Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Για τη Μαριανίνα Κριεζή (1947-2022)

Posted by sarant στο 8 Φεβρουαρίου, 2022


Με πολύ μεγάλη θλίψη μάθαμε προχτές την είδηση του θανάτου της αγαπημένης Μαριανίνας Κριεζή, που συντρόφεψε την πρώτη νιότη μας μέσα από τους στίχους και τα κείμενα της Λιλιπούπολης, αλλά και από τη στιχουργική της παρουσία στη συνέχεια.

Εστω και με μια μέρα καθυστέρηση, το ιστολόγιο θέλει να τιμήσει τη δημιουργό που έφυγε, μαζί με τα νιάτα μας. Τη φωτογραφία που συνοδεύει το άρθρο την πήρα από τον τοίχο της Χαριτίνης Ξύδη στο Φέισμπουκ, που τη συνόδευε με τα εξής συγκινητικά λόγια:

Δεν θέλω να το πιστέψω. Δεν μπορώ. Αδύνατον, λέω, αλλά πρέπει και να σε αποχαιρετήσω. Σ’ ευχαριστούμε τόσο πολύ που μας έμαθες να κλαίμε, να συγκινούμαστε, να ερωτευόμαστε, να πονάμε για όσα χάσαμε και άξιζαν, να ονειρευόμαστε, να μη φοβόμαστε να λέμε σ’ αγαπώ. Να πας στο καλό, αγαπημένη, ευαίσθητη, τρυφερή και ανεπανάληπτη, Μαριανίνα, με το αφοπλιστικά αθώο και ανυπεράσπιστο βλέμμα.

Στο σημερινό άρθρο θα ανθολογήσω μερικά κείμενα που γράφτηκαν χτες στο Φέισμπουκ για τη Μαριανίνα Κριεζή, ακριβώς επειδή, με εξαίρεση το τελευταίο, θα πάψουν να είναι προσιτά σε λίγες μέρες. (Και, σε μια παρένθεση: το γεγονός ότι διάβασα πολλά συγκινητικά και αξιόλογα κείμενα στο Φέισμπουκ, πολύ περισσότερα απ’ όσα σταχυολόγησα, δείχνει θαρρώ και την αξία του μέσου, παρά τις βασιμότατες ενστάσεις που έχουμε).

Πρώτα όμως λίγο βιογραφικά.

Η Μαριανίνα Κριεζή γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947 με καταγωγή από την Ύδρα. Μεγάλωσε στο Ψυχικό. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών χωρίς να πάρει πτυχίο, και Διακοσμητική – Σκηνογραφία στα εργαστήρια της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, όπου ολοκλήρωσε τις εκεί διετείς σπουδές της.

Το 1969 πήγε στο Παρίσι για να σπουδάσει σχέδιο υφάσματος, επέστρεψε στην Ελλάδα, εργάστηκε ως γραφίστρια και την άνοιξη του 1977 άρχισε να συνεργάζεται με το Τρίτο Πρόγραμμα όταν διευθυντής ήταν ο Μάνος Χατζιδάκις.

Εκεί έγραψε τους στίχους όλων των τραγουδιών της ραδιοφωνικής εκπομπής «Εδώ Λιλιπούπολη» ενώ συμμετείχε και στα κείμενα, ιδίως ως συγγραφικό δίδυμο με την ηθοποιό Άννα Παναγιωτοπούλου. Συνέπραξε επίσης, ως κειμενογράφος, σε επιθεωρήσεις της «Ελεύθερης Σκηνής».

Στη γενιά μου, ακούγαμε σχεδόν καθημερινά τη Λιλιπούπολη από το Τρίτο Πρόγραμμα -ήμουν φοιτητής τότε, πρωτοετής. Την άκουγαν και τα παιδιά μου, από τον δίσκο, που υπάρχει ολόκληρος στο γιουτούμπ:

Αλλά η Μαριανίνα Κριεζή έγραψε έξοχους στίχους και «για μεγάλους» διατηρώντας όμως την παιδική ματιά και την ευαισθησία. Κομβική συνεργασία ήταν το Σαμποτάζ με τη Λένα Πλάτωνος, το 1981. Προχτές ο Φίλιππος Κουράντ μάς θύμισε κάτι που είχε γράψει η Λένα Πλάτωνος για ένα τραγούδι του Σαμποτάζ που ταιριάζει με τη μελαγχολική σημερινή περίσταση:

«Το κοπερτί, το κοπερτί τάπι τάπι ρούσι. Είναι ένα παιδικό παιχνίδι που τα παιδιά κάνουν έναν κύκλο και στο τέλος κάθε γύρου αποχωρεί και ένα. Αυτό το παιχνίδι έφερνε μια μελαγχολία στη Μαριανίνα και ήθελε να το κάνει τραγούδι. Έτσι το Κοπερτί μεταφέρθηκε νοηματικά στο πως μας αποχαιρετάνε αγαπημένα πρόσωπα ένα-ένα και φεύγουν από τη ζωή»

O ιστορικός Βαγγέλης Καραμανωλάκης εγραψε, αναφερόμενος σε μερικά τραγούδια της:

Ήξερα πολύ λίγα για τη Μαριανίνα Κριεζή, αμφιβάλω αν είχα στο μυαλό μου την εικόνα της, όπως άλλωστε νομίζω ήθελε και εκείνη μακριά από τη δημοσιότητα, τόσο οικεία και τόσο μακρινή παράλληλα. Κι όμως ερωτεύτηκα την Ρόζα Ροζαλία, με ξεμπλόκαρε από τον αριστερό πουριτανισμό μου το Αν μ’ αγαπάς έλα να κάνουμε έρωτα, αγόρασα για πρώτη φορά τσάι γιασεμιού, φύλαξα στον κόρφο μου το κοπερτί, αποχαιρέτησα τον πατέρα μου με το Ένα λεπτό περιπτερά. Συνόδευσε με τα λόγια της πολλές από τις μέρες μου, Σαββατοκύριακα και καθημερινές, λύπες και χαρές, έρωτες και χωρισμούς, απογοητεύσεις και ενθουσιασμούς, γέλια και κλάματα μαζί. Και θα εξακολουθήσει να το κάνει. Ακόμα κι αν φύγεις για τον γύρο του κόσμου…

Ομολογώ ότι, ενώ το τραγούδι το ήξερα, και μου άρεσε, από το σχόλιο του Καραμανωλάκη έμαθα ότι το Ένα λεπτό περιπτερά ήταν σε στίχους της Μαριανίνας Κριεζή, τόσο διαφορετική συνεργασία από τις άλλες της, στον τελευταίο δίσκο που ηχογράφησε ο Στράτος Διονυσίου λίγο πριν από τον θάνατό του. Είναι βέβαια συνηθισμένο να μένουν οι στιχουργοί στο μισοσκόταδο, όμως η Μαριανίνα Κριεζή απέφευγε ακόμα περισσότερο την προβολή.

Από τις συνεργασίες της Μαριανίνας Κριεζή με την Αρλέτα και τον Λάκη Παπαδόπουλο διαλέγω καταρχάς το Στραγάλι, επειδή τα στραγάλια είναι παντοτινά:

Ο συγγραφέας Πάνος Θεοδωρίδης αποχαιρέτησε τη Μαριανίνα Κριεζή με αναφορές στο ποδόσφαιρο και στη ζοφερή εικόνα της σημερινής Θεσσαλονίκης.

Far away from here
Μνήμη Μαριανίνας Κριεζή
Δεν ήταν ποτέ αστείο. Ένα πουλημένο άθλημα. Κι όταν ως μπέμπαντας μάζευα φωτογραφίες παιχταράδων και υπέφερα όταν τα τρύπια χέρια του Στέφα πριν 49 χρόνια στερούσαν από τον ΠΑΟΚ ένα πρωτάθλημα, κι όταν λάσπωνα την λογοτεχνία που έπλαθα με ύμνους υποστήριξης στην ομαδάρα, αφου δεν χαιρόμουνα μήτε μια στιγμή το γκολάκι του Σαράφη στο 1-1 με τον Άγιαξ,δεν μπορώ, στην Βαλχάλα των γηρατειων να κοιμηθώ με έναν Άλκη σφαγμένον με κομμένη την μηριαία αρτηρία, επειδή ένας ταγματαλήτικος στρατός πέρασε και ξαναπέρασε από την πόλη του δειλινού, την πόλη μου.Δεν θέλω να νιώθω πως η Αστυνομία πληρώνει τέτοιους υποστηρικτές ,μήτε πως σοφίστηκαν οι αποπάνω να στρατολογούν τα βαλκανικά φαντάσματα που μπαινοβγαίνουν στα σύνορα με αόρατη και παντοδύναμη σφραγίδα την άχαρη λέξη «οπαδιστές».
Έναν πόντο απέχω από να χαρακτηριστώ φορέας πληγωμένης και τσαλακωμένης συνείδησης. Τέρμα. Την όποια φίλαθλη ιδιότητα κέρδισα, τηνε κουρέλιασαν οι σκεπασμένοι με δήθεν δαφνόφυλλα τσογλαναράδες με το μυαλό του ρούβελα. Το δράμα μου είναι πως τους ζούσα από τη στάση του Νίκα,όταν Βένετοι και Πράσινοι μαχαίρωναν αλλήλους στην Βασιλεύουσα, κι όταν οι συμμορίες, στην πόλη της Καταλλαγής, φρόντισαν να διδάξουν στους φονιάδες τι στολή φορούσαν πριν δεκαπέντε αιώνες: εφαρμοστό κολάν, γελέκο με φουσκωμένα μανίκια κατηφένιο, ξυρισμένο το μισό κεφάλι και ένα εγχειρίδιο δεμένο στον μηρό.
Ελπίζω, από το πρωί, οι επισημοι αρμόδιοι με τις κλαρωτές συσκέψεις, να απομεινουν να κοιτάνε ωσάν τους βλάκες ο ένας τον άλλον και οι μισοί, όσοι δεν βρίσκονται στην Κίνα, να κοιτάνε με βλέμμα μοσχαριού ο ένας τον αλλον και μετά, ντυμένοι στολη γονιού, να σβήνουν με σφουγγάρι ο ένας τη μορφή του άλλου.
Μακριά, σ΄εναν άλλον κόσμο, σήπεται η τρελή αποκριά.Και στην Λιλιπούπολη, ώρα να κλείσουν τα κεπέγκια.

Και αφού αναφέρθηκε πάλι η Λιλιπούπολη, εδώ μερικές εκπομπές -όχι «όλες» βέβαια:

Τέλος, ο συγγραφέας Άκης Γαβριηλίδης έφερε στο φως ένα άγνωστο εύρημα. Μια επιστολή που είχε στείλει το 1961 η δεκατετράχρονη Μαριανίνα Κριεζή στον ποιητή Γιώργο Σεφέρη, ο οποίος τότε ήταν πρεσβευτής στο Λονδίνο. Ο Γαβριηλίδης ανακάλυψε την επιστολή στο αρχείο Σεφέρη και τη δημοσίευσε στο ιστολόγιό του, απ’ όπου την αναδημοσιεύω εδώ:

Μ. Κριεζή
Χλόης 5, Ψυχικό
Αθήνα
Ελλάς.

20 Ιανουαρίου 1961.

Αγαπητέ μου κε Σεφέρη,

Σας στέλνω το πρώτο μου μικρό βιβλίο με σχήματα και ρυθμούς από τη ζωή μου, σαν πρόφαση να σας μιλήσω όχι για θαυμασμό, μα για ευγνωμοσύνη. Έμαθα την ποίηση από επιγραμματικές σας ή συνεχόμενες εξωτερικεύσεις, από εξωτερικεύσεις που μου δόθηκαν με τόσην απαλότητα, με τόση εμπιστοσύνη _ πήρα για πρώτη μου φορά στα χέρια την ποίηση που καταργεί και την παραμικρότερη τεχνική και γίνεται σφυγμός ψυχής. Και το τέλεια αληθινό δεν σηκώνει κριτική, δεν σηκώνει κατάφαση, μόνο πολλή αγάπη. Τι παράξενο, να στέκεται ένας άνθρωπος γυμνός πάνω σε μια πέτρα· θα πρέπει ν’ αγαπάτε πολύ τους ανθρώπους, να μη σας έχουν απογοητεύσει ποτέ. Η αληθινή ομορφιά είναι η απίστευτα κι’ ανεύρετα ειλικρινής προσφορά – και δεν έχω να σας πω παρά ένα το ίδιο ειλικρινές «Ευχαριστώ».

Όμως, είναι κρίμα να μένετε στο Λονδίνο. Ο μπαμπάς, όποτε πηγαίνει για τις δουλειές του γυρίζει με θλιμμένο ύφος και λίγο εξαϋλωμένος. Κάνει κι’ αδεξιότητες είναι αλήθεια – ας πούμε, πάει στο Κινέζικο εστιατόριο και τρώει λουλούδια. Μα … ο καιρός … θα σας λείπει τόσο το κλίμα μας, το χρώμα, ο χαρακτήρας, ο ουρανός μας – προπαντός αυτός! Όταν γυρίσετε για λίγες ημέρες, πρέπει να πάτε στην Ύδρα. Θα γεμίση η ομπρέλλα σας Ελλάδα για πολύν καιρό. Είναι πατρίδα μου η Ύδρα. Έχουμε ένα μεγάλο σπίτι εκεί με στέρνα και χελιδονοφωλιές, που βλέπει στη θάλασσα.

Είμαι δεκατεσσάρων χρονών τώρα. Έχω τους γονείς μου, ένα χρυσόψαρο τον Εδουάρδο, ένα ποδήλατο και καλά βιβλία. Το γατάκι μου πέθανε. Σε μερικές μέρες έχω και διαγωνισμούς. Πάω στο Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων Ελληνικού όπου συννεφιάζω απ’ τ’ αγγλικά και το θόρυβο των αεροπλάνων. Ξέρω αρκετά γαλλικά και ζωγραφίζω πού και πού, αγαπώ το θέατρο, τα γλυκά και το Μόζαρτ, μα στα μαθήματα δεν είμαι σπουδαία.

Όνειρό μου είναι ν’ αποχτήσω ένα ποίημά σας σε χειρόγραφό σας, να το κρεμάσω απέναντι στο κρεββάτι μου και να το βλέπω κάθε πρωί. Θάναι μια από τις μεγάλες χαρές της ζωής μου.

Με την αγάπη μου

Μαριανίνα

Να αποχαιρετήσουμε τη Μαριανίνα με ένα από τα ωραιότερα ελληνικά τραγούδια. Ακόμα κι αν φύγεις….. Σε μουσική Λάκη Παπαδόπουλου με την Αρλέτα

 

164 Σχόλια προς “Για τη Μαριανίνα Κριεζή (1947-2022)”

  1. Δεν έχουν γραφτεί ούτε θα ξαναγραφτούν στίχοι όπως του Σαμποτάζ. Αν βάλει κανείς όλα τα τραγούδια στη σειρά, είναι μια ολόκληρη ιστορία, και έχει μέσα όλη την Αθήνα του ’80 και όλη τη νιότη.
    Σα να ήταν δικός μου άνθρωπος στενοχωρήθηκα, και τώρα που το γράφω στενοχωριέμαι.

  2. LandS said

    Αχ ωρέ, συγκινήθηκα πάλι.

    Καλημέρα

  3. LandS said

    Ήταν και μια μέρα πριν το πεντάχρονο του Λουκιανού, δεν άντεξα

  4. Χαρούλα said

    Η Μ.Κ. έδειξε πως η καλλιέργεια ενός ανθρώπου, του επιτρέπει να μπαίνει με σεβασμό σε πολλούς χώρους. Ναι, έγραψε «έντεχνο», αλλά και παιδικό, λαϊκό… όλα μπορείς να τα κάνεις με ποιότητα και ευαισθησία, χωρίς ενοχές και κόμπλεξ.
    Μπορεί να μην ήταν γνωστή για όλους τους στίχους της. Όλοι οι στίχοι της όμως ήταν γνωστοί. Αγαπήθηκε μέσα από αυτούς! Θα λείψει… Ας κοιμάται ήσυχη όμως, τα μπιζέλια, οι αρκούδες, τα σαμποτάζ, οι περιπτεράδες θα μας κρατάνε συντροφιά στην απώλεια.

  5. loukretia50 said

    Τη νοιώθαμε δική μας, θα μας λείψει πολύ

  6. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στα λιλιπέλαγα τ΄ουρανού η γλυκειά μας Μαριανίνα.
    Τόσο δίκαιο, τόσο αναγκαίο να μιλήσουμε, ν΄αφήσουμε κι εμείς το κεράκι μας για κείνην που μας ανέβασε (και μερικούς μας παράτησε μόνιμα) στα πούπουλα του εκατόφυλλου Χρυσαλιφούρφουρου
    με τα πιο ελιξηριακά λόγια
    «κάποιος σ΄αγαπά και δεν το ξέρεις»

  7. leonicos said

    Και το τέλεια αληθινό δεν σηκώνει κριτική, δεν σηκώνει κατάφαση, μόνο πολλή αγάπη.

    Είναι απίστευτο. Είναι πρόταση αυτή από ένα παιδί 14 χρονώ, όταν μιλάει για ποίηση, που την ξέρει μόνο έμμετρη και με ρίμα;
    Από αυτό το γράμμα φαίνεται η ποιότητά της.

    Η Χαρούλα πιο πάνω τα λέει καλύτερα από μένα

  8. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

  9. leonicos said

    Και για την Έφη Έφη το ίδιο θα έλεγα, αλλά δεν είχε φανεί πριν δημοσιεύσω

  10. Χρίστος said

    Σσς. Κοιμάται.

  11. Συγκινηθήκαμε. Ναι.
    Δαμιανάκος, Κουρουπός και Κριεζή, οι γνωριμίες μας τον καιρό της εκπαιδευτικής τηλεόρασης στο ραδιομέγαρο της ΕΡΤ.

  12. dryhammer said

    Ήταν η νιότη μας ένα ολόφωτο ολοστόλιστο χριστουγεννιάτικο δέντρο. Με τις σειρές τα φωτάκια του ν’ αναβοσβήνουν χρωματιστά, με τις γυαλιστερές του μπάλες με τα χρυσάφια τους, με τ’ αγγελάκια και τα καμπανάκια και τα παιχνιδάκια, με το μπαμπάκι που το λέγαμε χιόνι. Και στην κορφή το αστέρι της να μας δείχνει το δρόμο λέει και στη βάση τα δώρα που ένα ένα θα τ’ ανοίγαμε και θα βγαίναν από μέσα τα δώρα που περιμέναμε [μας τά ‘χαν λέει τάξει].
    Κι ο χρόνος άνοιξε την μπαλκονόπορτα και, θες ο αέρας, θες η βροχή, θες κι ο ήλιος ακόμα, πιάσανε με μέθοδο και υπομονή να μαδάνε το δέντρο, να σκορπίζουν το μπαμπάκι που δεν ήταν χιόνι, μόνο μπαμπάκι που γέμισε τον τόπο σκουπίδια. Τα παιχνίδια κι οι μπάλες και τ΄ αγγελάκια ένα ένα θάμπωναν, πέφτανε, σπάζανε. Το αστέρι στράβωσε κι έπεσε κι αυτό [ήτανε χάρτινο βλέπεις]. Τα κουτιά με τα δώρα ήταν άδεια και τα πήρε πρώτα ο αέρας κι ένα δυό που δεν ήταν όταν τ΄ ανοίξαμε δεν είχαν εκείνο το βιβλίο που περιμέναμε, μα κάτι κανονισμούς και καταλόγους.
    Τα φωτάκια μείνανε ν’ αναβοσβήνουν, έτσι που από μακριά να δείχνει το δέντρο λαμπερό και ολόκληρο μέχρι που πιάσανε κι αυτά να καίγονται λίγα λίγα και μείνανε κάνα δυό σειρές μονάχα να ψευτοφέγγουν, όσο που από ακόμα μακρύτερα να μοιάζει το σκέλεθρο με κάτι σα δέντρο, μέχρι να καεί και το τελευταίο μπας και το πάρουμε απόφαση να πάμε με το ό,τι απόμεινε στον τενεκέ.
    Προχτές κάηκε άλλη μια σειρά φωτάκια…

  13. Tom said

    Το Κοπερτι…. Με δέκα λέξεις τα ‘πε όλα

  14. Παναγιώτης Κ. said

    Γράφω όπως μου έρχονται και αφήνομαι…
    Νικοκύρη, ένα μεγάλο εύγε για την ευαισθησία σου που σε οδήγησε στη σημερινή ανάρτηση. Κατάφερες να μας συγκινήσεις.

    Το γράμμα της δεκατετράχρονης Μαριανίνας στον ποιητή…
    Τόση πληρότητα!
    Άλλο ένα στοιχείο για μένα ότι στα δεκατέσσερα του ο άνθρωπος σχεδόν ολοκληρώνεται διανοητικά και συναισθηματικά.

  15. Πουλ-πουλ said

    Ιοβόλον το βέλος σήμερα.

  16. Κουνελόγατος said

    Την ήξερα από τα τραγούδια της πολλά χρόνια, αλλά ταυτόχρονα δεν την ήξερα. Τη Λιλιπούπολη την έμαθα από τη κουνελογατομαμά, όταν κάναμε το κουνέλι. Και πόσο μας άρεσε ο Χαρχούδας… Συγκίνηση γμτ.

  17. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Με τη Λιλιπούπολη νανούρισα (εκτός από τον εαυτό μου νωρίτερα) και το παιδάκι μου. Τη χορέψαμε ,την κουβεντιάσαμε κι ακόμη στο τραπέζι υμνείται σταθερά η μαγιονέζα (χτύπα τα πόδια σου κινέζα για να μην κόψει η μαγιονέζα) αλλά και ο χορός των μπιζελιών με τα κολοκυθάκια να χτυπάνε παλαμάκια κλπ
    Άσε μ΄αυτό το «σου ΄φερνα μύδια απ τ΄Ασπρονήσι, σου ΄κανα τσάι γιασεμιού, μα ΄σενα σ΄είχαν συνηθίσει με φασολάδες και τουρλού» πόσες φορές έχω πειράξει -στο κυριολεκτικό του, συνδαιτυμόνες που αρνούνται τις (κατ΄εμέ) γκουρμεδιές και πόσες άλλες έχω παρηγορήσει φίλες -κι εμένα, για ανδρικές χοντράδες απέναντι στα μεταξωτά μας αισθήματα και τις άγιες μας προθέσεις (ημών των θηλυκών) . 🙂 😦
    Αχ Μανίνα, Μανίνα!

  18. sarant said

    Kαλημέρα, σας ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα, πολύ συγκινητικα, σχόλιά σας!

  19. https://mikropragmata.lifo.gr/aksechasta/mia-synentefksi-tis-marianinas-kriezi-se-paidia-gymnasiou/

  20. ΚΩΣΤΑΣ said

    Μας συγκίνησες, Νικοκύρη, σήμερα.

    Κι εγώ χωρίς να ξέρω, σήμερα τη νιώθω συντοπίτισσά μου την αείμνηστη Μαριανίνα. Λίγα μέτρα από το σπίτι μου ήταν η θέση του παλιού σπιτιού του επίσης αείμνηστου Στράτου.

    Ένα λεπτό περιστερά…
    για να της πούμε αντίο!

    Αιωνία της η μνήμη, να τη θυμόμαστε πάντα!

  21. athinaika said

    Μπράβο, φίλε Νίκο. Αναποστάρω πάραυτα.

  22. athinaika said

    Γράφω συγκινημένος κι από τα σχόλιά σας, φίλες/οι. Δημήτρης Φύσσας

  23. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Γιώργος Παπαστεφάνου
    Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 υπήρχε στο Δεύτερο Πρόγραμμα μια πρωινή Σαββατιάτικη εκπομπή που την άκουγα πραγματικά μετά μανίας. Και γιατί με ενδιέφερε το θέμα, αλλά και γιατί την έβρισκα χαριτωμένη και συχνά συγκινητική! Ο τίτλος της «Μου το ’πε ένα πουλάκι» και παραγωγός της η Μαριανίνα Κριεζή.
    Κάποια μέρα που συνάντησα την Μαριανίνα τής το είπα και εκείνη με ρώτησε αν θα ήθελα να συμμετέχω και εγώ στην εκπομπή, εννοείται φιλικά, χωρίς καμιά αμοιβή. Εξυπακούεται πως δέχτηκα αμέσως! Και η Μαριανίνα δημιούργησε για μένα τον τύπο του «καλού γείτονα» – αυτό που θα έπρεπε να είμαστε όλοι, υποτίθεται.

  24. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα.
    Έχω το «Δεύτερο» να παίζει μόνιμα, κι εκεί άκουσα χτες το μαντάτο, τραγούδια, αφιερώματα, συνεντεύξεις, σχόλια .

    Δεν έχω να πω κάτι που δεν ειπώθηκε ήδη, ειδικά ο Ξεροσφύρης τα είπε γλαφυρότατα στο 12. Δε νιώθω καλά όμως να μη δώσω το «παρών».

    Είναι η ηλικία, ίσως και κάποιες απρόσμενες προσωπικές απώλειες τα τελευταία χρόνια, αλλά αυτή η αίσθηση της διαρκώς επιταχυνόμενης φθοράς γίνεται όλο και πιο έντονη, και χρωματίζει τα πάντα.
    Ειδικά με τη συνειδητοποίηση της ασημαντότητας και της φθαρτότητάς μας και της ταχύτητας με την οποία θα σβήσουν τ’ αχνάρια μας, σε αντίθεση με όσους, όπως η Μαριανίνα που μνημονεύουμε σήμερα, έχουν αφήσει πίσω κάτι μνημειώδες.

  25. sarant said

    19 Ενδιαφέρον

    20 Στη Θεσσαλονίκη εννοείς;

    21 Νάσαι καλά Δημήτρη

  26. ΚΩΣΤΑΣ said

    20 χίλια συγγνώμη για το ορθογραφικό λάθος

    Ένα λεπτό περιΠτερά…
    για να της πούμε αντίο!

  27. π2 said

    Εγώ κυριολεκτικά μεγάλωσα με τη Λιλιπούπολη, με την έννοια (όπως συνειδητοποιώ τώρα αναδρομικά) ότι ήταν ουσιαστικά η πρώτη μου επαφή με την τέχνη. Τις εκπομπές που σταμάτησαν το 1980, ελάχιστα τις θυμάμαι, θυμάμαι όμως πολύ έντονα να ακούω μετά μανίας κασέτες στις οποίες είχε ηχογραφήσει τις εκπομπές ο αδερφός μου, και να κάνω αναλύσεις του νοήματος των ιστοριών, με το χαρακτηριστικά βαρύγδουπο ύφος των παιδιάστικων αναλύσεων. Ήξερα απ’ έξω τους στίχους των περισσότερων τραγουδιών (εγώ που έχω τελείως ελαττωματική μνήμη), ακόμη και πολλές ατάκες από τις ιστορίες.

    Στην περίφημη συναυλία του 1981 στο Θέατρο Βράχων έτυχε να γνωρίσω και την Κριεζή. Ο (μεγαλύτερος) αδερφός μου είχε στείλει στην εκπομπή σχέδια με τις φιγούρες των ηρώων και μια (ακόμη μεγαλύτερη) ξαδέρφη μας πήγε στη συναυλία και είχε το θάρρος να μας σύρει μετά στα παρασκήνια για να μιλήσουμε με τους συντελεστές (με αφορμή τα σχέδια). Όλοι ήταν συμπαθείς (θυμάμαι έντονα τον Σακκά), όμως η Κριεζή ήταν η γλυκύτερη όλων, έκατσε αρκετή ώρα μαζί μας, μας ρωτούσε τι μας αρέσει και γιατί, ποια είναι τα ενδιαφέροντά μας κλπ. Εγώ, δωδεκάχρονος, δεν έβγαζα άχνα φυσικά από συστολή, αλλά εντυπωσιαζόμουν που ένας καλλιτέχνης ασχολιόταν με τα πιτσιρίκια.

  28. sarant said

    27 Ωραία ιστορία!

  29. ΚΩΣΤΑΣ said

    25β
    Ναί, ο Στράτος Διονυσίου πέρασε τα νεανικά του χρόνια στους Αμπελόκηπους. Οι γονείς του ήρθαν από την Νιγρίτα Σερρών. Ο πατέρας του πέθανε νωρίς κι ο Στράτος έκανε διάφορες δουλειές από εδώ κι από εκεί μέχρι να αναδειχθεί μεγάλος τραγουδιστής. Υπάρχει και οδός προς τιμή του στους Αμπελόκηπους. (δες και τα οδωνυμικά).

    Σήμερα έμαθα, εδώ, ότι οι στίχοι του τραγουδιού «Ένα λεπτό περιπτερά» ήταν της αείμνηστης Μαριανίνας Κριεζή.

  30. Λυπήθηκα πολύ.

    Θεωρούσα τον εαυτό μου αρκετά μεγάλο για να παρακολουθήσω λιλιπούπολη αλλά φυσικά είχα γνωρίσει και αγαπήσει αρκετά τραγούδια από κει μέσα που τα άκουγα στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου. Σαν (κρυφός) λάτρης του Διονυσίου (πατρός) το ένα λεπτό περιπτερά το είχα σε περίοπτη θέση χωρίς να συνειδητοποιήσω ποια είχε γράψει τους στίχους, το ίδιο και με τα ήσυχα βράδια.
    Θυμήθηκα την υπόγεια μπουάτ επί της Κοδριγκτώνος και Κυψέλης όπου τραγούδαγε η Αρλέτα και πήγαινα συχνά. Μια φορά σταμάτησε να τραγουδάει γιατί κάποιος έτρωγε πασσατέμπο. Αλλες εποχές, άλλοι άνθρωποι, αλλα ήθη.

    Και που δεν ην ήξερα σαν άνθρωπο, την έμαθα από την επιστολή προς τον Σεφέρη, κάποια πράγματα είναι αναλλοίωτα. Ευχαριστώ σε Νικοκύρη

  31. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Δεν έχω τηλεόραση σπίτι μου εδώ και πολλά χρόνια. Δηλαδή δεν είναι θεωρία το «αγαπώ το ραδιόφωνο». Ένα βράδυ ξαφνικά τελείωσε για μένα τηλεόραση και διά παντός πριν από 5 – 6 χρόνια.
    Για μένα η τηλεόραση είναι εξουσία. Το ραδιόφωνο είναι συντροφιά. Η τηλεόραση, παρόλο που δίνει εικόνα, δίνει μια άλλη ζωή από την πραγματική. Εμένα μπορεί να με τρελάνει η τηλεόραση. Αισθάνομαι την εξουσία στο σπίτι μου…»
    https://www.ertnews.gr/eidiseis/politismos/i-diki-mas-marianina-kriezi-polytima-ntokoymenta-apo-to-archeio-tis-ert/

  32. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Την Μ.Κ. τη γνώρισα κυρίως μέσω της Λιλιπούπολης, που την άκουγαν μετά μανίας οι θυγατέρες μου. Και μου αρέσουν πολλά τραγούδια της, κυρίως αυτά που ερμήνευσαν Αρλέτα και Ελ. Δήμου.

    Με πικρή γεύση, ένας αποχαιρετισμός με στίχους της: 😢
    «Όλα είν’ ένα ψέμα πικρό
    ψεύτρα ζωή σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ
    σπίτια, έπιπλα, ρούχα, λεφτά
    φεύγουν οι άνθρωποι, μένουν αυτά

    Κάποια μέρα θα φύγω κι εγώ
    ψεύτρα ζωή σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ
    που με βάζεις στον ήλιο, στη γη
    πάνω στου έρωτα εγώ την πληγή»

    12.
    ‘Εξοχο, Ξηροσφύρη! 👋

    Υ.Γ. Το γράμμα της 14χρονης Μαριανίνας στον Σεφέρη με άφησε άφωνο! Ούτε ώριμος λογοτέχνης δεν γράφει έτσι!

  33. […] Με πολύ μεγάλη θλίψη μάθαμε προχτές την είδηση του θανάτου της αγαπημένης Μαριανίνας Κριεζή, που συντρόφεψε την πρώτη νιότη μας μέσα από τους στίχους και τα κείμενα της Λιλιπούπολης, αλλά και από τη στιχουργική της παρουσία στη συνέχεια. Εστω και με μια μέρα καθυστέρηση, το ιστολόγιο θέλει να τιμήσει τη δημιουργό που έφυγε, μαζί με… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2022/02/08/marianina/ […]

  34. Συγχαρητήρια Νικοκύρη για το αφιέρωμα.
    Έφυγε κι η Μαριανίνα Κριεζή και μαζί της αποχαιρετούμε τη νιότη μας με όλη τη γλύκα που μας έδωσαν οι στίχοι της.
    Αχ και να ξέρατε και πόση βοήθεια μας έδωσε για ν’ αλλάζει η καθημερινή ρουτίνα της τάξης: πόσα πόδια χτύπησαν το πάτωμα με δύναμη μην κόψει η μαγιονέζα, πόσες παιδικές πλάτες «κουβάλησαν» τον ξύλινο μπουφέ της αρκούδας καφέ, πόσα παιδιά κυλίστηκαν σαν τον γιαουρτοπόταμο, πόσες επισκέψεις σε μουσείο δεν συνοδεύτηκαν από το ύμνο του «μες στο μουσείο»… Και πόσα βιβλία της μεταφρασμένα με στίχους απίστευτης ομορφιάς μας χάρισαν γιορτές σχολικές, αλλιώτικες απ’ τις συνηθισμένες! Χριστούγεννα με το «Αν ήμουν Αη Βασίλης» ας πούμε…
    Και τώρα μαθαίνω ότι ζούσε εδώ και πολλά χρόνια εδώ δίπλα στην Ερέτρια και λέω αχ να μην το ξέρουμε να πάμε με μια ομάδα παιδιών να τη γνωρίσουμε από κοντά…

  35. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «…έγραφα κάτι στιχάκια για μαγιονέζες, που άρεσαν μόνο στον μπαμπά μου και σε έναν άλλον, ο οποίος μίλησε για μένα στον Χατζιδάκι όταν ήμουν στο Παρίσι. …»
    Αυτός «ο άλλος» ήταν ο Ελύτης. Τώρα ακούστηκε δημόσια για πρώτη φορά (καλά κρυμμένο μυστικό είπαν κάποιοι του ήξεραν) ότι πέρασε από τη ζωή της στο Παρίσι ο Ο.Ε.
    https://www.lifo.gr/culture/music/i-spania-synenteyxi-tis-marianinas-kriezi-sti-lifo-apo-ton-eythymi-filippoy
    Ένιωσα μια βαθιά χαρά που θεωρούσε ξεχωριστά δυνατό τον στίχο Μαριανίνα «δεν χωρίζουν όμως έτσι οι ζωές των ανθρώπων που αγαπήθηκαν με τόσο κόπο», όπως κι εγώ.

  36. Πουλ-πουλ said

    Μαριανίνα Κριεζή, Άννα Παναγιωτοπούλου, Ελεύθερη Σκηνή, Αρλέτα, Λένα Πλάτωνος, Λάκης Παπαδόπουλος.
    Ε λοιπόν, ας μην μείνουμε σ’ αυτά. Αξίζει να δώσουμε στους νέους σήμερα την ευκαιρία να κάνουν τις δικές τους παρέες.

  37. sarant said

    34 Έλα ντε!

    35 Κοίτα να δεις!

    36 Καλά λες.

  38. 35 Ναι, κι εγώ χτες είδα κάτι αναφορές ότι έγραψε για κείνη το Μονόγραμμα, αλλού διάβασα για τη Μαρία Νεφέλη. Χωρίς άλλη παραπομπή ή επιβεβαίωση.

  39. Costas Papathanasiou said

    Καλημέρα
    «(…)Και στύλωνες πάλι τα μάτια κι ο άνθρωπος αυτός με τα δαγκώματα των τροπικών στο δέρμα/ βάζοντας τα μαύρα του γυαλιά σα να ’θελε να δουλέψει με τη φλόγα του οξυγόνου/ έλεγε ταπεινά προσέχοντας και σταματώντας στην κάθε του λέξη: / “Οι άγγελοι είναι λευκοί πυρωμένοι λευκοί και το μάτι μαραίνεται που θα τους αντικρίσει/ και δεν υπάρχει άλλος τρόπος πρέπει να γίνεις σαν την πέτρα όταν γυρεύεις τη συναναστροφή τους/ κι όταν γυρεύεις το θαύμα πρέπει να σπείρεις το αίμα σου στις οχτώ γωνιές των ανέμων/ γιατί το θαύμα δεν είναι πουθενά παρά κυκλοφορεί μέσα στις φλέβες του ανθρώπου” »,
    καταλήγει ο Σεφέρης –που χρησιμοποιεί την οξυγονοκολλητική όραση του “διακεκαυμένου” Χένρι Μίλλερ, έχοντας πρώτα ομολογήσει ότι δεν ξέρει «τίποτε πια μέσα στους άσπρους βολβούς των τυφλών και τα σεντόνια/ που ξεδιπλώνεις μέσα στον πυρετό για να σκεπάσεις την καθημερινή συνοδεία/ των όντων που δε ματώνουν όσο και να χτυπιούνται με τα πελέκια και με τα νύχια·»– στο ποίημά του “Les anges sont blancs” (Ύδρα – Αθήνα, Νοέμβρης 1939).
    «Ήταν μία θαυμαστή αιμοδότρια, για αγγελικά πλασμένο κόσμο», θα μπορούσαμε να πούμε κι εμείς για την Μαριανίνα Κριεζή, υιοθετώντας την οπτική του ποιητή που κι εκείνη αγαπούσε.

  40. f kar said

    31

    Ξέρει κανείς ποιος είναι ποιος εδώ;;

  41. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ ᾿μένα.
    Νὰ προσθεσω κι ἐγὼ τὴ συγκίνηση καὶ τὴ θλίψη μου γιὰ τὴν ἀπώλεια τῆς Μαριανίνας Κριεζῆ.
    Δὲν ἔχω νὰ προσθέσω κάτι στὰ τόσα ὄμορφα ποὺ γράφτηκαν ἀπὸ τὸν Νικοκύρη καὶ τοὺς σχολιαστές. Ἰδιαίτερα μ᾿ ἄγγιξε τὸ σχόλιο τοῦ Ξεροσφύρη.
    Εὐχαριστῶ πολύ.

  42. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στο τιμ της Λιλιπούπολης να συν-μνημονέψουμε τον εξαιρετικό Αντώνη Κοντογεωργίου που έφυγε τόσο νωρίς κι εκείνος.
    Εδώ αποσπάσματα από την εκπομπή της ΝΕΤ «Οι παρέες γράφουν ιστορία» (28-12-2010) με πολλές ανέκδοτες στιγμές – και περιπέτειες της λαμπρής παρέας.

    Από τις 400 εκπομπές σώθηκαν μόνο 100 αναφέρουν εδώ (τις κατέστρεψαν σκαιά κάποιοι βαρβαρόστροφοι της ερτ) αλλά άκουσα χθες Στοκοκκινο, από τον Γιώργο Αλαμανή* (στην εκπομπή Της Ναταλής Χ΄΄αντωνίου) ότι από δική του έρευνα κατάφερε να βρει, από αρχεία ιδιωτών,καταγραμμένα σε κασετόφωνα της εποχής, γύρω στα 72,73 επεισόδια, αν θυμάμαι καλά.

    *O Γ.Α. θα εκδώσει, ως το Πάσχα, βιβλίο για τη Λιλιπούπολη και το Χατζιδακικό Τρίτο (μετά και από μακροσκελή 6ωρη συνομιλία με την Μαριανίνα, σπίτι της, τον Αύγουστο του 2018 ,είπε)

  43. Βάνα Ανδρουλάκη said

    και τα παραμύθια, τα παραμύθια της
    είμαι ένας βάτραχος μικρούλης
    στης καμηλοπάρδαλης τη μύτη

  44. Κιγκέρι said

    31,40:

    Βρήκα αυτά τα ονόματα, αλλά δεν είναι όλα:

    Ντίνος Λύρας, Νίκος Τσιλούνης, Άννα Παναγιωτοπούλου, Δημήτρης Καμπερίδης, Λάμπρος Τσάγκας, Σαπφώ Νοταρά, Σπύρος Σακκάς @Φωτογραφικό Αρχείο ΕΡΤ

  45. sarant said

    42 A, πολύ ενδιαφέρον. Πολύ καλή πρωτοβουλία του Αλαμανή.

  46. Konstantinos said

    https://stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=index&sort=alpha&lyricist_id=440

    100+ τραγούδια
    Και η Σερενατα!

  47. Reblogged στις anastasiakalantzi59.

  48. spyridos said

    12
    Ναι έτσι και λίγο σαν ακρωτηριασμός.

    31, 44
    Αριστερά πρέπει να είναι ο Μίμης Χρυσομάλλης, λείπει από τη φωτογραφία ο Βασίλης Μπουγιουκλάκης (δήμαρχος Χαρχούδας).

  49. BLOG_OTI_NANAI said

    Λατρεμένη Λιλιπούπολη… Μεγάλωσα μαζί της και τα παιδιά μου μεγάλωσαν μαζί της… Ο Θεός να την αναπαύσει.

  50. BLOG_OTI_NANAI said

  51. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    34 >>αχ να μην το ξέρουμε να πάμε με μια ομάδα παιδιών να τη γνωρίσουμε από κοντά…
    Μια μοναδική συνέντευξη της Μαριανίνας Κριεζή σε παιδιά γυμνασίου
    Το 2013 η στιχουργός μίλησε σε σχολική εφημερίδα.

    Ευχαριστώ πολύ τον εκπαιδευτικό Χρίστο Μαβόγλου που μου εμπιστεύτηκε τη συνέντευξη που δόθηκε τον Ιούνιο του 2013 για 1ο φύλλο της εφημερίδας του Γυμνασίου Ερέτριας «Εμείς θα αλλάξουμε τον κόσμο!»
    https://mikropragmata.lifo.gr/aksechasta/mia-synentefksi-tis-marianinas-kriezi-se-paidia-gymnasiou/
    Πώς προέκυψε η συνέντευξη
    «…έμαθα πως έμενε στην πόλη μου
    είπα στα παιδιά στο σχολείο να της πάρουμε συνέντευξη
    βρήκα το τηλέφωνό της
    της τηλεφώνησα
    της ζήτησα συνέντευξη
    συνάντηση με τα παιδιά
    αρνήθηκε
    είχε πάει ξανά σε σχολείο
    δεν θα κάνει καλό στα παιδιά
    η ζωντανή επαφή με την ίδια
    με την απαισιοδοξία της
    ήταν απόλυτη …
    … «

  52. BLOG_OTI_NANAI said

  53. Μπράβο, Μπλογκ. Ο Μαραγκόπουλος ήταν παντρεμένος τότε (ή είχαν ήδη χωρίσει, δεν είμαι σίγουρος) με την Πλάτωνος.

  54. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Δύο άγνωστα κείμενα της μαθήτριας Μαριανίνας Κριεζή στο περιοδικό του σχολείου της

    https://www.koutipandoras.gr/article/dyo-agnosta-keimena-tis-mathitrias-marianinas-kriezi-sto-periodiko-toy-sholeioy-tis

  55. nikiplos said

    6@ Έφη δάκρυσα με το σχόλιό σου. Πολύ όμορφο!

  56. nikiplos said

    23@ ο Παπαστεφάνου, λέει τηλεχειριστές (στο αρσενικό) το τηλεχειριστήριο/τηλεκοντρόλ. Επίσης στο ίδιο αναφέρει το θηλυκό χαϊδευτικό Μπουλού. Έτσι μου λύνει ένα παζλ 30 χρόνων για μια συμπαθέστατη Παγκρατιώτισσα που κατά τα άλλα ευειδής και χαριτωμένη κοπέλα, έφερε αυτό το παρατσούκλι, που μας παρέπεμπε σε χοντρούλα, γεματούλα, μπουλούκα, χαϊδευτικά μπουλού…

  57. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα, εξαιρετικές προσθήκες.

    49-50-54 Μπράβο!

  58. BLOG_OTI_NANAI said

    Η επιστολή προς τον Σεφέρη δύσκολο να συνειδητοποιήσει κανείς ότι γράφτηκε από 14χρονο παιδί. Απίστευτη ωριμότητα στη σκέψη και στο λόγο. Εξωτερικεύσεις, τεχνική, κατάφαση, εξαϋλωμένος, αδεξιότητες, καλά βιβλία, συννεφιάζω… Αν μου έλεγαν ότι δεν ήταν επιστολή, αλλά λογοτεχνικό έργο σε μορφή επιστολής, θα το πίστευα.

  59. Αγγελος said

    Άμα σας ομολογήσω πως ούτε κατ’ όνομα δεν ήξερα τη μακαρίτισσα… Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν είχα κάτσει ν’ακούσω και τη Λιλιπούπολη, που την είχα βεβαίως ακουστά 🙂

  60. 51 Κοίτα να δεις τι μαθαίνεις! Και τον ξέρω τον συνάδελφο που πήρε αυτήν τη μοναδική συνέντευξη με τα παιδιά της τάξης του. Αλλά αφού δύσκολα δεχόταν με έφηβους, ακόμα πιο δύσκολα θα δεχόταν με παιδιά δημοτικού.

  61. nikiplos said

    Με την Ανάρτησή αυτή Νικοκύρη, θα καταφέρεις να βγάλεις σήμερα πολλά παιδιά στην επιφάνεια…
    Η μητέρα μου, υπήρξε φραγκοράφτισσα ως εργασία, κυρίως φασόν στο σπίτι. Η δουλειά στο σπίτι υποχρέωνε τη φυσική της παρουσία εκεί, πράγμα που είχε δύο σημαντικά πλεονεκτήματα για μας:
    α. Δεν αλητέψαμε στο δρόμο όπως τα υπόλοιπα ανεξαιρέτως γειτονόπουλα , οπότε μοιραία αναγκαστήκαμε να διαβάζουμε και να γίνουμε καλοί μαθητές γενικώς
    β. Άκουγε το Τρίτο Πρόγραμμα ανελλιπώς, οπότε μεγάλωσα ακούγοντας μόνο Τρίτο Πρόγραμμα και φυσικά τη Λιλιπούπολη.

    Την Κριεζή την άκουσα πολύ στο Τσάϊ Γιασεμιού, στο Σαμποτάζ (όχι και τόσο, μουσικά ποτέ δεν με κέρδισε 100% η Πλάτωνος, όχι γιατί δεν ήταν μεγάλη και σπουδαία, αλλά γιατί η μουσική της ήταν προγκρέσιβ και απαιτούσε πιο ακριβές παραγωγές/ενορχηστρώσεις). Όμως έμεινε η Λιλιπούπολη, με τον χορό των Μπιζελιών, και τη Ρόζα Ροζαλία. Κι η γειτόνισσα στα φοιτητικά χρόνια που βάφτιζε όλες τις γάτες Ρόζα προς τιμήν της. Ίσως και η Ροζαλία στα Εξάρχεια να καθονομάστηκε από αυτήν.

    Μετά μεγαλώσαμε, ροκέψαμε ρεμπετοχαβαλέψαμε κλπ, αλλά ξαναγυρνούσαμε από καιρόν εις καιρόν στη Σερενάτα, στον Τάκη και τα κορίτσια πίσω λοιπόν στην μαμά τους. Ωστόσο κερνούσαμε καμία κάνα Μπαντίντα ντε κόκο, υποννοώντας, ότι δεν θα ξαναασχοληθούμε μ’ αυτήν αφού «την καρδιά μας δεν την δανείζαμε με τόκο». Όμως κυρίως είπαμε μέσα μας: «φτιάξε καρδιά το δικό σου παραμύθι»
    Φτιάχνουν απόψε με κουρέλια και σανίδια
    έναν συνοικισμό αυτόνομο
    Αυτοί που ψάχνουν για διαμάντια στα σκουπίδια
    και στον υπόνομο

    Στη συνέχεια δεν πολυπαρακολούθησα στιχουργικά την Κριεζή, γιατί κυρίως δεν προβαλόταν, τα 90ς ήταν η εποχή της Νικολακοπούλου…

    Εντούτοις όταν απόκτησα κόρη, από τα δύο της έως και σήμερα λιώσαμε τρία ή τέσσερα cd της Λιλιπούπολης, ώσπου να αποκτήσουμε στριμ και σμαρτοτηλεόραση και να μπορούμε τώρα επιλεκτικά να την ξανακούμε από καιρόν εις καιρόν. Κι ας ακούει σήμερα το «θέλω κότερα ελικόπτερα» κ.α. τερατουργήματα. Όταν αφεθεί ξαναγυρνάει στην Λιλιπούπολη κι αυτή… όπως και εγώ άλλωστε.

    Γιατί ίσως αυτό να μας άφησε η Μαριανίνα Κριεζή. Μια μικρή πορτούλα, να τρυπώνουμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια, όταν η ψυχή μας ήταν αθώα και οι ερωτήσεις μας πιο απλές όσον αφορά τη ζωή.

  62. ΣΠ said

    31, 40, 44
    Από άλλη οπτική γωνία.
    Καθιστή η Σαπφώ Νοταρά, δίπλα της καθιστός ο Δημήτρης Καμπερίδης και πίσω της όρθιος ο Σπύρος Σακκάς. Δίπλα στον Σπύρο Σακκά μάλλον ο Νίκος Κυπουργός και δίπλα του η Άννα Παναγιωτοπούλου. Δίπλα της όρθιος σκυφτός ο Μηνάς Χατζησάββας και δίπλα του καθιστός με τα σκούρα γυαλιά ο Ντίνος Λύρας. Τον άλλο δεν μπορώ να τον αναγνωρίσω.

  63. BLOG_OTI_NANAI said

    59: Άγγελε, αυτό που λες είναι είδηση!

  64. 62 Δεν νομίζω να είναι ο Κυπουργός. Ο άλλος καθιστός αριστερά ίσως είναι ο Μαραγκόπουλος.

  65. sarant said

    61 Η Ροζαλία των Εξαρχείων… δεν αποκλείεται πράγματι

  66. @62
    Όχι παιδιά, δεν υπάρχουν μουσικοί στη φωτογραφία αυτή, είναι η ομάδα των ηθοποιών. Άκρη δεξιά, όρθιος, είναι ο Λάμπρος Τσάγκας και δίπλα του ο Βασίλης Μπουγιουκλάκης (μάλλον).

    Καλημέρα!

  67. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    62. Νομίζω ότι ο όρθιος είναι ο Λάμπρος Τσάγκας. Δηλαδή είμαι βέβαιη 🙂

    Δεν ξέρω τί έγινε ένα προηγούμενο σχόλιό μου (δεν το ξαναγράφω, μην αναρτηθεί αργότερα)

  68. dimopal said

    Οσα εννοούσε εκφράζονταν μέσα απο μια διάσταση μαγική με το πνεύμα στην πρωτοκαθεδρία. Ήμουν σίγουρος οτι πίσω από το «ένα λεπτό περιπτερά» τέτοιο χιούμορ υπήρχε, μια που την ένοιωθα και τη νοιωθω… Πραγματι στο Δεύτερο Πρ. η Έλενα Διάκου μας είπε πως σε συνέντευξη της η Μαριανίνα Κριεζή περιγράφει πως το έγραψε για να πειράξει τον Μουσαφίρη και έπεσε απ τα σύννεφα με όλη τη συνέχεια… Και από εκεί και πέρα καμμιά σχέση. Έρωτας.

  69. nikiplos said

    66@ Δεν νομίζω. Αυτός ο σκυμμένος με το μούσι που πιάνει με το χέρι του το πηγούνι είναι σίγουρα ο Δημήτρης Μαραγκόπουλος. Μπορείς να το δεις κι από εδώ.

  70. nikiplos said

    69@ 66@ Αναθεωρώ… πρέπει να είναι ο Λευτέρης Βογιατζής γιατί παίζει ακριβώς σε αυτό το επεισόδιο τον Πρίγκιπα (Λευτέρη Βογιατζή), με τη μάγισσα Μπρουνχίλντα (Σαπφώ Νοταρά). Ίσως η φωτογραφία να είναι τραβηγμένη εκείνη την ημέρα…

  71. nikiplos said

    @66 ο Μπουγιουκλάκης δεν είναι σε αυτή τη φωγογραφία.

  72. Aghapi D said

    Σήμερα γράφετε όλες,-οι ποιητικά και με γλύκα…
    Κατανοητό κι’ αναμενόμενο
    και φυσικά ελπιδοφόρο: η γλυκιά Μαριανίνα δικαίως ξύπνησε, φεύγοντας, τα γλυκά παιδιά μέσα μας

  73. Aghapi D said

    20 Εκείνο το «λάθος» στο
    «Ένα λεπτό περιστεΡά… (μιλάς σε έναν άνθρωπο ή σε μια περιστέρα;)
    για να της πούμε αντίο!»
    πόσο σωστό…

  74. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η Μαριανίνα, η Αρλέτα, η Ρηνιώ Παπανικόλα, εξαίσια πλάσματα, ταλαντούχες αισθαντικές γυναίκες/παντοτινά κορίτσια, που ομόρφυναν τις στιγμές και την ανάμνησή μας, διασταυρώθηκαν.
    Η Μαριανίνα έκανε ραδιοφωνική παραγωγή μαζί με την Ρηνιώ με παραδοσιακά ελληνικά παραμύθια. «Το ελληνικό παραμύθι στο Τρίτο»

    «…Αναρωτήθηκα γιατί δεν είναι μαζί μας στο Τρίτο,(η Ρηνιώ), αφού δεν γίνεται, θα ξέρει τον Χατζιδάκι. Γρήγορα κατάλαβα. Όλοι την θαυμάζαμε, κι ο Μάνος μέσα, αλλά πλανιόταν ένας δισταγμός, μια αίσθηση πως ίσως παραείχε άποψη για τα μουσικά. Ανασκουμπωθήκαμε και βρήκαμε τη φόρμουλα. Αξιοποιώντας εκείνη τη φωνή, ήρθε στην εκπομπή της Μαριανίνας Κριεζή και αφηγιόταν ελληνικά λαϊκά παραμύθια, ντύνοντάς τα μουσικά με όλη την κρυμμένη μαγική ποίηση των δημοτικών τραγουδιών, που είχε μια δαιμονική ικανότητα να τη βγάζει και να μας τη δείχνει.
    https://www.musicpaper.gr/topics/item/3480-%CF%81%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CF%8E-%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BB%CE%B1-%C2%AB%CE%B7-%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%AE-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B5%CF%81%CF%84%CE%B6%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%8E%CE%BD%C2%BB-%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%AD%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%B1

  75. sarant said

    72 Έτσι ακριβώς.

  76. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    73. Σκέφτηκα το ίδιο. Το βρήκα ποιητικότατο κι εγώ 🙂

    61,65
    Η Ροζαλία, το ταβερνάκι στο ισόγειο του νούμερου 58 της Βαλτετσίου, φέρει τιμής ένεκεν το κωδικό όνομα(«Ροζαλία») της Αυγουστίνας, μίας κατασκόπου -όπως αποδείχθηκε- της Ελλάδας κατά των Γερμανών, η οποία κατοικούσε πρότερα εκεί και ο αστικός μύθος ήθελε να τρομάζει τα παιδιά και τους κατοίκους.

    https://www.inexarchia.gr/go-out/i-istoria-tis-rozalias-mia-taverna-me-42-hronia-exarhia-estiatorio

  77. Eli Ven said

    Έγραψε πολλά τραγούδια πολύ όμορφα. Το «Κοπερτί» είναι το αγαπημένο μου, αλλά το έχουτε βάλει για αυτό θα μου επιτρέψετε να βάλω δυο άλλα, αδίκως όχι όσο γνωστά τους αξίζει,
    Το καναρίνι

    και ο Τάκης

  78. sxoliastis2020 said

    Συγχαρητήρια για το σημερινό αφιέρωμα και όλους τους σχολιαστές για τις εξαιρετικές παραπομπές.

    Η Μαριανίνα θα μας μείνει αξέχαστη.

    Καλό της ταξίδι.

    Εδώ όλα τα βιβλία της: https://biblionet.gr/%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%cf%89%cf%80%ce%bf/?personid=3934

  79. sxoliastis2020 said

    Διόρθωση: και όλους τους σχολιαστές…

  80. sxoliastis2020 said

    ευχαριστούμε όλους τους σχολιαστές…

  81. GeoKar said

    Δεν έφευγα για τη σχολή, αν δεν είχα ακούσει τη Λιλιπουπολη. Άλλο ένα κομμάτι της νιότης μας γίνεται θρύψαλα. Πολλές κ αισθητές οι απουσίες πλέον.

    #20, 25β, 29: κι εγώ που νόμισα πως είστε γειτων στην οδό Σισίνη 😉

  82. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    (To ξαναγράφω που χάθηκε)

    55 Σ΄ευχαριστώ! Χάρηκα που το μοιραστήκαμε. Όμορφο και συγκινητικό και το δικό σου σχ.61 και μάλιστα κάτι από τα αναφερόμενά σου, με αφορά συμπτωματικά πολύ προσωπικά (δε φαντάζεσαι…)

    Η Μαριανίνα έγραφε στη Διάπλαση των Παίδων με το ψευδώνυμο «Φλάουτο» , την ενθάρρυναν από κει και ο πατέρας της φρόντισε να εκδώσει τα δύο βιβλία με τα ως τότε γραπτά της.

  83. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το Μονόγραμμα λέγεται ότι γράφτηκε για τη Μαριανίνα Κριεζή.
    https://scorpiafilla.blogspot.com/2012/05/blog-post_7068.html

    78 Πολλά από τα βιβλία της είναι από τις εκδόσεις Αμμος του Π. Γαϊτάνου με τον οποίο υπήρξε παντρεμένη ένα διάστημα.

  84. ΧΗΜΙΚΟΣ ΧΗΜΙΚΟΣ said

    Πάντα βλέπω ωραία σχόλια εδώ αλλά σήμερα ήταν εξαιρετικά, ευχαριστούμε βέβαια τον Νίκο για την επιλογή του, ξεφύγαμε λίγο από τη μαυρίλα των ημερών.

  85. Γιάννης Ιατρού said

    Νίκο, για μένα το σημερινό είναι άρθρο-αποκάλυψη, συχαριστώ πολύ. Πολύ ωραία σχόλια, θύμησες της νιότης. Μπράβο.

    30: Τζί, …υπόγεια μπουάτ επί της Κοδριγκτώνος και Κυψέλης .. ==> «Καφεθέατρο» την έλεγαν την μπουατ, όσο θυμάμαι
    59: Άγγελε, δεν είσαι ο μόνος. Κι εγώ, τότε ήμουν εκτός επικράτειας… Τα τραγούδια τα ήξερα βεβαίως, αλλά όχι την ίδια, ούτε την Λιλιπούπολη, μόνο ακουστά την είχα! Προφανώς πάντα κάτι δεν το προλαβαίνεις στη ζωή και περνά και δεν το βλέπεις.
    76β: στη Ροζαλία έχουμε κάνει μια σύναξη, τον Νοέμβριο του 2016

  86. Γιάννης Ιατρού said

    85γ: επί τη 57η επετείω,,,,

  87. ΓΤ said

    85α@

    Τα χρόνια που έπαιζα στον Πανελλήνιο (πινγκ-πονγκ, 1982-1985), θυμάμαι, Κοδριγκτώνος και Κυψέλης, το «Μουσικαφεθεατροβιντεοστέκι Αρλεκίνος».

  88. sarant said

    76 Α!

    81 Κι εγώ!

    84 Νάσαι καλά!

    85 Πέρασαν τόσα χρόνια;

  89. Mitsi Vrasi said

    91 τελος

    Κι επιμελιόταν τις λίγες ξένες εκδόσεις και τα ποιήματα.

    Αισθάνομαι σαν να μου έγινε βίαιη αποκόλληση. Ήταν στα σπίτια μας.
    Όλα έχουν ειπωθεί.
    Μπράβο για το άρθρο.

  90. Mitsi Vrasi said

    Ωχ! 83 ήθελα να γράψω. (σπασμένο χέρι)

  91. venios said

    Ροζαλία ονομάστηκε η κούκλα του τετράχρονου γιου μου στις διακοπές στη Σύμη και σκαρώσαμε και τραγουδάκι στον ίδιο σκοπό: Ρόζα, Ρόζα Ροζαλία, / πάμε μαζί στην παραλία…

  92. spyridos said

    Ένα από τα τραγούδια που είχε δυσαρεστήσει τους Νεοδημοκράτες.
    Είχαν την αίσθηση ότι ο Χαρχούδας ήταν κοντά στην παράταξή τους και ο Δυστροπόπιγκας έμοιαζε πολύ στον Παπανδρέου.
    Τι είχε τραβήξει ο έρμος ο Χατζιδάκις με όλους τους κρετίνους γύρω του για να σώσει την εκπομπή. Και τι πλούτο ανέδειξε στο τρίτο και στους αγώνες της Κέρκυρας.

  93. spyridos said

    και το διαχρονικά αγαπημένο μου

  94. ΓΤ said

    (08.02.1981: Θ7)

  95. π2 said

    Και μια που λέτε πολλοί για παιδιά, να πω ότι δεν έχει υπάρξει παιδί στον ευρύτερο κοινωνικό μου περίγυρο που να μην έχει λατρέψει το Χρυσαλιφούρφουρο. Θέλω να πω, είναι ένα τραγούδι που πάντοτε πιάνει, και πιάνει βαθιά.

  96. aerosol said

    Αντίο κυρία Κριεζή. Ευχαριστώ για όλα. Θα σε ξαναβρώ στη Λιλιπούπολη.

  97. ΣΠ said

    Τον καιρό της Λιλιπούπολης ήμουν στις ΗΠΑ και δεν την άκουγα στο ραδιόφωνο. Την Μαριανίνα Κριεζή την ήξερα ως στιχουργό σε τραγούδια κυρίως του Λάκη Παπαδόπουλου και κάποια του Διονύση Τσακνή. Χάρη στο σημερινό άρθρο και στις προσθήκες στα σχόλια γνώρισα έναν άνθρωπο γεμάτον ευαισθησία. Σας ευχαριστώ όλους.

  98. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Από συνέντευξη της Λένας Πλάτωνος
    …Επιστρέφουμε το 1978, τη χρυσή εποχή του Τρίτου Προγράμματος της ΕΡΤ, με διευθυντή το Μάνο Χατζιδάκι. Ήταν όλοι εκεί: Θάνος Μικρούτσικος, Σπύρος Σακκάς, Γιώργος Κουρουπός. Ήταν όλοι φίλοι του Δημήτρη, που μόλις είχε τελειώσει τις σπουδές του στη σύνθεση, και του λένε «έλα κι εσύ στην ομάδα, ετοιμάζουμε μια καθημερινή, παιδική εκπομπή».
    Παραγωγός ήταν η Ελένη Βλάχου και στίχους έγραφαν η Ρεγγίνα Καπετανάκη και η Μαριανίνα Κριεζή. Η Μαριανίνα ήταν η «Μαρία Νεφέλη» του Ελύτη, ο οποίος είχε πει στο Χατζιδάκι «αυτή η κοπέλα γράφει πολύ ωραίους παιδικούς στίχους, πάρ’ τη στο Τρίτο»

    …το 1981, αρχίζουμε σιγά-σιγά το «Σαμποτάζ», με τη Μαριανίνα. Συνεργαζόμασταν καθημερινά και με το Γιάννη (Παλαμίδα) και με τη Σαβίνα (Γιαννάτου).
    Το καλοκαίρι κάναμε μαζί διακοπές. Εγώ με το Γιάννη πηγαίναμε για μπάνιο κι η Μαριανίνα έλεγε «δε θα ‘ρθω παιδιά, φτιάνω το «Χίλιες και μια νύχτες σινεμά»» και μετά μας ρωτούσε πώς μας φαίνεται.
    https://ritsmas.wordpress.com/2008/06/25/%CF%81%CF%8C%CE%B6%CE%B1-%CF%81%CF%8C%CE%B6%CE%B1-%CF%81%CE%BF%CE%B6%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%BC%CE%BD%CE%AE%CE%BC%CE%B5/

  99. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Διαβάζοντας με τη Μαριανίνα Κριεζή

    -Έχετε κλάψει ποτέ διαβάζοντας ένα βιβλίο;

    -Καμιά πενηνταριά φορές, αρχίζοντας από τα παραμύθια του Άντερσεν, την Καλύβα του μπάρμπα Θωμά τον Μικρό Πρίγκηπα και φτάνοντας στη Μουμού του Τουργκένιεφ, στο Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος του Πρίμο Λέβι, στο Ντιάλιθ’ ιμ, Χριστάκη του Σωτήρη Δημητρίου κ.ά. Είναι και δυό διηγήματα που όπου, όποτε, όσες φορές και αν τα ξαναδιαβάζω, πάντα συγκινούμαι μέχρι δακρύων: «Το μοιρολόι της φώκιας» και ο «Έρωτας στα χιόνια» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.
    https://bookpress.gr/politismos/prosopa-tis-anagnosis/10128-marianina-kriezi-2019

  100. sarant said

    Τι ωραίες συμπληρώσεις!

  101. Θράκας said

    Από το τραγουδάκι ‘Τάκης’.Τραγουδάει η Αρλέτα,γραμμένο σε ανύποπτο χρόνο,με στίχους προφητικούς απο την Μ.Κριεζή:
    Μ’ ένα μπλουζάκι,δικό σου Τάκη
    θα κάθομαι στο ίδιο τραπεζάκι
    θα πλησιάσεις,θα μ’ αγκαλιάσεις
    και θα μου πεις…..
    (Όλοι μαζί με μια ομοβροντία)
    Δικό σας συνάδελφοι😁

  102. Πετεινό του Ουρανού said

    Πάρα πολύ ωραίο άρθρο, αντάξιο της Μαριανίνας. Ευχαριστούμε

  103. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    89,90 🙂
    Ναι! Είχε κάνει επιμέλεια και στον Ήλιο τον ηλιάτορα, 1979, Ίκαρος

    93/ Είχε λέει ο Κυρ αφιερώσει σειρά σκίτσων εκείνη την εποχή που τα έλεγε «Τσαλδαρούπολη» στη σύγκρουση αυτή με τον Τσαλδάρη ο οποίος «μυγιάστηκε» όπως είπαμε με τον Χαρχούδα, ενόψει πραγματικών εκλογών.
    Κακήν κακώς τους εξεδίωξαν από το Τρίτο.

    Ιατρόφ, καλέ μου, το υπόγειο σε καλεί ! 🙂

  104. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Παρεμπιπτόντως, σήμερα είναι και τα 50 χρόνια από τον θάνατο του Μάρκου Βαμβακάρη. Τώρα έχει στο Δευτερο της ΕΡΑ μια ενδιαφέρουσα εκπομπή.

  105. ΚΩΣΤΑΣ said

    73 – 76
    Λάθος πληκτρολόγησης ήταν, αλλά τώρα που το επισημάνατε, το σκέφτηκα και συμφωνώ μαζί σας.

    Ένα λεπτό, για να πούμε αντίο στο περιστεράκι μας που πέταξε στον ουρανό, για τη γειτονιά των αγγέλων.
    Να είστε καλά, ωραία και τα δικά σας σχόλια.

    .

    81β
    Δεν είμαστε γείτονες, μπορούμε όμως να είμαστε φίλοι! 😉

  106. Γιάννης Ιατρού said

    98: Είμαστε δυό, είμαστε τρεις…😉

  107. ΓΤ said

    Ξεκινά η συγγραφή της ιστορίας του Συμβουλίου της Επικρατείας
    https://www.iefimerida.gr/ellada/symboylio-epikrateias-xekina-syggrafi-istorias

    Δεν πιστεύω να ξεχάσουν από το Ευρετήριο το ακόλουθο λήμμα με υπολήμματα:

    Ευστρατίου, Παναγιώτης-Κίμων
    κοκαΐνη
    νεαροί

  108. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Η ανάρτηση και τα σχόλια αντάξια της Μ.Κ. Λυπάμαι για τον θανατό της.

  109. nikiplos said

    Έφη και Ξεροσφύρη, θα χαιρόταν ιδιαίτερα αν διάβαζε τα σχόλιά σας σήμερα. Είμαι σίγουρος…

  110. ΣΠ said

    Χθες, που συμπληρώθηκαν πέντε χρόνια από τον θάνατο του Λουκιανού Κηλαηδόνη, ξεκίνησε να λειτουργεί η ιστοσελίδα η αφιερωμένη σ’ αυτόν.
    https://www.loukianoskilaidonis.gr/

  111. ΓιώργοςΜ said

    105 Από το πρωί. Αμύθητοι θησαυροί στο αρχείο της ΕΡΤ.
    Από τις πολύ ωραίες ιδέες, οι επανεκτελέσεις στα μισάωρα από σύγχρονους καλλιτέχνες διασκευών του Μάρκου, ειδικά για την περίσταση.

  112. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σαν σήμερα και ο Νίκος Ξυλούρης.

    111 Ναι! και ευτυχώς είχε τα πάντα καταγραμμένα, άκουσα από την γυναίκα και τις κόρες του προχθές στο ραδιόφωνο.
    Και θα τρελαθώ, τώρα δα, ενώ άκουγα την εκπομπή του 2002 με την Μαριανίνα* στο 17:18, ακούω τη φωνή του Λουκιανού στο παιδικό «στραβός βελόνα γύρευε΄…Βατζιτζέλο βατζιτζό» ! Προφανώς το επέλεξε η Μ. ως σχετικό με τις εκπομπές για το παιδί για τις οποίες μιλάει

    *Στην ωριαία εκπομπή που έγινε το 2002 στο πλαίσιο του εορτασμού των 50ών γενεθλίων του Δεύτερου Προγράμματος, η Μαριανίνα Κριεζή κλήθηκε να μιλήσει για το παρελθόν του ραδιοφώνου, στο οποίο μετείχε ως παραγωγός αλλά και ακροάτρια.
    «Να μιλήσουμε για το παρελθόν, αλλά μετά θα ήθελα να μιλήσουμε και για το μέλλον. Όπως λέει ένας συγγραφέας Αμερικανός «πάντα το μέλλον ήταν καλύτερο κλειδί από το παρελθόν για να καταλάβω τα πράγματα», λέει ξεκινώντας…

    Ακούστε την εκπομπή
    https://www.ertnews.gr/eidiseis/politismos/i-diki-mas-marianina-kriezi-polytima-ntokoymenta-apo-to-archeio-tis-ert/

  113. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κι επειδή όλα δένουνε καμιά φορά

    Μία ιστορία που λέγεται ότι είχε διηγηθεί ο ίδιος ο Μάνος Χατζιδάκις στον κύκλο του λίγο καιρό αφότου συνέβη. Ήταν το 1980 όταν ο τότε πρωθυπουργός Γεώργιος Ράλλης είχε αναφέρει στη Βουλή τρεις φορές το όνομα του Λουκιανού Κηλαηδόνη ως παράδειγμα προς αποφυγήν σε σχέση με την μουσική που θα έπρεπε να ακούνε οι νέοι» αναφέρεται στο δημοσίευμα.

    Ο Μάνος Χατζιδάκις, ιδρυτής και διευθυντής του Τρίτου Προγράμματος, είχε ένα αλάνθαστο αισθητήριο στο να διακρίνει τους νέους δημιουργούς που άνοιγαν δρόμους σε κάθε μορφή τέχνης, ιδιαίτερα στην μουσική και κόντρα στα εμβατήρια της εποχής. Και φυσικά τους προέβαλε μέσω του Τρίτου Προγράμματος. Είναι η εποχή της Λιλιπούπολης.
    Έπαιζε λοιπόν ο Χατζιδάκις μουσική του Λουκιανού Κηλαηδόνη σχολιάζοντας πόσο σημαντικό και πρωτοπόρο είναι το έργο του.

    Ενοχλημένος ο τότε υπουργός Πολιτισμού Κ. Τσαλδάρης, ο επονομαζόμενος “Νανάς” με το χαρακτηριστικό τικ στο πρόσωπο, τηλεφώνησε στον Μάνο Χατζιδάκι για να τον επιπλήξει -αν ήταν δυνατόν ποτέ να γίνει κάτι τέτοιο- επειδή μετέδιδε Κηλαηδόνη.

    Ο Μάνος Χατζιδάκις του απάντησε με τρεις λέξεις:

    «Νανά, είσαι βλάξ. »

    Και κλείνοντάς του κατάμουτρα το τηλέφωνο έδωσε εντολή στους συνεργάτες του να παίζουν μουσική του Λουκιανού Κηλαηδόνη για ολόκληρη την υπόλοιπη μέρα».
    https://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/ypoyrge-eisai-blaks

  114. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ήταν μια μέρα που αναλήφθηκα σαν… γκριζαλιχούρχουρο.
    Θυμάμαι…
    -το θάνατο του Ψαρονίκου, αβάσταχτη λύπη (την ξανάνιωσα με το θάνατο του Λοϊζου)
    – και το φριχτό ατύχημα στη Θύρα 7 (σχ.95) Για κακή μου τύχη το αγόρι των 17 ετών, ο Σκλαβούνος-πού να το ξεχάσω, με στοίχειωσε, ήταν έμμεσα γνωστό. Έζησα όλον τον θρήνο.

    Για τον Βαμβακάρη το πήρα πρέφα καθώς σκάλιζα τα χνάρια της Μαριανίνας στα λογοτεχνικο-καλλιτεχνικά σάιτ. Ευτυχώς έχει σωθεί πολύ υλικό.

  115. Πέπε said

    Κι εγώ μεγάλωσα με τη Λιλιπούπολη.

    Στο πατρικό μου δεν είχαμε τηλεόραση, μέχρι που άνοιξε η ελεύθερη ιδιωτική τηλεόραση και πέρασαν και 1-2 χρόνια ακόμα. Το ραδιόφωνο λοιπόν ήταν σημαντικό στη ζωή μας (για παράδειγμα, θυμάμαι ακόμη τη μαγική φόρμουλα «Ίο-Οία-Θήρα» από το δελτίο ναυτιλλομένων ή κάτι τέτοιο, όπως και το σήμα του Τρίτου). Για μένα, φυσικά, μόνο η Λιλιπούπολη υπήρχε που να ταιριάζει στην ηλικία μου.

    Δεν πρέπει να σταμάτησαν το 1980 οι εκπομπές. Ίσως σταμάτησαν οι καινούργιες και άρχισαν οι επαναλήψεις, δεν ξέρω, πάντως θυμάμαι ότι είχα γράψει για τη Λιλιπούπολη σε σχολική έκθεση με θέμα «τι μ’ αρέσει να βλέπω στην τηλεόραση», κατόπιν ειδικής ρυθμίσεως με τη δασκάλα, και η έκθεση ήταν τόσο εκτενής και αναλυτική ώστε θα πρέπει να ήμουν το αυστηρά ελάχιστο Τρίτη, μάλλον και παραπάνω, άρα μέσα δεκαετίας ’80, και δε στηριζόταν σε παλιότερες αναμνήσεις αλλα΄στο (τότε) παρόν.

    Όταν βγήκε ο δίσκος χάρηκα μεν, που ξανάκουσα αγαπημένα τραγούδια που τα είχα μόνο στη μνήμη μου, ωστόσο ενοχλήθηκα και αρκετά από την αλλοιωμένη πρόσληψη εκ μέρους όλης, λίγο πολύ, της κοινωνίας. Καταρχήν η Λιλιπούπολη δεν ήταν μόνο τραγούδια, ούτε καν κυρίως τραγούδια. Ύστερα, κι από τραγούδια δεν ήταν μόνο αυτά αλλά περίπου άλλα τόσα. Όσα λείπουν είναι τα κατεξοχήν τραγούδια της Λιλιπούπολης, αυτά που δε βγάζουν ιδιαίτερο νόημα για όποιον δεν έχει ακούσει τις εκπομπές. Αλλά και αυτά που δε λείπουν, ξαναηχογραφήθηκαν (κάποια ή όλα, δεν ξέρω ακριβώς) ειδικά για τον δίσκο. Και ένα, το Χρυσαλιφούρφουρο, το κατεξοχήν αγαπημένο πολλών από τους λάθος προσλήπτες, ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά στον δίσκο, πολλά χρόνια μετά το τέλος των εκπομπών, στις οποίες δεν είχε ακουστεί ποτέ γιατί δεν είχε γραφτεί τότε.

    Εντωμεταξύ, σχετικά πρόσφατα «ανακάλυψα» ότι όσα, πριν τον δίσκο, δεν τα είχα παρά μόνο στη μνήμη μου, τελικά δεν τα είχα μόνο στη μνήμη μου αλλά και σε κασέτες που είχε γράψει από το ράδιο η μάνα μου! Τις ανακάλυψα σ’ ένα τάπερ στο υπόγειο του πατρικού μου, ψάχνοντας για κάτι άλλο. Ανοήτως, αρκέστηκα να το σημειώσω στο μυαλό μου, αντί να τις πάρω.

    Αργότερα άκουσα στο ράδιο για την εκστρατεία του Αλαμανή να μαζέψει τις παλιές χαμένες εκπομπές. Επικοινώνησα μαζί του, καθώς έχουμε και κάποια γνωριμία. Είχα αργήσει, η εκστρατεία είχε ήδη ολοκληρωθεί, αλλά φυσικά ο Γιώργος ενδιαφέρθηκε ζωηρά για το ενδεχόμενο να βρω καμιά εκπομπή που τυχόν δεν την είχε βρει αλλού.

    Αλλά την επόμενη φορά που πέρασα από Αθήνα πήγα στο υπόγειο, και τάπερ με κασέτες (Λιλιπούπολη ή οτιδήποτε άλλο, γραμμένο ή εταιρείας) δεν υπήρχε πουθενά. Ή εγώ δεν το είδα.

    __________________________

    Είχα μεγάλη προσωπική συμπάθεια για τη Μαριανίνα. ‘Οχι απλώς δεν την είχα γνωρίσει, ούτε καν δει από κοντά, αλλά ούτε και πολλά ήξερα γι’ αυτήν. Τη Λιλιπούπολη, μερικά της Πλάτωνος και μερικά της Αρλέτας, και ίσως τέρμα. (Καλά, με το Ένα λεπτό περιπτερά, σήμερα, έπαθα πλάκα…) Αλλά μόνο αυτά, μαζί με κάποια φωτογραφία της -ίσως την ίδια που είναι στην αρχή της ανάρτησης- και το ίδιο της το όνομα, Μαριανίνα, αρκούσαν να μου εμπνεύσουν τρυφερά συναισθήματα.

    Αιωνία της η μνήμη.

  116. Ήξερα την Μαριανίνα Κριεζή σαν στιχουργό παιδικών τραγουδιών. Περιέργως την Λιλιπούπολη δεν τη θυμάμαι καθόλου.

  117. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    116
    «Ίο-Οία-Θήρα» περιοχή περικλειομένη υπό στιγμάτων , από το δελτίο ναυτιλλομένων 🙂

  118. Μαρία said

    98
    Τον καιρό της Λιλιπούπολης τα πρώτα χρόνια είχα μεν ραδιόφωνο αλλά πιάναμε με δυσκολία 3ο. Είχαμε μάλιστα μαζέψει και υπογραφές διαμαρτυρίας. Μετά δεν είχα καν ραδιόφωνο αλλά ήξερα την ύπαρξή της απο παιδιά φίλων. Άκουσα τα τραγούδια εκ των υστέρων.
    Το ’81 όμως βγήκε το καταπληκτικό Σαμποτάζ για μεγάλα παιδιά.

  119. 119 Κι έτσι το πρώτο σχόλιο της ημέρας, συναντιέται με το τελευταίο (;)…

  120. sarant said

    111-113 Α μπράβο

    116 Που εξηγεί γιατί δεν ήξερα το Χρυσαλιφούρφουρο.

  121. To Χρυσαλιφούρφουρο, για την ακρίβεια, δεν ηχογραφήθηκε καν στον πρώτο, κλασικό δίσκο. Υπάρχει μόνο σε εκείνον που ηχογράφησε λάιβ ο Μαραγκόπουλος στο Βόλο, κάπου γύρω στο 2000 νομίζω.

  122. Λοζετσινός said

    114.
    Αν θυμάμαι καλά τότε ο Ράλλης τον είχε πει Κελαηδόνη και όχι Κηλαηδόνη

  123. ΣΠ said

    114 ο τότε υπουργός Πολιτισμού Κ. Τσαλδάρης

    Αθανάσιος Τσαλδάρης, εξ ου και Νανάς.

  124. https://www.lifo.gr/culture/music/marianina-kriezi-oi-adimosieytoi-mehri-simera-stihoi-tis-gia-theatro-tehnis
    (οι δύο τελευταίοι στίχοι είναι από τους «Όρνιθες» του Χατζιδάκι, δεν ξέρω αν υπήρχαν στη μετάφραση του Ρώτα)

  125. sarant said

    123 Καλά θυμάσαι

    125 Τι ωραίο!
    (Ποιους δύο τελευταίους στίχους;)

  126. Χάι Χάι, ο ύμνος στους θεούς ας πάει,

    Χάι Χάι, και με σουράβλι ο Μάνος ας βοηθάει.

  127. nikiplos said

    116@ Καίτοι είχα ακούσει όλες τις εκπομπές στην ώρα τους, δεν θυμάμαι σήμερα εάν κάποιο τραγούδι δεν υπήρχε τότε και αναγράφτηκε αργότερα. Έχουν περάσει τόσα χρόνια. Θα συμφωνήσω μαζί σου, πως η εικόνα που έχω σήμερα για την τοτινή Λιλιπούπολη δεν είναι τόσο τα τραγούδια, αλλά κυρίως τα θεατρικά. Την Πιπινέζα, τον παπαγάλο της που δεν γούσταρε τον Χαρχούδα κα. Ωστόσο με τον δίσκο, και μετά το ιδιωτικό ραδιόφωνο, όπου έπαιξαν αρκετά το δίσκο, σήμερα μπορούμε να πούμε πως οι περισσότεροι είμαστε πεπλανημένοι ως προς αυτό. Αυτό όμως δεν αλλάζει το γεγονός ότι και σήμερα η Λιλιπούπολη και οι στίχοι της Μαριανίνας Κριεζή, έχουν τον τρόπο τους να ξεκλειδώνουν τη χώρα των θαυμάτων της παιδικής μας ηλικίας, επαναφέροντας μνήμες είτε πραγματικές της εποχής εκείνης είτε μεταγενέστερες που βρήκαν το μονοπάτι των συνάψεων της μνήμης και κούμπωσαν κι αυτές πλάϊ στις παλιές…

    Εγώ ας πούμε ακόμη και σήμερα οποτεδήποτε ακούω τη Λιλιπούπολη, είμαι σίγουρος ότι κάπου στο βάθος ακούγεται ακόμη σε ένα μη πραγματικό background η ηλεκτρική ραπτομηχανή της μάνας μου, να δουλεύει ρυθμικά και να εισαγάγει το ηλεκτρικό της μοτέρ τα απαραίτητα παράσιτα στα αναλογικά εκείνα ραδιόφωνα της εποχής. Ξέρω ότι το cd αναπαράγει άψογα χωρίς θόρυbο, ιδίως τις επανεκτελέσεις, αλλά εγώ ακούω ακόμη όλα εκείνα τα παράσιτα.

  128. 127 Εδώ στο τέλος. Μου βγήκε το λάδι να το βρω.

  129. sarant said

    127 Α, μάλιστα. Κλείνει το μάτι.

  130. dryhammer said

    129. Αγαπούλα, πούλα!

  131. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    131# Ογδόντα γιούργια το κυτίον.

  132. # 131

    Αυτό το Μέλιον, πατάτα δεν είναι ; αρχαιοπρεπες, κάτι σαν το …άνδρον. Εγώ μέλι-μέλιτος το ξέρω !

  133. spyridos said

    133
    τσαρλατανοπρεπές

  134. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Δε βαριέσαι Τζη, δώστου ένα αρχίδιον…

  135. Πέπε said

    123

    Καλά, το να πεις τον Κηλαηδόνη Κελαηδόνη είναι τόσο εύκολο λάθος ώστε δεν προσφέρεται για συμπεράσματα (ότι ξερωγώ τον απαξιώνει κλπ.). Το σωστό Κηλαηδόνης δεν παραπέμπει σε τίποτα, άσε που δε θα απέκλεια να προέρχεται και από «Κελαηδόνης», αφού δε βλέπω από τι άλλο μπορεί να προέρχεται!

  136. 136 Εντάξει, δεν ήταν μόνο το λάθος στο όνομα: https://www.kathimerini.gr/society/895219/otan-o-georgios-rallis-zitise-syggnomi-apo-ton-loykiano-kilaidoni/

  137. sarant said

    136 Απλώς, ότι δεν ξέρει το όνομά του.

  138. Πέπε said

    Πάντως στο λινκ του #137 διαβάζω:

    > Αυτό που λίγοι γνωρίζουν είναι πως λίγες ημέρες αργότερα ο τότε πρωθυπουργός Γεώργιος Ράλλης μετάνιωσε για την επίθεση και τηλεφώνησε προσωπικά στον μουσικοσυνθέτη εκφράζοντας τρόπον τινά την συγγνώμη του και την συμπάθεια του προς το πρόσωπο του.

    Να τα λέμε κι αυτά.

    Δεν ξέρω τι κρύβεται πίσω από το «τρόπον τινά», αλλά το να πάρεις τηλέφωνο για να ζητήσεις συγγνώμη είναι θαρραλέο. Δεν έγραψε ένα σημείωμα σε εφημερίδα (που θα ήταν το αντίστοιχο της σημερινής ανάρτησης στο τουΐτερ ή το φβ), του απευθύνθηκε ο ίδιος διά ζώσης φωνής, προσωπικά και σε πραγματικό χρόνο.

  139. 116
    Σπούδασα με τη Λιλιπούπολη. Και όπως με τον Αστερίξ κάναμε λεκτικά αστεία με τη φοιτητοπαρέα μου, έτσι και με τη Λιλιπούπολη. Θυμάμαι στο αμφιθέατρο της ΑΣΟΕΕ φοιτητικές εκλογές και εν χορώ «Δεν είμαστε Ζουλού»…
    Σε LP έχω ακριβοφυλαγμένους 3 δίσκους. Ο ένας έχει τις ιστορίες Μάσα σιδερομάσα, Το νέφος και Το μυστικό όπλο, ο δεύτερος τις ιστορίες Η αποταμίευση, Χαρχουδοπριγκιπική τράπεζα κρίσεως, Η ληστεία και ο Μπέμπαντας και ο τρίτος Ο παραγάλος μαθαίνει καλούς τρόπους, Τα γενέθλια της Χιονάτης, Η κρυφή στέψη και !!! το Χρυσαλιφούρφουρο!!!
    Με αυτούς και με αυτόν με τα τραγούδια μεγάλωσε και η κόρη μου.
    Πέπε ήσουν η αφορμή για να τους ψάξω. Ευχαριστίες. Σήμερα τους ακούω με δουλειές από το πρωί.

  140. Πέπε said

    @73

    Α, δεν ξέρεις Αγάπη ποιοι είναι οι περιστεράδες; Τι να σε κάνω που δε διαβάζεις και Μακριδάκη!

    Λοιπόν, είναι οι μανιώδεις του χόμπι της εκτροφής και εκπαίδευσης περιστεριών.

    Πιστεύω τουλάχιστον να ξέρεις τι είναι αυτό που έχει σοκολάτες, τσιγάρα και εφημερίδες και κουτσουλάει παντού ανεξέλεγκτα…
    (ιρετπιρεπ οτ)

  141. […] για τη Μαριανίνα Κριεζή. […]

  142. Γιάννης Ιατρού said

    139: …του απευθύνθηκε ο ίδιος διά ζώσης φωνής, προσωπικά και σε πραγματικό χρόνο
    για να συνεχίσω την σκέψη, δηλ. σήμερα σαν αν μίλησε μαζί του στο viber, tiktok, skype κλπ. (άντε κινητό με sms φωνητικό) 😜

  143. @71
    Έχεις δίκιο, είναι ο Θοδωρής Μπογιατζής, ο Δυστροπόπιγκας, τώρα μού ‘ρθε!

  144. Μαρία said

    Αφιερωμένη στην Κριεζή η σημερινή εκπομπή του Αλέξη Βάκη.
    https://www.avgi.gr/sto-kokkino#archive

  145. https://www.lifo.gr/now/entertainment/i-apantisi-toy-giorgoy-seferi-sto-gramma-tis-marianinas-kriezi

  146. Πουλ-πουλ said

    Πήγα και εγώ να κάνω τη καλή πράξη της ημέρας, να αναρτήσω την απάντηση του Σεφέρη, και να σου μπροστά μου ο Δύτης. Αλλά αφού έκανα το κόπο, ας πω την εξυπνάδα μου:

    «Και σκέπτομαι το χρυσόψαρό σας, τον Εδουάρδο. Πρέπει να σας δίνει καλές συμβουλές. Άμα αυτός πάρει τη σύνταξή του και θέλετε ακόμα να γράψετε, θα σας χρειαστεί περισσότερος κόπος.»

    Πόσοι και πόσοι έφτασαν σε βαθύ γήρας εμπνεόμενοι από το αθάνατο χρυσόψαρό τους;

  147. Πέπε said

    140, Μαγδαληνή

    Για φαντάσου! Δεν είχα ιδέα ότι έχουν βγει και δίσκοι με εκπομπές. Πράγματι όμως, βλέπω εδώ,
    https://www.discogs.com/search/?q=%CE%9B%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%80%CE%BF%CF%8D%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B7&type=all
    …, ανάμεσα σε διάφορα άλλα με τη λέξη «Λιλιπούπολη» (επανεκδόσεις κλπ.), και τουλάχιστον 4-5 τέτοιους δίσκους! Αυτός που έχει και το Χρυσαλιφούρφουρο είναι αυτός:

    Στην τρίτη από τις εικόνες που συνα[παρτίζουν το εξώφυλλο βλέπουμε, υποθέτω, κι ένα πραγματικό χρυσαλιφούρφουρο.

  148. Μαρία said

    141
    Χμ, τώρα σε είδα. Περιστεράς λέγεται κι ο επιδειξίας, εξού και το δίστιχο: Λευτέρη, Λευτέρη, βγάλ’ το περιστέρι 🙂

  149. 145 Όταν είχε βγάλει ο Μαραγκόπουλος τον (μόνο;) προσωπικό του δίσκο, το «Μαρία Ντολόρες Παρελθόν», θυμάμαι τον μυστηριώδη στιχουργό «Όμικρον Ωμέγα» που είχε γράψει στίχους στα μισά τραγούδια. Μόλις έμαθα ότι ήταν η Κριεζή, τώρα που άκουσα την εκπομπή!

  150. sarant said

    150 Μπα;
    Τι φοβερός δισκος που ήταν αυτος, σε ποιες κασέτες να είναι χαμένος

  151. Κιγκέρι said

    Παρόλο που το Χρυσαλιφούρφουρο περιγράφεται επαρκώς στους στίχους:
    …και μοιάζει με χρυσό τριανταφυλλάκι,
    …χρυσαφένια φλουράκια κρέμονται κάτω από τα πέταλά του,

    άμα γκουγκλίσει κανείς «χρυσαλιφούρφουρο φυτό», θα δει αυτό

    που το λένε έτσι πολλά παιδιά και γονείς – κι εμείς μαζί!

  152. Πέπε said

    152

    Ο κλέφτης ρε παιδιά;

    Συγγνώμη αλλά το βρίσκω λίγο τραγικό αυτό. Αφενός, να θες το παραμύθι (το χρυσαλιφούρφουρο του τραγουδιού) να το δεις οπωσδήποτε μέσα στην πραγματική ζωή, λες και δε σου φτάνει η φαντασία. Αφετέρου, να απαρνιέσαι τη συλλογική μνήμη που έχει δώσει σ’ αυτό το φυτό ένα όνομα που, μάλιστα, μια χαρά προσφέρεται για κάμποσο παραμύθι έτσι κι αλλιώς (γιατί τον λένε κλέφτη;) έναντι μιας «πληροφορίας» χτεσινής.

  153. Πέπε said

    Είδα και ένα από τα πρώτα κείμενα που βγάζει το Γκουγκλ στο «χρυσαλιφούρφουρο φυτό». Ξεκινάει «εσείς το ξέρατε ότι το χρυσαλιφούρφουρο είναι φυρό;»

    (Εσύ το ξέρεις ότι δεν είναι;)

    Και συνεχίζει με διάφορες πληροφορίες για τον κλέφτη, παραλείποντας τη βασική: ότι τέτοιου τύπου και τέτοιας εμφάνισης λουλούδια βγάζουν πολλά διαφορετικά και άσχετα φυτά.

  154. Κιγκέρι said

    153: Ε, καλά τώρα, το τραγικό είναι υπερβολική λέξη. Κι ύστερα, ποιος σου είπε ότι εγώ ήξερα ότι τον λένε κλέφτη; Τώρα το ’μαθα, από σένα. Απλώς, τα παιδιά και πολλοί μεγάλοι, εδώ που τα λέμε, όπου βρούνε τέτοια φυτά τα φυσάνε, οπότε φύσα, φύσα, πολύ θέλει να το πει κανείς χρυσαλιφούρφουρο, αν δεν ξέρει το όνομά του, αλλά ξέρει το τραγούδι;

  155. Πέπε said

    155

    Εντάξει μέχρι εδώ. Το φυσάς, σου ‘ρχεται στον νου το τραγούδι, το κολλάς. Δεν μπορεί όμως να πιστεύει κανείς ότι όντως το λένε χρυσαλιφούρφουρο! Είναι ένα αστείο, ένα παιχνίδι, ένα λογοπαίγνιο. Από αυτό μέχρι να γράφεις «το ξέρετε ότι το χρυσαλιφούρφουρο υπάρχει;» έχει απόσταση!

    > ποιος σου είπε ότι εγώ ήξερα ότι τον λένε κλέφτη; Τώρα το ’μαθα

    Ε, επειδή δεν είναι σπάνιο, υπέθετα ότι όλοι ξέρουν κάποιο όνομα. Αν όχι κλέφτη, μπορεί μουσαφίρη -λιγότερο διαδεδομένο, αλλά εξίσου γόνιμο για τη φαντασία- ή κάποιο από τα ονόματα των ίδιων των φυτών (που εγώ βέβαια δεν τα ήξερα): γαλατσίδα και ό,τι άλλο αναφέρει το άρθρο…

  156. Κιγκέρι said

    156: Το αστείο είναι ότι, ναι μεν δεν ήξερα πώς το λένε στα ελληνικά, αλλά όμως ήξερα ότι στα αγγλικά λέγεται dandelion, από κάτι κόμικ με τον Σνούπι, που διάβασα μικρή για εξάσκηση! Απλώς δεν είχα προβληματιστεί αρκετά να το ψάξω, μέχρι σήμερα:

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BE%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%82_%CE%BF_%CF%86%CE%B1%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82

  157. Πέπε said

    Ας λεξιλογήσουμε λίγο σχετικά με τη Λιλιπούπολη. Μερικές λεπτομέρειες έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις διακειμενικές τους αναφορές:

    1. Ο τίτλος δεν είναι απλώς «Λιλιπούπολη», αλλά «Εδώ Λιλιπούπολη». Τα περισσότερα ή και όλα τα επεισόδια αρχίζουν με τον δημοσιογράφο Μπρίνη να λέει «Εδώ Λιλιπούπολη, εδώ Λιλιπούπολη [πάντα έτσι, δις], σας ομιλεί ο δημοσιογράφος Μπρίνης. Γεια σας παιδιά». Το εκάστοτε περιστατικό παρουσιάζεται ως αντικείμενο δικού του ρεπορτάζ, που ξεκινάει με τριτοπρόσωπη περιγραφή εκ μέρους του αφηγητή-δημοσιογράφου (π.χ. «Γιατί είναι μαζεμένοι όλοι οι Λιλιπουπολίτες; Τι ετοιμάζει ο δήμαρχος Χαρχούδας;»), και σταδιακά περνάει σε πρωτοπρόσωπη αναπαράσταση όπου «βλέπουμε»-ακούμε τους ίδιους τους πρωταγωνιστές. Άρα, κάθε επεισόδιο υποτίθεται ότι είναι μια ραδιοφωνική εκπομπή.

    Πρώτα απ’ όλα, αυτό είναι τρομερά πρωτοποριακό και ανατρεπτικό ως χιούμορ, από τη στιγμή που στον πραγματικό κόσμο των ραδιοφωνικών παραγωγών του Τρίτου και των ακροατών τους κάθε επεισόδιο ήταν όντως μια ραδιοφωνική εκπομπή! Ας το σκεφτούμε λίγο: μαζεύονται όλοι οι παράγοντες της εκπομπής στο στούντιο της ΕΡΤ, γιατί έχουν εκπομπή, και λένε: «τι θα παίξουμε σήμερα;» -«Θα παίξουμε ότι κάνουμε μια εκπομπή στο ραδιόφωνο»!

    Το γνωστό σήμα της εκπομπής, η ορχηστρική μελωδία, ήταν ταυτόχρονα σήμα της εκπομπής του δημοσιογράφου Μπρίνη στον σταθμό της Λιλιπούπολης, στο παραμύθι, αλλά και σήμα της πραγματικής εκπομπής «Εδώ Λιλιπούπολη» στο Τρίτο.

    Επιπλέον, η διατύπωση «Εδώ Λιλιπούπολη», και μάλιστα δις, και με τη βιαστική, γεμάτη ένταση φωνή του Μπρίνη, εμένα τουλάχιστον με παραπέμπει στο «Εδώ Πολυτεχνείο». Δεν ξέρω αν ήταν καθιερωμένο τότε να λένε «εδώ Αθήνα, εδώ Θεσσαλονίκη…», ώστε το «εδώ Λιλιπούπολη» να το εκλάβουμε ως απλή αναπαραγωγή μιας στερεότυπης ραδιοφωνικής διατύπωσης, αλλά δεν το νομίζω κιόλας.

    2. Η Λιλιπούπολη ήταν μια φανταστική πόλη. Νομίζω ήταν σε νησί – μπορεί να μην το θυμάμαι σωστά αυτό. Υπήρχε μια ονειρική ασάφεια ως προς το είδος των κατοίκων της: μερικοί έμοιαζαν να είναι άνθρωποι, με τελείως ανθρώπινες και πεζές ιδιότητες (ο απατεώνας πολιτικάντης, η γκρινάρα, ο δύστροπος και πολλά βαρύς αλλά προικισμένος με κοινή λογική…), άλλοι έμοιαζαν ή και ήταν σαφώς ζώα, πραγματικά ή φανταστικά, για άλλους ήταν φλου το πράγμα. Και κάπου, εντελώς άουτ οφ δε μπλου, υπήρχε και η Χιονάτη με τον πρίγκιπα του παραμυθιού! (Η οποία, μετά τον γάμο της, δεν την περνούσε καθόλου πριγκιπικά, ήταν μια Μαίρη Παναγιωταρά, αλλά τέλος πάντων δε θέλω να επεκταθώ σ’ αυτό.)

    Η ευρύτερη τοποθεσία όπου βρισκόταν η Λιλιπούπολη είχε τη γεωγραφία της: το λιμάνι το Πόρτο Λίλι, το όρος Λιλιμπάγια, η αγροτική εξοχή Λίλιτσα (μα άκου Λίλιτσα! τι να μας πει μετά το Λέτσοβο!), ο αγρός ο Λιλιγρός, οι δε κάτοικοι κατάγονταν από την αρχαία φυλή των Λιλιπούα. Τι άραγε δηλοί αυτό το «λιλι-»; Το μόνο που σκέφτεται κανείς είναι η Λιλιπούτη του Γκιούλιβερ. Ίσως επειδή κι εκείνη ήταν μια πολιτεία με εξωτερικά χαρακτηριστικά παραμυθένια και απίστευτα αλλά, ελάχιστα βαθύτερα, ακριβής εικόνα κάθε πραγματικής ανθρώπινης πολιτείας με τα πάθη και τα λάθη της.

    3. Δύο αξιοσημείωτα τραγούδια, σε στίχους της Μαριανίνας:

    Ως πότε παπαγάλοι

    Ο παπαγάλος είναι το κατοικίδιο της Πιπινέζας, μιας αφόρητης γκρινιάρας που τον καταπιέζει. Σε γενικές γραμμές πρόκειται για τη σχέση μαμάς-παιδιού, με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά της μαμάς, αν και κατά περίπτωση στα διάφορα επεισόδια μπορεί να βγαίνουν και άλλες προεκτάσεις.

    Το τραγούδι είναι ξεκάθαρη παρωδία του Θούριου του Ρήγα:

    Ως πότε παπαγάλοι θα ζείτε στα κλουβιά,
    βάλτε φωνή μεγάλη να βρείτε λευτεριά.

    Ως πότε παπαγάλοι, με τεντωμένο αφτί
    θα ξαναλέτε πάλι ό,τι σας λεν αυτοί;

    Και αφού ακουστούν όλες οι στροφές με τη στεντόρεια φωνή του Σακκά και το εθνεγερτήριο ήθος του εμβατηρίου, βγαίνει η φωνή του παπαγάλου, άτολμη και μαζεμένη, και το επαναλαμβάνει ολόκληρο παπαγαλιστί! (Αλλάζοντας μόνο το «ζείτε» σε «ζούμε» κ.ο.κ.)

    Το κάστρο του Δόκτωρα



    Σαν το δικό σου κάστρο, δόκτωρα Δρακατώρ,
    αχ, άλλο τέτοιο κάστρο δεν είδα πουθενά.

    Κάστρο τραγουδισμένο,
    και μισογκρεμισμένο,
    σαράντα μέτρα ύψος
    και πλάτος εκατό…

    Ο σοφός-τρελός επιστήμων Δόκτωρ Δρακατώρ κατοικούσε σ’ ένα μισογκρεμισμένο κάστρο τύπου κάστρο του Δράκουλα. Το τραγούδι παραπέμπει άμεσα στο δημοτικό Του κάστρου της Ωριάς:

    Σαν της Ωριάς το κάστρο, κάστρο δέν ειδα (προσοχή στον παρατονισμό)
    κάστρο θεμελιωμένο, κάστρο ξακουστό,
    σαράντα οργυιές του ψήλου, δώδεκα πλατύ…

    Το τραγούδι του κάστρου του Δόκτωρα ξεκινάει ανομοιοκατάληκτα, με μελωδία τέτοια ώστε αυτό το παράταιρο να χτυπάει αμέσως στ’ αφτί. Γενικά τα τραγούδια της Λιλιπούπολης έχουν φυσικά ομοιοκαταληξία – ήταν κανονικά σύγχρονα τραγούδια. Εδώ αυτή η διακριτικά τονισμένη εξαίρεση παραπέμπει στην ανομοιοκατάληκτη τεχνική του παμπάλαιου αυτού δημοτικού. (Μετά βέβαια η ομοιοκαταληξία αποκαθίσταται, αλλά το μήνυμα πέρασε.) Και για όποιον δεν κατάλαβε, είναι κι η μελοποίηση σε καλαματιανό, τι άλλο θέλετε για να είναι δημοτικό, μήπως να το γυρίσουμε και σε τσάμικο;

    Το θέμα είναι, σε πόσους και ποιους ακροατές απευθυνόταν αυτό το φιλολογικό αστείο; Διότι βέβαια ως πραγματικό τραγούδι ποιος θα το ήξερε το Κάστρο της Ωριάς; Μόνο ως κείμενο, αλλά και πάλι ποιοι, μια μειονότητα εξειδικευμένων.

  158. dryhammer said

    155-6-7. Κλέφτη τον ήξερα το σπόρο [για την ακρίβεια, κλέφτρη]
    Από δω έμαθα πως το φυτό είναι το ταραξάκο, που το έχω φάει πλειστάκις σαν σαλάτα μαζί με άλλα άγρια χόρτα (και που τώρα δε θυμάμαι πως το λέμε, πάντως όχι πικραλίδα ούτε γαλατσίδα, μάλλον αγριοράδικο)

  159. sarant said

    158 Φοβερή ανάλυση!

  160. Πέπε said

    https://sarantakos.wordpress.com/2022/05/21/meze-533/#comment-814060

    Έγραψα κι εκεί, επειδή το ‘φερε η συζήτηση, αλλά το βάζω κι εδώ όπου μάλλον ανήκει οργανικά:

    Η έρευνα του Γιώργου Αλλαμανή γύρω από τη Λιλιπούπολη, που είχε ανακοινωθεί και αναφέρεται και σε σχόλια εδώ (#42, 45), ολοκληρώθηκε, και το βιβλίο κυκλοφορεί.

    Στον καιρό της Λιλιπούπολης: Η βιογραφία μιας ραδιοφωνικής εκπομπής
    Εκδ. Τόπος
    Σελίδες 352!!
    https://biblionet.gr/titleinfo/?titleid=266983

    Δεν το έχω δει ακόμα, μόνο στις βιτρίνες των βιβλιοπωλείων. Μου λένε όμως ότι το βιβλίο κλείνει με μια δική μου προσωπική αφήγηση σχετικά με τη Λιλιπούπολη, από τη σκοπιά του παιδιού-ακροατή, την οποία βέβαια οι προσεκτικοί αναγνώστες του παρόντος ιστολογίου είχαν διαβάσει σε προδημοσίευση στο #116 της παρούσας ανάρτησης (η ιστορία με τη σχολική έκθεση). Άλλη μία πρωτιά που θα εκτινάξει το Σαραντάκειο ιστολόγιο στα ύψη της μακαριτίσσης -όπως μαθαίνω- Αλέξαινας. Οπότε, ας πρωτοδημοσιευτεί εδώ και η ευχαριστία μου προς τον φίλο Γιώργο Αλλαμανή.

  161. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    161 Α! ένας ακόμη λόγος να το πάρουμε μιαν ώρα αρχύτερα το βιβλίο. 🙂
    Έχει και συνομιλία το 2018, με την δυσεύρετη Μαριανίνα που «μόναζε» στην Εύβοια. Θα το χουμε γράψει παραπάνω αλλά δεν πειράζει 😉

  162. Μαρία said

    161
    Καλεσμένος χτες του Αλέξη Βάκη https://www.avgi.gr/sto-kokkino#archive με αφορμή την έκδοση του βιβλίου.

  163. Πέπε said

    163
    Ναι, νομίζω τους άκουσε η Έφη και το έγραψε και από κει το θυμήθηκα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: