Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Στη γαλαρία

Posted by sarant στο 18 Φεβρουαρίου, 2022


Την ιδέα για το σημερινό άρθρο μού την έδωσε ένα τραγούδι, που έχει παρόμοιο τίτλο με το άρθρο μας και που το άκουσα μάλλον τυχαία στο Γιουτούμπ. Κατά πάσα πιθανότητα, δεν είχα ξανακούσει το τραγούδι αυτό, κι ας είναι παλιό, του 1977, εκτός κι αν το έχω ξεχάσει. Λοιπόν, σε μουσική Κώστα Χατζή και στίχους Σώτιας Τσώτου, η Μαρινέλλα τραγουδάει τη Γαλαρία:

Η γαλαρία του τίτλου βρίσκεται σε κινηματογράφο.

Οι στίχοι αναπτύσσουν την αντίθεση ανάμεσα στους θεατές που βρίσκονται στην πλατεία, κατά τεκμήριο εύπορους, βολεμένους και μεσήλικες, και σε εκείνους της γαλαρίας, νέους, φτωχούς και ανήσυχους.

Εμείς οι δυο στη γαλαρία Ρομάντζο και ταλαιπωρία Ιδρώτας και φιλοσοφία Γλυκιά ζωή στη γαλαρία
Οι άλλοι κάτω στην πλατεία Βελούδο και υπεροψία Διαμάντια και καχυποψία Μα τι ζωή και στην πλατεία

Και πιο κάτω, στο ρεφρέν, με το «το ίδιο έργο ο σινεμάς» νομίζω πως δείχνει και την ηλικία των στίχων -λέει κανείς εικοσάχρονος σήμερα «ο σινεμάς»; (Μπορεί και να το λέει, πείτε μου).

Η γαλαρία λοιπόν του τίτλου βρίσκεται σε κινηματογράφο, εξώστη θα τη λέγαμε, αλλά η λέξη έχει κι άλλες σημασίες, πέρα από τις αίθουσες κινηματογράφου ή θεάτρου.

Η βασική σημασία της λέξης στα ελληνικά ήταν στοά, ιδίως στοά ορυχείου -σήραγγα δηλαδή υπόγεια και συνήθως όχι φυσική αλλά κατασκευασμένη από τον άνθρωπο, με υποστυλώματα κτλ. Αυτή είναι και η πρώτη σημασία που βρίσκουμε στα λεξικά. Υπάρχει κι ένα μυθιστόρημα, του κομμουνιστή συγγραφέα Κώστα Κοτζιά (αδελφού του Αλέξανδρου) που έχει τίτλο Γαλαρία Νο 7, και αφηγείται μια μεγάλη απεργία σε λιγνιτωρυχείο.

Η γαλαρία του τραγουδιού της Σώτιας Τσώτου είναι η δεύτερη σημασία της λέξης. Είναι ο εξώστης του κινηματογράφου ή του θεάτρου, πάνω από την πλατεία -στον εξώστη τα εισιτήρια συχνά είναι φτηνότερα και το κοινό πιο νεανικό, όπως λέει και το τραγούδι που ακούσαμε.

Κατ’ επέκταση, γαλαρία ονομάστηκαν επίσης οι τελευταίες θέσεις σε λεωφορεία και πούλμαν, οι οποίες επίσης είναι κάπως υπερυψωμένες σε σύγκριση με τις υπόλοιπες. Κι αν θυμάμαι καλά από τα σχολικά μου χρόνια, γαλαρία λέγαμε και τα τελευταία θρανία μέσα στην τάξη του σχολείου.

Και βέβαια το κοινό της γαλαρίας, είτε του κινηματογράφου, είτε της σχολικής αίθουσας, είτε του πούλμαν στις σχολικές εκδρομές είναι πιο ζωηρό και πιο θορυβώδες, οπότε «γαλαρία» έφτασε να σημαίνει και το νεανικό ή/και θορυβώδες τμήμα του κοινού. Στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης έχει μείνει ιστορική η καζούρα από τη γαλαρία (από τον δεύτερο εξώστη, όπως επίσημα λεγόταν).

Δεν τελειώσαμε όμως, υπάρχει κι άλλη μια σημασία της λέξης, που τη βρίσκουμε στα λεξικά με την ένδειξη «απαρχαιωμένη» ή κάποια ανάλογη. Πρόκειται για υαλόφρακτο εξώστη που λειτουργεί ως διάδρομος και συχνά βλέπει στην εσωτερική αυλή. Για να μείνουμε στην αρχιτεκτονική ορολογία, γαλαρίες λέγονται επίσης τα επιμήκη τμήματα πάνω από τα πλάγια κλίτη στους μεσαιωνικούς ναούς της Δυτικής Ευρώπης.

Η λέξη «γαλαρία» είναι δάνειο από το βενετικό galaria. Πότε μπήκε στη γλώσσα μας; Στο TLG βρίσκω μία και μοναδική αναφορά, μάλλον όψιμη, σε μια έμμετρη επιστολή του πατριάρχη Καλλίνικου Δ’ (ή Γ’, διότι κάποιοι δεν μετράνε στους πατριάρχες τον Καλλίνικο Γ’ ο οποίος μόλις άκουσε την είδηση ότι έγινε πατριάρχης έπαθε συγκοπή από τη χαρά του και πέθανε). Γράφει λοιπόν ο Καλλίνικος στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα:

Ἔχει κολώνας περισσὰς μὲ τέχνην θαυμασίαν
καὶ ὑπερῷον ἄνωθεν, τουτέστι γαλαρίαν

Βλέπουμε πως εξηγεί την αμιγώς ελληνική, τη λόγια λέξη «υπερώον» με την ξενόφερτη λέξη, πράγμα που μπορεί να σημαίνει πως η λέξη «γαλαρία» ήταν περισσότερο κατανοητή από το υπερώο στους αναγνώστες του -ή ότι ήταν ήδη εδραιωμένη στη γλώσσα.

Ωστόσο, η ετυμολογία της βενετικής λέξης ή της ομόρριζης ιταλικής galleria, είναι ενδιαφέρουσα και αρκετά περίπλοκη.

Λοιπόν, η βενετική λέξη ανάγεται στο μεσαιωνικό λατινικό galeria, με τη σημασία του ξύλινου εξώστη ή της σκεπαστής εισόδου των εκκλησιών. Η προέλευση του galeria έχει αρκετά προβληματίσει. Σύμφωνα με την επικρατέστερη εξήγηση, αποτελεί παραφθορά του μεσαιων. λατινικού galilaea, με σημασία «σκεπαστή είσοδος, στοά εκκλησίας», που προέκυψε με μεταφορά από το τοπωνύμιο Galilea, τη Γαλιλαία της Παλαιστίνης. Πώς έγινε η σημασιακή μετάβαση; Κατά μία πηγή, όπως στη Γαλιλαία πλειοψηφούσαν οι ειδωλολάτρες, έτσι και στην είσοδο της εκκλησίας συνωθούνται οι όχι πολύ επιμελείς πιστοί. Στο ετυμολογικό του Μπαμπινιώτη, όπου η εκδοχή αυτή παρατίθεται με επιφύλαξη, ο όρος galilea προέρχεται από το ότι στις στοές των εκκλησιών διεξάγονταν τον Μεσαίωνα θρησκευτικά δρώμενα σχετικά με τα πάθη του Χριστού (ο οποίος ήταν Γαλιλαίος, και Γαλιλαίοι ονομάζονταν περιφρονητικά από τους Εβραίους οι πρώτοι Χριστιανοί).

Αν ισχύει η άποψη αυτή, έχουμε είδος αντιδανείου, δεδομένου ότι το λατινικό τοπωνύμιο Galilea σχηματίστηκε με δανεισμό από το ελληνικό Γαλιλαία (που εξελληνίζει το εβραϊκό galil = η περιοχή, ενν. των εθνικών).

Δεν δέχονται όλοι την άποψη αυτή, κρίνοντας δυσεξήγητη τη σημασιακή μετάβαση. Έχει προταθεί προέλευση από το calaria, από το αρχαίο κάλον (πλοίο, ξύλο) που όμως παρουσιάζει περισσότερες δυσκολίες, μεταξύ άλλων χρονολογικές.

Η ιταλική λέξη στη συνέχεια έγινε διεθνής, τουλάχιστον σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες. Έτσι, στα γαλλικά galerie ονομάστηκε, ανάμεσα στις άλλες σημασίες που είδαμε και πιο πάνω (στοά, εξώστης του θεάτρου κτλ.) και μια μεγάλη στενόμακρη αίθουσα όπου δίνονταν δεξιώσεις, και κατ’ επέκταση μια τέτοια αίθουσα διακοσμημένη με συλλογές έργων τέχνης -κι έτσι έφτασε να ονομάζεται galerie ο χώρος στον οποίο εκτίθενται, για να πουληθούν, πίνακες και άλλα έργα τέχνης, μια λέξη που ήρθε και στα ελληνικά ως επαναδάνειο, αφού πλάι στην γαλαρία έχουμε επίσης δανειστεί, από την ίδια ρίζα αλλά από άλλη γλώσσα και σε μεταγενέστερη χρονική στιγμη, και τη γκαλερί (και τον γκαλερίστα) -που κι αυτά πρεπει να τα πούμε αντιδάνεια αν ισχύει η ετυμολογία που αναφέραμε από τη Γαλιλαία αν και το μόνο λεξικό που είδα να χρησιμοποιεί αυτή την ορολογία είναι το Βικιλεξικό.

Ξεκινήσαμε με τραγούδι, να κλείσουμε με τραγούδι. Αφού η λέξη γαλαρία είναι διεθνής, ας βάλουμε τώρα ένα τραγούδι σε μιαν άλλη γλώσσα. Θα υπάρχει γαλλικό τραγούδι με galerie, αλλά νομίζω πως πολύ καλά ταιριάζει στο άρθρο μας ένα τραγούδι (και τίτλος δίσκου) των Jethro Tull, του 1975, που αυτό το ήξερα και μου άρεσε -στην παλιά μου βιβλιοθήκη θα υπάρχει και ο πολυπαιγμένος δίσκος βινυλίου, με το εξώφυλλο να δείχνει τους μουσικούς να παίζουν από μια gallery, εξώστη που βλέπει τη μεγάλη αίθουσα του αρχοντικού.

Για τη λέξη minstrel, σε άλλο άρθρο!

Advertisement

174 Σχόλια προς “Στη γαλαρία”

  1. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Καλημέρα.
    https://www.ogdoo.gr/apopseis/kostas-mpalaxoytis/manos-xatzidakis-ta-paidia-tis-galarias

  2. Ανδρέας Τ said

    Καλημέρα. Στη γαλαρία του κινηματογράφου όσοι κάθονταν στη πρώτη σειρά έφτυναν τα τσόφλια από τους λιόσπορους και το πασατέμπο στους από κάτω. Πράγμα που οδηγούσε μερικές φορές σε διαπληκτισμούς.

  3. Θρασύμαχος said

    Δύο χαριτωμένα την ίδια μέρα στην ίδια ιστοσελίδα: «αίρουν αίρουν μία-μία οι χώρες τα μέτρα» https://www.iefimerida.gr/kosmos/epistrofi-kanonikotita-arsi-metron-ellada (ίσως κατά το «άρον-άρον»), και βέβαια το μπαμπινιωτικό «μην παρασύρεστε από αίωλες κρίσεις» https://www.iefimerida.gr/zoi/m-papagiannis-gia-dikastiki-ypothesi-me-s-paylidoy

  4. atheofobos said

    Το τραγούδι το θυμόμουν γιατί όταν κυκλοφόρησε οι στίχοι του:
    Εμείς οι δυο στη γαλαρία
    Ρομάντζο και ταλαιπωρία
    Ιδρώτας και φιλοσοφία
    Γλυκιά ζωή στη γαλαρία
    μιλούσαν άμεσα στις πρόσφατες αναμνήσεις που είχα τότε, όταν με την γυναίκα μου την εποχή που είμαστε φοιτητές είχαμε γνωρίσει όλους τους εξώστες των κινηματογράφων της Αθήνας.
    Αφ΄ενός το φτηνότερο εισιτήριο (11,5 δρχ στην Α΄προβολή) αφ΄ετέρου καθισμένοι στην τελευταία σειρά του εξώστη μπορούσαμε να ανταλλάξουμε, αν το έργο δεν σε απορροφούσε, περιπαθείς εναγκαλισμούς χωρίς να σε βλέπει κανείς.

  5. sk said

    Και η πρώτη σημασία της λέξης, η «στοά»; Έγινε κάποια στιγμή μια μεταφορική χρήση, είτε από τις στοές του ορυχείου προς τις εμπορικές στοές είτε αντίστροφα; Μπορούμε να εικάσουμε σε ποια εποχή και γλώσσα;

  6. LandS said

    «Κι αν θυμάμαι καλά από τα σχολικά μου χρόνια, γαλαρία λέγαμε και τα τελευταία θρανία μέσα στην τάξη του σχολείου»
    Στη δική μου εποχή έτσι το έλεγαν οι καθηγητές. Ιδιαίτερα όταν εμείς των τελευταίων θρανίων κάναμε φασαρία.

    Όσο για την Γαλιλαία με ένα «ίσως» και ένα «πιθανόν» την έχει και το Etymoline. Έχει και πηγή του 12ου αι.

    gallery (n.) mid-15c., «covered walk or passageway, narrow and partly open passageway along a wall,» from Old French galerie «a long portico» (14c.), from Medieval Latin galeria, of unknown origin. Perhaps an alteration of galilea «church porch,» which is probably from Latin Galilaea «Galilee,» the northernmost region of Palestine (see Galilee); church porches sometimes were so called, perhaps from being at the far end of the church:
    Super altare Beatæ Mariæ in occidentali porte ejusdem ecclesiæ quæ Galilæ a vocatur. [c.1186 charter in «Durham Cathedral»]

  7. miltos86 said

    Καλημέρα, πολύ ενδιαφέρον και το σημερινό!

    Η επίσης βενετική λέξη γαλέρα σχετίζεται με τι γαλαρία λοιπόν μέσω του calaria αλλά μόνο στην περίπτωση που ισχύει αυτή η εκδοχή;

  8. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Συνειρμικά με τις γαλαρίες θυμήθηκα ότι σ’ έναν θερινό του Ηρακλείου μέσα στα τείχη (στα ίδια τα τείχη, όχι μέσα *από* τα τείχη – όσοι έχουν περάσει ξέρουν αυτά τα κάπως δυσπερίγραπτα σημεία), που έχει τόσο εύκολη πρόσβαση σε βραχάκια με άριστη θέα και ήχο ώστε βασικά με εισιτήριο πας μόνο από ιδεολογία, είχα δει να βγαίνει ένα ευγενέστατο μήνυμα προς τους βραχάκηδες, καθόλου αφιλόξενο, με μια διακριτική παράκληση απλώς να μην πετάνε στα κεφάλια των αποκάτω πράματα ή πέτρες ή να μην πέφτουν οι ίδιοι, δε θυμάμαι ακριβώς, πάντως σίγουρα όχι να σηκωθούν να φύγουν.

    Υποθέτω ότι η παλιά ταξική διακριση μεταξύ γαλαρίας και πλατείας στο σινεμά θα οφειλόταν σε διαφορετικές τιμές εισιτηρίων. Από τότε που θυμάμαι εγώ ούτε οι τιμές ήταν διαφορετικές, ούτε η λέξη λεγόταν μ’ αυτή την έννοια. Εξώστη το ήξερα πάντα.

    Τη γαλαρία στην τάξη τη λέγαμε, και νομίζω και τώρα τη λέμε. Στο πούλμαν επίσης, αλλά λέγαμε και πεντάδα.

  9. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3 Υπερμπαμπινιωτισμός το αίωλες, το είδα κι εγώ.

    5 Κατά τη γνώμη μου, προϋπήρξαν οι αρχιτεκτονικές στοές/γαλαριες σε εκκλησίες και από εκεί ονομάστηκαν γαλαρίες οι στοές των ορυχείων.

    7 Η γαλέρα είναι επίσης αντιδάνειο, από τη βυζαντινή γαλέα. Δεν θυμάμαι αν έχουμε άρθρο.

  10. # 3

    Αργότερα, όταν τα περισσότερα σινεμά είχανε γίνει τσοντάδικα στο ακάλυπτο της πλατείας κάθονταν μόνο ‘τρυφερά πόδια» γιατί φλούδια από λιόσπορο θα ήταν μάνα εξ ουρανού μπροστά στα άλλα που έπεφταν από τον εξώστη !

    Η γαλαρία δεν συγγενεύει γλωσσικά με την γαλέρα ; γιατί από την μια έχουμε ξύλινο εξώστη κι από την άλλη ξύλινο σκάφος ( μέχρι κοινός παράγοντας βγαίνει το ξύλο 🙂 🙂 )

  11. dryhammer said

    Καλημέρα,
    Νικοκύρη μ΄ έχωσες σ’ άλλη γαλαρία σήμερα.
    Το τραγούδι των Χατζή-Μαρινέλλας το θυμάμαι από τότε που διαφήμιζε το Β’ Πρόγραμμα στο ράδιο [ένα Φίλιπς λαμπάτο κι αγάντα να πυρώσει για να παίξει -το ξανάπαθα με τις λάμπες «οικονομίας» πριν βγουν οι LED] το δίσκο (διπλός νομίζω-τριπλός είδα) ΡΕΣΙΤΑΛ από τον «ΣΚΟΡΠΙΟ».
    Το άλλο των Jethro Tull από το βινύλιο που απόκτησα αργοτερότερα (1980;)
    Τότε που τα ελάχιστα γένια ήταν ξανθά ακόμα… Τώρα πυκνά και ασπρόγκριζα

  12. ΓΤ said

    υποστΗλώματα —> υποστΥλώματα

  13. Νέο Kid said

    Όπως είχε πει κι ο μαρτυρικά τελευτήσας ( τον παλούκωσαν οι Οθωμανοί στην Αμμόχωστο ) Βενετσιάνος στρατηγός Μάρκο Αντόνιο Μπραγκαντίν: «Ντέβι έσσερε γκραν λέρα, περ γκουιντάρε λα γκαλέρα!» Το ρητό αυτό υπάρχει ακόμα σήμερα χαραγμένο στη βενετσιάνικη εκκλησία του Τιμίου Σταυρού στο κεφαλοχώρι Πελέντρι ( , κάτω από το βενετσιάνικο λέοντα ) . Το Πελέντρι είναι ωραίο χωριό , γνωστό και ως «η μικρή Μόσχα» γιατί είναι γεμάτο ακελικούς και ομονιάτες…

  14. Νέο Kid said

    Η νεολαία λέει ακόμα το σινεμά, αλλά ουδέτερο «το σινεμά». Ο σινεμάς είναι πλέον μόνο για τους επιζώντες μπούμερς.

  15. Κύριλλος Μεθόδιος said

    Το αγγλικό arcade μπορούμε να το μεταφράσουμε στοά ή γαλαρία;

  16. Με πρόλαβε ο Χτήνος για τα παιδιά της γαλαρίας. Όπου μαθαίνουμε και ότι για τους Γάλλους, η γαλαρία (του θεάτρου) είναι ο παράδεισος (Les enfants du paradis, η ταινιάρα που εδώ την ξέρουμε ως «Τα παιδιά του παραδείσου» – αλλά το ίδιο ισχύει και για τους αγγλόφωνους).

    Το έργο του Καλλίνικου (Γ΄ τον ξέρω εγώ) είναι καταπληκτικό και σημαντικότατη πηγή για την πολιτισμική ιστορία της οθωμανικής Κωνσταντινούπολης. Ψάξτε αυτό https://www.miet.gr/book-list/book-Ta-kata-kai-meta-thn-ejorian-episymbanta-kai-Emmetroi-epistolai και, αν βαριέστε να αγοράσετε το βιβλίο, δείτε κάποια αποσπάσματα στην αγγλική μετάφραση του χαλκέντερου Πήτερ Μάκριτζ: https://www.academia.edu/69365903/THE_MELANCHOLY_OF_THE_PATRIARCH_AND_THE_PLEASURES_AND_SPLENDOURS_OF_EIGHTEENTH_CENTURY_CONSTANTINOPLE

  17. Reblogged στις anastasiakalantzi59.

  18. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Από την πρώτη γραμμή λείπει μία λέξη:
    ένα τραγούδι, που έχει παρόμοιο τίτλο με το άρθρο μας και που το άκουσα

  19. 15 Νομίζω είναι περισσότερο η στοά. Το φαντάζομαι γιατί έτσι έχει μεταφραστεί το Passagen-Werk του Μπένγιαμιν.

  20. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    16# Έχοντας υπόψη το #2 και το #10, σωστοί οι Γάλλοι με τον παράδεισο. Από κάτω ήταν κόλαση 🙂

  21. sarant said

    10 Όχι, δες σχ. 9

    12-18 Διορθώνω

    16 Μωρέ μπράβο, και σχετικά φτηνό για τέτοιο έργο.

  22. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Μιά χαρά ἦταν ἡ γαλαρία στό ΚΘΒΕ (στά μαθητικοφοιτητικά χρόνια..). Κόβαμε φτηνό εἰσιτήριο γιά ἐξῶστες καί μέ τό δεύτερο κουδούνι κατεβαίναμε, μπαίναμε ἀπό τίς πλαϊνές πόρτες καί καθόμασταν στίς γυαλιστερές θέσεις τῆς πλατείας πού ἔμεναν κενές!
    [Τό ἴδιο ἔργο καί γιά μᾶς 🙂 ]

  23. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,
    Αναμνήσεις με το σημερινό👍🤗. Από τους κινηματογράφους που πηγαίναμε παλιά (πού ΄ναι ο Γς να μας πει για τίποτα Ροζικλαιρ κλπ.😥), αλλά και από τα σχολικά χρόνια (=¨πίσω θρανία κλπ.).

    Για το ετυμολογικό:
    Σκέφτομαι γιατί να μην πάει το μυαλό στην γαλέρα, το καράβι, που γενικά αυτά τα πλοία από παλιά, και πριν τις γαλέρες, (π.χ. στις τριήρεις, παραθέτω αναπαράσταση) για τους κωπηλάτες είχαν σκεπαστούς ορόφους (deck θα το λέγαμε σήμερα στην επικυριαρχική)

  24. nikiplos said

    2@ Πράγματι η γαλαρία ή εξώστης των κινηματογράφων ήταν τελειωμένη υπόθεση ως διάκριση στα δικά μου χρόνια (μέσα 70ς ) όταν άρχισα να πηγαίνω κιν/φο. Αρχές 80ς είχαμε αποφασίσει να πάμε σε τσοντοσινεμά. Πήγαμε λοιπόν, εξώστη γιατί ηλικιακά ήμασταν κάτω τω 17 ετών, αλλά για να μην χάσει το πολύτιμο πρόσφορο της μαρίδας, ο σινεμάρχης μας έβαζε στη ζούλα εξώστη και είχε μια πορτούλα με εξωτερική σκάλα που έβγαζε σε ξέφραγη αλάνα, να μας φυγαδέψει εάν ερχόταν ο έλεγχος – οσάκις πήγα δεν ήρθε ποτέ.
    Ένας από τους συμμαθητές είχε τη χαζή ιδέα να αγοράσει προφιτερόλ από το κυλικείο του κιν/φου. Μιλάω για εκείνα τα εμπορικά προφιτερόλ που έβαζαν σε κεσέδες ίδιους με του γιαουρτιού και του ρυζόγαλου. Αρχίζει η ταινία και μπαίνει κατευθείαν στο περιεχόμενο. Ότι είχε αρχίσει αυτός να καταβροχθίζει το προφιτερόλ, η δράση είχε ήδη φθάσει στο swallow που η ηδυπαθής πρωταγωνίστρια επιδείκνυε σε ένα γκρο πλαν. Σιχάθηκε ο φίλος και πέταξε τον κεσέ με το προφιτερόλ σχεδόν αφάγωτο από τον εξώστη στην πλατεία. Η ώρα δεν ήταν ώρα αιχμής οπότε θεώρησε πως θα το έριχνε σε άδειο μέρος. Για την ατυχία μας, έπεσε σε ένα κεφάλι ενήλικα, όστις ήταν και νταβραντισμένος.

    Ανέβηκε αυτός λοιπόν εξώστη με δυό άλλους εξίσου σωματώδεις. Δεν είχαν την αβρότητα ή την περιέργεια να μάθουν ποιός το έκανε, ούτε μπήκαν στον κόπο του ανακριτού. Άρχισαν τα κλωτσομπουνίδια σε όποιον πιτσιρικά έβαλαν στο χέρι πρώτον. Ως αίλουρος ξέφυγα από το γνωστό πορτάκι αλώβητος προλαμβάνων να ακούσω ένα «έλα εσύ δω ρε μούλε!», χωρίς να είμαι βέβαιος, εικάζω όμως ότι απευθυνόταν σε μένα… 🙂

  25. Α, και
    έγραψα μια ιστορία / να την πω στη γαλαρία
    πριν τελειώσει η ιστορία / ήρθε η λογοκρισί…

  26. *έφτιαξα

  27. Alexis said

    #24: Ωραία ιστορία! Από τις γαλαρίες (εξώστες) των τσοντάδικων έπεφταν κατά καιρούς διάφορα, όπως λέει και ο Τζι στο #10

  28. Alexis said

    Θυμάμαι κάποια παλιά εισιτήρια σινεμάδων που έγραφαν πάνω ΕΞΩΣΤΗΣ ή ΠΛΑΤΕΙΑ, αλλά δεν θυμάμαι διαφορετική τιμή.
    Ίσως από κεκτημένη ταχύτητα συνέχιζαν να τυπώνονται έτσι αλλά στην ουσία δεν υπήρχε διαφοροποίηση τιμής των μεν από τα δε.

  29. Georgios Bartzoudis said

    Το λέγαμε και εξώστη, το λέγαμε και γαλαρία (σαν είδος σλανκ της εποχής). Μαθητές όντες, προτιμούσαμε τον εξώστη, όχι μόνο επειδή ήταν φθηνότεοο το εισιτήριο αλλά και διότι από τον εξώστη μπορούσαμε να επιτηρούμε για τυχόν είσοδο καθηγητή στον σινεμά: Ο κινηματογράφος ήταν απαγορευμένος για μαθητές. Συνήθης ύποπτος για να κάνει τέτοιες εφόδους ήταν ο νεαρός (τότε) Γυμναστής. Οι άλλοι καθηγητές πολύ σπανίως! Επί τη εμφανίσει καθηγητού, γινόταν πανζουρλισμός στον εξώστη. Όπου φύγει-φύγει! Ευτυχώς, ο γιος του ιδιοκτήτη ήταν συμμαθητής μας και την σκαπουλάραμε από …την τρύπα που ήταν στημένη η κάμερα.

  30. sarant said

    25 Nαι μπράβο.

  31. ΚΩΣΤΑΣ said

    Στη Λάρισα, γνωστός της παρέας μας με το επώνυμο Λαγαρίας, κόντεψε να τον τρελάνουμε τον άνθρωπο. Τον φωνάζαμε Γαλαρία κι όλο μας διόρθωνε.

    Σας κούφανα, ε; Ας μην τα λέγατε όλα για την γαλαρία, να γράψω κι εγώ κάτι πιο σοβαρό! 😉

  32. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    >>… ο Καλλίνικος στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα… πράγμα που μπορεί να σημαίνει πως η λέξη «γαλαρία» ήταν περισσότερο κατανοητή από το υπερώο στους αναγνώστες του -ή ότι ήταν ήδη εδραιωμένη στη γλώσσα.

    Α) O Μπαμπινιώτης αναφέρει επίσης: «Άλλοι, τέλος, ανάγουν τη λ. galleria στην ελληνική λέξη ‘γάλη’ που καταγράφει ο Ησύχιος, η οποία σήμαινε ‘ξύλινη εξέδρα’ ή δήλωνε επίμηκες στεγασμένο πέρασμα»
    Όμως, στην έκδοση του 1746 του Ησύχιου, ο σχολιαστής συσχετίζει (ως συνώνυμη) τη λ. γαλαρία με την λ. «γάλη = εξέδρας είδος».
    Επομένως, και αν ακόμη η παραπάνω ετυμολόγηση δεν ευσταθεί, επιβεβαιώνεται και από αυτή την αναφορά ότι η ‘γαλαρία’ θα ήταν σε χρήση αρκετά νωρίτερα.

    Β) Μια άλλη επιβεβαίωση της πρώιμης χρήσης μάς δίνει και ο Somavera (1709):
    -Γαλαρία, η. Galleria
    – Galleria. Γαλαρία, η.

    Εδώ υπάρχει κάποια επιφύλαξη, μήπως ο Somavera, εννοεί μια μικρή πόλη της Σικελίας (που αναφέρει ο Διόδωρος). Μάλλον απίθανο όμως, γιατί δεν κάνει καμιά επεξήγηση (π.χ. citta) αλλά και επειδή δεν καταγράφει ούτε άλλες μεγαλύτερες πόλεις.

  33. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    1. Ναι~ για τα παιδιά της γαλαρίας.
    Ο Μάνος Χατζιδάκις έζησε όλη την τραγικότητα του Δεκέμβρη του 1944 και έδωσε την δική του εξήγηση για τα Δεκεμβριανά:
    «Ήταν η αγανάκτηση των παιδιών της γαλαρίας που έβλεπαν τους συντρόφους τους και τα όνειρά τους στα φέρετρα από σφαίρες που έριξαν δοσίλογοι και φασίστες, φορώντας γαλάζιους μανδύες εθνικοφροσύνης. Και όλα αυτά τα ελληνικά αποβράσματα με την επίσημη στήριξη του νεαρού τότε κράτους είχανε έναν εχθρό, την ψυχή των παιδιών της γαλαρίας. Εκατομμύρια ελληνικά παιδιά που πίστεψαν στην απελευθέρωση αλλά βρέθηκαν ευθύς αμέσως απέναντι στον ίδιο χωροφύλακα, στον ίδιο δικαστή, στα ίδια ανάλγητα πρόσωπα που αντιμετώπιζαν πριν λίγο κιόλας χρόνο, όταν ακόμα υπήρχαν Γερμανοί. Και θέλησαν, πριν αποκλειστούν στη γαλαρία τους, να διαμαρτυρηθούν για τελευταία φορά. Κι ύστερα να σωπάσουν…» («Τα παιδιά της γαλαρίας», Ο Καθρέφτης και το μαχαίρι, σ. 85-86).
    https://mikropragmata.lifo.gr/aksechasta/christougenniatiko-oratorio-tou-manou-chatzidaki/

    Στο καρναβάλι/Θαν.Π΄΄κωνσταντινου
    Bάρα καλή, βάρα γερή,
    μια ντουφεκιά ζαχαρωτή
    κι άσε να νοιώσει η γαλαρία
    του χαρτοπόλεμου τη βία

    Tρένο-φάντασμα/Ξύλινα Σπαθιά
    Μεσ’ τη γαλαρία
    που ‘ναι όλα σκοτεινά
    ξετυλίγεται ταινία
    η δικιά σου ιστορία
    που ποτέ δε θα παιχτεί
    στο σινεμά.

  34. Γιάννης Ιατρού said

    μόλις διέγραψαν και τον Κύρτσο από ΝΔ…

  35. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>γαλέρα
    Ο Δαεμάνος για τη γαλέρα (έχει βεβαίως και Σαραντάκο 🙂 )
    Γαλέρα; Γιατί γαλέρα; Όχι galley κωπήλατη, αλλά galleon ιστιοφόρο, γαλιόνι. Πορτογαλιόνι. 🙂
    Από τα δικά μας: galleon = γαλιόνι | (στα βιβλία Χάρι Πότερ) γαλέρα.

    https://www.lexilogia.gr/threads/your-slip-is-showing-%CE%93%CE%BB%CF%89%CF%83%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CF%86%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%B3%CE%BA%CE%AC%CF%86%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%B1%CE%B8%CE%AC%CE%BA%CE%B9%CE%B1.29/page-350#post-227227

  36. Γιάννης Ιατρού said

    34: σορρυ, λάθος νήμα🙄

  37. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Εμείς εδώ στην Πολωνία, galeria λέμε κάτι μεγάλα εμπορικά κέντρα (Mall, που θα τα ‘λεγε κι ο Μπαμπινιώτης 🙂 )

    Το ότι η γαλαρία στο σινεμά είναι για την πλέμπα μου φαινόταν – κι ακόμα μου φαίνεται – παράδοξο· στη δική μου λογική, μια υπερυψωμένη θέση είναι προνομιακή για τον θεατή. Εξάλλου, τα θεωρεία στην όπερα ή το θέατρο προορίζονταν για υψηλού κύρους θεατές, ήταν ακριβότερα, και πρόσφεραν απομόνωση από το πλήθος, έτσι δεν είναι;

    Βέβαια, η απόσταση από τη σκηνή ή την οθόνη ως τη γαλαρία είναι μεγαλύτερη, κι έτσι βλέπεις δυσκολότερα το έργο, αλλά το ίδιο ισχύει και για τις πίσω σειρές στην πλατεία – άσε που στην πλατεία εμποδίζουν τη θέα κι οι μπροστινοί. Αλλά στην όπερα η οπτική επαφή έχει μικρή σημασία, και στο σινεμά με γιγαντοοθόνη είναι αδιάφορο πόσο μακριά κάθεσαι – για να μην πω ότι το να κάθεσαι κοντά είναι τρισχειρότερο.

  38. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    34 Έξω Γιώργο απ τη …γαλ(αζ)έρα 🙂
    ή θύμωσε ο χασάπης…
    (κέρδισα κι ένα δεκαρικάκι- αλλά είναι από εβδομάδες που τον άκουσα να λέει για τη φρίκη των θανάτων που δείχνει δεν ιδρώνουν τους Νουδίτες , και δεν ξέρω αν …παραγράφεται το στοίχημα)

  39. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    https://panagiotisdiamantis.wordpress.com/2015/12/09/%CE%BF%CE%B9-%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CF%8D%CF%81%CE%B5%CF%82-%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%AC%CE%B4/

  40. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    34# Πλάκα έχει η ανακοίνωση της ΝΔ.

    Ο κ.Κύρτσος ο οποίος εξελέγη με το ψηφοδέλτιο της ΝΔ, με εντολή από τους ψηφοφόρους να προωθεί τις ελληνικές θέσεις στο Ευρωκοινοβούλιο, με τις αναρτήσεις του κάνει εντελώς το αντίθετο. Δυσφημεί διεθνώς τη χώρα αμφισβητώντας την ανεξαρτησία της ελληνικής δικαιοσύνης και συγκρίνοντας την Ελλάδα με κράτη που παραβιάζουν τους κανόνες του κράτους δικαίου.
    https://tvxs.gr/news/ellada/diagrafetai-o-giorgos-kyrtsos-apo-ti-nd

  41. ΓΤ said

    31@
    https://www.eleftheria.gr/m/%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%88%CE%B5%CE%B9%CF%82/item/111683.html

  42. Pedis said

    # 37 α – Οι «δίδυμες» μεγάλες gallerie(ς) (~ 150 μ.μήκος κλπ) της Νάπολης και του Μιλάνου (κατασκ. τελ. τέταρτο 19ου αι) σε συναγωνισμό ελεγκάντσζας

  43. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    41 δικό μου μαρμαγκωμένο-καλύτερα (λάθος φάτσα)

    Γερμανικές γαλαρίες στη Λήμνο
    https://www.limnosfm100.gr/limnos/item/48227-skines-apo-tainia-thriler-stis-germanikes-galaries-tis-limnou.html

    και ναι
    ταλικές γαλαρίες στην Ιεράπετρα
    https://www.e-storieskritis.gr/2019/11/blog-post_74.html

  44. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Κι αφού με είπανε παππούλη πρωί-πρωί, να κι εγώ:

  45. Alexis said

    #37: Το ότι η γαλαρία στο σινεμά είναι για την πλέμπα μου φαινόταν – κι ακόμα μου φαίνεται – παράδοξο· στη δική μου λογική, μια υπερυψωμένη θέση είναι προνομιακή για τον θεατή. Εξάλλου, τα θεωρεία στην όπερα ή το θέατρο προορίζονταν για υψηλού κύρους θεατές, ήταν ακριβότερα, και πρόσφεραν απομόνωση από το πλήθος, έτσι δεν είναι;
    Ακριβώς το ίδιο ήθελα να γράψω κι εγώ Αβονίδα.

    Βέβαια, η απόσταση από τη σκηνή ή την οθόνη ως τη γαλαρία είναι μεγαλύτερη, κι έτσι βλέπεις δυσκολότερα το έργο,
    Οι αριστοκράτες των θεωρείων το είχαν λύσει αυτό χρησιμοποιώντας κιάλια.

  46. ΚΩΣΤΑΣ said

    41 Ωωωω…! από σχόλιο της πλάκας βγήκε ωραία σημαντική πληροφορία τοπικής ιστορίας. Τον Ν.Π. γενικά τον παρακολουθώ, αρκετά όμως μου ξεφεύγουν. Ευχαριστώ σε φίλε… μαν! 😉

  47. Κουνελόγατος said

    23. Ο πατέρας μου έλεγε πως στη γαλαρία του Ροζινκλέρ έψηναν μέχρι και ρέγκες. Καλημέρα Γιάννη.

  48. nikiplos said

    27@ 10@. Ο Τζη θα έχει πολλές ιστορίες να διηγηθεί αλλά σιωπά.
    Δεν έχω δει αυτοπροσώπως, αλλά έχω ακούσει ιστορίες για τον εξώστη του σινέ «Αλάσκα» όπου γινόταν διαγωνισμός για το ποιός θα τραβήξει τις περισσότερες. Ενεργές βέβαια με παραγόμενο προϊόν το οποίο επιβεβαιωνόταν από κριτές… Υπήρχαν και έπαθλα κλπ. Φαντάζομαι η έλευση του βίντεο που έκλεισε τους σινεμάδες αυτούς, θα υπήρξε και αιτία εξαφάνισης όλων αυτών των «τελετών μύησης». Αρχές 90ς μόνο φαντάρια και κίναιδοι πήγαιναν σε τέτοια σινεμά, αν και δεν αποκλείω συνοικιακά σινεμά ή στην επαρχία να επιβίωσαν για άλλη μια ακόμη το πολύ δεκαετία.

  49. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    39 «γαλρίες του Άδη» 🙂 -οι φονικές γαλαρίες των ορυχείων!
    Λέμε γαλαρία και τα υπόγεια σκάμματα/ στοές, στον πόλεμο; την ταινία «1917» θυμήθηκα που είχε εκείνα τα φοβερά οχυρά-λαβύρινθους.

  50. ΓΤ said

    46@

    Τι να πω, ρε μαν. Η Σμύρνη καιγόταν, κι εσείς στα μπιροβάρελα… 🙂

  51. sarant said

    32 O Σομαβέρας είναι ισχυρή ένδειξη

    37 Οι πολωνικές galeria μάλλον είναι γερμανική εισαγωγή, έχει Galeria και στις γερμανικές πόλεις, πχ στο Τρίερ πηγαίνω ταχτικά και ψωνίζω.

    42 Τι ωραίες!

    43 Ξεμπλόκαρα.

  52. antonislaw said

    34 Μαργαριταράκι του CNN από είδηση για τη διαγραφή του Κύρτσου, του οποίου του φορέσανε κρητικό σαρίκι:

    «ο Γιώργος Κύρτσος δεν τοποθετήθηκε κρητικά, αλλά υπονόμευσε ευθέως την αξιοπιστία της χώρας και την εικόνα του αδιαμφισβήτητου κράτους δικαίου που υπάρχει στην Ελλάδα, συγκρίνοντας την με χώρες όπως η Πολωνία και η Ουγγαρία, οι οποίες έχουν καταδικαστεί από το ευρωπαϊκό δικαστήριο».

    https://www.cnn.gr/politiki/story/301929/diegrafi-o-giorgos-kyrtsos-apo-ti-nea-dimokratia

    Έτσι όπως πάνε στη ΝΔ θα τους απομείνει μόνο η ακροδεξιά γαλαρία τους

  53. antonislaw said

    42 Σαν τη στοά Αρσακείου (ή Βιβλίου) ένα πράγμα…

    «Το 1900 αποφασίστηκε η ανέγερση κτηρίου σε όλο το μήκος τού οικοπέδου επί τής οδού Σταδίου, με ισόγεια καταστήματα και δύο ορόφους για τα εξωτερικά σχολεία τής Εταιρείας.

    Ως αρχιτέκτων επελέγει ο Κωνσταντίνος Μαρούδης. Τα έργα επεκτάθηκαν προς την πλευρά των οδών Αρσάκη και Πανεπιστημίου και περιέλαβαν και τη στοά που βρισκόταν στην προέκταση τής τότε οδού Πινακωτών (σήμερα Χαρ. Τρικούπη), δηλαδή τη γνωστή στοά Αρσακείου.

    Η στοά Αρσακείου εντυπωσιάζει με τη γυάλινη οροφή της στο κέντρο τής οποίας διαμορφώνεται γυάλινος επίσης θόλος, επιτρέποντας έτσι στο φυσικό φως να διαχέεται στον χώρο.»

  54. aerosol said

    Έχει ενδιαφέρον που τα κάποτε διαδεδομένα σινεμάς και στιλός σταδιακά θεωρήθηκαν υπερβολικά λαϊκότροπα και επικράτησε το ουδέτερο γένος.

    Σε σημερινό άρθρο της διαδικτυακής ΕφΣυν για το οχηματαγωγό Euroferry Olympia διαβάζω για δυο επιβάτες που «γίνεται προσπάθεια να μεταφερθούν σε ασφαλή μέρος».

  55. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    54β# Μη μου πεις πως στο σπίτι σου δεν έχεις ούτε ένα διαφανή τζάμι 🙂

  56. antonislaw said

    54-55

    «Ο Ζαφείρης, ευγενής παιδί» από τα Παλιόπαιδα τ’ ατίθασα του Τσιφόρου

  57. Πουλ-πουλ said

    «Η βασική σημασία της λέξης στα ελληνικά ήταν στοά, ιδίως στοά ορυχείου -σήραγγα δηλαδή υπόγεια και συνήθως όχι φυσική αλλά κατασκευασμένη από τον άνθρωπο,»
    Στα αρχαία (Ηρόδοτος) η σήραγγα/γαλαρία λεγόταν όρυγμα, αν και σήμερα η λέξη αυτή χρησιμοποιείται συνήθως για ανοικτή εκσκαφή. Η πιο πρωτοποριακή σήραγγα της αρχαιότητας (6ος αι. π.Χ.) ήταν το «αμφίστομον όρυγμα» του Ευπαλίνου στη Σάμο, σήραγγα υδραγωγείου μήκους 1 χλμ. που σκάφτηκε ταυτόχρονα από τα δύο άκρα της, με συνάντηση των 2 συνεργείων διάνοιξης περί το μέσον της, σε βάθος 180μ. κάτω από το βουνό. Το μνημείο έχει πρόσφατα αναστηλωθεί, και είναι ασφαλως προσβάσιμο και φωτισμένο σε όλο το μήκος του. Πρόκειται για ένα αριστούργημα για τους ρέκτες της αρχαιολογίας, αλλά και ένα ζωντανό μάθημα γεωμετρίας-γεωμηχανικής για τους πολλούς μηχανικούς του ιστολογίου.
    Εδώ ένα μικρό κόμικ:

  58. sarant said

    53 Να σημειωθεί ότι το «επελέγει» είναι από τη σελίδα της Στοάς Βιβλίου

    http://stoabibliou.gr/stoa-arsakeiou/

  59. Alexis said

    #48: Προφιτερόλ, κωκ, σάμαλι και κορνές, οι κλασικές λιχουδιές των κυλικείων στους τσοντο-σινεμάδες.

    Η έλευση της βιντεοκασέτας στα ’80ς και του DVD στα ’90ς τους εξαφάνισε σιγά-σιγά.
    Σήμερα με το διαδίκτυο δεν γίνεται λόγος, ποιος να πάει στο σινεμά και για ποιο λόγο για να δει πορνό.

  60. Pedis said

    # 53 – Χαρακτηριστικές οι ομοιότητες!

  61. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    42 εκομε κι εμείς! 😉

  62. Pedis said

    # 60 -> Οι gallerieς του 42 για σύγκριση με το # 53

  63. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο Βάρναλης για τα καλοκαίρια στην Αίγινα
    Γιατί κάθε Σαββατοκύριακο (τα καλοκαίρια, φυσικά), ανάβει ο χορός. Τα ευτυχισμένα ζευγάρια, στόμα με στόμα, δεν έχουνε καιρό να προσέχουνε τα ακάλτσωτα ποδάρια τους. Αυτά τα προσέχουνε και τα τρώνε με τα μάτια τους οι χαζοί της γαλαρίας!…»
    https://sarantakos.wordpress.com/2018/05/28/varnalis-19/

    Εμείς μωρό μου μια ζωή στη γαλαρία

  64. Γιάννης Ιατρού said

    Γαλαρίες (με ιστορία, τά ΄χουμε ξαναπεί εδώ στο μπλογκ) είχε (έχει ακόμα, αλλά χωρίς πρόσβαση πλέον) κι εδώ, σχεδόν κάτω απ΄τα πόδια μου (έχω περισώσει την μεγάλη τροχαλία από το αναβατόριο (οΘντκ) που ανεβοκατέβαζαν τους ανθρακωρύχους). Έχει και στον Περισσό γαλαρίες, από παλιά 🙂 🙂 🙂

  65. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Φραντς Κάφκα «Στη γαλαρία», Διαγώνιος, τχ. 1 (Ιανουάριος-Ιούνιος 1960), σ. 9
    https://www.greek-language.gr/periodika/mags/diagonios/1960/1/116719

  66. Κιγκέρι said

    Πάμε Γαλαρία; 🙂

    https://www.enimerotiko.gr/plus/toyrismos/galaria-100-eton-metamorfothike-se-omorfi-kafeteria-gia-oles-tis-ores/

  67. atheofobos said


    Ο κινηματογράφος ΑΣΤΡΟΝ στους Αμπελόκηπους κατασκευάστηκε το 1956 έκλεισε το 2008 και όπως γράφω στο ποστ μου τότε, ήταν ένας από τους μεγαλύτερους της Αθήνας ,750 θέσεων, και ο μοναδικός που είχε την πρώτη θέση στον εξώστη, όταν υπήρχε ακόμη ο εξώστης στους κινηματογράφους .
    ΡΕΚΒΙΕΜ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ ΠΟΥ ΕΚΛΕΙΣΑΝ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2008/11/blog-post_17.html

  68. Χαίρετε,
    Να σημειώσω πως απ’ τα μεγάλα πολυκαταστήματα στη Γερμανία είναι τα Galeria Kaufhof

    Royal Gallery of Saint Hubert εμπορικό κέντρο στις Βρυξέλλες, στην Γκραν Πλας (Άγγελε σε πρόλαβα)

    Γαλαρία και στα παλάτια η αίθουσα με τους πίνακες της οικογένειας.

    Γαλαρία ή στοά οι αψίδες στο Ολυμπιακό στάδιο όπως διαμορφώθηκε (για) το 2004

    Στα φοιτητικά χρόνια, στα Γιάννενα, ο εξώστης στους σινεμάδες (όπου υπήρχε) ήταν πιο φτηνός. Με εξαίρεση τον Γρανάδα που ήταν ίδια η τιμή μιας και η οθόνη ήταν πολύ ψηλά κι αν καθόσουνα κάτω στραβολαίμιαζες ενώ πάνω έβλεπες κανονικότατα.

    Για τον θάνατο των κινηματογράφων τι να πω. Την περασμένη βδομάδα αποφάσισα να δω το καινούριο έγκλημα στο Νείλο. Σε περιφερειακή αίθουσα. Ήμασταν καμιά 20αριά άτομα. Με 7€ το εισιτήριο αλλά και με προσφορές. Εντάξει είχε δυο αίθουσες. Αλλά ποιος να πρωτοπληρωθεί μ’ αυτά; Ο μηχανικός; η κυρία στα εισιτήρια; η κοπέλα που έλεγχε τα πιστοποιητικά και στο τέλος έριξε κι ένα καθαρισματάκι; Ο χώρος; Το ρεύμα; Στεναχωρέθηκα.

  69. leonicos said

    Στους Αμπελοκήπους μόνο το Νιρβάνα θυμάμαι

    Α, και το Αστρον επ΄της Κηφισίας

    Έβλεπα έργα από ταράτσα στο Θησείο, το 196……

  70. leonicos said

    Ο Marquez είναι Μαρκές κή Μαρκέθ, σε καμιά περίπτωση Μάρκες.

  71. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    68 >>Γαλαρία ή στοά οι αψίδες στο Ολυμπιακό στάδιο όπως διαμορφώθηκε (για) το 2004
    Τοίχος (καν τείχος) των Εθνών

  72. 71 Έφη ο τοίχος των Εθνών είναι πιο πέρα, αυτό που βγάζει μουσική καθώς κινείται (αν θυμάμαι καλά – που βλέπω πως θυμάμαι)

    Την αψιδωτή κατασκευή βλέπω να τη λέει Αγορά, εγώ τη θυμάμαι Γαλαρία, αλλά βέβαια δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά.

  73. 51, 37,
    Και στο Χιούστον, Galleria το πιο διάσημο εμπορικό κέντρο, από το οποίο και το όνομα της περιοχής (Galleria area, όπως περιοχή Χίλτον).

  74. Γαλερός και επώνυμο

  75. Μια μικρή διάφανη γαλαρία βλέπουν οι θεατές στη σκηνή του Θεάτρου Αθηνών στο εσωτερικό της οποίας παίζουν οι ηθοποιοί. Πρόκειται για το έργο «Η γίδα ή ποια είναι η Σύλβια;» του Έντουρντ Άλμπι.
    Στην αρχή μπορεί να το θεωρήσεις ως προστατευτικό αντι-κορονοϊκό μέσο για τους ξεμάσκωτους, βέβαια, ηθοποιούς. Όμως στην εξέλιξη βλέπουμε πως είναι οργανικά εντεταγμένο στοιχείο της σκηνοθεσίας.

  76. Πέπε said

    @70

    Λεώνικε, γράφεται με τόνο στο α.

  77. Spiridione said

    Η γαλαρία στα λεωφορεία υπάρχει από 1924
    Η γαλαρία των αυτοκινήτων λεωφορείων ήρχισε να ζητείται περισσότερον από τους επιβάτας. Εννοείται, ότι η γαλαρία αύτη ουδέν κοινόν έχει με την θορυβώδη γαλαρίαν των θεάτρων, την οποίαν εις την προκειμένην περίπτωσιν αποτελούν οι «πισπιρίκοι» των οδών.
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=123&pageid=-1&id=55371&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASLASJASTASJASZASHASJASV&CropPDF=0

  78. Πέπε said

    Και μάλλον το ίδιο ισχύει γενικά για τα επώνυμα μ’ αυτή την κατάληξη: Ροδρίγεθ, Γονθάλεθ, Βελάσκεθ ή Βελάθκεθ (τι παίζει με το zq;), Μαρτίνεθ…

  79. Παναγιώτης Κ. said

    @54. Κατά σύμπτωση, το άκουσα και εγώ στο ραδιόφωνο του Α΄ Προγράμματος.
    Κάποιος έκανε το λάθος είτε γιατί του ξέφυγε ή γιατί…δεν τα πάει καλά με τα τριγενή και δικατάληκτα και μετά οι άλλοι, το είπαν όπως το διάβασαν.

  80. Νέο Kid said

    Γενικά οι ισπανικές λέξεις (και τα ονόματα) τονίζονται στην παραλήγουσα, εκτός αν τελειώνουν σε σύμφωνο οπότε τονίζονται στη λήγουσα. Εξαιρέσεις του παραπάνω κανόνα σημαίνονται με τόνο. Αυτά. (Ο Μάρκες έχει τόνο. Παλιά πάντως τον λέγαμε όντως Μαρκές. Ίσως γαλλική επιρροή ; …δεν ξέρω.)

  81. 78# Πέπε, το zqu (στα ισπ δεν θα βρεις μόνο του το q) προφέρεται θκ (ή σκ αναλόγως της περιοχής), πχ izquierda, αριστερά (ιθκιέρδα / ισκιέρδα στη Ν. Αμ.).

  82. Costas Papathanasiou said

    Καλησπέρα. Πληρέστατο το άρθρο!
    Όντως αστήρικτη, καθότι άσχετη εννοιολογικώς και τραβηγμένη μορφολογικώς, φαίνεται η πιθανολογούμενη συσχέτιση του “γαλαρία” (: « στοά υπόγεια, τούνελ σε ορυχεία ή γενικά κάτω από τη γη, όμως συνήθως για τεχνητό έργο με ξύλινη υποστήριξη και όχι για φυσικό υπόγειο διάδρομο»-βλ.βικιλεξικό) με το τοπωνύμιο “Γαλιλαία” [< εβραϊκή Haggalil,("Περιοχή"), συντετμημένη μορφή του Gelil haggoyim ("Περιφέρεια Εθνών")- βλ. https://www.etymonline.com/word/gallery%5D.
    Αντ’ αυτής μοιάζει πιθανότερη η καταγωγή από το αρχ.ελλ. κᾶλον/ κῆλον [ “καυσόξυλο”, (συνεκδοχικά) “πλοίο, στέγη”- βλ. “ἔρρει τὰ κᾶλα” (τα πλοία καταστράφηκαν), Ξεν. Ἑλλ. 1. 1, 23], εξ ου και οι λέξεις ”καλαπόδι”, “καλούπι”, “καλιά”[=”φωλιά πουλιών” (συνήθως από ξυλαράκια/τσακνάκια καμωμένη-βλ.«καλιολογία/caliology»), και (μεταφορικά) “χώρος ανάπαυσης”-βλ.«πάω καλιά μου» ] για την οποία το βικιλεξικό δίνει και μία ευφάνταστη ετυμολόγηση (βλ. https://el.wiktionary.org/wiki/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%AC ). Λέξεις που ανάγονται στην ΠΙΕ *kel- “καλύπτω, σφραγίζω” [απ’όπου και το αρχ.ελλ. “κολεός/κουλεός (=κόλπος)” και τα νεότερα “κελάρι, κελί”], εκ της οποίας μπορούμε συνεπώς να οδηγηθούμε ομαλότερα στις σημασίες “στοά με ξύλινα υποστυλώματα”, εκκινώντας, λόγου χάριν, από ένα αμάρτυρο “καλαία”, από εκεί (αντί προταθέντος “γαλέος=καρχαρίας“) και στη “γαλέρα/galley(<μσν λατ. Galea < μσν,ελλ. “γαλαία/ γαλέα”, αγν. ετ.), εξ αυτής στο “κάτεργο-πλωτή φυλακή/ αμπάρι με πάγκους κωπηλατών ένθεν κακείθεν”, και τελικά στις σήραγγες (π.χ.ανθρακωρύχων) και στα gallery(<galleria)/ γαλαρία/ γκαλερί (βλ. και σχ.7, 9γ, 10, 23).
    Ενδεχομένως δε , στο εννοιολογικό περιεχόμενο του “καλαία/γαλαία” θα μπορούσε να είχε υπεισέλθει και η έννοια του (επίσης σκοτεινού ετύμου) “κάλως-ω/ Ιων. κάλος-ου”(=καραβόσχοινο, σχοινί ιστίου, παλαμάρι, τριχιά-βλ.”καλώδιο”) προς ενίσχυση της σημασίας “πλησίστιο ή ξυλάρμενο καράβι”.
    Κατά τα λοιπά, μέχρι νεοτέρας αναθεώρησης, η λέξη “γαλαρία”, θα πρέπει να μνημονεύεται πρωτίστως ως “αβεβαίου/σκοτεινού/αγνώστου ετύμου”..

  83. Spiridione said

    Γαλαρίας αναφέρεται σε σλανγκ λεξικά (Δαγκίτση, Ζάχου, Κάτου), ο αβανταδόρος
    Από το λεξικό του Ζάχου
    γαλαρίας = ο δήθεν αγοραστής των πλανόδιων μικροπωλητών , ο αβανταδόρος . Αλλοτε ο δήθεν παίχτης των τυχερών παιχνιδιών του δρόμου . Από τη γαλαρία του θεάτρου όπου συχνά έβαζαν δωρεάν θεατές ή και τούς πλήρωναν , για να χειροκροτούν

  84. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    63 Μπράβο, και αρκετά παλιά αναφορά

    64 Α μπράβο

    65 Καφκικό το σημερινό άρθρο 🙂

    68τέλος Να δούμε τι θα απομείνει όταν/αν τελειώσει το κακό αυτό

    77 Μπράβο, ακόμα πιο πρώιμο!

    80 Ισχύει ότι τον λέγαμε Μαρκές, όπως και ότι προφέρεται στην παραλήγουσα

  85. Γαλαρία στο Μπέργκεν:

  86. Spiridione said

    Στην Ιφιγένεια του Π. Κατσαϊτη (1720), γαλλέρα είναι μάλλον η πρόσοψη, η βιτρίνα του μαγαζιού (σπετσιέρικου):
    Αγροίκησε Σκαπίνο μου, σ’ όλα τα σπετσαρεία
    τις μούμιες πάντα βάνουσι ορτές στη γαλλαρία,
    και το ‘χουν οι σπετσιέρηδες μεγάλη φαντασιά τους
    να βλέπουν όλοι έτσι ακριβό πράμα στη σπετσαριά τους
    https://www.greek-language.gr/greekLang/medieval_greek/em_kriaras/scanned_new/index.html?start=139&id=28&dq=&show=1

  87. Νέο Kid said

    Σχεδόν 100 σχόλια κι ούτε ένας δεν ανέφεγε τη θρυλική Γκαλερί Λαφαγιέτ α Παrrί… (Πφφ…κοκορετσίλα σκέτη είστε εδώ μέσα! … πλην Χτήνου μπιεν σύρ!)

  88. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    72 Όλα μπορεί…Τόσο μακρινό και τόσο μες τα σωθικά μας 😦



    https://www.pikist.com/free-photo-owlvy/el

  89. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    87
    🙂 🙂
    απ το πρωί, λέω κάτσε να το πει κανείς άλλος να βρει κ καλές φωτό-σχεδίων, αχ Sriral…:(

  90. Νέο Kid said

    88. ! 😀🤪😜

  91. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    89 Spiral αχ 😦

  92. Spiridione said

    Περιγραφή προπολεμικής θεατρικής γαλαρίας (υπερώου) από τα Αθηναϊκά Νέα το 1931 («Σονόρ»):
    Στο υπερώον όμως παρόμοιες σκηνές νύστας, αισθημάτων και διακριτικής κριτικής είνε άγνωστες. Εκεί επάνω έχει σχηματισθή ο μέγας κριτικός του θεάτρου, ο οποίος εννοεί να πή την γνώμην του κατά την διάρκειαν της παραστάσεως. Να επιδοκιμάση ή να αποδοκιμάση. Να χειροκροτήση μέχρι σπασίματος των χεριών ή να βάλη τη φωνή:
    -Έμπα μέσα κρύε!…
    Είνε η μάστιξ του θεάτρου. Αν διαφωνή μαζί σας θα σας επιβάλη την γνώμην του. Αν συμφωνή θα διαδηλώση την συμφωνίαν του με πρωτοφανή φασαρίαν. Εκ των κοινών του θεάτρου όλων των ειδών είνε το μάλλον φιλοθέαμον.
    Στο θέατρο της πρόζας εγκαθίσταται πρώτον και παρακολουθεί την παράστασιν με αδιάπτωτον ενδιαφέρον. Στο σοβαρόν μουσικόν θέατρον είνε γλέντι. Μαζεύεται από της 6 το απόγευμα για να πιάση θέσιν. Η πλατεία και τα θεωρεία-όπως συχνά συμβαίνει- ήμπορεί να είνε άδεια. Η παράστασις ημπορεί να είνε αίσχος. Το υπερώον όμως συγκεντρώνει τον κόσμον του από τας 7 το βράδυ. Και … πώ! πώ! … Ύψιστε πόσον φανατισμένον είνε. Κατά την διάρκειαν της παραστάσεως πάσχει, παθαίνεται.
    -Άχ αυτός ο τενεκές! Μου τσαλάκωσε το «ντό» νατουράλε!
    Εκεί όμως που γίνεται πανηγύρι είνε το ελαφρόν μουσικόν θέατρον. Η επιθεώρησις. Η οπερέττα. Η μουσική κωμωδία. Το έργο άρεσε στο υπερώον, ενεκρίθη, εχειροκροτήθη, εμπιζαρίσθη, επροκάλεσε διάφορα «όλοοο!»; Εξησφάλισε την επιτυχίαν του. Το υπερώον θα επιβάλη την γνώμην του. Θα συμμετάσχη πολλές φορές εις την παράστασιν. Θα συμπληρώση το έργον! Κρατεί τους ηθοποιούς, τους αποθεώνει, τους χαντακώνει, τους λανσάρει, τους αναδεικνύει.
    Όταν με την εμφάνισιν ενός ή μιάς ηθοποιού δονήται το θέατρον από τα χειροκροτήματα του υπερώου, ο ηθοποιός επεβλήθη… Μόνον να μη πρόκειται περί κλάκας, ως συμβαίνει εις πολλά θέατρα. Τότε εξοργίζει. Και προκαλεί την επανάστασιν της συντηρητικής πλατείας.
    -Σσσσσς … σκασμός!
    Οι θεατρώναι φυσικά αυτού του είδους το υπερώον το εγκαθιστούν και το πληρώνουν ως ζώσαν διαφήμισιν. Διαφήμισις ομιλούσα, ηχητική και άδουσα …».
    https://www.protothema.gr/Stories/article/443242/antigrafotou-hartopaixia-harin-ton-eorton/

    Ο Καραγάτσης σε μια θεατρική κριτική του του 1948 λέει ότι ο κόσμος της προπολεμικής γαλαρίας θρονιάστηκε στη μεταπολεμική πλατεία
    https://books.google.gr/books?id=NAJlAAAAMAAJ&q=%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%BF+%CE%B1%CE%BD+%CE%BF+%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%82+%CF%84%CE%B7%CF%82+%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82+%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1%CF%82+%CE%B8%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BA%CE%B5+%CF%83%CF%84%CE%B7+%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AE+%CF%80%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%B1&dq=%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%BF+%CE%B1%CE%BD+%CE%BF+%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%82+%CF%84%CE%B7%CF%82+%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82+%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1%CF%82+%CE%B8%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BA%CE%B5+%CF%83%CF%84%CE%B7+%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AE+%CF%80%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%B1&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwjziYiqy4n2AhUKhP0HHUekC64Q6AF6BAgCEAI

  93. ΕΦΗ - ΕΦΗ said


    Great Gallery Ritz Hotel London 1914
    Great_Gallery_Ritz_Hotel_London_1914.jpg

  94. aerosol said

    #55
    Και διαφανή τζάμι έχω και ευγενής παιδί είμαι!

    #78
    Βέβαια στον περισσότερο κόσμο τα ονόματα αυτά δεν προφέρονται με θ αλλά με σ. Σχεδόν όλη η Λατινική Αμερική δεν ακολουθεί την παραδοσιακή ισπανική προφορά -γι αυτό και ο Κολομβιανός Μάρκες δεν θα ήταν Μάρκεθ. Και δεν λέω πθέματα!

  95. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    (Gabo)
    Γκαμπριέλ Γκάρτσια Μάρκες,
    0:11

  96. Πέπε said

    83

    Από ένα άλλο παρόμοιο λεξικάκι της αργκό θυμάμαι ότι συνώνυμο της γαλαρίας μ’ αυτή την έννοια είναι η λαμόγια. Θηλυκά και τα δύο.

    81

    Να προσδιορίσω ακριβέστερα την απορία μου: Στα ισπανικά της Ισπανίας, όπου γενικά υπάρχει ο φθόγος θ (και όχι στα λατινοαμερικάνικα όπου έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει), το z προφέρεται πάντοτε θ, ή μόνο αν μετά έχει φωνήεν ή τέλος λέξεως;

    Ο λόγος που ρωτάω είναι απλά επειδή τον ζωγράφο τον ήξερα από μικρός Βελάσκεθ.

  97. sarant said

    86 Μπράβο, και είναι παλιότερος από τον Καλλίνικο.

    92 Ωραία και τα δύο. Το πρώτο από την εποχή που γινόταν η μετάβαση στον ομιλούντα κινηματογράφο (με τη μέση λύση του ηχητικού)

  98. Alexis said

    Τόσες μέρες που παρακολουθώ τα τεκταινόμενα στην Ουκρανία ακούω να γίνεται συνεχώς λόγος για ρωσόφωνους των ανατολικών επαρχιών της χώρας.
    Και αναρωτιέμαι: τα ουκρανικά είναι διαφορετική γλώσσα από τα ρωσικά; Και αν ναι πόσο διαφορετική είναι; Οι διαφορές τους είναι τύπου Σερβικά-Κροατικά ή Βουλγάρικα-Σλαβομακεδόνικα; Ένας Ουκρανός μπορεί να μιλάει με έναν Ρώσο και να συνεννοείται;

    Όποιος γνωρίζει ας απαντήσει.
    Ζητώ συγγνώμη για το άσχετο της ερώτησης και την εκτός θέματος παρέμβαση.

  99. Νέο Kid said

    95. Γκαρσία, ΕΦΗ. Γκαρσία! Παράκουσμα είναι το «Γκάρτσια».😊

  100. Χαρούλα said

    Γαλαρία λέγαμε περιπαιχτικά και το πίσω μέρος καπνιζόντων στα αεροπλάνα. Τοοότε παλιά, που καπνίζαμε!☺️
    Νομίζω δεν αναφέραμε τις γαλαρίες στις σιδηροδρομικές γραμμές. Παιδί που χρησιμοποιούσαμε αποκλειστικά τρένο, στους Τοξότες(στα τέμπη του Νέστου) μετρούσα τις πολλές γαλαρίες. Πονηριά των δικών μου για να μην τρομάζω. Πάντα έχανα το μέτρημα!🤣 Ακόμη δεν έχω μάθει πόσες!🤫

    Εμείς εξώστη και όχι γαλαρία, λέγαμε στους …σινεμάδες. Άνοιγαν μόνον όταν γέμιζε η πλατεία. Με την ίδια τιμή. Όμως επειδή θέατρο δεν έχουμε, βλέπαμε στις ίδιες αίθουσες και θεατρικές παραστάσεις. Τότε μόνον υπήρχαν εισητήριο εξώστη-πλατείας, με διαφορετικές τιμές. Και διαφορετικό κοινό. Πάνω η νεολαίοι μαθητές, ,φοιτητές. Κάτω οι μεγαλύτεροι και οι οικογένειες.

  101. Χαρούλα said

    Πιερία, παραλία Παντελεήμονα. Παράδειγμα αξιοποίησης

    Η Gallaria βρίσκεται μέσα σε μια παλιά ιστορική γαλαρία μήκους περίπου διακοσίων μέτρων, όπου μέχρι το 2004 περνούσε η παλιά σιδηροδρομική γραμμή Αθηνών-Θεσσαλονίκης. Σημεία της παράκτιας σιδηροδρομικής γραμμής του τρένου ανακηρύχθηκαν από το Υπουργείο πολιτισμού ως Μνημεία Νεώτερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

  102. Μια άλλη γαλαρία, τέλη του 50…
    ήταν η στριφογυριστή σκάλα που οδηγούσε στην ταράτσα της διόροφης κατοικίας, πίσω και δίπλα από το θερινό σινεμα. Και τι σινεμά ! Πολυτελείας με πλαϊνο οικόπεδο για είσοδο (μόνο τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του, μετά το έφαγε η αντιπαροχή) με μεγάλη οθόνη, λουλούδια και ποιοτικό ρεπερτόριο. Από τα τέσσερα -πέντε σκαλιά είχες θέα σαν να ήσουνα στο πλάι ενός εξώστη, έβλεπες δωρεάν και το κυριότερο,έβλεπες ακατάλληλα έργα που δεν σε βάζανε μέσα οι ελεγκτές. Αξέχαστο μου έχει μείνει το τραγούδι που παιζότανε πριν και στο διάλειμα της προβολής, για μένα είναι ταυτόσημο με τα παλιά θερινά σινεμά :

    Οι διπλανές κατοικίες δεν είχαν αυτή την χάρη, όσες ήταν δίπλα στον χώρο της πλατείας έβλεπαν το πολύ μισή οθόνη και από την άλλη μεριά ήταν μια χαμηλή μονοκατοικία κι ένα οικόπεδο που αρχές 60 έγινε νοσοκομείο. Οταν είχε υψωθεί στα μπετά, κάθε βράδυ στην αφύλακτη οικοδομή ανεβαίνανε πολλοί τζαμπατζήδες μέχρι που ένα βράδυ κάποιοι «υπεύθυνοι» έκαναν έφοδο να τους πιάσουν. Στα σκοτάδια, ένα παιδί προσπάθησε να κρυφτεί στον χώρο που θα χρησιμοποιούσε το ασανσέρ, έπεσε από τον πέμπτο όροφο και σκοτώθηκε. Εκτοτε η πολυκατοικία-νοσοκομείο φλασσότανε προσεκτικά.

  103. Νέο Kid said

    96. Στα ορίτζιναλ καστελλιάνικα (της Καστίλλης 🤨) το zeta είναι όνομα και πράμα θέτα, δηλαδή θήτα, Πέπε. Στα υπόλοιπα είναι σ. Φθόγγος/ήχος ζ (ζήτα) δεν υπάρχει στα ισπανικά, παρά μόνο σε λατινοαμερικανικές εκδοχές εκφοράς του γι ως ζ . Πχ καστεζιάνο (αντί καστεγιάνο. Στην καστιλλη «καστελιάνο»
    * το διπλό l εκφέρεται λι (gli) , εκτός Καστίλλης γι ή σπανιότερα ζ , δηλαδή.

  104. ΓΤ said

    99@

    Δεν ξέρει η Έφη από ΠΑΟΚ αφού 🙂

  105. Χαρούλα said

    Επειδή βγήκε μικρούλα… Να σας μπουκώσω με μεγάλες(ελπίζω🙂)

  106. Γιάννης Ιατρού said

    90: (87) έγκλημα και (88) τιμωρία 😂 !!

  107. ΓΤ said

    85@

    Και έτσι, κυλώντας η Ιστορία, φτάνουμε από τις γαλαρίες του Μπέργκεν-Μπέλσεν στη γαλαρία του Μπέργκεν…

  108. 87, … ούτε ένας δεν ανέφεγε τη θρυλική Γκαλερί Λαφαγιέτ α Παrrί… …

    Μού ήρθε να το αναφέρω
    μετά παρισίας,
    αλλά έκανα πίσω λόγω πιθανού conflict of interest
    για μεροληψία υπέρ του μαρκήσιου της Αμερικανικής Επανάστασης.

    Για κάτι πιο κοντινό, Γκαλερί στο Λαφαγιέτ, Λουϊζιάνα.

  109. ΓΤ said

    Γκαλερί Ζουμπουλάκη

  110. ΓΤ said

    «Τα παιδιά της γαλαρίας»: γνωστό περιοδικό του αναρχιικού χώρου. Κυκλοφορεί ατάκτως από το 1990, «τώρα» το τχ. 18.
    Τα πρώτα 15 τεύχη στο https://anarxeio.gr/publishers/view/ta-paidia-ths-galarias

  111. ΓΤ said

    110@
    αναρχικού

  112. Παναγιώτης Κ. said

    @94.Μήπως έχεις και διαμπερή διαμέρισμα; 🙂

  113. Shooting gallery και παιχνίδι του λούνα-παρκ,
    με στόχο να πετύχεις κινούμενο στόχο.
    Τό έχουν χρησιμοποιήσει και οι Μόντυ Πάυθον,
    ως έκφραση κωμικοτραγικής ειρωνείας,
    πχ εδώ:

  114. ΓΤ said

    112@

    Μόλις μπω στο διαμπερέ
    κρεμάω της καράφλας τον μπερέ

  115. ΓΤ said

    Τα ΜΜΕ μας έχουν λυσσάξει με την κακοκαιρία «Γιούνις» που χτυπάει τη Βρετανία, οπότε καταλαβαίνουμε ότι είναι δύσκολο να αναγνωρίσουν την «Ευνίκη» και μάλλον ηττώνται. Παρεκτός και τη γνωρίζουν, αλλά σέβονται την απόδοση στα εκεί χώματα…

  116. sarant said

    98 Απ’ όσο ξέρω, είναι όσο σερβικά-κροατικά, αν και τώρα θα πρέπει (στην κοινή ουκρανική) να έχουν αναδειχτεί τα στοιχεία που διαφοροποιούν τις δυο γλώσσες.

    115 Κάτι θα γράψουμε αύριο.

  117. Πέπε said

    98

    Αλέξη, οι πρόγονοί μου από την Οδησσό θεωρούσαν ότι είναι Έλληνες της Ρωσίας και ότι οι γύρω τους, όσοι δεν ήταν Έλληνες (ή κάτι άλλο), είναι Ρώσοι. Μέχρι που τους πρόλαβα, θυμούνταν τα της Ρωσίας. Ποτέ δε γινόταν λόγος για Ουκρανία: πρέπει γι’ αυτούς να ήταν ένα κενό γράμμα στον χάρτη.

  118. 101 & 105 Χαρούλα για πιο καλό αποτέλεσμα διάλεγε την τρίτη επιλογή (που δεν την περιγράφουν τυχαία for websites and email) 🙂

  119. Μαρία said

    100
    Κι εμείς γαλαρίες λέγαμε τα τούνελ.
    Είχαμε όμως και γείτονες γαλαριώτες που δούλευαν στα γειτονικά λιγνιτωρυχεία.

    177
    Μπορεί να την ήξεραν ως Μικρή Ρωσία.

  120. πλακώσανε οι μαϊντανοί
    κάποιες πλευρές του έλληνα
    που λέγονται βοτανικώς
    καλώς τα πετροσέλινα

  121. ΚΩΣΤΑΣ said

    Κι εμείς γαλαρίες λέγαμε τα τούνελ των σιδηροδρομικών γραμμών. Στο παλιό δίκτυο γαλαρίες υπήρχαν κάπου εκεί στον Μπράλο, Τέμπη/Παλαταμώνας και προς Αλεξανδρούπολη εκεί γύρω στον Νέστο.

    Χαρούλα, για τον Πλαταμώνα (Αγ. Παντελεήμονα) δες #66 το έβαλε και το Κιγκέρι, σε λινκ.

  122. Ο Γαλέριος και η καμαρωτή Αψίδα του.

  123. Avonidas said

    #87. Σχεδόν 100 σχόλια κι ούτε ένας δεν ανέφεγε τη θρυλική Γκαλερί Λαφαγιέτ α Παrrί…

    Στο μακρινό Fin de siècle, που έλεγαν κι οι ΑΗΠ, λίγο μετά που έδωσε Πανελλήνιες ο Αβό, (ξανα)πήγαμε ταξιδάκι με τη μητέρα μου στο Παρίσι, όπου μεγάλωσε.

    Σε μουσεία πήγαμε, σε μνημεία πήγαμε, στις Βερσαλλίες πήγαμε, δεν συναντήσαμε ούτε έναν πατριώτη.
    Την τελευταία μέρα πήγαμε στη Γκαλερί Λαφαγιέτ, κι εκεί είπε η μάνα μου «α, πουλάκια μου, εδώ λοιπόν είστε όλοι μαζεμένοι!» 😆

  124. Avonidas said

    #98. Και αναρωτιέμαι: τα ουκρανικά είναι διαφορετική γλώσσα από τα ρωσικά; Και αν ναι πόσο διαφορετική είναι; Οι διαφορές τους είναι τύπου Σερβικά-Κροατικά ή Βουλγάρικα-Σλαβομακεδόνικα; Ένας Ουκρανός μπορεί να μιλάει με έναν Ρώσο και να συνεννοείται;

    Να σου πω: ξέρω ότι τα ουκρανικά μοιάζουν αρκετά με τα πολωνικά – αρκετά ώστε να μπορούν να συνεννοηθούν οι Ουκρανοί με τους Πολωνούς, με κάποια προβλήματα γραμματικής, συντακτικού και ψευδόφιλων. Ξέρω επίσης ότι οι Πολωνοί μπορούν σε κάποιο βαθμό να καταλάβουν ρώσικα (αλλά αν τους ρωτήσεις θα το αρνηθούν 😛 )

    Άρα, δια της μεταβατικής ιδιότητας 😛 συμπεραίνουμε ότι οι Ουκρανοί συνεννοούνται με τους Ρώσους 😀

  125. Alexis said

    #116, 117: Ευχαριστώ.

  126. Στις γκαλερί Λαφαγέτ δεν πήγα, αλλά μιας και σύχναζα στην παλιά Bibliothèque nationale πήγα στην Galerie Vivienne, εκεί δίπλα, προσκύνημα χάριν του «Άλλου ουρανού» του Κορτάσαρ. http://www.galerie-vivienne.com/

  127. Χαρούλα said

    Κιγκέρι να με συγχωρήσεις που δεν άνοιξα το λινκ σου(#66). Βιασύνη… ΚΩΣΤΑ ευχαριστώ για την επισήμανση.

    #118 Γιάννη ευχαριστώ για την πληροφορία.
    Νεξτ τάιμ που έλεγε κι η γιαγιά μου😊

  128. sarant said

    124 Βέβαια, οι Πολωνοί συνεννοούνται καλύτερα με τους δυτικούς Ουκρανούς.

  129. Πουλ-πουλ said

    103
    Πάντως στην Ανδαλουσία το cerveza, κάτι σαν σερβέζα το άκουγα.

  130. Μαρία said

    Σήμερα ξεπεράσαμε την Ουκρανία σε νεκρούς ανα εκατομμύριο.

  131. ΓΤ said

    116β

    Απλώς θέλαμε να δείξουμε περισότερο προς «Ευνίκη». Καλώς στέκονται στο «Γιούνις», μπορεί και να νομίζουν ότι έρχεται από τα «ξένα». Αλλά καλώς στέκονται θαρρώ, αφού επ’ ουδενί σήμερα θα μιλούσαμε για τη… Σφαγή στο Πληγωμένο Γόνατο 😉

    117@ Πέπε
    Πέπε, ευχαριστώ πολύ για τα χτεσινά σου λόγια. Θα ήθελα να ξέρεις ότι πρόκειται για ένα διαρκές αναβρυτήριο δίχως καμία προσπάθεια.

  132. Eίδα το ματς Τσιτσιπά (νο 4 στην παγκόσμια κατάταξη) εναντίον Σαφιούλιν ( νο163, με καλύτερο στη ζωή του το νο148 ) το οποίο κέρδισε ο Ρώσος 2-0 (6-4,6-4) ευκολότερα από όσο δείχνουν τα αποτελέσματα. Επειδή δεν είναι κανένα καινούργιο ταλέντο ο Ρώσος και επειδή στο ματς έπαιζε με μια άνεση που του έδινε η ανωτερότητά του σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού, υποκλίνομαι στην πρόοδο της αθλητιατρικής που κάνει τέτοια θαύματα (σχεδόν όλα τα σερβίς του Ρώσου ήταν πάνω από τα 220χλμ/ώρα)

  133. Πέπε #96, όπως τα λέει ο Κίντος στο #103. Ήχος ζ στα καστεγιάνικα γιόκ. Ακόμα και οι μύγες στην Ισπανία κάνουν θθθθθ.
    (Αυτός ήταν ο τρόπος που προσπάθησα να κάνω πριν χρόνια έναν Ισπανό συνεργάτη μου να προφέρει το ζ. Τον ρώτησα, ρε Χοσέ Λουίς κόμο άθεν λας μόσκας εν Εσπάνια, πώς κάνουν οι μύγες στην Ισπανία?)

  134. Αυτά τα σαπάκια της Τρενοσέ θα μένουν στις γαλαρίες άραγε;
    Αποκάλυψη «βόμβα»: Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ φέρνει στην Ελλάδα τρένα που καταργήθηκαν ως επικίνδυνα στην Ελβετία – 20/20 Magazine

  135. sarant said

    130 Mπα; Κοίτα να δεις….

  136. Πέπε said

    133

    Αυτό μου θυμίζει τους Καλύμνιους, που έχουν έναν έντονο και εντελώς ιδιαίτερο τρόπο να προφέρουν το ζ και το τζ. Η πρώτη μου επαφή με το ιδίωμά τους ήταν στον στρατό, από μια σειρά που έτυχε να τον ρωτήσουν ποια ηθοποιός του αρέσει: Η Κάθριν Ζζέτα Ζζόουνς! Οπότε, κλασικό αστείο είναι «πες: ένα ζουζούνι στο τζάμι κάνει ζζζζζζζζζζζ!»

  137. avadistos said

    Γνωρίζω δύο άτομα από την Ουκρανία. Μία κυρία, που όταν την λέω Αλεξάνδρα με διορθώνει πάντα: «Ολεξάνδρα με λένε, δεν είμαι Ρωσίδα εγώ» και έναν νεαρό που όταν τον καλωσορίζω: «Καλώς τον φίλο μου τον Ουκρανό» απαντά πάντα: «Είμαι Ρώσος»

  138. Pedis said

    Γνωστά τα γ(γ)κράσιας και τα γκράθιας και πως διαφοροποιούνται, οπως και τα «μβάμο ά λα κότα» από Κούβα μέχρι Ανδαλουσία, αλλά οι νοτιοαμερικάνοι τα δύο λου τα λένε ανάλογα με την καταγωγή (και τη γειρονιά?😆) από γ σε λου-πνικτο μέχρι σου και ζου. Έχω κάνει πειράματα με τρεις-τέσσερους (σικ) φίλους και συγγενείς εξ’αγχιστείας από Εκουαδόρ, Κολομβία και Περού, και η πλάκα είναι αφού μου το προφέρουν μετά δεν είναι σε θέση να ορίσουν τον ήχο με τα δικά μας σ/ζ/γ/λ.

    Άσχετο: όπως μου έχουν πει τα καστιγιάνικα στους νοτιοαμερικάνους ακούγονται αγενή, αυταρχικά και αλαζονικά.

  139. 138# Έτσι με τα δύο λου. Από Αργεντίνους έχω ακούσει ένα σχετικά παχύ ζ, από την καθηγήτριά μου (Ελληνίδα της Βενεζουέλας) ένα απαλό γ. Το περίεργο είναι πως, αν και μεγαλωμένη στο Τσαβομαδουριστάν, μας δίδασκε σπανιόλικη προφορά με θου, όχι σου. Να ήταν εντολή του φροντιστηρίου άραγε? Πάντως το συμπαθές τετράποδο το πρόφερε καchίκα, δεν έχουν λεπτό τσ αφού 🙂

  140. Νίκος Κ. said

    https://www.autostrade.it/documents/10279/25738/ingalleria.jpg/3a53ae14-04ff-43fc-9f18-39c62f0c64ac?t=1494320482000

  141. Pedis said

    # 140 – Θα ελεγα ότι στα Ιταλικά η καθημερινή έννοια της λέξης είναι αυτή ακριβώς. Οι υπόλοιπες … είκοσι χρήσεις ακολουθούν.

  142. Pedis said

    Παρόλο που λένε και γράφουν effetto tunnel. 😄

  143. spyridos said

    138
    » όπως μου έχουν πει τα καστιγιάνικα στους νοτιοαμερικάνους ακούγονται αγενή, αυταρχικά και αλαζονικά.»

    σε όλους τους φυσιολογικούς ανθρώπους έτσι τους ακούγονται.
    Ακόμα περισσότερο αν έχουν ακούσει Χιλιανούς.

  144. Πέπε said

    Παρεμπιπτόντως, είναι σωστό να λέμε «καστιλιάνικα» εννοώντας «ισπανικά της Ισπανίας, όχι της Ν. Αμερικής»; Γιατί έχω την εντύπωση ότι στην Ισπανία η λέξη σημαίνει «ισπανικά, όχι καμιά άλλη από τις γλώσσες της Ισπανίας». Μου είχαν μάλιστα εξηγήσει ότι δε λένε (ή δε θα έπρεπε να λένε) «εσπανιόλ» για τη γλώσσα που εμείς ονομάζουμε ισπανικά, γιατί και τα καταλανικά, βάσκικα και κάθε άλλη γηγενής γλώσσα της Ισπανίας είναι εξίσου ισπανική.

  145. spyridos said

    144
    Τα καστιλιάνικα είναι διάλεκτος της Ισπανικής.
    Τα καταλανικά δεν είναι Ισπανικά είναι συγγενής λατινική γλώσσα όπως τα Πορτογαλικά αλλά δεν έχει (ακόμα) δικό της στρατό.
    Τα δε Βάσκικα δεν είναι καν λατινική γλώσσα.

  146. Pedis said

    Δεν καταλαβαίνω το δεύτερο σκέλος αυτού που λες, οι Καταλάνοι-καταλάνοι και οι Βάσκοι-βάσκοι είναι Ισπανοί για να μιλάνε την Ισπανική γλώσσα;

    Για το πρώτο, θα συμφωνούσα αλλά δεν πάιρνω όρκο ότι αυτό είναι κοινό στις τόσες δεκάδες εκατομμύρια κεντρονοτιοαμερικανών (και σίγουρα όχι στα εκατομμύρια των ιθαγενών).

  147. Pedis said

    Το 146 στο 144.

  148. sarant said

    141 Ενω οι Γάλλοι τα λένε tunnel.

  149. Πέπε said

    Μα τι περίεργο ρώτησα;

    Ας πούμε ότι δεν ήταν Ισπανία αλλά Βέλγιο. Σου λέει: εδώ στο Βέλγιο είμαστε όλοι Βέλγοι, άρα για καθετί δικό μας η κατάλληλη λέξη είναι «βελγικό». Και τη γλώσσα που μιλάμε θα τη λέγαμε βελγική, αλλά έλα που δεν έχουμε μία γλώσσα, έχουμε δύο. Ποιαν από τις δύο θα ονομάσουμε βελγική; Καμία, γιατί κι οι δύο δικές μας είναι, καμία δεν είναι πιο βελγική από την άλλη, άρα ας δώσουμε στην καθεμιά ένα όνομα που να μην έχει σχέση με τη λέξη Βέλγιο.

    Πάμε πίσω στην Ισπανία. Κι εδώ είμαστε όλοι Ισπανοί, άρα καθετί δικό μας χαρακτηρίζεται με τη λέξη «ισπανικό». Κι εδώ δεν έχουμε μία γλώσσα αλλά πολλές. Το ποια είναι συγγενής με ποια είναι τελείως εκτός της συζήτησης. Τα βάσκικα είναι μία από τις ντόπιες γλώσσες, τα καταλανικά μια άλλη (δεν είναι διάλεκτος, είναι γλώσσα γιατί θα σεβαστούμε το ότι έτσι τα θεωρούν οι Καταλανοί), τα γαλικιανά μια άλλη (και ισχύει η ίδια παρένθεση), και έχουμε και μιαν ακόμα. Ποιαν από όλες αυτές θα ονομάσουμε ισπανική; Καμία, γιατί όλες είναι εξίσου ισπανικές. Θα πούμε τη γλώσσα των Βάσκων βάσκικη, των Καταλανών καταλανική, και για την άλλη, όσο κι αν οι ξένοι τη λένε ισπανική, θα βρούμε μια ονομασία που να τη θέτει στον ίδιο παρονομαστή, π.χ. καστιλιάνικα.

    Αν όλο αυτό είναι κατανοητό, τότε να ξαναπώ και την ερώτησή μου: ισχύει; Ή αυτός που μου το είπε απλώς εξέφραζε μία προσωπική αντίληψη περί ίσων αποστάσεων και δεν ξέρω τι άλλο;

  150. spyridos said

    37 , 45 κτλ
    Στο Σινεμά ο Παράδεισος, η πρώτη θέση είναι στο εξώστη και θυμάμαι τους γραβατωμένους θαμώνες της πρώτης να φτύνουν το πόπολο στην πλατεία.

    Η Όπερα ήταν το αγαπημένο μου σινεμά στην Αθήνα και καθόμουν πάντα στον εξώστη με την καταπληκτική οπτική.
    Είχε και τις καλύτερες καρέκλες και αν δεν σου άρεσε το έργο κοιμόσουν μια χαρά.

  151. spyridos said

    149
    Οχι δεν ισχύει.
    Αυτός που σου τα είπε εξέφραζε μια δεξιά (που τείνει να γίνει ακροδεξιά στις μέρες μας) καστιλιάνικη αντίληψη για τις εθνότητες της Ισπανίας.

  152. Triant said

    Σε κινηματογράφο της οδού Μαυρομματαίων (το όνομα μου διαφεύγει – ας βοηθήσει ο Δημήτρης ο Φύσσας) ο εξώστης χωριζόταν με τζάμι από την υπόλοιπη αίθουσα. Είχα τραπεζάκια όπου μπορούσες να πίνεις το ποτό σου και να καπνίζεις όσο παρακολουθούσες το έργο (είχε ξεχωριστά μεγάφωνα).

  153. Triant said

    152: Μαυρομιχάλη βέβαια, όχι Μαυρομματαίων

  154. Pedis said

    # 151 (149) – Κι εγώ λέω ότι δεν ισχύει(*). Για την εξήγηση που δίνει ο Σπυρίδος, δεν ξέρω. Πιαθνή ακούγεται. Από την άλλη, Πέπε, ένας ξένος που είπε κάτι για τη χώρα του ή τη γλώσσα του κλπ γιατί να δώσουμε βάση, από τη στιγμή που τόσοι Έλληνες λένε διάφορα για τη χώρα τους και τη γλώσσα τους που είναι μπίτι μαλακίες;

    (*) Άσχετο (μάλλον όχι): είμαι Βαρκελώνη σε μέρες μουντιάλ και βρίσκομαι το απογευματάκι στην καφετέρια του Πανεπιστημίου ενώ παίζει η Εθνική Ιθπανίας. Πρώτη παρατήρηση, βρίσκεις άνετα καρέκλα να καθίσεις, ενώ ο αγώνας έχει αρχίσει. Δεύτερη παρατήρηση, οι καταλάνοι που γνωρίζω και είναι παρόντες κοιτάνε τι κάνει στο γήπεδο ένας παίκτης-αστέρας της Μπάρτσα που δεν θυμάμαι πως τον έλεγαν.

  155. aerosol said

    #129
    Σωστά δούλευε το αυτί σου. Στο μεγαλύτερο κομμάτι της Ανδαλουσίας η τοπική προφορά διαφέρει από τη στάνταρ Ισπανική, και δεν προφέρουν θ αλλά σ. Το ίδιο ισχύει και σε κάποιες άλλες (πολύ μικρές) περιοχές της Ισπανίας, όλες προς το νότο.

  156. Μαρία said

    149
    Τι τρελά πράματα σου είπαν; Είναι σα να λέμε οτι τα τούρκικα που μιλάει η μειονότητα είναι ελληνικά. Και διάλεξα τα τούρκικα, γιατί τα βάσκικα δεν είναι ινδοευρωπαϊκή γλώσσα.

  157. Μαρία said

    155
    Πώς δούλεψε σωστά το αυτί του, βρε Αεροζόλ; Στη μπίρα δεν άκουγε σ αλλά ζ.

  158. @ 86 Alexis

    …Χαρακτηριστική είναι η συζήτηαη με μια συγγενή του σκηνοθέτη-ντοκιμαντερίστα που του διηγείται πως όταν ήταν μικρή μιλούσε ρωσικά και πως ουκρανικά άρχισε να μιλάει όταν πήγε στην κομμουνιστική νεολαία (Κομσομόλ). Και πως, μάλιστα, ένας ταξιτζής την κατέβασε από το αυτοκίνητο επειδή του είπε τη διεύθυνση στα ρωσικά και όχι στα ντόπια ουκρανικά.
    Από την κριτική της ταινίας ρωσο-ουκρανικής ταινίας Rodnye

  159. Myriolis said

    152-153
    Φλώρα (μετά Αλφαβίλ) ;

  160. aerosol said

    #157
    Ωπ, έχεις δίκιο. Εστιαζόμουν στο θ και δεν κατάλαβα πως μιλούσε για την διαφορά σ – ζ.
    Άκυρο, Πουλ-Πουλ. Προβληματικό το αυτί, να βάλεις άλλο!

  161. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Καλημέρα!
    Μερικές αναπάνταχες/περίεργες χρήσεις της ‘γαλαρίας’.
    ====+
    – Οντάς; Εσωτερικό πατάρι;
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=108&pageid=-1&id=32376&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASLASJASTASJASZASH&CropPDF=0
    ====+
    – Σύνολο/ομάδα ανθρώπων με παρόμοια συμπεριφορά.
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=108&pageid=-1&id=32199&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASLASJASTASJASZASH&CropPDF=0
    ====+
    – Άλλο γαλαρία, άλλο θεωρεία, άλλο υπερώον ;
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=108&pageid=-1&id=31223&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASLASJASTASJASZASH&CropPDF=0
    ====+
    – Γαλαρία σε στίβο ιπποδρομίου.
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=108&pageid=-1&id=15410&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASLASJASTASJASZASH&CropPDF=0

  162. @ 156 Μαρία

    Όμως όλες οι γλώσσες μιας χώρας μπορούν να θεωρούνται (ή να θεωρηθούν και να αναγνωριστούν) ως εθνικές έστω και αν δεν είναι επίσημες, όπου, βέβαια, «εθνικές» σημαίνει απλά της συγκεκριμένης επικράτειας. Έτσι δεν είναι; Αν οι σχέσεις μας με την Τουρκία ήταν διαφορετικές θα μπορούσαμε να είχαμε αντιμετωπίσει αυτό το ερώτημα για τα τουρκικά της χώρας μας.

  163. loukretia50 said

    152. Το Αλφαβίλ εννοείς, με εξαιρετικές ταινίες που απολάμβανες σε εξώστη κατάλληλα διαμορφωμένο – παράδεισο για καπνιστές ! – και ιδανικό για ραντεβού.
    . Πρώην Φλώρα, κι ακόμα πιο πριν μόνο για αγοράκια.

  164. Alexis said

    #156: Δεν είπε αυτό ο Πέπε.
    Αν εφαρμόζαμε την θεωρία που λέει ο Πέπε στα καθ’ ημάς θα έπρεπε να ονομάσουμε τα ελληνικά κάπως αλλιώς (π.χ. ρωμέικα) για να μην παραπέμπουν στο όνομα του κράτους, τη γλώσσα της μειονότητας πάλι κάπως αλλιώς (π.χ. θρακικά) -πάλι για να μην ταυτίζεται με την Τουρκία- και να κρατήσουμε τον όρο «ελληνικά» μόνο για διεθνή χρήση.
    Οι ξένοι δηλαδή θα έλεγαν «ελληνικά» και θα εννοούσαν τα ρωμέικα, εμείς όμως μεταξύ μας θα είχαμε ξεχωριστές ονομασίες για τις γλώσσες «μας».

    Τρελά πράγματα όντως… Μύλος…

  165. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

  166. Alexis said

    #164 …οπότε πολύ πιο απλό είναι αυτό που λέει ο Γιάννης στο 162, να αναγνωρίσουμε δηλαδή ότι στην Ελλάδα μιλιούνται τα ελληνικά (κυρίως) και κάποιες άλλες «εθνικές» γλώσσες από μειονότητες και να τελειώνει το παραμύθι.

  167. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    163
    Ω το ξεχωριστό/μοναδικό Αλφαβίλ! (Στεργιάκηδες οι κηδεμόνες) . Κάλυψε όλες τις κατηγορίες θεατών. Είχε και μεταμεσονύχτιες προβολές (για φρικιά-λέγαμε). Μπαρ/ καλτ/εναλλακτικό σινεμα.

    Από τον εξώστη του Απόλλωνα/Σταδίου, βλέπαμε στις απογευματινές προβολές Δράκουλες. Από κει, εκ του «ασφαλούς», σπάγαμε τις τσιχλόφουσκες (ομοβροντία δυο-τριών) στο πιο κρίσιμο σημείο, όταν όλοι κρατούσαν την ανάσα στη φάση «τώρα θα τη φιλήσει-δαγκώσει στο λαιμό» κι ακολουθούσε στιγμιαία βοή από την πλατεία.

  168. 167 Μια και ανέφερες τους Δράκουλες το ξαναθυμήθηκα…

  169. nikiplos said

    109@ Αφου είσαι ρέκτης και ανιχνευτής της Αθήνας, φίλτατε ΓΤ, να σε πληροφορήσω για κάτι που ίσως δεν γνωρίζεις. Η Γκαλερί Ζουμπουλάκη χρόνια στο Κολωνάκι συνόρευε με το καφεζυθεστιατόριον Ελληνικόν. Αυτό που λίγοι γνωρίζουν είναι πως στο υπόγειο οι δύο χώροι επικοινωνούσαν μέσω κυριλέ κοινού χώρου, κάτι που είχε βολέψει πολλούς εκείνη την εποχή που ήταν σημαντικό με ποιούς πίνεις τον καφέ σου, εάν είσαι σπουδαιόφρων πολίτης που αφορά τα ΜΜΕ της εποχής εκείνης… Οι ιστορίες πολλές… Από πρώτο χέρι, γκαρσόνι της εποχής εκείνης… Γράφει κανείς βιβλίο άνετα…

  170. Spiridione said

    161α. Αν δεις σε πολλές περιγραφές ακινήτων της εποχής στις εφημερίδες (αγγελίες, κατασχέσεις) αναφέρεται συχνά υαλόφρακτος γαλαρία.
    Πρέπει να είναι αυτό που λέει το άρθρο: υαλόφρακτος εξώστης που λειτουργεί ως διάδρομος και συχνά βλέπει στο εσωτερικό της αυλής.

  171. Πουλ-πουλ said

    160.
    40 μέρες οτοστόπ στην Ισπανία, με μερικές μπύρες, καπάκι με τεκίλες, η γλώσσα ή και το αυτί ψευδίζουν. Έχουν περάσει τόσα χρόνια από τότε άλλωστε…

  172. ΓΤ said

    169@ Νικιπλουά

    Εκείνα τα χρόνια, στο «Ελληνικόν», στο Κολωνάκι, συγκεκριμένη μέρα της εβδομάδας έτρωγε ένας κύριος με μία κυρία και το παιδί της. Μία φορά ο κύριος αυτός έκανε δώρο ένα λαχείο στον σερβιτόρο που του έλαχε.
    «Είναι φορές που μου έρχεται να δίνω χαρά σε ξένους», απάντησε ο κύριος στην απορία της κυρίας.

    […]

    -Γιατί μου δίνεις λαχείο; ρώτησε ο σερβιτόρος.
    -Είναι φορές που μου έρχεται να δίνω χαρά σε ξένους. Έτσι έκανε ο παππούς μου, απάντησε ο ΓΤ.

    […] Και τα λαχεία επιστρέφουν από άλλο δρόμο…

    Ο ΓΤ συναντιόταν επί ένα δίμηνο, συγκεκριμένη μέρα και ώρα της εβδομάδας, σε καφέ-μπαρ των Εξαρχείων, με άνθρωπο των γραμμάτων μας για δουλειά. Ο λαχειοπώλης, σταθερό το πέρασμά του από τη γειτονιά, έμπαινε και στο καφέ-μπαρ. Ο άνθρωπος των γραμμάτων μας έκανε πάντα δώρο στον ΓΤ ολόκληρο το κοντάρι του λαχειοπώλη. Από τα 8 κοντάρια μέσα στο δίμηνο προέκυψε τότε ένα καλό ποσό για τον ΓΤ.

    Είναι φορές που μου έρχεται να μιλάω με ξένους. Γιατί εδώ, στου Σαραντάκου, πολλοί άνθρωποι είναι λαχείο για μένα.

  173. sarant said

    172 Ολόκληρο το κοντάρι; Δεν είναι και ευκαταφρόνητο το κόστος, μπράβο του.

  174. nikiplos said

    172@ Φοβερή ιστορία ρε συ ΓΤ! Να πούμε εδώ επί τη ευκαιρία πως το λαϊκό λαχείο είναι το μόνο δίκαιο παιχνίδι. Ένα κοντάρι χωράει 40-50 πεντάδες. Βάλε να είναι σπασμένες το 1/3, μιλάμε για ακέραιες 30 πεντάδες, σημερινά λεφτά 300 γιουρόπουλα… Αλλά μου άρεζε η φράση: «Είναι φορές που μου έρχεται να δίνω χαρά σε ξένους». Πάντα η ζωή επιστρέφει αυτό είναι σωστό…

    Έχω ακούσει μια παρόμοια ιστορία για τον Ανδρέα Γ. Παπανδρέου. Δεν ξέρω αν αληθεύει, αλλά λένε πως είχε χαρίσει ένα πανάκριβο παλτό σε περαστικό φτωχό, ημιάστεγο. «Αυτός το έχει περισσότερη ανάγκη από εμένα» είχε πει. Σήμερα αυτό λέγεται τρε μπανάλ, αλλά εκείνη την εποχή είχε συμβεί χωρίς κάμερες φώτα διαφήμιση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: