Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Γυναικοκτονία, μια «ενοχλητική» λέξη που καθιερώνεται

Posted by sarant στο 8 Μαρτίου, 2022


Πριν από λίγο καιρό, ο ιστότοπος ΕΤΕΡΟΝ, που αξίζει την προσοχή σας, μου ζήτησε να γράψω ένα άρθρο για τον όρο «γυναικοκτονία» και την αποδοχή του, που θα αποτελούσε μέρος ενός αφιερώματος στη γυναικοκτονία.

Το αφιέρωμα («μηνιαίος φάκελος») δημοσιεύτηκε πράγματι την περασμένη εβδομάδα, μαζί και το άρθρο μου. Σήμερα που είναι η Ημέρα της Γυναίκας το αναδημοσιεύω και στο ιστολόγιο.

Κάθε Δεκέμβριο, ανάμεσα στους πολλούς απολογισμούς που γίνονται καθώς τελειώνει η χρονιά, έχουμε και την ανακήρυξη της «Λέξης της χρονιάς». Σε άλλες χώρες και γλώσσες, αυτό γίνεται από μεγάλα λεξικά· ας πούμε, σύμφωνα με τους λεξικογράφους του Oxford Dictionary, η λέξη του 2021 ήταν vax, το εμβόλιο.

Στην Ελλάδα δεν βρέθηκε λεξικογραφικός φορέας να το αναλάβει, αλλά το ιστολόγιο «Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία», που διαχειρίζομαι, πραγματοποιεί κάθε χρόνο ψηφοφορία για τη λέξη της χρονιάς· κι έτσι, Λέξη της χρονιάς για το 2021 ψηφίστηκε, με μεγάλη μάλιστα διαφορά και με ρεκόρ συμμετοχής στην ψηφοφορία, η λέξη «γυναικοκτονία».

Η ανάδειξη αυτή εξέπληξε πολλούς, αφού το 2021 κυριαρχήθηκε από την πανδημία και την εμβολιαστική προσπάθεια, που γέννησαν αρκετούς νεολογισμούς. Από την άλλη, ενώ ο όρος «γυναικοκτονία» έχει εμφανιστεί στη γλώσσα μας εδώ και μερικά χρόνια, είναι γεγονός ότι μέσα στο 2021 γνώρισε κατακόρυφη αύξηση της συχνότητας χρήσης του, δυστυχώς εξαιτίας ορισμένων προβεβλημένων γυναικοκτονιών, όπως στα Γλυκά Νερά.

Πολλοί αντιτάχθηκαν, με πρωτοφανή και σχεδόν ανεξήγητη βιαιότητα, στη χρήση του όρου «γυναικοκτονία»· αρχικά, αντέτασσαν ότι τάχα είναι όρος ανύπαρκτος, και στη συνέχεια, όταν άρχισε να χρησιμοποιείται ευρύτερα, επειδή τάχα «υποτιμά» τη γυναίκα, ότι της… στερεί την ανθρώπινη ιδιότητα: γιατί δεν λέτε «ανθρωποκτονία», δεν είναι άνθρωπος η γυναίκα; Άλλοι θεώρησαν διχαστική τη χρήση ενός ιδιαίτερου όρου, με τον ίδιο τρόπο που η alt-right στις ΗΠΑ εξεγείρεται για το σύνθημα Black lives matter.

Παραβλέπουν όλοι αυτοί οι αρνητές του όρου καταρχάς ότι δεν είναι ελληνική ιδιομορφία ο όρος «γυναικοκτονία», αλλά αντίθετα μεταφορά στα ελληνικά ενός διεθνούς όρου, του femicide ή feminicide· έπειτα, ότι δεν είναι γυναικοκτονία κάθε φόνος γυναίκας. Αν μια γυναίκα βρει τον θάνατο σε ληστεία, δεν είναι γυναικοκτονία. Αν κάποιος σκοτώσει τη γειτόνισσά του επειδή έχουν κτηματικές διαφορές, δεν έχουμε γυναικοκτονία. Γυναικοκτονία είναι ο φόνος της γυναίκας επειδή είναι γυναίκα και λόγω του κοινωνικού της ρόλου. Ο φόνος της Καρολάιν από τον Μπάμπη, ο φόνος της Ελένης Τοπαλούδη από τους βιαστές της, οι φόνοι «για λόγους τιμής». Ο φόνος της γυναίκας-κτήματος, που θέλει να φύγει από μια τοξική σχέση.

Όσοι εξεγείρονται για το ότι δεν υπάρχει, αντίστοιχα, όρος ανδροκτονία (ή για το ότι δεν διοργανώνονται Straight Pride ή όσοι προβάλλουν το σύνθημα All lives matter) δεν κατανοούν ότι ανήκουν σε μια προνομιούχα κοινωνική ομάδα που δεν έχει ανάγκη προστασίας. Δεν ξέρουν την αγωνία που νιώθουν καθημερινά αμέτρητες γυναίκες όταν ακούν πίσω τους βήματα σε έναν σκοτεινό δρόμο.

Καθώς έχω έντονη παρουσία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έχω παρατηρήσει κάτι ενδιαφέρον: οι άνθρωποι που διαμαρτύρονται έντονα για τον όρο γυναικοκτονία, είναι περίπου οι ίδιοι που προβάλλουν αντιρρήσεις κάθε φορά που εμφανίζεται ένας σχετικά νέος έμφυλος τύπος (π.χ. βουλεύτρια αντί του επίκοινου «η βουλευτής») ή κάθε φορά που γίνεται απόπειρα να χρησιμοποιηθεί συμπεριληπτική γλώσσα (π.χ. «όσοι και όσες» ή οι φοιτητ* κτλ.).

Δεν εννοώ εδώ την αμήχανη αντίδραση, τον αιφνιδιασμό που προκαλεί σε όλους ένας νεολογισμός, μια ασυνήθιστη λέξη ή έκφραση· μιλώ για αντιδράσεις έντονης και χλευαστικής αποδοκιμασίας, βίαιες σχεδόν, που νομίζω πως πηγάζουν από πολύ βαθύτερα: γαλουχημένοι στο πνεύμα της πατριαρχίας, που θέλει τις γυναίκες περιθωριοποιημένες στη δημόσια ζωή και κατάλληλες μόνο για λίγους κοινωνικούς ρόλους και επαγγέλματα, δυσανασχετούν όποτε η γυναικεία παρουσία γίνεται αισθητή και εκτός των τειχών μέσω, ας πούμε, μιας συμπεριληπτικής αναφοράς (όσοι και όσες) ή ενός έμφυλου τύπου (δικάστρια, βουλεύτρια). Εργάτριες, χορεύτριες και μαθήτριες, φοιτήτριες έστω επιτρέπεται να υπάρχουν· όχι όμως δικάστριες ή βουλεύτριες!

Ο επίκοινος τύπος («η βουλευτής») λειτουργεί σαν είδος μπούρκα που κρύβει τη γυναίκα· γιατί, κακά τα ψέματα, ας κάνουμε ένα νοητικό πείραμα. Ποια εικόνα έρχεται στο νου σας όταν διαβάζετε μια πρόταση όπως: «Τροπολογία που κατέθεσε βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος προβλέπει…» Βλέπετε με το μυαλό σας άντρα βουλευτή να καταθέτει τροπολογία ή γυναίκα; Με το χέρι στην καρδιά, οι περισσότεροι θα αναγνωρίσουν ότι η λέξη «βουλευτής» παραπέμπει σε άντρα, ότι η γυναίκα μένει στο περιθώριο.

Παρά τις αντιδράσεις ορισμένων, η δεκαετία που μας πέρασε μπορεί, από άποψη ορολογίας εννοώ, να ονομαστεί «δεκαετία της βουλεύτριας». Ενώ το 2010 ο όρος ελάχιστα ακουγόταν, χρόνο με το χρόνο γνωρίζει ολοένα και μεγαλύτερη αποδοχή -και όχι μόνο από την Αριστερά· στις περυσινές βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο, υποψήφιες από όλα σχεδόν τα πολιτικά κόμματα, συμπεριλαμβανομένου του κυβερνώντος Δημοκρατικού Συναγερμού, αυτοπροσδιορίστηκαν ως «υποψήφιες βουλεύτριες».

Κάποιοι, καλοπροαίρετα, αρνούνται την ανάγκη έμφυλων τύπων επηρεασμένοι από το παράδειγμα της αγγλικής γλώσσας· ωστόσο, στα αγγλικά δεν υπάρχει γραμματικό γένος. Σε όλες τις άλλες γλώσσες που γνωρίζουν γραμματικό γένος, όπως στα ελληνικά, π.χ. γαλλικά ή γερμανικά, υπάρχει επίσης η τάση για καθιέρωση έμφυλων τύπων στα διάφορα αξιώματα, π.χ. το γαλλικό la présidente, αντί του παλαιότερου Madame le président, ή το γερμανικό Präsidentin. Σημειώνω ότι η γαλλική Ακαδημία, παρά τους αρχικούς δισταγμούς της, τελικά δέχτηκε τους έμφυλους τύπους.

Φυσικά, δεν αρκεί η υιοθέτηση έμφυλων τύπων και συμπεριληπτικής γλώσσας για να σταματήσουν οι διακρίσεις σε βάρος των γυναικών ή για να κατακτηθεί η ισότητα των φύλων, ιδίως όσον αφορά την εκπροσώπηση σε θέσεις ευθύνης. Δεν έχει τέτοιες μαγικές ιδιότητες η γλώσσα, αλλά συμβάλλει κι αυτή στη διαμόρφωση ενός ευνοϊκότερου κλίματος, που με τη σειρά του αντεπιδρά πάνω στη γλώσσα.

Ούτε θα αρκέσει η αποδοχή του όρου «γυναικοκτονία» για να περιοριστούν οι γυναικοκτονίες. Ωστόσο, θα βοηθήσει στη συνειδητοποίηση του προβλήματος, οπότε είναι ένα θετικό βήμα. Πέρυσι το καλοκαίρι, μετά τη γυναικοκτονία στα Γλυκά Νερά, ο ακροδεξιός βουλευτής Κ. Μπογδάνος είχε αποδυθεί σε ιερό αγώνα εναντίον της κατοχύρωσης του όρου «γυναικοκτονία». Στο διάστημα που πέρασε από τότε, ο μεν βουλευτής αποπέμφθηκε από το κόμμα του ενώ ο όρος χρησιμοποιείται ολοένα και ευρύτερα, μεταξύ άλλων και από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Οπότε, επιτρέπεται η συγκρατημένη αισιοδοξία.

Advertisement

99 Σχόλια προς “Γυναικοκτονία, μια «ενοχλητική» λέξη που καθιερώνεται”

  1. Πέπε said

    Ωραία και ψύχραιμα, με αρχή, μέση και τέλος.

  2. Μπετατζής said

    Aπό το Ηράκλειο Κρήτης

  3. Pedis said

    – Σκότωσαν άλλη μια γυναίκα.
    – Και τώρα ποιος ετοιμάζει το βραδινό;

    [Καμπάνια ευαισθητοποίησης για τις γυνικοκτονίες από την Εμίλια-Ρομάνια.

  4. Anasto said

    Καλημέρα

    Και τώρα, που έχω κόρη που φυλάει το τέρμα, και τους αγώνες της συχνά τους σφυρίζουν και γυναίκες, πώς θα μπορούσα να τις αποκαλέσω χωρίς να τους βάλω μουστάκια; Το διαιτήτρια, πες το παλεύω. Το σπλάχνο πώς θα το πω, τερματοφυλάκισσα;

  5. Καλημέρα

    Ακουστικά προτιμώ την δικαστίνα και την βουλευτίνα, ίσως επηρεασμένος από την σωφερίνα της Βαλεντίνας.

    Από την άλλη μεριά, αυτές οι παγκόσμιες μέρες δεν προσφέρουν πολλά πράγματα αφού παγκόσμια υπάρχουν τόσες νομοθεσίε όσες και χώρες και η δύναμη του ΟΗΕ είναι ελάχιστη και χειραγωγούμενη. Από τα προβλήματα που ελπίζουμε να ταλύσει η παγκόσμια πρόοδος …

  6. # 4

    Πορτιέρα γιατί το γκολκήπερ είναι άφυλο και φυσικά φοτμπλίστρια !! 🙂 🙂

  7. Λεύκιππος said

    4 Ας παίξει μπακότερμα, που παίζαμε παλιά, οπότε λύνεται το πρόβλημα της έμφυλης διευκρίνισης. 😊😒😊😊

  8. Anasto said

    Βασικά μπακουρότερμα θα της προτείνω να παίξει Λεύκιππε 😛

    Χαντμπολίστρια (ή χειροσφαιρίστρια αν προτιμάτε) είναι η Κορασίς, Τζι. Οπότε τα πορτιέρα, γκολκίπρες 😛 και λοιπά που θα μπορούσε(;) κάποιος να πει στο ποδόσφαιρο, είναι μάλλον αδόκιμα.

  9. nikiplos said

    Ως προς τη γυναικοκτονία, είναι σημαντικό να καθιερωθεί ο όρος, μαζί με το κίνημα #metoo. Μπορεί όχι σπάνια, να έχουμε στο νου μας στερεότυπα γυναικών που ανέρχονται χάρη στα θέλγητρά τους, να καθυβρίζουμε χρησιμοποιώντας στερεότυπες μειωτικές για τη γυναίκα λέξεις («πουτανάκια», κ.α.), ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνάμε, πως στα πλαίσια του #metoo η ευαισθητοποίηση και η κινητοποίηση του κόσμου είναι που ανάγκασε τις αρχές να συλλάβουν εμληματικούς ανέγγιχτους από τον νόμο ανθρώπους, όπως ο Λιγνάδης ή ο Διευθυντής της Ιστιοπλοΐας και πολιτευτής της ΝΔ, κέρβερος / νταραβεριτζής στην ομοσπονδία Αθλητισμού εδώ και 20 χρόνια. Άλλωστε η ορολογία έρχεται να καλύψει ένα κενό της γλώσσας, ένα κενό περιγραφής μιας κατάστασης.

  10. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τερματοφυλακίνα, κατά το αστυφυλακίνα. 😊

  11. Πάντως το ρεφερίνα το προτιμώ από το διαιτήτρια !

  12. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    2# Μπέτα!!!!!! 🙂

    ______________

    3# Παιδικός διάλογος από τον Αλτάν:

    -Αυξάνεται η βία κατά των γυναικών.
    -Ωραία. Έτσι θα ανασάνουμε λίγο και μεις τα παιδιά.

  13. Georgios Bartzoudis said

    # Στα ελληνικά, το γραμματικό γένος δεν προσδιορίζει κατ’ ανάγκην και το φύλο: Ούτε όλοι οι λύκοι είναι αρσενικοί ούτε όλες οι αλεπούδες είναι αρσενικές. Όταν υπάρχει λόγος προσδιορίζουμε το φύλο λέγοντας «μια αρσενικιά αλεπού» ή ένας αρσενικός λύκος ή μια λύκαινα κλπ. Οι «αρχαίοι ημών πρόγο»οι» (και εμείς μέχρι σήμερα), λέγοντας «οι Θεοί» ή «οι 12 Θεοί του Ολύμπου» εννοούσαν τους 6 αρσενικούς και 6 θηλυκούς τοιούτους, μολονότι υπήρχε αρχαιόθεν (και υπάρχει μέχρι σήμερα) ο όρος Θεά.
    # Τα ουσιαστικά που προσδιορίζουν «αξίωμα», στέκονται καλλίτερα όταν λέμε, η Βουλευτής, η Νομάρχης, η Δικαστής, η Αστυνόμος κλπ, Όταν υπάρχει λόγος, μπορούμε να προσδιορίζουμε το φύλο, λέγοντας η κυρία Βουλευτής, η κυρία Αστυνόμος κλπ. Οι γυναίκες (που σήμερα γιορτάζουν, και Χρόνια τους Πολλά) δεν χρειάζονται ούτε δεξιά μπούργκα ούτε αριστερή κελεμπία!
    # Οι «συμπεριληπτικές αναφορές» πρέπει επίσης να χρησιμοποιούνται όταν υπάρχει λόγος να προσδιοριστεί το φύλο. Όταν το κείμενο γεμίζει από αχρείαστες αναφορές (όσοι/όσες, όλοι/όλες κλπ) είναι απλώς για πέταμα. Και δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι πολλές φορές στην ελληνική γλώσσα το γραμματικό αρσενικό γένος μπορεί να προσδιορίζει και τα δύο φύλα: Όταν λέμε (σήμερα) ότι όλοι οι Έλληνες άνω των 18 ετών έχουν το δικαίωμα του εκλέγειν, κανένας δεν θα σκεφθεί ότι αναφερόμαστε μόνο στους άνδρες. Αν όμως αναφερθούμε στο 1920 πρέπει να πούμε ότι όλοι οι Έλληνες άρρενες το γένος και άνω των 21 ετών, είχαν το δικαίωμα του εκλέγειν

  14. alexisphotogr said

    Καλημέρα,
    από τα κείμενα που απολαμβάνω λίγο περισσότερο απ όλα.

    Γιατί κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας δεν μπορώ να καταλάβω.
    Ο τύπος Γυναικοκτονία (μας) ενοχλεί γιατί αναφέρεται αποκλειστικά στους άντρες.
    Όσο και αν το πρώτο συνθετικό του όρου είναι η γυναίκα, το νόημά της έχει πεδίο εφαρμογής ΜΟΝΟ στους άντρες.
    Δεν υφίσταται γυναικοκτονία από άλλη γυναίκα ή από παιδί ή από ό,τι άλλο…
    Η εξίσωση έχει ένα συγκεκριμένο θύμα κ συγκεκριμένο θύτη. Σε αντίθεση με άλλους όρους (μητροκτονία, συζυγοκτονία κλπ) όπου οι θύτες μπορεί να είναι και από τα δύο φύλα κοκ.

    Οπότε ναι στον όρο και ας επλίσυμε ότι του χρόνου τέτοια μέρα δεν θα υπάρχει η ανάγκη ούτε για τέτοιο άρθρο, ούτε καν για μονόστηλο.
    Ευχαριστώ

  15. odinmac said


    Jean-Léon Gérôme (1824–1904), Phryné before the Areopagus (1861), oil on canvas, 80 x 128 cm, Kunsthalle Hamburg, Germany. Wikimedia Commons.

  16. leonicos said

    Πολλά ερωτήματα μαζί, ένα ευθές και τα λοιπά υποφώσκοντα
    α) γυναικοκτονία. Ασφαλώς ο όρος είναι δόκιμος κατά τη διάκριση που έβαλε ο νοικοκύρης.
    Πρέπει να τονίζεται η σχέση δυνάστη – δυναστευόμενου, και εκείνου που έχει το πάνω χερι κι εκείνου που υφίσταται
    Κάτι ανάλογο: Όλα είναι ατυχήματα. Αλλά το εργατικό ατύχημα, δεν είναι απλώς το ατύχημα κάποιου που κατά τύχην είναι εργάτης, αλλά κάποιου (που μπορεί να μην είναι εργάτης) αλλά επαθε ατύχημα σε εργασιακό χώρο κι εξαιτίας του εργασιακού χώρου.
    Ας πούμε, δεν υπάρχει εργατικό έμφραγμα

    β) συμπεριληπτικοί τύποι φοιτητ*, αυτοί/ες, όσο/όσες…
    Πρώτον πρόκεται για μπούρδα, γιατί κανείς δεν μιλάει έτσι, και δεύτερον γιατί αυτοί/τες και όχι αυτές/τοί
    Δημιοργούμε πρόβλημα εκεί που δεν υπάρχουν.

    γ) Έμφυλοι τύποι
    Αν καθιερωθούν, καλώς να καθιερωθούν. Όσοι δεν καθιερωθούν, όσο και να σπρώχνουμε τη γλώσσα (που υποτίθεται ότι οι ευαισθητοποιημένο περί τη γλώσσα δεν το κανουν κατ’ αρχήν), θα χρησιμοποιούνται περιθωριακά, από εκείνους που θα επιμείνουν.

    δ) Δεν θα πήγαινα σ’ ένα straıght prıde όπως δεν πάω και σε κανένα άλλο prıde

  17. leonicos said

    Να θυμηθούμε ότι στον στρατό υπάρχει διάκριση α) ατύχημα εν υπηρεσία και β) αυ΄τχημα εν υπηρεσια και δια την υπηρεσίαν.

    Επίσης
    Σφάλμα. Λέμε ότι ο πλακάς ή ο υδραυλικός έκανε λάθος, πατάτα κοκ. Οι μετερεωλόγοι …… μην πούμε τι έλεγαν για χθες

    αλλά το ιατρικό σφάλμα ακούγεται διαφορετικά. Και ασφαλώς υπάρχει ο όρος, είτε τον έχουν τα λεξικά είτε όχι. Τον έχουν οι χρήστες της γλώσσας

  18. nwjsj said

    Καλημέρα!

    Νομίζω ότι ο Νικοκύρης τα έγραψε πολύ σωστά. Ομολογώ ότι είχα εκπλαγεί που πέρυσι οι ψηφοφόρες και οι ψηφοφόροι του ιστολογίου ανέδειξαν την «γυναικοκτονία» ως λέξη της χρονιάς. Τουλάχιστον αυτό δείχνει ότι σιγά σιγά έχει αρχίσει να εντυπώνεται στις συνειδήσεις ότι πρόκειται για εγκλήματα με έμφυλα χαρακτηριστικά.

    Το φλέγον θέμα όμως είναι το πότε θα καθιερωθεί νομικά ο όρος «γυναικοκτονία» και πότε επισήμως θα αναγνωριστεί στον Ποινικό Κώδικα μαζί με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Δεν είμαι καθόλου αισιόδοξη ότι αυτό θ’ αλλάξει σύντομα, άλλωστε γι’ αυτό κόπτονται όλα τα (ακρο)δεξιά ορφανά του Χίτλερ. Ας θυμηθούμε τι έγινε πέρυσι με την συνεπιμέλεια και πόσες δεκαετίες οπισθοδρομήσαμε τελικά με αυτά που θεσμοθέτησε η ακροδεξιά κυβέρνηση σε συνεργασία με τα αντίστοιχα λόμπυ που υπηρετεί, ας θυμηθούμε επίσης το περσινό συνέδριο ευγονικής στα Γιάννενα με σπόνσορες την Περιφέρεια Αττικής και άλλους επίσημους φορείς, το οποίο τελικά ακυρώσαμε με τις σφοδρές μας αντιδράσεις στα ΜΚΔ, και θα καταλάβουμε ότι δεν υπάρχουν περιθώρια ούτε για να αισιοδοξούμε, ούτε για να επαναπαυόμαστε.

    Τέλος πάντων, νεοναζισμός και νεοφασισμός ξαναφουντώνουν παγκοσμίως, και η φάση είναι ότι δεν υπάρχει πάντα κάποιο ούγκανο που να τους προσωποποιεί. Ενυπάρχουν και υποφώσκουν στην ιδιοσυγκρασία του μέσου ανθρώπου που φωνάζει αγανακτισμένος υπέρ της επαναφοράς της θανατικής ποινής κάθε φορά που αποκαλύπτεται κάποιο ειδεχθές έγκλημα, στον άλλον που εξυπνακίστικα θα επιχειρηματολογήσει «η γυναίκα δηλαδή δεν είναι άνθρωπος;» όταν μιλάμε για γυναικοκτονίες, στον δείνα που θα διαχωρίσει τους ανθρώπους σε Ουκρανούς πρόσφυγες και Αφγανούς λαθρομετανάστες και στον παράλλο που θα υποστηρίξει ότι οι μεροκαματιάρηδες δεν ανήκουν στον παραγωγικό ιστό, οπότε δεν τους αφορούν οι αυξήσεις στα καύσιμα, διότι δεν έχουν ΙΧ.

    Εντάξει, ο Χίτλερ υποτίθεται ότι αυτοκτόνησε, ο Μιχαλολιάκος και η κομπανία του είναι στη φυλακή, με τον εκφασισμό της κοινωνίας όμως τι κάνουμε;

  19. rizes said

    Η ΠΛΑΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (ΓΥΝΑΙΚΑ)

  20. Παναγιώτης K. said

    @0. Μαγικές ιδιότητες μπορεί να μην έχει η γλώσσα έχει όμως καταλυτικές στον τρόπο που αρθρώνεται η σκέψη του ανθρώπου. Το αναμενόμενο είναι να υπάρξει ανάλογη επίδραση στην ανθρώπινη συμπεριφορά.

    @9. Βρίσκω αποτελεσματική αυτή τη συσχέτιση ως προς τον επιδιωκόμενο σκοπό.

  21. PETROS DELLIS said

    Ο όρος δεν καθιερώνεται, έχει ήδη καθιερωθεί και για τον μέσο Έλληνα πλέον σημαίνει τον φόνο γυναίκας, χωρίς καμία σύνδεση με το κίνητρο, το οποίο συνιστά παταγώδη αποτυχία επί της ουσίας. Απ’την άλλη, αποδείχθηκε περίτρανα η δύναμη των καναλιών, κι αυτών που τα ελέγχουν κυρίως, που κατόρθωσαν να επιβάλουν μια λέξη στο λεξιλόγιο του μέσου ανθρώπου με 2 μήνες εντατικής επανάληψης.

  22. […] Πριν από λίγο καιρό, ο ιστότοπος ΕΤΕΡΟΝ, που αξίζει την προσοχή σας, μου ζήτησε να γράψω ένα άρθρο για τον όρο “γυναικοκτονία” και την αποδοχή του, που θα αποτελούσε μέρος ενός αφιερώματος στη γυναικοκτονία. Το αφιέρωμα (“μηνιαίος φάκελος”) δημοσιεύτηκε πράγματι την περασμένη εβδομάδα, μαζί και το άρθρο μου. Σήμερα που είναι η Ημέρα της Γυναίκας… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2022/03/08/femicide-3/ […]

  23. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα και τα δεύτερα σχόλια!

    4-8 Η ίδια θεωρεί ότι είναι χειροσφαιρίστρια; Αν ναι, καλά πάμε. Τερματοφυλακίνα θα έλεγα κι εγώ, έστω προς το παρόν.

    21 Θυμάστε κάποια περίπτωση που τα κανάλια αποκάλεσαν γυναικοκτονία κάποιον φόνο γυναίκας που να μην ήταν γυναικοκτονία;

  24. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  25. Κιγκέρι said

    Για όσους εξακολουθούν να κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν, αντιγράφω την πολύ διαφωτιστική εικόνα καθώς και μεγάλο μέρος ενός κειμένου που βρήκα – παραλείπω τα στατιστικά στοιχεία, βάζω όμως το λινκ στο τέλος:

    Γυναικοκτονία; Τι είναι αυτό; Έγκλημα πάθους το λέγαμε τόσα χρόνια

    Μη μας ταράζετε την ησυχία μας.

    Μα που τη βρήκατε και την ξεσηκώσατε αυτή τη λέξη; Μη μας βάζετε να σκεφτόμαστε περισσότερο από όσο έχουμε συνηθίσει!

    Την αγαπούσε και τη σκότωσε. Η υπερβολική αγάπη οπλίζει το χέρι. Και το σαράκι της ζήλιας οπλίζει το χέρι. Ήταν έγκλημα πάθους. Το πάθος όπλισε το χέρι του. Και η κοπέλα ήταν τόσο άτυχη. Κρίμα να την αγαπάει τόσο πολύ κάποιος.

    Αυτούς τους τίτλους βλέπαμε τόσα χρόνια όταν γινόταν γυναικοκτονία. Ουπς! Αφού είπαμε ότι δεν υπάρχει γυναικοκτονία. Μας ξέφυγε συγνώμη…

    Λένε ότι δεν υπάρχει ο όρος. Ακούστε λίγο τι έχει να σας πει η κα. Μαρία Λιάπη από το Κέντρο Διοτίμα:

    Δολοφονήθηκες επειδή είσαι γυναίκα:

    Ο όρος γυναικοκτονία (femicide) έρχεται από παλιά, όταν το 1976 τον κατέγραψε η εγκληματολόγος Νταϊάνα Ράσελ (Diana E. H. Russel), ορίζοντας έτσι το εγκληματολογικό και ανθρωπολογικό αυτό φαινόμενο. Ο όρος «γυναικοκτονία» έγινε ευρέως γνωστός και υιοθετήθηκε από την εγκληματολογία μετά το 1992.
    Στην ουσία οι γυναικοκτονίες είναι εγκλήματα που στηρίζονται στις βαθιά εμπεδωμένες κοινωνικές αντιλήψεις και έμφυλα στερεότυπα, σύμφωνα με τα οποία οι γυναίκες είναι κατώτερες, υποτελείς στην ανδρική εξουσία, και δυνητικά μπορούν να «τιμωρηθούν», «ελεγχθούν» και «σωφρονιστούν» μέσω της έμφυλης βίας.
    «Η γυναικοκτονία συνιστά διακριτό αδίκημα που παλιότερα και επί πολλά χρόνια συγκαλύπτονταν πίσω από τα εγκλήματα «τιμής», και στην πρόσφατη ιστορία πίσω από τον όρο «εγκλήματα πάθους». Ο χαρακτηρισμός της δολοφονίας επομένως ως γυναικοκτονία συνιστά πράξη αντίστασης στην απόκρυψη μιας κοινωνικής πραγματικότητας και ξεσκεπάζει τη συνενοχή των σεξιστικών κοινωνιών μας», τονίζει η Μ. Λιάπη.

    Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας «γυναικοκτονία είναι η ανθρωποκτονία από πρόθεση γυναικών επειδή είναι γυναίκες. Η γυναικοκτονία συνήθως διαπράττεται από άντρες αλλά κάποιες φορές συνεργούν και γυναίκες, συνήθως μέλη της ίδιας οικογένειας. Στις περισσότερες περιπτώσεις γυναικοκτονία διαπράττει σύντροφος ή πρώην σύντροφος που συνήθως είχε και μακρόχρονη κακοποιητική συμπεριφορά, απειλούσε, κακοποιούσε ή/και εκφόβιζε τη γυναίκα, η οποία πολύ συχνά βρίσκεται σε θέση φυσικής ή/και οικονομικής αδυναμίας σε σχέση με αυτόν».

    Γιατί γυναικοκτονία και όχι ανθρωποκτονία;

    Η Φωτεινή Κούβελα, είναι Γενική Γραμματέας Ισότητας των Φύλων και απαντά.

    «Ο όρος γυναικοκτονία είναι ένας όρος πολύ συγκεκριμένος. Δεν αναιρεί, ούτε αντιτίθεται στον όρο ανθρωποκτονία. Η σωστή αποτύπωση και ο σαφής χαρακτηρισμός ενός γεγονότος -στη συγκεκριμένη περίπτωση η γυναικοκτονία- βοηθάει να γίνει “ορατό” το πρόβλημα. Να βρεθούν οι αιτίες που το γεννούν και η ιδιαιτερότητά του έναντι άλλων προβλημάτων. Έτσι ώστε να πάρουμε και τα σωστά μέτρα αντιμετώπισης και εξάλειψής του. Ως εκ τούτου, μοιάζει λοιπόν μάλλον ατελέσφορο να εστιάζουμε σε ένα επίπεδο που ανταπαντάμε σε κριτικές και εμπλεκόμαστε σε “debate” λέξεων.

    https://www.e-mama.gr/gynaikoktonia-ti-einai-auto-egklima-pathous-to-legame-palia/

  26. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    4, 23β Τερματοφυλακίνα σκέφτηκα, κατά το «αστυφυλακίνα» που λέγεται /γράφεται.

    Βλέπω πχ. «Σε κρίσιμη κατάσταση αστυφυλακίνα – Τροχαίο μεταξύ αστυνομικών» «…Στο ένα επέβαιναν δύο αστυνομικίνες της τροχαίας Ελληνικού, και στο δεύτερο, αστυφύλακας της άμεσης δράσης»
    https://policenet.gr/article/%CF%83%CE%B5-%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B9%CE%BC%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%85%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B1-%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%87%CE%B1%CE%AF%CE%BF-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BE%CF%8D-%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%85%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%BB%CE%B5%CF%89%CF%86%CF%8C%CF%81%CE%BF-%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B9%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B7%CF%82

    Αλλά στο ίδιο σάιτ για τη σημερινή μέρα της γυναίκας:
    Επιστολή του προέδρου της Ένωσης Ευβοίας προς τις Γυναίκες της Ελληνικής Αστυνομίας, όπου μόνο «γυναίκες-αστυνομικούς» αναφέρει.
    https://blogger.googleusercontent.com/img

    https://policenet.gr/article/%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%AD%CE%B4%CF%81%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%AD%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CF%85%CE%B2%CE%BF%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%B3%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%AF%CE%BA%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%85%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%AF%CE%B1%CF%82

  27. Κιγκέρι said

    23α: Εγώ φανταζόμουν ότι ο Νικοκύρης θα πρότεινε «η τερματοφύλακα, της τερματοφύλακας», κατά το «η ταμία, της ταμίας»! 🙂

    Όσον αφορά εμένα, λέω άνετα η βουλεύτρια, η δικάστρια, η εφέτρια, η ανακρίτρια, η συνεργάτρια και η σκηνοθέτρια, αλλά τα η νομάρχισσα, η δικαστίνα κλπ δεν μου βγαίνουν ακόμα.
    (Επίσης να πω πως, σε προηγούμενο νήμα, με ενόχλησε πολύ το γεγονός ότι χρησιμοποιήθηκε ο όρος «νομαρχέσσα» σαφώς απαξιωτικά προς τη γυναίκα που έφερε το αξίωμα – αν ήταν άντρας και θέλαμε να τον κατακρίνουμε, δεν θα λέγαμε ποτέ, πχ, «αυτός ήταν νομαρχέσσος»)

  28. Anasto said

    @10, 23, 26. Η ίδια, κυρίως ασχολείται με το να πιάνει όσα περισσότερα σουτ μπορεί, ώστε να κερδίζει τους αγώνες η ομάδα 🙂 . Δεν την απασχολεί ιδιαίτερα το πώς θα την πεις για την ώρα. Τερματοφυλακίνα θα τη λέω εγώ λοιπόν, κι αν με κοροϊδέψει που δεν μιλάω όπως όλοι (που τα αποφεύγουν αυτά και προτιμούν να μιλάνε για παίκτριες ή αθλήτριες), θα την παραπέμψω εδώ στα σχόλια να ξεμπερδεύω. 😛

    Ευχαριστώ!

  29. BLOG_OTI_NANAI said

    Ασφαλώς δεν μπαίνουν όλες οι απόψεις σε κουτιά. Προσωπικά εξαρχής κατάλαβα τη χρησιμότητα του όρου γυναικοκτονία αλλά και εξαρχής ήμουν αρνητικός με ισοπεδωτικές ιδεοληψίες του κινήματος cancel, που έχουν φτάσει μέχρι τη γλώσσα,προσπαθώντας να επιβάλλουν εκ των άνω ανούσιες «προοδευτικότητες» με αστερίσκους και παπάκια στις καταλήξεις.
    Διότι αργότερα θα έρθει κάποιος που θα γράφει το «άντρας» ως «@ντρ@ς» με τα δύο @ να συμβολίζουν τα παπάρια του… Φρένο λοιπόν στις ιδεοληψίες και αν κάτι είναι όντως απαραίτητο να το δούμε.

    Πάντως, για τον όρο «γυναικοκτονία» πρέπει να βρεθούν ακριβείς ορισμοί. Το ότι «δολοφονείται για το φύλο της» ή «επειδή είναι γυναίκα» δεν αρκεί. Σε κάποιες περιπτώσεις ίσως, αλλά όχι πάντα.

    Στην πραγματικότητα, θεωρώ ότι πιο πλήρη προσέγγιση έχουμε αν πούμε ότι γυναικοκτονία είναι φόνος της γυναίκας εξαιτίας της αντίληψης ότι αποτελεί υποκείμενο εξουσίας. Διότι μπορεί να έχει την αντίληψη αυτή ο σύντροφος, οι γονείς, τα αδέλφια, τα πεθερικά, κ.λπ., ανάλογα με την κοινωνία.

  30. Κιγκέρι said

    26: Ορίστε, να την κιόλας η ταμία, στην επιστολή που λινκάρισε η Έφη!
    «…της Ταμίας μας Φωτεινής Τομαρά…»

  31. BLOG_OTI_NANAI said

    29: Ακόμα καλύτερα: «γυναικοκτονία είναι φόνος της γυναίκας εξαιτίας της αντίληψης ότι αποτελεί υποκείμενο της πατριαρχικής εξουσίας».

  32. Prince said

    27 τέλος.
    Δεν είναι απαραίτητα απαξιωτικό, Λέμε π.χ. πρίγκηπας-πριγκηπέσσα, κόντες-κοντέσσα.
    Και τα παραδείγματα αυτά (τα πρώτα που μου’ρθαν στο μυαλό) είναι κι αυτά αξιώματα, όπως του νομάρχη.

  33. GeoKar said

    Και μόνο για τις παραγράφους 5 κ 8, αγαπητέ Ν(ο)ικοκυρη, το άρθρο αυτό θα πρέπει κτγμ να συμπεριληφθεί -και- σε σχολικά / εκπαιδευτικά εγχειρίδια! Από την άλλη, με όσα αναφέρεις στην παρ. 9, δεν προκύπτει «θέμα» με τη λέξη «Ο άνθρωπος» (man στα αγγλικά, homme στα γαλλικά, κ.ο.κ.)?

  34. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Κάθε φορά που δολοφονείται μια γυναίκα από τον σύντροφό της, δηλαδή, είναι γυναικοκτονία;

    Ούτε, αλλά είσαι κοντά. Γυναικοκτονία είναι κάθε φορά που κάποιος άντρας που πιστεύει ότι έχει δικαιώματα ζωής και θανάτου πάνω σε μια συγκερκιμένη γυναίκα (μπορεί να είναι σύντροφος, σύζυγος, αδελφός, πατέρας, θείος αλλά ΌΧΙ ένας άγνωστος στον δρόμο, κι αυτό εκτός αν ο άγνωστος διαπράξει σεξουαλικό έγκλημα) την σκοτώνει επειδή τολμάει να του πει όχι. Να φύγει, να του πάει κόντρα, να πει τη γνώμη της, να έχει χαρακτήρα, να μην του ανήκει. Επειδή είναι γυναίκα και πρέπει να του ανήκει. Σαν να μην έχουν αλλάξει πολλά από τον προηγούμενο ορισμό του βιασμού. Για αυτό φωνάζουμε.»
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://ampa.lifo.gr/gunaikes/gynaikoktonia-gia-archarioys/%3Famp%3D1&ved=2ahUKEwjYrIqXzbb2AhUfR_EDHafzCosQFnoECDMQAQ&usg=AOvVaw0y0l_DfHVo0IqMxDDw-Foi

  35. LandS said

    21
    Έστω και αν ήταν έτσι όπως λέτε, ούτε αρκεί να έχει καθιερωθεί στον μέσο Έλληνα ούτε έχει σημασία αν καθιερώθηκε, όπως ισχυρίζεστε, για κάθε φόνο γυναίκας.
    Αρκεί να συμπεριληφθεί στον Ποινικό Κώδικα η γυναικοκτονία ως διακριτό κακούργημα.

  36. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Η γυναικοκτονία έχει να κάνει με τον ρόλο που ο φονιάς πιστεύει πως πρέπει να έχει η γυναίκα. Αν αυτή αρνηθεί να παίξει τον ρόλο τότε αυτός θεωρεί πως έχει δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω της. Νομίζω πως δεν απομακρύνομαι από την πραγματικότητα αν πω ότι ο ρόλος αυτός έχει να κάνει (αποκλειστικά νομίζω) με το περιεχόμενο του βρακιού της γυναίκας. Από το αντιστεκόμενο θύμα βιασμού μέχρι τα ρετρό εγκλήματα τιμής.
    (Γενικώς η τιμή είναι ένα πράμα που γεωγραφικώς τοποθετείται στην περιλαγόνια περιοχή και μυρίζει σωματικές εκκρίσεις. Μυρίζει φόβο και ιδρώτα και σάλια και μύξες και δάκρυα και κάτουρα και χύσια. Ωραίο πράμα η τιμή).

  37. Costas Papathanasiou said

    Καλημέρα. Ό,τι έπρεπε να τονιστεί στο άρθρο, είναι ιδωμένο και γραμμένο με βλέμμα πεντακάθαρο.
    Ας προστεθεί σε τούτο και το σμίξιμο μίας αρχαίας και σύγχρονης ανάλογης ματιάς:
    «ὁ δὲ δὴ αἴσχιστος τῶν νόμων ἐστὶ τοῖσι Βαβυλωνίοισι ὅδε. δεῖ πᾶσαν γυναῖκα ἐπιχωρίην ἱζομένην ἐς ἱρὸν Ἀφροδίτης ἅπαξ ἐν τῇ ζόῃ μιχθῆναι ἀνδρὶ ξείνῳ.» ο οποίος «ἀργύριον ἐμβαλὼν ἐς τὰ γούνατα μειχθῇ ἔσω τοῦ ἱροῦ. ἐμβαλόντα δὲ δεῖ εἰπεῖν τοσόνδε· Ἐπικαλέω τοι τὴν θεὸν Μύλιττα. Μύλιττα δὲ καλέουσι τὴν Ἀφροδίτην Ἀσσύριοι»
    [1.199.1] Και τώρα νά ποιό είναι το χειρότερο έθιμο των Βαβυλωνίων: Κάθε εντόπια γυναίκα πρέπει μια φορά στη ζωή της να μείνει στο ιερό της Αφροδίτης και να σμίξει μ᾽ έναν ξένο άνδρα.(…). [1.199.3] Μια φορά και καθίσει εκεί κάποια γυναίκα, δε γίνεται να φύγει για το σπίτι της προηγουμένως, προτού ένας ξένος βάλει στα γόνατά της χρήματα και σμίξει μαζί της, έξω από το ιερό. Την ώρα που αφήνει τα λεφτά, πρέπει να πει αυτά τα λόγια μόνο: «Στο όνομα της θεάς Μύλιττας». Μύλιττα ονομάζουν οι Ασσύριοι την Αφροδίτη. [1.199.4] Το ποσό μπορεί να είναι οσοδήποτε· δεν πρόκειται η γυναίκα να το αρνηθεί· δεν έχει αυτό το δικαίωμα· γιατί τα χρήματα αυτά είναι ιερά. Ακολουθεί λοιπόν τον πρώτο που θα της δώσει κάτι, και δεν αποδοκιμάζει κανέναν. Αφού σμίξει μαζί του κι έχοντας εκπληρώσει το χρέος της προς τη θεά, φεύγει πια για το σπίτι της, και στο εξής, ό,τι και να της δώσει κάποιος, δεν μπορεί να την κάνει δική του. [1.199.5] Όσες λοιπόν συμβαίνει να είναι προικισμένες με ομορφιά και παράστημα, γλιτώνουν γρήγορα· όσες όμως ανάμεσά τους είναι άσχημες περιμένουν εκεί πολύν καιρό, έτσι που δεν μπορούν να ξεπληρώσουν το έθιμο. Γι᾽ αυτό συμβαίνει μερικές να κάθονται και τρία και τέσσερα χρόνια. Παρόμοιο έθιμο υπάρχει και σε μερικά μέρη της Κύπρου. (ΗΡΟΔΟΤΟΥ Ἱστορίαι/Βιβλίο Α: ΚΛΕΙΩ – μτφρ. Δ.Ν. Μαρωνίτης, 1964).
    Με αφορμή αυτή την ηροδότεια αναφορά, καταγγέλλει -με πλείστη αποστροφή- και ο Σεφέρης υπό τον τίτλο «Ἐπικαλέω τοι τὴν θεὸν…»( Κούκλια Πάφου, Νοέμβρης 1953), την αρχαιόθεν εκμετάλλευση, των Γυναικών, απεικονίζοντάς τες ως προϊόν συνθλίψεως απ’ όποιο ανδρικό στερεότυπο και χοντροπόρο πιεστήριο, υπό την σκέπη δυστυχώς -ή εν ονόματι- πολλών ανά τον κόσμο εμποριοποιημένων «Θρησκειών»:
    «Λάδι στα μέλη/ στην κόμη/ στον ήλιο/ στους ώμους(…) στο λιόμυλο της μικρής εκκλησιάς/ στους χοντρούς πόρους της σταματημένης πέτρας.(…) κι αυτή η πληγή στον ήλιο/ καθώς σημαίναν τον εσπερινό/ καθώς μιλούσα στον αυλόγυρο/ μ’ ένα σακάτη.»
    Αξιοσημείωτα στο ποίημα ο πανάρχαιος επίκοινος τύπος «στην θεόν» (υποδηλώνων, θαρρώ, τον άνθρωπο-Γυναίκα ως προφανώς ισότιμο του ανδρός), το «Λάδι στον ήλιο·» (ως λιόλαδο συνώνυμο Ηλιοθεάς, γαλήνιας θάλασσας και καντηλιού για Προσευχή –ως Ρόι ζείδωρο εκπίπτον και σε σκεύος ηδονής– ως τρέμον φύλλο, σώμα απαστράπτον, αγοραίο, σκάνδαλο θείων μυστηρίων– και) ως ένα, ανά την Υφήλιο, τραύμα του γυναικείου φύλου, ηλίου φαεινότερο και ακουστότερο, ιδίως υπό την συναγερμική κωδωνοκρουσία για το λιόγερμα και την συνειδητοποίηση του ανδρικού εαυτού ως επαίτη σακατεμένου απ’την πληγή τής συν-ανθρώπου που εκείνος προξενεί, ξύνει κι ανοίγει ωσάν της Γής ξένος αφέντης.
    Εαυτού που έτσι βλέπει τελικά και ομολογεί ότι είναι πολλοί οι ζυγοί και οι σταυροί που επωμίζονται οι γυναίκες, δίπλα ή μακριά μας, πολλές οι Ιέρειες της Εστίας που -ισοβίως- τούς βγαίνει το λάδι για να βγουν λάδι οι «Κύριοι» τους, που είν’ επιφορτισμένες -περαν τούτου και προπάντων- με το βαρύ χρέος να υποδαυλίζουν και να μεταλαμπαδεύουν τη φλόγα της Ζωής (αυτή που σήμερα πολλοί ανόητοι -ανεξαρτήτως φύλου- μοιάζουν σαν να πασχίζουν να τη σβήσουν ως πεισιθάνατοι αυτοκτόνοι ενεργώντας).

  38. BLOG_OTI_NANAI said

    18: Ο εκφασισμός θα είναι αιώνιο πρόβλημα όταν όλες οι πλευρές αρνούνται να δούνε το πρόσωπο τους στον καθρέφτη. Όταν το murder pride για τον Κουφοντίνα θα μπει στη λίστα των μορφών του φασισμού που στιγματίζουν οι «προοδευτικοί» του διαδικτύου, τότε κι εγώ θα θεωρήσω ότι έχει γίνει ένα ακόμα πιο ουσιαστικό βήμα για την εκδίωξη του νεοφασισμού από την κοινωνία. Όσο το βλέμμα πέφτει μονίμως στις σβάστικες και τα γοριλάκια που είναι εύκολα αναγνωρίσιμα, αλλά αγνοεί τα murder pride, τα κινήματα cancel, τη ρητορική μίσους ψευτοπροοδευτικών, ΛΟΑΤΚΙ, μισάνθρωπων «ζωόφιλων», βίγκαν, ιντιμίντια κ.λπ. τότε ο Μεσαίωνας εξακολουθεί να μας καταδιώκει, απλά η Ιερά Εξέταση έχει αλλάξει όνομα και λέγεται «cancel» ή δεν ξέρω τι άλλο.

  39. sarant said

    25 Έτσι!

    27 Κοιτάζω τι λέγεται. Ταμία και λοχία λέγονται, «η τερματοφύλακα» δεν λέγεται.

    31 Ναι

    33 Νάσαι καλά. Για τις άλλες γλώσσες, ας πουν οι φυσικοί ομιλητές τους. Δεν θέλω να πω εγώ γι΄αυτούς.

  40. BLOG_OTI_NANAI said

    Τη αντίδραση ενός ποσοστού καθημερινών ανθρώπων κατά του όρου «γυναικοκτονία» την κατανοώ σαν το εξής παράδειγμα: όταν ακούει κάποιος το ΝΑΤΟ να καταδικάζει τον πόλεμο στη Ρωσία, ως αντίδραση στην υποκρισία των δολοφόνων, του έρχεται να υπερασπιστεί τη Ρωσία.

    Δηλαδή χρειάζεται μια πνευματική άσκηση για να μπορεί κάποιος να μη αντιδρά απλά, αλλά να δρα συνειδητά. Το γεγονός ότι εμφανίζονται ως υπέρμαχοι και του όρου γυναικοκτονία πολλοί παλιάνθρωποι που αγωνίζονται υπέρ του σεξισμού και της πατριαρχίας στο Ισλάμ, σε βαθμό να θεωρούν ότι η μουσουλμάνα φοράει μπούρκα, χιτζάμπ και μπουρκίνι επειδή είναι «επιθυμία της» και όχι επειδή ενστερνίστηκε ως αυτονόητη αξία την ισλαμική πατριαρχία που της πάταγε το λαρύγγι επί αιώνες, μερικούς τους οδηγεί σε άρνηση ενός δίκαιου όρου.

    Όμως, πάντα υπάρχει ο δικός μας δρόμος, ένα μονοπάτι σκέψης που μπορεί να θυμίζει άλλα μονοπάτια, όμως στο σύνολο του είναι έντιμα επεξεργασμένο και συνεπές κατά το δυνατόν, χωρίς τις αντιφάσεις που στιγματίζουν άλλες ιδεολογικές διαδρομές.

  41. Δημήτρης Καραγιώργης said

    Καλησπέρα.
    Για το άλλο μισό του ουρανού.
    Από τη μια, η γυναίκα ως γκορτσιά στην Ελληνική κοινωνία «.. είσαι ιδιοκτησία μου, σε κάνω ό τι θέλω, σε κλαδεύω, σε τσεκουρώνω, σε καίω σε ξεπατώνω… »

    Από την άλλη, η Ζωή Καρέλλη με τον εκπληκτικό έμφυλο τύπο του ανθρώπου

    Εγώ γυναίκα, η άνθρωπος,
    ζητούσα το πρόσωπό Σου πάντοτε,
    ήταν ώς τώρα του ανδρός
    και δεν μπορώ αλλιώς να το γνωρίσω.

    Ποιος είναι και πώς
    πιο πολύ μονάχος,
    παράφορα, απελπισμένα μονάχος,
    τώρα, εγώ ή εκείνος;
    Πίστεψα πως υπάρχω, θα υπάρχω,
    όμως πότε υπήρχα δίχως του
    και τώρα,
    πώς στέκομαι, σε ποιο φως,
    ποιος είναι ο δικός μου ακόμα καϋμός;
    Ω, πόσο διπλά υποφέρω,
    χάνομαι διαρκώς,
    όταν Εσύ οδηγός μου δεν είσαι.

    Πώς θα δω το πρόσωπό μου,
    την ψυχή μου πώς θα παραδεχτώ,
    όταν τόσο παλεύω
    και δεν μπορώ ν’ αρμοστώ.

    «Ότι διά σου αρμόζεται
    γυνή τω ανδρί.»

    Δεν φαίνεται ακόμα το τραγικό
    του απρόσωπου, ούτε κι εγώ
    δεν μπορώ να το φανταστώ ακόμα, ακόμα.
    Τί θα γίνει που τόσο καλά,
    τόσα πολλά ξέρω και γνωρίζω καλλίτερα,
    πως απ’ το πλευρό του δεν μ’ έβγαλες.

    Και λέω πως είμαι ακέριος άνθρωπος
    και μόνος. Δίχως του δεν εγινόμουν
    και τώρα είμαι και μπορώ
    κι είμαστε ζεύγος χωρισμένο, εκείνος
    κι εγώ έχω το δικό μου φως,
    εγώ ποτε, σελήνη,
    είπα πως δεν θα βαστώ απ’ τον ήλιο
    κι έχω τόσην υπερηφάνεια
    που πάω τη δική του να φτάσω
    και να ξεπεραστώ, εγώ,
    που τώρα μαθαίνομαι και πλήρως
    μαθαίνω πως θέλω σ’ εκείνον ν’ αντισταθώ
    και δεν θέλω από κείνον τίποτα
    να δεχτώ και δε θέλω να περιμένω.

    Δεν κλαίω, ούτε τραγούδι ψάλλω.
    Μα γίνεται πιο οδυνηρό το δικό μου
    ξέσκισμα που τοιμάζω,
    για να γνωρίσω τον κόσμο δι’ εμού,
    για να πω το λόγο δικό μου,
    εγώ που ώς τώρα υπήρξα
    για να θαυμάζω, να σέβομαι και ν’ αγαπώ,

    εγώ πια δεν του ανήκω
    και πρέπει μονάχη να είμαι,
    εγώ, η άνθρωπος.

  42. LandS said

    Σχετικά με τους έμφυλους τύπους.
    Έχω γνωρίσει καθηγήΤΡΙΑ φιλόλογο που δεν ήθελε να ακούσει «δικάστρια». Φυσικά στο μικρό και, φιλοφεμινιστικό δείγμα φιλολόγων που έχω γνωρίσει, αποτελεί μοναχική εξαίρεση.
    Ομολογώ τη δυσκολία με τους όρους με δεύτερο συνθετικό το -φύλακας. Είναι όμως ελάχιστοι. Δεν θα αφήσουμε τους λίγους να καθορίσουν την γενίκευση των πολλών.
    Τέλος χαίρομαι που δεν βρέθηκε κανείς να μπλέξει τα δευτερόκλιτα.
    Α, όποιος αναρωτιέται για το αν θα πει η αστυφύλαξ/λακας/λακίνα ας καταφύγει στο η/της/την αστυνομικό.

  43. # 17

    Η βεδουίνικη σοφία έχει καταγραφεί επί του θέματος :

    Τα λάθη των γιατρών δεν φαίνονται γιατί τα σκεπάζει το χώμα !

  44. Το δικαστίνα ακούγεται πιο φυσιολογικό από το δικάστρια, εδώ το σίγμα κάπου τα χαλάει.

    Επίσης το τερματοφυλακίνα ακούγεται παράξενα αφού κανένας δεν θα έλεγε φυλακίνα για μια γυναίκα φύλακα, προτιμώ το πορτιέρα κι ας θυμίζει θυρωρίνα ή το ουδέτερο γκολκήπερ που έτσι κι αλλιώς θα δημιουργούσε προβληματισμό, αν και όλοι οι όροι στο χαντμπολ είναι ποδοσφαιρικοί με λίγους μπασκετικούς

  45. LandS said

    44
    Πράγματι τα χαλάει. Όπως ακριβώς και στον δικαστή. 😁

  46. LandS said

    ή στην παρουσιάστρια

  47. Να βάλουμε κι αγαπημένο Ζαχαρή;

  48. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μάλλον όλα είναι θέμα συνήθειας. Αν, όταν γεννηθήκαμε, ήταν ήδη καθιερωμένοι οι έμφυλοι τύποι, καθόλου παράξενοι δεν θα μας φαίνονταν, από τη στιγμή που είναι κανονικά σχηματισμένοι. Τσαρίνα αποκαλούσανε τη μεγάλη Αικατερίνη και δεν ακούγεται καθόλου υποτιμητικό. Αν μου έλεγε η μάνα μου, όταν ήμουν μικρός, ότι θα με πάει στην οδοντογιατρίνα και το διάβαζα έτσι και στην ταμπέλα έξω από το ιατρείο της, γιατί να μου φανεί περίεργη η λέξη;

  49. Petros Dellis said

    Η περίπτωση 70φευγαχρονου που σκότωσε την γυναίκα του, η οποία ήταν κατάκοιτη με Αλτσχάιμερ καμία 10ετια και στη συνέχεια αυτοκτόνησε, υπάρχει σε όλες τις σχετικές λίστες για το 2021. Όλοι οι φόνοι γυναικών από άνδρες, και μόνο άνδρες, ονομάζονται γυναικοκτονιες και στα κανάλια και στην καθημερινή γλώσσα πλέον, αφαιρώντας πλήρως τους συνειρμούς που προορίζεται να δημιουργεί η χρήση της. Η εισαγωγή ενός όρου κατά αντιγραφή των Αμερικανών και των Γάλλων όπου οι λέξεις ανθρωποκτονία και ανδροκτονια (homicide, manslaughter) ταυτίζονται, έπρεπε να γίνεται με μεγαλύτερη προσοχή σε μια χώρα όπου ο όρος ήταν ουδέτερος εξαρχής. Τέλος πάντων, διανοητικά παρασιτουμε εδώ και πολλά χρόνια, δεν είναι καινούργιο φαινόμενο.

  50. 47 Α! δεν είναι Ζάχαρης; (παιδιόθεν είχα θέμα με τους τόνους…)

  51. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @47. Πρώτη φορά τόν ἀκούω, ἀλλά αὐτό τό συγκεκριμένο εἶναι ἐξαιρετικό!

  52. Χαρούλα said

    Εγώ νόμιζα πως έμαθα: ο φύλαξ- η φύλακας. Οπότε είχα δεδομένο θηλυκό. Το αρσενικό άλλαξε σ´αυτή την περίπτωση. Τόσο απλοϊκό… και βολικό!😉

  53. Χαρούλα said

  54. odinmac said

  55. Καραγκιόζης said

    Αυτό που είναι εμφανές, πάντως, είναι ότι εδώ μέσα υπάρχει εκπεφρασμένη δυσανεξία για τις γυναίκες με μουστάκια

  56. sarant said

    49 Στην περίπτωση αυτή έχετε δίκιο, αν όντως χαρακτηρίστηκε γυναικοκτονία.

    55 🙂

  57. odinmac said

    (θα χρειαστεί αγγλικούς υπότιτλους)

  58. odinmac said

    Τα έξι γλυπτά της σειράς «iamnotadoll project» – «Δεν είμαι κούκλα», που δημιουργήθηκαν, ως μοναδικό πρωτότυπο έργο το κάθε ένα για αυτό το σκοπό, μιλούν για: Σεξουαλική παρενόχληση / βιασμός (κίτρινα παπουτσάκια) Βία στις σχέσεις, οικογένεια, εργασία, (σωματική, σεξουαλική, ψυχολογική, λεκτική, οικονομική) (μπλε παπουτσάκια) Αναγκαστικός και πρόωρος γάμος, παιδεραστία (πορτοκαλί παπουτσάκια) Ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων (κλειτοριδεκτομή) (ροζ παπουτσάκια) Εμπορία γυναικών / κοριτσιών (κόκκινα παπουτσάκια) Κατάχρηση στο διαδίκτυο (πράσινα παπουτσάκια)

    https://enimerosi.com/article/66799/Den-eimai-koukla-I-Imera-tis-Gunaikas-stin-Kerkura

  59. Βάγια said

    Ενδιαφέρον επετειακό άρθρο. Συμφωνώ ότι, δυστυχώς, υπάρχει το θέμα της γυναικοκτονίας, ως δείγμα πατριαρχικών αντιλήψεων. Για τα επαγγελματικά θηλυκά θεωρώ ότι, όπως λένε «τα ράσα δεν κάνουν τον παπά», αλλά θεωρώ ότι αν υπάρχουν γυναίκες σε επαγγελματικούς χώρους θα προκύψουν/υπάρχουν και επαγγελματικά θηλυκά. Για την μόνη από τις περιπτώσεις που αναλύετε που δεν συμφωνώ είναι η χρήση του όσοι/όσες, μαθητές/μαθήτριες κλπ σε έγγραφα και τέτοια. Η συσσώρευση αυτών των σχηματισμών θα κάνει το σύνολο δυσανάγνωστο και δεν ακολουθείται η οικονομία της γλώσσας.

  60. sarant said

    59 Τότε να χρησιμοποιούμε το θηλυκό, όσες.

  61. odinmac said


    Edgar Degas (1834–1917), Interior (‘The Rape’) (1868-9), oil on canvas, 81.3 x 114.3 cm, Philadelphia Museum of Art, Philadelphia, PA. Wikimedia Commons.

  62. Πουλ-πουλ said

    Αν υποψιαστώ ότι η δολοφονία της Κληταιμνήστρας χαρακτηρίζεται πια ως γυναικοκτονία, ε τότε πρόκειται για στεγνό ξέπλυμα του μητροκτόνου (θυμωμένη φατσούλα).

  63. Πέπε said

    60

    Προσωπικά δε θα πολυπειθόμουν, αλλά εσύ Νίκο, που έχεις περισσότερη πίστη, ξεκίνα. Μπορεί να το συνηθίσουμε.

    «Οι τακτικές αναγνώστριες του ιστολογίου θα θυμούνται ότι ραμόνια λέμε τα τραγούδια όπου κάποια έχει παρακούσει έναν στίχο…»
    «Με το χέρι στην καρδιά, οι περισσότερες θα αναγνωρίσουν ότι η λέξη «βουλευτής» παραπέμπει σε άντρα, ότι η γυναίκα μένει στο περιθώριο.»

  64. Πέπε said

    «Νίκο, αν εσύ ή οποιαδήποτε άλλη…»

  65. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το ρίξαμε στον τρελό, βλέπω… 😊

  66. Πέπε said

    Ήμουν σίγουρος ότι κάποια θα νόμιζε ότι το κοροϊδεύω…

  67. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Toν κόσμο, μόνο οι γυναίκες μπορούν να τον αλλάξουν προς το καλύτερο. Αν δεν αναλάβουν συλλογικά τις ευθύνες τους, δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτε και θα είναι τα αιώνια θύματα, με τις γνωστές τραγικές συνέπειες για τα εξιλαστήρια θύματα, που είναι τα παιδιά.

  68. 50: Τώρα ξαναμπήκα. Με έκανες να το ελέγξω. Να, Ζάχαρης, έχεις δίκιο.

    51: Ναι, ωραίος, αν δεν κολλήσεις στην σταθερή πολιτική του θέση:
    https://www.socomic.gr/tag/%CF%80%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%B6%CE%AC%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%B7%CF%82/
    https://www.facebook.com/TheWorkingDeadComic

  69. Να, πάει η ΝΔ Πάτρας να κάνει εκδήλωση για τη μέρα της γυναίκας, και βάζει κεντρικό ομιλητή την Κεραμέως. Λες και με κεντρική ομιλήτρια, θα έχανε σε πρεστίζ…

  70. Pedis said

    Βάλε και την αφίσα της εκδήλωσης

  71. freierdenker said

    Η σύγκρουση πάνω στην χρήση του όρου δεν γίνεται πάνω στο κοινωνικό πρόβλημα, αλλά για τις πολιτικές και τις ιδεολογίες επί του κοινωνικού προβλήματος. Αυτό είναι φανερό από τον τρόπο με τον οποίο διαξάγεται η συζήτηση, και δεν είναι και τίποτα παράξενο τελικά. Πολιτικές και ιδεολογίες συγκρούονται πάνω σε όλα τα κοινωνικά προβλήματα.

    Θα χρησιμοποιήσω ένα παράδειγμα από τον χώρο της τέχνης, επειδή απολαμβάνει γενικό σεβασμό και δεν είναι εύκολο να το επιτεθεί κανείς.

    Μια ταινία καρφί στην πατριαρχία, και μάλιστα τόσο αιχμηρό που ακόμα και 67 χρόνια μετά μπορεί να ενοχλήσει, είναι η Στέλλα του Κακογιάννη. Το φινάλε της είναι η πιο χαρακτηριστική σκηνή γυναικοκτονίας σε ελληνική ταινία. Ακόμα και αν πούμε οτι το χέρι του Μίλτου (Γιώργος Φούντας) το όπλισε η πατριαρχία, δεν μπορεί να παραβλέψει κανείς το πάθος του για την Στέλλα (εκτός κι αν πάμε για cancel επικών διαστάσεων), ούτε και το πάθος της Στέλλας για αυτόν, η οποία όμως ήθελε την ανεξαρτησία της ακόμα περισσότερο.

    Αυτές είναι παρατηρήσεις που αν τις κάνεις για ένα πραγματικό περιστατικό, χωρίς την προστασία του σεβασμού που απολαμβάνει η κλασσική τέχνη, θα σου επιτεθούν.

    Και μια σύνδεση με τα Μεζεδάκια του Σαββάτου. Ο Μίλτος ήταν ποδοσφαιριστής, και όλοι οι κριτικοί κινηματογράφου, σε αναρίθμητα άρθρα, μας τον συστήνουν με την αθλητική του ιδιότητα. Ένας ποδοσφαιριστής ο Μίλτος γράφουν, όχι ο Μίλτος ο γυναικοκτόνος. Και μέχρι στιγμής δεν αντέδρασε κανείς.

  72. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Γυναικοκτονία, μια «ενοχλητική» λέξη

    Στίχοι -μουσική Βασίλης Νανούρης

    Δεν είναι ιός, δε φταίει η πανδημία

    Δεν κατοικεί σε λεξικό, ούτε σε παροιμία

    Δεν είναι απλά ένας θάνατος ή μια δολοφονία

    Μην ντρέπεσαι, μην τρέμεις,

    πες το Γυναικοκτονία είναι,

    γύναικοκτονία

    Γυναικοκτονία πες το,

    γύναικοκτονία

    Δεν είναι ότι δεν του χόρταινε την πείνα

    Δεν είναι ότι του τα’ πρηξε στην καραντίνα

    Δεν είναι η άτυχη στιγμή ενός λάθους

    Δεν είναι έγκλημα τιμής ή πάθους

    Είναι η λέξη που σου φέρνει αμηχανία

    Γιατί εκφράζει την εξής διαφωνία

    «Δεν είμαι κτήμα του πατέρα-αφέντη

    Ούτε του αδερφού ή σύζυγου-λεβέντη»

    Γυναικοκτονία είναι,

    γύναικοκτονία

    Γυναικοκτονία πες το,

    γύναικοκτονία

    Ρωτάς η κοινωνία αν είναι κλώσα

    Η κότα έκανε τ’ αυγό ή το αυγό τη γλώσσα;

    Τη γλώσσα που γεννάει λεξούλες που συμφέρουν

    Και σαν σε αγέννητες φέρεται σ’ αυτές που υποφέρουν

    Όμως μία λέξη δείχνει την αιτία

    Kαι τι παράγουν τα σεξιστικά αστεία

    Δεν είναι στης αστυνομίας τα αρχεία

    Μουδιάζει στ’ άκουσμά της η πατριαρχία

    Γυναικοκτονία είναι, γύναικοκτονία

    Γυναικοκτονία πες το,

    γύναικοκτονία

    Πασάρουν αντ’ αυτής λεξούλες δέκα

    Όμως καμιά δεν δείχνει την αιτία

    Πως μια γυναίκα πέθανε γιατί ήτανε γυναίκα

    Και δεν της το συγχώρησε η έμφυλη βία

    https://ampa.lifo.gr/koinotita/gynaikoktonia-i-poly-eycharisti-ekplixi-tis-imeras/

  73. Alexis said

    Κατά τη γνώμη μου το σημερινό άρθρο είναι ό,τι καλύτερο έχει γραφτεί εδώ για το θέμα. Απλό, περιεκτικό, ξεκάθαρο και κατευθείαν «στο ζουμί»
    Συγχαρητήρια!

    #16: Λεώνικε «ευθές»;
    o, η ευθής, το ευθές δηλαδή; 🙂

    #18: «Καλώς τις προσφυγοπούλες τις κανονικές»!!!
    Άπαιχτη ατάκα, ακόμα γελάω! 😆 😆 😆
    Αλλά και πόσο πικρά σαρκαστική…

  74. William T. Riker said

    Μου έκανε εντύπωση που με αφορμή την αποχώρηση της Αγγελικής Αδαμοπούλου από το Μέρα25 και την ανεξαρτητοποίησή της ο Βαρουφάκης χρησιμοποίησε σε μήνυμά του τον τύπο βουλεύτρια, ενώ η ίδια στην επιστολή της τον τύπο βουλευτής (παρακάτω όμως αγορήτρια). Υποθέτω ότι πρόκειται για αβλεψία

  75. Pedis said

    # 72 – Άσε που σύμφωνα με την Αννέτα η Στέλλα έφταιγε. Κατέστρεψε το παιδί και τό ‘κανε δολοφόνο. Πέστα όλα.

  76. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    76 🙂

  77. Βάγια said

    59. Μα είναι αφύσικο, όταν μιλούμε για άντρες και γυναίκες μαζί ή όταν ο ομιλητής είναι άντρας. Είναι πρακτικό θέμα, όχι ποιος θα είναι «υπό». Γιατί στην περίπτωση του, προφανώς, αστείου σας, γίνονται υπό οι άνδρες.

  78. SearchPeloponnese said

    Τερματοφυλάκτρια.

  79. Μαρία said

    76
    Μα το 1964 ο Πέρσης πιλότος κατα σατανική σύμπτωση έφαγε κάτι μηνάκια μόνο για παράνομη οπλοκατοχή. Τη σκότωσε, γιατί την αγαπούσε πολύ και οι ένορκοι τον κατασυμπάθησαν.

  80. Pedis said

    # 80 – Ε, αφού την αγάπαγε. Να τον τιμωρήσουν και γι αυτό?

    Τα λέγαμε και πριν από λίγο καιρό ότι όλα αυτά που μας (όχι σε όλους) φαίνονται φυσιολογικά και πολιτισμένα είναι πολύ-πολύ πρόσφατα, ακόμη και εις την πολιτισμένην Ευρώπην.

    «‘Εγκλημα τιμής»: Αρθρο του Ιταλικού ποινικού κώδικα 587. Καταργήθηκε από το νόμο 442 (μόλις) του 1981:

    Όποιος (άνδρας) πιάσει επ’ αυτοφώρω σύζυγο σε παράνομη σεξουαλική πράξη, ή αδερφή ή κόρη σε εξωγαμιαία σεξουαλική πράξη, και προβεί σε φόνο πάνω στην οργή του (συμπεριλαμβανομένου ενδεχομένως και του εραστή) δικάζεται με ελαφρυντικά σε ποινές από τρία ως (μέγιστη) επτά έτη.

    Έγινε και διάσημο φιλμ (1961) από τον Pietro Germi, «Διαζύγιο α λά Ιταλικά» ο τίτλος, με Mastroianni και Sandrelli στους κύριους ρόλους.

    «Γάμος αποκατάστασης», άρθρο 544 του Ιταλικού ποινικού κώδικα. Ακυρώθηκε (μόλις) το 1981: Πρόβλεψη για παραγραφή εγκλημάτων σεξουαλικής βίας μέσω του λεγόμενου γάμου αποκατάστασης.

  81. avno13 said

    Η Μήτσους, γένους αρσενικού (Τραμπάκουλας clopyright).
    Ελλείψει ανδρός εβασίλευσε Δεβώρα.
    Δικαστίνατ ο «προτιμώ» από δικάστρια, δικάστρα ή δικαστού (κατά το καφετζού, αν και κάποιες δικαστικές αποφάσεις μοιάζουν να σχετίζονται με την «κοινωνική προσφορά» αυτών)
    Τερματοφυλάκτρα;

  82. Από τις εφημερίδες ;

    Ελεύθεροι χωρίς περιοριστικούς όρους αφέθηκαν μετά τις απολογίες τους οι οκτώ συλληφθέντες για το φορτίο 100 κιλών κοκαΐνης που δεσμεύθηκε την περασμένη εβδομάδα στη βόρεια Ελλάδα.
    Στις απολογίες τους οι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν οποιαδήποτε σχέση με την υπόθεση, δηλώνοντας άγνοια για το περιεχόμενο του εμπορευματοκιβωτίου. Κατά πληροφορίες, από την πλευρά της εταιρίας αναφέρθηκε ότι το εμπορευματοκιβώτιο επρόκειτο να παραληφθεί από άλλον έμπορο.

    Φυσικά ο «άλλος» έμπορος θα παραμείνει «άγνωστος» …

  83. BLOG_OTI_NANAI said

    53: Μεγάλος ξεφτίλας ο γελοιογράφος και μεγάλος παλιάνρθωπος, ως άτομο που διαστρεβλώνει τα δεδομένα σε τέτοιο βαθμό. Έχω απαντήσει εκτενώς σε όλους τους πλαστογράφους για όλα τα θέματα περί θεολογικής ισότητας ανδρών-γυναικών και θα το ξανακάνω, αν θα τολμούσε αυτός ο γελοίος ή οποιοσδήποτε άλλος να αντιπαρατεθεί με τεκμήρια επί του ζητήματος. Και ίσως δει δεδομένα γυναικοκτονιών σε κοινωνίες που «δεν το φανταζόταν» από όπου μπορούμε κι εμείς να αποκόψουμε θραύσματα σκέψεων και να φτιάξουμε εκ πεποιθήσεως γυναικοκτόνους σε όποια κοινωνία γουστάρουμε…

    Το να θυμάται κάποιος επιλεκτικά φράσεις και το χειρότερο, να τις ερμηνεύει σαν να μην υφίσταται ένα ολόκληρο πλαίσιο θεολογικής οντολογίας για τον άντρα και τη γυναίκα, σημαίνει ότι είναι ελεεινός…

  84. BLOG_OTI_NANAI said

    53: Ντροπή και μόνο ντροπή για αυτή την κατάντια όπου ένα τόσο σοβαρό ζήτημα γίνεται αφορμή διαφήμισης άρρωστων ιδεοληψιών και θρησκειοφοβικής ρητορικής μίσους…

  85. BLOG_OTI_NANAI said

    Όχι μόνο είναι εμετικό να συνδέεται η γυναικοκτονία με την Ορθόδοξη διδασκαλία, αλλά επιπλέον αποσιωπάται η εντολή για το αντίθετο, οι άντρες να αγαπούν τις γυναίκες τόσο ώστε να θυσιάζουν και τη ζωή τους γι’ αυτές…

    «Οι άνδρες, αγαπάτε τάς γυναίκας, καθώς καί ο Χριστός ηγάπησεν τήν εκκλησίαν καί εαυτόν παρέδωκεν υπέρ αυτής»

    Γελοιο-γράφος…

  86. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    63-64 Όποια ενοχλείται από το όσοι/όσες μπορεί να χρησιμοποιεί το «όσες». Ο φίλος μου ο Γιάννης Οικονόμου το χρησιμοποιεί κανονικά (πχ. Οι Αμερικανίδες έχουν κάνει πολλές επεμβάσεις σε άλλα κράτη).

  87. ΓΤ said

    87@

    Γιάννης Οικονόμου:

    «Άκουγα τους τουρίστες που μιλούσαν και ένιωσα τρομερή περιέργεια για τις ζωές τους, για αυτούς τους ήχους που παρήγαν. […] Όλοι μου οι συμμαθητές άκουγαν περίπου την ίδια μουσική […] Έτσι, βρήκαν την πρώτη μου δασκάλα, την Αϊσέ, η οποία ήταν αρχιτέκτονας […] γιατί θέλω όταν έρχομαι στην Ελλάδα, να πηγαίνω στην Ομόνοια, στις πολύχρωμες γειτονιές των μεταναστών που αγαπώ πολύ. […] Ήταν πολύ δύσκολο να βρω ομιλητές των γλωσσών που μάθαινα […] Άπαξ και μπορώ να καθίσω σ’ ένα καφενείο μ’ έναν Σενεγαλέζο ή έναν Κινέζο μετανάστη […] Για παράδειγμα η αύξηση στην προστακτική, το «υπέγραψε εδώ» είναι «λάθος» μόνο για τους φιλολόγους. [..] είχα στο μυαλό μου σπουδαίους καθηγητές που έψαχναν για δουλειά σε μικρά πανεπιστήμια της Αμερικής […] Κάνω φιλίες με τους δασκάλους μου, έχω μια σχέση πολύ προσωπική […] Κι αυτός είναι ο ρόλος εμάς των μεταφραστών, να κάνουμε την νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ακούγεται […]».

    πλήρες στο https://www.iefimerida.gr/stories/giannis-oikonomoy-polyglossos-mila-32-glosses

  88. Καραγκιόζης said

    Πιστεύω ότι η μαγκιά είναι να αρχίσουμε να γράφουμε με τρόπο που να σέβεται όλα τα φύλα, χωρίς όμως να χάνεται το νόημα ή να γίνονται παρανοήσεις. Χρυσός συμβιβασμός προς τη «σωστή πλευρά της ιστορίας» που είναι εν προκειμένω η πλήρης ισότητα

  89. spyridos said

    87
    Ετσι ακριβώς.
    78
    «γίνονται υπό οι άνδρες»
    Το θηλυκό είναι υπό; Αν αυτό ισχύει, πρέπει να το αλλάξουμε.

  90. # 87

    Α, τον γνώρισες .

  91. Βάγια said

    90. Σίγουρα, αυτό ναι. Αλλά διορθώνεται με γλωσσικές επεμβάσεις; Δεν νομίζω. Τι να πουν πχ οι γυναίκες στα πιο αυστηρά μουσουλμανικά κράτη ή στους Ταλιμπάν; Τουλάχιστον στην Ελλάδα και γενικά στα Ευρωπαϊκά κράτη οι γυναίκες μπορούν να σπουδάζουν και να δουλεύουν και να έχουν υψηλές θέσεις στην πολιτική. Δυστυχώς, υπάρχουν ακόμη πατριαρχικές αντιλήψεις, οι οποίες γεννούν τραγωδίες και χρειάζεται να εξαλειφθούν.

  92. antonislaw said

    Καλημέρα σας! Θα συμφωνήσω με τους προλαλήσαντες ότι το σημερινό άρθρο είναι υποδειγματικό σχετικά με τον όρο και της διαστάσεις του όρου «γυναικοτονία».

    Επειδή γίνεται-και σωστά γίνεται- πολύ συζήτηση για το θέμα θα ήθελα να παραθέσω την άποψη του Γιάννη Πανούση, ομότιμου καθηγητή εγκληματολογίας του ΕΚΠΑ, και πρώην αναπληρωτή υπουργού δημοσίας τάξεως και προστασίας του πολίτη, η οποία εκτιμώ ότι απηχεί και την άποψη πολλών ποινικολόγων και γενικά μάχιμων δικηγόρων. Κρατάω ότι θεωρεί ότι είναι καλό να υπάρχει ο όρος γυναικοκτονία- σε συμβολικό επίπεδο-ότι ήδη τον συμπεριλαμβάνει το Συμβούλιο της Ευρώπης και ότι μπορεί να αξιοποιηθεί για την επιμέτρηση της ποινής κατά το άρθρο 79 του Ποινικού Κώδικα ως επιβαρυντική περίσταση (, παρότι θα υφίσταται ένα πρόβλημα σε επίπεδο ουσιαστικού ποινικού δικαίου, στην περιγραφή δηλαδή της αντικειμενικής υπόστασης του αδικήματος, αφού για το χαρακτηρισμό μιας πράξης ως αξιόποινης δεν ενδιαφέρει καταρχάς το κίνητρο του δράστη(ούτε τα φρονήματα, οι ιδέες, οι σκέψεις του) αλλά η πράξη αυτή καθαυτή (άρθρο 14 ποινικού κώδικα). Οι αντιρρήσεις του εστιάζονται στο αν μπορείς σε επίπεδο νομοτεχνικό αλλά και ουσιαστικού ποινικού δικαίου (θεωρεί ότι είναι δογματικά απαράδεκτο) να σπάσεις την ανθρωποκτονία σε κομμάτια και να θέσεις ποια είναι βαρύτερη και ποια ελαφρύτερη, πχ η ανθρωποκτονία ΑΜΕΑ ή γυναίκας.

    » -Μπορείτε να μας πείτε εσείς την άποψή σας περί του όρου «γυναικοκτονία»;
    -Στην κοινωνία οι συμβολισμοί έχουν ενδιαφέρον και γενικά στην επιστήμη. Αν όμως πας να βάλεις τον συμβολισμό στο θεσμικό πλαίσιο, δημιουργούνται προβλήματα. Τι σημαίνει γυναικοκτονία; Κάτι σαν να λέμε «γενοκτονία». Όταν κάποιος σκοτώνει ένα ολόκληρο φύλο ή γένος όπως τους Πόντιους και τους Αρμένιους. Όταν όμως ένα άτομο σκοτώνει ένα άλλο άτομο, αυτό ονομάζεται ανθρωποκτονία. Την ανθρωποκτονία μπορείς να την σπάσεις σε κομμάτια; Αν κάποιος σκοτώσει ένα παιδί 10 χρονών, αυτό είναι βαρύτερο ή ελαφρύτερο από το αν κάποιος σκοτώσει τη γυναίκα του που είναι 30 χρονών; Άλλο παράδειγμα. Αν κάποιος σκοτώσει ένα ΑΜΕΑ. Βαρύτερο ή ελαφρύτερο από το να σκοτώσει μια γυναίκα; Και μετά: αν μια γυναίκα σκοτώσει μια γυναίκα, πώς ονομάζεται; Κι αν μια γυναίκα ή ένας άντρας, σκοτώσει έναν τρανσέξουαλ, τότε πώς θα το ονομάσουμε; Αυτό που θέλω να πω είναι ότι το ζήτημα της μετατροπής του όρου ανθρωποκτονία σε συζυγοκτονία, το καταλαβαίνω. Έχει εγκληματολογικό ενδιαφέρον, καθώς ο όρος βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με την ενδοοικογενειακή βία. Ποιο είναι όμως το έννομο αποτέλεσμα του να ονομαστεί ξεχωριστά ο φόνος μια γυναίκας ως «γυναικοκτονία»;

    Η διάσπαση της ανθρωποκτονίας σε επιμέρους στοιχεία είναι δογματικά απαράδεκτη. Αν σπάσει ο ποινικός κώδικας την ανθρωποκτονία σε κατηγορίες, δεν θα μπορεί να τηρήσει την αναλογία. Μόνο μία φορά σπάει την ανθρωποκτονία ο κώδικας και αυτό απαντάται στην περίπτωση της παιδοκτονίας. Έρχεται και λέει ότι η μάνα (προσοχή, η μητέρα· δεν είναι ίδια η έννοια στον ποινικό κώδικα και ίδια στη δημοσιογραφική γλώσσα, όπου αποκαλούν παιδοκτόνους και τους πατεράδες συμβολικά), αν σκοτώσει το παιδί της την περίοδο της λοχείας, αυτή η πράξη ονομάζεται παιδοκτονία και αντιμετωπίζεται επιεικώς λόγω της ψυχολογικής κατάστασης της μητέρας.

    Ερχόμαστε, λοιπόν, και λέμε: ναι, ο όρος «γυναικοκτονία» θα πρέπει να παραμείνει συμβολικά, αλλά πάντα σε συνάρτηση με το κίνητρο. Γυναικοκτονία δεν μπορεί να ονομάζεται ο οποιοσδήποτε θάνατος γυναίκας. Δεν μας πάει πουθενά. Μπορεί να έχει έννομες συνέπειες; Μπορεί, σύμφωνα με αυτό που είπαμε πριν, το άρθρο 79 που εξατομικεύει και επιμετρά τις ποινές. Σε αυτό, μπορείς να βάλεις επιβαρυντική περίσταση, αλλά πάντα θα έχεις ένα πρόβλημα.

    -Ποινικά, λοιπόν, δεν βοηθά κατά την άποψή σας. Συμβολικά και κοινωνικά όμως;
    -Καλό είναι να υπάρχει. Όταν μιλάμε μεταξύ μας, προσπαθώντας να ερμηνεύσουμε φαινόμενα, συμφωνώ. Τον όρο τον περιλαμβάνουν πλέον και στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Αν όμως πάει να εφαρμοστεί ποινικά, θα δημιουργηθεί πρόβλημα. Συζητάμε για ανθρώπινα δικαιώματα συνολικά. Δεν γίνεται να γεννιούνται συνεχώς διακρίσεις.

    -Θεωρείτε όμως ότι ο όρος εξυπηρετεί στην ανάδειξη της ανάγκης αλλαγής της κοινωνίας που θεωρείται ακόμη πατριαρχική;
    -Οι ερμηνείες που βασίζονται σε μοντέλα του 19ου αιώνα έχουν ένα πρόβλημα. Προφανώς υπάρχουν serial killers που έχουν σκοτώσει γυναίκες γιατί τις θεωρούσαν υποδεέστερα όντα. Υπάρχει και το ανάποδο φυσικά. Αλλά δεν είναι το πρόβλημά μας να μετρήσουμε ποιος σκότωσε πόσους. Ο όρος «πατριαρχική κοινωνία» είναι κάτι γενικό. Υπάρχουν ακόμη πατριαρχικές αντιλήψεις, σύμφωνοι. Αλλά αυτό δεν αποτελεί ερμηνευτικό εργαλείο το 2022. Είναι ένα «καπέλο» που το βάζεις παντού, σαν αυτό που λέμε «ο καπιταλισμός γεννάει τέρατα» ― και αυτό είναι γενική τοποθέτηση. Δεν είναι καλό να γενικεύουμε. Γι’ αυτό είπα εξαρχής ότι για να ερμηνεύσω μια υπόθεση, πρέπει να δω όλο τον φάκελο.

    Αν πιάσουμε το θέμα της βίας κατά των γυναικών, ακόμη και αυτό έχει αλλάξει. Κάποτε βλέπαμε γυναίκες αδύναμες, αμόρφωτες, που κάθονταν και ανέχονταν την ενδοοικογενειακή βία. Σήμερα, βλέπουμε μορφωμένες και ισχυρές γυναίκες να ανέχονται κάτι τέτοιο. Αναρωτιέσαι πώς γίνεται αυτό. Πού είναι εκείνο το στερεοτυπικό μοντέλο γυναίκας που υφίσταντο βία; Δεν υπάρχει πια αυτό το στερεότυπο. Κρατώ πάντα μεγάλη επιφύλαξη απέναντι στις γενικεύσεις και τα στερεότυπα, ειδικά όσον αφορά τις ανθρώπινες και κοινωνικές σχέσεις. Δεν πρέπει να υπάρχουν γενικεύσεις και ειδικά στο έγκλημα. Άλλη η περίπτωση της Καρολάιν, άλλη του δολοφόνου που μπήκε στο καφενείο και πυροβόλησε τη γυναίκα του, άλλη η ιστορία στη Φολέγανδρο.»

    Ποινικός Κώδικας(Νόμος 4619/2019)
    «Άρθρο 14 – Ποινικός Κώδικας – Έννοια της αξιόποινης πράξης
    1. Έγκλημα είναι πράξη άδικη και καταλογιστή σε εκείνον που την τέλεσε, η οποία τιμωρείται από τον νόμο.2. Στις διατάξεις των ποινικών νόμων ο όρος «πράξη» περιλαμβάνει και τις παραλείψεις.»

    Άρθρο 79 -Δικαστική Επιμέτρηση της ποινής
    «…
    3. Για την εκτίμηση του βαθμού ενοχής του υπαιτίου, το δικαστήριο εξετάζει: α) την ένταση του δόλου ή το βαθμό της αμέλειάς του, β) τα αίτια που τον ώθησαν στην εκτέλεση του εγκλήματος, την αφορμή που του δόθηκε και τον σκοπό που επιδίωξε, γ) τον χαρακτήρα του και τον βαθμό της ανάπτυξής του που επηρέασαν την πράξη, δ) τις ατομικές και κοινωνικές περιστάσεις και την προηγούμενη ζωή του στο μέτρο που σχετίζονται με την πράξη, ε) τον βαθμό της δυνατότητας και της ικανότητάς του να πράξει διαφορετικά, στ) τη διαγωγή του κατά τη διάρκεια της πράξης και μετά την πράξη και ιδίως τη μετάνοια που επέδειξε και την προθυμία του να επανορθώσει τις συνέπειες της πράξης του.4. Στοιχεία που λειτουργούν υπέρ του υπαιτίου θεωρούνται ιδίως: α) το ότι αυτός διαδραμάτισε έναν σαφώς υποδεέστερο ρόλο σε πράξη που τελέστηκε από πολλούς, β) το ότι τέλεσε την πράξη σε δικαιολογημένη συναισθηματική φόρτιση, γ) το ότι έθεσε τον εαυτό του στη διάθεση των αρχών χωρίς σημαντική καθυστέρηση, ενώ μπορούσε να διαφύγει, δ) το ότι διευκόλυνε ουσιωδώς την εξιχνίαση του εγκλήματος.5. Στοιχεία που λειτουργούν σε βάρος του υπαιτίου θεωρούνται ιδίως: α) η κατ’ επάγγελμα τέλεση της πράξης, β) η ιδιαίτερη σκληρότητα, γ) η εκμετάλλευση της εμπιστοσύνης του θύματος, δ) το γεγονός ότι το θύμα δεν μπορούσε να προστατεύσει τον εαυτό του, ε) το ότι ο υπαίτιος διαδραμάτισε ιθύνοντα ρόλο σε πράξη που τελέστηκε με συμμετοχή πολλών.6. Στοιχεία που έχουν αξιολογηθεί από τον νομοθέτη για τον προσδιορισμό της απειλούμενης ποινής δεν λαμβάνονται από το δικαστήριο επιπροσθέτως υπόψη κατά την επιμέτρησή της…»

    https://ipolizei.gr/giannis-panousis-i-via-echei-bei-ston-politismo-afto-einai-to-provlima-mas-kai-einai-ypodoria-i-leitourgia-tis/

  93. BLOG_OTI_NANAI said

    87: Αυτό το σύστημα μου φαίνεται παρόμοιο με τις κομμένες καταληξεις. Πρωτίστως με το ζόρι υπερβολή. Δεύτερον σωρεία παρανοήσεων σε οποιοιαδήποτε παρέα μιλήσεις έτσι δεν θα καταλαβαίνουν για τι πράγμα μιλάς. Τρίτον θυμίζει επίδειξη που είναι ένα παθογενές φαινόμενο της εποχής μας.
    Η επίδειξη ξοδεύει όλη την ουσία, κρύβει πίσω της ένα «ΕΓΩ» σαν αυτούς που απαριθμούν τα υποτιθέμενα προτερήματα τους, λέγοντας, «τι να κάνω, εγώ είμαι ευαίσθητος» ή «το μεγαλύτερο ελάττωμά μου είναι η αγάπη μου για τις γυναίκες».

    Να προσθέσω πως η σκέψη στο ζήτημα γυναίκα και κοινωνία έχει στραφεί αρκετά έντονα εδώ και 170 χρόνια τουλάχιστον. Όποιος διαβάσει έντυπα εκείνης της εποχής θα δει πολύ συχνά φεμινιστικές θέσεις και από γυναίκες και από άντρες. Και όσα επιτεύχθηκαν για τη θέση της γυναίκας, έγιναν χωρίς κανέναν ακρωτηριασμό της γλώσσας.
    Μάλιστα, η λογική της ανεύρεσης έμφυλων τύπων υπήρχε και στην αρχαιότητα ή στον Μεσαίωνα όπου υπήρχαν έμφυλοι τύποι που χάθηκαν όπως η γιάτρισσα, η αυτοκρατόρισσα, υπούργισσα, οικονόμισσα π.χ.

  94. antonislaw said

    94 «Μάλιστα, η λογική της ανεύρεσης έμφυλων τύπων υπήρχε και στην αρχαιότητα ή στον Μεσαίωνα όπου υπήρχαν έμφυλοι τύποι που χάθηκαν όπως η γιάτρισσα, η αυτοκρατόρισσα, υπούργισσα, οικονόμισσα π.χ.»

    Κάτι ανάλογο και στα επώνυμα, δηλαδή η κόρη του Θωμά Παλαιολόγου παιδιού του Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου ήταν η Ζωή (Σοφία) Παλαιολογίνα. Και οι άλλες Παλαιολογίνες που αναφέρει η ιστορία. Σήμερα θα τη λέγαμε Παλαιολόγου, γενική κτητική. Πιο αντιπατριαρχικός ο ύστερος μεσαίωνας ως προς τα επώνυμα τουλάχιστον.

  95. Πέπε said

    95
    Ακόμη πιο αντιπατριαρχικό η Κομνηνή (αρσ. ο Κομνηνός): Άννα Κομνηνή.
    Είχα κάτι συγγένισσες, δύο αδελφές, με αυτό το επώνυμο. Ενδοοικογενειακώς τις ανέφεραν ως «οι Κομνηνές», αλλα΄μόνο μέχρι αυτό το επίπεδο. Μάλλον κάτι σαν παρατσούκλι ήταν, ελαφρό λογοπαίγνιο.

  96. sarant said

    95-96 Πρέπει να ήταν γενικός κανόνας αυτός, έχουμε πχ και την Ευδοκία Μακρεμβολίτισσα ή τις Δούκαινες

  97. Μαρία said

    95
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/06/10/politria/

  98. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στη Λατινική Αμερική, έχει γίνει ήδη ενσωμάτωση στη νομοθεσία ο όρος γυναικοκτονία σε διάφορες χώρες, όπως η Αργεντινή, η Χιλή, η Κόστα Ρίκα, το Ελ Σαλβαδόρ, η Γουατεμάλα, το Μεξικό και η Δομινικανή Δημοκρατία. …
    «Η ανθρωποκτονία από πρόθεση, σύμφωνα με το άρθρο 299 του Ποινικού Κώδικα τιμωρείται με την ποινή της ισόβιας κάθειρξης. Ωστόσο, στην πράξη, σε πολλές περιπτώσεις η ποινή αυτή μειώνεται λόγω των ελαφρυντικών περιστάσεων που αναγνωρίζονται από το δικαστήριο. Επομένως, ο δράστης συχνά τιμωρείται με μικρότερη ποινή. Η εισαγωγή στον Π. Κ. αυστηρότερων ποινών σε περιπτώσεις γυναικοκτονιών θα μπορούσε να γίνει με διαφόρους τρόπους. Η ένταξη αυτή θα μπορούσε να γίνει είτε προσθέτοντας ως βάση διακρίσεως στο άρθρο 81Α του Π.Κ. τη διάκριση λόγω φύλου, είτε εισάγοντας επιβαρυντική περίσταση απευθείας στο άρθρο 299 Π.Κ. Από την άλλη, και στο υπάρχον πλαίσιο θα μπορούσε να αναπτυχθεί μία νομολογία η οποία θα εντάσσει στο πλαίσιο της επιμέτρησης της ποινής -άρθρο 79 Π.Κ.- τον παράγοντα της έμφυλης βίας. Πέρα από τις πρακτικές συνέπειες ενός τέτοιου μέτρου, αναμφισβήτητα η εισαγωγή επιβαρυντικής περίστασης υποδηλώνει την αναγνώριση του φαινομένου και αποκτά και συμβολικό χαρακτήρα».
    https://www.vice.com/el/article/kzdenv/einai-swstos-telika-o-oros-gynaikoktonia

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: