Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Της καρδιάς

Posted by sarant στο 14 Φεβρουαρίου, 2022


Του Αγίου Βαλεντίνου σήμερα, γιορτή των ερωτευμένων, ίσως ξενόφερτη αλλά εξίσου ξενόφερτα, μόνο παλιότερα, είναι κι άλλα έθιμα και πράγματα που τα θεωρούμε απολύτως φυσιολογικά και συνυφασμένα με την ιδιοσυστασια μας, σαν το χριστουγεννιάτικο δέντρο, τα κλαρίνα, η γαλοπούλα των Χριστουγέννων ή η ντοματοσαλάτα.

Οπότε, σήμερα το ιστολόγιο θα τιμήσει τη μέρα όπως μπορεί και ξέρει, δηλαδή λεξιλογικά -εσείς πάλι, αφού κάνετε τα σχόλιά σας, μπορείτε να την τιμήσετε και με άλλους τρόπους.

Κι αφού ο έρωτας συμβατικά από εκεί εκπορεύεται, σήμερα θα λεξιλογήσουμε ακριβώς για την καρδιά.

Ο σημερινός τύπος, καρδιά, είναι μεσαιωνικός. Ο αρχαίος τύπος, καρδία, είναι ήδη ομηρικός -πιο σωστά, στον Όμηρο εμφανίζεται ο ιωνικός τύπος, καρδίη: Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ’ ἑκάστῳ καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι (Ιλ. Λ11-12) [«κι εφύσησε στων Αχαιών τα στήθη την ανδρείαν, να πολεμούν, να μάχονται και παύσιν να μη θέλουν» στη μετάφραση του Πολυλά]. Ωστόσο, ο Όμηρος χρησιμοποιεί πολύ συχνότερα τον παράλληλο τύπο «κραδίη».

Ωστόσο, οι αρχαίοι είχαν και μιαν άλλη λέξη, που ο Όμηρος τη χρησιμοποιεί ακόμα πιο συχνά: το κηρ, με περισπωμένη, γενική του κηρός, δοτική κήρι, με περισπωμένη. Πχ τὸ δ᾽ ἐμὸν κῆρ ἄχνυται ἐν θυμῷ, ὅθ᾽ ὑπὲρ σέθεν αἴσχε᾽ ἀκούω πρός Τρώων (Ιλ. Ζ523-4: κι εμένα πονάει η καρδιά τους Τρώες ακούγοντας το τι για σένα σέρνουν, λέει ο Έκτορας στον Πάρη στη μετάφραση Καζαντζάκη-Κακριδή). Στους τραγικούς χρησιμοποιείται ο τύπος «κέαρ», που τον είχε χρησιμοποιήσει και η τραγική κ. Μανωλίδου σε διάσημο τουίτ της.

Στη σημερινή γλώσσα, η καρδιά χρησιμοποιείται βέβαια και κυριολεκτικά, για το «μυώδες κοίλο όργανο που λειτουργεί ως αντλία για την κυκλοφορία του αίματος» και, από μια ηλικία και μετά, τρέχουμε στους καρδιολόγους, κάνουμε καρδιογραφήματα και ανησυχούμε για τυχόν καρδιακό επεισόδιο.

Ωστόσο, είναι περισσότερες και πολυποίκιλες οι μεταφορικές χρήσεις της λέξης. Καταρχάς, η καρδιά θεωρείται το κέντρο των συναισθημάτων -σε αντιδιαστολή με το μυαλό που κατευθύνει τη λογική μας. Γι’ αυτό καμιά φορά, όταν αφήσουμε τα συναισθήματά μας να εκφραστούν ανεμπόδιστα, λέμε ότι άφησε την καρδιά του να μιλησει.

Έπειτα, η καρδιά θεωρείται το κέντρο των καλών ή των κακών συναισθημάτων προς τους συνανθρώπους μας -κι έτσι λέμε ότι κάποιος έχει καλή καρδιά (ή και χρυσή καρδιά) ενώ κάποιος άλλος είναι σκληρόκαρδος, έχει καρδιά σαν πέτρα, δηλαδή δεν συγκινείται από τα βάσανα των άλλων.

Η καρδιά είναι βέβαια και το κέντρο της συμπάθειας ή του έρωτα, κι έτσι όποια και όποιος έχει πολλές ερωτικές επιτυχίες λέμε ότι καίει καρδιές. Βέβαια, βάσει των στερεοτύπων, υπάρχει καταμερισμός και διαφορά: ο άνδρας είναι καρδιοκατακτητής, κατακτάει τις καρδιές όπως ο στρατηγός που πολιορκεί και κυριεύει πόλεις,  αλλά η γυναίκα κλέβει καρδιές, είναι καρδιοκλέφτρα.

Γενικά, η καρδιά είναι το κέντρο της καλής αλλά και της κακής διάθεσης. «Δεν θα χαλάσουμε τις καρδιές μας», λέμε. Ή, «φτώχεια και καλή καρδιά». Και αντίστροφα, όταν κάνουμε κάτι χωρίς ενθουσιασμό, χωρίς πολλή διάθεση, λέμε «με κρύα καρδιά» ή «με βαριά καρδιά» ή «με μισή καρδιά» -και «με τι καρδιά να το κάνω αυτό;» Και φυσικά, όταν κάτι μας στενοχωρήσει πολύ, λέμε «μου μαύρισε την καρδιά», «μου έκανε την καρδιά κομμάτια»

Παρηγορώντας κάποιον, που του έτυχε κάτι κακό, του λέμε να «μην το πάρει κατάκαρδα» -και αντίστροφα, παινεύουμε κάποιον που δεν καταβάλλεται από τις αναποδιές, ότι είναι «έξω καρδιά».

Αλλά η καρδιά είναι και το κέντρο της ψυχικής αντοχής, του θάρρους. Λέμε «κάνε καρδιά» εννοώντας «κάνε κουράγιο». Με θαυμασμό λέμε για κάποιον ριψοκίνδυνο, που αντέχει, «το λέει η καρδιά του», ενώ όταν δεν έχουμε το ψυχικό σθένος να κάνουμε κάτι λέμε «δεν το βαστάει η καρδιά μου».

Η καρδιά, ακόμα, θεωρείται ότι συνδέεται με την ειλικρίνεια. Λέμε «λόγια της καρδιάς», τα ειλικρινή λόγια, ενώ όταν ευχόμαστε, για να δειξουμε ότι το εννοούμε, λέμε «από τα βάθη της καρδιάς μου» (ή, στο πιο λόγιο, «εκ βάθους καρδίας»). Και βέβαια, όταν θέλουμε κάποιος να μας πει ειλικρινά τη γνώμη του για ένα δύσκολο θεμα, τον καλούμε να μας απαντήσει «με το χέρι στην καρδιά».

Και της ευθύνης κέντρο είναι η καρδιά, αν σκεφτούμε ότι πολλές φορές η συναίσθηση της ευθύνης «μας βαραίνει την καρδιά» -και αντίστροφα, όταν κάποιος κάνει κάτι ασυλλόγιστα, επιπόλαια, χωρίς να σκεφτεί τις συνέπειες, ιδίως τις συνέπειες για άλλους, λέμε ότι το έκανε «ελαφρά τη καρδία».

Διόλου περίεργο που η καρδιά εκφράζει ολόκληρο τον άνθρωπο ως συναισθηματική οντότητα, κι έτσι λέμε για κάποιον «είναι μεγάλη καρδιά», ενώ προσφωνούμε «καρδιά μου» ή «καρδούλα μου» το ταίρι μας.

Ακόμα πιο μεταφορικά, η καρδιά θεωρείται ότι αποτελεί το κέντρο όχι πλέον έμβιων οργανισμών αλλά πραγμάτων και εννοιών. Λέμε λοιπόν οτι ο τάδε μένει στην καρδιά της Αθήνας, αλλά λέμε και για την καρδιά του πυρηνικού αντιδραστήρα, όπως και για την καρδιά του μαρουλιού. Λέμε για την καρδιά του προβλήματος, δηλαδή την ουσία του, αλλά λέμε και ότι βρισκόμαστε στην καρδιά του χειμώνα -όχι απαραίτητα στη μέση του αλλά όταν εμφανίζονται με ιδιαίτερη ένταση τα καιρικά φαινόμενα που τον χαρακτηρίζουν.

Να πούμε και μερικές ακόμα φράσεις και παροιμίες με την καρδιά. Για κάποιον που έχει επιβλητικό παράστημα και εξωτερική εμφάνιση αλλά είναι ασήμαντος λέμε «θεωρία επισκόπου και καρδία μυλωνά» (εδώ θεωρία είναι η εμφάνιση, η θωριά).

Μια φράση που έχει αλλάξει σημασία είναι η «μου έκανες την καρδιά περιβόλι». Αρχικά λεγόταν με θετική σημασία, δηλ. με ευχαρίστησες πάρα πολύ, μου γέμισες την καρδιά με ευχάριστα συναισθήματα. Ωστόσο, ίσως επειδή σπάνιες είναι αυτές οι περιπτώσεις, με τον καιρό συνέβη αντίφραση και τώρα τη φράση τη λέμε ειρωνικά, με αρνητική σημασία, δηλ. «με δυσαρέστησες πολύ με αυτό που έκανες, έστω και άθελά σου».

Κι όταν, έπειτα από μεγάλο τρόμο ή άλλο σφοδρό συναίσθημα, μας καθησυχάσουν, τότε λέμε ότι «ήρθε η καρδιά μου στη θέση της/ στον τόπο της». Είναι σαν αρχικά η καρδιά να είχε τιναχτεί και να είχε φύγει απο τη θέση της και ύστερα επιστρέφει εκεί που κανονικά βρίσκεται. Λέγεται επίσης η φράση αυτή για καλό και τονωτικό φαγοπότι ύστερα από ταλαιπωρία.

Στο Φέισμπουκ, το εικονίδιο της καρδιάς χρησιμοποιείται για να δηλώσουμε μεγάλη ικανοποίηση ή απόλυτη επιδοκιμασία -ένα κλικ παραπάνω από το απλό «λάικ». Λέμε τότε «βάζω καρδούλα» ή «καρδουλώνω» -κάτι που μπορεί ν’ αποτελέσει και αιτία τσακωμού στο ζευγάρι αν το ένα μέλος ενοχληθεί από τις καρδούλες που βάζει το άλλο μέλος σε άλλες ή σε άλλους.

Αυτές οι καρδούλες λέγονται και «καρβούλες». Πώς και γιατί, δεν το ξέρω, περιμένω να μου το πείτε εσείς. Λέτε να είναι επιρροή από τον Βαλεντίνο που γιορτάζει σήμερα;

 

 

 

195 Σχόλια προς “Της καρδιάς”

  1. leonicos said

    μου έκανε την καρδιά κομμάτια

    Δεν είναι πάντα αρνητικό

    μου έκανε την καρδιά κομμάτια
    με τα γαλάζια της τα μάτια = Φωτεινή

  2. leonicos said

    Η Φωτεινή μού έστειλε πρωί πρωί, από το γραφείο οκτώ αυτοσχέδιες κάρτες

    Στη Μοναδική μου Αγάπη

    για να τις στείλω σε ισάριθμες αγάπες μου

    Της ζήτησα άλλες οκτώ, γιατί δεν φτάνουν. Μόνο οκτώ μοναδικές;

    Μετά μου έστειλε το σχετικό μιμίδιο, που κάποιος που ξέρει, θα το αναρτήσει φαντάζομαι

  3. leonicos said

    Καλά, ρε, ακόμα δεν ξυπνησε κανείς;

    Δεν φανταστηκα ότι είσαστε όλοι εβραίοι, να γιορταζετε από την παραμονη.

    Το ξενυχτήσατε; Το ξενυχτήσατε;

  4. leonicos said

    έξω καρδιά = χαρούμενος, ευπροσήγορος το ξέρω

    όχι ανθεκτικός

  5. leonicos said

    κῆρ = κέαρ να συμπληρώσω

  6. leonicos said

    Δεν ου κάνει καρδιά να συνεχίσω

  7. dryhammer said

    Καλημέρα, και του χρόνου…

    Οι ερωτευμένοι έχουν κάθε μέρα του Αγ. Βαλεντίνου.

    https://stale.ru/el/white-mushrooms/kak-pravilno-gotovit-govyazhe-serdce-govyazhe-serdce—recepty/

  8. leonicos said

    Έχασε και η ΑΕΚ από τον ΠΑΟΚ προ ημερών

    και ο Τζι δεν με πήρε να με παρηγορήσει.

    Η συμπεριφορά του μου έκαψε την καρδιά

  9. Spiridione said

    Σήμερα δεν λένε κλέβει καρδιές, αλλά μοιράζει εγκεφαλικά.

    Και φίλος γκαρδιακός.

  10. leonicos said

    Αλλά το τσομπανάκι ήταν τόσο ψηλά που δεν άκουγε τον πατέρα του όσο κι αν φώναζε, ούτε το ένοιαζε να τον ακούσει.
    Είχε βάλει στην καρδιά του τον άνθρω¬πο που πήγαινε να πέσει.

    Εντελώς συμπτωματικά, από μια διόρθωση που κάνω

  11. leonicos said

    κι ένας γόος ανέβαινε προς τον ουρανό, λες και τους είχαν χώσει πυρωμένο σουβλί στην καρδιά

    από άλλα σημείο

  12. ΓΤ said

    καρδουλιάζω/ξεκαρδουλιάζω

  13. sxoliastis2020 said

    Τα μάτια δεν καλοθωρού στο μάκρεμα του τόπου,
    μα πλια μακρά και πλια καλά θωρεί η καρδιά τ’ αθρώπου·
    εκείνη βλέπει στα μακρά και στα κοντά γνωρίζει
    και σ’ ένα τόπο βρίσκεται κ’ εισέ πολλούς γυρίζει.

    Τα μάτια, να ’ναι κι ανοιχτά, τη νύκτα δε θωρούσι·
    μέρα και νύκτα της καρδιάς τα μάτια συντηρούσι.
    Χίλια μάτιά ’χει ο λογισμός, μερού νυχτού βιγλίζου·
    χίλια η καρδιά και πλιότερα κι ουδεποτέ σφαλίζου.

    Ερωτόκριτος

    Χρόνια Πολλά σε όσους γιορτάζουν!
    😉

  14. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια -βλέπω ότι ο Λεώνικος πήρε τη μερίδα του λέοντος

  15. miltos86 said

    Καλημέρα, πολύ ενδιαφέρον άρθρο σήμερα!

    Τα λατινογενή coeur και corazon σχετίζονται με το κηρ/κέαρ ή με το καρδία; Έχουν και τα Herz/heart κάποια συγγένεια;

    Ενδιαφέρον ότι στα ελληνικά η καρδιά είναι γένους θηλυκού, αλλά αυτό δεν είναι κάτι αυτονόητο, με Γάλλους/Ισπανούς να χρησιμοποιούν αρσενικό και τους Γερμανούς ουδέτερο αν δεν κάνω λάθος.

  16. voulagx said

    Το αντίθετο της καρδίας είναι η «μη καρδία».
    «κι έχει στα στήθη της μη καρδίαν»

  17. leonicos said

    «Όταν σου άπλωσα το χέρι… μου το άπλωσες κι εσύ!» είπε.
    «Να μην το απλώσω; Τί να φοβηθώ από ένα νέο παιδί που έχει την καρδιά σου;»
    «Είδες και την καρδιά μου;»
    «Τη διάβασα στα μάτια σου! Είδα ότι με αγαπούσες, και σε αγαπούσα κι εγώ!»

    λίγο πιο κάτω

  18. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    13# Άρπα τη αδερφέ, άνω σχώμεν τας καρδίας:

    Δεν απομένει αγδίκιωτος, μα ακούσετε ήντα γίνη
    του Ρώκριτου μια κοπανιά δίδει την ώρα κείνη
    και την κοράτζα πέρασε, το σιδερό ζιπόνι,
    ανοίγει του όλα τ’ άρματα, στη σάρκα τονε σώνει
    εις το βυζί αποκατωθιό, εις τση καρδιάς τον τόπο
    εκεί που βρίσκεται η πνοή κι η ζήση των ανθρώπω.

  19. Υπάρχει ένα ποίημα, κάποιου δημοτικιστή, που τελειώνει με μια «καρδίη» (με πλάγια), ή με γελά η μνήμη μου;

  20. leonicos said

    15 Μίλτο

    Το κέαρ είναι ουδέτερο. Συμπτωματικά ειναι

    Όλες οι άλλες λέξεις που ανέφερες, όντως σχετίζονται ετυμολογικά, ακόμα και αν είανι πολύπλοκες οι διαδρομές τους

  21. Ενα «καρδιακό» ποίημα

    Καρδία, μνήμης ασθενούς

    Εβγαλα βόλτα
    την καρδιά μου απόψε,
    σαν ανταπόδοση
    για όσα ζήσαμε μαζί.

    Μονάχα αυτή γνωρίζει
    πόσες φορές την έστειλα
    αλλού να κατοικήσει
    σαν δώρο ή σαν ενέχυρο.

    Από μακριά δεν ξέχναγε
    τραγούδια να μου στέλνει
    κι’ εικόνες που σκεπάζανε
    τα βήματα της λύπης.

    Σιγά-σιγά κουράστηκε
    να ξενοκατοικεί,
    του έρωτα σπίθες και κραυγές
    πια δεν αναγνωρίζει

    κι’ έπαυσε πλέον να ποθεί
    σκιρτήματα και γλέντια.
    Μέσα στο στήθος σύρθηκε
    γαλήνη να γυρέψει.

    Την πόρτα μαζί σύραμε
    μην ξαναταξιδεύσει,
    την ύπαρξή της η ασθενής
    η μνήμη, αμφισβητούσε.

  22. Κιγκέρι said

    Είδα πρώτον-πρώτον τον Λεώνικο και θυμήθηκα την έκφραση: Τον έχω στην καρδιά μου! 🙂

    Επίσης:
    Μίλησε στην καρδιά μου, όταν μάς συγκινεί πολύ κάποιος
    Τα λόγια του με βρήκαν στην καρδιά, όταν μάς πληγώνει κάποιος.
    Λαγόκαρδος ο δειλός, γνωστός και από Το Παραμύθι Χωρίς Όνομα.

  23. leonicos said

    Ξυπνήσατε λίαν ορεξάτοι και με καλή καρδιά!

    Επιτελους!

  24. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    15# Αφού όλα από μας τα πήρανε. Να φανταστείς, πριν έρθουν σε επαφή με τον ελληνικό πολιτισμό, δεν είχαν καρδιά. Κι αυτό αποδεικνύεται από αμέτρητους σκελετούς παγκοσμίως. Ούτε μια καρδιά δεν έχει βρεθεί.

  25. leonicos said

    22 Κιγκέρι

    Το σχόλιό σου με βρηκε κατ’ ευθείαν στην καρδια

  26. sarant said

    15 Και τα λατινογενή και τα γερμανικά ανάγονται στην ίδια ινδοευρ. ρίζα με την καρδιά και το κέαρ.

    16 Και είχα σκοπό να αναφέρω την «μη καρδίαν», μετά το ξέχασα….

  27. leonicos said

    Προτείνω

    να δείρουμε όλοι αμζί τον Τζι

    για το απογοητευτικό ποίημά του

  28. leonicos said

    Άσεπου λεει και ψέματα

    Ερωτευμένος είναι! Ξέρω εγώ!

  29. Konstantinos said

    Και τα hertz από το κεαρ βγαινουν. Όλα από μας τα πήραν.

  30. leonicos said

    Η πιο σπουδαία, και ίσως η μόνη, ερώτηση που έπρεπε να μου κάνεις ήταν αυτή: Πώς έφτασες να μ’ αγαπάς;»
    «Μόνη της… η καρδιά μου!»
    «Να μια απάντηση που δεν θα ικανοποιούσε ούτε το πιο κουτό παιδί! Δηλαδή;»
    «Τι δηλαδή; Με την καρδιά δεν αγαπάμε;»

    από το ίδιο κείμενο. Εντελώς συμπτωματικά

  31. Κιγκέρι said

    Α, κι ακόμη, ο θαρραλέος είναι Λεοντόκαρδος.

  32. sarant said

    29 Μπα, όλα από την πρωτοινδοευρωπαϊκή

    16-26
    Εν τω μεταξύ τώρα συνειδητοποιώ ότι πριν από 3 χρόνια είχα βάλει πάλι άρθρο για τα φρασεολογικά κτλ. της καρδιάς αν και όχι για τον άγιο Βαλεντίνο.
    Ξεχνάω, ξεχνάω….

    Λέξεις και φράσεις της καρδιάς

  33. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα! Χρόνια πολλά όσοι γιορτάζετε, για όσους δεν γιορτάζουν έχει μια πολύ ωραία μουσική εκπομπή στο Δεύτερο Πρόγραμμα τώρα 🙂

    «θεωρία επισκόπου και καρδία μυλωνά»
    Ο πατέρας μου το έλεγε «στήθια μάρμαρα και καρδιά πατάτα»

  34. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >> κραδίη
    κραδαίνει μου η κραδίη 🙂

    Από την άκρη του κλαριού
    κρέμεται η καρδιά μου

  35. miltos86 said

    @20, 26 Ευχαριστώ! Περίπλοκες ίσως οι διαδρομές αλλά αρκετά εμφανής η σχέση!

    @24 κλαίω! Πετυχημένο

  36. π2 said

    Πλάι στο κῆρ / καρδιά και η κήρ, συνήθως στον πληθυντικό, δαίμων του θανάτου. Να γράφει 42 διατριβές ο Φρόιντ.

  37. miltos86 said

    @0
    «Του Αγίου Βαλεντίνου σήμερα, γιορτή των ερωτευμένων, ίσως ξενόφερτη αλλά εξίσου ξενόφερτα, μόνο παλιότερα, είναι κι άλλα έθιμα και πράγματα που τα θεωρούμε απολύτως φυσιολογικά και συνυφασμένα με την ιδιοσυστασια μας, σαν το χριστουγεννιάτικο δέντρο, τα κλαρίνα, η γαλοπούλα των Χριστουγέννων ή η ντοματοσαλάτα.»

    Συμφωνώ πάρα πολύ αλλά αξίζει νομίζω να μπει μια διάκριση ανάμεσα σε πράγματα που οι λαοί αυθόρμητα ανταλλάζουν, υιοθετούν και εξελίσσουν χάρη στην επαφή των ανθρώπων και των κουλτούρων (πχ κλαρίνο, ντοματοσαλάτα) και σε πράγματα που επιβάλλονται με όρους μάρκετινγκ και καταναλωτικών προτύπων (black Friday, Άγιος Βαλεντίνος, ίσως επίσης γαλοπούλα και χριστουγεννιάτικο δέντρο).

  38. Περαστικός said

    «Κι όταν, έπειτα από μεγάλο τρόμο ή άλλο σφοδρό συναίσθημα, μας καθησυχάσουν, τότε λέμε ότι «ήρθε η καρδιά μου στη θέση της/ στον τόπο της». Είναι σαν αρχικά η καρδιά να είχε τιναχτεί και να είχε φύγει απο τη θέση της και ύστερα επιστρέφει εκεί που κανονικά βρίσκεται.»

    Δεν υπάρχει και το σενάριο να είχε πάει στην Κούλουρη;
    Ή είναι αποκλειστικός προορισμός τη ψυχής;

  39. Stelios Kornes said

    Έρωτα ακαταμάχητε, Έρωτα που σκορπίζεις τις περιουσίες,
    που ξενυχτάς στου κοριτσιού τα τρυφερά τα μάγουλα
    και τα πελάγη σκίζεις αλλά και στη πιο φτωχική καλύβες μπαίνεις,
    και κανείς αθάνατος, μα ούτε κι απ’ τους ολιγοήμερους τους θνητούς
    κανείς δε μπορεί να σου ξεφύγει,
    και όποιος σ᾽έχει αποτρελλαίνεται.
    (Aντιγόνη Σοφοκλή, στ. 781-790)

  40. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Ήτανε και οι Αζτέκοι που ανοίγανε στήθια και βγάζανε καρδιές θυσιάζοντας στον Χουιτζιλοποχοτλί, τον Κετζαλκοάτλ και άλλους τέτοιους μερακλήδες.
    Και εκείνο το ποίημα που κάποιος βάζει ένα παιδί να σκοτώσει τη μάνα του και να του πάει την καρδιά της. Η οποία καρδιά, όταν το σκατοτσογλάνι σκοντάφτει και πέφτει στον δρόμο, το ρωτάει αν χτύπησε και βάζει τα κλάματα.

  41. nikiplos said

    Καλημέρα σε όλους! Να ευχηθώ κι εγώ με τη σειρά μου χρόνια πολλά στους Ερωτευμένους. Με την υποσημείωση ότι δεν θυμάμαι αν το έχει πει αυτό ο Γρηγόριος Παλαμάς, αλλά δεν υπάρχει Έρωτας. Μόνο Ίμερος και Αγάπη. Πολλοί τα μπερδεύουν αλλά κι αυτό φυσιολογικό δεν είναι?
    Από καιρό ήθελα να θέσω στη συλλογική σοφία του ιστολογίου ένα ερώτημα που μου προέκυψε από αυτήν την ξενάγηση που κάνει ο καταπληκτικός Τέος Ρόμβος (δημότης Σύρου εδώ και χρόνια) στη σπηλιά του Φερεκύδη.
    Στο 19:31 του βίντεο αν δεν μπει στο σωστό χρόνο.
    Λέει ο Ρόμβος πως η καρδιά ως σύμβολο (:> ή ❤ (δεν ξέρω αν θα βγουν τα σύμβολα), προέκυψε από τις πτέρνες που άφηναν ως σχέδια οι ερωτευμένοι στους βράχους στον αρχαίο κόσμο. Λέει πως δεν έχει σχέση με το όργανο (την αντλία) και έχει δίκιο εδώ. Αν μη τι άλλο οι ανατόμοι της εποχής θα είχαν δει τη διαφορά του σχήματος. Αυτό είναι και το ερώτημα που θέτω στη συλλογική σοφία του ιστολογίου. Έχει βάση αυτό που λέει ο Ρόμβος?
    Οπωσδήποτε οι άνθρωποι παλαιότερα θα συνέδεσαν με την καρδιά/αντλία τον έρωτα γιατί ίσως ένας ερωτευμένος θα έχει αίσθηση των πτερυγισμών της καρδιάς του όταν θα αισθάνεται τη έλξη…

    Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

  42. Καρδιακό λέγαμε τον καρδιοπαθή (θ. καρδακιά)

  43. Υπάρχει και το παλιό ανεκδοτάκι που λέγαμε στο γυμνάσιο:
    -Γιαγιά, η καρδιά έχει πόδια;
    -Όχι, παιδάκι μου, γιατί ρωτάς;
    -Γιατί χθες βράδυ άκουσα τον μπαμπά να λέει στη μαμά «σήκωσε, καρδούλα μου, τα ποδαράκια σου».

  44. Κιγκέρι said

  45. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ερωταγάπη εύχομαι σε όλους.
    Η λέξη από ένα ποίημα του Γιώργου Σαραντάρη.

    33
    «Στήθος μάρμαρο» -και στον Κονδυλάκη
    Ολόκληρη η φράση, περιπαιχτικά, λέει εδώ:
    Στήθος μάρμαρο και καρδιά πατάτα κι από κάτω κρέμεται αγγούρι και ντομάτα

    http://georgakas.lit.auth.gr/dictionaries/index.php?option=com_chronoforms5&chronoform=ShowLima&limaID=14918

  46. Βασίλης Φίλιππας said

    Καλημέρα
    Να συμπληρώσουμε και τα «πήγε η καρδιά μου στην Κούλουρη» «ξεκαρδίζομαι από τα γέλια», την καρδιά του μαρουλιού (και σε παλιότερη διαφήμιση). Από μνήμης να συμπληρώσω και κάποιες λέξεις από το λευκαδίτικο ιδίωμα σχετικές με την καρδιά: «καρδί» (το): «δε ντο λέει το καρδί του», «καρδιά»: χρυσό τοπικό κόσμημα σε σχήμα καρδιάς κάποιες φορές στολισμένο με ένθετους πολύτιμους λίθους (σε καταγραφές του 18ου και 19ου αιώνα), «καρδοκαήλα» και «καρδοκαψίλα» που δηλώνει αρνητική επιθυμία, «καρδομαραίνομαι»: θλίβομαι κατάβαθα, «ξεγκαρδίζω, -οµαι»: αποκαρδιώνω, αποκάμνω, προκαλώ ατονία ή λήθαργο, «ξεγκάρ­δ(ι)σµα» και «ξεγκαρ­δ(ι)σµός»: κούραση, αποκαρδίωση, ατονία, μπούχτισμα, µεγάλη-αβάσταχτη στενοχώρια, «ξεγκαρδισμάρα»: μεγάλη πείνα…

  47. ΚΑΒ said

    33. Την ακούμε. Πολύ καλή η Γιαννοπούλου.

    >> Η γεν. δεν μπορεί να είναι κηρός, πρέπει να είναι κῆρος.

    Υπάρχει ο ασυν. τύπος κέαρος

  48. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    46# Ο Πετρόπουλος, στην Εθνική Φασουλάδα αν θυμάμαι, λέει για τα καψουκάρδια (=κρεμμύδια) σε μαστόρικη ζαργκόν.

  49. ΣΠ said

    Καλημέρα από καρδιάς.

  50. ΣΠ said

    Το μουσικό συγκρότημα Encardia ειδικεύεται στην μουσική της Κάτω Ιταλίας.

  51. Makis Fountoulis said

    κλίνω γόνυ καρδίας

  52. Costas Papathanasiou said

    ΕΡΩΣ ΜΕ “Αγία ΣΚΕΠΗ”– ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ Αγρία ΤΣΕΠΗ (βλ. και σχ.32)
    Γιορτάζει σήμερα, σύμφωνα με τον Ορθόδοξο Συναξαριστή, και ο αξιομνημόνευτος —λόγω της εδώ Νικοκυροσύνης— Άγιος Νικόλαος ο Νεομάρτυρας ο εξ Ιχθύος, o γεννημένος στο χωριό Ψάρι της Κορινθίας o οποίος, αφού ορφάνεψε, πήγε στη Σηλυβρία όπου και νυμφεύθηκε, αργότερα δε, άσκησε το επάγγελμα του πλανόδιου παντοπώλη στην Κωνσταντινούπολη ώσπου κατηγορήθηκε από κονομολόγους Αγαρηνούς «συνΑδέλφους» ότι εξύβρισε τη θρησκεία του Μωάμεθ και οδηγήθηκε στον Κατή ενώπιον του οποίου ομολόγησε την “ορθοδοξία” του και έλεγξε τη θρησκεία των Τούρκων ως ψευδή με αποτέλεσμα να τον αποκεφαλίσουν αφού τον ρίξανε πρώτα στην πυρά: Οπότε τον λες και “Ανυπότακτο”, αφού “ισλάμ” (<Αραβικά: إسلام ) σημαίνει “υποταγή” ή Περικαή (ως προς τα Πιστεύω του) ή και ΣηλΥβριστή ή και “ξεΨάρωτο” Τροφοδότη.
    Εορτάζουμε βέβαια —ως ακόλουθο των Αγίων Ακύλα (< aquile = αετός) και Πρισκίλλης, των Αποστόλων— και τον δημοφιλή, όπου καψούρα, αλλοδαπό Ουαλεντίνον, παρότι η ανενημέρωτη Ουϊκιπαίδεια μάς λέει ότι θά ΄πρεπε να τον “τιμούμε” στις 9 Ιουλίου, δηλαδή μετά τον λιμοκτονήσαντα Άγιο Υάκινθο τον κουβικουλάριο (θαλαμηπόλο) [ βλ. https://en.wikipedia.org/wiki/Saint_Valentine και https://www.saint.gr/670/saint.aspx ]..
    Σημειωτέον ότι ο Βαλεντίνος κατάφερε να συνδεθεί στην άλλη ζωή και με την Αγία Πρισκίλλα (<priscus <*priuscus<prior, όθεν “Παλιακιά” θα τη λέγαμε σήμερα), καθότι το αποκεφαλισθέν σώμα του ενταφιάστηκε σε κατακόμβη δικής της εκκλησίας, το δε λείψανό του φαίνεται πως έγινε ανάρπαστο αφού έδεσε κάβο ώς και στη Λέσβο, στη Φραγκόκλησα “Μετάστασις Παρθένου Μαρίας”, το 1907, έκανε μάλιστα και μια βόλτα στην Αθήνα το 1990 και ξαναγύρισε στη Μυτιλήνη το 2014 (βλ. Associated Christian relics στην 1η προαναφερθείσα παραπομπή και https://greekreporter.com/2015/02/14/the-holy-relics-of-st-valentine-lie-on-lesbos-island/ )
    Τούτα ενδεικτικά, τρόπον τινά, και για την παμπάλαιη λίμα των παντοειδών Αρκαρίων πασών Αρχών και Θρησκειών να οικειοποιηθούν κάθε πετυχημένο εμπορικά ηλιοκεντρικό πανηγύρι, αποκαρδιώνοντας αζτεκικώς τους αντιρρησίες υπέρ “ευωδίας” «Ανθισμένου Θανάτου (:xochimiquiztli)»(βλ.σχ.36, 40 και https://en.wikipedia.org/wiki/Human_sacrifice_in_Aztec_culture , https://en.wikipedia.org/wiki/Flower_war , https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%89%CF%80%CE%BF%CE%B8%CF%85%CF%83%CE%AF%CE%B5%CF%82_%CE%91%CE%B6%CF%84%CE%AD%CE%BA%CF%89%CE%BD ).

    Η οποία -ερωτική/ ζωτική αρχικά- λίμα συνδέεται εν προκειμένω με την εύλογη προετοιμασία για την υποδοχή της Άνοιξης, όπως γινόταν φερ’ ειπείν κατά τα Februa/Februalia (Καθαρτήρια) ή Lupercalia (<Lupercus, προστάτης –αντίστοιχος Φαύνου και Πανός– των αγροτών, της σοδειάς, της άγριας κι ήμερης πανίδας αλλά και των επιτόκων ως αρωγός της Λύκαινας-Lupa στο μεγάλωμα Ρώμου/Ρέμου και Ρωμύλου <ΠΙΕ *yémHos “δίδυμος”). Όπως γινόταν και στα Λύκαια, εν Αρκαδία, προς τιμή του Λυκείου Πανός ή του Λυκαίου Διός, του οποίου την παντογνωσία θέλησε να ελέγξει ο Λυκάων Πελασγίδης και του σέρβιρε τη σάρκα τού γιου του Νυκτίμου ώστε να αμφισβητήσει το θεό εάν αυτός τη γευόταν χωρίς να το καταλάβει. Αλλά, κατά τα αναμενόμενα, ο Δίας, που όλα τα ήξερε, μεταμόρφωσε τον παιδοκτόνο υβριστή σε κακό λύκο και ανέστησε τον κακότυχο γιο. Αναφέρεται δε από τον Παυσανία και ο προσφυής θρύλος του Δαμάρχου του Παρρασιέως (ή και όποιου άλλου εν δυνάμει αρπακτικού δημάρχου κατ’ επέκταση) ο οποίος “ὁπότε δὲ εἴη λύκος, εἰ μὲν κρεῶν ἀπόσχοιτο ἀνθρωπίνων, ὕστερον ἔτει δεκάτῳ φασὶν αὐτὸν αὖθις ἄνθρωπον ἐκ λύκου γίνεσθαι, γευσάμενον δὲ ἐς ἀεὶ μένειν θηρίον”, μύθος τουτέστιν που μοιάζει να προοικονομεί και τις δικές μας Αποκριές.
    Όλα αυτά μπορεί να έχουν βέβαια πρωτίστως ευετηριακή αρχή (:επίκληση τεκνογονίας και καρποφορίας, δοθέντος ότι η λύκαινα γεννά την Άνοιξη, μια φορά το χρόνο, 6-7 κουτάβια). Αλλά μπορεί και να σημαίνουν, ειδικά μεν, ότι και οι προέλληνες ίσως διέπρατταν και ανθρωποφαγικές θυσίες, γενικά δε, ότι όλα τα έθνη, εφόσον δεν κάνουν μακρότατη αποχή από την αλληλοφαγωμάρα, θα τα δέρνει εσαεί η κατάρα “Homo homini lupus (est)”, της οποίας συμβολικά διαχρονικά δείγματα είναι ο αδελφοκτόνος Σετ (:θύμα του ο Όσιρις), το δίπολο Κάιν-Άβελ και το ομο-λυκο-γάλακτο αίμα του Ρώμου που χύθηκε (τσακώθηκαν για το ποιος είδε τα περισσότερα πουλιά-οιωνούς) από το χέρι του Ρωμύλου, για να Ανοίξει φτερά πάνω σ’ αυτό η κραταιά Ρώμη η οποία τελικά ξανάκανε κι εμάς αντιδάνεια Ρωμιολυκόπουλα.

    Κοντά στο όνομα Βαλεντίνος (<ΠΙΕ ρίζα * wal-, είμαι ισχυρός, σθεναρός, άξιος, επικρατώ) κερδίζουν ετυμολογικώς εορτή και oι ομόρριζοι λαχνοί από Val-. Walt- καθώς και οι λήγοντες σε -ald,-old ( Arnold, Donald-π.χ Τραμπ, Gerald, Harold, Herald, Isold, Reynold, Ronald, Valencia, Valerie, Vladimir, Walter/ Valter : γαλλ. Gauthier, ισπ- Gutierre, ιτ. Gualtiero, ολλ. Wouter ), εννοιολογικώς δε, πολλά συναφή ονόματα όπως τα Ιφι-γένεια, Δημο-σθένης/ Ερατοσθένης, Σωκράτης/Κρατερός/Ισοκράτης Ισχύ-μαχος, Αλαλ-άξιος κ.ά, ενδεχομένως και ο “άξιος” Θετταλός Γκουσγκούνης [ : μάλλον από το τουρκ. küskün =οπίσθια υποζυγίου (πρβλ. κουσκούνι=οπισθόλουρο σομαριού , μπιστιά, μπίστρα, πισινέλα– εξ ου γκουσγκουνεύω=χαρχαλεύω, ψαχουλεύω και γκουσγκούνης= ανασκαλευτής), αλλιώς από το kuşkun= δυσαρεστημ¬ένος, χολερικός ή το Küzgun=κοράκι ], έστω και νοούμενος ως η άλλη όψη του Ροντόλφο Βαλεντίνο, αυτή του Ροντέο “Βγαλεγδύνω”.
    Κάμποσες και οι αιτιολογικές ιστορίες για την αναγόρευση του Βαλεντίνου σε Άγιο των Ερωτευμένων (διαλέγει και παίρνει κανείς), προσωπικά προτιμώ τη ρομαντική του Τσόσερ για τα πουλιά που σμίγουν και κάνουν φωλιές…:
    «For this was on seynt Volantynys day
    Whan euery bryd cometh there to chese his make»
    [Geoffrey Chaucer , "Parlement of Foules," ή “Parlement of Briddes” c. 1381]
    …Ίσως γιατί συνάδει όμορφα και με το “Σαν δυο πουλάκια” (στίχοι/μουσική/εκτέλεση: Δ. Πουλικάκος, βλ. https://www.youtube.com/watch?v=6xn9vD7CY5I ), αλλά και με το ωραίο παραδοσιακό “Ένα τρεχαντηράκι”— στην αργή εκδοχή του και με τελευταία στροφή:
    «Έλα να φιληθούμε, έλα να φιληθούμε, / έλα να φιληθούμε σαν τ’ άγρια πουλιά,
    που σμίγουν στα κλαράκια, τζόγια μου- αμάν, κι αλλάζουνε φιλιά,
    που σμίγουν στα κλαράκια, τζόγια μου- αμάν, κι αλλάζουνε φιλιά! »
    (βλ. και σχ.34 και εκτέλεση μετά χορωδίας στο: https://www.youtube.com/watch?v=rBh26PqnMb4 και σόλο παραλλαγή, κατόπιν πλουσιότατης θεωρίας Μυλωνά, στο: https://www.youtube.com/watch?v=2C1lsDrTGj0 )
    ΥΓ1: Καλημέρα και χρόνια μας πολλά! (Εμπνευστικό το άρθρο-περβόλι για καρδούλας Άγια σχόλη)
    ΥΥ2: Για την εξέλιξη του συμβόλου της καρδιάς-σχ.41- βλ. https://en.wikipedia.org/wiki/Heart_symbol, όπου δεν αναφέρεται καμία αρχαιοελληνική σχετική άποψη)

  53. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα και τις πολύ ωραίες προσθήκες

    38 Πώς, το λέμε και για την καρδιά, εξάλλου ψυχή και καρδιά συχνά εναλλάσσονται σε φράσεις

    41 Πολύ δυσπιστώ στην εξήγηση του Ρομβου.

  54. ΚΩΣΤΑΣ said

    52 Πολύ ωραίο σχόλιο αγαπητέ μου συνονόματε και ευρύτερα συμπατριώτη. Επιτυχημένος και ο τρόπος εισαγωγής στην άγια τούτη και ερωτική μέρα του επίσης συνονόματου και συμπατριώτη μας Γκουσγκούνη.
    Επεξηγώ ότι η ευαρέσκειά μου είναι ειλικρινής, δεν υπάρχει κανένας υπαινιγμός ή υπονοούμενο.

    ————————————

    Να προσθέσω και κάτι δικό μου.
    Ακόμη ηχεί στα αυτιά μου η ιαχή της γαλαρίας στον κινηματογράφο «Απόλλων» της Λάρισας.

    Ησυχία, ο λαός
    ν’ αγαπήσει ο αρχηγός! 😉

    Χρόνια πολλά σε εορτάζοντες/ζουσες.

  55. ΣΠ said

    Την δεκαετία του ’60, που μεσουρανούσε το μελό, υπήρχαν πολλές ελληνικές ταινίες με την καρδιά στον τίτλο:
    Η Φωνή της Καρδιάς (1943)
    Ρωμέικη Καρδιά (1953)
    Κλάψε Φτωχή μου Καρδιά (1962)
    Η Καρδιά της Μάνας (1963)
    Εξω Φτώχεια και Καλή Καρδιά (1964)
    Θύελλα σε Παιδική Καρδιά (1965)
    Καρδιά μου Πάψε να Πονάς (1965)
    Δεν Πουλάω την Καρδιά μου (1966)
    Θα Κάνω Πέτρα την Καρδιά μου (1968)
    Καρδιά που Λύγισε από τον Πόνο (1968)
    Το Φθινόπωρο μιας Καρδιάς (1969)
    Γιακουμής, μια Ρωμέικη Καρδιά (1970)
    Η Καρδιά του Κτήνους (2005)
    Την Καρδιά μου Πλήγωσες (2007)

  56. sarant said

    55 Α μπράβο (το είχε κρατήσει η μαρμάγκα, λόγω πολλών λίκνων)

  57. Spiridione said

    53
    https://en.wikipedia.org/wiki/Heart_symbol

  58. Christos said

    15: https://www.etymonline.com/word/*kerd-?ref=etymonline_crossreference

  59. ΚΟΚΟΡΟ, ( 心) η ιαπωνική καρδιά

    Ξεκίνησα για την Ιαπωνία, ξέροντας μοναχά δυο γιαπωνέζικες λέξεις για να συνεννοηθώ μαζί της: σακουρά, που σημαίνει άνθος κερασιάς, και κοκορό, που θα πει: καρδιά.

    Με τις λέξεις αυτές, όπως ξέρουμε, τονισμένες στη λήγουσα, αλά γαλλικά, ο Νίκος Καζαντζάκης αρχίζει την περιγραφή του ταξιδιού του στην Ιαπωνία και την Κίνα που πραγματοποίησε με πλοίο την Άνοιξη του 1935. Τις εντυπώσεις από το ταξίδι αυτό δημοσίευσε το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς στην εφημερίδα Ακρόπολις και τις διαβάσαμε στην ανεξάρτητη έκδοση που κυκλοφόρησε.

    Όπως είπαν οι φίλοι πιο πάνω η ελληνική λέξη καρδιά μοιάζει με τις αντίστοιχες λέξεις στις άλλες ινδοευρωπαϊκές γλώσσες αλλά υπάρχει ομοιότητα και με την ιαπωνική λέξη kokoro:
    cuore [ιταλ.],
    coeur [γαλλ.],
    corazón [ισπ.],
    heart [αγγλ.],
    сердце (serdtse) [ρωσ.],
    हृदय (hRdaya) [σανσκριτικά].

    Είναι βέβαια δύσκολο να ερμηνευθούν οι συστηματικές ομοιότητες ιαπωνικών λέξεων με τις αντίστοιχες ινδοευρωπαϊκές.
    Να και ένα τίτλος του Λευκάδιου Hearn.

  60. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    32α
    Εδώ στο λυγξ το ΠΙΕ παραμυθάκι με τα άλογα και το πρόβατο, που ολονών τους πονούσε η kard / k’ērd / k̂ēr / k̂ḗr / k’ḗrd, τα τσαμένα 🙂
    https://en.wikipedia.org/wiki/Schleicher%27s_fable

    __________

    59# Το είχαμε ξανακουβεντιάσει. To kokoro είναι πολύσημο και μπορεί να αποδοθεί ως πνεύμα, εσωτερική φωνή, ψυχή, συναίσθημα, καρδιά κλπ.

  61. Καλημέρα
    Να πω πως στο χωριό καρδιά λέμε και το λάχανο, τη μάπα. Λάχανο αυτό που αλλού λέγεται λαχανίδα.

    46 Το μενταγιόν εννοείς;

    Μέσα στα καινούρια έθιμα (που όλως συμπτωματικά έχουν να κάνουν με κατανάλωση) να βάλουμε και το χάλογουϊν.
    Πάντως, όποιος θέλει τα ακολουθεί, όποιος δεν θέλει δεν είναι υποχρεωτικό θαρρώ. Δεν θα χαλάσουμε τις καρδιές μας γι’ αυτό 🙂

  62. dryhammer said

    Και μια έκφραση έκπληξης, δυσάρεστης: «Το καρδιοβάσταγό μου εμετακούνησε»

  63. @ 60 ΣτοΔγιαλοΧτηνος (β)

    Ναι, ναι για την πολυσημία και την ευρύτητα.

  64. Κι η Αγία Καρδία που γιορτάζεται απ’ τους καθολικού κι εκκλησία προς τιμήν της στέφει τη Μονμάρτη.

  65. 52 Αφού έβαλες αγιολόγιο της ημέρας, πρόσθεσε σε παρακαλώ και τον νεομάρτυρα Άγιο Γεώργιο τον Πασγιάνο τον εκ Πλαγίας Λέσβου καταγόμενο (έχουμε τον κατάδικό μας άγιο, αμ πώς; ΚΑι πού να λεγόμουνα και Πασγιάνος στο επίθετο)

  66. antonislaw said

    Καλημέρα σας και χρόνια πολλά στους εορτάζοντες και εορτάζουσες -εγώ πάντως καλού κακού το κάτι τι μου το πήρα στη συμβία-

    «Στο Φέισμπουκ, το εικονίδιο της καρδιάς χρησιμοποιείται για να δηλώσουμε μεγάλη ικανοποίηση ή απόλυτη επιδοκιμασία -ένα κλικ παραπάνω από το απλό «λάικ». Λέμε τότε «βάζω καρδούλα» ή «καρδουλώνω»»

    Το έχω διαβάσει και «καρδουλώματα, τα». Παράξενο πάντως πώς έχει επικρατήσει το λάικ και όχι πχ το «μου αρέσει» και για το «τέλειο» η καρδούλα.

    Πω πω, φοβερά αποσπάσματα πέσανε από το Ρώκριτο, ιδίως αυτό που έβαλε ο Χτήνος στο 18! Και μια που ξεκινήσαμε τον Ρώκριτο είναι βέβαια και ο Δρακόκαρδος ο αφέντης τση Πάτρας:

    «Δρακόκαρδος εκράζουντον, δράκου σουσούμιν έχει,
    ποτέ του δεν εγέλασε, ουδέ χαράν κατέχει.
    Ετούτος δεν εγνώρισε ουδέ κύρην, ουδέ μάνα,
    485
    κι απούσταν ήτονε μικρός, στην κούνιαν, εποθάνα’.
    Εις μιάς λαλάς του μάγισσας το σπίτι-ν ενεθράφη,
    για κείνο εγίνη έτσ’ άγριος, καθώς ο στίχος γράφει.
    Στην Πάτραν εγεννήθηκε, κ’ εκείνην αφεντεύγει,
    ποτέ άνθρωπο δεν αγαπά, μα όλο μαλιές γυρεύγει.»
    490

    52 «“άξιος” Θετταλός Γκουσγκούνης [ : μάλλον από το τουρκ. küskün =οπίσθια υποζυγίου (πρβλ. κουσκούνι=οπισθόλουρο σομαριού , μπιστιά, μπίστρα, πισινέλα– εξ ου γκουσγκουνεύω=χαρχαλεύω, ψαχουλεύω και γκουσγκούνης= ανασκαλευτής), αλλιώς από το kuşkun= δυσαρεστημ¬ένος, χολερικός ή το Küzgun=κοράκι ]

    Πάντως στα κρητικά η λέξη είναι κουσκούτης και κουσκουτεύω: ψάχνω μέσα στα συρτάρια, ψαχουλεύω και ανακατεύω. Ο κουσκούτης είναι αυτός που έχει την κακή συνήθεια να ψάχνει μέσα στα πράγματα κυρίως των άλλων και τα ανακατεύει, ο περίεργος.

  67. antonislaw said

    64 Η Σακρέ-Κερ ως σύμβολο κατάπνιξης των επαναστάσεων και παλινόρθωσης των παλαιών τάξεων…

    «Κατασκευάστηκε στα πλαίσια της νέας συντηρητικής «ηθικής τάξης» που κυριάρχησε στη Γαλλία μετά τη γαλλική ήττα στον Γαλλοπρωσικό πόλεμο του 1870 και τα γεγονότα της Παρισινής Κομμούνας, στην οποία η Μονμάρτρη πρωτοστάτησε.

    Ο ναός αφιερώθηκε στην Ιερή Καρδιά του Ιησού, αναγόμενη στα οράματα της Αγίας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Μαργαρίτας-Μαρίας Αλακόκ στο Παραί-λε-Μονιάλ»

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%A3%CE%B1%CE%BA%CF%81%CE%AD-%CE%9A%CE%B5%CF%81_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%BC%CE%AC%CF%81%CF%84%CF%81%CE%B7%CF%82

  68. Nestanaios said

    5.
    Πολύ σωστά. Κράση το πάθος.
    Η ετυμολογία αργότερα.

  69. antonislaw said

    40 «Και εκείνο το ποίημα που κάποιος βάζει ένα παιδί να σκοτώσει τη μάνα του και να του πάει την καρδιά της. Η οποία καρδιά, όταν το σκατοτσογλάνι σκοντάφτει και πέφτει στον δρόμο, το ρωτάει αν χτύπησε και βάζει τα κλάματα».

    Σύμφωνα με τα Αθηναϊκά πριν γίνει νεοελληνική παράδοση ήταν ποίημα του Ζαν Ρισπέν. Όμως κάπως αργά δημοσιεύτηκε επομένως το πιθανότερο είναι, όπως αναφέρει το δημοσίευμα, ότι ο Ρισπέν στηρίχτηκε σε παλαιότερη λαϊκή πανευρωπαϊκή παράδοση-δημοτικό τραγούδι-παραμύθι:

    Η πρώτη εκδοχή του ποιήματος όπως δημοσιεύθηκε το 1899 στην Εστία χωρίς αναφορά του δημιουργού και του μεταφραστή (Άγγελου Βλάχου).Την παραλλαγή αυτή μελοποίησε ο πατέρας της ελληνικής οπερέτας Νικόλαος Χατζηαποστόλου.

    Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ

    (Εκ του Γαλλικού)

    Είπε στον ερωμένο της η μάγισσα

    « Όντας πιστά ποθείς τον έρωτά μου

    » Πήγαινε, φέρε την καρδιά της μάνας σου

    » Και ρίχτην να την φάνε τα σκυλιά μου.»
    Ο νηός από τον έρωτα παράφορος

    Απ΄ το κακούργο πάθος μεθυσμένος

    Το πρόσταγμα της λατρευτής του παίρνοντας

    Στη μάνα του χυμάει αγριεμένος

    Και μπήγει κοφτερό μαχαίρι, αλύπητος

    Στα σπλάγχνα που τον είχαν αναθρέψει

    Και ξερριζώνει την καρδιά της μάνας του

    Και στη Νεράϊδα πάει, να τον πιστέψη.

    Μ’ απ’ την ορμή παραπατώντας έπεσε
    Και η καρδιά της μάνας ξεσχισμένη

    Στα λασπωμένα χώματα κυλίστηκε.

    Και μέσα εκεί στη λάσπη κυλισμένη

    Στο γυιό της λέει, στέναζοντας βραχνά

    «Μη χτύπησες παιδί μου πουθενά;»

    https://www.taathinaika.gr/i-kardia-tis-manas-mi-chtypises-paidi-mou/#_ftn1

  70. @ 65 Γιάννης Μαλλιαρός
    Ωραίο επώνυμο «Πασγιάννος» για τεστ φωνητικής. Ακουστικά οι περισσότεροι το γράφουν «Παζιάννος».

  71. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    καρδούλα της καρδιάς μου

  72. antonislaw said

    Και οι καρδιές από την ανάγλυφη πλάκα της Μαίρης εκ του τραγικού ζεύγους Μιμί(ή)κος και Μαίρη:

    «Καρδιαίς, αν σμίξουνε στη γη σαν τις καρδιαίς μας πάλι / Να μη χωρίσουν ποτέ η μία από την άλλη». Υπογράφεται: «Οι εν ουρανώ ερασταί Μαίρη και Μιχαήλ» με ημερομηνία «Μηνί φεβρουαρίω φθίνοντι εν 1893 έτει»»

    Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς, στο δημοσίευμα του ιστολογίου ο Μικρός Ρωμιός ότι «οι καρδιές έχουν αποδοθεί με την ιατρική απεικόνισή τους, γεγονός που οφείλεται μάλλον στον γιατρό Λουκά Μπέλλο».

  73. Πέπε said

    @52:

    > Κοντά στο όνομα Βαλεντίνος (<ΠΙΕ ρίζα * wal-, είμαι ισχυρός, σθεναρός, άξιος, επικρατώ) κερδίζουν ετυμολογικώς εορτή και oι ομόρριζοι λαχνοί από Val-. Walt- καθώς και οι λήγοντες σε -ald,-old ( Arnold, Donald-π.χ Τραμπ, Gerald, Harold, Herald, Isold, Reynold, Ronald, Valencia, Valerie, Vladimir, Walter/ Valter : γαλλ. Gauthier, ισπ- Gutierre, ιτ. Gualtiero, ολλ. Wouter )…

    Γι ααπειθαρχία τιμωρείται με πενήντα μέρες απομόνωση ο κρατούμενος με αριθμό 2383. Όσοι έχουν τον λήγοντα τιμωρούνται με τρεις μέρες απομόνωση!

    https://m.facebook.com/352589524877216/photos/a.352594344876734/2368413809961434/?type=3&source=48

  74. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    69# Α γειά σου, αυτό.

  75. antonislaw said

    72 Ουπς, Μικρός Ρωμηός βέβαια, με ήτα

    https://mikros-romios.gr/mimikosmairi/

  76. Κιγκέρι said

    69: Α, εγώ στην έκτη δημοτικού, στη Γιορτή της Μητέρας, είχα πει αυτήν την εκδοχή, που δεν ξέρω τίνος είναι:

    Ένα παιδί, μοναχοπαίδι αγόρι,
    αγάπησε μιας μάγισσας την κόρη.
    – Δεν αγαπώ, του λέει εκείνη, τα παιδιά,
    μ’ αν θέλεις να σου δώσω το φιλί μου,
    της μάνας σου να φέρεις την καρδιά,
    να ρίξω να τη φάει το σκυλί μου.

    Και τρέχει ο γιός, τη μάνα του σκοτώνει
    και την καρδιά τραβά και ξεριζώνει
    και τρέχει να την πάει, μα σκοντάφτει
    και πέφτει ο νιός κατάχαμα με δαύτη.

    Κυλάει ο γιός και η καρδιά κυλάει
    και την ακούει να κλαίει και να μιλάει.
    Μιλάει της μάνας η καρδιά και λέει:
    – Εχτύπησες, αγόρι μου;…και κλαίει!

  77. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    69 Το ξέρω με άλλη ρίμα : ( παρ κερ 🙂 )
    Ενα παιδί μοναχοπαίδι αγόρι
    μιας μάγισσας αγάπησε την κόρη
    -Δεν αγαπώ του λέει, εγώ παιδιά
    μ΄αν θέλεις να σου δώσω το φιλί μου
    της μάνας σου να φέρεις την καρδιά
    να ρίξω να τη φάει το σκυλί μου.
    Πάει ο γιος τη μάνα του σκοτώνει
    και την καρδιά τραβάει και ξεριζώνει.
    Και τρέχει να την πάει
    μα σκοντάφτει…
    Κυλάει ο γιος και η καρδιά κυλάει
    και την ακούει να κλαίει και να μιλάει
    μιλά η μάνα του παιδιού και λέει
    χτύπησες παιδάκι μου, και κλαίει

  78. Κιγκέρι said

    77: 🙂❤️🥰

  79. […] Του Αγίου Βαλεντίνου σήμερα, γιορτή των ερωτευμένων, ίσως ξενόφερτη αλλά εξίσου ξενόφερτα, μόνο παλιότερα, είναι κι άλλα έθιμα και πράγματα που τα θεωρούμε απολύτως φυσιολογικά και συνυφασμένα με την ιδιοσυστασια μας, σαν το χριστουγεννιάτικο δέντρο, τα κλαρίνα, η γαλοπούλα των Χριστουγέννων ή η ντοματοσαλάτα. Οπότε, σήμερα το ιστολόγιο θα τιμήσει τη μέρα όπως μπορεί και… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2022/02/14/kardia-2/ […]

  80. Κιγκέρι said

    76: Στο μεταξύ, το έψαξα και είναι και το δικό μου, λέει, του Άγγελου Βλάχου, Του ίδιου άραγε με την εκδοχή του σχ.69;

  81. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    76 Κι εγώ από τα παιδικάτα μου ξέρω τη βερσιόν της Κιγκέρι, αν και αργότερα κάπου συνάντησα και την «μεταφρασθείσα εκ του γαλλικού»

  82. antonislaw said

    Αφιερωμένο εξαιρετικά το υπέροχο τραγούδι ΠΟΝΕΜΕΝΗ ΚΑΡΔΙΑ (ΣΑΝ ΕΙΧΕΣ ΑΛΛΟΝ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ) του κρητικορεμπέτη δεξιοτέχνη στο μπουλγαρί (κρητικός ταμπουράς, σαν το μικρασιάτικο σάζι) Στέλιου Φουσταλιεράκη ή Φουσταλιέρη (1911-1992) ηχογραφημένο στη δεκαετία του τριάντα. Η πιο μεγάλη του επιτυχία είναι το Όσο βαρούν τα σίδερα που το έχει πει μέχρι και ο Νταλάρας.

    » Ένα στοιχείο όμως που φαίνεται να επηρέασε σημαντικά τη διαμόρφωση της μουσικής προσωπικότητας του Στέλιου Φουσταλιεράκη ήταν και η παραμονή του στην Αθήνα ανάμεσα στο 1933 και το 1937, περίοδο της μεγαλύτερης άνθησης του ρεμπέτικου. Η γνωριμία με τους δημιουργούς του, όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Γιώργος Μπάτης, ο Παναγιώτης Τούντας, ο Γιάννης Παπαϊωάννου, ο Στράτος Παγιουμτζής κ.α. πρέπει να υπήρξε καθοριστική. Αναφέρεται σε βιογραφίες ρεμπέτιδων ως «το Στελάκι από την Κρήτη».

    https://p2c.xplace.de/mediastreaming/39d86a302580c342a8d865583eb467eeed49a0b409fe25b2f9e52990b1656f099b948272ecac49d0c7ee8eaf2be51018?skey=-get-ws-

    http://rebetikon.blogspot.com/2015/11/blog-post.html

  83. Reblogged στις anastasiakalantzi59.

  84. 70 Πασγιάνος το γράφουν τα (τρία) σόγια του χωριού, κάπου τόχω δει και Παζγιάνος, πάντα με ένα ν. (Κέντια ένας απ’ όλους).

  85. antonislaw said

    76,77

    Κιγκέρι πολύ συγκινητικό που το είχες απαγγείλει στο σχολειό! Στην έκτη!
    Εγώ στην έκτη στο τέλος της χρονιάς στη γιορτή είχα απαγγείλει τους «μπουμπούνες» μαζί με άλλους τρεις συμμαθητές μου. Το μόνο που θυμάμαι είναι σε κάποια στροφή που έλεγε εμμέτρως πως ρώτησε ο δάσκαλος το μαθητή πώς λέγονται οι κάτοικοι της Κούβας και ο μαθητής «Κουβάδες αποκρίθηκα με μια φωνή μεγάλη κι αμέσως … μου ήρθε στο κεφάλι» Δε θυμάμαι όμως τι να ήρθε στο κεφάλι… Αν το θυμάται κανείς να μου το θυμίσει!!! 😀

  86. Παναγιώτης Κ. said

    Όντας οπαδός της… συναινετικής σχολής μου αρέσει η φράση «δεν θα χαλάσουμε τις καρδιές μας». Την χρησιμοποιούσε ένας καλοσυνάτος άνθρωπος, με επηρέασε και την περιέλαβα στο φρασεολόγιό μου όταν θέλω να εκτονώνω καταστάσεις.
    Την χρησιμοποίησε και ο Γιάννης στο #61.

    Η σημερινή ανάρτηση μου άρεσε πάρα πολύ!
    Γενικώς όταν μαζεύονται τα σκόρπια μου αρέσει.

    Έχουμε και την παραπονιάρα καρδιά.

  87. Κουτρούφι said

    40, 69, 71.
    Στη μνήμη μου έχει χαραχτεί μια εκπομπή στην τηλεόραση τη δεκαετία του 70 με την Αλίκη Νικολαϊδου να απαγγέλλει το ποίημα αυτό (κάποια από τις παραλλαγές). Είχα σκιαχτεί τότε έτσι που το απέδιδε.

  88. Μαρία said

    81
    Κι εγώ της Κιγκέρι ξέρω.
    Η μπαλάντα του Ρισπέν. Η μάγισσα είναι επινόηση του Βλάχου, ενώ στο πρωτότυπο αγαπούσε μια που δεν τον αγαπούσε.
    Il y avait une fois un pauvre gars
    Et lon lon laire / Et lon lon la /
    Il y avait une fois un pauvre gars
    Qu’aimait celle qui ne l’aimait pas
    Elle lui dit apporte moi demain
    Et lon lon laire / Et lon lon la /
    Elle lui dit apporte moi demain
    le coeur de ta mère pour mon chien
    Va chez sa mère et la tue
    Et lon lon laire / Et lon lon la /
    Va chez sa mère et la tue
    Et prit le coeur et s’en courut

    Comme il courait il tomba
    Et lon lon laire / Et lon lon la /
    Comme il courait il tomba
    Et part terre le coeur tomba
    Et pendant que le coeur roulait
    Et lon lon laire / Et lon lon la /
    Et pendant que le coeur roulait
    Entendit le coeur qui parlait
    Et le coeur disait en pleurant
    Et lon lon laire / Et lon lon la /
    Et le coeur disait en pleurant
    T’es-tu fait mal mon enfant ?»

    Μελοποίηση με προφορά Καναδά 🙂

  89. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    76 🙂

    82, και μη ντακάρομε* τσι μαντινιάδες με τη «γκαρδιά» διότι είναι τόσες μα τόοοσεσας πολλές 🙂 . Ας μου πει όποιος θέλει, τί θέλει να λέει περί καρδιάς και θα του βρω σχετική 🙂 .
    *αρχίσομε

    Γκάρδιος είναι εκείνο το σκληρούτσικο κοτσάνι του κρεμυδιού που στην κορυφή του βγάζει τα άνθη, αλλά κι ένα ένα εξάρτημα/ραβδί του αργαλειού.

    «Της καρδιάς μου είσαι καρδιά» τραγουδούσε ο Ντέμης Ρούσσος

  90. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    87# Ευτυχώς δεν μου έλαχε αυτό με τη σπλήνα, το γλύτωσα 🙂

    Κι εγώ την Κιγκέρεια εκδοχή ξέρω, μας την είχε τραγουδήσει ο μουσικός παίζοντας πιάνο, στη β’ γυμν.

  91. 89 Εμείς τον γκάρδιο σας τον λέμε πιο παραστατικά: καυλίσκο (ο) 🙂
    Για τον αργαλειό να υποθέσω αυτό που λέμε γκάρ (το ραβδί που κρατάει το στημόνι στο αντί για να τυλιχτεί πάνω του);

  92. Μαρία said

    86
    Χα, χα, αν ήσουν μέλος της οικογένειάς μου θα σε φωνάζαμε Τσάμπερλεν, όπως την αδερφή της γιαγιάς μου.

  93. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    85 χοχωχ! 🙂
    θραύσματα(μήπως θυμηθείς κι άλλα)
    (…) παιδιά σαν να ΄ναι τώρα,
    στη Γιωγραφία είχαμε την Κούβα, κάποια χώρα
    (…)
    και μ΄έβγαλε ο κύριος το μάθημα ν΄αρχίσω
    (…)
    πώς λέγονται οι κάτοικοι που ζουν σ΄αυτή τη χώρα
    «Κουβάδες αποκρίθηκα με μια φωνή μεγάλη

    Από άλλο σημείο της παράστασης:

    Τί ήταν ο βασιλικός ποτέ δεν είχα μάθει
    γι’ αυτό και ό,τι έλεγα ήταν γεμάτο λάθη
    Δέντρο ψηλό και όμορφο έλεγα ότι είναι
    και βγάζει άνθη και καρπούς γεμάτο βιταμίνες
    αλλά δεν πρόλαβα κι εγώ άλλο να συνεχίσω
    γιατί ολίγο έλειψε τον κόσμο να αφήσω.
    Ένα χαστούκι δυνατό μου ήρθε στο κεφάλι
    κι ένιωσα να ζαλίζομαι να πέφτω αγάλι αγάλι.

  94. antonislaw said

    Ρωτόκριτου συνέχεια: Περιγραφή της περικεφαλαίας του Κυπρίδημου, του αρχοντόπουλου της Κύπρου. Εκεί ο έρωτας, ως τυφλό κοπέλι, μπαίνει κάτω από τις ρόδες της άμαξας του παληκαριού :

    «Στην περικεφαλαίαν του ήτο σγουραφισμένο
    Αμάξι, κ’ εκωλόσυρνε τον Έρωτα δεμένο.
    Κ’ είχε και γράμματα αργυρά, και κάθε είς τα γρίκα,
    πως το κοπέλι το τυφλό ποτέ δεν τον ενίκα·
    «Τον νικητήν, τον κερδετήν, στα πάνω κ’ εις τα κάτω, 515
    δεμένον κωλοσύρνω τον στ’ αμάξι [μ]ου αποκάτω.»»

  95. Αιμ. Παν. said

    @80
    Το γαλλικό πρωτότυπο του Jean Richepin εδώ :

    https://www.poesie-fertile.fr/?p=3341

  96. Αιμ. Παν. said

    @88 Τα μεγάλα πνεύματα… προηγείστε… 😀

  97. theopeppas said

    Κοίταξα να δω αν έχει γραφτεί στα ήδη πάμπολλα (ζωή νάχετε!) σχόλια, αλλά μάλλον όχι. Η πολύ πετυχημένη μετάφραση στα ελληνικά του Χωρίς Οικογένεια του Εκτορος Μαλό (έτσι το γράφαμε, δεκαετία του ’60) όπου ο μικρός πίθηκος Joli-Cœur, που έχει ο Βιτάλης, αποδίδεται ως Καρδούλης.

  98. GeoKar said

    Να μην ξεχάσουμε κ το χωριό Καρδιά Πτολεμα¨ίδας. Αν θυμάμαι καλά, υπάρχει η Νέα όπου μετεγκατασταθηκε η Παλιά, λόγω των λιγνίτη ορυχείων της ΔΕΗ.

  99. Παναγιώτης Κ. said

    @92. Από το ΛΚΝ.

    συναίνεση : συγκατάθεση, συμφωνία:
    Tα αυστηρά οικονομικά μέτρα απαιτούν κοινωνική ~. H κυβέρνηση ζήτησε τη ~ όλων των κομμάτων, για να πετύχει η εφαρμογή του προγράμματός της. Διέκοψε το σχολείο χωρίς τη ~ των γονέων του. || (απαρχ. έκφρ.) κοινή συναινέσει, με κοινή συναίνεση, συναινετικά: Tο διαζύγιο βγήκε κοινή συναινέσει.

    κατευνασμός : η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του κατευνάζω, αποκατάσταση της ηρεμίας ενός ατόμου ή μείωση της έντασης μιας ψυχικής ή σωματικής αντίδρασης: Ο ~ του οργισμένου πλήθους / της οργής του πλήθους. Επιδιώκεται ο ~ και όχι η διέγερση των πολιτικών παθών. Ο ~ των πόνων / της πείνας.

    Ο Τσάμπερλεν λοιπόν ήταν του κατευνασμού δηλαδή, υποχωρητικός.
    Και ορθώς του είχε πει ο πολιτικός του αντίπαλος ότι και θα υποχωρήσεις και τον πόλεμο δεν γλυτώνεις.

  100. ΧΗΜΙΚΟΣ ΧΗΜΙΚΟΣ said

    Neil Young, heart of gold…

  101. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    και η Καρδιανή Τήνου

    65 >>εκ Πλαγιας Λέσβου
    (Δεν έχω πάει στο νησί)
    Θυμήθηκα που σ΄ένα ντοκιμαντέρ είδα ότι η μικρανιψιά του Καβάφη, Μαρίνα Βαλιέρι ζούσε με την κόρη της εκεί. Τώρα που γούγλισα, βλέπω και λέει στο Παπαδάτο, ξα του.
    https://www.cnn.gr/focus/story/89829/marina-valieri-mia-synantisi-me-tin-mikranipsia-toy-konstantinoy-kavafi

    91 ναι, αυτός είν΄ ο γκάρδιος
    • Γκάρδιοι: ξύλινοι, κυλινδρικοί, ένας γκάρδιος σε κάθε αντί, για τη στερέωση
    του ανυφαντικού

  102. 97 Είδα πρόσφατα σε γαλλική ταινία το χαϊδευτικό bébé-coeur : «καρδουλίνι» ας πούμε (έτσι ήταν στους υπότιτλους).

  103. 100 Ρελάνς με Στόουνς και heart of stone 🙂

  104. Μαρία said

    99
    Αυτό που περιγράφεις στο 86 είναι κατευνασμός και δεν έχει καμιά σχέση με τη συναίνεση.

  105. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ήθελα ναχα μια καρδιά
    μεγάλι σαν τ΄αλώνι
    και σιδερένια και γερή
    σαν του χαρκιά τ΄αμόνι

    Ήθελα νάχα δυο καρδιές
    τη μια να σου χαρίσω
    την άλλη να την έχω εγώ
    για να μπορώ να ζήσω

    Ήθελα νάχα τρεις καρδιές
    η μια να τρέχει ρύζι
    η άλλη κληματόφυλλα
    κ η άλλη να γεμίζει 🙂

    Τέσσερα φύλλα ΄χ΄ η καρδιά
    τα τρία είναι δικά σου
    το τέταρτο βαστώ κι εγώ
    που ΄χει τη ζωγραφιά σου

    Χίλιες καρδιές κι αν είχα εγώ
    χαλάλι στο κορμί σου
    μα ΄δα χω μια κι αμοναχή
    χίλιες φορές δική σου

    Πες μου πού πουλάν καρδιές…

  106. ΓΤ said

    σπαραξικάρδιος

    ΑΟ Καρδίας (μπαλάρα στην Α1 Μακεδονίας)

  107. ΣΠ said

    100, 103
    Ε, να βάλουμε και το Heart Of Glass με τους Blondie.

  108. 101 Στον Παπάδο της Γέρας που λέει, μπορεί. Στα Πλωμάρια δεν την έχ’ ακούσει, όλο και κάτι θάπαιρνε τ’ αυτί μου (καλά, για Πλαγιά δεν το συζητώ, σίγουρα δεν είναι).

  109. … «με βαριά καρδιά» …

    Σαν του ναύτη στο πασίγνωστο μνημονικό για την ηλεκτροχημική δραστικότητα των μετάλλων (όπως το θυμάμαι):

    (Κ)Κάνε (Ba)βαριά (Ca)καρδιά (Na)ναύτη (Mg)μάγκα (Al)αλλά (Mn)μη (Zn)ζητάς (Cr)χρήματα (Fe)φέτος

    Που έχει και συνέχεια με Co, για το οποίο προτείνω: (Co)Κορωνοϊός γαρ!

  110. ΣΠ said

    …και το Heart of Steel με τους MANOWAR.

  111. sarant said

    88 Κι εδώ λοιπόν έχει γεμίσματα ο Ρισπέν στο ποίημά του, όπως και στο άλλο με τη γιαγιά και τον Χάρο

    101 Υπήρχε στα πέριξ του ΕΜΠ ένα καφενείο ή ουζερί «Η ωραία Καρδιανή»

    Υπάρχει και η Νέα Καρδιά της Πτολεμαΐδας, με λιγνιτικά κοιτάσματα

    109 Ε λοιπόν, αυτό δεν το είχα μάθει!

  112. Κιγκέρι said

    Βλέπω σε διάφορα site να γράφεται ότι η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου καθιερώθηκε και στη χώρα μας, σαν Ημέρα των Ερωτευμένων, στα τέλη της δεκαετίας του ’70, με πρωτοβουλία των ανθοπωλών.
    Εμείς λοιπόν, σαν οικογένεια, τον Άγιο Βαλεντίνο τον ξέραμε ήδη αρκετά νωρίτερα, διότι οι γονείς μου έχουν έναν φίλο που τον λένε Βαλεντίνο και κάθε χρόνο πηγαίναμε επίσκεψη στη γιορτή του.
    Έλεγε δε η γυναίκα του πως, όταν ήταν κοπέλα, ο πατέρας της σε κάθε γνωστή γιορτή τής ευχότανε:
    – Άντε, κόρη, και με έναν Δημήτρη!
    – Άντε, κόρη, και με έναν Χρήστο!
    – Άντε, κόρη, και με έναν Θανάση!
    Ε, με έναν Βαλεντίνο, δεν της ευχήθηκε ποτέ!
    Αυτός λοιπόν ο φίλος μας, ο κύριος Βαλεντίνος, είχε κι έναν αδερφό, που τον έλεγαν Κρατίνο, καθώς και δύο αδερφές, εκ των οποίων η μία παντρεύτηκε με έναν Βικέντιο! Ευτυχώς, η άλλη πήρε έναν Γιώργο!

  113. Γιάννης Ιατρού said

    Χαιρετώ,

    ο γιατρός της καρδιάς πως και δεν έχει σχολιάσει ακόμα; Γιώργο, που είσαι;

    Όλα τα είπατε ρε σεις, με ένα γρήγορο διάβασμα που έκανε. Θα εμβαθύνω και θα δούμε 🙂

    ΥΓ: το επικό της ημέρας «…όσο ερωτευμένος που είναι ο σταθμός μαζί μου, είπα να ανταποκριθώ την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου..» δεν είδα να έχει αναφερθεί 🙂

  114. 109 Εγώ το είχα μάθει ως εξής: Και βάσανα μεγάλα, μάνα ζητώ χρήματα φέρε

  115. Γιάννης Ιατρού said

    113 <..τόσο..»

  116. Μαρία said

    106
    Κι η κατηφόρα της Καρδίας γνωστή για τα τροχαία όσων επιστρέφουν απο Χαλκιδική.

  117. Μαρία said

    113
    Εδώ το είδα.

  118. ΓΤ said

    Και βάσανα μάγκας αλήτης μάνα ζητάω χρήμα φέρε κόσμο Νίκο!

  119. ΣΠ said

    Purple Heart είναι παράσημο ανδρείας στις ΗΠΑ.

  120. ΓΤ said

    Σπέσιαλ Μπουκάλας της καρδιάς μας για πρήχτη Γιανναρά (με αναμενόμενη αναφορά σε Σαραντάκο)
    «[…] τα σαθρά θεμέλια των ισχυρισμών του κ. Γιανναρά».

    https://www.kathimerini.gr/opinion/561715744/ta-pneymata-orizoyn-tin-ellinikotita-i-to-pneyma/

  121. miltos86 said

    @109 114
    Κι εγώ το @109 πρώτη φορά το βλέπω, έμαθα το @114 αλλά με «λύπη» μπροστά για το λίθιο:

    (Li) Λύπη (K) και (Ba Ca Na) βάσανα (Mg Al) μεγάλα κοκ.

  122. ΧΗΜΙΚΟΣ ΧΗΜΙΚΟΣ said

    Υπάρχουν διάφορες εκδοχές, π.χ. για τα τελευταία στοιχεία (H, Bi, Cu, Hg, Ag, Pt ,Au) είναι: η Βίκυ Κουλιανού η γκαμήλα αγόρασε πατίνι άουντι…

  123. sarant said

    120 Έχει σημασία που εμφανίζεται στην Καθημερινή.

  124. Γιάννης Κουβάτσος said

    Γαλατικό χωριό ο Μπουκάλας μέσα στην Καθημερινή. Ας είναι καλά, κρατάει ψηλά μόνος του τη σημαία της δημοσιογραφίας.

  125. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κι ένα επίκαιρο ποίημα του Παντελή :

    Παντελής Μπουκάλας, [Αντέχεις ρε καρδούλα]

    (απόσπασμα)

    «Αντέχεις ρε καρδούλα

    κι όταν στεγνώνεις πια

    να κλαις όλο να κλαις

    κι όταν απεγνωσμένη κλωναράκι αποζητάς

    να κρατηθείς και δεν το βρίσκεις

    Κι όταν λυσσάει ο θάνατος

    τσακίζεται η κλεψύδρα

    τρώει η θάλασσα την άμμο της ζωής μας

    και συντριμμένη καταντάς να λες το ανάγωγο

    ότι για πλάκα ζούμε

    ώσπου μια πλάκα να μας περιλάβει

    Κι όταν κελύφη οι λέξεις άπορες

    και θριαμβεύει η τέφρα

    Αντέχεις

    Κι όταν μετράς πληγές σκιές

    κι ο χρόνος εξαντλείται

    Κι όταν ραγίζουν σπάνε οι φίλοι αποχωρούν

    κι όταν το αίμα σου διχάζεται

    θολώνει τη φωνή του ξεμακραίνει

    κι όσα βαθιά εμπιστεύτηκες φυραίνουν ματαιώνονται

    κι όταν η αγάπη παραδέρνει αλειτούργητη

    αντέχεις ρε καρδούλα

    κι όταν

    Λόγος πιο ώριμος

    δεν έτυχε, δε μου δωρήθηκε

    να μη σου δώσει ο Θεός

    όσα μπορείς ν’ αντέξεις…»

    (Παντελής Μπουκάλας, Ρήματα, εκδ. ΑΓΡΑ)

  126. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Έχουμε και πολλές μεταφορικές «καρδιές», π.χ.
    – η καρδιά του πυρηνικού αντιδραστήρα
    – η καρδιά του προβλήματος
    αλλά και
    – η καρδιά της πόλης, τους δάσους κ.λπ.

    Και σπέσιαλ για τα …λυκόπουλα:

    (Περί Αγ. Βαλεντίνου, ουδέν σχόλιον… 🙂 )

  127. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Καρδούλα μου Καρδίτσα μου με 15 χιλιάδες κατοίκους.

    Δότης θα γίνω της καρδιάς
    να μη θαφτεί στο χώμα
    να ζει αυτή να σ΄αγαπά
    κι ας είναι σ΄άλλο σώμα

  128. Χαρούλα said

    Από Βικιφθέγματα. Δεν είμαι σίγουρη. Ίσως έχει λάθη στους …γονείς!
    💙🖤🤍💜❤️‍🔥❤️💗🧡❤️‍🩹💛💓🤍❣️💚🖤💘🤎💚💕💔💙💝💞❤️🧡💛
    Μόνο με τα μάτια της καρδιάς βλέπεις σωστά. Η ουσία των πραγμάτων είναι αόρατη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ
    Αν ποδοπατήσεις καποιανού τα γυαλιά, θύμισέ του πως καλά μπορεί να δει μόνο με την καρδιά Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ
    Η Κάρδια πάει Κόντρα στο νου και Όποιος την ακλουθεί πρέπει να έχει Κότσια γερά Νικό Καζαντζάκης
    Η καρδιά είναι ένα μικρό πράγμα, αλλά επιθυμεί μεγάλα Ουγκώ
    Ο κουτός άνθρωπος έχει την καρδιά στην γλώσσα του, ενώ ο έξυπνος έχει την γλώσσα στην καρδιά του Θουκυδίδης
    Το απατηλό πρόσωπο θα κρύψει όλα που σκάρωσε η ύπουλη καρδιά Σαίξπηρ
    Το πιο βασανιστικό μαρτύριο δεν είναι κόλαση. Κόλαση είναι η άδεια καρδιά Γκιμπριάν Χ.

    Το στενό σπίτι θέλει φαρδιά καρδιά Ελληνική παροιμία
    😻😍🥰😘😍😻😘🥰😍😻😘🥰😍😻🥰😍😘😻😘😍🥰😘😻😍🥰😻

  129. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @113. Γιάννη, σήμερα ἔτρεχα. Ἔτρεχα πολύ! 🙂

  130. Χαρούλα said

    Η καρδιά πονάει όταν ψηλώνει – Νατάσσα Μποφίλιου
    Για πού το ‘βαλες καρδιά μου – Ορφέας Περίδης
    Στης καρδιάς μου τ’ ανοιχτά – Παντελής Θαλασσινός
    Καρδιά μου εγώ – Ελευθερία Αρβανιτάκη
    Καρδιά μου – Γιάννης Κότσιρας
    Απευθείας στην καρδιά – Άλκηστις Πρωτοψάλτη

  131. Και η «καρδία υπό πέτρα» που ‘λεγε ο Ουγκός, μέρα που είναι.

  132. sarant said

    125 Tι καλός ο Παντελής.

    Να μας βλέπει κι ο Theo άραγε, να βάλει κι αυτός κανένα ποίημα ;

  133. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    65 (τέλος)
    >> κουσκούτης και κουσκουτεύω: ψάχνω μέσα στα συρτάρια, ψαχουλεύω και ανακατεύω…

    Με αυτές ακριβώς τις σημασίες έχω ακούσει ‘κουρκουτεύω’ και ‘κουλουκουτεύω/κουλουκουτίζω’, αλλά όχι κουσκουτεύω (χωρίς να αποκλείω την ύπαρξη και αυτής της εκφοράς).
    Και τα ‘κούρκουτα’, διάφορα ανακατεμένα αντικείμενα, κυρίως παλιά ή άχρηστα.

    82.
    👋👍

  134. ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

    Μια παρουσίαση συχνοτήτων των εμφανίσεων των λέξεων του λεξιλογίου από τη συλλογή του ΘΡ…ΙΑΜΒΟΙ ΚΑΙ ΑΠΩΛΕΙΕΣ(*) του Δημήτρη Φιλελέ.

    …Η πρώτη δεκάδα συχνοτήτων τελειώνει με δέκα μαχαιριές και μαχαίρια ενώ στη δεύτερη δεκάδα έχουμε, με αύξουσα συχνότητα, το παιδί (12) και τα νιάτα (12), την αγάπη ως ρήμα και ουσιαστικό (14 φορές, με το μίσος μόνο δύο), τη λευτεριά, την ομορφιά (με την ασχήμια μόνον μία), τα ταξίδια και τους ταξιδευτές (15), τα μάγια και τις μάγισσες (16).

    Δεκαοχτώ ήλιοι ακτινοβολούν αλλά είναι λιγότερα τα φεγγάρια και τα φεγγαρόφωτα και άλλα τόσα όνειρα μαζί και οράματα (με ένα μόνο εφιάλτη). Δεκαοχτώ είναι και τα νερά ενώ τρία μόνο τα κρασιά. Οι μανάδες είναι 19 αλλά ένας μόνο πατέρας σε ένα
    συγκινητικότατο ποίημα για την ξενιτιά.

    Ξένους, συναντούμε εικοσιδύο στην τρίτη δεκάδα εμφανίσεων μαζί και έννοιες του ξενιτεμού και του ξεριζωμού αλλά μόνο έναν μετανάστη. Εικοσιτέσσερις είναι οι ζωές και λιγότεροι οι θάνατοι και οι νεκρικές αναφορές. Σε κάποια ισορροπία οι 25 ουρανοί του Δημήτρη με τις 23 αναφορές της μάνας γης.

    Εικοσιέξι τα μαύρα χρώματα, με 12 τα κόκκινα και τα κοκκινάδια.

    Μαζί με την ανθρωπιά, που συναντούμε 27 φορές με τους ανθρώπους και τα ανθρώπινα
    αλλά και μια ανθρωποθυσία, μας ανοίγονται και 27 δρόμοι. Ολόγυρά μας όμως, στις πυκνές και τόσο μεστές ποιητικές σελίδες της συλλογής, βρίσκονται 37 θάλασσες (μαζί και ένα θαλασσοδάνειο) και 27 κύματα, 8 λιμάνια καθώς και 16 καράβια και πλοία καθώς και εφτά γοργόνες σε εφτά πελάγη και μύρια θαλασσοπούλια, απέναντι σε δώδεκα μόνο στεριές και στεριανούς.

    Αυτός ο κυρίαρχος σημασιολογικός αστερισμός της θάλασσας θα πρέπει να θεωρηθεί οπωσδήποτε σαν ένα ενδιαφέρον κεντρικό υποσυνείδητο ή φαντασιακό στοιχείο
    στη δημιουργία του Αθηναίου Έλληνα ποιητή […].

    Μόνο μια σημαντικότατη βέβαια αλλά μεμονωμένη λέξη, με 39 εμφανίσεις αυτή, η καρδιά, ξεπερνάει τη θάλασσα όχι όμως και τις άλλες πολυάριθμες συνυποδηλώσεις του θαλάσσιου στοιχείου που είδαμε…
    —————————
    (*) Kαμία σχέση με Καλύβα.

  135. Μαρία said

    120
    Γλωσσολόγος δηλώνει, μαθαίνει κι αρχαία με υπερβολικό ζήλο.

  136. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ἐκεῖ στήν ἀρχή, στά καρδιοανατομικά, νά συμπληρώσουμε πώς καρδία ὀνομάζεται καί ἡ ὅλως ἀρχική μοῖρα τοῦ στομάχου

  137. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @137. (συνέχεια) καί ἐκεῖ πάει ἡ καρδιαλγία, ἡ καοῦρα στό στομάχι..

  138. Μαρία said

    137
    Γι’ αυτό λένε οτι ο έρωτας περνάει απ’ το στομάχι;

  139. ΚΩΣΤΑΣ said

    97 Μαρία – 98 Νικοκύρης – 112 Γιάννης Μαλλιαρός – 114 Χαρούλα

    Σας ευχαριστώ για την απάντηση στο δικό μου, @94, για τα εργαλεία γραφής. Βλέπω ότι και νεότεροί μου, πρόλαβαν πλάκα και κοντύλι.

    Έχω στο σπίτι μου πλάκα και κοντύλι. Όχι ότι φύλαξα αυτό που είχα στην Α’ τάξη, αλλά τα βρήκα πριν κάμποσα χρόνια σε ένα χαρτοπωλείο-γραφικά και τα αγόρασα, έστω εις ανάμνησιν…

    *Νικοκύρη, αυτό το καλαμάρι τί είναι; μελανοδοχείο ή κανένα φτερό πάπιας… 😉

  140. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ἀπό αὐτόν «τον παράλληλο τύπο «κραδίη»» Νικοκύρη, ὑπῆρξε παλαιόθεν ἄποψις ὅτι «το όνομα ετυμολογείται παρά το κραδαίνω το σείω, αεικίνητος γαρ η καρδία» .

  141. ΚΩΣΤΑΣ said

    140
    Ωχ! όλο …κίες κάνω. Για τη χθεσινή ανάρτηση ήταν το @140. και ποιος με σώζει από τους φίλους, ευκαιρία ψάχνουν…

    συγγνώμη από όλους/ες

  142. @139. Καλό μέν, ἀλλά μᾶλλον δέν εἶναι αὐτή ἡ σημασία του! 🙂

  143. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Την έχει την καρδιά στον τόπο» ,
    λέμε για κάποιον που είναι αδιάφορος, σκληρός, δεν συγκινείται, δε χαμπαριάζει από αισθήματα (αρνητικό πάντα)

  144. sarant said

    136 Βλέπω ότι το πρόγραμμα πολυτονισμού ανέλαβε δράση κι έβαλε περισπωμένη-υπογεγραμμένη στο «στη»

  145. Μαρία said

    140
    Έχω κονδυλοφόρους και μελανοδοχεία πολύ ωραία γυάλινα.

  146. Μαρία said

    145
    Νομίζω οτι μόνος του τις έβαλε ο καψερός και το παράκανε σε δασείες και υπογεγραμμένες.

  147. 145# Και δασεία στο είναι και, και, και…
    Όλο μαζί είναι γάμησέ τα, αλλά το σώζει η δασεία στη Ρεπούση 🙂

  148. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @145. Μιά χαρά τό ἔγραψε τό παλληκάρι! γ΄πρόσωπο, ἑνικός, ὑποτακτική ἀορίστου τοῦ ἵστημι 🙂

  149. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ὑποτακτική β’ ἀορίστου, γιά τήν ἀκρίβεια.. 🙂 (Σημασία ἔχει ἡ προσπάθεια..)

  150. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αυτό είναι το…παλικάρι ετών 85 😊:

    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.efsyn.gr/tehnes/media/138739_i-esiea-nihei-se-perierga-nera%3Famp&ved=2ahUKEwjL7Ima8f_1AhUEP-wKHUXjCF8QFnoECAoQAQ&usg=AOvVaw1TfvfW9wgs9OljlvKoHrVe

  151. Χαρούλα said

    #142 ΚΩΣΤΑ ούτε που το πρόσεξα! Κατάλαβα! Ιδιαίτερα που είναι ευχαριστίες. Αλλά και η Μαρία, εδώ απάντησε μετά(#146).
    Τέτοιες …ιες να κάνεις μόνο! Λάιτ!😘

  152. π2 said

    111. Νέα Καρδιά ή Νέα Καρδία; Λογικά από την Καρδία της Βιθυνίας θα πρέπει να ονομάστηκε, όπως και η Καρδία της Θέρμης, που πήρε το όνομα της μικρασιατικής πόλης επειδή πολλοί κάτοικοι ήταν από εκεί.

    Η αρχαία Καρδία εμπλέκεται σε διάφορα μείζονα γεγονότα, εγώ όμως την ξέρω κυρίως από τον Ιερώνυμο τον Καρδιανό, ίσως τον μόνο σχετικά αξιόπιστο ιστορικό της πρώιμης ελληνιστικής ιστορίας, με γνώση από πρώτο χέρι των πρωταγωνιστών, αφού υπηρέτησε με τον Φίλιππο Β΄, τον Αλέξανδρο, τον συμπατριώτη του Ευμένη, τον Αντίγονο Μονόφθαλμο, τον Δημήτριο Πολιορκητή και τον Αντίγονο Γονατά ο κορακοζώητος (πέθανε στα 104 του υποτίθεται). Σε μια εποχή όπου η ιστορία ήταν ήδη μυθιστορία, με φρου φρου κι αρώματα, με μπαρόκ περιγραφές, προσωπικές επιθέσεις, τελείως επινοημένα ανέκδοτα κλπ., αυτός είχε -αν κρίνει κανείς από τα λίγα αποσπάσματα- ένα ξερό, παλιακό, πληροφοριακό ύφος.

  153. mitsos said

    οσο για τον «Βαλε-ντίνο»
    όπως θα έλεγε και ο Μπαπινιώτης
    το σωστό είναι » Είσαγε Κωνσταντίνε«

  154. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «να τυραννιέμαι και να βασανίζομαι ψάχνοντας
    την καρδιά μου στις πολιτείες με τριάντα δραχμές,»

    Μετανάστης
    Ούτε μια νύχτα δε με ζέσταναν τ’ αστέρια σου
    σ’ άγρια χρόνια βουκόλος πάνω στα βουνά
    να μπερδεύω τ’ αρνιά με τους εχτρούς και τ’ αδέρφια
    και να σκοτώνω εχτρούς κι αδέρφια
    και να σκοτώνω αρνιά κι εχτρούς
    και να σκοτώνω αδέρφια, εχτρούς κι αρνιά,
    να τυραννιέμαι και να βασανίζομαι ψάχνοντας
    την καρδιά μου στις πολιτείες με τριάντα δραχμές,
    χόρτο να μη φυτρώνει πια στα χωράφια
    πουλιά να μην έρχονται την Άνοιξη
    στάλα στα φρυγμένα χείλια των ποταμιών
    κι ένας καημός, ένας βαθύς καημός τραγουδιού και θανάτου…

    Γιόμισαν τα μάτια μου μαύρο φως
    πέντε χρόνια ανθρακωρύχος στα ορυχεία Σαρλερουά
    ποτέ μη λησμονώντας τ’ ακρογιάλια σου που τα πλαταίνει
    ο γλυκός θυμός από τα ελάτια του Βερμίου-
    μα το ’χω παράπονο πατρίδα…

    Μέσκος Μάρκος, «Μετανάστης», Μαύρο δάσος (Ποιήματα 1958-1986), Νεφέλη, Αθήνα 1999, σ. 30.

    Τεό, πρέπει να φανείς.

  155. Φίλος από την Πρέβεζα, γιατρός και λογοτέχνης, ο Σπύρος Μπρίκος, κάνει πάντα ευρεία χρήση ιατρικών όρων στα γραπτά του με την αναμενόμενη μεταφορική σημασία. Στον Ημεροδρόμο η καρδιολογική κριτική του για την ελληνική έκθεση για το 1821 στο Παρίσι.

  156. Μαρία said

    153
    Απο Συμεωνίδη.
    Καρδία Εορδαίας Κοζάνης 1951κε, Καρδιά 1927 κε. λογ. μετονομασία του σλαβ. Τρέμπενον.
    Καρδιά Θεσσαλονίκης 1926 κε. Καρατζοχαλή 1918 κε.Λογ. μετονομασία του τουρκ. Καρατζοχαλή < καρυδιά, τόπος με καρυδιές. Το χωριό τονίστηκε κατόπιν Καρδία και η αλλαγή του τόνου πρέπει να έγινε με βάση το όν. Καρδία αρχαίας πόλης στον Μέλανα Κόλπο στη δυτική πλευρά της Θρακικής Χερσονήσου που ίδρυσαν οι Μιλήσιοι και Κλαζομένιοι.

  157. … μεταφορικά, … Λέμε … στην καρδιά της Αθήνας, …

    Σαράφης στα Τρίκαλα ,
    Σαράφης στην Αθήνα,
    Τώρα και
    Σαράφης στο
    Παρίσι
    Στην καρδιά του Μονπαρνάς

  158. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    111, 153 Καρδία (Κοιτατίμαθαίνουμε)
    Η Καρδία ήταν η μεγαλύτερη πόλη της Θρακικής Χερσονήσου (σήμερα Καλλίπολη), αποικία των Μιλησίων και Κλαζομενίων στο Μέλανα κόλπο (σημερινό Σάρο).
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CF%81%CE%B4%CE%AF%CE%B1

  159. Spiridione said

    Νικοκύρη, συνεννοημένος ήσουν για σήμερα;

  160. mitsos said

    ‘sti kkardìa panta sena vastò.

  161. mitsos said

    Και όχι μόνο γκρεκάνικα αλλά και ποντιακά

    Την καρδία μ’ θα σκίζ’ ατό θα έχω δύο καρδίας,
    σ’ ένα θα βάλω τα καημούς σ’ άλλο τ’ αρωθυμίας.

    Το αίμαν νερό ‘κ’ ίνετε οι Ρωμαί ‘κι τουρκεύ’νε,
    κι ο αδελφόν τον αδελφόν πάντα θα αραεύ’νε.

    Πουλόπα ταξιδιάρικα ένα μένεμα φέρτε,
    τα κύρουκα μ’ κι ο αδερφό μ’ αν ζούνε σ’ εμέν πέτε.

    Το αίμαν νερό ‘κ’ ίνετε οι Ρωμαί ‘κι τουρκεύ’νε,
    κι ο αδελφόν τον αδελφόν πάντα θα αραεύ’νε.

    Αναστενάζω σύ’ουνταν τα ψηλά τα ραχία,
    κι όταν γομώ μαραίντανε τα φύλλα ‘σα κλαδία.

    Το αίμαν νερό ‘κ’ ίνετε οι Ρωμαί ‘κι τουρκεύ’νε,
    κι ο αδελφόν τον αδελφόν πάντα θα αραεύ’νε.

  162. Πέπε said

    @100
    > Neil Young, heart of gold…

    @103
    > Ρελάνς με Στόουνς και heart of stone

    Έλβις: Wooden heart (με βάση λαϊκό γερμανικό τραγούδι της ξενιτιάς):

    @93:
    > και μ΄έβγαλε ο κύριος το μάθημα ν΄αρχίσω
    (…)
    πώς λέγονται οι κάτοικοι που ζουν σ΄αυτή τη χώρα
    «Κουβάδες αποκρίθηκα με μια φωνή μεγάλη.
    (…)
    Ένα χαστούκι δυνατό μου ήρθε στο κεφάλι
    κι ένιωσα να ζαλίζομαι να πέφτω αγάλι αγάλι

  163. mitsos said

    Κι άλλος σεισμός μόλις τώρα.
    «Κουνιόμαστε» κάθε τρεις και λίγο από χθες
    Δεν πιστεύω να ανακοίνωσε καμιά απίσκεψη κατα δωθε ο Ανέμελος
    Καρδιακοί θα γίνουμε.

  164. Κουτρούφι said

    69, 71
    Οι δυο πρώτοι στίχοι σχεδόν ταυτίζονται με το τραγούδι «Της μάγισσας η κόρη», 1952 με συνθέτη, στιχουργό και ερμηνευτή τον Σταύρο Τζουανάκο. Ένα ωραίο χασάπικο. Μάλλον, ο Τζουανάκος επηρεάστηκε για τους στίχους από το ποίημα. Στην συνέχεια όμως αλλάζει η ιστορία. Θλιβερή και εδώ η κατάληξη αλλά χωρίς ξεριζωμένες καρδιές και σκουντούφληδες.

  165. Κουτρούφι said

    Ωχ! Λάθος η παραπομπή στο 71 στις αναρτήσεις 87 και 165.
    Οι σωστές αναρτήσεις είναι οι 76 και 77.

  166. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στην καρδιά της ζούγκλας, του Αιγαίου, του βουνού, του θέματος, των γεγονότων, του καλοκαιριού, του μεσημεριού, και του φθινοπώρου
    τα τοπία, οι πόλεις, οι εποχές, οι καταστάσεις, έχουν καρδιά 🙂

    Μια καρδιά το χειμώνα

    163δ, ο Πάνας τ΄Απεράθου 🙂 . Θεός!

  167. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    163.
    Να’ σαι καλά, Πέπε! Γέλασα με την (γ)καρδιά μου! 😂 🤣
    Πολύ ωραίος ο Φλώριος! Μού θύμισε και Μουφλουζέλη, στο αλλιώς…
    Ενδιαφέροντα, (τα) τυράγνια μεγάλα που έχουν τα ξινότυρα! Κι οι διαλεκτικές ακλισιές που λέγαμε προχθές.

  168. loukretia50 said

    Αν αναφέρθηκε, συμπαθάτε με, πολλές νταλίκες καρδούλες σήμερα!

    «ἐγὼ καθεύδω, καὶ ἡ καρδία μου ἀγρυπνεῖ.
    …………………………………………………………….
    θές με ὡς σφραγῖδα ἐπὶ τὴν καρδίαν σου,
    ὡς σφραγῖδα ἐπὶ τὸν βραχίονά σου·
    ὅτι κραταιὰ ὡς θάνατος ἀγάπη,
    σκληρὸς ὡς ᾅδης ζῆλος·
    περίπτερα αὐτῆς περίπτερα πυρός, φλόγες αὐτῆς·
    ὕδωρ πολὺ οὐ δυνήσεται σβέσαι τὴν ἀγάπην,
    καὶ ποταμοὶ οὐ συγκλύσουσιν αὐτήν. ..»
    Ασμα Ασμάτων
    (κοπυπαστωτό, δεν έχω τα συμπράγκαλα καρντιά μου…)

    ———————–

    Πολύ καλό το παλιό νήμα με το ίδιο θέμα.
    Σχολιάζουν και φίλοι καρδιακοί. Η καρδιά της μάνας σταθερά κι εκεί!
    Το επαναλαμβάνω για να μην ψάχνετε στις παραπάνω καρδούλες.

    Λέξεις και φράσεις της καρδιάς

    Το σχήμα όμως δεν είναι πάντα γνωστό.
    Shape of My Heart (Leon)

  169. loukretia50 said

    για το σχ 169
    Μετά τη Φλέρυ το υπόλοιπο βγήκε πολύ πλουμιστό , 2 απλά λινκ νόμιζα ότι θα ποστάρω!
    δις παρντόν!

  170. Θράκας said

    51#Ο Σαραντάκος για τα σεμινάρια ελληνικής γλωσσας της ΕΣΗΕΑ:.Μπράβο Νικοκύρη, έχεις καρδιά.Δε μασάς.

  171. Θράκας said

    Οπα,γαμώτο.Ονόμασε ο Νικοκύρης τα σεμινάρια .

  172. Θράκας said

    Τι κάνω.Λοιπόν ξανα:τα σεμινάρια τα χαρακτήρισε «σεμινάρια σκοταδισμού και αγυρτείας».

  173. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Καρδιοκλέφτρα
    το ρεμπετάδικο στη Λ.Αλεξάνδρας, Πεδίο του Άρεως
    και του Νταλγκά

  174. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    160 Σύμπτωση, σε διαβεβαιώ 🙂

  175. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>καρβούλες
    και λουλούβια, λένε 🙂 .
    Άγνωστο γιατί, ίσως για να κόψουν το «γλυκερό» της λέξης.

  176. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Ήταν Αύγουστος του 1985, νύχτα σε μια παραλία της Θάσου αγκαλιά με την Παπέν (τότε ακόμη παπάκι ή πάπ, τον επόμενο χρόνο την βαφτίσα Παπέν😊) της έδειχνα τον αστερισμό της Κασσιόπης και της είπα, εκεί πέρα είναι η αστρική μου καρδιά κι έχω γράψει το όνομά σου μέσα της.

    Μετά από πολλά χρόνια, αγόρασα ένα ερασιτεχνικό ρομποτικό τηλεσκόπιο, είχα μάθει για το νεφέλωμα της καρδιάς, μιά φωτεινή καθαρή αστρονύχτα στην Πεντέλη σ΄ένα πλάτωμα λίγο πρίν από την βρύση, το έστησα και της έδειξα την αστρική μου καρδιά, μιά αχνή κουκκίδα, το βλέπεις το όνομά σου; όχι, δεν πειράζει, το έχω και σ΄αυτή την καρδιά μου, αν βάλεις τ΄αυτί σου θα την ακούσεις να λέει τραγουδιστά, Παπέν σ΄αγαπάω. Ακούμπησε το αυτί της στο στήθος μου και μου είπε πως τ΄άκουσε να το λέει, την αγκάλιασα και την έκλεισα για πάντα μέσα μου.
    ,
    Το νεφέλωμα της Παπέν!😍
    http://physics4u.gr/blog/2018/01/18/%CF%84%CE%BF-%CE%BD%CE%B5%CF%86%CE%AD%CE%BB%CF%89%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CF%82/

    Αφιερωμένο σε ποιά άλλη, στο παπάκι της καρδιάς μου!😍❤

  177. ΣΠ said

    Μια καρδιά από τα μαθηματικά.
    https://www.wolframalpha.com/input?i=parametric+plot+%284+sin%5E3+t%2C+3+cos+t-cos+2t-0.5+cos+3t-0.2+cos+4t%29

  178. venios said

    136: Το αρχαίες θέλει περισπωμένη, ενώ τα μεταξωτά βρακιά θέλουν οξεία…

  179. Yiannis KYRiakides said

    Στην Κυπρο, λεμε ‘καρδία’ και ‘καρκι͜ά’ και ποτέ ‘καρδιά’. Παραδείγματα:
    «Επρόδωσέν τον η καρδία του» – «Εννά κάμω εγχείρησιν καρδίας»
    «Το τέρτιν της καρτούλλας μου»
    «Για την καρκι͜άν τz̆αι την αγκάλην του, μα τον Θεόν, ούλλα χαλάλιν του» (Μιχάλης Βιολάρης – στιχοι Ανδρέα Γρηγορίου)
    «Αγάπησά την ’πού καρκι͜άς αμμά (δ)εν τz̆ι εχάρηκά την
    τον έναν γρόνον είχα την, τον άλλον έχασά την
    Ω! την καρκι͜άν μο’ έσ̆εις καμένην τz̆αι με τυραννι͜είς
    Ω! λυπήθου με τz̆ι αρκίνα πκι͜όν να με πονείς» – Εδω με τον Άρχονταν Ιεροψάλτην Θεόδουλον Καλλίνικον: http://www.youtube.com/watch?v=eDBC053_w8g

  180. Yiannis KYRiakides said

    Ειναι και ο φίλος ο (γ)καρδιακός!
    Που στην Κυπρο προφερετε και αυτος χωρις συνίζηση, καρδϊακός

  181. Πέπε said

    Πότε κάναμε εκείνη τη συζήτηση για το ανάποδο γιώτα με περισπωμένη, που το χρησιμοποιούσαν ενίοτε παλιά οι τυπογράφοι για να δείξουν τη συνίζηση; Ότι δηλαδή δεν είναι κανονικό φωνήεν που να καταλαμβάνει συλλαβή, αλλά ημίφωνο j.

    Να λοιπόν στο #180 του κ. Κυριακίδη η σύγχρονη εκδοχή του: καρκι͜ά

    Δεν καταλαβαίνω βέβαια με ποιον τρόπο μπορεί να μπει διακριτικό σημάδι σε δύο γράμματα ταυτόχρονα (εδώ έκανα απλώς κόπι-πέιστ), αλλά το αποτέλεσμα είναι ακριβώς ό,τι πρέπει.

    Εντωμεταξύ, και αυτό το σημάδι το ήξεραν οι ακόμη παλιότεροι τυπογράφοι. Στη γραμματική του Λασκάρεως, σε μια έκδοση του 1700-τέλος, το έχω δει να συγκαταλέγεται σε μια λίστα σημείων και να ονομάζεται υφέν. Όμως αν δεν απατώμαι δεν το χρησιμοποιεί πουθενά εκτός από τη λίστα. Ποια ήταν η χρήση του δε θυμάμαι, προφανώς όχι για τη συνίζηση που ήταν άγνωστο φαινόμενο στα αρχαία.

    Εφόσον πάντως το νόημά του είναι να ενώνει δύο στοιχεία, ο όρος «υφέν», hyphen, έχει περάσει στα αγγλικά με την έννοια του ενωτικού, που κοινώς το λέμε παύλα, όπως στο «παιδί-θαύμα». (Λίγο πιο σχολαστικά, άλλη είναι η παύλα. Και αν μάλιστα, όπως φαντάζομαι, η λέξη «παύλα» παράγεται από το «παύω», είναι στην πραγματικότητα το αντίθετο του υφενός, αφού αντί να ενώνει χωρίζει.)

  182. Yiannis KYRiakides said

    #182 ΚΑΛΗΜΕΡΑ
    Τα γραφω στο Word και τα κανω κοπι-παστε (Σιγουρα θα υπαρχουν και αλλοι τροποι -η τεχνολογια τρεχει)
    1. Γραφω το γραμμα,
    2. Δίπλα του γραφω τον 4-ψήφιον κωδικο Unicode του σημαδιού που επιθυμω και
    3. Πατω Alt+X (στα παραδειγματα εβαλα τον κωδικο μετα από το ι, πχ. ι0306).
    –Δυστυχως στο wordpress μερικα απο αυτα δεν εμφανιζονται στη σωστη θεση, πανω ή κατω απο τα γραμματα–
    -Ο Πινακας ολων των Unicode combining characters είναι εδώ: https://en.wikipedia.org/wiki/Combining_character
    Εχω βρει τα εξης χρησιμα, που χρησιμοποιηθηκαν και σε λεξικα, παλια και νεα:
    δροσ̆ιά 0306 =κουππού(δ)α=κουπίτσα=combining breve –Πχ. για τα 4 πασ̆ιά σύμφωνα, σ̆, z̆, ξ̆, ψ̆ (σ̆είλη, τz̆αι, μοναξ̆ιά, ανιψ̆ιός)––
    καρκι̌ά 030C =νισ̆ανούιν=το διακριτικό του Δεκανέα (δεκανόσημο;)=combining caron
    τροχι̑ά 0311 =καππελλίν=καπελάκι=inverted breve
    τροχι͡ά 0361 =διπλον καππελλίν=tie
    τροχ͜ιά 035C =διπλη κουππού(δ)α=under tie
    τροχι̮ά 032E =κατω κουππού(δ)α= breve
    τροχϊά (0308)=διαλυτικά, για την απουσία συνίζησης

  183. antonislaw said

    85,93
    Καλημέρα σε όλους!Χορταστική νηματάρα!

    Έφη σε ευχαριστώ πάρα πολύ που θυμήθηκες κομμάτι από το θεατρικό του δημοτικού σχολείου, θυμήθηκα μόνο ότι το ονόμαζε «Τεμπέληδες»(όχι μπουμπούνες που είχα γράψει) και μάλιστα κρατάγαμε και μια ταμπέλα που εγραφε με μεγάλα γράμματα Τεμπεληδες. Επειδή ζει ο δάσκαλος θα προσπαθήσω να τον βρω μήπως το θυμάται απέξω-το πιθανότερο δηλαδή.
    Και πάλι σε ευχαριστώ από καρδιάς!

  184. sarant said

    Καλημέρα από εδώ

    180κε Ενδιαφέρον σχόλιο και για τα λεξιλογικά και για το πώς βάζουμε την κουππούα!

  185. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,
    μιας και δεν πρόκανα χθες, τα διάβασα σήμερα τα σχόλια😉😉
    πολύ ωραία τα τραγούδια και πληροφορίες για τα παραδοσιακά, από Χαρούλα. Έφη, Κιγκέρι, Παναγιώτη, Αντώνη και λοιπές δυνάμεις, αλλά κα τα λεξιλογικά/ετυμολογικά επίσης.
    52: Costas Papathanasiou 👍 ενδιαφέρον συνάμα και διασκεδαστικό σχόλιο. Ρε τι μαθαίνει κανείς🤗
    129: Γιώργο κατάλαβα, θα ήρθαν τίποτε λογαριασμοί της ΔΕΗ κλπ. στην περιοχή σου…

  186. Κιγκέρι said

    182: Πέπε,

    με τη συζήτηση θυμήθηκα ότι πριν από καμιά εικοσαριά και χρόνια που τσαλαβούτησα λιγάκι στη βυζαντινή μουσική, είχα συναντήσει το υφέν σαν το αντίστοιχο της σύζευξης διαρκείας.

  187. Κιγκέρι said

    183: Μα τι ωραία ορολογία!

  188. antonislaw said

    186 Καλημέρα Γιάννη!!!

    163 β’
    Πολύ ωραίο το σχολικό ποίημα της δεκαετίας του πενήντα-εξήντα που λέει ο Φλώριος Π. Κρητικός από τ’ Απεράθου της Νάξου.

    Θα είχε ενδιαφέρον κανείς να συγκεντρώσει ποιήματα που δίνονταν στα παιδιά από τους δασκάλους σε γιορτές και που ήταν περιπαικτικά για τα ίδια είτε για την επιμέλειά τους είτε και για την ασουλούπωτη εμφάνισή τους που σήμερα θα ήταν αδιανόητο βέβαια. Πάνω σε αυτό θυμάμαι ότι μας έλεγε η φιλόλογός μας στο λύκειο-ίσως με αφορμή κάποιο διήγημα του Κονδυλάκη- ότι στα παλιότερα χρόνια οι εκπαιδευτικοί έβγαζαν παρατσούκλια στους μαθητές και όχι το τόσο αντίθετο, όπως είχε επικρατήσει στα δικά μου μαθητικά χρόνια.
    Λέει λοιπόν ο Απεραθίτης Φλώριος Κρητικός στο ποίημα που του έδωσε η δασκάλα του να πει σε μαθητική γιορτή και μάλιστα ύστερα από απαίτηση των γονιών του και μάλιστα αφού υποσχέθηκαν ότι ως ανταμοιβή θα της πάνε δώρο ξινοτύρι.
    » Τούτη δείτε την κεφάλα που τη βλέπετε μεγάλη, είναι κάργα από μυαλό που δεν τό’χει καμιά άλλη.
    Εννέα μήνες στο σχολείο την πηγαίνων και φέρνω, κούφια τηνε κουβαλώ αδειανή πίσω τη σέρνω.
    Μού’ρχεται μα το στανιό μια στον τοίχο να τση δώσω, μα έλα πάλι που πονώ και θα το μετανοιώσω.»
    Τόσο πολύ άρεσε το ποίημα στους γονείς που το άκουσαν που λέει ο Φλώριος ότι «σπάσαν οι αθρώποι τσι φούχτες τώνε» από το χειροκρότημα!

  189. Πέπε said

    189

    > Τόσο πολύ άρεσε το ποίημα στους γονείς που το άκουσαν που λέει ο Φλώριος ότι «σπάσαν οι αθρώποι τσι φούχτες τώνε» από το χειροκρότημα!

    Ναι… αυτό το σημείο δεν το πολυκατάλαβα. Η μεν δασκάλα, εντάξει, ήταν ένα χτήνος. Έβαζε το παιδάκι να κοροϊδεύει, χωρίς να το καταλαβαίνει, τον εαυτό του. Οι γονείς κάτω γιατί ενθουσιάστηκαν τόσο; Συμμετείχαν στην πρόγκα ή απλώς δεν πρόσεξαν και τους άρεσε η απαγγελία;

    Κάνει κι ένα άλλο ωραίο σχόλιο ο Φλώριος: ότι με τόσο χειροκρότημα υπέθεσε κι ο ίδιος ότι θα ήταν καλό το ποίημα, αλλά αργότερα, μεγαλώνοντας, κατάλαβε ότι… δεν ήταν και τόσο καλό!

  190. Yiannis KYRiakides said

    189
    Δεν ειναι ενα θαυμα το οτι απο αυτα τα παιδια, που μεγαλωσαμε κατω απ’ αυτες τες συνθηκες (ΙΔΙΕΣ για αιωνες), προηλθαν αυτοι που τολμησαν να καταγγειλουν και τελικα να ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΟΥΝ ολες αυτες τες πρακτικες αυταρχισμου, εκφοβισμού, καταπιεσης, εξαναγκασμού, βασανιστηριων, εκμεταλλευσης, ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ, κτλ.;

  191. ΣΠ said

    177
    Το νεφέλωμα της καρδιάς κάθε άλλο παρά κουκκίδα είναι. Καλύπτει 2 μοίρες στον ουρανό, δηλαδή 4 φορές την διάμετρο της πανσελήνου.

  192. Γιάννης Ιατρού said

    192: αφού σου λέει, «….ερασιτεχνικό ρομποτικό…» !!. Ε, το κοίταζε προφανώς ανάποδα 🙂 🙂 🙂

  193. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    192 – Ένα Celestron 114 έχω βρε ΣΠ, όχι το VLT.😊
    Μόνο το αστρικό σμήνος στο κέντρο φαίνεται ουσιαστικά, γι΄αυτό κι η Παπέν δεν είδε το όνομά της.😂
    Το 85 δεν ήξερα ότι υπήρχε το νεφέλωμα, (τον Μ 31 έψαχνα να δούμε κι είχα την έμπνευση της αστρικής καρδιάς,😊 24 χρονών ήμασταν😊) το έμαθα πολύ αργότερα κι ακόμη πιο αργά (2010) πήρα το τηλεσκόπιο και το 12 πρέπει να ήταν που πήγαμε στην Πεντέλη να της «δείξω» 😂 το νεφέλωμα της καρδιάς.❤

    ΠΑΠΕΝ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΣΤΟ ΜΙΞΕΡ!😜

    193 – 😂😂😂
    Τον γαλαξία που σου έστειλα τον είδες; Μάθε αστρονομία αγόρι μου.😂

  194. Γιάννης Ιατρού said

    194β: Ρε Λάμπρο, κονσέρβα μου έστειλες, σου απάντησα με το αυθεντικό, feat JI 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: