Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Με αφορμή το επεισόδιο με το γατάκι

Posted by sarant στο 4 Μαΐου, 2022


Πριν από 40 περίπου χρόνια είχα δει μια ολοσέλιδη σειρά από γελοιογραφίες του μέγιστου Ράιζερ (Ρεζέρ τον λένε οι Γάλλοι), που από τότε ψάχνω μάταια να την ξαναβρώ. Ο τίτλος ήταν μακροσκελής, κάτι σαν: Απήγαγαν τον εγγονό του βασιλιά της σοκολάτας, ο βασιλιάς των μακαρονιών ανησυχεί. Στο πρώτο καρέ δυο ηλικιωμένες κυρίες διαβάζουν για την απαγωγή του παιδιού, ενώ ένας ακόμα πιο ηλικιωμένος κύριος παρακολουθεί. Οι κυρίες εξοργίζονται:

– Τους απαγωγεις παιδιών πρέπει να τους τουφεκίζουν, λέει η πρώτη.

– Όχι μόνο, να τους βασανίζουν με πυρωμένο σίδερο, πλειοδοτεί η δεύτερη.

Η πρώτη αντιπροτείνει κάποιο ακόμα χειρότερο βασανιστήριο, ξέρω γω να τους γδέρνουν ζωντανούς, ενώ η δεύτερη κάνει πάλι ρελάνς με κάτι πιο φρικτό.

Τότε, ο κυριούλης ρωτάει όλο απορία: Σε ποιους θέλετε να τα κάνετε αυτά τα βασανιστήρια;

– Στους απαγωγείς παιδιών, ουρλιάζει η πρώτη. Αλλά ο κυριούλης είναι βαρήκοος.

– Στους εκτροφείς στρειδιών; Και τι σας έφταιξαν;

Οι δυο γηραιές κυρίες συνεχίζουν να φαντάζονται φρικτές τιμωρίες για τους κακούργους κι ο κυριούλης ρωτάει πάλι:

– Ποιους θέλετε να τιμωρήσετε;

– Τους απαγωγείς παιδιώωωωων! ξελαρυγγιάζεται η μία.

– Τους κατασκευαστές σπιτιών; Γιατί;

Οι κυρίες ξαναπιάνουν το γαϊτανάκι των πιθανών και απίθανων μαρτυρίων και όσο τα λένε, τόσο περισσότερο διεγείρονται, αλλά ο γέρος δεν παραιτείται:

– Σε ποιους θέλετε να τα κάνετε όλα αυτά;

Οπότε και οι δυο τους, εν χορώ:

– ΣΤΟΥΣ ΚΟΥΦΟΥΣ!

Κι εκεί τελειώνει το σκίτσο. Mια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις, κι εγώ έγραψα περίπου 210, οπότε αδικώ το σκίτσο του Ράιζερ (ή του Βολίνσκι), αλλά δεν μπορώ να σας το δείξω. Έχω από τότε φάει τον κόσμο να ξαναβρώ το τεύχος του Παραπέντε που το είχε ή το γαλλικό πρωτότυπο, μα δεν τα κατάφερα παρόλο που έχω στη συλλογή μου σχεδόν όλα τα αλμπουμάκια του Ράιζερ -σε σημείο που να έχω αρχίσει ν’ αμφιβάλλω μήπως τελικά το σκίτσο δεν ήταν του Ράιζερ αλλά του Βολίνσκι (Βολενσκί που τον λένε οι Γάλλοι). Προσθήκη: ΄Τελικά το Αλτσχάιμερ έχει προχωρήσει πολύ. Διότι το σκίτσο αυτό που «μάταια ψάχνω να βρω» το είχα βρει τελικά το 2006 και το είχα μάλιστα ανεβάσει και στον παλιό μου ιστότοπο (!), αλλά το ξέχασα στη συνέχεια. Οπότε, το εμφανίζω στο τέλος του άρθρου.

Το σκίτσο του Ράιζερ το σκέφτηκα βλέποντας στα σόσιαλ τις οργισμένες αντιδράσεις πολλών χρηστών (και φίλων μου) όταν μαθεύτηκε η είδηση για το γατάκι στην Αιδηψό. Θυμίζω τι έγινε, μήπως μας διαβάζει κανείς φίλος από άλλο πλανήτη. Μια παρέα στην Αιδηψό έτρωγε ψάρια σε παραθαλάσσια ταβέρνα και κάποιος από την παρέα αφού προσέλκυσε κοντά του ένα γατάκι δείχνοντάς του ένα μεζέ, το κλότσησε και το έριξε από την εξέδρα όπου έτρωγαν -οι γνώμες διίστανται αν το γατάκι έπεσε στη θάλασσα ή στην αμμουδιά ή σε χαλίκια, πάντως δεν φαίνεται να έπαθε κάτι σοβαρό. Στη συνέχεια επιχείρησε να κάνει το ίδιο και με δεύτερη γάτα, η οποία όμως, έχοντας δει τι προηγήθηκε, ήταν πιο δύσπιστη.

Κάποιος άλλος της παρέας κινηματογράφησε τη σκηνή και την ανέβασε, καμαρώνοντας, στα σόσιαλ, σε μια κίνηση αυτοκτονικής βλακείας, με αποτέλεσμα η βάρβαρη πράξη του φίλου του να φτάσει στα πέρατα του (ελληνόφωνου, τουλάχιστον) Διαδικτύου. Στην αρχή, ο λεγάμενος έβρισε τους επικριτές, ύστερα, όταν συνειδητοποίησε την κατάσταση, ζήτησε συγγνώμη και παραδέχτηκε ότι «κάναμε μια μαλακία σε λογικά επίπεδα».

Στο μεταξύ, από το βιντεο εντοπίστηκε ο βάρβαρος που έριξε την κλοτσιά (νομίζω πως είχε τατουάζ στο πόδι) και, όπως έσπευσε να ανακοινώσει ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, ο κ. Θεοδωρικάκος, συνελήφθη από την αστυνομία.

Την ίδια ώρα, στα σόσιαλ γινόταν η διαπόμπευση του «βασανιστή» της γάτας. Εκεί γράφτηκαν διάφορες υπερβολές για την τιμωρία που θα άξιζε στον «βασανιστή», που μου θύμισαν τα σκίτσα που περιγράφω στην αρχή.

Το να ξεσπάει κανείς ενάντια σε κάποιον που (φαίνεται να) διαπράττει βαρβαρότητες δεν είναι κατακριτέο, το αντίθετο θα έλεγα, αν και βρίσκω ψεγάδια σε αυτές τις ασκήσεις ιντερνετικής κατακραυγής (έστω κι αν μάλλον έχω κι εγώ πάρει μέρος σε τέτοιες). Ωστόσο, στην περίπτωση της Αιδηψού χάθηκε το μέτρο, νομίζω. Ένα προβληματικό σημείο είναι ότι δημοσιοποιήθηκαν τα ονόματα όχι μόνο του (φερόμενου ως, αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς) δράστη της κλοτσιάς και του βιντεοσκοπητή, αλλά και άλλων μελών της παρέας, όπως και της ταβέρνας όπου έγινε το περιστατικό.

(Και τι έγινε, θα πείτε. Αν όμως τα γεγονότα δεν είχαν εξελιχτεί όπως φαίνεται να εξελίχτηκαν; Προς τι η δημοσιοποίηση των στοιχείων; Και σε σχέση με αυτό, μου γράφει μια φίλη που έχει εστιατόριο σε νησί: Στο μαγαζί γυροφέρνουν πολλές γάτες. Συχνά, όπως είμαι φορτωμένη με τον δίσκο, κάποια μπλέκεται στα πόδια μου. Προκειμένου να πεδικλωθώ και να πέσω, την κάνω πιο πέρα με το πόδι. Σκέψου να με βιντεοσκοπήσει κάποιος και να με βγάλει στα σόσιαλ για βασανίστρια!)

Ένα δεύτερο προβληματικό σημείο είναι πως ακούστηκαν βαριοί χαρακτηρισμοί. Δεν είναι «φρικαλεότητα», όπως γράφτηκε, η κλοτσιά στο γατάκι. Τις λέξεις πρέπει να τις χρησιμοποιούμε με περίσκεψη, με φειδώ. Αν σπαταλήσουμε τη «φρικαλεότητα» για μια κλοτσιά (πλασεδάκι μάλλον, όπως είπε και ο φίλος Παντελής Μπουκάλας) σε γατάκι, τι θα πούμε για τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου, που τον κλοτσούσαν στο κεφάλι και τον έσερναν στα κομμένα τζάμια; Για τη δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη; Για τους πρόσφυγες που πνίγονται στον Έβρο και στο Αιγαίο; Πώς θα τα χαρακτηρίσουμε;

Τρίτο προβληματικό σημείο, το τουίτ του υπουργού κ. Θεοδωρικάκου, που ανακοίνωσε περιχαρής τη σύλληψη του «ατόμου που κλώτσησε και πέταξε στη θάλασσα ένα γατάκι».

Καταρχάς, ο κ. υπουργός εδώ φαίνεται να παραβιάζει το τεκμήριο της αθωότητας. Συνελήφθη κάποιος που φέρεται να κλότσησε κτλ. το γατάκι. Δεν έχουμε απαίτηση από τους απλούς πολίτες που σχολιάζουν στα σόσιαλ να σέβονται το τεκμήριο της αθωότητας, έχουμε όμως από τον κ. υπουργό.

Κι έπειτα, από πού κι ως πού είναι αρμοδιότητα του Υπουργού να ανακοινώνει συλλήψεις; Εισαγγελέας δεν υπάρχει; Διάκριση εξουσιών δεν υπάρχει; Ή είναι αυτά ψιλά γράμματα για το επιτελικό μας δοβλέτι;

(Απλώς: ο κ. υπουργός, που δεν έχει ανοίξει το στόμα του όταν διαπράττονται φόνοι μέρα μεσημέρι, είδε φως και μπήκε -είδε δηλαδή τη λάμψη που βγάζουν τα ψηφαλάκια).

Ανέφερα πιο πάνω δυο φρικτές θανατώσεις ανθρώπων, του Ζακ Κωστόπουλου και της Ελένης Τοπαλούδη, επειδή κατά σύμπτωση αυτές τις μέρες εκδικάζονται -η πρώτη σε πρώτο βαθμό, η δεύτερη σε δεύτερο. Χτες εκδόθηκε η απόφαση για τον φόνο του Ζακ, που καταδικάζει τους δυο πολίτες αλλά αθωώνει τους αστυνομικούς που φάνηκαν να κλοτσάνε στο κεφάλι τον αιμόφυρτο Ζακ. Μεγαλύτερο μπελά θα είχαν βρει, σκέφτομαι, αν κλοτσούσαν γάτα.

Αλλά και η κυβέρνηση στην οποία είναι μέλος ο τοσο ευαίσθητος (για τις γάτες) κ. Θεοδωρικάκος ακολουθεί εδώ και μήνες  συστηματικά την πολιτική των παράνομων επαναπροωθήσεων στα σύνορα, εξαιτίας της οποίας βρίσκουν τον θάνατο δεκάδες μετανάστες και πρόσφυγες, μωρά παιδιά, γυναίκες, άντρες (όχι όμως γατάκια).

Σκέφτομαι πως αν ένα κλάσμα του πάθους με το οποίο καταδικάστηκε η κλοτσιά στο γατάκι είχε αφιερωθεί στην υπόθεση των επαναπροωθήσεων ίσως να είχαν γλιτώσει κάποιες ανθρώπινες ζωές.

Ακόμα ένα προβληματικό σημείο, η προσπάθεια άντλησης πολιτικής υπεραξίας από ένα γεγονός που εμφανώς δεν είναι πολιτικό.

Κάποιοι (που δεν αποκλείεται και να πληρώνονται από τους φόρους μας) έβγαλαν τη φήμη ότι ο (φερόμενος ως) δράστης της κλοτσιάς στο γατάκι ήταν «αριστερός».

Mέχρι εδώ καλά, εννοώ ότι δουλειά των τρολ (που ίσως και να πληρώνονται από τους φόρους μας) είναι να προσπαθούν να βγάζουν τα άπλυτα του αντίπαλου στη φόρα. Από τα τρολ δεν έχω απαιτήσεις, έχω όμως από έναν υπουργό, να μην αναδημοσιεύει (αρτάρει, που λέμε) τα σκουπίδια των τρολ.

Πολύ περισσότερο, είναι θλιβερό ένας υπουργός να αναδημοσιεύει ψέματα -διότι όπως θα δείτε στα σχόλια, οι αναρτήσεις του λεγάμενου χαρακτηρίζονται από εθνικιστικό και ακροδεξιό πνεύμα, πολλές κάνουν ανοιχτή επίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ και γενικά μόνο αριστερές δεν είναι.

Παρεμπιπτόντως, η συναγωγή συμπερασμάτων από τις αναρτήσεις δεν αφορούσε τον (φερόμενο ως) δράστη, ο οποίος δεν μοιάζει να έχει παρουσία στα σόσιαλ, αλλά τον βιντεοσκοπητή των άθλων του.

Για τον (φερόμενο ως) δράστη μάθαμε μόνο πως είναι Αλβανός ή αλβανικής καταγωγής. Δείχνει κι αυτό το θλιβερό επεισόδιο πως οι Αλβανοί είναι απόλυτα ενσωματωμένοι στην Ελλάδα. Και στα καλά, και στις βαρβαρότητες.

Και θα κλείσω πηγαίνοντας σε άλλο θέμα. Είδα χτες στο Τουίτερ την εξής δημοσίευση, που τη μεταφέρω αυτούσια.

Με πήρε τηλέφωνο πριν λίγο μια κυρία με καταγωγή από την Αλβανία. Ζει με το σύζυγο της στην Ελλάδα από το 1991. Πούλησαν το σπίτι που είχαν στα Τίρανα για να αγοράσουν σπίτι στην Ελλάδα. Εδώ ζουν πλέον. Έχουν δυο παιδιά που τελείωσαν το ελληνικό Πολυτεχνείο και πήραν την ελληνική ιθαγένεια. Έκαναν αίτηση και αυτοί το 2018. Πλήρωσαν 1.400 ευρώ για παράβολα. Έδωσαν τις εξετάσεις που θέσπισε η κυβέρνηση της ΝΔ. Πέρασαν και οι δυο. Η κυρία πέτυχε με 95%. Πίστεψε πως πήρε ιθαγένεια. Μετά από 31 χρόνια το θεωρούσε αυτονόητο. Όμως πριν λίγες μέρες παρέλαβαν την απόρριψη του αιτήματος τους. Όπως ισχύει για πολλές και πολλούς, δεν πληρούσαν τα οικονομικά τεκμήρια που τέθηκαν με υπουργική απόφαση 3 χρόνια αφού είχαν καταθέσει την αίτηση τους. Μου μίλησε για την αναδρομικότητα των νόμων. Τι να της απαντήσω… Ντράπηκα γι αυτό που της έκανε η ελληνική πολιτεία που λειτουργεί συνάμα ρατσιστικά και ως κοινός απατεώνας. Προφανώς οι κυβερνώντες δεν ντρέπονται.

Ο ερχομός των Αλβανών μετά το 1990 ήταν σωτήριος για την Ελλάδα -δείτε τα δημογραφικά στοιχεία. Σήμερα, η χώρα μαραζώνει κι όμως η ελληνική πολιτεία κάνει ό,τι μπορεί για να διώξει πολύτιμους πολίτες απολύτως ενσωματωμένους. Σε αντιδιαστολή, το Λουξεμβούργο δίνει ιθαγένεια σε όσους έχουν συμπληρώσει πενταετία στη χώρα αν περάσουν με επιτυχία τις εξετάσεις της γλώσσας (αυτό δεν είναι τόσο απλό, εννοώ τη λουξεμβουργιανή γλώσσα, αν και οι εξετάσεις δεν είναι πολύ απαιτητικές), όμως για όσους διαμένουν επί 20+ χρόνια αρκεί να έχουν παρακολουθήσει 24 ώρες μαθημάτων, χωρίς να δώσουν εξετάσεις. Κι έτσι το Λουξεμβούργο αύξησε σε 10 χρόνια τον πληθυσμό του κατά 25% (από 500.000 σε 625.000) ενώ η Ελλάδα έχει μείωση.

Αυτά για το γατάκι.

170 Σχόλια προς “Με αφορμή το επεισόδιο με το γατάκι”

  1. michaeltz said

    Καλημέρα.
    Συγχαρητήρια για το άρθρο!

  2. Καλημέρα,
    Για το επεισόδιο με το γατάκι δεν έχω να πω κάτι. Αλλά βλέπω τη σύνδεση «αριστερός – πηγάδες – κονσερβοκούτια» και μένω. Ακόμα σ’ αυτά έχουν μείνει; Γιατί δεν λένε για τα επόμενα, τα σκουριασμένα κονσερβοκούτια (αν δεν πάει απ’ το κόψιμο να πάει από τέτανο – κάτι τέτοιες πλάκες κάναμε πριν 40+ χρόνια).
    Όσο για το τεκμήριο αθωότητας και για το πώς διώχνει η Ελλάδα κόσμο τι να πω. Μόνο για το τελευταίο: πως διώχνει όχι μόνο η κεντρική διοίκηση με τις επιλογές της αλλά και η διαρκής κρίση (που κι αυτή επιλογή της κεντρικής διοίκησης είναι, έστω ανομολόγητη) κι έτσι η μείωση αυξάνεται 🙂

  3. LandS said

    Πριν σαρανταπεντε χρόνια κορόιδευα τους Εγγλέζους ότι, και καλά, άμα δουν έναν ενήλικα να χτυπάει μια γάτα, θα του ρίξουν σαράντα ομπρελιές σε χρόνο ντετέ και θα τον πάνε σηκωτό στους magistrates για τα δέοντα. Αν όμως τον δουν να σαπίζει στο ξύλο ένα μικρό παιδί, θα συνεχίσουν αδιάφοροι για τη δουλειά τους, θεωρώντας ότι ως ενήλικας ξέρει τι κάνει.
    Σχόλια για το τι κάνουμε εμείς είτε πριν μισό αιώνα είτε τώρα, δεν χρειάζονται.

  4. LandS said

    Για το άρθρο σου Νίκο νομίζω ότι πρέπει να διαβαστεί από όσους περισσότερους γίνεται.

  5. Anasto said

    Όλα τα είπες Νίκο!

  6. Ριβαλντίνιο said

    Για το υστερόγραφο. Είχα κάτσει μέσα στο 2021 να δω ποιες χώρες έχουν μείωση πληθυσμού απ’ την δεκαετία του ’90 ως σήμερα. Στο περίπου – γιατί υπάρχουν διάφορες στατιστικές – είναι οι εξής :

    Αμερική
    Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες 114.000 – 112.000
    Γουιάνα 798.000 – 744.000

    Ωκεανία
    Μικρονησία 111.000 – 103.000

    Ευρώπη
    Αλβανία 3,3 εκ. – 2,9 εκ.
    Αρμενία 3,6 εκ. – 3 εκ.
    Βόρεια Μακεδονία ( Σκόπια ) 2,2 εκ. – 2,1 εκ.
    ΒΟΣΝΙΑ-ΕΡΖΕΓΟΒΙΝΗ 4,4 εκ. – 3,3 εκ.
    ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ 8,4 εκ. – 6,9 εκ.
    Γεωργία 5,5 εκ. – 3,7 εκ.
    ΕΣΘΟΝΙΑ 1,6 εκ. – 1,3 εκ.
    ΚΡΟΑΤΙΑ 4,8 εκ. – 4,1 εκ.
    ΛΕΤΟΝΙΑ 2,6 εκ. – 1,9 εκ.
    ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ 10,3 εκ. – 9,5 εκ.
    ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ 3,8 εκ. – 2,7 εκ.
    ΜΟΛΔΑΒΙΑ 4,5 εκ. – 4 εκ.
    ΟΥΓΓΑΡΙΑ 10,2 εκ. – 9,6 εκ.
    ΟΥΚΡΑΝΙΑ 52 εκ. – 44 εκ.
    ΠΟΛΩΝΙΑ 38,5 εκ. – 37,8 εκ.
    ΡΟΥΜΑΝΙΑ 23,4 εκ. – 19,1 εκ.
    ΡΩΣΙΑ 149 εκ. – 146 εκ.
    ΣΕΡΒΙΑ 7,7 εκ. – 6,9 εκ.

    Η Ελλάδα δεν είχε μείωση πληθυσμού, αλλά αύξηση γύρω στις 100.000 , ίσως λόγω της μετανάστευσης.

  7. atheofobos said

    Σεσημασμένος ο 30χρονος που κλώτσησε το γατάκι -Είχε πιαστεί με 67 κιλά κάνναβης
    https://www.lifo.gr/now/greece/aidipsos-sesimasmenos-o-30hronos-poy-klotsise-gataki-eihe-piastei-me-67-kila-kannabis

  8. Παναγιώτης Κ. said

    Ορισμένοι συμπατριώτες μας εννοούν να διατηρούν την αθλιότητα που υπήρχε στον ευρύτερο Μεσογειακό χώρο όπου οι άνθρωποι συνήθιζαν να φέρνονται βάναυσα στα σκυλιά και τις γάτες.

    Δεν είναι μικρότερο κακό αυτό που συμβαίνει συχνά: Δεν υπάρχει απεχθής ενέργεια χωρίς να πολιτικοποιηθεί.
    Τελικώς τα ΜΚΔ έχουν γίνει μάστιγα;

  9. […] Πριν από 40 περίπου χρόνια είχα δει μια ολοσέλιδη σειρά από γελοιογραφίες του μέγιστου Ράιζερ (Ρεζέρ τον λένε οι Γάλλοι), που από τότε ψάχνω μάταια να την ξαναβρώ. Ο τίτλος ήταν μακροσκελής, κάτι σαν: Απήγαγαν τον εγγονό του βασιλιά της σοκολάτας, ο βασιλιάς των μακαρονιών ανησυχεί. Στο πρώτο καρέ δυο ηλικιωμένες κυρίες διαβάζουν για την… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2022/05/04/aidipsos/ […]

  10. Κύριλλος Μεθόδιος said

    Ώστε «αρτάρουμε», δεν «κάνουμε ριτουί». Έμαθα κάτι σήμερα.

  11. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1-4-5 Να είστε καλά!

    7 Η Ελλάδα έχει μείωση τα τελευταία χρόνια. Στο γύρισμα του αιώνα είχε καλές επιδόσεις λόγω της εισροής μεταναστών. Το ρεκόρ μείωσης πρέπει να το έχει η Βουλγαρία που νομίζω ότι το 1988 άγγιζε τα 10 εκατ.

  12. sarant said

    10 Συνώνυμα είναι

  13. atheofobos said

    Για τους αγαπημένους μας REISER και WOLINSKI έχω γράψει τα παρακάτω ποστ

    REISER-Ο ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΩΡΟΥΣΕ ΤΙΠΟΤΑ ΙΕΡΟ ΚΑΙ ΟΣΙΟ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2010/12/reiser.html#comment-form

    Η ΑΘΥΡΟΣΤΟΜΗ ΣΑΤΙΡΑ ΤΟΥ ΣΕΞ ΑΠΟ ΤΟΝ REISER
    http://atheofobos2.blogspot.com/2011/12/reiser.html

    Ο ΑΙΧΜΗΡΟΣ ΚΑΙ «ΣΕΞΟΜΑΝΗΣ» ΒΟΛΙΝΣΚΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2014/04/blog-post_23.html

    Ο ΒΟΛΙΝΣΚΙ ΣΕ ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΛΕΕΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΙΣΩΣ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ ΘΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΠΕΙ ΣΤΗΝ ΔΙΚΙΑ ΤΟΥ.
    http://atheofobos2.blogspot.com/2014/07/blog-post_7.html

    Και μετά την στυγερή δολοφονία των 12 στο γαλλικό σατιρικό περιοδικό Charlie Hebdo το:
    WOLINSKI, CABU, CHARB, TIGNOUS- ΟΙ ΣΦΑΙΡΕΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑΝ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ ΤΑ ΣΚΙΤΣΑ ΤΟΥΣ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2015/01/wolinski-cabu-charb-tignous.html

  14. Κι εγώ την θυμάμαι τη γελοιογραφία, ούτε γω είμαι σίγουρος αν είναι Ρεζέ ή Βολενσκί (Ράιζερ ή Βολίνσκι).

  15. Πουλ-πουλ said

    Με την εμφάνιση των ΜΑΔ (Μέσων Ακοινώνητης Δικτύωσης), αναμένω τον νέο Τερέντιο, που αντί για τον «Αυτοτιμωρούμενο», θα γράψει τον «Αυτορουφιανευόμενο».

  16. Καλημέρα

    Δεν εξετάζω το θέμα προσπαθώντας να το εκμεταλλευτώ κομματικά αλλά αναφέρομαι αποκλειστικά και μόνο στα δεδομένα :

    Εχουμε όλοι δει το βίδδεο, που αν κάποιος δεν αμφισβητεί την γνησιότητα του, τα περί τεκμηρίου αθωότητας είναι εκτός τόπου και χρόνου, δεν είμαστε δικαστήριο εδώ, γνώμες λογικές εκφράζουμε.

    Μετά δεν μου αρέσει η ομαδοποίηση ζώων και ανθρώπων ώστε να συγκρίνω τις αντιδράσεις της κοινωνίας σε αυτές
    Επίσης στις περιπτώσεις Ζακ και Τοπαλούδη ήταν σχέσεις ανθρώπων και μπορεί κάποιος να υποθέσει (όχι βέβαια για να δικαιολογήσει) κάποια αντίδραση των θυμάτων, τα γατάκια σε τι φταίξανε ;

    Στο βίδδεο όμως υπάρχει καθαρός σαδισμός αφού τα γατάκια τα έχει φωνάξει, δεν ήρθαν μόνα τους, ο δράστης και δελεάσει με το ψάρι κι αυτός ο αρρωστημένος σαδισμός έχει προκαλέσει τις κοινωνικές αντιδράσεις, δεν είναι το ίδιο με την γάτα που μπλέκει στα πόδια του σερβιτόρου και τρώει το πλασεδάκι. Το ότι μάλιστα μετά το πρώτο γατάκι προσπάθησε να κάνει το ίδιο και με το δεύτερο καταρρίπτει κάθε ισχυρισμό περί πλάκας.

    Θα τολμούσε ποτέ ο δράστης να το έκανε σε γατάκι που φορούσε κολάρο ή θα φοβότανε τον ιδιοκτήτη ; τα αδέσποτα (νόμισε πως) ήταν μια εύκολη λύση.

    Μου είναι αδιάφορο τι ποινή (και αν) του επιβληθεί, δεν έφτασε σε φόνο όπως στις περιπτώσεις Ζακ και Ελένης, από την εκπαιδευτική μου πείρα γνωρίζω πως επειδή είναι πρώτο του είδους επεισόδιο, πρέπει η ποινή να είναι αποτρεπτική για τους μιμητές, αλλά στα 30 χρόνια στα σχολεία ,μόνο μια χρονιά με παπά διευθυντή στο 4ο Γαλατσίου έγινε πράξη αυτό και κύλησε η χρονιά χωρίς κανένα άλλο πρόβλημα ενώ στα άλλα που επικρατούσε η » επιήκεια της πρώτης φοράς», ο δεύτερος -και οι επόμενοι που επαναλαμβάνανε το παράπτωμα- αισθανότανε αδικημένος και με το δίκιο του !

    Να το εκμεταλλευτώ και γω οπαδικά τονίζοντας τις οπαδικές προτιμήσεις του δράστη ;

  17. ΓιώργοςΜ said

    Συνυπογράφω με χέρια και με πόδια.

    Το μέτρο βρε παιδιά, το μέτρο, που είναι και άριστο (με την κλασική έννοια της αριστείας, να εξηγούμαστε).
    Κι εδώ πληθωρισμός. Δεν μας φτάνει πχ ο καλύτερος, παραπάνω του είναι ο καλυτερότερος και παραπάνω ο καλυτεροτερότερος, ο καλυ[(τερο)^ν]τερότερος κοκ

  18. sarant said

    13 A, μπράβο!

    14 Τελικά, μου θύμισαν ότι τη γελοιογραφία την είχα βάλει στον παλιό μου ιστότοπο, οπότε την πρόσθεσα στο τέλος του άρθρου!

    Το Έμμενταλ κάνει θραύση!

  19. Πέπε said

    Σχετικά με τη σκιά του όνου:

    > οι αναρτήσεις του λεγάμενου χαρακτηρίζονται από εθνικιστικό και ακροδεξιό πνεύμα, πολλές κάνουν ανοιχτή επίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ και γενικά μόνο αριστερές δεν είναι.

    Θα μπορούσαν να είναι αριστερές και να καταφέρονται κατά του ΣΥΡΙΖΑ, η αριτερά δεν είναι ενιαία και αγαπημένη. Αντισυριζαϊκός λόγος θα μπορούσε κάλλιστα να προέρχεται π.χ. από το ΚΚΕ. Εδώ όμως η λεπτομέρεια είναι ότι ο «αριστερός» του στερεότυπου διπόλου δεν είναι ποτέ ΚΚΕ, γιατί το ΚΚΕ δεν ενοχλεί τον πολωμένο δεξιό. Κάθεται εκεί με τα μονοψήφιά του ποσοστά και δεν απειλεί. ο ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε κυβέρνηση, μπορεί να ξαναϋπάρξει, σήμερα είναι αξιωματική αντιπολίτευση: είναι αντίπαλος, υπολογίσιμος. Άρα όλος ο οχετός χαρακτηρισμών του τύπου ακροαριστεροί (my ass), αναρχοάπλυτοι, διεθνιστές, σταλινάκια και δεν ξέρω τι άλλο (συμπεριλαμβανομένων πολλών λέξεων που κανονικά δεν έχουν τίποτε το αρνητικό, μάλλον τίτλο τιμής αποτελούν!) αφορά κυρίως τον ΣΥΡΙΖΑ, και μέρος της υπόλοιπης αριστεράς αλλά σαφώς όχι όλην.

  20. Pedis said

    Κάποιος άλλος της παρέας κινηματογράφησε τη σκηνή και την ανέβασε, καμαρώνοντας, στα σόσιαλ, σε μια κίνηση αυτοκτονικής βλακείας, με αποτέλεσμα η βάρβαρη πράξη του φίλου του να φτάσει στα πέρατα του (ελληνόφωνου, τουλάχιστον) Διαδικτύου.

    Στο μεταξύ, από το βιντεο εντοπίστηκε ο βάρβαρος που έριξε την κλοτσιά

    Νταξει, βλαμμένος, θρασύδειλος και με μυαλό κακομαθημένου νηπίου ο τύπος. Αλλά, το «βάρβαρη» δεν πάει πολύ? Κατακριτέα, μάλιστα. Αν κατάλαβα καλά, από το πώς έγινε και από τις συνέπειες της πράξης του, το πολύ-πολύ για πταίσμα θα πήγαινε. Κι αν …

    Λ.χ. δεν το έβαλε το γατάκι να ζησει σε συνθήκες κλειστού χοιροτροφείου ή σε καταστάσεις στάνταρντ ελληνικού δημoτικού ή ιδιωτικού κυνοκομείου?!

    Εκτός κι αν υπερβάλλεις στις εκφράσεις σου από … φόβο, μην σου πουν ότι δεν καταδικάζεις όπως πρέπει το ίδιο το γεγονός.

    Και σιγά το γεγονός!? 🧐

  21. sarant said

    16 Την απαίτηση για σεβασμό του τεκμηρίου αθωότητας την έχω από τον υπουργό, όχι από τους πολίτες. Επίσης, στο βιδδεο δεν βλέπεις πρόσωπα.

    19 Αλλιώς επικρίνει ο αριστερός τον Τσίπρα και αλλιώς ο εθνικιστής. Ο αριστερός, ας πούμε, δεν βάζει τον Τσίπρα να λέει «ξεπούλησα τη Μακεδονία» ή να κάνει τεμενάδες στον Ερντογάν.

  22. ndmushroom said

    Παρότι ανήκω κι εγώ στους ανθρώπους που θεωρούν ότι η κακή συμπεριφορά προς τα ζώα προμηνύει αντίστοιχα κακή συμπεριφορά προς τους ανθρώπους, δεν μπορώ να αγνοήσω πως οι υποθέσεις κακοποίησης ζώων τυγχάνουν δυσανάλογα ομόθυμης καταδίκης και από άτομα ιδεολογικών χώρων που μάλλον επαινούν παρά καταδικάζουν αντίστοιχες συμπεριφορές προς ανθρώπους, και τα οποία χρησιμοποιούν την (αληθινή ή υποκριτική) οργή τους για τέτοια περιστατικά για να ξεπλύνουν την κατακραυγή που είχαν προκαλέσει άλλες, αναίσθητες τοποθετήσεις τους. Ή, όπως πολύ εύστοχα τέθηκε στο twitter…

  23. Πέπε said

    21 β
    Εντάξει, δεν έχω διαβάσει τις αναρτήσεις του συγκεκριμένου, ούτε κι έχω σκοπό να τις διαβάσω. Γενικά λέω.

    Κατά τα άλλα η επίμαχη πράξη είναι χωρίς κανένα δικαιολογητικό και ελαφρυντικό, έχει κατά τα φαινόμενα όλο αυτό το μαύρο κι ελεεινό υπόβαθρο που περιγράφει παραπάνω ο Τζη μαζί με ό,τι άλλο θα μπορούσαμε να προσθέσουμε (σαδισμός, θρασυδειλία, ηλιθιότητα κλπ.), αλλά διάβολε, από μόνη της δεν είναι πολύ ψηλά στην κλίμακα του κακού.

    Τα συνυπολογίζεις όλα αυτά. Ούτε του ρίχνεις λιωμένο μολύβι στα σωθικά επειδή είναι σαδιστής ανεξάρτητα από το τι έκανε, ουτε το αντίστροφο.

  24. miltos86 said

    Καλημέρα, μια παρατήρηση έχω, παρότι ούτε κατοικίδιο έχω, ούτε ένθερμος φαν των γατιών στις ταβέρνες είμαι.

    Το βίντεο με το γατί ήταν εξοργιστικό. Ο τρόπος που δρα ο τύπος, εκμεταλλευόμενος την πείνα του (διστακτικού, γιατί δεν είναι και ανυποψίαστο ή ηλίθιο) αδέσποτου γατιού, σου προκαλεί το συναίσθημα να θες να μπεις στην οθόνη να πετάξεις το δράστη στη θάλασσα, και τους φίλους του που ακούγονται να γελούν.

    Είναι η δύναμη της εικόνας. Είμαι σίγουρος ότι αν βλέπαμε αντίστοιχα λεπτομερή βίντεο από τα εγκλήματα που αναφέρθηκαν (βιασμοί, δολοφονία Τοπαλούδη, γυναικοκτονίες, πρόσφυγες στο Αιγαίο κλπ) θα αποκομίζαμε το ίδιο πηγαίο συναίσθημα και εντονότερα μάλλον (θυμίζω τις αντιδράσεις σε φωτο βασανισμού κρατουμένων από Αμερικανούς στρατιώτες στο Ιρακ και τους αποκεφαλισμούς του ISIS, πρόσφατες εικόνες από την Μπούτσα)

    Ως προς το κοσμηματοπωλείο, αν βλέπαμε μια γάτα στη θέση του Ζακ προφανώς και ο δράστης θα είχε βρει μεγαλύτερο μπελά αφού οι γάτες είναι άλογα όντα και όλοι γνωρίζουμε πώς και γιατί μπαίνουν σε ένα χώρο. Στην περίπτωση ενός ανθρώπου, του Ζακ, το ενδιαφέρον αναλώθηκε (δεν επικροτώ, το αναφέρω) στο ερώτημα πώς και γιατί βρέθηκε ο Ζακ εκεί. Πάντως και στην περίπτωση του Ζακ (όπου επίσης είχαμε σοκαριστικό βίντεο) έγιναν μεγάλες αντιδράσεις, συγκεντρώσεις κλπ και μετά από χρόνια έχει γίνει σύμβολο κι απασχολεί την κοινή γνώμη. Το γατί αυτό δε νομίζω να έχει ανάλογη πορεία.

    Οπότε στη σύγκριση των δύο γεγονότων δε βρίσκω χάσμα στα επίπεδα ευαισθησίας της κοινής γνώμης

  25. # 21

    Οχι, στο βίδδεο που είδα προς το τέλος φαίνεται το πρόσωπο του δράστη στην προσπάθεια να δελέάσει το δεύτερο γατάκι, δεν ξέρω αν μετά το έκοψαν

  26. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    20# Μένω με την εντύπωση ότι δεν καταδικάζεις αρκετά τη ρώσικη εισβολή στην Ουκρανία 😜 🤪

  27. miltos86 said

    Και κάτι ακόμα, δημοσιοποίηση των ονομάτων των δραστών επί της ουσίας δεν έγινε. Η καταγγελία έγινε ως προς συγκεκριμένους λογαριασμούς Instagram και ζητήθηκε η συνδρομή της Δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος για την ταυτοποίηση.
    Αν κάποιος ανεβάσει δημόσια σε κοινωνικό δίκτυο ένα τέτοιο βίντεο και ταγκαρει και τους φίλους που ήταν μαζί, έχει κάνει ήδη τη δημοσιοποίηση ο ίδιος. Αν όχι των ονομάτων, τουλάχιστον των λογαριασμών.

  28. Σχετικά με την αυστηρή ποινή της πρώτης φοράς, να πω ακόμη πως την πρώτη μέρα που εμφανίστηκα στο Κ.Ε.Πόρος σαν αξιωματικός τιμώρησα με μια μέρα στέρηση εξόδου τον ναυτόπαιδα που με πλησίασε χωρίς τις τυπικότητες. Δεν ξανατιμώρησα κανέναν άλλον στους περίπου 28 μήνες που υπηρέτησα εκεί και είχα τόσο καλές σχέσεις με τους ναυτόπαιδες που μου λέγανε κοιμήσου ήσυχος, σήμερα θα είμαστε αρνάκια,αύριο που θαχει βάρδια ο Τάδε θα υποφέρει

  29. ΓΤ said

    Να μην ξεχάσουμε και τη φάρα των κυνηγών…

  30. spyridos said

    6
    Η Ελλάδα έχει τεράστια μείωση πληθυσμού, ένα άθροισμα των μεταναστών από Ελλάδα σε 5-6 δυτικοευρωπαικές χώρες μας δίνει μια γεύση.
    Δεν έχει ζωντανή παρακολούθηση του πραγματικού πληθυσμού μέσω των δήμων.
    ΔΕν έχει ενεργή και ανεξάρτητη στατιστική υπηρεσία.
    Δεν έχει πλέον ούτε καν απογραφή πληθυσμού.

  31. ΓιώργοςΜ said

    21 Να προσθέσω πως το τεκμήριο της αθωότητας και η αθωότητα αυτή καθεαυτή, θεωρητικά πάντα, δεν αφορούν απαραίτητα την τέλεση ή μη μιας πράξης, αλλά το αν είναι κολάσιμη. Ο δράστης θα μπορούσε να ήταν άτομο μειωμένου καταλογισμού. Ή, σε μια βιαιοπραγία, να ήταν σε άμυνα (το νομικό τμήμα του ιστολογίου ας πει περισσότερα 🙂 ).
    Από σεβασμό στα υπόλοιπα θεσμικά όργανα, οι θεσμικοί παράγοντες θα έπρεπε να είναι τυπικοί.

  32. spyridos said

    Ορίστε
    https://www.statistics.gr/documents/20181/79d452ad-8f9e-c6eb-9f0e-82916e714866

    2011 —> 11,123 εκ.
    υπολογισμός μέσα 2019 —> 10,725 εκ.

    Συνέχιση της γραμμής που προβάλουν στον παραπάνω υπολογισμό σημαίνει ότι ο πληθυσμός έπεσε κάτω από τα 10 εκ μέσα στο 2021.
    Αρκετός κόσμος συνεχίζει να είναι γραμμένος στην Ελλάδα ενώ κατοικεί ήδη αλλού.

  33. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Χαίρομαι και ευχαριστώ τον Νικοκύρη για το άρθρο. Βλέπω να μην είναι οι σχετικές σκέψεις μου «πόντιος στο μονόδρομο», κατά το ανέκδοτο.
    Χθες βράδυ, μετά την ανακοίνωση τής (α)δικ.απόφασης για τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου πάλαιψα μέσα μου να μην ποστάρω πρώτα το βίντεο με τους αστυνομικούς(ειδ.φρουρούς;) να κλωτσούν τον θανατωμένο τελικά, Ζακ, με τίτλο «ΑΘΩΟΙ» κι από κάτω το βίντεο με τον γατοσουταριστή, αντιγράφοντας για τίτλο, έναν απ αυτούς που ανάρτησαν (τρολ κι «επίσημοι»), τις πρώτες ώρες (πριν την αποσυροζοποίηση του δράστη) : «συνελήφθη ο δράστης και απειλείται με 10ετή φυλάκιση και μέχρι 50.000 ευρώ πρόστιμο χάρις στον νόμο της κυβέρνησης* που ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ όπως λέει ο κ. υπουργός/Θεοδωρικάκος» .

    Από πού κι ως πού οι αστυνομικοί (όργανα του κράτους ε;) , κλωτσούν άνθρωπο πεσμένο κάτω, ήδη δέσμιο. Τον βασάνισαν, τον έσερναν ημιθανή και ξεψύχησε με χειροπέδες …

    Να δω αν υπάρξει ένας εισαγγελέας που να τιμά τον όρκο του στην Κουλη χώρα.

    * ν.4830/2021

  34. ΓΤ said

    https://www.in.gr/2022/05/04/greece/patra-kyniki-omologia-apo-24xrono-mou-arese-gata-kai-tin-skotosa/

  35. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  36. Ριβαλντίνιο said

    @ Spyridos

    Το 1990 η Ελλάδα είχε 10.200.000 και ήταν σχεδόν όλοι Έλληνες.
    Απ’ το 1998 άρχισε να έχει περισσότερους θανάτους από γεννήσεις.
    Σήμερα έχει 10.700.000 , αλλά οι μετανάστες – οι νόμιμοι και οι νομιμποιημένοι – έναι 750.000 με 850.000 ( οι μισοί από αυτούς είναι Αλβανοί και ακολουθούν Γεωργιανοί, ΕΣΣΔίτες , Βούλγαροι , Ρουμάνοι κ.λπ. ).
    Άρα οι γηγενείς Έλληνες έχουν πέσει κάτω απ’ τα 10 εκ.

    ( https://en.wikipedia.org/wiki/Demographics_of_Greece )

  37. Voyageur autour de la chambre said

    Καλημέρα.
    Μου άρεσε το άρθρο, κυρίως για την επικέντρωση στην υπερβολή των ΜΚΔ.
    Έχω συχνά την αίσθηση ότι κάποιοι μπαίνουν στο ίντερνετ ψάχνοντας κάτι για να προσβληθούν και να αρχίσουν να ζητούν παραδειγματικές τιμωρίες.

  38. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    29. >>φάρα των κυνηγών
    χμ, μη γενικεύεις 🙂 . Σε ένα άλλο σύμπαν θα ήμουν ιέρεια στην Άρτεμη, κυνηγήτρα και προστάτιδα συνάμα, εννοώ 🙂
    31 Το τεκμήριο αθωότητας οφείλουν να το τηρούν οι εκπρόσωποι των δικαστικών , πολιτειακών κλπ θεσμών. Ιδανικά και οι της 4ης εξουσίας, αλλά, σιγά… τα βλέπεις 😦 .
    Εμείς, ο κριτής λαός 🙂 άμα βλέπουμε το λύκο, τον ντορό τί τονε θέμε;

  39. μήτσκος said

    Σωστό και χρήσιμο το σημερινό άρθρο, εύγε.

    Ίσως το παραψειρίζω τώρα, αλλά εγώ βλέπω μεγάλη διαφορά αν το γατί έπεσε στην άμμο ή στη θάλασσα. Να ρίξεις γάτα από μισό μέτρο στην άμμο είναι κάτι ανάξιο λόγου. Να τη ρίξεις στη θάλασσα όμως είναι ταλαιπωρία για το ζωντανό, εκεί όντως βγάζεις κάποιο σαδιστικό ένστικτο που ξεπερνά τα όρια της πλάκας και του χαβαλέ.

    Αυτά βέβαια χωρίς να διαφωνώ με το Νικοκύρη ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση σίγουρα χάθηκε το μέτρο.

  40. spyridos said

    36
    Ντεμογκράφικς οφ Γκρις. Μάλιστα. Δες αυτό που σου έστειλα είναι της στατιστικής υπηρεσίας.
    Αποκλείεται η Ελλάδα να έχει πάνω από 9,7 εκ κατοίκους (μαζί με τους μετανάστες) πραγματικό πληθυσμό.
    Και επειδή η πυραμίδα (δες το ραπόρτο) είναι εντελώς ανάποδη, σε συνδυασμό με οικονομική κατάσταση που διώχνει κόσμο, καταλαβαίνεις ότι θα κατέβουμε κάτω από τα 9 εκ. πολύ σύντομα.

  41. geobartz said

    (α) Για το λακτισθέν γατάκι, νομίζω ότι παραήταν υπερβολικές οι αντιδράσεις των «παντός καιρού» τε και ζωοφίλων αδελφών ημών. Για να πω τα «προς εμαυτόν», ταϊζω ανελλιπώς τα γατάκια που πλησιάζουν στο καλύβι μου. Ένα όμως από αυτά θέλει να εισέλθει και μέσα στο καλύβι, οπότε έρχεται και γρατσουνά την σίτα της εξώπορτας. Οπότε και εγώ το κλωτσώ για να φύγει. Θέλω όμως με την ευκαιρία να πω ότι πολλοί «ζωόφιλοι» τα χρειάζονται τα …εισαγωγικά: Παίρνουν ζώα (κυρίως σκυλιά) και …όταν τα βαρεθούν τα αφήνουν …να πάνε στο διάολο! Και αναρωτιέμαι τί κάνουν γι’ αυτούς τους «ζωόφιλους» οι ζωόφιλοι;;; Για όλα τα αδέσποτα (και εν πολλοίς κακόμοιρα) σκυλιά, υπεύθυνοι είναι όχι μόνο οι «ζωόφιλοι» αλλά και οι ζωόφιλοι!

    (β) «ακολουθεί εδώ και μήνες συστηματικά την πολιτική των παράνομων επαναπροωθήσεων στα σύνορα, εξαιτίας της οποίας βρίσκουν τον θάνατο δεκάδες μετανάστες και πρόσφυγες»
    # Κανένας μετανάστης δεν επανοπροωθείται. Προφανώς Νοικοκύρη εννοείς τους λαθρομετανάστες (όπως τους λένε και …εις πάσαν Φραγκίαν). Σε ότι αφορά τους «επαναπροωθούμενους» πρόσφυγες, πόθεν συνάγεται ότι είναι πρόσφυγες και όχι λαθρομετανάστες;;;

    (γ) «Ο ερχομός των Αλβανών μετά το 1990 ήταν σωτήριος για την Ελλάδα …Σε αντιδιαστολή, το Λουξεμβούργο δίνει ιθαγένεια …Κι έτσι …αύξησε σε 10 χρόνια τον πληθυσμό του κατά 25% …ενώ η Ελλάδα έχει μείωση».
    # Με αυτή τη λογική, αν κάποιος είναι άτεκνος, αφήνει την πόρτα του σπιτιού του ανοιχτή για να μπαίνει μέσα όποιος θέλει. Ποιος θα το έκανε αυτό στο σπίτι του;;; Είναι η λογική του «όλοι μας θα πολεμήσετε» ή «όλοι μας θα πληρώσετε»! Και να συμπληρώσω επίσης ότι το «σωτήριος» είναι υπερβολή. Ο ερχομός των Αλβανών ήταν ωφέλιμος. Τούτου ένεκεν, έχω και εγώ άριστες σχέσεις με ουκ ολίγους Αλβανούς. Ένας μάλιστα εξ αυτών ήταν επί χρόνια παράνομος (και ανασφάλιστος). Μόλις εφέτος νομιμοποίησε την παραμονή του (τουτέστιν από λαθρομετανάστης έγινε μετανάστης, σύμφωνα και με τα «λεξικά»). Χρειάστηκε να πληρώσει κάποια πρόστιμα, εν Αλβανία και Ελλάδι. Συμπέρασμα (πρόσθετο): Δεν πρέπει να βγάζουμε εύκολα συμπεράσματα για περιπτώσεις που τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας αρνούνται να δώσουν ιθαγένεια σε κάποιον.

  42. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    39 Να ρίξεις γάτα από μισό μέτρο στην άμμο είναι κάτι ανάξιο λόγου.
    Αν ήταν ανάξιο λόγου, γιατί το έκανε -και επιχείρησε να το ξανακάνει; Στη θάλασσα, θα είχα «νόημα».
    Φλασιά της στιγμής, τώρα: Μήπως εφέ στο τουίτερ ότι έριξε γάτα-ες στη θάλασσα;
    Δεν ξέρω αν είναι εγκληματίας (φοβάμαι να πω, του μέτρου απόντος 🙂 🙂 ) αλλά μάλαξ, βέβαιον!
    Για τη μη καταδίκη των άλλων όμως (και την καταδίκη που έφτασε
    στα τέρματα -κατά το κατηγορητήριο πάντα, για τον έναν πολίτη) θα ήθελα να γινόταν συζήτηση 😦

  43. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    42 διόρθωση : Στη θάλασσα, θα είχε «νόημα». Θου κύριε

  44. geobartz said

    21, sarant said: «Αλλιώς επικρίνει ο αριστερός τον Τσίπρα και αλλιώς ο εθνικιστής. Ο αριστερός, ας πούμε, δεν βάζει τον Τσίπρα να λέει ξεπούλησα τη Μακεδονία».

    # Έτσι ακριβώς! Διότι ο αριστερός, ας πούμε, θα βάλει τον Τσίπρα να λέει μοσχοπούλησα τη Μακεδονία στους ομόφρονές μου Γερμανούς και Αμερικάνους και στο ΝΑΤΟ και …σε κάθε συνδικάτο, έχοντας το ουμούτ(ι) ότι θα γίνουν χορηγοί μου για να κρατήσω κι άλλο το ντοβλέτι και τον κρατικό κορβανά. Και όλα αυτά τα …αγαθά εκχωρώντας στους ΒουλγαροΣκοπιανούς τη Μακεδονική Γλώσσα και Ταυτότητα! Ούτε καν τριάκοντα αργύρια!

  45. Ριβαλντίνιο said

    Σόρρυ αν πιάνουν πολύ χώρο ( Νικοκύρη αν χαλάνε την ροή του νήματος κάντου διαγραφή ).

    Η Καθημερινή 25/9/1941
    Αρχή της Κατοχής. Μια δεσποινίδα προσπαθεί να σώσει απ’ τον δρόμο δυο σκυλάκια που τα βασάνιζαν μαθητές σχολείου . Δεν τα κατάφερε. Και είναι πολλά ακόμη και δεν μπορεί να τα σώσει όλα. Ζητάει να επέμβει το κράτος με νόμο για την προστασία των σκυλιών.
    Αγαπητή μου και να μπορούσατε να σώσετε όλα τα σκυλιά δεν θα χρησίμευε σε τίποτα. Σημασία είναι να γίνουν οι άνθρωποι αγαθοί και ευγενικοί. Πρέπει να αγαπούμε τα ζώα , τουλάχιστον αυτά που δεν τρώμε. 🙂 Αλλά η αγάπη δεν επιβάλλεται με διατάγματα. Και να τιμωρηθεί κάποιος για κακομεταχείριση σκυλιού τι αλλάζει ; Μήπως ο πταισματοδίκης μπορεί να αναπλάσει την καρδιά του ; Είναι αναρμόδιος. Το αίσθημα της αγάπης είναι καρπός μακράς εσωτερικής καλλιέργειας και υπάρχει στην πλειονότητα των ανθρώπων . Ουσιαστικά τιμωρούμε τους βασανιστές ζώων όχι γιατί πληγώνουν το ζώο , αλλά γιατί προκαλούν το κοινό αίσθημα της αγάπης. Στην Ελλάδα όμως τι τιμωρία να πέσει ; Τα 9/10 των Ελλήνων φέρονται άσχημα στα ζώα. Δεσποινίς παραιτηθείτε . Είναι πεπρωμένο να υποφέρετε.



  46. Ριβαλντίνιο said

    Πρωινός Τύπος 3/2/1942
    Γάτες πωλούνται για κουνέλια. Γνωστό και απ’ την ταινία του Βέγγου «Τι έκανες στο πόλεμο Θανάση ;»

  47. δρομέας said

    Το ιστολόγιό σας έχει ξανασχοληθεί με βασανισμούς γατιών το 2016 με τις παραστάσεις του Γιάν Φάμπρ https://sarantakos.wordpress.com/2016/04/07/fabreica/ Κι απότι θυμάμαι, κανείς εισαγγελέας δεν είχε ασκήσει δίωξη στο Φάμπρ για πλημμέλημα. Μάλλον δεν υπήρχε τότε ο νόμος για το βασανισμό των ζώων

  48. sarant said

    45-46 Eνδιαφέροντα!

    47 Ομολογώ πως το είχα ξεχάσει.

  49. ΓΤ said

    O βρομόπαπας της Καλλιθέας προς το τρανς άτομο
    https://www.iefimerida.gr/ellada/binteo-i-hydaia-epithesi-ierea-poy-diohnei-trans-apo-syssitio-eisai-andras-me-byzia-kai

  50. nikiplos said

    Περί του συμβάντος. Όταν ήμουν μικρός στα 70ς στην ελληνική επαρχία, είδα βαρβαρότητες ενάντια σε σαύρες, πουλιά, χελιδόνια, γάτες και σκύλους, που δεν περιγράφονται. Μπροστά στα μάτια μου, στο λιμάνι της Καλαμάτας ένας (δεν θα τον έλεγα μάλακα αλλά κάτι χειρότερο) αφού βασάνισε με διάφορους εξαιρετικά βίαιους τρόπους ένα γατάκι το έριξε στο νερό, όπου και φυσικά πνίγηκε. Μου έχουν μείνει ανεξίτηλα:
    – το παρπαπονιάρικο νιαούρισμα του γατιού πριν ξεψυχήσει.
    – «Το γατάκι ρε?!» η απορία πονόψυχου της παρέας του, όστις όμως δεν διέθετε τα μπράτσα του δράστη.
    Το άνωθεν περιστατικό είναι από τα πιο ήπια, που βιωματικά συνάντησα στη ζωή μου στην παιδική/εφηβική ηλικία. Δεν έχω στόχο να επεκταθώ γιατί δεν προσβλέπω σε ένα γκραν γκινιόλ σχόλιο.
    Μεγαλώνοντας απέκτησα και φωτογραφικό υλικό από τα 80ς στην Κρήτη. Πυροβολισμοί εναντίον γατιών, με στόχευση στο μάτι από αεροβόλα παίδων το πολύ έως 12 ετών. Τα μεγαλύτερα στόχευαν με πυροβόλα όπλα, αλλά κυρίως σαύρες γιατί ήταν πιο δύσκολες στο στόχο ή γατάκια μικρά, τα οποία ξέκαναν με την μία.
    Σήμερα τυχαίνοντας να γνωρίσω το μέλλον αρκετών δραστών εκείνων των μακρινών εποχών, έχω να πω, πως η πλειοψηφία αυτών, κάλλιστα θα το έκανε σε ανθρώπους αν μπορούσε. Ακόμη κι ένας συγγενής μου που παρουσία μου σκότωσε ένα παπαγαλάκι, απλά ψεκάζοντάς το με Baygon (άδειασε όλη την μπουκάλα) σε αυλή αγροικίας, δεν μπορώ να κρύψω πως δεν έχει σαδιστικά ένστικτα ή θέματα που θα έχρηζαν ψυχιατρικής βοήθειας. Τουναντίον θα έλεγα πως επιβάλεται μια τέτοια βοήθεια.
    (Έχω εδώ ξαναγράψει για συμβάν στο ίδιο λιμάνι με ΑμΕΑ που έπαθε τα ίδια αλλά τελικά τη γλύτωσε).

    Όλα τα ανωτέρω περιστατικά έγιναν από ανήλικους/παιδιά. Δηλαδή απαίδευτους ανθρώπους που σήμερα δυστυχώς η κοινωνία μας έχει θεοποιήσει κι ανεβάσει στο ύψιστο βάθρο, σε τέτοιο αηδιαστικό βαθμό που ο Αλντού Ναουρί προειδοποιεί με το βιβλίο του: βάλτε τέλος στην παιδική παντοδυναμία και κυριαρχία. Αυτό που θέλω να πω, είναι πως από παιδιά πράγματι μπορεί κανείς να περιμένει τα πιο φρικαλαία πράγματα καθότι είναι απαίδευτα. Οι ενήλικες όμως?

    Ο δράστης του περιστατικού στην Αϊδηψό (παρότι ακούγεται πως δεν είναι ακριβώς στην Αϊδηψό το σημείο) μπορεί στην πραγματική του ζωή να αγαπάει τα ζώα, τα γατάκια κλπ. Και να έκανε ένα ήπιο/φιλικό παιχνίδι. Να το έριξε στο (ομολογουμένως ρηχό, χαλίκια, λίγο νερό) σημείο ώστε να βγει «σαν βρεγμένη γάτα» για να γελάσουν. Ωστόσο η εικόνα και το βίντεο αναπαράγουν τον θυμό της κοινωνίας. Τον στιγματίζουν για ένα «στιγμιαίο λάθος» που θα έλεγε κι ο συμπαθής Πασχάλης.

    Τον συνέλαβαν. Ακόμη κι ο Υπουργός ενεδύθηκε το καλό του το κοστούμι, κι ο Διοικητής φόρεσε την υπ’ αρθιμ8 στολή για τις φωτογραφίες. Το πρόστιμο 50.000€ που ορίζει «ο νόμος» που που θέλουν να του επιβάλουν, κανέναν δεν ξενίζει?

  51. spyridos said

    47
    Έπρεπε να συλληφθεί να βασανιστεί να ομολογήσει και να εκτελεστεί που έβαλε 5 ψεύτικες γάτες στην Επίδαυρο.
    Αλλά το προστάτεψαν οι συριζαίοι.
    Είχαν δικούς τους και τους εισαγγελείς.
    Πείτε τα.

  52. Alexis said

    #19: Εδώ όμως η λεπτομέρεια είναι ότι ο «αριστερός» του στερεότυπου διπόλου δεν είναι ποτέ ΚΚΕ, γιατί το ΚΚΕ δεν ενοχλεί τον πολωμένο δεξιό.

    Χμμμ… μην το λες… Μπορεί να μην ενοχλεί ως υπολογίσιμος αντίπαλος, όπως σωστά γράφεις παρακάτω, αλλά ιδεολογική κόντρα σαφώς και υπάρχει και ενίοτε βγαίνει και εκτός ορίων.
    Παραδείγματα πολλά: Εμφυλιοπολεμικοί «κρωγμοί» Μπογδάνου κατά ΚΚΕ στη Βουλή (που του στοίχισαν τη διαγραφή του από τη ΝΔ), επίθεση χρυσαυγιτών κατά στελεχών του ΠΑΜΕ στο Πέραμα κλπ.

  53. nikiplos said

    16@ και 28@. Κλίνω περισσότερο υπέρ μιας επιεικούς και παρηγορητικής ποινής από μια αδέκαστη, στο γράμμα του νόμου αυστηρή «παραδειγματική» τιμωρία. Ίσως οι νομικοί και λοιποί ερανιστές του δικαίου να έχουν μια πιο εμπεριστατωμένη άποψη.
    Εγώ βιωματικά θα μιλήσω.
    Δεν έτυχε να υποπέσει στην αντίληψή μου κάποια παραδειγματική τιμωρία που να απέτρεψε την τέλεση όμοιων αδικημάτων. Στα χρόνια του Χριστού οι δολοφόνοι σταυρώνονταν/παλουκόωνονταν/λιντσάρονταν. Τι πιο παραδειγματικό. Ωστόσο οι φόνοι συνεχίστηκαν.
    Έτυχε σε μένα συγχωρητική ποινή 2 φορές στη ζωή μου. Με έβαλε πραγματικά στον ίσιο δρόμο, ηθικά και πρακτικά.
    Αντίθετα όσοι διαπομπεύτηκαν τιμωρήθηκαν ασύμμετρα με το παράπτωμα, δεν είδα ούτε έναν να κάνει χαΐρι στη ζωή του. Καταστράφηκαν κι αποκλείστηκαν νωρίς. Ούτε και απετράπησαν τα αντίστοιχα παραπτώματα.

    Κλείνοντας δεν θα έλεγα πως υπάρχει νόρμα ή κανόνας και πως ισχύει για όλους. Το αν ένας άνθρωπος γίνει καθίκι ή καλός καγαθός, ίσως να είναι άσχετο από το γεγονός ότι έτυχε κάποτε του ελέους της συγχωρήσεως.

    Εξαιρετικό το κείμενο του Σπύρου Μελά που κόμισε ο Ριβαλντίνιο @45 και που δίνει ίσως κάποιες ερμηνείες για αυτό.

  54. Αγγελος said

    Διαβάζω συχνά από περιέργεια τον φιλοζωικό ιστότοπο zoosos.gr Τονίζει σε κάθε ευκαιρία ότι για την κακομεταχείριση ή την αναίτια θανάτωση ζώων (δεν ξέρω τι ακριβώς ζώων, υποθέτω κυρίως των κατοικίδιων) προβλέπεται, εκτός από την όποια δικαστική ποινή, και διοικηικό πρ/οστιμο μέχρι 30.000€. Υπήρξε μάλιστα περίπτωση ανθρώπου που έπνιξε τα εφτά γατιά που γέννησε η γάτα του και του επιβλήθηκε 30.000€ διοικητικό πρόστιμο για το καθένα!!! Ε, δεν είμαστε καλά! Πώς περνάνε τέτοιοι νόμοι;
    Στον ίδιο ιστότοπο έχει αναφερθεί επανειλημμένως ότι απαγορεύεται και τιμωρείται με συγκεκριμένη διάταξη του δασικού κώδικα η μεταφορά, ο βασανισμός και η δημόσια έκθεση θηραμάτων. Προσπάθησα να σχολιάσω ότι προφανώς ο νόμος εννοεί ζωντανών θηραμάτων, αφού βασανισμός νεκρού ζώου δεν νοείται και η μεταφορά σκοτωμένου θηράματος δεν είναι δυνατόν να απαγορευτεί (τι θα τον κάνεις δηλαδή το λαγό που χτύπησες, επί τόπου θα τον γδάρεις και θα τον ψήσεις;), αλλά δεν ξέρω αν δημοσιεύτηκε το σχόλιό μου.

  55. Alexis said

    Για το άρθρο του Νικοκύρη δεν έχω να πω πολλά. Συμφωνώ σχεδόν σε όλα, νομίζω ότι περιγράφει πολύ παραστατικά όλες τις διαστάσεις του γεγονότος.
    Θεωρώ κι εγώ ότι χάθηκε το μέτρο στη συγκεκριμένη υπόθεση…

  56. nikiplos said

    46@ Και τον φωνάζει ο πρόεδρος που του είχε κοπεί η λόρδα από την πείνα στην Έδρα και (συνωμοτικά) τον ρωτάει?
    «Είχε καμία διαφορά στη γεύση?»
    «Ίδιο κι απαράλλαχτο κύριε πρόεδρε!»
    (μαγείρεψαν το σκυλάκι της ιδιοκτήτριας για λαγό)
    Και το μάτι του προέδρου αστράφτει όλο χαρά!

  57. sarant said

    56 Kαι βέβαια τέτοια περιστατικά συνέβαιναν κατά κόρον στην Κατοχή.

  58. leonicos said

    Από τα προηγηθέντα σχόλια, έτυχε δυστυχώς να συμφωνώ με τον ελεεινό και αχαρακτήριστο Τζι.

    Γειά σου φίλε Τζι.

    Το να κλοτσήσεις ένα γατακι, είτε στο νερό είτε στη άμμο είναι συμπεριφορά που δείχνει ότι δεν έχεις ευαισθησία, και είσαι ικανός να καεις τα πάντα.
    Είναι άνευ αντικειμένου το αν θα το χαρακτηρίσεις βαρβαρότητα, διότι το άτομο αυτό είναι ικανό να διαπράξει όποια άλλη βαρβαρότητα.

    Το ό,τι η δολοφονία του Κωστόπουλου και της Τοπαλούδη αποτελουν βαρβαρότητα, όπως και ο τραυματισμός της Μυρτώς (που τυχαία δεν πέθανε αλλά είναι ζωντανή – νεκρή), και η θανάτωση του νέγρου στη Μύκονο, που πρόσφεραν οι γονεις του τα οργανά του, και πολλά άλλα, ας θυμηθούμε και το μπαράζ των γυναικοκτονιών φέτος,, είναι εξισου βαρβαρότητες, ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ότι πρέπει να χαρακτηρίσουμε ελαφρότερα τη συγκεκριμένη πράξη.

    Πολύ περισσότερο όταν μια ολόκληρη παρέα, του ιδίου φυράματος προφανώς, διασκέδασε και περηφανευτηκε για το ‘επίτευγμα’. Και για τον λόγο αυτόν, χάριν της παρέας, ο τύπος προσπάθησε να το επαναλάβει. Επομένως είναι λάθος να βγάζουμε την παρεα απ’ έξω.
    Οι άθρωποι αυτοί επεδιωξαν να προκαλέσουν οδυνη ή θάνατο σε κάποιον ανύποπτο. Το ότι είναι ζώο, οφείλεται στο ότι αν ήταν άνθρωπος θα τιμωρούνταν αυστηρότερα. Αν δεν υπήρχε αυτός ο φόβος, θα εκδήλωναν τα ίδια ένστικτα και απέναντι σε ανθρώπους, όπως ξέρουμε πολύ καλά από άλλες περιπτώσεις.

    Αυτή η συμπεριφορά δεν πρέπει να συγκρίνεται με την παιδιάστικη, άσκεφτη συμπεριφορά, που θα κοροϊδέψουν τον κουτσό και τον καμπούρη, διότι τα περισσότερα παιδιά ωριμάζοντας θ’ αντιληφθούν ότι δεν είναι ούτε σωστό, ούτε έξυπνο, ακόμα και αν δεν νοιάζονται για την οδύνη ή την ενόχληση και λύπη που προκαλούν. Είαι άλλο η ‘πλακα’ των πιτσιρικιών και άλλο η χοντράδα των ενηλίκων.

    Μπορεί κι ένας ποδοσφαιριστής να κλοστήσει εναν αντίπαλο, για να τον αχρηστέψει. Εδώ, ενώ πρόκειται για εγκληματική σχεδόν ενέργεια,
    μπορεί να δείχνει ‘αδιστακτο καθοίκι / κάθαρμα’, αλλά η πράξη έχει συγκεκριμένο στόχο, στρέφεται κατά του αντιπάλου, όσο και αν είναι κατακριτέα, διότι οι κλοτσιές στα πόδια απαγαρεύονται στο ποδόσφαιρο. Υπάρχουν αθλήματα που επιτρέπεται να τραβάς και να χτυπάς τον αντίπαλο.

    Η κλοτσιά σ’ ένα γατάκι, από ένα τομάρι 80 φορες βαρύτερο και δυνατότερο, συνιστά ύβρι και πρέπει να προκαλεί αποτροπιασμό

  59. leonicos said

    Το τι έκαναν οι υπουργοί και οι άλλοι παράγοντες, αρμόδιοι και μη με αφήνει αδιάφορο

    Το να υποπέσεις σε γελοιότητα είναι πια τόσο διαδεδομένο, που δεν αποτελέι είδηση.
    Δεν ξέρεις τι θα πει ο ηλιθιος χαζοχαρούμενος Μυτιάς και ο επαίσχυντος Καραπαπάκης στα πρωιάδικά τους για την οποια είδηση; Πρέπει να τους ακούσεις;

    Ακούς την είδηση, και ξέρεις πώς θα τη σχολιάσουν. Έτσι έγινε και με το βρέφος από τη Συρία, που ο ανεκδιήγητος γιατρός πήγε να το βγάλει ‘κακοποιημένο’, και πρόβαλαν την καταγωγή του… λες κι οι Σύροι κακοποιούν κατα παράδοση τα παιδιά τους. .

  60. BLOG_OTI_NANAI said

    Ξέρουμε καλά πως ούτε τα χάδια, στα ζώα, ούτε το τάισμα τους, ούτε η συμπόνια για την τύχη τους αποτελούν απόδειξη ανθρώπου ευαίσθητου που το αποδεδειγμένο περίσσευμα της αγάπης του ξεχύνεται και αγκαλιάζει και τη φύση. Ο μισάνθρωπος δεν είναι ζωόφιλος. Το να μπορείς να αγκαλιάσεις ένα πλάσμα που του φοράς λουρί και του δίνεις εντολές, δεν σε κάνει ζωόφιλο.

    Να προσθέσω και την κατάπιστη διαφήμιση του ΝΟΥΝΟΥ που επιδοκιμάζει τη βία και το μίσος και ευτυχώς αποσύρθηκε σχετικά γρήγορα, όπου μια γυναίκα, επειδή ζήτησε από τον σκύλο να μην… γαυγίζει, εξοντώνεται, και η εξόντωση της προκαλεί χαρά στον «ζωόφιλο»:

  61. GeoKar said

    Η αγαπημένη μας γατα που μάς υιοθέτησε πριν 4 καλοκαίρια έχει, αποδεδειγμένα, σκάγια από αεροβόλο στον πνεύμονα… Χωρίς να διαφωνώ με το σημερινό άρθρο, ίσα-ίσα, ιδίως ως προς την απώλεια του μέτρου, θεωρώ ότι περιστατικά οπως αυτό ή όσα αναφέρονται στο #50 συνάδουν με την άποψη ότι ο άνθρωπος είναι εκ φύσεως ζώον κακόν κ μοχθηρόν και όλα τα υπόλοιπα είναι πατίνα αιώνων πολιτισμού κ εκπαίδευσης. Αλλά, βέβαια, αυτη είναι άλλης τάξης συζήτηση…

  62. ΣΠ said

    51
    Αυτές ήταν ζωντανές.

  63. Nestanaios said

    Εγώ πιστεύω ότι το να φοράς κολάρο σε ένα ζωάκι και να το σέρνεις όπου εσύ επιθυμείς είναι κακοποίηση και πρέπει να τιμωρείται. Το ίδιο πιστεύω και για τα πουλάκια μέσα σε κλουβιά. Το ίδιο πιστεύω και για τα ζώα σε ζωολογικούς κήπους. Το ίδιο πιστεύω και για πολλά άλλα.

  64. BLOG_OTI_NANAI said

    Το έχω ξαναπεί, πολλοί αγνοούν ότι η ζωοφιλία στην Ελλάδα μετρά αιώνες, από τον Άργο του Οδυσσέα. Οι άνθρωποι ζούσαν αιώνες στη φύση, αγαπούσαν τα ζώα τους, ακόμα και αυτά από το κοπάδι που έσφαζαν, τους έδιναν ονόματα, τους μιλούσαν. Στα έντυπα του 19ου αιώνα, όλα τα παιδικά περιοδικά διαπαιδαγωγούν τα παιδιά με βάση την αγάπη για τα ζώα. Στα αναγνωστικά διαβάζαμε, «Ποτέ δε θα πειράξω, τα ζώα τα καημένα. Μην τάχα σαν κι εμένα κι εκείνα δεν πονούν;».

    Η αγάπη για τα ζώα δεν είναι εφεύρεση των βίγκαν ή των κάποιων φανατικών μισάνθρωπων. Μάλιστα, οι μισάνθρωποι επικαλούνται τον νόμο για τς γάτες, τη στιγμή που παρανομούν οι ίδιοι με εξύβριση, με συκοφάντιση, με πρόσκληση σε βιαιότητες, με ρητορική μίσους, με απειλές κατά ζωής, και ένα σωρό άλλα ποινικά αδικήματα. Δεν θα έπρεπε και όλοι αυτοί να ελεγχθούν για το αν είναι παράνομες οι πράξεις τους αυτές;

    Σε βίντεο με τον σκύλο στο συντριβάνι, οι «ζωόφιλοι» κατηγορούσαν στα σχόλια τον θείο για τη πράγματι αισχρή γλώσσα που χρησιμοποιούσε και το παράδειγμα που δίνει, και την ίδια στιγμή οι ίδιοι τον χαρακτήριζαν ‘κωλόγερο» και εύχονταν το ζώο να τον είχε θανατώσει! Μιλάμε για την απόλυτη τρέλα…

  65. Μαρία said

    47, 48
    Πρόσφατη καταδίκη του Γιαν Φαμπρ για βία και σεξουαλική παρενόχληση μελών του θιάσου του https://www.efsyn.gr/kosmos/eyropi/341807_katadiki-toy-gian-fampr-gia-bia-kai-sexoyaliki-parenohlisi-melon-toy-thiasoy
    https://www.theartnewspaper.com/2022/04/29/artist-jan-fabre-given-18-month-sentence-by-a-belgian-court

  66. michaeltz said

    Τελικά μιλάμε για φιλοζωία ή ζωοφιλία; Υπάρχει σχετικά σύγχυση!
    Άλλη σύγχυση δημιουργείται όταν μπλέκεται ο «βεγκανισμός» με την «ευγένεια ψυχής». Αντί να δραστηριοποιηθούμε για την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των ζώων προς σφαγή, δηλώνουμε μη κρεατοφάγοι και νίπτουμε τας χείρας μας!
    Όμως, όπως δηλώνεται απερίφραστα από το μήκος του εντέρου μας, είμαστε, εκ κατασκευής, είδος παμφάγο, τα σαρκοφάγα έχουν μικρότερο μήκος εντέρου και τα φυτοφάγα μεγαλύτερο, σε σχέση πάντα με το μήκος του σώματος.
    Όσο για την «ευγένεια ψυχής», τι θα κάνουμε όταν οι έρευνες στο μέλλον αποδείξουν ότι και τα φυτά υποφέρουν όταν τα σκοτώνουμε για να τα φάμε; Όταν θα αποδειχτεί, με ηλεκτρόδια καρφωμένα μέσα στο φυτικό κύτταρο, ότι και αυτό υποφέρει όταν θανατώνεται; Ήδη έχει αποδειχτεί ότι οι ρίζες των φυτών έχουν 15 αισθήσεις! Τι θα κάνουμε όταν λυπόμαστε να φάμε ραδίκια;
    Θέτω το πρόβλημα, δεν κατηγορώ ούτε ειρωνεύομαι κάποιον, αλίμονο! Σέβομαι απόλυτα τις επιλογές των ανθρώπων, όταν δεν είναι εγκληματικές! Απλώς, αναρωτιέμαι πόσο «σοφόν» είναι να πηγαίνουμε ενάντια στη φύση μας…

  67. nwjsj said

    «Ένα προβληματικό σημείο είναι ότι δημοσιοποιήθηκαν τα ονόματα όχι μόνο του (φερόμενου ως, αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς) δράστη της κλοτσιάς και του βιντεοσκοπητή, αλλά και άλλων μελών της παρέας, όπως και της ταβέρνας όπου έγινε το περιστατικό.»

    Αυτό που κατάλαβα απ’ όσα είδα χθες είναι ότι τα στοιχεία του δράστη έγιναν γνωστά από τον ίδιο, ο οποίος ανέβασε το βιντεάκι της ένδοξής του πράξης σε κάποιο από τα ΜΚΔ του με το ονόματάκι του να φαίνεται φόρα – παρτίδα, σχεδόν με περηφάνια. Φυσικό επόμενο ήταν να πάρει διαστάσεις η ανάρτησή του, αφού το βίντεο αναπαρήχθη με το όνομά του κοτσαρισμένο πάνω από το βίντεο. Σε κάθε περίπτωση, το ποιός ήταν ο τύπος που δημοσιοποίησε το βίντεο, παύει να έχει σημασία από τη στιγμή που καταγράφεται και αποδεικνύεται μια κατάπτυστη πράξη. Όσο για τα υπόλοιπα μέλη της εξαίρετης αυτής παρέας, χαίρομαι που έγιναν γνωστά και αυτά για να ξέρουμε με τι μπουμπουκάκια έχουμε να κάνουμε, διότι αν περιμένουμε να βρούμε δικαιοσύνη και να προστατευτούμε από τους Θεοδωρικάκους και τα δικαστήρια της αστικής δημοκρατίας, σω-θή-κα-με (όπως αποδείχτηκε περίτρανα για πολλοστή φορά χθες).

    Όσοι τσουβαλιάζουν γατάκι, Ζακ, Ελένη, πνιγμούς προσφύγων και ό,τι άλλο τους φανεί, για να μας ψέξουν επειδή τάχαμου δίνουμε αξία στο γατί κι όχι στον άνθρωπο, κάνουν απλά πως δεν αντιλαμβάνονται ότι κοινός παρονομαστής όλων αυτών των κακών είναι η έλλειψη ανθρωπιάς και ο εκφασισμός της κοινωνίας εν γένει και φυσικά είναι και οι ίδιοι έκφανση του προβλήματος αυτού.

    Από μικρά μας γαλουχούν με την πόλωση της ανωτερότητας. Ανώτερος ο άνθρωπος από τα ζώα, ανώτερος ο άντρας από τη γυναίκα, ανώτερος ο νοικοκυραίος από τον ομοφυλόφιλο οροθετικό, ανώτερος ο χριστιανισμός από τον ισλαμισμό (συμπληρώστε όποιο δίπολο θέλετε), έτσι ώστε όταν η αδικία και το κακό συμβαίνουν δίπλα μας εμείς να μην αντιδρούμε καν ή να ξυπνάει η ευαισθησία μας για το θύτη, ενώ το θύμα ας πρόσεχε που πήγαινε γυρεύοντας ή ήταν αφελές. Επίσης, όταν κάποιος τολμήσει ν’ αντιδράσει στην αδικία ή το κακό, αμέσως παίρνει την ταμπέλα του τρελού και του υπερβολικού. «Πώς κάνεις έτσι για ένα γατάκι;» Και μετά το γατάκι γίνεται παιδί/έφηβος και έρχεται η Μάνδρου να αναρωτηθεί «Μα, καλά, γονείς δεν είχε αυτό το παιδί;» Και το εφηβάκι έχει γίνει πια γυναίκα, η οποία «πήγαινε γυρεύοντας που βγήκε βόλτα με δυο άντρες». Ή ομοφυλόφιλος οροθετικός που «σίγουρα ήταν πρεζόνι αφού κυκλοφορούσε στην Ομόνοια τρέμοντας και ψάχνοντας να κλέψει τον τίμιο βιοτέχνη-βιοπαλαιστή». Ή πρόσφυγας που «δεν κάθεται να πολεμήσει για την πατρίδα του κι έρχεται εδώ να μας αλλοιώσει τον πολιτισμό». Όταν η κοινωνία και οι νοοτροπίες παίρνουν τέτοια φόρα, πουθενά δεν σταματάει αυτό.

    Τέλος, τι λούμπα είναι αυτή που ξαφνικά ψάχνουμε να βρούμε τι ψηφίζει ο κάθε κακοποιητής; Είναι η λούμπα, στην οποία μας σπρώχνει το συστηματάκι για να μας αποπροσανατολίζει κάθε φορά από την ουσία του κάθε κακού που συμβαίνει και ‘μεις πάμε σαν φρόνιμα στραβάδια να πέσουμε μέσα. Άλλωστε, η μικροαστίλα μέσα στην οποία βρίσκουν καταφύγιο και έχουν κανονικοποιηθεί όλες οι φασιστικές νοοτροπίες είναι τόσο σταθερή αξία που είναι πέρα και πάνω από τα κόμματα της αστικής δημοκρατίας, ως εκ τούτου το τι αναπαράγουν οι Σπυραδώνηδες και οι Πολάκηδες στα ΜΚΔ ποσώς με απασχολεί.

    Θα ήθελα να κλείσω με μερικές γατοφωτογραφίες, αλλά δυστυχώς ο Όπερα δεν με διευκολύνει, όποτε πριν φύγω για το καθιερωμένο γατοσυσσίτιο σας προτρέπω να βοηθάτε κανένα δίποδο ή τετράποδο που έχει ανάγκη, όποτε και αν μπορείτε. Από ένα σημείο κι έπειτα, τα πάντα στη ζωή είναι μπελάς και μπλέξιμο. Τουλάχιστον, ας μένει και κάτι καλό για να μην πηγαίνει η ταλαιπωρία μας στράφι.

  68. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

  69. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Συγχαρητήρια, Νικοκύρη! Το άρθρο βάζει τα πράγματα στη θέση τους – τη φυσιολογική και τη λογική!
    Αν και ακροθίχτηκε το θέμα και στο προχθεσινό νήμα, ήταν απαραίτητη η παραπέρα ανάλυσή του, με τις εκατέρωθεν απόψεις.
    Την γνώμη μου την είπα: Πρόκειται για μία ακόμη περίπτωση κίνησης του ‘νεοελληνικού εκκρεμούς’, στην άκρη του οποίου συχνότατα βρίσκονται και ίχνη υποκρισίας, σκοπιμοτήτων και … βλακείας.
    Βλακείας ίδιου μεγέθους και επιπέδου με του μ@κ@%α δράστη, που διασκέδασε με το να ξεγελάσει και να σπρώξει το γατί! (Τι μεγαλειώδης πλάκα, αλήθεια!!!)
    Όσον αφορά τον (οθντκ) κ. Υπουργό, δεν είμαι σίγουρος ότι το τελικό ισοζύγιο των ψηφαλακίων από τη συγκεκριμένη ανάρτησή του θα είναι θετικό υπέρ του, λαμβάνοντας υπόψη ότι η πλειοψηφία των ψηφοφόρων της ΝΔ δεν είναι τόσο ηλίθιοι που να μη βλέπουν τι ποιότητα ανθρώπου (θα) πάνε να ψηφίσουν! Αλλά, αφού τον …ψηφίζει ο Κυριάκος… 🙂

  70. michaeltz said

    Τελικά, Νικοκύρη, για φιλοζωία ή για ζωοφιλία συζητάμε; Φίλοι των ζώων ή φίλοι της ζωής; ποιο είναι ποιο; Δεν σχολίασες!! Ή θα γίνει ξεχωριστό άρθρο;

  71. Κυριάκος said

    Παλιότερα πάντως ζωοφιλία ήταν η κτηνοβασία μια από αρχαιοτάτων χρόνων σεξουαλική διαστροφή.

  72. β. said

    file:///home/ndv/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%86%CE%AC%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1%20%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82/reizer_koufoi.png

  73. ΣΠ said

    70
    Είναι ισοδύναμα:
    https://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CF%86%CE%B9%CE%BB%CF%8C%CE%B6%CF%89%CE%BF%CF%82&dq=

  74. Avonidas said

    Καλησπέρα.

    #66. Απ’ όσο γνωρίζω όμως, το μήκος του εντέρου μας δεν έχει κάποια ιδιαίτερη συσχέτιση με την παρόρμηση να δώσουμε κλωτσιές στις γάτες – εκτός πια κι αν η κίνηση είναι ανακλαστική, κι έχει να κάνει με παραπανίσια αέρια στο εν λόγω έντερο.

    Θυμάμαι, με την ευκαιρία, που διάβαζα τον Φράνσις Κρικ, στην «Εκπληκτική Υπόθεση», όπου σχολιάζει το κίνημα για τα δικαιώματα των ζώων και τη μεταχείριση των πειραματόζωων. Και λέει ότι συμφωνεί πως η σκληρότητα απέναντι στα ζώα είναι απαράδεκτη (με την έννοια ότι δεν θα πρέπει να υποφέρουν αναίτια, να τους προκαλούμε πόνο, σωματικό ή ψυχολογικό), και καλώς τέθηκαν περιορισμοί στα πειραματικά πρωτόκολλα· αλλά πως δεν θεωρεί ότι έχουν τα ίδια ατομικά δικαιώματα με τους ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένου και του δικαιώματος στη ζωή.

    Καταλαβαίνω το σκεπτικό του, αλλά όπως έχω ξαναπεί δεν μου είναι καθόλου σαφές πού θα ‘πρεπε να μπει η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον άνθρωπο και στα (άλλα) ζώα, κι όλες οι αναλύσεις που έχω δει κρύβουν κάποια αυθαίρετη και σιωπηρή παραδοχή στον πυρήνα τους. (Ο Κρικ, για παράδειγμα, ρωτάει ρητορικά: «αξίζει ένας χιμπαντζής πανεπιστημιακή μόρφωση;» Ε όχι, δεν αξίζει, αλλά αυτό δεν συνεπάγεται ότι μπορώ να του κάνω ευθανασία χωρίς τύψεις).

    #60, 64. Απ’ όσο επίσης γνωρίζω, πέρα απ’ τον Χριστό κανείς άλλος δεν αξιώνει να είμαστε αναμάρτητοι, προτού στηλιτεύσουμε το έγκλημα ή τιμωρήσουμε (σύννομα) τους παραβάτες. Αυτό τον πήχη, όμως, δεν τον φτάνει κανείς μας, ούτε οι «υποκριτές» ούτε κι οι «ταπεινοί» – οπότε είναι μάλλον άχρηστος πήχης.

    Για τον Θεοδωρικάκο και τα ρέστα: πολύ το αναλύουμε. Ως γνωστόν, όταν δεν μπορείς να κάνεις αυτά που πρέπει, πρέπει να διατυμπανίζεις αυτά που κάνεις. Το τέρας που κλότσησε τη γάτα το κρεμάς στα μανταλάκια, και κερδίζεις πίστωση χρόνου για όοολα εκείνα που τα χεις κάνει σκ@τ@. Τους μπάτσους που ξεσπούσαν στον Ζακ Κωστόπουλο και τους εκτελεστές που δολοφονούν μέρα μεσημέρι δεν μπορούν να τους πιάσουν και να τους τιμωρήσουν και να το θελαν (που δεν το θέλουν κιόλας), οπότε ασχολούνται με τους κακοποιητές ζώων. Αλλά το αν η ποινή είναι δίκαιη ή άδικη, υπερβολική ή όχι, δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με το πόσο και γιατί προβάλλεται η υπόθεση.

  75. Ριβαλντίνιο said

    Ξέρει κανείς τον τίτλο της παρακάτω ταινίας ; Τον ψάχνω.

    Πρόκειται για σπλατεριά , β΄ διαλογής. Είναι ένας τρελός σε μια εγκαταλελειμμένη βιοτεχνία κρέατος – σφαγείο και όποιον πέφτει στα χέρια του τον σκοτώνει σαν ζώο. Το σφαγείο είχε ο πατέρας του , αυτός αναγκαζόταν από μικρός να ζει εκεί , του σάλεψε και έγινε δολοφόνος.

    Κάθε φορά που σκότωνε κάποιον μονολογούσε : «Τα ταϊζεις , τα μεγαλώνεις , τα φροντίζεις , τα αγαπάς και έπειτα τα οδηγείς στο μέρος [ για σκότωμα ] . Και αυτά πισωπατούν ! Γιατί πισωπατούν ; Έχεις καθαρά . Δεν μυρίζει τίποτα . Δεν έχουν δει το μαχαίρι. Γιατί ;»

    Στο τέλος τον καθαρίζουν και καθώς ψυχομαχά δίνει την απάντηση στον εαυτό του :
    «Τα ταϊζεις , τα μεγαλώνεις , τα φροντίζεις , τα αγαπάς και έπειτα τα οδηγείς στο μέρος. Και αυτά πισωπατούν ! Γιατί πισωπατούν ; Έχεις καθαρά . Δεν μυρίζει τίποτα . Δεν έχουν δει το μαχαίρι. Γιατί ;»
    – Γιατί μέχρι και ένα ηλίθιο ζώο καταλαβαίνει πότε έχει προδοθεί !

  76. Nestanaios said

    70. Ζωοφιλία είναι η φιλία του ζώου και φιλοζωία είναι η ζωή της φιλίας.
    Η φιλία της ζωής δεν υπάρχει.

  77. Μαρία said

    73
    Αλλά προσοχή στις ψευδοφιλίες που παραπέμπουν σε παραφιλίες 🙂

  78. spyridos said

    62
    Δεν μπορώ να το δω γιατί μου ζητάει την πιστωτική μου αλλά μάλλον είναι η ταινία του 2012 που πετούσαν δυο γατιά στον αέρα.
    Εντάξει ο καπιστροκομμένος ζητάει εισαγγελέα στην Αθήνα για κάτι που έγινε με εντολή του Φαμπρ το 2012 στην Αμβέρσα.
    Και φυσικά φταίει ο σύριζα και γιαυτό.
    Για όσους ανησυχούν. Εφαγε τα πρόστιμά του από την πόλη της Αμβέρσας, δεν χρειάστηκε να επέμβει εισαγγελέας για κάτι τέτοιο και από την εταιρία παραγωγής της ταινίας.
    Επίσης ένα μήνα μετά τον περίμεναν στο Νόρντερπαρκ της Αμβέρσας που έκανε Κυριακή πρωί το τζόκινγκ του, κάτι καλόπαιδα με ρόπαλα του μπέιζμπολ και τον χτύπησαν στα πόδια, στα πλευρά και στα νεφρά.
    Βάρβαρο φυσικά, αλλά κάθε φορά που ακούω συνέντευξή του, τους δικαιολογώ. Θα έπρεπε να τις τρώει κάθε χρόνο, προληπτικά.

  79. michaeltz said

    74. Δεν τα συνέδεσα τα δύο με κανένα τρόπο!
    Για το άλλο που γράφεις, υπάρχει όντως πρόβλημα! Έχω δει ένα εφιαλτικό βίντεο με εικόνες κάποιων ερευνητών να χτυπούν στο κεφάλι με σφυρί έναν χιμπατζή κάνοντας πλάκα! Αφού θα τον σκοτώσουμε για το πείραμα, τι σημάσια είχε, είπαν μετά.
    Γενικότερα, πιστεύω ότι ο σεβασμός προς τα άλλα όντα είναι, ενστικτώδικα, ανάλογος με την αναγνωρισιμότητα των ιδιαιτεροτήτων τους! Και αυτή η αναγνωρισιμότητα εξαρτάται από το πόσο μακριά από εμάς είναι αυτά τα όντα στην εξελικτική κλίμακα,π.χ. όλα τα μυρμήγκια ή τα σελάχια μάς φαίνονται ίδια, παρόλο που το κάθε ένα έχει τη δική του «προσωπικότητα». Πιο απλά, δύσκολα ξεχωρίζουμε/θυμόμαστε ανθρώπινα πρόσωπα της κίτρινης ή της μαύρης φυλής, κι ας ανήκουμε στο ίδιο είδος.
    Εξαρτάται, όμως, και από την παιδεία μας! Στη Σουηδία δεν αφήνουν το ψάρι που έπιασαν να πεθάνει από ασφυξία, το χτυπούν στο πίσω μέρος του κεφαλιού και το θανατώνουν αμέσως μόλις το βγάλουν από το νερό, για να μην επιμηκυνθεί η αγωνία του.
    Όταν όμως μπει στη μέση η βιομηχανία, όλα πάνε περίπατο: Και κανιβαλισμός, αφού δίνουν στις κότες αλεσμένα υπόλοιπα των σφαγείων, και στα ψάρια ιχθυάλευρα. Στην επιλογή, μόλις εκκολαφθούν, των βιώσιμων πουλερικών γίνονται βαναυσότητες, αφού τα «ακατάλληλα» τα πετούν ζωντανά στα σκουπίδια, και κακομεταχείριση των χοίρων προ της σφαγής, διάφορα τέτοια. Μέχρι που ανακαλύφθηκε πως το χοιρινό κρέας είναι γεμάτο τοξίνες από το άγχος των χοίρων για την τύχη που τους περιμένει, βλέποντας τους συντρόφους τους να σφάζονται, πριν έλθει και η δική τους σειρά!!! Τότε λήφθηκαν ειδικά μέτρα. Αλλά τις πάπιες τις μαδούν ζωντανές για να φτιαχτούν τα ακριβά μονωτικά σκεπάσματά μας! Σταματώ εδώ γιατί τα παραδείγματα είναι άπειρα.

  80. Μάνια said

    έχουν βγει τα αποτελέσματα της απογραφής;Ρωτάω γιατί στον Δ.Παιονίας που είναι ο ένας από τους δύο Δήμους του Ν.Κιλκίς είχαμε μείωση πληθυσμού γύρω στο 20%.

  81. michaeltz said

    73. Ευχαριστώ!

  82. Avonidas said

    #79. Ένας ερευνητής που χτυπάει με σφυρί ένα πειραματόζωο «για πλάκα» έχει αποτύχει, σαν άνθρωπος, σαν επιστήμονας και σαν ζωντανό ον γενικότερα. Θα ήταν ένα «χαραμισμένο τομάρι» (a terrible waste of skin, κατά την παραστατικότατη αγγλική έκφραση) ακόμη κι αν σφυροκοπούσε με μανία μια τηλεόραση, ξερωγώ, ή ένα ρομπότ, ή και κάτι τελείως αναίσθητο. Το πρόβλημα βρίσκεται μέσα στο δικό του κεφάλι, κι όχι στο κεφάλι του ζώου που βαράει.

    Τώρα, για το ποια όντα έχουν προσωπικότητα, και σε ποιο βαθμό πρέπει να τα σεβόμαστε, και σε ποιο βαθμό ξεγελιόμαστε ψυχολογικά από επιφανειακές εντυπώσεις, είναι ένα ζήτημα. Θα σου έλεγα, για παράδειγμα, ότι γνωρίζοντας τι κάνουν τα έντομα το ένα στο άλλο δε νιώθω καμιά παρόρμηση να τους αποδώσω «προσωπικότητα», ή να προστατεύσω τη ζωή και την ευημερία τους. Θα πειραματιζόμουν με μια σφήκα ή μια δροσόφιλα αν ήταν να μάθω κάτι για το πώς είναι κατασκευασμένες, θεωρώντας τις λίγο ως πολύ εναλλάξιμες – όσο ακριβώς είναι εναλλάξιμες οι λάμπες. Αν όμως βάλω ένα μυρμήγκι κάτω από μια λάμπα και το τσουρουφλίζω έτσι, από καπρίτσιο, οφείλω σοβαρά ν’ αναρωτηθώ γιατί εγώ, ένα υποτίθεται έλλογο κι ενσυνείδητο ον, καταστρέφω ένα ζωντανό πλάσμα χωρίς κάποιον καλό λόγο. Και γιατί νιώθω ευχαρίστηση να το κάνω.

  83. ΣΠ said

    78
    Ναι αυτό.

  84. Avonidas said

    #78 . Βάρβαρο φυσικά, αλλά κάθε φορά που ακούω συνέντευξή του, τους δικαιολογώ. Θα έπρεπε να τις τρώει κάθε χρόνο, προληπτικά.

    Όταν διαβάζω τέτοια σχόλια, θυμάμαι τον Όργουελ, που έγραφε για τη Sagrada Familia ότι οι Καταλανοί Αναρχικοί έδειξαν την κακογουστιά τους που δεν την ανατίναξαν.

    Που εντάξει, αν πέταγε πού και πού τέτοιες μαλακίες ένας Όργουελ, δικαιολογούνται οι υπόλοιποι.

  85. aerosol said

    Ο Χίτλερ ήταν όντως ζωόφιλος. Και βετζετέριαν. Και ζωγράφος -αν και μετριότατος. Όπως καταλαβαίνουμε, αυτό δεν σημαίνει πως οι βετζετέριαν, οι ζωγράφοι και οι ζωόφιλοι ρέπουν στον ναζισμό.
    Έχουμε μπλέξει τραγικά τα μπούτια μας όταν θεωρούμε πως μια ιδιότητα (και μάλιστα με φλου και υποκειμενικό ορισμό, για τον οποίο δεν θα συμφωνήσουμε ποτέ όλοι) είναι η μόνη και η πιο χαρακτηριστική για ένα τεράστιο πλήθος ανθρώπων. Λες και παίρνουν γραμμή ή τους ενώνει συγκεκριμένη ιδεολογία για όλα τα κοινωνικά ή πολιτικά προβλήματα, και οφείλουν να έχουν συγκεκριμένη και κοινή άποψη. Επίσης, με κάποιο μαγικό τρόπο, όλοι αυτοί έχουν κοινές αξίες, ίδια ηθική, συγκεκριμένη συμπεριφορά -που την μαθαίνουν από το Επίσημο Εγχειρίδιο του Ζωόφιλου. Βάζω στοίχημα πως έχουν και μυστική χειραψία, για να ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους!
    Ερωτήθηκε το αν συμπαραστάθηκαν οι ζωόφιλοι στον Ζακ, λες και είναι… κόμμα ή… τι ακριβώς; Άλλα ανάλογα ερωτήματα μπορεί να είναι: Τι άποψη έχουν οι οπαδοί του χάντμπωλ για τον βιασμό; Ποια είναι η επίσημη στάση των Αιτωλοακαρνάνων για την Ουκρανία; Επιτέλους, ΤΙ υποστηρίζουν οι ιεροψάλτες για την διδασκαλία ξένων γλωσσών στο Γυμνάσιο, ε;!

    Διαβάζω για «επίσημους» ζωοφιλικούς συλλόγους, λες και ανακαλύψαμε τους μασώνους ανάμεσά μας. Δεν έχουν τίποτα έξτρα επίσημο, πέρα από το ότι μαζεύτηκαν μια χούφτα άνθρωποι και με λίγα χρήματα έστησαν σύλλογο. Υπάρχουν δεκάδες από δαύτους. Αν θέλετε στήνουμε κι εμείς εδώ 2-3, και μάλιστα μπορεί ο ένας σύλλογος να βρίζει «επίσημα» τους άλλους. Κάποιοι μπερδεύουν τέτοιες κινήσεις με σφιχτοδεμένες δομές όπως κόμματα και Εκκλησίες. Όπως μπερδεύουν τα σόσιαλ μήντια (τα σημερινά καφενεία, δηλαδή, για κους κους και εκτόνωση) με κάτι που έχει, ή θα όφειλε να έχει, συντεταγμένο λόγο και προσεκτικά αρθρωμένη πρόταση για το Σύμπαν. Το 90% των ζωόφιλων (πάσης φύσεως και μαλακίας) δεν έχουν περάσει ούτε απόξω από σύλλογο, και αυτοί που είναι μέσα, μέχρι να βαρεθούν, να σιχαθούν ή να βρουν γκόμενα, είναι εξίσου κάθε καρυδιάς καρύδι με τους υπόλοιπους ‘Ελληνες. Κάποιοι βιώνουν εκεί την αυτοπραγμάτωση, όπως άλλοι στον Εξωραϊστικό Σύλλογο Άνω Μουσουνίτσας Παρνασσίδος (αλήθεια, τι λέει αυτός για την Ελένη Τοπαλούδη, ξέρουμε ή αρνήθηκαν να πάρουν θέση;), κάμποσοι προσπαθούν να κάνουν καλό και δίνουν προσωπικό χρόνο και λεφτά για πράγματα που ο πολύς κόσμος δεν ασχολείται. Κάποιοι, όπως παντού, ανακαλύπτουν ίσως τρόπους να βρουν μια θεσούλα ή να φάνε χρήμα.
    Αυτά περί «επισημότητας» και «επίσημης ζωοφιλικής γλώσσας» και παπάρια μάντολες.
    Κι ας βγει όποιος θέλει να μου εξηγήσει τι «προφανώς δεν έχω καταλάβει», να μετρήσουμε τις εμπειρίες μας να δούμε ποιός την έχει μεγαλύτερη. Σοβαρολογούμε τώρα;

    #24
    Καλά τα θέτεις περί Ζακ/γατιού.

    #26
    Είσαι ημίθεος λέμε!

    #41
    Οι ζωόφιλοι (σε αντίθεση με τους «ζωόφιλους»), μόνιμα, πάγια και ακούραστα, είναι οι μόνοι που συνεχώς ενημερώνουν, κράζουν και αγωνίζονται ενάντια στο άθλιο φαινόμενο αυτών που παίρνουν ζώο λες και ψωνίζουν σώβρακο, και μετά το πετάνε. Προβάλλουν την ευθύνη και τις υποχρεώσεις του να έχεις ζώο -αλλιώς να μην το πάρεις. Το κάνουν με ιστοσελίδες, άρθρα, μπροσούρες, μπάνερ, διαφημιστικά σποτ, καταχωρήσεις, με κάθε δυνατό μέσο. Και είναι ακριβώς αυτά τα ζώα που σώζουν, περιμαζεύουν, ταϊζουν, γιατροπορεύουν, τους βρίσκουν σπίτι. Το κάνουν ξεκλέβοντας χρόνο από παιδιά και συντρόφους, από ξεκούραση, από δουλειά, από διακοπές, βάζοντας χρήμα και βενζίνες, τρέχοντας σε κτηνίατρους, ενίοτε ξενυχτώντας για να φροντίσουν. Μπορώ να σούρω πράγματα σε κάμποσους ζωόφιλους αλλά αυτά τα κάνουν αρκετοί, είτε οργανωμένοι σε συλλόγους είτε μόνοι.

    #54
    Τι θα πει » Ε, δεν είμαστε καλά!»;
    Αντί να δώσει ένα μικρό ποσό να στειρώσει τη γάτα του ή απλά να μην έχει γάτα, έκατσε κι έπνιξε με τα χέρια του 7 μωρά γατιά; Και, αν δεν τον σταματήσει κανείς, στις επόμενες γέννες πολλά περισσότερα; Οι γάτες μπορούν να γεννήσουν 4 φορές τον χρόνο αν είναι χύμα…
    Το αθροιστικό ποσό είναι πολύ μεγάλο (αν ισχύει η είδηση, διότι με εκπλήσσει για Ελλάδα), καθώς βάζω το ελαφρυντικό πως τέτοια καφριλίκια μέχρι πριν λίγο τα θεωρούσαμε δεδομένα και αποδεκτά, και κάπως έτσι θα γαλουχήθηκε κι αυτός. Αλλά σοβαρά απορείς γιατί υπάρχει νόμος που τιμωρεί την εκατόμβη αθώων πλασμάτων -ειδικά εφόσον μπορείς εύκολα να μη γεννηθούν και σε ξεβολέψουν;

  86. spyridos said

    83
    Στο 1’17» ο αντιδήμαρχος στο γραφείο του.

    80
    Οχι δεν βγήκαν.
    Στην «Ελλάδα 2.0» τα αποτελέσματα της απογραφής θα τα βγαίνουν πλέον τοπικά.
    Θα τα ανακοινώνει ο παπάς της ενορίας μετά την επιφοίτηση του Αγίου Πνέυματος (ή του Οινοπνέυματος).
    Θα παραδίνονται αμέσως μετά στους ερευνητές σε ειδικά ντοσιέ που έχει στείλει ο Πιερακάκης.
    Είναι εκείνα με τον πράσινο ήλιο και το σύνθημα . ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΕΝΩΜΕΝΟ ΔΥΝΑΤΟ.
    Χρωστάνε πολλά τα παιδιά, μην κάθονται να φτιάχνουν καινούργιους ντοσιέδες.

  87. Αρειανός said

    Τον παλιάνθρωπο! Δεν την αντέχω τόση βαναυσότητα. Λέω να πάρω τώρα τη δερμάτινη τσάντα μου και ναα πάω στο ρεστοράν να φάω μια μπριζόλα για να ηρεμήσω, γιατί συγχύστηκα…

  88. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    57 Στο τελευταίο ντοκιμαντέρ του Λεωνίδα Βαρδαρού «Γυναίκες Μαχήτριες – Η Τριπλή Απελευθέρωση», μια αγωνίστρια της αντίστασης αφηγείται πως κατά τη φυλάκισή τους, με άλλες γυναίκες στον Άη Στράτη, κάποια στιγμή μες την Κατοχή, έπαψαν εντελώς οι προμήθειες και οι έγκλειστες αναγκάστηκαν να φάνε για να μην πεθάνουν, όλα τα ζώα, νομίζω είπε και ποντίκια. Συνέβη δε και το εξής: κάποιου κατοίκου της περιοχής ψόφησε το γαϊδούρι και πήγε και το πέταξε ακριβώς δίπλα στη φυλακή (και σχολιάζει ότι σίγουρα είχε στο νου του -με τη γενική πείνα που υπήρχε- ότι αυτές οι έρμες εκεί μέσα θα το χρειαστούν) και πράγματι η γυναίκα -σκασμένη τώρα στα γέλια – επιβεβαιώνει ότι ο μάγειρας τεμάχισε σε ψιλό ψιλό το ζώο, έβαλε λέει και λίγο αλευράκι και το έφαγαν όλο. «Λουκούμι».

  89. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    88 Αυτό το ντοκιμαντέρ δεν ήξερα ότι υπάρχει

    80 Όχι, δεν έχουν βγει ακόμα. Ούτε έχουν πληρωθεί οι απογραφείς!

  90. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    67. >> Όσοι τσουβαλιάζουν γατάκι, Ζακ, Ελένη, πνιγμούς προσφύγων και ό,τι άλλο τους φανεί, για να μας ψέξουν επειδή τάχαμου δίνουμε αξία στο γατί κι όχι στον άνθρωπο, …εκφασισμός (…)φυσικά είναι και οι ίδιοι έκφανση του προβλήματος αυτού.

    Νόισι, παρανόηση καλή μου. Το νομικό σύστημα που μπορεί κι ανέχεται /προβλέπει 1) αθώωση των χωροφυλάκων που κλωτσούσαν το Ζακ δεμένο, πεσμένο 2) και μέχρι 10ετή φυλάκιση κι ως 50 χιλιάδες πρόστιμο στον γατοκακοποιητή, ψέγουμε. Την μη αναλογικότητα της ποινής.
    Η υπερτέρα αξία είναι ο άνθρωπος, έτσι διδάσκονται σε όλες τις νομικές του κόσμου και το διδάχτηκα κι εγώ (και τυπικά) από καθηγητές σαν τον Γεώργιο Αλέξανδρο Μαγκάκη.
    Αν κινδυνεύει η ζωή ενός ζώου και του κακοποιητή του ταυτόχρονα, προηγείται η διάσωση του κακοποιητή.

  91. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    90# ΕΦΗ, για να είμαστε δίκαιοι: το ίδιο νομικό σύστημα, για να εξισορροπήσει τα κακώς κείμενα που θίγεις, έχει προβλέψει τη δεκαπενταετή κάθειρξη καθαριστριών με παραποιημένο απολυτήριο δημοτικού.

  92. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    85 >>Διαβάζω για «επίσημους» ζωοφιλικούς συλλόγους,
    Αερόζολε, έχω παρακολουθήσει σε 2-3 νυχτερινές εκπομπές που ανοίγουν γραμμές και από καιρό σε καιρό βάζουν σαν θέμα ή προκύπτει, περί ζώων και ζωοφιλίας και γίνεται της μουρλής, κυρίως μεταξύ δύο «αιρέσεων » πώς να πω, των ζωόφιλων, από διαφορετικούς, πολύ επίσημους,συνομιλητές Δήμων, λένε και οι δυο, συλλόγους. Διαφωνούν στο βασικό θέμα της στείρωσης. Επικαλούνται γιατρούς, ζωοψυχολόγους και δεν ξέρω τί και τί άλλο, για να τεκμηριώσουν εκατέρωθεν τη άποψη και στάση τους. Ναι/όχι στη στείρωση.
    Σας συμβουλεύω να μην πάρετε θέση καλού κακού 🙂
    σσ Τώρα θα γίνεται χαμός στις εκπομπές αυτές (σίγουρα έχει τεθεί σε όλες-ου!) αλλά δεν μπορώ να παρακολουθήσω τις νύχτες στις καθημερινές, όπως με την τηλεργασία.

  93. Μαρία said

    92
    Σε σχετική συζήτηση σε επιτροπή της βουλής κατά της στείρωσης ήταν ο Σαχινίδης της ΧΑ.

  94. loukretia50 said

    93. Να υποθέσω ότι για στείρωση συγκεκριμένων ομάδων δίποδων δεν θα είχε αντίρρηση

  95. Costas Papathanasiou said

    Καλησπέρα. Ωραιότατο άρθρο (και σχόλια εξ αυτού).
    Ιδίως διότι επισημαίνεται σαφώς η πολύτροπη υποκρισία(της αυταπάτης περιλαμβανομένης), είτε αυτή λογίζεται ως ατομική (π.χ. ενός πολιτικάντη λαϊκιστή, ενός κυνόφιλου λαθροθήρα, ενός τάχα-γατόφιλου γυναικοκτόνου κλπ), είτε ως συλλογική (βλ. στο άρθρο τις ασύμμετρες -δικαιολογημένες ή όχι- απειλές στη συνοδή σκιτσογραφία, και τις ανώνυμες σχετικές υπερβολές στα ΜΚΔ). Υποκρισία ικανή να μολύνει καθετί υγιές στο οποίο διεισδύει και να το καταστήσει τόσο νοσηρό ώστε να αυτοπροβάλλονται έτσι -εντέλει- ως αναμάρτητοι οι «αμαρτιοβόροι» και η φιλανθρωπική ζωοφιλία εν προκειμένω να καταντά ανθρωποφαγία .
    Πολυαπολίτιστη βαριά υποκρισία, εάν ζυγίσουμε και τις πολλαπλές κλοτσιές που ρίχνουμε στη θάλασσα ωσότου να αποβάλλει τη ζωή που κυοφορεί (βλ. “Ρόδος / Ζιφιός εντοπίστηκε νεκρός – Είχε καταπιεί 15 κιλά πλαστικά” στο https://www.avgi.gr/koinonia/414219_zifios-entopistike-nekros-eihe-katapiei-15-kila-plastika ). Υποκρισία υφέρπουσα εξ ορισμού όπου έλλειψη μέτρου και κρίσης, εκεί δηλαδή που επικρατεί διάλογος κωφών κατά Wolinskι ή αυτοϊκαοποιούμενων κατά Reiser, του πολλάκις βοώντος ότι “La masturbation rend sourd”.
    Συνειρμικώς και αφορμικώς, μπορούμε να θυμηθούμε ως εκ τούτου εν αντιστίξει και μια φωτεινή αναφορά σε ευήκοο γατί-πεφτάστρι, ευκταίου εκπληρωτή:
    “Η Φωτεινούλα παίζει / μ’ ένα γατί-πεφταστέρι / τραβάει του την ουρά / γελάει μ’ ένα πουλάκι / μιλάει στ’ αφτί του κόσμου / σιγά και τρυφερά. / Άκου. / Άστρα και ρόδινα λουλούδια / άσπρα και ρόδινα| άσπρα και ρόδινα — / τα κρίνα, δες, τεντώνουν / τ’ αυτάκια τους ν’ ακούσουν. / Μίλα. Σιγαλιά.(…)” (Γιάννης Ρίτσος, “Αναφιλητό”, I-XLVIIΤ, συλλογή ΥΔΡΙΑ, 1957-1958).
    …Και μία πίκρα ασπρόμαυρη, πετούμενη, γατίσια, ανθρωποζωική:
    «Έμεινε/ ξεκομμένος/ στον Ουρανό/ σ’ αυτή την τόσο μακρινή/ πολυχρωμία/ μ’ ένα μικρό ασπρόμαυρο γατάκι/ σαν πουλί/ και μια μεγάλη μαύρη πεταλούδα/ σαν ομπρέλα/ “Οι μεγάλοι σιδερένιοι δρόμοι. Κάτω. τόσο πολύ πίκρα μάς πότισαν/ —κάθε τόσο τούς άκουγαν να λένε—/ τόσο πολύ πίκρα μάς πότισαν / τόσο πολύ πίκρα μάς πότισαν”» (ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ / ” Έμεινε “ , συλλογή “ΤΟ ΣΚΕΥΟΣ” [1971] )

  96. aerosol said

    #92
    Εγώ δυσκολεύομαι στο θέμα στείρωσης, Έφη. Έχω στειρώσει κάποια ζώα (ως ιδιώτης) αλλά δεν το κάνω με χαρά -άλλα, πιο δυνατά και υγιή τα άφησα να κάνουν τη ζωή τους όπως μπορούν. Παίζουμε τους θεούς με άλλες υπάρξεις, ελπίζοντας για το καλύτερο αλλά το καλύτερο μου είναι ασαφές. Μόνο να δίνω ένα χάδι, τροφή και κανά φάρμακο θέλω. Όταν μπορώ, όταν αντέχω κι αν έχω τα λεφτά. Οι περισσότεροι είναι υπέρ της στείρωσης, για να κυκλοφούν λιγότερα στους δρόμους.
    Όμως αυτά που περιγράφεις είναι, ακριβώς, ένδειξη πως δεν υπάρχει μια «επίσημη» στάση, ούτε Κόμμα να δίνει γραμμή σε ορδές οπαδών, ούτε κάποια κεντρικά αποφασισμένη πολιτική και γλώσσα. Είναι ένα συνονθύλευμα ανθρώπων, ενδεικτικό της κοινωνίας μας, με τα ίδια χαρακτηριστικά που έχουμε όλοι. Διάφορες ομάδες, άλλες έτσι, άλλες γιουβέτσι, άλλες συνεργάζονται, άλλες τρώγονται μεταξύ τους. Εμείς είμαστε, δεν είναι κάποια συμπαγής φάρα που ήρθε από άλλο πλανήτη.

  97. geobartz said

    85, aerosol said: «Οι ζωόφιλοι (σε αντίθεση με τους «ζωόφιλους»), μόνιμα, πάγια και ακούραστα, είναι οι μόνοι που συνεχώς ενημερώνουν, κράζουν και αγωνίζονται ενάντια στο άθλιο φαινόμενο αυτών που παίρνουν ζώο λες και ψωνίζουν σώβρακο, και μετά το πετάνε. Προβάλλουν την ευθύνη και τις υποχρεώσεις του να έχεις ζώο -αλλιώς να μην το πάρεις. Το κάνουν με ιστοσελίδες, άρθρα, μπροσούρες, μπάνερ, διαφημιστικά σποτ, καταχωρήσεις, με κάθε δυνατό μέσο. Και είναι ακριβώς αυτά τα ζώα που σώζουν, περιμαζεύουν, ταϊζουν, γιατροπορεύουν, τους βρίσκουν σπίτι. Το κάνουν ξεκλέβοντας χρόνο από παιδιά και συντρόφους, από ξεκούραση, από δουλειά, από διακοπές, βάζοντας χρήμα και βενζίνες, τρέχοντας σε κτηνίατρους, ενίοτε ξενυχτώντας για να φροντίσουν. Μπορώ να σούρω πράγματα σε κάμποσους ζωόφιλους αλλά αυτά τα κάνουν αρκετοί, είτε οργανωμένοι σε συλλόγους είτε μόνοι».

    # Έτσι ακριβώς, πλην όμως όλα αυτά είναι ανεπαρκέστατα. Το γεγονός ότι οι ζωόφιλοι «συστεγάζονται» με τους «ζωόφιλους», τους δημιουργεί την υποχρέωση να «χωρίσουν τα τσιανάκια» που τους ενώνουν: Ενώ κάνουν όλα αυτά που λες, και επιπλέον κατόρθωσαν να προωθήσουν τις θέσεις τους για νομοθέτηση ώστε να επιβάλλονται οι πρέπουσες τιμωρίες στους βασανιστές και δολοφόνους ζώων, δεν φροντίζουν για …το σπίτι τους. Να νομοθετηθεί δηλαδή μια ηλεκτρονική ταυτότητα (τσιπάκι) για κάθε ζώο συνοδείας ώστε όποιο ζώο εγκαταλείπεται και καταντά αδέσποτο να …αποκαλύπτει το «ζωόφιλο» αφεντικό του. Έτσι θα λυθεί και η διαφωνία για τη στείρωση (ίδε ΕΦΗ – ΕΦΗ, σχόλιο 92): Τσιπάκια σε όλα τα νεογέννητα ζωάκια!

  98. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    91. Κι αυτές ας προσέχουν, να έχουν πλαστό πτυχίο που δεν τιμωρείται.

  99. nwjsj said

    Έφη μου, προσπάθησα πολύ ως τώρα, μα πλέον δεν καταφέρνω να παραδεχτώ ένα νομικό σύστημα που υπηρετεί μια αστική δημοκρατία που αθωώνει τα όργανά της, ενώ αποτελειώνουν κλωτσώντας και δένοντας πισθάγκωνα έναν ετοιμοθάνατο. Επίσης, οι δύο νοικοκυραίοι που τον σκότωσαν στο ξύλο δικάστηκαν για επικίνδυνη σωματική βλάβη και όχι για ανθρωποκτονία. Αναφέρομαι στον Ζακ επειδή είναι το παράδειγμα φρέσκο, διότι κατά τ’ άλλα ως χώρα έχουμε φάει κάμποσες καταδίκες για αστυνομική αυθαιρεσία στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, τις οποίες το νομικοδικαστικό σύστημα ουδεμία διάθεση δείχνει να θέλει να διορθώσει. Από όλο αυτό το σύστημα, λοιπόν, ούτε δικαιοσύνη περιμένω, ούτε λογική βλέπω να έχει και από ‘κει κι έπειτα δεν υπάρχει καν περιθώριο να κουβεντιάσω περί αναλογικότητας ποινής και εγκλήματος. Αλήθεια, δεν μ’ ενδιαφέρει καθόλου να πληρώσει το 50άρικο ο σιχαμένος που κλώτσησε το γατί, ούτε ζητάω ο Χορταριάς να σαπίσει στη φυλακή. Ιδανικά και ουτοπικά, θέλω ο τύπος να ταΐσει και να χαϊδέψει το γατί και ο Χορταριάς να βοηθήσει τον Ζακ που μπαίνει τρεμάμενος στο μαγαζί του. Τέτοια κοινωνία θέλω, αλλά δεν γίνεται να την έχω ούτε με ανθρωποφύλακες, ούτε με το να συζητάμε πόσο αυστηρή ή όχι είναι η ποινή για το τάδε έγκλημα και μονίμως και όλως τυχαίως να καταλήγουμε σε κρεμάλες ή στειρώσεις.

    Αντιλαμβάνομαι αυτό το επιχείρημα του Μαγκάκη που αναφέρεις, μόνο που στο περιστατικό με το γατί δεν είχαμε κάποιον άνθρωπο να κινδυνεύει, έτσι ώστε να του δώσουμε προτεραιότητα στη διάσωση. Πέραν αυτού, εμένα δεν μ’ ενδιαφέρει ιδιαίτερα αν το θύμα είναι δίποδο ή τετράποδο, διότι πιστεύω ότι ο άνθρωπος που είναι ικανός να αδικήσει ή να κακοποιήσει ζώο, θα κάνει το ίδιο και στον άνθρωπο, όταν θεωρήσει ότι είναι ο ίδιος σε θέση ισχύος. Ως γενική αρχή μου έχω να προσπαθώ να στηρίζω και να προστατεύω τα αδύναμα πλάσματα, τουλάχιστον εμένα αυτό με κάνει να νιώθω άνθρωπος, γι’ αυτό δεν αποδέχομαι τον διαχωρισμό ζώο βέρσους άνθρωπος όταν πρόκειται για θύμα, οπότε και σ’ αυτή τη βάση θεωρώ άκυρη την κουβέντα για την αναλογικότητα ποινής – εγκλήματος.

  100. rogerios said

    @88: Έφη, η κατανάλωση του κρέατος του συγκεκριμένου συμπαθούς ζώου δεν είναι τόσο σπάνιο φαινόμενο. Οι Ιταλοί, που αγαπούν βεβαίως ιδιαίτερα το κρέας του αλόγου, δεν αφήνουν και το γαϊδουράκι «παραπονεμένο». Στουφάτο ντ’ ασίνο στη Λομβαρδία, σπεσατίν ντε μούσο στο Βένετο και ταπουλόν στη Νοβάρα είναι μόνο μερικές από τις συνταγές που έχει να προτείνει η ιταλική γαστρονομία στον τομέα αυτόν.
    Όσον αφορά την κατανάλωση κρέατος σκύλου και γάτας στην Ευρώπη, κάτι είχα γράψει παλιά. Θα ψάξω να το βρω. Αλλά αρκεί ίσως να θυμηθούμε το γνωστό τραγουδάκι για τους ανθρώπους στο Βένετο και τι λέει για εκείνους από τη Βιτσέντσα («Veneziani, gran Signori; Padovani, gran dotori; Veronesi … tuti mati; Visentini, magna gati).

  101. rogerios said

    Κι αυτό που υποσχέθηκα… συγγνώμη κιόλας για το θέμα.

    «Κυνοφαγία [ανάρτηση αυστηρώς ακατάλληλη]
    Όλοι μας χαρακτηρίζουμε την κατανάλωση κρέατος σκύλου ως αηδιαστική και βάρβαρη πρακτική, την οποία συνδέουμε σχεδόν αποκλειστικά με την Κίνα, ιδίως την εποχή αυτή του καταραμένου ιού που γεννήθηκε στα μέρη εκείνα.
    Η πρακτική είναι εντούτοις διαδεδομένη στο σύνολο των χωρών της Άπω Ανατολής (με την εξαίρεση της Ιαπωνίας), καθώς και σε μερικές αφρικανικές χώρες.
    Στην Ευρώπη, όμως; Δεν πρόκειται για συνήθεια εντελώς ξένη για τον πολιτισμό μας;
    Όχι ακριβώς…

    Βάσει αρχαιολογικών ευρημάτων, γνωρίζουμε ότι, στη Δυτική και Κεντρική Ευρώπη, η κυνοφαγία δεν αποτελούσε ασυνήθιστη πρακτική όχι μόνον κατά την Προϊστορία, αλλά και κατά την Αρχαιότητα. Γνωστή από παλιά ήταν λ.χ. η κυνοφαγία στη Γαλατία. Μέχρι σχετικά πρόσφατα, βέβαια, το θέμα παρουσιαζόταν σε ευπρεπισμένη εκδοχή: ναι μεν, αλλά ήταν περιθωριακή και αφορούσε μόνον εποχές ένδειας και λιμού. Τα νεότερα ευρήματα της αρχαιολογίας και αρχαιοζωολογίας καταδεικνύουν μια διαφορετική πραγματικότητα. Οι Γαλάτες κατανάλωναν αρκετά συχνά κρέας σκύλου. Τόσο συχνά ώστε να μπορεί να υποτεθεί σχεδόν με βεβαιότητα η συστηματική εκτροφή σκυλιών με σκοπό την κατανάλωση του κρέατός τους. Το κεφάλι θεωρούνταν ιδιαίτερα εκλεκτό έδεσμα. Κατά τα λοιπά, καταναλωνόταν το κρέας συνήθως νεαρών ατόμων («γάλακτος», θα λέγαμε σήμερα), τα οποία ψήνονταν στη σχάρα ή σε σούβλα. Η κοπή των κομματιών ήταν παρεμφερής εκείνης του χοιρινού κρέατος. [βλ. Marie-Pierre Horard-Herbin «La viande de chien à l’âge du Fer: Quels individus pour quelles consommations ?» Gallia, εκδ. CNRS, τ. 71, αριθ. 2 (2014), σελ. 69-87/ «La révolution de l’élevage», L’Histoire, αριθ. 466, Δεκέμβριος 2019, σελ. 30-35, ειδ. σελ. 31 και 34]

    Στη συνέχεια, έστω και περιθωριακή, η κυνοφαγία δεν έπαψε ποτέ να αποτελεί μέρος των ευρωπαϊκών συνηθειών, με ιδιαιτέρως αυξητικές τάσεις σε εποχές λιμών και πολέμων. Στη Γαλλία των αρχών του 20ού αιώνα υπήρχαν εξειδικευμένα κρεοπωλεία. Το ίδιο και στη Γερμανία και τουλάχιστον έως και τα χρόνια του Β΄ ΠΠ. Το τελευταίο λεπτομερές κανονιστικό πλαίσιο για τη διάθεση κρέατος σκύλου στην αγορά ανάγεται στην εποχή του Γ΄ Ράιχ. Η πρακτική απαγορεύθηκε επισήμως στη Γερμανία μόλις το 1986 (όσο για τη Γαλλία, ακόμη και σήμερα δεν υφίσταται τυπική απαγόρευση).
    Για άλλη μια φορά η ιστορική αλήθεια μας καταπλήσσει… αποδεικνύοντας ότι κάποιες αντιλήψεις μας είναι αρκετά πρόσφατες.
    Σας ζητώ συγγνώμη για το δύσπεπτο και εξαιρετικά δυσάρεστο θέμα.»

  102. BLOG_OTI_NANAI said

    Ευτυχώς οι συνομιλητές που γράφουν πράγματα ακατανόητα, είναι ελάχιστοι, και σε αντίθεση με τα ΜΚΔ, εδώ επικρατεί η κοινή λογική.
    Τα ζώα τα τρώμε. Τα σφάζουμε και τα τρώμε. Τι στην ευχή συζήτηση είναι τα περί ανωτερότητας/κατωτερότητας; Τα πιάνουμε και τα σφάζουμε για να τα φάμε. Άρα, οι επιλεκτικές ζωοφιλικές ευαισθησίες, αυτονόητα κυμαίνονται σε ένα όριο. Επιπλέον, σκοτώνουμε αμέτρητα ζώα που τα θεωρούμε επικίνδυνα, και πτάμε καθημερινά, χιλιάδες άλλα. Στις ρόδες των οχημάτων μας βρίσκονται καθημερινά χιλιάδες ζώα, και μέσα σε αυτά γάτες και σκυλιά. Τους βάζουμε λουρί, τους δίνουμε να φάνε ότι γουστάρουμε, τους βάζουμε φίμωτρο, τα μαλώνουμε ή τα εκπαιδεύουμε σε ό,τι θέλουμε εμείς, τα βάζουμε να ζήσουν όπου γουστάρουμε. Τα πάντα είναι ανθρωποκεντρικά. Τα δικαιώματα των ζώων, επιλέγει ο άνθρωπος αν θα τα δώσει και ποια θα είναι. Δεν έκαναν διαδήλωση τα ζώα να τα ζητήσουν. Άρα, πρόκειται για ανθρωποκεντρική πράξη.

    Ε, ας έρθουμε στα συγκαλά μας και ας έχουμε ένα μέτρο ντροπής, όταν σε έναν κόσμο ανθρωποκεντρικό, παριστάνουμε τους ζωοκεντρικούς. Με λίγα λόγια, ντροπή για την υποκρισία. Έχει φάει ο άλλος ένα αρνί, και κοκορέτσια ή 2-3 κοτόπουλα σε καλαμάκια για να κάνει και δίαιτα χωρίς λιπαρά, και μου πουλάει φωτογραφίες με γατάκια και ζωοκεντρικές αμπελοφιλοσοφίες.

    Μα καλά, συνείδηση του τι πράττουν και που ζουν, έχουν οι άνθρωποι αυτοί; Σε λίγο καιρό όλοι αυτοί θα σκοτώνουν λιοντάρια και τίγρεις επειδή πετσοκόβουν «χωρίς οίκτο» τα καημένα τα ελαφάκια ή επειδή σκοτώνουν τα παιδιά τους άμα είναι άλλης αγέλης.

    Σήμερα στις ειδήσεις, επειδή προφανώς είδαν ότι υπάρχουν θύματα που τσιμπάνε, είχαν μια κότα που την έπιαναν δύο τύποι από τα φτερά, και οι κοτοπουλοφάγοι των χαμηλών λιπαρών, είχαν εκφώνηση που «βασανίζουν χωρίς έλεος την κότα»… Φαντάσουν τα ανθρωποφαγικά ΜΜΕ, έκλαψαν για την κότα…. Να φωνάξουμε την στυνομία, και την ώρα που θα πάει η κόρη κάποιου να καταγγείλει βιασμό, να της πουν ότι οι αστυνομικοί υπηρεσίας λείπουν γιατί μια ζωοφιλική οργάνωση έκανε καταγγελία για την κότα.

  103. Μαρία said

    97
    Ν.4830 ΦΕΚ 169/18-9-2021
    https://www.ygeiamou.gr/pets/232657/ti-prepi-na-kanete-ston-skilo-sas-mechri-ton-martio-o-neos-nomos-gia-tous-idioktites-zoon-sintrofias/
    2. Να σημάνει και να καταγράψει τον σκύλο ή τη γάτα του στο Εθνικό Μητρώο Ζώων Συντροφιάς (ΕΜΖΣ), πριν το ζώο αποχωρίσει από τον τόπο γέννησής του και, οπωσδήποτε, εντός προθεσμίας δύο μηνών από τη γέννηση του, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση απόκτησης.

    Να τονιστεί ότι είναι υποχρεωτική η ηλεκτρονική σήμανση κάθε σκύλου και γάτας, η καταχώρισή τους στο ΕΜΖΣ, όπως και η καταχώριση κάθε μεταβολής. Δηλαδή, ο ιδιοκτήτης ή ο ανάδοχος του ζώου συντροφιάς (σκύλου ή γάτας) είναι υποχρεωμένος να ενημερώνει τον κτηνίατρο ή τον αρμόδιο υπάλληλο του δήμου, για τη μεταβολή των στοιχείων που έχουν καταχωρισθεί στο ΕΜΖΣ, και αφορούν είτε τον ίδιο (όπως ονοματεπώνυμο, διεύθυνση, τηλέφωνο, αριθμό ταυτότητας ή διαβατηρίου ή άλλου ισοδύναμου δημοσίου εγγράφου) είτε το ζώο συντροφιάς, το αργότερο εντός προθεσμίας 10 εργασίμων ημερών από τη μεταβολή.
    https://www.ygeiamou.gr/pets/232657/ti-prepi-na-kanete-ston-skilo-sas-mechri-ton-martio-o-neos-nomos-gia-tous-idioktites-zoon-sintrofias/

  104. BLOG_OTI_NANAI said

    Να προσθέσω ότι πολύ καλά κάνουν οι ζωοφιλικές οργανώσεις και θέτουν την καταγγελία των σκληρών βασανισμών ζώων σε ανθρωποκεντρική βάση. Τουλάχιστον παραδέχονται ότι ο κόσμος μας είναι και θα είναι ανθρωποκεντρικός κα γι’ αυτό επικαλούνται την πιθανή ανθρώπινη βλάβη από έναν που βασανίζει ανελέητα ζώα. Και πράγματι, αυτός που μαχαιρώνει ένα ζώο χωρίς να κινδυνεύει, ή το βάζει για σκοποβολή για την πλάκα του, ή του κόβει τα αχαμνά, ή το χτυπάει στα βράχια μέχρι θανάτου, αυτός είναι βασανιστής. Και σε κάθε περίπτωση επικίνδυνος για τους ανθρώπους. Η ποινή για κάτι τέτοιο ορθά υπάρχει, πρώτον, διότι η βαρβαρότητα του βασανισμού ενός ζώου που ουρλιάζει, δεν συνάδει με το σημερινό επίπεδο του ανθρωποκεντρικού κόσμου, αλλά το κυριότερο, επειδή από έναν τέτοιον άνθρωπο θα κινδυνέψουν άνθρωποι, όπως λένε και οι φιλοζωικές.

    Το μόνο που δεν λένε, βεβαίως, είναι το πόσο κινδυνεύουμε από τους μισάνθρωπους που παριστάνουν τους ζωόφιλους, και η επόμενη διαβούλευση, θα πρέπει να αφορά αυτό το ζήτημα της εκλογίκευσης των ποινών, των προστίμων και της κινητοποίησης της αστυνομίας και της δικαιοσύνης, αλλά ταυτόχρονα, και τις ποινές για την εξάπλωση της ρητορικής μίσους από τους «φιλόζωους», της στοχοποίησης ανθρώπων, της εξύβρισης, της απειλής κατά ζωής και κατά της οικογένειας τους. Και όταν θα μπουν οι πρώτοι στη φυλακή ή θα πληρώσουν τα πρόστιμα για εξύβριση και απειελή, θα είμαι αισιόδοξος ότι η κοινή λογική έχει ελπίδες.

  105. odinmac said

    100 «…κατανάλωση κρέατος σκύλου και γάτας…»
    Πάντα μου έκανε εντύπωση πώς μπορεί να τρώει κάποιος ένα καθαρά σαρκοφάγο ζώο (ή πτηνό εάν κάποιοι τρώνε και αυτά, πχ γύπες, γεράκια, κ.α.). Αυτοί που τα τρώνε θα μπορούσαν να φάνε ας πούμε και μία τίγρη; ένα λιοντάρι;
    Θέλω να πω, από διατροφολογική άποψη, δεν υπάρχει πρόβλημα; γνωρίζει κανείς;

  106. sarant said

    100 magna gati ή mangia gati οι Βιτσεντζίνοι;

    Και αυτό το σπεσαντίν ντε μούσο είναι μουσούδα;

  107. rogerios said

    @106: είναι στα βενετσιάνικα (αν ήταν ιταλικά θα ήταν πράγματι mangia, αλλά βέβαια gatti με δύο t).
    Όχι, το μούσο δεν είναι η μουσούδα. Πάλι η λέξη είναι βενετσιάνικη και δηλώνει τον γάιδαρο ή ακόμη και το μουλάρι.

  108. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    51 τέλος – Συγκινησιακή υπερβολή, ο άνθρωπος εκ φύσεως, είναι μια χαρά πλάσμα όπως και τα υπόλοιπα πλάσματα της Γης. Ο μοναδικός λόγος που μπορεί να γίνει επιθετικός, κακός και μοχθηρός, είναι η πείνα. Στα πρωτεύοντα όμως υπάρχουν δύο ειδών πείνες το ίδιο σημαντικές, η τροφική και η σεξουαλική. Δεδομένου πως στον ανεπτυγμένο κόσμο η τροφική πείνα για την συντριπτική πλειονότητα δεν υφίσταται ενώ αντιθέτως υφίσταται η πατριαρχικής φύσεως σεξουαλική καταπίεση.
    Το σεξ στα πρωτεύοντα δεν είναι μόνο για αναπαραγωγή όπως λένε οι πάσης φύσεως πατριαρχικές δαστροφικές θρησκείες, είναι και για την μέγιστη ευχαρίστηση που μπορούν να αισθανθούν. Κυρίως όμως, η ανεμπόδιστη φυσική λειτουργία του οργασμού, είναι ο βασικός ρυθμιστής της ψυχοσωματικής ισορροπίας τους.

    Είναι αποδεδειγμένο πως αν η οργασμική ενέργεια δεν εκτονωθεί φυσιολογικά, θα εκτονωθεί διαστροφικά (αλλιώς η συνεχής συσσώρευση θα έφερνε «έκρηξη») είτε προς τα μέσα δημιουργώντας τον μαζοχισμό, είτε προς τα έξω δημιουργώντας τον σαδισμό, εξ ου κι η ευχαρίστηση με την πρόκληση πόνου στους άλλους ή στα ζώα.
    Το ίδιο συμβαίνει και στα συγγενικά μας πρωτεύοντα αλλά και στα δελφίνια.

    Ένα απλό παράδειγμα, είναι ο ταύρος πριν και μετά την αγελάδα.😄

  109. odinmac said

    104 «Να προσθέσω ότι πολύ καλά κάνουν οι ζωοφιλικές οργανώσεις και θέτουν την καταγγελία των σκληρών βασανισμών ζώων σε ανθρωποκεντρική βάση. Τουλάχιστον παραδέχονται ότι ο κόσμος μας είναι και θα είναι ανθρωποκεντρικός κα γι’ αυτό επικαλούνται την πιθανή ανθρώπινη βλάβη από έναν που βασανίζει ανελέητα ζώα. … κτλπ…»

    Εννοείς δηλαδή, ας κάνουμε μια υπόθεση εργασίας, πως εάν ξέραμε ότι στην ανθρώπινη ιστορία κανένας βασανιστής ζώων δεν πείραξε ποτέ στην ζωή του έστω και μία τρίχα από τα μαλλιά συνανθρώπου του, δεν θα έπρεπε να υπάρχουν ποινές για τις κακοποιήσεις ζώων;

  110. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    100. Nαι! κι εγώ έχω φάει κρέας φοράδας (στο εξωτερικό) και νομίζω ότι στις εποχές της φούσκας έφερναν κι εδώ (φιλέτα). Τις περιστάσεις θυμήθηκα από το καλό ντοκιμαντέρ όπου πολλές από τις τότε κρατούμενες που συνομιλεί, ήταν απλά κορίτσια επαρχίας που δούλευαν υπηρέτριες και (αυτό το έμαθα από την ταινία) σχεδόν όλες στην Αθήνα ήταν επονίτισσες, βοηθούσαν/μετείχαν στην αντίσταση και κάπου γινόταν η στραβή, είτε από προδοσία είτε από τις συνθήκες και τις μπουζούριασαν κι έπεσε ο λιμός της Κατοχής κι έφαγαν κι ό,τι δεν τρωγόταν.Καλά γαϊδουράκι, αλλά και ψόφιο;

  111. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    108 – Δεδομένο είναι, έγραψα, δεδομένου σκέτο έβγαλε το τάμπλετ, τι γίνεται ρε π…😂

  112. Πισμάνης said

    Είμαι ήσυχος. Αυτή η κυβέρνηση φροντίζει γιά τήν ασφάλεια ακόμη καί τών τετράποδων φίλων μας.

    Είδε ποτέ κανείς τόν Τσίπρα ή τόν Κουτσούμπα νά κρατά αγκαλία μιά γάτα ή νά βγάζει βόλτα τόν σκύλο του?

    Τώρα θά δούμε τί σημαίνει μάρκετινγκ. Αμφιβάλω μάλιστα άν υπήρξε πράγματι τέτοιο περιστατικό. Δέν αποκλείω νά ήταν καί στημένο από τήν εταιρεία που προμοτάρει (καί ομολογουμένως μέ μεγάλη επιτυχία) τό κυβερνόν κόμμα.

  113. Nestanaios said

    Υποψιάζομαι ότι ο νόμος προστατεύει μόνο το γατιά και τα σκυλιά. Υπάρχουν όμως και άλλα ζώα.

  114. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    100, 110
    Αλογίσιο έχω φάει άπαξ κάπου στη Β. Ιταλία σε πίτσα, μικρά ξεφτισμένα κομματάκια. Είχε μια ξινίλα, όχι δυσάρεστη. Δεν ήτανε κακό.

  115. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    96# Ναι ρε γμτ, το μόνο ζώο που έχει στειρωθεί στο σπίτι μου είναι ο βλακέντιος που έχουμε τώρα. Δεν το κανόνισα ο ίδιος. Κάπως μου ‘ρχότανε, δεν το είχαμε κάνει ποτέ, και από τα παιδικάτα μου μεγάλωσα πάντα με γάτα/ες στο σπίτι, κάποιες φορές και σκυλιά. Μάλλον γι αυτό όποτε βλέπω γατί ή σκυλί σωστού μεγέθους (μεταξύ προβάτου και γαϊδουριού) νιώθω την ακατανίκητη λαχτάρα να το χαϊδέψω.

  116. Alexis said

    #105: Στη φύση πάντως συμβαίνει συχνά αυτό, δηλαδή σαρκοφάγα να γίνονται θηράματα μεγαλύτερων σαρκοφάγων, π.χ. ποντίκι-φίδι-αετός

  117. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Γράφω και ο γάτος με κοιτάει απέναντι, απ’ το τζάμι, ασκαρδαμυκτί, καθισμένος στην ουρά του. Το κουπάκι του είναι γεμάτο. Του λέω, τρώε τώρα που έχουμε τροφή να είσαι και παχουλός, γιατί αν πέσει πείνα θα σε χρειαστούμε. 🙂

    Αυτό πάντως που λένε ότι όποιος κακοποιεί ζώα, κακοποιεί ή θα κακοποιήσει και ανθρώπους, τουλάχιστον στην επαρχία και τουλάχιστον παλιά, δεν είδα να ισχύει. Αν έτρωε η γάτα τα αυγά ή ο σκύλος τις κότες, τα έπαιρνε και τα σήκωνε. Ο μπαρμπα Νίκος, ένας καλότατος, αγαθότατος μελισσοκόμος γείτονας, είχα δει να κρεμάει απ΄το σύρμα τουλάχιστον δυο γάτες. Με σύρμα επειδή έστηνε τη θηλειά στο κοτέτσι κι έτσι απαγχόνιζε τον αυγολάτρη γάτο. Νωρίτερα μίλησα με μια ξαδέλφη μου και θυμήθηκε που και η γυναίκα του μπαρμπα αυτουνού, μια ορεινή θερία, τα καλοκαίρια π΄ανέβαιναν στο χωριό της (εκεί ζούσε ως παιδί και η ξαδέλφη) τις κακές γάτες τις έβαζε στο τσουβάλι και τις έπνιγε στο ποτάμι. Ήταν μεν σκληροτράχηλη στις δουλειές γυναίκα, η θεια το Καλλιό, ας τη μνημονέψουμε, αλλά στα εγγόνια αλοιφή, όπως και σ΄εμάς τα υπόλοιπα παιδιά, όποτε μας έβρισκε να παίζομε στην αυλή της μας φίλευε, μας καλομιλούσε.Καν δεν θυμόμουν που σκότωνε τους αυγοφάγους γάτους.
    Η τσουβαλάτη θανάτωση (φρίκη), δεν ήταν για να τα βασανίσει αλλά δεν είχε άλλο τρόπο να τα εξοντώσει, όσα λοξοδρομούσαν από την αποστολή τους (κατά τη χρησιμότητα/αποστολή που τους έδιναν οι άνθρωποι βέβαια).

  118. sarant said

    107 Oκ, μερσί.

  119. Alexis said

    (Ας γίνω λίγο Gpoimt και ΓΤ) 🙂

    Τρομερή ματσάρα στο Μπερναμπέου μεταξύ Ρεάλ και Μάντσεστερ Σίτι, με τις δύο ομάδες να είναι αυτή τη στιγμή στην παράταση και τη Ρεάλ να έχει σκορ πρόκρισης 3-1.

    Κρίμα μόνο που ένα τέτοιο παιχνίδι μπορεί τελικά να κριθεί από μια αμφισβητούμενη (κατά τη γνώμη μου) απόφαση του κόρακα, που έδωσε το πένανλτι στο Μπενζεμά με το οποίο η Ρεάλ έκανε το 3-1

    (Συγγνώμη για το εκτός τόπου και χρόνου σχόλιο)

  120. Τα δυο ματς Ρεάλ – Μαν.Σίτυ, ό.τι καλύτρο έχουμε δει τα τελευταία χρόνια. Το πέναλτυ στο ριπλέυ είναι αναμφισβήτητο, στο ζωντανό έδειξε τι καλό μάτι είχε ο εξαιρετικός διαιτητής που το είδε και το έδωσε !
    Τελικά η μόνη φανέλλα που δίνει φτερά στα ποδάρια είναι της Ρεάλ !!!

  121. ΣΠ said

    Φρίκη στην Αμαλιάδα: Άνδρας σκότωσε 9 κουτάβια με χορτοκοπτικό

  122. Alexis said

    Στις 28 Μαΐου η θρυλική ομάδα του μεγάλου λιμανιού* θα βρεθεί και πάλι στον τελικό του Τάμπιονς Λιγκ για να σηκώσει το 7ο τρόπαιο της ιστορίας της και να «αποκαταστήσει την τάξη» στην ποδοσφαιρική Ευρώπη!

    *Οποιαδήποτε ομοιότητα με ελληνικά λιμάνια είναι μια κακή σύμπτωση 😆

  123. Μαρία said

    117
    Έτσι είναι. Τα ζώα τα είχαμε σαν εργαλεία. Τα ζώα συντροφιάς είναι σύγχρονη μόδα.

  124. ΣΠ said

  125. Pedis said

    # 101 – Στιχομυθία με ένα καλό παιδί Κινέζο:

    – Πώς τα τρώνε τα σκυλιά στην Κίνα?
    – Μαγειρευτά. (Γέλια κι από τους δύο).

    – Αλλά, να τα αφήσεις πεντέξι ώρες στην κατσαρόλα. (Στα σοβαρά.)
    – Α, να το ξέρω.

    – Και δεν μου λες, τα τρώνε όλα τα σκυλιά?
    – Όχι, μόνο τα άσχημα.

    # 107 – @106: είναι στα βενετσιάνικα (αν ήταν ιταλικά θα ήταν πράγματι mangia, αλλά βέβαια gatti με δύο

    Τα διπλά σύμφωνα τα τρώνε στο Βορρά. Στη Σαρδηνία τα βάζουν παντού και στη Ρώμη, όπου νάναι.

    Η μετατροπή ng -> gn είναι πολύ κοινή σε όλη τη χερσόνησο.

    # 114 – Αλογίσιο έχω φάει άπαξ κάπου στη Β. Ιταλία σε πίτσα, μικρά ξεφτισμένα κομματάκια. Είχε μια ξινίλα, όχι δυσάρεστη. Δεν ήτανε κακό.

    Σε πίτσα?! Ω ποβερίνο! 😅

    Και ξινίλα?

    Πού σε πήγανε, ωρέ?

    Γενικά είναι καλό κρέας (εννοώ αν δεν τύχει να φας από τον ιππόδρομο … 😎)

  126. aerosol said

    Ευτυχώς με τους μισάνθρωπους που δεν αγαπούν τα ζώα δεν αντιμετωπίζουμε κανένα πρόβλημα.

  127. Alexis said

    #117: Έφη συμφωνώ. Παρόμοιες εμπειρίες έχω κι εγώ από την ελληνική επαρχία. Από ανθρώπους καλοσυνάτους και φιλικότατους κατά τα άλλα που ήταν σκληροί με τα ζώα, όχι γιατί ήθελαν να τα βασανίσουν αλλά γιατί αυτή ήταν η κουλτούρα τους. «Ζώα είναι, τι να κάνουμε…» σου απαντούσαν αν τους έκανες κάποια παρατήρηση.
    Οι συγκεκριμένοι δεν βασανίζουν ποτέ ζώα «για πλάκα». Τα ζώα γι’ αυτούς είναι εργαλεία, όπως λέει και η Μαρία στο 123, και θα το τιμωρήσουν μόνο αν «παρεκτραπεί» (ξυλοφόρτωμα στο γαϊδούρι που δεν υπακούει, τουφέκισμα στο σκυλί που έχει γίνει επικίνδυνο για ανθρώπους και ζώα κλπ.)

    Επίσης δεν κατανοώ αυτή την επιλεκτική φιλοζωΐα κάποιων. Γιατί είναι φρικαλεότητα να κλωτσάς ένα γατάκι και δεν είναι φρικαλεότητα όσα γίνονται στα σφαγεία; Γιατί δεν γίνεται viral ας πούμε ένα βίντεο από σφαγεία, όπου η θανάτωση των ζώων γίνεται συχνά με βασανιστικό και απάνθρωπο τρόπο;

  128. Alexis said

    #120: Η Ρεάλ πέρασε με ένα πέναλτι όχι ανύπαρκτο, αλλά πάντως αυστηρό, όπως αυστηρό ήταν και το πέναλτι που πήρε στο 1ο ματς.
    Η σπουδή με την οποία έτρεξε να το δώσει ο διαιτητής, χωρίς να κοιτάξει καν το VAR, δείχνει ότι ήθελε πολύ να το δώσει! 😆
    Η Σίτι κατά γενική ομολογία ήταν καλύτερη και στα δύο παιχνίδια. Στις λεπτομέρειες βέβαια, όχι πως η Ρεάλ δεν είναι ομαδάρα…

  129. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    125# Τι να σου πω, υποτίθεται σε τσεκαρισμένο μαγαζί, επαγγ. συνεργάτες. Πάντως καιρό πριν το φάω είχα ακούσει από καναδυό άσχετους άλλους γι αυτή την ελαφριά ξινίλα. Και δεν έπαθα τπτ. Αν ποτέ περάσω τον Ατλαντικό θα σου πω και για τον τηγανητό κροταλία 🙂

  130. Πέπε said

    Και πάλι θυμήθηκα το ρεπορτάζ που είχε γράψει ο Λευκάδιος Χερν, όταν ζούσε στην Αμερική, όπου συνέκρινε τα χριστιανικά με τα εβραϊκά σφαγεία μιας πόλης. Στο χριστιανικό επικρατούσε ο σαδισμός, στο εβραϊκό ο σεβασμός στο ζώο και η παντοειδής προσπάθεια να θανατωθεί ανώδυνα. Στα σημεία με τις φρικαλεότητες η πένα του είναι ζωντανότερη από το να τα έβλεπες μπροστά στα μάτια σου…

  131. # 128

    Ελα βρε Αλέξη, λογική Σάββα είναι αυτή, τι αυστηρό πέναλτυ αφού δεν βείσκει μπάλα αλλά πόδι. Ο διατητής είχε μάτι ξυράφι, το έδειξεκαι στις κίτρινες που εγώ νόμιζα χωρίς λόγο και πάντιτε το ριπλέυ τον δικαίωνε. Αν ήταην όπως το λες στην χερούκλα θα πήγαινε στο VAR αλλά και εκεί είδε αμέσως την φυσιολογική-όχι κολημένο-θέση του χεριού !
    Καλύτερη ομάδα η Σίτυ αλλά η καρδιά της Ρεάλ, άλλο πράγμα, ελπίζω νατα καταφέρεει και με την αχώνευτα τυχερή-αλλά και καλή ομάδα- Λίβερπουλ ώστε να βγει οΜπενζεμά σίγουρα ποδοσφαιριστής της χρονιάς, το αξίζει.

    #127

    Στα σφαγεία ό,τι βρώμικο γίνεται έχει ένα σκοπό να προμηθεύσει κρέας την αγορά, ενώ ο άλλος κλώτσησε το γατί για την πλάκα του. Ανόμοια πράγματα για σύγκριση.

  132. Πέπε said

    131 β
    Όχι απολύτως. Δεν ξέρω βέβαια πώς ακριβώς λειτουργεί ένα σφαγείο σήμερα, αλλά σε γενικές γραμμές η ανάγκη για φαγώσιμο κρέας μπορεί να καλυφθεί με ένα τεράστιο φάσμα τρόπων, από τον πιο ήπιο μέχρι τον πιο βάρβαρο. Κι όταν σφάζεις με το μαχαίρι, όπως είναι ο παραδοσιακός τρόπος, σπάνιο θα είναι να διαπιστώσει ο βοσκός στα μισά της διαδικασίας ότι το μαχαίρι του στόμωσε ή ότι δεν πέτυχε το ακριβές σημείο, και να πρέπει να πριονίζει μέχρι να πετύχει το σφάξιμο;

    Και οι αστακοί… Και τα σαλιγκάρια…

  133. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    129. >>για τον τηγανητό κροταλία
    Μαζί με τις φραγκόκοτες, τα ζαρκαδοελάφια, λαγουδοπέρδικες, φιλέτο φοράδας, στο ΑΒ κάποτε είδα και φιλέτα κορκόδειλου! Άν ξαναδώ, θα σ΄ενημερώσω, για εισαγωγή στην …ερπετική κουζίνα. 🙂
    Από το διάβασμα του βιβλίου «Μια ζωή ψαρεύοντας» -τρίτη φορά το αναφέρω, (πού ΄σαι δάσκαλε Γιάννη Κουβάτσο;) μου γεννήθηκε η ιδέα να γευτώ χέλι όταν μου προκύψει. Τα περιγράφει τόσο λαχταριστά, εκλεκτό έδεσμα που άξιζαν ολόκληρη οργάνωση και διακινδύνευση ακόμη, για να αλιευτούν. Το ξέρω ότι στην Ιταλία είναι περιζήτητα και κάποιο εκτροφείο στην Πελ/νησο, τα εξάγει όλα προς τα κει-είχα διαβάσει πριν λίγα χρόνια.

  134. Πέπε said

    Σφαγέας δούλευε, όπως είναι γνωστό, ο Μάρκος Βαμβακάρης. Ο Μάρκος ήταν φιλόζωος και πονόψυχος άνθρωπος, αλλά ταυτόχρονα ήταν και γέννημα θρέμμα αυτής της εκ των πραγμάτων σκληρής αγροτικής κουλτούρας που αναφέρθηκε σε πρόσφατα σχόλια. Αποδέχτηκε αυτή τη δουλειά, αφού αφενός κάποιος έπρεπε να την κάνει κι αφετέρου ο ίδιος χρειαζόταν δουλειά, αλλά τον αρρώσταινε και τελικά έφυγε, όταν ήρθε η ώρα να σφάξει το αγαπημένο του μοσχαράκι. (Έφυγε αφού το έσφαξε.)

  135. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    133# Έχω φάει και λακόστ και την άλλη την πηδηχτούλα την καμπούρω με το μάρσιπα. Μπα, τπτ, ξενέρωτα είναι.

  136. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    134# Και έλεγε στην αυτοβιό του «μετά από αυτό το μακελειό καταλαβαίνεις με τι λαχτάρα έπαιρνα τον δρόμο για τον τεκέ».

  137. skom said

    @Ρογήρο και λοιπούς λεξιλογούντες.
    Στα γερμανικά Hase ο λαγός Dach η σκεπή. Dachhase η γάτα.
    Η χρήση/ έμπνευση για αυτήν την σύνθεση προέρχεται από την χρήση της ως υλικό προς βρώση σε εποχές δύσκολες.

    https://de.wikipedia.org/wiki/Dachhase

  138. 133 Χέλι μπορείς να φας στο Μεσολόγγι. Σαν λιπαρό ψάρι είναι απ’ ό,τι θυμάμαι, με λίγο από κοτόπουλο.

  139. sarant said

    133-135 Κατά καιρούς έχω δει στο σουπερμάρκετ (εδώ στην Εσπερία) αλλά δεν υπέκυψα στον πειρασμό. Είπα να μεγαλώσω πρώτα.

    138 Και στο Αιτωλικό. Βαρύ είναι, αλλά νόστιμο.

  140. ΓΤ said

    @133, 138

    Και στη Δραμπάτοβα στα Γιάννενα

  141. Pedis said

    # 129 – Θέμα γεύσης, ίσως. Ξινίλα δεν θα την έλεγα. Αλλά από χρόνια είμαι … σκαρνίβορο[ς] (ψιτ, η λέξη θα μπει σε πενήντα χρόνια στο ντελλα-κρούσκα, οι Ιταλοί με που την ακούν σκάνε στα γέλια) και δεν έχω πρόσφατη την εμπειρία.

    # 135 – Τάπα με μπαλάκια ντε τόρο σου έχουν τύχει (και χωρίς να καταλάβεις τι πήρες από τη μόστρα του μπαρ)?

  142. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    141
    Ψάρια και φρούτι ντι μάρε τουλάχιστον τρως? Νάχα τώρα κάνα σπαγκέτι άλλε βόνγκολε, καλά θα ήτο.
    Για τα άλλα που λες, παπάρια φαΐ είναι μωρέ, δεν τα τρώω 🙂

  143. Pedis said

    Ε, αφού είναι στη φύση μας, από τη θάλασσα δεν βγήκαμε τα θηλαστικά? Να πάω κόντρα στη φύση?

    Να βάλει ο αλλος γυαλιά αν έχει μυωπία, να κάνει εγχείρηση σκουλικοειδίτ, να μάθει μαθηματικά? Δεν είναι φυσικά πράγματα αυτά. Είναι?

    Αν τύχει να φας τα εν λόγω τεστίκουλος και θα δεις ότι δύσκολα μοιάζει με κάτι που έχεις ξαναφάει. Δεν λέω, και με του ματαντόρ φαντάζομαι θα είναι πρωτόγνωρη κανιβαλιστική εμπειρία, αλλά οι πιθανότητες στην κορρίδα πλέον, με όλο το γκρουπ και τα μέσα που τον υποστηρίζουν, είναι με το μέρος του. .

  144. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    143# Μαθηματικά όμως έμαθες, αφύσικε τύπε.

  145. Pedis said

    #144 – Και ξεμαθα φυσικά το κρέας.

  146. Αγγελος said

    Καλά, Pedis, χρειάστηκε να πας στην Ισπανία για να τα δοκιμάσεις; Αμελέτητα δεν είχες φάει ποτέ στην Ελλάδα;

  147. Pedis said

    # 146 – Σιγά ρε συ, μην έτρωγα αρχίδια, αν ήξερα τότε να ρωτήσω τι έχει για φαγητό.

  148. aerosol said

    #127
    Κατανοώ την εργαλειακή λογική των ανθρώπων που στηρίζονται σε ζώα για τα προς το ζειν. Αλλά μην εξωραϊζεις τα πράγματα. Το σκυλί δεν «έγινε» επικίνδυνο. Το κάνουν οι ίδιοι έχοντάς το δεμένο για χρόνια σε ένα παλούκι ή δέντρο με δυο μέτρα σκοινί, να τρώει ξεροκόμματα. Και, αν είναι κυνηγιάρικο, μπορεί να το σκοτώσουν απλά και μόνο αν τραυματιστεί, αν γεράσει ή δεν είναι όσο καλό έλπιζαν στο κυνήγι. Τα παιδιά τους μεγαλώνουν (τουλάχιστον μέχρι πριν λίγα χρόνια) χωρίς να τα μαλώσει κάποιος αν βασανίσουν γατιά ή σκυλιά: κλασική η εικόνα του σκύλου με δεμένα στην ουρά κονσερβοκούτια, προς τέρψη των θεατών. Το παστούρωμα (ή πεδούκλωμα) των γαϊδουριών είναι βασανιστήριο, και πλέον παράνομο. Μια χαρά έχουν βρει άλλους τρόπους να το έχουν δεμένο όσοι τηρούν το νόμο, τόσα χρόνια δεν ένοιαζε κανέναν. Και, ειδικά σε παλιές και στερημένες εποχές, η κατσικούλα η Μαλάμω… μπορεί να έβρισκε και άλλες χρήσεις… Το «είναι ζώα» μπορεί να περιλαμβάνει πολλούς βαθμούς αποστασιοποίησης, όσες χρειάζεται ο καθένας για να δικαιολογήσει τη συμπεριφορά του.

    Επίσης, δεν καταλαβαίνω τι δεν καταλαβαίνεις. Και η αγάπη μας για τον άνθρωπο επιλεκτική είναι. Σε άλλους μπορεί να δώσουμε ένα νεφρό μας, άλλοι μας είναι αδιάφοροι και κάποιοι άλλοι… χμ, ίσως αν πάθουν κακό να νιώσουμε και χαρά. Με το τι δένεται ο καθένας δεν θα του το καθορίσουν οι άλλοι. Φρικαλεότητες γίνονται στα σφαγεία και δεν γνωρίζω κανέναν που να έχει πληροφορηθεί και να μην το παραδέχεται. Κι έχουν γίνει viral πολλές τέτοιες εικόνες. Αυτός είναι βασικός λόγος που είναι πολύ περισσότεροι οι φιλόζωοι που απομακρύνονται από το κρέας (μερικώς ή πλήρως) σε σχέση με τους μη. Εγώ (που δεν χρησιμοποιώ για τον εαυτό μου την ταμπέλα φιλόζωος, αλλά τα πονάω λίγο) τρώω κρέας. Είναι στη φύση μου, μ’ αρέσει διότι εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια εξέλιξης με έφτιαξαν να μ’ αρέσει, κι εκεί αποφασίζω να βάλω το δικό μου όριο αποδεχόμενος τον εαυτό μου. Όπως αποδέχομαι πως στο σώμα μου κάθε μέρα γίνεται σφαγή μικροβίων, διότι έτσι παραμένω ζωντανός. Αλλά τρώω λιγότερο από κάποτε -ίσως δεν είναι σύμπτωση που κάποτε δεν πολυπρόσεχα τα ζώα. Κι αν βρω (και το σηκώνουν τα οικονομικά μου) κρέας που να μην έχει ζήσει και σφαχτεί μέσα στην αθλιότητα, το προτιμώ. Και στο μέλλον δεν γνωρίζω τι θα κάνω.

    Το όλα ή τίποτα είναι συχνή οπτική όσων βλέπουν επικριτικά κάτι -αλλά φυσικά δεν το τηρούν για τον εαυτό τους και τις δικές τους προτιμήσεις, καθώς σπανίως λειτουργούμε έτσι.

  149. BLOG_OTI_NANAI said

    109: Αφού γράφω ότι για τους βασανισμούς η ποινή «ΟΡΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ» διότι δεν μπορεί αν γίνεται ανεκτό για τον σημερινό άνθρωπο να βασανίζει ζώα. Διάβασες τίποτα από το σχόλιο μου πριν γράψεις;

  150. Pedis said

  151. Νέο Kid said

    The most dangerous animal in the world. (Αληθινό έκθεμα στο Μπρονξ το 1960)

  152. @ 71 Κυριάκος

    >>Παλιότερα πάντως ζωοφιλία ήταν η κτηνοβασία μια από αρχαιοτάτων χρόνων σεξουαλική διαστροφή.

    Μπορούμε να το πούμε και «γενετήσια επιλογή»;

  153. Κυριάκος said

    @152 Πώς ξέρουμε όμως ότι οι κατσίκες συμφωνούν με αυτή τη γενετήσια επιλογή;

  154. @153. Τέτοιες ασυμφωνίες δεν είναι ασυνήθιστο πράγμα στα ζευγάρια.

  155. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    153 – 154 – Να πάτε να δείτε την Γίδα (ή ποιά είναι η Σύλβια;) στο θέατρο Αθηνών με συγκλονιστική ερμηνεία από τον Κουρή. Εκεί θα σας λυθούν οι απορίες.😊

    Καλημέρα

  156. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    153# Σιγά μη διαφωνούνε, οι αιξωλέστατες.

  157. Alexis said

    #148: Δεν εξωραΐζω τίποτα. Περιγράφω μια πραγματικότητα την οποία, όπως φαίνεται απ’ αυτά που γράφεις, δεν γνωρίζεις.

    Το σκυλί δεν «έγινε» επικίνδυνο. Το κάνουν οι ίδιοι έχοντάς το δεμένο για χρόνια σε ένα παλούκι ή δέντρο με δυο μέτρα σκοινί, να τρώει ξεροκόμματα.
    Καμία σχέση με την πραγματικότητα, τουλάχιστον στην πλειονότητα των περιπτώσεων. Ξέρω προσωπικά πάρα πολλές περιπτώσεις ανθρώπων (γνωστών μου ανθρώπων, φίλων, όχι άσχετων) που τα σκυλιά τους τους έχουν φάει κατ’ επανάληψη ολόκληρο το κοτέτσι με τις κότες. Μιλάμε για τα δικά τους σκυλιά, αυτά που παίζουν μαζί τους και τα κανακεύουν σαν μωρά.
    Το κάνουν για να παίξουν; Δεδομένου ότι δεν τις τρώνε, απλά τις πνίγουν και τις παρατάνε.
    Το κάνουν για άλλο λόγο;
    Δεν ξέρω. Πάντως καμία σχέση με κακομεταχείριση που τα κάνει επιθετικά.

    Τα παιδιά τους μεγαλώνουν (τουλάχιστον μέχρι πριν λίγα χρόνια) χωρίς να τα μαλώσει κάποιος αν βασανίσουν γατιά ή σκυλιά: κλασική η εικόνα του σκύλου με δεμένα στην ουρά κονσερβοκούτια, προς τέρψη των θεατών.
    Αυτό συμβαίνει (ή συνέβαινε) κατά κόρον στις πόλεις όπου υπάρχουν αδέσποτα. Τα οποία έχουν γίνει αδέσποτα λόγω κάποιων άλλων «φιλόζωων», μην ξεχνιόμαστε, ε; Στις αγροτικές περιοχές ο καθένας έχει τον σκύλο του, που είναι φύλακας, σύντροφος, βοηθός στο κοπάδι με τα ζώα, κλπ., και στον οποίο δεν διανοείται να κάνει κάτι τέτοιο. Ούτε αυτός ούτε τα παιδιά του.

    Το παστούρωμα (ή πεδούκλωμα) των γαϊδουριών είναι βασανιστήριο, και πλέον παράνομο.
    Σύμφωνοι, ποιος μίλησε για παστούρωμα; Για το ξυλοφόρτωμα του ζώου μίλησα όταν «τα στυλώνει»
    Το βράδυ που θα γυρίσουνε στο σπίτι θα το ταΐζει, θα το χαϊδεύει και θα το κανακεύει. Ιδιότυπη σχέση αγάπης και μίσους, ναι το ξέρω, αλλά εγώ για αυτό μίλησα, δεν μίλησα για παστούρωμα ούτε για άλλου είδους βασανισμό.

    Επίσης, δεν καταλαβαίνω τι δεν καταλαβαίνεις. Και η αγάπη μας για τον άνθρωπο επιλεκτική είναι.
    Όχι φίλε μου, δεν είναι έτσι. Δεν μιλάμε εδώ για προσωπικές σχέσεις, για συμπάθειες και αντιπάθειες. Μιλάμε για δικαιώματα. Στα ανθρώπινα δικαιώματα δεν μπορούμε να είμαστε επιλεκτικοί. Δεν μπορούμε να πούμε ότι στην Ελλάδα πρέπει να γίνονται σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ στην Τουρκία δεν μας ενδιαφέρει και τόσο, γιατί τους Τούρκους δεν τους πολυγουστάρουμε.
    Κατά τον ίδιο τρόπο δεν μπορούμε να αποκαλούμε «φρικαλεότητα» την κλωτσιά σ’ ένα γατάκι και να μένουμε απαθείς μπροστά σε όσα όντως φρικαλέα συμβαίνουν στα σφαγεία.
    Δεν μπορούμε να λέμε «δικαιώματα στα σκυλιά και στα γατιά αλλά σφαγή ανελέητη σε πρόβατα, γουρούνια και μοσχάρια»

  158. ΓιώργοςΜ said

    141 β Θυμήθηκα το ανέκδοτο όπου στο εστιατόριο, όταν παρήγγειλε κάποιος το εν λόγω έδεσμα και παραπονέθηκε για το μέγεθος της μερίδας, πήρε την απάντηση «αυτή τη φορά νίκησε ο ταύρος» 😛

  159. ΓιώργοςΜ said

    157 και πριν: Οι σκύλοι εκτός από τη σχετικά πρόσφατη, αστική λειτουργία τους ως ζώα συντροφιάς, διατηρούνταν και εκτρέφονταν κυρίως για δύο τους ιδιότητες: Το ένστικτο προστασίας (μαντρόσκυλα, αλλά και τα ζώα συντροφιάς εδώ βασίζονται) και της θήρευσης (κυνηγόσκυλα). Από τη φύση τους διαθέτουν και τα δύο, η επιλεκτική αναπαραγωγή έφτιαξε ράτσες με ιδιαίτερα ανεπτυγμένο το ένα ή το άλλο. Το αφύσικο, που θέλει εκπαίδευση, είναι να μην σκοτώσουν το θήραμα, όταν το βρουν διαθέσιμο.

    >δεν διανοείται να κάνει κάτι τέτοιο
    Όχι. Οι κακοποιητικές συμπεριφορές, ειδικά προς τους σκύλους, είναι συνηθέστατες. Γνωρίζω δίποδα που πλακώνουν στο ξύλο τα σκυλιά τους επειδή έκαναν κάποια ζημιά, όταν την δουν (ώρες μετά), και το θεωρούν «εκπαίδευση». Είναι εκτόνωση της κακίας τους και μόνο, και δυστυχώς δεν είναι μόνο εκτόνωση, είναι εθισμός σε βίαιες συμπεριφορές, οι άνθρωποι αυτοί είναι επικίνδυνοι γενικά.

    Σημειωτέον πως δεν έχω κατοικίδιο, ούτε σκοπεύω να αποκτήσω. Αν ήταν να το κάνω, θα το έκανα όμως με τις σωστές συνθήκες, για την καλοπέραση και τη δική του και τη δική μου.

  160. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    148 Άσχετα με τις συνθήκες που συμβιούν με τους ανθρώπους, τα σκυλιά, αν δεν επιτίθενται στα οικόσιτα πουλερικά, ακόμη και στα γιδοπρόβατα , είναι γιατί έχουν «μεταλλαχθεί» με τον καιρό, τα έχει ο άνθρωπος εκπαιδεύσει κόντρα στο φυσικό τους ένστικτο. Μας «αγαπούν» (τους ανθρώπους και τα πέριξ του άλλα ζώα), μας προστατεύουν και υπακούουν, όταν/επειδή μας θεωρούν μέρος της αγέλης.Με κανόνες αγέλης είναι η συνύπαρξη (αλληλοπροσφορά, συμμαχία, ισορροπία) . Η ανθρωποποίηση τους (η απόδοση ανθρώπινων συναισθημάτων) είναι στρεβλή/λάθος αντίληψη του πραγματικού κόσμου των ζώων.

  161. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    156 Σαιξ ! 🙂 🙂

    Κατά το ανέκδοτο, δεν ξέρω να σου απαντήσω, ρώτα άλλη γίδα!

  162. Alexis said

    #159: Ξαναλέω επιγραμματικά όσα είπα στο #127 μπας και γίνω κατανοητός:
    Στις αγροτικές κοινωνίες τα ζώα ήταν εργαλεία δουλειάς. Οι άνθρωποι τα αγαπούσαν και τα φρόντιζαν γιατί εξαρτώνταν από αυτά. Αυτό δεν τους εμπόδιζε από το να τα τιμωρούν για συγκεκριμένες συμπεριφορές. Αλλά δεν τα βασάνιζαν για πλάκα
    (Εντάξει, όλο και κάποιοι ανεγκέφαλοι θα υπήρχαν που θα το έκαναν και αυτό. Αλλά ήταν η εξαίρεση).

    Η σχέση τους με τα ζώα δεν ήταν σχέση φιλοζωΐας, έτσι όπως την εννοούμε σήμερα. Ήταν άλλου είδους σχέση που δεν ξέρω πώς ακριβώς να την περιγράψω.

  163. Πέπε said

    Γύρω στα 18 ένας φίλος μού περιέγραφε πώς πέταξε τη γάτα από το παράθυρο επειδή σκότωσε το καναρίνι.
    -Καλά, μαλάκας είσαι;
    -Γιατί, αφού δεν έπαθε και τίποτα. Οι γάτες πέφτουν και δεν πονάνε, είναι εφτάψυχες.
    -Εφτάψυχες δε θα πει ότι δεν πονάνε.
    -Καλά της έκανα όμως. Για να μάθει.
    -Τι να μάθει; Είναι από το ένστικτό της κυνηγός.
    -Δεν το ‘κανε από ένστικτο, το ‘κανε για πλάκα. Αφού δεν το ‘φαγε.
    -Δεν το ‘φαγε γιατί ήταν χορτάτη.
    -Αφού ήταν χορτάτη γιατί το σκότωσε;
    …Εδώ φτάνουμε στο σημείο όπου ο ένας συνομιλητής μπορεί κάλλιστα να σηκωθεί και να φύγει, και ο άλλος να συνεχίσει την κουβέντα με τον τοίχο, χωρίς να αλλάξει κάτι ιδιαίτερα στο επίπεδο συνεννόησης. Απλώς έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε και ο τύπος θα είχε, υποθέτω, κι άλλες ευκαιρίες να το επανεξετάσει.

  164. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    157 τέλος – Αυτά τα σφάζουμε για να τραφούμε, όχι για καλαμπούρι, τι σχέση έχουν το έλεος και τα δικαιώματα.
    Γενικά αυτή η συζήτηση είναι υπερβολική και χωρίς νόημα κι από τις δύο πλευρές.

    162 – Απ’ όσο μπορώ να ξέρω από την επαφή μου με το χωριό στον Έβρο τα καλοκαίρια όταν ήμουν παιδί, και κυρίως με τους συγγενείς της γυναίκας μου στα περίχωρα της Αμαλιάδας, η σχέση των αγροτών με τα ζώα, είναι ακριβώς σχέση μάστορα και εργαλείου. Το προσέχει γιατί το χρειάζεται αλλά δεν δένεται συναισθηματικά μαζί του, όταν χαλάσει, το αλλάζει ή το πετάει.
    Υπάρχουν σπάνιες περιπτώσεις που με ένα εργαλείο που άντεξε στον χρόνο να δημιουργηθεί κάποια (μονόπλευρη 😄) συναισθηματική σχέση, αλλά μέχρι εκεί.

    Έχω ένα δράπανο Μακίτα από το 1988, έχει κάνει άπειρες τρύπες και σκαψιματάκια από τότε, πρακτικά το έχω αποσύρει τα τελευταία 5 χρόνια μια κι έχω άλλα τρία πιο καινούργια, όταν τυχαίνει να το δω στην αποθήκη, μου έρχονται διάφορες αναμνήσεις από δουλειές που έχω κάνει, αλλά δεν θα κλάψω αν πεταχτεί στα σκουπίδια μια και πρακτικά, δεν χρησιμεύει κάπου.
    Το ίδιο πιστεύω πως συμβαίνει με τους αγρότες και τα αγροτικά ζώα. Με τους σκύλους και τις γάτες, είναι διαφορετική η σχέση, ακόμη και των αγροτών.

  165. geobartz said

    103, Μαρία said….
    Ναι, κάτι έχω ακούσει αλλά δεν βλέπω να γίνεται τίποτα μέχρι σήμερα. Υποτίθεται ότι επισπεύδοντες είναι οι ζωόφιλοι, αλλά τους καταλαβαίνω διότι έχουν στους κόλπους τους και την ισχυρή συνιστώσα των «ζωόφιλων»

  166. Καλημέρα κι από δω
    164 Σωστά τα λες ΛΑΜΠΡΟ. Κι εγώ ως αγροτόπαις τις ίδιες σκέψεις κάνω. Αλλά μέσα στον καθωσπρεπισμό που επικρατεί δεν τις εκθέτω. Π.χ. είχαμε ένα γάιδαρο που όπως πήγαινε κάπου σταμάταγε απότομα και δεν προχωρούσε. Άγνωστο γιατί. Μια φορά, δυο, πήρε ένα σουμαντί από μένα (= καλό ξυλοφόρτωμα) οπότε όταν ήμουν εγώ μαζί του πήγαινε μια χαρά. Αν τον είχ’ η μάνα μου την έσκαγε. Με το που άκουγε τη φωνή μου αλλαγή συμπεριφοράς. Τυχαίο; δεν νομίζω. Και δεν χρειάστηκε να ξαναμαλώσουμε. Γιατί ακόμα κι όταν έπεσα από πάνω του μια φορά και με χτύπησε με το πόδι του, δεν έφταιγε αυτός οπότε δεν το ζήτησα τα ρέστα.

    Κάπου πριν λίγο άκουσα πάλι για τα γαϊδουράκια της Σαντορίνης. Την περασμένη βδομάδα είδα άλλα γαϊδουράκια που έκαναν την ίδια δουλειά σε άλλο μέρος: μετέφεραν τουρίστες στον ανήφορο. Ήμασταν με μια φίλη που εξέφρασε τη συμπάθειά της στα καημένα και πως δεν έπρεπε κανένας να τα νοικιάζει. Εγώ είπα πως έτσι βγάζουν το δικό τους το φαγητό και το φαγητό του αφεντικού. Αλλιώς γιατί να τα έχει και να τα ταΐζει το αφεντικό τους. Η απάντηση; να τα αφήσει ελεύθερα στα λιβάδια και αυτά θα εύρισκαν να φάνε. Το πιθανότερο τα αδέσποτα γαϊδούρια θα βρουν να φάνε αντιμετωπίζοντας τους σχετικούς κινδύνους (και δημιουργώντας άλλα προβλήματα, τέτοια που ν’ αρχίσουμε να συζητάμε και γι’ αυτά).

    Ανθρώπους που δένονται με τα ζώα τους έχω δει αρκετούς. Είτε αγρότες είτε αστούς. Αλλά υπάρχει επιλεκτικότητα αντίστοιχη με το πώς δένεσαι με ανθρώπους. Γιατί ναι με τον έναν κι όχι με τον άλλον; Πώς τη μια κατσίκα την προσέχεις και την κρατάς κι όταν γεράσει ενώ την άλλη την σφάζεις όταν δεν αποδίδει πια; Έτσι είναι και δεν μπορείς να ζητάς εξηγήσεις.

    Το να κλωτσάς ένα ζώο για την πλάκα σου είναι άλλο επιπέδου διαστροφή. Ξεπερνάει τις σχέσεις ανθρώπων ζώων.

  167. loukretia50 said

    162. Αλέξη, μπορεί να μη βασάνιζαν τα ζώα για πλάκα, αλλά οι καθιερωμένες τιμωρητικές συμπεριφορές – κλωτσιές, ξύλο, στέρηση φαγητού, δέσιμο κλπ ΗΤΑΝ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΟ.
    Και το παστούρωμα ακόμα θα έλεγαν πως έχει πρακτική χρησιμότητα.
    Αυτή ήταν η νοοτροπία,

    Και βέβαια θα διαμαρτύρονταν για τις γάτες στο πηγάδι… μόνο αν ανησυχούσαν για το νερό .

  168. loukretia50 said

    στο 107 … τιμωρητικές πρακτικές εννοούσα.

  169. ΓιώργοςΜ said

    166 Αυτό με τα γαϊδουράκια κι εγώ δεν το καταλαβαίνω. Με εξαίρεση το υπέρογκο φορτίο, κυρίως εμπορευμάτων, και την τυχόν ελλιπή φροντίδα (φαγητό, νερό, ίσκιος, ξύστρισμα), δε βλέπω τίποτε το μεμπτό. Όταν δουλεύουν εντός των ορίων τους, είναι το πιο πρόσφορο μέσο, με ελάχιστη όχληση (ήσυχο, αν δεν υπάρχει θηλυκιά κοντά 🙂 και οικολογικό.
    Οι μυγιάγγιχτοι τουρίστες, εγχώριοι και εισαγόμενοι, καλό θα ήταν να κάνουν καναδυό εβδομάδες αγροτουρισμό, να δουν τι εστί βερίκοκο.
    Από τους γονείς μου, που γεννήθηκαν σε χωριό κι οι δύο, καταλαβαίνω πως η συναισθηματική σχέση με τα ζώα, ανεξαρτήτως του σκοπού τους, εξαρτάται από το συναισθηματικό κόσμο του εκάστοτε συμμετέχοντος στη σχέση, ανθρώπου ή ζώου. Οι ιστορίες που έχω ακούσει για έναν (διάσημο) γάιδαρο, τη μία από τις δύο αγελάδες, αλλά και οι δικές μου μνήμες από το κοτέτσι που διατηρούσαμε στη Νέα Σμύρνη όταν ήμουν παιδί, σε αυτό συνηγορούν.
    Η βιαιοπραγία απέναντι στα ζώα είναι βιαιοπραγία απέναντι σε κάποιον ανίκανο ν΄ανταποδώσει, παράδειγμα αντίστοιχο έδωσε με άλλη αφορμή πρόσφατα η Μαρία. Ο ίδιος άνθρωπος θα έδερνε τη γυναίκα του, το παιδί του, τον τρελό του χωριού… Η ψυχοπαθολογία από πίσω είναι δουλειά των ειδικών, αλλά μεγάλα παιδιά είμαστε και μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε πως στην πλειοψηφία κάποια, παιδικά κυρίως, βιώματα είναι που εκτονώνονται έτσι. Με πολύ λίγες εξαιρέσεις (ακαταλόγιστο), δεν έχει σημασία· είναι συμπεριφορά κοινωνικά και ποινικά κολάσιμη.

  170. aerosol said

    #157
    Σίγουρα έχεις τα δικά σου παραδείγματα, αλλά έχω και τα δικά μου. Που τα γνωρίζω και τα έζησα.
    Σε επαρχιακή πόλη μπροστά στα μάτια μου τα παιδιά πανηγυρικά βούτηξαν γατσούλι για να το σκοτώσουν, στη μέση του δρόμου, χωρίς να επέμβει κανείς -πάνε χρόνια βέβαια. Σε μικρό χωριό το σκυλί των ζεστών και φιλόξενων γνωστών μου δεν το είδα ΠΟΤΕ λυμένο, όσα χρόνια σύχναζα στην περιοχή. Τα άλλα του χωριού είτε ήταν εξίσου δεμένα είτε λυτά και αγριεμένα, να φοβάσαι να περάσεις. Ξέρω κυνηγούς της επαρχίας που σκότωσαν κυνηγιάρικο «άχρηστο», και άλλα που τα αμόλησαν στις ερημιές. Βέβαια και οι δυο μιλάμε ανεκδοτολογικά, δεν έχουμε στατιστικά. Αλλά έχω προσωπική εικόνα και δεν είναι λαμπρή, ούτε θα την έλεγα υγιή.

    Επιπλέον, δεν είναι συχνό ένα σκυλί να φέρεται όπως περιγράφεις, χωρίς αιτία, χωρίς κάποιος να του έχει μάθει επιθετικές συμπεριφορές ή να έχει παραλείψει να το εκπαιδεύσει για να τις αποβάλλει. Μπορεί να συμβεί αλλά είναι σπάνιο. Αν το τσιτώνεις από μικρό να είναι αγριεμένο (ως φύλακας, ίσως) και δεν το κοινωνικοποιείς με ασφάλεια με τα γύρω ζωντανά και ανθρώπους, και μετά το αφήνεις να τριγυρνά, τότε έχεις φτιάξει ένα επικίνδυνο σκύλο. Εσύ μπορεί να το κανακεύεις και να σε αγαπάει αλλά το έχεις κάνει δυνητικά επικίνδυνο. Οι «σχέσεις αγάπης-μίσους» βγάζουν τρελαμένα σκυλιά, με επιθετικότητα και ανασφάλεια. Δεν λέω θεωρίες, είναι γνωστά πράγματα. Είναι γνωστοί και πεπερασμένοι οι τρόποι που γίνονται επιθετικά τα σκυλιά (εκτός εξαιρέσεων). Με την σωστή φροντίδα έχω δει μυώδη σκύλο, σκύλο από παράνομες κυνομαχίες, με ουλές από μάχες, «τρελό», να γίνεται φιλικό με ανθρώπους και ζώα μέσα σε λίγες εβδομάδες. Το είδα, το χάιδεψα, το χάζευα να μην πειράζει τις γάτες που έπαιζαν γύρω του. Πολλοί που έχουν ζώα δεν ξέρουν τι να τα κάνουν. Στα χωριά ήταν σχεδόν κανόνας αυτό. Συμβαίνει με την εργαλειοποίηση ζώων αν δεν υπάρχει και η γνώση.

    Κι αν εσύ μίλησες μόνο για ξυλοφόρτωμα… εγώ όχι. Υπάρχουν πολλά είδη βασανιστηρίων. Είναι βασανιστήριο να έχεις μόνιμα δεμένο ζώο. Στον ήλιο. Με πόδια πληγωμένα. Με ελλειπή ή λάθος τροφή. Απομονωμένα (αν είναι κοινωνικά ζώα). Κι αυτά συμβαίνουν κατά κόρον στις αγροτικές περιοχές. Τώρα ελπίζω λιγότερα συχνά, ο κόσμος μαθαίνει από τους «φιλόζωους» και παίρνει και κάποιες βασικές πληροφορίες από το ίντερνετ. Παλιά δεν ήξερε την τύφλα του. Δεν τους αδικώ, η ζωή ήταν σκληρή και κάποια πράγματα πολυτέλειες, αλλά μην το περιγράφουμε αθώα.

    Όσο για τα σφαγεία σου απάντησα. Μην χρησιμοποιείς ως επιχείρημα κάτι που δεν συμβαίνει: η κατάσταση των σφαγείων είναι όλο και πιο γνωστή γνωστή και κανείς φιλόζωος δεν μένει απαθής. Βασικά… αυτοί είναι που τα βγάζουν στη φόρα, ακόμα και κινδυνεύοντας με κρυφές κάμερες. Πώς νομίζεις πως βγαίνουν στην δημοσιότητα; Απαθείς μένουν όσοι χέστηκαν για κάθε είδος ζωής εκτός από την πάρτη τους. Μιλώντας όμως για θεσμοθετημένα δικαιώματα κάνουμε διαχωρισμούς. Άλλα αποφασίζουμε για τα ζώα που παίζουν ρόλο στη διατροφή, άλλα γι αυτά που είναι απλά παρέα και άλλα για τα άγρια. Δεν μπορεί να υπάρξει μια κοινή νομοθετική στάση, καθώς η σχέση μας με κάθε είδος είναι διαφορετική. Πάντως και οι νόμοι και η στάση μας αλλάζουν μέσα στα χρόνια, όπως για πολλά πράγματα. Κι αν εγώ είμαι πρόθυμος να δω αύξηση στην τιμή του κρέατος για να αντανακλά καλύτερες (=ακριβότερες) συνθήκες ζωής και θανάτωσης, ο δίπλα (να πω «μη φιλόζωος»;) θα μου πει πως θέλω να δημιουργήσω επισιτιστική κρίση και πως είμαι ένας «ευαισθητούλης» που μισώ τους ανθρώπους, δεν βλέπω τη φτώχεια τους, και θέλω να τους στερήσω την πρόσβαση σε τροφή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: