Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ένας μέτοικος στη Γαλλία

Posted by sarant στο 23 Μαΐου, 2022


Σαν σήμερα πριν απο εννιά χρόνια, στις 23 Μαΐου 2013, έφυγε από τη ζωή, στα 79 του χρόνια ο τραγουδοποιός Ζορζ Μουστακί, ο μέτοικος.

Γεννημένος το 1934 στην Αλεξάνδρεια, από οικογένεια Κερκυραίων ρωμανιωτών Εβραίων που μιλούσαν ιταλικά και αραβικά, λεγόταν Τζουζέπε Μουστάκι ή Γιουσέφ Μουστάκι στο ληξιαρχείο ή Ζοζέφ Μουστακί στο γαλλικό σχολείο που πήγε στην Αλεξάνδρεια.

Στα 17 του χρόνια έρχεται στο Παρίσι, όπου το Ζο(ζέφ) Μουστακί πολλοί το εκλαμβάνουν ως Ζορζ, και τελικά το υιοθετεί και ο ίδιος για να τιμήσει τον μέντορά του, τον Ζορζ Μπρασένς.

Πέρα από δικά του τραγούδια, έγραψε και για άλλους, άλλοτε μουσική και άλλοτε στίχους, άλλοτε και τα δύο -ανάμεσά τους το Milord για την Εντίθ Πιαφ. Όμως το γνωστότερο τραγούδι του, αυτοαναφορικό, του 1969, είναι η μπαλάντα Le Métèque, Ο μέτοικος.

Όπως λένε οι δικοί του στίχοι στο πρωτότυπο:

Avec ma gueule de métèque, de juif errant, de pâtre grec et mes cheveux aux quatre vents
Avec mes yeux tout délavés qui me donnent l’air de rêver, (moi qui ne rêve plus souvent)

Mε τη φάτσα του μέτοικου, του περιπλανώμενου Ιουδαίου, του Έλληνα βοσκού, και τα μαλλιά μου στους τέσσερις ανέμους
Με τα μάτια μου τα ξεπλυμένα, που μου δίνουν ύφος ονειροπόλου (παρόλο που δεν ονειρεύομαι πια συχνά)…

Φυσικά, όταν μεταφέρθηκε στα ελληνικά από τον Δημήτρη Χριστοδούλου, το 1971 (το είπε πρώτος ο Νταλάρας αν θυμάμαι καλά) οι στίχοι άλλαξαν τελείως, για να μπορούν να ταιριάξουν με τη μουσική -είναι μεγάλο βάσανο να μεταγλωττίζεις από γλώσσα με πολύ μικρότερες λέξεις και με δεσμευμένο τονισμό. Ωστόσο, μπορεί να πει κανείς ότι περιγράφουν τον δημιουργό τους:

Σαν σύννεφο απ’ τον καιρό
Μονάχο μες τον ουρανό
Πήρα παιδί τους δρόμους
Περπάτησα όλη τη γη
Μ’ ένα τραγούδι στην καρδιά
Και τη βροχή στους ώμους

Στην αρχαία Ελλάδα, οι μέτοικοι ήταν αυτοί που είχαν εγκατασταθεί σε άλλη πόλη από τη δική τους, ιδίως στην Αθήνα. Πλήρωναν ειδικό φόρο, το μετοίκιον, και είχαν περιορισμένα πολιτικά δικαιώματα. Η λέξη πέρασε στα λατινικά, metoecus, και από εκεί στα γαλλικά, métèque, όπου έχει σαφώς μειωτική χροιά, ο μετέκ είναι ο ξένος που μοιάζει για ξένος, που δεν εμπνέει εμπιστοσύνη.

Οπότε, ο όρος métèque, που τον υιοθέτησε ο Μουστακί και που από το 1969 τον συνόδευε ως το τέλος της ζωής του, δεν ήταν ουδέτερος, και αυτό το ήξερε ασφαλώς ο Μουστακί όταν τον χρησιμοποίησε.

Οι Γάλλοι εθνικιστές δημοσιολόγοι στα τέλη του 19ου αιώνα και έως τον μεσοπόλεμο χρησιμοποιούσαν τον όρο μετέκ πολύ μειωτικά. O Charles Maurras, επιφανής ακροδεξιός συγγραφέας και μέλος της Ακαδημίας (και συνεργάτης των Γερμανών στην Κατοχή) πίστευε ότι πρέπει να εκδιωχθούν από τη Γαλλία οι τέσσερις συνασπισμένες τάξεις (quatre États confederés), δηλαδή οι Εβραίοι, οι προτεστάντες, οι μασόνοι και οι μέτοικοι, όλοι οι απάτριδες, οι χωρίς ρίζες -σε αντιδιαστολή με τους καλούς καθολικούς Γάλλους.

Άλλες φορές πάλι ο όρος métèque δηλώνει ειδικά τους Εβραίους -αν θυμάστε, στον Κανόνα του παιχνιδιού (La règle du jeu) του Ζαν Ρενουάρ, στη σκηνή του γεύματος των υπηρετών, κάποιοι χαρακτηρίζουν «μετέκ» τον μαρκήσιο, που κατάγεται από εβραϊκή οικογένεια, και ο μάγειρας τον υπερασπίζεται, λέγοντας ότι αν και μέτοικος είναι άνθρωπος του κόσμου. Η ταινία αυτή προβλήθηκε το 1939, ένα μήνα πριν ξεσπάσει ο πόλεμος, και η γαλλική ακροδεξιά ήταν οργισμένη με τον Ρενουάρ, που έβαλε να υποδύεται τον μαρκήσιο ένας Εβραίος ηθοποιός, ο Μαρσέλ Νταλιό, που έπαιζε και ρόλους Εβραίων και «μετοίκων» ταχτικά.

Δεν τους ενόχλησε που ο μαρκήσιος παρουσιάζεται με ένα σωρό ηθικά ψεγάδια, τους ενόχλησε που ένας αριστοκράτης παριστάνεται μέτοικος!

97 Σχόλια προς “Ένας μέτοικος στη Γαλλία”

  1. Ανδρέας Τ said

    Καλημέρα και καλή εβδομάδα. Ένα μικρό λάθος. Νταλιό κι όχι Ντιαλό το όνομα του ηθοποιού.
    Και σαν χθες στις 22/5/1963 δολοφονήθηκε στη Θεσσαλονίκη ο Γρηγόρης Λαμπράκης.

  2. ndmushroom said

    Καλημέρα με έναν άλλο μέτοικο 🙂

  3. Ριβαλντίνιο said

    Και δύσκολα έκαναν πολίτη κάποιον μέτοικο. Ο Άδωνις Γεωργιάδης στην αντιμεταναστευτική του πολιτική όσο ήταν στο ΛΑΟΣ έφερνε το παράδειγμα του Λυσία. Ο Λυσίας πρόσφερε μεγάλες υπηρεσίες στην Αθήνα και προτάθηκε να τον κάνουν πολίτη , αλλά η πρόταση δεν έγινε αποδεκτή.

    Απάτριδες και χωρίς ρίζες έλεγαν και τους Εβραίους και στο Ανατολικό μπλοκ.

    Ο Σλάνσκυ Ρούντολφ ( 1901 – 1952 ) ήταν Τσέχος κομμουνιστής , σταλινικός και εβραϊκής καταγωγής. Είχε και αυτός συμμετάσχει στην εκκαθάριση συντρόφων του τα προηγούμενα χρόνια. Το 1952 συνελήφθη απ’ τις κομμουνιστικές αρχές μαζί με άλλους . Οι περισσότεροι απ’ τους κατηγορούμενους ήταν Εβραίοι.

    Οι ομολογίες τους αποσπάστηκαν με βασανιστήρια και ηχογραφήθηκαν για να μην υπάρξουν ατυχήματα τύπου Κοστόφ * .

    Δικάστηκαν και θανατώθηκαν ( ο Σλάνσκυ και άλλοι 10 ) ως πράκτορες του σιωνισμού ** ( ευνόησαν οικονομικά το Ισραήλ με εμπορικές συμφωνίες , ήταν πράκτορες του διεθνούς σιωνισμού ) , προδότες ( τιτοϊστές κ.α. ) και κατάσκοποι της Δύσης ( συνεργασία με CIA ) .

    Καταγγέλθηκαν ως «σκυλιά» , «λύκοι» , «απεχθείς προδότες» και «διάδοχοι του Χίτλερ». Ακόμη ως «κυνικοί σιωνιστές χωρίς πατρίδα» , » έξυπνοι κοσμοπολίτες πουλημένοι στο δολλάριο» και «καθοδηγούμενοι από τον σιωνισμό , τον αστικό εβραϊκό εθνικισμό και τον φυλετικό σοβινισμό». Ο δε Σλάνσκυ καταγγέλθηκε ως «ο Ιούδας Σλάνσκυ» .

    Μετά θάνατον ( 1963 – 68 ) έγινε αναψηλάφηση της δίκης , ο Σλάνσκυ απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες και το κομμουνιστικό κόμμα τον αποκατέστησε.

    πηγές :
    – Tony Judt , Η Ευρώπη μετά τον πόλεμο
    – εγκυκλοπαίδεια Π-Λ-Μπ

    __________________
    * Τράικο Κοστόφ. Βούλγαρος κομμουνιστής. Έκανε το λάθος να επικρίνει την σοβιετοβουλγαρική οικονομική συμφωνία ως ασύμφορη για την χώρα του. Δικάστηκε ως συνεργάτης των φασιστών , πράκτορας των Βρετανών και τιτοϊστής ( ενώ ήταν κατά του Τίτο ). Ομολόγησε με βασανιστήρια. Στο δικαστήριο όμως ανακάλεσε και αυτό ήταν μεγάλο φιάσκο για τους κομμουνιστές αφού η δίκη μεταδιδόταν στην Δύση από το ραδιόφωνο. Τον έσυραν με την βία έξω απ’ το δικαστήριο και τελικά τον κρέμασαν.

    ** Αρχικά οι Σοβιετικοί είχαν δει με καλό μάτι την εβραϊκή κίνηση στην Παλαιστίνη που έδειχνε σοσιαλιστικές τάσεις. Θα μπορούσε το κράτος του Ισραήλ να χρησιμοποιηθεί ως ένας καλός σοβιετικός σύμμαχος στην Μέση Ανατολή. Γρήγορα διαπίστωσαν πως οι Εβραίοι είχαν φιλο – ΗΠΑνικές τάσεις. Έτσι άρχισε οι δίωξη των Εβραίων. Σπάνια τους αποκαλούσαν με το όνομα της εθνότητάς τους για να μην φανούν ρατσιστές. Τους έλεγαν «απάτριδες» , «κοσμοπολίτες χωρίς ρίζες» , «άτομα χωρίς ταυτότητα» , «πλάνητες χωρίς διαβατήριο». Καμιά φορά τους ξέφευγε και το «εβραϊκής καταγωγής» ή το λιγότερο απρόσεχτο – και χωρίς εθνοτικό νόημα – «σιωνιστικής καταγωγής».

  4. Είναι ενδιαφέρον που σε πολλές γλώσσες η πατρίδα ταυτίζεται με το κρατικό έδαφος.

  5. Μνήμες στο δασάκι, κιθάρα ο επίσης μακαρίτης συνθέτης Τάκης Μπουγάς ( Αννα, το πιο γνωτό του για την σύζυγό του Φόνσου) και να τραγουδά τον μέτοικο κάποιος εκτός παρέας γαλλομαθής αμφιβόλου ανδρισμού. Δυστυχώς η κασσέτα με το τραγούδι αυτό και η απαγγελία την γνωστής Ιλιάδας σε μουσική υπόκρουση …Μπαχ έλιωσε και χάθηκε.
    Προσωπικά θεωρώ μεγαλύτερη επιτυχία του την Μοναξιά του καιείχα λατρέψει ένα τραγούδι που είπε ζωντανά στη ασπρόμαυρη ΕΡΤ, το Σουσού Μπελέζα που το έψαχνα αργότερα στο γιουτιούμπ και το ρήκα σ΄ένα γιαπωνέζικο σάιτ ! Τώρα βλέπω πως το έχουν πιά στο γιουτιούμπ εδώ και τέσσερα χρόνια !
    Ενα άλλο ωραίο τραγούδι του είναι το Bahia (de Saint Salvador)
    Aγαπημένος !!

  6. leonicos said

    ΕΦΗ ΕΦΗ

    Σχετικά με το προχτεσινό 69, που μου το επεσήμανε η Χαρούλα,
    και το πριν από μια βδομάδα σχόλιό σου για την κόρη μου Δανάη,

    σ’ευχαριστώ πάρ πολύ.

    Η Δανάη υπήρξε πολύ απαιτητική και εκλεκτική, αρνήθηκε δε να συμμετάσχει σε δημοφιλείς σειρές την τηλεόραση.
    Τελικώς, απογοητευμένη από την απαξίωση του ηθοποιού
    και με βάση τα πτυχία της Φιλολογίας και Θεατρολογίας

    διορίστηκε στην εκπαίδευση και ήδη υπηρετεί εκεί.

    Σ’ ευχαριστω όμως για την επισήμανση

  7. leonicos said

    και το κομμουνιστικό κόμμα τον αποκατέστησε.

    Η εμετικη πρακτικη και απίστευτη ηλιθιότητα των κομμουνιστικων κομμάτων

    Αποκαθιστούσαν κι αυτούς που σκότωναν οι ίδιοι, και αυτούς που σκότωναν οι αντίπαλοι

    βλ. Μπελογιάννη

  8. leonicos said

    Πρώτη φορά μαθαίνω ότι και ο Μουστακί ήταν εβραίος

  9. >> [Ε]ίναι μεγάλο βάσανο να μεταγλωττίζεις από γλώσσα με πολύ μικρότερες λέξεις και μ ε δ ε σ μ ε υ μ έ ν ο τ ο ν ι σ μ ό

    Ερώτημα προς τους στιχουργούντες: Έχει σημασία στην άλυσο του στίχου, πέρα από τις τονιζόμενες συλλαβές, και η θέση του τόνου στο εσωτερικό των λέξεων; Εγώ νομίζω όχι.

  10. @ 8 Leonicos

    Πράγματι. Αυτή την πληροφορία την είχαν εξαφανίσει.

  11. leonicos said

    Το Ισραήλ ξεκίνησε με σχεδόνα ακραιες σοσιαλιστικές τάσεις, βλ κιμπούτς κλπ

    Ποτέ δεν ε΄χε ΗΠΑ-νικές συμπάθειες

    Απλώς:

    Το αμερικανκό εβραϊκό λόμπυ είχε λεφτά να στείλει
    ενώ το ρωσο-σοβιετικό ΔΕΝ είχε

    Ωραίος ο Βιολιστης στη Στέγη, αλλά ο Ρότσιλδ ήταν στην Αμερική

  12. leonicos said

    9 Δημοσιόχωρε

    Το ερώτημα είναι αν τραγουδιέται

    Πολύ πρόσφατα μετέφρασα της Χαμηλόφωνες Μπαλάντες του Δήμου Βαλσάμη που τραγούδησε ο Κώστας Χατζής και κυκλοφόρησε με την Εφημεριδα των Συντακτών. Θα τις τραγουδήσει ο Άγγελος Χατζής ή κάποιος άλλος.
    Κράτησα ικανοποιητικά το νόημα, μολονότι ρειάστηκε ν’ αλλάξω τη διατύπωση, και φυσικά τη μουσική, αν και η μπαλαντοειδής cantilation του Χατζή επιτρέπει αρκετή ελευθερία. Το αποτέλεσμα θεωρήθηκε εκπληκτικό από τους ίδιους, ενώ εγώ έχω μερικές επιφυλάξει ς και κάνω συεχώς μικροδορθώσεις.
    Το έκανα από κάποια υποχρέωση, αλλά (μάλλον) δεν θα το ξανακάνω. Είναι πολύ αγχωτικό και αμφίβολο.

  13. sarant said

    Καλημέρα, καλή βδομάδα, ευχαριστω πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Ωχ, δίκιο έχετε.

    12 Σε ποια γλώσσα τις μετέφρασες;

  14. ΓΤ said

    https://el-gr.facebook.com/efimerida.syntakton/videos/%CF%87%CE%B1%CE%BC%CE%B7%CE%BB%CE%BF%CF%86%CF%89%CF%84%CE%B5%CF%83-%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%83-%CF%80%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CE%BA%CE%B9%CE%BF-1/334360301058374/

  15. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    7# Λεώνικε, μάλλον τον Πλουμπίδη εννοείς, όχι τον Μπελογιάννη.

  16. Ριβαλντίνιο said

    Ένα ωραίο φιλοεβραϊκό ποίημα από μία ωραία κίνηση ενός μικρού Εβραίου στην Πολωνία του 19ου αι.

    Η ανταρσία των Πολωνών , η οποία ξεσπούσε το 1863 σε ένοπλη εξέγερση , είχε αρχίσει από το 1861. Στις 8 Απριλίου , μια μεγάλη διαδήλωση κατά του κατακτητή σημειώθηκε στους δρόμους της Βαρσοβίας με τη συμμετοχή πολλών Εβραίων. Ο Πολωνός ιερέας , ο οποίος ήταν επικεφαλής του πλήθους κρατώντας έναν σταυρό , σκοτώθηκε από μια σπαθιά ενός κοζάκου . Τότε ένας Εβραίος , μαθητής Λυκείου , σήκωσε το σταυρό και πήρε τη θέση του ιερέως.

    Κυπριανός Καμίλ Νόρουιντ , Οι Εβραίοι της Πολωνίας

    Ω σοβαρό έθνος των Εβραίων , είσαι για την Ευρώπη
    ένα μνημείο, που έσπασε κάπου στην Ανατολή,
    που τα συντρίμμια του , σκορπισμένα σ’ όλους τους τόπους ,
    φέρουν καθένα το αιώνιο ιερόγλυφο !
    Ο άνθρωπος του Βορρά , μέσα στα ελατόδασά του ,
    όταν σε συνάντησε , σίγουρα διαισθάνθηκε
    το ηλιόφως της πατρίδας σου , που στο γαλάζιο ,
    σαν τον Μωυσή στου Νείλου τα νερά , είναι λουσμένη
    κι είπε : «Μέγας αυτός π’ ανέβηκε τόσο ψηλά
    και κατέρρευσε, κι όπως εσείς , σωπαίνει.»

    Τέκνα εμείς του Βορρά , με πυρρόχρωμη κόμη ,
    (…)
    σας αναγνωρίσαμε , πριν απ’ τους άλλους ,
    κι ολότελα διαφορετικά . Κι όχι με κόπο.
    Όταν ο ευγενής μοιράστηκε τα όπλα του μαζί σας ,
    έβαλε ‘κει και τον Σταυρό, που δεν ψεύδεται.

    (…)
    Και νά : στα λιθόστρωτα της Βαρσοβίας , ο Εβραίος
    προχωρεί χέρι – χέρι με τον Πολωνό.
    Κι ενώ της γης τα έθνη τα πιο πλούσια ,
    του πρόσφεραν όχι τον σταυρό του μαρτυρίου ,
    αλλά τον πλούτο , με του Δαβίδ
    το άοπλο το χέρι να χτυπήσει επροτίμησε.

    ( Ουνέσκο , Το δικαίωμα να είσαι άνθρωπος , Εκδόσεις ΓΕΣ/ΔΙΣ )

  17. Αγγελος said

    (7-15) Και κάμποσους άλλους, π.χ. τον Καραγιώργη — αλλά όχι τον Μπελογιάννη, αυτός εξαρχής αναγορεύθηκε σε ήρωα.

  18. Αγγελος said

    «Μ´ένα τραγούδι στην καρδιά» λέει η ελληνική διασκευή; Όχι «μ´ ένα τραγούδι στην ψυχή»,που θα ομοιοκαταλαηκτούσε κιόλας;

  19. ΓΤ said

  20. Αγγελος said

    Άλλη λέξη με την ίδια εχθρική χροιά σαν το métèque ήταν στους ίδιους κύκλους το allogènes — άσχετο με το ομόηχο halogène, που ο πολυς κόσμος το ξέρει σαν είδος λάμπας σήμερα 🙂
    Στα ολλανδικά χρησιμοποιείται το allochthonen (όλα από μας τα πήρανε…), που κι αυτό νομίζω έχει αρχίσει να παίρνει αρνητική χροιά.

  21. @ 12 Leonicos

    Καλό.

  22. gbaloglou said

    8 Ένας άλλος Εβραίος μουσικός, ακριβέστερα μουσικολόγος, που ελάχιστοι γνωρίζουν στην Ελλάδα, είναι ο πρώην καθηγητής του Στάνφορντ Albert Cohen. Κερκυραίοι και οι δύο, Σεφαραδίτες και όχι Ρωμανιώτες. Για τον Albert Cohen πρωτοάκουσα πρόσφατα από Αμερικανό φίλο, όχι Εβραίο, που δεν γνώριζε από ποια πόλη της Ελλάδας κατάγονταν: το έμαθα σήμερα εδώ, ψάχνοντας για τον Ζωρζ Μουστακί! (Υποθέτω ότι και των δύο οι γονείς έφυγαν από την Κέρκυρα μετά το πογκρόμ του 1891 — αυτό προσπαθούσα να επιβεβαιώσω ψάχνοντας στο διαδίκτυο!)

  23. gbaloglou said

    20 Ας μην ξεχνάμε και το Ομηρικό «αλλόθροος» 🙂

  24. ΓΤ said

    22@ Μπαλό

    https://news.stanford.edu/2020/01/13/musicologist-albert-cohen-died/

  25. Πέπε said

    Καλημέρα.

    @9

    Δ.Χώρε, στα παραδοσιακά ελληνικά ποιητικά μέτρα υπάρχουν μικρές ομάδες συλλαβών με συγκεκριμένο εσωτερικό τονισμό, οι πόδες: π.χ. σε κάθε δύο συλλαβές να τονίζεται η πρώτη, ή σε κάθε τρεις η τελευταία κ.ο.κ. Όμως αυτό είναι αδύνατον να εφαρμοστεί σε πλήρη ταύτιση με τους πραγματικούς λεξικούς τόνους, μάνι μάνι γιατί τι θα γίνει με τις πολυσύλλαβες λέξεις; Οπότε η αξίωση να ταυτίζεται ο μετρικός τόνος με τον λεξικό είναι απόλυτη σε ορισμένα σημεία του στίχου (κυρίως στον τελευταίο τόνο), λιγότερο έντονη σε κάποια άλλα, και εντελώς χαλαρή σε άλλα. Λιγότερο έντονο σημαίνει να τονίζουμε μετρικά μια συλλαβή που κανονικά είναι άτονη, π.χ. σέγνω-ρίζωα-πότην-κόψη (το «σε» κανονικά προφέρεται άτονο). Ακόμη πιο χαλαρά σημαίνει να φτάνουμε, μέσα σε έναν πόδα, να τονίζουμε μετρικά την άτονη συλλαβή ΚΑΙ να αφήνουμε μετρικά άτονη την λεξικά τονισμένη, παράδειγμα Τριτή-γεννή-θηοδί-γενής-καιΤρί-τηθά-πεθά-νει.

    Το σύγχρονο τραγούδι δεν υπακούει υποχρεωτικά στους κανόνες της παραδοσιακής μετρικής. Ανάλογα πώς τα φέρνει η μελωδία, μπορούμε να έχουμε προσθαφαιρέσεις μερικών συλλαβών σε κάποια σημεία, δηλαδή όχι παντού ξερωγώ 15σύλλαβα ή 8σύλλαβα αλλά και κάποια με +/- μία ή δύο συλλαβές, καθώς και λίγο μεγαλύτερες αποκλίσεις από τους πρότυπους τονισμούς. Μέσα σε κάποιο όριο όμως – ο εντελώς ελεύθερος στίχος δε μελοποιείται (έχουν γίνει μερικές μελοποιήσεις, αλλά είναι εντελώς ιδιόρρυθμες, αφού κάθε στίχος έχει αναγκαστικά δικιά του μελωδία που δεν επανέρχεται ποτέ, ενώ ένα τραγούδι κανονικά έχει στροφές μουσικά ίδιες μεταξύ τους).

    Τώρα, υποθέτω πως όλα αυτά έχουν διαμορφωθεί μέσα στο πλαίσιο που ορίζουν οι ιδιορρυθμίες της γλώσσας μας: ότι γενικά είναι πολυσύλλαβη, ότι τονίζονται οι τρεις τελευταίες συλλαβές κάθε λέξης, κλπ. Άρα, άλλες γλώσσες με άλλες ιδιορρυθμίες θα έχουν διαμορφώσει διαφορετική μετρική. Όχι όμως και τελείως διαφορετική, αφού η νεότερη ελληνική ποίηση -ας πούμε 19ου αιώνα- έχει φυσικά επηρεαστεί πολύ από την ευρωπαϊκή, κι έχει δημιουργήσει μια παράδοση που όσο να ‘ναι εξακολουθεί να επηρεάζει και την τραγουδιστική στιχουργική, οπότε κάπου υπάρχει μια κοινή αναφορά υπεράνω γλωσσών. Από την άλλη πλευρά, το τραγούδι σε κάθε γλώσσα και χώρα επηρεάζεται και από τις κατά τόπους λαϊκές παραδόσεις (που στην ελληνική περίπτωση είναι αυστηρά πιστές σε κάποια λίγα και απλά μετρικά σχήματα).

    Αυτά εκ του προχείρου…

  26. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    “Είμαι Έλληνας από πατέρα, μητέρα και παππού, με ρίζες στη Μικρά Ασία, τα Ιωάννινα, τη Ζάκυνθο και την Κέρκυρα”. Ζωρζ Μουστακί, ο μποέμ λάτρης των γυναικών που τραγούδησε τον “Μέτοικο” κατά της χούντας …
    http://www.mixanitouxronou.gr/zorz-moustaki-o-boem-latris-ton-ginekon-o-planodios-politis-vivlion-pou-eklepse-tin-kardia-tis-entith-piaf-ke-tragoudise-ton-metiko-kata-tis-chountas/


    Η Πιάφ το 1958 ζει μια ακόμα έντονη σχέση δίπλα στον νεότερο τραγουδιστή και συνθέτη Ζωρζ Μουστακί, ο οποίος το 1959 συνθέτει γι αυτήν το τραγούδι Milord.

  27. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    19 Ολόκληρη (σχεδόν) η μουσική βραδιά με τον Ζορζ Μουστακί, από το αρχείο της ΕΡΤ, /επί διοίκησης Ροβήρου Μανθούλη που είχε καλέσει τον Ζ.Μ. Σημειώνει ο Γιώργος Παπαστεφάνου:
    Τον Δεκέμβρη του 1975 η εξορία μου στις οικονομικές υπηρεσίες της ΕΡΤ συνεχιζόταν και ήδη ετοίμαζα Χριστουγεννιάτικες διακοπές στην Ιταλία όταν ο φίλος σκηνοθέτης Τάσος Παπαδόπουλος μου ανακοίνωσε στο τηλέφωνο ότι η διοίκηση Άγγελου Βλάχου-Αλέξη Σολομού θα αποχωρούσε και στην καινούργια διοίκηση θα συμμετείχε και ο Ροβήρος Μανθούλης που στα 17 μου χρόνια με είχε σκηνοθετήσει σε ερασιτεχνική θεατρική παράσταση! Ο Ροβήρος λοιπόν είχε καλέσει στην ΕΡΤ για την Πρωτοχρονιά τον Ζωρζ Μουστακί και ήθελε να τον παρουσιάσω εγώ. Είχα να ανέβω στην Αγία Παρασκευή επτά ολόκληρους μήνες και όταν με ξαναείδε μπροστά του ο Διευθυντής Διοικητικού Δημήτρης Φακλής με αγριοκοίταξε σαν να ‘λεγε «πάλι θα τον έχουμε αυτόν στα πόδια μας».

    Παραγωγός της εκπομπής θα ήταν η Ελένη Μαβίλη και σκηνοθέτης ο Κώστας Περπερίδης. Ο Μουστακί είχε ζητήσει για καλεσμένους τον Βασίλη Τσιτσάνη, τον Αντώνη Καλογιάννη και την Αρλέτα. Τηλεφώνησα αμέσως στον Τσιτσάνη για να κλείσουμε το ραντεβού. «Ό,τι θέλεις, Γιώργο μου!» μου είπε. Όταν όμως μια Κυριακή που δεν ήταν απλώς «συννεφιασμένη» αλλά είχαν ανοίξει οι ουρανοί πήγαμε με το συνεργείο στο σπίτι του για τη συνέντευξη, ο Βασίλης αρνήθηκε να μας μιλήσει γιατί «δεν ήταν σε διάθεση». Με πήρε όμως την επόμενη μέρα στο τηλέφωνο και μού πρότεινε να κάνουμε το γύρισμα στο «Χάραμα» αλλά για μας ήταν πια αργά.

    Από τη μεριά μου, πρότεινα στον Μουστακί την Βίκυ Μοσχολιού που είχε ήδη τραγουδήσει σε δίσκο την «Μεσόγειο». Πήγαμε μάλιστα μαζί να την ακούσουμε στην Πλάκα στο «Ζυγό». Η ίδια του άρεσε πολύ αλλά τον ενόχλησε ο δυνατός ήχος των μεγαφώνων και κάποια στιγμή, μού ζήτησε να φύγουμε..

    Η μαγνητοσκόπηση έγινε στην Αγία Παρασκευή από νωρίς το πρωί μέχρι πολύ αργά το βράδυ. Ο Μουστακί ήταν από την αρχή απόμακρος αλλά υπάκουος και μόνο κατά τις 7 το βράδυ, κατάκοπος από τις πολλές ώρες αδιάκοπης δουλειάς, εξερράγη: «Τελικά μόνο στην Ιαπωνία σέβονται τους καλλιτέχνες» είπε και βγήκε έξω για να καπνίσει. Ευτυχώς ήταν εκεί η φίλη του η Αρλέτα για να τον καλμάρει.

    Η εκπομπή αυτή, παρά τα πολλά της ελαττώματα, έκανε ιδιαίτερη αίσθηση. Αλλά για μένα το σημαντικό ήταν ότι μου άνοιξε το δρόμο για να επιστρέψω στην Αγία Παρασκευή, τώρα πια οριστικά στην τηλεόραση.

  28. ΓΤ said

    (τρομακτική κατανάλωση ποπκόρν στο σαββατιάτικο νήμα)

  29. Πέπε said

    28
    Από χτες δεν είναι; Δεν κοιμήθηκαν; Είναι επειδή εκεί λεξιλογούνε;

  30. Nestanaios said

    8. Οι Εβραίοι είναι πολλοί αλλά δεν τους ξέρουμε όλους ακόμα. Και η ετυμολογία αυτό μας λέει.
    25. Είσαι φιλόλογος και μουσικός. Δυο σε ένα.

  31. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    29# Κοιμήθηκαν, τσέκαρα τις ώρες. Γι αυτό είναι πάουερ και συνεχίζουν τούρμπο, σαν την ανάπτυξη βζιιιινννν του Άδωνη.

  32. Αγγελος said

    Mου κάνει κι εμένα εντύπωση πόση έκταση πήρε η κουβέντα για το ποδόσφαιρο στο προχτεσινό νήμα. Εντάξει, για μερικούς το ξέραμε, αλλά τόσο ενδιαφέρον από τόσους βρε παιδί…

  33. Τελικά ήταν πέναλτι ή όχι;

  34. ΓΤ said

    (Με τις κάνουλες των ξιδοβάρελων ανοιχτές για τα μπαόκια, έχουν μπει τα πάντα στο τρυβλίο. Οι πέτρες έφεραν τον… Petri.)

  35. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    33# Βρε ποιο πέναλτι, εδώ έχει περάσει επί προσωπικού πλέον το ζήτημα. Τα κυτεί αίμα και θα σφουγγαρίζουμε το ιστολόγιο μετά.

  36. Costas Papathanasiou said

    Καλημέρα.
    Ως «Μυστακοφόρος Kόσμος»( ή Ανθρωπότης/Ανθρωπιά:humanité moustachue), θα μπορούσε να μεταγραφεί μία (γαλλοπρεπής) γενίκευση/μετωνυμία για τον ανδρικό πληθυσμό, που να παραπέμπει ειδικώς και σε κάποια αναγνωρίσιμη Πατρική Φυσιογνωμία. Όπως είναι αυτή του Ζωρζ Μπρασενς ο οποίος αναφέρεται ενίοτε ως εκ τούτου και ως το «διασημότερο μουστάκι του γαλλικού ρεπερτορίου» (la moustache la plus célèbre du répertoire hexagonal).
    Συμπτωματικά λοιπόν, ο Ζωρζ Μουστακί, τιμά εμμέσως πλην σαφώς τον πνευματικό του πατέρα και διά του επωνύμου του.
    Αξιομνημόνευτος, παρεμπιπτόντως και ως προς τα αυτά, είναι και ο τζαζίστας κωμικός, Μουστακαλής κι αυτός, ελληνικής καταγωγής (άλλως ομογενής ή της ημών διασποράς) και “ελληνικότερης” ημερομηνίας τελευτής, ονόματι François Alexandre Galépidès γνωστός και ως «Moustache»(14 Φεβ 1929 – 25 Μαρ 1987), ο οποίος έπαιξε συχνά με τον Μπρασένς, ωραία-ωραία (χωρίς να φάνε τα μουστάκια τους).
    Εκ των ων ουκ άνευ, ως μουσική του συνοδειά, μπαίνει στον “Ταξιδιωτικό Σάκο” του Ελύτη και «ο Μέτοικος»:
    «Άδειασα και ξαναγέμισα τον ταξιδιωτικό μου σάκο. «Μόνον τ’ απαραίτητα» είπα. Κι ήταν αρκετά γι’ αυτή τη ζωή – και για πολλές άλλες ακόμη. Βάλθηκα να τα καταγράφω ένα ένα:
    ΚΡΗΤΗ/ Σφραγιδόλιθος με παράσταση αιγάγρου (Μουσείον Ηρακλείου)/ Ο Πρίγκιπας των Κρίνων (Κνωσός)
    ΘΗΡΑ/Κόρη (Τοιχογραφία)
    ΑΙΓΥΠΤΟΣ/ Προσωπογραφία γυναίκας (Τάφος Ouserat, n° 51)/Νέος με αντιλόπη (Τάφος Menna, n° 69)
    (…)
    ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ / Όρνιθες /Μια Παναγιά
    MOUSTAKI / Ο μέτοικος
    G. GUSTIN – M. TÉZÉ /Monsieur Cannibale»-(Ο Μικρός Ναυτίλος Ίκαρος, Αθήνα 1985)

  37. #36

    Οχι Ηνίοχος μουσείο Δελφών :::!!!:::!!!

  38. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Δύτη εσύ φταις που προ ημερών μου θύμισες αυτό:

  39. # 32

    Αγγελε μετά τόοσα χρόνια στέρησης τους χαρίσανε ένα γάιδαρο και τους πείραξε που τον κοίταξα στα δόντια (και ήταν φαφούτης ! )

    Εδώ επανήθε ο απο-λωλός Ριβαλντίνιο κααι διέκοψε την σιέστα του ο Γκουβάτσος, τι να λέμε, γελάσαμε !

  40. Ριβαλντίνιο said

    @ 17 Αγγελος

    Με ποιον γνωστό τον Βελουχιώτη βέβαια.

    Ριζοσπάστης 12 και 16 Ιουνίου 1945 :

    Ο σ. Ζαχαριάδης μας ανακοίνωσε ότι η Κεντρική Επιτροπή του Κ.Κ.Ε., αφού συζήτησε πάνω σε εκθέσεις που ήρθαν από διάφορες κομματικές οργανώσεις, αποφάσισε να καταγγείλει ανοικτά την ύποπτη και τυχοδιωκτική δράση του Άρη Βελουχιώτη (Θανάση Κλάρα ή Μιζέρια). Ο Βελουχιώτης και ύστερα από τη σύναψη της συμφωνίας της Βάρκιζας συνέχισε τη δράση του. Η δράση αυτή, που μονάχα την αντίδραση μπορούσε να εξυπηρετήσει, γιατί της έδινε όπλα για να χτυπά το Κ.Κ.Ε., να παραβιάζει τη συμφωνία της Βάρκιζας και να δικαιολογεί τα εγκλήματά της, δεν επιτρέπει πια καμιά καθυστέρηση για την ανοικτή καταγγελία του Άρη Βελουχιώτη. Όπως είναι γνωστό, ο Βελουχιώτης (Θανάσης Κλάρας) στον καιρό της δικτατορίας του Μεταξά είχε πιαστεί και είχε κάνει δήλωση μετάνοιας και αποκήρυξης του Κ.Κ.Ε.

    Το ΠΓ ενέκρινε τη δημοσίευση στο «Ριζοσπάστη», της απόφασης της 1ης Ολομέλειας της ΚΕ για τον Άρη Βελουχιώτη (Θανάση Κλάρα ή Μιζέρια). Ο Κλάρας, αφού μια φορά πρόδωσε και αποκήρυξε το ΚΚΕ γιατί λύγισε μπροστά στην τρομοκρατία του Μανιαδάκη,* ξαναζήτησε στον καιρό του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα να αγοράσει ξανά με το αίμα του την προδοσία του εκείνη που αναγνώρισε και καταδίκασε. Το ΚΚΕ τού ‘δωσε τη δυνατότητα αυτή. Σήμερα όμως σε μια δύσκολη και κρίσιμη στιγμή, από δειλία και φόβο, παρά τις υποσχέσεις και τη συμφωνία που στα λόγια έδειξε, απειθαρχεί πάλι, ξαναπροδίδει το ΚΚΕ με την τυχοδιωκτική και ύποπτη δράση του που μονάχα τον εχθρό ευνοεί. Στο ΚΚΕ δεν έχει θέση κανένας οσοδήποτε ψηλά κι αν στέκει και οσοδήποτε μεγάλος κι αν είναι, όταν οι πράξεις του δεν συμβιβάζονται με το κοινό συμφέρον και όταν παραβιάζεται η δημοκρατική εσωκομματική πειθαρχία.

    * Βέβαια κατ’ άλλους ούτε έναν μπάτσο δεν έφαγε και λύγισε.

    Τέσσερεις μήνες νωρίτερα όμως τον υπερασπιζόταν πως τηρεί την συμφωνία της Βάρκιζας και πως τον συκοφαντεί η κακιά Δεξιά.
    Ριζοσπάστης 17/2/1945

    Οι κακές Δεξιές εφημερίδες φαίνεται πως ήταν καλύτερα ενημερωμένες για τα τεκταινόμενα στο ΕΑΜ – ΚΚΕ από ότι ο Ριζοσπάστης. 🙂

  41. Πισμάνης said

    @8 Κανείς δέν είπε ότι ήταν εβραίος, έλληνας, γάλλος ή αιγύπτιος. Ο, τι είναι κάποιος (κι άν είναι) θά τό πεί ο ίδιος. Ο ίδιος, νομίζω, δήλωνε απλά μέτοικος.

  42. ΣΠ said

    12
    Αλέξανδρος Χατζής. Ο Άγγελος Χατζής είναι χορευτής.

  43. ΣΠ said

    33
    Αφού το έδωσε ο διαιτητής, ήταν. 🙂

  44. @ 25 Πέπε

    Ωραία.

  45. ΣΠ said

    Le métèque

    Avec ma gueule de métèque
    De Juif errant, de pâtre grec
    Et mes cheveux aux quatre vents
    Avec mes yeux tout délavés
    Qui me donnent l’air de rêver
    Moi qui ne rêve plus souvent
    Avec mes mains de maraudeur
    De musicien et de rôdeur
    Qui ont pillé tant de jardins
    Avec ma bouche qui a bu
    Qui a embrassé et mordu
    Sans jamais assouvir sa faim

    Avec ma gueule de métèque
    De Juif errant, de pâtre grec
    De voleur et de vagabond
    Avec ma peau qui s’est frottée
    Au soleil de tous les étés
    Et tout ce qui portait jupon
    Avec mon cœur qui a su faire
    Souffrir autant qu’il a souffert
    Sans pour cela faire d’histoires
    Avec mon âme qui n’a plus
    La moindre chance de salut
    Pour éviter le purgatoire

    Avec ma gueule de métèque
    De Juif errant, de pâtre grec
    Et mes cheveux aux quatre vents
    Je viendrai, ma douce captive
    Mon âme sœur, ma source vive
    Je viendrai boire tes vingt ans
    Et je serai prince de sang
    Rêveur ou bien adolescent
    Comme il te plaira de choisir
    Et nous ferons de chaque jour
    Toute une éternité d’amour
    Que nous vivrons à en mourir

    Et nous ferons de chaque jour
    Toute une éternité d’amour
    Que nous vivrons à en mourir.

    ——————————————-
    Ο μέτοικος

    Σαν σύννεφο απ’ τον καιρό
    μονάχο μες τον ουρανό
    πήρα παιδί τους δρόμους

    Περπάτησα όλη τη γη
    μ’ ένα τραγούδι στην καρδιά
    και τη βροχή στους ώμους

    Μ’ αυτά τα χέρια σαν φτερά
    που δεν εγνώρισαν χαρά
    πάλεψα με το κύμα

    Κι είχα βαθιά μου μια πληγή
    αγάπη που δε βρήκε γη
    χαμένη μες το κρίμα

    Με πρόσωπο τόσο πικρό
    από τον ήλιο το σκληρό
    χάθηκα μες τη νύχτα

    Κι ο έρωτας με πήγε κει
    που `χα στα χείλη το φιλί
    μα συντροφιά δεν είχα

    Με την καρδιά μου μια πληγή
    περπάτησα σ’ αυτή τη γη
    που είχα να τη ζήσω

    Μα μου τα πήρανε μαζί
    το όνειρο και την αυγή
    και φεύγω πριν αρχίσω

    Σαν σύννεφο απ’ τον καιρό
    μονάχο μες τον ουρανό
    θα `ρθω ξανά κοντά σου

    Μέσα σε κείνη τη βροχή
    που σ’ άφησα κάποιο πρωί
    κι έχασα τη ζωή μου

    Θα `ρθω ξανά απ’ τα παλιά
    σαν το πουλί απ’ το νοτιά
    την πόρτα να χτυπήσω

    Θα `ναι μια άνοιξη πικρή
    που όλα θ’ ανοίγουνε στη γη
    κι απ’ την αρχή θ’ αρχίσω

  46. Ριβαλντίνιο said

    Μην ποδοσφαιρικοποιείτε κι αυτό το νήμα παρακαλώ. Τα ποδοσφαιρικά είναι στο θέμα για τα μεζεδάκια.

    ==================================================
    Ελληνικόν Αίμα 31/7/1946 ( αντι-εαμική εφημερίδα )
    Ενδοκομμουνιστικά μαχαιρώματα. Πετσόπουλος vs Ζαχαριάδης. Οι ίδιοι οι κομμουνιστές πρόδωσαν τον καπετάν Ζαχαριά στην Ασφάλεια , καταγγέλλει η αντικομμουνιστική εφημερίς.

    Ξέρει κάποιος φίλος τι ήταν και τι απέγινε αυτός ο Πετσόπουλος ;

    ________________________
    Με την λήξη του Β΄Π.Π. οι Εβραίοι κάνουν ό,τι μπορούν για να εξαλειφθεί ο παράλογος αντισημιτισμός . Αλλά δεν είναι κάτι εύκολο , ακόμη και μεταξύ των Συμμάχων.
    ΤΟ ΦΩΣ 18/10/1948

  47. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πολίτες, γυναίκες, μέτοικοι, δούλοι

    Οι μέτοικοι
    Οι ξένοι που ήταν μόνιμα εγκατεστημένοι στην πόλη ονομάζονται μέτοικοι Δεν είχαν πολιτικά δικαιώματα Δεν είχαν δικαίωμα να κατέχουν ακίνητα στην Αττική Δεν είχαν δικαίωμα να νυμφευθούν με Αθηναία/ο (μετά το 451/0) Πλήρωναν ειδικούς φόρους. Ο κυριότερος (μετοίκιον): 12 δραχμές (άνδρες) ή 6 δραχμές (γυναίκες) ανά έτος Ήταν υποχρεωμένοι να υπηρετούν στον αθηναϊκό στρατό, στο ειδικό σώμα τωνμετοίκων Ήταν υποχρεωμένοι να έχουν έναν Αθηναίο προστάτη Έλλειψη προστάτη-> γραφὴ ἀπροστασίου με ποινή την υποδούλωση Υπάγονταν στη δικαιοδοσία του πολεμάρχου
    Προνόμια παραχωρούμενα σε μετοίκους
    Ἔγκτησις γῆς καὶ οἰκίας Ἐπιγαμία Φορολογικά προνόμια Απαλλαγή από το μετοίκιον Ἰσοτέλεια (φορολογική εξίσωση με τους πολίτες) Ἀτέλεια (πλήρης φοροαπαλλαγή – σπανίως) Στράτευση μαζί με τους πολίτες (όχι στο σώμα μετοίκων)
    https://slideplayer.gr/slide/12435819/

  48. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Άλλες φορές πάλι ο όρος métèque δηλώνει ειδικά τους Εβραίους -αν θυμάστε, στον Κανόνα του παιχνιδιού (La règle du jeu)
    Le juif à l’écran en France vers la fin des années trente
    https://www.persee.fr/doc/xxs_0294-1759_1988_num_18_1_2918

  49. Ριβαλντίνιο said

    4 ειδήσεις για τους Έλληνες Εβραίους στην Κατοχή.

    Γερμανικό κυνήγι των Εβραίων στην κατοχική Ελλάδα.

    Η Καθημερινή 8/10/1943
    Ο αρχηγός των ΤΑ και της ελληνικής Αστυνομίας Στροοπ βγάζει διαταγή ( 3/10/1943 ) για τους Εβραίους της Αθήνας . Να παρουσιαστούν να καταγραφούν. Μην τυχόν και προσπαθήσουν να κρυφτούν , θα τουφεκιστούν. Έλληνες που βοηθούν Εβραίους θα σταλούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ή μπορεί να πάθουν και χειρότερα.
    Η εβραϊκή κοινότητα της Αθήνας καθίσταται υπεύθυνη για όλους τους Εβραίους της Ελλάδας. Κάντε εβραϊκή δημογεροντία να οργανωθείτε.
    Οι αρσενικοί Εβραίοι άνω των 14 ετών οφείλουν και φυσική παρουσία στις αρμόδιες υπηρεσίες μέρα παρά μέρα .
    Εβραίοι μην κυκλοφορείτε στους δρόμους 17:00 – 7:00.
    Αστυνομικοί το νου σας να συλλαμβάνετε όλους τους παραβάτες των παραπάνω διαταγών, είτε είναι Εβραίοι είτε Έλληνες που τους βοηθούν.
    Εβραίος θεωρείται όποιος είχε προπάππο Εβραίο και ας έχει στο μεταξύ αλλάξει θρήσκευμα αυτός ή ο πατέρας του ή ο παππούς του.

    Ακρόπολις 24/11/1943
    Οι Γερμανοί κατάσχουν τις περιουσίες των Εβραίων που δεν παρουσιάζονται. Λες και αν παρουσιάζονταν δεν θα τις έχαναν. 🙂

    ————————————————————–
    Καταγγελία εαμικών αντι-εβραϊκών ενεργειών.

    Απ’ το φθινόπωρο του ’43 και μετά το ΕΑΜ εμπόδιζε όσους ήθελαν να πάνε στη Μέση Ανατολή για να μην ενισχυθούν οι εκεί αντι – Εαμικοί. Π.χ. εμποδίστηκε ο Λεωνίδας Παπάγος ( γιος του στρατάρχη – τελικά διέφυγε στη Μέση Ανατολή με την βοήθεια του αρχιεπισκόπου Χρύσανθου ). Πολλούς τους ξυλοκοπούν , τους κλέβουν ή τους εντάσσουν βιαίως στο ΕΑΜ. Μια μαρτυρία για το πως φέρθηκαν σε μια ομάδα Εβραίων :

    Πέτρος Μακρής Στάικος , Ο Άγγλος Πρόξενος

    Ασύρματος 30/4/1945
    Ο αρχηγός του ΕΔΕΣ και πλέον αρχηγός κόμματος Ναπολέων Ζέρβας καταγγέλλει το ΕΑΜ για τα συνεχιζόμενα εγκλήματά του στην Ήπειρο.
    Το ΕΑΜ Ηπείρου άρπαξε όλη την περιουσία της ισραηλιτικής κοινότητας των Ιωαννίνων , Άρτας και Πρεβέζης και την πούλησε στην Αλβανία λαμβάνοντας 60.000 χρυσές λίρες. Το ίδιο έκανε και με τα τρόφιμα της βρετανικής βοήθειας.
    Στην Ήπειρο δρουν οι εξής εαμικές συμμορίες : o Κλάρας ( Βελουχιώτης ) στην Κόνιτσα με 37 ενόπλους , ο βασανιστής και εκτελεστής 235 εθνικιστών στην Λάκκα Σουλίου Μαλτέζος στα Τζουμέρκα με 40 , οι επικηρυγμένοι ληστές Κιάμος* και Τσιλιμάστορας με 70 ενόπλους στο Σούλι και στα Γραμμοχώρια .
    Στην Άρτα βρέθηκε ομαδικός τάφος 36 εκτελεσθέντων υπό του ΕΛΑΣ.

    * Ο Κιάμος ήταν λήσταρχος απ’ το 1928. Το 1948 τον βρίσκουμε ακόμη να πολεμάει στον Εμφύλιο ως «κομμουνιστοσυμμορίτης».

  50. Aghapi D said

    Παλαβό άλμα τού λειψού μου μυαλού:
    ο Αλλογενής, από τα κείμενα τού Ναγκ Χαμάντι

  51. Ριβαλντίνιο said

    Στην Παλαιά Διαθήκη υπάρχει και το «αλλόφυλος» με την έννοια του Φιλισταίου. Μάλλον γιατί οι Φιλισταίοι ήταν Ινδοευρωπαίοι και όχι Σημίτες.

  52. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @45. Ὁ Πετσόπουλος εἶναι ἕνα ἐντελῶς ξεχωριστό κεφάλαιο στήν ἱστορία τοῦ ΚΚΕ (μέ ἀρκετές ἰδιαιτερότητες καί οὐκ ὀλίγες σκοτεινές πλευρές) ἀλλά μᾶλλον θά πρέπη νά εἶσαι ἐπιφυλακτικός γιά τήν ἐγκυρότητα τῶν «πληροφοριῶν» ἐκείνου τοῦ (μεταβαρκιζιανοῦ) καιροῦ.. 🙂

  53. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @46. (Καί τό προηγούμενο εἶναι γιά τό 46. )
    Μία ἰδέα..

    http://histopiagr.blogspot.com/2010/04/blog-post_7694.html

  54. Αγγελος said

    Ριβαλντίνιο, η γερμανική διαταγή δεν λέει ότι «Εβραίος θεωρείται όποιος είχε προπάππο Εβραίο» — ούτε στη Γερμανία δεν ίσχυε αυτό! — λέει ότι πρέπει να είναι φυλετικά Εβραίος κατά τα 3/4. Αλλά βέβαια, δεδομένου ότι μικροί γάμοι δεν επιτρέπονταν στην Ελλάδα («κωλύεται ο γάμος Χριστιανού μετ’ αλλοθρήσκου» έλεγε επί λέξει ο Αστικός Κώδικας ως το 1982!), οι Εβραίοι της χώρας ήταν στη συντριπτική τους πλειοψηφία 100% εβραϊκής καταγωγής… Οι ελάχιστοι απόγονοι μικτών γάμων γλύτωναν βάσει του γράμματος της διαταγής, οι Εβραίοι γονείς τους όμως όχι, έστω και αν είχαν επισήμως αλλαξοπιστήσει.

  55. Nestanaios said

    40. Μετά τον Γέρο, η ηγεσία του ΚΚΕ πέρασε στα χέρια του Μανιαδάκη (συνεργατών) και είναι αυτό το ΚΚΕ στο οποίο εναντιώθηκε ο Άρης.

  56. Αγγελος said

    Αν ο περί ου ο λόγος ΠετσόΑπουλος είναι το ίδιο πρόσωπο, πρόκειται για τον θείο του σημερινού εκδότη της ΑΓΡΑς. Παλιός κομμουνιστής και εκδότης του Ριζοσπάστη στις αρχές του, διαγράφηκε αρκετά νωρίς από το Κόμμα, αλλά παρέμεινε συμπαθών και στην Κατοχή προμήθευε με χαρτί τον παράνομο Ριζοσπάστη. Αν υπήρξε «Ομάδα Πετσόπουλου», δεν το ξέρω.

  57. Αγγελος said

    Λιγο απίθανο «Το ΕΑΜ Ηπείρου [να] άρπαξε όλη την περιουσία της ισραηλιτικής κοινότητας των Ιωαννίνων , Άρτας και Πρεβέζης και την πούλησε στην Αλβανία λαμβάνοντας 60.000 χρυσές λίρες», δεδομένου ότι η εν λόγω περιουσία ήταν εν μέρει ακίνητα ή αξιόγραφα και δεν μπορούσε να «αρπαχτεί». Αν κατάφερε και άρπαξε από τους Γερμανούς π.χ. πολύτιμα αντικείμενα που είχαν οι ίδιοι αρπάξει, ε, μπράβο του!

  58. Mitsi Vrasi said

    Οι Γερμανοί μάζεψαν τους Εβραίους το 1945, αιφνιδιαστικά στις 25 Μαρτίου ξημερώματα. Είχαν δικαίωμα να μεταφέρουν κινητή περιουσία έως 40 κιλά. Ήταν περίπου 1900 και με φορτηγά τους μετέφεραν στη Λάρισα και ύστερα στο Άουσβιτς. Γύρισαν περίπου 100, και ξέρουμε τι έγινε η κινητή τους περιουσία. Άφησαν την ακίνητη περιουσία τους (κατοικίες και εμπορικά), τα οποία κατέλαβαν έλληνες συντοπίτες τους. Αρκετοί εβραίοι, που είχαν καταλάβει τι τους περίμενε, είχαν φύγει κρυφά, είτε πηγαίνοντας στην Παλαιστίνη είτε στο βουνό με το ΕΑΜ. π.χ. ο Σαλβατόρ Μπακόλας, ο Ιωσήφ Μάτσας ο οποίος ήταν, νομίζω, καπετάνιος;
    Για την ιστορία

  59. Alexis said

    #58: Μήπως 1944; Γερνανοί στην Ελλάδα το 1945;
    Το 1945 ασχολούμασταν με άλλα, βλέπε και παραπάνω… 🙂

  60. Costas Papathanasiou said

    37: Πράγματι, Όχι…
    …Μάλλον δεν θα του άρεσε η χαλιναγωγημένη πορεία ή η επαπειλούμενη αφηνίαση.
    Εξ άλλου, “Περαστικός ένας μικρός Ιούλιος μοίραζε/ τους Νόμους:ο καθείς και η λυγαριά του διαλαλούσε”, σημείωσε κάπου αλλού, και ο καθείς και το σακβουαγιάζ του με “ὄττω τις ἔραται”, μοιάζει να λέει και εν προκειμένω, ελπίζοντας ότι, αν κάποτε, ως κυνηγός αφρικανίδων πεταλούδων, αντιμετωπίσει απειλή ανθρωποφαγίας, να έχει -πλέον- τέτοια πληρότητα γεύσεων, ώστε να αξιωθεί να τραγουδήσει την χιουμοριστική ανατρεπτική κατακλείδα: “Monsieur cannibale/ je n’veux plus partir-Monsieur cannibale/ j’aime mieux mourir”.
    (Όπως και νά’ χει ένα σκοπούμενο ευχάριστο, θαλάσσιο, ταξίδι ζωής/θανάτου είναι εξ ορισμού μοναδικό για τον καθένα, και η τυχόν ετοιμασία αποσκευών για μία τέτοια αναχώρηση κυμαίνεται, ως καλή για αφρό, ακτή ή πάτο, ποικιλόμορφα)

  61. Alexis said

    γερμανοί, γμτ… 😡

  62. Mitsi Vrasi said

    59
    Ωχ! Και βέβαια το 44! Λάθον!

  63. Ριβαλντίνιο said

    @ 54 Αγγελος
    Α, ok ! Θενκς ! Έτσι όπως το λέει «εκ τριών τουλάχιστον Εβραίων την φυλήν προπατόρων» νόμιζα πως μιλούσε για γενιές.

    @ 52, 53 Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη
    Θενκς ! Δηλαδή ήταν πιο σκληρός απ’ τον Ζαχαριάδη. Έφαγε καμιά εξορία ;

    @ 57 Αγγελος
    Μα ναι. Επειδή το λέει η εφημερίδα δεν σημαίνει πως ήταν και αλήθεια. Αλλά αν την πούλησε στους Αλβανούς και πήρε τα χρήματα δεν ήταν οK. Έπρεπε να την διαχειριστεί το ελληνικό δημόσιο.

  64. # 60

    Κaθένας με τις ευαισθησίες του,,,δεν είμαι φαν της ζωγραφικής και της γλυπτικής προτιμώ το tableau vivant. Μόνο ο Ηνίοχος μ’ έχει συγκινήσει και οι Πικάσο και Σσαγκάλλ κάτι μου λένε, μάλλον είμαι δυσλεκτικός στα ακίνητα σχήματα αν κι έχω περάσει κάτι μήνες με μια ζωγράφο (εγώ κολυμπούσα ή ψάρευα όταν ζωγράφιζε )
    Είχα όμως μια γιαγιά-θησαυρό που προσπάθησε να μου μάθει να ξεχωρίζω το καλό, ανεξάρτητα αν μου αρέσει ή όχι.

  65. ΓΤ said

    42@ ΣουΠου

    Μα γι’ αυτό δώσαμε το #14, ρε μπρο.
    Όπου φαντάζομαι ότι εκεί θα είδες επίσης ότι ο Δήμος Βαλσάμης δεν έχει καμία σχέση με «ΧαμηλόφωΝες Μπαλάντες», αλλά, βέβαια, με «ΧαμηλόφωΤες». Ασφαλώς οι μπαλάντες αυτές θαρρούμε ότι θα είναι χαμηλόφωνες, στον χαμηλό φωτισμό φαντάζομαι δεν παίζει γκαρίνα…

  66. Κι όμως τυπικά η Μίτση έχει δίκιο. Στα Χανιά οι Γερμανοί έμειναν μέχρι την παράδοση της Γερμανίας τον Μάη του ’45.

  67. Spiridione said

    57. Δεν εννοεί ότι τα άρπαξε από τους Γερμανούς, αλλά όταν ήταν τα Γιάννενα υπό τη διοίκηση του ΕΑΜ και του Άρη, από τέλη Δεκέμβρη του 1944 μέχρι τη συμφωνία της Βάρκιζας.
    Εδώ έχει μια απάντηση του ΕΑΜ Ηπείρου μέσα από διάφορα άρθρα της εφημερίδας Αγωνιστής
    Ο διωγμός των Γιαννιωτών Εβραίων μέσα από την εφημερίδα Αγωνιστής των Ιωαννίνων, σελ. 28-32.
    https://askiarchives.eu/infopubl/05.04.4960.0101/files/assets/basic-html/page-26.html

  68. Mitsi Vrasi said

    66. Εμ, δεν έχω για το συγκεκριμένο. Γράψε λάθος κουμπί. Άλλο η απίθανη ιστορία στην Κρήτη. Πάντως, μερσί για τα καλά σας λόγια 🙂

  69. spyridos said

    Τι μύγα τον τσίμπησε και τον έπιασε τέτοια αντιΚΚΕ υστερία;
    Σου πήρε κάνας Κνίτης την πρώτη σου γκόμενα;
    Λες και το σημερινό είχε να κάνει με το ΚΚΕ.
    Κάτι τέτοιοι κάλοι θα με κάνουν να ψηφίσω ΚΚΕ για πρώτη φορά.
    Ευχαριστήθηκα βέβαια την τεράστια καρπαζά που έφαγε από τον Λεώνικο και δεν έβγαλε και κιχ.
    Ιστοριογραφία από την τρυπίδα του. Πρώτα σκεφτόμαστε πως θέλουμε να είναι και μετά κατασκευάζουμε τα γεγονότα.

  70. Ριβαλντίνιο said

    Ισισισισι

    Απ’ την πιστωτική αγορά της ισραηλιτικής περιουσίας έδωσε στα αποστρατευμένα παλληκάρια , στην Εθνική αλληλεγγύη , στους πολεμοπαθείς και στον Λαό. Μασούλησαν καλά. Σαν πάκμαν.

    Τι να λένε άραγε τα αλβανικά αρχεία ;

  71. leonicos said

    13 Sarant
    αγγλικά

  72. Ριβαλντίνιο said

    @ 69 Spyridos

    Για μένα τα λες αυτά ;

  73. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    66,68
    Από τον Αύγουστο του 1944, σε αγαστή συνεργασία με τους ντόπιους συνεργάτες τους (προεξάρχοντες οι Παπαγιαννάκης και Τζεϊράνης) έχουν εκτελέσει τον «ανθό» του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ στην περιοχή με γνωστό το μένος κατά της οικογένειας Πιμπλή. Αλλά και τον Σεπτέμβρη του ’44 έχουμε πενήντα τέσσερα ακόμη θύματα με την υπογραφή του Μίλερ.

    https://www.efsyn.gr/nisides/342833_i-ohyra-thesis-kritis

    (και δεν αναφερθήκαμε φέτος καθόλου και τελειώνει ο Μάης για τη Μάχη της Κρήτης)

  74. 73# Σιγά μην αφήνανε οι εγκλέζοι το αεροπλανοφόρο να το πάρουν οι κομμουνισταί μόλις λακίζανε οι φρίτσηδες.

  75. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @63. Οἱ διαφορές του μέ τόν Ζαχαριάδη ΔΕΝ μετριοῦνταν μέ κριτήριο τήν (κομματική, ὑποθέτω πώς ἐννοεῖς) σκληρότητα. Διέφεραν σέ ἐπιλογές πού σχετίζονται μέ τίς «σκοτεινές πλευρές» πού σοῦ ἀνέφερα.
    Ἀπό ὅσο γνωρίζω, δέν ἐξορίστηκε ποτέ.. (Καί αὐτό τό στοιχεῖο τοῦ βιογραφικοῦ του ἔχει καί λίγο γκρίζο..)

  76. Ριβαλντίνιο said

    @ 74 ΣτοΔγιαλοΧτηνος

    Είναι πολύ αξιοπερίεργο που οι κομμουνισταί ελευθέρωσαν όλη την Ελλάδα , αλλά δεν τα κατάφεραν με τα μέρη που οι Γερμανοί αποφάσισαν να μείνουν. 😆 😆 😆

  77. leonicos said

    Με χολοσκάσατε χωρίς να φταίτε

  78. spyridos said

    «Οπότε, ο όρος métèque, που τον υιοθέτησε ο Μουστακί και που από το 1969 τον συνόδευε ως το τέλος της ζωής του, δεν ήταν ουδέτερος, και αυτό το ήξερε ασφαλώς ο Μουστακί όταν τον χρησιμοποίησε.»

    Αυτό δεν βλέπω να το έπιασε κανείς και για μένα είναι πολύ σημαντικό.
    Μια συζήτηση πάνω σε αυτό θα ήταν ενδιαφέρουσα.
    Ο αυτοπροσδιορισμός του Μουστακί σαν μετοίκου ενώ ήξερε ότι ο όρος είχε αρνητική χροιά στη Γαλλική κοινωνία.
    Γιατί κάνει αυτή την επιλογή;
    Είναι απλώς το κακό παιδί, ο καλλιτέχνης που αντιδρά στα πρότυπα της κοινωνίας;
    η είναι μια κοινωνική επιλογή; Περνά τη διαχωριστική γραμμή και είναι με το μέρος των αδύναμων.
    Θα μπορούσε να είναι και ένας συνδυασμός.
    Ο αυτοπροσδιορισμός των μεταναστών είναι πολύ σημαντικός. Είχαμε κάνει και παλιότερα κάποια τέτοια συζήτηση.
    Ο Τζορτζ Πελεκάνος στην Ουάσινγτον Π.Κ. που με τα κείμενά του τοποθετείται κοντύτερα στους μαύρους.
    ή
    Ο νεομετανάστης στη Δυτική Ευρώπη που μιλάει σπαστά τη γλώσσα της χώρας αλλά αυτοπροσδιορίζεται λίγο πολύ αυτόχθονας, στην προσπάθειά του να καταλογισθεί μέλος της μεσαίας τάξης.

  79. 76# Σοβαρά? Για δες το λυγξ της ΕΦΗΣ. Τρεις οχυρωμένες μεραρχίες με βαρύ οπλισμό να τις διώξουν με το λιανοντούφεκο? Άσε που ήταν και αντίχριστοι, δεν είχανε τον ΑηΓιώργη συμπαραστάτη.

  80. […] Σαν σήμερα πριν απο εννιά χρόνια, στις 23 Μαΐου 2013, έφυγε από τη ζωή, στα 79 του χρόνια ο τραγουδοποιός Ζορζ Μουστακί, ο μέτοικος. Γεννημένος το 1934 στην Αλεξάνδρεια, από οικογένεια Κερκυραίων ρωμανιωτών Εβραίων που μιλούσαν ιταλικά και αραβικά, λεγόταν Τζουζέπε Μουστάκι ή Γιουσέφ Μουστάκι στο ληξιαρχείο ή Ζοζέφ Μουστακί στο γαλλικό σχολείο που πήγε… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2022/05/23/meteque/ […]

  81. Χαρούλα said

    Και ένας μέτοικος που γράφει, όπως και ζωγραφίζει
    https://www.politeianet.gr/sygrafeas/moustaki-georges-25645

  82. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα αν και δεν βλέπω τι σχέση εχουν τα περί Βελουχιώτη και Πετσόπουλου.

    54 Ο Κουν, ας πούμε, δεν διώχτηκε στην Κατοχή (το σχολιάζει ο Πανσέληνος στο ημερολόγιό του).

    78 Ναι, θα άξιζε να σχολιαστεί περισσότερο.

  83. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    82 >>Ο Κουν, ας πούμε, δεν διώχτηκε στην Κατοχή (το σχολιάζει ο Πανσέληνος στο ημερολόγιό του).
    Το 1941 ίδρυσε τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης που άρχισε να λειτουργεί από το 1942 (με τη σχετική δήλωση νομιμοφροσύνης -υπάρχει στα ιδρυτικά της Σχολής)

  84. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ζορζ Μουστακί: ένας Πτολεμαίος Ελληνας (15.7.2001)
    (…)
    -Σαν Μέτοικος έχετε πάνω από μία πατρίδες, χωρίς ωστόσο να φαίνεται ότι διεκδικείτε μια απ’ αυτές.

    – Κάθε μία είναι κάτι ξεχωριστό για μένα: η Ελλάδα είναι οι μνήμες της οικογένειάς μου. Οταν έρχομαι στην Ελλάδα αισθάνομαι Ελληνας. Η Αίγυπτος είναι το λίκνο της ζωής μου. Πατρίδα μου είναι η Μεσόγειος. Ομως και η Γερμανία, το Βέλγιο, η Ισπανία, η Βραζιλία είναι αγαπημένοι σταθμοί στη ζωή μου.

    – Είστε Ελληνας, τη γλώσσα όμως δεν σας την έδωσαν ελληνική.

    – Οι πρόγονοί μου μιλούσαν όλοι ελληνικά. Η θεία μου η Ροζάντι μέχρι τα πέντε χρόνια της αρνιόταν να μιλήσει έως τη μέρα που ήρθαν στο σπίτι συγγενείς από την Ιταλία. Από τότε, η θεία άρχισε να μιλάει, αλλά μόνο στα ιταλικά. Ετσι, εξαιτίας της επιλεκτικής αλαλίας της θείας μου, τα ελληνικά απαγορεύτηκαν στην οικογένειά μου και η γλώσσα του Δάντη έγινε η μητρική μου γλώσσα.
    https://www.kathimerini.gr/culture/96260/zorz-moystaki-enas-ptolemaios-ellinas/

  85. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  86. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    45 de rasta grec

    https://nomadicuniversality.com/2015/04/11/%CE%BF%CE%B9-%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%BF%CE%BA%CE%AC%CE%B8%CE%B1%CF%81%CF%83%CE%B7-%CF%84/

  87. spyridos said

    86
    Μάλιστα Εφη Εφη.
    Αυτό μάλιστα. Ουσιαστική ανάλυση του Ακη Γαβριηλίδη.

    «Στην εκδοχή τού Χριστοδούλου, τόσο η νομικοπολιτική όσο και η εθνοτική αναφορά παραλείπεται τελείως. Μαζί μ’ αυτές, όμως, έχουν «διορθωθεί» και μια σειρά από άλλες αναφορές σε πρακτικές του υποκειμένου…. »

    «Αυτό που αλλάζει λοιπόν από τη γαλλική στην ελληνική εκδοχή, είναι ότι απομακρύνονται σχολαστικά, ένα προς ένα, όλα τα στοιχεία που παραπέμπουν σε αταξία, σε ανυπακοή, σε έξοδο από την ετερο/ελληνοκανονιστικότητα, σε απεδαφικοποίηση. Ο «Μέτοικος» του Νταλάρα δεν είναι ουσιαστικά μέτοικος, είναι απλώς ένας δυστυχισμένος «μετανάστης»…..»

    Πολύ καλό, ευχαριστώ.

  88. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    O Ζορζ Μουστακί έχει εκδώσει τέσσερα βιβλία, από τα οποία τρία έχουν κυκλοφορήσει και στα ελληνικά:

    1.Question la chanson, 1973.

    2. Τα κορίτσια της μνήμης, εκδ. Χατζηνικολή 1989.

    3. Ο γιος της ομίχλης, εκδ.Αλεξάνδρεια 2002
    (Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)
    …ο Μουστακί κατέγραψε τη διήγησή του όπως την άκουσε, δίχως να προσθέσει τίποτα, δίχως να κρύψει τίποτα, δίχως μελόδραμα και στόμφο. Θέλησε να μεταφέρει την αλήθεια αυτής της ιστορίας, τη γυμνή αλήθεια της. Το αποτέλεσμα είναι μια συνταρακτική μαρτυρία, που στοιχειώνει για πολύ καιρό τη μνήμη.
    4. Οδός Ντε Μπουσέ 2001, εκδ. Αλεξάνδρεια

    (Από το οπισθόφυλλο)
    Η επιθυμία μου να γράψω την «Οδό ντε Μπουσέ» γεννήθηκε από την αγάπη μου για τα αστυνομικά μυθιστορήματα και από τη συνάντησή μου με τον Τζέρομ Τσάρυν, έναν από τους μετρ του είδους, που μου πρόσφερε απλόχερα παρότρυνση, ενθάρρυνση και συμβουλές. Οι Βρυξέλλες της δεκαετίας του ’50, όπου, νέος τότε μουσικός, ανακάλυψα μέσα σε δυο μήνες τον κόσμο της νύχτας, του περιθωρίου, των ναρκωτικών, της πορνείας και της τζαζ, μου πρόσφεραν το σκηνικό και τα πρόσωπα αυτού του «αυτοβιογραφικού μυθιστορήματος», που πήρε τη μορφή του «αστυνομικού». Πρόκειται, επίσης, για ένα φόρο τιμής σ’ ένα Βέλγιο που υπήρξε φιλόξενο και απολαυστικό, και που γοήτευσε με τον εξωτισμό του τον νεαρό εξόριστο πλάνητα από τη Μεσόγειο που ήμουν τότε. Κάθε ομοιότητα με πραγματικά γεγονότα δεν είναι καθόλου τυχαία: στο μαγαζί όπου έπαιζα, την αξέχαστη Αποθήκη στην οδό ντε Μπουσέ, υπήρξα, από τη θέση του πιάνου μου, προνομιούχος θεατής (και καμιά φορά δράστης) των ποικίλων συναλλαγών και ραδιουργιών που εξυφαίνονταν εκεί. Τούτο το μυθιστόρημα μου έδωσε, επίσης, την ευκαιρία να θυμηθώ τους έρωτες και τις φιλίες της εποχής εκείνης, που σημάδεψαν βαθιά τη συναισθηματική και τη μουσική ζωή μου.

  89. Eva Matenoglou said

    78.
    «Ο αυτοπροσδιορισμός των μεταναστών είναι πολύ σημαντικός.»
    Εχθές το βράδυ είδα στην ΕΡΤ την ταινία «Ακαδημία Πλάτωνος» με αυτό ακριβώς το θέμα και μου άρεσε.
    Επίσης, η επιλογή για τον αυτοπροσδιορισμό του ενός όρου που αποκλείει και στιγματίζει σαν να έχει, μου φαίνεται, σαρκαστική και αιρετική διάθεση, όπως και η χρήση της λέξης-ταμπού nigger από τους Αφροαμερικανούς…

  90. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Νous sommes deux 1970 / Ροβήρος Μανθούλης
    Μίκης Θεοδωράκης/Ζορζ Μουστακί
    Μέρος 1ο

    Μέρος 2ο

  91. sarant said

    88 E, αυτό δεν το ήξερα!

  92. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    91 Τώρα βλέπω ότι τα τρία βιβλία τα έχει βάλει πριν και η Χαρούλα στο 81.
    Ενα αξιοπερίεργο είναι ότι το βιβλίο «Οδός Ντε Μπουσέ» αλλού αναφέρεται «Η μικρή οδός των κρεοπωλών» 🙂
    πχ https://www.kathimerini.gr/culture/96260/zorz-moystaki-enas-ptolemaios-ellinas/

  93. spyridos said

    88
    Δεν τον ήξερα σαν συγγραφέα. Θα προσπαθήσω να βρω το 4.
    Εκεί στο δρόμο με τις χασαποταβέρνες στην ίδια αποθήκη έγινε γνωστός δυό χρόνια πρωτύτερα ο Μπρελ.
    Την αποθήκη την έλεγαν «La Rose Noir» και δεν λειτούργησε σαν κλαμπ τη δεκαετία του 60, την έκλεισαν και αργότερα τη γκρέμισαν λόγω επικινδυνότητας, ήταν ετοιμόρροπη.
    Στα μέσα της δεκαετίας του 50 όλα τα μαγαζιά στο δρόμο και τα εστιατόρια είχαν σαν κύρια δραστηριότητα την πορνεία, στον επάνω όροφο.
    Δεν είμαι γνώστης του Μουστακί αλλά έχω κάνει με το Ίδρυμα Μπρελ, όλους τους περιπάτους στις Βρυξέλλες στα μέρη που έχουν κάποια σχέση με τον Μπρελ. Κατοικίες, μαγαζιά που σύχναζε, που τραγούδησε κτλ.

  94. spyridos said

    92
    «Petite rue des Bouchers» ο γαλλικός τίτλος

  95. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    93 Nαι, εκεί στον αριθμό 30 της ομώνυμης με το βιβλίο οδού, ήταν το καμπαρέ La Rose Noire, όπου και ο Ζ.Μ. έπαιζε το 1955. Το κατεδάφισαν 1964
    https://books.google.gr/books?id=Sh4H3m-ztBAC&pg=PA47&lpg=PA47&dq=bruxelles+rue+des+bouchers+George+Moustaki&source=bl&ots=T6be86PtSf&sig=ACfU3U3K2hz3FvxedVjFwCr524GGesGjcA&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwjxwP3tsvb3AhUch_0HHaPNC80Q6AF6BAgeEAM#v=onepage&q=Moustaki&f=false

  96. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    94 🙂
    Το ψυλλιάστηκα, ωστόσο η έκδοση ήταν με το όνομα της οδού (στενάκι; 🙂 ) αμετάφραστο.

    H τελευταία συνέντευξη το Μάρτη του ΄13, λίγο πριν πεθάνει. Έχει κρατήσει ομορφιά στα 79 του και παρά την ταλαιπωρία από την χρόνια ασθένειά του.

  97. sarant said

    Πολύ καλά τον τιμήσαμε, νομιζω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: