Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Βιβλία για τις γιορτές και φέτος

Posted by sarant στο 10 Δεκεμβρίου, 2021


Ο Δεκέμβρης είναι μήνας με πολλές γιορτές και συνδέεται με πολλές παραδόσεις. Έχει και το ιστολόγιο δημιουργήσει τις παραδόσεις του, που μερικές από αυτές είναι δεκεμβριάτικες -μόλις χτες, ας πούμε, ξεκίνησε η διαδικασία για την ανάδειξη της λέξης της χρονιάς -μπορείτε να προτείνετε υποψήφιες λέξεις αν δεν το έχετε ήδη κάνει.

Με το σημερινό άρθρο τηρούμε μιαν άλλη παράδοση του ιστολογίου: να δημοσιεύουμε  λίγο πριν από τις γιορτές ένα βιβλιοφιλικό άρθρο, ακριβώς για να ανταλλάσσουμε προτάσεις αγοράς βιβλίων, είτε για ιδία κατανάλωση είτε για δώρα. Το περυσινό αντίστοιχο άρθρο, με προτάσεις για βιβλία-δώρα υπάρχει εδώ, ενώ το προπέρσινο θα το βρείτε εδώ. Αν πάλι θέλετε να δείτε τις προτάσεις του 2018 πηγαίνετε εδώ, ενώ εδώ μπορείτε να βρείτε το άρθρο του 2017. Το άρθρο του 2016 βρίσκεται εδώ, ενώ το  αντίστοιχο άρθρο του 2015 θα το βρείτε εδώ. Υπάρχει βέβαια και το αντίστοιχο άρθρο του 2014. Τέλος, μπορείτε να βρείτε εδώ το αντίστοιχο άρθρο του 2013. (Να σημειώσω ότι βιβλιοπροτάσεις κάνουμε και το καλοκαίρι).

Πρακτικά, μπορείτε να προτείνετε όποιο βιβλίο θέλετε, αλλά θα σας συνιστούσα να αναφέρετε κυρίως βιβλία που εκδόθηκαν τα τελευταία 2-3 χρόνια και ακόμα καλύτερα μέσα στο 2021. Να διευκρινίσω ότι ζητάω η έκδοση να είναι πρόσφατη, όχι η συγγραφή του βιβλίου. Και φυσικά περιλαμβάνονται και επανεκδόσεις βιβλίων που ήταν εξαντλημένα.

Και η φετινή χρονιά είχε πάνω της το στίγμα της κορόνας, αν και με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι η περυσινή. Το 2020 θα μπορούσε να πει κανείς ότι το λοκντάουν λειτούργησε ευεργετικά στο διάβασμα βιβλίων, άρα [αν και αυτό δεν είναι αυτόματο] και στις πωλήσεις -βέβαια αυτό, αν ίσχυσε, αφορούσε κυρίως το πρώτο λοκντάουν. Το δεύτερο έπεσε την πιο ακατάλληλη περίοδο, και επηρέασε όχι μόνο τις αγορές αλλά και τις εκδόσεις. Το 2021 επηρεάστηκε στην αρχή του από τα περιοριστικά μέτρα. Κάτι άλλο ήταν ότι και φέτος όπως και πέρυσι είχαμε πολλά βιβλία για τα 200 χρόνια από το 1821.

Για να ξεκινήσω ευλογώντας τα γένια μου, πριν από λίγες μέρες κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αρχείο, σε δική μου φιλολογική επιμέλεια ο τόμος Ερωτικά, ο πέμπτος τόμος με χρονογραφήματα του Βάρναλη. Πρόκειται για 181 χρονογραφήματα που δημοσιεύτηκαν από το 1939 έως το 1954 σε αθηναϊκές εφημερίδες και έχουν θέμα τον γάμο και τον έρωτα, τη γυναίκα και τις σχέσεις των δύο φύλων. Για περισσότερα, παραπέμπω στο σχετικό άρθρο του ιστολογίου.

Βέβαια, μια και έχουμε φέτος τα 200 χρόνια από το Εικοσιένα, πρέπει να αναφέρω κι ένα άλλο δικό μου βιβλίο, που κυκλοφόρησε άλλωστε πέρυσι μέσα στις γιορτές. Εννοώ βέβαια «Το ζορμπαλίκι των ραγιάδων», από τις Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, μια ιχνηλάτηση του 1821 μέσα από τις λέξεις του, με 300 λέξεις που συναντάμε σε κείμενα της εποχής, γνωστές και άγνωστες -σας παραπέμπω στην ειδική σελίδα που έχω φτιάξει.

Οι Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου κυκλοφόρησαν πρόσφατα μερικά πολύ ενδιαφέροντα βιβλία. Θα αναφέρω ένα που ήδη το έχουμε παρουσιάσει στο ιστολόγιο: το βιβλίο Μέσα από τις λέξεις, του γλωσσολόγου Φοίβου Παναγιωτίδη. Όπως λέει ο υπότιτλος του βιβλίου, πρόκειται για Θέματα στη γραμματική των λέξεων για όσους (νομίζουν ότι) βαριούνται τη γλωσσολογία. Επίσης, θα αναφέρω το σύντομο δοκίμιο Έτσι τούς κάνουμε πόλεμο, του Ζοζέφ Αντράς. Σε ποιους κάνουμε πόλεμο; Και ποιοι; Οι άνθρωποι στα ζώα. Ο συγγραφέας αναπτύσσει μια οπτική για τα δικαιώματα των ζώων μέσα από τρία στιγμιότυπα βασανισμού ζώων είτε για χάρη της επιστήμης είτε για τη συνηθισμένη εκμετάλλευση. Θα αναφέρω επίσης ένα ακόμα έργο του ιστορικού Έντσο Τραβέρσο, τα Ιδιότυπα παρελθόντα. Εξετάζει την ανάδυση ενός υβριδικού είδους ανάμεσα στην ιστορία και τη λογοτεχνία, με εκπροσώπους όπως, ανάμεσα σε άλλους, ο Ερικ Βουιγιάρ, που τον έχουμε παρουσιάσει και στο ιστολόγιο. Τέλος, επίσης με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το ιστολόγιο, τα Ρεμπετολογικά ποικίλα, έξι μελετήματα του Κώστα Βλησίδη -κάποια από τα οποία παραπέμπουν και σε δημοσιεύσεις ή σχόλια του ιστολογίου. Πρόσεξα το πρώτο από τα έξι μελετήματα, που έχει θέμα του τα «βλάμικα» ή «ρεμπέτικα» στιχουργήματα που γράφτηκαν από λόγιους στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα -επιφυλάσσομαι για μια παρουσίαση δειγμάτων στο ιστολόγιο.

Μια και ανέφερα τον Ερίκ Βουιγιάρ, ας επισημάνω το τελευταίο «μη μυθοπλαστικό μυθιστόρημά» του (ο όρος είναι του Έντσο Τραβέρσο) που κυκλοφόρησε στα ελληνικά, τον Πόλεμο των φτωχών από τις εκδόσεις Πόλις. Εδώ ο Βουιγιάρ αφηγείται τον πόλεμο των χωρικών στη Γερμανία του 16ου αιώνα με τον Τόμας Μύντσερ, κάνει όμως και αναδρομές σε προηγούμενες εξεγέρσεις φτωχών στην Ευρώπη.

Ο φίλος Θάνος Γιαννούδης είναι ποιητής, έγραψε όμως ένα μυθιστόρημα, και μάλιστα επιστημονικής φαντασίας, το Αιώνιο καλοκαίρι, από τις εκδόσεις Βακχικόν. Η ηρωίδα του, η τριαντάχρονη Σόνια, ζει στη Σμύρνη που μόλις έχει βγει από την πανδημία και γιορτάζει τα 100 χρόνια από το δημοψήφισμα του 1924 και την ένωση της Ιωνίας με την Ελλάδα. Η Σμύρνη του Γιαννούδη θα σας θυμίσει αρκετά τη Θεσσαλονίκη, ιδίως στα παράπονα των κατοίκων της για την Αθήνα -άλλωστε στο μυθιστόρημα η Θεσσαλονίκη είναι πρωτεύουσα της Βουλγαρίας.

Η χρονιά που τελειώνει ήταν, όπως είπαμε, επετειακή. Ανέφερα ήδη το δικό μου βιβλίο αλλά βέβαια με την ίδια ευκαιρία βγήκαν πολλά πολύ αξιόλογα βιβλία, τα περισσότερα βεβαίως ήδη από το 2020. Θα αναφέρω ένα που κυκλοφόρησε πολύ πρόσφατα, το Ο ενδοξότερος αγώνας, του Αριστείδη Χατζή, από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος. Μια εξέταση του 1821 από φιλελεύθερη σκοπιά, μέσα από εξαντλητική μελέτη πηγών όπως εφημερίδες, παρουσιασμένη με τρόπο που κερδίζει τον αναγνώστη.

Κάτι εντελώς διαφορετικό για το 1821, το Μάγουλο της Παναγίας του φίλου Παντελή Μπουκάλα -όχι δοκίμιο αλλά λογοτεχνία, μια «αυτοβιογραφική εικασία» για τον Γεώργιο Καραϊσκάκη, ένα πεζογράφημα σε θεατρική μορφή όπου εκτός από τον Καραϊσκάκη παίρνουν επίσης τον λόγο ο βιογράφος του και γραμματικός του Δημ. Αινιάν, η Μαριώ κι ένας τυφλός λυράρης. Η μαστοριά του Μπουκάλα συνδυάζεται με την πολύχρονη τριβή του με το δημοτικό τραγούδι. Αξίζει και το εικοσασέλιδο επιλογικό σημείωμα.

Τέλος, από τον εκδοτικό οίκο Αντίποδες πρόσεξα ένα παράξενο -ακόμα και στην τυπογραφία του- βιβλίο, στο μεταίχμιο λογοτεχνίας και δοκιμίου, τον Κατάλογο απολεσθέντων της Γιούντιτ Σαλάνσκι, αφιερωμένο σε πράγματα που έχουν χαθεί, από τις ερωτικές ωδές της Σαπφώς και την καταποντισμένη ατόλη Τουανάκι έως την τίγρη της Κασπίας ή το Μέγαρο της Δημοκρατίας της πάλαι ποτέ ΛΔΓ στο Βερολίνο.

Δεν βάζω άλλα, αν και συνειδητοποιώ ότι ο κατάλογός μου πάσχει π.χ. στην ελληνική λογοτεχνία. Αλλά περιμένω να αναφέρετε κι εσείς τις δικές σας προτάσεις, αν μη τι άλλο για να πάρω ιδέες όταν θα ενσκήψω στα βιβλιοπωλεία μέσα στις γιορτές!

154 Σχόλια προς “Βιβλία για τις γιορτές και φέτος”

  1. Καλές αναγνώσεις !

  2. ΓΤ said

    το Μάγουλο της Παναγιάς του φίλου Παντελή Μπουκάλα —–> το Μάγουλο της Παναγίας του φίλου Παντελή Μπουκάλα

    http://agrapublications.blogspot.com/2021/04/boukalas-karaiskakis.html

  3. Ασχολήθηκα στο μεταξύ με το λεξικογραφικό της Άννας και της Μαριάννας. Πολύ εντυπωσιακό.

  4. leonicos said

    Είναι μια τρέλα που δεν με πιάνει εποχιακά. Οπότε στις βιβλιοπωλειοτσαρκες θα τα πούμε

  5. leonicos said

    το Μάγουλο της Παναγίας
    Μπορεί να είναι εξαιρετικό, αλλά έξω από τα θέματα (και τις γνώσεις) μου, και από τίτλο…. ούτε από περιέργεια.

    3 Dimosioshoros: Μ’ έκανες να το παραγγείλω.

  6. Πέπε said

    Από τα ετήσια άρθρα που τα περιμένω κάθε χρόνο. Αφού δημοσιευθούν, περιμένω κάμποσες μέρες να γεμίσουν σχόλια και προτάσεις, μετά αρχίζω την αναζήτηση ονλάιν για όσες προτάσεις μου κάνουν κλικ και τέλος πιάνω χαρτί και μολβι και αρχίζω σημειώσεις. Παράλληλα μπορεί να έχω και δικιά μου προταση να καταθέσω. Αυτή τη στιγμή, προς το παρόν, όχι.

    Μου κινούν το ενδιαφέρον το μυθισότορημα εναλλακτικής ιστορίας του Γιαννούδη και φυσικά ο Βλησίδης.

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2 Καλά λες, το διόρθωσα

    3 Το έχεις δει, ε; Είναι πολύ καλή δουλειά.

  8. Alexis said

    #0: …-άλλωστε στο μυθιστόρημα η Θεσσαλονίκη είναι πρωτεύουσα της Βουλγαρίας.

    Ωχ… αναμένονται αστραπόβροντα εκ Νιγρίτης! 😆

  9. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    8 Στα μάτια του μέσου οπαδού χαμουτζήδικων ομάδων, ο ορισμός σε πρωτεύουσα είναι αναβάθμιση… 😀

  10. Από βιβλία για το ’21 που κυκλοφόρησαν φέτος, να βάλουμε κι αυτό: Ηλίας Κολοβός – Μοχαμάντ Σχαριάτ-Παναχί – Σουκρού Ιλιτζάκ, «Η οργή του σουλτάνου. Αυτόγραφα διατάγματα του Μαχμούτ Β΄ το 1821», Εκδόσεις Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημιου 2021
    https://www.politeianet.gr/books/9786185497118-kolobos-ilias-eap-i-orgi-tou-soultanou-323196

  11. sarant said

    10 Μπράβο, καλή πρόταση.

  12. Alexis said

    #0: Να διευκρινίσω ότι ζητάω η έκδοση να είναι πρόσφατη, όχι η συγγραφή του βιβλίου.
    Αυτό που διαβάζω τώρα είναι παμπάλαια συγγραφή σε επίσης παμπάλαια έκδοση, άρα δεν παίζει ως πρόταση. Άλλωστε είναι κλασικό και πολλοί από εσάς θα το έχετε διαβάσει.
    Είναι το «Έγκλημα και Τιμωρία» που ανακάλυψα σε μια «πανάρχαια» έκδοση στην οικογενειακή βιβλιοθήκη και ξεκίνησα να το διαβάζω.
    Άξιζε τον κόπο πάντως…

    Από τις προτάσεις του Νικοκύρη βλέπω με πολύ ενδιαφέρον το λεξικογραφικό της Κατσογιάννου και το ρεμπετολογικό του Βλησίδη.
    Α, και το μυθιστόρημα του Μπουκάλα…

  13. spiridione said

    Ευχαριστούμε για τις προτάσεις.
    Ένα βιβλίο που θέλω να διαβάσω για το ’21, που μ’ ενδιαφέρει προσωπικά και για τη νομική του διάσταση, είναι αυτό:
    https://www.politeianet.gr/books/9786185439392-kaidatzis-akritas-eurasia-o-suntagmatismos-tou-eikosiena-331391

  14. Αντώνης said

    Μολονότι δεν είναι ακριβώς καινούριο (πρωτοεκδόθηκε το 2007), διάβασα πρόσφατα με πολύ ενδιαφέρον το «Το έθνος και τα ερείπιά του» του Γιάννη Χαμηλάκη. Το διάβασα στο αγγλικό πρωτότυπο αλλά οι φίλοι μου επαινούν την ποιότητα της ελληνικής μετάφρασης. Περιγράφει συναρπαστικά την αλληλεπίδραση μεταξύ της αρχαιολογίας, αφενός, και της πολιτικής και των εθνοπλαστικών μύθων, αφετέρου.

  15. Μια που δεν είμαι βιβλιοφάγος προτίμησα να αφιερώσω τον χρόνο στο :

    Operalia 2021 | The World Opera Competition : Final Round

    Ο νικητής Ιβαν από το Περού, με γονίδια Ιμα Σουμάκ ( ίσως ) και διάδοχος του Φλόρες απέδωσε εκπληκτικά μια άρια από τον Κουρσάρο του Βέρντι, έχοντας κάτι το ρώσσικο από όνομα, ενώ η νικήτρια Βικτώρια (όνομα και πράμα), αυθεντική ρωσσίδα, πιστή στις επιλογές μου, τραγούδησε Μπελίνι (ο μετά τον Βέρντι αγαπημένος μου) απο τους Καπουλέτους και Μοντέκους.

    Ο φίλος Ιατρού παρακαλείται να ρίξει μια ματιά στο βίδδεο ( στο 40.45 ) και να επιβεβαιώσει- ισως και να επαυξήσει – πως η Βικτώρια νίκησε με διαφορά στήθους !

  16. Αγγελος said

    Αλέξη (12), μήπως είναι η μετάφραση του Παπαδιαμάντη; (που κι αυτή δεν είναι βέβαια πρόσφατη έκδοση, είναι του 1992)

  17. basmag said

    Πολύ ενδιαφέρουσες οι προτάσεις. Σκεφτόμουν και το βιβλιο του Μαζάουερ για την ελληνική επανάσταση

  18. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δύο βιβλία που κυκλοφόρησαν (κυκλοφορήθηκαν; 😊) προσφατα και τα βρήκα πολύ ενδιαφέροντα: «Τα όρια της ανεκτικότητας.
    Οι αξίες του Διαφωτισμού και ο φανατισμός»
    του Denis Lacorne, σε μετάφραση της Μαρίας Παπαηλιάδη. Πρέπει να επιβάλλουμε όρια στην ελευθερία της έκφρασης στο όνομα της αξιοπρέπειας του ανθρώπου; Πρέπει να αποδεχόμαστε θρησκευτικά σύμβολα στον δημόσιο χώρο; Μπορούμε να ανεχόμαστε τους αρνητές της ανεκτικότητας; Αυτά είναι μερικά από τα θέματα που εξετάζει ο συγγραφέας, κάνοντας συγχρόνως μία ιστορική αναδρομή για το θέμα, από την Βενετική Δημοκρατία και την Οθωμανική αυτοκρατορία μέχρι τις ημέρες μας. Εξαιρετικό βιβλίο.
    Το άλλο τιτλοφορείται «Οι νέες ιδέες». Οι συγγραφείς Ρεμί Νουαγιόν και Φιλίπ Βιόν-Ντιρί μάς βοηθούν να κατανοήσουμε τις νέες ιδέες του 21ου αιώνα όπως π.χ. ο διανθρωπισμός, η ουμπεροποίηση κ.α.
    Επίσης, να συστήσω μία θαυμάσια ανθολογία αρχαιόθεμων νεοελληνικών ποιημάτων, ξεκινώντας από τον Σολωμό και φτάνοντας μέχρι ποιητές που γεννήθηκαν το 1997.

  19. Νέο Kid said

    15. Το όνομα Ιβάν είναι συνηθισμένο στη Λατινική Αμερική και δεν υποδηλώνει σλαβική /ρωσική καταγωγή. Ο πρόεδρος της Κολομβίας λέγεται Ιβάν Ντούκιε Μάρκες, και σου θυμίζω και την παλιά χιλιανή παιχτούρα τον Ιβάν Σαμοράνο (τον αποκαλούμενο Ζαμοράνο, απ τους άσχετους περί την ισπανοφωνία).
    Ομολογώ ότι δεν ξέρω γιατί υπάρχουν τόσοι Ιβαναίοι κει κάτω…

  20. Δημήτρης Καραγιώργης said

    Καλημέρα σε όλους. Για τις γιορτές θα πρότεινα τη συλλογή διηγημάτων «Σκυφτοί περάσανε» του Γιάννη Ατζακά που κυκλοφόρησε το περασμένο καλοκαίρι. Εξαιρετικό! (πάντα κατά τη γνώμη μου)

  21. Γιάννης Κουβάτσος said

    18: Τον τίτλο της ανθολογίας ξέχασα :»Τα δείπνα του Ομήρου. Μύθος και αρχαία ιστορία στη νεοελληνική ποίηση»

  22. Νέο Kid said

    Αυτό το «έγκλημα και τιμωρία» ακούγεται ενδιαφέρον τίτλος! Δημουλίδου είναι ή Μαντά;

  23. ΓΤ said

    22@

    «Έγκλημα, και τι μωρία…»

  24. Γοργίας said

    Καλημέρα, ευχαριστούμε το Νικοκύρη και τους σχολιαστές για τις προτάσεις!

    Δεν σχολιάζω παρά πολύ σπάνια, αλλά παίρνω το θάρρος να προτείνω κάποια βιβλία που μου άρεσαν.

    Για αρχή, ένα καινούργιο μυθιστόρημα πρωτοεμφανιζόμενης συγγραφέως, που εντάσσεται στο κλίμα του 2021, με τις —συνεχείς, δυστυχώς— γυναικοκτονίες και το ελληνικό MeToo: Κατερίνα Λάκκα, Μια κάποια Γαλάτεια, Εστία 2021.

    Επίσης, για τους/τις αρχιτέκτονες του ιστολογίου: Άντολφ Λόος, Διάκοσμος και έγκλημα, Νήσος 2021 και το πολύ ενδιαφέρον του Γιούχανι Πάλλασμαα, Δώδεκα δοκίμια για τον άνθρωπο, την τέχνη και την αρχιτεκτονική, ΠΕΚ 2021.

    Τέλος, επίσης από τις ΠΕΚ και σχετικό με την επέτειο του 21, οι αναμνήσεις του Νικολάου Κασομούλη, Με το σπαθί εις το χέρι και με το ντουφέκι: στο πολιορκημένο Μεσολόγγι, με επίμετρο του Αλέξη Πολίτη.

    Καλές αναγνώσεις σε όλες και όλους!

  25. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Το αγορασα και το διαβασα αργα. Ειναι πολυ αξιολογο.
    Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
    KUUM BJORN

    ISBN13 9789604172931
    Εκδότης ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ
    Σειρά ΣΤΑΘΜΟΣ – ΔΟΚΙΜΙΟ ΧΡΟΝΙΚΟ
    Χρονολογία Έκδοσης Νοέμβριος 2010
    Αριθμός σελίδων 312

    Εξαντλημένο στον εκδότη, δεν υπάρχει δυνατότητα παραγγελίας.

    ΥΓ Ο Σουηδός δημοσιογράφος και συγγραφέας Μπιορν Κουμ στο βιβλίο του «Η ιστορία της τρομοκρατίας» κάνει μια εντυπωσιακή αναδρομή, περιγράφοντας με τον πιο γλαφυρό τρόπο την αιματηρή ιστορία της τρομοκρατίας. Από τους Εβραίους Ζηλωτές, που έδρασαν κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής κυριαρχίες, τις Ερυθρές Ταξιαρχίες στην Ιταλία και την ομάδα Μπάαντερ – Μάινχοφ στη Γερμανία, μέχρι το δίκτυο του Οσάμα μπιν Λάντεν και τις πρόσφατες τρομοκρατικές ενέργειες, η ιστορία στο διάβα της έχει να επιδείξει άπειρες περιπτώσεις ακραίας βίας, που συγκλόνισαν την ανθρωπότητα και παραβίασαν τη διαχωριστική γραμμή που διακρίνει το δίκαιο αγώνα από την ωμή δολοφονία. (. . .) (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

  26. Νέο Kid said

    23. Καλό!

  27. Γιάννης Κουβάτσος said

    22: Αν ήταν Δημουλίδου ή Μαντά, έγκλημα θα ήταν η συγγραφή του και τιμωρία η ανάγνωσή του.

  28. leonicos said

    ββ

  29. leonicos said

    18 Γιάννης Κουβάτσος

    Δώσε τίτλους (το τελευταίο) και εκδοτες να το παραγγειλουμε από τη γειτονια, να τον κρατήσουμε ανοιχτο

  30. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τίτλος στο 21, εκδόσεις Ζήτρος.

  31. Θρασύμαχος said

    Άσχετο, αλλά δεν αντέχω να περιμένω μέχρι τα μεζεδάκια του Σαββάτου: μάλλον έχουμε νέο ρεκόρ εισαγωγικών https://www.iefimerida.gr/politiki/prokopis-paylopoylos-midikoi-polemo-haraxan-orio … Οι Μηδικοί Πόλεμοι -με την «ζυγαριά» της ιστορικής αποτίμησης να «γέρνει» προς την Ναυμαχία της Σαλαμίνας, αφού αυτή έκρινε οριστικώς και το τέλος των Πολέμων αυτών- είναι, αναμφιβόλως, ως σήμερα τόσο σημαντικοί και καθοριστικοί για την πορεία εξέλιξης της Παγκόσμιας, κυριολεκτικώς, Ιστορίας, ώστε ν’ αποτελούν «Μήτρα» και «Κιβωτό» Ιστορίας. … μέσ’ από το «πρότυπο» του Ξέρξη, δείχνει, ήδη από την εποχή εκείνη, ποια είναι η «προδιαγεγραμμένη» μοίρα του δεσποτισμού, του κάθε δεσποτισμού. Και για την ακρίβεια ο Αισχύλος, μέσω του Ξέρξη, περιγράφει την, οιονεί νομοτελειακή, «διαδοχή» των ιστορικών καταστάσεων από την Άτη και την Ύβρη, ως την Νέμεση και την Τίση. … καταγράφει την μοιραία πορεία της δεσποτικής διακυβέρνησης, η οποία κυριαρχούσε στην Ανατολή, με κορυφαίο «παράδειγμα» εκείνο του περσικού Βασιλείου. Ταυτοχρόνως, αναδεικνύει το μέγα πλεονέκτημα της «νεότευκτης» ακόμη Δημοκρατίας της Αρχαίας Αθήνας … Ελευθερίας η οποία, μεταξύ άλλων, διασφαλίζει και την διέξοδο της ομαλής εξέλιξης της πολιτικής ζωής, ιδίως σε περιόδους κρίσης, αντίθετα προς το «αδιέξοδο», που οιονεί «εκ φύσεως» παράγει ο δεσποτισμός και η αντίστοιχη καταπίεση του Ανθρώπου. Ένα αδιέξοδο το οποίο καταλήγει, σχεδόν δίχως ιστορική εξαίρεση, στην τελική «πτώση» και καταστροφή, όπως συνέβη με τον Ξέρξη. … Οι «συνειρμοί» του Αισχύλου για την «πτώση» και καταστροφή εκείνων που υπηρετούν τον δεσποτισμό είναι «ανεσπέρως» διαχρονική, αν ανατρέξουμε στο «κύκνειο άσμα» του Γιώργου Σεφέρη …

  32. Παναγιώτης K. said

    Υπό τη συνθήκη να προτείνουμε βιβλία που εκδόθηκαν το 2021 έχω τα παρακάτω:
    1)Σταύρος Τζίμας. Κρυφές πτυχές του Μακεδονικού.
    Εκδ. Επίκεντρο.
    Έχω φτάσει στη σελίδα 90 και μπορώ να πω ότι είναι κατάλληλο και για εκείνους που είναι εναντίον της Συμφωνίας των Πρεσπών, κατάλληλο επίσης για όσους είναι υπέρ με επιφυλάξεις και τέλος κατάλληλο για όσους συμπορεύονται με την κεντρική άποψη του συγγραφέα…

    2) Φοίβος Οικονομίδης. Μέσα από τις λέξεις
    Θέματα στη Γραμματική των λέξεων για όσους (νομίζουν ότι) βαριούνται τη Γλωσσολογία.
    Εκδ. του Εικοστού Πρώτου
    Για το βιβλίο αυτό μιλήσαμε και υπήρξε ανάρτηση κάποιου κεφαλαίου από το βιβλίο στο ιστολόγιο.

    3)Πάνος Ζέρβας. Σημειώσεις για τον Εμφύλιο.
    Τόμος Α, Αντίσταση και Κατοχικός Εμφύλιος 1941-1944
    Εκδ. Επίκεντρο
    Θεωρώ τον Πάνο Ζέρβα μια αξιόπιστη φωνή για τα θέματα με τα οποία καταγίνεται.
    Θυμίζω ότι διατηρεί το ιστολόγιο «Σημειώσεις για τον Εμφύλιο».

    4) Σε ένα σημείωμα της Έλενας Ακρίτα (Ρηγίτισσα και ΚΚΕεσ κατά δήλωσή της , εκτός από την περίπτωση που ψήφισε την μάνα της που κατέβαινε με το Πασόκ) στο news 24/7 έγραψε μεταξύ άλλων: «Σπανίως αποδεχόμαστε ότι η κοινοβουλευτική πολυφωνία είναι ένα από τα ισχυρότερα όπλα της Δημοκρατίας κατά του Ολοκληρωτισμού».
    Δεν πέρασαν λίγες μέρες και πέφτει στα μάτια μου το εξής βιβλιαράκι:
    Παναγιώτης Δουδωνής, Το πολίτευμα της συνύπαρξης
    Για την αντιπροσωπευτική μας δημοκρατία.
    Εκδ. Αρμός
    το οποίο και προμηθεύτηκα για να επιστρέψω στα… βασικά δεδομένου ότι συμφωνώ με την Ακρίτα.
    Και επειδή λεξιλογούμε αναφέρω και το εξής που διάβασα διάβασα στο βιβλίο αυτό.
    Ξέρουμε ότι οι Αμερικανοί έχουν το Ρεμπουμπλικανικό κόμμα και το Δημοκρατικό. Και τα δύο κόμματα αναφέρονται στο δημοκρατικό πολίτευμα της χώρας τους. Είχα λοιπόν την απορία: Πάσχουν από έλλειψη φαντασίας οι Αμερικανοί; 🙂
    Διάβασα λοιπόν ότι republic είναι η αντιπροσωπευτική δημοκρατία ενώ democracy σημαίνει την άμεση δημοκρατία.

    5) Νίκος Χριστοδουλάκης. Το Τίμημα του Εμφυλίου.
    Συγκρούσεις και κατάρρευση στην Ελλάδα 1946-1949.
    Εκδ. Επίμετρο
    Ο συγγραφέας έχει μια τεχνοκρατική ματιά ( υπάρχουν και μαθηματικοί τύποι) για το ζήτημα του Εμφυλίου.
    Οι τύποι αξιοποιούνται στις εκτιμήσεις επιπτώσεων και άλλων παραμέτρων του Εμφυλίου.

  33. Alexis said

    #22, 27: 😆 😆 😆

    #16: Άγγελε, δεν ξέρω ποιανού μετάφραση είναι, θα κοιτάξω και θα σου πω. Πάντως η έκδοση είναι πολύ παλιότερη του 1992, αφού είναι σε πολυτονικό και με κάποιες παλιομοδίτικες ορθογραφίες που βγάζουν μάτι.

  34. ΓΤ said

    31@

    Οι «συνειρμοί» του Αισχύλου για την «πτώση» και καταστροφή εκείνων που υπηρετούν τον δεσποτισμό είναι «ανεσπέρως» διαχρονική, αν ανατρέξουμε στο «κύκνειο άσμα» του Γιώργου Σεφέρη

    Μάλιστα: οι «συνειρμοί» είναι διαχρονική

  35. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!
    Πολύ καλές προτάσεις και θα μπω σε πειρασμό

    14 Πράγματι, είναι πολύ καλή η ελληνική μετάφραση

    31 Ο Παυλόπουλος είναι γνωστός εισαγωγικόμανής!

  36. mouzes said

    Χωράει όλη η αρχαιότητα στο ανσανσέρ του ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ

    Πρός τ ‘ άστρα του ΠΑΥΛΟΥ ΚΑΣΤΑΝΑ

    Δύο νέοι άνθρωποι που προσπαθούν να επικοινωνήσουν την γνώση και την επιστήμη στο κοινό.

  37. Mitsi Vrasi said

    12 και 16. Υπάρχει σε μετάφραση Άρη Αλεξάνδρου, εκδόσεις Γκοβόστη, με την κακή συνήθεια του Γκοβόστη να μη βάζει χρονολογίες. Είχε βγάλει όλο τον Ντοστογιέφσκι (μπορντό δέρμα, τα περισσότερα μετ. Αλεξάνδρου), αλλά και Τολστόι. Πρέπει να είναι από το 1945 και δεκαετία ’50. Ο Πόλεμος και ειρήνη, Τολστόι είναι του ΄45 έκδοση.

  38. Νέο Kid said

    36. Ο Καστανάς είναι αυτός με το Astronio στο YouTube?

  39. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    38# Ναι, αυτό τσέκαρα μόλις τώρα. Από τα λίγα που έχω δει μέσω του φυσικομανούς γιόκα μου πρέπει να είναι σοβαρός άνθρωψ.

  40. Divolos said

    Να προσθέσω κι εγώ κάτι από ελληνική λογοτεχνία, που μόλις κυκλοφόρισε (προ διμήνου). Η συλλογή διηγημάτων του Στέργιου Ντέρτσα: «Cantus Firmus, 44 μελωδικά διηγήματα», μια πολύ ενδιαφέρουσα συλλογή 44 διηγημάτων, εμπνευσμένα το καθένα κι απο ένα τραγούδι ή μουσική σύνθεση, από τις εκδόσεις Μετρονόμος.
    https://www.protoporia.gr/ntertsas-stergios-cantus-firmus-9786185339692.html

  41. Νέο Kid said

    39. Ναι είναι ωραίος . Αστροφυσικός είναι το παιδί. Έχει πάρει στο κανάλι και συνέντευξη στον «πολύ» (literally! Σα βαρέλι είναι…) Νήλ Ντεγκράς Τάισον

  42. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Όχι, ανακαλώ. Βλακείες λέει ο τύπος 😋 😛 😝 😜 🤪

  43. sarant said

    40 Ενδιαφέρον ακούγεται αυτό!

  44. Dany said

    Πολύ ωραίο μυθιστόρημα και φρεσκότατο, το Σάγκι Μπέιν του Stuart Douglas (το πρώτο του αν δεν κάνω λάθος). Στα ελληνικά από το Μεταίχμιο.

  45. Divolos said

    #43 ένα μικρό δείγμα εδώ:
    http://www.poiein.gr/2021/11/15/%cf%83%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%bd%cf%84%ce%ad%cf%81%cf%84%cf%83%ce%b1%cf%82-cantus-firmus-44-%ce%bc%ce%b5%ce%bb%cf%89%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%b4%ce%b9%ce%b7%ce%b3%ce%ae/

  46. Πέπε said

    22, 23, 24

    Διάκοσμος και τιμωρία…

  47. Δρ William Li Η διατροφή ως ασπίδα υγείας
    Η νέα επιστήμη που μελετά τα πέντε συστήματα άμυνας του
    οργανισμού και τα τρόφιμα που τα επηρεάζουν
    Εκδόσεις Χρονικό.
    Ο μέσος άνθρωπος καταναλώνει στη διάρκεια της ζωής του 60 τόνους τρόφιμα.

  48. mouzes said

    Επειδή διαβάζω το βιβλίο του κ. Καστανά μπορώ να πώ οτι είναι εξαιρετικό βιβλίο ακόμη και για κάποιον που δεν είναι μυημένος με την συγκεκριμένη επιστήμη. Ειδικά οι πίνακες και οι εικόνες που έχει είναι πολύ κατανοητές, πράγμα δύσκολο για την αστρονομία.

  49. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    47# Ο μέσος Τεξανός? Ο μέσος Κενυάτης?

  50. Μουτούσης Κωνσταντίνος said

    @ 22 , 23

    Διήγημα σὲ ἒξι μέρη μὲ ἐπίλογο

    Κάποια στιγμή θέλησα νὰ τὸ διαβάσω ἀπ’ τὸ πρωτότυπο . Κι’ὅταν βρέθηκα Μόσχα , στὴν Ἀρμπάτσκαγια , τὸ ἀγόρασα . 4 ρούβλια καὶ 10 καπίκια ἡ κανονική τιμή στὸ σκληρόδετο ἐξώφυλλο, 3 ρούβλια ἡ προσφορά τοὺ βιβλιοπωλεῖου. Κερδίσαμε ἕνα ρούβλι καὶ κάτι ψιλά. Πρὸς τὸ τέλος τοὺ βιβλίου , ἒχει καμμιά πενηνταριά καὶ βάλε σελίδες σχολιασμό καὶ διάβασα κάτι ποὺ τὸ θεώρησα συγκλονιστικό . Ἒχει τὴ διήγηση τοῦ ἰδίου τοῦ Ντοστογιέφσκη
    γιὰ τὸ πὼς ξεκίνησε ἡ ὅλη αὐτή διαδικασία τῆς συγγραφῆς τοῦ ἒργου καὶ σὲ κάποιο σημείο γράφει :

    “…Γκόλαντ μπιλ τουτ τρετιεστεπέναγια βες ι γιὰ ότσεν χαρασό πόμνιου στὸ ντάζε ι βνιμάνιε νι αμπρασάλ βα βσιό το σάμαε πασλέντνεε βρέμια . Χατσού λι γιὰ γιέστ ίλι νιέτ ; Ντάζε νι τσούβστβαβαλ …”

    Δηλαδή : “…Ἡ πείνα ἢταν ἐδῶ τρίτης τάξεως ζήτημα καὶ πολύ καλά θυμάμαι πὼς οὒτε κὰν ἒδινα σημασία ὅλον αὐτόν τὸν τελευταῖο καιρό . Θέλω ἂραγε νὰ φάω ἢ μήπως ὂχι ; Μάλλον δὲν ἒνοιωθα … “

    Ἡ ἀπόλυτη ἀφοσίωσις εἰς τὸ ἒργον.
    Ναὶ , ἀπὸ τὴν ἀνάγκη νὰ περατωθεῖ ἡ ἐργασία καὶ νὰ παραδοθεῖ στὸν συμπεφωνημένο χρόνο. Ἀλλά ἀπόλυτη ἀφοσίωσις .
    Καὶ ἲσως , σκέφτηκα , ἕνας /μιὰ συγγραφέας νὰ εἶναι ὅντως ἀδύνατον νὰ μπεῖ καὶ νὰ περιγράψει μὲ τέτοιαν ἐνάργεια τὰ ἂδυτα τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς ἂν δὲν ἒχει περάσει ὁ ἲδιος /ἡ ἲδια τέτοιες ἢ παρόμοιες κακουχίες .

  51. Ελένη said

    Γεια σας, μήπως έχετε να μου προτείνετε κάποια από τις εκδόσεις για τον Ερωτόκριτο; Αν η ερώτησή μου δεν είναι σχετική με τον θέμα της ημέρας, διεγράψτε την παρακαλώ.

  52. sxoliastis2020 said

    Διαβάζω πολλά βιβλία κάθε χρόνο, πάνω από 50, όμως λίγα από αυτά θα πρότεινα, κι από τις νέες εκδόσεις ακόμα λιγότερα.

    Από τα τελευταία που διάβασα και προτείνω ανεπιφύλακτα είναι και το τελευταίο βιβλίο του TED CHIANG «ΕΚΠΝΟΗ «. Για όσους θυμούνται και το προηγούμενο του «ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ», είναι εξίσου καλό.

    Από το οπισθόφυλλο:»Οι εννέα ιστορίες που μας προσφέρει στην Εκπνοή ο Ted Chiang, ίσως ο σπουδαιότερος εν ζωή συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας, δεν εκτυλίσσονται σε κανέναν μακρινό γαλαξία, εκατοντάδες χρόνια από εδώ. Για την ακρίβεια ο κόσμος του ελάχιστα απέχει από τον δικό μας. Με μια εκ πρώτης όψεως χαλαρή φιλοσοφική διάθεση και όχημα τεχνολογίες ένα δυο βήματα πιο εξελιγμένες από τη δική μας, ο πολυβραβευμένος Chiang εξερευνά σε εκπληκτικό βάθος οικεία ερωτήματα, που απασχολούν τον άνθρωπο εδώ και αιώνες: Μπορούμε άραγε να ταξιδέψουμε στον χρόνο; Έχει ο άνθρωπος πραγματικά ελεύθερη βούληση; Πώς επηρεάζει η μνήμη και η ανάμνηση αυτό που είμαστε; Ποια πλάσματα θεωρούνται έμβια; Ή ακόμη τι θα συνέβαινε αν ήμασταν σε θέση να παρακολουθήσουμε εναλλακτικές εκδοχές της ζωής μας;».

    https://www.politeianet.gr/books/9789605724122-chiang-ted-ikaros-ekpnoi-324578

  53. sarant said

    51 Eγώ έχω την έκδοση του Στυλιανού Αλεξίου από τη Νέα Ελληνική Βιβλιοθήκη και τη θεωρώ πολύ καλή.

  54. sxoliastis2020 said

    >51
    μήπως έχετε να μου προτείνετε κάποια από τις εκδόσεις για τον Ερωτόκριτο;

    Αυτή από τις εκδόσεις ΕΣΤΙΑ. Είναι η ίδια που είχε κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις ΕΡΜΗΣ. Πολύ αξιόπιστη.

    https://www.politeianet.gr/books/9789600506648-kornaros-bintsentzos-estia-erotokritos-196680

  55. sxoliastis2020 said

    >53
    Μάλλον το ίδιο προτείναμε!!!
    😉

  56. sarant said

    55 Ναι, την ίδια!

  57. Α! τι ωραία! Ένα από τα άρθρα του ιστολογίου που πολύ μου αρέσουν και που πάντα μου δίνουν ιδέες για διάβασμα.

    Αν θυμάμαι καλά και στο καλοκαιρινό βιβλιοφιλικό άρθρο πρότεινα το βιβλίο «Βαβέλ» του Γκαστόν Ντορρέν με θέμα τις 20 πιο ομιλούμενες γλώσσες στον κόσμο (Εκδόσεις Μεταίχμιο). Επανέρχομαι μια και το βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον και σας επικολλώ μερικά ερεθιστικά ερωτήματα από το οπισθόφυλλο:
    Γιατί η μικροσκοπική Πορτογαλία γέννησε μια παγκόσμια γλώσσα, ενώ δεν συνέβη το ίδιο με την επίσης αποικιοκρατική Ολλανδία;
    Γιατί οι γυναίκες της Ιαπωνίας μιλούν διαφορετικά από τους άντρες και τι σημαίνει ότι τα ρωσικά «συγγενεύουν» με τα αγγλικά;
    Πώς τα συστήματα γραφής που δεν έχουν αλφάβητο, όπως αυτά της Ινδίας και της Κίνας, κάνουν την ίδια δουλειά με τα 26 γράμματα του αγγλικού αλφάβητου;

    Το «Σάγκι Μπέιν» βιβλίο του Douglas Stuart, πολυβραβευμένο και με το Booker του 2020 που κυκλοφόρησε φέτος από τις εκδόσεις Μεταίχμιο νομίζω ήδη αναφέρθηκε.
    Σε επανακυκλοφορία το «England, England» του Julian Barns (πάλι από το Μεταίχμιο), αν σας αρέσει ο Barnes είναι σε αυτό σε μεγάλη φόρμα.
    Τα διηγήματα του Bernhard Schlink «Χρώματα του αποχαιρετισμού» (εκδόσεις Κριτική), γνωστού για το «Διαβάζοντας στη Χάννα».
    Διηγήματα και πάλι, τώρα του πολυαγαπημένου Paco Ignacio Taibo II «Το μυστήριο της αράχνης» εκδόσεις Έρμα. Ιστορίες μυστηρίου, αστυνομικές αλλά όχι μόνον, ιστορίες κοινωνικών αγώνων, εξαιρετικές όπως πάντα από τον σημαντικότερο (κατά την ταπεινή μου γνώμη) συγγραφέα λατινοαμερικάνικης λογοτεχνίας.

  58. sxoliastis2020 said

    Σαν σήμερα, στις 10 Δεκέμβρη του 1963, ο Γιώργος Σεφέρης παραλαμβάνει το βραβείο νόμπελ στη Στοκχόλμη.

    Με την ευκαιρία αυτή, θέλω να προτείνω την εξαιρετική βιογραφία του «RODERICK BEATON : ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ – ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ» , την οποία διάβασα πρόσφατα.

    Μόνο που δυστυχώς… είναι εξαντλημένη!

    https://www.politeianet.gr/books/9789604103171-beaton-roderick-okeanida-giorgos-seferis-190801

    Είναι γραμμένη με πολύ χιούμορ και διεισδυτικότητα, ενώ συγχρόνως αποτελεί οδηγό στο έργο του Ποιητή, παράλληλα με την εξιστόρηση της ζωής του.

  59. Myriolis said

    Φρεσκότατο και το πολυαναμενόμενο από κάποιους Ορατή σαν Αόρατη της Ζυράννας Ζατέλη με το οποίο κλείνει την τριλογία της Με το παράξενο όνομα Ραμάνθις Ερέβους.

    #51, 53, 54
    Αυτήν έχομε και μείς, ΕΡΜΗΣ γράφει.

  60. Νέο Kid said

    “Γιατί η μικροσκοπική Πορτογαλία γέννησε μια παγκόσμια γλώσσα, ενώ δεν συνέβη το ίδιο με την επίσης αποικιοκρατική Ολλανδία;”

    Αυτό δεν το πιάνω καλά…
    Και «παγκόσμια γλώσσα» τα πορτογαλικά; Στη μπάλα μόνο , κι αυτό λόγω Βραζιλίας βέβαια. 😊

  61. Νέο Kid said

    Μόλις εγκατέλειψε ο Γιάν ( τι μανία κι αυτή ! Οι Νοτιοαμερικάνοι Γιάννηδες να λέγονται Ιβάν και οι Ρώσοι Γιάν … ρε πού πάμε ρε!) κι ο Μάγκνουμ Κάρλσεν για 5η φορά παγκ. πρωταθλητής.
    Όχι και το πιο συναρπαστικό ματς …

  62. ΓΤ said

    O Κάρλσεν στον θρόνο του, 7,5-3,5 τον Νέπο μετά από 11 από 14 παρτίδες.

  63. Νέο Kid said

    62. Παιχτάκια! Αν είχα αναλυτή το Μουτούση , για πλάκα θα τους μάζευα και τους δυο αυτούς τους μαζέτες! Αποκλείεται πάντως να έστηνα πιο πολύ απ το Νεπόμνιατσι…🤪

  64. Πέπε said

    60

    Μάλλον ότι τη μιλούν πολλοί εκτός Πορτογαλίας ως μητρική. Βέβαια οι πολλοί αυτοί είναι σε μια χώρα μόνο, τη Βραζιλία, αλλά η Βραζιλία είναι τεράστια.

  65. ΓΤ said

    63@

    Κοίτα, ρε μαν, πα μαλ και τα 800 λιάρικα για τον Νέπο, αλλά τώρα που λες για ανάλυση του Μουτούση, διαβάζοντάς τον, σκέφτηκα ότι μάλλον θα πρέπει να περιμένουμε από Κατουνακιώτες Αγιορείτες να γράψουν μία τέτοια «Πείνα», που μπροστά της ο Χάμσουν θα ωχριά.

  66. Γιάννης Ιατρού said

    15 (τέλος): Όντως Γιώργο! Ηasta la Victoria (Karkacheva) siempre!
    Όπως γράφεις, εκτός από φωνή😇, έχει και μεγάλα, εκφραστικότατα μάτια!

  67. ΓΤ said

    @63, 65

    Βέβαια, για να σοβαρέψω (που ποτέ δεν το καταφέρνω), οι Κατουνακιώτες δεν νιώθουν πείνα, τα ‘χουν ξεπεράσει αυτά, ενώ αυτός ο Ντόστο έχωνε αβέρτα σε ζάρια και χαρτιά.

  68. # 19

    Δεν πιάνεις κάτι λεπτές αποχρώσεις…ο διαγωνισμός έγινε στο Μπαλσόι θήατερ και στα βραβεία σάρωσαν οι πρώην σοσιαλιστικές δημοκρατίες με κάτι αμερικάνικες σταγόνες…

  69. Νέο Kid said

    67. Θεός , θεός ο Ντοστογέφσκι! Ο πιο θεϊκός μεγαλοφυής νευρασθενής ever! Ο δεύτερος πιο θεϊκός νευρασθενής , αλλά πιο κάτω οπωσδήποτε σε κλάση ο Πλάτων.

  70. ΣΠ said

    66
    Δεν ήξερα αυτή την σημασία της λέξης «μάτια». 🙂

  71. Theo said

    5987 103 702

    Καλησπέρα.

  72. Νέο Kid said

    68. Δεν καταλαβαίνω ποιες «λεπτές αποχρώσεις» δεν πιάνω … αλλά δε βαριέσαι!
    Εγώ απλά σχολίασα το «έχοντας κάτι το ρώσσικο από όνομα» για το Ιβάν . Ούτε αρνητικά , ούτε θετικά. Απλώς έκανα κάποια έξτρα γενικότερη παρατήρηση. Και φυσικά, δεν κάθησε πρωί πρωί να ακούσω όπερα…

  73. sarant said

    70 🙂

    57 Για τον Σάγκι Μπέιν έχει επικριθεί από πολλούς η μετάφραση

  74. # 70

    Υπάρχει το σχετικό ανέκδοτο με τον αγοραστή στηθοδεσμου για την καλή του που δεν ξέρει μέγεθος οπότε ο υπάλληλος αρχίζει τα παραδείγματα :

    – Σαν πεπόνια ;
    – Οχι πιο μικρά
    – Σαν μήλα
    – Οχι πιο μικρά
    – Σαν αχλάδια ;
    – Οχι πιο μικρά
    – Σαν αυγά ;
    – Ναι,τηγανητά, μάτια !!

  75. Γιάννης Ιατρού said

    70: η γερμανική αντίστοιχη έκφραση: «wie Radkappen vom alten VW-Käfer»😇

  76. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    70.
    είναι παλιά ατάκα, όταν μιλάνε τα κορίτσια με κάποιον κι αυτός κοιτάει το μπούστο τους «πάντως τα μάτια μου είναι πιο πάνω»

  77. Γιάννης Κουβάτσος said

    69:Βάλε και τον Νίτσε. 😊

  78. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πώς γίνεται οι Νορβηγοί, 5-5,5 μύρια όλοι κι όλοι, να έχουν 3 αθλητές-φαινόμενα την ίδια εποχή, Χάαλαντ, Βάρχολμ και Κάρλσεν;

  79. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    51, 53 κε
    Απ’ ό,τι λένε οι ειδικοί, η κριτική έκδοση του ‘Ερωτόκριτου’ από τον Στ. Αλεξίου είναι αξεπέραστη. (Την είχα σε έκδοση, νομίζω, του 1986, τη δάνεισα κάποτε σε φίλο, αυτός μετακόμισε από την Κρήτη –και μαζί και ο ‘Ερωτόκριτος’…)

    – Φέτος διάβασα κάπως περισσότερο έργα της αναγεννησιακής κρητικής λογοτεχνίας (‘Ροδολίνος’, ‘Ζήνων’, αλλά και Σαχλίκη). Ο ‘Ροδολίνος’ ήταν μια έκπληξη για μένα: έργο με λογοτεχνικά χαρίσματα εφάμιλλα του ‘Ερωτόκριτου’ – αν και η γλώσσα αποκλίνει από το –περισσότερο οικείο- ιδίωμα της ανατολικής Κρήτης και ο στίχος είναι πιο σύνθετος. (Εκδόσεις Στιγμή, πρόλογος Στ. Αλεξίου, επιμέλεια Μάρθα Αποσκίτη).

    – Ύστερα από τη συζήτηση που έγινε εδώ https://sarantakos.wordpress.com/2021/10/27/asterix-20/#comment-768399
    σχετικά με την συνέχιση περιπετειών του Ηρ. Πουαρό, από την Σόφι Χάνα, σε ύφος Αγκ. Κρίστι, αγόρασα και διάβασα δύο: ‘Έγκλημα με υπογραφή’ και ‘Κλειστό φέρετρο’. Τα βρήκα πολύ κοντά, πράγματι, στα αυθεντικά και σε αξιοπρεπή μετάφραση – πολύ στρωτά ελληνικά! (Αυγ. Κορτώ). Εκδόσεις Διόπτρα.

    – Και βέβαια, Κ. Βλησίδη ‘Ρεμπετολογικά ποικίλα’, απολαυστικότατα και πολύ ενδιαφέροντα –για τους ρέκτες, αλλά όχι μόνο! Εκδόσεις του 21ου.

  80. Μαρία said

    https://www.kastaniotis.com/peri-thanatoy.html
    Δεν είναι φετινής εσοδείας, είναι όμως επίκαιρο. Το συστήνω και για το μακάβριο χιούμορ του.

  81. spyridos said

    64
    Από μνήμης.
    Η πορτογαλική έχει φυσικούς ομιλητές στην Αμερική , Αφρική (Αγκόλα, Ναμίμπια, Πράσινο Ακρωτήριο, Μοζαμβίκη, Σάο Τομέ) και Ασία (Μακάο, Ανατολικό Τιμόρ).
    Και κάτι θα έχω ξεχάσει.

  82. sarant said

    79 Ωραίες προτάσεις.

  83. Alexis said

    #33: Αυτή είναι η έκδοση που διαβάζω τώρα
    Εξώφυλλο:

    και εσώφυλλο:

    Όπως βλέπετε οι πληροφορίες που δίνει είναι ελάχιστες και δεν υπάρχει πουθενά χρονολογία.
    Μετάφρασις: Σ.Π.

  84. Πέπε said

    81

    Ε εντάξει τότε, μια χαρά παγκόσμια είναι.

    Αλλά και η ολλανδική, τίποτα; Τα αφρικάνς δεν είναι ολανδική διάλεκτος;

  85. Alexis said

    Πάλι βγήκαν τεράστιες οι εικόνες γμτ, αλλά δεν ξέρω να τις φτιάχνω…

  86. Νέο Kid said

    78. Μυαλό ( αυτό το είχαν πάντα . Κι όταν ήταν ψαράδες) και χρήμα πολύ. Το 2ο βοηθάει μεν , αλλά χωρίς το 1ο δεν πας πουθενά.

  87. Theo said

    Από αυτά που εκδόθηκαν φέτος και τα διάβασα, θα προτείνω το Σημειώσεις για τον Εμφύλιο του Πάνου Ζέρβα (βλ. #32γ -είχαμε και μια κουβέντα εδώ πριν κανά δίμηνο)
    και το Η ΕΛΙΑ ΚΑΙ ΦΛΑΜΟΥΡΙΑ. ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΟΣΜΟΣ, ΑΤΟΜΟ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ 1974-2020. Έχει διαβάσει πολλά βιβλία ο Κούρτοβικ, έχει κριτική ματιά κι είναι ενδιαφέρων ο τρόπος που κατατάσσει και αξιολογεί τους λογοτέχνες, αν και επηρεάζεται πολύ από την ιδεολογία του και κάποιους τους αγνοεί γιατί δεν γουστάρει τις απόψεις τους.

    Κατά τ’ άλλα, τρέχω και μετέχω εδώ ακροθιγώς.

  88. Alexis said

    #87: Το «Σημειώσεις για τον Εμφύλιο» ακούγεται πολύ ενδιαφέρον, αν κρίνω από τη γραφή και το ύφος του Ζέρβα, που μου είναι γνώριμα από την «Καλύβα»

  89. spyridos said

    84
    Αυτό είχαμε στο σπίτι δεκαετία του 70, αλλά η έκδοση πολύ παλιότερη.
    Μπορεί και της δεκαετίας του 50.

  90. spyridos said

    84
    Σωτήρης Πατατζής
    https://tinyurl.com/3b8py9nw
    Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, Έγκλημα και τιμωρία (Διεθνείς Εκδόσεις Δεληχρυσού, 195; )

  91. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ναι, του Σωτήρη Πατατζή είναι, που έχει γράψει το σπουδαίο «Πένθιμο εμβατήριο». Να μία καλή αναγνωστική πρόταση για όσους δεν το έχουν διαβάσει.

  92. Alexis said

    #90: Μπράβο, αυτός είναι ο μεταφραστής! Άρα της δεκαετίας του 50 η έκδοση.

  93. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και μια ανάρτηση του Νικοκύρη για τις μεταφράσεις τού «Έγκλημα και τιμωρία» :
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://sarantakos.wordpress.com/tag/%25CF%2583%25CF%2589%25CF%2584%25CE%25AE%25CF%2581%25CE%25B7%25CF%2582-%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B6%25CE%25AE%25CF%2582/&ved=2ahUKEwjykP3w8tn0AhUSKuwKHc0UA-MQFnoECAoQAQ&usg=AOvVaw0UasR-st0367HYia6LQxUL

  94. Γιάννης Ιατρού said

    90: 1995, λέει..

  95. Νέο Kid said

    Είναι ενδιαφέρουσα η συζήτηση για το ποιες είναι παγκόσμιες γλώσσες.
    Το κριτήριο για μένα δεν μπορεί να είναι μόνο πληθυσμιακό ( δεν θα έλεγε κανένας νομίζω τα κινεζικά παγκόσμια γλώσσα , όχι ακόμα τουλάχιστον …) ,;ούτε η διασπορά στις ηπείρους όμως είναι αρκετή θεωρώ.
    Το κριτήριο θεωρώ πρέπει να είναι βασικά η «πολιτισμική σφαίρα» μιας γλώσσας . Πόσο μακριά φτάνει και πόσο δυνατά ακούγεται και επηρεάζει.
    Μ αυτό το κριτήριο παγκόσμιες γλώσσες σε φθίνουσα σειρά σημασίας και επιρροής είναι τέσσερεις . Τα εγγλέζικα , τα ισπανικά, τα αραβικά και τα γαλλικά.

  96. Γιάννης Κουβάτσος said

    104:Επανέκδοση. Υπάρχει και πιο πρόσφατη επανέκδοση της μετάφρασης του Πατατζή απο τα Ελληνικά Γράμματα (2006).

  97. Γιάννης Ιατρού said

    96: Προφανώς Γιάννη, αφού ο ίδιος πέθανε το 1991. Το έβαλα λόγω της σύμπτωσης της ημερομηνίας 1995 και 195?
    Πάντως για όποιον θέλει να το διαβάσει από οθόνη, σε μετάφραση Σωτήρη Πατατζή, εδώ (από το υπόγειο) 🙂

  98. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    86 – Σιγά να μην είναι το μυαλό, ας είναι καλά το βασιλικό λόμπι, που τους επέτρεψε η Μ.Β να εκμεταλλευτούν το πετρέλαιο της β.θάλασσας, αλλιώς ακόμα μπακαλιάρους θα καθάριζαν.

  99. sarant said

    95 Kάπως έτσι.

  100. > σας παραπέμπω στην ειδική σελίδα που έχω φτιάξει.

    Ναι, αλλά μίλησες και στον Ελληνιάδη πρόσφατα και δεν τόχεις… Θα έπρεπε να είναι το https://archive.stokokkino.gr/uploadArchive/211127_120000.mp3, αλλά δεν είναι…

    Άσε που ξαναθυμήθηκα ότι στη λίστα δεξιά έχει απαρνηθεί το ΕΑΠ

  101. ΣΠ said

    81
    https://en.wikipedia.org/wiki/Portuguese_language#Official_status

  102. sarant said

    100 Δεν το έχω ανεβάσει, αλλά πρόλαβα να πάρω το ηχητικό αρχείο, και να το αποθηκεύσω, πριν το χάσουν.

    Όμως επειδή το kiwi6 δεν καλοδουλεύει, σκέφτηκα να ανεβάσω στο γιουτούμπ το ηχητικό. Όμως δεν το έκανα (ακόμα).

  103. Corto said

    Καλησπέρα σας!

    Επειδή ζητούνται κυρίως νέες εκδόσεις, θα ήθελα να κάνω τρία σχόλια, ζητώντας συγγνώμη για την κατάχρηση του χώρου.

    Α)
    Κυκλοφόρησε φέτος (2021) νέα αναθεωρημένη έκδοση του βιβλίου του Βασίλη Πισμίση «Βούρλα – Τρούμπα» από τις Μωβ Εκδόσεις. Ομολογουμένως οι διαφορές με την παλαιά έκδοση δεν είναι μεγάλες. Από μία σχετικά γρήγορη διασταύρωση που έκανα, διαπίστωσα ότι το καινούργιο βιβλίο είναι πιο πλούσιο σε εικονογραφικό υλικό, ενώ το κείμενο δεν έχει εμπλουτισθεί ιδιαίτερα. Ωστόσο όσοι ασχολούνται με τα θέματα αυτά, ας έχουν υπόψιν την νέα έκδοση. Εξάλλου ο συγγραφέας προαναγγέλλει στην εισαγωγή ότι στο άμεσο μέλλον θα κυκλοφορήσει νέο βιβλίο, την Τρούμπα ΙΙ. Θα δούμε…

  104. Corto said

    Β)
    2) Ο Δημήτρης Κολλάτος κυκλοφόρησε φέτος προ ολίγων μηνών σε αυτοέκδοση περιορισμένων αντιτύπων μία συλλογή με τίτλο «Ερωτικές Επιστολές». Πρόκειται για πραγματικές ερωτικές επιστολές, που ο συγγραφέας (και γνωστός σκηνοθέτης) έγραψε και απέστειλε στα 79 του χρόνια προς την αγαπημένη του (γνωστό πρόσωπο). Ο λόγος του, αν και εμπεριέχει υψηλότατο λυρισμό, αλλά και φιλοσοφικό πνεύμα, χαρακτηρίζεται από αμεσότητα, διότι πρόκειται για πραγματικά γράμματα (όχι αποκυήματα φαντασίας). Είναι ένα είδος λογοτεχνίας σπάνιο για την χώρα μας και αξίζει να προσεχθεί. Η έκδοση, αν και πολύ λιτή, συνοδεύεται από εξαιρετικές ζωγραφιές της ζωγράφου Ιόλης Ξιφαρά. Η 2η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει στον «Μαγεμένο Αυλό» στην πλατεία Προσκόπων στο Παγκράτι στις 22 Δεκεμβρίου και ώρα 6 το απόγευμα. Από εκεί μπορεί κανείς να προμηθευτεί την έκδοση. Όσοι θα βρίσκονται στην Αθήνα εκείνη την ημέρα, αξίζει να αφιερώσουν λίγο χρόνο.

  105. Corto said

    Γ)
    Για το βιβλίο του Κώστα Βλησίδη θα μπορούσε κανείς να γράψει πάμπολλα πράγματα, διότι το κάθε θέμα το οποίο παρουσιάζει αποτελεί από μόνο του αντικείμενο τεράστιου λαογραφικού, ιστορικού και κοινωνιολογικού ενδιαφέροντος.
    Η στερεή δομή του κειμένου, χωρίς πλατειασμούς, το εύληπτον της γραφής και πάνω από όλα η αυστηρή τεκμηρίωση είναι στοιχεία που χαρακτηρίζουν όλες τις μελέτες του συγγραφέα, άρα και τα «Ρεμπετολογικά ποικίλα». Εξάλλου οι αρετές αυτές του Κώστα Βλησίδη είναι γνωστές και αναντίρρητες στους ασχολούμενους με την αστική λαογραφία
    Ειδικά όμως για την συγκεκριμένη έκδοση ο συγγραφέας μας αποκαλύπτει έναν γνωστικό θησαυρό στον οποίον ειδικότερα θα ήθελα να επικεντρωθώ: πρόκειται για το πέμπτο μελέτημα με τίτλο «Ελληνική Φωνογραφία»: νεότερα για το πρώτο ελληνικό εργοστάσιο δίσκων γραμμοφώνου. Στο κεφάλαιο αυτό, ο συγγραφέας επιβεβαιώνει με καινούργια, αδιάσειστα στοιχεία την ύπαρξη και λειτουργία ελληνικού εργοστασίου παραγωγής δίσκων πριν αυτό της Columbia (ίσως από το 1925), καταρρίπτοντας έτσι την προερχόμενη από γνωστό μελετητή του ρεμπέτικου άποψη περί απάτης και ανυπαρξίας τέτοιας μονάδας.
    Επειδή στην ιδιοκτησία και λειτουργία του εργοστασίου μετείχαν δύο κορυφαία ονόματα της τότε ελληνικής μουσικής (τα οποία ο Βλησίδης παραθέτει), το ζήτημα λαμβάνει τεράστιες προεκτάσεις, όχι μόνον για την καλλιτεχνική ιστορία της νεώτερης Ελλάδας, αλλά και γενικότερα.
    α) Διαφαίνεται ότι από πολύ νωρίς οι έλληνες δημιουργοί θέλησαν να εργασθούν ανεξάρτητοι από τις επιταγές και τους περιορισμούς οποιασδήποτε εταιρείας ή επιχείρησης. Ήθελαν δηλαδή να είναι ελεύθεροι, στοιχείο που απαντούμε εξάλλου και πολύ αργότερα (το 1985) με την σύσταση της εταιρείας «Σείριος» από τον Μάνο Χατζηδάκι. Την ίδια αποστασιοποίηση από εταιρείες συναντάμε μεταπολεμικώς και σε σπουδαίους έλληνες σκηνοθέτες κινηματογράφου.
    β) Η έστω και βραχύβια λειτουργία του εργοστασίου υποδεικνύει ότι ένα τεράστιο κομμάτι του «πολέμου» που έγινε κατά του ρεμπέτικου είχε ρίζες στην δισκογραφική αποτυχία των δυτικότροπων μουσικών, με άλλα λόγια υπήρξε μία άτυπη σύγκρουση οικονομικών συμφερόντων πάνω στην δισκογραφική παραγωγή και όχι μόνον στο πεδίο των ζωντανών εκτελέσεων στις συναυλίες ή τα θέατρα (γνωστό εξάλλου και το περιστατικό με τον Χατζηαποστόλου κλπ).
    γ) Αποδεικνύεται ότι η Ελλάδα, μέσα από τις στάχτες του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και της μικρασιατικής καταστροφής, είχε τις δυνάμεις να εκβιομηχανισθεί, καθώς ένα εργοστάσιο φωνογραφίας είναι κατεξοχήν τμήμα του β΄γενούς τομέα: προϋπέθετε συγκεκριμένου τύπου κτιριακές υποδομές, προηγμένα μηχανήματα και τεχνικά καταρτισμένο προσωπικό. Τουλάχιστον ως προς τα μηχανήματα που περιλαμβάνονταν στο εν λόγω εργοστάσιο, ο Βλησίδης μας αφήνει άφωνους (αναλυτική παράθεση των πάντων, από πρέσες, τόρνους και μοτέρ, μέχρι διακόπτες). Και ένα τέτοιο εργοστάσιο ήταν εφικτό να κατασκευασθεί από ανθρώπους μεσαίου οικονομικού επιπέδου, όχι π.χ. από τον Μποδοσάκη.
    δ) Η τεκμηρίωση της υπάρξεως και λειτουργίας του εργοστασίου μεταβάλλει και την ιστορία του κινηματογράφου στην Ελλάδα, διότι αποδεικνύει ότι γράφηκε και ηχογραφήθηκε ελληνική μουσική (ή και τραγούδια) για ελληνικές αλλά και για ξένες ταινίες βωβού σινεμά. Το εύρημα αυτό συνιστά πεδίο δόξης λαμπρόν για τους ερευνητές του (εν πολλοίς εξαφανισμένου) ελληνικού προπολεμικού σινεμά.

    Ανυπομονώ για το άρθρο με τα λόγια «βλάμικα» στιχουργήματα που ανέφερε ο Νίκος. Και εκεί θα έχουμε να πούμε πολλά…

  106. MA said

    Καλησπέρα, και εγώ τα περιμένω αυτά τα άρθρα για τους ίδιους λόγους με πολλούς από τους σχολιαστές. Από τη μεριά μου έχω να προτείνω:

    Τομά Κανταλούπ Ρέκβιεμ για μια δημοκρατία, αστυνομικό μυθιστόρημα με φόντο τον αγώνα της ανεξαρτησίας της Αλγερίας και την αισχρή στάση της Γαλλίας

    Ντόπιοι και πρόσφυγες στη μεσοπολεμική Μακεδονία, Ραϋμόνδος Αλβανός

    Los buenos antifascistas, Γιάννης Παντελάκης, Θεμέλιο. Ο συγγραφέας ανασύρει από τα αρχεία των Διεθνών Ταξιαρχιών τους έλληνες εθελοντές και αναζητά τα ίχνη τους

    Η φύλακας του αρχείου, Αντώνης Γιανακός, μυθιστόρημα σχετικά με το αρχείο του ενιαίου ΚΚΕ και τη μεταφορά του από τη Ρουμανία στα Σκόπια και από εκεί στην Αθήνα. Μέσω της έρευνας μιας ελληνογαλλίδας ιστορικού συναντάμε ιστορικά πρόσωπα και παρακολουθούμε προσωπικές ιστορίες συνδεδεμένες με τον εμφύλιο, το μακεδονικό και τους πολιτικούς πρόσφυγες

    Όλγα, Μπέρνχαρντ Σλινκ: σ´ αυτό το μυθιστόρημα παρακολουθούμε τη ζωή μιας υπέροχης γυναίκας με φόντο τη Γερμανία από τον γαλλογερμανικό πόλεμο μέχρι τις μέρες μας

    Στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, Έλενα Χουζούρη: παρακολουθούμε τρεις διαφορετικές αφηγήσεις για τη ζωή των ηρώων σε μια χρονική περίοδο που εκτείνεται από τα τελευταία χρόνια της χούντας και τη μεταπολίτευση και φτάνει στις αρχές του 1990.

    Η πολιτεία Λαβύρινθος του Αργύρη Χιόνη. Κείμενα που έχουν ήδη δημοσιευτεί, διάσπαρτα σε περιοδικά και εφημερίδες, κάποια και σε συλλογές, εκτός από ένα, όπως λέει ο επιμελητής της έκδοσης.

    Ευχαριστώ για τις ενδιαφέρουσες προτάσεις

  107. sarant said

    Και πάλι ωραίες προτάσεις, ΜΑ και Κόρτο

    104 Θα προσπαθήσω να περάσω.

  108. Corto said

    107β: Ωραία! Εκτός απροόπτου θα συναντηθούμε εκεί…

  109. 32, … οι Αμερικανοί έχουν το Ρεμπουμπλικανικό κόμμα και το Δημοκρατικό. …

    Για το θέμα εύληπτη είναι και η συζήτηση (σε κείμενο ή ακρόαση) στο Freakonomics

  110. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    106 Los buenos antifascistas, Γιάννης Παντελάκης, Θεμέλιο.
    Εξαιρετικό!

    104>>Πρόκειται για πραγματικές ερωτικές επιστολές, που ο συγγραφέας (και γνωστός σκηνοθέτης) έγραψε και απέστειλε…
    Πριν 4 χρόνια είπε «Ετοιμάζω βιβλίο με όλες τις ερωτικές επιστολές που έστελνα σε γυναίκες από τη δεκαετία του 1960 μέχρι το 2014.» https://www.lifo.gr/blogs/retronaut/ta-sodoma-kai-gomora-toy-dimitri-kollatoy
    Μα καλά, αντίγραφα κρατούσε ο φοβερός; 🙂

  111. 49, … 47# Ο μέσος Τεξανός? …

    Έχει ενδιαφέρον ότι ο τυχαίος Τεξανός μπορεί να διαφέρει αρκετά από τον μέσο, αν αυτό το υβρίδιο υπάρχει.
    Καλιφόρνια και Τέξας είναι πολιτείες με τους πλέον ποικιλόμορφους (και μεγαλύτερους) πληθυσμούς στις ΗΠΑ, με αυξητικές τάσεις και στα δύο.
    Ο αντικατοπτρισμός αυτής της πραγματικότητας και στην κουζίνα είναι αντίστοιχος. Στο Χιούστον, πχ, βρίσκεις τόσο εύκολα βιετναμέζικο ή σούσι όσο και μπάρμπεκιου (και φυσικά Τεξ-Μεξ).
    (Αποκρύπτω ότι για καιρό το Χιούστον κονταροχτυπιόταν με την Φιλαδέλφεια για την πόλη με την μεγαλύτερη παχυσαρκία. Βλέπω ότι έχουν πέσει και οι δύο πλέον αν και το Τέξας παραμένει ψηλά.)

  112. ΓΤ said

    https://hypebeast.com/2021/8/swiss-science-university-pi-calculation-world-record-62-8-trillion-digits-computer

  113. Μαρία said

    110α
    Το αγόρασα αλλά δεν το διάβασα ακόμα.
    Τώρα διαβάζω αυτό https://www.efsyn.gr/ellada/koinonia/316947_oi-skoteines-selides-toy-apth

  114. Πέπε said

    104, 110

    Το να δημοσιεύει κάποιος (ο ίδιος, όχι άλλοι μετά τον θάνατό του) ερωτικές επιστολές που έστειλε στην πραγματική του ζωή με ξεπερνά σαν ιδέα… Όσο για τα αντίγραφα, παλιά, τον καιρό που η αλληλογραφία ανθούσε, δεν ήταν σπάνια πρακτική. Κάποιος που το συνήθισε εξ αρχής γιατί να μην το συνέχισε και μέχρι το 2014; Αλλά μπορεί και απλώς να τις ζήτησε από τις παραλήπτριες για την έκδοση, αφού λογικά θα είχε τη συναίνεσή τους.

    Θα τα λέει αυτά στον πρόλογο.

  115. Corto said

    110, 114:
    Στην συγκεκριμένη έκδοση, μία είναι η παραλήπτρια -από όσο γνωρίζω. Το όνομά της αποσιωπάται (γράφονται μόνον τα αρχικά του ονοματεπωνύμου της), αν και πολλοί το ξέρουν. Πάντως οι επιστολές έχουν γραφεί σίγουρα με λογοτεχνική μαστοριά, γιαυτό μπορεί να αγγίξουν έναν απλό αναγνώστη.

  116. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    κοίτα τώρα που έχει βρωμόκαιρο με βροχές κλπ.
    Το πολυπολιτισμικό φεστιβάλ στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης έχει τη γεύση του «μαζί»

  117. sarant said

    115 Ο Κολλάτος έχει πολύ ταλέντο και ξέρει να γράφει.

  118. Πέπε said

    115 κλπ

    Καλά, δεν τα αμφισβητώ όλα αυτά. Υπάρχουν τέτοια βιβλία που να είναι αξιανάγνωστα, και γιατί όχι κι αυτό. Η απορία μου για την απουσία κάθε αίσθησης προσωπικού και απαραβίαστου δεν έχει να κάνει με την αξία του βιβλίου.

  119. Νέο Kid said

    118. Συντάσσομαι απολύτως με τον Πέπε ! Αν και φιλολογικώς παγκοσμίως άγνωστος, τα λέει πολύ καλά !

  120. Corto said

    118 (Πέπε):

    Γιατί ένα ερωτικό τραγούδι που έχει γραφεί για συγκεκριμένο πρόσωπο, είναι αποδεκτό να ηχογραφηθεί και να κυκλοφορήσει, ενώ ένα είδος λογοτεχνικής επιστολογραφίας όχι;

    Ο αριθμός των ερωτικών τραγουδιών που γράφηκαν για συγκεκριμένα πρόσωπα εν ζωή είναι τεράστιος σε όλα τα είδη (από ρεμπέτικα μέχρι ροκ κλπ). Ένα ερωτικό τραγούδι που απευθύνεται σε πραγματικό πρόσωπο δεν είναι συγχρόνως και μία ερωτική επιστολή; Κάπως έτσι δεν το συνοψίζει ο Ρασούλης στο γνωστό «κύριε διευθυντά των δίσκων» ;

  121. DominoTheory said

    Θέλω να σου δώσω τα συγχαρητήρια μου για την επιλογή του «Έτσι τους κάνουμε πόλεμο» στις προτάσεις σου.*

    Έχω τρέξει τα σχόλια αρκετά γρήγορα και δεν μπορώ να είμαι απόλυτα σίγουρος, αλλά η εντύπωσή μου είναι ότι δεν σχολιάστηκε καθόλου ή, στην καλύτερη περίπτωση, σχολιάστηκε ελάχιστα. Δεν θέλω να προσβάλω καμία/κανέναν ούτε είμαι σπισιστής, όμως πιστεύω πως αυτή η επιλεκτική αβλεψία μαρτυρά μιαν ακόμη φορά το δράμα των ανθρώπινων κοινωνιών. Έξυπνοι και βαθυστόχαστοι άνθρωποι αδυνατούν να κοιτάξουν εκεί που οδηγεί μεν η λογική και η καρδιά, όμως απαγορεύει το στενό ατομικό συμφέρον. Και αδυνατούν, βεβαίως, να αλλάξουν τον εαυτό τους, γιατί η ατομική τους συνήθεια και απόλαυση κυριαρχεί και τους αλυσοδένει.

    Κι όμως, οι ίδιοι άνθρωποι δεν παύουν να ονειρεύονται ένα μέλλον φωτεινό, δίκαιο, ειρηνικό. Αλλά προτιμούν να μην εξετάζουν την ιδέα ότι η δικαιοσύνη και η ειρήνη είναι έννοιες και καταστάσεις που αφορούν συνολικά τις σχέσεις και την ύπαρξη των όντων ενός συστήματος, ενός κόσμου, ενός σύμπαντος.

    Και πάλι συγχαρητήρια, γιατί, κττμγ, τολμάς διαρκώς να βγαίνεις από τη βεβαιότητα και τη βολή της αναγνώρισης και της πολυμάθειας, κάτι που αναμφισβήτητα αποτελεί τεκμήριο αληθινού έρωτα της γνώσης, αληθινής φιλομάθειας.

    * Συγχαρητήρια για την εξαιρετική δουλειά που κάνεις γενικότερα έχω δώσει πολλές φορές και ποικιλοτρόπως.

  122. Πέπε said

    120

    Γιατί; Έλα ντε!

    Ίσως γιατί το τραγούδι είναι εξ αρχής ένα έργο τέχνης, ενώ η επιστολή (κανονικά) προορίζεται πρώτα ή αποκλειστικά να διαβαστεί εντελώς προσωπικά από τον παραλήπτη. Η ερωτική επιστολή λέει «εσύ» και εννοεί με τη στενότατη κυριολεξία «εσύ, όχι κανας άλλος», ενώ το τραγούδι μπορεί να λέει «εσύ» και να εννοεί όποιον καταλαβαίνει ο κάθε αποδέκτης. Γενικά ένα έργο τέχνης στέκει πέρα από συγκεκριμένες συνθήκες τόπου-χρόνου-προσώπων, ακόμη κι αν σε συγκεκριμένες τέτοιες συνθήκες πρωτοδημιουργήθηκε.

    Τώρα, εν προκειμένω αντιλαμβάνομαι ότι μιλάμε για επιστολές που, πέρα από μέσα προσωπικής ερωτικής επικοινωνίας, είναι επίσης και έργα τέχνης. Ε, ξέρω γω, ας τις εκδώσει, άλλωστε το έκανε ήδη, αλλά δεν παύει να μου φαίνεται παράξενο. Κι ας μην είναι κάτι πρωτοφανές.

  123. 114++, … 104, 110 … ερωτικές επιστολές που έστειλε … Όσο για τα αντίγραφα, παλιά, τον καιρό που η αλληλογραφία ανθούσε, δεν ήταν σπάνια πρακτική. …

    Τα αντίγραφα είναι και οικονομία, εξ άλλου, γιατί αναιρούν την ανάγκη διαφορετικής επιστολής για κάθε παραλήπτρια, καίτοι προσθέτουν — αν και δεν απαιτούν — τον περιορισμό να μην ανταλλάσσουν κοινωνικά σχόλια οι παραλήπτριες μεταξύ τους (θα είχε ενδιαφέρουν αν οι ίδιες επιστολές εκμαιεύουν διαφορετικές αποκρίσεις).
    Ο αποστολέας θα μπορούσε να κάνει χρήση αντιγράφων, πχ, ως Νταρντανιάν: Με Ήθος, Πόθο, και χωρίς να Χαραμίσει τον χρόνο του (ή της παραλήπτριας).*

    ___________________
    * Από το λίκνο του σχ. 110: «… Ακόμα και με τη Φανί Αρντάν, που υπήρξαμε ζευγάρι ενόσω ήμουν παντρεμένος με τη γυναίκα μου, …»

  124. 104, … Ο Δημήτρης Κολλάτος κυκλοφόρησε … μία συλλογή με τίτλο «Ερωτικές Επιστολές». …

    Το λες και
    Κολλάζ

  125. Corto said

    123, 124: Χαχαχαχα! Πολύ γέλιο! Ειδικά το κολλάζ φοβερό λογοπαίγνιο!

  126. Corto said

    122 (Πέπε):

    Ωραία έθεσες τα πλαίσια ενός έργου τέχνης που «στέκει πέρα από συγκεκριμένες συνθήκες τόπου-χρόνου-προσώπων». Συμφωνώ. Νομίζω ότι το αυτό συμβαίνει και με τα εν λόγω κείμενα (μπορείς να τα πεις ποιήματα).

    «Κι ας μην είναι κάτι πρωτοφανές.»

    Περί του πρωτοφανούς: Ο ίδιος ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι είναι όντως κάτι πρωτοφανές για την Ελλάδα και τις ελληνικές εκδόσεις, αλλά ότι θα έπρεπε να έχουμε την τόλμη να μιλάμε για τον έρωτά μας δημόσια.

  127. Spiridione said

    122 Παράξενο μας φαίνεται γιατί επιστολές εκδίδονται συνήθως μετά θάνατον.

  128. Δεν ξέρω αν με χαλάει να βγάζει κάποιος στη φόρα τις ερωτικές του επιστολές προς άλλη/ο, έχει τα δίκια του κι ο Κόρτο.
    Σίγουρα με χαλάει να βγάζει κανείς στη φόρα τις ερωτικές επιστολές προς τον ίδιο, όπως έκανε ο αχώνευτος Χαριτόπουλος μετά θάνατον της συγγραφέως (της Μαλβίνας). Άστα σ’ ένα αρχείο, ρε φίλε, και κληρονόμησέ το στον ΕΛΙΑ, αν κάποιος στο μέλλον τις βρει αξιόλογες ας τις βγάλει! Πόσο αυτοθαυμασμό υποκρύπτει πια αυτή η δήθεν πράξη αγάπης…
    (Έχω τρεις μεγάλες αντιπάθειες στον πνευματικό κόσμο, η μία ο Χαριτόπουλος, η δεύτερη ο Στάικος, ο θεατρικός συγγραφέας, δεν θυμάμαι ποιος είναι ο τρίτος)

  129. Corto said

    127 (Spiridione): Πράγματι, αυτό είναι το στοιχείο που «ξενίζει», πιστεύω.

    128 (Δύτης): Βεβαίως έχεις απόλυτο δίκιο: η δημοσίευση από κάποιον ερωτικών επιστολών που απευθύνονται προς τον ίδιο είναι επιεικώς σημάδι ματαιοδοξίας .
    Αντιθέτως ο Κολλάτος δημοσιεύει μόνον τα δικά του γραπτά. Και έχουν απίστευτη γοητεία και συναισθηματικό βάθος, κατά την γνώμη μου.

  130. Γιάννης Κουβάτσος said

    128:Ναι,στο «Ο άνεμος κουβάρι». Όπου ο Χαριτόπουλος είναι ο Άντρας και η Κάραλη η Λορήν· Καζαμπλάνκα κι έτσι, δηλαδή. Αλλά, κατά τη γνώμη μου, στον θρόνο του εγωκεντρισμού κάθεται δικαιωματικά ο Ρένος Αποστολίδης με το αυτοβιογραφικό «Ουλάν Μπατόρ».

  131. dryhammer said

    123. Δεν ξέρω για τη Φανί, αλλά με το Νταρντανιάν θα υπονοούσε πως τις προτιμά πιο ψαχνωμένες.

  132. Πέπε said

    126

    > Ο ίδιος ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι είναι όντως κάτι πρωτοφανές για την Ελλάδα και τις ελληνικές εκδόσεις

    Πάω πάσο. Δεν ξέρω κάτι περισσότερο από κείνον που να το αποκρύπτω. Παγκοσμίως πάντως δεν είναι, νομίζω.

  133. sarant said

    121 Σε ευχαριστώ!

    128 Ω ναι

    130 Ω ναι, ναι

  134. 130 Η αυταρέσκεια του Ρένου ήταν και κληρονομική μου φαίνεται.

  135. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Εννοείται ότι το σχόλιο μου ως προς την αναρώτηξη για τα αντίγραφα των ερωτικών του επιστολών, διόλου δεν είχε να κάνει με την αξία και ομορφιά του βιβλίου, από τη μια το συστήνει ο Corto αλλά κι απ ΄την άλλη ο Κολλάτος γράφει ελκυστικά (έχω διαβάσει βιβλίο και σενάριά του) κι είναι κι ένα θέμα που ξέρει καλά! 🙂
    Τα «Γράμματα από την Κριμαία» του Κούνδουρου είχαν επίσης εκδοθεί πριν πεθάνει.
    «…Οι ιδιωτικές επιστολές, πόσο μάλλον οι ερωτικές, υποτίθεται πως δεν προορίζονται για ξένα μάτια. Κι όμως, τα «Γράμματα από την Κριμαία» που έλαβε από τον Νίκο Κούνδουρο η γυναίκα του, η Σωτηρία Ματζίρη, την εποχή των γυρισμάτων του «Μπάιρον», το 1991, βρίσκονται σήμερα σε κοινή θέα (εκδ. Άγρα), κι όσο πληθωρικά κι αν είναι σε τρυφερές εξομολογήσεις, δεν νιώθεις στιγμή πως κοιτάζεις μέσα από κλειδαρότρυπα. …»
    https://www.lifo.gr/culture/vivlio/koykli-moy-agapimeno-oi-idiotikes-epistoles-toy-nikoy-koyndoyroy-sti-sotiria-matziri

    Στην Π.Γ. πρέπει να είναι το βιβλίο 🙂

  136. sarant said

    134 Kαι όσο προχωράνε οι γενιές, ολοένα και πιο αδικαιολόγητη

  137. Υπάρχει και τρίτης γενιάς;

  138. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Με τα βιβλία- ερωτικές επιστολές, ήρθε το πράμα έτσι να πω ενώ δεν σκόπευα, για το «Μετάξι» του Αλεσάντρο Μπαρικο, ένα βιβλιάκι που έπεσε φέτος στα χέρια μου-αγορασμένο ως παλιό 2-3 ευρά, δε θυμάμαι μην το βρήκα και σε περίπτερο ( έχει και τα καλά της αυτή η ιστορία με φτηνά βιβλία σε πολλά σημεία-έστω κι αν έχει μαζί και θλίψη ως αποτέλεσμα της κρίσης). Απλώς υπέροχο. Ένα τόσο δα βιβλίο με όλες τις ομορφιές του κόσμου.

  139. Γιάννης Κουβάτσος said

    136:Τρίτη γενιά είναι ο Στάντης και ο Ήρκος, φιλόλογοι και οι δύο.

  140. Πέπε said

    Απ’ ό,τι βλέπω, όποιον συγγραφέα δε χωνεύετε τον διαβάζετε καλά-καλά!

  141. 139 Ο Ρένος ήταν δεύτερη;

  142. Γιάννης Κουβάτσος said

    141:Ναι. Ο πατέρας του, ο Ηρακλής Αποστολίδης, εξέδωσε τη γνωστή ανθολογία νεοελληνικής ποίησης.

  143. Γιάννης Κουβάτσος said

    140: Πολλοί καλοί συγγραφείς είναι αντιπαθητικοί χαρακτήρες. Ο Ρένος, ας πούμε, έχει γράψει την πολύ καλή «Πυραμίδα 67».

  144. sarant said

    142 O Ηρακλής, που ήταν και αναρχικός στα νιάτα του, ήταν πολύ πολύ καλός. Αξίζει να δούμε κάποτε τις συμβουλές που έδινε, ως συντάκτης του φιλολογικού περιοδικού της Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας, στον έφηβο Ρίτσο που έστελνε ποιήματα.

  145. Πέπε said

    143

    Μα απ’ ό,τι καταλαβαίνω από τα συμφραζόμενα, το αντιπαθητικό του χαρακτήρος το έχει ως συγγραφέας, αλλιώς από πού τεκμαίρεται; Όχι από προσωπική συναναστροφή υποθέτω. Τουλάχιστον δεν ανέφερε κανείς κάτι τέτοιο – και θα ήταν και άκομψο, άρα ελάχιστα πιθανό να συμβεί εδώ: «τον τάδε τον έχω γνωρίσει και είναι αντιπαθέστατος»…! Το γεγονός ότι σε προσωπική επαφή μπορεί να σου αποκάλυψε στοιχεία του χαρακτήρα του που δεν προκύπτουν από τη δημόσια εικόνα του, αν υποθέσουμε ότι συνέβη κάτι τέτοιο, είναι ένα είδος εκμυστήρευσης που οι περισσότεροι πιστεύω ότι θα σεβαστούν.

    Εκτός αν έχει δημόσια εικόνα πέρα από τη συγγραφή: συνεντεύξεις, διδασκαλία ξερωγώ…

    Τέλος πάντων, δεν έχω διαβάσει τίποτε όσο θυμάμαι ούτε του Ρένου ούτε του Ήρκου ούτε του Στάντη, αλλά τα σχόλια που έχω ακούσει και για τους τρεις είναι πάντοτε ένθερμα. Υπέρ ή κατά, ποτέ ουδέτερα ή χλιαρά. Οπότε επί του θεωρητικού συλλογίζομαι…

  146. sarant said

    145 Δες τα βιντεάκια του Ρένου που στάζουν εμπάθεια. Αλλά ισχύει ότι έχει σχεδόν μονάχα πολύ θετικά ή πολύ αρνητικά σχόλια. Ήταν γοητευτικός συζητητής άλλωστε.

  147. Γιάννης Κουβάτσος said

    145:Τεκμαίρεται από τις εκπομπές λόγου, στις οποίες συνομιλούσε ως οικοδεσπότης με καλεσμένους του στη δεκαετία του ’90. Σ’ αυτές τις εκπομπές δεν είχε καλή κουβέντα σχεδόν για κανέναν. Τεκμαίρεται, επίσης, από την ανάγνωση του αυτοβιογραφικού «Ουλάν Μπατόρ», που δεν κατάφερα να το τελειώσω εξαιτίας του αφόρητου ναρκισσισμού του συγγραφέα. Συμφωνώ με τον Νικοκύρη ότι ήταν γοητευτικός συζητητής· ή, μάλλον, ομιλητής, αφού ο συνομιλητής του περιοριζόταν σε δευτερεύοντα ρόλο. Ήταν, επίσης, πολύ καταρτισμένος φιλόλογος και, κατ’ εμέ, ταλαντούχος συγγραφέας.

  148. Πέπε said

    146, 147

    Μάλιστα, εκπομπές. Δεν το ‘ξερα, ευχαριστώ. Έριξα μια πολύ πρόχειρη ματιά. Είναι κάπως οξύς όντως. Το αν στάζει εμπάθεια θέλει βέβαια κανονική παρακολούθηση. Αλλά όντως ωραίος ομιλητής, ωραία ελληνικά ρε παιδί μου!

  149. ΓΤ said

    145@ Πέπεμαν (με πολλή αγάπη, επειδή σε έχω στην καρδιά μου)

    Είχαμε δώσει εδώ παλαιότερα βίντεο των γιων του, οι οποίοι καθύβριζαν ως αγράμματους εμβληματικά πρόσωπα του ΚΚΕ, αφού στις φλέβες τους ρέει το ξερνοχόλι του πατρός. Είχαμε θυμίσει στον Νικοκύρη ότι, τα χρόνια που έκαναν βιβλιοκρισίες στη «Βιβλιοθήκη» της «Ελευθεροτυπίας», δεν έβρισκαν για κανέναν τίποτε θετικό.
    Όταν τρως διά βίου τα λύσσακά σου, στην ουσία εξεικονίζεις στον συνάνθρωπό σου την απόρριψη του εαυτού σου. Ψογόφιλοι οργασμοί με λεοντή γραβάτας.

    Την αυθεντία την αγαπάς όταν κυκλοφορεί αγκαζέ με την πραεία θέση. Ο πατέρας μου έλεγε, το έχω ξαναπεί: Να χέσω τα γράμματα αν δεν σε κάνουν άνθρωπο.
    Δεν λέω να νήφεις, θαρρείς Κατουνακιώτης, αλλά εδώ έχουμε φτάσει στο σημείο οι τύποι να είναι σεισολίχανος Κοκκιναράς στον κύβο.

    Ο τύπος ήταν, για να σ’ το θέσω τρουμπολεξεί: Με λένε Ρένο / δεν βάζω φρένο.
    Σκαρφάλωναν όταν μπέμπηδες πάνω στο οχυρωματικό πατρογυάλι, έρχονται τώρα να μας… βάλουν τα γυαλιά. Τρατζικίλα, ρε μαν!

  150. Sonia Athanasiadou said

    Καλησπέρα! Με σχετική καθυστέρηση, θα ήθελα να προσθέσω στη λίστα των σχετικών βιβλίων αυτή τη δίτομη έκδοση από τον Brill για την ελληνική επανάσταση του 1821 από τη σκοπιά των Οθωμανών : https://brill.com/view/title/60933?rskey=v3JkOY&result=4
    Όπως θα δείτε, μπορείτε να κατεβάσετε το αρχείο σε μορφή pdf.
    Καλό βράδυ σε όλους!

  151. Γιάννης Ιατρού said

    150: Ευχαριστούμε, κι εδω Η ελληνική επανάσταση από τη σκοπιά των Οθωμανών επίσης γίνεται μνεία για τον H. Şükrü Ilıcak.

  152. sarant said

    149 Κάπως έτσι

  153. Πέπε said

    Νίκο, ελπίζω να το δεις. Έχω μια κάπως ασυνήθιστη ερώτηση: ο Βάρναλης, με πόσων στιγμών γράμματα είναι τυπωμένος; (Δώρο για άνθρωπο που έχει αρχίσει να δυσκλεύεται με την όραση)

    Ευχαριστώ.

  154. sarant said

    153 Πέπε, δυστυχώς μόλις τώρα το είδα. Δες εδώ με τα μάτια σου:

    https://www.archeiobooks.com/product-page/%CE%B5%CF%81%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: