Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ιδιωτικά μνημεία, δημόσια ψευδοϊστορία (ανταπόκριση από Κέρκυρα)

Posted by sarant στο 30 Δεκεμβρίου, 2021


Το σημερινό άρθρο αποτελεί κατά κάποιο τρόπο συνέχεια μιας προηγούμενης ανταπόκρισης από την Κέρκυρα, που είχε δημοσιευτεί εδώ πριν από εφτά περίπου μήνες, σε σχέση με την ανέγερση ενός ογκώδους οβελίσκου στο λιμάνι της Κέρκυρας στη μνήμη των Κερκυραίων που απέκρουσαν την οθωμανική επιδρομή το 1716. H ανέγερση θα γινόταν με πρωτοβουλία του Ιδρύματος Κερκυραϊκής Κληρονομιάς, που είναι το προσωπικό ίδρυμα του επιχειρηματία Σπύρου Φλαμπουριάρη.

Τελικά, τον Μάιο δεν έγινε η ανέγερση του οβελίσκου, αφού οι αντιδράσεις στο αντιαισθητικό αυτό μνημείο ήταν πολλές, μεταξύ άλλων και από το τοπικό Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής. Όμως σύμφωνα με τοπικά δημοσιεύματα ο κίνδυνος της ανέγερσης επανέρχεται.

Δημοσιεύουμε λοιπόν μιαν ακόμα ανταπόκριση απο Κέρκυρα, που έχει κυκλοφορήσει με ηλεταχυδρομείο και έχει δημοσιευτεί και τουλάχιστον σε ένα τοπικό μέσο. Την υπογράφει και πάλι ο Ματέλλος Ματελότος (πρέπει να είναι ψευδώνυμο). Η αξία του άρθρου αυτού βρίσκεται στο ότι επεκτείνεται σε ένα ακόμα περιστατικό της ιστορίας του νησιού, που έχει τιμηθεί με μνημεία -την «απελευθέρωση» της Κέρκυρας το 1799, από τον ναύαρχο Ουσακόφ. Αλλά ποιος κατείχε την Κέρκυρα τότε; Μήπως οι επάρατοι Οθωμανοί; Όχι, το 1799 η Κέρκυρα βρισκόταν υπό την κυριαρχία των Γάλλων, των δημοκρατικών επαναστατών Γάλλων. Και την κυρίεψε όχι απλώς ο Ουσακόφ, αλλά η ρωσοτουρκική συμμαχία -το νησί, με άλλα λόγια, υποτάχτηκε στους Οθωμανούς (και τους Ρώσους). Αυτό το γεγονός σήμερα τιμάται με μνημεια στην Κέρκυρα, φυσικά με αποσιώπηση του ρόλου των Οθωμανών.

Όμως να μην τα λέω εγώ. Δινω τον λόγο στον Μ. Ματελότο, που διάλεξε και την εικόνα που κοσμεί το άρθρο.

Η συντριβή των Οθωμανών στο Πετροβαραντίν, 5 Αυγούστου 1716 (Georg Philipp Rugendas)

Ιδιωτικά μνημεία, δημόσια ψευδοϊστορία

Επανέρχεται, σύμφωνα με τοπικά δημοσιεύματα, η απειλή του οβελίσκου, ο κίνδυνος να τοποθετηθεί ένας υπεροπτικός και κιτς όγκος στην είσοδο του Λιμανιού της Κέρκυρας. Και για το παρωχημένο γούστο των νοσταλγών ενός αυτοκρατορικού 19ου αιώνα τι να πούμε, έχουν μιλήσει και θα μιλήσουν ξανά άλλοι για τις νομικές, αισθητικές, πολεοδομικές, περιβαλλοντικές κ.ά. πλευρές της υπόθεσης, ενώ ένα γενικότερο ζήτημα είναι η ιδιωτικοποίηση της ανέγερσης μνημείων σε δημόσιους χώρους: Φαίνεται ότι στις μέρες μας όποιος έχει αρκετά λεφτά και σωστές διασυνδέσεις με ορισμένους (τους ίδιους πάντα) κύκλους, μπορεί να τοποθετήσει οτιδήποτε και οπουδήποτε, ανάλογα με τα προσωπικά του βίτσια, το πόσο φουσκωμένη είναι η ματαιοδοξία του κλπ. Αλλά και γι’ αυτό έχουν γράψει και θα ξαναγράψουν άλλοι. Εδώ, θέλω να μιλήσω μόνο για μια πολύ εκκεντρική και εντελώς στρεβλή «ερμηνεία» της ιστορίας, που απειλεί να αποχτήσει και υλική υπόσταση με αυτό τον τρόπο.

Όπως γράψαμε σ’ ένα προηγούμενο κείμενο (που δημοσιεύτηκε σε κερκυραϊκές ιστοσελίδες και αλλού), με αφορμή το πομπώδες σκεπτικό που είχε παρουσιαστεί για να στηρίξει, με προφανή ανισορροπία, τον θρυλικό πια οβελίσκο Φλαμπουριάρη, είναι πολύ συζητήσιμο το αν η Οθωμανική Αυτοκρατορία εξακολουθούσε, στις αρχές του 18ου αιώνα, να αποτελεί σημαντική απειλή για την Ευρώπη.

Σε κάθε περίπτωση όμως δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει κάποιος ιστορικός που να αποδίδει στην απόκρουση των Οθωμανών από την Κέρκυρα την κοσμοϊστορική σημασία που της αποδίδει ο κ. Φλαμπουριάρης: «[…] η νίκη των Χριστιανών κάτω από τα τείχη της Κέρκυρας, οριοθετεί το τέλος της Οθωμανικής προέλασης στην Ευρώπη, την ανάπτυξη του κινήματος του Διαφωτισμού και τη γέννηση της σύγχρονης αστικής Δημοκρατίας». Είναι μάλιστα εντελώς παραπλανητική η άποψη του ιδίου ότι «Κάθε άλλη έκβαση των μαχών θα μετέτρεπε την Ευρώπη σε Οθωμανική Αυτοκρατορία», αφού η όποια οθωμανική απειλή για την κεντρική Ευρώπη είχε ήδη αποσοβηθεί οριστικά, πριν από τη λύση της πολιορκίας της Κέρκυρας, με τη συντριπτική ήττα των Οθωμανών από τους Αυστριακούς, στη μάχη του Πετροβαραντίν (5 Αυγούστου 1716).

Μάλιστα, η προσπάθεια των οθωμανών διοικητών να κρατήσουν μυστική από τα στρατεύματά τους την είδηση αυτής της πανωλεθρίας σχετίζεται με την αιφνίδια διακοπή της πολιορκίας και τη χαοτική και ασύντακτη αποχώρησή τους από το νησί (για μια σύνοψη των γεγονότων βλ. π.χ. Διονύσιος Χατζόπουλος, Ο τελευταίος βενετο-οθωμανικός πόλεμος (1714-1718), Εκδόσεις Παπαδήμα, 2002, σελ. 235-297, κυρίως σελ. 282-287).

Όταν λοιπόν ο ευγενής πλην καταναγκαστικός χορηγός επιμένει, ο ίδιος ή μέσω κάποιας πένας στην υπηρεσία του, στην ίδια πάντα αμετροέπεια («Η νίκη αυτή εορτάζεται ως νίκη κατά των Οθωμανών διότι εάν είχαμε ηττηθεί σήμερα ολόκληρη η Ευρώπη θα ήταν ένα οθωμανικό κράτος. Στη μνήμη λοιπόν αυτών που έχασαν τη ζωή τους για μια ελεύθερη χριστιανική Ευρώπη στήνεται ο οβελίσκος αυτός»), αποκαλύπτει, μέσα από μια αναχρονιστική θέαση της ιστορίας, τις σύγχρονες ισλαμοφοβικές και αντιμεταναστευτικές ανησυχίες του, που δεν θα είχαμε άδικο να τις τοποθετήσουμε σε συγκεκριμένο άκρο του πολιτικού φάσματος.

Ωστόσο, έχοντας στο νου ποικίλα νεομνημεία, ιδιωτικά ή ημι-ιδιωτικά ή και περίπου δημοτικά, διαπιστώνουμε μια ενδιαφέρουσα ειρωνεία που προκύπτει από την τοπογραφική αντιπαραβολή τους. Απέναντι από το Λιμάνι που πρόκειται να τιμηθεί με το αγλάισμα του κ. Φλαμπουριάρη βρίσκεται το Βίδο, και σ’ αυτό το νησάκι έχει στηθεί πριν καμιά δεκαριά χρόνια ένα άλλο μνημείο, με πρωτοβουλία του τότε δημάρχου Τρεπεκλή, για «την απελευθέρωση της Κέρκυρας», το 1799.

Από ποιους τυράννους απελευθερώθηκε εκείνη τη χρονιά η Κέρκυρα; Μα από τους Δημοκρατικούς Γάλλους! Και ποιοι ήταν οι απελευθερωτές; Όχι μόνο ο ρωσικός στόλος «υπό τις διαταγές του ναυάρχου Ουσακώβ» (όπως μας πληροφορεί η, πλαστική παρεμπιπτόντως, επιγραφή του μνημείου) αλλά και ο οθωμανικός στόλος υπό τις διαταγές του ναυάρχου Καδίρ μπέη (όπως παραλείπει να αναφέρει η ίδια επιγραφή).

Πράγματι, τόσο στην «απελευθέρωση» της Κέρκυρας όσο και στις λοιπές απελευθερωτικές ενέργειες στα υπόλοιπα νησιά, ο ρωσοτουρκικός στόλος επιχειρούσε ενωμένος. Υπάρχει μάλιστα κι ένα ακόμα μνημείο, που αυτό στήθηκε με ρωσική κυρίως πρωτοβουλία το 2002, έξω από το Νέο Φρούριο, «προς τιμήν [του] μεγάλου Ρώσου ναυάρχου Φιόντορ Ουσακώφ», το οποίο αποσιωπά κι αυτό την οθωμανική συνεργία.

Αν όμως βάλουμε όλα αυτά τα μνημεία πλάι-πλάι και προσπαθήσουμε να τα συνδυάσουμε με τα ιστορικά γεγονότα, η ανάγνωση γίνεται κάπως μπερδεμένη. Οι Οθωμανοί αποκρούστηκαν το 1716, τελειωτικά κι οριστικά, στην προσπάθειά τους να κατακτήσουν την Κέρκυρα (και παραλίγο όλη την Ευρώπη), όμως επέστρεψαν πριν περάσει ένας αιώνας, το 1799, τούτη τη φορά για να απελευθερώσουν την Κέρκυρα. Πολύ θολή γίνεται κι η εικόνα της «ελεύθερης χριστιανικής Ευρώπης», αφού εδώ βλέπουμε τον (χριστιανό και διόλου φιλελεύθερο) τσάρο να συμπολεμάει με τον (μουσουλμάνο και διόλου φιλελεύθερο) σουλτάνο, και με τις ευλογίες του (χριστιανού αλλά υπό μουσουλμανική εξουσία) πατριάρχη, εναντίον των άθεων και δημοκρατικών Γάλλων (μη-χριστιανών λοιπόν αλλά, όπως και να το κάνουμε διάολε, Ευρωπαίων).

Αφήνοντας την άλλη παραχάραξη για να επιστρέψουμε και πάλι σ’ αυτήν που επιχειρείται διά του οβελίσκου, θεωρείται άραγε ότι οι Κερκυραίοι, όλοι οι Κερκυραίοι, είναι τόσο χαζοί και τόσο άσχετοι από ιστορία ώστε αρκεί να τους κολακέψουν με απίθανες μεγαλοστομίες για να ζαλιστούν και να δεχτούν το οτιδήποτε; Όσοι σκέφτονται έτσι, ίσως να κρίνουν από παλαιότερες εποχές, π.χ. όταν οι άγγλοι αποικιοκράτες μοιράζανε, αντί για χάντρες και καθρεφτάκια, ηχηρούς και κούφιους τίτλους, χρησιμοποιώντας το περιβόητο Τάγμα των Αγίων Γεωργίου και Μιχαήλ – έχει μάλιστα επινοηθεί ο όρος ορναμενταλισμός για «την πρακτική του “στολίσματος” των νομιμόφρονων Επτανησίων με έναν νεόκοπο τίτλο. Όλοι οι αρμοστές χρησιμοποίησαν το τάγμα “τιμώντας” τους τιτλομανείς Επτανήσιους με το πρόθεμα “κόμης” ή “ιππότης” στο όνομά τους. Το 1841, μάλιστα, η απονομή των τίτλων είχε φτάσει σε σημείο που να προκαλεί σύγχυση, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να νομοθετήσει σχετικά, ώστε να ρυθμίσει τον τρόπο με τον οποίο ο τίτλος “κόμης” μπορούσε να αποκτηθεί και να κληροδοτηθεί, και ζητούσε από όσους χρησιμοποιούσαν τον τίτλο να το αποδείξουν εγγράφως στις αρχές» (Σάκης Γκέκας, Ξενοκρατία: Οικονομία, κοινωνία και κράτος στα Επτάνησα (1815-1964), ΕΑΠ, 2021). Όμως, όπως υπονοεί το προηγούμενο απόσπασμα με τον κομψό όρο «νομιμόφρονες», δεν ήταν όλος ο κόσμος, όλοι οι Επτανήσιοι, τόσο βολικοί και συνεργάσιμοι, αρνούμαι λοιπόν κι εγώ να πιστέψω ότι και σήμερα οι περισσότεροι Κερκυραίοι είναι τόσο κορόιδα.

Κι επειδή η ψυχαναγκαστική εμμονή για φύτεμα κραυγαλέων μνημείων από κενοδοξία και ιδιοτροπία φέρνει κατ’ αντιπαράθεση στο νου ένα σωρό γεγονότα, πρόσωπα και τόπους που, παρότι θα άξιζαν μια θέση στη μνήμη μας, έχουν αφεθεί στη λήθη, μια τελευταία κουβέντα για την απουσία ορισμένων μνημείων. Στο προηγούμενο κείμενο υπονοήσαμε τη σκληρή μεταχείριση που γνώρισαν οι λιγότερο νομιμόφρονες Επτανήσιοι στα χέρια των αποικιακών αρχών (μεταχείριση όχι πολύ φιλάνθρωπη, αφού πέρα από το φούρκισμα περιλάμβανε τη μόνιμη επίδειξη πισσωμένων πτωμάτων προς παραδειγματισμό), λέγοντας ότι στα όχι και τόσο λίγα θύματα της αγγλικής αποικιοκρατίας στα Ιόνια Νησιά λείπει η μνημειακή υπενθύμιση. Τώρα, παραμένοντας στην Κέρκυρα, ας αναρωτηθούμε πόσοι από τους κατοίκους της γνωρίζουν την τοποθεσία των δύο καταστραμμένων εβραϊκών νεκροταφείων της πόλης. Θα άξιζε λοιπόν να τοποθετηθούν, όχι τίποτα φανταχτερές πυραμίδες ή μαυσωλεία, αλλά δυο απλές μαρμάρινες πλάκες που να μνημονεύουν πότε, πώς και από ποιους αφανίστηκαν.

Μ. Ματελότος

(Δεκέμβρης του 2021)

 

 

 

94 Σχόλια προς “Ιδιωτικά μνημεία, δημόσια ψευδοϊστορία (ανταπόκριση από Κέρκυρα)”

  1. Καλημέρα

  2. Μοιάζει για ψευδώνυμο αλλά θυμίζει και το παιδικό τραγουδάκι :

    Pipo, Pipo!
    Quand il était militaire
    Pipo, Pipo!
    Quand il était matelot

  3. Νέο Kid said

    Ο κορφιάτικος οβελίσκος μού θύμισε τον Αστερίξ στην Αίγυπτο. «Όχι Οβελίξ! Αυτό το πράγμα στη μέση του χωριού μας θα είναι εντελώς γελοίο!» (ή κάπως έτσι) είπε ο Πανοραμίξ στον Οβελίξ. ( Γκοσινικό pun προφανώς, για τον βοναρπαχτικό οβελίσκο στην πλας ντε λα Κονκόρντ )

  4. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ἡ ἔντιμη ἀναθεώρησι ἱστορικῶν βεβαιοτήτων ἀνέκαθεν μέ συνάρπαζε καί πάντοτε προσπαθῶ νά διασταυρώσω τά ὑπό ἀμφισβήτησιν ζητήματα. Τό συγκεκριμένο όμως κείμενο μοῦ μυρίζει πολιτική ἀντιπαλότητα μέ κάποιους σημερινούς παράγοντες τοῦ νησιού (ἡ δυσάρεστη «μυρωδιά» ένισχύεται ἀπό τήν ψευδωνυμία τοῦ συντάκτη) καί ἐπιφυλάσσομαι νά ἐλέγξω τά προσκομιζόμενα στοιχεῖα του.
    Καλή σας μέρα!

  5. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Μέ ἐκεῖνο τό
    «φέρνει κατ’ αντιπαράθεση στο νου ένα σωρό γεγονότα, πρόσωπα και τόπους που, παρότι θα άξιζαν μια θέση στη μνήμη μας, έχουν αφεθεί στη λήθη»
    δύσκολα νά μήν πάη τό μυαλό σου στό ποιά μνημεῖα ἐννοεῖ καί θά ἔχτιζε ὁ Ματελότος, ἄν ἦταν στό χέρι του..

  6. Spiridione said

    Η (δίγλωσση) επιγραφή στο Βίδο
    Εις μνήμην των Ελλήνων και των Ρώσων πεσόντων για την ελευθερία και την ορθόδοξη πίστη των πατέρων τους! Η μάχη στο Βίδο, υπό τις διαταγές του ναυάρχου Ουσακώβ, αποτέλεσε την αρχή για την απελευθέρωση της Κέρκυρας.18-20 Φεβρουαρίου 1799.

    Από την επιγραφή αυτή εμπνεύστηκε το βιβλίο του που κυκλοφόρησε πρόσφατα ο Δημήτρης Αρβανιτάκης
    Η αγωγή του πολίτη, η γαλλική παρουσία στο Ιόνιο (1797-1799) και το έθνος των Ελλήνων, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης.
    https://www.politeianet.gr/books/9789605245818-arbanitakis-dimitris-pek-panepistimiakes-ekdoseis-kritis-i-agogi-tou-politi-314177
    https://www.academia.edu/44784942/%CE%94%CE%97%CE%9C%CE%97%CE%A4%CE%A1%CE%97%CE%A3_%CE%94_%CE%91%CE%A1%CE%92%CE%91%CE%9D%CE%99%CE%A4%CE%91%CE%9A%CE%97%CE%A3_%CE%97_%CE%91%CE%93%CE%A9%CE%93%CE%97_%CE%A4%CE%9F%CE%A5_%CE%A0%CE%9F%CE%9B%CE%99%CE%A4%CE%97_%CE%97_%CE%93%CE%91%CE%9B%CE%9B%CE%99%CE%9A%CE%97_%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%99%CE%91_%CE%A3%CE%A4%CE%9F_%CE%99%CE%9F%CE%9D%CE%99%CE%9F_1797_1799_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%A4%CE%9F_%CE%95%CE%98%CE%9D%CE%9F%CE%A3_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%97%CE%9D%CE%A9%CE%9D

  7. Γιάννης Κουβάτσος said

    Είναι μεγάλο πρόβλημα τα διάφορα κακόγουστα μνημεία, αγάλματα και μονδέρνα έργα «τέχνης» που στήνονται σε δημόσιους χώρους, ερήμην των πολιτών, και προκαλούν οργή ή γέλιο με την ακαλαισθησία τους. Δύο πρόσφατα παραδείγματα η φωτεινή επιγραφή αισθητικής Λας Βέγκας που έστησε ο δήμος Πειραιώς στην πλατεία Αλεξάνδρας και το άγαλμα της Κάλλας στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, που μόνο αγαλλίαση δεν προκαλεί.
    Διαβάζοντας το κείμενο του Ματελότου, χμ, δεν ξέρω τα γεγονότα, αλλά κάτι υποψίες σαν του γιατρού στο 5 μού γεννιούνται κι εμένα. 😊 Μπορεί εντελώς άδικα, βέβαια.

  8. SteliosZ said

    -> Κύριε Κατσέα. ‘Οταν ο συγγραφέας του κειμένου, γράφει 8 γραμμές παρακάτω «ας αναρωτηθούμε πόσοι από τους κατοίκους της γνωρίζουν την τοποθεσία των δύο καταστραμμένων εβραϊκών νεκροταφείων της πόλης. Θα άξιζε λοιπόν να τοποθετηθούν, όχι τίποτα φανταχτερές πυραμίδες ή μαυσωλεία, αλλά δυο απλές μαρμάρινες πλάκες που να μνημονεύουν πότε, πώς και από ποιους αφανίστηκαν» γιατί πρέπει να φανταστούμε τι εννοεί; Το λέει σαφέστατα

  9. LandS said

    «αλλά δυο απλές μαρμάρινες πλάκες που να μνημονεύουν πότε, πώς και από ποιους αφανίστηκαν»
    Εδώ μια συνοπτική αναδρομή των δεινών της Εβραϊκής Κοινότητας της Κέρκυρας
    https://diablog.eu/el/allgemein-el/oi-evraioi-tis-kerkyras-i-zoi-prin-apo-to-olokaftoma/

    Δύο ορόσημα ξεχώρισα. Μετά από φόνο 20 εβραίων στο πογκρόμ του 1891, δύο με τρεις χιλιάδες εγκατέλειψαν το νησί. Το καλοκαίρι του 1944 1.800 στάλθηκαν σε στρατόπεδα εξόντωσης. Γύρισαν λιγότεροι από διακόσοι.
    Το 1972 υπήρχαν περίπου 100 και όταν γράφτηκε το παραπάνω ήταν καμιά εξηνταριά.

    Για τα νεκροταφεία δεν βρήκα τίποτα.

  10. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @8.
    -Ποιός μπορεῖ νά ἔχη ἀντίρρησι γιά «δυο απλές μαρμάρινες πλάκες» γιά τά «δύο καταστραμμένα εβραϊκά νεκροταφεία»;
    -Καί γιατί ἀλληλοαποκλείονται οἱ «δυο απλές μαρμάρινες πλάκες» μέ τά ἐν λόγω ταρατατζούμ;; (ὀβελίσκοι κλπ, γιά τά ὁποῖα ΔΕΝ ΕΧΩ ΓΝΩΜΗ!)
    -Ποιός ΑΠΡΟΚΑΤΑΛΗΠΤΟΣ ἀναγνώστης θά διάβαζε γιά «ένα σωρό γεγονότα, πρόσωπα και τόπους που, παρότι θα άξιζαν μια θέση στη μνήμη μας, έχουν αφεθεί στη λήθη» καί θά πίστευε ὅτι ὁ Ματελότος ἐννοεῖ τίς «δυο απλές μαρμάρινες πλάκες»;;

  11. LandS said

    Δεν βρίσκω αδικαιολόγητη την απέχθεια στην ανέγερση δημόσιων μνημείων από ιδιώτες για οποιοδήποτε λόγο και να γίνεται ακόμα και της καλύτερης αισθητικής.
    Δημόσιο μνημείο πρέπει να είναι για…
    Θέλω να κάνω το λογοπαίγνιο a public monument is for the public

  12. Γιάννης Κουβάτσος said

    Για να έχουμε εικόνα του οβελίσκου:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.ant1news.gr/amp/culture/article/604042/kerkyra-mnimeiakos-obeliskos-gia-toys-kerkyraioys-agonistes-toy-1716-eikones-&ved=2ahUKEwjy6ouWlov1AhXIgf0HHRLeBgUQFnoECE0QAQ&usg=AOvVaw3y3vOghG5yFeVRo_Y11Brw

  13. voulagx said

    #10: Ο απροκαταληπτος αναγνωστης θα διαβαζε κι αυτο: «… λέγοντας ότι στα όχι και τόσο λίγα θύματα της αγγλικής αποικιοκρατίας στα Ιόνια Νησιά λείπει η μνημειακή υπενθύμιση.»

  14. Πολύ καλό. Η δημοκρατία γεννιέται και πεθαίνει στο δημόσιο χώρο.

  15. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,
    από το αρχείο στο υπόγειο ανασύρω κι αυτό, ενημερωτικά, έχει και παραπομπές🤔

    Για περισσότερες πληροφορίες όσον αφορά τα περί τον οβελίσκο του κ. Φλαμπουριάρη αναζητήστε στο διαδίκτυο στους ιστότοπους corfupress.com, enimerosi.com και drepani.gr τα θαυμάσια κείμενα της κυρίας Λένας Στρατούλη και του κ. Μ. Ματελότου και τη σχετική ηλεκτρονική ανάρτηση του κ. Γιάννη Ζωχιού, αν δεν τα έχετε δει.

  16. ΚΩΣΤΑΣ said

    Μου άρεσε το σημερινό γιατί έχει θέμα περίπου τοπικής ιστορίας. Δεν σκαμπάζω σχεδόν τίποτα από την ιστορία της Κέρκυρας. Κάποια πράγματα σκόρπια έχουν μείνει στο μυαλό μου από το ιστορικό μυθιστόρημα του συμπατριώτη μου Βασίλη Μπούτου, «Η συκοφαντία του αίματος» και αναφέρεται στους Εβραίους της Κέρκυρας κατά την γερμανική κατοχή.

    Επίσης είμαι κάπως δυσανεκτικός όταν μεμονωμένοι ιδιώτες προσπαθούν να τιμήσουν ιστορικά πρόσωπα.

    Από την άλλη, όταν συναντώ στο δημοσίευμα: «αποκαλύπτει, μέσα από μια αναχρονιστική θέαση της ιστορίας, τις σύγχρονες ισλαμοφοβικές και αντιμεταναστευτικές ανησυχίες του, που δεν θα είχαμε άδικο να τις τοποθετήσουμε σε συγκεκριμένο άκρο του πολιτικού φάσματος.» κάτι μου λέει ότι εδώ υπάρχει και ιδεολογική αντιπαλότητα. Τέτοιες θεάσεις της ιστορίας και σύνδεση με σημερινά προβλήματα, κατά τη γνώμη μου, δεν αποτελούν τεκμήριο για αντικειμενικές ιστορικές κρίσεις.

    Τελικά δεν μπορώ να πάρω θέση, μου προξένησε όμως έντονη ιστορική περιέργεια και θα το παρακολουθώ όσο μπορώ.

  17. Γιάννης Ιατρού said

    15: Το έχει αναφέρει επιγραμματικά τον Μάϊο κι ο Δύτης😎

  18. Γιάννης Κουβάτσος said

    Στην εικόνα του λινκ στο 12 δεν μου φαίνεται και τόσο ακαλαίσθητο το μνημείο, ούτε δείχνει να καταστρέφει τη γενικότερη εικόνα της περιοχής. Τι να πούμε κι εμείς οι Αθηναίοι που έχουμε μπάστακα το άγαλμα του Κωνσταντίνου στο Πεδίον του Άρεως, ένα άγαλμα φαραωνικό, που θα το βλέπει ο αδαής και ο τουρίστας και θα λένε ποιος ξέρει ποιος γίγαντας της ελληνικής ιστορίας είναι αυτός για να αξιωθεί τέτοια αγαλματάρα.

  19. Νέο Kid said

    Ο Ουσακώφ ήταν εκείνος που μέτραγε σε σάζεν και βέρστια και τα εμβαδά σε τετραγωνικές αρκούδες;

  20. Γιάννης Κουβάτσος said

    13: Ξέρεις πόσους Βρετανούς τουρίστες δέχεται κάθε χρόνο η Κέρκυρα; 😊 Άλλωστε, απ’ ό,τι διαβάζω, ο οβελίσκος αυτός αποτελεί δωρεά του Ιδρύματος Κερκυραϊκής Κληρονομιάς, που πρωτεύοντα στόχο έχει την προώθηση των ελληνοαγγλικών σχέσεων.

  21. Χριστοδούκας said

    Όλα τα μνημεία πάντως έχουν σκοπό να προπαγανδίσουν μια επιλεκτική και αναλλοίωτη εκδοχή του παρελθόντος, όπως είχε πει ο Πιερ Νορά. Ο ρόλος τους είναι εγγενώς απλουστευτικός και συγκινησιακός, κατασκευάζουν ιστορική μνήμη. Για να μην παρεξηγηθώ, δεν υποστηρίζω τη σχετικοποίηση των πάντων, υπάρχουν ιστορικές αφηγήσεις που είναι καλύτερες από άλλες.

  22. BLOG_OTI_NANAI said

    Δυστυχώς, η φράση, «τις σύγχρονες ισλαμοφοβικές και αντιμεταναστευτικές ανησυχίες του … να τις τοποθετήσουμε σε συγκεκριμένο άκρο του πολιτικού φάσματος» με κάνει ιδιαίτερα επιφυλακτικό ως προς την ορθότητα των «ιστορικών» δεδομένων.

    Παρενθετικά να πω, τα κλειστά σύνορα αποτελούν πλέον μια πανευρωπαϊκή αξία, οπότε, αυτοί που πάντα παρέπεμπαν για νομιμοποίηση της ακροαριστερής ρητορικής μίσους «στην Ευρώπη», προκειμένου να χτυπήσουν τον λαό επειδή υποστήριζε την θεσμοθετημένη μεταναστευτική πολιτική, πλέον έχουν χάσει τη νομιμοποίηση τους και άρα, βρίσκονται προφανώς εκτός Ευρώπης, όπως έλεγαν κάποτε στους αντιπάλους τους.

    Από εκεί και πέρα, ο συντάκτης υιοθετεί μαι ισοπεδωτική, ακραία λογική.
    Όπως βλέπω, η μή αναφορά σήμερα των Οθωμανών για τα γεγονότα του 1799, είναι μια συνεπέστατη στάση, απόλυτα σύμφωνη με τα γεγονότα της εποχής. Διότι οι πάντες γνώριζαν την απέχθεια των Ελλήνων κατά των Τούρκων και πόσο αρνητικά θα έβλεπαν την συμμετοχή τους κατά των Γάλλων. Οι ίδιοι οι Τούρκοι μάλιστα που γνώριζαν επίσης την απέχθεια των Ελλήνων προς οτιδήποτε τουρκικό, φρόντιζαν από μόνοι τους να είναι όσο το δυνατόν λιγότερο ορατοί στη νέα διακυβέρνηση. Οι Ρώσοι που επίσης γνώριζαν την απέχθεια των Ελλήνων προς τους Τούρκους, φρόντιζαν στα μηνύματα τους να προβάλονται κυρίως οι ίδιοι, ο Ρώσος ήταν υπέγραφε πάντα πρώτος, και βεβαίως, το περιεχόμενο των φυλλαδίων είχε ως επίκεντρο την Ορθοδοξία.
    Και υπό αυτές τις προϋποθέσεις και μόνο πείστηκε η Εκκλησία να επιδιώξει να πείσει τον λαό ότι δεν κινδύνευε από τους Τούρκους στην συγκεκρικένη «ανίερη» όπως έχει χαρακτηριστεί σύμπραξη.

    Άρα, η μή αναφορά των Οθωμανών στο συγκεκριμένο μνημείο, είναι απόλυτα σύμφωνη με ό,τι ακριβώς είχαν υπόψη τους όλες οι πλευρές τότε, ακόμα και οι ίδιοι οι Τούρκοι. Διότι αν δεν υπήρχαν αυτές οι διαβεβαιώσεις, και δεν είχαν αποδεχτεί οι Τούρκοι το αυτονόητο ότι ουδεμία ευγνωμοσύνη έχουν να αναμένουν, και ότι η συμμετοχή τους είχε μοναδικό στόχο νομιμοποίηση εδαφικών βλέψεων, μπορεί η απελευθέρωση από τους Γάλλους να μην είχε γίνει καν, διότι ο λαός θα μπορούσε να πάρει το μέρος των Γάλλων, αν η εναλλακτική ήταν μια κατοχή τουρκική.

    Και τέλος πάντων, έχω βαρεθεί να βλέπω ότι άτομα που βρίζουν τον λαό για «ισλαμοφοβία» και… «προσφυγοφοβία», αποδεικνέται σχεδόν πάντα πως όταν γράφουν ιστορικά κείμενα, είτε θα γράφουν ψέματα, είτε μισές αλήθειες.

  23. spyridos said

    Καλημέρα
    Είχαν γραφτεί πολλά και καλά σχόλια στο πρώτο άρθρο.

    13
    ναι ο απροκατάληπτος θα το διάβαζε.

  24. […] Το σημερινό άρθρο αποτελεί κατά κάποιο τρόπο συνέχεια μιας προηγούμενης ανταπόκρισης από την Κέρκυρα, που είχε δημοσιευτεί εδώ πριν από εφτά περίπου μήνες, σε σχέση με την ανέγερση ενός ογκώδους οβελίσκου στο λιμάνι της Κέρκυρας στη μνήμη των Κερκυραίων που απέκρουσαν την οθωμανική επιδρομή το 1716. H ανέγερση θα γινόταν με πρωτοβουλία του Ιδρύματος Κερκυραϊκής… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2021/12/30/matelotos/ […]

  25. Νίκος said

    # 22 Χαίρομαι να σε διαβάζω!

  26. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα και τα δεύτερα σχόλια!

    4 Τον αδικείς, πιστεύω, τον Ματελότο, αφού η επισήμανση για το Βίδο αφορά άλλη δημοτική αρχή, προσκείμενη σε άλλο κόμμα

    9 Στην περίπτωση της κατοχής, ενδιαφέρον είναι ότι έβγαλε ανακοίνωση και ο δήμαρχος Κερκύρας (ότι και καλά γλιτώσαμε από τους εβραίους). Μετά, βεβαια, την αποποιήθηκε

    23 Συνιστούν «απελευθέρωση» της Κέρκυρας τα «γεγονότα του 1799»;

  27. BLOG_OTI_NANAI said

    6: Προσέξτε τι γράφει στο οπισθόφυλλο το βιβλίο του Αρβανιτάκη:
    «Η οξεία αυτή αντιπαράθεση επέσπευσε το επόμενο μεγάλο βήμα του ελληνικού κόσμου: την εννοιολογική αυτονόμηση του γένους των Γραικών από το γένος των ορθοδόξων»

    Και το βιβλίο αναφέρεται στο 1797-1799. Έχω όλη την καλή διάθεση, αλλά η παραπάνω φράση μάλλον παραπέμπει σε έργο όχι ιστορικό, αλλά επιστημονικής φαντασίας όπως δείχνουν οι πηγές:

  28. Georgios Bartzoudis said

    «αποκαλύπτει, μέσα από μια αναχρονιστική θέαση της ιστορίας, τις σύγχρονες ισλαμοφοβικές και αντιμεταναστευτικές ανησυχίες του, που δεν θα είχαμε άδικο να τις τοποθετήσουμε σε συγκεκριμένο άκρο του πολιτικού φάσματος».

    # Ακροθιγώς μόνο γνωρίζω τα της διαδοχής των αφεντάδων στα Εφτάνησα. Και, έναν μόνο Φλαμουρ(ι)άρη γνωρίζω, τον κομματικό αστυνόμο της …υπερδεξιάς κυβέρνησης που …πληρώνονταν από το κράτος! Εκείνο που έχω να πω για τον …αγνώστων λοιπών πεποιθήσεων «συγγραφέα» του σημερινού αρθριδίου είναι ότι τον «τοποθετώ» στο άκρον άωτον του κομματικού μπουρλεβιασμού.

  29. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο απροκατάληπτος αναγνώστης; Σε ποιο μουσείο «Αντικειμενικότητος και Ελευθέρας Σκέψεως» εκτίθεται αυτό το εξωτικό είδος, να πάμε να δούμε πώς είναι; 😜

  30. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κόντες Σπύρος Φλαμπουριάρης. Λίμπρο ντόρο να χορτάσουν τα μάτια σου, ψυχή της ψυχής μου. 😊
    «Με το πέρασμα του χρόνου η συμμετοχή μου στην προώθηση της στενής σχέσης της Κερκύρας με τη Μεγάλη Βρετανία μετετράπη σε πάθος.»
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.imerazante.gr/2020/10/12/242470&ved=2ahUKEwiW6e_5pYv1AhUHSPEDHSD6D0sQFnoECDMQAQ&usg=AOvVaw3iNmWxodsFvxe-cpK7W6m4

  31. Δημήτρης Καραγιώργης said

    Πάει κι ο Ρίχτερ (όχι, δεν μιλώ για τον σεισμό)
    https://www.efsyn.gr/efkriti/koinonia/325676_oristiki-i-anaklisi-toy-titloy-toy-epitimoy-didaktora-toy-pk-apo-ton-h
    πάντως εγώ εξακολουθώ να έχω στη βιβλιοθήκη μου και να ξεφυλλίζω τις 2 επαναστάσεις κι αντεπαναστάσεις στην Ελλάδα.
    Δεν ξέρω πότε και πως στράβωσε το πράμα μ αυτόν.

  32. ΘΝΣ said

    #22 ωστε «η μη αναφορα των Οθωμανων ειναι συνεπεστατη με τα γεγονοτα» οχι επειδη δεν συμμετειχαν Τουρκοι σε αυτα αλλα επειδη ειχαν την απεχθεια των ντοπιων, οι οποιοι εκαναν ταχα οτι δεν τους βλεπουν καθως οι δημοκρατες Ρωσοι τους απελευθερωναν απο τη Γαλλικη αυτοκρατορια -ή κατι τετοιο.
    Οπως λενε οι Γαλλοι «bons vins»…

  33. sarant said

    31 Θλιβερη ιστορία, πρέπει να έχουμε γράψει κάτι.

    32 🙂

  34. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @26. Νῖκο, πολιτική (ἤ ἄλλη, μή ὁμολογουμένη..) ἀντιπαλότητα δέν σημαίνει ἀπαραιτήτως δημοτικο-παραταξιακή ἀντιπαλότητα. 🙂

  35. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @29. Γιάννη, τό δικό μου «ἀπροκατάληπτος» ΔΕΝ ἀφορᾶ πολιτική, ἰδεολογική ἤ ἱστορική ἀπροκαταληψία. (Ἀστεῖα πράγματα! 🙂 )

  36. Γιάννης Κουβάτσος said

    35:Δεν αναφερόμουν σ’ εσένα, γιατρέ μου. Απλώς πήρα την πάσα για να εκφράσω μία πεποίθησή μου : ότι απροκατάληπτος αναγνώστης δεν υπάρχει· όλοι, ποιος λίγο ποιος πολύ, επηρεαζόμαστε από τις αντιλήψεις μας και τις ιδέες μας με συνέπεια να ερμηνεύουμε κατά το δοκούν ή και να παρερμηνεύουμε εντελώς τα κείμενα που διαβάζουμε. Ανθρώπινη αδυναμία. 🤷‍♀️

  37. freierdenker said

    Η πολιορκία της Κέρκυρας του 1716 είναι αρκετά σημαντικό γεγονός για να δικαιολογεί την ύπαρξη κάποιου μνημείου. Μην τα κάνουμε όλα cancel. Πόσο μάλλον που το άρθρο λέει οτι ήδη υπάρχει μνημείο για την ιστορικά λιγότερο σημαντική πολιορκία του 1799.

    Εκείνο που δεν είδα στο σημερινό άρθρο, ούτε και στο προηγούμενο, είναι κάποια απεικόνιση του προτεινόμενου μνημείου για να κρίνουμε κι εμείς την αισθητική του. Το μόνο που βρήκα είναι ένα σωρό φωτογραφίες άλλων οβελίσκων. Το προηγούμενο άρθρο στο ιστολόγιο έλεγε οτι η ΠτΔ θα έκανε τα αποκαλυπτήρια σε 4 μέρες, λογικά το μνημείο θα είναι ήδη κατασκευασμένο και βρίσκεται στην Κέρκυρα (εκτός και αν η είδηση ήταν αρβύλα).

    Η χρηματοδότηση μνημείων (και όχι μόνο) από ιδιώτες είναι πολύ συνηθισμένη, και αν συγκρίνουμε το Φλαμπουριάρη με τον μέσο Έλληνα ολιγάρχη πρέπει να του πούμε ένα μεγάλο μπράβο.

    Το πως η πρωτοβουλία ιδρύματος του θα ενταθχεί αρμονικά στη δημόσια σφαίρα (χωροθέτηση, αισθητική του μνημείου, επίσημο σκεπτικό της ανέγερσης) είναι ευθύνη των δημόσιων αρχών. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Δήμος πρέπει να διασφαλίσει αυτά τα τρία πράγματα.

  38. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δύο εκ διαμέτρου αντίθετες κριτικές για την τενεκεδοσύνθεση υπό τον τίτλο «Πυρρίχιο κύμα» στην πλατεία Αλεξάνδρας, στον Πειραιά. Το ότι το έργο χρηματοδοτήθηκε από τον Μαρινάκη, επηρεάζει ή όχι την κρίση των κρινώντων; Ναι, κατά την υποκειμενικότατη γνωμη μου. 😊
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://manosstefanidis.blogspot.com/2017/06/blog-post_30.html%3Fm%3D1&ved=2ahUKEwjqmpusrov1AhVt8LsIHUTYBHcQFnoECCgQAQ&usg=AOvVaw3JwhjPVXh473WoX-RbMrTX
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.lifo.gr/print/plagiometopika/ena-mnimeio-alla-ti-mnimeio%3Famp&ved=2ahUKEwjqmpusrov1AhVt8LsIHUTYBHcQFnoECCcQAQ&usg=AOvVaw3RxTH4S4al3w-r4kOltTgM

  39. sarant said

    37 Όχι, μόνο σε μακέτα υπάρχει, απ’ όσο ξέρω.

  40. sarant said

    Εκτακτη ανακοίνωση

    Για να μην παρατηρηθούν ουρές και συνωστισμός στη λήξη της ψηφοφορίας για τη Λέξη της Χρονιάς στις 18:00, ψηφίστε νωρίτερα όσοι δεν το κάνατε ακόμα!

    Εκ της Εφορευτικής Επιτροπής

  41. sarant said

    22 Παίρνω μέιλ από φίλο που δεν μπορεί να σχολιάσει τώρα ο ίδιος, και λέει το εξής:

    Οι Τούρκοι ήταν τόσο αφανείς, που το κράτος που προέκυψε ήταν υποτελές στο σουλτάνο, και το σύνταγμά του εγκρίθηκε στην Κων/πολη (γι’ αυτό και λεγόταν «Βυζαντινό»).

  42. Γιάννης Κουβάτσος said

    38:Κρινόντων,διορθώνω.

  43. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    40# Έλεος κάπου. Όγδοη φορά δεν ψηφίζω, έχουμε και δουλειές.

  44. 43: Ε, ναι. Εφτά φτάνουν.

  45. voulagx said

    #29: Σε πληροφορώ ότι δεν εκτίθεμαι σε κανένα μουσείο και δεν χρειάζεται να δεις πως είμαι.

  46. Γιάννης Κουβάτσος said

    45:Εντάξει, δεν χρειάζεται, σε πιστεύω. Άκυρο, κυρίες και κύριοι, βρέθηκε απροκατάληπτος αναγνώστης, οπότε δεν ισχύουν όσα γράφω στο σχόλιο 29.

  47. Μια που τίθεται θέμα αντικειμενικότητας ναπω κι εγώ πως, εντελώς αντικειμενικά, θεωρώ πως τα γεγονότα του 1716 ήταν περισσότερο σημαντικά από τα γεγονότα του 1799 γιατί στα πρώτα συμμετείχαν δυο πρόγονοί μου !! 🙂 🙂

    Οπως προκύπτει από το βιβλίο «Αι λιτανείαι του Αγ.Σπυρίδωνα» του Brochini : «διεκρίθησαν αγωνισθέντες εν τη ναυμαχία της 8 Ιουλίου 1716… Και άλλας εκδουλεύσεις παρασχόντες ούτοι τη Ενετική Δημοκρατία, και εν πολέμω και εν ειρήνη διατελούση μνημονεύονται εις τα έγγραφα αυτής μετά των επιθέτων Strenui e Magnifici ( αστραπιαίοι και μεγαλοπρεπείς) «

  48. BLOG_OTI_NANAI said

    32: Ίσα-ίσα, οι νησιώτες τους είδαν και τους παραείδαν τους Τούρκους, και θα είχε γίνει ένοπλος αγώνας με το που πάτησαν οι Τούρκοι στο νησί, αν δεν κρατούσαν τις ισορροπίες οι Ρώσοι, καθώς οι Τούρκοι φρόντισαν να φορολογήσουν με το «καλημέρα» τους νησιώτες για να πληρώσουν τα πληρώματα του στόλου τους. Άλλωστε, μόλις το 1807 οι Τούρκοι που τώρα συμμάχησαν με τους… Γάλλους κατά των Ρώσων, πάλι είχαν στο μάτι τους Κερκυραίους.

  49. Γιάννης Κουβάτσος said

    Άσχετο :παρακολουθώντας ένα αφιέρωμα στον Γεώργιο Καρτάλη, στο κανάλι της Βουλής, ακούω τον εκφωνητή Γιάννη Τζανετάκο να λέει «εξπούν ταραχές…». Τεράστιος Τζανετάκος. 😊

  50. Spiridione said

    Ένα θέμα που θίγει το άρθρο και έχει γενικότερο ενδιαφέρον είναι η ιδιωτική πρωτοβουλία στον δημόσιο σχεδιασμό, εν προκειμένω σε μνημεία, αλλά θα το επέκτεινα και σε αρχαιολογικούς χώρους ή και αλλού. Με τη σημερινή κυβέρνηση θα πρέπει να συνηθίσουμε σε πολλές τέτοιες πρωτοβουλίες, είναι πρόσφατη δε και η περίπτωση της Ακρόπολης. Για να μη κατηγορηθώ για μίζερος που είναι της μόδας, δεν είναι κακό πράγμα a priori οι ιδιωτικές χορηγίες, αρκεί να υπάρχουν ορισμένες προυποθέσεις. Δηλαδή, όπως το βλέπω εγώ, το φυσιολογικό (αλλά μάλλον απραγματοποίητο) θα ήταν να αποφασίζει το κράτος, ο αρμόδιος φορέας του κράτους, το υπουργείο, ο δήμος κτλ., έπειτα από συζήτηση και διαβούλευση και μελέτη, τι μνημείο θα στήσει, τι θα αφορά, πώς θα είναι, πού θα το στήσει κλπ, και αφού έχουν αποφασιστεί όλα αυτά αν γίνεται και μια ευρύτερη συναίνεση, να καλεί όποιον ιδιώτη χορηγό θέλει να βοηθήσει οικονομικά. Άλλωστε υπάρχει και νομικό πλαίσιο για τις ιδιωτικές χορηγίες για πολιτιστικές δραστηριότητες (ν. 3525/2007), όπου προβλέπεται και υπογραφή σύμβασης χορηγίας με συγκεκριμένους όρους, και ότι «αποκλειστικά υπεύθυνος για το σχεδιασμό και την υλοποίηση της πολιτιστικής δραστηριότητας είναι ο αποδέκτης της χορηγίας, ο δε χορηγός δεν έχει δυνατότητα επέμβασης στη μορφή ή το περιεχόμενό της». Στην πράξη βέβαια βλέπουμε ότι γίνεται το αντίθετο, ο ιδιώτης είναι αυτός που αποφασίζει για όλα τα παραπάνω για το μνημείο, και μόνο τυπικά όλες τις αιτήσεις και τα διαδικαστικά τα κάνει το κράτος (ο εκάστοτε αρμόδιος φορέας), που έχει ήδη συμφωνήσει και προσχωρήσει στις αποφάσεις του χορηγού. Στην περίπτωση της Κέρκυρας επιπλέον, στο σημείο που προβλέπεται να στηθεί το μνημείο, δεν είναι κενός χώρος, αλλά υπάρχει ήδη ένα άλλο μνημείο, η Απήδαυλος Ναυς, σύμβολο της Κέρκυρας και ταιριαστό με τον χώρο, στο λιμάνι της Κέρκυρας. Ακόμα χειρότερα τα πράγματα με τους αρχαιολογικούς χώρους: για παράδειγμα σε σχέση με την Ακρόπολη, ο πρόεδρος του Ιδρύματος Ωνάση που χρηματοδότησε τις εργασίες, δήλωνε ότι: «Σε όλες τις δράσεις μας, στους τομείς του Πολιτισμού, της Παιδείας και της Υγείας ενεργούμε ως εταίροι, κι όχι ως απλοί χρηματοδότες. Το Ίδρυμα Ωνάση δεν είναι ένας απλός «ιδιώτης» που κάνει χορηγίες αλλά συμπράττει ισότιμα σε όλη τη διαδικασία του σχεδιασμού και της υλοποίησης όποιας δράσης αναλαμβάνει».
    Και δεν φτάνει μόνο, για την περίπτωση της Κέρκυρας, που ο χορηγός έχει αντικαταστήσει το κράτος στην απόφαση για τον αφιερωματικό σκοπό του μνημείου, όπως και για το περιεχόμενο, τη μορφή κτλ, αλλά το αντικαθιστά και στην ειδικότερη επιχειρηματολογία για τον λόγο της ανέγερσής του και τους συμβολισμούς που αναδεικνύει κατά την ανάγνωση του χορηγού.

  51. faltsos said

    Αφού γίνεται συζήτηση για μνημεία με τα οποία ιδιώτες προσπαθούν να τιμήσουν ιστορικά πρόσωπα ορίστε κι άλλο ένα:

    Η τιμώμενη «υπήρξε πληροφοριοδότρια της τσαρικής αυλής και εκπρόσωπος των συμφερόντων της στην Ελλάδα» και «Χαρακτηρίστηκε ως φυσιογνωμία απολυταρχικής νοοτροπίας και αντισυνταγματικών πεποιθήσεων. Το όνομά της συνδέθηκε επίσης με τη συγκέντρωση υπέρογκης περιουσίας σε κοσμήματα, με τη σοβαρή και τελικώς πολύνεκρη πολιτική κρίση των Ευαγγελικών, τη δίωξη του ποιητή Γεωργίου Σουρή» (από την Βικιπαίδεια https://el.wikipedia.org/wiki/Όλγα_των_Ελλήνων)

    Όχι τίποτε άλλο αλλά πολύς λόγος έγινε για μνημεία αμφίβολης αισθητικής στην πρωτεύουσα…

  52. Κιγκέρι said

    Εγώ πάλι, διαβάζοντας για δημόσια ψευδοϊστορία, θυμήθηκα τον εύζωνα Κουκίδη:

    «Τιμάμε τον Κουκίδη, παρά το ότι η ιστορική έρευνα δεν απέδωσε επιστημονική απόδειξη για την ύπαρξή του και για την πράξη του αυτή. Ο θρύλος, όμως, ήταν και παραμένει υπαρκτός, και δημιουργήθηκε από την πρώτη στιγμή. Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν υπήρξε ο εύζωνας Κουκίδης. Το ερώτημα είναι αν εμείς, οι σημερινοί Ελληνες, θέλουμε να υπάρξει». Με αυτά τα λόγια, ο τότε Δήμαρχος Αθηναίων, κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος, αποκάλυπτε στις 12 Οκτωβρίου 2000, τιμητική πλάκα στη μνήμη του «ήρωα Κουκίδη» στη βάση του ιερού βράχου της Ακρόπολης:

    Και στην Προεδρική Φρουρά:

    Και στην πλατεία της Γαστούνης:

    (Όχι ότι δεν τα ‘χει ξαναπεί ο Νικοκύρης:
    https://sarantakos.wordpress.com/2015/10/27/koukidis-2/)

  53. faltsos said

    Δεν έγραψα πού βρίσκεται το άγαλμα της βασίλισσας Όλγας (51). Η απάντηση με άλλη φωτογραφία. Για να μη λέτε ότι ο πρόεδρος του Πειραιά έχει την αποκλειστικότητα σε χορηγίες

  54. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν υπήρξε ο εύζωνας Κουκίδης. Το ερώτημα είναι αν εμείς, οι σημερινοί Ελληνες, θέλουμε να υπάρξει»
    Άκου κουβέντα… Θα μπορούσαν να πουν και οι Βορειομακεδόνες «Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν είμαστε απόγονοι των Μακεδόνων του Μεγαλέξανδρου. Το ερώτημα είναι αν εμείς, οι σημερινοί (Βορειο)Μακεδόνες, θέλουμε να είμαστε». Σαν δεν ντρέπονται, οι παραχαράκτες της ιστορίας· οι Σκοπιανοί, όχι ο Αβραμόπουλος και οι Κουκκιδόπληκτοι.

  55. ΣΠ said

    49
    Με μπέρδεψες, βρε Γιάννη, με εκείνο το «εξπούν» μέχρι να καταλάβω ότι εννοούσες «εκσπούν».

  56. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Ώρα είναι να μας πείτε πως ούτε το Παιδί Φάντασμα υπήρξε.
    (Για τον Σπίθα δε χωράει αμφιβολία, οι απόγονοί του στελεχώνουν την κυβερνησάρα μας).

  57. ΣΠ said

    52
    Καλά, δεν ελέγξανε το κείμενο των επιγραφών προτού τις αναρτήσουν; «να την παραδόση», «κατακρυμνησθείς», «υπερασπιζόμενος ταύτης».

  58. ΣΠ said

    33α
    Τρεις φορές.
    https://sarantakos.wordpress.com/2015/03/31/richter/
    https://sarantakos.wordpress.com/2015/12/11/richter-2/
    https://sarantakos.wordpress.com/2016/05/20/richter-3/

  59. Γιάννης Ιατρού said

    53: Η χωροθέτηση του μνημείου σε κοινόχρηστο χώρο

  60. # 59

    «στο πλαίσιο αυτό, πριν από λίγους μήνες, απομακρύνθηκε το μνημείο του Πόντιου Πολεμιστή από την πλατεία της Χαριλάου»

    Αυτό ήταν αίτημα των οπαδών του ΟΑΡΗΣ λόγω Σαββίδη !!!!!

  61. andreasm said

    Είναι ενδιαφέρον να δούμε τα γεγονότα του 1799, και γιατί είναι κάπως παράδοξο να θεωρούνται απελευθέρωση: Τα Επτάνησα περιήλθαν στην Γαλλία του Ναπολέοντα το 1797 με τη συνθήκη του Καμποφόρμιο, που τερμάτισε την γαληνότατη δημοκρατία της Βενετίας. Οι ιδέες της γαλλικής επανάστασης έγιναν δεκτές με αγαλλίαση από τους αγρότες των νησιών, καθώς γι’ αυτούς σήμαιναν τον τερματισμό της κυριαρχίας των κόντηδων στη γη. Η γαλλική κατάκτηση έγινε δεκτή σαν απελευθέρωση, με αυτήν την έννοια, και στις πόλεις των νησιών έγιναν εκδηλώσεις με σαφή ιδεολογικό χαρακτήρα για την παλιά πράξη πραγμάτων: για παράδειγμα στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς, στην σημερινή πλατεία της Καμπάνας, φυτεύτηκε το δέντρο της ελευθερίας και κάηκαν τα αντίτυπα του λιμπροντόρο, καθώς και τα περουκίνια, με την υποχρεωτική παρουσία του αριστοκράτη μητροπολίτη, Ιωαννίκιου Άννινου. Αντίστοιχες εκδηλώσεις έγιναν σε όλα τα νησιά. Δόθηκε δηλαδή το μήνυμα ότι καταργούνται τα σύμβολα των κόντηδων, που ήταν οι στυλοβάτες της βενετικής εξουσίας, και κηρύχτηκε κάποια ισοπολιτεία. Εκσυγχρονίστηκε και εκδημοκρατίστηκε η διοίκηση και η δικαιοσύνη, καθώς και ιδρύθηκαν νέα σχολεία. Σημαντική συμβολική κίνηση ήταν και η υιοθέτηση του γαλλικού επαναστατικού ημερολογίου.

    Πέρα ωστόσο από τις ισχυρές συμβολικές κινήσεις και τον εκδημοκρατισμό, οι αγρότες περίμεναν από τους Γάλλους κάτι αυτονόητο: αναδασμό της γης. Αυτό δεν έγινε ποτέ, με αποτέλεσμα οι αγρότες να νιώθουν προδομένοι και αγανακτισμένοι με την γαλλική διοίκηση. Σε αυτό συνέτεινε και κάποια οικονομική κακοδιαχείριση από μεριάς των Γάλλων. Σταδιακά η παλιά τάξη πραγμάτων πέρασε στην αντεπίθεση, με βασικό επιχείρημα ότι οι άθεοι Γάλλοι ήρθαν να καταργήσουν την Ορθοδοξία. Κατά συνέπεια, οι Γάλλοι έγιναν μισητοί συνολικά στον λαό των νησιών, και οργανώθηκαν μάλιστα πογκρόμ εναντίον τους. Στη συνέχεια οι Ρώσοι συμμάχησαν με τους Οθωμανούς και συγκρότησαν ενωμένο στόλο, με ναύαρχο τον Φιόντορ Ουσακόφ και υπαρχηγό τον Αμπντούλ Καντίρμπεη, ο οποίος κινήθηκε προς κατάκτηση των Επτανήσων, ξεκινώντας από τα Κύθηρα και καταλήγοντας στην Κέρκυρα. Σε κάθε νησί, μετά την προσάρτηση, υψώθηκαν τα λάβαρα των δύο συνεργαζόμενων αυτοκρατοριών. Στην προκήρυξη του ενωμένου ρωσοτουρκικού στόλου προς τον λαό των Επτανήσων, ο ναύαρχος Ουσακόφ καλούσε το λαό να συνεργαστεί για «το θεάρεστο έργο δια να καταστραφεί ο εχθρός της πίστεώς μας», και γνωστοποιούσε εγκύκλιο του πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης, Γρηγορίου του Ε΄, με αντίστοιχο κάλεσμα. Έτσι κατακτήθηκαν τελικά ένα ένα τα νησιά επαναφέροντας το παλιό ημερολόγιο και την παλιά τάξη πραγμάτων. Ιδρύθηκε η Επτάνησος πολιτεία, ένα ημιαυτόνομο προτεκτοράτο υπό τύποις οθωμανική επικυριαρχία και με ρωσικό έλεγχο. Το σύμβολο του προτεκτοράτου ήταν ο βενετικός λέοντας που κρατούσε ευαγγέλιο με επτά βέλη, ένα για κάθε νησί, σαφής συμβολισμός στο βενετικό στάτους κβο. Η ρωσοτουρκική συμμαχία επέβαλλε στο κρατίδιο και ετήσιο φόρο, ο οποίο πήγαινε μισός στον τσάρο, και μισός στον σουλτάνο.

    Συνεπώς η θεώρηση των γεγονότων του 1799 ως απελευθέρωση των Επτανήσων είναι μάλλον άτοπη. Ιδρύθηκε μεν το πρώτο ελληνικό κράτος στην ιστορία, ήταν όμως ένα ημιαυτόνομο προτεκτοράτο, χωρίς αξιώσεις ελευθερίας, ισοπολιτείας, και ανεξαρτησίας. Μπορεί βέβαια η Γαλλοκρατία να ήταν μια ακόμη κατάκτηση, έφερε όμως μαζί της πραγματικά εκσυγχρονιστικά και δημοκρατικά στοιχεία, που θα είχε ενδιαφέρον να τα δούμε να εξελίσσονται στον ελλαδικό χώρο. Η κατάκτηση των Επτανήσων από τον Ουσακόφ και τον Καντίρμπεη ήταν σαφής οπισθοδρόμηση, που μπορεί να ιδωθεί ως απελευθέρωση μόνον από νοσταλγούς των κόντηδων και των ξεπεσμένων αφεντάδων του βενετικού στάτους κβο. Άλλωστε τα Επτάνησα μεταξύ 1797 και 1815 άλλαξαν χέρια τέσσερις φορές, ανάλογα με την έκβαση των ναπολεόντειων πολέμων και των σχέσεων των μεγάλων δυνάμεων, όπως τις ξέρουμε από την ιστορία του 1821, χωρίς να υπάρχει κάποια πρόφαση ελληνικής ανεξαρτησίας. Με την Ελλάδα ενώθηκαν το 1865, μετά και την πίεση του περίφημου κινήματος των Ριζοσπαστών, τερματίζοντας την Αγγλοκρατία (1815-1865).

    Σήμερα στα Επτάνησα υπάρχουν διάφοροι νοσταλγοί των Άγγλων και των κόντηδων, πιστεύοντας ότι είναι πράγματι αριστοκράτες και θεματοφύλακες μιας ασαφούς αριστοκρατικής παράδοσης, πασπαλισμένης με αρκετή αστική κουλτούρα. Ο Μολιέρος έχει ήδη μιλήσει γι’ αυτούς στον «Αρχοντοχωριάτη». Τους αρέσουν τα φανταχτερά στολίδια, τα επιχρυσωμένα σκαλιστά έπιπλα, οι γύψινες διακοσμήσεις, κλπ. Όταν έχουν θέσεις εξουσίας, ή όταν έχουν κάποια επιφάνεια στην τοπική κοινωνία, προσπαθούν να αναπαραστήσουν ένα ανύπαρκτο ένδοξο αριστοκρατικό παρελθόν, συνδεόμενο με τις βασιλικές αυλές της Ευρώπης. Κατά συνέπεια, δεν χρειάζεται η τοπική κοινωνία να δίνει τροφή σε αυτήν την κουλτούρα, ειδικά με πομπώδη μνημεία σε μικρά γεγονότα, τα οποία είναι κιόλας διαστρεβλωμένα. Αντίθετα έχει σημασία να ανατρέξουμε στην ιστορία των Επτανήσων, να την απαγκιστρώσουμε από σημερινές φαντασιώσεις, κι έχουμε να κερδίσουμε πολύτιμη γνώση για τη θέση των Επτανήσων στην κατάσταση της Ευρώπης την εποχή εκείνη, της οποίας διεργασίες οδήγησαν τελικά στη δημιουργία του νέου ελληνικού κράτους.

  62. faltsos said

    Επανάληψη:

    Δεν έγραψα πού βρίσκεται το άγαλμα της βασίλισσας Όλγας (51). Η απάντηση με άλλη φωτογραφία.

    Για να μη λέτε ότι ο πρόεδρος του Πειραιά έχει την αποκλειστικότητα σε χορηγίες

  63. Andreasm said

    #55 Πω πω, δυο πράγματα ήθελα να πω, και μου βρήκε σεντονάρα.

  64. Γιάννης Κουβάτσος said

    55:Ούτε πώς γράφεται δεν ξέρω. Και έχω διδαχτεί και αρχαία. 😊 Άκου εκσπούν… «Όταν έκσπασε η βία», το παλιό θρίλερ. Οπότε, το ουσιαστικό είναι έκσπασις, ε;

  65. sarant said

    Eυχαροστώ για τα νεότερα!

    Τα σχόλια 61,62, 63 ήταν στη μαρμάγκα, συγγνώμη!

    64 Ναι ρε συ, εκσπούν. Να εκσπάσει, εξέσπασε…. Για να μην πούμε ξεσπάνε και μας πούνε μαλλιαρούς.

  66. Γιάννης Ιατρού said

    65β: σιγά μην μας πούνε και Γιάννηδες 😂

  67. # 62

    Καλό είναι να αποφεύγεις να γράφεις ό,τι σου κατέβη για χορηγίες…

    Από την φωτό φαίνεται πως ο Σαββίδης και ο Μπουτάρης κάνουν αγγαρεία, μόνο ο ψηλός δεξιά χαμογελάει, οι άλλοι πιθανότατα για τυπικούς λόγους παρευρίσκονται. Διάβασε :

    «Η Πανρωσική Στρατιωτική – Ιστορική Ένωση, στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων του έτους ελληνορωσικής φιλίας, που ανακηρύχθηκε το 2016 από τους αρχηγούς των δύο κρατών, χρηματοδότησε τη φιλοτέχνηση του αγάλματος της Βασιλίσσης Όλγας Κωνσταντίνοβνα, ώστε να τοποθετηθεί στη συγκεκριμένη οδό…
    …Η τοποθέτηση του νέου μνημείου, πάντως, κινείται σε αντίθετη κατεύθυνση με τη γενικότερη στάση της δημοτικής αρχής περί μνημείων και αγαλμάτων. Άλλωστε, ο δήμαρχος, Γιάννης Μπουτάρης, στο παρελθόν έχει κατ΄ επανάληψη ταχθεί κατά της ύπαρξης πολλών αγαλμάτων στην πόλη και, στο πλαίσιο αυτό, πριν από λίγους μήνες, απομακρύνθηκε το μνημείο του Πόντιου Πολεμιστή από την πλατεία της Χαριλάου.

    Ολο το άρθρο εδώ : https://www.voria.gr/article/agalma-tis-vasilissas-olgas-apo-ti-rosia-sti-thessaloniki-foto

  68. Για τα δημόσια μνημεία θυμόμαστε το εισαγωγικό καυστικό σχόλιο του Τσάρλι Τσάπλιν στην ταινία «Τα φώτα της πόλης» και την ταινία «Ένας ήρωας με παντούφλες» του Αλέκου Σακελλάριου.

  69. Πέπε said

    Τα όσα αναφέρει το κείμενο για τον τρόπο που δίνονταν οι τίτλοι αριστοκρατίας αποτελούν μπηχτή προς τον κόμητα Σπύρο Φλαμπουριάρη; Είναι κι αυτός απόγονος τοιούτων κομήτων;

    …έναν κόμητα τοιούτο να τον πάρει για αλεπού…

  70. 67, … μνημείο του Πόντιου Πολεμιστή από την πλατεία της Χαριλάου. …

    Κοίτα να δεις, εκεί ακριβώς έμενα (Αντωνίου Τούσα 1 πάνω στο πάρκο) 1965-1967.

  71. sarant said

    69 Πάντως τα εραλδικά εχέγγυά του δεν είναι ακαταμάχητα.

  72. Πέπε said

    71

    Νομίζω ότι η διατύπωση με την οποία το έθεσες είναι ακαταμάχητη!

  73. 69, … Είναι κι αυτός απόγονος τοιούτων κομήτων; …

    Μόνον αν προσκομήσει διαπιστευτήρια,
    ώστε να αποκομήσει αντίστοιχη αναγνώριση.

  74. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @67. Ὁ Μπουτάρης (τόν ὁποῖο συμπαθῶ) ἔπαιξε σέ διάφορα (φαινομενικά ἀπολιτικά..) ταμπλώ, ὅπως ἔγινε μέ αὐτό τό μνημεῖο, ἀλλά τελικά βρέθηκε ἄλλη λῦσι.
    Σέ στενοχωρήσαμε λιγάκι, ἀλλά τί νά κάνουμε κυρ Γιάννη μου; 🙂

    https://www.newsnowgr.com/article/937020/apokalyptiria-mnimeiou-tou-pontiou-polemisti-sti-nea-santa-kilkis.html

  75. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πάντως, η Όλγα Κωνσταντίνοβα και μόνο για τις υπηρεσίες που προσέφερε στο δημοτικιστικό κίνημα, ένα άγαλμα το δικαιούται. 😊

  76. Γιάννης Ιατρού said

    70: Μιχάλη, άστα αυτά, κοιτάς να σβήσεις ίχνη από το παρελθόν σου…😇

  77. atheofobos said

    64,65

    Ελληνικός τίτλος: Όταν Ξέσπασε η Βία (1972)

  78. Konstantinos said

    Τελικά ο Κουκιδης κατακρημνησθηκε η κατακρΥμνησθηκε;

  79. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μια έκπληξη περιμένει τον ανυποψίαστο επισκέπτη του Δημοτικού Κήπου των Χανίων. Δίπλα στην είσοδο της οδού Τζανακάκη, μια μαρμάρινη προτομή* ισχυρίζεται ότι ο εικονιζόμενος «αν ζούσε σε μια χώρα της Ευρώπης τους παλιούς καιρούς, θα μπορούσε με την επιβολή του και το κουράγιο του να ιδρύσει μια δυναστεία».
    «Δυναστεία» στα Χανιά, το νομό που κατά το τελευταίο δημοψήφισμα (1974) πρωταγωνίστησε με 92,7% στο διώξιμο της μοναρχίας; Η έκπληξη του διαβάτη πολλαπλασιάζεται όταν διαπιστώσει πως η επίμαχη φράση, που αφορά τον καπετάν Παύλο Γύπαρη από την Ασή Γωνιά του Αποκόρωνα, αποδίδεται στην πιο εμβληματική μορφή του αντιμοναρχικού αγώνα: τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Θα κορυφωθεί δε αν πληροφορηθεί ότι τα αποκαλυπτήρια της προτομής με τη συζητήσιμη επιγραφή έγιναν το 2001, επί δημαρχίας του υποστηριζόμενου από το ΠΑΣΟΚ Γιώργου Τζανακάκη!
    http://www.iospress.gr/ios2005/ios20051030.htm

    Στο Πολύγωνο μια περιοχή που λέγεται Γυπαρέικα υπάρχει επίσης προτομή «Δαπάναις ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ ΚΡΗΤΩΝ Ε.ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΜΕ ΛΑΪΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ 1993» με λίγο διαφορετική τη ρήση ΕΑΝ Ο ΓΥΠΑΡΗΣ ΕΖΟΥΣΕ ΕΙΣ ΤΟΝ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΑΣΦΑΛΩΣ ΘΑ ΙΔΡΥΕ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΔΥΝΑΣΤΕΙΑ ΔΙΟΤΙ ΒΕΒΑΙΩΣ ΕΙΧΕ ΤΟΣΗ ΔΥΝΑΜΗ ΕΛΕΥΘ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ»
    http://www.athenssculptures.com/2014/05/captain-paul-giparis.html

    * https://www.haniotika-nea.gr/dimotikos-kipos-pavlos-giparis/

  80. antonislaw said

    77 «Ελληνικός τίτλος: Όταν Ξέσπασε η Βία (1972)»

    Και επειδή «εδώ χρειάζεται Τζανετάκος» κατά το αλήστου μνήμης προεκλογικό σποτ: όταν έκσπασε η Βία!

    79 Εξαιρετικό το άρθρο του Ιού-έχει λείψει τέτοιου είδους μαχητική αλλά τεκμηριωμένη αρθρογραφία-, κάπου είχα διαβάσει, ελπίζω να μη με απατά η μνήμη μου ότι όταν κάποιος είχε διαμαρτυρηθεί εντονότατα στο Βενιζέλο για αθλιότητες της σωματοφυλακής του είχε πει «χρειάζονται και οι απόπατοι». Και έλαβε την απάντηση: «ναι, αλλά δεν τους βάζουμε στο σαλόνι». Έμαθα ότι ετοιμάζεται νέο βιβλίο για τον Γύπαρη που θα φωτίζει και άλλες πλευρές του βίου και της πολιτείας του…

  81. BLOG_OTI_NANAI said

    41: Δυστυχώς τώρα το είδα, και ο φίλος σου θα νομίζει ότι έγραψε κάποια πολύτιμη πληροφορία.

    Η πραγματικότητα είναι αυτή που έγραψα. Όλες οι συννενοήσεις για θέματα πολιτείας, παιδείας, θρησκείας κ.λπ., γίνονταν με τον Ρώσσο πληρεξούσιο και φυσικά εγγυητής της ανεξαρτησίας και της ακεραιότητας της επτανήσου πολιτείας ήταν η Ρωσία. Εφόσον δεν αντιμετωπίστηκαν ως «ελευθερωτές» οι Τούρκοι τότε αλλά μόνο οι Ρώσοι, αυτό παραμένει συνεπές και σήμερα. Ίσα-ίσα ο φίλος σου θα έπρεπε να γνωρίζει ότι έδιναν λεφτά στην Πύλη για να παραμένουν απαλλαγμένοι από την παρουσία των μουσουλμανικών στρατιωτι­κών και πολιτικών αρχών που τις απεχθάνονταν. Δεν τίθεται δηλ. κάποιο θέμα ότι οι σημερινοί Κερκυραίοι προσπάθησαν να αλλάξουν την ιστορία των προγόνων τους, και να σβήσουν κάποια «αιώνια ευγνωμοσύνη» προς τους Τούρκους. Οι Τούρκοι ήταν η λαιμητόμος των Ελλήνων και παρέμειναν μέχρι τις αρχές του 20ου αι. Αντιθέτως, όπως είπα, κάποιοι σημερινοί Κερκυραίοι προσπαθούν να αλλάξουν την ιστορία με αναδρομικές και ευφάνταστες ερμηνείες των γεγονότων εκείνων.

  82. BLOG_OTI_NANAI said

    Μάλιστα, όπως γράφει ο Καποδίστριας, το όφελος από τη συνθήκη επεκτάθηκε και στα απέναντι παράλια που προφανώς ένιωθαν τόση ευγνωμοσύνη στους Τούρκους που δεν ήθελαν να τους βλέπουν:

  83. f kar said

    Με την ευκαιρία, ας ευχηθούμε για τη νέα χρονιά: συνετότερη και πληρέστερη χρήση των πηγών

  84. BLOG_OTI_NANAI said

    83: Αμήν.
    Και με την ευκαιρία να δούμε μία από τις πρώτες ενέργειες των ελευθερωτών Τούρκων όταν πάτησαν πόδι στην Κέρκυρα:

  85. sarant said

    84 Άρα, κακώς μιλάμε για απελευθέρωση, αυτό λέω κι εγώ.

  86. BLOG_OTI_NANAI said

    85: Ασφαλώς θα πει κάποιος σιγά την απελευθέρωση. Αλλά όταν κοιτάξει κανείς εκείνη την εποχή, η δημιουργία ενός πολιτεύματος με σύνταγμα ήταν κάτι αξιόλογο. Το βλέπουμε π.χ. πώς το εξέλαβε ένας ντόπιος λόγιος σε αυτή την έκδοση του 1804 που μνημονεύει το συμβάν και καταλαβαίνουμε ότι για τότε σήμαινε κάτι.

  87. BLOG_OTI_NANAI said

    86: Για να μην παρεξηγηθώ για τον όρο «απελευθέρωση», αναφέρομαι στο γεγονός που στενεύει την έννοια, αφού ότι όλη αυτή η ιστορία κράτησε μόλις μέχρι το 1807. Πάντως, οι ενέργειες για τη δημιουργία μιας συνταγματικής πολιτείας δεν έγιναν από τους «δημοκράτες» Γάλλους, αλλά όλες οι σχετικές πρωτοβουλίες ήταν των Ρώσων. Με αυτή την έννοια, θεωρώ ότι αν υπάρχει λόγος να μνημονεύεται το 1799, οι μνήμες αυτές ορθά συνδέονται με θετικό τρόπο μόνο με τους Ρώσους και όχι με τους Τούρκους ή με τους Γάλλους.

  88. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @86, 87. Τίς τελευταῖες δεκαετίες συχνά ἐπανέρχονται συζητήσεις γιά τίς ἰδεολογικές χρήσεις τῆς Ἱστορίας.

    [Ὁ περί οὗ ὁ λόγος «Ματελότος» μᾶλλον δέν δικαιοῦται νά ἐνταχθῆ στόν κύκλο αὐτό, οὔτε κἄν αρνητικά, ἀφοῦ καί τά ἐφόδιά του, καί ἡ διασκευωρία τοῦ ὑλικοῦ του, καί ἠ φρασεολογία του, καί ἡ «σούπα» τοῦ ἱστορικοῦ του χρόνου, εἶναι ἀποκαλυπτικά τῆς ἀξίας καί τοῦ σκοποῦ του..]

    Οἰ συμμαχίες καί συμπράξεις τῶν Μεγάλων Δυνάμεων ἐκείνης τῆς ἐποχῆς εἶχαν νά κάνουν μέ τίς κινήσεις στήν διεθνῆ πολιτική σκακιέρα (Γαλλική ἐκστρατεία στήν Αἴγυπτο, ἀντίρροπη ρωσοτουρκική συμμαχία πού διαλύθηκε τό 1806) χωρίς ἰδιαίτερη ἔγνοια γιά καταπιεσμένα ἔθνη, θρησκεῖες κλπ. Καί φυσικά, ὅ,τι θετικό προέκυπτε ἀπό σπόντα γιά ἐμᾶς, δέν θά μποροῦσε νά εἶναι παρά κουτσουρεμένο καί ἐπισφαλές.
    Ὅμως, ἀπό αὐτό τό σημεῖο, μέχρι τοῦ σημείου νά ἀπαξιώνουμε αὐτό πού ἔγινε τόν Ἰανουάριο τοῦ 1801 στά Ἑπτάνησα εἶναι θλιβερά ἄδικο (..καί ἀντιιστορικό, βεβαίως). Παρά τήν φόρου ὑποτέλεια στήν Πύλη, προέκυψε κάποιο εἶδος πολιτικῆς ἀνεξαρτησίας ἑνός μικροῦ τμήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους (ἑνός ΣΠΟΥΔΑΙΟΥ τμήματος..), πρώτη φορά μετά ἀπό τέσσερις αἰῶνες Ὀθωμανικῆς διάβρωσης τῆς Εὐρώπης.
    Ἡ ἔστω καί βραχύβια Ἑπτάνησος Πολιτεία ἀνήκει στίς μεγάλες στιγμές τοῦ Ἔθνους μας.

    Καλή Χρονιά! Χρόνια πολλά!

  89. Γιάννης Κουβάτσος said

    88:Γιατρέ μου, καλή χρονιά σού εύχομαι, αλλά για πες, σε παρακαλώ, τι σημαίνει διασκευωρία. Πρώτη φορά συναντώ τη λέξη και δεν γκουγκλάρεται καν.

  90. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ἔμ, γι’ αὐτό Γιάννη μου, τήν ἔβαλα. Ἐπειδή δέν γκουγκλάρεται! 🙂 🙂
    (Ἔχω κάμποσες ἀγαπημένες θεματολογικές κατηγορίες λέξεων στό ἀρχεῖο μου, πού τίς σημείωνα κατά καιρούς ἀπό διάφορα διαβάσματα. Στήν κατηγορία «ἀγορεύω/ λόγοι/ δημηγορίες» εἰχα τό ρῆμα διασκευωρῶ =διευθετῶ, βάζω σέ σειρά κατά τήν δική μου κρίσι, ἀπόψεις καί ἐπιχειρήματα. Ἀπό τό ἐν λόγῳ ρῆμα ἔλαβα τό θάρρος νά φτιάξω τό οὐσιαστικό διασκευωρία 🙂 ).

    Καλή χρονιά, Γιάννη.
    Σοῦ εὔχομαι νά εἶσαι καλά καί νά μᾶς δίνης καθημερινά τά ὄμορφα (καί μετρημένα) σχόλιά σου!

  91. Γιάννης Κουβάτσος said

    Να ‘σαι καλά, γιατρέ μου, σ’ ευχαριστώ για τις ευχές και για τη λέξη-δώρο. 😊

  92. Theo said

    @289:
    Ο Δημητράκος (στο μεγάλο) το έχει, παραπέμποντας μόνο στον Πλάτωνα: διασκευωρὠ-εω: επί λόγου, επιχειρημάτων, συλλογισμών κττ., αναθεωρών διευθετώ κατ΄ εμήν κρίσιν. μέσ, τακτοποιώ, διευθετώ επί το βέλτιον, βάνω (sic) σε τάξη.

  93. Α. Σέρτης said

    διασκευωρίαν

    https://books.google.gr/books?id=-K0-AAAAcAAJ&pg=PA309&dq=%22%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%85%CF%89%CF%81%CE%AF%CE%B1%CE%BD%22&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwiy89ib8o71AhWiR_EDHW7ZCusQ6AF6BAgJEAI#v=onepage&q=%22%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%85%CF%89%CF%81%CE%AF%CE%B1%CE%BD%22&f=false

    https://books.google.gr/books?id=s9FlHaVhHUYC&pg=PA386&dq=%22%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%85%CF%89%CF%81%CE%AF%CE%B1%CE%BD%22&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwiy89ib8o71AhWiR_EDHW7ZCusQ6AF6BAgHEAI#v=onepage&q=%22%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%85%CF%89%CF%81%CE%AF%CE%B1%CE%BD%22&f=false

  94. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ἐπειδή δέν τό εἶχα βρεῖ ὡς «διασκευωρία» (κι ἔλεγα μέσα μου «Μά τί στό καλό; Δυό βήματα δρόμος ἀπό τό διασκευωρῶ, γιά μιά ὄμορφη καί ζουμερή λέξι. Πῶς καί δέν τά ἔκανε κάποιος;» Ἔτσι ἀποφάσισα νά τά κάνω μόνος μου- Νόμιζα! 🙂 )

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: