Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μηνολόγιον Μαΐου έτους 2022

Posted by sarant στο 1 Μαΐου, 2022


Το Μηνολόγιο, που το δημοσιεύω εδώ στις αρχές κάθε μήνα (συνήθως την πρώτη του μηνός), ήταν ιδέα του πατέρα μου, του αξέχαστου Δημήτρη Σαραντάκου, ο οποίος αρχικά το δημοσίευε στο περιοδικό Φιστίκι, που έβγαζε επί πολλά χρόνια στην Αίγινα. Στο εδώ ιστολόγιο, το Μηνολόγιο άρχισε να δημοσιεύεται τον Οκτώβρη του 2010 και βέβαια μέσα σε 12 μήνες έκλεισε τον κύκλο. Τότε, αποφάσισα να εξακολουθήσω να το δημοσιεύω στις αρχές κάθε μήνα, επειδή έχει γίνει το σταθερό σημείο αναφοράς για τα γεγονότα του μήνα, που ενημερώνεται συνεχώς με δικά σας σχόλια μέσα στη διάρκεια του μήνα, σχόλια που συνήθως αφορούν επισήμανση ημερομηνιών, αν και κυρίως αγγελτήρια θανάτων.

Οπότε, συνεχίζω τις δημοσιεύσεις όσο θα υπάρχει ενδιαφέρον, προσθέτοντας πάντοτε δικές σας προτάσεις από πέρυσι. Πάντως, σε κάποιες περιπτώσεις η επέτειος έχει εσκεμμένα μετατεθεί κατά μία ημέρα.

 

Κυ 1

Τα Ανθεστήρια – Ημέρα των ανθέων και των εργατών. Γενέσιον Ιωάννη Ρίτσου του βάρδου της ρωμιοσύνης και Τελευτή Αλεξάνδρου Παναγούλη του τυραννοκτόνου. Και των 200 της Καισαριανής.

Δε 2

† Λεονάρδου ντα Βίντσι· αλλά και παγκόσμια ημέρα των ιστολογίων.

Τρ 3

Τελευτή Αθανασίου Βέγγου, του καλού ανθρώπου. Και Παγκόσμια Ημέρα της Ελευθεροτυπίας

Τε 4

Αρίονος του κιθαρωδού -και Αλέξη Δαμιανού τελευτή.

Πε 5

Γενέσιον Καρόλου Μαρξ

Πα 6

Ας είμαστε ρεαλιστές, ας επιδιώξουμε το αδύνατο: γαλλικός Μάης του 1968

Σα 7

Των εν Αιγίνη εκτελεσθέντων

Κυ 8

† Γουσταύου Φλωμπέρ

Δε 9

Αναστασίου Τούση και λοιπών εν Θεσσαλονίκη πεσόντων διαδηλωτών

Τρ 10

Καραολή και Δημητρίου απαγχονισμός

Τε 11

Γέννησις Λασκαρίνας Πινότση ή Μπουμπουλίνας

Πε 12

Της νίκης των επαναστατών εις Βαλτέτσιον Αρκαδίας

Πα 13

Κωνσταντίνου Θεοτόκη του ρεαλιστού πεζογράφου

Σα 14

Αισχύλου, τραγικού και μαραθωνομάχου

Κυ 15

Γενέσιον Πέτρου Κιουρί

Δε 16

† Καρόλου Περό και των δημιουργημάτων του: Σταχτοπούτας, Κοκκινοσκουφίτσας, Ωραίας Κοιμωμένης

Τρ 17

Παγκόσμια Ημέρα Τηλεπικοινωνιών

Τε 18

† Γουσταύου Μάλερ και Νικηφόρου Μανδηλαρά αναίρεσις.

Πε 19

† Χο Τσι Μινχ του απελευθερωτού

Πα 20

† Γρηγορίου Δικαίου Παπαφλέσσα τελευτή -και έναρξη της Μάχης της Κρήτης

Σα 21

Τα Αναστενάρια

Κυ 22

† Βίκτωρος Ουγκώ, του δημιουργού των «Αθλίων»

Δε 23

† Ερρίκου Ίψεν και Γεωργίου του Μετοίκου

Τρ 24

† Νικολάου Κοπερνίκου

Τε 25

Αιμιλιανού Ζαπάτα και Άρεως Βελουχιώτου εκκίνησις

Πε 26

Γενέσιον Αλεξάνδρου Πούσκιν και τελευτή Μιχαήλ Παπαγιαννάκη

Πα 27

Γρηγορίου Λαμπράκη τελευτή· και Ροβέρτου Κωχ

Σα 28

Πρώτη πρόβλεψις ηλιακής εκλείψεως υπό Θαλού του Μιλησίου

Κυ 29

Εάλω η Πόλις – Η Ρωμανία πάρθεν (αποφράς ημέρα)

Δε 30

† Θανή Βολταίρου του διαφωτιστού

Τρ 31

Αποκαθήλωσις της ναζιστικής σημαίας υπό Εμμανουήλ Γλέζου και Αποστόλου Σάντα

 

Ο Μάιος ή Μάης ετυμολογείται, όπως και όλοι οι μήνες του ημερολογίου μας, από τα λατινικά, και συγκεκριμένα από το λατινικό Maius (mensis), δηλ. μήνας της Μαίας, μιας ρωμαϊκής θεότητας. Λαϊκή ονομασία ευρέως γνωστή δεν έχει, αν και βρίσκω το “Κερασάρης” σε κάποιες πηγές, επειδή τότε ωριμάζουν τα κεράσια (με το παλιό ημερολόγιο σκεφτείτε ότι ο Μάιος πιάνει και αρχές Ιουνίου).

Ο Παλαμάς έχει γράψει και ποίημα «Κεράσια»  που ξεκινάει:

Το Μάη έχ’ η άνοιξη, τα χελιδόνια ο Μάρτης,
ο Απρίλης τα τριαντάφυλλα, κι ο Μάης τα κεράσια.

Η πιο γνωστή παροιμία για τον Μάιο είναι μάλλον η «Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι» (που είχε αρχική μορφή “Ζήσε μαύρε μου να φας τον Μάη τριφύλλι», όπως είχαμε γράψει παλιότερα). Επίσης γνωστή είναι η “Στον καταραμένο τόπο τον Μάη μήνα βρέχει”, που δεν την έβγαλαν βέβαια φίλοι των εκδρομών και των περιηγήσεων, αλλά αγρότες, επειδή οι βροχές του Μάη όχι μόνο δεν ωφελούν, όπως στους προηγούμενους μήνες, αλλά αντίθετα βλάφτουν τη σοδειά, εξού και “Μάης άβροχος, τρύγος άμετρος” ή «Τον καιρό που ‘πρεπε δεν έβρεχε, το Μάη εδροσολόγα».

Ο Μάης είναι μήνας που προσφέρεται για αγροτικές εργασίες (“Τον Μάη βάζε εργάτες κι ας είν’ και ακαμάτες”), όχι όμως και για παντρειές, που θεωρούνται γρουσουζιά (“Απού παντρευτεί το Μάη, κακοποδωμένα πάει” λέει μια κρητική παροιμία από ένα βιβλίο που είχα παρουσιάσει εδώ παλιότερα).

Γιατί θεωρούνται γρουσουζιά οι μαγιάτικες παντρειές; Κατά πάσα πιθανότητα, επειδή  στις αγροτικές κοινωνίες είναι τόσο πολλές οι δουλειές τον Μάη, που η αναστάτωση και η χαλάρωση που μοιραία φέρνει ο γάμος σε όλο το σόι αλλά και στο χωριό είναι αντιπαραγωγική. Μια άλλη εξήγηση είναι πως τον Μάη έχουν οίστρο οι γαϊδάροι (“Νάμουν το Μάη γάιδαρος, τον Αύγουστο κριάρι, όλο το χρόνο πετεινός και γάτος το Γενάρη” λέει η παροιμία) οπότε θεωρείται ανοίκειο να παντρεύονται κι οι ανθρώποι, αλλά νομίζω πως η εξήγηση αυτή επινοήθηκε εξηγητικά, εκ των υστέρων. Εκτός κι αν ισχύει η απάντηση που έδωσε κάποιος ευφυολόγος (ο Μπέρναρ Σόου; ) όταν τον ρώτησαν γιατί είναι γρουσουζιά να παντρεύεται κανείς την Παρασκευή: και γιατί να αποτελεί εξαίρεση η Παρασκευή;

Από τον Μάιο έχουμε το μαγιάπριλο (αλλά αυτό το αναφέραμε στο μηνολόγιο του Απρίλη), το μαγιοβότανο, ένα βότανο με το οποίο μαστουρώνουν οι γάτες, το μαγιάτικο, που είναι ψάρι, και το μαγιόξυλο που είναι ένα ξύλο ή κλαδί στολισμένο με λουλούδια που το περιφέρουν τα παιδιά την Πρωτομαγιά, είναι όμως και ευτράπελη λαϊκή ονομασία για το αντρικό μόριο.

Υπάρχει και επώνυμο Μάης το οποίο, όπως βρίσκω, ευδοκιμεί στη Γαβαλού Αιτωλοακαρνανίας και στην Καλαμπάκα.

Στα αγγλικά, βέβαια, έχουμε το επίθετο May, όπως η πρώην πρωθυπουργός Τερέζα Μέι, που το όνομά της είχε δώσει λαβή σε πάμπολλα λογοπαίγνια είτε με τον μήνα είτε με το βοηθητικό ρήμα may. Ο τωρινός ομόλογός της δίνει λαβή σε αστεία χωρίς να έχει τέτοιο σημαδιακό επώνυμο.

Ο Μάης είναι από τους λίγους μήνες (μαζί με τον Απρίλη και, έμμεσα, τον Ιανουάριο) που η πρώτη μέρα του έχει δικό της όνομα. Η 1η του Μάη είναι η παγκόσμια μέρα των εργατών ή αλλιώς η εργατική Πρωτομαγιά σε ανάμνηση της σφαγής του Χεϊμάρκετ, το 1886 στο Σικάγο, όταν η αστυνομία άνοιξε πυρ σε (αναρχικούς ως επί το πολύ) εργάτες που διαδήλωναν για το οχτάωρο χωρίς να σκέφτονται τις αρνητικές συνέπειες ενός τέτοιου μέτρου στην ανταγωνιστικότητα.

Πρωτομαγιά επίσης έγινε στην Καισαριανή η εκτέλεση 200 κομμουνιστών κρατουμένων σε αντίποινα για τον φόνο ενός Γερμανού στρατηγού από αντάρτες στους Μολάους, αλλά βέβαια στο θέμα αυτό είναι αφιερωμένο ένα ειδικό παλιότερο άρθρο μας.

Ο φετινός Μάης -ή μάλλον η φετινή πρωτομαγιά- σημαδεύει και την κατάργηση των περισσότερων κορονομέτρων -επειδή θέλουμε να έχει τελειώσει η πανδημία, όπως είπαμε και χτες. Μακάρι του χρόνου να είναι κακή ανάμνηση ο κόβιντ.

Πρόπερσι τέτοια μέρα, στα σχόλια του αντίστοιχου άρθρου, είχαμε πληροφορηθεί τον θάνατο του αγαπημένου μας φίλου Σπάιραλ, που είχε συμβεί μερικές μέρες νωρίτερα. Τον θυμήθηκε χτες η φίλη μας η Χαρούλα. Να αφιερώσω το σημερινό άρθρο στη μνήμη του.

Αν και δεν έχω κάνει ενδελεχή έρευνα, ο Μάης πρέπει να είναι ο πιο πολυτραγουδισμένος μήνας. Για φέτος θα διαλέξω ένα τραγούδι παλιό, που μάλλον δεν το ήξερα (ή το έχω ξεχάσει, τι να πω).

Ο γελαστός ο Μάης, του Λίνου Κόκοτου σε στίχους Βαρβάρας Τσιμπούλη, από τον Γιάννη Πουλοπουλο:

96 Σχόλια προς “Μηνολόγιον Μαΐου έτους 2022”

  1. Καλό μήνα να έχουμε.

  2. Τελικά «ο» και όχι «η» κόβιντ;

  3. Αντώνης said

    Καλημέρα και καλό μήνα.
    Ένα από τα λογοπαίγνια με το όνομα της Τερέζα Μέι που είχα βρει ιδιαίτερα ευρηματικό ήταν το «Let’s make June the end of May» ενόψει των εκλογών του Ιουνίου του 2017.

  4. Κιγκέρι said

    Καλό μήνα!

    >>…Ο Μάης είναι από τους λίγους μήνες (μαζί με τον Απρίλη και, έμμεσα, τον Ιανουάριο) που η πρώτη μέρα του έχει δικό της όνομα.

    Δικό της όνομα και δικά της έθιμα έχει και η Πρωταυγουστιά.
    Στον Μέγα βρίσκω και την πρώτη Σεπτεμβρίου σαν Πρωτοσταυριά, αλλά προσωπικά δεν το έχω ακούσει.

  5. Λεύκιππος said

    Καλό μήνα να έχουμε όλοι.

  6. Πέπε said

    4
    «Αρχιχρονιά» η 1η Σεπτεμβρίου στην Κάρπαθο, ανάμνηση παλιότερου ημερολογίου που είχε τον Σεπτέμβρη πρώτο μήνα. «Πρωτοχρονιά» βέβαια λένε, κανονικά, την 1η Ιανουαρίου.

    Καλό μήνα. Αν και έχω μπερδευτεί λίγο – σήμερα είναι 1η Μαΐου αλλά παραμονή Πρωτομαγιάς. Δε θα ‘πρεπε να δημοσιεύεται αύριο το μηνολόγιο; Και η μεν εργατική Πρωτομαγιά τιμάται αύριο, η Πρωτομαγιά όμως με το στεφάνι; Η επέτειος των Διακοσίων της Καισαριανής;

  7. Κιγκέρι said

    6: Αρχιχρονιά, επειδή η πρώτη Σεπτεμβρίου είναι η αρχή του εκκλησιαστικού έτους – αρχή της Ινδίκτου.

    https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%99%CE%BD%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%84%CE%B9%CF%8E%CE%BD

  8. Καλημέρα, καλό μήνα, και καλή πρωτομαγιά με παραδοσιακόμπουκέτο !

  9. Costas X said

    Καλημέρα και καλό μήνα !

    Έχω ακούσει πολλές φορές παλιότερα τη φράση «το Μάη ποτέ», που σημαίνει «ποτέ», «στις 32 του μηνός», «του αγίου π@ύτσου».
    Ίσως να την είχα ακούσει μόνο στην Κέρκυρα, δεν ξέρω αν λέγεται σε άλλα μέρη της Ελλάδας.

  10. dryhammer said

    9. Μήπως, λέω μήπως, αυτό «το Μάη ποτέ» είναι «τον Άη ποτέ» και το παράκουσες [βοηθούσης και της προφοράς βεβαίως βεβαίως];

  11. ΚΑΒ said

    Καλό μήνα, πάντα αγωνιστικά, πάντα δημιουργικά.

  12. # 9

    Ισως να επιτείνουν το ποτέ με το ιταλικό mai = ποτέ,μιλάγανε ιαλικά παλιά

  13. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    >> Πρωτομαγιά επίσης έγινε στην Καισαριανή η εκτέλεση 200 κομμουνιστών κρατουμένων σε αντίποινα…
    – Τέτοιες μέρες, σημαδεμένες με πολέμους και τις βιαιότητές τους, κάθε υπενθύμιση των θηριωδιών που τους συνοδεύουν, δεν είναι καθόλου περιττή.
    Με το γνωστό σχετικό χαρακτικό του Τάσσου:

    να θυμηθούμε και την απαράμιλλη γενναιότητα και ανθρωπιά και… και… του Ναπολέοντα Σουκατζίδη!

    ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ! (Και να ευχηθούμε να μη χειροτερέψουν τα πράγματα…)

  14. nikiplos said

    Καλή Πρωτομαγιά σε όλους!

  15. sarant said

    Καλημέρα, καλό μήνα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4 Δεν την είχα ακούσει την πρωταυγουστιά, αλλά βλέπω ότι γκουγκλίζεται.

  16. Καλό μήνα σε όλους.
    25 Μαΐου » Άρεως Βελουχιώτου εκκίνησις» τι εννοεί; Τον Νοέμβριο του 41 ανέβηκε στο Βουνό ο Άρης.

  17. mouzes said

    Οι πόντιοι τον λένε Καλομηνά τον Μάιο.

  18. sarant said

    16 Αυτή είναι εγγραφή του πατέρα μου, οπότε δεν μπορούμε πια να μάθουμε τι εννοεί.

  19. Costas Papathanasiou said

    Καλημέρα, καλό μήνα.
    “Ο Μάιος ή Μάης ετυμολογείται, όπως και όλοι οι μήνες του ημερολογίου μας, από τα λατινικά, και συγκεκριμένα από το λατινικό Maius (mensis), δηλ. μήνας της Μαίας, μιας ρωμαϊκής θεότητας. “
    Όθεν, στις 5 Μαΐου, Καρόλου Μαρξ ανήμερα, και η Διεθνής ημέρα Μαιών (αγγλιστί:International Day of the Midwives βλ,https://www.unfpa.org/events/international-day-midwife , https://vikaspedia.in/health/health-campaigns/important-days/international-day-of-the-midwife κλπ)— με την οποία (προφανέστατα!) το τυραννικό γυναικείο διεθνές κατεστημένο επιχειρεί απροκάλυπτα να κρύψει (ή και να κόψει !) τα ισοτίμως εργαζόμενα στιβαρά χέρια των μαιευτών . Κοντά σ’ αυτά, ως όμορφη-και με τα μάτια του Καρόλου ενδεχομένως- διαλεκτική μέθοδος, κάλλιστα πάει και η μαιευτική του Σωκράτη.
    Επιπλέον, χωρίς αστεία, ας μην λησμονούμε ότι “Κλωνάρια λέξεων αδημονούν για Μάιο”, τούμπαλιν δε, “και με τις ίριδες και με τ’ ανεμοκλείτια ευλαλούν οι Μάιοι” , που λέει και ένας κάποιος Ελύτης, άνθη και κλώνια λόγων μαγικών τουτέστιν, που κατά κόρον εκμαιεύονται και θάλλουν στο μικρούλι, παρόν, ιστολογικό μαιευτήριο.

  20. Costas X said

    @ 10. & 12.

    Το έψαξα λιγάκι και τελικά η φράση «το Μάη ποτέ» είναι μάλλον αποκλειστικά κορφιάτικη. Βλ. και εδώ :

    Γιώργος Καγκουρίδης – «Το Μάη ποτέ»

    @10. Όχι, δεν παράκουσα τελικά, αλλά δεν έχω ακούσει και τη φράση «τον Άη ποτέ». Υπάρχει άραγε ;
    @12. Καλή σκέψη η συνήχηση με το ιταλικό «mai».

  21. sarant said

    0: Μου λέει ένας φίλος ότι το σωστό είναι «ΑρίΩνος» με ωμέγα, και πράγματι η οδός Αρίωνος έτσι γράφεται.

    Ωστόσο, αυτό το είχε βάλει ο πατέρας μου, που πήγε σχολείο στη Μυτιλήνη κι επειδή ο Αρίονας ήταν απο το νησί θα ήξερε πώς γράφεται. Και πράγματι ο Αρίων ο κιθαρωδός βρίσκω στο TLG ότι γράφεται στη γενική ‘Αρίονος’.

    Και λέει και ο (ψευδο)Ηρωδιανός στο περί ορθογραφίας:

    Καθόλου τὰ διὰ τοῦ ιων βαρύτονα τρέποντα τὸ ω ἐν τῇ γενικῇ
    εἰς τὸ ο εἴτε κύρια εἴτε μὴ κύρια ἀποστρέφεται τὴν ει δίφθογγον
    κατὰ τὴν παραλήγουσαν οἷον Ἐχίων Ἐχίονος, βραχίων βραχίονος, (5)
    Ἰξίων Ἰξίονος, Πανδίων Πανδίονος, πίων πίονος ὁ λιπαρός, Ἀμφίων
    Ἀμφίονος, Ἀρίων Ἀρίονος, Δηΐων Δηΐονος, πρίων πρίονος, κίων κίο-
    νος, κυλλοποδίων κυλλοποδίονος, Ὑπερίων Ὑπερίονος.

  22. Reblogged στις anastasiakalantzi59.

  23. Πισμάνης said

    Μιάς καί η κουβέντα γιά ημερολόγια. Από τό ημερολόγιο τοίχου εκδόσεων «Παπαδημητρίου από τό 1896», τό «ανέκδοτο» τής Παρασκευής 29/4/2022.

    -Εργάζεσαι καλά Αβραάμ;
    -Πολύ καλά. Ακόμα μιά πτώχευση καί γίνομαι πολυεκατομμυριούχος!

  24. Costas X said

    @ 20. Δυστυχώς δεν δουλεύει το λινκ για το φέισμπουκ, οπότε πάρτε ένα «σεντονάκι» … 🙂

    Γιώργος Καγκουρίδης – «Το Μάη ποτέ»

    Το μάθαμε κι αυτό. Ο τσαμπουκάς, ο τραμπουκισμός, η παρενόχληση, η νιοραντσαρία, ο όπως και να τόνε λένε ψευτομαγκισμός, λέγεται πλέον μπούλινγκ. Όρος που παραπέμπει με τη μία στο σχολικό εκφοβισμό. Αυτόνε που βιώνουνε τα παιδιά μας και τον εξεχάσαμε οι περσσότεροι κι ας μας εβάρουνε ο πιο χοντρός μπούφες στο δημοτικό. Περνάει ο καιρός και ξεχνάμε. Το μυαλό έχει τη τάση να διαγράφει τα δυσάρεστα και να κρατάει τα ευχάριστα. Εξού και οι ωραίες παιδικές αναμνήσεις. Φεύγουνε τα δυσάρεστα, μένουνε τα ευχάριστα. Γι αυτό λέμε που η ζωή είναι γλυκιά. Γλυκιά δεν είναι, γλυκιά θέλουμε να είναι.
    Μου τόλεγε ένας.
    – Τόνε θυμάσαι το Βασίλη του φούρναρη που δε μας άφηνε σε χλωρό κλαρί; Που μας εβάρουνε μπούφες για τη πλάκα του και δε τορμούσαμε ούτε του δασκάλου να το πούμε; Τί εφοβομάστενε μη και μας εξαναδώκει μπούφα;
    – Ναι, καιρό έχω να τον ιδώ.
    – Τόνε σκοτώσανε. Τον εκανόνισε ένας όξω από το κέντρο οπούκανε το μπράβο.
    – Άαα, τον άχαρόνε…., κρίμας!
    – Τι κρίμας; Όλο τον κόσμο επείραζε. Από κάπου θα την έβρισκε. Κι αυτός που του την έκαμε, λένε, που από τη γης δεν εφαινόντανε. Σα το ράμα ήτανε. Τον ήφερε όμως στο δόξα πατρί και του την έδωκε τη φαρτσετιά. Το λαρύγγι τούκοψε.
    – Αυτά δεν είναι σωστά. Την σήμερον ό,τι και να σου συμβαίνει δε το λύνεις με τη βία. Υπάρχουνε νόμοι, υπάρχει το δίκαιο, μέχρι και το διεθνές δίκαιο υπάρχει.
    – Ότι υπάρχει, υπάρχει. Αλλά ποιός το εφαρμόζει; Καένας! Δεν είδες και στη χώρα τι γίνεται; Έχει δικαιώματα, αυτά που λέει το διεθνές δίκαιο, και δε τα υπολογίζει καένας. Τη τσέπη τσου κοιτάνε οι κουμανταδόροι κι η τσέπη τους είναι πάνου κι από το διεθνές δίκαιο. Μια μάχη γίνεται ανάμεσα στα δήθεν υψηλά ιδανικά και στο δήθεν διεθνές δίκαιο και στα όβολα. Προσχήματα τήνε λένε. Όχι που δεν είμαι με το δίκιο, αλλά να λάβετε υπ’ όψιν και τα εξής… Και τα εξής μόνο τα όβολα είναι. Και πάντα τα όβολα κερδένουνε. Πάμε στα συμβούλια και στα διαβούλια, λέμε το παράπονό μας, κι οι κουμανταδόροι το πώς θα φάνε περσσότερο κοιτάνε. Για παρακατιανό σκουτέλι μας έχουνε. Μη μου πεις που δε το βλέπεις…
    – Όχι, ναι…, έτσι είναι, αλλά τι να κάμεις…
    – Τι να κάμεις; δος του φαρτσετιά στο λάρυγγα του κερατά, κι ό,τι θέλει να γίνει, ας γίνει. Ως εδώ και μη παρέκει. Όπως αυτός του Βασίλη του φούρναρη.
    – Δεν είναι τρόπος αυτός. Μπούλινγκ θα κάμουμε;
    – ‘Όχι, κάτσε να σου κάνει ο άλλος μπούλινγκ και περίμενε μη κι έρθει κάνας άλλος να σε γλυτρώσει. Ούτε στον αιώνα τον άπαντα.
    – Εγώ περιμένω μη και του επιβάλουνε κυρώσεις.
    – Περίμενε… Το Μάη ποτέ!

  25. sarant said

    Θα λείψω για μερικές ώρες.

  26. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @16, 18. Μάϊο τοῦ ’42 ἔκανε τήν πρώτη ἀνταρτο-ομάδα ὁ Ἄρης, καί ἤξερε τί ἔγραφε ὁ Δ.Σ.
    (Τί ἄλλο θά δοῦμε; Ἐπιτρέπετε ἕναν δεξιό νά σᾶς προσθέτει πληροφορίες γιά τόν Βελουχιώτη. Τά ὕστερα τοῦ κόσμου! 🙂 )

  27. 26 Ήξερα ότι τον Φεβρουάριο του 42 πήρε έγκριση από το κόμμα και σχημάτισε την ομάδα του. Αλλά πιθανόν να μπόρεσε το Μάιο να την έχει ετοιμοπόλεμη.

  28. odinmac said

    Καλό μήνα στην παρέα και με την ευκαιρία ας ανεβάσω έναν λουλουδιασμένο πίνακα τον «Ιππότη των Λουλουδιών»

    Το θέμα του είναι, σε αντίθεση με αυτό που φαίνεται με την πρώτη ματιά, η αγνότητα και η αντίσταση στον πειρασμό, καθώς βασίζεται στην όπερα Πάρσιφαλ.
    Η τελευταία όπερα του Βάγκνερ (1882) βασίστηκε σε ένα γερμανικό επικό ποίημα του δέκατου τρίτου αιώνα για τον Αρθούριο θρύλο του Parzival (Percival) και την αναζήτησή του για το Άγιο Δισκοπότηρο. Η στιγμή που επιλέγει στον πίνακα είναι το άνοιγμα της 2ης Πράξης, Σκηνή 2. Ο Πάρσιφαλ, ιππότης και ήρωας, βρίσκεται στο μαγικό κάστρο του Klingsor, όπου ο Klingsor καλεί τους μαγεμένους ιππότες του να τον πολεμήσουν.
    Ο Πάρσιφαλ αντιμετώπισε τους ιππότες και τους έτρεψε σε φυγή. Ο Κλίνγκσορ καλεί τη σαγηνευτική μάγισσα Κούντρι να αναζητήσει τον νεαρό Πάρσιφαλ και να τον αποπλανήσει. Ο Πάρσιφαλ τότε βρίσκεται σε έναν όμορφο κήπο (Flowermaiden garden), γεμάτο λουλούδια, και περιτριγυρισμένο από τις όμορφες και σαγηνευτικές Flowermaidens. Τον καλούν και παιχνιδίζουν τα σώματά τους γύρω του στην προσπάθειά τους να τον αποπλανήσουν, αλλά εκείνος αντιστέκεται στους πειρασμούς τους και παραμένει αγνός (το βλέμμα του που κοιτάει αλλού θέλοντας (μάλλον) να δείξει ότι «εμμένει στο ιδανικό» ) :


    Georges Rochegrosse (1859–1938), Le Chevalier aux Fleurs (The Knight of the Flowers) (1894), oil on canvas, 235.5 x 374 cm, Musée d’Orsay, Paris

  29. Κιγκέρι said

    Ο Μάιος χρησιμοποιείται και σαν μονάδα μέτρησης της ηλικίας, μέχρι ένα κάποιο χρονικό σημείο, που όλο και το βλέπω να ξεχειλώνει, αλλά είναι αλήθεια ότι οι άνθρωποι πλέον φαίνονται πολύ νεότεροι απ’ ό,τι οι συνομήλικοί τους άλλων εποχών, πχ (από παλιότερο δημοσίευμα):

    «Ο Κώστας Βουτσάς είναι ερωτευμένος…
    Όχι αυτό δεν είναι το «απίστευτο και όμως αληθινό».
    Η σύντροφος του είναι μόλις 35 Μαΐων, ενώ ο μεγάλος κωμικός μας έχει περάσει εδώ και καιρό την 8η δεκαετία της πολύ «πλούσιας» σε δεσμούς και έρωτες ζωής του.»

    Για παρόμοιες δε σχέσεις, με μεγάλη διαφορά ηλικίας, στα αγγλικά χρησιμοποιείται ο όρος «May-December Romance», που βλέπω ότι χρονολογείται ήδη από τον μεσαίωνα:

    Origin of the word
    Dating back to the middle-ages, months in the spring were depicted as young women and the latter months as aging men. Its first literary appearance was in the 14th Century when Chaucer wrote of a young woman named May who married Mr. January, a greying gentleman—further personifying the idea of age in tandem with the seasons (before the Gregorian calendar was accepted and January was changed to December). It appeared again in the early 1800s in a song called An Old Man Would be Wooing that warns of the improbabilities of success ‘for May and December can never agree’.

    https://getmaude.com/blogs/themaudern/the-psychology-of-may-december-romances

  30. odinmac said

    Ας βάλουμε και ένα σουρεαλιστικό, με εξωτικά πτηνά και φυτά (ένα έργο που ο καλλιτέχνης το περιέγραψε ως το «δέντρο των ελπίδων μου» ) :

    Joseph Stella (1877–1946), Tree of My Life (1919), oil on canvas, 213.4 x 193 cm, location not known.

  31. antonislaw said

    25 Μαΐου ΆρηΒελουχιώτη εκκίνησις

    Του
    ΑΝΔΡΕΑ ΔΕΝΕΖΑΚΗ από τον Ημεροδρομο.
    »
    Εκείνος ο Μάης του 1942 ήταν μήνας ορόσημο για την Αντίσταση στη Ρούμελη, μήνας που σημάδεψε όλο το αντάρτικο στην Ελλάδα.

    Στις αρχές του Γενάρη του 1942 η 8η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ πήρε την μεγάλη και ιστορική απόφαση: «Κύρια μορφή πάλης εναντίον των καταχτητών είναι ο ένοπλος αγώνας. Και για το σκοπό αυτό πρέπει να οργανωθούν αντάρτικα τμήματα

    Την Πέμπτη 14 Μάη, στην άκρη της Λαμίας, στην συνοικία της Νέας Σφαίρας στελέχη του ΚΚΕ από τη Φθιώτιδα και τη Φωκίδα μαζεύονται στο σπίτι του καπνεργάτη κομμουνιστή Μήτσου Μυρεσιώτη. Δεκατέσσερα στελέχη, γραμματείς των οργανώσεων, με την καθοδήγηση του Θανάση Κλάρα αποφασίζουν την συγκρότηση των πρώτων αντάρτικων ομάδων.

    Εκεί αποφασίστηκε να βγουν δυο ανταρτοομάδες στο βουνό.

    Στις 22 του Μάη οι πρώτοι αντάρτες συγκεντρώνονται στον αχυρώνα του Μαστροκώστα στο δρόμο προς τη Μάκρυση. Ο Κλάρας και ο Μαστροκώστας, οι δυο πρώτοι ΕΛΑΣίτες αντάρτες της Ρούμελης περιμένουν την ομάδα που έρχεται από τον Δομοκό. Τρεις άντρες, τα αδέλφια Νίκος και Βαγγέλης Λέβας από την Ομβριακή και ο Βασίλης Ξυνοτρούλιας από τους Βελεσιώτες. Η πρώτη ομάδα του ΕΛΑΣ, με οπλισμό πέντε περίστροφα και έναν γκρά, έχει συγκροτηθεί.

    Η καλύβα του Στεφανή

    content://media/external/downloads/4060

    Λίγες ώρες αργότερα η ομάδα μετακινείται στον αχυρώνα του Στεφανή στην τοποθεσία «Αλώνια», 500 μέτρα έξω από την Σπερχειάδα.

    Ενας –ένας, δυο –δυο, άρχισαν να φτάνουν αντάρτες από τα άλλα χωριά.

    Εγιναν δεκατέσσερις. Δέκατος πέμπτος λογαριάστηκε ο νεαρός Βασίλης Λαγός που ο Κλάρας θα τον χρησιμοποιούσε για σύνδεσμο με την οργάνωση της Σπερχειάδας.

    Το σούρουπο της 25 Μάη ο Κλάρας δηλώνει: «Κοιμηθείτε τώρα λίγο. Θάχουμε πορεία απόψε». Στις τέσσερις τα ξημερώματα η πρώτη αντάρτικη ομάδα ξεκινάει για το βουνό. Τράβηξαν κατά τη «Γουλινά», το μικρό βουνό πάνω και8 νοτιοδυτικά από τη Σπερχειάδα. Λίγο πριν ξημερώσει έφτασαν κοντά στο Νικολίτσι. Μπήκαν σε μια δασωμένη πλαγιά του βουνού και λημέριασαν. Από την πλαγιά αγνάντευαν κάτω τη Γούβα. Το πρώτο Λημέρι.
    Προχώρησε λίγο η μέρα όταν ακούστηκε το κάλεσμα του Κλάρα:

    –Καθίστε τώρα να κουβεντιάσουμε.

    Ηταν η πρώτη κουβέντα στο βουνό. Τέντωσαν με μεγάλο ενδιαφέρον τα αυτιά τους, θα μιλούσαν γύρω από τη ζωή τους σαν αντάρτες.

    –Εμείς βγήκαμε από τις οργανώσεις στο βουνό. Κι εδώ θα είμαστε οργανωμένοι. Η αποστολή μας είναι να πολεμήσουμε τους Γερμανούς και τους Ιταλούς που σκλάβωσαν τη χώρα μας. Είμαστε στρατιώτες του ΕΛΑΣ και θα πολεμήσουμε για την επιτυχία των σκοπών που έχει βάλει ο ΕΛΑΣ. Αυτό, άλλωστε, το ξέρουμε όλοι. Σα στρατιώτες, όμως, δε μπορούμε να είμαστε μπουλούκι, ασκέρι. Πρέπει να έχουμε τη διοίκησή μας. Κι αυτή θα τη διαλέξουμε εμείς. Ετσι; Θα προτείνω τη διοίκηση. Ο Φώτης Μαστροκώστας, που ήταν και λοχίας στο στρατό, θα είναι ο στρατιωτικός. Ο Νίκος Λέβας καπετάνιος κι ο Βασίλης Ξυνοτρούλιας, τρίτο μέλος.

    Και ανέλυσε όσο μπορούσε πιο απλά, τις αρμοδιότητες του καθενός χωριστά και το ρόλο της διοίκησης, του τριμελούς Αρχηγείου.

    Και ο Θανάσης Κλάρας συνέχισε:

    –Εχουμε και κάτι άλλο να κάνουμε τώρα. Θα αρχίσουμε να μπαίνουμε στα χωριά. Κόσμος και κοσμάκης θα μας δει και θα μας ακούσει να μιλάμε και μεταξύ μας. Δεν είναι σωστό να μαθευτεί ποιοι είμαστε. Εχουμε οικογένειες και οι καταχτητές μπορεί να ξεσπάσουν σ’ αυτές.

    Ο καπετάνιος, ο γερο-Λέβας, είχε αντίρρηση: «Οποιος θέλει. Εγώ δεν τ’ αλλάζω».

    –Εμένα, συνεχίζει ο Κλάρας, από δω και πέρα θα με ξέρετε και θα με φωνάζετε Αρη. Θα είμαι ο Αρης Βελουχιώτης.»
    https://www.imerodromos.gr/o-thanasis-klaras-ginetai-aris-veloychiotis-o-orkos-toy-elas/

  32. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @30. Ὄμορφες (γενικῶς) οἱ εἰκαστικές ἀναρτήσεις σου.
    Χρησιμότατη ἡ πληροφορία σου γιά τόν Πόρφυρα.

  33. ΓΤ said

    Να βράσω τα υπόβαθρα του Mac
    αφού έχω καμβάδες από Odinmac

  34. odinmac said

    Εκμεταλεύομαι τη χαλαρότητα της ανάρτησης για ν’ ανεβάσω κάνα δυο έργα ακόμη


    Jan van Os (1744–1808), Flowers (c 1780), oil on wood panel, 70.5 x 61 cm, Art Gallery of South Australia, Adelaide, Australia.

    Εδώ ένας κηπουρός που μπαίνει στο σπίτι του από τον κήπο έχοντας μόλις βγάλει τα τσόκαρα:


    Émile Claus (1849-1924), Le Vieux Jardinier (The Old Gardener) (1885), oil on canvas, 214 x 138 cm, Musée d’Arts moderne et d’Art contemporain, Liège.

    Εδώ, ανοιξιάτικη θέα από μπαλκόνι διαμερίσματος στο Παρίσι:


    Gustave Caillebotte (1848–1894), Man on a Balcony, Boulevard Haussmann (1880), oil on canvas, 116.5 x 89.5 cm, Private collection.

  35. odinmac said

    32,33, ΓΤ και Γιώργο Κατσέα ευχαριστώ! Ε! ‘ντάξει λίγο χρώμα προσθέτω που και που…

    33 Ρε μάι μαν, οι δικοί σου γλωσσικοί καμβάδες πολλές φορές είναι όλα τα λεφτά!

  36. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @21. Ἔχουν (ἐν πολλοῖς) δίκιο ὁ Ἡρωδιανός καί ὁ πατέρας σου (Ἔστω, ὁ πατέρας σου καί ὁ Ἡρωδιανός! 🙂 ). Ξανακοίταξα τίς Γραμματικές μου, γιά κάποια τέτοια ἀκατάληκτα βαρύτονα προσηγορικά (κίων, βραχίων) θυμόμουν ὅτι ἦταν διπλόθεμα [-ων, -ονος], ἀρκετά κύρια (ὅπως αὐτά τοῦ Ἡρωδιανοῦ, σύν τό Ἀρίων) ἔχουν τήν ἴδια διπλόθεμη κλίσι, ἀλλά: 1)Ὑπάρχουν κάποια παρεμφερῆ κύρια (λχ Δευκαλίων, Δίων, Ὠρίων) πού δέν εἶναι διπλόθεμα (-ων, -ωνος) 2)Σέ λεξικά καταγράφεται ὡς -ἁπλοποιητικός προφανῶς- τύπος τῆς ΝΕ τό Ἀρίωνος.

    Συμπέρασμα: Ἀρίονος!

  37. odinmac said

    Πάμε και σε μια ανοιξιάτικη αλληγορία:


    Hans Thoma (1839–1924), Spring Fairytale, An Allegory (1898), oil on canvas, 120 × 75 cm, location not known.

    μια πιο σύγχρονη Άνοιξη:


    Grant Wood (1891–1942), Spring in Town (1941), oil on wood, 66 x 62.2 cm, Swope Art Museum, Terre Haute, IN.

    μια πρώιμη Άνοιξη (του Pierre Bonnard, ζωγραφισμένος λίγο μετά την επιστροφή του στη Γαλλία από μια επίσκεψη στη Βόρεια Αφρική. Τα παιδιά είναι πιθανότατα από την οικογένεια Terrasse, στενοί φίλοι, που παίζουν στον κήπο τους) :


    Pierre Bonnard (1867-1947), Early Spring (1908), oil on canvas, 87.6 x 132.1 cm, The Phillips Collection, Washington, DC. The Athenaeum.

    και μια αστική Άνοιξη:


    Camille Pissarro (1830–1903), Boulevard Montmartre, Spring (1897), oil on canvas, 65 x 81 cm, Private collection.

  38. Θράκας said

    #84 Odinmac,να σε ευχαριστήσω και εγώ για την προσφορά σου με τις υπέροχες επιλογές σου απο τον χώρο της τέχνης της ζωγραφικής και τις εξειδικευμένες πληροφορίες σου πάνω στα έργα,αν το απαιτεί η περίσταση.
    Μια άλλη γλώσσα η τέχνη αυτή.Μας παίρνεις και μας προσκαλείς σε μια ομαδική άσκηση,μας λές,αφήστε για μιά στιγμή τον λόγο,που ειναι το κύριο αντικείμενο και μέσο αυτού του χώρου και απολαύστε αυτόν τον πίνακα.Συλλογιστείτε διαισθητικά, ο κόσμος, όπως μπορεί να στοχαστεί και να ειδωθεί με μια άλλη ματιά,με διαφορετικό τρόπο από αυτον του λόγου.Νάσαι καλά όπου κι αν είσαι.

  39. Κι αυτό για την ημέρα

  40. dryhammer said

    Ας βάλω κι εγώ δυο εικόνες τοπικού ενδιαφέροντος

    Arne Paus (Norwegian, born 1943), Chios 1995, oil on canvas,100 x 140 cm.

  41. odinmac said

    38 Σ’ ευχαριστώ αγαπητέ!

    Αφού είναι και ημέρα των Εργατών σήμερα ευκαιρία να βάλουμε και 2-3 σχετικά έργα

    Η παραγωγή σιδήρου μεγάλης κλίμακας είχε ήδη ξεκινήσει στη Βόρεια Αμερική. Το 1857, οι επενδυτές άνοιξαν ένα εργοτάξιο για την παραγωγή σιδήρου κυρίως για τους αναπτυσσόμενους σιδηροδρόμους σε όλο τον Καναδά και λίγα χρόνια αργότερα ο William Armstrong το ζωγράφισε. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, ήταν το μεγαλύτερο εργοστάσιο σιδήρου στον Καναδά και η μεγαλύτερη βιομηχανία παραγωγής στην πόλη, αλλά σύντομα ξεπεράστηκε από χαλυβουργεία και έκλεισε το 1873 :


    William Armstrong (1822–1914), Toronto Rolling Mills (1864), further details not known.

    Ο John Ferguson Weir, με σκοτεινό ρεαλισμό, ένα ασυνήθιστο μοτίβο για την αμερικανική ζωγραφική εκείνη την εποχή, αποτυπώνει τον καυτό, σκληρό και επικίνδυνο κόσμο του West Point Iron and Cannon Factory, στο The Gun Foundry. Η στιγμή που εμφανίζεται είναι η χύτευση ενός Parrott Gun, στο χυτήριο που είναι υπεύθυνο για την κατασκευή των περισσότερων από τα μεγάλα όπλα που χρησιμοποιήθηκαν από τις δυνάμεις της Ένωσης κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου.


    John Ferguson Weir (1841-1926), The Gun Foundry (1866), oil on canvas, 118.1 x 157.5 cm, Putnam County Historical Society, Cold Spring, NY.

    Του ίδιου καλλιτέχνη, το Weir’s Forging the Shaft είναι ένα αντίγραφο που ζωγράφισε το 1874-7, αφού το πρωτότυπο του 1868 καταστράφηκε από πυρκαγιά. Δείχνει το ίδιο χυτήριο, αυτή τη φορά να δουλεύει έναν τεράστιο άξονα έλικας για υπερωκεάνιο (σαν σύμβολο ειρήνης και εμπορίου).


    John Ferguson Weir (1841-1926), Forging the Shaft (1874-7 after original of 1868), oil on canvas, 132.1 x 186.1 cm, The Metropolitan Museum of Art (Purchase, Lyman G. Bloomingdale Gift, 1901), New York, NY. Courtesy of The Metropolitan Museum of Art.

    Το The Iron Rolling Mill του Adolph von Menzel του 1875 δίνει μια καλή εικόνα για το γεμάτο, ιδρωμένο και επικίνδυνο περιβάλλον στο οποίο οι εργάτες σιδήρου και χάλυβα πέρασαν, και μερικές φορές έχασαν και τη ζωή τους.


    Adolph von Menzel (1815–1905), The Iron Rolling Mill (1875), oil on canvas, 158 x 254 cm, Alte Nationalgalerie, Berlin, Germany.

    Ένας φυσιοδίφης στην πραγματικότητα καλλιτέχνης, ο Jean-Eugène Buland, αντιμετώπισε πιο περίπλοκα ζητήματα στο Un Patron, ή The Apprentice’s Lesson (1888). Μετά την ήττα της Γαλλίας στον Γαλλο-Πρωσικό Πόλεμο, έγιναν προσπάθειες να γίνει η Γαλλία πιο βιομηχανική και πιο σύγχρονη. Εδώ ένα νεαρό αγόρι εκπαιδεύεται από τον επιστάτη στην κατασκευή ενός οδοντωτού τροχού, ενώ πολλοί θα προτιμούσαν να πηγαίνει στο σχολείο.


    Jean-Eugène Buland (1852–1926), Un Patron, or The Apprentice’s Lesson (1888), oil on canvas, 102 x 82 cm, Nationalmuseum, Stockholm, Sweden.

    Δεν ήταν βέβαια όλες οι δουλειές βαριές, εδώ ένα τυπογραφείο με τον μαθητευόμενο να κάνει στάση για μια γουλιά καφέ


    Charles Frederic Ulrich (1858–1908), The Village Printing Shop, Haarlem (1884), oil on panel, 54 × 58.3 cm, Terra Museum of American Art, Chicago, IL

  42. SearchPeloponnese said

    Κι έψαχνα κι εγώ να βρω παραδείγματα σύγχρονων «αφομοιωμένων» λέξεων…
    Κι επιμένει κι ο Πέπε ότι σήμερα δεν «εξελλληνίζουμε» ξένα ονόματα (ελπίζω να αποδίδω σωστά το πνεύμα των λόγων του).

  43. 28 Α ναι, το έχω δει στους Μόντι Πάιθον αυτό με τον Πάρσιφαλ 😁

  44. odinmac said

    43 A! δεν το έχω δει. «Ζωντανή» σκηνή εννοείς; (χα χα, γελάω και μόνο που την φαντάζομαι!)

  45. odinmac said

    42 Το «Klingsor-Κλίνγκσορ» λες; του 28; δεν ξέρω, μπορεί να το εξελληνίζω λάθος.

  46. Χαρούλα said

    Καλό μήνα!

    Λαμπράκης, Παναγούλης, ο μέρα Μαγιού(Τάσος Τούσης), Σαράφης, Μανδηλαράς μαζί και οι 200,
    Ο Μάης έχει αγάπη να «μαζεύει» αγωνιστές.🥲😪

    Με την σφραγίδα του Νομού Έβρου,
    Σουφλιωτικόστιχο, από Σαμοθρακίτομουσικό 🌺🌞🌸

    Στο παιδικό μου μυαλό υπήρχε ένα μπέρδεμα με τον Μάη. Ήταν ένας όμορφος μήνας, λουλούδια, παγωτά, ήλιος, γιορτή του μπαμπά, παρέλαση….
    από την άλλη όταν έλεγαν οι δικοί μου κάποιον ότι ήταν Μάης, είχε αρνητικότατη χροιά. Δεν καταλάβαινα…
    Μετά την χούντα, γυμνασιόπαιδο πιά, έμαθα. Μόνο που πολύ αργότερα αντιλήφθηκα και την διαφορετική γραφή!(Μ.Α.Υ.μονάδες ασφαλείας υπαίθρου).

  47. 44 Γράψε λάθος, δεν το θυμόμουν καλά. Αυτό θυμόμουν: https://youtu.be/GJoM7V54T-c

  48. SearchPeloponnese said

    Φίλε μου odinmac, έγραψα «αφομοιωμένων», «εξελλληνίζουμε» (με τρία λάμδα!).
    Το «Klingsor-Κλίνγκσορ» που έγραψες εσύ είναι «αναφομοίωτο». Άρα δεν αναφέρομαι σ’ αυτό.
    «Αφομοιωμένο» / «εξελληνισμένο» θα ήταν αν έγραφες «Κλί(ν)γκσορας», «Κλί(ν)γκσορος» ή κάτι τέτοιο.
    (Αφού πρέπει να το εξηγήσω και αυτό…. ας πάει και το παλιάμπελο…)

  49. Costas Papathanasiou said

    Και μια Μαγιάτικη μαντινάδα:
    “ Όταν σε βλέπω η σκέψη μου στην πεταλούδα πάει/ που στα φτερά τζη* κουβαλεί τον έρωτα του Μάη
    Η πεταλούδα που αγαπώ λουλούδια δε γνωρίζει/ γιατί έρχεται στη σκέψης μου τα φύλλα και καθίζει
    Προτού να φύγει η σκέψη μου κατέχω που θα πάει/ μια πεταλούδα γίνεται αροδαρά** του Μάη
    Οι πεταλούδες τση χαράς με βάλανε στη μέση/ κάθε φορά που σε φιλώ κι εσύ μου λές μ’ αρέσει…”
    βλ. https://www.youtube.com/watch?v=FoOpDI2n4hE Γιάννης Φωτάκης ~ Πεταλούδα…Στα Πέρατα του Κόσμου, ή https://www.youtube.com/watch?v=2yetTj7vv_0 Γιάννης Φωτάκης | Πεταλούδα-μαντινάδες (Νέο τραγούδι 2015)
    (*) Καταφανής η επίδραση του παρ’ ημίν Τζη. Σημειωτέον επιπροσθέτως ότι η λέξη “πεταλούδα”, αυτή καθ’εαυτή και ολομόναχη, μπορεί να θεωρηθεί ως το συντομότερο ανοιξιάτικο ποίημα.
    (**) “αροδαρά” = λουλουδοστόλι (σαν αυτά από gpointofview-σχ.8, Odinmac-σχ.28κλπ και Χαρούλα-σχ.46¨), και ειδικότερα (επιτάφιο, εις μνήμην και πάντων “σταυρωμένων” κατ’ επέκταση) σταυρολούλουδο (:εάν δεν κάνω λάθος, οπότε διορθωτέο από τους καθ’υλην αρμόδιους εν Κρήτη)

  50. odinmac said

    Κυ 22 † Βίκτωρος Ουγκώ, του δημιουργού των «Αθλίων»

    Ας βάλουμε και μια Εσμεράλδα που έχει μαζέψει αγριολούλουδα, με το κατσικάκι της, την Τζαλί:


    William-Adolphe Bouguereau (1825–1905), Little Esmeralda (1874), oil on canvas, 88.9 x 54.6 cm, location not known.

  51. odinmac said

    48 Δεν παρακολουθούσα στενα την κουβέντα, τώρα κατάλαβα.

  52. odinmac said

    48 Η λέξη «πεταλούδα» ως το συντομότερο ανοιξιάτικο ποίημα! Σωστά!
    Θα μπορούσαμε να την πούμε και: Χάικου για την Άνοιξη… (για συντομότερο δεν ξέρω, ίσως υπάρχουν και μονολεκτικά Χάικου με λιγότερα γράμματα, ας πει ο Δημόσιος Χώρος).

  53. odinmac said

    το 52 στο 49 😁

  54. Costas Papathanasiou said

    52:Σαφώς και οπωσδήποτε συνεπτυγμένο χαϊκού! Διότι,βάσει του εννοιο-ετυμικού της αναπτύγματος, μία πεταλούδα φαίνεται να συνδυάζει τα “πέταλα” του άνθους με το “πέταγμα” του πιτσιλωτού λεπιδόπτερου, γνωστού και ως Ψυχή, βοσκώντας έτσι και τη χάρη των ψυχανθών που μπορούν όχι μόνον να αναπτύσσουν συμβιωτικές σχέσεις με αζωτοβακτήρια (του γένους Rhizobium), αλλά και, όντας δικοτυλήδονα, να παραπέμπουν και στον σεφερικό φιλήδονο κλήδονα.
    Το αμέσως μεγαλύτερο σχετικό ποιηματάκι – απ’ όσο ξέρουμε- είναι το γνωστό ιαπωνικό:
    落花枝にかへると見れば胡蝶哉 (rakka eda ni kaeru to mireba kochoo kana)
    Ανθάκι πεσμένο
    που επιστρέφει στο κλώνι;
    -Α, μπα: -Πεταλούδα!
    [Arakida Moritake (荒木田 守武, 1473 – August 30, 1549) ]
    Και αμέσως μετά απ’αυτό, το ελληνικό
    ”Θάμα : απ΄ του πεύκου τον κορμό/ ξεκόλλησε μια φλούδα.
    Δεν έπεσε, φτερούγισε/ κ΄ έγινε πεταλούδα.” (Γεωργιος Δροσίνης, 1940)
    [Σίγουρα αν ψάξει κάποιος μπορεί να βρει κι άλλα στο ίδιο μήκος κύματος]

  55. SearchPeloponnese said

    51.
    48 Δεν παρακολουθούσα στενα την κουβέντα, τώρα κατάλαβα.

    Ναι, αλλά ούτε εγώ φταίω σε τίποτα, να γράφω τα ίδια και τα ίδια συνέχεια, ούτε οι άλλοι φταίνε σε τίποτα, να διαβάζουν τα ίδια και τα ίδια συνέχεια…

    Να ‘σαι καλά!

  56. Δημήτρης Καραγιώργης said

    Καλησπέρα και καλό μήνα. Όντως, παράξενη η πρωτομαγιά μ αυτά που γίνονται στη γειτονιά μας και μ αυτά που ζούμε. Μ αγκάθια τα στεφάνια. Βαριοθύμισα(*) γμτ. Ο ένας μου γιος δουλεύει στη Σουηδία κι ο άλλος στη Γερμανία. Πως ν αντέξουν αυτόν τον εργασιακό μεσαίωνα στην Ελλάδα.

    (*) Κι επειδή εδώ λεξιλογούμε: βαριόθυμος ή βαρύθυμος;

  57. Deja vu said

    Καλό σας μήνα. Πολύ ωραία γραμμένο το μηνολόγιο, γέλασα με το ύφος ορισμένων εγγραφών!. Πώς προκύπτει ότι ο Αισχύλος γεννήθηκε (ή μήπως πέθανε;) στις 14 Μαΐου;

  58. […] Το Μηνολόγιο, που το δημοσιεύω εδώ στις αρχές κάθε μήνα (συνήθως την πρώτη του μηνός), ήταν ιδέα του πατέρα μου, του αξέχαστου Δημήτρη Σαραντάκου, ο οποίος αρχικά το δημοσίευε στο περιοδικό Φιστίκι, που έβγαζε επί πολλά χρόνια στην Αίγινα. Στο εδώ ιστολόγιο, το Μηνολόγιο άρχισε να δημοσιεύεται τον Οκτώβρη του 2010 και βέβαια μέσα σε… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2022/05/01/may-10/ […]

  59. @ 52 Odinmac

    Το χελιδόνι
    ήρθε από μακριά
    Λουλούδι μου ζεις

    Αφιερωμένο εξαιρετικά… σε κανονικό μέγεθος 5/7/5 συλλαβών.

  60. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    31 Μπράβο, οπότε έχει ένα νόημα η 25/5

    36 Ή, τέλος πάντων, δεν είναι λάθος το «Αρίονος»

    42-45 Εγώ αυτό το λέω μεταγραμματισμό, όχι εξελληνισμό.

    48 Ναι

    57 Να είστε καλά. Ο αείμνηστος πατέρας μου τα έγραψε αυτά, οποτε δεν ξέρω πού βασίστηκε για τον Αισχύλο.

  61. odinmac said

    54

    Anastasiya Markovich (1979-), Effect of Butterfly (date not known), oil on linen, 60 x 80 cm, location not known. Courtesy of Picture Labberté K.J. and the artist, via Wikimedia Commons.

  62. odinmac said

    59 Καλό!
    60,γ. Ναι, άργησα να το καταλάβω, δεν πρόσεχα επαρκώς 🙂

  63. freierdenker said

    Σύμφωνα με την Wikipedia, στις ταραχές του Χειμάρκετ στο Σικάγο σκοτώθηκαν 7 αστυνομικοί και 4 διαδηλωτές. Το «η αστυνομία άνοιξε πυρ σε (αναρχικούς ως επί το πολύ) εργάτες που διαδήλωναν για το οχτάωρο» ισχύει αλλά συνέβη όταν κάποιος ή κάποιοι έριξαν δυναμίτη στους αστυνομικούς.

    Η ιστορική σημασία του γεγονότος οφείλεται στην δίκη που ακολούθησε και στην εκτέλεση 4 κατηγορουμένων οι οποίοι, μαζί με έναν που αυτοκτόνησε μια μέρα πριν εκτελεστεί, θεωρούνται οι μάρτυρες του Χεϊμάρκετ.

  64. kpitsonis said

    Νικοκύρη, τον Ιρλανδό τον εξόντωσες, 1) Το όνομά του έχει και ένα George, 2) To Bernard έχει κι ένα d στο τέλος το οποίο προφέρεται (δεν είναι Γάλλος) 3) Το Shaw προφέρεται σο κοφτό, όχι σόου.

  65. Costas Papathanasiou said

    61:Ωραία ταιριάζει.. Νυχτοπεταλούδα με μάτια στα φτερά, Κόρης τρανός χαρταετός, ψυχή φυλλορροούσα χαρτί για οριγκάμι- ή μήπως για άσπρα νέφη, μηνύματα, φτερούγια ή ρούχα αγγέλων που θα την πάνε μακριά απ’ το σκοτάδι που έρχεται;

  66. sarant said

    64 Δεκτό, αλλά εμείς οι παλιοί, προπολεμικά, το γράφαμε έτσι.

  67. voulagx said

    #66: Είσαι σίγουρος; Προπολεμικά τον θυμάμαι Μπέρναρντ Σώ, συνηγορεί και η Βίκη:
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%B6%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%B6_%CE%9C%CF%80%CE%AD%CF%81%CE%BD%CE%B1%CF%81%CE%BD%CF%84_%CE%A3%CF%89

  68. sarant said

    67 Δες πχ εδώ ο Κωτσόπουλος, που είναι παλιός, τον γράφει Μπέρναρ Σόου

    http://www.nt-archive.gr/playMaterial.aspx?playID=527

  69. Costas Papathanasiou said

    66,67:Τον λέγαμε (βλ.”Ο ΜΠΕΡΝΑΝΤ ΣΩΟΥ (Μπέρναρντ Σο) από τους τελευταίους του αστικού προοδευτισμού — Ενας κήρυκας αληθειών, που δεν ακούγονται συχνά”στο https://atexnos.gr/%CE%BF-%CE%BC%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%BD%CE%B1%CE%BD%CF%84-%CF%83%CF%89%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CF%80%CE%AD%CF%81%CE%BD%CE%B1%CF%81%CE%BD%CF%84-%CF%83%CE%BF-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82/ ) και Σώου και προσθέταμε (για λόγους έμφασης) και…αβλαβούς.

  70. voulagx said

    #66: ΟΚ, εσεις οι παλιοι προπολεμικα το γραφατε Σόου, εμεις οι νεοτεροι μεταπολεμικα το γραφαμε Σώ.

  71. dryhammer said

    Στο τέλος θα λέμε και τον Sean Connery, Σόν.

  72. Χαρούλα said

    #63 Freierdenker
    Εδώ από την δίκη το περίφημο και αξιόλογο «κύριοι δικαστές….»
    https://www.imerodromos.gr/protomagia-kurioi-dikastes/

  73. voulagx said

    Ακομα και τον Sean Penn θα το Σοναρουμε

  74. kpitsonis said

    Νικοκύρη θα μας τρελάνεις σήμερα ή πλάκα μας κάνεις! Να πώς γράφεται στο link που μας στέλνεις,
    Θεωρητικά κείμενα
    Τίτλος: Το σπίτι του σπαραγμού και ο οίκος του άλογου
    Συγγραφέας: Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω
    Τίτλος: Σημείωμα του σκηνοθέτη
    Συγγραφέας: Ζυλ Ντασσέν
    Τίτλος: Bernard Shaw (Ένα σκίτσο)
    Συγγραφέας: Φώτος Πολίτης
    Τίτλος: Ο άνθρωπος
    Συγγραφέας: Έρικ Μπέντλεϋ
    Τίτλος: Απόσπασμα από τον πρόλογο του Τζωρτζ Μπέρναρ Σω στα «αισιόδοξα έργα» του
    Συγγραφέας: Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω

  75. Κιγκέρι said

    74: Πρέπει να ανοίξεις εκεί που λέει «ξεφυλλίστε το πρόγραμμα» και να διαβάσεις τα κείμενα της εποχής.

  76. sarant said

    74-75 Και το σημείωμα του Φώτου Πολίτη, γραμμένο προφανώς περί το 1930 ή νωρίτερα, τον λέει «Σόου» (Μπέρναρντ όμως)

  77. Καλό, καλύτερο μήνα!

  78. ΣΠ said

    Από τραγούδια για τον Μάη μου έρχεται στο νου η μεγάλη χορευτική επιτυχία Venus των Shocking Blue σε ελληνικούς στίχους της Σέβης Τηλιακού. «Το κορίτσι του Μάη» με τους Ολύμπιανς.

  79. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Καλό μήνα σε όλους.
    Πρωτομαγιά στο μουσείο και αρχαιολογικό χώρο Βραυρώνας. (Ξανα)μαγευτήκαμε. Ένα θηλυκό μουσείο (γυναικεία θεότητα/προστάτιδα της φύσης, της εστίας και της παιδικότητας με εκατοντάδες υπέροχα ανάλογα εκθέματα) κι ένας χώρος υποβλητικός με την ιερή πηγή και το λατρευτικό περιβάλλον
    Χωθήκαμε βαθιά στο λειμώνα από ονειρικά στενά μονοπάτια, των ορνιθολόγων διαδρομές υποψιάζομαι, μέσα στ΄αλμυρίκια και τις χλωρασιές. Χαμομίλια, παπαρούνες, ίριδες, ολάνθιστα όλα. Μια βαθυγάλαζη πεταλούδα βολτάριζε κι ήρθε και καρφιτσώθηκε στο κλαρωτό μου φουλάρι,
    η ψυχή έλκεται από την εικονική πραγματικότητα είπα 🙂

    Το Μάη ανθίζουν τα κλαδιά κι όλες της γης οι βιόλες
    και τις μυρίστηκα κι εγώ μα δε μυρίζουν όλες

    Έβαλες πάλι σήμερο το άσπρο που σου πάει
    κι επαραπονεθήκανε τα λούλουδα του Μάη.


    «Τον κόκκινο Μάη» λέμε, συνώνυμο του «μάλλον ποτέ»

  80. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Οι Μάηδες της Μακρινίτσας

    https://e-thessalia.gr/afieroma-stoys-maides-tis-makrinitsas-tha-paroysiasei-cosmote-history-hd-tin-kyriaki-22-martioy/

  81. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μες του Μαγιού τις μυρωδιές
    τα κοκκινα κεράσια

  82. ΓΤ said

    Ελληνοκάθικα του Fuel Pass
    Επιδοτήθηκαν για βενζίνη και προσπάθησαν να τα χώσουν στο Στοίχημα…

    https://www.sdna.gr/politiko-deltio/ellada/961226_fuel-pass-pano-apo-5600-pliromes-polites-prospathisan-na-trabixoyn-ta

  83. ΓΤ said

    79@

    Ξεύρω γιατί εσύ έγραψες έτσι τα χαμομΙλια
    Μες στο μυαλό είχες ‘πό ψες να διανύσεις μίλια
    είπες κι εσύ να έρθεις μας εδώ εις τη Βραυρώνα
    γλώσσα βγάνουν τ’ αγάλματα αβέρτα στον αιώνα

  84. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Odinmac, o κηπουρός, και του Pissarro η λεωφόρος μ΄άρεσαν ιδιαίτερα.
    Μπράβο κι ένα μικρό μπραβάκι, για τους «εργοστασιακούς» πίνακες. Ζόφος οι πρώτοι, το τυπογραφείο όμως αγαλλίαση.

    49 «αροδαρά»
    Αροδαρά/ροδαρά, η ανθοδέσμη
    (και η τριανταφυλλιά ροδαρά ή ροδαριά)

    Την πρωτομαγιά οι Γάλλοι προσφέρουν ματσάκια μιγκέ (και ευχές)

  85. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    83 🙂 είναι που είπε ο ποιητής
    «λιανό χαμομηλάκι»
    κι εγώ το πήρα μετρητοίς,
    το …λιάνισα λιγάκι

  86. Πολλά, σωστά γραφτήκανε
    για του Μαγιού την πρώτη
    μα λείψαν του μαγιόξυλου
    τα δι-ατί και δι-ότι !

  87. Y. G. said

    Καλημερα σας,
    το σημα κινδυνου «Mayday! Mayday!»το ειπαμε ;

  88. sarant said

    87 Kαλημέρα. Δεν το είπαμε, περιέργως. Αν θυμηθώ του χρόνου θα το βάλω και στο άρθρο.

  89. Costas Papathanasiou said

    Καλημέρα.
    79,84,86::
    Της Έφης η Αροδαρά
    Μεγίστη της Ψυχής χαρά
    Και το Μαγιόξυλο που ανθεί
    είναι το Εύγονον του Τζη
    (Αν ήμουν Dimosioshoros-σχ.59, θα κατάφερνα να κάνω κι ένα άριστο Χαϊκού)

  90. Καλημέρα,
    Είναι και το Μαγιόδεντρο που φτιάχνουν στη Βαυαρία. Νομίζω τόχω ξαναβάλει.

  91. Ωχ. Τεράστιο βγήκε. Νόμιζα πως θα ήταν η μινιατούρα που φαίνεται στο μπλογκ αλλά πήρα το αρχικό. Τέλος πάντων…

  92. dryhammer said

    90. Είναι αυτό που στην αρχή κάθεσαι γλυκά γλυκά κι όσο μπαίνει πιο βαθιά τόσο ζορίζει…

  93. ΣΠ said

    87
    Βλέπω ότι δεν έχει σχέση με τον Μάιο. Ετυμολογείται από το γαλλικό venez m’aider.

  94. dryhammer said

    87, 93
    Mayday μου μίσεψες, Mayday σε χάνω…

  95. freierdenker said

    72, Χαρούλα, το ερώτημα είναι αν μπορούμε να πιστοποιήσουμε την αυθεντικότητα της απολογίας του Σπάις όπως την δίνει ο Μπογιόπουλος.

    Ένα καμπανάκι είναι οτι ο Σπάις είχε κάπως αναρχικές ιδέες και ο Μπογιόπουλος τον βάζει να λέει «Η γενική κρατικοποίηση των μέσων παραγωγής καθίσταται αναπόφευκτη αναγκαιότητα.» και «Όποιος λέει ιδιωτική βιομηχανία, λέει αναρχούμενη βιομηχανία.»

    Ακόμα και το «Εμείς παραβήκαμε τους νόμους σας» ακούγεται περίεργο διότι ο Σπάις πάλεψε το ποινικό μέρος της υπόθεσης του. Και δεν ήταν εύκολο διότι αν και είναι σίγουρο οτι δεν έριξε αυτός την βόμβα, είχε στην κατοχή του ένα αναρχικό εγχειρίδιο για κατασκευή δυναμίτη και έφτιαχνε δυναμίτη (από χόμπι κατά τον ίδιο, όπως κάποιος παίζει σκοποβολή με ένα περίστροφο).

    Μπορεί όντως να είναι αυθεντική, αλλά δεν ξέρω αν αξίζει να ψάξουμε κάτι τέτοιο όταν η πλειοψηφία των όσων έχουν γραφτεί για το θέμα απέχουν πολύ από την πραγματικότητα (όπως τουλάχιστον την κατέγραψαν όσοι έκαναν ιστορική έρευνα).

  96. Missing Ink said

    Εκτός απ’ τον Θανάσεν 3 Μάη έφυγε και η Dalida, νωρίς το θυμήθηκα θα μου πείτε, τέλος πάντων, κάτι άλλο κοιτούσα και το τράκαρα, παρ’ όλ’ αυτά ας τη μνημονέψουμε με την πρώτη Νο 1 επιτυχία της στα γαλλικά τσαρτ (1956)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: