Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Άδεια για γεμάτα στο σκυλάδικο

Posted by sarant στο 28 Απριλίου, 2022


Περίεργος ο τίτλος του σημερινού άρθρου, αλλά θα σας τον εξηγήσω αμέσως. Το σημερινό άρθρο, λοιπόν, είναι αφιερωμένο στην προέλευση της λέξης «σκυλάδικο». Όμως, σε αντίθεση με τα περισσότερα άρθρα της κατηγορίας αυτής, δεν πρόκειται να σας εκθέσω την άποψή μου για την ετυμολογία και την ιστορία της λέξης, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν έχω άποψη -δεν ξέρω, για να το πω πιο ωμά. Με άλλα λόγια, ρίχνω άδεια για να πιάσω γεμάτα, ελπίζοντας ότι από τη συζήτηση θα βγάλουμε κάποιαν άκρη.

Όχι όμως  εντελώς άδεια. Θα παραθέσω διάφορες εκδοχές που κυκλοφορούν. Δεν αποκλείω κάποια από αυτές να είναι σωστή, κάθε άλλο. Αλλά δεν μπορώ, αυτή τη στιγμή, να προκρίνω κάποια.

Λέγοντας «σκυλάδικο» εννοούμε, κατ’ αρχάς, έναν συγκεκριμένο τύπο νυχτερινού κέντρου και, κατ’ επέκταση, το είδος τραγουδιού που συνηθίζεται σε αυτά τα κέντρα. Εικάζω ότι πρώτα ονοματίστηκε το κέντρο και μετά το είδος τραγουδιού. Ο τραγουδιστής του σκυλάδικου λέγεται σκυλάς -και σκυλού η τραγουδίστρια. Σκυλάδες όμως λέγονται και όσοι συχνάζουν σε σκυλάδικα (κέντρα) ή τους αρέσουν τα σκυλάδικα (τραγούδια).

Μια εκδοχή που αναφέρεται πολύ συχνά για την προέλευση του όρου, είναι αυτή που δημοσιεύτηκε από τον Αντώνη Καρκαγιάννη στην Καθημερινή το 2002 και βασίζεται στη μαρτυρία ενός παλιού θαμώνα της Τρούμπας. Μπορείτε να τη δείτε αναλυτικά εδώ, θα την εκθέσω σε συντομία όμως.

Σύμφωνα με αυτή τη μαρτυρία, σκυλάδικα ονομάστηκαν τα κέντρα που εμφανίστηκαν τη δεκαετία του ’50 στην Τρούμπα, που τότε άνθιζε χάρη στην παρουσία των Αμερικανών ναυτών του 6ου στόλου. Πλάι στα «καλά και ακριβά» κέντρα, άνοιξαν λοιπόν και μαγαζιά δεύτερης ποιότητας, πιο φτηνά, που έβαζαν κράχτες για να αγρεύσουν πελάτες. Προπολεμικά, στην ίδια περιοχή, «σκύλες» ονομάζονταν οι ξεπεσμένες πόρνες που δεν μπορούσαν να βρουν στέγη στο υπερπορνείο των Βούρλων και αναγκάζονταν να δουλεύουν στην γέφυρα του Αγίου Διονύση, περίπου στο ύπαιθρο -όπως οι σκύλοι. Από αυτές, ονομάστηκαν και σκυλάδικα τα φτηνά κέντρα. Δεν με πείθει η εκδοχή αυτή.

Σύμφωνα με μιαν άλλη εκδοχή, προπολεμικά, κάποια μαγαζιά σερβίριζαν μόνο αλκοόλ, όταν όμως ήρθε η διατίμηση αναγκάστηκαν να προσθέσουν στον κατάλογό τους και φαγητό. Επειδή το φαγητό ήταν κακής ποιότητας, πολλοί πελάτες το πετούσαν στα αδέσποτα σκυλιά της περιοχής, με αποτέλεσμα τα μαγαζιά αυτά να περιτριγυρίζονται από αγέλες σκύλων και να ονομαστούν σκυλάδικα. Ούτε αυτή με πείθει.

Σε μια τρίτη εκδοχή, στη δεκαετία του 1930 στις απόμερες γειτονιές του Πειραιά και της Αθήνας εμφανίστηκε ένα νέο είδος μαγαζιού, με δυο χώρους. Στον ένα χώρο, σέρβιραν φαγητό με μουσική. Στον δεύτερο υπήρχαν κοπέλες διά τα περαιτέρω. Επειδή τα μαγαζιά αυτά βρίσκονταν σε έρημες περιοχές όπου υπήρχαν πολυμελείς αγέλες αδέσποτων σκύλων, ονομάστηκαν σκυλάδικα. Όχι, δεν με πείθει.

Οι δυο αυτές εκδοχες παρατίθενται σε άρθρο του Vice, που επίσης αναφέρει, ως τρίτη, την εκδοχή της Τρούμπας.

Το ίδιο άρθρο αναφέρει και άλλες εκδοχές, που θέλουν την ονομασία να προέρχεται από το echo που παραμορφώνει τη φωνή των τραγουδιστών των κέντρων αυτών ή από το πετάλι wah που χρησιμοποιούν οι κιθαρίστες. Αυτές μάλλον πρέπει να απορριφθούν για λόγους χρονολόγησης.

Ο φίλος Πάνος Ζέρβας, σε ανάρτησή του πριν από λίγο καιρό στο Φέισμπουκ αναφέρει και δυο άλλες θεωρίες, που τις μεταφέρω εδώ κόπι-πάστε:

[4η εκδοχή] Ο Ηλίας Πετρόπουλος αναφέρει ότι τα πρώτα σκυλάδικα εμφανίστηκαν στην περιαστική περιφέρεια της Θεσσαλονίκης στη δεκαετία του ’50, ως αντίδραση στη μικροαστική μετεξέλιξη των λαϊκών κέντρων: “Το σκυλάδικο υπήρξε ένας αυστηρά καθορισμένος τύπος ταβέρνας με λίγο φαγάκι και κανα μπουζούκι, που λειτουργούσε σαν κρυφός τεκές και, εν ταυτώ, σαν κρυφό μπουρδέλο”. Ισχυρίζεται ότι γνώρισε τα μαγαζιά αυτά από τον Τσιτσάνη και η πελατεία τους αποτελούνταν κυρίως από “σκληρούς μάγκες” που είχαν την επωνυμία “σκύλοι”

[5η εκδοχή] Ο Δαλαμάγκας σε συνέντευξη στον Λευτέρη Παπαδόπουλο τοποθετεί την ύπαρξη του σκυλάδικου στην αμέσως προηγούμενη δεκαετία, πάλι στη Θεσσαλονίκη, και αναφέρει πήγαιναν σε αυτά μαζί με τον Τσιτσάνη. Υποστηρίζει ότι εκεί πήγαιναν οι σκύλοι, δηλαδή οι βαρείς κι ασήκωτοι μάγκες που χόρευαν μονάχα ζεϊμπέκικο. (Πηγή: Λεωνίδας Οικονόμου)

Βρίσκω πιο πειστικές τις δυο θεσσαλονικιώτικες εκδοχές.

Προσθέτω ότι η φωτογραφία που συνοδεύει το σημερινό άρθρο είναι παρμένη από παλιό άρθρο της Καλύβας του Πάνου, στο οποίο ο Πάνος Ζέρβας παραθέτει επίσης γράμμα που είχε στείλει το… 1984 στον Ριζοσπάστη όταν η εφημερίδα είχε δημοσιεύσει άρθρο του Παναγιώτη Λαφαζάνη με θετικές κρίσεις για το σκυλάδικο.

Λοιπόν; Τι συμπέρασμα βγαίνει;

Όταν αναζητούμε την ετυμολογία μιας λέξης, και της συγκεκριμένης λέξης ειδικότερα, θα μας βοηθήσει αν έχουμε χρονολογήσει την εμφάνισή της. Για λέξεις της αργκό, υπόγειες, όπως το σκυλάδικο, η δυσκολία είναι ότι δεν μπορούμε να στηριχτούμε τόσο πολύ σε γραπτές πηγές. Ωστόσο, δεν νομίζω ότι το σκυλάδικο είναι πολύ παλιός όρος και αυτό μάλλον έρχεται να αντικρούσει τις εκδοχές που τοποθετούν τη γέννηση της λέξης προπολεμικά.

Στο Λεξικό της πιάτσας, του Καπετανάκη, όπως και στο Λεξικό της λαϊκής, του Δαγκίτση, δεν υπάρχει λήμμα «σκυλάδικο». Όμως υπάρχει λήμμα «σκυλόμαγκας» με σημασία «ψημένος, δοκιμασμένος, πολύπειρος μάγκας» (ορισμός από τον Καπετανάκη, παρόμοιος στον Δαγκίτση) -κάτι που μάλλον προσθέτει πόντους στις θεσσαλονικιώτικες εκδοχές.

Τα νεότερα γενικά λεξικά έχουν βέβαια τη λέξη, αλλά δεν είναι καθόλου φλύαρα ως προς την ετυμολογία της -την παράγουν από το σκύλος+ -άδικο (ΛΚΝ, Ετυμολογικό Μπαμπινιώτη) ενώ το γενικό λεξικό Μπαμπινιώτη από το σκυλάς + -άδικο. Κι εδώ κάπου ολοκληρώνεται η δική μου επισκόπηση.

Λοιπόν; Τι λέτε; Θα τα ανασύρουμε γεμάτα τα δίχτυα μας;

 

206 Σχόλια προς “Άδεια για γεμάτα στο σκυλάδικο”

  1. Ωραίο θέμα σήμερα. Πιο πειστικές μου φαίνονται και μένα οι σαλονικιωτικες ετυμολογησεις.

  2. π2 said

    Ασχέτως του πότε και σε τι συμφραζόμενα εμφανίστηκε ο όρος, το σκυλάδικο από τη δεκαετία του 80 και μετά είναι τελείως άλλο πράγμα.

    Ο Θάνος Αλεξανδρής δεν γράφει τίποτε για τον όρο; Αν είναι κάποιος που ξέρει τον χώρο, αυτός είναι.

  3. π2 said

    Το Μακρύ ζεϊμπέκικο για τον Νίκο (1979) πρέπει να είναι από τα παλαιότερα τραγούδια που μιλούν για σκυλάδικο.

  4. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Καλημέρα. Να τοποθετηθεί πάραυτα ο Σκύλος.

  5. Γκρρρ, έπρεπε να είχα κάνει εγώ το #2…

  6. εννοώ το #3 (πάλι γκρρρ, σκυλίσιο)

  7. Γιάννης Κουβάτσος said

    Από το «Άγιο χασισάκι» του Ηλία Πετρόπουλου, όπου αντιπαραθέτει τα σκυλάδικα στα κωλάδικα:

    «Η λέξη σκυλάδικο βγαίνει από τη λέξη σκύλος. Η λέξη σκύλος υποδηλώνει τον σκληρό μάγκα, τον αμετανόητο, τον αδάμαστο, αυτόν που τη βγάνει σπαρτιάτικα. Η λέξη σκύλος είναι αρχαιότερη από τη λέξη σκυλάδικο. Μετά τη λέξη σκυλάδικο λανσαρίστηκε η λέξη .Κωλάδικο πα να πεί μαγαζί για κώλους ενώ το σκυλάδικο από πάντα του ήτανε το μαγαζί για τούς σκύλους και για τα τσακάλια.
    Η αντιπαράθεση των λέξεων σκυλάδικο/ μας παρέχει το κλειδί για την κατανόηση των αιτιών που οδήγησαν στην δημιουργία των σκυλάδικων.

    Οι μάγκες αποκαλούν εκείνα τα άνοστα κέντρα διασκεδάσεως, όπου παίζουν διάφορες βεντέτες του μπουζουκιού. Τα κωλάδικα δυνάμωσαν κι απόχτησαν την μορφή, που διατηρούν καί σήμερα, στα μέσα της δεκαετίας του ‘50. Τα κωλάδικα -αντιπαθητικά και πανακριβα μαγαζιά- απώθησαν τον κόσμο της μαγκιάς. Οι μάγκες αναγκάστηκαν να βρούν κάτι άλλο εξ ου και η εφεύρεση του σκυλάδικου. Στο κωλάδικο ο μάγκας νιώθει σαν ξένος, ενώ στο σκυλάδικο είναι, κυριολεκτικως, στο σπίτι του. Μέσα σε ελάχιστα χρόνια το κωλάδικο απέβη το κατ’ εξοχήν κέντρο διασκεδάσεως των κώλων, τουτέστιν των μπουρζουάδων.Το κωλάδικο (διασημότερο δείγμα το Χάραμα στο Σκοπευτήριο) είναι το μέρος οπου μπορείς να πεθάνεις απ’ο πλήξη και αηδία. Οι μάγκες δεν αγαπούν την πλήξη.»

  8. ΚΩΣΤΑΣ said

    σκυλάδικο = σκύλος+ -άδικο;;;
    περίεργη μου φαίνεται αυτή η ετυμολόγηση!!!

    δηλαδή: γαλατάδικο = γάλα + άδικο;
    μπισκοτάδικο = μπισκότο + άδικο;

  9. ΓΤ said

  10. Παναγιώτης Κ. said

    Πολύ ενδιαφέρον το σημερινό για έναν ακόμη λόγο: Έχει το ενδιαφέρον που έχουν τα διάφορα α ν ο ι χ τ ά ζητήματα!
    Να εξετάσουμε λοιπόν την προέλευση της λέξης και μετά να δούμε ποια είναι η σημερινή της έννοια.
    Εξ όσων έχω καταλάβει, στο σκυλάδικο θα ακούσεις αυτό που θα μπορούσαμε να το πούμε βαρύ λαϊκό αλλά και καψουροτράγουδο.
    Κυριαρχεί ο Διονυσίου και ο Μαργαρίτης (δυστυχώς δεν έχω ανανεωθεί τραγουδιστικά) :), η…. Μαριάνθη Κεφάλα και πολύ λίγο ο Πάριος.
    Οι εκτελέσεις των τραγουδιών ενίοτε έχουν την τσαλκάτζα
    Χορεύουν βαριά ζεϊμπέκικα και τσιφτετέλια για μινιφορούσες γυναίκες μαζί με τους αρσενικούς που θα συμμετάσχουν και εκείνοι στο…δρώμενο.
    Να προσθέσω και τα λουλούδια που ραίνουν τον τραγουδιστή καθώς και τις σαμπάνιες που ανοίγουν για αυτόν. Έκείνος κοιτάζει προς το τραπέζι που τον κέρασε βρέχοντας τα χείλη του με το ποτό.

    Στο σκυλάδικο συχνάζουν επί το πλείστον όσοι έχουν μαύρα εισοδήματα ή επιδοτήσεις!

    Είμαι…αισιόδοξος. Σήμερα θα διαβάσουμε ενδιαφέροντα πολιτιστικά στοιχεία!

  11. Pedis said

    Εμένα μ’ αρέσει (και έχω διαδόσει σ´ όλον τον κόσμο) την ετυμολογία που παραπέμπει στα γαβγίσματα των τραγουδιστών. Το μόνο βέβαιο.

  12. ΓΤ said

    Να το παίζεις σκύλος του έτυμου γαβγίζοντας από τη μάντρα του Κοκκιναρά και να καταντάς λαγασμένο κουτάβι στη μονιά ενός ερμηνεύματος για το οποίο γελάνε από ‘δώ μέχρι τα σκυλάδικα…

  13. Ρε παιδιά, δεν λένε για το κρίμα κι άδικο τα λεξικά, για την κατάληξη -άδικο λένε.

  14. Μιχάλης Ρουμελιώτης said

    Υπάρχει και η νοηματική εξήγηση τής προελεύσεως τού «σκυλάδικου» που προκύπτει από «τά σκυλιά τής νύχτας» τού Εμμανουηλίδη, που έγινε γνωστό με τούς Κατσιμιχαίους. Σε αντίθεση με τά περιωπής μαγαζιά, ή τέλος πάντων τά νορμάλ μπουζουξίδικα, σκυλάδικο είναι τό μαγαζί όπου τά ακούσματα είναι σαν γαβγίσματα· και οι «τραγουδιστές» είναι σαν σκυλιά που γαβγίζουν μάλλον. Τό ίδιο μπορεί να λεχθεί ότι εννοεί η λέξη και για τούς θαμώνες· ότι δηλαδή και αυτοί, άνθρωποι τού υποκόσμου, είναι σαν σκυλιά.

  15. Ανδρέας Τ said

    «Προπολεμικά, στην ίδια περιοχή, «σκύλες» ονομάζονταν οι ξεπεσμένες πόρνες που δεν μπορούσαν να βρουν στέγη στο υπερπορνείο των Βούρλων και αναγκάζονταν να δουλεύουν στην γέφυρα του Αγίου Διονύση, περίπου στο ύπαιθρο -όπως οι σκύλοι.»
    Το ίδια περιοχή αναφέρεται στη Τρούμπα που βρίσκεται πάνω από χιλιόμετρο από τον Άγιο Διονύση; Νομίζω ότι υπάρχει γεωγραφικό μπέρδεμα.

  16. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Διέκοψαν τις διακοπές στις διακοπές και γίνονται πια διακοπές χωρίς διακοπές.
    Για το ρεύμα λέω. 1.000 με 1.100 αποκοπές σε καθημερινή βάση
    https://www.documentonews.gr/article/xekinoyn-oi-diakopes-reymatos-se-aplirotoys-logariasmoys-pano-apo-xilies-kathimerina-se-oli-tin-ellada/

  17. Εγώ πάλι ξέρω πως σκυλάδικα το 60-70 λέγανε τις ταβέρνες στη σειρά στην ανηφόρα στον μεσόγειο δρόμο από Βουλιαγμένης προς την Βάρη, τα επισήμως λεγόμενα τώρα βλάχικα. Είχανε κράχτες, κουδούνια και κακής ποιότητας κρέας ψητό, για τα σκυλιά, για όσους είχανε μάθει σε τρυφερά φιλέτα και κιμάδες, Εννοείται πως υπήρχαν και αγέλες σκύλων αφού κάπια από αυτά λειτουργούσαν και σαν χασάπικα. Αλλοι αυτά τα μαγαζιά τα ονόμαζαν βρώμικα, ονομασία που κατέληξε να χαρακτηρίζει καντίνες και σουβλάκια του δρόμου

  18. ΓΤ said

    Θυμόμαστε τον Γιαννόπουλο, που είχε φωτογραφηθεί με κιλότα στο κεφάλι εκεί που τραγούδαγε η Δούκισσα.

    https://www.news247.gr/politiki/ntokoymento-to-parti-me-giannopoylo-striper-kai-politikoys-sta-sodoma-to-93.6484366.html

    Ο οποίος Γιαννόπουλος είχε χαρακτηρίσει τα σκυλάδικα «πολιτιστικά κέντρα».

  19. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο ποιητής Γιάννης Βαρβέρης ήταν λάτρης των σκυλάδικων και ιδίως της τραγουδίστριας Ρένας Ντάλμα, έβρισκε δε ευρηματικότατους πολλούς στίχους σκυλοτράγουδων. Δεν είχε κι άδικο 😊:

    Νίκος Δουλάμης
    «Έρωτά μου τοκογλύφε
    γλείφε το κορμί μου γλείφε»
    ——————————————————————————————

    Κώστας Καφάσης
    «Το βράδυ θα έλθω να σε πάρω,
    γι’ αυτό μη φας, θα φάμε γλάρο. »
    ——————————————————————————————

    Πέπη Τσεσμελή
    «Σκανδαλίζομαι, μονάχη μου αγγίζομαι
    με μια γραβάτα σου ερεθίζομαι»
    «Αν θέλεις να ανοίξουν της καρδούλας μου οι πόρτες,
    βγάλε όλα τα ρούχα σου κι έλα με τις μπότες»
    ——————————————————————————————

    Λάκης Σκούταρης
    «Είμαι ένας άνθρωπος τρελός,
    σχιζοφρενής και μανιακός,
    που μες την τρέλα μου ο φτωχός,
    ψάχνω για να’ βρω λίγο φως»
    «Σκοτάδι, πισσοσκόταδο, μαύρο σκοτάδι πίσσα, σκοτάδι είσαι σκοτεινό,
    σκοτοσκοτεινιασμένο, σκοτάδι κατασκότεινο, και βράδυ βραδιασμένο.»
    ——————————————————————————————

    Αντζελα Ρέμπη
    «Αν είχανε φωνή οι γκαρσονιέρες,
    θα πέφταν σαν ξερόφυλλα οι βέρες»
    ——————————————————————————————

    Χριστίνα Γαλάνη
    «Από κορμί είμαι η best
    Κι από προσόντα είμαι first
    Μ’ αυτό στους άντρες κάνω test
    Για να διαλέξω.
    Μπες όπως όλοι στη γραμμή
    Ασε τα μα, τα μου, τα μη
    Πέρνα λοιπόν τη δοκιμή
    Και ίσως σε επιλέξω»

  20. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Διέκοψαν τις διακοπές που είχαν διακόψει στις διακοπές και γίνονται πια διακοπές χωρίς διακοπές

  21. Μιχάλης Ρουμελιώτης said

    14 συνέχεια: …σαν σκυλιά. Φωνακλάδες δηλαδή, που τινάζονται με τό τίποτα, και γαβγίζουν. (Για να τούς δώσουν σημασία).

    11 μαζί γράφαμε.

  22. ΚΩΣΤΑΣ said

    13 Α! μάλιστα. Εννοεί κατάληξη -άδικο. Και γιατί δεν το λέει με πιο σαφή τρόπο;
    Ευχαριστώ για την επεξήγηση.

  23. nikiplos said

    Καλημέρα κι από εδώ. Δεν ξέρω πότε πρωτοεμφανίστηκε η λέξη. Το βέβαιο είναι ότι άλλαξε σημασία κάποτε εκεί στα 60ς. Τα λαϊκά μαγαζιά, άλλαξαν χέρια/ιδιοκτήτες και φυσικά άλλαξαν και οι τιμές. Η γιαγιά μου, θαμών κάποτε των Τζιτζιφιών, μου είχε πει πως εκείνα τα χρόνια (50ς-60ς) με μιας εβδομάδας μεροκάματο τα έσπαγες και έκανες κέφι άνετα στα μαγαζιά εκείνα. Με το γύρισμα της δεκαετίας, οι τιμές άλλαξαν. Τα «μπουζούκια» «κέντρα διασκεδάσεως» κλπ ονομάστηκαν «κοσμικά κέντρα» ή κάτι τέτοιο. Στα 50ς πήγαινες να ακούσεις Τσιτσάνη και Ζαμπέτα. Στα 70ς Βοσκόπουλο και Μαρινέλα. Στα 80ς πήγαινες Φαντασία και Δειλινά αδιαφορώντας ποιοί άδουν. Στα 90ς πήγαινες Ρίμπας, Ρομέο κλπ πάλι αδιαφορώντας τελείως όμως για το ποιός άδει εκεί.

    Στερεοτυπικά το Σκυλάδικο, είνα κέντρο μέτριας προς κακής ηχητικής, μέτριας μουσικής και έμπλεο αδιάφορων μπουζουκοτράγουδων, της «ζεμπεκιάς της βραδιάς». Την επόμενη, ούτε την θυμάσαι, ούτε φυσικά σε ενδιαφέρει, ούτε θα τραγουδήσεις με την παρέα σου ποτέ σου αυτά τα τραγούδια. Θα καταφύγεις στους «κλασσικούς» Βαμβακάρη, Τσιτσάνη, Μητσάκη, Ζαμπέτα κλπ.

    Στο σκυλάδικο πας να επιδειχθείς. Να κάνεις λεζάντα που λένε. Να δεις τα μίνια να χορεύουν, να μπανίσεις, να κάνεις το «κομμάτι» σου. Απευθύνεται στα ένστικτα της επίδειξης και του Ίμερου. Ή πας να εκτονώσεις με άφθονο αλκοόλ τον πόνο και την καψούρα σου. Το Σκυλάδικο όμως έχει dresscode. Δεν μπορείς να πας σαν λέτσος. Έχει παρκαδόρο να σου παρκάρει παράνομα το αμάξι στους γύρω δρόμους (Στα 90ς ο Σαλονικιός έκλεινε στο Φλοίσβο τα γύρω στενά κανονικότατα).

    Δεν είναι η μόνη απασχόληση πλέον το σκυλάδικο που έχει χρεία προστασίας και μπράβους. Ακόμη και τα εμπορικά μαγαζιά της ημέρας πλέον στην Αττική πληρώνουν προστασία. Ωστόσο εκεί είναι η επιτομή της επίδειξης και της κοινωνικής συναναστροφής του υποκόσμου, που η ΕΛΑΣ αποκαλεί συνδικάτο του εγκλήματος.

  24. spyridos said

  25. ΓΤ said

    Και βέβαια η ντέιμ της Βικτώριας, Καίτη Ντάλη

    «Στα λεγόμενα σκυλάδικα, εκεί γνώρισα τους καλύτερους ανθρώπους. […] Ήταν τα πιάτα στο ταβάνι. Στη Θηβών ήτανε. Τραγούδαγα πέντε ώρες στρέιτ, μέχρι να τελειώσουν τα λεφτά».
    ( Η Καίτη Ντάλη στον Γιώργο Χρονά)

    Απολαύστε https://www.lifo.gr/various/kaiti-ntali-i-pythia-toy-tragoydioy-me-derma-ryzioy

  26. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Δέν ἔχω σέ ἰδιαίτερη ὑπόληψι τόν νεώτερο ἑλληνικό κινηματογράφο, ἀλλά μιά σκηνή (ἀπό τίς λίγες – μετρημένες- του πού παίρνει ἄριστα) εἶναι ἡ σκηνή τοῦ κωλάδικου πού κάνει ὁ Παναγιωτόπουλος μέ Διαλεγμένο κ.ἄ στό «Αυτή η Νύχτα Μένει». Ἐξαιρετική ἀναπαράστασι!

    (Ἀπεικονίσεις σκυλάδικων -καλές!- ἔχουμε ἀρκετές στόν παλιότερο ἑλληνικό κινηματογράφο..)

  27. ΓΤ said

  28. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @7. Γιά ἐγκυρότητα ὁρισμῶν, ἄς μήν τό συζητᾶμε: Πετρόπουλος! 🙂

  29. Γιάννης Κουβάτσος said

    19,25: Ναι, μπράβο, την Καίτη Ντάλη θαύμαζε ο Βαρβέρης, όχι τη Ρένα Ντάλμα, τις μπέρδεψα. Είχαν δώσει και κοινή συνέντευξη.
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.ogdoo.gr/erevna/texni-texniki/giannis-barberis-o-poiitis-poy-latrepse&ved=2ahUKEwiBtpvIpLb3AhXSgf0HHc-JAEYQFnoECCUQAQ&usg=AOvVaw2O3222SskQFW2aiAlcz4DY

  30. Γιάννης Κουβάτσος said

    26: Ναι, κορυφαία σκηνή 😂 (στο 2:10):

  31. ΓΤ said

    29@

    Τώρα τι έχεις να πεις, ρε γκουλιόμπαρε δασκαλάκο; 🙂

  32. Α. Σέρτης said

    ΣΚΥΛΑΔΙΚΟ: ονομασία διά μίαν μικρά ταβέρνα (κουτούκι, εκ του κιουτσούκ, ήτοι μικρόν), όπου συνεκεντρώνοντο οι παλαιότεροι μάνγκες με τα σκυλιά μπουλντώγκ τους -τους ταυροκύνας των αρχαίων- που τα είχαν αυτοί ωσάν εκτροφείς κυνών ράτσας, μιμούμενοι αυτήν την συνήθεια ενίων αρχοντικών ατόμων. (ΘΑΝΟΣ ΒΕΛΛΟΥΔΙΟΣ, 1981)

  33. odinmac said

    Δεν ήξερα ότι υπάρχουν διάφορες εκδοχές για την προέλευση της λέξης. Νόμιζα ότι είναι αυτονόητο ( ; όχι μάλλον) πως οι «τραγουδιστές/ίστριες» (ε δεν έχουν σχέση με σχολές ωδείων/ τραγουδιού/ μαθήματα ορθοφωνίας) αλυχτούν/γαυγίζουν περισσότερο παρά τραγουδάνε. Άσε που κάποια στιγμή οι «τραγουδίστριες» πρόσθεσαν και αυτό το δερμάτινο κολλάρο/λαιμοδέτη στο λουκ τους και έδεσε το γλυκό.

  34. […] Περίεργος ο τίτλος του σημερινού άρθρου, αλλά θα σας τον εξηγήσω αμέσως. Το σημερινό άρθρο, λοιπόν, είναι αφιερωμένο στην προέλευση της λέξης “σκυλάδικο”. Όμως, σε αντίθεση με τα περισσότερα άρθρα της κατηγορίας αυτής, δεν πρόκειται να σας εκθέσω την άποψή μου για την ετυμολογία και την ιστορία της λέξης, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2022/04/28/skyladiko/ […]

  35. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Σχόλιο μου στην αναρτηση του Πανου Ζερβα στην Καλυβα

    12 Αυγούστου, 2014 στις 10:29 πμ
    Αφώτιστος Φιλέλλην

    Αν καποιος κοινωνιολογος ειχε κανει αναλυση της καταστασης του προλεταριατου και του λουμπεν προλεταριατου, την εποχη της χουντας και κατα την πρωτη δεκαετια της μεταπολιτευσης, σε συνδυασμο με τις αποψεις του ΠΛ για την περιμαντρωση των στρωματων αυτων στο Κομμα, ισως η εικονα που ο ΠΛ εχει, (ή υποκρινεται οτι εχει) για το «σκυλαδικο τραγουδι», να μην ξαφνιαζει τοσο οσο τον Πανο του 1984.
    Ηδη, το 1984, αρκετοι/ες φοιτητες/τριες, ψηφοφοροι της Πανσπουδαστικης ή μελη της ΚΝΕ της ηλικιας μου ειχαν διοριστει στο Δημοσιο, ΔΕΚΟ,γεμιζαν τα νεο-ρεμπεταδικα οπου επαιζαν οι διαφορες κομπανιες, τα θεατρα, τους κινηματογραφους, τα γηπεδα και τα σταδια με τις μεγαλες λαικες συναυλιες, ειχαν ενα χαρακτικο (κατα προτιμηση Τασο ή Β.Κατρακη) στο σπιτι τους.
    Λιγο μετα επι Γκορμπατζωφ, απελευθερωθηκαν και αυτοι, λ.χ. φορωντας γιουνισεξ γυαλια, αλλαζοντας το ντυσιμο τους,….
    Επρεπε να γινει η εκρηξη της εκδικησης της γυφτιας των αξεχαστων Μ.Ρασουλη και Ν.Παπαζογλου, για να ανανεωθει το λαικο τραγουδι….

  36. Πέπε said

    28
    Η πρώτη μου σκέψη θα ήταν ακριβώς η αντίθετη: αν το λέει ο Πετρόπουλος, μάλλον δε θα ‘ναι έτσι.

  37. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3 Μάλλον δίκιο έχεις

    8 Κώστα, το -άδικο είναι επίθημα, μην το πάμε όπως στο πρόσφατο λογοπαίγνιο που λέει: βενζινάδικο < βενζίνη + άδικο!

    15 Δες το λινκ, θεωρεί ότι είναι περίπου ίδια περιοχή.

    32 Μήπως τρολάρει ο Βελλούδιος; Μάγκες που πήγαιναν με μπουλντόγκ στα μαγαζιά;

  38. Πουλ-πουλ said

    «την ονομασία να προέρχεται από το echo που παραμορφώνει τη φωνή των τραγουδιστών των κέντρων αυτών»
    Ρωμιός αγάπησε Ρωμιά με echo.

  39. Alexis said

    Καλημέρα.
    Θεωρούσα κι εγώ αυτονόητη την προέλευση από το γάβγισμα του σκύλου με το οποίο παρομοιάζεται το τραγούδι των «καλλιτεχνών» στα μαγαζιά αυτά.
    Από τις εκδοχές που παρατέθηκαν στο άρθρο θεωρώ πιο πιθανή αυτή της Θεσσαλονίκης.

  40. Γιάννης Κουβάτσος said

    31:Ε, καλά, δεν μου κάνει εντύπωση, ρε μαν… Ξεχνάς τον θαυμασμό της Μερκούρη και του Χατζηδάκι για τον Έλληνα Μουλουτζί+Γκαρντέλ Γιάννη Φλωρινιώτη; 😊

  41. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τραγουδιάρες αλλιώς οι σκυλούδες.
    Κι εγώ σκυλάδικο χωρίς να ξέρω, θα έλεγα λόγω … γαυγισμάτων των αοιδών
    Από την αντίληψη που έχω από τις συναναστροφές μου, κάποια καψουροτράγουδα (πχ. του Καρά και Γιώργου Μαργαρίτη) σώζουνε από τον έσχατο ξεπεσμό στη συνείδηση των κουλτουριασμένων. (όχι ψαγμένων) τα (βαριά) σκυλάδικα/μπουζουξίδικα.
    Με τον Ανδρέα στη Ρίτα έγινε και εθνική αναγνώριση

    σσ. Λόγω βλαμένου διαδικτύου σήμερα δε μπορώ να δω τα βίντεα που αναρτάτε (θέλει τεστ κάθε φορά ότι είμαι άνθρωπος κλπ) οπότε συγγνώμη αν επαναλάβω κάτι.
    (πχ σχ.27, βάνετε τίτλους για να γλιτώσετε 🙂

    Καίτη Ντάλη, μούσα του Ξαρχάκου και αγαπημένη του Κραουνάκη.

  42. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σκυλάδικα και σκύλοι

    Εφημερίς των Συζητήσεων, 8/6/1894:

    “… κόσμος ἄλλος, μὲ ἤθη διαφορετικά, μὲ σκέψεις καὶ καλλαισθησίαν (sic) ἀλλοίαν, διασκεδάζει καὶ εὐθυμεῖ … Ἐκεῖ ἄνθρωποι τοῦ λαοῦ, λοῦστροι καὶ μαραγκοί, ἐργάται καὶ στρατιῶται, μὲ ἐντεταμένας ὅλας τὰς αἰσθήσεις παρακολουθοῦν τὸ θέαμα. Ἔχει στηθῆ πρὸ τοῦ μικροῦ καφενείου ἓν ἰκρίον ξύλινον, τὸ ὁποῖον σκιάζει βρωμερὰ λινάτσα. Ἐπάνω εἰς τὸ ἰκρίον αὐτὸ δύο βιολιτζῆδες, ἓνας μὲ τὸ σαντοῦρι καὶ μία μεσόκοπος μελαχροινὴ (sic) μὲ ἕνα τσιτάκι κακοφορεμένο, μὲ πρόσωπον ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἀφῆκε καταφανῆ καὶ ἀνεξάλειπτα ἴχνη ἡ ἐπενέργεια τῶν χρόνων καὶ τοῦ σουλιμᾶ, ἀποτελοῦν τὴν ὀρχήστραν καὶ ψάλλουν μὲ σπαρακτικοὺς τόνους φωνῆς ἀμανέδες … Καὶ ὁ χαζὸς κόσμος μὲ ὀρθάνοικτα μάτια καὶ στόμα ψιθυρίζει:
    – Ρὲ τὴ σκύλα τσακίσματα!”

    Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι οι όροι “σκύλος” – “σκύλα” – “σκυλί” πρέπει να ήταν πολύ διαδεδομένοι σε λαϊκά στρώματα, από αμνημονεύτων ετών. Από τον 19ο αιώνα ακόμα! Και πρέπει να ήταν ευρείας χρήσης επαινετικοί όροι, παίζοντας με την απέχθεια που δημιουργούσαν οι λέξεις στα μορφωμένα κοινωνικά στρώματα (δηλαδή, “ρε τον σκύλο!” = “ρε τον κερατά!”, όπως θα λέγαμε σήμερα), χωρίς να εννοεί αναγκαστικά “τον σκληρό μάγκα, τον αμετανόητο, τον αδάμαστο”, όπως θέλει ο Πετρόπουλος.

    Όσο για το “σκυλάδικο”, η πρώτη αναφορά που βρήκα στον Τύπο είναι από το ΕΜΠΡΟΣ της 14ης Αυγούστου 1965:

    “Η καλλιτέχνις [κάποια που χρησιμοποιούσε στις εμφανίσεις της το όνομα της Σούλης Σαμπάχ] δούλευε – και δουλεύει – σε λαϊκά κέντρα μακρυά από την Αθήνα και ιδιαίτερα στα σκυλάδικα, όπως χαρακτηριστικά λέγονται τα κέντρα αγνώστου κατηγορίας”

    Δεν έχω βρει προγενέστερη αναφορά. Σίγουρα ο όρος προϋπήρχε, όμως τότε (1965) ήταν που διαδόθηκε και καθιερώθηκε αρκετά, ώστε ο συντάκτης του άρθρου να τον χρησιμοποιήσει ξέροντας ότι οι αναγνώστες θα καταλάβουν τι εννοεί.
    https://rembetiko.gr/t/%CF%83%CE%BA%CF%85%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CE%BA%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CE%B9/8186/100

  43. leonicos said

    11 Pedis

    Κι εγώ, μέχρι σήμερα, υπέθετα ότι προέρχεται από τον άγριο και αδιαμόρφωτο τρόπο που τραγουδάνε, όλοι μαζι, τραγουδιστες και θαμώνες. Δεν είναι ‘συναυλίες με φαγητό’.

    Ούτε φανταζόμουν πως υπ΄ρχει πρόβλημα ετύμου

    Πολλά δεν ξέρω ακόμα

  44. leonicos said

    Για τον Μαργαρίτη έχω μια μικρη αντίρρηση

    Δεν ξλερω αν τραγουδάει σε σκυλάδικά και αν είναι σκυλάς. Μια φορά τον άκουσα σε συναυλία του ‘Δίφωνο’, και μου φάνηκε απλώς ‘γνησιος’. Η δε συνέτευξή του στο Δίφωνο, σ’ εντελώς άλλον χρόνο, αποκάλυπτε άνθρωπο συνειδητό και συγκροτημένο

  45. sarant said

    42 Πολύ ενδιαφέρον εύρημα αυτό!

  46. antonislaw said

    Καλημέρα σας! Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο και πιστεύω ότι εφόσον μιλάει για σκύλους, αυτοί θα βγάλουν και λαγούς!

    Εγώ προσωπικά παιδί στο Ρέθυμνο τη δεκαετία του ογδόντα τη λέξη σκυλάδικο ή σκύλος μάλλον την πρωτάκουσα στο τραγούδι του Γιάννη Γιοκαρίνη «Νοσταλγός του Ροκ εν Ρολ» (άλμπουμ «Φόρα παρτίδα».

    Στο αυτοβιογραφικό αυτό τραγούδι-και πολύ αγαπημένο μου- αναφέρει σε μια στροφή (ουσιαστικά ο καλλιτέχνης απολογείται γιατί δούλεψε και σε σκυλάδικο ενώ οι καταβολές του ήταν ροκ ν ρολ):

    «Μου `πανε μην μπλέξεις τα σκυλιά με τους ροκάδες
    μα έτσι και δε δούλευα θα τρώγαμε παπάδες
    έπιασα λοιπόν δουλειά σε μαγαζί…
    Κι όταν οι αγρότες εκτονώνονταν και φεύγαν
    έπαιζα τα σόλα που γι’ αυτά με αποφεύγαν
    κι οι μπράβοι στέκαν και κοιτάζαν σαν χαζοί…»

    https://www.greeklyrics.gr/stixoi/nostalgos-tou-rock-n-roll/

  47. antonislaw said

    46 Το άλμπουμ του Γιοκαρίνη που μιλάει για τα «σκυλιά» είναι του 1984!

  48. Α. Σέρτης said

    37/32

  49. Pedis said

    # 11, 14, 21 – Ναι.

    Δεν είναι ότι πρόκειται απλά για φάλτσους (οι περισσότεροι ναι, όχι όλοι) ή για κοινότυπα φάλτσα «μουσική» (100%) για να περνάει πιο εύκολα ή το αποτυχημένο ψάλσιμο-αλύχτημα, αλλά είναι κι εκείνο το «άου» στο τέλος κάθε στίχου ή δίστιχου που προσθέτουν συχνά οι … αηδοί για να υπογραμμίσουν τον πόνο και το παράπονο … όλοι τους χρωστάνε και τους αδικούνε … που ‘ναι, εδώ που τα λέμε, και μια από τις πιο ισχυρές βασικές πεποιθήσεις του κοινού τους, και του λαϊκού αλλά και του μεσοαστικού φιλομαφιοζέ.

  50. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    37τέλος

    Δεν ξέρω, αλλά υπάρχει γνωστή φωτό του Νίκου Μάθεση και του Μαρίνου του Μουστάκια με μπουλντόγκ.

  51. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    25, 29

  52. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    49# Έτσι. Παρά το βιντεάκι του #9, δεν τους πρέπει μπουλντόζα αλλά ωδοστρωτήρας.

  53. Πέπε said

    Σχετικά με τη φωνή σαν γαύγισμα:

    Ας έχουμε υπόψη μας ότι σε ορισμένα πολύ σκυλάδικα μαγαζιά, με πολλή γαρδένια και πιάτο, με τραγούδια που δε θα πετύχεις ποτέ στο ραδιόφωνο, και γενικά με όλη αυτή την αίσθηση πως ό,τι γίνεται εδωμέσα ανήκει σε ένα άλλο σύμπαν από αυτό της μέρας, οι τραγουδιστές είναι φωνάρες. Έχω στον νου μου κάποιες περιπτώσεις που έχω πετύχει σε καψίματα στο ΥΤ όπου η όλη αισθητική (καψούρικη, τουρκογύφτικη, για μένα άλιεν) δεν προδίδει και πολύ έντονα ότι ο άλλος με το μικρόφωνο είναι υψηλός δεξιοτέχνης, και όμως είναι. Δε βάζω «ο άλλος – η άλλη» γιατί άντρες είχα πετύχει, αλλά πιθανόν να υπάρχουν και τραγουδίστριες.

    Θα θεωρούσα πιθανότερο να είναι το έκο που θυμίζει γαύγισμα, αλλά το σκυλάδικο πρέπει να είναι παλιότερο από αυτές τις τεχνολογίες ήχου.

    Για δε τους μουσικούς, λέγεται γενικώς ότι συχνά είναι κι αυτοί υψηλότατου επιπέδου. Κάποιοι βιοπορίζονται στο σκυλάδικο όντας «στην πραγματικότητα» μουσικοί της συμφωνικής! Και γιατί όχι, αφού άλλοι είναι ροκάδες όπως ο Γιοκαρίνης μικρός #46.

  54. ΓΤ said

    40@ Δάσκαλος Θ13

    Γιάννη, φαντάζεσαι τον Μπρόεδρο να σκάει έξω από σκυλάδικο, να ξεκαβαλάει από πατόζα, πακέτο γαλότσα-τραγιάσκα, για να χτυπήσει το ποτάκι του;
    Πάντως, ο Σερραίος που θα δούμε στο βίντεο παίζει γκανιάν να πηγαίνει σε σκυλάδικο…

  55. Reblogged στις anastasiakalantzi59.

  56. antonislaw said

    18
    ΓΤ επειδή τότε (1993) σύχναζα και στα Σόδομα (μέα κούλπα κλπ) και ο Γιαννόπουλος σύχναζε κι αυτός, το περιστατικό ήταν ότι του είχε βάλει πάνω στο φαλακρό του κρανίου του το στηθόδεσμό της η στριπτιζέζ και ο Βαγγέλας όταν είχε ερωτηθεί για το συμβάν είχε απαντήσει «ε δεν μου έβαλε και το βρακί της, ή κάπως έτσι.

  57. BLOG_OTI_NANAI said

    Ένα σύντομο ιστορικό. Λέει ότι το παρωνύμιο αυτό ξεκινά από τη δεκαετία του ’50:

  58. Γιάννης Κουβάτσος said

    54: Αφήνεις υπονοούμενα για σιγανοποταμισμό; 😊

  59. antonislaw said

    50
    «37τέλος

    Δεν ξέρω, αλλά υπάρχει γνωστή φωτό του Νίκου Μάθεση και του Μαρίνου του Μουστάκια με μπουλντόγκ.»

  60. dryhammer said

    Να πω κι εγώ:

    Σκύλος γενικά λέγεται ο άνθρωπος αυξημένων αντοχών και πείσματος που, ό,τι κι αν γίνει, θα περαιώσει αυτό που έχει να κάνει, ό,τι κι αν είναι αυτό (καλό ή κακό, δουλειά, έγκλημα)

    πχ. (και τα δύο από αληθινά περιστατικά, όπως τα περιέγραψαν)

    «Ο Μήτσος; Σκύλος στη δουλειά. Προχτές πολεμούσε κάτω απ’ τη βροχή σαν να μην τρέχει τίποτα»

    «Πίνανε όλη νύχτα μπάφους και ξύδια στο καμαρίνι μέχρι που πέσανε ξεροί. Αλλά ο Γιώργος εκεί! Σκύλος! Βγήκε πάνω κι έβγαλε κι όλο το πρόγραμμα»

    Από την άλλη για το κωλάδικο, αντίθετα από τον Πετρόπουλο (εκτός αν είναι νεότερη αυτή η σημασία), ξέρω να λένε το μαγαζί με μουσική από «στέρεο» με κονσοματρίς (άλα της) – βιζιτούδες που μετά πας μαζί τους σε χώρους είτε του μαγαζιού, είτε σε ξενοδοχείο «με την ώρα», είτε οπουδήποτε (στο χώρο σου, στο αυτοκίνητο, στο ύπαιθρο ακόμα). Στο εξωτερικό πλήρωνες συχνά το αντίτιμο στο μαγαζί .

    Στο «Το Άγιο Χασισάκι», στο κεφάλαιο «Τα σκυλάδικα» (από όπου και το απόσπασμα του #7) λέει στο τέλος:
    «Τον Δεκέμβριο του ’67, πηγαίναμε με τον αλησμόνητο συνθέτη Γιάννη Χρήστου σ’ ένα σκυλάδικο πουταναργιό, κοντά στο αεροδρόμιο της Χίου.»

    Το μαγαζί «της Θοδώρας» για τους ντόπιους, το ξεκίνησε από προπολεμικά (ο πατέρας της) και βάστηξε μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ’80 [μπορεί και λίγο παραπάνω, δε θυμάμαι καλά]. Στα μετόπισθεν είχε και «καμαράκια».
    Τέσσερα μόνο περιστατικά από κει, των μέσων της δεκαετίας του ’70, (όπου μπαρκέρναν όποιον είχε τελειώσει γυμνάσιο κι ο ανθυποπλοίαρχος έπαιρνε 12.000 -14.000 δρχ το μήνα, με τον πρωτοδιόριστο Δ.Υ. στα 1200 και αν)

    α) Φαντάρος ρίχνει χειροβομβίδα στην στέγη.

    β) Παραγγελιά ζεϊμπέκικο που το χορεύει ο παραγγέλλων στην πίστα με τη μηχανή (ένα καθαρόαιμο) .

    γ) Εργολάβος της εποχής ανέβαζε στο τραπέζι του μια εκ των εργαζομένων και της έδινε ένα χιλιάρικο για κάθε μουνότριχα που της έβγαζε (εποχές προ ξυρίσματος).

    δ) Για μια σεζόν, επειδή δεν έβρισκαν μουσικό να παίξει ώστε να συμπληρώνονται 4 στην ορχήστρα για την άδεια-κατηγορία του μαγαζιού, είχαν ένα φίλο του μπουζουξή «ξύλινο». Δηλ, έναν άσχετο που βαστούσε μια κιθάρα που δεν ήταν συνδεμένη στον ενισχυτή, κι έκανε πως έπαιζε έναντι μιας φιάλης Τζόνι κόκκινο που έπινε κάθε βράδυ κι ένα χαρτζιλίκι για τα τσιγάρα του. Κανείς από τους θαμώνες δεν αντιλήφθηκε έναν ολόκληρο χειμώνα πως η κιθάρα δεν παίζει.

  61. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    44 >>Μου φάνηκε γνήσιος (ο Μαργαρίτης)
    Μα ναι, Λεώ! Κεφάρουμε Μαργαρίτη αλλά για κάποια τραγούδια ο λόγος (δε με χαλούνε ούτ΄ αυτά καθόλου προσωπικά-απεναντίας 🙂 ) τα καρα-καψούρικα του λέμε πχ
    Εσύ μιλάς στην καρδιά μου/Έρωτας αμαρτωλός/Δεν πρέπει/Μα τί λέω/Ο τελευταίος πυρετός

  62. ΓΤ said

    56@ Antonislaw

    Πω, ρε μαν, τα σέβη μου. 🙂
    Ευχαριστώ πολύ για τη διόρθωση, ναι, τώρα το θυμήθηκα!

    https://www.lifo.gr/lifoland/mikropragmata/striptiz-mpoyzoykia-kai-pasokara-istorikes-fotografies-toy-1993-ap-nait

    «λαθρεπιβάτης σε τοπικό γκαζάδικο»
    κι ο Antonislaw σε στριπτιζάδικο
    με όλο το καλτ του παλαιού ΠΑΣΟΚ
    και το ιστολόι να παθαίνει σοκ!

  63. dryhammer said

    Για όσους γνωρίζουν το μαγαζί που λέω (#60):
    Θυμάται κανείς το Νινί;

  64. BLOG_OTI_NANAI said

    Κάποια στοιχεία:

  65. antonislaw said

    ««σκυλόμαγκας» με σημασία «ψημένος, δοκιμασμένος, πολύπειρος μάγκας» (ορισμός από τον Καπετανάκη, παρόμοιος στον Δαγκίτση)»

    Έτσι αφηγείται και ο Νίκος Μάθεσης ή Τρελάκιας, βέβαια νομίζω ότι ο Μάθεσης βάζει και κάτι το αρνητικό στην έννοια της λέξης «σκυλόμαγκας», ο μάγκας που πουλάει και μαγκιά, που τσαμπουκαλεύεται χωρίς λόγο και αφορμή:
    «Μόλις έκανα όνομα στη μαγκιά, έπρεπε να ‘μαι πάντα έτοιμος να κρατήσω το όνομα που είχα. Οπλοφορούσα πάντα, είχα δυο πιστόλια γεμάτα, γιατί είπαμε, ότι πάντα, κάθε στιγμή, η ζωή σου κρεμόταν από μια τρίχα. Υπήρχε φόβος να σε φάνε σ’ ένα λεπτό. Τα χρόνια αυτά ηταν φωτιά. Για πέντε δεκάρες, σκότωναν, έτσι από αγαπητιλίκι, η μαγκιά! Έτσι μου κόλλησε κι εμένα ένας, και τόνε σκότωσα, το 1935-36. Ήταν ένας σκυλόμαγκας, ο Στρίγκλας. Όνομα και πράμα. Πραγματικός στρίγκλος. Κι ανοίξαμε προηγούμενα μέσα στον τεκέ, γιατί πήγε να μου κάνει τον μάγκα, και τον νταή – αυτός εμένα- επειδή είχε κάνει παλιά στη φυλακή»

    https://forum.index.hu/EditArticle/ReplayEditArticle?a=63551879&t=9096969

  66. antonislaw said

    59, 65

    Ο Μάθεσης σχετικά με τους σκύλους και τους μάγκες, είχε κι αυτός σκύλο:

    «Ο σκύλος, μπουλντόγκ συνήθως, ήταν απαραίτητος στους νταήδες και συνόδευε τον αφέντη του παντού. Όποτε πήγαινα στον τεκέ έπαιρνα και τον σκύλο μαζί. Ναργιλέ εγώ ναργιλέ κι σκύλος! Στο τέλος είχε γίνει από τους πρώτους χασικλήδες στον Περαία! Μόλις έφτανα στον τεκέ, πριν προλάβω να μπω μέσα, είχε μπουκάρει ο σκύλος κι άρχιζε να γαβγίζει δυνατά. Ήθελε ναργιλέ! Μόλις έπινε κάνα -δυο ήτανε εντάξει, είχε μαστουρώσει. Ήτανε σκύλος μάγκας, χασικλής. Δεν έπινε ό,τι να ’τανε. Δεν έπινε τα κατακάθια, τις τζούρες, ήθελε να είναι καλό πράμα και πάντα το ναργιλέ με φρέσκια τουμπεκιά!»


    «Το 1938 έκανα το φόνο. Υπήρχε ένας μάγκας τότε που ήταν το φόβητρο της Φρεαττύδας. Ήταν άγριος και αιμοβόρος μάγκας φορτωμένος με τσαμπουκάδες και παλιές καταδίκες, είχε χρόνια στη φυλακή. Ήταν σκυλόμαγκας που σκότωνε με το παραμικρό. Άνοιξα μαζί του προηγούμενα σ’ έναν τεκέ και επειδή ήταν κι άλλοι μάγκες μπροστά, τον πείραξε αυτό πολύ και μου το βάστηξε. Έτσι, ήρθε ένα απόγευμα στην Αγορά, στον πάγκο μου, μαζί μ’ έναν ξάδερφό του στρατιώτη που ήταν σεσημασμένος κακοποιός. Μου επιτέθηκαν ξαφνικά χωρίς δεύτερη κουβέντα.»
    https://www.perfectreader.net/%CF%84%CE%B7-%CE%B4%CE%B5%CE%BA%CE%B1%CE%B5%CF%84%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-30-%CF%84%CF%8C%CF%84%CE%B5-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B7-%CE%B4%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%B5%CF%84%CF%83%CF%8E%CE%BD%CE%B1/

  67. sarant said

    48-50-59-66 Ok, στέκομαι διορθωμένος!

    64 Από πού είναι η δημοσίευση αυτή;

  68. Σχετικό κι αυτό…λόγω της κηδείας όλα τα καφενεία-καφετέριες του λιμανιού «αγκαζέ». Τώρα αν είναι τόσο πολύ το πλήθος ή είναι μέτρο αποφυγής καταστάσεων θα σας γελάσω

  69. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    59
    γάου 🙂

  70. Όπως πάντα ευφάνταστος ο Μούρραης-Βελούδιος, αλλά μην τον αναγάγουμε και σε πηγή για τα σκυλάδικα.

    Και φυσικά (να άλλο ένα ωραίο θέμα για συζήτηση) το κουτούκι δύσκολα βγαίνει από το küçük. Ο Μπαμπινιώτης βρίσκει το kütük, «κορμός» και συνεκδοχικά «στουπί» (kütük gibi=σα ξύλο), αλλά ούτε αυτό μου φαίνεται πολύ πειστικό. Έχω μια εξήγηση αλλά δεν με παίρνει ο χώρος να τη σημειώσω εδώ 🙂

  71. ΚΩΣΤΑΣ said

    37β
    Συγνώμη, Νικοκύρη, για το σκυλ-άδικο. Μου το επεσήμανε και ο Δύτης στο @13, το κατάλαβα.

    Είμαι αφηρημένος, έχω κι άλλες σκοτούρες… δεν ήταν εσκεμμένη ενέργεια.

  72. sarant said

    70 Να βάλουμε άρθρο 🙂

  73. Costas Papathanasiou said

    Καλημέρα.
    Διεξοδικό και το ομόθεμο άρθρο στο http://ironprison.blogspot.com/2012/03/blog-post_24.html (Η Συνέχιση Του Σεξ Με Άλλα Μέσα ) όπου σημειώνεται: « Η πρώτη αναφορά που βρίσκω στον Τύπο είναι από τοΕΜΠΡΟΣ της 14/08/1965» (βλ.και σχ.42, άρα προφορική χρήση θα ήταν προγενέστερη, βλ. και σχ.64)και μνημονεύεται εν κατακλείδι και το ωραίο άσμα της ΕΛΕΝΗΣ ΒΙΤΑΛΗ – Εγώ Τραγούδαγα ( Τα Σκυλάδικα).
    Σχετικό και το εξαιρετικό «Ξημερώνει πάλι»(Στίχοι /Μουσική:Σταμάτης Κραουνάκης) ερμηνευόμενο, στην επίσης συναφή ταινία «Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου»(2002) του Νίκου Παναγιωτόπουλου, από τον Γιώργο Μαζωνάκη.
    Ωραίο και το Σκυλάδικο «Βιετνάμ» στην σπονδυλωτή ταινία «Όλα είναι δρόμος»(1998), σε σκηνοθεσία Παντελή Βούλγαρη.
    Επική και συγκλονιστική και η ποιητική βιωματική μαρτυρία του λαρισαίου Σωτήρη Παστάκα, στον απόηχο, θαρρείς της ως άνω ταινίας, που μοιάζει να ομολογεί τα μαύρα μας νεοελληνικά μεσάνυχτα: «(…)Μισή ώρα,/τριγυρίζουμε μέσα στους γνώριμους δρόμους,/έξω από το κεντρικό σκυλάδικο/και δεν το αναγνωρίζουμε(…)»
    . [Άλμα εις τριπλούν]
    Στον Θανάση Δημούλη, στον Άδη
    ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ να μας βοηθήσεις Θεέ μου, /βοήθησέ μας τώρα. Τώρα που ψάχνουμε/το Ι.Χ. και δεν το βρίσκουμε: τώρα,/που η μεγάλη απώλεια της μνήμης,/έχει το ακριβές της αντίτιμο: το αγοραίο/κόμιστρο με διπλή ταρίφα. Μισή ώρα,/τριγυρίζουμε μέσα στους γνώριμους δρόμους,/έξω από το κεντρικό σκυλάδικο/
    και δεν το αναγνωρίζουμε. Οι εκκωφαντικές/μουσικές, τα γηγενή κι ελληνοπρεπή/κορίτσια πρόθυμα και χαμογελαστά,/να εκστασιάζονται με τα μεταφυσικά μας/αποφθέγματα: μην ευλογείς το Μπλάκ Λέιμπελ,/γιατί η νύχτα είναι μικρή και η ζωή/αφόρητα μεγάλη. Αρκεί το ποτήρι/να είναι γεμάτο, να ζευγαρώνει η φιάλη/στο τραπέζι μας, μην είναι οι πότες/αθλητές, μην είναι ταυρομάχοι; Αγαπάς τη Λάρισα/όταν βρέχει, όταν φεύγεις απ’ το μπαρ/και κανείς δεν μπορεί να σε κατηγορήσει/πως κατούρησες τα μπατζάκια σου,/άσχετα αν δεν θυμάσαι που έχεις παρκάρει//
    Αν μπορείς να μας βοηθήσεις Θεέ μου,/μην το κάνεις. Ούτε κραυγές, ούτε θρήνοι,/ούτε δάκρυα, στερέψαμε πια,/μόνον ο άνεμος φυσάει τα δύο τελευταία/εικοσιτετράωρα, κι εμείς φυσάμε/την πρωινή μας κρεατόσουπα:/ο γάμος χρειάζεται τουλάχιστον/την επανάληψή του και μόνον τους άγαμους/να μη λυπάσαι. Άλτες του τριπλούν,/οι πότες κάθε βράδυ, φίλοι εξ’ αγχιστείας,/οι δύο – τρεις που ταίριαξαν τα χνώτα τους/και συνεχίζουν μόνοι τους αυτοί,/απ’ την υπόλοιπη παρέα γιατί επιμένου/μόνον όσοι έχασαν τη μνήμη τους,/τις κατάλληλες ευκαιρίες, τη γυναίκα/της ζωής τους, τον μεγάλο έρωτα,/όλοι όσοι έχασαν κάποτε τα μυαλά τους/και ενίοτε την ψυχή τους, μακάριοι/άνθρωποι κι ευτυχισμένοι που έτυχε/να έχουν κάτι για να το χάσουν./Όταν πεθαίνει ένας άντρας, γεννιέται/ένα γουρούνι, κι όλοι εμείς, τα υπέροχα θύματα/γρυλίζουμε απ’ το απέναντι τραπέζι σου,/
    Κίρκη των πολλαπλών εναγκαλισμών/των ευτελών εκμυστηρεύσεων/και των ευγενών προκλήσεων,/αβίαστα σε θυμόμαστε, και σε μνημονεύουμε/μέσ’ από τα ψέματά σου. Χάρισες/στον καθένα μας την ψευδαίσθηση/που ζητούσε, το χάδι που αποζητούσε,/τη λέξη που περίμενε σαν βότανο/για να γλυκάνει τις μεταφυσικές του αγωνίες,/το συγκεκριμένο του παραμύθι.//
    Μόνη σου απολαμβάνεις τον πατσά./Αν δεν μπορείς να μας βοηθήσεις Θεέ μου,/δεν πειράζει:τα καταφέραμε/κι απόψε να δούμε την αυγή, όρθιοι/πανέτοιμοι για το τελευταίο μας άλμα:/μέσ’ από την ομίχλη θα μπουκάρουμε/στο Κάπο Βέρντε, στο Ρεσίφε,/στην κοντινή μας Λισσαβόνα, να σμίξουμε/με τις θεσπέσιες μουσικές, της Τιτίνας,/της Καισαρείας Έβορα ή του Αγκοστίνο./ντε Πίνα, γιατί η ακριβής μετάφραση/της λέξης saudade, στα ελληνικά/είναι ο άνθρωπος που χάνεται/από τον Σηδηροδρομικό Σταθμό της Λάρισας,/ μέσα στον Κάμπο,/μέσα στην πρωινή ομίχλη. [Από την ποιητική σύνθεση-«ΕΠΤΑΓΡΑΦΟΝ», εκδόσεις ΔΗΜΗΤΡΑ,1997 και «Επτά Ποιήματα για την αθέατη Λάρισα», εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα, 2005]
    … Απ’ όπου ίσως προκύπτει εν είδει επανερμηνείας, πως το «σκυλάδικο» λέγεται -πλέον- έτσι διότι ελκύει «σκυλιά χαμένα» (με τον ένα ή άλλον τρόπο– και όχι αναγκαία επικριτικόν), όπως και χοίρους (“Άλτες του τριπλούν”)από μια Κίρκη μαγεμένους, αυτούς που το άντρο της γυρεύουν να εκτονώσουνε ψυχή που μαύρισε και νού να σβήσουν με αλκοόλ και ηχορρύπανση.

  74. π2 said

    67β: https://ojs.panteion.gr/?journal=dokimes&page=article&op=view&path%5B%5D=124

  75. Α. Σέρτης said

    70
    «Όπως πάντα ευφάνταστος ο Μούρραης-Βελούδιος, αλλά μην τον αναγάγουμε και σε πηγή για τα σκυλάδικα.»

    Μρε…όπως και να το κάνουμε, όλο και κάτι θα έπαιρνε το μάτι του όταν κατέβαινε και σύχναζε σε ΟΛΑ τα τέτοια στέκια από τον Μεσοπόλεμο και δώθε

  76. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αφιέρωμα: Αναδρομή στην ιστορία του «σκυλάδικου»
    Το φαινόμενο σκυλάδικο/ 16 σελίδες αφιέρωμα στο Έθνος της Κυριακής 25.11.2018
    Ένα ιστορικό από τη δεκαετία του 30 μέχρι εδώ,
    (να έχει κάτι παραπάνω; – Δεν ξέρω κι αν ανοίγει ηλεκτρονικά)
    https://www.ethnos.gr/culture/article/6709/afieromaanadromhsthnistoriatoyskyladikoy

  77. BLOG_OTI_NANAI said

    67: Δες εδώ Νίκο: http://pandemos.panteion.gr/index.php?op=record&lang=el&pid=iid:182

    Επίσης και το άρθρο, «Η «σκυλότητα» ενός σκυλάδικου»: http://pandemos.panteion.gr/index.php?op=record&pid=iid:272&lang=el

  78. ΓΤ said

    71@ Κωστάουα

    Έχετε γίνει δαυλιά
    από το μεσημέρι
    εκεί στον Σαλαβριά
    κι έρχεστε στα εδώ μέρη…

    γιατί είναι τέρμα άδικο
    να μη βλέπετε παύλα, -άδικο
    τα λήμματα σαν φαύλα
    εκεί στο τσιπουράδικο

    Βγάζετε φόρα τάκο
    τον Νίκο Σαραντάκο
    «σταυρώστε τον κατάδικο»
    να λέτε ολημερίς

    Και διώξε τη σκοτούρα
    με αράδες του Πετρόπουλου
    και γύρα φέρε πάλι
    με νότες Καίτης Ντάλη

    Κι όταν γυρίσεις πίσω
    ανέβα Μενεμένη
    και σαν τον Γιώργο Αρμένη
    βάλε σε όλα φωτιά!

  79. BLOG_OTI_NANAI said

    77: Νομίζω ότι στην τεκμηρίωση έγινε λάθος, διότι όταν ανοίξουμε το PDF βλέπουμε ως τίτλο του άρθρου, ‘Η σκυλότητα ΕΚΤΟΣ σκυλάδκου»:

  80. 75 Ναι μρε… Μήπως θα δεχτούμε και την ετυμολόγησή του για το ζεϊμπέκικο, τον αρτοζήνα;

    Για να μην αφήνω αχλύ μυστηρίου για το κουτούκι, η δική μου πρόταση είναι από το koltuk. Σημαίνει μασχάλη και πολυθρόνα, αλλά koltuk meyhanesi είναι η απόμερη ταβέρνα ήδη από τα οθωμανικά χρόνια (ο όρος αναφέρεται ήδη από τον Πετσεβί, μιλάμε δηλαδή για α΄ μισό του 17ου αιώνα).

  81. Α. Σέρτης said

    Δ. Γλύστρας, «Μας βαράνε ντέφια-ή μήπως δεν σ΄αρέσει;» Το σκυλάδικο τραγούδι του ’80 μέσα από το περιοδικό Ντέφι

    https://www.academia.edu/28415561/_%CE%9C%CE%B1%CF%82_%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BD%CE%B5_%CE%BD%CF%84%CE%AD%CF%86%CE%B9%CE%B1_%CE%AE_%CE%BC%CE%AE%CF%80%CF%89%CF%82_%CE%B4%CE%B5%CE%BD_%CF%83_%CE%B1%CF%81%CE%AD%CF%83%CE%B5%CE%B9_%CE%A4%CE%BF_%CF%83%CE%BA%CF%85%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%BF_%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CE%B4%CE%B9_%CF%84%CE%BF%CF%85_80_%CE%BC%CE%AD%CF%83%CE%B1_%CE%B1%CF%80%CF%8C_%CF%84%CE%BF_%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BF%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CE%9D%CF%84%CE%AD%CF%86%CE%B9

  82. Στέλιος München said

    Έλα,να καούν τα κάρβουνα!
    https://www.youtube.com/watch?v=Tz661YztOQs (σκυλέ ή τρολ;)

  83. Α. Σέρτης said

    80/75
    Μια φορά να μείνεις στο συζητούμενο προκείμενο και τι στον κόσμο μρε…
    Ας μη ματαιολογούμε περαιτέρω

  84. Πειράζει που είμαι δύσπιστος στις θεωρίες του Βελλούδιου; Δεν βοηθάν και οι υπόλοιπες σχετικές επιδόσεις του.

  85. sk said

    Εγώ με την πρώτη ανάγνωση του τίτλου διάβασα «ά-δει-α» (όπως λέμε «αναρρωτική άδεια») και όχι «ά-δεια» (όπως «άδεια μπουκάλια»). Το οποίο με έκανε να σκεφτώ πως για μία γραφή που έχει 6 διαφορετικούς τρόπους να γράφει το /i/, είναι λίγο κρίμα να χάνει την διάκριση ανάμεσα στο ημίφωνο από το φωνήεν /i/. Απ’ όσο μπόρεσα να σκεφτώ, είναι η μοναδική περίπτωση που η προφορά δεν προκύπτει μονοσήμαντα από τη γραφή.

  86. leonicos said

    άσχετο

    αλλά επειδή πολλές φορές τα βάζουε με την ελληνική αμφισημία

    Από το Academıa edu Letters

    Teaching Philosophy as a Mechanism for a More Inclusive Teaching and Learning Process

    Πώς το καταλαβαίνετε; Teaching γερουνδιο: Διδάσκοντας φιλοσοφία….
    Teaching σημασιοπροσδιοριστικό : Η φιλοσοφία σου ως διδάσκοντος

    Δεν φταίνει σε όλα οι έλληνες

  87. leonicos said

    Αφήνω τι ‘μεζεδάκια’ θα έβρισκε κανείς το Academia Edu

  88. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Οι ρεμπέτες, οι μάγκες, οι νταήδες και τα μπουλντόγκ

    …οι φωτογραφιες που κυκλοφορουν και απαθανατιζουν τους σκυλους αυτους ειναι δυστυχως ελαχιστες. ευτυχως ομως καταφερα ολες οσες ξερω να υπαρχουν, να τις βρω στο διαδικτυο :).
    στις παρακατω πρωτες δυο ειναι ο Μάθεσης με τον Μαρίνο τον Μουστάκια και το μπουλντογκ τους, στον Πειραιά:
    (έχει δυο φωτο που δε μπορώ ν΄αντιγράψω -η μία του σχ.59 )
    παρακατω ειναι σκιτσο του Μάθεση σε εσωτερικο ενος τεκε:
    (Πειλαμβάνει κ σκύλο ξαπλωμνένο-δε μπορώ να το αντιγράψω)
    Παρακάτω στη φωτογραφία απεικονίζονται οι παλιοί νταήδες Βαγγέλης Βετούλας, Μαρίνος Βογιατζής (Μουστάκιας), Σωτήρης Περιβόλας, καθιστοί, και Κώστας Περιβόλας, Αργύρης Τζώρτζης και Νίκος Μάθεσης, όρθιοι, στις φυλακές της Αίγινας (1932).

    Αξιοπεριεργο ειναι το γεγονος οτι ο σκυλος ειναι ο ιδιος με των προηγουμενων φωτογραφιων (!). πολυ θα ‘θελα να μαθω πως βρεθηκε εκει
    και η τελευταια που γνωριζω και στην οποια απεικονιζεται παλι ο Μάθεσης (στο ακρο αριστερα) μαζι με τον Σωτήρη Γαβαλά:
    (Παρατίθεται -ωραία- φωτό με μπουλντόγκ που δε μπορώ ν΄αντιγράψω)
    https://www.dogforum.gr/community/threads/%CE%9F%CE%B9-%CF%81%CE%B5%CE%BC%CF%80%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%BF%CE%B9-%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%B5%CF%82-%CE%BF%CE%B9-%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B7%CE%B4%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%BA.31978/

  89. Α. Σέρτης said

    84
    Έλα, σου έχω βοήθεια: σχόλια 48/59/66

  90. Spiridione said


    https://www.discogs.com/release/5842813-Various-%CE%9B%CE%BF%CF%8D%CE%BC%CF%80%CE%B5%CE%BD-%CE%A4%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%AC%CE%B3%CE%BF%CF%85%CE%B4%CE%B1-%CE%91%CE%B3%CE%B1%CF%80%CE%AC%CF%84%CE%B5-%CE%A4%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%A3%CE%BA%CF%8D%CE%BB

  91. 90 Ναι, τι; Τα είδα. Κάποιοι μάγκες είχαν σκύλους. Κάποιους τους έλεγαν σκύλους. Γιατί είναι πιο αξιόπιστη η υπόθεση ενός (unus testis nullus testis!) φιλοπερίεργου και (γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε) ευφάνταστου αστού, όσο bigger-than-life και να ήταν, από το Δαλαμάγκα (γεννηθείς το 1905, όχι κανένα νεούδι) και τον Πετρόπουλο (ευφάνταστος κι αυτός, δε λέω, αλλά με κάπως καλύτερη γνώση αυτού του κόσμου);

  92. BLOG_OTI_NANAI said

    Ένας συσχετισμός του 1939 για το κακό τραγούδι:

    89: 🙂

  93. Χαρούλα said

    Χριστιανομπολσεβίκε όπως πάντα ευρηματικό χιούμορ! Να είσαι καλά!

    Έχω την αίσθηση πως αλλάζουν οι χρήσεις των λέξεων ,ανάλογα με τις θέσεις-σκοπιά του καθενός.
    Διαφορετική χρήση κάνουν για: σκυλάδικο-κωλάδικο-μπουζούκια, οι παλαιότεροι μάγκες, οι νυχτόβιοι του σήμερα, οι μεσοαστοί οικογενειάρχες, οι θέλω-να-γίνω-διασημότητα. Αυτό που για τους μεν έχει θετικό πρόσημο, για τους άλλους είναι απαράδεκτο, και διαφορετικός τύπος μαγαζιού.
    Ακόμη και εδώ που «μοιάζουμε», αν ο καθένας πει για ποιό σημερινό είδος κέντρων διασκέδασης, χρησιμοποιεί τον κάθε όρο, προβλέπω Βαβυλωνία αλα Σαραντάκος!

    Και μια παλιά συζήτηση
    https://rembetiko.gr/t/%CF%84%CE%AC-%CE%BA%CF%89%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1-%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%B1%CE%B6%CE%B9%CE%AC/12084

  94. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Να πω κι εγώ τη μαλακία μου, μιας και ξανακοίταζα πρόσφατα το Γκιάκ του Παπαμάρκου:

    Ο αφηγητής του πρώτου διηγήματος απόκτησε το παρατσούκλι Σκύλος λόγω της σκληρότητας με την οποία μίλησε στον πατέρα του φονιά. Αρβανίτες τα πρόσωπα της ιστορίας, αρβανίτες και πολλοί σκληροί μάγκες του πειραιώτικου υποκόσμου. Μήπως υπάρχει καμιά υπόγεια φλέβα που να συνδέει?

    (το είπα ότι θα πω μαλακία, νεσπά?)

  95. Α. Σέρτης said

    93
    Το κείμενο είναι επαινετικό για τα τραγούδια της εν λόγω επιθεώρησης

  96. antonislaw said

    62
    Ωωωω αξιώθηκα ρίμα από τον ΓΤ, αυτή τη μέρα την καταγράφω στην προσωπική μου μυθολογία!

    Μου επιτρέπετε να το ξαναποστάρω:
    «λαθρεπιβάτης σε τοπικό γκαζάδικο»
    κι ο Antonislaw σε στριπτιζάδικο
    με όλο το καλτ του παλαιού ΠΑΣΟΚ
    και το ιστολόι να παθαίνει σοκ!»

  97. Spiridione said

    Εδώ όλο το κείμενο του Πετρόπουλου, σελ. 46
    https://docplayer.gr/64835201-Ea-kke-i-anoixi-ton-synedrion-h-magkntof-p-soyizy-miloyn-sto-sholiasti-i-petropoyloy-ta-skyladika-ig-o-x.html

  98. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Και μια αρχαία σκύλα:

    Ἀλλ᾽ ἄγε νῦν εἴσελθε καὶ ἕζεο τῷδ᾽ ἐπὶ δίφρῳ
    δᾶερ, ἐπεί σε μάλιστα πόνος φρένας ἀμφιβέβηκεν
    εἵνεκ᾽ ἐμεῖο κυνὸς καὶ Ἀλεξάνδρου ἕνεκ᾽ ἄτης

    Μα κόπιασε πιο μέσα, κάθισε πα στο σκαμνί, κουνιάδε᾿
    τι εσένα πέφτει απ᾿ όλους πιότερο το βάρος του πολέμου
    για εμέ τη σκύλα και του Αλέξαντρου τη μανιασμένη τρέλα.

    Ιλιάδα Ζ 354-6

  99. antonislaw said

    100
    Και βέβαια και οι σκύλες από τις Βάκχες του Ευριπίδη:

    ΣΤΑΣΙΜΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ
    977
    ΧΟ. ἴτε θοαὶ Λύσσας κύνες, ἴτ᾽ εἰς ὄρος, [στρ.]
    θίασον ἔνθ᾽ ἔχουσι Κάδμου κόραι·

    Ίτε
    γρήγορες σκύλες της Λύσσας,
    ίτε
    στα όρη,
    όπου έχουν τον θίασο οι κόρες του Κάδμου.

    Μετάφραση Θ.Κ. Στεφανόπουλος

    https://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/library/browse.html?text_id=116&page=22

  100. Corto said

    Χαίρετε και αγαλλιάσθε!
    Χριστός Ανέστη και χρόνια πολλά με υγεία και χαρά – έστω και καθυστερημένα!

    Το «εξοχικόν χαμαιτυπείον» ως ορισμός για το σκυλάδικο στο γλωσσσάρι από τα «ρεμπέτικα τραγούδια» (1968 και 1972) του Πετρόπουλου είναι μάλλον φαιδρός.
    Αυτό που λέει ο Βελούδιος είναι επίσης ένα ευφάνταστο λογοτεχνικό εύρημα. Όλοι ξέρουμε από τις αφηγήσεις του Μάθεση ότι κάποιοι μάγκες είχαν μαζί τους άγρια σκυλιά για προστασία, αλλά αυτό δεν μπορεί να σημαίνει τίποτα για την ονομασία των μαγαζιών. Ούτε σήμαινε ότι μαζεύονταν όλοι μαζί με τους σκύλους τους σε κουτούκια. Οι δε γνωστές φωτογραφίες είναι σκηνοθετημένες ένεκα της διαβόητης έπαρσης του Μάθεση, που όντας φιγουρατζής ήθελε να απαθανατίζεται ως βαρύμαγκας (βλ. και την γνωστή φωτό του Μάθεση με το κουμπούρι και την μαχαίρα ανά χείρας).
    Κατά την γνώμη μου τα σκυλάδικα ονομάστηκαν έτσι για τον αυτονόητο λόγο ότι εκεί μέσα δεν τραγουδούν, αλλά γαυγίζουν. Καμία σχέση με τον προπολεμικό υπόκοσμο. Η λέξη δεν απαντάται ούτε στις χιλιάδες ηχογραφήσεις ρεμπέτικων τραγουδιών, ούτε στις μαρτυρίες των ρεμπέτηδων, ούτε στα επιθεωρησιακά σκετς της εποχής, από όσο έχω ψάξει – τουλάχιστον μέχρι ανευρέσεως κάποιου στοιχείου που μου διαφεύγει. Προφανώς δεν το παίζω αλάνθαστος, μπορεί να διαψευστώ.
    Όσον αφορά τα μαγαζιά με κρυμμένους ύποπτους χώρους κλπ, το θέμα το έχουμε υπεραναλύσει στο άρθρο «μ’ αρέσει να ‘σαι μάγκισσα» που είχαμε δημοσιεύσει. Δεν καταγράφεται πουθενά η λέξη σκυλάδικο για τα καμπαρέ.

    Ημιμάθεια δείχνει και η τοποθέτηση του Vice ότι δήθεν:

    «Εκεί υπήρχε ένα τεράστιο, άσχημο, οικοδομικό συγκρότημα που λειτουργούσε ως οίκος ανοχής υπό την ονομασία «Χαμαιτυπείο». Εκεί, οι εργάτριες του σεξ νοίκιαζαν από ένα μικρό δωμάτιο όπου υποδέχονταν τους πελάτες τους. Αξίζει να αναφέρω ότι μετέπειτα το κτίριο μετατράπηκε στη Φυλακή των Βούρλων. Ωστόσο, οι λιγότερο τυχερές εργάτριες που δεν είχαν την οικονομική άνεση να νοικιάσουν ένα δωμάτιο, αναγκάζονταν να συνευρεθούν με τους πελάτες τους στον δρόμο. Αυτές έγιναν ευρύτερα γνωστές ως «σκυλούδες», αφού έκαναν σεξ σε σκοτεινά στενά του Πειραιά, όπου κυκλοφορούσαν αγέλες σκύλων.»

    Μα τα Βούρλα, όπως και το Γκάζι (εκεί που ήταν η κόρη του Γιαβή) και άλλα ημικρατικά πορνεία χρησιμοποιούντο ως χώροι ποινής, κρατήσεως και ελέγχου για τις αδήλωτες, μέχρι να βρουν αυτές έναν νόμιμο οίκο ανοχής και να δουλέψουν εκεί. Δεν τίθεται θέμα οικονομικής άνεσης…

  101. BLOG_OTI_NANAI said

    96: Δεν νομίζω, διότι ο τίτλος έχει ως εξής:

    Επίσης, άλλη χρήση του «σκύλου», από άλλο φύλλο της ίδιας εφημερίδας για τραγουδιστή όπερας. Το να σε ταιριάζουν σε μια χιουμοριστική είδηση με σκύλους που γαυγίζουν, δεν μπορεί αν συσχετιστεί με θετικές απόψεις:

  102. Corto said

    95:
    Φίλε Χτήνος χαίρε!
    Στα αρβανίτικα ο σκύλος είναι κύεν. Δεν υπάρχει κάποια εξειδικευμένη χρήση του όρου ειδικά στα αρβανίτικα, αφού όλοι, Έλληνες και Τούρκοι αλληλοβρίζονταν ως σκύλοι (κιοπόγλου κιοπέκ). Θυμόμαστε και τον στίχο από το κλέφτικο:

    «Γύρισε πίσω, πάρε με, πάρε μου το κεφάλι
    να μην το πάρει η παγανιά και ο Ιουσούφ Αράπης
    και μου το πάει στα Γιάνινα τ’ Αλή Πασά του σκύλου»

    (ο Γυφτάκης)
    https://books.google.gr/books?id=4nkTAAAAYAAJ&pg=PA53&dq=%CE%B1%CE%BB%CE%B7+%CF%80%CE%B1%CF%83%CE%B1+%CF%84%CE%BF%CE%BD+%CF%83%CE%BA%CF%85%CE%BB%CE%BF&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwis-Lak4rb3AhVFg_0HHfH-Dq8Q6AF6BAgGEAI#v=onepage&q=%CE%B1%CE%BB%CE%B7%20%CF%80%CE%B1%CF%83%CE%B1%20%CF%84%CE%BF%CE%BD%20%CF%83%CE%BA%CF%85%CE%BB%CE%BF&f=false

    ή παρομοίως:

    «Κι ο Ζαχαράκης το σκυλί δε θε να προσκυνήσει»

    ή άλλο:

    «Τ’ ασκέρια που πολέμαγα και πάντα τα νικούσα
    τρομάρα το ντουφέκι μου και φρίκη το σπαθί μου
    ήτανε για τον Τύραννο, το τουρκοσκυλολόι…»

    Click to access ToDhmotikoTragoudiOsProetoimasiaTouKsesikomouTou1821.pdf

  103. Corto, μιλάμε για μεταπολεμική ονομασία (εφόσον απορρίψουμε την εκδοχή των μπουλντόγκ) και μάλιστα στη Θεσσαλονίκη, που οπωσδήποτε δεν έχει την τεκμηρίωση της Αθήνας.

  104. BLOG_OTI_NANAI said

    Άσχετο, αλλά έχει μια πλάκα. Διάλογοι που βρίσκουμε σε μέθοδο που υπόσχεται να μας μάθει γαλλικά σε έξι μήνες.

    Από τη θεματολογία των διαλόγων, πιθανόν η μέθοδος απευθύνεται σε μπράβους, που επιθυμούν να εργασθούν στο εξωτερικό:

  105. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    103# Γειά σου Κόρτο, χρόνια πολλά!
    Αφού το είπα ότι θα πω μαλακία, δεν το είπα? 🙂

  106. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    (Κατά τ’ άλλα ο σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου, μαζί με το βιβλίο, που έλεγε κι ο Γκράουτσο Μαρξ στην Κριτική της Πολιτικής Οικονομίας).

  107. 105 Θα είναι καμία σκηνή «Εις δικαστήριον»

  108. Corto said

    104: Φίλε Δύτη, δεν κατάλαβα τι εννοείς (είναι και η ώρα δύσκολη… ), δηλαδή αν διαφωνείς ή συμφωνείς με αυτό που έγραψα. Οπωσδήποτε είναι μεταπολεμική ονομασία. Τώρα αν εννοείς ότι έχει πιθανότητα ισχύος η θέση του Πετρόπουλου, ότι «το σκυλάδικο υπήρξε ένας αυστηρά καθορισμένος τύπος ταβέρνας με λίγο φαγάκι και κανα μπουζούκι, που λειτουργούσε σαν κρυφός τεκές και, εν ταυτώ, σαν κρυφό μπουρδέλο», η διαφωνία μου είναι ότι ακριβώς έτσι λειτουργούσαν και τα σχετικά μαγαζιά στην Αθήνα, την ίδια εποχή, και προπολεμικά και μεταπολεμικά. Το γεγονός ότι σύχναζαν σε αυτού του τύπου τα μαγαζιά «σκυλόμαγκες» δεν μου φαίνεται ότι είναι αρκετός λόγος για να ονομαστούν έτσι αυτές οι ταβέρνες ειδικά τότε και εκεί. Σκυλόμαγκες ονομάζονταν και προπολεμικώς.

    «Τεκέ, βρε, που σκαρώσανε, που δούλευε ρολόι/ και πήγαινε και φούμερνε όλο το σκυλολόι.»
    (Τσιτσάνης, Σε έναν τεκέ σκαρώσανε, 1936)

    Τέλος πάντων, αν δεν κατάλαβα καλά τι γράφεις, δώσε άφεση αμαρτιών…

  109. Ότι, αφ’ ης στιγμής το ρεμπέτικο άρχισε να γίνεται λίγο πολύ μέινστριμ, κάποια μαγαζιά για πολύ σκληρούς μάγκες, πολύ χάρντκορ, πώς να το πω, ονομάστηκαν έτσι.

  110. Corto said

    106: Δεν είπες μαλακία, τουναντίον πολύ ωραία σύνδεση έκανες. Ναι μεν η λέξη σκύλος ως βρισιά ή χαρακτηρισμός σκληράδας δεν είναι αποκλειστικώς αρβανίτικη. Ωστόσο είναι γεγονός ότι πολλοί μάγκες του μεσοπολέμου (όχι μόνον Πειραιώτες, αλλά και Μενιδιάτες κλπ, όπως ο Βλάχος του «Δάσους» στον Βοτανικό) ήταν Αρβανίτες και αυτό συχνά το αγνοούν ή το παρακάμπτουν οι ερευνητές, ενώ μπορεί να φωτίσει κάποιες πτυχές της ιστορίας του περιθωρίου. Επιπλέον χάρη σε εσένα θυμηθήκαμε και τα κλέφτικα άσματα…
    Άντε μερακλώσαμε!

  111. Corto said

    110: ΟΚ τώρα κατάλαβα. Δεν επιμένω, πιθανόν να έχεις δίκιο. Από την άλλη, λίγο που ο Πετρόπουλος έγραφε ό,τι να ‘ναι, λίγο που επεδίωκε συστηματικά να παρουσιάσει την Θεσσαλονίκη ως αστικό κέντρο εξόχως συνδεδεμένο με το ρεμπέτικο, με κάνει κάπως επιφυλακτικό…

  112. Το λέει κι ο Δαλαμαγκας, οπότε είναι η μόνη εκδοχή που κάπως διασταυρώνεται.

  113. Παναγιώτης Κ. said

    44. Συμφωνώ με την εκτίμησή σου για τον Μαργαρίτη. Δεν τον ανάφερα ως…σκυλά. Τα τραγούδια του όμως, ακούγονται στα σκυλάδικα.

  114. Corto said

    113: Σύμφωνοι. Είναι οπωσδήποτε ένα επιχείρημα αυτό. Πάντως αν κάποιος έχει διαθέσιμο το βιβλίο του Παπαδόπουλου με την συνέντευξη του Δαλαμάγκα, ευχής έργο θα ήταν να μας την μετέφερε εδώ, ή τουλάχιστον το εν λόγω απόσπασμα.

    https://logomnimon.wordpress.com/2009/12/19/%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%AD%CF%81%CE%B7-%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%B4%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF/

  115. ΣΠ said

    85 Sk
    https://sarantakos.wordpress.com/2017/06/19/sifonios/

  116. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    98 Α μπράβο

    100 Σκηνή διάσημη από το… Κωνσταντίνου και Ελένης

    105 Έχουν πολλή πλάκα οι διάλογοι αυτών των μεθόδων άνευ διδασκάλου. Που βέβαια είναι έτσι για να μαθαίνεις περισσότερες λέξεις απ’ ό,τι αν απαντούσαν ένα ξερό ναι ή όχι.

  117. loukretia50 said

    Λίαν επιμορφωτικόν!
    Αναζητείται σκυλόσοφος για περαιτέρω διευκρινίσεις.
    Btw,
    Κάποιοι λένε «σκυλάδες» και τους φιγουράτους με το επιμελώς ατημέλητο άουτφιτ που βολτάρουν σε πολυσύχναστα μέρη και πουλάνε μούρη και προστασία σε σκύλαρους -killers από σόι μοβόρικο.
    Ενώ οι συνοδοί γαβγίζουν στο κινητό, οι μουλωχτοί βαρύμαγκες εξουδετερώνουν κάθε παραφωνία στον περιβάλλοντα χώρο.
    Γιατί σίγουρα μπορούν να σε κάνουν να τραγουδήσεις.

    Για το σκυλολόι γενικά, έχω μαύρα μεσάνυχτα!

    Εσείς όχι?

    Αβονίδααα!

  118. Με το που είδα τον τίτλο «Άδεια για γεμάτα» το μυαλό μου πήγε σε ανάκληση περιοριστικών μέτρων λόγω κορωνοϊού και άδ-ει-α να είναι γεμάτοι ξανά χώροι διασκέδασης

  119. Spiridione said

    101. Οπότε καταγράφεται και το 1968 η λέξη από τον Πετρόπουλο.

  120. Missing Ink said

    Πολύ ενδιαφέρουσα μία παρατήρηση του Γιάννη Αγγελάκα σχετικά με την καθολική επικράτηση του σκυλάδικου τη δεκαετία του ’90, ο σκηνοθέτης δυστυχώς δεν του ζήτησε να επεκταθεί λιγάκι, παρ’ όλ’ αυτά λέει ο αγαπητός Γιαννάρας:
    «Κανάλια, μεγαλοεκδότες, ΠΑΣΟΚ […] μας φέραν πρώτη μούρη αυτή την υποκουλτούρα ας πούμε, του σκυλάδικου, που μέχρι τη δεκαετία του ’70 ήταν κάτι περιθωριακό και γελούσαμε, ξαφνικά έγινε…το μεγάλο θέμα του έθνους ας πούμε, ότι αυτός είν’ ο πολιτισμός μας».

    Καλά, προφανώς δεν έγινε τόσο ξαφνικά. Μεταξύ ’70 και ’90 μεσολάβησε και μία δεκαετία την οποία διάφορα media κτλ επιχειρούν να την παρουσιάσουν ως «αθώα» και «ηρωική» –για όλα φταίνε ας πούμε τα 90s του Σημίτη και όχι τα 80s του Παπανδρέου, λες και το ένα δεν έφερε τ’ άλλο. Αλλά τέλος πάντων, το σχόλιο του Αγγ. συνοψίζει καλά πιστεύω τη γενικότερη στροφή του κόσμου, της ελληνικής κοινωνίας εκείνη την εποχή (το πολιτιστικό καθρεφτίζει το κοινωνικοπολιτικό εν προκειμένω).
    Κι άλλοι άνθρωποι της φουρνιάς του Αγγελάκα μού έχουν πει κάτι παρόμοιο, ότι ο σκυλάς μέχρι τη δεκαετία του ’80 ήταν έτσι, φαιδρό υποκείμενο, γραφικός κτλ, άποψη που ενισχύει και το σχόλιο #2, ότι δλδ «το σκυλάδικο από το ’80 και μετά είναι τελείως άλλο πράγμα».

    Αν βαριέστε να δείτε ολόκληρο το βίντεο, το απόσπασμα που παρέθεσα ξεκινά στα 7:34:

  121. BLOG_OTI_NANAI said

    Με αναζήτηση σε έντυπα πάντως, από τα οποία ως ένα βαθμό αντιλαμβάνεται κανείς το πότε μπαίνει ένας όρος στο γενικό λεξιλόγιο, ο όρος σκυλάδικ*» εφμανίζεται στα μέσα της δεκαετίας του ’70 και πολύ συχνότερα βέβαια με το που μπαίνει η δεκαετία του ’80 και εξής.
    Προσωπικά θυμάμαι τον όρο «σκυλάς»/»σκυλού» αλλά όχι «σκύλος» για τον θαμώνα των κέντρων ή τον ακροατή της μουσικής.

  122. Γιάννης Κουβάτσος said

    121: Πολλά μπορεί να πει κανείς για τον Σημίτη, αλλά όχι και ότι έχει την παραμικρή σχέση με την προβολή των σκυλάδικων. Άλλοι μεγαλοπασόκοι έγραψαν ιστορία σ’ αυτά τα πολιτιστικά κέντρα. 😊 Πάντως η αλήθεια είναι ότι μεγάλο μέρος των Ελλήνων συνεργάστηκε ασμένως στον εκμαυλισμό του από την ιδιωτική τηλεόραση και τα κωστοπούλεια έντυπα.

  123. Corto said

    120 (Spiridione ): Με μία πολύ μικρή επιφύλαξη, γιατί έχω την β’ έκδοση του 1972, η οποία όμως δεν πρέπει να διαφέρει σε τίποτα από την α’ έκδοση.
    Η λέξη βεβαίως δεν εμφανίζεται στο γλωσσάρι του Πέτρου Πικρού του μυθιστορήματος «Τουμπεκί…» (1927), από όπου άντλησε και ουσιαστικώς αντέγραψε ο Πετρόπουλος πλήθος λέξεων και ορισμών της αργκό -υποτίθεται της καθεαυτό μάγκικης, όχι της μεταγενέστερης.

  124. Missing Ink said

    Περί Μαργαρίτη κτλ.
    Δε συμφωνώ με την απενοχοποίηση που έχουν αποπειραθεί κατά καιρούς διάφοροι ‘κουλτουριάρηδες’ (και που μάλλον έχει πετύχει απ’ ό,τι φαίνεται), βλ. Θοδωρή Μανίκα με το «Δρόμοι του Πουθενά», Τριανταφυλλίδη και Μυτιληναίο στους «Αισθηματίες», διάφορα ξεφτι-λάιφ στάιλ έντυπα και σάιτ που πλασάρουν Φλωρινιώτη και Αδαμαντίδη ως, ας πούμε, «τόσο κακούς που τελικά είναι καλοί» κτλ κτλ –θα υπάρχουν κι άλλα παραδείγματα που δεν τα έχω πρόχειρα.
    Όχι, να πά’ να γ@μηθούν. Μ’ αυτές τις μλκίες, τα guilty pleasures και του κ%λου τα εξάσφαιρα, φτάσαμε στο σημερινό αχταρμά.

  125. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    42τέλος, 101.
    Εκτός των όσων αναφέρατε (ΕΦΗ και Corto) να καταθέσω ότι τέλος ‘60s-αρχές ’70s ο όρος «σκυλάδικο» ήταν υπαρκτός και γνωστός.
    Φοιτητές όντες, με μουσικές προτιμήσεις ΘεοδωράκοΧατζηδάκοΡεμπέτικες 🙂 , θυμάμαι που τα κατατάσσαμε σε άκρως απαξιωτική θέση, σε σχέση με άλλους χώρους διασκέδασης (μπουάτ, ταβερνάκια με μουσικές παρέες κ.λπ.). Ως προς την ονομασία τους αυτή, η τότε αίσθησή μου ήταν πως είχε να κάνει με συνδυασμό ‘γαυγισμάτων’ (= κακής ποιότητας μουσική) και ‘επιδεικτικής ψευτομαγκιάς’ (= κακής ποιότητας θαμώνες-λεφτάδες).
    (+122, Blog 🙂 )

  126. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα, ωραία συζήτηση έγινε!

    119 Καλό!

  127. Μαρία said

    Συμφωνώ με Δαλαμάγκα*. Η διαφορά του μπουζουκτσίδικου απ’ το σκυλάδικο είναι οτι το δεύτερο έχει κονσομασιόν. Καμιά σχέση με την ποιότητα των τραγουδιστριών, όπως ισχυρίζονται κάποιοι που δεν πάτησαν ποτέ σε σκυλάδικο. Όλα τα παλιά μπουζουκτσίδικα της Θεσσαλονίκης ήταν σκυλάδικα.

    *Παλιά στην πρώτη γυμνασίου κάναμε τις λεξιλογικές ασκήσεις του Τριανταφυλλίδη. Για τη μεταφορική χρήση των ζώων (αλεπού, λιοντάρι κλπ) ένας μαθητής μου, που ο μπαμπάς του ήταν ιδιοκτήτης σκυλάδικου, ανέφερε τους σκύλους για τους θαμώνες του σκυλάδικου.

  128. ΣΠ said

    Πρώτα έδεναν τα σκυλιά με τα λουκάνικα. Ύστερα έδεναν τον Λουκά με τα σκυλάδικα.

  129. Περίμενα να εμφανιστείς, Μαρία 🙂

  130. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Άραγε στα ΣΤΕΚΙΑ τη σειρά ντοκιμαντέρ έμπνευσης του συχωρεμένου Νίκου Τριανταφυλλίδη (γιου του Χάρρυ Κλυν), να είναι και τα Σκυλάδικα; Γκούγκλαρα αλλά δεν. Στα 71 κομμάτια, πώς και δεν, δεν ξέρω. Δεν είμαι και σίγουρη όμως. Δεν τα βρίσκω όλα.
    Αχ Γιάννη Ι. ! 😦
    Βρίσκω σε συνέντευξη να λέγεται από τους συντελεστές ότι μεγάλη τύχη να μιλήσει ο Φλωρινώτης στο κομάτι «Μπαρ κονσομασιόν» .

  131. ΚΩΣΤΑΣ said

    78@ ΓΤ 😀​😂​😃​

    Ναι, ρε μαν, όλο γκάφες κάνω. Ακόμη και πειράγματα αγάπης για σένα, ασαφώς διατυπωμένα, μοιάζουν για κριτική. Μάλλον χρειάζομαι αγρανάπαυση…

  132. Πέπε said

    128

    Σ’ ένα κείμενο στ’ αρχαία φτάνουμε στη δύσκολη και σπάνια λέξη «νυν».
    -Και τι σημαίνει παιδιά «νυν»;
    -…
    -Κανείς; Το «νυν και αεί» το ξέρετε;
    -(Κάποιοι το ‘χουν ακούσει αλλά δε θυμούνται από πού…)
    -Νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων; Τίποτα;
    -Κύριε εγώ ξέρω ένα μαγαζί «Νυν και αεί».
    -Ναι, εντάξει, είναι κι ένα σκυλάδικο, αλλά άλλο ψάχνουμε τώρα.
    -Δεν είναι σκυλάδικο κύριε.
    -Μωρέ σκυλάδικο είναι, αλλά η ονομασία τι σημαίνει;
    -Μα πώς σκυλάδικο κύριε, κι ο πατέρας μου έχει παίξει εκεί!
    -Α; εεε… Χμ ναι, είναι καλό μαγαζί εδώ που τα λέμε…

  133. Missing Ink said

    @ 19
    Αν μου επιτρέπεις, να προσθέσω και τα εξής:
    «Τα ματάκια σου με καίνε/ γιατί είσαι μανεκένε»
    «Από τον πύργο της Βαβέλ/ έφυγα νύχτα με το Κτελ»
    κι αναρωτιέμαι αν όντως υπάρχει ή πρόκειται για Μητσικώστεια επινόηση
    (σε εκπομπή του το άκουσα, όπου υποδυόταν -εννοείται- τον Λ. Παπαδόπουλο)
    το «Θέλω στο σώμα σου σαν μπω/ να με χτυπάς με το σαμπό»

  134. antonislaw said

    123
    Στο διαβόητο εκείνο πάρτυ στα Σόδομα της Θεμιστοκλέους πάντως δεν ηταν μόνο Πασόκοι, σε ρεπορτάζ που έιδα στον Ταχυδρομομο, λέει ότι εθεαθησαν ο Αντώνης Σαμαράς με τη σύζυγό του, ο Θάνος Μικρούτσικος, ο Λαφαζάνης, πρέπει να ήταν καποια εκδήλωση όσο κι αν ακούγεται τρελό βουλευτών εν γένει.Τα Σόδομα ήταν το απόλυτο τρέντι μέιν στρημ στέκι, ουσιαστικά από τα πρώτα ελληνάδικα στην Αθήνα,κλαμπ δηλαδή που δειλά δειλά επαιζαν και ελληνικά (σ’αναζητώ στη Σαλονικη ξημερωματα, Καρα νύχτα ξελογιαστρα και απο τον ελληνικό κινηματογραφο, του αγοριου απεναντι κλπ) και σιγά σιγά σχεδόν μόνο ελληνικά. Τα πάρτυ της ΔΑΠ Νομικής σιγουρα γίνονταν στα Σοδομα.

    https://www.google.com/amp/s/www.news247.gr/politiki/ntokoymento-to-parti-me-giannopoylo-striper-kai-politikoys-sta-sodoma-to-93.6484366.amp.html

  135. michaeltz said

    Δεν αναφέρθηκε καθόλου η χρήση της λέξης σαν επίθετο. Γιατί, βέβαια, σκυλάδικη είναι πια και μια συγκεκριμένη τραγουδιστική ΗΘΙΚΗ: Κάθε τραγούδι, ακόμα και καντάδα, μπορεί να …εκφωνηθεί με γαυγίσματα, με τσαλίμια, με την αντικατάσταση της δωρικής μουσικής από διαδοχή ήχων που μας χτυπούν κατευθείαν στη σπονδυλική μας στήλη! Το …αγριότερο τραγούδι μπορεί μια Βενετσάνου να του προσδώσει άλλη ηθική, να το εκπολιτίσει. Γι’ αυτό και περάσαμε και στα δημοτικά σκυλάδικα. Όταν χάσεις τον ήλιο και χωθείς στα μεταμεσονύχτια σκοτάδια για να τραγουδήσεις δημοτικά τραγούδια, ο ξεπεσμός και η κατάντια είναι κοντά.
    Ό,τι και να λέτε για τα σκυλάδικα τραγούδια, ανατριχιάζω κάθε φορά που θυμάμαι τον ηθικοδιδακτικό στίχο….«μείνε μαζί μου έγκυος, εγώ είμαι φερέγγυος»!

  136. sk said

    116

    Τελικά είναι κάμποσα, όχι μόνο το ι.

    Ευχαριστώ για την παραπομπή. Δυστυχώς το site που αναφέρεται στο άρθρο του Νίκου δεν υπάρχει πια, αλλά το e-book είναι (για όποιον τυχόν ενδιαφέρεται) διαθέσιμο από εδώ:

  137. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    119/127 Λογωτιμής το ίδιο σκέφτηκα κι εγώ ( λογοπαίγνιο με την ά-δει-α) ! κι έμεινα μ΄αυτήν την ιδέα ακόμη κι όταν διάβασα το άρθρο, ως τώρα! 🙂 . Μα σε κάθε ώρα στις ειδήσεις το κοπανάνε ότι τέλος τα πιστοποιητικά κλπ κι ότι επαναφορά τής χωρητικότητας στο 100% .
    https://www.efsyn.gr/ellada/ygeia/341716_anoixame-kai-sas-perimenoyme-telos-ta-pistopoiitika-gia-ton-koronoio

    129 και σκύλος και Λουκάνικος
    αλλά άσχετος με σκυλάδικο

  138. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    134/135
    Επειδή τα απεστράφης μετά βδελυγμίας 🙂 πάρε νάχεις δίκιο 🙂 🙂

    Αν είχανε φωνή οι γκαρσονιέρες
    θα πέφταν σαν ξερόφυλλα οι βέρες

    Μου τη δίνει μου τη δίνει
    ένα δίμετρο πιπίνι
    μου τη δίνει μου τη δίνει
    είναι λαύρα και καμίνι

    Για να σε βλέπω όμορφη να περπατάς με πόζα
    δουλεύω δωδεκάωρο απάνω στη μπουλντόζα.

    Από λάσπη κι από χώμα μας έπλασε ο Θεός
    οικοδόμος οικοδόμος οικοδόμος θα τανε κι αυτός

    Κάθε βράδυ στα φιλιά σου τα παθιάρικα
    σαν τζουκ μποξ τρώει η καρδιά μου τα δεκάρικα.

    Κι ένα άσμα
    Και πάω στα σκυλάδικα

    Υπάρχει και ταινία/μάλλον βιντεοταινία
    «Ο σκυλάς» – άγνωστου μου περιεχομένου

    135 >>δημοτικά σκυλάδικα.
    και βλαχονησιώτικα
    (καμιά σχέση με τους Βλάχους-καταγωγή και τους ωραίους σκοπούς τους )

  139. Μαρία said

    135
    Στελέχη του ΠΑΣΟΚ έχω πετύχει κι εγώ αλλά όχι σε σκυλάδικο. Ήμουν με παρέα στη Λιλή, στο Μινουί τότε με Καμπουρέλο Σωκράτη, και μετά την προεκλογική ομιλία του Ανδρέα μπούκαρε στο μαγαζί μεγάλη πασοκική ανδροπαρέα με επικεφαλής το Μαρούδα και το Μαγκριώτη.
    Θυμάμαι οτι ο Μαγκρ. παράγγειλε, για να χορέψει, το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας κι η Λιλή μισομεθυσμένη απευθύνθηκε στα όργανα λέγοντας «παίξτε το μουνί της Ευδοκίας».

  140. Πραγματικό περιστατικό της περιοχής.
    Ιδιοκτήτη σκυλάδικου τον δικάζανε για παραβάσεις(πολλές).
    Πρόεδρος : Τι επαγγέλεσθε κατηγορούμενε;
    Σκλας κύριε πρόεδρε.
    Πρόεδρος : Πως είπατε;
    Σκλας (πιο δυνατά)
    Ο πρόεδρος κοιτάει δίπλα του αν κατάλαβε κανείς, αλλά όλοι σηκώνουν τους ώμους.
    Πετάγεται ο δικηγόρος του : Ο πελάτης μου έχει νυχτερινό κέντρο στην εθνική οδό κύριε πρόεδρε.

  141. Ξέρει κανένας γιατί τα σχόλιά μου δεν εμφανίζονται στην αριστερή στήλη στην αρχική σελίδα;

  142. 142 Συγγνώμη τώρα τα βλέπω.

  143. Τσιρίδης Γιώργος said

    Χωρίς να γνωρίζω με σιγουριά την ετυμολογία, δεν είχα ποτέ, μα ποτέ, απορία σχετικά με τον όρο.
    Στα μαγαζιά όπου οι τραγουδιστές κι οι τραγουδίστριες τραγουδούν με φωνές σαν γαβ γαβ, τι άλλο από σκυλάδικα θα λέγονταν.

  144. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    Έχει κρατηθεί το εξής σχόλιο. Επειδή αμφιβάλλω πολύ για την αυθεντικότητα της υπογραφής, δεν το δημοσιεύω αλλά το αναπαράγω εδώ:

    Καλησπέρα σας κύριε Σαραντάκο. Είμαι η Ελισάβετ Φιλιππούλη, παλιά δημοσιογράφος και νυν CEO του Global Thinkers Forum (GTF). Τυχαίνει να είμαι κόρη του αδιαμφισβήτητου πρύτανη του Καλλιτεχνικού Ρεπορτάζ Σταμάτη Φιλιππούλη (1930-2014) και μόλις με ειδοποίησαν για τη σημερινή σας ανάρτηση, αν και γνωρίζω από χρόνια το εξαιρετικό μπλόγκ σας, μιάς και το παρακολουθώ ευκαιριακά.

    Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι η λέξη “σκυλάδικα” είναι 100% δημιούργημα του πατέρα μου, όπως γνωρίζει σύμπας ο καλλιτεχνικός χώρος στην Ελλάδα. Για να βεβαιωθείτε, μπορείτε να ρωτήσετε οποιονδήποτε επώνυμο καλλιτεχνικό συντάκτη. Η λέξη “σκυλάδικο” πρωτοκαταγράφεται στο τυπωμένο χαρτί σε ρεπορτάζ του Σταμάτη Φιλιππούλη για τη “μαϊμού” Σούλη Σαμπάχ στην εφημερίδα “Εμπρός” στις 14 Αυγούστου 1965, όπως μπορείτε να δείτε εδώ https://tinyurl.com/mr69cdwm

    Επειδή γνωρίζω πόσο μεγάλη επιρροή ασκεί το μπλόγκ σας στα γλωσσικά πράγματα της Ελλάδος και πόσο αναπαράγεται από άλλες ιστοσελίδες, θα ήθελα να σας παρακαλέσω να κάνετε αυτή τη διόρθωση στο υπέροχο κατά τα άλλα άρθρο σας για τα σκυλάδικα. Η λέξη αυτή είναι 100% δημιούργημα του αξέχαστου πατέρα μου και θα ήταν μεγάλη αδικία να μή του το καταλογίσουμε

    Με εκτίμηση
    Ελισάβετ Φ.

  145. sarant said

    128 Ωραίο σχόλιο

  146. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    κι όλα τα σκυλιά της νύχτας
    που πουλάνε μούρη και τουπέ
    Θα γαβγίζουν μόνα τους στην πίστα
    δίχως μπουζουκτσήδες και σουξέ
    Θα γαβγίζουν μόνα τους στην πίστα
    και θα κάνει ο κόσμος χαβαλέ

  147. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    145. Μοιάζει με τα γνωστά πλέον κόλπα. Από το σχ.42 πήρε το στιμόνι κι έκανε το φάδι.

  148. Missing Ink said

    Ω ρε φίλε, εμπνέει το σημερινό!
    Μπράβο Νικοκύρη, έγραψες πάλι…
    Χτήνε, όντως στο δγιάλο, με πέθανες με Νίκο Μάθεση και Μαρίνο Μουστάκια στο #50 (σαν ατάκα από Χάρρυ ήτανε)
    Χριστιανομπολσεβίκε, θεός όπως πάντα (#89), ας σου αποδώσω κι εγώ τα εύσημα επί τη ευκαιρία… Μου θύμισες σκηνή από το «Αυτή η Νύχτα Μένει», όταν η Στέλλα πρωτοπηγαίνει σε σκυλάδικο κι ο μαέστρος (Σπυριδάκης, άλλος θεός) τη ρωτάει:
    «Τι κομμάτια θα πούμε;»
    «Κοιτάξτε, έχω μερικά του Χατζιδάκι, του Κραουνάκη, του Σπανού…»
    «Ρε κορίτσι μου, πλάκα μου κάνεις; Άμα πεις αυτά τα πράματα εδώ πέρα θα μας πλακώσουν στο ξύλο! Θα φάμε ντομάτες και ξύλο μαζί».

  149. @ 141 ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς

    Σκ’λας κύριε πρόεδρε (ή Σκκλας* κύριε πρόεδρε) αν η φωνητική απόδοση είναι [sclas] και όχι [sklas].
    ___________
    * πρόταση.

  150. Πέπε said

    145

    Επειδή τυγχάνει να είμαι εγώ, και όχι αυτός, η αδιαμφισβήτητη κόρη του Σταμάτη Φιλιππούλη, που ανάθεμα κι αν τον ήξερε μέχρι χτες ο σφετεριστής, επιτρέψτε μου να αμφισβητήσω κι εγώ την υπογραφή.

    Πέραν αυτού, το να τραγουδάνε σαν να γαβγίζουν καθόλου δε με πείθει ως ερμηνεία. Αυτοί που γαβγίζουν είναι κυρίως οι κακοί τραγουδιστές. Ο κακός τραγουδιστής υποτίθεται ότι δε γίνεται φίρμα, άρα δουλεύει σε πιο φτηνά μαγαζιά. Όμως, πρώτον, τα σκυλάδικα δεν είναι μόνο φτηνά και μικρά μαγαζιά, είναι και μεγάλες πίστες (με ονόματα, καλλίφωνα ή όχι). Δεύτερον, υπάρχουν αναγνωρισμένα αηδόνια του ελληνικού πενταγράμμου που κι αυτοί από κάπου ξεκίνησαν: από χαμηλότερης περιωπής μικρά μαγαζιά, πιθανότατα σκυλάδικα καθ’ όλα τ’ άλλα αλλά με καλές φωνές! Δεν υπάρχει ούτε μουσικό είδος ούτε είδος διασκέδασης που να προσδιορίζεται από το χάλια τραγούδι.

    Όταν σε μια παρέα προταθεί «πού να πάμε; Να κλείσω στον Χ;», η τυχόν απόρριψη μπορεί να οφείλεται σε διάφορους λόγους όπως:
    -μπα, πολύ ακριβά
    -μπα, πολύ ξενέρωτα
    -μπα, πολύ κουλτούρα
    -μπα, δε γουστάρω τον κόσμο εκεί
    -μπα, πολύ χάλια
    -μπα, πολύ δήθεν
    …κλπ. Δε νομίζω ποτέ κανείς να είπε «μπα, δε φαλτσάρει αρκετά» όταν όλα τα υπόλοιπα (ρεπερτόριο, στυλ μαγαζιού-κόσμου-διασκέδασης, τιμές, αποστάσεις κλπ.) τον καλύπτουν.

    @139

    > Από λάσπη κι από χώμα μας έπλασε ο Θεός / οικοδόμος οικοδόμος οικοδόμος θα τανε κι αυτός

    Αυτό Έφη είναι Ζωρζ Πιλαλί. Δεν είναι σκυλάδικο, είναι ίσως παρωδία σκυλάδικου ή μετασκυλάδικο ή κάτι άλλο.

  151. Πέπε said

    #151 συμπλ.
    Άλλωστε, το φάλτσο τραγούδι απευθύνεται σε όσους δε θα το προσέξουν και σε όσους δεν τους νοιάζει. Κανένας που να τον νοιάζει και που να είναι σε θέση να το προσέξει δε θα το προτιμήσει.

  152. Missing Ink said

    Παρεμπιπτό, αν σας άρεσε το «Αυτή η Νύχτα Μένει», μπορεί να ψηθείτε και με το (ωραιότατο) ντοκιμαντέρ του Γιάννη Μισουρίδη «Κωνσταντινουπόλεως 280»:

  153. sarant said

    151 🙂

    153 Μπράβο.

  154. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    135, ο Ανδρέας Μικρούτσικος με τη Βόσσου ήταν, όχι ο Θάνος. (Από το κείμενο είδα)
    Και ξέρεις ποιανού ήταν λέει τα Σόδομα; Του Πανταζή Χρονόπουλου, κατόπιν περιβόητου/διαβόητου δημάρχου Ζαχάρως !

    Ο Βαγγέλας δεν κώλωνε. Κι ας βγήκαν στη φόρα οι φωτό στα Σόδομα με την καλήπυγο, αυτός συνελήφθη εκ νέου διασκεδάζων στη Φούλη Δημητρίου, εξ ου και ο Λαζόπουλος στους Μήτσους: Ίου ίου ίου γουστάρει ο Γιαννόπουλος τη Φούλη Δημητρίου

    151τέλος
    Μαζί με τ΄άλλα το βρήκα και το κοπιπάστωσα, αλλά το πήρα αλλιώς, το σκέφτηκα συνδυαστικά με τους εργολάβους (οικοδόμους), που την εποχή των σκυλάδικων ήταν δυνατό κομμάτι της πελατείας (όπως και «οι αγρότες με τις μερσεντές»).

  155. loukretia50 said

    Δεν ξέρω αν είναι απλώς άγνοια του συγκεκριμένου είδους ή έλλειψη διεισδυτικής – κριτικής ματιάς σε κόσμο ανεξερεύνητο από μια πάλαι ποτέ καθωσπρέπει κόρη, αλλά η θυμηδία που μου προκαλούν οι στίχοι κάποιων αζμάτων όπως μου μεταφέρονται από φίλους ή ακούγονται από νταλκαδιασμένο ταξιτζή που συνοδεύει τον εκτελεστή εκστασιασμένος, με συνεπαίρνει.
    Αδυνατώ να ξεχωρίσω αν πρόκειται για στιχούργημα σατιρικόν – Πιλαλί αναφερθέντος – ή αποτελεί αυθεντική κατάθεση τρυφερής σκυλίσιας ψυχής.
    «Κάτω απ΄τα στέφανα νόμιζα πως σ΄έχανα» – Τι λε ρε μεγάλε… τα άνθη λεμονέας το πιστοποιούν?
    «Όσο δέρμα κι αν πετάξεις φίδι είσαι δε θ΄αλλάξεις» Πςςςςςςςς!
    Το : Συ έγκυος – εγώ φερέγγυος, δεν το συζητώ, αποπνέει μαγκιά, μέτωπο και καθωσπρεπισμό. Έχει κι ενδιαφέρουσα ρίμα.

    Αμ εκείνο το παλιό σουξέ :
    «Τι θα γίνω μες΄στη ζωή, αν ξυπνήσω ένα πρωί – (ουί, ως εδώ συμπάσχω)
    και κοιτάξω την αγκαλιά μου κι από μέσα λείπεις εσύ…»
    Ω! τα ύστερα του κόσμου!
    Την κοπάνισ’ ο καλός μου και δεν είναι μπλιο εντός μου!

    Σας αφήνω να σοβαρευτείτε, πήρα φόρα!

  156. 150 Σκ’λας ναι μάλλον πιο σωστό είναι.

  157. loukretia50 said

    157. Σκ’λας βεβαίως – μπας κλας!
    Ωραιοτάτη η ντίβα ψιψίς, εύγε!

  158. Alexis said

    #145: Θυμίζει πολύ Buttman για να είναι αληθινό.
    Την έχει επαναλάβει πολλές φορές αυτή την εντελώς λανθασμένη επιχειρηματολογία.
    Να θεωρεί δηλαδή ως ημερομηνία «γέννησης» μιας λέξης την πρώτη καταγραφή της σε έντυπο ή σε λεξικό.

  159. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Μοι προυξενεί αλγεινωτάτην εντύπωσιν η μη, άχρι τούδε, αναφορά εις το θρυλικόν δίστιχον «Το μουνί μου φλόγες βγάζει / σα να είναι πετρογκάζι».
    Αυτή η σεμνοτυφία των μπολσεβίκων χριστιανούληδων κατατρώγει εκ των έσω το ιστολόγιον. Είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ουκ έχω.

  160. Πέπε said

    @156
    > Αδυνατώ να ξεχωρίσω αν πρόκειται για στιχούργημα σατιρικόν – Πιλαλί αναφερθέντος – ή αποτελεί αυθεντική κατάθεση τρυφερής σκυλίσιας ψυχής.

    Πέρα από περιπτώσεις σαν του Πιλαλί, γενικά το αυθεντικό με το σατιρικό δεν είναι πάντοτε διαφορετικά, μπορεί και να συμπίπτουν. Για παράδειγμα ο πλανητάρχης Τάσος Μπουγάς, με τις γνωστές φωτογραφίες με κουστουμιά, μαύρο γυαλί και πουράκλα, πιστεύω πως είναι ορίτζιναλ σκυλάς αλλά αυτοσατιρικός. Το ίδιο και με κάποια κομμάτια από αυτά με τους κλασικά καλτ στίχους που τους ξέρουν όλοι χωρίς να τα έχει ακούσει κανείς, π.χ. τα ματάκια σου με καίνε γιατί είσαι μανεκένε (έκατσα και το άκουσα τώρα πριν στείλω το σχόλιο).

  161. spyridos said

  162. Παναγιώτης K. said

    Περίμενα να διαβάσω σχόλιο του Πεζοπάνου.
    Γνωρίζει διάφορα για μουσικούς των κέντρων και θα μπορούσε να μας διαφωτίσει.

  163. Παναγιώτης K. said

    Άσχετο. Ο Μήτσος έχει καιρό να εμφανιστεί ή εγώ κάνω λάθος;

  164. Μαρία said

    162
    Τη Στανίση την άκουσα την δεκαετία του ’70, άγνωστη τότε, σε ένα μικρό υπόγειο μπουζουκομάγαζο, το Σκαραβαίο, στην Βασ. Σοφίας, τώρα Εθνικής αμύνης. Αντί για πιάτα έσπαζαν πλακάκια με το έμβλημα του παοκ 🙂

  165. Μαρία said

    163
    Άσε τον Πεζόπανο και πες αν πήγαινες στη Μαριάνθη Κεφάλα 🙂

  166. skom said

    Βλέπω τον Τζιμάκο στο 162 και θυμήθηκα. Το 1981 ίσως έπαιζε στην Πλάκα σε ένα κέντρο με το όνομα «ροκ σκυλάδικο».

  167. Μαρία said

    Αφιερωμένο εξαιρετικά στο δύτη και στο χτήνος

  168. loukretia50 said

    164. Έχει καιρό νομίζω κι εγώ. Μακάρι να είναι καλά, μας χρωστάει και φωτό απ΄τη μανόλια.
    Αν μας ακούει – παρντόν, διαβάζει! – περιμένω να επιβεβαιώσει τον΄άλλο Μήτσο το σκυλόσοφο – που δεν είναι σκυλάς!

  169. Παναγιώτης Κ. said

    166.
    Πάρε μια…παράπλευρη απάντηση 🙂

  170. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    160 Μην παραχαράσσετε την ιστορία, «Το πουλί μου φλόγες βγάζει» λέει το άζμα.

    164-169 Πράγματι. Μήτσο, μας ακούς;

  171. Γιάννης Κουβάτσος said

    167:Υπήρχε μαγαζί με τέτοιο όνομα στην Πλάκα; Θυμάμαι τις Μουσικές Ταξιαρχίες να παίζουν στο Σκάιλαμπ και στο Κέντρο Κουλτούρας και Κατανάλωσης εκείνα τα χρόνια.

  172. ΣΠ said

    160
    Σεμνοτυφία ε; Πάρε νάχεις.

  173. ΓΤ said

    173@ ΣουΠου

    βλ. #82

  174. Μαρία said

    174
    Μετά το 1:59 παρωδία https://www.youtube.com/watch?v=Yejp7x7KYJ8

  175. ΓΤ said

    Ελληνικό Κέντρο Ελέγχου Όπλων | Διευθυντής | Βιογραφικό
    http://www.ekeo.gr/about-2/%CE%B2%CE%B9%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CF%85%CE%B8%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%AE/

    Προσοχή> λεπτομέρεια από τον καμβά του CV
    O τύπος έχει βάλει στο CV καρτέλες με ένσημα του ΙΚΑ…

  176. 16, … Διέκοψαν τις διακοπές στις διακοπές και γίνονται πια διακοπές χωρίς διακοπές. …

    Διακοπές στο Διακοπτό

  177. Παναγιώτης Κ. said

    176. Εμμέσως «την είπε» σε κάποιους δικούς του που δεν έχουν δουλέψει στη ζωή τους αλλά τις θέσεις με παχυλούς μισθούς τις παίρνουν!

  178. Alexis said

    #151: Πέπε, ούτε κι εγώ ισχυρίζομαι ότι η λέξη «σκυλάδικο» έχει οπωσδήποτε την αρχή της στο γάβγισμα των σκυλιών (=κακών τραγουδιστών).
    Είναι όμως βέβαιο ότι αυτή είναι μια ερμηνεία, έστω και πλασμένη εκ των υστέρων, που καλύπτει πολύ κόσμο ακριβώς γιατί ο συνειρμός είναι ισχυρότατος.
    Φαντάζομαι ότι σε παρέες θα έχει παιχτεί άπειρες φορές ο διάλογος «-Γιατί τα λένε σκυλάδικα ρε παιδιά; -Ε, δεν καταλαβαίνεις; Επειδή εκεί μέσα γαβγίζουν σα σκυλιά»
    Τώρα για την ποιότητα κάποιων τραγουδιστών, ναι συμφωνώ ότι υπάρχουν και κάποιες καλές φωνές στα μαγαζιά αυτά, αλλά αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι κατά κανόνα όλο το «πακέτο» είναι μια σκέτη ηχορύπανση. Η ορχήστρα, τα ηχητικά συστήματα με τους θηριώδεις ενισχυτές και τα ηχεία συν τις κάκιστες φωνές.
    Όχι δεν πηγαίνουν για το φάλτσο αλλά ούτε και τους νοιάζει, για τον χαβαλέ πηγαίνουν οι περισσότεροι και για να πουλήσουν μούρη. Το φάλτσο είναι μέρος του σκηνικού και όσοι από τους θαμώνες είναι σε θέση να το καταλάβουν απλώς γελάνε. Άλλωστε στην επαρχία δεν ισχύουν αυτά που γράφεις για την επιλογή του μαγαζιού, εκεί οι εναλλακτικές είναι ελάχιστες και κάποιες φορές είναι μονόδρομος η επιλογή του συγκεκριμένου «σκυλάδικου»

  179. nikiplos said

    Μόνο για λόγους αποτύπωσης, κλείνω προς την άποψη του Κόρτο πως το όνομα βγήκε όχι από τα έκο, αλλά από τους μικροφωνισμούς. Το φθηνό μαγαζί (η Β’ Εθνική) δεν είχε πρώτα ονόματα ούτε βέβαια και καλή ποιότητα ήχου ή καλούς μουσικούς. Την προσφώνησε Σκύλε την ήξερα για βρισιά. Με θετική έννοια την άκουσα στα φοιτητικά χρόνια από κάποιον συμφοιτητή. Δεν καταγράφεται πουθενά όμως.

    Να προσθέσουμε τη σχετικά πρόσφατη έννοια της λέξης Σκυλάς όχι μόνο για τον θιασώτη του σκυλάδικου αλλά και για τον ιδιοκτήτη σκύλου, που τον πάει βόλτα στα πάρκα.
    «Α μαζευόμαστε εκεί αρκετοί σκυλάδες και σκυλούδες και έχουμε φτιάξει μια ωραία παρέα» (το άκουσα από παλαιό συνάδελφο)

    Θα ήταν λάθος να μην θέσουμε το ζήτημα της ιερότητας της «Παραγγελιάς», που ίσχυε μέχρι μέσα 70ς. Την πρόλαβα ως πρωτοετής στο «Μωρό» χαμηλά στη Λ. Αλεξάνδρας.
    «Μόνο για τον κύριο Τάδε το επόμενο» προσφώνησε ο καλλιτέχνης. Ο Σεβασμός του κοινού, ήταν παροιμιώδης, σεβασμός στον άνθρωπο, αλλά και στην καψούρα του, στον πόνο του. Συμπάσχει το κοινό.
    Ας μην Λησμονήσουμε στην αποτύπωση και το Κέντρο Πεταλούδα το 1973, όπου με τις Βεργούλες του Βαμβακάρη και τη φωνή του Αθανασιάδη για μια «παραγγελιά» σκότωσε τρεις ανθρώπους, έναν τελείως άφταιγο που είχε την ατυχία να βρεθεί στη μέση.

    Ωστόσο στα μεγάλα «αστικά» σκυλάδικα Λεπά και σία, δεν υφίστατο κάτι τέτοιο. Άλλωστε οι περισσότεροι θαμώνες εκεί, και τα Ζεϊμπέκικα και τα Χασάπικα, ως Τσιφτετέλια τα χορεύουν εδώ και πολλά χρόνια. Πολλά θα μπορούσαν να ειπωθούν, ωστόσο σε ό,τι με αφορά, προτιμώ έναν που χορεύει με την ψυχή του και την καρδιά του με λάθος τρόπο ένα τραγούδι, από τον φιγουρατζή που πήγε σε σχολή Τζην Κέλυ και χορεύει το ζεϊμπέκικο σαν μπαλέτο. Να προσθέσουμε πως στις σημερινές πίστες που τραγουδιέται το λαϊκοπόπ σκυλάδικο, για λόγους χωρητικότητας μόνο το τσιφτετέλι είναι πρακτικό.

    Τέλος για όσους ενδιαφέρονται/αποδελτιώνουν κάτι από όλο αυτό, υπάρχει μια ωραία σειρά ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ με τίτλο «Τα στέκια», όπου μπορεί να δει κανείς αποτυπωμένα πολλά στοιχεία της νυχτερινής Αθήνας.

  180. nikiplos said

    Στο 180@ από λάθος μπήκε η ιστορία της Νταλίκας αντί των μπουζουκιών. Όλη η σειρά «Τα Στέκια» είναι καταπληκτική ωστόσο.

    173@ Σου απαντάω με Χριστίνα Γαλάνη!

  181. Alexis said

    #160: Επίσης δεν αναφέρθηκε το θρυλικό «Σκάνια»:
    «μη μου ζαλίζεις άλλο το μυαλό, πάρε το Σκάνια και άιντε στο καλό» 🙂

  182. nikiplos said

    Το σωστό ντοκιμαντέρ ήταν από τα «Ελλήνων Δρώμενα»

  183. nikiplos said

    Πάλι λάθος λίκνος! Ο σωστός

    Συγγνώμη για την όχληση!

  184. skom said

    @172
    Δεν έχω εμπιστοσύνη στην μνήμη μου. Το «ροκ σκυλάδικο» σίγουρα υπήρχε. Ίσως όμως ήταν επεξήγηση στον τίτλο. πχ Σκάιλαμπ, ροκ σκυλάδικο. Όλα αυτά στην ταμπέλα της εισόδου. Τώρα τι έγραφε στο Αθηνόραμα δεν ξέρω.
    Δεν είμαι και σίγουρος για την χρονολογία. Πάντως ήταν πριν το καλοκαίρι του 1982. Η νέα κυβέρνηση τότε έκανε μία εκκαθάριση στην Πάκα και έφυγαν πολλά ενδιαφέροντα μαγαζιά.
    Το ΚΚΚ διαβάζω ήταν στην Μεσογείων. Συνεπώς δεν ήταν αυτό.

  185. Παναγιώτης K. said

    184. Γιάννης Μωραΐτης: Η επιτομή του λαϊκού καλλιτέχνη. Η χροιά της ομιλίας του απολύτως χαρακτηριστική!

  186. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η Μπετονιέρα/ Ζωρζ Πιλαλί
    Άζμα σκυλοροκ με δόσεις καψούρας θα το έλεγα (αν δεν ήταν του Πιλάλα που προσθέτει υποψία σάτιρας) με τα όσα διάβασα με αφορμή το άρθρο που εξελίχθηκε πολύ σουξεδιάρικο 🙂
    Δεν το γλεντίσαμε άδικα αν βρήκαμε από πότε τα σκυλάδικα.

  187. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    181 >> Όλη η σειρά «Τα Στέκια» είναι καταπληκτική ωστόσο.
    Νίκι, ναι,ναι και η Μαρίνα Δανέζη , συνδημιουργός , ολοκλήρωσε στη μνήμη του Νίκου (τον ήξερα λίγο από κοντά -από τα κινηματογραφικά του,στο Γκαγκάριν δεν πήγα -τί ωραίος τύπος! ) όσα επεισόδια είχαν προλάβει να σχεδιάσουν και τώρα συνεχίζει τις ωραίες παραγωγές:
    Κοίτα τί γλύκα σκηνοθεσία μετακαψούρας, με τον αγαπημένο Φοίβο Δεληβοριά (ο οποίος (κατ΄επανάληψη έχει πει για το γόνιμο υπόβραθρο των λαϊκών καψουροτράγουδων) και τον δυναμίτη Μεντζέλο.

  188. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    188 Πολύ ωραίο!

  189. ΓιώργοςΜ said

    187 Βλέπω τη μπετονιέρα σου και κάνω ρελάνς με μακρυμάλλη

    Το οποίο έκανε καριέρα στα σκυλάδικα, παρότι σατιρικό…

  190. Pedis said

    # 128 – Η διαφορά του μπουζουκτσίδικου απ’ το σκυλάδικο είναι οτι το δεύτερο έχει κονσομασιόν.

    Ναι, ε? Δηλαδή αν δεν βάζεις το χέρι σου στο μέσα μέρος στο μπούτι της κοπέλας, λες ότι άκουσες πχιοτικότερο τραγούδι. 😛

  191. ΣΠ said

    190
    Και ο φαβοριτάκιας.

  192. μανος said

    Πολύ ωραίο!

  193. ΓΤ said

    @178

    Ασφαλώς, αλλά παραπάει το καλτ…

  194. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και είναι και καταπληκτικός ποιητής ο τύπος. Τυρταίος και βάλε :
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://m.facebook.com/EVELPIDES/photos/a.724234987626890/732154623501593/%3Ftype%3D3%26source%3D43&ved=2ahUKEwj-iYrwmLn3AhU2hf0HHZhtBlEQFnoECA4QAQ&usg=AOvVaw2WCoYaPgvKVOUIVaf7KPJA

  195. antonislaw said

    180
    «Να προσθέσουμε τη σχετικά πρόσφατη έννοια της λέξης Σκυλάς όχι μόνο για τον θιασώτη του σκυλάδικου αλλά και για τον ιδιοκτήτη σκύλου, που τον πάει βόλτα στα πάρκα.»

    Επίσης και τους Συνοδούς Στρατιωτικών Σκύλων στις ένοπλες δυνάμεις και στα σώματα ασφαλείας που κι εκεί (τουλάχιστον στην αεροπορία που υπηρέτησα σκυλάδες τους αποκαλούν).
    Από εξειδικευμένο σάιτ διαβάζω ότι :
    «Ο Στρατός Ξηράς για την φύλαξη των όρχων αρμάτων της XXV ΤΘΤ, ενέταξε για πρώτη φορά επίσημα στην δύναμη του 8 γερμανικούς Ποιμενικούς σκύλους. Τον Ιούνιο του 1996, εντάχθηκαν στη δύναμη του 12 πατρογονικοί Γερμανικοί Ποιμενικοί, σκύλοι (10 θηλυκά και 2 αρσενικά). ( σημ.:πατρογονικοί θα εννοεί pedigree που λέμε στα ελληνικά, με πιστοποιητικό για το γενεαλογικό του δέντρο;)… Αξίζει να σημειωθεί οτι αρχικά στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, σκύλοι είχαν χρησιμοποιηθεί από το Στρατό Ξηράς σε περιορισμένη κλίμακα και χωρίς συστηματική οργάνωση. Χαρακτηριστικές είναι οι εικόνες από την παρέλαση σκύλων της 25ης Μαρτίου 1947 στην Αθήνα ενώπιον του Βασιλέως. Τον Φεβρουάριο του 1959, εκδόθηκε από την Διέυθυνση Κτηνιατρικού και Ιππωνιών του ΓΕΣ, το τεχνικό εγχειρίδιο 35 – 201 με θέμα «Πολεμικοί Κύνες».»

    https://defencereview.gr/ekpaideysi-stratiotikon-skylon-stis-ellinikes-ed-prokliseis-kai-prooptikes/

    Και βέβαια μην ξεχνάμε και έναν άλλο «σκύλο» της ιστορίας, που ο λαός ζητούσε να του δοθεί φόλα, εκείνον της ΕΣΑ. (το ίδιο σύνθημα είχε ειπωθεί γενικά για τους βασανιστές της ΕΣΑ και όχι μόνο για τον προϊστάμενό της Ιωαννίδη).

  196. dryhammer said

    195.
    Ο ποιητής Τυρταίος, κ@λ@μπαράς σπουδαίος κλπ κλπ

  197. Λάζαρος Ρεπούνδιος said

    Αυθεντικό.
    Πρώτες εκλογές Μεταπολίτευσης προεκλογικά έξω από Ναύπλιο. Υποψήφιος ΓΠ και η γυναίκα του Μ. Ντόπιοι συνοδοί.
    Μ: Τι είναι αυτά τα κτίσματα;
    Ντόπιος: Σκυλάδικα.
    Μ: Τι είναι σκυλάδικα;
    ΓΠ (παρειμβαίνει) : Μα Μ. Εκτροφεία κυνών.

  198. ΓΤ said

    198@

    Μάλλον «έπιασα» ποιοι είναι οι ΓΠ και Μ…

  199. Nestanaios said

    179. Όχι από το γαύγισμα των σκύλων αλλά από το δάγκωμα των θηλυκών σκύλων. Για να το ξέρεις αυτό πρέπει να έχεις επισκεπτεί ένα τέτοιο κατάστημα νέος.

  200. Elias said

    «Σκύλος», «σκύλα», «σκυλάδικο» κ.λπ.

    Καμία σχέση με τις τουριστικές ερμηνείες Ηλία Πετρόπουλου & Αντώνη Καρκαγιάννη! Το βρήκα κάποτε καταγεγραμμένο από τον 19ο αιώνα, Εφημερίς των Συζητήσεων, 8 Ιουνίου 1894, «Ρε τη σκύλα τσακίσματα!».
    Κανείς μας δεν ξέρει πόσο πιο παλιό μπορεί να είναι.

    To άρθρο μιλά για τοὺς ἤχους ἀνατολικῆς μουσικῆς, που ψάλλουν μὲ σπαρακτικοὺς τόνους φωνῆς ἀμανέδες (έτσι λέει το άρθρο, δεν τα λέω εγώ).

    Είναι το «ανατολίτικο τραγούδι», οι «αμανέδες» που κάποτε απαγόρευσαν ο Κεμάλ κι ο Μεταξάς στις χώρες τους. Είναι ο τρόπος τραγουδιού των αρχαίων που θαύμαζε & εκτιμούσε ο Αριστόξενος (4ος αιώνας π.Χ.).

    Είναι η κραυγή του βασανισμένου ζώου, του δαρμένου σκύλου, που πονά τόσο ώστε δεν μπορεί να βάλει δυο λέξεις στη σειρά, μόνο κραυγάζει άναρθρα.

    Καμιά απορία που Κεμάλ & Μεταξάς απαγόρευσαν αυτήν την κραυγή. Νιώθαν απειλή. Η προπαγάνδα τους ήθελε τα πάντα υπέροχα, ηλιόλουστα στις χώρες τους

  201. Χρήστος Π. said

  202. Πέπε said

    201
    Ο αμανές δεν είναι άναρθρη κραυγή πόνου. Είναι προϊόν ακραίας μελέτης και εφαρμοσμένης μουσικής θεωρίας. Δεν έχει σχέση με δαρμένους σκύλους παρά μόνο στην αντίληψη των αστών της εποχής του Μεταξά.

  203. Θράκας said

    Φίλε Πέπε,καλημέρα.Στο σχόλιο #10 του Παναγιώτη Κ. διαβάζω «Εξ όσων έχω καταλάβει,στο σκυλάδικο θα ακούσεις…Κυριαρχεί ο Διονυσίου και ο Μαργαρίτης….».Κάποιος που γνωρίζει,ίσως θα βοηθούσε πολύ στην συγκεκριμένη συζήτηση,να εξηγήσει την διαφορά μεταξύ σκυλάδικου άσματος και λαϊκού τραγουδιού.Άκου λέει ο Μέγας Διονυσίου ειναι για τα σκυλάδικα.
    Αυτό πχιά με παραχόλωσε.Άσε που υποβόσκει και μια απόρριψη του Λαϊκού Τραγουδιού σαν η εξέλιξη του Ρεμπέτικου απο κυρίως αστούς διανοούμενους.

  204. Πέπε said

    204
    Δεν είναι μόνο το ρεπερτόριο. Διόλου δε θα με εξέπληττε να ακουγόταν, και πολύ ταχτικά μάλιστα, και η Δραπετσώνα σε σκυλάδικο. Ούτε καθόλου δυσκολεύομαι να τη φανταστώ σε σκυλάδικη εκτέλεση. Δε σημαίνει ούτε οτι ο Μίκης είναι για τα σκυλάδικα ούτε τίποτε παρόμοιο.

    Κατά τα άλλα, εύλογο το αίτημα για κάποια οριοθέτηση αλλά δεν μπορώ να βοηθήσω. Μην ξεχνάμε ότι σκυλάδικο είναι και το απλώς χάλια (εντάξει, όχι το χάλια ροκ ή η χάλια ραπ: ας πούμε το χάλια μέσα στον ευρύτερο λαϊκό χώρο), και το χάλια είναι ό,τι δεν αρέσει του καθενός.

  205. Θράκας said

    Αγαπητέ Πέπε,να πώ και την αμαρτία μου,απευθύνθηκα ειδικά σε σένα επειδή σε φαντάστηκα για τον θρυλικό «πέπε» του ιστολογίου Ρεμπέτικο Φόρουμ,που είναι ο άνθρωπος πολύ κατατοπισμένος στα δρώμενα της λαϊκής μουσικής.
    Κατα τα άλλα έχεις δίκιο, μπορεί ως και η Δραπετσώνα να παίζεται στα νυχτερινά μπουζουξίδικα κέντρα,σίγουρα μέσα στο ρεπερτόριο δεν θα λείπουν και τραγούδια σουξέ απο Ερμηνευτές του λαικού ρεπερτόριου, όπως Διονυσίου,Μητροπάνος,Ριτα Σακελλαρίου,Ζαμπέτας και τόσων άλλων βάρδων του λαικού τραγουδιού.Μάλλον είναι καλύτερα να αποδιδουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι,όπως λέει το απόφθεγμα.Το καλό ,αναγνωρισμένο λαϊκό τραγούδι ακούγεται και τραγουδιέται απο τις παρέες σε όλες τις λαικές ταβέρνες ανά την επικράτεια.
    Μουσικολογικά για το φαινόμενο σκυλαδικη μουσική και τραγούδι,αν και αυτο ανήκει στην ευρύτερη κατηγορία της λαικής μουσικής,με την έννοια της πόπ κουλτούρας,απο ότι εχω ακούσει απο φίλους και γνωστούς,πού παραπονιούνται,εντοπίζεται σαν φαινόμενο χάλιας μουσικής,ευτελούς άσματος, και στο αργεντίνικο Τάνγκο και στο πορτογαλέζικο Φάντο.Αλλά τέλος πάντων,εμείς σαν αντίσταση,απαξιώνουμε το ευτελές με τον όρο σκυλάδικο.
    Να είσαι καλά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: