπερδεύτηκε και μου έγραψε 9 κουτιά και επειδή ξέρω την ευθυξια ορισμένων , λέω πες βγάζει το χ συμπέρασμα ο οποιοσδήποτε και βρεθω στο ψυχιατρείο και μου δώσουν τρία xanax σε μία μέρα,θα ναι η τελευταία μου . Πήρα σε νευρολογο του ρωτησα τι να τα κάνω; Να τα δώσω στο κοινωνικό φαρμακειο; Τίποτα δεν μου είπε τίποτα. Πήρα και την ψυχίατρο που μου ζήτησε λέει ένα δωράκι άμα με βγάλει αναπηρία,η οποία με είχε και αυτή αγνωματευτη και είχα να διαλεξω το τι θέλω εγώ. .. διπολική ή σχιζοφρένεια. Πήρα και την ψυχίατρο και την ζήτησα να διορθώσει την ποσότητα των φαρμάκων,γιατι και με απλό κρυολόγημα εάν χρειαστεί να νοσηλευτώ θα με στείλουν αδιαβαστη.
    Με εκτίμηση Κική Ματέρη

  116. Θα κάνω κατάχρηση του χώρου και θα θέσω ένα θέμα όποιος φτάνει σε νευρολογο ή ψυχίατρο με υπερευλυγισια και υπερκινητικότητα των άρθρωσεων και κάποιες εξαρθρώσεις και το αναφέρει στην ψυχίατρο αντί να του δίνει την απάντηση ΚΑΙ ΕΓΏ…να παραπέμπει σε κατάλληλη ειδικότητα. Περάσαμε σε σταδιακή διακοπή φαρμάκων όταν πήγα σε διαιτολόγο που με φούσκωσε σαν μπαλονι και υποβλήθηκα σε εξετάσεις αίματος ( πετουμε το μπαλάκι αλλού ,δεν μπορεί κάπου και εγώ θα κανω λάθος ) Βιταμίνη D 5,8 και προδιάθεση για διαβητη.» Εμ …δεν προσέχεις σωστά τον εαυτό σου !» Ή διατροφική πυραμίδα στην βάση σιτηρά και πάνω πάνω κόκκινο κρέας . Τα βοοειδή έχουν αυτό το βλέμμα της αγελάδας, ενα χοντρό καλό μοσχάρι.

  117. Ααα θα αλλάξω και φωτογραφία ,σε αυτήν στο αριστερο τμήμα του μετώπου έχω ένα μικρό ογκιδιο ,το οποίο μεγάλωσε απότομα κάλυψε το 1/2 του αριστερού τμήματος έκανα μία πλαστική εγχείρηση,οπου βελτιώθηκε η ψυχολογία μου . Αναφερα για το ογκιδιο αυτό στην ορθοπεδικό μαζί με ένα ακόμα που έχω στην σπονδυλική στήλη και μου είπε να με απασχολήσει μόνο εάν μεγαλώσει. Άρχισε να με απασχολεί και όταν πήγα για την τρίμηνη συνταγογράφηση στην ψυχίατρο έδωσε το ΟΚ η αυτοδιοριζομενη ηγέτης ιατρικής ομάδας
    . Ήθελε η ψυχίατρος μου να εισηγηται σε κάθε ειδικότητα που απευθύνομαι . Ο πλαστικός χειρουργός που με ανέλαβε πρέπει να γουσταρει τα extreme sport ,δεν εξηγήτο αλλιώς ..έγινα κούκλα.

  118. Ξέρετε κάνα καλό ψυχίατρο ; Φάρμακα έχω για κάνα δυο χρόνια

  119. Και θεωρώ ότι το λάθος με τα φάρμακα ψυχιάτρου κατά πάσα πιθανότητα ήταν εσκεμενο. Το ΕΧΩ και τα προσωπικά ζητήματα υλικών επιθυμιών της ιδιας ..Δεν μπορώ να το τεκμηρίωσω με επιχειρήματα.

  120. @Πεπε τι θα έλεγε ο παιχταράς ,ποδοσφαιριστής Πεπέ, με τις δικές μου προσδοκίες ( μην παραλειψω και καμιά λέξη )

    Uma cabana tem um telhado.
    Provavelmente, se alguém não tem problemas, ouve a chuva e não os aplausos.
    Uma vida com estanho

    cabana– καλύβα ήθελα να γράψω

  121. @ 114 Πέπε

    Ναι, ναι, αυτά σκέφτηκα κι εγώ.
    Επιπλέον ότι, επειδή δεν προερχόταν από λόγιο περιβάλλον, είχε περισσότερες πιθανότητες να γραφεί φωνητικά ως ίζμπα κατά το …κόζμος.

  122. Χρόνια πολλά στον Αγγελο και τον Μιχάλη Νικολάου του ιστολογίου και σέ όλους/ες που έχουν …αγγελικά ονόματα !

  123. Ξεχάσαμε να ανεβάσουμε και το πρωτότυπο δημοσίευμα στα «Αντίθετα ρεύματα»,

  124. Γ-ι-σμπα -ι- σαν δεκανίκι( ιπποπόταμος λέγαμε το 80κατι) και γ- η- σμπα -η- σαν ήλιος
    Εμπνεύστηκε η ζωή ,εμπνεύστηκα και εγώ .
    Νομίζω την 500ρα λέξεων την έπιασα στα σίγουρα . Τα αντιγισμπίκα θα ήταν ένας ωραίος τίτλος ,θα μπορούσα να ονομάσουμε αυτή τη γραφή, συμπεριλαμβανομένων των σχολίων , συλλογικό, πρωτόλειο αφήγημα- διήγημα , ίσως να το λέγαμε Μπονζάι .

  125. @ 124 Kiriakimateri

    Μια και είστε εδώ.
    Εκείνο το «σουφλαμίδα» το εννοείτε; Εννοώ, αντί «Σουλφαμίδα»;

  126. Επαμεινώνδας Τσίγκας said

    Αγαπητέ κ. Σαραντάκο,
    Ευχαριστω για την τιμητική αναφορά και παρουσίαση του μικρου μου κειμενου. Ευχαριστω και όσους το σχολιασαν ή το αξιολόγησαν.
    Ωστόσο, στο σχόλιο 97 δεν θα τολμουσα να είμάι εγω…ο γράφων. Και ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΒΕΒΑΙΑ … Ισως κάποιος φίλος θέλησε να κινηθεί «υποστηρικτικά» όμως αυτό δεν λειτούργησε η θ ι κ ά και βέβαια δεν αντιπροσωπεύει τη σταση μου σε «δημόσιο διαλογο» να προσπαθω να πεισω και να αυτοδιαφημίζομαι…. Επομενως με βουλα και υπογραφή αποκυρήσσω (μεγαλοφώνως!) το σχόλιο 97.

    ΥΓ. Ίσως αν μπει δε σε τρίτο προσωπο το σχετικό βελτιώνονται κάπως τα πράγματα…

  127. sarant said

    Καλημέρα απο εδώ!

    126 Κυριε Τσίγκα, σας ευχαριστώ. Αλλά αν δεν είναι δικό σας το σχόλιο 97, που σας πιστεύω ότι δεν είναι, ποιος το έστειλε; Να αρχίσανε πάλι οι πλαστοπροσωπίες;

  128. Σκέφτομαι ένα βιβλίο π ου διάβασα σε ηλικία 7-8 χρονών . Περιέγραφε πως γινόταν τα παιδιά. Μία παιδική έκδοση με τίτλο » Ο Πιερ,η Ίντα και το μικρούτσικο» Περιέγραφε με όμορφες εικόνες το πώς γίνονται τα παιδιά. Μην βιάζεστε βγάλετε συμπεράσματα. Ο Πιερ και η Ίντα ήταν δύο γλυκά, ξανθούλικα αδερφάκια . Το μικρούτσικο ήταν το έμβρυο στην κοιλίτσα της μανούλας.
    Πολυτελής έκδοση γαλλική.
    Τελοσπάντων,να μην τα πολυλογώ , για αυτόν τον λόγο θεωρώ ,ότι σαν σωστή σειρά έχουμε το αρσενικό -θηλικο- ουδέτερο. Δεν στηρίζομαι σε κάποιο κανόνα .

  129. Γιάννης Κουβάτσος said

    127:Ε, ποιος το έστειλε; 😊 Έκανε επιστημονική δουλειά ο θεούλης. 😂

  130. Πέπε said

    126, 127, 129

    Δεν ξέρω αν γνωρίζει ο κ. Τσίγκας ότι γενικά εδώ στο ιστολόγιο έχουμε έναν κατά συρροήν πλαστογράφο. Είναι το πετ μας. Όμως αυτό το σχόλιο δε μοιάζει να είναι δικό του. Πρώτον, είναι πολύ πιο καλαμπόρτζης (κακότεχνος), ενώ αυτό είναι αρκετά καλοδουλεμένο, και δεύτερον φροντίζει πάντα να εκθέσει δυσάρεστα κάποιον, πράγμα που εδώ δε συμβαίνει.

    Πιθανά συμπεράσματα:

    α) Έκανε πολλή εξάσκηση κρυφά
    β) Δεν είναι αυτός, άρα έχουμε κι άλλον
    γ) Το σχόλιο είναι γνήσιο και ο πλαστογράφος (ο γνωστός ή άλλος) έγραψε το #126.

  131. BLOG_OTI_NANAI said

    97, 126: Ε, δεν είμαστε καλά…

  132. Δίνω κι εγώ την πρεβεζάνικη βορειοϊδιωματική εκδοχή/πρόταση. (Χωρίς αποστρόφους, διπλά νν, λλ για τα ουρανικά, τόνους τις τονιζόμενες συλλαβές).

    «Κι απου κάπννζμα άλου καλό. Να πιάϊς αλούπις ικεί μέσα. Ούτι ζ γκατουχή σντζ γίσμπις δεν ανατρόμαξα έτς. Μού ρθι μιά να σκάσου. Αλά είπα να γένου μουντέρνους Μπουγατσώτς κι Ελλνας ‒ακόμα κι μιτα θάνατουν‒ κι έτς φαρδαπλώθκα κι ιγώ σι μια πουλλθρόνα μαλακιά κι ουραία.»

    🙂

  133. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Νικοκύρη χρόνια πολλά στα αγγελοκόριτσα σου, μεγάλα και μεγαλύτερα 🙂

    ……………………
    Ταπεινά προτείνω , το σχόλιο 97 να διαγραφεί ή να προστεθεί σχετική σημείωση στο υπάρχον σχόλιο ότι διαπράχθηκε αντιποίηση προσώπου. Άλλη δουλειά δεν είχες τώρα να συμμαζεύεις του ασβού καμώματα.

  134. Πέπε said

    132

    Μα τι είναι οι αλούπες ρε παιδιά;

  135. Γιάννης Κουβάτσος said

    130γ:Παίζει κι αυτό.

  136. 134 Πέπε

    Υπόθεση να είναι οι «αλεπούδες».

  137. sarant said

    130 Eπειδή το σχόλιο 126 συνοδευτηκε και από μέιλ με διάφορα προσωπικά στοιχεία, ειμαι βέβαιος ότι αυτό είναι γνήσιο.

    Ωστόσο, οι επισημάνσεις του Πέπε ισχύουν.

  138. Μέσα από την πολυετή μου εμπειρία, στο διαδίκτυο καταλαβαίνω τον κύριο Τσίγκα .Σε ένα μπλοκ σχολίαζα και είχε ένα πετ και εκεί που εσκαγε μούρη μόλις έγραφα ,
    δεν πρόκειται για πλαστοπροσωπία στην δική μου περίπτωση. Γιατί εμφανιζόταν ώς Κική Μ. και Κικές πολλές. Έχει καταντήσει η σχολή μου σαν συλλογή εμπειριών επιβατών ενος λεωφορείου που οι επιβάτες κάνουν συνεδριακό τουρισμό. Να φανταστείτε αλλάζουμε αίθουσες και εγώ βολευομαι σε θρανίο που στην πρωινη βάρδια κάθεται συνονόματη και αφήνει και το ονοματακι της. Hotel California,τι να τα κάνω τα καρτελάκια ;
    Μιλάμε είναι έμπνευση ο άνθρωπος..

  139. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    130 το γ, δύσκολο. Αυτό το «κι όποιος καταλάβει – κατάλαβε: » που γράφει το 97, αφήνει χαλικάκι. Θυμάμαι(τώρα που το ξαναδιάβασα) ότι στιγμιαία με «τίναξε» και χθες.
    …………………
    134
    Αλουπού στην Κρήτη είναι η αλεπού (καθώς έχουμε κυρίως ζουρίδες καμιά φορά τα λέμε το ίδιο), όμως
    λούπης είναι το γεράκι (και γενικά τα αρπακτικά, τα όρνεα)

  140. ΚΩΣΤΑΣ said

    Χρόνια πολλά! σε ερτάζοντες/ζουσες σήμερα και από ότι κατάλαβα και μέλος/η της οικογένειας του Νικοκύρη. Να τις χαίρεσαι, Νικοκύρη.

    Για δείτε την αβατάρα του 126, εγώ δεν ξέρω από τέτοια, αλλά δεν μου φαίνεται σόι πράμα.

    Πέπε, στο σχόλιό μου 99, το αλούπις το μετέφρασα αλπούδις, με τη σημασία που δίνεις στο 136 σχόλιό σου.

  141. Ναι εάν όμως σβηστούν τα σχόλια του κατοικίδιου ,οι ενέργειες που είναι αποτέλεσμα μιας κάποιας αλληλεπίδρασης θα φαίνονται έως μία κακόγουστη συμπεριφορά που παραπέμπει σε δημόσιο αυνανισμό …

  142. Επαμεινώνδας Τσίγκας said

    α λ ο ύ π α (θυλ)… η αλωπηξ, (πληθ. οι αλούπις)
    προφανώς προκύπτει απευθείας από το αλώπηξ με μετατατροπή του ω σε ου (καπου εχω δει να τις ονομαζουν-πληθυντ.- και α λ ε π έ ς

    YΓ. Ορκίζομαι στην ομήγυρι πως διαβαζοντας το ΜΗ ΓΝΗΣΙΟ σχόλιο δυσκολεύτηκα πολύ να αντιληφθώ (και να σιγουρευτώ) πως δεν τογραψα εγώ…
    Ο άνθρωπος που το γραψε δεν ειναι επ’ ουδενί κακοπροαίρετος κατιι ξερει (αρκετα καλα μαλλον) απο τα γραφτά μου… Αλλά να που σχεδον με κανει να απολογουμαι πως δεν τογραψα εχω και να χρειαζεται η παρεμβαση του σπιτονοικοκύρη…
    Καλη βδομάδα

  143. Επαμεινώνδας Τσίγκας said

    ΣΟΒΑΡΕΥΤΕΙΤΕ «ΚΩΣΤΑΣ» (140) μην εκτίθεστε αγαπητέ …
    Ν.Τ.

  144. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τώρα μπερδεύτηκα κι εγώ… 😦

  145. nikiplos said

    Το όλον ακυρώνει την περσόνα, γνήσια ή μη. Καλό είναι ο γνήσιος να επικοινωνήσει με τον νικοκύρη, ώστε να ξεδιαλυθούν τα θολά…

  146. Πέπε said

    140

    > Πέπε, στο σχόλιό μου 99, το αλούπις το μετέφρασα αλπούδις, με τη σημασία που δίνεις στο 136 σχόλιό σου.

    Παρόλο που το 136 δεν είναι δικό μου, το είχα δει ότι αλούπες είναι οι αλεπούδες, αλλά αυτό δε με καλύπτει. Αν από το πολύ ντουμάνι των τσιγάρων «πιάνεις αλεπούδες», πάει να πει ότι υπόκειται κάποια έκφραση, παρομοίωση, κάτι, που μου διαφεύγει. Μήπως τις αλεπούδες τις πιάνουν με ομίχλη; Μήπως το ντουμάνι είναι πυκνό σαν -υπερβάλλοντας λίγο- τη γούνα της αλεπούς; Μήπως της αλεπούς τής καπνίζουν το λαγούμι για να βγει και να την πιάσουν; (Μάλλον το πιθανοφανέστερο, τώρα που το σκέφτομαι…)

  147. 143.Δεν ξέρω εάν είναι αποτέλεσμα κάποιου ρατσισμού . Ή στοχεύει σε μία είδους επαγωγικής σκέψεις σε σχέση με ένα υποφαινομενο δικού μου εγωκεντρίσμου . Είναι γεγονός ότι αυτο το είδος έκφρασης ( γραπτώς λόγος) με βοηθάει να εκφραζομαι καλύτερα. Γενικά θα έλεγα με βοηθάει να εκφραζομαι. Έχω εκδηλώσει τον προβληματισμό μου σε διάφορες ειδικότητες ιατρων,προβληματίζομαι εάν έχω αυτισμό ..με κοιτούν αποχαυνωμένοι . Το Κώστας σημαίνει πολλά και πολλά παραπάνω από τον άνδρα της Κατερινας. Ίσως ο Επαμεινωνδας μας έδινε την ελπίδα της κυρά Επιστήμης.

  148. Α. Σέρτης said

    147
    Χαρά στο κουράγιο σου Κική…
    Έλα μια βόλτα από τη φορουμάρα: εκεί απαντάμε

  149. BLOG_OTI_NANAI said

    126,142,143: Όταν κάποιος εκδίδει βιβλία ως «Νώντας», είναι λογικό να σχολιάζει για το βιβλίο του επίσης ως «Νώντας» (σχ. 97), και όχι ως «Επαμεινώνδας».

  150. BLOG_OTI_NANAI said

    149: https://biblionet.gr/%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%89%CF%80%CE%BF/?personid=87443

  151. Στην Παρνασσίδα την αλεπού την λένε αλπή,. πληθ. οι αλπές

  152. Theo said

    @149, 150:
    Ως γιατρός, όμως, ο ίδιος συστήνεται ως «Τσίγκας Επαμεινώνδας» (https://etsigkas.gr/?page_id=38)

  153. 147.αχά..η λύση βρέθηκε ΥΠΟΓΡΑΦΩ έως Κ.Μ.ή Μ.Κ και κόβονται τα λόγια μου γιατί το Κ.Μ. παραπέμπει σε κώμη και το Μ.Κ. σε μόκο όπως αντιληφθηκατε πρόκειται για ελλατωμα στην επικοινωνία στις προσωπικές βασεις. Και αναρωτιέμαι μία σταλιά παιδί τι θέλατε να πω στους τότε » θεράποντες»;
    Να πληρωσω ψυχοθεραπεία για το think possitive ; Τι τραύματα μπορεί να χει κάθε άνθρωπος; Απλά η χλωρίνη είναι ενα από τα πρώτα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν σε περίοδο επιδημίας. Με ένδειξη ότι δεν πίνεται.. Δεν ξέρω απλά έκανα έναν εμετό χθες και όλο το πρωί καθαρίζα.

  154. 152. Ναι όμως λέμε είσαι γαστρεντερολογος και καρδιολογος μαζί πολλά χρόνια διάβασμα. Κάνω μία επίσκεψη στο ιατρείο σου και παραπονιέμαι για τον στομάχι μου ,μου εξεταζεις το στομάχι,ολα πολύ καλά. Και όμως είναι σημάδι κακής υγείας της καρδιάς και λες δεν πάει στα κομμάτια δεν μου ανάφερε πρόβλημα με την καρδιά. Αποποίηση της ιδιότητας του καρδιολόγου. ..

  155. Νώντας Τσίγκας said

    146. #Μήπως της αλεπούς τής καπνίζουν το λαγούμι για να βγει και να την πιάσουν; #
    Ασφαλώς. Προσφιλής μέθοδος των κυνηγών.

    145. Ο Νικοκύρης απάντησε!

  156. 155. Ναι αμα εγώ κινούμαι στα πλαίσια του σεβασμού κανόνων οφείλεται στην κακοποίηση μου από εξέχουσες προσωπικότητες .. Μεγα σέβας.
    Και ο λόγος είναι η προσωπική μου αυτοπροβολή ,που ζω και δρω σε μία ομάδα.Πειτε μου κύριε Τσίγκα ποια και που είναι η θέση μου ;Σε καμιά γωνιά αυλής ;

  157. Πέπε said

    152

    Δεν είναι σπάνιο, κάποιος με πολυσχιδή δραστηριότητα, να υπογράφει με το επίσημο βαφτιστικό του όπου τα πράγματα τείνουν προς το επιστημονικότερο και με το εν χρήσει όνομά του όπου τείνουν προς το καλλιτεχνκότερο. Το επόμενο στάδιο βέβαια είναι το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο, ιδίως για όσους δεν το χρησιμοποιούν για απόκρυψη της πραγματικής τους ταυτότητας – τότε πάει αλλού (άλλη περίπτωση να είσαι ο Κώστας Γιαννίδης και να είναι δημόσια η πληροφορία ότι σε λένε Γιάννη Κωνσταντινίδη, κι άλλη να είσαι ο Αρκάς και κανείς να μην ξέρει ποιος είσαι).

  158. 152 με αφορμή το σύντομο βιογραφικό του κυρίου Τσίγκα . Θεωρώ απαράδεκτο από την κλινική Σπιναρη(ψυχιατρική ιδιωτική κλινική)όπου εργάστηκε ο κύριος Τσίγκας ,έχει φτάσει η συγκεκριμένη κλινική να λειτουργεί σαν δυο αυτόνομες ,συμπτιγμενες ,δομές . Η ιδιωτικη κλινική Σπιναρη είναι κέντρο φροντίδας ηλικιωμένων και ψυχιατρική κλινική . Πως μπορεί και συνεργάζεται με τόσα ταμεία; Το ύψος περίθαλψης αναλογα με την σύνταξη κάθε μονάδας που καταλαμβάνει κλίνη… συγκίνηση

  159. 152 με αφορμή το σύντομο βιογραφικό του κυρίου Τσίγκα . Θεωρώ απαράδεκτο από την κλινική Σπιναρη(ψυχιατρική ιδιωτική κλινική)όπου εργάστηκε ο κύριος Τσίγκας ,έχει φτάσει η συγκεκριμένη κλινική να λειτουργεί σαν δυο αυτόνομες ,συμπτιγμενες ,δομές . Η ιδιωτικη κλινική Σπιναρη είναι κέντρο φροντίδας ηλικιωμένων και ψυχιατρική κλινική . Πως μπορεί και συνεργάζεται με τόσα ταμεία; Το ύψος περίθαλψης αναλογα με την σύνταξη κάθε μονάδας που καταλαμβάνει κλίνη… συγκίνηση

  160. sarant said

    148 Φορουμάρα;

  161. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    146 >>Μήπως της αλεπούς τής καπνίζουν το λαγούμι για να βγει και να την πιάσουν;
    και είναι μύθος ότι η (πονηρή) αλεπού κάνει/διαλέγει φωλιά με πολλές εξόδους/τρύπες για να μην μπορούν να την στριμώξουν;

    Εδώ κάτι ενδιαφέρον, σχετικούτσικο , σχολιάζει και ο κ. Ν.Τ.
    «Ἡ ἀλεποὺ τῆς σκάλας καὶ ἄλλες ἱστορίες»
    h ttp://www.odos-kastoria.gr/2014/01/blog-post_19.html

    σσ είναι κι ο νεοπαππούς απασχολημένος (και πολύ σωστά) με την πριγκηποπούλα , να ξεκαθάριζε την ήρα απ το στάρι.

  162. Γιάννης Ιατρού said

    161: Επέστρεψα, μόλις. Κι εκπλήσσομαι, μάλλον δεν θά ΄πρεπε. Σημειωτέον πως ο ασβός μπορεί εύκολα να προσαρμόσει το στυλ της γραφής του…Επίσης εφιστώ πως ο καθ’ού έχει ασχοληθεί επισταμένως με τον Ίωνα Δραγούμη😎😉. Έχει ένα θέμα μαζί του, έχει γράψει και σε άλλα μετερίζια γι αυτό.
    Θα επανέλθω 🙂

  163. Γιάννης Ιατρού said

    162: …Επίσης εφιστώ. την προσοχή σας στο ότι ο….

  164. Theo said

    @161:
    Ρίχνοντας μια ματιά στον ιστότοπο που παραπέμπεις, είδα πως την Πέμπτη η Καστοριά γιορτάζει την απελευθέρωσή της από τους Τούρκους και πως πριν από ένα δεκαήμερο έφυγε από τη ζωή ο καστοριανός Πάνος Τσολάκης, ομότιμος καθηγητής της Ιστορίας της Αρχιτεκτονικής στο ΑΠΘ (βλ. και εδώ, διάδοχος του Νίκου Μουτσόπουλου. Είχε ασχοληθεί ιδιαίτερα με την ιστορία της πόλης του και της περιοχής της. Σ’ ένα άρθρο του αναφερόταν στον προπάππο μου, κι έτσι τον γνώρισα.
    Ευγενής και σεμνός, όπως πολλοί ερευνητές. Ας είναι η μνήμη του αιώνια!

  165. Μαρία said

    162
    Ε βέβαια. Τον είχαμε δει και με μπλουζάκι πορτοκαλί https://www.youtube.com/watch?v=DoKKwRoiNMU

  166. Μαρία said

    164
    Απ’ το ίδιο σάιτ μαθαίνω οτι χτες πέθανε ο Λεωνίδας Παπαγεωργίου του φερώνυμου νοσοκομείου.

  167. Γιάννης Ιατρού said

    165: Όπου εκτός του άρθρου της 29/07/2007 στην Α1 αναφέρεται και το μνημειώδες …απ΄ τον καιρό του Νώε…. 😂😂😎

  168. Νώντας Τσίγκας said

    προς κ. Γιάννη Ιατρου ενταύθα.
    Αυτός με το πορτοκαλι μπλουζι και το μεζ μαλλι έγραψε (καπου) ότι (σίγουρα) πλαστογράφησα τα («κρυμμενα» )ημερολογια του Ι.Δ. Μάλιστα δε το καλοκαίρι θα τα διεξήρχετο ενδελεχως για να ανακοινώσει «την ετυμηγορίαν του».. Τι κρύβεται πίσω απο τα «Κρυμμένα Ημερολόγια» του Δραγούμη; Δεν ειδα όμως κατι ακόμη.. Νομιζω πάντως πως «ο συγκεκριμένος ασβός» δεν ειναι ο υπαιτιος της σημερινης (και αρκετα προβληματικής) λαθροχειρίας..

  169. spiridione said

    Ρε τι τραβάμε εδώ μέσα.

  170. Καλησπέρα,
    Μιας και ταξίδευα έκανα ένα μακρύ διάλειμμα απ’ το ιστολόγιο. Αλλά να πω για τα μπουκάλια της χλωρίνης (που σήμερα είναι της Unilever, παλιότερα της Lever κι απ’ ό,τι φαίνεται την εποχή εκείνη από την Κλινέξ): Πράσινα ήταν και έχω πιεί πολλές φορές από τέτοια. Τότε δεν ξέραμε. Ό,τι το πλαστικό ήταν ευπρόσδεκτο. Ελαφρύ και άθραυστο. Κι αργότερα που βγήκε σε άσπρο κι αυτό καλό ήταν (ακόμα και τώρα μπορεί να βρεις κόσμο να τα χρησιμοποιεί).

  171. Α. Σέρτης said

    Στην ιστοσελίδα όπου παραπέμπει το σχόλιο 152 βρίσκει κανείς τα τηλέφωνα και τα πάντα του (πραγματικού) κυρίου Τσίγκα.
    Τόσο δύσκολο είναι ο υπεύθυνος του ιστολογίου να έχει μια τηλεφωνική επικοινωνία με τον άνθρωπο; Τι το αφήνει και σέρνεται όλο αυτό;

  172. Γιάννης Ιατρού said

    171: Μα με το σχόλιο 137 νομίζω πως έχει ξεκαθαρίσει η κατάσταση περί του αυθεντικού Τσίγκα.
    Μένει η απορία, νέος ή ο παλιός ο συγγραφεύς του 97. Και επ΄αυτού η γνώμη μου στο 162.

  173. spiridione said

    Να βάλω και ένα απόσπασμα απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών του 2015, που δεν υπάρχει ονλάιν, με την οποία έγινε δεκτό ότι μπορεί να χρησιμοποιεί σε σήμα της η Colgate τη λέξη χλωρίνη.

    Επειδή, σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν, η αναγραφή της λέξης «ΧΛΩΡΙΝΗ» σε πληθώρα λεξικών και δημοσιευμάτων για την απόδοση στην καθομιλουμένη των πάσης μορφής και αναλογίας διαλυμάτων υποχλωριώδους νατρίου, καθώς και η πάγκοινη, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, χρήση της ιδιαίτερα από τις νοικοκυρές, ως δηλωτική προϊόντων γενικώς καθαρισμού, που έχουν την παραπάνω γενική χημική σύνθεση, αλλά και από τους επιστήμονες για την απόδοση του ανωτέρω χημικού όρου καθώς και λοιπά έγγραφα (βλ. σχ. εγκυκλοπαίδεια , λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής Γλώσσας του ΑΠΘ, στο λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη, το λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας των Γ. Γρηγορόπουλου/Β. Μπαλιατσά /Δ.Μπαλιατσά/Ε. Αρβανίτη/Π.Τσιγκρή), γνωμοδοτήσεις των καθηγητών … και .., διακηρύξεις δημοσίων προμηθευτικών διαγωνισμών…, έγγραφα δημόσιων υπηρεσιών, διαλέξεις ιατρών δημόσιων νοσοκομείων και συστάσεις του Κέντρου Ελέγχου Ειδικών Λοιμώξεων του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού αλλά και σε άρθρα εφημερίδων και περιοδικών κ.λ.π), προκύπτει ότι αυτή αναφέρεται ως περιγραφική είδους προϊόντος και όχι ως εμπορικό σήμα ορισμένου προϊόντος και δεν υποδηλώνει σύνδεση της λέξης αυτής στη συνείδηση του μέσου καταναλωτή με τα καλυπτόμενα από το ένδικο σήμα παραγόμενα από την εκκαλούσα προϊόντα, ενώ η επιστημονική χημική ορολογία του όρου χλωρίνη ως «υδατικό ή υδαρές διάλυμα υποχλωριώδους νατρίου» δεν είναι γνωστή στο ευρύ καταναλωτικό κοινό.
    Σύμφωνα δε με την από 3.12.2003 γνωμοδότηση του Πρύτανη του Πανεπιστημίου .ο όρος «χλωρίνη» υφίσταται στην ελληνική γλωσσική συνείδηση με την παραπάνω έννοια που και τα διδάγματα της κοινής πείρας επιβεβαιώνουν, δηλαδή ως ισχυρό απορρυπαντικό και λευκαντικό υγρό, το οποίο έχει ως βάση το χλώριο, όπως άλλωστε καταχωρείται στα έγκυρα ελληνικά και ξένα λεξικά και όχι ως εμπορικό σήμα συγκεκριμένης επιχείρησης, απαντάται δε, στο Ελληνικό λεξιλόγιο, από το τέλος του 19ου αιώνα, προτού εμφανισθεί στο εμπορικό προσκήνιο, και συνεπώς, η εκκαλούσα γνώριζε την προΰπαρξη της επίμαχης λέξης, κατά το χρόνο καταθέσεως του σήματός της.
    Εξάλλου, το σήμα «ομπρέλα» «…» είναι αυτό που, χρησιμοποιούμενο μαζί με το ένδικο σήμα «ΧΛΩΡΙΝΗ», υποδηλώνει στην κοινή συνείδηση του μέσου καταναλωτή εμπορική ονομασία και προέλευση προϊόντος από την εκκαλούσα εταιρεία και για τον λόγο αυτόν η χρήση μόνο της λέξεως «ΧΛΩΡΙΝΗ», που είναι περιγραφική, συνιστά το μόνο πρόσφορο μέσο για την ενημέρωση του καταναλωτή, ως προς το είδος και το συγκεκριμένο προορισμό του προϊόντος, που διατίθεται στο εμπόριο, ήτοι η απολύμανση, λεύκανση και ο καθαρισμός εν γένει, ανεξαρτήτως του ότι οι ιδιότητες αυτές υποδηλώνονται στη σχετική ένδειξη «ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ» [βλ. ΑΠ 1519/2014 και πρβλ. ΣτΕ 3617/2006].
    Κατά δε τα κοινώς γνωστά, αρκετές επιχειρήσεις στην αγορά των απολυμαντικών, λευκαντικών και συναφών προϊόντων, χρησιμοποιούν το χλώριο ως πρώτη ή βοηθητική ύλη για την παραγωγή των προϊόντων τους (πρβλ. ΣτΕ 185/2005). Συνεπώς, ενόψει αυτών, η λέξη «ΧΛΩΡΙΝΗ» δεν μπορεί μόνη αυτή να θεωρηθεί ότι αποτελεί διακριτικό γνώρισμα, προσδιοριστικό εσφαλμένης προέλευσης του προϊόντος της εφεσίβλητης, ενόψει μάλιστα και των ουσιωδών διαφορών στη συνολική οπτική εικόνα, ικανή να αποτρέψει τη σύγχυση του μέσου καταναλωτή ως προς την προέλευση του προϊόντος.
    Έτσι, ο μέσος καταναλωτής δεν μπορεί να θεωρήσει ότι υπάρχει ταυτότητα της επιχείρησης από την οποία προέρχονται τα διακρινόμενα προϊόντα ή ότι το ένα αποτελεί μεταβολή ή εξέλιξη του άλλου ούτε μπορεί να δημιουργηθεί η εσφαλμένη εντύπωση ότι ανάμεσα στις δύο επιχειρήσεις υπάρχει οικονομικός ή άλλος δεσμός.
    Συνεπώς, ενόψει όλων αυτών το δικαστήριο κρίνει ότι η κατάθεση του ενδίκου σήματος της εφεσίβλητης με την προσθήκη της λέξης «χλωρίνη», ως προσδιοριστικής του είδους και του προορισμού του προϊόντος που πρόκειται να διακρίνει, βάσει των δεκτών ως άνω σκέψεων, είναι νόμιμη συντρεχουσών των προϋποθέσεων του άρθρου 20 παρ. 1 του ν.2239/1994. Τούτο δε δεν αίρεται ακόμη και υπό την εκδοχή ότι το προγενεστέρως κατατεθέν ως σήμα της εκκαλούσας «ΧΛΩΡΙΝΗ» είναι γνωστό ως σήμα φήμης και χαίρει αυξημένης προστασίας γεγονός εξάλλου, που δεν αποδεικνύεται. Και τούτο διότι, εκ των προσκομιζομένων στοιχείων για την απόδειξη του ισχυρισμού των εκκαλουσών ότι το σήμα «ΧΛΩΡΙΝΗ» είναι από πολλές δεκαετίες γνωστό στο εσωτερικό και έχει αποκτήσει, λόγω της μακροχρόνιας χρήσης του, της ποιότητας των προϊόντων που διακρίνει και της έντονης προβολής των ευρείας κατανάλωσης προϊόντων αυτών πανελλαδικά ιδιαίτερη φήμη και έχει καθιερωθεί ως σήμα φήμης, προκύπτει μόνο ότι τα προϊόντα της και μάλιστα με το σήμα «ομπρέλα» «…» διατίθενται σε πολλά καταστήματα σε διάφορες πόλεις της Ελλάδος. Από τα παραπάνω, όμως, στοιχεία δεν αποδεικνύεται,ούτε γίνεται επίκληση άλλου στοιχείου ή γεγονότος ότι το σήμα «ΧΛΩΡΙΝΗ» χωρίς την λέξη «….» είναι σήμα γνωστό σε σημαντικό τμήμα του οικείου κοινού, ήτοι σήμα φήμης, σύμφωνα με όσα παρατέθηκαν στην 3η σκέψη της παρούσας απόφασης, πέραν του ότι και με την 2878/2010 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου επικυρώθηκε η 10234/2009 απόφαση του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών με την οποία διαγράφεται η με αρ…. /12.3.1974 δήλωση ημεδαπού σήματος «ΧΛΩΡΙΝΗ CHLORINI», δικαιούχος του οποίου είναι η εκκαλούσα, αμετακλήτως μετά την …2014 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Συνεπώς, έτσι κρίνοντας και το πρωτόδικο δικαστήριο, αν και με διαφορετική αιτιολογία, ορθώς το νόμο εφάρμοσε και εκτίμησε τα πραγματικά περιστατικά όσα δε αντίθετα προβάλλονται από τις εκκαλούσες είναι απορριπτέα ως αβάσιμα.

  174. Γιάννης Ιατρού said

    168: Δεν γνωρίζω τους λόγους που σας κάνουν να πιστεύετε αυτό, αλλά θα δείξει κε Τσίγκα. ο καθ’ού δεν φημίζεται για μακροχρόνια απουσία του από το μπλογκ εδώ, ούτε για την εντιμότητά του.

  175. Γιάννης Ιατρού said

    174: π.χ. βλ. Τέρρυ Χατζηιερεμίας στο σημερινό άρθρο….

  176. ΣΠ said

    174
    Στο 168 είναι ο γνήσιος; Υπογράφει ως Νώντας, όχι Επαμεινώνδας, και έχει άλλο άβαταρ απ’ ό,τι στο 126. Έχω μπερδευτεί.

  177. Νώντας Τσίγκας said

    176.,#Στο 168 είναι ο γνήσιος;# ΝΑΙ
    Στο 126 απάντησα από τον υπολογιστή του ιατρείου… Και ναι, Είμαι πάλι εγώ
    Στο blog μου δε έχω άλλο avatar (τη μαύρη γάτα μου)
    ΤΟ ΠΡΩΙ έδωσα ΕΓΚΑΙΡΩΣ, ΠΕΙΣΤΙΚΕΣ (ΕΛΠΙΖΩ) εξηγήσεις στον κ. Σαραντάκο..
    Επομένως ας μη μακρύνει άλλο αύτη η βαλίτσα το δρόμο της παρακαλώ…
    Ευχαριστώ. Δεν θα επανέλθω.

  178. Γιάννης Κουβάτσος said

    162:Και μένα η αναφορά στον Ίωνα Δραγούμη (που οι «ελληνόψυχοι» τον θεωρούν δικόν τους) με έβαλε σε υποψίες.

  179. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    177 και πριν: Όπως έγραψα και προηγουμένως, οι εξηγήσεις του πραγματικού (168, 177) κ. Τσίγκα ήταν απόλυτα πειστικές.

    Αγνοούσα βέβαια το λινκ του 168, που κατονομάζει τον πλαστογράφο.

  180. Σήμερα η καθηγήτρια μας στην σχολή μας είπε ότι η Περγαμμος είναι στο Βερολινο . Εγώ σηκωσα το χέρι και την είπα » έχω τουριστικό οδηγο για την Πέργαμμο να τον φερω;» «. Βεβαίως μου είπε » Και λέει ο Τσίγκας είμαι εδώ ,είμαι εκεί ,είμαι αυτός είμαι άλλος . 4 ώρες στοιχεία θρησκειολογίας … Που να την πιάσει την κυρία μας …

  181. 170# >> Αλλά να πω για τα μπουκάλια της χλωρίνης […]Πράσινα ήταν και έχω πιεί πολλές φορές από τέτοια.

    Εγώ πάλι μόνο μία, αλλά ήπια το αυθεντικό περιεχόμενο. Δυόμισυ χρονών εγώ, τριάμισυ ο ξάδερφος που μου το πότισε. Αλλά με προλάβανε και σήμερα με υφίστασθε.

  182. 181. Ανταγωνιστής της χλωρίνης είναι το ΚΕΖΑΠ

  183. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Για τον κ. Τσίγκα
    Τα ανεμούρισε ο ασβός και σ΄αυτήν την ανακατωσούρα εκφράστηκε αυθόρμητα κι ανάλαφρα ο Κ. στο 140. Ήσασταν αυστηρός απέναντί του λίγο παραπάνω νομίζω από το ειδικό βάρος της περίστασης.
    Πάντως με όλο αυτό, ουδέν κακόν αμιγές καλού. Πχ πετύχαμε την ΟΔΟ, την καστοριανή εφημερίδα. Για μένα που δεν έχω πάει στην περιοχή, με ταξίδεψε στα μέρη σας και «πήρα μια τζούρα» από την πνευματική και όχι μόνο, ζωή εκεί.

  184. Πέπε said

    179

    Ότι αυτό είναι το κατά κόσμον όνομα του ασβού ήταν γνωστό, και βεβαίως επιβεβαιώνεται πλήρως από το στυλ γραφής του κειμένου στο λινκ. Για το αν η σημερινή πλαστογραφία όμως ήταν δική του, ισχύουν οι επιφυλάξεις που έγραψα πιο παλιά.

    Ήταν πάντως σίγουρα κάποιου που αποσκοπούσε στο να προκαλέσει σχόλια όπως:

    #169 > Ρε τι τραβάμε εδώ μέσα.
    #131 > Ε, δεν είμαστε καλά…

    …κλπ., ή και το δικό μου που αναρωτιόμουν αν ο καταγγέλλων πλαστογραφία είναι πλαστογράφος ο ίδιος (δεν είναι, πείσθηκα).

  185. 183.Καναμε εργασία για την Καστοριά. Για την Αγία Σοφία ξεκίνησα αρχικά μόλις το τελειώσα το ανάθεσαν σε άλλο συμμαθητή .Ή μάνα μου μου πε καλά να πάθεις ,σου πα έλα για καφέ εσύ βιαζοσουν , μου ανάθεσαν μετά την σφαγή της κλεισούρας, και μία συμμαθήτρια επειδή την ρωτησα κάτι για τον περίβολο από ένα μοναστήρι. Μου τηλεφώνησε και μου αναγνωσε περιγραφές για τον λαχανόκηπο και τα περιβόλια .. Πάλι θα κάνω μία εργασία στη περιοχή για την Παναγιά τη Μαυριωτισσα εντός μηνός

  186. ΚΩΣΤΑΣ said

    183 Ευχαριστώ, Έφη, το θέμα έληξε για μένα.

  187. loukretia50 said

    181. 181. χτηνωδίες!

    … κι έκτοτε, Χχτήνος της χλωρίνης
    φωσφοριζέ μια στάμπα αφήνεις
    τάξη και νόμο καταλύων!*

    Κι όταν σε σχόλια βάση δίνεις
    αντίδραση επιταχύνεις !
    ΛΟΥ
    Γίνεσ΄οξύ , ζωνάρι λύων*
    Λύματα καίγοντας γελοίων – άλας, αλί ! ιστολογίων!

    */γιατί ωμέγα? Καθότι μέγα και ποτέ ουδέτερο!

  188. Νώντας Τσίγκας said

    Μετά από όλες αυτές τις απαραίτητες εξηγήσεις που δόθηκαν χθές και σήμερα για το ποιός είναι ποιός, απορώ ειλικρινά γιατί ο Νικοκύρης αποφεύγει όπως ο Διάολος το Λιβάνι να δεσμευτεί ότι θα παρουσιάσει από το Ιστολόγιο το βιβλίο μου για τα «Κρυμμένα Ημερολόγια» του Γιάννη Δραγούμη. Ας μας πούν οι σχολιαστές αν είναι καλύτερα τα άλλα βιβλία που παρουσιάζει εδωμέσα κάθε τόσο.

    Δεν είμαι ο άνθρωπος που του αρέσει να αυτοδιαφημίζεται, αλλά το ζητώ σαν χάρη από το Νικοκύρη, διότι το μοναδικό αυτό βιβλίο έτυχε πλήρους αποσιώπησης από τον ευρύτερο Βενιζελικό Χώρο, πάει χάλια στις πωλήσεις, και έχει δίκιο ο «Πατάκης» να διαμαρτύρεται. Να κινηθεί λίγο το βιβλίο, βρε αδελφέ, να βγάλει τουλάχιστον τα λεφτά που επένδυσε ο εκδότης. Σας βεβαιώνω πως είναι τραγικό για μένα να ξέρω πως έχασε χρήματα ο «Πατάκης» εξαιτίας μου. Αν και νευρολόγος, τα νεύρα μου έχουν γίνει τσατάλια και δεν μπορώ να κοιμηθώ τα βράδυα.

  189. ΓΤ said

    Aλλά το συγκεκριμένο #188 φοράει πορτοκαλί μπλούζα. Οπότε ο Νίκος ας ψάξει για την πορτοκαλί φόρμα της Death Raw.

  190. Μαρία said

    189
    Ως Παρθενοπίπης φοράει και πουκάμισο με ροζ ρίγες http://esxatianasxesi.blogspot.com/2020/07/blog-post_80.html

  191. ΓΤ said

    190@

    Με ρίγα κάθετη τον κόβω
    με οριζόντια ας τον εύρω
    εκεί στον Έβρο,
    εξορία,
    να τον περιλάβει η Μαρία

  192. ΣΠ said

    188
    Δεν υπάρχει πλέον αμφιβολία. Εκδηλώθηκε. Το «όπως ο Διάολος το Λιβάνι» είναι χαρακτηριστικό του ύφους του.

  193. ΣΠ said

    189
    Death Row, ρε μπρο.

  194. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    190 και η γνωστή μανία με την Αλέξα

  195. Πέπε said

    190

    Μα τι διαβάζετε ρε παιδί μου μερικοί!

  196. Μου ήρθε μία ενημέρωση πριν δύο λεπτά από : Λογοτεχνία & Σκέψη. Ο Τσίγκας βγαίνει και σε Γιάννη . Μήπως είναι υπεύθυνος κανείς από εδώ;

  197. loukretia50 said

    Γησμπαδιάμ το νήμα…

  198. sarant said

    Φυσικά το σχόλιο 188 είναι από τον πολυώνυμο. Μπαν.

  199. Νέο Kid said

    Νεαρός εκδότης υπογράφει -παρουσία του δικηγόρου και μελών της Ακαδημίας -το συμβόλαιο με το οποίο η Ακαδημία τού παραχωρεί το 80% των εισπράξεων από τις πωλήσεις τού υπό συγγραφήν έργου:«Το πλήρες ιστορικόν λεξικόν της ελληνικής γλώσσης. Από το Άλφα ως το Ωμέγα»

    Ο ίδιος εκδότης κάπως αργότερα,με το κατοικίδιο που του προσέφερε η Ακαδημία -ένεκα προκαταβολής- όταν ολοκληρώθηκε το εν λόγω έργο μέχρι το λήμμα «Αρκούδα»

  200. 197 .Ε δεν θα ρωτούσες; δεν θυμάμαι κάν να χω πάρει ενημέρωση ξανά από το συγκεκριμένο page

  201. Νέο Kid said

    190. Τι;; Αυτός ο χλεχλές ειν ο καπετάνιος; Χάνω πάσα ιδέα και γι αυτόν…

  202. Γιάννης Ιατρού said

    Η κολόνια των δειγμάτων του λίκνου στο 190 κρατά από παλιά. Μην μας προυκαλεί 🙂 ο καθ’ ου με τις πλαστοπροσωπίες του όπως και στο σημερινό νήμα (με τον δόγη…), βλ. και #175 πιό πάνω, γιατί θα διασυρθεί πανελληνίως έτι περισσότερο.

  203. Νέο Kid said

    Προφανώς το 199. προοριζόταν για το νήμα της ακαδημαϊκής τελειότητας , αλλά γίνονται και λάθη. Μπον νουί μεντάμ ε μεσιέ έ χλεχλέ! 🤓

  204. ΓΤ said

    193@ ΣΠ

    Μα του θανάτου η ωμότη σού κλει το μάτι μ’ άλλο γράμμα
    της σκέψης η περιπλοκότη σού περιγράφει αλλιώς το δράμα

  205. ΓΤ said

    197@

    Πόσο γλυκά συμφώνησες με το #38…

  206. sarant said

    199 Γεια σου Κιντ!

  207. loukretia50 said

    Καλημέρα!

    204 – 205 : ΓΤ

    …και πόσο γλυκά το επισημαίνεις !

    Το εκτιμώ, γιατί συνήθως…

    των λαθοθήρων η πιστότη κάνει την αβλεψία δράμα.
    Της σκέψης η περιπλοκότη διαβάζει σφραγισμένο γράμμα!

    Δεν το είδα, συγνώμη!

  208. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τον ασβό του Γηςσμπαδιάμ
    ξέθαψε ρίγες ροζ
    μια Σερραία Μαριάμ
    μία μάγισσα του Οζ

  209. ΓΤ said

    208@

    Μαρία και Χαρούλα τις μπερδεύω. Τελικά, η Χαρούλα είναι στον Έβρο (#191) ή πάλι τα μπερδεύω;

  210. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    ξέθαψε ΜΕ ρίγες ροζ

  211. Χαρούλα said

    #209 ΓΤ,
    Ναι η Χαρούλα είναι (από και στην) Αλεξανδρούπολη.
    Για την Μαρία νόμιζα Θεσσαλονίκη με οικογενειακή καταγωγή από τα Σέρρας🙃! Σήμερα σαν να μπερδεύτηκα με τον πολιούχο.

  212. Γιάννης Ιατρού said

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: