Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τότε που οι κοπέλες φορούσανε φουστάνια – 11 (μυθιστόρημα του Δημήτρη Σαραντάκου)

Posted by sarant στο 7 Ιουνίου, 2022


Εδώ και λίγο καιρό άρχισα να δημοσιεύω, ύστερα και από τη δική σας ενθάρρυνση, ένα ανέκδοτο μυθιστόρημα του πατέρα μου.

Οι δημοσιεύσεις γίνονται κανονικά κάθε δεύτερη Τρίτη. Η σημερινή συνέχεια είναι η ενδέκατη, η προηγούμενη βρίσκεται εδώ.

Η δράση εκτυλίσσεται επί δικτατορίας. Ο Δήμος, ο κεντρικός ήρωας, είναι φιλόλογος σε κωμόπολη της Πιερίας. Σε ένα ταξίδι στην Αίγινα ξαναβρίσκει την παλιά του αγάπη. Σήμερα τελειώνουμε το έκτο κεφάλαιο, και μαζί τελειώνει και η δικτατορία και περνάμε στη μεταπολίτευση.

Δεν είχε ακόμα ξεχαστεί η κάπως σκανδαλώδης αυτή συμπεριφορά του, όταν ήρθε η επέτειος της 21ης Απριλίου. Φυσικά είχαν περάσει οι παλιοί καιροί, που η επέτειος γιορταζόταν με κάποια έστω και υποτονική λαϊκή συμμετοχή, συνήθως υπό μορφή θεατών. Ελάχιστοι οπαδοί της Εθνοσωτηρίου είχαν πια απομείνει στην πόλη και όλα δείχνανε πως οι μέρες της Δικτατορίας ήταν μετρημένες. Οι εξελίξεις στην Κύπρο το επιβεβαίωναν. Η κήρυξη εκτός νόμου της ΕΟΚΑ Β΄, η επιστολή του Μακάριου στην ελληνική κυβέρνηση, όπου δήλωνε με λεβεντιά πως ήταν πρόεδρος ανεξάρτητου κράτους και όχι νομάρχης ελληνικής νομαρχίας, προκάλεσαν ενθουσιασμό στους Έλληνες, που όλοι τους τώρα πια άκουγαν ξένους σταθμούς, Ντόυτσε Βέλλε, Λονδίνο και Φωνή της Αλήθειας, για να μαθαίνουν τις ειδήσεις, αφού οι σταθμοί του ΕΙΡ και της ΥΕΝΕΔ είχαν περιπέσει σε πλήρη ανυποληψία.

Παρ΄ όλα αυτά ο Γυμνασιάρχης επέμενε να γιορταστεί στο σχολείο επισήμως η επέτειος και δήλωσε πως θα εκφωνούσε ο ίδιος τον πανηγυρικό. Όντως η τελετή έγινε και ήταν τελείως θλιβερή, ο δε λόγος του γελοιωδέστατος, πολύ περισσότερο που τον έκλεισε αναφωνώντας

«ζήτω η Ελλάς των Ελλήνων Χριστιανών»,

οπότε ο Δήμος δεν κρατήθηκε και συμπλήρωσε τη ζητωκραυγή φωναχτά,  με το ευφυολόγημα του Γεωργίου Παπανδρέου

«ορθοδόξων, καθολικώς διαμαρτυρομένων».

Ο Γυμνασιάρχης ακούγοντάς τον έμεινε άναυδος, πολλοί καθηγητές δεν ήξεραν τι να κάνουν, κάποιοι όμως δεν μπόρεσαν να κρατήσουν τα γέλια τους, δύο παριστάμενοι στην τελετή στρατιωτικοί αγρίεψαν, αλλά δεν έκαναν ούτε είπαν τίποτα, οι πιο πολλοί μαθητές, όμως έβαλαν τα γέλια και κάποιοι χειροκροτήσανε και μετά τη λήξη της τελετής τον περικύκλωσαν χαρούμενοι.

Αυτή τη φορά δεν του τη χαρίσανε. Ο Γυμνασιάρχης τον φώναξε στο γραφείο του και παρουσία του καθηγητικού συμβουλίου τον επέπληξε αυστηρά,  αλλά και τον απείλησε με «βαρείας συνεπείας», που δεν άργησαν. Φαίνεται πως του έκανε αναφορά, γιατί μέσα Μαΐου του ανακοίνωσε πως το Υπουργείο τον έθεσε σε διαθεσιμότητα για δύο χρόνια.

Δεν τον ένοιαξε καθόλου. Η Δικτατορία είχε φάει πια τα ψωμιά της. Αυτό το βλέπανε όλοι. Καθώς δεν τον κρατούσε τίποτα σ΄ αυτήν την απόμερη μικρή πόλη, εκτός από τη φιλία του Αντρέα και της Αναστασίας και την «επιδερμική» του σχέση με την Ντίνα, αποφάσισε να γυρίσει στην Αθήνα, για να παρακολουθήσει από πιο κοντά τις εξελίξεις, που προβλέπονταν ραγδαίες.

Και όντως ήταν. Μέσα στον Ιούλιο χώρεσαν συγκλονιστικά και καθοριστικής σημασίας γεγονότα: Το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, η εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, η αξιοθρήνητη επιστράτευση και τελικά η κατάρρευση του καθεστώτος, ήρθαν το ένα πίσω από το άλλο. Η πτώση της Χούντας τον βρήκε στην Αθήνα.

Προβλέποντας πως, ανεξαρτήτως των πολιτικών εξελίξεων αλλά και της προσωπικής του θέσης στην υπηρεσία, τελικά δε θα ξαναγύριζε στην Πιερία, αποφάσισε να εγκατασταθεί στη Νέα Σμύρνη, στο πατρικό του. Στην παλιά του γειτονιά, έστω και μεταμορφωμένη από το πλήθος των πολυκατοικιών που είχαν υψωθεί στη θέση των παλιών διώροφων ή μονώροφων σπιτιών, ένοιωθε σαν το ψάρι στο νερό. Ήταν σα να είχε ξαναγυρίσει στα νεανικά του χρόνια κι αυτό του έδινε μιαν αίσθηση ζεστασιάς.

Πολύ σύντομα ξαναβρήκε τους παλιούς του φίλους, αυτούς που μετά τον χωρισμό του από τη Βασιλική, απέφευγε. Τώρα αντίθετα επιδίωξε να τους ξαναδεί. Και όχι μόνο τους άλλους δύο από τους «τρεις καμπαλλέρος», τον Αλέκο και τον Κώστα δηλαδή, αλλά και παλιούς στενούς του φίλους,  της ευρύτερης παρέας, τον Νίκο, τη Μαργαρίτα, τον Βασίλη, της παλιάς επονίτικης ομάδας τους.

Ζήτησε να μάθει τι είχαν απογίνει οι παλιοί τους συμμαθητές στο γυμνάσιο, ο Χάρης ο Καπερναράκος, ο Μπάμπης ο Γιαννόπουλος, που τον έλεγαν  «πρίγκιπα της γκαντεμιάς», ο Πάνος ο Αναστόπουλος, η Λούλα, το ομορφότερο μετά την Αλκυόνη κορίτσι του γυμνασίου θηλέων, αλλά και οι παλιοί συναγωνιστές τους στην  ΕΠΟΝ. Είχε μάθει βέβαια πως ο Τάκης ο Χρήστος και η Αλκυόνη χάθηκαν στο δεύτερο αντάρτικο, αλλά ο Νίκος του διευκρίνισε πως ο Χρήστος γλίτωσε, πως σπούδασε στην Τασκένδη φιλολογία ανατολικών γλωσσών και πως τελικά κατέληξε στο Λονδίνο, όπου ήταν εγκατεστημένος ένας αδερφός του και όπου και παντρεύτηκε.

Τώρα, αυτούς τους παλιούς του φίλους τους βρήκε έντονα πολιτικοποιημένους και πιο πολύ απ΄ όλους τον Κώστα, που με την «πανταλονού» Δανάη, είχαν γίνει δραστήρια μέλη του EΚΚΕ. Ο Νίκος και η Μαργαρίτα, που στο μεταξύ είχαν παντρευτεί, ήταν με το Κουκουέ, όπως και ο Βασίλης, ο παλιός γραμματέας της επονίτικης ομάδας τους, ενώ ο Αλέκος με την Κατερίνα έκλιναν προς το Κουκουέ εσωτερικού.

Αρχικά σκέφτηκε κι αυτός να ενταχθεί στο εσωτερικό. Ταίριαζε πιο πολύ στην ιδιοσυγκρασία του, αλλά όταν πήγανε με τον Αλέκο και την Κατερίνα, μια δυο φορές σε συγκεντρώσεις του, εκείνοι μεν αποφάσισαν να οργανωθούν, αυτόν όμως τον απογοήτευσε η ατμόσφαιρα που επικρατούσε σ΄ αυτές: η ακατάσχετη φλυαρία, η εμπαθής κριτική των πάντων κατά πάντων, οι εμπεριστατωμένες μαρξιστικές αναλύσεις μεν, η μηδαμινή πρακτική δουλειά δε, γιατί κατάλαβε πως αυτά όλα αποτελούσαν εγγενή και αθεράπευτα, χαρακτηριστικά του.

Σε συντομότατο διάστημα μετά την πτώση της Χούντας είχαν ξεφυτρώσει παντού πλήθος κόμματα και οργανώσεις. Ορισμένες από αυτές προϋπήρχαν, αλλά αυτός, όπως και ο περισσότερος κόσμος, αγνοούσε την ύπαρξή τους. Εμφανίστηκαν τουλάχιστον πέντε κόμματα με τον προσδιορισμό «Κομμουνιστικό» στον τίτλο τους: το Κουκουέ, το Κουκουέ εσωτερικού, το Κουκουέ–μου-λου, το Μου-λου–Κουκουέ και το ΕΚΚΕ. Αντίστοιχες ήταν και οι οργανώσεις της Νεολαίας με τα δυσπρόφερτα αρκτικόλεξα ΑΑΣΠΕ, ΠΠΣΠ, ΚΝΕ, ο Ρήγας και άλλες. Ξανακυκλοφόρησε η «Αυγή», που πουλιόταν πια φανερά στα περίπτερα και αμέσως κατόπιν ο «Ριζοσπάστης», που είχε να τον πιάσει στα χέρια του από το ‘47. Κυκλοφόρησαν επίσης η «Λαϊκή Φωνή» και η «Κόκκινη Σημαία». Απροσδοκήτως μεγάλες πιένες είχε η «Χριστιανική», που τα τελευταία χρόνια της δικτατορίας είχε κρατήσει σθεναρή αντιχουντική στάση.

Μ΄ όλο που δεν ήταν εν ενεργεία, ήρθε σε επαφή με την ΟΛΜΕ, όπου διαρκούσης της Δικτατορίας είχε εκλεγεί ένα επαμφοτερίζον διοικητικό συμβούλιο, το οποίο όμως μετά την Μεταπολίτευση βραχυκυκλώθηκε από την πλημμύρα των αριστερών, που γέμισαν το χώρο. Γιατί παράλληλα με τα κόμματα και τις πολιτικές οργανώσεις, που βγήκαν στο προσκήνιο, ξεφύτρωσαν παντού διάφορες «Δημοκρατικές Συνδικαλιστικές Παρατάξεις», Εκπαιδευτικών, Γεωπόνων, Χημικών, Μηχανικών, Λογιστών, Εικαστικών, Αυτοκινητιστών,  Παντοπωλών, των πάντων με λίγα λόγια, οι οποίες κατόρθωσαν να αλώσουν τις περισσότερες επαγγελματικές οργανώσεις, συλλόγους και συνδικάτα. Σε όλες αυτές τις παρατάξεις, που διεκδικούσαν την ηγεσία της Αριστεράς, δυναμική ήταν η παρουσία του Πασόκ, με την Πάσκε, και την Πασπ.

Για λίγον καιρό έμενε ανένταχτος κομματικά, παίρνοντας δραστήριο μέρος μόνο στις συγκεντρώσεις και συζητήσεις της Δημοκρατικής Παράταξης. Εκκρεμής παρέμενε επίσης και από υπηρεσιακής πλευράς, ώσπου μια συνάδελφος, η Πόπη, μια δραστήρια νέα γυναίκα, καθηγήτρια μαθηματικών, που με την πρώτη του μίλησε στον ενικό και γενικά του συμπεριφέρθηκε με συντροφικότητα, που δεν του είχαν δείξει άλλοι, τον έβαλε στα αίματα να ενεργήσει για να επανέλθει στην ενέργεια, δείχνοντάς του και τον τρόπο. Πράγματι, ακολουθώντας τις υποδείξεις της, όχι μόνο πέτυχε να ακυρωθεί η διαθεσιμότητά του, αλλά άκουσαν με ευμένεια το αίτημά του να μετατεθεί, αν όχι στην Αθήνα, πάντως στην Αττική.

Ύστερα από αυτό, μετά τον Δεκαπενταύγουστο, επέστρεψε στην παλιά του θέση με τον αέρα του δικαιωμένου και η εγκάρδια υποδοχή που του έγινε από τους μαθητές του και από τους περισσότερους συναδέλφους του τον συγκίνησε. Τον Γυμνασιάρχη δεν τον είδε, γιατί μόλις έπεσε η Χούντα, ζήτησε και πήρε αναρρωτική άδεια διαρκείας. Πολύ θερμή ήταν η συνάντησή του με την Ντίνα, που τον δέχτηκε με αγκαλιές και φιλιά, του έδειξε με καμάρι το δίπλωμα που πήρε από τα ΣΒΙΕ της Κατερίνης και τον πληροφόρησε πως τώρα είχε υπεύθυνη και σημαντική θέση στο Κέντρο Υγείας. Χάρηκε πολύ, γιατί κατά κάποιον τρόπο θεωρούσε πως είχε κι αυτός συμβάλλει στη μεταμόρφωση μιας πρακτικής νοσοκόμας σε διπλωματούχο νοσηλεύτρια.

Θερμή ήταν επίσης και η συνάντησή του με τον Αντρέα και την Αναστασία, που του ανάγγειλαν πως αποφάσισαν να παντρευτούν.

«Έχετε κουμπάρο;» τους ρώτησε και όταν αυτοί κοιτάχτηκαν με αμηχανία, τους είπε.

«Αν με θέλετε, θα σας στεφανώσω εγώ».

Δέχτηκαν με χαρά. Ο γάμος ορίστηκε να γίνει αρχές Σεπτεμβρίου, λίγο πριν ανοίξουν τα σχολεία. Ούτως ή άλλως θα έμενε ως τότε, για να γίνουν οι απαραίτητες γραφειοκρατικές διατυπώσεις της μετάθεσής του. Μέσα σ΄ αυτόν το μήνα ένοιωσε για πρώτη φορά πως υπήρχαν πολλοί στην πόλη που τον εκτιμούσαν και κάποιοι τον αγαπούσαν ειλικρινά. Μη έχοντας σχεδόν τίποτα το υπηρεσιακό να κάνει, περιδιάβαζε την πόλη σαν ελεύθερο πουλί. Στο «Πανελλήνιο» φυσικά πήγαινε σχεδόν κάθε μέρα. Από τους γνωστούς του που έβλεπε εκεί και ο Αργυριάδης και ο Παπαθανασόπουλος είχαν προσχωρήσει στο Πασόκ.

Ο Αντρέας δεν ερχόταν ταχτικά, όχι φυσικά γιατί «παρέδιδε ιδιαίτερα μαθήματα», όπως άλλοτε – αυτά τέλειωσαν οριστικά – αλλά   γιατί με την Αναστασία ετοιμαζόταν για τον γάμο τους. Αυτός είχε ενταχθεί στο κουκουέ. Ήταν άλλωστε παλιός αριστερός, με συμμετοχή στην Αντίσταση και με μερικά χρόνια εξορίας στην πλάτη του, αλλά με τα τρεχάματά του, δεν κατάφεραν να κάτσουν τον Δήμο να κουβεντιάσουν ούτε πολιτικά, ούτε και τίποτ΄ άλλο. Μόνο μια φορά, που πέρασε από το σπίτι του, του έδωσε ένα αρκετά χοντρό πακέτο, τυλιγμένο επιμελώς με στρατσόχαρτο.

«Θυμάσαι την κουβέντα που είχαμε πηγαίνοντας στην Αίγινα για τις άγνωστες γραφές και αλφάβητα; Λοιπόν εδώ έχω τις σημειώσεις που κράτησα. Ρίξε τους μια ματιά, αλλά να μην παραπέσουν. Τις θέλω πίσω, όταν ξανανταμώσουμε».

Ο γάμος έγινε σε στενό κύκλο γνωστών και φίλων. Με τη συναίνεση του Αντρέα και της Αναστασίας, κάλεσε την Ντίνα, που ευχαριστήθηκε πολύ. Μετά την εκκλησία πήγανε στη Φωλιά, που ο Αντρέας την είχε κλείσει για τους φίλους τους και φάγανε. Το γαμήλιο δείπνο ήταν πολύ εύθυμο, καθώς πρωτοστατούσανε τα ρεμάλια, που είχαν φυσικά προσέλθει σύσσωμα και που για πρώτη φορά διασκεδάζανε παρουσία τρίτων και μάλιστα γυναικών. Πάντως, παρά τον θορυβώδη χαβαλέ και παρά το κρασί, που το τιμήσανε δεόντως, δεν έπεσαν σε καμιά παρεκτροπή, που θα δυσαρεστούσε τους καλεσμένους ή θα έφερνε σε δύσκολη θέση τον φίλο τους.

Δυο μέρες μετά τον γάμο, τους αποχαιρέτησε. Έπρεπε να είναι στη θέση του πριν ανοίξουν τα σχολειά.

Ο αποχαιρετισμός της Ντίνας είχε μεγάλη δόση συγκίνησης, προ πάντων όταν εκείνη δεν κρατήθηκε και έβαλε τα κλάματα στην αγκαλιά του.

«Είχα συνηθίσει τη συντροφιά σου και την καθημερινή μας κουβέντα σαν πίναμε τον καφέ μας» του είπε καθώς σκούπιζε τα μάτια της.

«θα μου λείψεις πολύ. Θα μου λείψουν και τα χάδια σου» πρόσθεσε κοκκινίζοντας.

Τη λυπήθηκε από τα βάθη της ψυχής του.

«Να ξέρεις πως ένα κομμάτι του εαυτού μου θα μείνει εδώ» της είπε αποχαιρετώντας την.

Και δεν υποκρινόταν.

 

Τον τοποθετήσανε στο Γυμνάσιο Παιανίας, αλλά δε νοίκιασε κανένα διαμέρισμα εκεί κοντά. Προτίμησε το σπίτι του στη Νέα Σμύρνη κι ας έπεφτε μακριά από  την υπηρεσία του και έπρεπε να ξυπνάει στις έξι για να βρίσκεται έγκαιρα στη δουλειά του. Εκτός που του άρεσε η διαδρομή με το αμάξι του, ένοιωθε βολεμένος στο πατρικό του σπίτι, που το γλύκαινε η ανάμνηση των γονιών του.

Όπως ήταν επόμενο, επηρεασμένος από την ατμόσφαιρα που επικρατούσε, έπεσε με τα μούτρα στην πολιτική και τον συνδικαλισμό. Αποφάσισε να οργανωθεί στο κουκουέ. Η Πόπη, που ήταν ήδη μέλος του κόμματος, προθυμοποιήθηκε να τον προτείνει και της έδωσε το βιογραφικό του. Εντάχθηκε σε μια κόβα εκπαιδευτικών, που υπηρετούσαν σε σχολεία της ευρύτερης περιοχής Γέρακα – Παιανίας. Στην πραγματικότητα, οι εν ενεργεία εκπαιδευτικοί ήταν λίγοι, τα περισσότερα μέλη της ήταν ηλικιωμένοι, συνταξιούχοι οι πιο πολλοί, παλιοί επονίτες και εαμίτες, που από τότε άρχισαν να τους λένε «αντιστασιακούς». Άλλωστε αυτοί οι παλιοί στάθηκαν πολύτιμοι, γιατί εκτός της πείρας, διαθέτανε  ενθουσιασμό και κέφι, δυσανάλογο με την ηλικία τους. Μόνο που, ακριβώς λόγω της ηλικίας τους, η αποδοτικότητά τους ήταν αντιστρόφως ανάλογη με τη διάθεση προσφοράς. Η δουλειά δεν περπατούσε.

Τότε όμως άρχισαν να έρχονται νέα παιδιά, που κανονικά έπρεπε να είναι στην ΚΝΕ, αλλά στη φάση αυτή της ανασυγκρότησης των κομματικών οργανώσεων, δεν τα ψιλολογούσαν κάτι τέτοια. Έτσι, σε λίγο τα μαύρα μαλλιά και τα λαμπερά μάτια γίνανε η πλειοψηφία, ενώ τα ψαρόμαλλα κεφάλια και τα ρυτιδιασμένα πρόσωπα η μειοψηφία. Ήρθαν τα νιάτα και φέρανε τον πιο πολύτιμο θησαυρό που είχαν: τα είκοσι χρόνια τους.

Κάποιοι από τους «γέρους» βλέπανε με στραβό μάτι τους καινούργιους. Κρίνοντας από τα δικά τους βάσανα, τους θεωρούσαν άψητους και ανώριμους. Ο Βαγγέλης, παλιός, ψημένος κομμουνιστής, με δεκαπέντε χρόνια φυλακών και εξοριών στην πλάτη του, είπε μια φορά, σε κουβέντα που κάνανε φεύγοντας από μια συνεδρίαση.

«Σήμερα ο καθένας δηλώνει αριστερός και κομμουνιστής. Είναι βλέπεις της μόδας. Τι θα γίνει όμως σα σφίξουνε τα πράματα. Καλά και άγια αυτά τα παιδιά σήμερα, σε συνθήκες ομαλότητας. Πώς όμως θα συμπεριφερθούν όταν θα βρεθούνε σε κανένα μπουντρούμι ή αν τους κάνουνε φάλαγγα;»

Δε βάσταξε ακούγοντάς τον και του λέει

«Δηλαδή τι θέλεις να γίνει σύντροφε; Να φτιάξουμε κάποιο κομματικό Μακρονήσι, από το οποίο να περνούν υποχρεωτικά τα παιδιά, πριν τα δεχτούμε σαν μέλη του κόμματος;»

Ο Βαγγέλης δεν επανήλθε στο θέμα αυτό. Ο Δήμος πράγματι ταίριασε πολύ με τους νέους. Τον είδανε πιο κοντινό τους και τον αντιμετώπισαν σαν συνομήλικό κι ας ήταν δεκαπέντε ως είκοσι χρόνια μεγαλύτερός τους. Με τα νέα παιδιά δημιουργήθηκε στην οργάνωση μια ατμόσφαιρα συντροφικότητας, που ξεπερνούσε τα κομματικά πλαίσια. Η ζωντάνια και το κέφι τους, του θύμιζαν πολύ την ατμόσφαιρα της επονίτικης οργάνωσής τους, τους τελευταίους μήνες της Κατοχής και τους πρώτους μετά την Απελευθέρωση. Κάνανε συχνά γλεντάκια και εκδρομές και ξανάγινε βασικός συντελεστής του κεφιού και του σχετικού χαβαλέ, όπως ήταν στα νιάτα του, τότε που γνώρισε τη Βασιλική.

Ο Βαγγέλης δυσφορούσε με όλη αυτή την «παρεΐστικη» όπως την έλεγε λειτουργία της οργάνωσης.

«Βρε σύντροφοι, βρισκόμαστε σε κομματική οργάνωση όχι σε παρέα. Εσείς, όλο στο καλαμπούρι το ρίχνετε».

Τελικά βέβαια υπέκυπτε στο γενικό πνεύμα και συμμετείχε επαξίως, γιατί δεν ήταν κανένας σοβαροφανής τύπος, αλλά άνθρωπος που είχε την αίσθηση του χιούμορ.

Άλλος ένας σύντροφος, που δυσφορούσε με την «παρεΐστικη» νοοτροπία, ήταν ο Πέτρος, φιλόλογος, νεότερος από τον Βαγγέλη, σχεδόν συνομήλικός με τον Δήμο, που τον θυμόταν από το Πανεπιστήμιο. Δεν ήταν συμφοιτητές, ήταν ένα έτος πιο πάνω απ΄ αυτόν, αλλά συναντιόντουσαν στη Φοιτητική Λέσχη. Δεν είχαν γίνει τότε φίλοι, μολονότι είχαν τις ίδιες πεποιθήσεις. Τον Δήμο τον ενοχλούσε κάποια έπαρση, που διέκρινε τον Πέτρο, που θεωρούσε τον εαυτό του «ψημένο» αγωνιστή, ομότιμο του Βαγγέλη, μολονότι η κυριότερη ταλαιπωρία του ήταν η θητεία του στη Μακρόνησο, όταν όμως τα δύσκολα είχαν περάσει πια, το 1953, δηλαδή.

Βέβαια τον πατέρα του, που όπως φαίνεται ήταν σπουδαίος άνθρωπος, τον είχαν εκτελέσει οι Γερμανοί κι ίσως αυτό νομιμοποιούσε στα μάτια του Πέτρου τη μεγάλη ιδέα που είχε για τον εαυτό του. Τώρα που ξανασμίξανε, ύστερα από είκοσι σχεδόν χρόνια, ο Πέτρος του φάνηκε λιγότερο επηρμένος και πιο προσιτός. Μαζί του έκανε μεγάλες συζητήσεις, πάντοτε γύρω από θεωρητικά ζητήματα, γιατί, μπροστά στον Δήμο, ο Πέτρος έπαιζε τον μαρξισμό στα δάχτυλα.

Γενικό το νέο του περιβάλλον του άρεσε. Πολλοί σύντροφοί του τον καλούσαν στα σπίτια τους ή έρχονταν στο δικό του, αψηφώντας την ταλαιπωρία δύο συγκοινωνιών, καθώς οι περισσότεροι τότε δε διαθέτανε τροχοφόρο. Του άρεσαν πολύ αυτές οι επαφές και ποτέ δεν τους έλεγε όχι. Εκείνο όμως που του έλειπε πολύ ήταν η στενότερη γυναικεία συντροφιά και αναλογιζόταν καμιά φορά με νοσταλγία την καλή εκείνη Ντίνα. Βέβαια θα ήταν αδιανόητο να ριχτεί σε καμιά συντρόφισσα. Εκτός του ότι οι περισσότερες ήταν παντρεμένες ή αρραβωνιασμένες ή είχαν ήδη κάποιο δεσμό, που δεν τον έκρυβαν, το πνεύμα που επικρατούσε στην οργάνωση, γύρω από τα θέματα των σχέσεων των δύο φύλων, ήταν σχεδόν πουριτανικό.

Τελικά αναζήτησε τα αρχαία τα μονοπάτια. Φυσικά εκείνο το ημιυπόγειο της Βαλτετσίου δεν υπήρχε. Στη θέση του είχε υψωθεί πολυκατοικία. Τελείως τυχαίως ανακάλυψε πως στις σελίδες των μικρών αγγελιών, σοβαρών μάλιστα εφημερίδων, υπήρχε ειδική κατηγορία καταχωρήσεων για «προσωπικές γνωριμίες», που υποκρύπτανε γυναίκες που ασκούσαν το αρχαιότερο επάγγελμα. Ψάχνοντας εκεί, βρήκε μια κοπέλα, την Άντζυ, που όταν τη συνάντησε, του άρεσε. Συνήθισε να την επισκέπτεται μια φορά τη βδομάδα.

Παρέα συνέχισε να κάνει με την Κατερίνα και τον Αλέκο, παραβλέποντας το γεγονός πως εκείνοι μεν τον έλεγαν «δογματίλα» και αυτός τους ανταπέδιδε τη φιλοφρόνηση, αποκαλώντας τους «αναθεωρητές του κερατά». Βέβαια αυτά τα λέγανε για πλάκα, μένανε πάντα φίλοι, πάντως μαζί δε μιλούσαν πολιτικά, παρά μόνο σε θέματα που α-πριόρι συμφωνούσαν, δηλαδή  την αντίκρουση της Δεξιάς ή την αντιμετώπιση του Πασόκ.

Για τον Βαγγέλη παρόμοια φιλική συναναστροφή με οπαδούς αντιπάλου κόμματος ήταν απαράδεκτη. Αυτός δεχόταν την άποψη του Ζαχαριάδη, πως οι κομματικές σχέσεις  πρέπει να επισκιάζουν τις φιλικές και πολύ περισσότερο τις κοινωνικές.

Ο Δήμος την ένταξη του στο Κόμμα την πήρε πολύ σοβαρά. Ζήτησε το καταστατικό του και το μελέτησε με επιμέλεια, όπως παλιά διάβαζε για τις εξετάσεις. Αγόραζε καθημερινά τον Ριζοσπάστη και τον διάβαζε με προσοχή. Ιδιαίτερα του άρεσαν τα άρθρα του Κώστα Χατζηαργύρη στην τελευταία του σελίδα. Διάβαζε επίσης το περιοδικό «Κομμουνιστική Επιθεώρηση» γνωστότερο με το χαϊδευτικό «Κομέπ» και πιο πολύ τα «Προβλήματα Ειρήνης και Σοσιαλισμού», που το εύρισκε πιο ενδιαφέρον. Στο σημείο αυτό τον βοήθησε πολύ ο Πέτρος, που εκτός από τη μαρξιστική κατάρτιση και ευρυμάθεια, διέθετε και αξιόλογη βιβλιοθήκη, κληρονομιά, όπως του εξήγησε, από τον πατέρα του.

Πιο πολύ πάντως από την κόβα, του άρεσε η ατμόσφαιρα της Δημοκρατικής Παράταξης Εκπαιδευτικών. Εδώ τα πράγματα ήταν πιο χαλαρά, χωρίς την τυπικότητα των κομματικών συνεδριάσεων. Στην παράταξη συναγελάζονταν κουκουέδες, εσωτερικοί, πασόκοι και ανένταχτοι αριστεροί. Μονάχα οι λεγόμενοι αναρχοαυτόνομοι δεν είχαν δεχτεί να μπούνε. Οι συνεδριάσεις της παράταξης γίνονταν μια φορά τη βδομάδα, στη μεγάλη αίθουσα συνεδριάσεων της ΟΛΜΕ και κρατούσαν ατέλειωτες ώρες. Ύστερα από εφτά χρόνια φίμωσης, όλοι θέλανε να πάρουν το λόγο και φυσικά δε μπορούσες να τους διακόψεις. Ο Θόδωρος ο Σκαρβελίδης, παλαίμαχος εκπαιδευτικός είπε κάποτε:

«Δυο μονάχα πράματα μπορούν να σταματήσουν κάποιον που μιλάει από του βήματος: η λέξη «διαδικαστικά» και ο καφετζής»!

Και όντως, έτσι ήταν. Ασυνήθιστοι ακόμα οι περισσότεροι στις καινοφανείς πρακτικές των συνεδριάσεων αυτών, μπερδεύονταν με τις διαδικασίες και πολλοί δεν ήξεραν πώς να συνεχίσουν, οπότε κάποιοι τους σταματούσαν λέγοντας στερεοτύπως:

«Διαδικαστικά: Θέλω να παρατηρήσω πως….» κλπ. κλπ.

Όσο γα τον καφετζή του κτιρίου, που είχε το μαγαζί του στο ισόγειο και εξυπηρετούσε τα γραφεία όλων των ορόφων, είδε τις δουλειές του να ανοίγουν. Τώρα δεν είχε να κάνει με πενταμελή ή επταμελή συμβούλια, που συνεδρίαζαν μια δυο ώρες, μια φορά τον μήνα, αλλά με ταχτικές εβδομαδιαίες συγκεντρώσεις πενήντα και πάνω ατόμων, που κρατούσαν ως τα μεσάνυχτα  και στις οποίες όλοι παραγγέλνανε καφέ ή αναψυκτικά ή κανένα τοστ. Όταν έμπαινε στην αίθουσα κρατώντας τον ειδικό κρεμαστό δίσκο με τις παραγγελίες, όποιος εκείνη την ώρα βρισκόταν στο βήμα και μιλούσε ή έκανε παρέμβαση από τη θέση του, σταματούσε περιμένοντάς τον να ξεμπερδέψει με τους καφέδες και τα αναψυκτικά του.

Σ΄ αυτές τις συνελεύσεις οι κουκουέδες με τους εσωτερικούς μαλώνανε συνεχώς και οι πασόκοι συμμαχώντας άλλοτε με τους μεν κι άλλοτε με τους δε, προσεταιρίστηκαν τελικά  μεγάλο μέρος των οπαδών και των δύο. Πάντως, παρά τις διαφορές τους, αποδέχονταν το κύρος της Πόπης, που την εκλέξανε ομόφωνα για γραμματέα της Παράταξης.

 

Στο διάστημα που πέρασε από τότε που εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα, διαπίστωσε, με κάποιο, στυφό είναι η αλήθεια, αίσθημα ικανοποίησης, πως η ανάμνηση της Έζμπας δεν ήταν τόσο τυραννική, όσο παλιά. Ουσιαστικά ήταν τόσο απασχολημένος, που δε χρειαζόταν πια περιπατητικές ονειροπολήσεις για να την ξεχνά. Ακόμα και στα ενύπνια όνειρά του εμφανιζόταν σπάνια. Τον πήρε όμως τηλέφωνο στη γιορτή του, του Αγίου Δημητρίου, να τον ευχηθεί. Παραξενεμένος τη ρώτησε πού βρήκε το καινούργιο του τηλέφωνο και του εξήγησε πως το έμαθε από την Κατερίνα.

Την επομένη τηλεφώνησε στην Κατερίνα να μάθει περισσότερα

«Θα το περίμενες;» του είπε εκείνη, κάπως πικαρισμένη, «η φίλη μας έχει περάσει στους αναρχοαυτόνομους και έχει δημιουργήσει στο νησί της μιαν ολιγομελή αλλά πολύ μαχητική ομάδα, που βρίσκεται σε συνεχή αντιπαράθεση και με το κουκουές και με το κουκουέξ».

Για τον ίδιον η τοποθέτηση της αυτή δεν αποτέλεσε έκπληξη. Δε θα μπορούσε να φανταστεί την Έζμπα να υποτάσσεται στην κομματική πειθαρχία, όχι τη «σιδερένια και μονολιθική» του κουκουέ, που ήθελε ο Βαγγέλης, αλλά ούτε τη χαλαρή και φιλελεύθερη του εσωτερικού, που προτιμούσε η Κατερίνα. Και αυτός άλλωστε, στο σημείο αυτό, ένοιωθε κάποιο διχασμό. Από τη μια του άρεσε η πειθαρχημένη και νοικοκυρεμένη λειτουργία του κουκουέ και από την άλλη τον ενοχλούσε η «μονολιθικότητά» του και η κατοχυρωμένη χρονική εύνοια προς τον εισηγητή και τον καθοδηγητή, σε σχέση με τους λοιπούς ομιλητές: είκοσι λεπτά για τους πρώτους και μόνο πέντε για τους άλλους. Από ιδιοσυγκρασία ήθελε όχι μόνο να λέει ελεύθερα τις απόψεις του, αλλά και να ακούει τις διαφορετικές απόψεις των άλλων. Κατάλοιπο ίσως της αγάπης που είχε για τους Προσωκρατικούς.

Μολονότι από ιδιοσυγκρασία προτιμούσε πάντα την προσωπική επαφή και αποστρεφόταν να γράφει ή να τηλεφωνεί, αποφάσισε κάποτε, κάπου ένα μήνα μετά από εκείνο το τηλεφώνημά της, να την πάρει στο τηλέφωνο, για να μάθει νέα της και να πουν δυο κουβέντες, αλλά η πρωτοβουλία του αυτή του βγήκε ξινή.

Την πήρε απόγεμα, μόλις ξύπνησε από τον απομεσημεριανόν ύπνο του. Άργησε να σηκώσει το ακουστικό, έδειξε πως ξαφνιάστηκε και η φωνή της ήταν λαχανιασμένη. Ξαφνικά της ξέφυγε κάτι σαν στεναγμός κι αμέσως μετά δυο κοφτά ξεφωνητά. Πάγωσε. Κατάλαβε πως την πέτυχε την ώρα που έκανε έρωτα, τον οποίο δε σταμάτησε ούτε την ώρα του τηλεφωνήματος. Φαρμακωμένος, είπε κάτι ασυνάρτητα λόγια και έκλεισε το τηλέφωνο.

Του κόστισε πολύ αυτό το τηλεφώνημα. Δε μπορούσε να μαντέψει με ποιόν, από το άπειρο πλήθος των γνωστών και φίλων που είχε, την πέτυχε να πλαγιάζει.. Βέβαια, αναλύοντας πιο ψύχραιμα τα συναισθήματά του, έκανε την αυτοκριτική του. Με ποια λογική απαιτούσε να μην έχει η Βασιλική ερωτική ζωή, όταν αυτός επισκεπτόταν κάθε Πέμπτη απόγεμα την Άντζυ στο ενδιαίτημά της;  Από τότε πάντως δεν είχε μαζί της καμιάν άλλη επαφή και από μέρους της τηρήθηκε η ίδια σιωπή.

 

128 Σχόλια προς “Τότε που οι κοπέλες φορούσανε φουστάνια – 11 (μυθιστόρημα του Δημήτρη Σαραντάκου)”

  1. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Αὐτό τό «δεύτερο ἀντάρτικο» εἶναι μιά κουκουεδοκατασκευή. Ἴσως τό μόνο κοινό στοιχεῖο πού εἶχαν ὁ ΕΛΑΣ καί ὁ ΔΣΕ ἦταν ἡ ὁλοκληρωτική συμμετοχή τοῦ ΚΚΕ. Καί παρ’ὅλο πού μπορεῖ σέ κάποιους νά ἀκούγεται βαρύτιμο, ἡ Ἱστορία λέει πώς αὐτό δέν φτάνει γιά νά καταμετρῶνται ὡς πρῶτο καί δεύτερο ἀντάρτικο..

  2. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Τόν καιρό πού ὁ Δῆμος ἔκανε τήν «ἀντίστασί του» στό Γυμνάσιο, ἦταν μετρημένες οἱ μέρες τῆς Χούντας. (Εἶχα γνωρίσει τότε πολλούς τέτοιους «ἀντιστασιακούς». Τούς ἴδιους καί τίς ἐξαργυρώσεις τους.. ). 🙂

  3. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Γιά δύο πράγματα θά ἔβαζα στοίχημα πώς εἶναι λάθος:
    1) Τό ὅτι ὁ σχετικά νέος καί ὑγιής καί ἐρωτιάρης ΚΚές, πήγαινε «στίς πουτάνες»
    2) Τό ὅτι ὁ Χατζηαργύρης ἔγραφε στόν Ριζοσπάστη

    (Δέν ἀποκλείεται ὅμως νά ἔχανα καί τά δυό στοιχήματα! 🙂 )

  4. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @3 [Τό ὅτι ὁ Χατζηαργύρης ἔγραφε στόν Ριζοσπάστη] κατά τήν μεταπολίτευσι

  5. ΓΤ said

    @2

    περί «αντιστασιακών»

    Σφαίρες στην Πατησίων, και χαύνωση σε μπιστρό Παρισίων

  6. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Γρήγορη η αφήγηση, πολλά γεγονότα σε λιγότερο χώρο αυτή τη φορά. Αναμένω εξελίξεις στο επόμενο…
    Να θυμίσω τον αναχρονισμό για το Κέντρο Υγείας, για τυχόν επιμέλεια σε έντυπη έκδοση.

    Νοστάλγησα πάλι τη Νέα Σμύρνη εκείνης της εποχής, με τα μικρά σπίτια και τους άφραχτους κήπους γύρω-γύρω. Τώρα οι δρόμοι φαράγγια εξαόροφων πολυκατοικιών, δεν καταλαβαίνει κανείς διαφορά από Κυψέλη ή Πατήσια. Με το ζόρι ν’ αναγνωρίσει κανείς καμιά πλατεΐτσα στις γειτονιές.

    1. Η ορολογία πρώτο και δεύτερο αντάρτικο δεν αφορούσε μόνο τους συμμετέχοντες, το άκουγα κατά κόρον από την προηγούμενη γενιά και πίσω, από όλους εκείνους που δεν αναφέρονταν σε «συμμοριτοπόλεμο».

  7. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >> «Είχα συνηθίσει τη συντροφιά σου και την καθημερινή μας κουβέντα σαν πίναμε τον καφέ μας» του είπε καθώς σκούπιζε τα μάτια της.
    «θα μου λείψεις πολύ. Θα μου λείψουν και τα χάδια σου» πρόσθεσε κοκκινίζοντας.
    Τη λυπήθηκε από τα βάθη της ψυχής του.

    Αυτό το στανταράκι της λύπησης, με διαολίζει απ΄όπου κι αν προέρχεται. 🙂

  8. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @5. Ἄ, ἐσύ σημαδεύεις ψηλά. Σέ πανεπιστημιακούς καί ἰσοβίτες.. 🙂
    Ἐγώ ἀναφέρθηκα σ’αὐτούς πού «ἑφτά χρόνια ἔκαναν πώς δέν εἶχαν πάρει χαμπάρι» καί «μιά ὡραία πρωία» θεάθηκαν νά κραυγάζουν «δῶστε τή χούντα στό λαό». Αὐτοί ἦταν πολλοί. Ἑκατομμύρια!

  9. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @6. Ἔχεις κάποιο δίκιο. Ἴσως διαφωνοῦμε στό «κατά κόρον». Ὁ δεξιός ἔπαιρνε περισσότερα μόρια μέ τό «συμμοριτοπόλεμος», ἄρα δέν ἔνιωθε τήν ἀνάγκη νά τό λειάνει σέ «δεύτερο ἀντάρτικο» (ἐκτός ἀπό κάποιες «εἰδικές» περιπτώσεις..)

  10. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4 Αυτό το στοίχημα θα το χάσεις

    6α Καλά λες

    6β Έτσι

  11. Καλημέρα

    Δεν ξέρω στην επαρχία πάντως στην Αθήνα ο κόσμος ήταν περισσότερο φοβισμένος με την χούντα Ιωαννίδη ώστε να βλέπει λίγα τα ψωμιά της τουλάχιστον μέχρι να αρχίσουν οι μαλακίες στην Κύπρο, (σαμψών χωρίς δαλιδά)

    Κάπως κρύο μου φάνκε το σημερινό είναι που δεν με συγκινούν τα πολιτικά και ειδικά κάποιοι χώροι που ψηφίζουν δημοκρατικά στην γενική μάζωξη (;)κάτι και μετά την άλλη μέρα εφαρμόζουν αυτό που ήρθε ουρανοκατέβατο από την γενική συνέλευση ( για το γενική είμαι σίγουρος για τα μάζωξη , συνεδρίαση, συνέλευση κ.λ.π. θα σας γελάσω)

  12. geobartz said

    «Είναι κακό στην άμμο να χτίζεις παλάτια», πάτερ Σαραντάκο. Νομίζω ότι ο Καζαντζίδης το τραγούδησε ενόσω μας τιμούσες με την παρουσία σου σε τούτον τον κόσμο!

  13. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @4. Πιθανῶς! Πάντως ἡ μνήμη μου μοῦ λέει ὅτι ἦταν ὁ πολύ πρῶτος καιρός τῆς Μεταπολίτευσης πού εἶχα τήν χαρά νά γνωρίσω ἀπό κοντά καί νά συζητήσω (μέ ποιόν ἄλλον καί ποῦ, θά στά πῶ ὅταν βρεθοῦμε 🙂 ) μέ τόν Χατζηαργύρη, ὡς δημοσιογράφο τῆς Αὐγῆς..

  14. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @13. Στό @10α, βέβαια!

  15. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Ισως η καλυτερη (λογοτεχνικη και εκ των εσω) περιγραφη του τελους της δικτατοριας και της αρχης της μεταπολιτευσης.

  16. nikiplos said

    6@ Κι ο «συμμοριτοπόλεμος» ήταν περισσότερο επίσημη πιο συστημική ας πούμε ορολογία. Συνήθως έμπαινε στο λόγο των απλών ανθρώπων όταν ήθελαν να καταδείξουν (συνήθως παρουσία ρουφιάνων κλπ) πως δεν ήταν κομμουνιστές. Είχα ακούσει και τις δύο εκδοχές: συμμοριτοπόλεμος και 2ο αντάρτικο, και τις δύο με αρνητική σημασία βέβαια.

  17. leonicos said

    Πόσο καιρό μου κόστισε αυτή η αναποτελεσματική ηλιθιότητα!

    Έξι συγκεντρώσεις των 5-6 ωρών για ν’ αποφασισουμε ποιον θα υποστηρίξουμε στους τραυματιοφορείς του Λαϊκού

    Και υποστηρίξαμε τον ένα παό τους δύο υποψηφίους

    Όχι τον δηλωμένο κεντρώο, αλλά τον αριστερό

    Και μετά ανακαλύψαμε πως δήλωνε χουντικός επί χούντας, και ήταν και καρφί

    Μετά από αυτή την επιτυχία

    σκέφτηκα ότι μπορώ να….. και μόνος μου

    Από το προσεχές αριστούργημά μου: Λ. Κ. Η Κομματική μου Δράση

  18. leonicos said

    τους μπεκρήδες κι αν δικάσουνε
    άδικα θα με κρεμάσουνε….

    τα κουμμούνι κι αν δικάσουνε
    άδικα θα με κρεμάσουνε

    κομμούνι είναι, ναι, και το δηλώ
    αλλά τόσο πολύ μ@@κας δεν μπορώ

  19. sarant said

    15 Nάσαι καλά!

    17 Το περιμένουμε, θα γίνει μπεστσέλερ

  20. leonicos said

    Αναρωτιέμαι που είναι τώρα όλοι αυτοί που άφησαν την Ιατρική για να γίνουν κομματικά στελέχη

    Ήταν βήμα που δεν θα το έκανα

    Στέλεχος δεν είμαι πουθενά.

    Διότ το στέλεχος δεν υπαγορεύει. μεταφέρει αυτά που του υπαγορεύουν

    Κι εγώ γραμμένες από πριν ομιλίες δεν κάνω

  21. leonicos said

    Συμφωνώ με τον Αφώτιστο Έλληνα στο 15

    Απλώς το κείμενο μού έφερε στον νου γεγονότα, και με θύμωσε

    με αποτέλεσμα να την επικεντρωθώ σε αυτό αλλά στον εαυτό μου.

    Συγγνώμη

    Πολύ ωραίο κείμενο

  22. Αγγελος said

    Θα συμφωνήσω με τον G. Φυσικά, από τη στιγμή που η μια φράξια της Χούντας έφαγε την άλλη, το όλο σύστημα γινόταν πιο ασταθές, αλλά δεν νομίζω πως κανείς περίμενε πραγματικά ως επικείμενη την απότομη πτώση της — κι αν δεν είχε κάνει την εγκληματική επέμβαση στην Κύπρο, δεν νομίζω πως θα είχε πέσει τότε. Και φόβος μάλλον υπήρχε περισσότερος επί Ιωαννιδη παρά τον αμέσως προηγούμενο χρόνο, που το κράτος ανεχόταν επί μήνες τις φοιτητικές ταραχές και τη Χριστιανική (θυμάμαι τα πρωτοσέλιδά της «Για ποια δημοκρατία μιλάτε, κ. Παπαδόπουλε;» και «Όχι στη δικτατορική πρόκληση», νόμιμα κρεμασμένα στα περίπτερα, εν όψει του δημοψηφίσματος του 1973)

  23. antonislaw said

    Καλημέρα σας! Πολύ ωραία και η συνέχεια του μυθιστορήματος του πατρός Σαραντάκου! Πολύ με ενδιαφέρει η εποχή στην οποία αναφέρεται αν και γεννήθηκα ακριβώς μία εβδομάδα μετά το δημοψήφισμα για την αβασίλευτη!

    8 «Ἐγώ ἀναφέρθηκα σ’αὐτούς πού «ἑφτά χρόνια ἔκαναν πώς δέν εἶχαν πάρει χαμπάρι» καί «μιά ὡραία πρωία» θεάθηκαν νά κραυγάζουν «δῶστε τή χούντα στό λαό»»

    Μου έλεγε μία φίλη αναφερόμενη στον υπερπασόκο Γυμνασιάρχη μας ότι κατά τη Χούντα ήταν από αυτούς που ετοίμαζαν τις υποδοχές του συμπατριώτη μας αλήστου μνήμης Παττακού, και μου έλεγε ότι κρίμα που δεν υπήρχε μία κάμερα να έχει καταγράψει τότε τη δράση τους!
    Κάνω μια εικασία -διορθώστε με αν είναι αστήριχτη- ότι οι μετέπειτα υπερπατριώτες από τους πασοκτζήδες ήταν τουλάχιστον ανεκτικοί με τη χούντα όταν κυβερνούσε…

  24. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα κι ἀπὸ τὴν ἀφεντιά μου.

    Πολὺ καλὴ ἡ ἀπόδοση τοῦ κλίματος τῆς μεταπολίτευσης, μὲ κάποια σημεῖα, ποὺ ἔχουν ἤδη ἐπισημανθεῖ (Κέντρα Ὑγείας #6).

    Σωστὲς οἱ ἐπισημάνσεις τοῦ συγγραφέα γιὰ τὸν συντηρητισμὸ τοῦ ΚΚΕ στὸ θέμα τῶν σχέσεων.

    Γνωρίζω πολλὰ ζευγάρια ποὺ ὁδηγήθηκαν σὲ δυστυχισμένους γάμους, ἀκολουθῶντας τὴν κομματικὴ γραμμὴ γιὰ «σταθερὲς σχέσεις» .

  25. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @23. Λίγο δύσκολο νά ποσοτικοποιήσεις αὐτές τίς πολιτικές συμπεριφορές σέ μιά κοινωνία πού ἀλλάζει ἀλλά ναί, γενικῶς ὁ ὑπερπατριωτισμός εἶναι ἕνα brand name πού ταιριάζει μέ πολλά συνολάκια. Καί μιά τέτοια τάσι σάν κι αὐτήν πού ἀναφέρεις -χωρίς νά μπορῶ νά τήν μετρήσω- τήν εἴδαμε νά ἐμφανίζεται σέ διάφορα σκηνικά. Ἡ μεγάλη ὅμως «μαγκιά» τοῦ ΠΑΣΟΚ ἦταν τό ὅτι ἐπεισε πώς μποροῦσε νά στεγάση ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ! Ἀπό σκληρούς ἀντικομμουνιστές, μέχρι ἐπαναστάτες- ἕτοιμοι -γιά -ὅλα!

  26. ΣΠ said

    Αντίστοιχες ήταν και οι οργανώσεις της Νεολαίας με τα δυσπρόφερτα αρκτικόλεξα ΑΑΣΠΕ, ΠΠΣΠ, ΚΝΕ, ο Ρήγας και άλλες.

    Σχολαστική παρατήρηση: ΑΑΣΠΕ και ΠΠΣΠ ήταν φοιτητικές παρατάξεις.

  27. ΣΠ said

    12
    Δεν το τραγούδησε ο Καζαντζίδης. Το τραγούδησε, μεταξύ άλλων, ο Πάνος Γαβαλάς.

  28. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @26. Ἔτσι εἶναι Σταῦρε, ἀλλά πρακτικά, γιά τίς πλήν τοῦ ΚΚΕ κομμουνιστικές παρατάξεις, οἱ ὀργανώσεις νεολαιῶν ταυτίζονταν οὐσιαστικά μέ τίς σπουδαστικές.

  29. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Νῖκο, μοῦ ‘κοψες τήν κερδοφορία ἀπό ἕνα στοίχημα, ἀλλά αὐτό δέν τό χάνω:
    Ὁ Δῆμος καί ἠ Πόπη θά ζευγαρώσουν!
    [Θά τό δοῦμε στίς καναδυό ἑπόμενες συνέχειες! 🙂 ]

  30. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών,1980
    Γιώργος Μαρίνος,στίχοι Γιάννης Κακουλίδης και σύνθεση Γιώργος Κριμιζάκης από το album 15 χρόνια παράσταση.

    Παίρνετε μια ντουζίνα τανκς, ένα μυστρί και μία πλάκα
    κι αφού ξορκίσετε τον Μαρξ θεμελιώνετε ατάκα.
    Διαλέγετε ένα πτηνό ει δυνατόν με 2 κεφάλια
    το στήνετε στον Υμηττό με τα φτερά του σαν βεντάλια.

    Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών
    άνευ βουλής και εκλογών
    έτσι τα έθνη μόνο ζουν
    ταρατατζούμ ταρατατζούμ ταρατατζούμ

    Βάζετε για πρωθυπουργό της Σαντορίνης τον ωραίο
    και δε πειράζει για μετά τ’ αδίκημα είναι στιγμιαίο.
    Συγκέντρωσις είναι εφικτή το μάξιμουμ ενός ατόμου
    κι έτσι αποφεύγεται η ειρκτή και η εξάρθρωσις του ώμου.

    Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών
    άνευ βουλής και εκλογών κύριοι
    έτσι τα έθνη μόνο ζουν
    ταρατατζούμ ταρατατζούμ ταρατατζούμ

    Συλλήψεις είναι αποδεκτές Τρίτη, Τετάρτη και Σαββάτο
    αλλά μπορείτε κι από χθες για να τους έχετε από κάτω.
    Πρόσφορη μέρα για όλα αυτά μία απ’ τις τόσες του Απρίλη
    αρχίζετε πρωί πρωί και τελειώνετε το δείλι.

  31. sarant said

    26-28 Πράγματι, δεν θυμάμαι το ΕΚΚΕ και το ΚΚΕ μ-λ να είχαν ξεχωριστή οργάνωση νεολαίας.

    29 Δεν μπορώ να το αποκαλύψω!

  32. Alexis said

    #0: Εμφανίστηκαν τουλάχιστον πέντε κόμματα με τον προσδιορισμό «Κομμουνιστικό» στον τίτλο τους: το Κουκουέ, το Κουκουέ εσωτερικού, το Κουκουέ–μου-λου, το Μου-λου–Κουκουέ και το ΕΚΚΕ.

    Αργότερα εμφανίστηκε και η ΟΑΚΚΕ (Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ, ιδρύθηκε το 1985)

  33. Αμ’ έπος, αμ’ … έποψ !!!

    Πριν κάποια χρόνια στο κούφωμα του παραθύρου το πέτρινο σπίτι μου είχε φωλιάσει ενα ζευγάρι τσαλαπετεινών με τα μικράτους αλλά ήτανε τρομερά φοβιτσιάρικο σόι. Φέτος ψυλλιαζόμουνα πως κάτι υπάρχει πάλι αλλά χωρίς απτές αποδείξεις, μέχρι πριν μια ώρα όπότε περίμενα στην εξώπορτα το φορτηγό με τις παργγελιές μου όταν προσγειώθηκε 10-20 πόντους από τα πόδια μου ένα τσαλαπετεινάκι και με κοίταζε περίεργα. Το κοίταζα χαρούμενος ώσπου ήρθε το φορτηγό κι αυτό πέταξε απέναντι στην κληματαριά κι έμεινε εκεί ώσπου να φέρω το κινητό να το αποθανατίσω !!

  34. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @33. Τζῆ, γιά τήν φωτογραφία τοῦ μικροῦ ἔποπος, like!

  35. 30 Ωραίοι πάντα ο Κακουλίδης και ο Μαρίνος, αλλά σε ποιανού φαντασία ο Μαρκεζίνης ήταν «της Σαντορίνης ο ωραίος»; 🙂

  36. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @35. Ὁ Μαρκεζίνης (μέ τό κόμμα τοῦ ὁποίου πολιτεύτηκε ὁ προχθεσινός Καραγάτσης 🙂 ) ἤταν ἡ ἐπιτομή τῆς ἔννοιας «ἄσχημος». Προφανῶς ὁ Κακουλίδης χρησιμοποιεῖ τό «ὡραῖος» εἰρωνικά. (Ἡ ὡραία τῶν Ἀθηνῶν =Γεωργία Βασιλειάδου)

  37. GeoKar said

    #32 κ.ά.: σίγουρα υπήρχε κ η Κ.Ο. Μαχητής. Με ταχύ-γκουγκλισμα βρήκα κι αυτό: https://core.ac.uk/download/pdf/161657543.pdf.
    #33: 👏👏👏👍👍👍

  38. sarant said

    33 Έπος ο έποψ!

  39. ΣΠ said

    31
    Για το ΚΚΕ(μ-λ) κι εγώ δεν θυμάμαι οργάνωση νεολαίας. Το ΕΚΚΕ είχε την Συσπείρωση Νεολαίων ΕΚΚΕ.

  40. Ριβαλντίνιο said

    Ένας Κώστας Χατζηαργύρης ήταν ανακατεμένος στον φόνο του Πολκ. ( Δεν ξέρω αν είναι ο ίδιος του κειμένου ).
    Γενικά, η καλύτερη και πιο πρόσφατη εργασία που αποδεικνύει αναντίρρητα πως τον Πολκ σκότωσαν οι κομμονουνιστές , είναι αυτή εδώ https://dspace.lib.uom.gr/bitstream/2159/22031/3/DimitrakopoulouEumorfiaMsc2017.pdf της Ευμορφίας Δημητρακοπούλου. Η ίδια βέβαια από σεμνότητα δεν λέει κάτι τέτοιο , αλλά το λέω εγώ σαν αναγνώστης. Πάνε περίπατο τα μυθεύματα δεκαετιών της Αριστεράς περί Δεξιών δολοφόνων ή Άγγλων κ.λπ. Βάζω μερικά αποσπάσματα σχετικά με τον Χατζηαργυρη. Ο πρωθυπουργός Θεμιστοκλής Σοφούλης , ο ηγέτης των Βενιζελικών δηλαδή , ήταν πατριός του Χατζηαργύρη. Γι’ αυτό και είχε καλή κάλυψη. Ο Χατζηαργύρης είχε δουλέψει για την Christian Science Monitor , το Έθνος κ.α.




  41. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @40. Καί βέβαια εἶναι ὁ ἴδιος! Ἡ Ρέα ἦταν ἡ Θεσσαλονικιά (φυσικά! 🙂 ) γυναῖκα τοῦ Πόλκ.

    Ἀγαπητέ Ριβαλντίνιο, συντηρητικός εἶμαι καί ἡ συνήθης ὀπτική μου γιά τήν Ἱστορία τελεῖται ἀπό δεξιά. Ἐδῶ, ὅμως, νά μοῦ ἐπιτρέψεις νά σοῦ πῶ ὅτι ποτέ μου δέν εἶδα τά πιθανά συμφέροντα τῶν κομμουνιστῶν ἀπό ἕναν τέτοιο φόνο.

  42. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @41(συνέχεια).. ὅπως ποτέ μου δέν ὑποψιάστηκα τήν (ἑλληνική) δεξιά παράταξι καί τούς μηχανισμούς της (ἀκόμη καί τούς πιό σκοτεινούς) γιά κάτι τέτοιο. Αὐτοί κι ἄν δέν εἶχαν νά κερδίσουν τίποτε.. (Κάποιοι μίλησαν γιά ξένες μυστικές ὑπηρεσίες, ἀλλά ποῦ στό καλό νά βγάλουμε ἐμεῖς οἱ ἀπόμακροι συμπεράσματα;)

  43. Ριβαλντίνιο said

    Ο Μακάριος ήταν κατάπτυστος κατά το πραξικόπημα. Αντί να αφήσει να εξελιχθεί ως ένα ενδοελληνικό ζήτημα , το διεθνοποίησε. Όχι φυσικά πως αυτό ήταν η αιτία της τουρκικής εισβολής. Η εισβολή είχε ξεκινήσει ήδη πριν την ομιλία του Μακαρίου στον ΟΗΕ και είχε προετοιμαστεί ακόμη νωρίτερα. Απλώς οι Τούρκοι είχαν μια δικαιολογία να λένε πως «Να , και ο ίδιος ο Μακάριος τα έλεγε. Για ελληνική εισβολή μιλούσε.» . Ορίστε :

    Δείτε την ομιλία που ούτε ο Εφιάλτης δεν θα εκφωνούσε ( μπολντάρω τα χειρότερα σημεία ):

    Θα ήθελα πρώτα να εκφράσω τις θερμότερες ευχαριστίες μου προς τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, για το έντονο ενδιαφέρον τους ως προς την κρίσιμη κατάσταση που δημιουργήθηκε στην Κύπρο μετά το πραξικόπημα, που οργάνωσε το στρατιωτικό καθεστώς της Ελλάδας και που υλοποίησαν οι Έλληνες αξιωματικοί, που υπηρετούν και διοικούν την κυπριακή εθνοφρουρά. Είμαι ιδιαίτερα ευγνώμων στο Συμβούλιο Ασφαλείας για τη συμφωνία του να αναβάλει τη συνεδρίαση αυτή μέχρι την άφιξή μου δίνοντας μου έτσι την ευκαιρία να παρουσιασθώ ενώπιον του και να αναφερθώ στα πρόσφατα δραματικά γεγονότα της Κύπρου. Τα όσα συμβαίνουν στην Κύπρο από την περασμένη Δευτέρα το πρωί, είναι μια πραγματική τραγωδία. Το στρατιωτικό καθεστώς της Ελλάδας παραβίασε κατάφωρα την ανεξαρτησία της Κύπρου. Χωρίς ίχνος σεβασμού για τα δημοκρατικά δικαιώματα του κυπριακού λαού, χωρίς ίχνος σεβασμού για την ανεξαρτησία και την κυριαρχία της Δημοκρατίας της Κύπρου, η ελληνική χούντα επεξέτεινε τη δικτατορία στο κυπριακό έδαφος. Είναι γεγονός, ότι εδώ και λίγο καιρό η πρόθεσή τους είχε γίνει φανερή. Ο κυπριακός λαός είχε την αίσθηση, εδώ και πολύ καιρό, ότι ετοιμαζόταν πραξικόπημα από την ελληνική χούντα, και η αίσθηση αυτή έγινε
    ακόμα εντονότερη τις τελευταίες εβδομάδες, όταν η τρομοκρατική οργάνωση «ΕΟΚΑ Β΄», υποκινούμενη από την Αθήνα, πολλαπλασίασε τις βιαιότητές της. Ανέκαθεν γνώριζα, ότι η παράνομη αυτή οργάνωση είχε τις ρίζες και τις πηγές ανεφοδιασμού της στην Αθήνα. Εδώ και καιρό αντιλήφθηκα, ότι οι Έλληνες που υπηρετούσαν και διοικούσαν την εθνοφρουρά, στρατολογούσαν μέλη της οργάνωσης αυτής και την υποστήριζαν με διάφορους τρόπους, μέχρι που τη βοηθούσαν να έχει πρόσβαση στις αποθήκες πυρομαχικών της εθνοφρουράς. Στα στρατόπεδα της εθνοφρουράς, οι Έλληνες αξιωματικοί έκαναν ανοικτή προπαγάνδα υπέρ της παράνομης αυτής οργάνωσης και μετέτρεψαν την εθνοφρουρά, από κρατικό όργανο, σε όργανο ανατροπής της εξουσίας. Κάθε φορά που, κατά καιρούς, παραπονέθηκα στην Αθήνα για την ανάρμοστη συμπεριφορά των Ελλήνων αξιωματικών της εθνοφρουράς, η απάντηση ήταν ότι, εάν παρουσίαζα ισχυρές αποδείξεις, οι ένοχοι θα ανακαλούντο στην
    Ελλάδα. Από την όλη στάση της μου δημιουργήθηκε η ορθή εντύπωση, ότι η μόνιμη απάντησή της αποτελούσε προσποίηση αθωότητας εδώ και λίγες ημέρες έφθασαν έγγραφα στα χέρια της αστυνομίας, που αποδεικνύουν σαφέστατα ότι η «ΕΟΚΑ Β΄» δεν ήταν παρά παράρτημα του καθεστώτος των Αθηνών.

    Η κυβέρνηση των Αθηνών χορηγούσε οικονομική βοήθεια για τη συντήρηση της οργάνωσης, και της έδινε λεπτομερείς οδηγίες για τις δραστηριότητές της. Θεώρησα αναγκαίο να στείλω μια επιστολή στον πρόεδρο της Ελλάδας, στρατηγό Γκιζίκη, ζητώντας του να δώσει εντολή για την κατάπαυση της βίας και της αιματοχυσίας και τη διάλυση της «ΕΟΚΑ Β». Επίσης, του ζητούσα να ανακληθούν οι Έλληνες της κυπριακής εθνοφρουράς, προσθέτοντας ότι σκοπεύω να μειώσω την αριθμητική δύναμη του σώματος αυτού και να το μεταφέρω σε κρατικό όργανο. Είχα την εντύπωση, ότι το καθεστώς των Αθηνών δεν επιθυμούσε τη μείωση των μελών της εθνοφρουράς, ούτε βέβαια την απομάκρυνση των Ελλήνων αξιωματικών.

    Ακολούθως με επισκέφθηκε ο Έλληνας πρεσβευτής στην Κύπρο, κατόπιν εντολής της κυβερνήσεώς του, για να μου εξηγήσει, ότι η αριθμητική μείωση των μελών της εθνοφρουράς ή η αποχώρηση των Ελλήνων αξιωματικών θα οδηγούσαν στην εξασθένιση της κυπριακής άμυνας, σε περίπτωση τουρκικού κινδύνου. Αυτό το επιχείρημα, παρόλο που φαινόταν λογικό, δεν ήταν καθόλου πειστικό, διότι γνώριζα, ότι πίσω από αυτό εκρύβοντο άλλα συμφέροντα. Απάντησα ότι, όπως έδειχναν να εξελίσσονται τα πράγματα, θεωρούσα τον τουρκικό κίνδυνο πιο ασήμαντο από τον ελληνικό. 😮 Και, όπως αποδείχθηκε, οι φόβοι μου ήσαν δικαιολογημένοι. 😮

    Το Σάββατο, 13 Ιουλίου, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα συνάντηση υπό την προεδρία του στρατηγού Γκιζίκη, η οποία διήρκεσε πολλές ώρες. Παρόντες ήσαν ο Έλληνας διοικητής των ενόπλων δυνάμεων, ο πρεσβευτής της Ελλάδας στην Κύπρο, ο διοικητής της Εθνοφρουράς και άλλοι αξιωματούχοι. Σκοπός της συνάντησης αυτής ήταν να συζητηθεί το περιεχόμενο της επιστολής μου. Το σχετικό ανακοινωθέν, που εξεδόθη στο τέλος της συνάντησης ανέφερε ότι η συνάντηση θα επαναληφθεί στις 15 Ιουλίου, ημέρα Δευτέρα. Αυτή η αναφορά ήταν παραπλανητική. Διότι, ενώ τη Δευτέρα περίμενα την απάντηση στην επιστολή μου, η απάντηση ήρθε ήταν το πραξικόπημα.

    Την ημέρα εκείνη επέστρεψα από την εξοχική μου κατοικία στο βουνό Τρόοδος, όπου βρισκόμουν το Σαββατοκύριακο, και στις 8.00 π.μ. έφθασα
    στο γραφείο μου, στο προεδρικό μέγαρο. Μισή ώρα αργότερα υποδέχθηκα στην αίθουσα δεξιώσεων μια ομάδα αγοριών και κοριτσιών, μελών της
    Ελληνικής Ορθόδοξης Νεολαίας Καΐρου, που είχαν έρθει στην Κύπρο ως προσκεκλημένοι μου, για λίγες ημέρες. Καλά-καλά δεν πρόλαβα να τους
    καλωσορίσω, όταν ακούσθηκαν οι πρώτοι πυροβολισμοί. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα οι πυροβολισμοί πολλαπλασιάσθηκαν, και ένα μέλος της
    προεδρικής φρουράς με πληροφόρησε ότι τεθωρακισμένα άρματα και οχήματα είχαν περάσει την έξω πύλη και βρίσκοντο ήδη στο προαύλιο του
    προεδρικού μεγάλου, που εσείετο από τους βομβαρδισμούς. Σύντομα η κατάσταση έγινε κρίσιμη. Προσπάθησαν να συνδεθώ τηλεφωνικά με το κτίριο της Κυπριακής Ραδιοφωνίας, για να στείλω ειδική ανακοίνωση ότι γινόταν επίθεση στο προεδρικό μέγαρο, αλλά αντιλήφθηκα ότι οι τηλεφωνικές γραμμές είχαν διακοπεί. Οι πυροβολισμοί αυξάνοντο συνεχώς. Νομίζω ότι σώθηκα ως εκ θαύματος της θείας πρόνοιας. Όταν πλέον βρέθηκα στην περιοχή της Πάφου, απέστειλα ραδιοφωνικό μήνυμα στο λαό από έναν τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό, πληροφορώντας τον ότι είμαι ζωντανός και ότι θα αγωνισθώ μαζί του ενάντια στη δικτατορία, που προσπαθεί να επιβάλει το ελληνικό καθεστώς. Δεν σκοπεύω να απασχολήσω περισσότερα τα αξιότιμα μέλη του Συμβουλίου με την προσωπική μου περιπέτεια. Απλώς θα ήθελα να προσθέσω, ότι τη δεύτερη ημέρα της ένοπλης επίθεσης τα τεθωρακισμένα κατευθύνθηκαν προς την Πάφο, ενώ ταυτόχρονα ένα μικρό πολεμικό πλοίο της εθνοφρουράς άρχισε να βομβαρδίζει τη μητρόπολη της Πάφου, όπου έμενα. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, θεώρησα φρονιμότερο να εγκαταλείψω την Κύπρο παρά να πέσω στα χέρια της ελληνικής χούντας.

    Είμαι ευγνώμων στη βρετανική κυβέρνηση που μου χορήγησε ελικόπτερο, το οποίο με μετέφερε από την Πάφο στις βρετανικές βάσεις, και αεροπλάνο από τις βάσεις στο Λονδίνο, μέσω Μάλτας. Είμαι επίσης ευγνώμων στον ειδικό αντιπρόσωπο του Γενικού Γραμματέα και στο διοικητήν των ειδικών ειρηνευτικών δυνάμεων του Ο.Η.Ε. στην Κύπρο, για το ενδιαφέρον που έδειξαν για την ασφάλεία μου. Η παρουσία μου στην αίθουσα αυτή κατέστη δυνατή χάρις στη βοήθεια της βρεττανικής κυβέρνησης και των εκπροσώπων του Γενικού Γραμματέα, δρος Βαλντχάιμ. Το ενδιαφέρον τους για το άτομό μου, και για την κρίσιμη κατάσταση την οποία βρίσκεται η Κύπρος, με συγκινεί ως τα μύχια της ψυχής μου. Δεν γνωρίζω ακόμα όλες τις λεπτομέρειες της κρίσης που δημιούργησε η ελληνική στρατιωτική κυβέρνηση στην Κύπρο. Φοβούμαι, ότι ο αριθμός των νεκρών είναι μεγάλος και οι υλικές φθορές ανυπολόγιστες. Ωστόσο, πρωταρχικό μας μέλημα, τη στιγμή αυτή, είναι να δοθεί ένα τέλος στην τραγωδία.

    Όταν έφθασα στο Λονδίνο, πληροφορήθηκα το περιεχόμενο της ομιλίας του εκπροσώπου της ελληνικής χούντας στα Ηνωμένα Έθνη. Εξεπλάγην, με τον τρόπο που προσπαθούν να εξαπατήσουν την παγκόσμια κοινή γνώμη. Χωρίς καν να κοκκινίζει από ντροπή, η ελληνική χούντα προσπαθεί να απλοποιήσει την κατάσταση, ισχυριζόμενη ότι δεν έχει ανάμειξη στην ένοπλη επίθεση και ότι οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών αποτελούν ενδοκοινοτική υπόθεση των Ελληνοκυπρίων. Δεν νομίζω ότι υπάρχουν άνθρωποι, που πιστεύουν τους ισχυρισμούς αυτούς. Το πραξικόπημα δεν έγινε υπό συνθήκες τέτοιες, που να το καθιστούν εσωτερικό ελληνοκυπριακό ζήτημα. Πρόκειται σαφώς για εισβολή εκ των έξω, μαζί με κατάφωρη παραβίαση της ανεξαρτησίας και της κυριαρχίας της Δημοκρατίας της Κύπρου. Το λεγόμενο πραξικόπημα είναι δημιούργημα των Ελλήνων αξιωματικών, που αποτελούν και διοικούν την εθνοφρουρά. Πρέπει, επίσης να τονίσω το ότι η ελληνική δύναμη που αποτελείται από 950 αξιωματικούς και στρατιώτες, οι οποίοι βρίσκονται στην Κύπρο δυνάμει της Συνθήκης Συμμαχίας, διεδραμάτισε πρωταρχικό ρόλο στην επιθετική υπόθεση κατά της Κύπρου. Η κατάληψη του αεροδρομίου έγινε από αξιωματικούς και στρατιώτες της ελληνικής δύναμης, που έχει το στρατόπεδό της κοντά στο αεροδρόμιο. Αρκεί να πούμε στο σημείο αυτό, πως ορισμένες φωτογραφίες, που δημοσίευσε ο παγκόσμιος τύπος, έδειχναν τεθωρακισμένα που ανήκουν στην ελληνική δύναμη. Από την άλλη πλευρά, Έλληνες αξιωματικοί, που υπηρετούσαν στην εθνοφρουρά, διηύθυναν τις επιχειρήσεις. Στις επιχειρήσεις αυτές στρατολογούσαν μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης «ΕΟΚΑ Β΄» , τα οποία εξόπλιζαν με όπλα της εθνοφρουράς.

    Εάν δεχθούμε πως δεν είχαν ανάμειξη οι Έλληνες αξιωματικοί της εθνοφρουράς, τότε πώς εξηγείται το γεγονός ότι μεταξύ των νεκρών υπήρχαν
    και Έλληνες αξιωματικοί, που η σορός τους μεταφέρθηκε και κηδεύθηκε στην Ελλάδα; Εάν δεχθούμε πως το πραξικόπημα δεν έγινε από Έλληνες
    αξιωματικούς, πώς εξηγούνται οι νυκτερινές πτήσεις των ελληνικών αεροσκαφών, που μετέφεραν στην Κύπρο προσωπικό με πολιτικά και
    επέστρεφαν με νεκρούς και πληγωμένους; Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι το πραξικόπημα οργανώθηκε από την ελληνική χούντα και εκτελέστηκε από αξιωματικούς και στρατιώτες της ελληνικής δύναμης στην Κύπρο. Άλλωστε, όλος ο παγκόσμιος τύπος περιέγραψε το πραξικόπημα ακριβώς έτσι. Το πραξικόπημα προκάλεσε μεγάλη αιματοχυσία και αφαίρεσε τη ζωή πολλών ανθρώπων. Αντιμετωπίσθηκε με την αποφασιστική αντίσταση των νομίμων δυνάμεων ασφαλείας και του ελληνοκυπριακού λαού. Μπορώ να πω με βεβαιότητα, ότι η αντίσταση και η αντίδραση του ελληνοκυπριακού λαού ενάντια στους συνωμότες θα συνεχισθεί, μέχρι να αποκατασταθούν η ελευθερία και τα δημοκρατικά δικαιώματα. Ο Κυπριακός λαός ποτέ δεν θα υποκύψει στη δικτατορία, ακόμα κι’ αν, προς το παρόν, υπερισχύει η βάρβαρη βία των τεθωρακισμένων.

    Μετά το πραξικόπημα, οι πράκτορες του ελληνικού καθεστώτος στην Κύπρο διόρισαν πρόεδρο έναν πασίγνωστο κακοποιό, το Νίκο Σαμψών, ο οποίος με τη σειρά του, διόρισε υπουργούς γνωστά κακοποιά στοιχεία και οπαδούς της τρομοκρατικής οργάνωσης «ΕΟΚΑ Β΄» Μπορεί να ισχυρίζονται μερικοί ότι όσα συνέβησαν στην Κύπρο αποτελούν επανάσταση και ότι η νέα κυβέρνηση σχηματίστηκε με βάση τον επαναστατικό
    νόμο. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Δεν υπήρξε επανάσταση στην Κύπρο, που θα μπορούσε να θεωρηθεί εσωτερική υπόθεση. Υπήρξε εισβολή, που παραβίασε την ανεξαρτησία και την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και η εισβολή συνεχίζεται. Και θα συνεχίζεται όσο θα υπάρχουν Έλληνες αξιωματικοί στην Κύπρο. 😮 😮 😮 Οι συνέπειες της εισβολής αυτής θα είναι καταλυτικές για την Κύπρο, εάν δεν επανέλθουμε στη συνταγματική ομαλότητα και εάν δεν αποκατασταθούν οι δημοκρατικές ελευθερίες. Με σκοπό τον αποπροσανατολισμό της παγκόσμιας κοινής γνώμης, το στρατιωτικό καθεστώς της Ελλάδας ανακοίνωσε χθες τη βαθμιαία αντικατάσταση των Ελλήνων αξιωματικών της εθνοφρουράς. Το θέμα όμως, δεν είναι η αντικατάστασή τους, αλλά η αποχώρησή τους. Η κίνηση αντικατάστασής τους σημαίνει παραδοχή ότι οι Έλληνες αξιωματικοί που υπηρετούν τώρα στην εθνοφρουρά, είναι οι ίδιοι με κείνους που έκαναν το πραξικόπημα. Όμως οι αξιωματικοί αυτοί δεν ενήργησαν με δική τους πρωτοβουλίας, αλλά κατόπιν εντολής των Αθηνών, και η αντικατάστασή τους θα γίνει πάλι με εντολή της ελληνικής κυβέρνησης. Κατ’ αυτόν τον τρόποι, η εθνοφρουρά θα παραμείνει για πάντα όργανο του ελληνικού στρατιωτικού καθεστώτος. Είμαι βέβαιος ότι τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας αντιλαμβάνονται το τέχνασμα αυτό. Μπορεί να λεχθεί, πως η κυπριακή κυβέρνηση ήταν αυτή που ζήτησε από τους Έλληνες αξιωματικούς να επανδρώσουν την εθνοφρουρά. Μετά λύπης μου ομολογώ, ότι ήταν λάθος μου να τους εμπιστευθώ τόσο πολύ, διότι έκαναν κατάχρηση της εμπιστοσύνης μου αυτής και, αντί να βοηθήσουν στην προάσπιση της ανεξαρτησίας, της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Κύπρου, έγιναν οι ίδιοι εισβολείς.

    Επί μακρό χρονικό διάστημα διεξήχθησαν συνομιλίες μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, με σκοπό την εξεύρεση ειρηνικής λύσης για το Κυπριακό, πράγμα που επανειλημμένως έχει απασχολήσει το Συμβούλιο Ασφαλείας και την ολομέλεια των Ηνωμένων Εθνών. Ο αντιπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα και δύο συνταγματολόγοι από την Ελλάδα και την Τουρκία παρακολούθησαν τις συνομιλίες αυτές. Το Συμβούλιο Ασφαλείας δύο φορές τον χρόνο ανανέωσε τη θητεία της ειρηνευτικής δύναμης του Ο.Η.Ε. στην Κύπρο, εκφράζοντας κάθε φορά την ελπίδα του για τη σύντομη εξεύρεση λύσεως του προβλήματος. Δεν μπορούμε να πούμε, ότι μέχρι σήμερα σημειώθηκε ικανοποιητική πρόοδος στις συνομιλίες. Πώς μπορούσε, όμως, να υπάρξει πρόοδος, όταν η πολιτικής της Αθήνας για την Κύπρο ήταν διπρόσωπη; Όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν συμφωνήσει, πως οι συνομιλίες διεξήγοντο με βάση την ανεξαρτησία. Το καθεστώς των Αθηνών συμφώνησε σ’ αυτό, και επανειλημμένα ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών δήλωσε, ότι η θέση της Ελλάδας στο ζήτημα είναι σαφής. Αν αυτό ήταν αλήθεια, γιατί τότε το στρατιωτικό καθεστώς της Ελλάδας δημιούργησε και υποστήριξε την τρομοκρατική οργάνωση «ΕΟΚΑ Β΄», που είχε στόχο την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα και της οποίας τα μέλη αυτοαποκαλούντο «ενωτικοί»; Στα στρατόπεδα της εθνοφρουράς, οι Έλληνες αξιωματικοί με κατηγορούσαν συνεχώς πως, ενώ η Ένωση ήταν δυνατή, εγώ υπονόμευα στην πραγματοποίηση της. Όταν κάποιος τους υπενθύμιζε πως η Ελλάδα είχε ξεκαθαρίσει τη θέση της πάνω σ’ αυτό το θέμα, και ότι υποστήριζε την ανεξαρτησία, η απάντησή τους ήταν ότι δεν πρέπει να δίνει κανείς σημασία στα λόγια των διπλωματικών. Υπό τοιαύτας συνθήκας, πώς μπορούσαν οι συνομιλίες να φθάσουν σε θετικό αποτέλεσμα; Η διπρόσωπη πολιτική του ελληνικού καθεστώτος ήταν ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια στην πρόοδο των συνομιλιών. Υπό τις παρούσες συνθήκες, που επικρατούν στην Κύπρο, δεν δύναμαι να προβλέψω το μέλλον των συνομιλιών. Θα έλεγα, μάλλον, πως δεν υπάρχει μέλλον. Οποιαδήποτε συμφωνία που θα μπορούσε να επιτευχθεί δεν θα ήταν έγκυρη, διότι δεν υπάρχει εκλεγμένη ηγεσία για να χειρισθεί το θέμα. Το πραξικόπημα του στρατιωτικού καθεστώτος της Ελλάδας αποτελεί ανάσχεση της πορείας των συνομιλιών προς μία λύση. Επίσης, θα δημιουργήσει μία μόνιμη πηγή ανωμαλίας στην Κύπρο, οι συνέπειες της οποίας θα είναι βαθύτατες και μακροχρόνιες, εάν επιτραπεί η κατάσταση αυτή να συνεχισθεί έστω και για βραχύ χρονικό διάστημα.
    Καλώ τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια, ώστε να τεθεί ένα τέλος στην αφύσικη αυτή κατάσταση που
    δημιουργήθηκε με το πραξικόπημα των Αθηνών.

    Καλώ το Συμβούλιο Ασφαλείας να κάνει χρήση όλων των τρόπων και μέσων που διαθέτει, ώστε να αποκατασταθούν χωρίς καθυστέρηση η συνταγματική τάξη και τα δημοκρατικά δικαιώματα του λαού της Κύπρου. Όπως ανέφερα ήδη, τα γεγονότα της Κύπρου δεν αποτελούν εσωτερική υπόθεση των Ελληνοκυπρίων. Αφορούν και επηρεάζουν και τους Tουρκοκυπρίους. Το πραξικόπημα της ελληνικής χούντας αποτελεί εισβολή, και οι συνέπειές του πλήττουν ολόκληρο τον κυπριακό λαό, Έλληνες και Τούρκους. 😮 😮 😮

    Τα Ηνωμένα Έθνη έχουν εγκαταστήσει μία ειρηνευτική δύναμη στην Κύπρο. Η παρουσία της δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική υπό συνθήκες
    πραξικοπήματος. Το Συμβούλιο Ασφαλείας πρέπει να καλέσει το ελληνικό στρατιωτικό καθεστώς να αποσύρει τους Έλληνες αξιωματικούς που
    υπηρετούν στην κυπριακή εθνοφρουρά, και να θέσει τέλος στην εισβολή τους στην Κύπρο.

    Πιστεύω, με όσα στοιχεία παρέθεσα ενώπιόν σας, να σας έδωσα μία ολοκληρωμένη εικόνα της κατάστασης. Δεν έχω ουδεμία αμφιβολία, πως μία
    αρμόζουσα απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας θα θέσει τέλος στην εισβολή, και θα αποκαταστήσει την παραβιασμένη ανεξαρτησία της Κύπρου και τα δημοκρατικά δικαιώματα του κυπριακού λαού.

  44. Ριβαλντίνιο said

    @ 41 Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη

    Ήθελαν να ενοχοποιήσουν την Δεξιά. Είχαν απαγάγει και άλλον ξένο δημοσιογράφο και έλεγαν πως τον σκότωσαν οι Δεξιοί. Μέχρι που τον άφησαν οι ίδιοι ελεύθερο. 🙂 Επίσης ο Πολκ θα άφηνε τον Βαφειάδη να πει ό,τι θέλει και μόλις θα έφευγε θα έλεγε ο ίδιος «ελεύθερα» την δική του γνώμη. Το ήξεραν αυτό οι κομμουνιστές. Το είχαν δει στις σημειώσεις του και ήξεραν πως θα τους έθαβε. Γι’ αυτό και τον καθάρισαν. Επίσης μύθος πως ο Πολκ έγραφε υπέρ των κομμουνιστών. Τους τα είχε σούρει κανονικά. Διάβασε την εργασία αν βρεις χρόνο και θα εντυπωσιαστείς με τον αριστερό σανό που έχει πουληθεί στο κοινό όλες αυτές τις δεκαετίες.

  45. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @44. Ἡ διπλωματική ἐργασία πού ἀνέβασες, μοῦ ἄρεσε πολύ καί ἐκτίμησα ἰδιαίτερα τό ὅτι τήν ἐπέβλεψε ὁ Στράτος Δορδανᾶς, πού μόνο δεξιός δέν εἶναι. Ἔχω διαβάσει γιά τό θέμα ἑκατοντάδες σελίδες καί ἡ ἄποψί μου ἐξακολουθεῖ νά εἶναι ὅτι ἔχουμε νά κάνουμε μέ ἕνα ΑΝΕΞΙΧΝΙΑΣΤΟ ἔγκλημα μέ πολλές σκοτεινές περιοχές. Ἄς μείνουμε γιά τήν ὥρα σ’ αὐτό.

  46. Ριβαλντίνιο said

    @ 45 Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη

    Ο Δορδανάς δεξιός είναι ( δηλαδή όχι αριστερός ) , αλλά όπως λέει και ο καθηγητής Μαργαρίτης του ΚΚΕ είναι από τους πιο λάιτ, 🙂

  47. Ριβαλντίνιο said

    Και μπορεί να είναι διπλωματική , αλλά κανονικά έπρεπε να την μεγαλώσει και να την κάνει διδακτορικό.

  48. sarant said

    43 Μάλλον ήπια τα διατυπώνει, πρόεδρος ανεξάρτητου κράτους που μόλις έχει γλιτώσει δολοφονία από πραξικόπημα ενορχηστρωμένο από άλλη χώρα, εγγυήτρια δύναμη μάλιστα.

  49. phrasaortes said

    43. Δεν ήταν ενδοελληνική διαμάχη, καθώς, όπως σωστά σημειώνει ο Μακάριος, η Ελλάδα ανέτρεψε βίαια μία διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση, απειλώντας παράλληλα την εδαφική ακεραιότητα του κράτους. Η δήλωση του Μακάριου πράγματι διαφωνεί με το κυρίαρχο εθνικό αφήγημα και την πολιτική ορθότητας, αλλά παραμένει ακριβής. Όπως αποδείχθηκε, όντως ο ελληνικός στρατός και οι ντόπιοι συνεργάτες του συνιστούσαν την μεγαλύτερη απειλή για την κυπριακή δημοκρατία. Η ΕΟΚΑ, τέλος, ήταν τρομοκρατική οργάνωση, εφ’όσον οργάνωνε δολοφονικές επιθέσεις εναντίον αμάχων. Τα περισσότερα θύματα της πρώτης ήταν Ελληνοκύπριοι, αλλά η δεύτερη διακρίθηκε κυρίως σε σφαγές Τουρκοκυπρίων.

  50. @31. Νικοκύρη, δέν μπορεῖς νά ἀποκαλύψης τίποτε, ἀλλά τώρα πού μπήκαμε σέ ἐποχές οικεῖες, δικαιούμαστε κι ἐμεῖς νά κάνουμε προβλέψεις τῶν ὁποίων κάποια νήματα ἔχουν πολιτικό χρῶμα:

    Πρόβλεψις ν. 2. Ἐκείνη ἡ ἀχαλίνωτη Ἔζμπα θά μπουρδουκλωθῆ στά ἀδιέξοδά της καί θά τήν ξαναδοῦμε σέ ἕναν ἀνέλπιστο, ἐξαγνισμένο ρόλο. Κανένας συγγραφέας δέν ἀφήνει μιά ἐρωτική ἡρωίδα του νά γκριζάρει ἀξιολύπητη σέ γκρουπούσκουλα ἀναρχοαυτόνομων.. 🙂 🙂
    (Ὀψόμεθα! 🙂 )

  51. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @50. Διόρθωσι: Κανένας κομμουνιστής συγγραφέας δέν ἀφήνει μιά ἐρωτική ἡρωίδα του κλπ

  52. Ριβαλντίνιο said

    @ 48 Sarant

    Το σίγουρο είναι πως φανερώνει άνθρωπο που έβαζε την προσωπική του πολιτική εξουσία πάνω απ’ το έθνος του.

    @ 49 Phrasaortes

    Ε, μετά έκαναν εισβολή οι Τούρκοι και του απέδειξαν πως είναι μια πραγματική εισβολή. Αλλά του απέδειξαν και πόσο «δίκιο» είχε να φοβάται τους Έλληνες περισσότερο απ’ τους Τούρκους.

    Και το ΕΑΜ βέβαια σκότωσε περισσότερους Έλληνες από ότι ναζί . Και μάλιστα όχι στην αναλογία της ΕΟΚΑ ( 2:1 ) , αλλά χειρότερη. Θα ήταν και το ΕΑΜ τρομοκρατική οργάνωση.

  53. spyridos said

    Ας διαμαρτυρηθώ κι εγώ για τα άσχετα σεντόνια, πρώτη μέρα της ανάρτησης. Και μάλιστα πασίγνωστα στοιχεία.
    Καλύτερα ποδοσφαιρικά.
    Ο τουρκικός στρατός επέβαλε την διεθνή νόμιμη τάξη και έσωσε τον τουρκοκυπριακό λαό από τις ορδές του Γρίβα και των καθαρμάτων του.
    Οι μαζικοί τάφοι σκοτωμένων και βιασμένων Τ/Κ από 1963 ως 1974 είναι γνωστοί. Ώσπου να πιάσουν και να κρεμάσουν τους δράστες οι Ελληνοκύπριοι λογίζονται για δολοφόνοι. Όλοι.

    «Και το ΕΑΜ βέβαια σκότωσε περισσότερους Έλληνες από ότι ναζί .
    Αστειεύεσαι. Δυστυχώς το ΕΑΜ έπρεπε να κάνει πραγματικές εκκαθαρίσεις και αποναζιστικοποιήσεις. Οχι τα χάδια που έδωσε.

  54. phrasaortes said

    52. Τρομοκράτης είναι κάποιος, επειδή σκοτώνει αμάχους. Η εθνικότητα του θύματος δεν παίζει ρόλο. Πάντως δεν κατάλαβα τι σχέση έχει το ΕΑΜ στην συζήτηση για την ΕΟΚΑ. Τουλάχιστον μέχρι την δεύτερη εισβολή, η μεγαλύτερη απειλή όντως προερχόταν από τον ελληνικό στρατό και την ΕΟΚΑ που ανέτρεψαν την κυβέρνηση, προσπάθησαν να καταλύσουν την δημοκρατία κι έσφαζαν αδιακρίτως. Από προθέσεις, η Ελλάδα αποδείχθηκε όντως ο πιο επικίνδυνος εχθός της Κύπρου.

  55. Ριβαλντίνιο said

    @ 53 Spyridos

    Να διαμαρτυρηθείς στα αντισταμινικά σου που δεν θεραπεύουν την αλλεργία σου στην αντίθετη άποψη.
    Ποια άσχετα ; Ο Χατζηαργύρης δεν αναφέρεται στο κείμενο ; Ο Μακάριος δεν αναφέρεται στο κείμενο ;

    Η ΕΟΚΑ σκότωσε 111 Άγγλους και 205 Έλληνες.
    Το ΕΑΜ σκότωσαν γύρω στις 4.000 Γερμανούς ( βλ. Μαργαρίτης στη ΔΟΜΗ ) και 15.000 Έλληνες αμάχους και 2.000 ένοπλους αντικομμουνιστές ( Καλύβας , Στάικος ). Πόσους ακόμη Έλληνες να σκοτώσει το ΕΑΜ στην Κατοχή ;
    Αν η ΕΟΚΑ ήταν τρομοκρατική οργάνωση τότε το ΕΑΜ τι ήταν ;

    Ο Γρίβας ήταν απ’ τους σπουδαίους μεγάλους Έλληνες. Παρουσιαστικό και ιδεολογία αγωνιστή του ’21. Συμπολεμιστής με τους Άγγλους στα Δεκεμβριανά , χωρίς δισταγμό εναντίον των Άγγλων όταν το καθήκον του προς το έθνος τον πρόσταζε. Ένα άδολος πατριώτης.

    Φυσικά υπήρχαν και ακρότητες των Ελλήνων εις βάρος των Τούρκων της Κύπρου ( π.χ. Μαράθα ) , αλλά και πολλά μυθεύματα ( π.χ. δήθεν φόνος απ’ τον Σαμψών της οικογένειας του Νιχάτ Ιλχάν ). Αλλά το να διαβάζουμε για «εγκλήματα Ελλήνων εις βάρος Τούρκων» ισοδυναμεί με την φράση «εγκλήματα των αντιστασιακών εις βάρος των ναζί» !

    Υ. Γ. Ο «τουρκικός στρατός» επέβαλε την διεθνή νόμιμη τάξη» ; Προέβλεπε αυτή η τάξη διαμελισμό του νησιού και μεταφορά σε αυτό Τούρκων της Ανατολίας , Κούρδων και Λαζών ; Τι άλλο θα διαβάσουμε.

  56. Aghapi D said

    31 Η ΑΑΣΠΕ σπουδαστική παράταξη τού ΕΚΚΕ δέν ήταν;

  57. Ριβαλντίνιο said

    @ 54 Phrasaortes

    Άρα και το ΕΑΜ ήταν τρομοκρατική οργάνωση ; Γιατί κι αυτό σκότωσε περισσότερους αμάχους από ενόπλους !
    Η εισβολή ήταν μία , αυτή των Τούρκων.
    Οι Έλληνες είχαν μια ενδοκοινοτική κόντρα. Οι Τούρκοι την εκμεταλλεύτηκαν , έκαναν εισβολή και διαμέλισαν το νησί , δίνοντας στην μειοψηφία του 18% το 40 % του εδάφους. Έκαναν κάτι τέτοιο οι Έλληνες ; Έστειλαν στο νησί 40.000 στρατό , τανκς και αεροπλάνα για να διαμελίσουν το νησί ; Το εποίκισαν ; Αλλά και πιο πριν. Έκλειναν δρόμους ; Δημιουργούσαν οχυρωμένους θύλακες ;

  58. nikiplos said

    Όσοι έχουν καταπιαστεί με την υπόθεση Πολκ, σε ένα σοβαρό και χωρίς εμπάθεια επίπεδο, ομονούν ως προς το συμπέρασμα, πως ήταν υπόθεση ξένων μυστικών ή φανερών υπηρεσιών. Η Ελλάδα απλά ανέλαβε τη διεκπεραίωση, της αυτοενοχοποίησης. Ο τρόπος που έγινε ήταν τελείως χοντροκομμένος, γι’αυτό και δικαστικά έκλεισε βίαια, αφού θα καταρριπτόταν το κύριο αφήγημα. Ωστόσο θα διαβάσω την εργασία της φοιτήτριας, αλλά επιτρέψτε μου να πω πως ούτε ο επιβλέπων ούτε ο υλοποιών μία εργασία εξασφαλίζει το κύρος της. Οι μέθοδοι, το υλικό και η αντικειμενική ανάδευσή τους είναι ο χρυσός κανόνας.

  59. Μια που ο καιρός είναι…μελαχροινός, αργία μήτηρ πάσης κακίας, κάθισα και διάβασα την σεντονιάδα του ριβαλντίνι0 ( το όμικρον με μηδέν σαν βαθμολογία στο σχόλιο του πως είναι κατάπτυστος ο λόγος του Μακάριου)

    Νομίζω πως η Θ13 είναι πιο αντικειμενική στα θέματα διαιτησίας απ ΄ό,τι ο Ρ. στην κρίση του, στο κάτω-κάτω η Θ 13 έχει επίγνωση πως ο ΠΑΟ δεν έχει καλή ομάδα ο Ρ. κριτικάρει εποχές που ίσως πρόλαβε να βύζαινε το δάχτυλό του, από πηγές διαλεγμένες από την οπα-δική του προτίμηση.
    Οποιος τάχει ζήσει δεν έχει τόσο ανάγκη τις πηγές, τα γεγονότα μπορεί να παρουσιάζονται διαφορετικά από διάφορες πηγές αλλά το κλίμα ήταν ένα και γνωστό σε όλους.

    Και επαναλαμβάνω πως η βαθύτερη μαχαιριά στο κορμί της Ελλάδας δεν ήταν το πραξικόπημα αλλά το στιγμιαίο του «εθνάρχη» που προκειμένου να ξανακυβερνήσει άφησε ατιμώρητους όχι τους πρωταίτιους που ο λαός δεν είχε σχέση μαζί τους αλλά τους παπάδες, τους δασκάλους και τους δικαστές που συνεργάστηκαν με την χούντα, που αδίκησαν κόσμο, που (μερικοί) πλούτισαν από αυτό και συνέχισαν στις θέσεις τους σαν να μην τρέχει τίποτε. Συνεργάτες στο έγκλημα και τα υπόλοιπα κόμματα που πρακτικά συναίνεσαν στο στιγμιαίο βρωμίζοντας ανεξίτηλα την αξιοπιστία τους όπως απεδείχθη τις φορές που δεν βρέθηκε στην εξουσία η δεξιά

  60. spyridos said

    58
    Οι κομμουνιστές έφταιγαν άκου το Ριβαλντίνιο.
    Σε άλλο επεισόδιο τον έχω δει να γράφει ίσα με 40 σελίδες ότι τους βιασμούς και τις δολοφονίες στην εκκλησία δεν τις έκαναν χριστιανοί γιατί οι χριστιανοί δεν θα μπορούσαν να κάνουν κάτι τέτοιο.
    Σε επεισόδιο που ιστορικοί όλων των κατευθύνσεων ομόφωνα κατηγορούν συγκεκριμένη ομάδα. Όλα οι κομμουνιστές. Ιστορία κατευθείαν από τον αφαλό του.

    55
    Ο επίορκος και προδότης που είχε ορκιστεί πίστη στους ναζί έγινε εθνικός ήρωας.

  61. # 59

    Για όσους (κάνουν πως) δεν καταλαβαίνουν την τελευταία πρόταση, ας σκεφτούν τι μπορεί να κάνει ένας δημοκρατικώς εκλεγμένος υπουργός όταν ΟΛΟΙ οι μόνιμοι υπάλληλοι του υπουργείου είναι χουντοαναθρεμμένοι χρόνια, ή διάδοχοι χουντοαναθρεμμένων και προσαρμοσμένων υπαλλήλων.
    Πρακτικά απολύτως τίποτε, μόνο με δικτατορικό τρόπο μπορεί να τους «αλλάξει» συνήθειες με πιο συχνό αποτέλεσμα να χάσει το υπουργείο του.

  62. Ριβαλντίνιο said

    @ 60 Spyridos

    Αυτή ήταν μια άποψη του Καλλιανιώτη και ίσως είναι και σωστή. Αν όντως οι μάρτυρες άκουσαν τούρκικα μπορεί να ήταν Τουρκμένιοι. Αν μάλιστα ήταν και γερμανοντυμένοι τότε σίγουρα ήταν Τουρκμένιοι. Αλλά έχω σταματήσει να συζητώ το θέμα γιατί θλίβει έναν διαδικτυακό φίλο.

    —————–

    Ποιος είχε ορκιστεί πίστη στους ναζί ; Ο μεγάλος Γρίβας που ήταν σε συνεργασία με τον αρχιεπίσκοπο Χρύσανθο , τον πρώτο Έλληνα αντιστασιακό ; Κοίτα τι λέει η οργάνωση Κόδρος για τον Γρίβα :



    ( Πέτρος Μακρής Στάικος , Ο Άγγλος Πρόξενος )

    Θα είχε ορκιστεί και ο Κόδρος στους ναζί. 😆 😆 😆

  63. Ριβαλντίνιο said

    @ 59 Gpointofview

    Το ’74 η μάνα μου βύζαινε το δάχτυλό της ! Αλλά εσύ για να πεις μια άποψη για το 500 π.Χ. θα πρέπει να έχεις ζήσει και το 500 π.Χ. ;
    Για τον «εθνάρχη» τι να πει κανείς ; Που δεν πήγε να πολεμήσει το ’40 υποτίθεται λόγω κουφαμάρας ; Αλλά για να γίνει πρωθυπουργός δεν ήταν κουφός ; Ενώ ο Μητσοτάκης που όλοι τον βρίζουν πήγε. Τα ίδια χάλια και γέρο – Παπανδρέου. Ι5 για να μην πολεμήσει στους Βαλκανικούς και σπουδές. Ενώ ο αδελφός του έπεσε ηρωικά μαχόμενος στην μάχη του Κιλκίς – Λαχανά. Ο πιο άξιος Παπανδρέου !

    Τι να τιμωρήσει ο εθνάρχης ; Αφού οι Χουνταίοι τον έφεραν στην εξουσία ( Γκιζίκης , Μπονάνος κ.λπ. ).

    Αν έχεις χρόνο ρίξε μια ματιά σε αυτό το άρθρο για το πως ήρθε ο Καραμανλής στην εξουσία και πως σχετίζεται με το κυπριακό : https://www.istorikathemata.com/2011/10/1955-5-1955.html

  64. SearchPeloponnese said

    62.
    «φανατικών δημοκρατικών»!
    Το διαβάσαμε κι αυτό…

  65. Ριβαλντίνιο said

    @ 64 SearchPeloponnese

    Πρόκειται για τους φανατικούς αντιβασιλικούς . Γνωστούς και ως συνοδοιπόρους ή βενιζελοκομμουνιστές. Τυπικά δείγματα οι Μπακιρτζής , Σαρηγιάννης , Γρηγοριάδης και Οθωναίος.

  66. SearchPeloponnese said

    65.
    Το θέμα δεν είναι τι εννοεί ο ποιητής. Ο ποιητής μπορεί να εννοεί ό,τι γουστάρει.
    Το θέμα είναι ότι η έκφραση είναι παράλογη από μόνη της.
    (Αν η διακαιολογία του είναι ότι εννοούσε republicans και έγραψε δημοκράτες, ας πρόσεχε.)

  67. Ριβαλντίνιο said

    @ 66 SearchPeloponnese

    Πρέπει να μπεις στο πνεύμα και την ορολογία της εποχής.
    Δημοκρατικοί = Βενιζελικοί.
    Φανατικοί Δημοκρατικοί = Φανατικοί Βενιζελικοί.
    Και να ξέρεις πως οι Βενιζελικοί δεν ήταν και πολύ … δημοκρατικοί. 😆 😆 😆

  68. sarant said

    56 Ναι

    66 Όμως δεν έγραψε «δημοκράτες», έγραψε «δημοκρατικοί», που μπορεί να σημαίνει και républicains, αντιμοναρχικοί.

  69. SearchPeloponnese said

    67.
    Δεν κατάλαβες τι λέω.
    Δεν προσπαθώ να καταλάβω εγώ τι εννοεί αυτός.
    Προσπαθώ εγώ να καταλάβει αυτός (από τον Άλλο Κόσμο που βρίσκεται), ότι αυτό που έγραψε είναι ανέκδοτο (για να μη χρησιμοποιήσω άλλη λέξη)..

  70. Costas Papathanasiou said

    Καλησπέρα!
    ●«θα μου λείψεις πολύ. Θα μου λείψουν και τα χάδια σου» πρόσθεσε κοκκινίζοντας.
    Τη λυπήθηκε από τα βάθη της ψυχής του. (βλ. και σχ.7 ΕΦΗ-ΕΦΗ)
    ●»Μολονότι από ιδιοσυγκρασία (…) αποστρεφόταν (…) να τηλεφωνεί,(…)Την πήρε απόγεμα, μόλις ξύπνησε(…) η φωνή της ήταν λαχανιασμένη. (…) Πάγωσε. Κατάλαβε πως την πέτυχε την ώρα που έκανε έρωτα(…). Φαρμακωμένος, είπε κάτι ασυνάρτητα λόγια και έκλεισε το τηλέφωνο.»
    Τίσις και Δίκη; Ο αισθανθείς βαθύτατη(!) λύπη για την ερωτική του “κατάκτηση”, αυτή την “καημένη” που τού εξομολογήθηκε αιδημόνως πως θα της λείψουν τα χάδια του, λούζεται τηλεφωνικώς την φωνήεσσα ανταπάντηση της “ονειρεμένης” του που αποδεικνύει την ερωτική της χαρά αφημένη στα χάδια ενός άλλου, ικανότερου -καταπώς ακούστηκε- εραστή.
    Το λες και “Η άνοδος και η πτώσις του Γ’ ανδΡάιχ”. Και πάει καρφί στο ενδιαίτημα της Άντζυ συνωδά με τα κάτωθι:
    https://www.youtube.com/watch?v=Qu426sxKExc Giorgos Marinos – Oti Anevainei…..Katevainei (1982)
    https://www.youtube.com/watch?v=RcZn2-bGXqQ The Rolling Stones – Angie – OFFICIAL PROMO (Version 1)

  71. sarant said

    69 Δεν το θεωρώ ανέκδοτο. Το θεωρώ αναπόφευκτο αποτέλεσμα του ότι δεν έχουμε άλλη λέξη για το republican.

  72. Χαρούλα said

    …έμαθα τόσα απόψε! Τι μας κρύβουν οι άθλιοι….!😂😅

  73. geobartz said

    Τον εμφύλιο, 1946-50, τον έζησα. Ο κόσμος τον έλεγε ΑΝΤΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟ. Και αναφέρομαι, τουλάχιστον, στην Ανατολική και Κεντροανατολική Μακεδονία. Έλεγαν επίσης, ΣΤΡΑΤΟΣ και ΑΝΤΑΡΤΕΣ. Οι προσδιορισμοί συμμορίτες-συμμοριτοπόλεμος, δημοκρατικός στρατός και …δεν συμμαζεύεται, χρησιμοποιούνταν από τους επίσημους προπαγανδιστές της κάθε πλευράς.

  74. SearchPeloponnese said

    Ούτε και για το democratic έχουμε ακριβή απόδοση στα Ελληνικά. Προφανώς, ο κάθε λαός φτιάχνει λέξεις που χρειάζεται για έννοιες που έχουν νόημα γι’ αυτόν (τον λαό).

    Την Deutsche Demokratische Republik την αποδίδαμε Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία. Αναρωτιέμαι πώς πρέπει να αποδώσουμε τη Democratic People’s Republic of Korea.

  75. Παναγιώτης Κ. said

    Στα μαζικά λεγόμενα κόμματα, θα βρούμε οπαδούς με επαμφοτερίζουσα πολιτική στάση και με επιφανειακή ιδεολογική συγκρότηση. Να το κάνω πιο απλό: Θα βρούμε οπαδούς που μετά το σχολείο, ακόμα και το πανεπιστήμιο, δεν ξανάνοιξαν βιβλίο.
    Αυτής λοιπόν της κατηγορίας οι οπαδοί ψηφίζουν εκείνο το κόμμα που εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους. Συμφέροντα που κατακύριο λόγο σχετίζονται με την πρόσδεσή τους στο κράτος με ποικίλους τρόπους.
    Η δεξαμενή των ψηφοφόρων είναι δεδομένη και ανακατανέμεται ανάλογα με τις επικρατούσες πολιτικές συνθήκες.
    Έτσι λοιπόν, ένα τμήμα των πρώην χουντικών βρέθηκαν στην Εθνική Παράταξη του Γαρουφαλιά και το υπόλοιπο στη ΝΔ.
    Όταν το Πασόκ έβαλε πλώρη για την εξουσία, οι χουντικοί αυτοί μετακινήθηκαν προς την μεριά του.
    Καθώς λέγεται, οι ψήφοι δεν έχουν οσμή οπότε, δεν είχε πρόβλημα ο ΑΠ γιατί ένα τμήμα των ψηφοφόρων του ήταν χουντικοί.
    Επαναλαμβάνω: Το πλέον σημαντικό κριτήριο των μετακινήσεων είναι η πρόσδεση στο κράτος.

  76. SearchPeloponnese said

    Πολύ για ΠΑΣΟΚ (φτου, κακά) διαβάζω και… αναρωτιέμαι: Εκείνα τα 2 εκατομμύρια ψηφοφόροι που ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ (ξαναφτού, κακά) τον Ιανουάριο του 2015, από πού προέκυψαν; Ήταν ιδεολόγοι κομμουνιστές που δεν είχαν ξαναψηφίσει ποτέ (ίσως από το 1947); Ή μήπως ήταν πρώην ΠΑΣΟΚοι;

    Μήπως οι… γενικώς περιφερόμενοι είναι ανερμάτιστοι, όταν ψηφίζουν άλλα κόμματα και… αποχτούν έρμα όταν ψηφίζουν το δικό μας;

  77. SearchPeloponnese said

    Γουστάρω να βγει αύριο ο Πολάκης με ανάρτηση στο τουίτερ «Όποιος στο παρελθόν ψήφισε άλλο κόμμα, να μη μας ξαναψηφίσει. Όποιος σκοπεύει να μας ψηφίσει σε επόμενες εκλογές, να περάσει από την κομματική οργάνωση της περιοχής του, να εξεταστεί και να πάρει την άδεια να μας ψηφίσει.»

  78. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    70# Μπααα. Άμα ήτανε ικανότερος ο άλλος εραστής δε θα απάνταγε στο τηλέφωνο τη στιγμή των μεγάλων αγκομαχητών η καυλοπυρέσσουσα που λέει κι ο Εμπειρίκος, δεν πα να χτύπαγε μισή ώρα.
    Καλημέρα, γειά σας και καλησπέρα. Για καληνύχτα θα δούμε.

  79. 53.
    Ξέρεις τώρα πως είναι: ο Γρίβας έζησε από το 1955 μέχρι το 1959. Πριν δεν ήταν ο ίδιος που ίδρυσε τη διαβόητη Οργάνωση Χ, ούτε (μετά) είχε σχέση με τα φονικά των κομμουνιστοφάγων της ΕΟΚΑ Β, (που έφτασαν να πυροβολήσουν τη δεκατριάχρονη «κομμουνίστρια» Δεσπούλα Κατσούρη) … Θέλει κάποια μερεμέτια η μνήμη για να γεννήσει «ήρωες».

    48,49,53
    (Βρε μπας και είστε τίποτα αφελληνισμένοι διανοούμενοι που επιχειρούν να σπιλώσουν την εποποιία του Γρίβα Διγενή και της ΕΟΚΑ;;;)

  80. sarant said

    76τέλος: Σωστά

    79 Έτσι!

  81. Costas Papathanasiou said

    «(…)Όθεν φρονώ πως είμαι στα γεμάτα/ ενδεδειγμένος για να υπηρετήσω αυτήν την χώρα,/ την προσφιλή πατρίδα μου Συρία.//
    Σ’ ό,τι δουλειά με βάλουν θα πασχίσω/ να είμαι στην χώρα ωφέλιμος. Αυτή είν’ η πρόθεσίς μου./ Αν πάλι μ’ εμποδίσουνε με τα συστήματά τους —/ τους ξέρουμε τους προκομμένους: να τα λέμε τώρα;/ αν μ’ εμποδίσουνε, τί φταίω εγώ.//
    Θ’ απευθυνθώ προς τον Ζαβίνα πρώτα,/ κι αν ο μωρός αυτός δεν μ’ εκτιμήσει,/ θα πάγω στον αντίπαλό του, τον Γρυπό./ Κι αν ο ηλίθιος κι αυτός δεν με προσλάβει,/ πηγαίνω παρευθύς στον Υρκανό.//
    Θα με θελήσει πάντως ένας απ’ τους τρεις. //
    Κι είν’ η συνείδησίς μου ήσυχη/ για το αψήφιστο της εκλογής./ Βλάπτουν κι οι τρεις τους την Συρία το ίδιο.//
    Αλλά, κατεστραμμένος άνθρωπος, τί φταίω εγώ./ Ζητώ ο ταλαίπωρος να μπαλωθώ. Ας φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί/ να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό./ Μετά χαράς θα πήγαινα μ’ αυτόν.» (Κωνσταντίνος Καβάφης ”Ας φρόντιζαν”,1930)
    78:Σωστός! Επίσης, ίσως να είχε και αναγνώριση κλήσης και να του έπαιξε θέατρο η παλιο-διαόλισσα…

  82. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    81# Άμα το ’74 η λεγάμενη είχε αναγνώριση κλήσης θα ήτανε κυπατζού. Τέτοιο πλοτ τουίστ δε νομίζω να δούμε.

  83. Pedis said

    # 78 – Να ‘σαι περήφανος, ρε ψωροκουμούνι, που ‘σαι Έλληνας και μετέχεις της δόξας της παρατάξεως! 🤣

    Άντε καληνύχτα και κοιμήσου με ανοικτά παράθυρα, με Ασφάλεια

  84. Pedis said

    και που ‘σαι, και τα τρένα (αν ήθελες να πάρεις και είχαμε) πάντα στην ώρα τους.

  85. Παναγιώτης Κ. said

    73. Ακριβώς έτσι και στην περιοχή της Κόνιτσας σύμφωνα με τις αφηγήσεις των γονιών μου. (γενν. 1921 και 1927)

  86. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    33. Τζη , τί κουκλάκι είν αυτό; Χαρά μεγάλη η ομορφιά.

    83 χαχ

    Κυριάκος Μητσοτάκης: Η καριέρα ενός επαγγελματία απατεώνα

    Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ως δευτέρα φύση τη συνήθεια να υποδύεται κάτι που δεν είναι.
    Διαβάζοντας το βιβλίο του Δημήτρη Ψαρρά που κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες (Μια καριέρα, Η πολιτική διαδρομή του Κυριάκου Μητσοτάκη, εκδόσεις Νήσος), εκπλήσσεται κανείς από το πόσο μόνιμο και διαρκές είναι αυτό το μοτίβο:

    – Ένας άνθρωπος που υποδύεται τον “πολιτικό εξόριστο”, επειδή μεγάλωσε τα πρώτα χρόνια της ζωής του στο Παρίσι, κάτω από τις φτερούγες του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

    – Ένας άνθρωπος που μορφώθηκε στα μεγαλύτερα αγγλόφωνα ιδιωτικά πανεπιστήμια, μέσα σε μια προστατευμένη γυάλα μιας πολιτικής δυναστείας, που του εξασφάλιζε την εύνοια ακόμα και του αμερικανού πλανητάρχη, υποδυόμενος ότι δεν ανήκει στην ελίτ και δεν ευνοήθηκε από την οικογενειοκρατία.

    – Ένας άνθρωπος που ισχυριζόταν ότι δεν θα μπει στην πολιτική, τη στιγμή που ετοιμαζόταν, γυαλιζόταν, βραβευόταν με όλες εκείνες τις ιδιότητες που χτίζανε το πολιτικό βιογραφικό του.

    – Ένας άνθρωπος που διεκδικεί την ιδιότητα του “ανθρώπου της αγοράς και του ιδιωτικού τομέα” και μάλιστα “πετυχημένου”: στην πραγματικότητα ενός γόνου εκκολαφθέντος κατά παραγγελία στον τραπεζικό τομέα, πριν μεταπηδήσει στη Βουλή με τη δανειακή διευκόλυνση της Siemens.

    – Ένας άνθρωπος που διεκδικεί την καταγγελία του “λαϊκισμού” στην εξωτερική πολιτική, συγγράφοντας μάλιστα και μια εργασία “έργο ζωής” (απολαυστική η αποδόμησή της από τον Δημήτρη Ψαρρα με τη γνωστή του μαεστρία), την ίδια στιγμή που ο ίδιος αξιοποίησε τον εθνικισμό για το Μακεδονικό ώστε να κερδίσει το 2019 την πρωθυπουργία.

    – Ένας άνθρωπος που αξιώνει τον χαρακτηρισμό του “κεντρώου” και του “φιλελεύθερου”, τη στιγμή που έχει μεθοδικά χτίσει την πολιτική του συμμαχία με την άκρα δεξιά εντός και εκτός Νέας Δημοκρατίας, ακόμα και σε βάρος της ίδιας του της αδελφής και του “πολιτικού φιλελευθερισμού” που αμφότεροι διεκδικούν να εκφράσουν…

    Αν όλη η πολιτική σου διαδρομή (το ίδιο σου το είναι!) εξαρτάται από την μεταμφίεση σε κάτι που δεν είσαι, τότε πώς να μην βλέπεις γύρω σου μόνον επαγγελματίες ψεύτες;

    Ο Δημήτρης Ψαρράς έγραψε την πολιτική βιογραφία ενός επαγγελματία απατεώνα, έστω και αν, φύσει ευγενικός όπως είναι, επέλεξε έναν τυπικότερο τίτλο.
    https://www.2020mag.gr/politics/5395-thanasis-kampagiannis-gia-mitsotaki-i-kariera-enos-epaggelmatia-apateona

  87. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αρνήθηκε ακόμα και τον πατέρα του και “πούλησε” την αδελφή του για να βρει θέση στην κυβέρνηση Σαμαρά
    «Η βραβευμένη πτυχιακή του ήταν παιδαριώδης και γεμάτη λάθη ή επιτήδειες ανακρίβειες και η περίφημη θητεία του στον ιδιωτικό τομέα στέφθηκε με χρεωκοπία της θυγατρικής της Εθνικής Τράπεζας στην οποία είχε αναλάβει διευθύνων σύμβουλος», τόνισε ο Δημήτρης Ψαρράς και συνέχισε: «Όσο για την πολιτική του διαδρομή χαρακτηρίζεται από ακραίο καιροσκοπισμό, αφού συντάχθηκε με τον Σαμαρά “αδειάζοντας” και τον πατέρα του και την αδελφή του Ντόρα Μπακογιάννη, την οποία και απέκλεισε τελείως από την κυβέρνησή του».

    «Υπήρξε ο πρώτος μνημονιακός, υποστηρίζοντας με πάθος κάθε μέτρο κατά του Δημοσίου και υπέρ των ιδιωτικών συμφερόντων και όμως καταψήφισε ως βουλευτής του Σαμαρά το πρώτο μνημόνιο. Υπήρξε στενά συνδεδεμένος με την τριάδα Αδωνη- Βορίδη- Πλεύρη και ο πρώτος από τους αρχηγούς της ΝΔ που επέτρεψε στην ακροδεξιά να καθορίζει την ατζέντα»,
    https://www.2020mag.gr/politics/5397-vomves-tou-dimitri-psarra-gia-tin-politiki-kariera-tou-kyriakou-mitsotaki

  88. Μαρία said

    87
    Πρόκειται για μια εξαιρετικά προβληματική εργασία, με πολλά λάθη, ακόμα και παραχαράξεις σημαντικών κειμένων, όπως λ.χ. η Ιδρυτική Διακήρυξη του κόμματός του, της Νέας Δημοκρατίας. Δεν μπορώ εδώ να μεταφέρω το περιεχόμενο ενός ολόκληρου κεφαλαίου του βιβλίου που περιγράφει αναλυτικά αυτά τα λάθη. Περιορίζομαι σε ένα παράδειγμα. Αναφέρει ότι κατά τη Μεταπολίτευση το Σύνταγμα ψηφίστηκε το 1974 από την κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, ενώ βέβαια ψηφίστηκε το 1975 από την κυβέρνηση Καραμανλή.

    Γιατί παραχαράσσει ως και την ομιλία του Καραμανλή για τις Βάσεις;

    Ο βασικός στόχος της πτυχιακής είναι να εμφανιστεί ο ίδιος (μέσω του κόμματός του) ως ο βασικός υποστηρικτής της πολιτικής των ΗΠΑ στη χώρα μας. Αυτός είναι ο λόγος που φτάνει να γράψει ότι ο Καραμανλής σε ομιλία του είχε πει ότι οι αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα πρέπει να διατηρηθούν επειδή υπηρετούν εθνικά συμφέροντα. Στην πραγματικότητα, σ’ αυτή την ομιλία (17.4.1976) ο Καραμανλής είχε πει ότι πρέπει να διατηρηθούν όσες βάσεις εξυπηρετούν και ελληνικά συμφέροντα! Η λαθροχειρία είναι σαφής, αλλά και η σκοπιμότητα του συντάκτη να κολακέψει τους Αμερικανούς ιθύνοντες. https://tvxs.gr/news/ellada/d-psarras-sto-tvxsgr-o-k-mitsotakis-den-einai-ayto-poy-dilonei-kai-tekmiriono-me-dikes-t

  89. Pedis said

    # 86-87 – Ζήλεια-ψώρα.

    Εδώ, σύμφωνα με τα γκάλοπ, τον πάει με τα χίλια το 70-80-120% του λαού, τρία χρόνια αφότου έκανε κυβέρνηση με το 25% του εκλογικού σώματος!

    Και είναι και μεγάλο γεωστρατηγικό μυαλό, ο Κούλης.

    Το ερώτημα είναι εάν ο ελληνικός εφοπλιστικός κόσμος που διατηρούσε προνομιακές σχέσεις και με τις τρείς αυτές χώρες θα ανεχτεί την ολοκληρωτική πρόσδεση του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον.
    Πληροφορίες έκαναν λόγο για έντονη ενόχληση συγκεκριμένων εφοπλιστών από τις επιθετικές κινήσεις της Αθήνας εναντίον ιρανικών πλοίων – πολύ περισσότερο που το πετρέλαιο που κατασχέθηκε φέρεται να κατευθυνόταν σε δικά τους διυλιστήρια. Προφανώς ορισμένοι εφοπλιστές, με πολύ καλές σχέσεις με την οικογένεια Μητσοτάκη, έχουν συμφέρον από αυτές τις εξελίξεις αφού έχουν επενδύσει στη μεταφορά αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου LNG. Κάποιοι άλλοι όμως όχι.

    Αν ο γιός του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη καταφέρει να εξοργίσει ακόμη και ένα τμήμα της οικονομικής ελίτ, που εδώ και δεκαετίες στηρίζει την πολιτική δυναστεία του θα του αξίζουν σίγουρα συγχαρητήρια.

    https://info-war.gr/choris-presvi-sti-venezoyela-i-ellada-e/

  90. Triant said

    81-82: Άσχετο πραγματολογικό. Εκείνη την εποχή ήταν αδύνατη η αναγνώριση καλούντος ακόμα και από την ΚΥΠ. Η ευκολία αυτή εφευρέθηκε το 1969 από τον Θεόδωρο Παρασκευάκο, απόφοιτο της Ανωτέρας Σχολής Ηλεκτρονικών, πατενταρίστηκε από τον ίδιο το 1974 και έγινε εμπορικά διαθέσιμη το 1993. Σημειωτέον οτι για να είναι δυνατή απαιτείται να στέλνεται η πληροφορία από την συσκευή του καλούντος.

  91. ΓΤ said

    Συνελήφθη για φοροδιαφυγή ο Δελατόλας («Το Ποντίκι»)

    https://www.voria.gr/article/athina-sinelifthi-gnostos-ekdotis-dimosiografos-gia-forodiafigi

  92. Alexis said

    #6-10: Έχουμε πει όμως το Κέντρο Υγείας ΔΕΝ είναι αναχρονισμός.
    Δεν μπορώ να ψάξω τώρα αλλά κάποιος σχολιαστής είχε φέρει εδώ τεκμήρια ότι Κ.Υ. υπήρχαν ήδη από τη δεκαετία του ’60

  93. 79.
    Διόρθωση :
    Η Δεσπούλα Κατσούρη δολοφονήθηκε από την ΕΟΚΑ (η ΕΟΚΑ Β΄ επιδόθηκε σε άλλες ανδραγαθίες). Δυστυχώς δεν μπορώ να δώσω λινκ, το διάβασα στο βιβλίο του Χάρη Αθανασιάδη «Τα αποσυρθέντα βιβλία». Έχει ένα ωραίο κεφάλαιο για τη διαχείριση της τραυματικής μνήμης στην Κύπρο (με τον εύγλωττο τίτλο «ασυμφιλίωτες μνήμες»).

  94. # 63

    Αν όμως δεν έχεις ζήσει τα γεγονότα και μελετάς τα επίσημα αρχεία καταλήγεις πως οι εκλογές του 61 ήταν τίμιες και πως ο Νιάρχος δεν έπνιξε την Τίνα. Αν πάλι είσαι της «άλλης» σχολής βρίσκεις κάποια κείμενα- τόσο τεκμηριωμένα όσα αυτά που γράφουν πως η γη είναι επίπεδη- τα ασπάζεσαι και δημιουργείς την δική σου «αληθινή» ιστορία.
    Οποιος έχει την κοινή λογική βλέπει την μαζική μετατόπιση των ψηφοφόρων από την ΕΡΕ στην Ε.Κ. και ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ πως οι εκλογές του 61 ήταν βρώμικες, βλέπει τον βίο του Νιάρχου και βγάζει συμπέρασμα.
    (pause)
    Γιατί δεν ασχολείσαι με την μυθολογία ; και πιο αληθοφανής είναι από την ιστορία (των νικητών) και έχει και κάτι φιλοσοφικο-ποιητικό !
    (end of pause)
    Mάθε από μένα πως οι χουντικοί δεν ψήφισαν ΠαΣοΚ. Οι βασιλικοί το ψήφισαν μαζικά συφιλιασμένοι από το δημοψήφισμα που ήταν όντως ανφέρ (Κων/ος Μητστάκης). εξ άλλου χουντικοί εκτός πό τα μέλη της χούντας και μερικά διεφθαρμένα μυαλά, απολειφάδια μεταξικών οργανώσεων (στην Φ.Ν. είχε μπόλικο πράμα η Κ4Α, παρεπιφτού και η ΝΟΠΟ κάπου εκεί κοντά ξεκίνησε, έκανα ιδιαίτερα σ’ ένα ταλέντο-θύμα του Γουέμπλεϋ και μου τάλεγε) δεν είχαν λαό, έπαιρναν κάτω από 2% η εκλογική αντιπροσωπεία τους ενώ οι βασιλικοί πιάσανε 31% στο ανφέρ !
    Εχεις ψάξει την πρόκριση στο Γουέμπλεϋ από σέρβικες πηγές ;
    Μήπως ξέρεις γιατί ενώ στην λειτουργία ακούγεται » Αγαπήσομεν αλλήλους» στα καρτελάκια γράφεται » Αγαπάτε αλλήλους» ;

  95. Alexis said

    Το σημερινό (χθεσινό) του Δημήτρη Σαραντάκου ομολογώ ότι με κούρασε.
    Νομίζω ότι αυτό το είδος γραφής κινείται στα όρια μεταξύ λογοτεχνίας και αφηγήματος (αδόκιμος ο όρος, δεν ξέρω ποια άλλη λέξη να χρησιμοποιήσω)
    Δεν περιγράφει εικόνες, δεν περιγράφει συναισθήματα, δεν αποτυπώνει διαλόγους. Κάνει μια καταγραφή γεγονότων «ρεπορταζιακού» τύπου, με πολλές λεπτομέρειες, ονόματα και πραγματολογικά στοιχεία, που έχουν μεν το ενδιαφέρον τους αλλά δεν είναι το «φόρτε» μου στην ανάγνωση.
    Θα τα ήθελα όλα αυτά σ’ ένα βιβλίο ιστορικής ή πολιτικής ανάλυσης, όχι σ’ ένα μυθιστόρημα.
    Ειδικά οι αναφορές σε κόμματα, οργανώσεις νεολαίας, συνδικαλιστικές και φοιτητικές παρατάξεις, με ξενέρωσαν.

    Βεβαίως αποζημιώθηκα από τον εποικοδομητικό διάλογο που ακολούθησε στα σχόλια για το ρόλο του Γρίβα στην Κύπρο, τον κατάπτυστο Μακάριο που κατήγγειλε τους πραξικοπηματίες στο Συμβούλιο Ασφαλείας και την «απελευθερωτική» εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο που αποκατέστησε τη διεθνή έννομη τάξη. 🙂

    Ντον’τ γουόρι μπι χάπι
    Καλημέρα…

  96. Alexis said

    Και μια μικρή δική μου συνεισφορά στα περί «δεύτερου αντάρτικου».
    Παλιά, πολύ παλιά, είχα πέσει πάνω σε μια καταγραφή ιστορικών γεγονότων και χρονολογιών, ούτε θυμάμαι πού, μάλλον σε κάποια παλιά σχολική εγκυκλοπαίδεια.
    Μιλάμε για την εποχή ίσως των γυμνασιακών μου χρόνων και η εγκυκλοπαίδεια ήταν βεβαίως της «εθνικόφρονος παρατάξεως»
    Όταν λοιπόν έφτανε στο επίμαχο σημείο είχε την εξής αναφορά:

    1946-1949: Ένοπλη ανταρσία του ΚΚΕ.

    Ούτε εμφύλιος, ούτε δεύτερο αντάρτικο, ούτε συμμοριτοπόλεμος. Απλά «ένοπλη ανταρσία του ΚΚΕ»

  97. sarant said

    Kαλημέρα από εδώ!

    90 Μπα;! Βρε τι μαθαίνει κανείς!

  98. Spiridione said

    92. Ναι, ο ΜΙΚ_ΙΟΣ
    https://books.google.gr/books?id=lLhDAQAAIAAJ&q=%CE%9A%CE%AD%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%B1+%CE%A5%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%B1%CF%82&dq=%CE%9A%CE%AD%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%B1+%CE%A5%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%B1%CF%82&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwiq8syE3rv1AhX1Q_EDHYoHCo4Q6AF6BAgDEAI

  99. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    88 >>Ο βασικός στόχος της πτυχιακής είναι να εμφανιστεί ο ίδιος (μέσω του κόμματός του) ως ο βασικός υποστηρικτής της πολιτικής των ΗΠΑ στη χώρα μας. Αυτός είναι ο λόγος που φτάνει να γράψει ότι ο Καραμανλής σε ομιλία του είχε πει ότι οι αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα πρέπει να διατηρηθούν επειδή υπηρετούν εθνικά συμφέροντα. Στην πραγματικότητα, σ’ αυτή την ομιλία (17.4.1976) ο Καραμανλής είχε πει ότι πρέπει να διατηρηθούν όσες βάσεις εξυπηρετούν και ελληνικά συμφέροντα! Η λαθροχειρία είναι σαφής, αλλά και η σκοπιμότητα του συντάκτη να κολακέψει τους Αμερικανούς ιθύνοντες.

    12 5.2022 » … Στην τριτολογία του μάλιστα ο πρωθυπουργός προσφέρθηκε να κάνει δώρο στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ το βιβλίο που αποτελεί μετάφραση της πτυχιακής του εργασίας και αφορά ακριβώς τις διαπραγματεύσεις για τις αμερικανικές βάσεις από τις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. …»
    {Ο πρωθυπουργός κατέληξε λοιπόν απευθυνόμενος στον κ. Τσίπρα: “Επειδή διαβάζετε πολύ τελευταία, …θα σας στείλω αντίγραφο του βιβλίου μου”. }
    https://www.news247.gr/politiki/o-andreas-oi-vaseis-kai-to-vivlio-poy-tha-dosei-o-mitsotakis-ston-tsipra.9628241.html

    Χαχα! Πού να ΄ξερε ο Άριστός μας , ότι ο Δημ. Ψαρράς, που αναζήτησε το πρωτότυπο της διπλωματικής (και πλήρωσε την ψηφιοποίησή της κιόλας! 🙂 ) είχε ήδη έτοιμο στο βιβλίο του το ξεσκέπασμα (και) της αλλοίωσης των λεχθέντων για τις βάσεις ότι «πρέπει να διατηρηθούν όσες βάσεις εξυπηρετούν και ελληνικά συμφέροντα!» και όχι ότι «οι αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα πρέπει να διατηρηθούν επειδή υπηρετούν εθνικά συμφέροντα»

    Σήκω Γιάννη Ιατρού να αναρτήσεις από τα κιτάπια σου το φοβερό πόνημα (Κάπου υπάρχει πλέον στον διαδίκτυο αφού πληρώθηκε η ψηφιοποίησή του)

  100. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    87 >>…η περίφημη θητεία του στον ιδιωτικό τομέα στέφθηκε με χρεωκοπία της θυγατρικής της Εθνικής Τράπεζας στην οποία είχε αναλάβει διευθύνων σύμβουλος
    Στις 14.1.2009 συζητήθηκε στη Βουλή η εισαγγελική πρόταση για άρση της βουλευτικής ασυλίας του Κ.Μ. …Αφορούσε την περίοδο 2001-2003 και σχετιζόταν με επιδοτήσεις στα πλαίσια του Γ’ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης από μη νόμιμους χειρισμούς της εταιρείας Iven της οποίας ο Κυρ.Μητσ. ήταν διευθύνων σύμβουλος και επί προεδρίας του (σύμφωνα με δημοσιεύματα- Έθνος τ Κυριακής 12.10.2008) υπέδειξε την ένταξη εταιρειών σε πρόγραμμα ενίσχυσης «θερμοκοιτίδων επιχειρήσεων»*, από τις οποίες καμία δεν πληρούσε τις απαιτούμενες προδιαγραφές. Όσα εισέπραξε η εταιρεία υπό μορφή δαπανών(2,2 εκατ. ευρώ), τελικά τα επέστρεψε την επομένη τριετία…Η τελική κατάληξη ήταν να τεθεί σε εκκαθάρισηη επιχείρηση και η Εθν.Τράπεζα να επιστρέψει την κοινοτική επιδότηση. Κάποιοι έκριναν ότι έπρεπε να ερευνηθούν και οι ποινικές ευθύνες για το φιάσκο και εισήγαγαν το θέμα στην κοινοβουλευτική διαδικασία, αφού ο Κυρ.Μητσ. ήταν πλέον βουλευτής. Και ναι μεν η υπόθεση δεν προχώρησε αφού δεν υπερψηφίστηκε η άρση της ασυλίας του για να δικαστεί, αλλά η αποκάλυψη δίνει άλλη διάσταση στην επιτυχή επαγγελματική καριέρα που προβάλει ο ίδιος…
    Από το βιβλίο του Δημ. Ψαρρά «Μια καριέρα…»

    *θερμοκοιτίδες επιχειρήσεων είναι λέει οι καινοτόμες επιχειρήσεις (προτάσεις/αιτήσεις για χρηματοδότηση/επιχορήγηση

  101. nikiplos said

    Περί Κύπρου, Μακαρίου κλπ. Δυστυχώς, όπως και για την Μικρασιατική Καταστροφή, ως λαός δεν έχουμε κάνει ούτε αντικειμενική και ουσιαστική αυτοκριτική, ούτε φυσικά και καμία ανάλυση των γεγονότων. Κάποια στοιχεία όμως πρέπει να τα δούμε με ένα άλλο πρίσμα:

    – Ο δεξιόστροφος φιλοΑμερικανισμός κλονίσθηκε ακριβώς από την προδοσία της Κύπρου. Και ο πιο καλοπροαίρετος κατάλαβε πως ο Τάσκα ήταν ένας αχυράνθρωπος που μας δούλευε κανονικά για κάτι που ήταν προαποφασισμένο 10έτη πριν.
    – Το πραξικόπημα Σαμψών έγινε 15 Ιουλίου. Η Εισβολή 20 Ιουλίου. Υπάρχει άραγε εχέφρων άνθρωπος που να πιστεύει πως μια τόσο μεγάλης κλίμακας επιχείρηση, σχεδιάστηκε, προσαρμόστηκε και εντέλει υλοποιήθηκε μέσα σε 5 ημέρες? Με τα μέσα της εποχής απαιτούνταν τουλάχιστον 6 μήνες επιτελικού σχεδιασμού. Επικαιροποιημένου βέβαια, που να βασίζεται σε προηγούμενο. Επομένως το αφήγημα των «Κυπρίων Αδελφών» ότι «φταίει η Ελλάδα και οι Χουνταίοι» βολικό μεν, καλό είναι όμως κάποτε να σταματήσει.
    – Το Κυπριακο είναι αποτέλεσμα 10ετούς διαστήματος λαθών, κάποια από αυτά ολέθρια που δεν βαρύνουν κανέναν άλλον παρά τους Κυπρίους και μόνο. Μεγάλο μέρος τους ήθελε την ένωση, για συνπροσπορισμό των χρημάτων Μάρσαλ που έρρεαν άφθονα στη χώρα τότε. Ο Κων Καραμανλής τους είχε χαρακτηρίσει σωστά «απρόσκλητους συνδαιτημόνες».
    – Υπήρξε διπρόσωπη στάση των ελληνοκυπρίων. Από τη μία ΕΟΚΑ, με δολοφονίες συμπατριωτών, από την άλλη Ένωση. Ωστόσο κι αυτό πρέπει να το δούμε υπό το πρίσμα, πως όλα έγιναν κάτω από τη μπαγκέτα των δεινών ραδιούργων Άγγλων, που ήξελαν καλά την τέχνη του διαίρει και βασίλευε.
    – Πιστεύω ακράδαντα από τη Μανσούρα και ένθεν, το 1963 δλδ οι ΗΠΑ έχουν δώσει πράσινο φως στους Τούρκοι για εισβολή. Ο Βλακάριος με τον περισσό βολονταρισμό του, απλά δίνει τη χαριστική βολή με τους ρωσικύς πυραύλους το 1964.
    Ο ελληνικός πολιτικός κόσμος όσο αγαθός και να είναι, το γνωρίζει μέσω της Ρωσικής Κατασκοπίας και των Ελλήνων κομμουνιστών του παραπετάσματος. Απλά αλλάζοντας πολιτική οι Ρώσοι το 1964, για άλλη μια φορά πουλάν τον ελληνισμό. Πως επικοινωνούν οι Κομμουνιστές με τους Έλληνες? Μέσω Παρισίων. Ανοίγει δίαυλος επικοινωνίας. Ως κι ο Ζαχαριάδης θέλει να γυρίσει και να δικαστεί.
    -Διεθνείς παράγοντες αποτρέπουν την εισβολή. Οι έλληνες κατεψυγμένοι ο ένας μετά τον άλλον εγκαταλείπουν, όταν καταλάβουν τι «λαγό στιφάδο» ετοιμάζουν οι πατρώνοι. Βρίσκουν τους χουνταίους ηλιθίους. Όμως κι αυτοί παίρνουν περίοδο χάριτος από τις διεθνείς εξελίξεις: Οι ΗΠΑνοί τον πίνουν στο Βιετνάμ, σκοτώνουν 3-4 προέδρους τους, πολιτική τύρβη, δεν είναι να παίζεις.
    – Ακόμη κι ο Παπαδόπουλος όταν κατάλαβε τι του ετοίμαζαν την έκανε αλά γαλλικά.

    Μια σημείωση: Η χούντα κι οι Χουνταίοι ως μηχανισμός δεν έπαθαν τίποτε από την Κύπρο. Συνέχισαν να είναι κραταιοί και να ελέγχουν πρόσωπα και πράγματα, ώσπου αποστρατεύτηκαν. Άλλωστε κι ο Καραμανλής που τους ξεδόντιασε, εργαλειακά τους χρειαζόταν. Τελευταία εμφάνισή τους ως απειλή το 1983.

  102. Χαρούλα said

    #91 ΓΤ Αυτό το Δελατόλλας-Ποντίκι, μαχαιριά στην καρδιά!
    Το Ποντίκι μου/μας; Στην φάκα αυτού του τραγκοειδους;🥺😢😩😢😡

    Πως την πάτησες έτσι αγαπημένε Παπαϊωάννου;
    Ως μνημόσυνο https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CF%8E%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%82_%CE%A0%CE%B1%CF%80%CE%B1%CF%8A%CF%89%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%BF%CF%85_(%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%B9%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CE%BF%CF%82)

  103. Χαρούλα said

    Διαβάζω συνεχώς για τον Μ. Από το γ@&€σαι, ως την ευφυΐα, την ιστορία και τα έργα του. Και προβληματίζομαι.
    Δηλαδή με άλλον δεξιό πρωθυπουργό θα είμασταν καλά; Πόσο αριστερό είναι να μας φταίνε οι άνθρωποι και όχι η ιδεολογία;
    (δεν τον αθωώνω. Απλά νομίζω πως με αυτές τις αρχές όλοι τα ίδια σκ@#ά είναι)

  104. nikiplos said

    Σε ότι αφορά τον πρωταγωνιστή Δήμο, όπως λέει κι ο Κορτάσαρ, το έρωτα δεν τον διαλέγεις σε διαλέγει. Η Εζμπα θα είναι η αγαπημένη του, ο έρωτας της ζωής του. Ναι μπορεί να επιλέξει κάποιο κορίτσι από τη νέα του ζωή, κάποιο που ενδεχομένως να τον κάνει να σκιρτήσει και να ταιριάζουν και τα χνώτα τους ως προς την ευταξία κι οργανωτικότητα και να «φτιάξει» τη ζωή του μαζί της. Η Έζμπα θα είναι πάντα η Έζμπα του.

    Ως προς το τηλέφωνο μπορεί να το σήκωσε γιατί ακόμη και τότε, στην πράξη μιας τυπικής συνεύρεσης, είχε ανάγκη να ακούσει τον Δήμο της. Τη φωνή του.

  105. nikiplos said

    102@ Ως πνευματικό τέκνο δεν είναι του Ουρακοτράγκα, αλλά του Ύλαρχου Τραγκαουνάκη.

  106. Μαρία said

    91
    https://tvxs.gr/news/internet-mme/oi-%C2%ABstenes-sxeseis%C2%BB-toy-b-resti-me-dyo-dimosiografoys

  107. 103.
    Έχεις δίκιο, αλλά στη βάση της παραπάνω κριτικής βρίσκεται πάλι η ιδεολογία.

    Γιατί όταν τα επιχειρήματά τους στερεύουν, η πραγματικότητα διαψεύδει και η ιδεολογία (με τις ποικίλες επικίνδυνες αποκλίσεις και εκδοχές) συρρικνώνεται στη βολική και ενοποιητική βάση της πολυθρύλητης «αριστείας», τότε ο εν λόγω πλασάρεται ως ενσάρκωση αυτής της αριστείας και όλα ποντάρονται στην εξιδανίκευση και αγιοποίησή του. Και τότε αποκτά νόημα και η αποδόμηση αυτού του «μύθου», που έγινε το επίκεντρο του μίζερου πολιτικού αφηγήματος (νομίζω…)

  108. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @105. Ἴλαρχος, ἀγαπητὲ Νίκιπλε. Ἀπὸ τὸ ἑλληνιστικὸ ἴλη, παλιότερα λόχος ἱππικοῦ, τώρα λόχος τεθωρακισμένων.

    Ἐκτὸς καὶ ἂν ἡ γραφή σου (Ὕλαρχος) ὑπονοεῖ τὴν διαφυγοῦσα φορολογητέα ὕλη. 🙂

  109. Pedis said

    Μα είναι γενικότερη κριτική του πολιτικού συστήματος.

    Πώς γίνεται και κάποιον με ικανότητες και προφίλ μέσου δαπιτόμπαζου, τον πλασάρουν για να προσποιείται (ούτε καν ότι είναι) τον μεγάλο πολιτικό άνδδδρα, χάρη και μόνον στο φαινόμενο της πολιτικής γονόρροιας, δηλ. την ομαλή ροή των γόνων στον κεντρικό πολιτικό αγωγό. 😎

  110. geobartz said

    96, Alexis said…
    # Αν το «1946-1949: Ένοπλη ανταρσία του ΚΚΕ» το διάβασες στον «ΗΛΙΟ», ίσως έπεσες και πάλι σε Σαραντάκειο αφήγημα!

  111. Παναγιώτης Κ. said

    Πενήντα και πλέον χρόνια παρακολουθώ τα πολιτικά πράγματα και ο δημόσιος διάλογος κυρίως γίνεται με όρους ιδεολογίας δηλαδή με όρους γενικούς, όρους ευσεβών πόθων και κυρίως με επίκριση του πολιτικού αντιπάλου.
    Η παρακολούθηση δεικτών που μας δείχνουν τι στην πραγματικότητα συμβαίνει σε διαφόρους τομείς της κοινωνίας και η σύγκριση με άλλες χώρες ελάχιστα έως καθόλου μπαίνει στο τραπέζι. Την απέχθεια προς τα διάφορα ποσοτικά δεδομένα την αποτυπώνουν με τον καλύτερο τρόπο οι δημοσιογράφοι στην τηλεόραση με την φράση που συχνά χρησιμοποιούν: «Να μη μπλέκουμε τους τηλεθεατές με νούμερα» !
    Πόσο σοβαρός μπορεί να είναι ένας πολιτικός διάλογος και μια πολιτική κριτική χωρίς την χρήση διαφόρων ποσοτικών δεικτών;
    Θα μπορούσε να λεχθεί: «Τι σε εμποδίζει να παρακολουθείς τα στοιχεία της Στατιστιστικής Αρχής».
    Επειδή στοιχειωδώς τα παρακολουθώ γι΄αυτό έκανα το σχόλιο περί ασόβαρου πολιτικού διαλόγου.

  112. skom said

    Ύλαρχος
    υποθέτω από το https://el.wiktionary.org/wiki/%CF%85%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CF%84%CF%8E

    ο γαβγ-άρχης
    Εμένα μου άρεσε

  113. ΓΤ said

    108@ Δον

    Ασφαλώς όχι. Πρόκειται για τον υπεύθυνο Ύλης, ο οποίος, στη σημερινή γλώσσα, μέσα στα γραφεία, αποκαλείται ειρωνικά «ύλατζερ», ευθέως «υλατζής».
    Σε μπινελίκια αρχισυντάκτη, που δεν έχει μπροστά του το κασέ, τη διάταξη των άρθρων στη σελίδα, ακούς: «Τι διάολο, ακόμα να φέρει το κασέ ο ύλατζερ;»
    «Χρειαζόμαστε καινούργιο υλατζή, δεν περπατάει καλά η σελίδα με αυτόν».
    Προς τον διορθωτή: «Πήρες το πλάνο του υλατζή;»

  114. Χαρούλα said

    #109
    Τον άλλον που δεν θα ήταν υποχείριο του ΝΑΤΟ, που θα στήριζε δημόσια νοσοκομεία, που δεν θα υποστήριζε την αστυνομοκρατία, που δεν θα ανακεφαλαιοποιούσε τις τράπεζες, που θα έδινε το Ελληνικό στους όμορους Δήμους, που …, που….,
    αλλά δεν θα έφευγε σκ, δεν θα τον καπέλωνε η σύζυγος, δεν θα έμοιαζε στον μίστερΜπιν, δεν …,δεν …,
    μας τον κρατάει η ΝΔ δώρο για τις γιορτές!

  115. Μαρία said

    https://www.mykonosvoice.gr/news/o-mpon-viver-nikos-tserkezidis-klevei-tin-parastasi-me-tis-eyches-toy/

  116. Alexis said

    #104, τέλος: Σε μια εποχή χωρίς κινητά και αναγνώριση κλήσης είναι παραπάνω από κατανοητό το ότι σήκωσε το τηλέφωνο, έστω και την ώρα της συνεύρεσης.
    Πόσες φορές δεν είχαμε ακούσει παλιά τη φράση «σηκωσέ το, μπορεί να είναι κάτι σοβαρό»;

  117. 109.
    Ναι, εκεί τρελαίνεσαι! Να βλέπεις ολόκληρο πολιτικό και μιντιακό σύστημα να παίζει τα ρέστα του σε αυτό το -μεσσιανικού τύπου- σύμβολο της «αριστείας»! Γι’ αυτό είπα ότι αυτό που μπορεί σε κάποιους να φαίνεται ως προσωπική επίθεση (όπως είπε η Χαρούλα), δεν είναι παρά η αποδόμηση του ιδεολογήματος της αριστείας – τα αποκαλυπτήρια της υποκρισίας και της κουφότητάς του…

  118. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    117# Να μην τους ψηφίζετε τότε, κι εσύ κι ο Πέδης, άντε μπράβο 😜 🤪

  119. 118.
    (Τον έπιασες τον κρυφό θαυμασμό μου για τον Μωυσή, έτσι Χτήνε; Ε, τι να κάνω τόσα κουτσομπολίστικα και τόσα σήριαλ μου άφησαν μυαλό για να κρίνω; Μόνο στα ζώδια μπορώ πια να ελπίζω…)
    (Για τον Πέδη δεν ξέρω…)

  120. Pedis said

    # 118 – Χτήνε, δεν ξέρω για την Εύα, αλλά εγώ μα την παναγία! Πάνω απ’ όλα η παράταξις! Για το καλόν του Έθνους και της Πατρίδος. 🤪

  121. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Θέλω να καταγγείλω ότι η #119 και ο #120 είναι δεξιοί. Χώρια που η κυρία του 119 μου βλέπει τα σήριαλ και μετά δεν έχω τι να δω.
    (αυτές τις μέρες είμαι κομμάτια και δεν μπορώ τα σοβαρά και τα βαριά, μι του ζμπάθχιου)

  122. nikiplos said

    108@, 112@, 113@ Ευχαριστώ και για τις διορθώσεις και για τις προτάσεις ερμηνείας. Μου άρεσε ιδιαίτερα το να πάρει κανείς το Ύλαρχος από την υλακή… Δεν το σκέφτηκα τόσο. Το Ύλαρχος Τραγκαουνάκης το είχε βγάλει ο αείμνηστος γελοιογράφος Γιάννης Καλαϊτζής. Μου είχε αρέσει πολύ και βέβαια ο ΓΚ εννοούσε το συστημικό δίδυμο Τράγκας Κακαουνάκης, όπου έπαιζε μπάλα την εποχή που η ΕΛΑΣ συνέλαβε την τρομοκρατία στην Ελλάδα.
    Τότε ο Ύλαρχος Τραγκαουνάκης ξεφώνιζε τους πολίτες εβδομάδες προτού αυτοί οι ίδιοι συλληφθούν από την ΕΛΑΣ(κυρίως εκείνοι του ΕΛΑ).

    Βέβαια το δίδυμο έκανε τουμπεκί ψιλοκομμένο στην υπόθεση των υποκλοπών και τη δολοφονία Τσαλικίδη, καθώς βέβαια και στην ρουκέτα στην Αμερικανική πρεσβεία το 2007, που μάλλον έγινε από … ηθοποιούς…

    🙂

  123. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    105 ίλαρχος κι αυτός

  124. 121.

    Ζμπάθχιου μόνο!

  125. # 101

    Νίκιπλε, δεν χρειαζότουσαν παραπάνω από 5 μέρες (και πολύ ήτανε) η στρατιά ήταν εκεί από χρόνια πριν όπως και σήμερα υπάρχει η τούρκική στρατιά του Αιγαίου. Αμα τους σφυρίξει κάποιος στο αφτί πως οι έλληνες δεν έχουν όπλα, με την πρώτη αφορμή μπουκάρανε. Οπως έχω ξαναγράψει και αποδείχτηκε με την γενική επιστράτευση που προκάλεσε και την πτώση της χούντας τα όπλα της Ελλάδας (χρυσο)πουλήθηκαν στον εμφύλιο του Λιβάνου, άγνωστο αν ήταν εν γνώσει των αρχιχουνταίων ή όχι.
    Εχει πεθάνει εδώ και λίγα χρόνια ένας παλιός γνωστός μου κυψελιώτης που όταν τον ρωτάγανε τι δουλειά έκανε απαντούσε με καταλυτική ειλικρίνεια «έμπορος όπλων» και δεν είχε κατάστημα με κυνηγητικά όπλα …
    Και στον εμφύλιο της Ισπανίας πουλάγαμε όπλα στον Φράνκο αλλά με μέτρο- όχι να καεί η Αρτα ! Δεν άφησαν γυμνές τις αποθήκες οι επί τούτου λοχαγοί της εποχής (αν προκληθώ θα σκεφτώ αν θα δώσω ονόματα)

  126. ΣΠ said

    121
    Κάτω τα χέρια από τους αγωνιστές της δεξιάς!

  127. Pedis said

  128. Στέλιος said

    Το 1968 ήταν χαμένη ευκαιρία για την Κύπρο. Ο Μακάριος με σαφή λαϊκή εντολή για ανεξαρτησία και όχι ένωση, θα έπρεπε να κλείσει το θέμα από τότε με αυτονομία στους τουρκοκυπριακούς θύλακες/καντόνια και νέο σύνταγμα, να διαλύσει την Εθνική Συμφορά και να στείλει τους έλληνες αξιωματικούς πίσω σπίτι τους. Δυστυχώς ήταν κολλημένος στο τι θα πουν οι εθνικόφρονες, άφησε τις διαπραγματεύσεις να κρατήσουν χρόνια και βρήκε ευκαιρία η Χούντα και η Τουρκία να κάνουν τα δικά τους.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: