Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μαθητές και δάσκαλοι, αφήγημα του Δημήτρη Σαραντάκου – 7

Posted by sarant στο 9 Νοεμβρίου, 2021


Πριν από λίγο καιρό άρχισα να δημοσιεύω σε συνέχειες το χρονικό του πατέρα μου «Μαθητές και δάσκαλοι», που εκδόθηκε το 2008 και έχει θέμα το Γυμνάσιο Μυτιλήνης στα χρόνια 1938-1946, τους καθηγητές του και τους συμμαθητές του. Όπως και με τα άλλα βιβλία του πατέρα μου, θα δημοσιεύεται κάθε δεύτερη Τρίτη.

Η προηγούμενη συνέχεια είναι εδώ. Σήμερα δημοσιεύω την έβδομη συνέχεια, στην οποία γίνεται λόγος για τα περιοδικά που εξέδωσε η τάξη του πατέρα  μου και τις θεατρικές παραστάσεις που ανέβασαν. Ο πατέρας μου παραθέτει και κατάλογο των περιεχομένων του περιοδικού Λεσβιακά Γράμματα. Bλέπετε ότι αφιερώνονται αρκετά άρθρα στον Ν. Λαπαθιώτη και την αυτοκτονία του. Τα Λεσβιακά γράμματα τα εχω σκαναρισμένα εκτός από το 1ο τεύχος (κι έτσι δεν μπορώ να βάλω το κείμενο Προκόπης ο ΣΤ’ του πατέρα μου, αφιερωμένο στον γάτο της οικογένειας, που έκανε κατορθώματα που έγιναν οικογενειακός θρύλος). Βάζω όμως ένα πατριωτικό ποίημα του (15χρονου τότε) πατέρα μου από το 6ο τεύχος.

Το πρώτο περιοδικό που εξέδωσαν, πριν από τα Λεσβιακά Γράμματα, ήταν οι Μαθητικές σελίδες, για τις οποίες έχει γράψει ο πατέρας μου και στο αυτοβιογραφικό του Εφτά ευτυχισμένα καλοκαίρια και το είχα δημοσιεύσει στο ιστολόγιο το 2012, μετά τον θάνατό του. Μερικά χρόνια αργότερα, ένας οίκος δημοπρασιών έβγαλε σε πλειστηριασμό, ανάμεσα σε διάφορα άλλα τεκμήρια λογοτεχνικού ενδιαφέροντος, το πλήρες σώμα των χειρόγραφων Μαθητικών σελίδων. Το διεκδίκησα, αλλά δυστυχώς υπήρχε κάποιος εξίσου αποφασισμένος διεκδικητής που διέθετε περισσότερα μέσα. Έτσι, όταν ξεπέρασα κατά πολύ το ανώτατο όριο που είχα υπολογίσει, αποσύρθηκα. Αν μας διαβάζει ο άγνωστος κάτοχος του σπάνιου αυτού τεκμηρίου, ας στείλει μερικές σκαναρισμένες σελίδες….

 

ΙΙΙ

Τα περιοδικά μας

Οι «Μαθητικές σελίδες»

Οι “Μαθητικές Σελίδες” έβγαλαν συνολικά τέσσερα νούμερα

Δυστυχώς δεν κατόρθωσα να βρω ούτε ένα τεύχος τους και δε μπορώ να αναφέρω τα περιεχόμενά τους. Θυμάμαι πάντως πως ήταν υψηλής ποιότητας και μολονότι κυκλοφορούσε σε πέντε αντίτυπα, διαβαζόταν από πολύν κόσμο.  Ο ίδιος ο Μίλτης είχε φροντίσει να έχουν τα πολυσέλιδα τεύχη των «Μαθητικών Σελίδων» χοντρό εξώφυλλο, ώστε να αντέχουν στην ταλαιπωρία και είχε κανονίσει να τα παίρνουν εκ περιτροπής όλοι οι μαθητές της τάξης και να τα κρατούν στο σπίτι τους αρκετές ημέρες, ώστε να τα διαβάζουν οι ίδιοι, οι γονείς τους, οι συγγενείς και οι φίλοι τους. Σε μια εποχή όπου ούτε αθηναϊκές εφημερίδες δεν έρχονταν ταχτικά στο νησί, πόσο μάλλον λογοτεχνικά περιοδικά, η κυκλοφορία, έστω και με τον τρόπο που γινόταν, των «Μαθητικών Σελίδων», έκανε μεγάλη αίσθηση.

Η πρώτη σελίδα του κειμένου του Μίλτη για τις «Μαθητικές Σελίδες»

Τα «Λεσβιακά Γράμματα»

Το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε στις 15 Ιανουαρίου 1944 και το τελευταίο (6ο) μετά την Απελευθέρωση (τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου). Κάθε τεύχος είχε 16 σελίδες διαστάσεων  17Χ26 εκ. Το περιοδικό τυπωνόταν στο τυπογραφείο του “Ταχυδρόμου”, του Θείελπη Λευκία, που βρισκόταν στα Λαδάδικα, πίσω από το ξενοδοχείο “Λυκαβηττός”. Ήταν η πρώτη γεύση που πήραμε από τον μαγικό κόσμο της τυπογραφίας. Η στοιχειοθεσία γινόταν φυσικά από επαγγελματία τυπογράφο, ο οποίος κατόπιν προσάρμοζε τις έτοιμες πλάκες των σελίδων σε ένα επίπεδο και χειροκίνητο πιεστήριο.

Εμείς, οι συμμαθητές είχαμε την ευθύνη της σελιδοποίησης, της εκτύπωσης και της βιβλιοδεσίας, αποτελούσαμε τον κινητήρα του τυπογραφείου, τη διπλωτική μηχανή και το συρραπτικό. Όλα τα κάναμε με τα χέρια μας. Ακόμα και τους μεταλλικούς συνδετήρες, που απουσίαζαν τελείως από την αγορά. Είχαμε πάρει ένα κομμάτι συρματόσχοινο, το αποσυνθέσαμε σε λεπτές ατσαλένιες ίνες, τις ισιώσαμε και με μια πένσα τις κόβαμε σε μικρά κομματάκια, που τους δίναμε σχήμα Π. Κατόπιν με ένα σουβλί τρυπούσαμε τα διπλωμένα φύλλα, περνούσαμε τον αυτοσχέδιο συνδετήρα και, τσακίζοντας τις άκρες του, συρράπταμε το τεύχος.

Όλη αυτή η δουλειά γινόταν τα απογέματα, μετά το μάθημα, με μεγάλο κέφι και πολλή φασαρία. Τα τραγούδια μας και οι φωνές μας ακούγονταν στο δρόμο. Καμιά φορά έρχονταν, για διαφόρους λόγους,  οι όμορφες ανεψιές του ιδιοκτήτη και η εμφάνισή τους φώτιζε το μισοσκότεινο τυπογραφείο.

Πρώτη σελίδα του πρώτου τεύχους

Στο 3ο τεύχος του αναφέρεται πως τη συντακτική επιτροπή του περιοδικού την αποτελούσαν οι: Τάκης Γιαννακόπουλος, Ζήνα Φεδέρωφ, Μίμης Σαραντάκος, Μιχαήλ Πίτσιος, Στράτος Σεφτελής, Μιχαήλ Γρημάνης, Παναγιώτα Κομίλη, Γεωργία Παπαθανασίου, Στρατής Γρηγορίου, Νίτσα Κολυβά, Μαρία Παπαδοπούλου, Τάκης Κακαδέλλης, Γιώργος Γαλούσης, Αθ. Χατζημιχαήλ, Μάνος Βολογιάννης, Δημ. Πατρικόπουλος, Γιώργος Σεφτελής, Γιώργος Κουκούλης Γιώργος Μαυρονικόλας και Στεφ. Κατσικαδέλλης.

Περιεχόμενα 1ου τεύχους(Ιανουάριος 1944):

Της Σύνταξης: Ο κ. Ολύμπιος για τους νέους

Η διάλεξις του κ. Ντόρη Διαλεκτού

Μια διάλεξη για τη Λέσβο στη Βιέννη από τον δρα Rudolf Helm

Το επόμενο τεύχος μας

Διάφορες ειδήσεις από τον αθηναϊκό και τοπικό τύπο

Βύρ. Βαλετόπουλου: Ένας Λέσβιος δραματουργός

Μάνου Βολογιάννη: Μια γριούλα στην αποβάθρα

Γιώργου Γαλούση: Εναέριο ταξείδι

Τάκη Γιαννακόπουλου: Τα ξύλα

Μιχ. Γρημάνη: Ο Πρωτοπάτσης

Μιχ. Δόριζα: Η Θέμις

Τάκη Κακαδέλλη: Ένας αποτραβηγμένος

Στεφ. Κατσικαδέλλη: Μαζώχτρες

Γ. Ματιά: Για τον ποιητή Ε. Αθανασιάδη

Γ. Μαυρονικόλα: Ο απελπισμένος

Γιώργου Μιχαηλίδη: Χειμωνιάτικο δειλινό

Ιφιγένειας Μωυσόγλου: Το δώρο

Αρ. Νικητόπουλου: Ψαράδες

Παύλου Παλαιολόγου (αναδημ. από το «Ελεύθερον Βήμα») Η μόρφωση της γυναίκας

Στέλιου Παπαδέλλη: Το μάθημα

Τάκη Παπαθανασίου: Τα βιβλία

Γρηγ. Παπαμιχαήλ: Ολύμπιος καυγάς

Δ. Πατρικόπουλου: Ο Τατίκος

Αθ. Πεζώνη: Στο πυροφάνι

Μιχ. Πίτσιου: Χωρίς οικογένεια

Μ. Ρόδα (αναδημ. από τον Αθηναϊκό τύπο): Η πνευματική κίνηση των Ελληνίδων

Δημ. Σαραντάκου Προκόπης ο ΣΤ΄

Γ. Σεφτελή: Πίσω από τον Μακρύ Γιαλό

Βάσου Τεφτσή: Ανεμοθύελλα

Αθ. Τσερνόγλου: Ο σκουπιδάς των ονείρων του

Ζήνας Φεδέρωφ: Η πρώτη μου ανάμνησι

Στρατή Χάλιου Ο γυρισμός τν αγροτών

Γ. Χαμαλέλλη: Στα φτερά ταξειδιάρικου γλάρου

Γιάννη Χατζηγιάννη: Ο Σκόπελος

Αθ. Χατζημιχαήλ: Μια νύχτα στα ρουμάνια

Συμ. Χατζηπαυλή Το άντρον (σε αγιασώτικη ντοπιολαλιά)

 

Περιεχόμενα 2ου τεύχους (Φεβρουάριος 1944):

Της Σύνταξης: Η Μυτιλήνη μπορεί να αποκτήσει αμέσως Δημοτική

Βιβλιοθήκη. (Συνέντευξη με τον Στρ. Βαρελτζίδη).

Το ζήτημα της βιβλιοθήκης μας

Τα θεατρικά έργα του Ε. Αθανασιάδη

Για όσους γράφουν

Για το περιοδικό μας

Τι είπαν για το περιοδικό μας οι γυμνασιάρχες Σταύρος

Παρασκευαϊδης και Θεόφραστος Χατζηγιώργης

Τα νέα βιβλία που κυκλοφόρησαν

Διάφορες ειδήσεις από τον αθηναϊκό και τοπικό τύπο

Τάσου Αλβανού: Η κάψα

Λ.Γ.. (Βασίλη Αρχοντίδη):Η αυτοκτονία του ποιητή Ναπ. Λαπαθιώτη

Δημ. Βρησαγώτη: Σύννεφα διαβατάρικα (ποίημα)

Ντόρη Διαλεκτού: Ρυάκι ας ήμουν (ποίημα)

Νίκου Κατραντζή (4ης): Η μητέρα

Παναγιώτας Κομίλη (6ης π.τ.): Χαρά

Γιώργου Κουκούλη (6ης ν.τ.): Ο Χριστάκις

Μπρούνο Λαβανίνι (μεταφρ. Αρ. Δελή): Η αθάνατη Ψάπφα

Παναγή Λεσβιώτη: Πάλι βρέχει (ποίημα)

Παν. Μαλακού (7ης): Στο περιοδικό μας (ποίημα)

Γιώργου Μεταξά (6ης ν.τ.): Ο Κολασμένος

Νιόβης: Οι προλήψεις και η γυναίκα

Απασίας Ορφανού (6ης ν.τ.): Lacrimae Rerum

Μ.Κ. Παπαδοπούλου (6ης ν.τ.): Το φίλημα

Γεωργίας Παπαθανασίου (7ης): Ταξείδια της σκέψης

Μιχ. Πατλάκα (6ης ν.τ.) στο παρασκήνιο της ζωής

Βαχιέ Πατουκιάν (πρ. λυκ.): Πατρίδα

Μιχ. Πίτσιου (6ης ν.τ.): Θύμα του καθήκοντος

Ειρήνης Σιδέρη (6ης π.τ.): Ένα βήμα στη ζωή

Γ. Χαμαλέλλη (6ης π.τ.):Ο μικρός καπετάνιος

Χρυσούλας Χατζηγιαννιού: Σαν παραμύθι (ποίημα)

Αθ. Χατζημιχάλη (6ης ν.τ.): Φόβος

 

Περιεχόμενα 3ου τεύχους (Μάρτιος 1944):

Της Σύνταξης: Τα μουσικά μας ζητήματα (Συνέντευξη με τον Γιάννη

Χατζηγιάννη).

«Το Σταβόξυλο» του Δημ. Ψαθά (κριτική)

Τα ποιήματα του Βεϊνόγλου

Η φυγή από την πραγματικότητα

Η Αγιασώτικη Αποκριά και το πνευματικό της περιεχόμενο

Τα τραγούδια του καρναβαλιού της Αγιάσου

Κριτική της Αλκης Θρύλου για το βιβλίο «Βασίλης ο

Αρβανίτης» του Μυριβήλη

Σημείωμα του Κώστα Βάρναλη για τον «άγνωστο Σωκράτη»

Για τους συνεργάτες μας

Τα νέα βιβλία που κυκλοφόρησαν

Διάφορες ειδήσεις από τον αθηναϊκό και τοπικό τύπο

Λ.Γ. (Βασίλη Αρχοντίδη): «Ο Βασίλης ο Αρβανίτης» του Στρ. Μυριβήλη

Charles Baudelaire: Της μέρας το τέλος (ποίημα από τα «Άνθη του κακού, που μόλις είχαν κυκλοφορήσει σε μετάφραση Αντώνη Πρωτοπάτση)

Καίτης Κανλή (6ης π.τ.) Οι νέοι αριστοκράτες

Παναγή Λεσβιώτη: Λαπαθιώτης (σχέδιο μελέτης)

Γεωργίας Παπαθανασίου (7ης) Η κοινωνία μας και ο Ναπ. Λαπαθιώτης

Μαρίτσας Πιττή (6ης π.τ.): Ξανάνιωμα

Αθηνάς Τζωρτζίδου (πρ. λυκ.) Στο δάσος

Αθ. Τσερνόγλου (6ης ν.τ.): Ταξίδια στα ψηλώματα

Χρυσούλας Χατζηγιαννιού Θύμηση (ποίημα)

Χριστοφ. Χατζηγιώργη (6ης ν.τ.): Αραμπάς για τ΄ν Ανιμώτια

 

Περιεχόμενα 4ου τεύχους (Απρίλιος 1944):

Της Σύνταξης: Για τη θεατρική μας κίνηση (Συνέντευξη με τον Στρατή

Παρασκευαϊδη)

«Το Στραβόξυλο» του Ψαθά (κριτική της παράστασης του

ΦΟΜ)

Η επιτάχυνση της ανάπτυξης των νέων

Η Σαπφώ δεν ήταν ρωμαντική (κριτική του Κώστα Βάρναλη για

το βιβλίο του Λαβανίνι)

Η «Αιολική γη» του Ηλία Βενάζη (κριτική)

Για τους συνεργάτες μας

Τα νέα βιβλία που κυκλοφόρησαν

Διάφορες ειδήσεις από τον αθηναϊκό και τοπικό τύπο

Πάνου Αναγνώστου: Οι νέοι στο χωριό

Ρίτας Αρμενάκα (7ης): Οι αδελφές

Λ.Γ. (Βασίλη Αρχοντίδη): Τα «Άνθη του κακού» μεταφρασμένα από τον Αντώνη Πρωτοπάτση)

Πάνου Βενετόπουλου: Οι πόνοι του χωρισμού (ποίημα)

Μιχάλη Γκορτζιώτη 96ης ν.τ.) Το κυνήγι της καραμπλάκας

Ηρώς Καλυβίτου (7ης): Ο θάνατος των πεύκων

Paul Kretschmer: Η έρευνα των παραμυθιών

Παναγή Λεσβιώτη: Οι γλάροι (ποίημα)

Γιώργου Μιχαηλίδη (6ης π.τ.): Της Περμαθιάς το χάλασμα

Ασπασίας Ορφανού (6ης ν.τ.): Ενώ βρέχει

Μέλπως Σεφτελή (6ης π.τ.): Η γυναίκα μέσα στη ζωή

Αντώνη Τζάννου (6ης ν.τ.) Το μπάνιο της θειά Λένκους

Αθαν. Χατζημιχαήλ (6ης ν.τ.) Μετά το αστραπόβροντο

 

Περιεχόμενα 5ου τεύχους  (Ιούλιος 1944):

Της Σύνταξης: Για τους νέους

Το πνεύμα και η εποχή μας

Για τους συνεργάτες μας

Τα νέα βιβλία που κυκλοφόρησαν

Διάφορες ειδήσεις από τον αθηναϊκό και τοπικό τύπο

Ν. Αγριτέλη: Η Β΄ μουσική βραδιά του ΦΟΜ

Θ. Αργυρίου: Γνωριμία με τα γνωστά

Β.Α. (Βασίλη Αρχοντίδη): Ο μανδραγόρας

Ασημάκη Βεϊνόγλου: Χρυσαφένια ακρογιάλια (ποίημα)

Δ. Βενετόπουλου: Πόνοι του χωρισμού

Νίκου Καμαριανού: Ο καλλιτέχνης και το κοινό

Βαγγέλη Καραγιάννη (παρουσίαση) Ι Χάντζαρους

Paul Kretschmer: Γλωσσολογικό ταξίδι στη Λέσβο (αποσπάσματα)

Βασίλη Λαούρδα (αναδημ. από τα «Φιλολογικά χρονικά»): των οικιών ημών εμπιπραμένων (κριτική του «Γιούγκερμαν» του Καραγάτση)

Κώστα Μάκιστου: Κάτι (ποίημα)

Αντώνη Πρωτοπάτση: Η γριά το πόνει ΄λάλει

Αντώνη Πρωτοπάτση: Ένα ανέκδοτο ποίημα του Δημ. Βερναρδάκη

Κώστα Φριλίγκου: Στο Φωτονήσι

Χρυσούλας Χατζηγιαννιού: (ποίημα)

Δ. Χατζηραφαήλ: Ανατσιφαλάδις (διήγημα σε μανταμαδιώτικη ντοπιολαλιά)

 

Περιεχόμενα 6ου τεύχους (Οκτώβριος 1944):

Της Σύνταξης: Η λευτεριά της Σκέψης

Τα νέα βιβλία που κυκλοφόρησαν

Διάφορες ειδήσεις από τον αθηναϊκό και τοπικό τύπο

Νίκου Ανδρέου: Το πολυτεχνικό σχολείο και η μέθοδο της σχεδιασμένης

δουλειάς

Λ.Γ. (Βασίλη Αρχοντίδη): Εκδηλώσεις του γερμανικού πολιτισμού

Βασίλη Αρχοντίδη: Η διαλεκτική μέθοδος του Hegel

Μάρκου Αυγέρη (αναδημ. από τα «Γράμματα»): Ο Συρρεαλισμός

Θάνου Βενίδη: Η γριά του Κάστρου

Μ. Ιλίν (απόδοση και εισαγωγή Νίκου Σωτηράκη) Περί … ανέμων και υδάτων

Rudyard Kipling (μεταφρ. Μαρίνου Σιγούρου): Αν… (ποίημα)

Romain Rolland: Ο ρόλος του συγγραφέα στη σημερινή κοινωνία

Δημήτρη Σαραντάκου: Η φωνή της πατρίδας (ποίημα)

Τάκη Χατζηαναγνώστου: Ελευθερία (ποίημα)

Γιάννη Χατζηιωάννου: Πώς θα είναι οι μεταπολεμικές πόλεις

*  *  *

Μελετώντας τα περιεχόμενα, διαπιστώνουμε από τη μια μεριά το υψηλό επίπεδο τους και από την άλλη μια προϊούσα διαφοροποίηση του χαρακτήρα του περιοδικού. Το πρώτο τεύχος θύμιζε πολύ τις «Μαθητικές Σελίδες». Οι περισσότερες (24) συνεργασίες ήταν των μαθητών της 6ης τάξης νέου τύπου, δηλαδή των συμμαθητών. Επτά  κείμενα είναι μαθητών άλλων σχολείων (δύο είναι κοριτσιών) και τρία είναι αναδημοσιεύσεις από αθηναϊκές εφημερίδες.

Τα επόμενα 2ο 3ο 4ο και 5ο τεύχη θα έχουν οπωσδήποτε σαν κύριο άρθρο συνέντευξη με γνωστούς πνευματικούς παράγοντες του νησιού, οι συνεργασίες των συμμαθητών (της 6ης ν.τ.) περιορίζονται, ενώ αυξάνονται οι συνεργασίες μαθητών άλλων τάξεων και άλλων σχολείων. Σημαντική η παρουσία των κοριτσιών και για πρώτη φορά δημοσιεύονται και ποιήματα.

Το 6ο τεύχος είναι τελείως διαφορετικό. Οι Γερμανοί είχαν φύγει από τη Λέσβο στις 10 Σεπτεμβρίου, η Αθήνα λευτερώθηκε στις 12 Οκτωβρίου, υπήρχε κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας και στο νησί, όπως και στο μεγαλύτερο μέρος της  απελευθερούμενης Ελλάδας κυριαρχούσαν οι εαμικές οργανώσεις. Ανάλογου λοιπόν πνεύματος ήταν και τα περιεχόμενα του τεύχους.

 

ΙV.

Θεατρικές επιδόσεις

Του Αρχοντίδη ήταν η ιδέα να ανεβάσουν τα Γυμνάσια μια θεατρική παράσταση. Όπως γράφω πιο μπροστά προς το τέλος της Κατοχής και αμέσως μετά την Απελευθέρωση παρατηρήθηκε στο νησί αληθινός πνευματικός και πολιτιστικός οργασμός. Διαλέξεις, συναυλίες και θεατρικές παραστάσεις παίρναν και δίναν. Ο Αρχοντίδης όμως δεν ήθελε μια κοινή σχολική παράσταση της σειράς, αλλά ένα πολιτιστικό γεγονός. Γιαυτό ανάθεσε τη σκηνοθεσία στον μεγάλο θεατράνθρωπο Στρατή Παρασκευαϊδη, ο οποίος πραγματικά κατάφερε να ανεβάσει μιαν αξέχαστη «Ηλέκτρα».

Πρωταγωνιστές ήταν οι συμμαθητές μας Γιώργος Μαυρονικόλας (Ορέστης) και Μιχάλης Γκορτζιώτης (Παιδαγωγός) και η μαθήτρια της 6ης ν.τ. του Γυμνασίου Θηλέων Μαρία Παπαδοπούλου (Ηλέκτρα). Δε θυμάμαι ποιος έπαιζε τον Πυλάδη και ποιές την Χρυσόθεμι και την Κλυταιμνήστρα.

 

Αργότερα ανεβάσαμε το «Να ζει το Μεσολόγγι» του Βασίλη Ρώτα, για την παράσταση όμως αυτή, δε θυμάμαι σχεδόν τίποτα. Ούτε ποιοι ήταν οι ηθοποιοί ούτε ποιος ο σκηνοθέτης..

 

 

 

 

83 Σχόλια προς “Μαθητές και δάσκαλοι, αφήγημα του Δημήτρη Σαραντάκου – 7”

  1. dryhammer said

    Καλημέρα!

    Ο Στράτος Σεφτελής που αναφέρεται στη συντακτική επιτροπή των Λ.Γ. έχει καμιά συγγένεια μ’ αυτόν το Στράτο Σεφτελή [διαπρέψαντα στην αθλητική δημοσιογραφία]

  2. spiridione said

    Και μονοτονικό ο Μίλτης.

  3. Πουλ-πουλ said

    «Είχαμε πάρει ένα κομμάτι συρματόσχοινο, το αποσυνθέσαμε σε λεπτές ατσαλένιες ίνες, τις ισιώσαμε και με μια πένσα τις κόβαμε σε μικρά κομματάκια, που τους δίναμε σχήμα Π. Κατόπιν με ένα σουβλί τρυπούσαμε τα διπλωμένα φύλλα, περνούσαμε τον αυτοσχέδιο συνδετήρα και, τσακίζοντας τις άκρες του, συρράπταμε το τεύχος.»

    Μωρέ μπράβο, εφευρετικότητα. Η αθάνατη ελληνική πατέντα!

  4. Παναγιώτης Κ. said

    «Όλη αυτή η δουλειά γινόταν τα απογέματα, μετά το μάθημα, με μεγάλο κέφι και πολλή φασαρία».
    Άσκηση στη εθελοντική συλλογικότητα!
    Όποιος δεν έχει αυτή την εμπειρία δεν μπορεί να καταλάβει.
    Μια έκδοση είναι η συνισταμένη πνευματικού αλλά και πρακτικού έργου. Χρειάζονται και τα δύο.

  5. Παναγιώτης Κ. said

    Παρατήρησα τα επώνυμα. Όλα τα βρήκα εύηχα!
    Δεν συμβαίνει το ίδιο σε όλες τις περιοχές της χώρας.

  6. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια

    1 Είναι από τη Μυτιλήνη αυτός; Δεν ξέρω

    5 Συμφωνώ, βεβαια το «εύηχος» είναι αναγκαστικά υποκειμενικό.

  7. Παναγιώτης Κ. said

    Μπορεί κανείς να δει το ποίημα του Δ.Σαραντάκου ως ντοκουμέντο για τις διαθέσεις των νέων της εποχής απέναντι στη νέα κατάσταση μετά την απελευθέρωση.

    Πάντως, αυτόν τον πνευματικό οργασμό για τον οποίο μιλάει ο Δ.Σ, με κάνει να τον φανταστώ σαν την μεταπολιτευτική περίοδο την οποία έχουμε ζήσει μερικοί από μας.

  8. Παναγιώτης Κ. said

    Στα ονόματα νόμισα ότι θα συναντήσω και το όνομα του Δημήτρη Βουνάτσου. Μετά συνειδητοποίησα ότι είναι νεότερος σε σύγκριση με τον ΔΣκαι γεννημένος στο Πλωμάρι.

  9. sarant said

    7 Ναι, υπάρχουν αναλογίες.

  10. Παναγιώτης Κ. said

    @6. Btw και η Αισθητική είναι υποκειμενικό πράγμα;
    Νομίζω ότι είναι διυποκειμενικό. Όπως διυποκειμενικές είναι και οι διάφορες αλήθειες.

  11. leonicos said

    Τί συνταρακτικά τα δύσκολα χρόνια

    εφόσον όμως επιβιώσεις.

  12. @ 11 Leonicos

    >>Τί συνταρακτικά τα δύσκολα χρόνια εφόσον όμως επιβιώσεις.

    Ναι, ναι. Διάβαζα μερικά από εδώ στη γυναίκα μου και αυτό μου είπε και εκείνη.

  13. atheofobos said

    Είναι πολύ εντυπωσιακό το υψηλό επίπεδο που είχαν οι Μαθητικές σελίδες αλλά και η ευρύτητα αντίληψης των καθηγητών του σχολείου, που προφανώς θα είχαν κάποια εποπτεία στο δημοσιευόμενο περιεχόμενο τους. Με εντυπωσίασαν μάλιστα ιδιαίτερα τα δυο άρθρα για τα Άνθη του κακού, βιβλίο που από την έκδοση του θεωρήθηκε άσεμνο με αποτέλεσμα ο Μπωντλέρ να καταδικαστεί για προσβολή της δημοσίας αιδούς ενώ 6 ποιήματα του απαγορεύτηκαν.
    Πάντα έχουν ενδιαφέρον οι αναμνήσεις αξιόλογων ανθρώπων και μπορεί να μας κάνει εντύπωση πως θυμούνται μερικοί άνθρωποι γεγονότα που έγιναν πριν πολλά χρόνια.
    Όμως δεν πρέπει να παραβλέπουμε πως ότι θυμούνται και διηγούνται μερικοί, ακόμα και για σημαντικά γεγονότα της ζωής τους, πιθανώς λόγω του ως ονομάζεται στην ψυχιατρική, «εξωραϊσμού του παρελθόντος», δεν είναι και η τότε πραγματικότητα.
    Σχετικά γράφω στο:
    ΟΤΑΝ ΜΑΣ ΞΕΓΕΛΑΕΙ Η ΜΝΗΜΗ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΑΥΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΩΣΤΑ !
    http://atheofobos2.blogspot.com/2021/11/blog-post_9.html

  14. Χαρούλα said

    Με αυτό το χρονικό, κάθε φορά νοιώθω ζήλια που δεν είμαι Μυτιληνιά.
    Αν και στην εκπαίδευση η Αλεξανδρούπολη έχει καλή ιστοριά, δεν έτυχε να την εχω διαβάσει τόσο ανθρώπινα, συμμετοχικά. Πάντα αναφέρονται τα γεγονότα ως απρόσωπη ιστορία.
    Εδώ ο πατήρ μας αναφέρει «απλές» λεπτομρειες που φωτίζουν όμορφα τις αξιόλογες προσωπικότητες. Ζωή!

  15. sarant said

    11 Μεγάλη αλήθεια

    13 Βοηθούσε το γεγονός ότι τον Μποντλέρ τον είχε μεταφράσει ο ντόπιος διανοούμενος Αντώνης Πρωτοπάτσης. Κάποτε θα παρουσιάσω καναδυό δείγματα της δουλειάς του, συγκριτικά με άλλες μεταφράσεις.

  16. ΚΩΣΤΑΣ said

    Εξαιρετική και η σημερινή συνέχεια «μαθητές και δάσκαλοι».
    Πολιτιστικός μαθητικός οργασμός. Υποψιάζομαι ή καλύτερα διαφαίνεται και η ενεργός συμμετοχή και βοήθεια των δασκάλων.
    Αξιέπαινα και τα δύο μέρη.

    Το ποίημα του αείμνηστου Δημ. Σαραντάκου άρτιο από νοηματικής και στιχουργικής άποψης. Σύνδεση του ’21 με την εποχή τους. Λίγο αμφίσημος ο τελευταίος στίχος. «Κάλιο να ζούμε με θεριά παρά με τους φασίστες». Ποιους άραγε να εννοεί; ξένους ή εγχώριους; 😉

    Αναμιμνήσκομαι ημερών αρχαίων, αλλά δεν θέλω να γίνω αυτοαναφορικός.

  17. Καλημέρα,
    Να πω για όποιον δεν ξέρει πως ο Σκόπελος που αναφέρεται στο 1ο τεύχος των ΛΓ είναι χωριό του νησιού.
    Και άποψη της πλατείας Σαπφούς με το κτίριο που ήταν το ξενοδοχείο Λυκαβηττός, στη σημερινή Μυτιλήνη

    Παραπάνω εικόνες της πόλης πριν 100 χρόνια στο http://www.lesvosonline.gr/gr/port.html

  18. 16 «Ποιους άραγε να εννοεί; ξένους ή εγχώριους;» Σαφώς και τους δυο θα έλεγα. Αυτούς που μόλις φύγανε αλλά κι αυτούς που έρχονταν (ή έμειναν – αν και οι τελευταίοι είχαν χωθεί στα λαγούμια τους εκείνες τις μέρες που δημοσιεύτηκε το ποίημα).

  19. >>Νίκου Ανδρέου: Το πολυτεχνικό σχολείο και η μέθοδο της σχεδιασμένης δουλειάς.

    Μπράβο από τότε για το Project Based Learning με τη σοσιαλιστική προσέγγιση εννοείται.
    .

  20. Να κάτι σχετικό με την πολυτεχνική εκπαίδευση

  21. ΓΤ said

    (4,3R στα Βάτικα)

  22. ΚΩΣΤΑΣ said

    18 Προφανώς, όπως τα λες μάλλον τα εννοεί, αλλά υπάρχει και αντίλογος ως προς την διασταλτική ερμηνεία του φασίστα, «πας μη Έλλην βάρβαρος», καταλαβαίνεις τι εννοώ… 🙂

  23. Georgios Bartzoudis said

    Από τα περιεχόμενα φαίνεται ότι ήταν αξιόλογο μαθητικό περιοδικό. Πολύ καλό και το ποίημα του πατρός Σαραντάκου. Τώρα, σε «ποιούς» φασίστες αναφέρεται, δεν είναι εδώ για να τον ρωτήσουμε. Δεν νομίζω όμως ότι υπάρχει περίπτωση να αναφέρεται στους αιματόχροες τοιούτους!

  24. Εγώ αντιλαμβάνομαι τα περιεχόμενα αρχικά, στο τεύχος 1, είχαν την μορφή ευρετήριου. Ισως προδίδει ένα χαρακτήρα που θέλει να δειξει έναν αυστηρό τυπικο χαρακτήρα . Στο πέρασμα του χρόνου παρακολουθούμε ή την ρήξη μεταξύ των υπευθύνων της έκδοσης ή της διαφοροποιημένες απαιτήσεις(προτιμήσεις) του αναγνωστικου- καταναλωτικου κοινού . Είναι λίγο πικάντικα τα περιεχόμενα του 4ου τεύχους γιατί ο τρόπος που παρουσιάζεται το περιεχόμενο είναι σαν ένας καυγάς τρομερός μεταξύ δύο ισχυρών και την απόφαση ενός τρίτου πιο ισχυρού που αποφασίζει να ικανοποιήσει και τους δύο .

  25. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    17 Ωραίο. Και το λινκ.

  26. Βγάζαμε και μεις περιοδικό, ίσως μέχρι και το λύκειο, τέλη ενενήνταζ αν και δεν το θυμάμαι. Ίσως ήμασταν από τις τελευταίες γενιές – ίσως και όχι.

  27. 26. Το πανανθρώπινο συναίσθημα της προσφοράς στην μαθητικές κοινότητες τείνει να εξαλειφθεί μέσω της απαλλοτρίωσης των νεανίδων λογω της νεωτερίζουσας τάσης της ρουσφετολογίας

  28. 26. Το πανανθρώπινο συναίσθημα της προσφοράς στην μαθητικές κοινότητες τείνει να εξαλειφθεί μέσω της απαλλοτρίωσης των νεανίδων λογω της νεωτερίζουσας τάσης της ρουσφετολογίας

  29. William T. Riker said

    17 Δεν το ήξερα, αλλά το ανακάλυψα κατά τύχη πριν μερικές μέρες, όταν ψάχνοντας λεπτομέρειες για τον αγ. Γρηγόριο Άσσου είδα ότι ένα χειρόγραφο που παραδίδει ακολουθία του φυλάσσεται στο ναό του Αγ. Γεωργίου Σκοπέλου

  30. leonicos said

    ξξ

  31. leonicos said

    14 Χαρούλα

    Με αυτό το χρονικό, κάθε φορά νοιώθω ζήλια που δεν είμαι Μυτιληνιά.

    Αν αντικαταστήσεις το Μυτιληνιά με Μυτιληνιός με καλυψες

  32. ΣΠ said

    Στο 3ο τεύχος: Κριτική της Αλκης Θρύλου για το βιβλίο «Βασίλης ο Αρβανίτης» του Μυριβήλη

    Μάλλον θα έπρεπε να γράψουν «του Άλκη Θρύλου». Βέβαια, ήταν η Ελένη Ουράνη, που όμως χρησιμοποιούσε το αρσενικό ψευδώνυμο Άλκης Θρύλος.

  33. ΓΤ said

    32@

    Έχει πράμα: Απασία, Βενάζης, Σταβόξυλο…

    Στο ποίημα του Δημήτρη Σαραντάκου, στον στχ. 13, τα συγκεκριμένα «άρματα», ακριβώς επειδή είναι όπλα, ψιλούνται.

  34. ΓΤ said

    32@
    «Κριτική της Αλκης Θρύλου για το βιβλίο «Βασίλης ο Αρβανίτης» του Μυριβήλη. Μάλλον θα έπρεπε να γράψουν «του Άλκη Θρύλου»».

    Και με πηγαίνεις, εξ αντανακλάσεως, στο ότι, στα γράμματά μας, συνηθίζουμε για τη Μέρι Αν Έβανς να λέμε «Η Τζορτζ Έλιοτ».

  35. Ένας άλλος αέρας φύσαγε στο σχολείο τους, στο νησί τους, στους δασκάλους τους και στους ίδιους. Πολύ ενδιαφέρον.

    Και μεις βγάζαμε εφημερίδα στο εξατάξιο αρχικά Γυμνάσιο και μετέπειτα Λύκειο. Άρχισε γύρω στο 1975 και πρέπει να πήγε μέχρι αρχές του 80. «Νεανικοί Ορίζοντες» ο τίτλος του με υπεύθυνο καθηγητή (ποια τύχη!) τον Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλο. Τη στοιχειωθετούσαμε (ας πούμε … επιβλέπαμε την διαδικασία ) στην τοπική εφημερίδα «προοδευτική Εύβοια» . Θυμάμαι το φύλλο με τη συνέντευξη του Γιάννη Σκαρίμπα και τις φωτογραφίες με τις φιγούρες του, του Καραγκιόζη. Κάπου υπάρχουν κάποια φύλλα βολεμένα…

  36. ΓΤ said

    35@ Ευβοιωτάκι

    βλ. #18|25.07.2021 😉

  37. BLOG_OTI_NANAI said

    Τίτλοι και κάποιες επιλογές των τεύχών 2-6. Το τεύχος κόστιζε 400.000 δραχμές!

  38. leonicos said

    εε

  39. Μαρία said

    8.613/486/53
    Και ο μήνας έχ’ εννιά.

  40. sarant said

    39 Nέο ρεκόρ, ε;

    37 Μπράβο

    33 Μωρέ μπράβο μάτι που βλέπει και τις δασείες!

  41. Μαρία said

    37
    Στο έκτο τεύχος είνε αλα παλαιά, για να διακρίνεται απ’ το απαρέμφατο. Έτσι το έγραφε κι η γιαγιά μου, ενώ, αν το έγραφα εγώ, θα έμενα στην ίδια τάξη 🙂

  42. Σαν υποδειγματικό σχολείο Φρενέ. Χαιρόμαστε.

  43. ΓΤ said

    39@

    8.613/486/46

  44. Μαρία said

    43
    Όχι, λόγω ενσωματώσεων. Βλέπουμε τα σύνολα, χτεσινά και σημερινά, και κάνουμε την αφαίρεση.
    Και τα κρούσματα είναι 8.613 + 356 χρωστούμενα = 8.969, ενώ οι νεκροί 46 + 7=.53.

  45. ΓΤ said

    44@

    Φρίκη: ενσωματώσεις νεκρών σωμάτων

  46. Alexis said

    Καλησπέρα.
    Εξαιρετικό το σημερινό
    Γράφω με το αριστερό και με το ζόρι γιατί έχω σπάσει το δεξί λόγω πτώσης.
    Να ευχηθώ αναδρομικά χρόνια πολλά στις γυναίκες του Νικοκύρη και σε όλους και όλες που γιόρταζαν χθες.
    Και σήμερα οι Νεκτάριοι-
    Νεκταρίες

  47. ΓΤ said

    Μαχαιρώματα στη Λένορμαν. Δράστης ο γνωστός ράπερ Thug Slime («Μες στη ζώνη το πιστόλι / μες στην τσέπη τα λεφτά»).

  48. Περαστικά καλέ Αλέξη.

  49. ΕΦΗ - ΕΦΗ said


    τα τεύχη 1-3 [από τα 4]. 92, [44] και [60] σ. (λείπουν 4 φύλλα του τεύχους 1: σ. 23-24 και 41-46). Δακτυλογραφημένα και χειρόγραφα κείμενα σε ομοιόμορφα φύλλα διαστάσεων 300 x 200 mm., (σφραγίδα με το όνομα του περιοδικού «Μαθητικές σελίδες» στο πάνω περιθώριο), καθώς και πρωτότυπα σχέδια με μαύρο ή και χρωματιστά μολύβια, εντός και εκτός κειμένου (συμπεριλαμβάνονται στη σελιδαρίθμηση, δύο επικολλημένα). Αρχικά εξώφυλλα του Μίλτη Παρασκευαΐδη (ελαφρά οξειδωμένα, κομμένα μικρά τμήματα και σχισίματα κυρίως στο πάνω εξώφυλλο του πρώτου τεύχους). (3) • Με την παρότρυνση του φιλολόγου τους, Μίλτη Παρασκευαΐδη, οι μαθητές της ΣΤ´ τάξης του οκταταξίου Γυμνασίου Μυτιλήνης εκδίδουν τις «Μαθητικές σελίδες» τον Νοέμβριο του 1943. Δεδομένων των δύσκολων λόγω Κατοχής συνθηκών, κάθε τεύχος κυκλοφορεί σε 5 μόνο αντίτυπα (ο κάθε μαθητής δακτυλογραφούσε ή έγραφε το κείμενό του εις πενταπλούν και ο Μ. Παρασκευαΐδης είχε αναλάβει τη χειροποίητη βιβλιοδεσία) και το περιοδικό εκδίδει συνολικά 4 τεύχη. Οι «Μαθητικές σελίδες» αποτελούν τον προάγγελο των «Λεσβιακών Γραμμάτων». (Βλ. Νίκος Σαραντάκος, Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία. Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα. https://sarantakos.wordpress.com/ 2012/ 08/14/7 kalokairia-15/). • ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΠΑΝΙΟ.

    Χαρακτηριστικά
    Τίτλος: Μαθητικές σελίδες τῶν πνευματικῶν καί καλλιτεχνικῶν ἐκδηλώσεων της ἕκτης Ν. Τ. τοῦ Α΄ Γυμνασίου Μυτιλήνης.
    Στοιχεία έκδοσης: Μυτιλήνη, Νοέμβριος 1943.
    https://vergosauctions.com/auctions/detail/category/4/auction/1740/item/767

  50. 49.Εχουν μία γοητεία και μία ομορφιά όλα αυτά . Μα μου προκύπτουν ερωτήματα ποιοι έπαιρναν τα τέσσερα αντίτυπα; Δεν ξέρω σαν πληροφορία δίνει λίγο φως μέσα στα σκοτεινά χρόνια της κατοχής.. Δεν ξέρω φαντάζομαι τα παιδιά να σκύβουν πάνω από αυτή την έκδοση και η μυρωδιά του χαρτιού βάλσαμο στην πείνα . Αγάπη ,λαχτάρα , προσμονή για το επόμενο τεύχος….

  51. sarant said

    46 Περαστικά Αλέξη!

    47 Γνωστός ε;

    49 Αχ….

  52. ΓΤ said

    51β@

    Πού να δεις στίχους… Παράκληση: αν ψάξεις στίχους, κυρίως του κομματιού που τα σπάει, να μην είναι άλλος κοντά στην οθόνη…

  53. ΣΠ said

    34
    Εδώ λέμε Γεωργία Σάνδη ενώ είχε επιλέξει το ανδρικό ψευδώνυμο George Sand.

  54. 52 . Νομίζω ότι στην ελληνική γλώσσα κάθε πρόταση αποτελεί απόδειξη του χρήστη ενώ στην αγγλική το ίδιο συντακτικό ονομάζεται slang

  55. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    1988:ΠΑΝΤΕΛΗ ΑΡΓΥΡΗ
    ΛΕΣΒΙΑΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
    Φιλολογικό και καλλιτεχνικό περιοδικό των νέων.
    Ή ταυτότητα του περιοδικού.
    σελ.123-138
    …Τιμή πρώτου τεύχους δρχ. 10 χιλιάδες». Τό μόνο στοιχείο που άλλάζει στά τέσσερα πρώτα
    τεύχη είναι ή τιμή πωλήσεως. Στό δεύτερο είναι 25.000 στό τρίτο καί τέταρτο 40.000. Στό πέμπτο
    προστίθεται ώς Διευθυντής ό δημοσιογράφος Στρατής Βαρελτζίδής και ή τιμή γίνεται 400.000
    δρχ. Στό ίδιο τεύχος 6 ύπότιτλος μετατρέπεται: Τό περιοδικό θέλει νά είναι «φιλολογικό,καλλιτεχνικό καί έπιστημονικό», φράση πού σημαίνει κάποιο νέο Ιδεολογικό στόχο. Στό έκτο τή διεύθυνση τού περιοδικού άναλαμβάνει άνώνυμη«επιτροπή» και ή τιμή άνεβαίνει στά 15.000.000 δρχ·
    Μέ τό τελευταίο τεύχος πού κυκλοφορεί μετά τήν άποχώρηση τών Γερμανών, έγκαινιάζεται, χωρίς νά δηλώνεται, μιά νέα χωρίς συνέχεια περίοδος: Ή Λέσβος μπαίνει καί τό περιοδικό μετέχει στή φάση τών μεταπελευθερωτικών έπαναστατικών ζυμώσεων. …

    h ttp://archive.fom.gr/Content/DocumentFiles/1/00114/66_opt_wtr.pdf

  56. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αλέξη κουράγιο, γμτ! 😦

    47
    Ξημερώματα
    δίνεις μαχαιρώματα

  57. BLOG_OTI_NANAI said

    Κάποιες λίγες πληροφορίες:

  58. ΓΤ said

    53@

    Ναι, και αυτό 🙂

  59. leonicos said

    δδ

  60. Alexis said

    #48,51: Ευχαριστώ

  61. Χαρούλα said

    Alexis όσο γίνεται πιό εύκολα και γρήγορα να το περάσεις. Εμάς(Κωωωώστα🤫) μας αρέσουν οι αριστερές γραφές!😉🥰

  62. ΚΩΣΤΑΣ said

    46 Αλέξη, από καρδιάς εύχομαι δυο φορές περαστικά σου. Μία να να ξαναγιάνεις πλήρως και μία ακόμη γιατί είναι το καλό, το δεξί σου χέρι! 😉

    Αμ πως, Χαρούλα! ήθελες να τ’ ακούσεις… 😂

  63. 46 . Θα αναπτύξεις δεξιότητες,αλλα άμα σου σπάσει το χέρι κάποιος σίγουρα μπορείς να του κάνεις μύνηση!

  64. spyridos said

    50 , 51

    Μιας και το είχα παρακολουθήσει τότε Νικοκύρη.
    Κατάφερες τουλάχιστον να έρθεις σε επαφή με τον αγοραστή; Μήπως και γίνεται να το μελετήσεις;

  65. sarant said

    64 Σπύρο, δεν μπόρεσα να μάθω ποιος ήταν ο αγοράστής, αν και ρώτησα.

  66. Γιατί Ν(ο)ικοκύρης ; Γιατί κατά επανάληψη εξαλείφεται το ( ο) . Δηλώνει αταξία ; Μήπως πάει το έργο σαν την κολοκυθιά με τα κολοκύθια τα κρεμαστά; Ή μήπως το (ο) είναι διάθεση για επανάληψη το ο είναι ένας κύκλος .Δεν ξέρω εάν είναι τάση ανθρώπων που μου μοιάζουν ή δικός μου αποκλειστικά τρόπος.. κάνω τις δουλειές μου κυκλικά . Δεν ξέρω τώρα εάν σας απασχολεί ή εάν κατατάσσεται σε είδος ψυχασθένειας ή άρνηση εξέλιξης αλλά δεν προκαμω με άλλα μοντέλα τάξης- νοικοκυριού .
    Να μας πει ο σπιτονοικοκύρης ;
    Ο κύρης είπε την κυρά σε έχω σπιτονοικοκυρά
    Μα ήταν του γείτονα η κυρά….

  67. Μουτούσης Κωνσταντίνος said

    Περαστικά Ἀλέξη .
    (Μπορεῖ νὰ ἒχουμε διαφωνία ἐπὶ ἐφαρμογῆς ὑγειονομικῶν θεμάτων -πράγμα που ἐνίοτε ἐνέχει καὶ μεγάλο βαθμό τυχαιότητος σε σχέση με τὴν πληροφόρηση τὴν ὁποῖαν ἂλλοτε συνειδητά κι ἂλλοτε ὂχι λαμβάνει ἕνας ἂνθρωπος – ἡ ὑγιεία ὅμως αὐτὴ καθαυτή ἀποτελεῖ ὅλως ἂλλο ζήτημα )

    @ 43 , 44

    Δὲν εἶναι ἀρκούντως σαφεῖς ὥστε νὰ ταυτιστοῦν μέ κάποιους ρεαλιστικούς δείκτες ἐπικινδυνότητος (virologically speaking) αὐτοί οἱ ἀριθμοί ἀπὸ μόνοι τους.
    Στὴν Ἱταλία φερειπεῖν τὸ ἀνώτερο ἰνστιτοῦτο ὑγιείας παρενέβη διορθωτικά μὲ ἀναφορά του
    (Report sulle caratteristiche dei pazienti
    deceduti positivi a sars-cov-2 in Italia)
    γιὰ τὴν sars-cov-2 mortality data .
    Ἡ ἀναφορά βασίζεται σὲ διαθέσιμη data
    τῆς 5ης Ὁκτωβρίου 2021
    ὅπου ἐμφανίζεται μόνον ἕνα 2,9% (230 τὸν ἀριθμό ) ἐπί συνόλου 7.910 ἀσθενῶν ( ἢδη χαρακτηρισθέντων sars-cov-2 θετικῶν ποὺ ἀπεβίωσαν στὸ νοσοκομεῖο καὶ ἂρα κατέστη ἐφικτό νὰ ἀναλυθοῦν τὰ κλινικά διαγράμματα)
    νὰ μὴν εἶχαν ἐκ παραλλήλου καὶ συνοδά νοσήματα (comorbidities) .Τὸ δὲ 67.7% ἢτοι 5354 ἂνθρωποι , πάλευαν ταυτόχρονα με 3 ἢ καὶ περισσότερες ἀσθένειες .

  68. 57 . Πώς ή πού φτάσαν τα χρόνια;
    Κάποτε ο άρρωστος,ο ευάλωτος φόραγε μάσκα καθόταν σπίτι. Εγω σκέφτομαι τι ψυχολογία να χουν οι άνθρωποι που έχουν περάσει ένα πρόβλημα υγείας; Σίγουρα δεν θα ναι καλή . Θα χουν ξυπνήματα πληγών ,εκδορών.. σίγουρα πολλοί ίσως νιώσουν ένα συναίσθημα δικαιώσης ,ένα αντιγύρισμα να διατελείται απο το σύμπαν, έναν κλωνισμό της κάθε υποτιθέμενης αποκρυσταλωμενη ηθική αξία . Αποκρυσταλωμενη ηθική είναι η αξία που θεωρεις ότι έχει δομηθεί από όλο το πέρας του χρόνου της ζωής σου ,από τα ερεθίσματα σου την κρίση σου … δεν αρκούν αυτά . Γίνονται απίστευτα πράγματα υπό την περίοδο πανδημίας ..

  69. Πέπε said

    66

    Γιατί τον λένε Νίκο! 😉

  70. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Ωχ, περαστικά Αλέξη!

  71. Χρίστος said

    Καλημέρα. Περαστικά Αλέξη. Άλλο κακό να μην πάθεις.

  72. 69. Ειλικρινά ούτε καν μου πέρασε από το μυαλό . Νικοκύρης ..πολύ καλό.
    Με το δικό μου όνομά; πώς είναι;
    Κυριακύρα ;
    Ο Πεπέκυρης..κ.ο.κ
    Μπορεί να λέγομαι και Κυρακύρα
    Η Κυρακύρα!!!

  73. sarant said

    69 Ε, ναι. Νίκος + νοικοκύρης [του ιστολογίου] = Νικοκύρης

  74. Πέπε said

    72

    Τίποτα. Για όλους τους υπόλοιπους θα ήταν απλά νοικοκύρης – νοικοκυρά.

    Το θέμα είναι να μην ξημεροβραδιάζεσαι εδωμέσα και μετά πας κάπου αλλού να γράψεις «νοικοκύρης» και ξαφνικά δε σου πάει με όμικρον.

  75. dryhammer said

    72. Όταν πρωτόγραψες εδώ, από ιδιοτροπία στην ανάγνωση, διάβαζα το Kiriakimateri σαν «Κυρία Κυματερή» και δεν μπόρεσα να ξεκολλήσω από αυτό ούτε όταν έμαθα πως αλλιώς χωρίζεται σαν ονοματεπώνυμο. [Χωρίς παρεξήγηση, μου φαινόταν ταιριαστό και με την κυματώδη γραφή]

    46. Αλέξη, περαστικά και γρήγορα!

  76. Πέπε said

    74

    …και λέει ο κόσμος, κοίτα, αυτός διαβάζει Σαραντάκο και ωραία γλωσσική παιδεία έχει!

  77. Alexis said

    Σας ευχαριστώ για τις ευχές.

    52: Κώστα, παράξενο πλάσμα ο άνθρωπος.
    Κάνει όλες τις δουλειές του με το δεξί χέρι αλλά έχει την καρδιά αριστερά 🙂

  78. ΓΤ said

    77@

    Ασφαλώς όχι. Στο πλαίσιο της αναστροφής σπλάγχνων, έχουμε τη δεξιοκαρδία. Μάλιστα, φίλος μου Σαλονικιός έχει την καρδιά δεξιά.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%AE_%CE%BF%CF%81%CE%B3%CE%AC%CE%BD%CF%89%CE%BD

  79. ΓΤ said

    77@

    Οι ευχές αυτονόητες 🙂

  80. Theo said

    Περαστικά, Αλέξη!

  81. Voyageur autour de la chambre said

    @ 1, 6
    Ο αθλητικογράφος Στράτος Σεφτελής είναι όντως από τη Μυτιλήνη, αλλά δεν φαίνεται να είναι αυτός της συντακτικής επιτροπής. Στο λινκ που ακολουθεί λέει ότι ήταν στο γυμνάσιο το ’73.
    https://www.alimosonline.gr/%CE%BF%CE%B9-%CE%AC%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%89%CF%80%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%BC%CE%BF%CF%85/30349-%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%BF%CF%82-%CF%83%CE%B5%CF%86%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%AE%CF%82-%CE%BF-%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%BC%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%B8%CE%BB%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%AD%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%88%CE%B5-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1

  82. ΣΠ said

    81
    Ο Στράτος Σεφτελής είναι γεννημένος το 1955. Συμφοιτητής μου Μυτιληνιός τον είχε συμμαθητή στο γυμνάσιο.

  83. sarant said

    81-82 Μπορεί να είναι θείος του.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: