Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τότε που οι κοπέλες φορούσανε φουστάνια – 13 (μυθιστόρημα του Δημήτρη Σαραντάκου)

Posted by sarant στο 5 Ιουλίου, 2022


Εδώ και μερικούς μήνες άρχισα να δημοσιεύω, ύστερα και από τη δική σας ενθάρρυνση, ένα ανέκδοτο μυθιστόρημα του πατέρα μου.

Οι δημοσιεύσεις γίνονται κανονικά κάθε δεύτερη Τρίτη. Η σημερινή συνέχεια είναι η δέκατη τρίτη, η προηγούμενη βρίσκεται εδώ.

Η δράση ξεκίνησε επί δικτατορίας και συνεχίζεται στη μεταπολίτευση. Ο Δήμος, ο κεντρικός ήρωας, είναι φιλόλογος που αρχικά υπηρετούσε σε κωμόπολη της Πιερίας. Έχει μια μπερδεμένη σχέση με τη ζωγράφο Έζμπα. Σήμερα ολοκληρώνουμε το έβδομο κεφάλαιο.

Πριν προχωρήσω στη συνέχεια του μυθιστορήματος, μια αγγελία: Αναζητείται εθελοντής (ή εθελόντρια) να πληκτρολογήσει ένα αντιπολεμικό διήγημα που θέλω να βάλω μια Κυριακή, που πιάνει τρεις στήλες παλιάς εφημερίδας. 

Ακόμα δυο χρόνια κύλησαν μέσα στην ίδια, έντονα πολιτικοποιημένη, ατμόσφαιρα. Στις εκλογές του Νοέμβρη του ΄77 με την ανάδειξη του Πασόκ σε αξιωματική αντιπολίτευση, τη σοβαρή ενίσχυση του Κουκουέ και την μείωση του Εσωτερικού, που προκάλεσε η συντριβή της «Συμμαχίας», φάνηκε πως η πολιτική πλάστιγγα έγερνε στα αριστερά. Στο εξωτερικό άλλωστε το ίδιο γινόταν. Οι συνέπειες που είχε η ήττα των Αμερικανών στο Βιετνάμ ήταν φανερές σε παγκόσμια κλίμακα. Στη Νικαράγουα νίκησαν οι Σαντινίστες, το ΦΡΕΛΙΜΟ στη Μοζαμβίκη και το ΜΠΛΑ στην Αγκόλα πήρανε την εξουσία. Σε πολλά από αυτά τα μέρη είχε λίγα χρόνια πιο μπροστά περιπλανηθεί ο ονειρικός Δήμος με τους επαναστάτες φίλους του.

Στο γιορτασμό των εξήντα χρόνων της Οκτωβριανής Επανάστασης η κόβα τους έκανε ανοιχτή συγκέντρωση, όπου καλέσανε και πολλούς αριστερούς συμπαθούντες, μη κομματικούς. Ομιλητής ήταν ο Πέτρος, που με κάπως διθυραμβικό τόνο μίλησε για τον «διαφαινόμενο νικηφόρο τερματισμό του ψυχρού πολέμου» και εξύμνησε τη μορφή του Λεωνίδα Μπρέζνιεφ, «άξιου συνεχιστή του έργου του Λένιν», όπως τον χαρακτήρισε. Ο Δήμος βρήκε κάπως ανεδαφική την πρόβλεψη για νικηφόρο τερματισμό του ψυχρού πολέμου και ενοχλήθηκε πολύ από την εξύμνηση του Μπρέζνιεφ, που ο ίδιος δεν τον συμπαθούσε καθόλου. Φυσικά δεν είπε τίποτα ούτε εκείνη τη στιγμή, για να μη χαλάσει την ατμόσφαιρα του ενθουσιασμού που είχε επικρατήσει, ούτε όμως και την επομένη στη συνεδρίαση της κόβας τους, στην οποία έγινε εκτίμηση για την επιτυχία της συγκέντρωσης. Κατάλαβε πως θα αποτελούσε παραφωνία, γιατί όλοι σχεδόν ήταν της άποψης του Πέτρου.

Μόνο σε μια κουβέντα του με τον Βαγγέλη, όταν είχε τελειώσει η συνεδρίαση και φεύγανε, διαπίστωσε με ευχαρίστηση, πως ούτε κι εκείνος συμφωνούσε με τα λεχθέντα από τον Πέτρο.

«Έχουμε πολύν ανήφορο μπροστά μας» του λέει «και να μην υποτιμάμε τον αντίπαλο. Ο καπιταλισμός δε θα παραδοθεί εύκολα. Όσο για τον Λεωνίδα, τι να σου πω βρε Δήμο, δε μου γεμίζει το μάτι. Ούτε του Λένιν ούτε του Στάλιν συνεχιστής. Σκέτος γραφειοκράτης  είναι».

Σε όλο αυτό το διάστημα με την Έζμπα επικοινώνησε δυο μονάχα φορές, πάλι με δικιά της πρωτοβουλία. Του τηλεφώνησε στη γιορτή του, το ΄76 και το ΄77. Ο ίδιος δεν αποτόλμησε ποτέ να της τηλεφωνήσει, μην τυχόν και πέσει πάλι πάνω σε καμιάν επιδερμική επαφή της. Τη σκεφτόταν όμως συνεχώς.

Όταν με τη Μεταπολίτευση εγκαταστάθηκε οριστικά στην Αθήνα, αποφάσισε να οργανώσει καλύτερα το νοικοκυριό του και να γίνει αυτάρκης. Έπρεπε να λύσει κάποια καίρια προβλήματα: το μαγείρεμα, το πλύσιμο και το σιδέρωμα των ρούχων του, το ράψιμο των κουμπιών που πέφτανε και το καρίκωμα των αναπόφευκτων σχισιμάτων. Αυτά τα τελευταία τα θεωρούσε τα δυσκολότερα γιατί, λόγω πρεσβυωπίας δε μπορούσε εύκολα να περάσει την κλωστή από το μάτι της βελόνας.

Όσον καιρό ζούσε με τους γονείς του δεν αντιμετώπιζε φυσικά κανένα πρόβλημα αναφορικά με το ντύσιμό του και τη διατροφή του. Η μάνα του ήταν σπουδαία μαγείρισσα και άξια νοικοκυρά. Αλλά και στα πέντε χρόνια της συμβίωσής τους η Έζμπα, παρά την μποέμικη νοοτροπία και την απερίγραπτη ακαταστασία της, τα κατάφερνε με το μαγείρεμα και του έραβε και κανένα κουμπί. Στους Σοφάδες ήταν που τα βρήκε σκούρα. Η κουζίνα και των τριών εστιατορίων τους δεν του άρεσε και το ράψιμο των κουμπιών ή το καρίκωμα των ρούχων αποτελούσαν δυσεπίλυτα προβλήματα, που τα αντιμετώπιζε αγοράζοντας καινούργια ή παρακαλώντας κάποια καλοσυνάτη πωλήτρια να του ράψει κάποιο κουμπί που έλειπε. Βέβαια, με την εγκατάστασή του στην πόλη της Ντίνας, η κατάσταση βελτιώθηκε σημαντικά, χάρη στη μέριμνα της φίλης του, αναφορικά με το νοικοκυριό και τα ρούχα του, και στην ωραία κουζίνα της «Φωλιάς», αναφορικά με το φαγητό.

Τώρα αγόρασε καινούργια ηλεκτρική κουζίνα και πλυντήριο, περιδιαβάζοντας δε ασκόπως γύρω από την πλατεία Κάνιγγος βρήκε στη στοά Φέξη ένα μαγαζί, που είχε κάποια πολύτιμα για την περίπτωσή του εφόδια: Μια πρέσα σιδερώματος, ένα πολύ ευφυές μικροσκοπικό εργαλείο, που περνούσε αυτόματα την κλωστή  από το μάτι της βελόνας και άλλα παρόμοια βολικά μικροεργαλεία οικιακής χρήσεως.

Καθώς ήταν από χαρακτήρος νοικοκύρης και επιμελής, του άρεσε η οργάνωση αυτή του σπιτικού του. Βρήκε μάλιστα και ένα βιβλίο με συνταγές μαγειρικής, ένα είδος «Τσελεμεντέ» και γρήγορα έμαθε να φτιάχνει υποφερτά φαγητά. Ήταν που ήταν σπιτόγατος, τώρα πια απόγινε. Φυσικά το νοικοκυριό τον απασχολούσε λίγο, τις περισσότερες ώρες που ήταν κλεισμένος στο σπίτι, τις ξόδευε γράφοντας και διαβάζοντας.

Τα υπηρεσιακά του καθήκοντα στο Γυμνάσιο δεν τα αντιμετώπιζε σαν υποχρεώσεις ρουτίνας, αλλά σα δημιουργική δουλειά. Όπως τότε στην Πιερία, έτσι κι εδώ κατάφερε να κερδίσει την εκτίμηση και την αγάπη των μαθητών του και, θέλοντας να στρέψει την εκχειλίζουσα ζωτικότητά τους σε κάτι πιο γόνιμο από την πολιτική ή καλύτερα την κομματική δραστηριότητα, εγκαινίασε τις «συλλογικές εργασίες» όπως τις ονόμασε. Συζητούσε στην τάξη για κάποιο θέμα, μέσα στα πλαίσια της διδακτέας ύλης, αλλά όχι στενά συναρτημένο μ΄ αυτήν: Την πραγματική φύση της αρχαίας δημοκρατίας, τη σχέση της βυζαντινής μουσικής με το δημοτικό και το ρεμπέτικο τραγούδι, τις ρίζες της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού και άλλα παρόμοια.

Κατόπιν, χωρίς τη δικιά του επέμβαση, ούτε καν υπόδειξη, οι μαθητές φτιάχνανε ομάδες εργασίας με τέσσερα ή πέντε μέλη και καταπιάνονταν με τη μελέτη του θέματος που διάλεξαν μόνοι τους. Τους άφηνε να λειτουργήσουν τελείως ελεύθερα κι αυτός περιοριζόταν να τους δίνει τεχνικές πληροφορίες και συμβουλές. Έπρεπε όμως σε τακτό χρονικό διάστημα, ενός ή δύο το πολύ μηνών, να του παρουσιάσουν το αποτέλεσμα της δουλειάς τους.

Πολύ σύντομα τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με την καινοτομία αυτή και πέσανε με τα μούτρα. Σχεδόν ασυναίσθητα τα συνήθισε να αυτενεργούν, να συνεργάζονται και τα εξοικείωσε με την ερευνητική δουλειά και την αναζήτηση  βιβλιογραφίας.

Την έντονη πολιτικοποίηση ή καλύτερα κομματικοποίηση των παιδιών, ο ίδιος δεν την ενθάρρυνε. Μολονότι μέλος του κόμματος, όταν δημιουργήθηκαν κνίτικες ομάδες στο σχολειό, απέφυγε να έρθει σε άμεση επαφή μαζί τους και τους έδωσε να καταλάβουν πως, το πολύ εν χρήσει σύνθημα «πρώτοι στα μαθήματα – πρώτοι στον αγώνα», αυτός το έπαιρνε στα σοβαρά και τοις μετρητοίς. Κατάφερε μάλιστα να ενστερνιστούν τη στάση του αυτή και άλλοι σύντροφοι εκπαιδευτικοί.

Εκτός όμως από τα εκπαιδευτικά και τα κομματικά του καθήκοντα, η κυριότερη ασχολία του έγινε το γράψιμο. Μετά τα δύο πρώτα διηγήματά του κατάφερε να γράψει ακόμα δύο. Έγραφε και ξανάγραφε, μη διστάζοντας να σκίζει αδιστάκτως τα δακτυλόγραφα που δεν του άρεσαν και να ξαναγράφει το ίδιο κείμενο από μνήμης. Κριτήριο για το ότι πλησίαζε στην ολοκλήρωση είχε το αίσθημα κορεσμού που αποκτούσε όταν το ξανάγραφε για νυοστή φορά.

Προβληματίστηκε πολύ για τον τίτλο που θα έδινε στο βιβλίο, γιατί κατανοούσε πως το πρώτο που κοιτάει ο υποψήφιος αναγνώστης είναι ο τίτλος. Για τα επί μέρους διηγήματα (δυο από τα οποία είχαν έκταση νουβέλας) είχε βρει πετυχημένους κατά τη γνώμη του τίτλους: «του φτωχού το βρέσιμο», «τα γενέθλια του μαγκούφη», «το ρεμάλι», «ένα ταξίδι για δουλειές», «στη μέγγενη». Του έλειπε όμως ο γενικός τίτλος. Τελικά, σκέφτηκε να το ονομάσει «Ιστορίες συνηθισμένων ανθρώπων» και έγραψε γράμμα στον Αντρέα, ζητώντας τη γνώμη του. Εκείνος του απάντησε αμέσως επιδοκιμάζοντας την επιλογή του.

Όταν πίστεψε πως τα έφτασε στην τελική, την οριστική τους μορφή, τα δακτυλογράφησε προσεκτικά, τα έβαλε σε ένα μεγάλο φάκελο και πήγε στα γραφεία του εκδοτικού της «Σύγχρονης Εποχής» στην οδό Σόλωνος, όπου τα έδωσε να τα κρίνουν και να αποφασίσουν αν θα τα εκδώσουν. Τα δέχτηκαν, αλλά του είπανε πως μόνο μετά από δύο μήνες, δηλαδή μετά το Πάσχα, θα ξέρουν αν θα τα εκδώσουν ή όχι.

Πέρασε όμως το Πάσχα χωρίς καμιά είδηση από μέρους τους και, σα να ήθελε «να βρει στη δουλειά ξεκούραση απ΄ τη δουλειά», όπως έλεγε ο Καβάφης, καταπιάστηκε με τις σημειώσεις του Αντρέα για τις αρχαία συστήματα γραφής και βρήκε μεγάλο ενδιαφέρον στον τομέα αυτόν, που ως τότε ακροθιγώς μόνο γνώριζε. Με τη μεθοδικότητα που τον χαρακτήριζε καταπιάστηκε να φτιάχνει συγκριτικούς πίνακες των σημείων που υπήρχαν σε διάφορα συστήματα γραφής και να φωτοτυπεί τα αντίστοιχα κείμενα και πινακίδες. Όταν προχώρησε αρκετά στη μελέτη των χαρτιών που του έδωσε ο Αντρέας, έκατσε και του έγραψε τις απόψεις του.

Αγαπητέ Αντρέα

Καταλαβαίνω πως στην παρούσα εποχή της έντονης πολιτικής δράσης και των δυό μας, η ενασχόληση με την αποκρυπτογράφηση αρχαίων επιγραφών φαίνεται, αν όχι ανεδαφική, οπωσδήποτε όμως άκαιρη. Ο Βαγγέλης μάλιστα, ένας σύντροφος στην οργάνωσή μας, δε θα δίσταζε να τη χαρακτηρίσει μικροαστική ή και αντεπαναστατική ακόμα. Από την άλλη μεριά όμως εμένα μια τέτοια ενασχόληση με ξεκουράζει.

Συμφωνώ με τις  επισημάνσεις σου σχετικά με την εποχή της εμφάνισης της γραφής. Οπωσδήποτε συνδέεται στενά με τη γεωργία, τη δημιουργία πόλεων και τις εμπορικές ανταλλαγές.

Σύμφωνο επίσης με βρίσκει η παρατήρησή σου, πως στη μινωική Κρήτη, όπως και στα μυκηναϊκά βασίλεια, η γνώση της γραφής ήταν περιορισμένη στο περιβάλλον του Ανάκτορου και για τον λόγον αυτόν η καταστροφή των κέντρων εξουσίας, που προκάλεσε και την εξαφάνιση του, ολιγάριθμου άλλωστε, στρώματος των μορφωμένων, είχε σα συνέπεια να χαθεί η γνώση της γραφής στον χώρο του Αιγαίου, για πολλούς αιώνες.

Δεν αποκλείεται πάντως σε ορισμένα δευτερεύοντα κέντρα, όπως η Αθήνα, η Κόρινθος ή η Μίλητος, όπου η κατάρρευση των μυκηναϊκών βασιλείων δεν είχε τις δραματικές συνέπειες που είχε στην Κνωσσό, την Πύλο, την Τίρυνθα, τις Μυκήνες τον Ορχομενό και τη Θήβα, (πυρπολήσεις ανακτόρων, καταστροφές, λεηλασίες) να διατηρήθηκαν παλαιά αρχεία και να επιβίωσαν, ως κάστα, ιερείς που μπορούσαν να τα χρησιμοποιήσουν, αλλά φυσικά σε πολύ μικρή και τοπικής σημασίας κλίμακα. Αυτό φυσικά είναι δική μου εικασία, που δεν ξέρω αν  έχει επιβεβαιωθεί.

Το πρόβλημα είναι αυτό που επισημαίνεις πολύ εμφαντικά: πως ουσιαστικά δεν έχουν γίνει σχετικές ανακοινώσεις από υπεύθυνους ειδικούς επιστήμονες. Ούτε για τα χαράγματα που θυμίζουν γραφή και έχουν βρεθεί σε σπήλαιο της περιοχής της Καβάλας, αλλά ούτε για την ξύλινη πινακίδα που βρέθηκε στον μοναδικό λιμναίο οικισμό, που ανακαλύφθηκε στη λίμνη της Καστοριάς, έχει ανακοινωθεί επισήμως τίποτα.

Ιδού λοιπόν στάδιον δόξης λαμπρόν, για σένα ιδίως, που όπως μου είχες πει, ζήλωσες την δόξα του Μιχαήλ Βέντρις. Δεν ξέρω όμως αν είναι δυνατό να βρούμε φωτογραφίες ή άλλου είδους απεικονίσεις αυτών των χαραγμάτων και ιδίως της ξύλινης πινακίδας.

Στο μεταξύ καταρτίζω συγκριτικούς πίνακες με τα ψηφία των διαφόρων προϊστορικών γραφών, μολονότι δεν είμαι καθόλου σίγουρος πως η ομοιότητα στη μορφή συνεπάγεται και ομοιότητα στη φωνητική αξία. Όταν τους ολοκληρώσω θα σου τους στείλω.

 

Πέντε μέρες μετά, πήρε από τον Αντρέα ένα σύντομο σημείωμα και φωτοτυπία σελίδων κάποιου περιοδικού, όπως του φάνηκε.

Το γράμμα έγραφε.

Ανυπομονώ να δω τους συγκριτικούς πίνακες που φτιάχνεις. Στο μεταξύ, για να διασκεδάσεις,  σου στέλνω φωτοτυπίες από ένα περιοδικό της Θεσσαλονίκης, όπου ο Αντώνης ο Κολιάτσος, ο επονομασθείς δοκησίσοφος, παλιός σου συνάδελφος, και ήδη επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο – όχι παίζουμε – αναπτύσσει τις απόψεις του. Έχουν μεγάλη πλάκα.

Γεμάτος περιέργεια ξεδίπλωσε τις φωτοτυπίες. Το άρθρο του Κολιάτσου επιγραφόταν «Το ψεύδος των φοινικιστών» και μεταξύ άλλων έγραφε:

 «Μέρος της συνομωσίας η οποία εις παγκόσμιον κλίμακα εξαπολύεται κατά του Ελληνισμού, αποτελεί και ο ισχυρισμός ότι το ελληνικόν αλφάβητον προήλθεν εκ του φοινικικού. Ουδέν τούτου ψευδέστερον. Και αν ορισμένοι εκ των  εγχωρίων ερευνητών, «ελλήνων» υποτίθεται,  παραγνωρίζουν τούτο, ευτυχώς το αντιλαμβάνονται  οι ξένοι. Το γαλλικόν περιοδικόν  L’Express International, περιέχει εκτενή αναφορά εις τον Ελληνικόν Πολιτισμόν και εις τα όσα του οφείλει η σημερινή Δύσις. Πρώτη οφειλή κατά την αξιολόγησιν αυτήν, το  αλφάβητον. Εις το εξώφυλλο του περιοδικού γράφει επί λέξει:  η Ελλάς,  της οφείλομεν τα πάντα,  αλφάβητον,  δίκαιον, δημοκρατίαν, θέατρον, αθλητισμόν, φιλοσοφίαν, μαθηματικά, ιατρικήν, ηθικήν, αστρονομίαν, τέχνην…». Ακολούθως, παρατίθεται το εξώφυλλον του γαλλικού περιοδικού. Βεβαίως, συμφώνως με την κοινώς αποδεκτήν θέσιν της γλωσσολογίας, το λατινικόν αλφάβητον αποτελεί εξέλιξιν του δυτικού ελληνικού-χαλκιδικού αλφαβήτου, δηλ. του αλφαβήτου που μετέφεραν οι Χαλκιδείς εις την Ν. Ιταλία- Μεγάλην Ελλάδα. Οι Γάλλοι εις το περιοδικόν των επισημαίνουν ακριβώς αυτό, ότι δηλ. το αλφάβητον που χρησιμοποιούν έχει ελληνικήν προέλευσιν! Εν ουδεμιά δε περίπτωσει δεν κάμνουν λόγο δια την προέλευσιν του ιδικού μας αλφαβήτου, δηλ. του ελληνικού, από το φοινικικόν σύστημα γραφής!»

«Δίκιο είχε ο Αντρέας όταν μού΄λεγε πως η μαλακία του Κολιάτσου σπάει τζάμι» σκέφτηκε σαν έφτασε στο σημείο αυτό. «Επιστημονικό επιχείρημα είναι ένα πρωτοσέλιδο από γαλλικό περιοδικό, που όμως κάνει λόγο για ένα τελείως διαφορετικό θέμα, την – όντως ελληνική – προέλευση του αλφαβήτου που χρησιμοποιούν οι Γάλλοι, δηλ. του λατινικού» Συνέχισε το διάβασμα:

        Η θεωρία ότι το αλφάβητον αποτελεί φοινικικήν εφεύρεσιν και είναι πρόγονος του ελληνικού, εφαίνετο ισχύουσα  μέχρι προ 100 ετών περίπου, όταν οι γλωσσολόγοι και οι ιστορικοί ισχυρίζοντο ακόμη ότι οι Έλληνες δεν εγνώριζαν γραφήν προ του 800 π.Χ.! Περί το 1900 όμως ο Αρθούρος Έβανς ανέσκαψε την ελληνικήν Μινωικήν Κρήτην και ανεκάλυψε τας ελληνικάς γραμμικάς γραφάς, των οποίων πολλά σύμβολα ήταν ως σχήματα πανομοιότυπα προς τα 17 τουλάχιστον εκ των 24 γραμμάτων του ελληνικού αλφαβήτου. Δοθέντος ότι αι πινακίδες με γραμμικήν γραφήν Α και Β χρονολογούνται προ του 1500 π.Χ. ενώ οι Φοίνικες και το αλφάβητόν τους εμφανίζονται μετά το 1300 πΧ, πώς είναι δυνατόν οι μεταγενέστεροι να έδωσαν την γραφήν εις τους προγενέστερους;             

Αλλά αι αρχαιολογικαί ανασκαφαί εις τον ελληνικό χώρο την τελευταίαν 12ετίαν απέδωσαν και άλλας πολλάς και μεγάλας εκπλήξεις: Οι Έλληνες μετεχειρίζοντο όχι μόνο τας συλλαβικάς Γραμμική Α και Β Γραφάς των αλλά και ένα είδος γραφής πανομοιοτύπου με εκείνην του Αλφαβήτου τουλάχιστον από το 6000 π.Χ. Πράγματι  εις το Δισπηλιό, εντός των υδάτων της λίμνης της Καστοριάς, ο καθηγητής Γ. Χουρμουζιάδης ανεκάλυψε ενεπίγραφον πινακίδα με γραφήν σχεδόν ομοίαν με την αλφαβητικήν, η οποία εχρονολογήθη με τας συγχρόνους μεθόδους του ραδιενεργού άνθρακος (C14) και της οπτικής θερμοφωταυγειας και ευρέθη ότι ανάγεται εις το 5250π.Χ. Τρία χρόνια αργότερον ο έφορος Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων Ν. Σαμψών, ανασκάπτων το «Σπήλαιον του Κύκλωπος» της ερημονησίδος Γιούρα Αλοννήσου (των Βορείων Σποράδων), ανεκάλυψε θραύσματα αγγείων («όστρακα») με γράμματα πανομοιότυπα με εκείνα του σημερινού ελληνικού αλφαβήτου, τα οποία εχρονολογήθησαν με τας ιδίας μεθόδους εις το 5500-6000 π.Χ. Ο αυτός αρχαιολόγος διενεργών το 1995 ανασκαφάς εις την Μήλον, ανεκάλυψε «πρωτοκυκλαδικά αγγεία» των μέσων της 3ης χιλιετίας π.Χ., που έφερον πανομοιότυπα τα γράμματα του Ελληνικού Αλφαβήτου Χ,Ν,Μ,Κ,Ξ,Π,Ο,Ε. Είναι πρόδηλον, ότι αι αρχαιολογικαί αυταί ανακαλύψεις όχι απλώς προσέδωσαν ήδη το χαρακτήρα του κωμικού εις τη λεγομένην «Φοινικικήν Θεωρίαν» περί ανακαλύψεως της γραφής, αλλά ανατρέπουν εκ βάθρων ολόκληρον την επίσημον χρονολόγησιν της ελληνικής Ιστορίας, όπως αύτη διδάσκεται, αλλά και την επίσημον παγκόσμιον Ιστορίαν του Πολιτισμού.

Αλλά παραλλήλως προς την κατεδάφισιν του χάρτινου οικοδομήματος του «Φοινικικού» αλφαβήτου με τη βοήθεια της αρχαιολογικής σκαπάνης, προέκυψε νέον συντριπτικόν στοιχείον, το οποίον μας το πρόσφερεν η επί εικοσαετίαν σεμνή και αθόρυβος μελέτη της ελληνικής γλώσσης και γραφής από ένα μεγάλον ερευνητήν, τον Ηλίαν Λ. Τσατσόμοιρον, εις την ριζοσπαστικήν έρευναν του «Ιστορία Γενέσεως της Ελληνικής Γλώσσας – Από τον έλλοπα θηρευτήν μέχρι την εποχή του Διός – Η  αποκωδικοποίησις του Ελληνικού Αλφαβήτου».

       «Πώς είναι δυνατόν οι Έλληνες να πήραν τη γραφήν  από τους Φοίνικας, οι οποίοι ως γνωστόν έγραφον μόνον σύμφωνα, και να αναπτύξουν φωνήεντα;». Απάντησις: φυσικά και είναι δυνατόν. Τα σύμβολα του συμφωνογραφικού φοινικικού συστήματος γραφής ελειτούργησαν απλώς ως πρώτη ύλη δια την μετάβασιν των Ελλήνων από τη συλλαβογραφικήν Γραμμικήν Β΄ εις την αλφαβητικήν γραφήν. Φυσικώς και είναι δυνατόν να εχρησιμοποίησαν οι Έλληνες δια την δήλωσιν των φωνηέντων της Ελληνικής ορισμένα φοινικικά σύμβολα που αντιπροσώπευον προηγουμένως σύμφωνα και ημίφωνα, αφού μιαν πρώτην ύλην την διαχειρίζεται κανείς όπως θέλει. Όπως είναι γνωστόν, η σημιτική γραφή δεν είναι ούτε ποτέ ήτο αλφαβητική. Δεν  είναι λοιπόν δυνατόν να ομιλούμεν δια σημιτικόν αλφάβητον, όταν εξ αυτού του υποτιθεμένου αλφαβήτου απουσιάζουν τα φωνήεντα. Η σημιτική γραφή ήτο συμφωνογραφική. Με μεγάλην συγκατάβασιν εντούτοις ημπορούμε να δεχθώμεν ότι λειτούργησε ως πρώτη ύλη δια την δημιουργίαν από τους Έλληνας της πρώτης αλφαβητικής γραφής. Αυτό σημαίνει πως όποιος ομιλεί δια σημιτικό αλφάβητον, χρησιμοποιεί τον όρο  αλφάβητον  με την ευρυτέραν έννοιαν, αυτήν του εν γένει συστήματος γραφής, και όχι με τη στενοτέραν, αυτήν του  φθογγογραφικού  συστήματος γραφής, όπου υπάρχει αντιστοιχία φθόγγων-γραμμάτων. Άρα, ουδείς είπε ότι υπήρχε σημιτικόν φθογγογραφικόν σύστημα γραφής, δηλ. σημιτική αλφαβητική – οι Έλληνες είναι οι δημιουργοί του αλφαβητικού συστήματος γραφής».

Το κείμενο συνόδευαν απεικονίσεις του Δίσκου της Φαιστού, πινακίδων με γραμμική γραφή Α και Β και άλλα εντυπωσιακά μεν, άσχετα δε με το θέμα, στοιχεία. Ίσως όμως αυτά να τα προσέθεσε ο δημοσιογράφος που σελιδοποίησε το κείμενο και να μην τα έβαλε ο Κολιάτσος. Ο Δήμος, δίπλωσε τις φωτοτυπίες του περιοδικού και τις φύλαξε, χωρίς να ασχοληθεί περισσότερο μαζί τους. Αντίθετα, καταπιάστηκε με μεγαλύτερη όρεξη με τις γραφές και τα αλφάβητα.

Ψάχνοντας σε εγκυκλοπαιδικά λεξικά και ειδικά συγγράμματα είχε βρει και αντιγράψει όλα τα συστήματα γραφής της Ανατολικής Μεσογείου, ιερογλυφικά, συλλαβάρια, αλφάβητα και είχε καταρτίσει συγκριτικούς πίνακες  με βάση το σχήμα τους, τη φωνητική τους αξία (όπου την εύρισκε) και την παλαιότητά τους.

Από την έρευνά του αυτή πείσθηκε πως όσο πιο αρχαίο είναι ένα σύστημα γραφής τόσο πιο περίπλοκο είναι το σχήμα των συμβόλων που το αποτελούν, χωρίς όμως αυτό να είναι γενικός κανόνας. Βρήκε στα ιερογλυφικά, όχι μόνο τα αιγυπτιακά, αλλά και τα σουμερικά, στα κρητικά και σε εκείνα της γραφής Χαράπα που άνθισε στην κοιλάδα του Ινδού, πολύ απλά σχήματα, σαν τον σταυρό, το τρίγωνο ή τον κύκλο.

Περισσότερο του κίνησε την προσοχή ο χρονικός συσχετισμός των συστημάτων γραφής. Κατανοούσε βέβαια πως οι επικοινωνίες μεταξύ των διαφόρων περιοχών στην αρχαιότητα ήταν περιορισμένες. Φυσικά η γραφή γεννήθηκε μαζί με τις πόλεις και το εμπόριο, αλλά εμπορικές ανταλλαγές δε σήμαιναν ντε και καλά και επικοινωνία ανθρώπων. Τα εμπορεύματα άλλαζαν πολλές φορές χέρια, ώσπου να φτάσουν από τον παραγωγό στον καταναλωτή. Το μετάξι της Κίνας ή τα γουναρικά της Σιβηρίας ποτέ δεν τα φέρανε στη Μεσόγειο Κινέζοι ή Σιβηριανοί έμποροι.

Πάντως ο χρονικός συσχετισμός θα έπαιξε ρόλο σε γραφές που αναπτύχθηκαν σε γειτονικές περιοχές. Βρήκε πως στην Ουγκαρίτη, το πανάρχαιο εμπορικό κέντρο στη βόρεια Συρία, η επίδραση των γραμμικών γραφών του Αιγαίου και των σφηνοειδών της Μεσοποταμίας, δημιούργησαν ένα υβριδικό αλφάβητο, που είχε κοινά χαρακτηριστικά και με τις δύο πηγές του.

Λιγότερη σημασία έδωσε στην αναζήτηση της φωνητικής αξίας των συμβόλων των διαφόρων γραφών. Δεν ήταν απαραίτητο σύμβολο με το ίδιο σχήμα να έχει την ίδια φωνητική αξία σε δυο διαφορετικά συστήματα γραφής.

Τελικά κατάστρωσε  τέσσερις κατηγορίες συγκριτικών πινάκων. Ένα με βάση τον χρονικό συσχετισμό: Γραφές της προϊστορικής εποχής, γραφές των αρχαϊκών χρόνων, γραφές της κλασσικής αρχαιότητας, της ελληνιστικής εποχής, της ρωμαιοκρατίας, του Μεσαίωνα. Έναν ανάλογα με τη γεωγραφική κατανομή τους. Γραφές του Αιγαίου, γραφές της Μικρασίας, γραφές της Δυτικής Ασίας, γραφές της βόρειας Αφρικής, γραφές των Ινδιών. Ο τρίτος συγκριτικός πίνακας ήταν ο πιο μεγάλος και αυτός που τον παίδεψε περισσότερο, γιατί σ΄αυτόν είχε κατατάξει τα σύμβολα όλων των συστημάτων γραφής με βάση το σχήμα τους. Ο τέταρτος πίνακας ήταν ο πιο ελλιπής, γιατί περιείχε τη φωνητική αξία των συμβόλων, η οποία για πολλές γραφές είναι ακόμα άγνωστη.

Όταν τέλειωσε και αφού τους ξανακοίταξε για δέκατη φορά τους καθαρόγραψε και τους ταχυδρόμησε του Αντρέα.

Πέρασε άλλος ένας χρόνος, που ούτε κατάλαβε πώς κύλησε, έτσι πνιγμένος σε καθήκοντα και υποχρεώσεις που ήταν. Από τη «Σύγχρονη Εποχή» καμιά είδηση. Την Έζμπα τη θυμόταν αλλά όχι με την παλιά συναισθηματική φόρτιση. Στην Αίγινα δεν ξαναπήγε. Αντίθετα, το καλοκαίρι του ΄78 τον κάλεσαν οι κουμπάροι του και με χαρά ταξίδεψε με το αμάξι του ως τη Μακεδονία. Περιχαρείς του αναγγείλανε πως περίμεναν παιδί. Τους δήλωσε πως όταν με το καλό γεννηθεί, θα το βάφτιζε αυτός.

«Σκέφτομαι καμιά φορά πως είμαι πολύ μεγάλος για να αποχτήσω απόγονο» του είπε, σα μείνανε μόνοι τους, ο Αντρέας και συνέχισε.

«Ο παππούς μου απόχτησε το πρώτο του παιδί εικοσιτριώ χρονών, ο πατέρας μου ήταν τριάντα δύο σα γεννήθηκα κι εγώ θα διαφέρω από το παιδί μου πενήντα τρία χρόνια. Πολύ δεν είναι; Ευτυχώς η Αναστασία είναι νέα».

«Ξέρεις αυτή η επιβράδυνση, να την πω έτσι, στην ηλικία αναπαραγωγής, συνοδεύεται με ανάλογη επιμήκυνση του προσδόκιμου ορίου της ζωής. Θυμάμαι πως τον παππού μου, που χτυπήθηκε από αυτοκίνητο και πέθανε εβδομήντα έξι χρονών. Εντούτοις θεωρήσαμε πως έφυγε «πλήρης ημερών», ενώ όταν έχασα τον πατέρα μου, από πνευμονία, στην ίδια ηλικία, μου κακοφάνηκε πως πήγε πριν την ώρα του».

«Αυτή την επιμήκυνση που λες» παρατήρησε με ζωηρότητα ο Αντρέας «την αντιλαμβανόμαστε όταν σκεφτούμε πως τον Κολοκοτρώνη τον λέγανε «γέρο του Μωριά», ενώ ήτανε πενηνταδύο χρονών. Πως πενηνταδύο επίσης χρονών πέθανε ο Ναπολέων και πενηντατεσσάρων ο Λένιν. Το φαντάζεσαι; Σήμερα θα τους θεωρούσαμε πως βρίσκονταν στην αρχή της καριέρας τους».

Σε μια κουβέντα που είχε με την Αναστασία, χωρίς να είναι μπροστά ο Αντρέας, που έλειπε σε δουλειές, τον εντυπωσίασε η δήλωσή της πως σταμάτησε να εξομολογείται.

«Με ξέρεις καλά, Δήμο μου και πιστεύω να μη με θεωρείς υποκρίτρια. Είμαι πιστή Χριστιανή και ως τώρα τηρούσα όλους τους θρησκευτικούς κανόνες. Νήστευα, εξομολογούμουν και κοινωνούσα ταχτικά. Πίστευα πως από τον πνευματικό μας δεν πρέπει να κρύβουμε τίποτα, υπέθετα όμως πως αυτό δεν επεκτείνεται και στις ιδιαίτερες, κρυφές στιγμές, που ζούνε τα αντρόγυνα. Βέβαια με τον πρώτο μου άντρα τέτοιες στιγμές, εκτός που ήταν σπανιότατες, δεν παρουσίαζαν και κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ενώ με τον Αντρέα μου….»,

εδώ σταμάτησε για λίγο. Φαινόταν αμήχανη κι είχε μάλιστα κοκκινίσει ελαφρά. Κατόπιν συνέχισε:

«Ο καινούργιος πνευματικός μου όμως, ο παπα-Γιώργης, γιατί ο παπα-Δημήτρης συχωρέθηκε, μου έκανε διαφορετικές ερωτήσεις. Ζητούσε και μάλιστα κάπως επίμονα, να μάθει λεπτομέρειες, ξέρεις τώρα. Έτσι, όταν τον περασμένο μήνα με ρώτησε αν τηρώ τους κανόνες της νηστείας και εγώ του απάντησα καταφατικά, αυτός μου λέει «δεν εννοώ μόνο τη νηστεία της τραπέζης αλλά και τη νηστεία της κλίνης». Θύμωσα. «Άκου παπα-Γιώργη» του λέω «το τι κάνω στο κρεβάτι με τον άντρα μου, είναι δικός μου λογαριασμός και δε σε αφορά. Το σώμα μου είναι δικό μου και το κάνω ό,τι θέλω».

Αυτός τότε μου είπε, και μάλιστα με επιτιμητικό ύφος, που με θύμωσε, πως το σώμα μου, όπως τα σώματα όλων των ανθρώπων,  ανήκει στον θεό, οπότε δεν κρατήθηκα «Αν είναι έτσι παπα-Γιώργη, εσύ γιατί είσαι τόσο χοντρός; Ο Χριστός δεν είπε πως είναι στενή η πύλη του Παραδείσου; Εσύ πώς θα χωρέσεις να την περάσεις;» Από τότε σταμάτησα να εξομολογιέμαι».

Συνολικά ο Δήμος έμεινε σχεδόν ένα μήνα στην πόλη. Την πρώτη βδομάδα συγκεντρώθηκαν σε ένα θορυβώδες γλέντι τα ρεμάλια της Πιερίας, που του απένειμαν με το καθιερωμένο «πάπλωμα» τον τίτλο του «αντεπιστέλλοντος ρεμαλιού» και του πρότειναν να γίνει ο προπονητής του ποδοσφαιρικού συλλόγου τους, του «Ακράτητου». Όπως του εξήγησε ο Αντρέας, με την επίνευση και προτροπή του Αργύρη,  είχαν σκαρώσει έναν ανύπαρκτο ποδοσφαιρικό σύλλογο τον «Ακράτητο» (Πιερίας όμως – για   να ξεχωρίζει από τον υπαρκτό «Ακράτητο Άνω Λιοσίων», του διευκρίνισε). Άλλωστε η προέλευση του ονόματος ήταν άλλη. Καθώς οι περισσότεροι είχαν τα χρονάκια τους, έτρεχαν συχνά στην τουαλέτα. Δεν είχαν ακόμη ακράτεια, αλλά όσο νά΄ ναι, την πλησίαζαν. Παράγγειλαν μάλιστα σε ένα μαγαζί αθλητικών ειδών (της Θεσσαλονίκης βέβαια), τις κατάλληλες ποδοσφαιρικές στολές: μπλε παντελονάκια και πορτοκαλιές φανέλες, με την ονομασία «Ακράτητος Πιερίας» μπροστά και έναν αριθμό από το 1 ως το 11 πίσω, στο ίδιο χρώμα.

Και δε σταμάτησαν εκεί. Φόρεσαν τις στολές τους και φωτογραφήθηκαν στο γήπεδο της κωμόπολης, φυσικά μιαν ώρα που ήταν έρημο. Ο Αντρέας με τον Απόστολο, τον τραπεζικό, που είχαν γνωριμίες με συντάκτες εφημερίδων της Θεσσαλονίκης έστειλαν τις φωτογραφίες με το σχετικό ρεπορτάζ και να δεις που μερικές δεν υποπτεύθηκαν τη φάρσα, ούτε παραξενεύτηκαν βλέποντας πενηντάρηδες ποδοσφαιριστές (μάλιστα ο δήθεν τερματοφύλακας, δηλαδή ο Νίκος, φορούσε χοντρά μυωπικά γυαλιά και κρατούσε μπαστούνι) και δημοσίευσαν και το ρεπορτάζ και τις φωτογραφίες. Ο Δήμος μπήκε αμέσως στο πνεύμα της παρέας και δέχτηκε να βάλει μια πορτοκαλιά φόρμα, με το όνομα της ομάδας, που του σκάρωσαν στα σβέλτα και να βγει φωτογραφία με ολόκληρη την ομάδα, της οποίας υποτίθεται πως ήταν ο προπονητής.

Τότε γνωρίστηκε με ένα καινούργιο μέλος των «ρεμαλιών της Πιερίας», που του άρεσε πολύ, ιδίως όταν έμαθε την απίστευτη Οδύσσειά του. Ο καπετάν Παύλος δεν ήταν ντόπιος, Σκιαθίτης ήταν, αλλά παντρεμένος με μια ντόπια γυναίκα. Πλοίαρχος του εμπορικού ναυτικού, βρέθηκε κατά τον πόλεμο μακριά από την Ελλάδα, καθώς το φορτηγό που κυβερνούσε εκτελούσε μεταφορές μεταξύ Αμερικής και Αγγλίας. Αναδείχθηκε σε στέλεχος της ΟΕΝΟ και παρασημοφορήθηκε από τη βρετανική κυβέρνηση  για τις υπηρεσίες του στον συμμαχικόν αγώνα, καθώς οι θαλάσσιες μεταφορές παίξανε αποφασιστικό ρόλο στην έκβαση του πολέμου.

Παρά το αριστερό παρελθόν του, επειδή ήταν από τους ελάχιστους, τότε, πλοιάρχους, που γνώριζε την καινούργια τεχνολογία των επικοινωνιών και της πλοήγησης, με τα ραντάρ και τα σονάρ, βρήκε αμέσως δουλειά σε μεγάλη ναυτιλιακή εταιρεία. Και οι μεν εφοπλιστές τη δουλειά τους θέλανε να κάνουνε, η Ασφάλεια όμως είχε διαφορετική άποψη και όσες φορές βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη ή στην πόλη τους, άρχισε τις πιέσεις και τις συχνές κλήσεις στην Αστυνομία «δι΄ υπόθεσίν του», Οι ενοχλήσεις αυτές εντάθηκαν πολύ όταν οι ασφαλίτες εξακρίβωσαν πως είχε ναυτολογήσει στο πλοίο που κυβερνούσε, σχεδόν  αποκλειστικά, αριστερούς ναύτες και αξιωματικούς.

Για τελευταία φορά πέρασε λίγες μέρες με τη γυναίκα του και το κοριτσάκι τους, τον Οχτώβρη του ΄46, όταν είχε αρχίσει πια ο Εμφύλιος. Κατόπιν ξεκίνησε για το επόμενο ταξίδι του. Θα φόρτωνε βαρέλια με λάδι από τη Θεσσαλονίκη, με προορισμό το Ρότερνταμ. Στα ανοιχτά της Μήλου αντιλήφθηκε πως τον είχε πάρει το κατόπι ένα περιπολικό του στόλου. Η παρακολούθησή του συνεχίστηκε κι όταν βγήκε στα διεθνή ύδατα. Αναπτύσσοντας ταχύτητα κατόρθωσε να φτάσει στο Οράν της Αλγερίας, που ήταν ακόμα γαλλική και από παλαιότερες επισκέψεις του είχε αναπτύξει φιλικές σχέσεις με τον λιμενάρχη του. Ξέροντας πως ήταν κι αυτός κομμουνιστής, του εξήγησε τι συμβαίνει και ζήτησε τη βοήθειά του. Πραγματικά όταν το περιπολικό φάνηκε στα ανοιχτά του λιμανιού, ο λιμενάρχης του έστειλε μήνυμα πως βρίσκεται χωρίς άδεια σε γαλλικά χωρικά ύδατα και απείλησε με διπλωματικό επεισόδιο.

Από τη μεριά του ο καπετάν Παύλος έστειλε σήμα στην εταιρεία του πως θα έμενε για λίγες μέρες στο Οράν για να επισκευάσει κάποιες μικροβλάβες που παρουσιάστηκαν και όταν το περιπολικό απομακρύνθηκε, έβαλε πλώρη για το Ρότερνταμ. Παρέδωσε κανονικά το φορτίο του και τότε πήρε από την εταιρεία του σήμα να φορτώσει κάρβουνο από το Κάρντιφ για το Ελσίνκι. Όταν βρέθηκε εκεί πήρε τηλεγράφημα από τη γυναίκα του πως είχε εκδοθεί ένταλμα σύλληψής του, μόλις θα γύριζε στην Ελλάδα. Έτσι, όταν ξεμπέρδεψε με το φορτίο και πήρε το δρόμο του γυρισμού, το αποφάσισε. Μάζεψε όλο το πλήρωμα και τους ανακοίνωσε πως θα πιάνανε στη Γδύνια, όπου ο ίδιος θα εγκατέλειπε το πλοίο, γιατί είχε αποφασίσει να περάσει στον Δημοκρατικό Στρατό.

Από το πλήρωμα, ο δεύτερος, ο λοστρόμος, ο πρώτος μηχανικός, ο μαρκόνης και άλλοι, σχεδόν το μισό πλήρωμα, δήλωσαν πως θα τον ακολουθούσαν. Ανάθεσε την πλοιαρχία στον τρίτο, οδήγησε το καράβι στη Γδύνια και εκεί με όσους τον ακολούθησαν παρουσιάστηκαν στις πολωνικές αρχές, δήλωσαν πως είναι έλληνες δημοκράτες και ζήτησαν να προωθηθούν στην Ελεύθερη Ελλάδα. Ένα μήνα αργότερα, πολεμούσαν στο Γράμμο.

Μετά την οπισθοχώρηση, μείνανε κάπου δυο μήνες στην Αλβανία και κατόπιν με ρωσικά φορτηγά  τους πήγανε στο Μπατούμ. Από εκεί με τραίνο στο Μπακού, από όπου πάλι με πλοίο στο Μαχάτς Καλά και πάλι με τραίνο στην Τασκένδη. Στην Τασκένδη έζησε τέσσερα χρόνια εργαζόμενος σε εργοστάσιο τρακτέρ, αλλά το ΄56 μπλέχτηκε, χωρίς να το επιδιώξει στις αντιπαραθέσεις και τις διαμάχες των πολιτικών προσφύγων, συνέπεια της 6ης ολομέλειας και της καθαίρεσης του Ζαχαριάδη.

«Τι να σου πω αγαπητέ μου», εξήγησε στον Δήμο, που τα αγνοούσε όλα αυτά και ήθελε να μάθει λεπτομέρειες «εγώ ουδέποτε τον χώνεψα αυτόν τον Ζαχαριάδη, αλλά με εξόργισε η απροσχημάτιστη, ωμή θα την έλεγα, επέμβαση της ηγεσίας του σοβιετικού κομμουνιστικού κόμματος στα εσωτερικά του δικού μας και σε συνεδριάσεις είπα με θάρρος την άποψή μου, με αποτέλεσμα να με  διαγράψουν από το κόμμα και να με απολύσουν από τη δουλειά μου. Βρέθηκα στη μαύρη λίστα, δηλαδή σε πολύ επικίνδυνη θέση, όπως διαπίστωσα αμέσως. Γιατί μαζί με τη διαγραφή μου με απόλυσαν από τη δουλειά μου στο εργοστάσιο»

Συνεχίζοντας την αφήγησή του ο καπταν Παύλος του είπε πως για να ζήσουν, αυτός, μαζί με πεντέξι άλλους διαγραμμένους, φτιάξανε μια μπριγάδα όπως την ονόμασε, δηλαδή συνεργείο επισκευών  σε ιδιωτικές κατοικίες και έτσι επιβίωσε επί δεκαοχτώ χρόνια, μια ζωή ολόκληρη. Επικεφαλής είχαν έναν καταπληκτικό Πόντιο, τον Λεωνίδα, τον οποίον όμως, επειδή συνέχισε να αναμιγνύεται σε οργανώσεις των προσφύγων που λειτουργούσαν παράνομα, έξω από τις γραμμές του κόμματος, τον εξόρισαν το ΄58 στη Σιβηρία.

«Τι να σου πω αγαπητέ μου» του είπε στο σημείο αυτό της αφήγησης. «ένα άλλο σημείο που με πίκρανε, ήταν η συμπεριφορά των σοβιετικών προς τις διάφορες μικρές μειονότητες, όπως ήταν οι δικοί μας οι Πόντιοι. Δεν ξέρεις τι τράβηξαν. Τότε στις μεγάλες δίκες επί Στάλιν, πήρε η μπάλα χιλιάδες Πόντιους του Καυκάσου, της Ουκρανίας και της Κριμαίας, άλλους κατηγόρησαν για εθνικιστές κι άλλους για πράκτορες του ιμπεριαλισμού. Ένα σωρό εκτελέστηκαν και πολλοί εξορίστηκαν. Αλλά και μετά τον πόλεμο συνεχίστηκε ο διωγμός. Με την ψεύτικη κατηγορία πως συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς, τους εξόρισαν στην Κεντρική Ασία»

Τελικά ο καπετάν Παύλος επαναπατρίστηκε στα τέλη του ΄74, μετά τη Μεταπολίτευση και εγκαταστάθηκε στη μικρή τους πόλη, μετά από εικοσιοχτώ ολόκληρα χρόνια Φυσικά δεν υπήρχε περίπτωση να βρει δουλειά στα πλοία, αλλά, ικανότατος και πολύγλωσσος καθώς ήταν, γρήγορα προσλήφθηκε σε ένα ναυτιλιακό γραφείο της Θεσσαλονίκης, όπου δούλευε όλη τη βδομάδα και μόνο τα Σαββατοκύριακα τα περνούσε στην πόλη τους. Το πρώτο του μέλημα ήταν να ανασυγκροτήσει την οικογένειά του, που στο διάστημα εικοσιοχτάχρονης απουσίας του είχε υποφέρει τα πάνδεινα. Ευτυχώς η γυναίκα του είχε σταθεί βράχος. Πολύ περισσότερο από ότι η Πηνελόπη.

Σε τρία χρόνια η οικογένεια είχε ορθοποδήσει, καλοπάντρεψαν την κόρη τους, που την είχε αφήσει μικρό κοριτσάκι και την ξαναβρήκε κοπέλα και τότε ο καπετάν Παύλος, θεώρησε πως μπορούσε δικαιωματικά να κοιτάξει και την προσωπική του ευχαρίστηση. Καταπιάστηκε με την παλιά του αγάπη, το ψάρεμα, οπότε γνωρίστηκε και έγινε φίλος με τον Μαθιό, που με τη σειρά του τον γνώρισε στα λοιπά ρεμάλια. Πέρασε με άριστα τις δοκιμασίες και έγινε κανονικό μέλος της παρέας. Ενστερνίστηκε το πνεύμα των ρεμαλιών και σιγά σιγά άρχισε να μετέχει στις δραστηριότητές τους.

Παραλλήλως και η γυναίκα του, που όσο εκείνος έλειπε, φυτοζωούσε με χίλιες στερήσεις και πολλές ταπεινώσεις, πήρε το αίμα της πίσω, μπαίνοντας στο μάτι των γυναικών της μικρής τους πόλης, που μολονότι μικροαστές, μεγαλοπιάνονταν. Η Πελαγία, η γυναίκα του, έφτιαξε δικό της κύκλο, από συνομήλικες της, κυρίες της «καλής» λεγόμενης κοινωνίας, με τις οποίες πήγαινε ένα δυο βράδια τη βδομάδα στο καλύτερο, τουριστικού χαρακτήρα, ξενοδοχείο της ακτής,  όπου κατά κανόνα παίζανε χαρτιά. Ο καπετάν Παύλος, που δε χαρτόπαιζε, βρήκε σε κάποιον σύζυγο μιας άλλης κυρίας, πρόθυμο συμπαίκτη του στο σκάκι κι έτσι περνούσε ευχάριστα ή τουλάχιστον χωρίς να πλήττει, αυτές τις κοσμικές, υποτίθεται, βραδιές.

Μια φορά όμως ανάμεσα στις χαρτοπαίκτριες δημιουργήθηκε σοβαρή παρεξήγηση, όταν μία τους κατηγόρησε άλλη συμπαίκτρια πως έκλεβε. Ξέσπασε καυγάς, που δεν περιορίστηκε σε αντεγκλήσεις με δυνατή φωνή, αλλά επεκτάθηκε σε βρισιές. Κατασυγχισμένη η υβρισθείσα πήγε στον καπετάν Παύλο, που τελειώνοντας η παρτίδα του σκακιού είχε μείνει μόνος, γιατί ο συμπαίκτης του είχε φύγει.

«Την ακούσατε καπετάν Παύλο την προκομμένη; Δε φτάνει που μας έκλεβε στο παιχνίδι, τόλμησε να με βρίσει, όταν την ξεμπρόστιασα. Και ξέρετε πώς με είπε; Ντρέπομαι, αλλά θα σας το πω. Με είπε «πουτάνα»! το ακούσατε; Καλά, δεν υπολόγισε τον κόσμο που μας άκουγε, την ηλικία μου δεν τη σκέφτηκε; Έχω περάσει τα πενήντα».

«Μη σας κάνει εντύπωση κυρία μου» της λέει ατάραχος εκείνος. «Εμένα, που έχω σχεδόν τριάντα χρόνια να κυβερνήσω πλοίο εξακολουθούν να με φωνάζουν καπετάν Παύλο».

Όλα αυτά τα έμαθε ο Δήμος εν μέρει από αφηγήσεις του Αντρέα και του Αργύρη, εν μέρει δε από τον ίδιον τον καπταν-Παύλο, ο οποίος μάλιστα, όταν το έφερε η κουβέντα και ο Δήμος του ανέφερε τον πατέρα της Βασιλικής, χάρηκε πολύ.

«Μικρός που ειν΄ ο κόσμος» είπε συμπερασματικά «δεν το περίμενα μετά από τριάντα χρόνια να βρω εδώ πάνου κάποιον που γνώριζε τον Διονύση τον Μύρη. Βρε τι μου θύμησες! Σπουδαίος άνθρωπος ήταν».

Ο Δήμος φυσικά δεν έμεινε μόνο στα ρεμάλια. Είδε και άλλους παλιούς γνωστούς και φίλους και τη δεύτερη βδομάδα αποφάσισε να πάει να δει την Ντίνα. Τον υποδέχτηκε με μεγάλη αγάπη κι αυτό τον συγκίνησε. Μόλις του άνοιξε την πόρτα και τον είδε, το πρόσωπό της έλαμψε, τον αγκάλιασε και τον φίλησε. Ένοιωσε τότε πως σ΄ αυτή τη γωνιά της γης είχε κάποιον δικόν του άνθρωπο, που θα τον δεχόταν πάντα με ζεστασιά και αγάπη. Έτσι, το βρήκε πολύ φυσικό, σχεδόν αναμενόμενο, που χωρίς προεόρτια, καταλήξανε στο κρεβάτι της.

«Θα μείνεις πολύ;» τον ρώτησε, καθώς ξαπλώνανε ακόμα.

«Δυο ή τρεις βδομάδες, πιστεύω».

«Θα σου μείνει καιρός να με πας ως τη Σαλονίκη, που έχω να ξεμπερδέψω κάτι δουλειές; Δε θα κάνουμε πολύ, μια δυο μέρες».

«Και το ρωτάς; Πότε θες να πάμε;»

«Μεθαύριο. Είσαι πολύ καλός» του λέει φιλώντας τον.

Πραγματικά πήγανε στη Θεσσαλονίκη με το αμάξι του και περάσανε πολύ ωραία. Μείνανε σε ένα καλό ξενοδοχείο, όχι σαν εκείνα για ζευγαράκια, αλλά η Ντίνα, κατευχαριστημένη του είπε πως ένοιωθε πως οι δυο τους ήταν «ζευγαράκι» και ο Δήμος, επηρεασμένος από την ατμόσφαιρα που είχε δημιουργηθεί ανάμεσά τους, έγινε κι αυτός πολύ διαχυτικός και εκτός του ότι πήγανε στο θέατρο και σε δύο σινεμά, τρώγανε σε καλά εστιατόρια και κάνανε έρωτα και τις τρεις νύχτες που διανυκτέρευσαν. Όπως του είπε, τώρα ήταν πολύ ικανοποιημένη με τη δουλειά της. Είχε μια υπεύθυνη θέση και επειδή την είχε πάρει ζεστά την υπόθεση, είχε αποκτήσει κύρος στο Κέντρο Υγείας.

«Κι αυτό Δήμο μου το χρωστώ σε σένα» του είπε φιλώντας τον.

Τέλη Αυγούστου τους αποχαιρέτησε όλους και γύρισε σπίτι του.

211 Σχόλια προς “Τότε που οι κοπέλες φορούσανε φουστάνια – 13 (μυθιστόρημα του Δημήτρη Σαραντάκου)”

  1. Reblogged στις anastasiakalantzi59.

  2. Ριβαλντίνιο said

    Πολύ σπαστικό όταν ο καθηγητής καυλαντίζει και βάζει τους μαθητές να κάνουν επιπλέον εργασίες. Ειδικά ομαδικές που το 90 % λουφάρει και η δουλειά βγαίνει απ’ το κακόμοιρο 10 %.

    Πάντως σωστό πως το φοινικικό αλφάβητο είναι συμφωνογραφική γραφή και όχι πραγματικό αλφάβητο. Το είχαμε συζητήσει και παλαιότερα.

    Στο Ουζμπεκιστάν οι Έλληνες κομμουνιστές μας είχαν κάνει ρεζίλι στους Ουζμπέκους. Πλακώνονταν μεσ’ την μέση του δρόμου για τα εσωκομματικά τους.

  3. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Όσο για τον Λεωνίδα, τι να σου πω βρε Δήμο, δε μου γεμίζει το μάτι. Ούτε του Λένιν ούτε του Στάλιν συνεχιστής. Σκέτος γραφειοκράτης είναι»
    Δεν ήταν επαναστάτης και άξιος συνεχιστής του Στάλιν ο καημένος ο γραφειοκράτης Λεονίντ. Κι αυτά το 1977, δύο δεκαετίες μετά τις συνταρακτικές επίσημες αποκαλύψεις για τα εγκλήματα του σταλινικού καθεστώτος. Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα. Αλλά και εν έτει 2022 η ίδια κουφαμάρα και τύφλωση. Τι να πεις…

  4. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ωραία και η σημερινή 13η συνέχεια του μυθιστορήματος του αείμνηστου Δημήτρη Σαραντάκου, ευχαριστούμε, Νκικοκύρη!

    Ως προς τους κεντρικούς ήρωες του μυθιστορήματος, Δήμος, Αντρέας… κλπ κάπως οριστικοποιείται η εικόνα τους, αρχίζουν να γίνονται νοικοκυραίοι 😉 χωρίς βέβαια να απαρνούνται και τις ιδέες τους.

    Αξιοσημείωτη και η εμφάνιση νέου προσώπου, του καπετάν Παύλου, δίνει νέο ενδιαφέρον. Ελπίζω ότι τα ιστορικά στοιχεία που συνδέονται με το πρόσωπο αυτό να μην αποτελέσουν αφορμή να ξεφύγουν τα σχόλια πέρα από το καθεαυτό θέμα της ανάρτησης. 😜​

    Θα αναμένω με αδιάπτωτο ενδιαφέρον την συνέχεια…

  5. Αν δεν κάνω λάθος το ’77 ο μακαρίτης ο Χουρμουζιάδης ακόμα έσκαβε στο Διμήνι. Αρχές δεκαετίας ’90 ξεκίνησε την πανεπιστημιακή ανασκαφή στο Δισπηλιό, δεν ξέρω πότε βρήκε την πινακίδα για την οποία, αν θυμάμαι καλά, έχουμε εδώ ειδικό άρθρο.

  6. https://sarantakos.wordpress.com/2013/03/04/dispilio/
    Και με 559 σχόλια!

  7. Ενδιαφέρον για πολλούς λόγους.

  8. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Μόνο γιά Τασκένδη ν’ἀνοίξουμε συζήτησι, Νῖκο, θά πιάσουμε τά 300 🙂 (Ἔσσεται ὥρα..)

    Καλῶς τόν Κώστα!

  9. Γιάννης Κουβάτσος said

    8:Τι να πούμε για την Τασκένδη; Δεν φτάνουν όσα λέει ο καπετάν-Παύλος; Εξ οικείων τα βέλη. 😊

  10. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    ..καί πηδηχταρᾶς ὁ ἥρωας! Πρεσβυωπικά γυαλιά, ἀλλά «νά ὅλη νύχτα», «νά ὅλες τίς μέρες», ἀρχίζουν καί μοῦ μπαίνουν ὑποψίες γιά τό ποιός εἶναι.. 🙂
    (Ξέρουμε, βέβαια, ὅτι μέ ἐργαλεῖα τόν Μ/Λ καί τόν προλεταριακό διεθνισμό, ὅλα μπορεῖ νά τά καταφέρη κανείς, ἀλλά τόσο πολύ βρέ παιδάκι μου;; 🙂 🙂 )

  11. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Υπάρχει ασυνέπεια στις χρονολογίες. Στην αρχή αναφέρονται οι εκλογές του Νοέμβρη του ΄77. Ύστερα, το άρθρο του Κολιάτσου αναφέρει τις ανασκαφές το 1995 στην Μήλο. Είναι δυνατόν να έχουν μεσολαβήσει 18 χρόνια;

  12. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    5-6-11 Ναι, εδώ υπάρχει ασυνέπεια σοβαρή. Υποθέτω ότι αν το ξανάβλεπε θα το μπάλωνε, αλλά ίσως έπρεπε να κάνει κάπως πιο δραστικές αλλαγές από την αλλαγή της ημερομηνίας.

  13. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @9. Νά διαβάσης λεπτομέρειες, Γιάννη. Λεπτομέρειες! (Μόνο τίς λεπτομέρειες τῆς Τασκένδης καί τοῦ Μποῦλκες νά διαβάση -ἤ νά ἀκούση ζωντανά- κανείς, σταματάει μέσα του κάθε ἀμφιβολία γιά τό ποιόν ἐκείνου τοῦ κόσμου..

  14. ΣΠ said

    «του φτωχού το βρέσιμο»

    Η παροιμία είναι «Του φτωχού το βρέσιμο ή καρφί ή πέταλο».

  15. geobartz said

    Ακτ’ρμάς (και) σήμερα η αφήγηση του πατρός Σαραντάκου. Από τις γραφές των Σουμερίων μέχρι το …δόγμα Μπρέζνιεφ και από τον (αντι)Δημοκρατικό στρατό του μαυροκόκκινου φασισμού μέχρι τους παπαγιώργηδες και το …βρακί της Αναστασίας. Μόνο την Αθανασία του Αιγάλεω ξέχασε. Δύσκολο το κομμουνιστολογείν. Πως να πει «όλα ήταν ένα ψέμα, μια απάτη οδυνηρή, σαν τσουκνίδες κάποιος Γκορμπατσώφ τα πετσόκοψε μια αυγή»!

  16. Γιάννης Κουβάτσος said

    13: Τα ‘χω διαβάσει, γιατρέ μου, τα’ χω διαβάσει· και μάλιστα από ανθρώπους που μόνο «πράκτορες του ιμπεριαλισμού» δεν μπορούν να θεωρηθούν.

  17. leonicos said

    Ωραία, ενδιαφερουσα καταγραφή

    Ωραίος ο κομμουνισμός. το τέλειο όνειρο

    Αλλά δεν είναι του περιπατούντος ανθρώπου να κατευθύνει τα βήματα αυτού

  18. aerosol said

    Στο ιστολόγιο που συχνά καταπιάνεται με την αποδόμηση γλωσικών εθνικιστικών μύθων μπαίνει ολογοτεχνικό κείμενο με τον ήρωα να μελετά την γραφή και να αντιμετωπίζει τέτοιες θεωρίες.
    Blogception!

  19. sarant said

    14 Ωραίος τίτλος για διήγημα

    18 🙂

  20. Pedis said

    Μέχρι χτες, στο άλλο νήμα, δεν υπήρχε ιστορική αλήθεια. Όλα σχετικά, ανοικτά στην έρευνα με κάθε αφρομή, καμία βεβαιότητα, τόσα χρόνια πίσω κι ακόμη κάποιοι παίρνουν θέση, όλες οι απόψεις σεβαστές, ποια γνώμη; οπαδιλίκι! κανείς δεν ξέρει τίποτα, ό,τι και να ειπωθεί πρέπει να ληφθεί στα σοβαρά, εμείς δεν ζούσαμε τότε, τι ξέρουμε;

    Αλλά, στο σημερινό νήμα θα παίξουν τα στάνταρντς.

    🤣 🥳 🥱 🥴

  21. ΓΤ said

    Κάποιος εδώ μέσα μου θυμίζει τη Χρυσοστόμη των Πανθέων…

  22. Γιάννης Κουβάτσος said

    21: Η οποία Χρυσοστόμη, αν θυμάμαι καλά, χαρακτήριζε τη Μάρμω «εξώλης και προώλης τσιπραία»;

  23. sarant said

    21-22 Έχω χάσει τεύχη

  24. ΓΤ said

    Μονιμοποιούνται άλλοι 2.311 παπάδες…
    (Θεός φυλάξοι!)

    https://www.dogma.gr/diafora/monimopoiountai-2-311-epipleon-iereis-me-kyvernitiki-apofasi/147717/

  25. Spiridione said

    5. Το 1993. Και ακόμα περιμένουμε τη δημοσίευση της πινακίδας.
    As of 2022, the full academic publication of the tablet apparently awaits the completion of conservation work.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Dispilio_Tablet

  26. ΓΤ said

    22 Δάσκαλος Θ13

    Από τη Μάρμω στη μαρμίτα Βορείου Κήνσορος…

  27. ΓΤ said

    25@

    Πω, ρε μαν, λες να ρίξει στην αγορά ο Μητσοτάκης το Ντισπιλιό Τάμπλετ 1.0;
    Σφύρα να πάμε «Plaisio»…

  28. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Να επισημάνω πως η ατάκα του καπετάνιου με την πουτάνα είναι ισάξια εκείνης του Τσόρτσιλ με την κωλόγρια και το δηλητηριασμένο τσάι.

  29. Παναγιώτης K. said

    » θραύσματα αγγείων («όστρακα») »
    Υπάρχει ετυμολογική συνάφεια μεταξύ αυτών των οστράκων και των οστράκων της θάλασσας;

  30. BLOG_OTI_NANAI said

    24: Επειδή τα έχουμε ξαναπεί, μην ξαναρχίζουμε. Δεν προσλαμβάνονται. Ήδη λειτουργούν, ήδη μισθοδοτούνται, ήδη προβλέπεται ο αιριθμός αυτός, λειτουργούν ακριβώς όπως οι μόνιμοι και τώρα αλλάζει και επίσημα το καθεστώς με το οποίο εργάζονται ώστε να μην μπορεί να υπάρξει κάποια εκβιαστική καταπάτηση της συμφωνίας μισθοδοσίας τους…

  31. Μαρία said

    8
    Πολύ καλό αυτό https://www.politeianet.gr/books/9789605790219-tsekeris-aggelos-taxideutis-mia-istoria-allios-239645

  32. GeoKar said

    #18: το ίδιο σκέφτηκα, χα, χα 😀 Καλή συνέχεια!

  33. spyridos said

    30
    Είναι υπεράριθμοι και αχρείαστοι. Ενα 50% μπορεί να απολυθεί άμεσα. Ούτε που θα το καταλάβει κανείς.

  34. 20 Ωραία παρατήρησις!

  35. Παναγιώτης Κ. said

    Η ΕΣΣΔ τότε, πρόσφερε καταφύγιο στους ηττημένους του Εμφυλίου. Αυτό είναι το ένα.
    Απολάμβαναν της εκτίμησης των Σοβιετικών οι Έλληνες;
    Ο Λευτέρης Μαυροειδής σε βιβλίο του, εκφράζει το παράπονο-έκπληξη όπου σε κάποιες γιορτές για να τιμηθούν οι αντιφασιστικοί αγώνες των λαών, δεν είχαν κληθεί οι Έλληνες.

  36. Παναγιώτης Κ. said

    @0. Να υποθέσουμε λοιπόν Νικοκύρη ότι πήρες ερεθίσματα από τον πατέρα σου και έτσι καλλιεργήθηκε η κλίση σου προς τα γλωσσολογικά;

  37. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    28 Ναι, κι εγώ αυτή τη σύγκριση έκανα

    36 Ασφαλώς!

  38. BLOG_OTI_NANAI said

    33: Να πω την αλήθεια, αν για κάτι είμαι σίγουρος ότι είναι αχρείαστο, είναι η παρουσία σου εδώ όπως και ενός άλλου. Και πράγματι, αν λείπατε, κανείς δεν θα το είχε καταλάβει.

  39. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>γύρω από την πλατεία Κάνιγγος βρήκε στη στοά Φέξη ένα μαγαζί, που είχε κάποια πολύτιμα για την περίπτωσή του εφόδια:
    Χθες το πρωί διέσχισα από μέσα αυτή τη στοά που ήταν κυψέλη μαγαζιών κάθε είδους ακόμη και το υπόγειό της, όπου βρισκόταν για χρόνια, μεταξύ άλλων, ο συνεταιρισμός για είδη ραφτάδων και είναι όλα πλέον κλειστά.Ίσα τα γωνιακά , στα έβγατα* έριχναν λίγο φως ζωής στο ρήμαγμα.

    * το έβγα και στις τέσσερις εξόδους!

  40. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    20. Οι μερακλήδες, χορεύουν και τις ειδήσεις, πόσω μάλλον ν΄ακούσουν και σκοπό.

  41. Πολύ ωραία συνέχεια και η σημερινή. Κυριολεκτικά, ανεβάζει το επίπεδο του ελληνικού μυθιστορήματος.

  42. Μου κάνει εντύπωση που δεν έχει γίνει (από όσο ξέρω) κουβέντα για τις ομοιότητες της γλωσσικής δομής της Γραμμικής Β και της γλωσσικής δομής των ιαπωνικών. Αν ξέρει κάποιος θα χαρώ να με παραπέμψει.

  43. Ριβαλντίνιο said

    Κανείς δεν θα το καταλάβει λέει ο άλλος. Στην προσηλιακή Μάνη απ’ το Νύφι ως το Πόρτο Κάγιο έχουν έναν παπά που τρέχει να κάνει 30 Αναστάσεις σε μια μέρα σε όλα τα χωριά και δεν θα το καταλάβει κανείς ! Τι διαβάζουμε …

  44. BLOG_OTI_NANAI said

    20: Προσέξτε τι γράφει ο σχολιαστής που όπως φαίνεται, αισθάνεται την ανάγκη να δικαιολογήσει την αμηχανία του για τις κομμουνιστικές αυτοκριτικές που διαβάζουμε.
    Κι όμως, στα σχόλια μου μόλις πριν 3 μέρες αναφέρθηκα στις αυτοκριτικές ως απόδειξη ότι οι παθογένειες ήταν τόσο ακραίες ώστε να τις ομολογούν ακόμα και άνθρωποι που υπήρξαν οπαδοί της ιδεολογίας αυτής. Βεβαίως συνήθως τα ακούμε από πρώην ή αποστασιοποημένους και σπάνια έχουμε την τύχη να τα παραδέχονται οι νυν:

  45. Ριβαλντίνιο said

    @ 42 Dimosioshoros

    Γραφές εικονογραφικές – ιδεογραφικές :
    Αζτεκική ( Νάχουατλ ) , Μιστεκική , Μάγια , Ιερογλυφική των Μίκμακ

    Γραφές λεξισυλλαβικές – λογογραφικές :
    Aιγυπτιακή ιερογλυφική , Σουμεριακή σφηνοειδής , Ακκαδική σφηνοειδής , Κινεζική Ιερογλυφική , Χεττιτική σφηνοειδής , Λουβική Ιερογλυφική , Πρωτοελαμιτικό σφηνοειδές συλλαβάριο , Ινδική Γραφή Χαράππα , Λουβική σφηνοειδής

    Γραφές συλλαβικές :
    Γραμμική Α΄, Γραμμική Β΄ , Κυπρομινωικό συλλαβάριο , Χουρριτικό σφηνοειδές συλλαβάριο , κυπριακό συλλαβάριο , συλλαβάριο των Τσερόκι , Ιαπωνικό συλλαβάριο

    Γραφές ημισυλλαβικές – ημιαλφαβητικές :
    Παλαιό περσικό σφηνοειδές συλλαβάριο , ταρτησσιανό αλφάβητο , ιβηρικό αλφάβητο , κελτιβηρικό αλφάβητο

    Γραφές ημιαλφαβητικές – ατελή αλφάβητα :
    ουγκαριτικό σφηνοειδές συλλαβάριο , φοινικικό αλφάβητο , παλαιό εβραϊκό αλφάβητο , σαμαρειτικό αλφάβητο , χαναανιτικό αλφάβητο , συριακό αλφάβητο , νεοεβραϊκό αλφάβητο , πρωτοχαννανιτικό αλφάβητο , αραβικό αλφάβητο , σαβαϊκό αλφάβητο , αραμαϊκό αλφάβητο , μεσαιωνική περσική γραφή παχλαβί , σογδιανό αλφάβητο , ναβαταιικό αλφάβητο , μανιχαίκό αλφάβητο , γραφή Τουαρέγκ , αλφάβητα που προήλθαν απ’ το αραμαϊκό και το αραβικό ( βελουχικό , πάστο , περσικό , κουρδικό , ουιγουρικό, αζερικό , παντζάμπι , κασμιρικό , σίντι , ούρντου ).

    Αληθινά αλφάβητα :
    Ελληνικό , λατινικό , αρμενικό , κοπτικό , καυκασιανά , , γεωργιανό , νεότερο ινδικό , αιθιοπικό , γλαγολιτικό , κυριλλικό , γοτθικό , ρουνικό , σομαλικό , αβεστικό , κορεατικό , αλφάβητα που προήλθαν απ’ το αραμαϊκό ( μαντσού , παλαιά τουρκική γραφή , μογγολικό ).

    Υπάρχουν και άλλες κατατάξεις. Επίσης για τις γραφές που δεν έχουν διαβαστεί επαρκώς ή καθόλου δεν μπορούμε να είμαστε 100 % σίγουροι ( Συλλαβάριο/Ψευδοϊερογλυφική της Βύβλου , Κρητική Ιερογλυφική , Δίσκος της Φαιστού , Γραμμική Α΄, Ολμεκική , Μιστεκική , Ζαποτεκική , Πρωτοελαμιτική , Συλλαβάριο της Νήσου Πάσχα , Ινδική Γραφή Χαράππα , Πρωτοσιναϊτική/Σιναϊτική Γραφή κ.α. )

  46. Ριβαλντίνιο said

    Ξέχασα . Πηγή για τα παραπάνω η wiki , η Π-Λ-Μπ και άλλα γενικά έργα.
    Ο δίσκος της Φαιστού ίσως να μην είναι καν γραφή.
    Ομοίως οι «επιγραφές» στα Νησιά του Πάσχα.

  47. @ 45 Ριβαλντίνιο

    Ωραίες ταξινομήσεις.
    Μένει όμως η αναζήτηση για τη σύμπτωση της γλωσσικής δομής 1) της γλώσσας από την οποία παρέρχεται η γραμμική Β με 2) τα ιαπωνικά ή, έστω, τα πρωτοϊαπωνικά.

  48. Γιάννης Κουβάτσος said

    «ως απόδειξη ότι οι παθογένειες ήταν τόσο ακραίες ώστε να τις ομολογούν ακόμα και άνθρωποι που υπήρξαν οπαδοί της ιδεολογίας αυτής.»
    Μα τα περισσότερα γι’ αυτές τις παθογένειες τα γνωρίζουμε από μαρτυρίες ανθρώπων που βίωσαν όσα συνέβαιναν στις χώρες του υπαρκτού· και σχεδόν όλοι υπήρξαν για μικρό ή μεγάλο διάστημα (ή και παρέμειναν) κομμουνιστές. Γι’ αυτό και αυτές οι μαρτυρίες είναι τόσο σημαντικές, αφού αυτοί οι άνθρωποι έδωσαν τα πάντα για την ιδεολογία τους και κανείς δεν μπορεί να τους κατηγορήσει για πράκτορες ή προδότες. Κανείς εκτός από τα φερέφωνά εκείνων των καθεστώτων, βέβαια.

  49. Ριβαλντίνιο said

    @ 47 Dimosioshoros

    Στην Γραμμική Β΄ διαβάζουμε ελληνική γλώσσα. Προέρχεται σαν γραφή απ’ την Γραμμική Α΄ που δεν έχει διαβαστεί ακόμη. Η Γραμμική Α΄ δεν ξέρουμε από που προέρχεται.
    Νομίζω πως οι Γιαπωνέζοι δημιούργησαν ανεξάρτητα το δικό τους συλλαβάριο.

  50. Ριβαλντίνιο said

    Στο άρθρο για το Δισπηλιό είχα βάλει την άποψη του Gelb ( επιμέλεια Μπαμπινιώτη ) με τους Άγγελο , Δύτη κ.λπ. να επισημαίνουν το χρονικό λαθάκι στην φράση «που τους ονόμαζαν μάλιστα matres lectionis». Το ξαναβάζω για να δουν όσοι δεν ξέρουν γιατί οι αρχαίοι Έλληνες έφτιαξαν το πρώτο αληθινό αλφάβητο.

    Π-Λ-Μπ
    λήμμα Γραφή (άρθρο της Μπριτάνικα)
    Ignace J.GELB, ομότιμος καθηγητής Ινστιτούτο Μελετών της Ανατολής, Τμήματα Γλωσσολογίας και Γλωσσών και Πολιτισμών της Εγγύς Ανατολής, Πανεπιστήμιο Σικάγου
    Μετάφραση Α.Παπαδάκη-Επιμέλεια Γ.Μπαμπινιώτης

    Ο όρος «δυτικοσημιτικό συλλαβάριο» που δηλώνει τις ποικίλες μορφές της γραφής που χρησιμοποιούσαν οι της Ουγκαρίτ, οι Φοίνικες, οι Εβραίοι και άλλοι Σημίτες από το μέσο της 2ης π.Χ. χιλιετίας και εξής, εκφράζει καθαρά την άποψη πως αυτές οι γραφές είναι συλλαβάρια και όχι αλφάβητα , όπως συχνά υποστηρίζεται. Αυτές οι σημιτικές γραφές ακολουθούν με ακρίβεια το σχέδιο του αιγυπτιακού τους προτύπου, το οποίο δεν είναι τίποτε άλλο από συλλαβάριο στην δομή και στον τύπο γραφής του.
    Τώρα μπορεί εύλογα να τεθεί το ερώτημα: Αν αυτές οι πρώιμες σημιτικές γραφές δεν αποτελούν αλφάβητα, τότε τι είναι αλφάβητο ; Η απάντηση είναι σαφής. Αν με τον όρο «αλφάβητο» εννοούμε μια γραφή που δηλώνει τους διαφοροποιημένους φθόγγους, δηλ. τα φωνήματα, μιας γλώσσας, τότε το πρώτο αλφάβητο είναι αυτό που επινόησαν οι Έλληνες. Μολονότι κατά τη διάρκεια της 2ης π.Χ. χιλιετίας έγιναν αρκετές προσπάθειες για να βρεθεί τρόπος να δηλωθούν τα φωνήεντα στα συλλαβάρια του αιγυπτιακού-σημιτικού τύπου, κανένα τους δεν μπόρεσε να αναπτυχθεί σε πλήρες φωνητικό σύστημα. Συνήθως προσέθεταν ορισμένους φωνητικούς δείκτες για να βοηθήσουν στην ανάγνωση των φωνηέντων , που δεν δηλώνονταν από τα σημιτικά συστήματα γραφής. Έτσι λ.χ. έγραφαν m(a)-l(a)-k(a)-t(i)-y(i) αντί για malakti, «βασίλευα», όπου το y(i) το πρόσθεταν για να οδηγήσει στην ανάγνωση του t(i) στο malakti, ή έγραφαν m(a)-l(a)-k(u)-w(u), όπου το w(u) το πρόσθεταν για να αναγνωσθεί το k(u) στο malku. Αλλά ενώ οι Σημίτες έκαναν σποραδική χρήση των δεικτών, που τους ονόμαζαν μάλιστα matres lectionis, οι Έλληνες τους χρησιμοποιούσαν συστηματικά μετά από κάθε συλλαβικό σημείο. Έτσι ακολουθώντας την αρχή της αναγωγής, μπόρεσαν γρήγορα να φτάσουν στο συμπέρασμα ότι, εφόσον στη γραφή t(i)y(i) το δεύτερο σημείο δεν αντιπροσωπεύει τη συλλαβή y(i) αλλά το φωνήεν i, το πρώτο σημείο πρέπει να αντιπροσωπεύει το σύμφωνο t και όχι τη συλλαβή t(i).
    Οι Έλληνες, λοιπόν, ήταν εκείνοι που, έχοντας δεχτεί στο σύνολό τους τους τύπους του δυτικού σημιτικού συλλαβικού αλφαβήτου, ανέπτυξαν ένα σύστημα φωνηεντικών σημείων (γραμμάτων που δήλωναν μόνο φωνήεν και όχι σύμφωνο+φωνήεν), τα οποία πλησίαζαν τα συλλαβικά, ενώ παράλληλα μείωσαν την αξία των λοιπών συλλαβικών σημείων σε απλά συμφωνικά σημεία (σε γράμματα δηλαδή που δήλωναν απλά σύμφωνα και όχι πάλι σύμφωνο+φωνήεν). Έτσι για πρώτη φορά δημιούργησαν ένα πλήρες αλφαβητικό σύστημα γραφής. Από τους Έλληνες έμαθαν κατόπιν και οι Σημίτες τη χρήση των φωνηεντικών σημαδιών.

    (Σημείωση δική μου :Τις παρενθέσεις παραπάνω να τις διαβάσετε σαν δυνάμεις (δείκτες) π.χ. 5 εις το τετράγωνο. Ακόμη το i στο malakti έχει παύλα και όχι τελεία).


    Γραφή

    Λεξισυλλαβική: Σουμεριακή(Ακκαδική), Αιγυπτιακή, Χεττιική, Αιγαιακή, Κινεζική

    Συλλαβική: Σφηνοειδή συλλαβάρια (ελαμιτικό, χουρριτικό κ.λπ.), Δυτικοσημιτικά συλλαβάρια (ουγκαριτικό, φοινικικό, εβραϊκό, αραμαϊκό κ.λπ.) Αιγαιακά Συλλαβάρια (Γραμμική Α και Β, Κυπρομινωική, Κυπριακή, Δίσκος Φαιστού, γραφή της Βύβλου (;) ), Γιαπωνέζικο συλλαβάριο

    Αλφαβητική : ελληνική, αραμαϊκή ηχοποιημένη, εβραϊκή ηχοποιημένη, λατινική, κορεατική κ.λπ.


    Είδη γραφής των γλωσσολογικών στοιχείων

    1.Διακεκριμένος φθόγγος(φώνημα)- γράμμα- αλφάβητο ή αλφαβητική γραφή
    2.Συλλαβή-συλλαβικό σημείο-συλλαβάριο(συλλαβογραφικό αλφάβητο) ή συλλαβική γραφή
    3.Λέξη-λεκτικό σημείο-γραφή λέξεων
    4.Φράση-φραστικό σημείο-γραφή φράσεων
    5.Προσωδιακό χαρακτηριστικό-προσωδιακό σημείο ή σημάδι-προσωδιακή γραφή

  51. ΓΤ said

    60ρα τρώει. Ταυτόχρονα, έχει στηρίξει το κινητό της στο καλαθάκι του ψωμιού και παίζει φρουτάκια. Κάποια στιγμή παίρνει 100 έουρα. Διακόπτει, και παίρνει τηλέφωνο.

    -Καίτη, τι κάνεις;
    -…
    -Έπιασε το τάμα. Πήρα κατοστάρικο!
    -…
    -Α, δεν σου είχα πει; Είχα κάνει τάμα στη Φανερωμένη να μου φέρει λεφτά!

    (Είμαστε σε καλή ρότα βλέπω…)

  52. @ 49 Ριβαλντίνιο

    Ναι, διαβάζουμε ελληνική γλώσσα αλλά το συλλαβογραφικό αυτό σύστημα παραπέμπει σε κάποια γλώσσα με προεξάρχουσα συλλαβική δομή V, CV, CVV (V φωνήεν, C σύμφωνο) όπως τα ιαπωνικά (Χι-ρο-σί-μα, Να-γκα-σά-κι, και η νηπιακή γλώσσα μα-μά, κα-κά κ.λπ. κατά Roman Jakobson). Το ερώτημα είναι ποια ήταν η ενδιάμεση γλώσσα; Γιατί υπάρχουν τόσες πολλές ταυτίσεις γραμμικής Β και ιαπωνικών μεταγλωττίσεων;

  53. ΓΤ said

    @42 ΔΧ

    Γραμμική Α και Κάντζι
    https://www.academia.edu/39029658/Linear_A_and_Japanese_Language_Phaistos_Disk_is_Decoded_

    Για Γραμμική Β και Κάντζι
    σου έχω ρολογάκι
    στην κουζίνα να κρεμάσεις
    κι από κάτω ένα τρουκάνι
    βούικα να διασκεδάσεις
    σ’ όλους εκεί να μπεις στο μάτι
    με ράφτιν και μπάντζι
    στον Βοϊδομάτη!

    https://linearbknossosmycenae.wordpress.com/2013/08/13/clock-with-comparative-linear-b-japanese-kanji-characters/

  54. @ 53 ΓΤ

    Θα τα διαβάσω σε λίγο.
    Τώρα βάζω τις ομοιότητες αποκρυπτογράφησης γραμμικής Β και ιαπωνικών συλλαβαρίων.

    Άλλες ομοιότητες ιαπωνικών και γραμμικής Β είναι το πενταφωνηεντικό φωνολογικό σύστημα (i,e, a, o u) και η σύμπτωση λ/ρ.

  55. @ 53 ΓΤ

    Πολύ ενδιαφέρον το πρώτο και από Ιάπωνα. Να δούμε.

  56. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    Ωραία συζήτηση για τα ιαπωνικά και τη γραμμική Β

    51 Καλά, έτσι εύκολα μπορείς να παίξεις (και να χάσεις) λεφτά από το κινητό;

  57. @ 53 ΓΤ

    Είναι πολύ ενδιαφέρον αυτό που λέει ο Hiro Kuroda:

    Why people […] never thought of Japanese as a possible candidate is well understandable.

    Και συνεχίζει:

    Scholars who form the mainstream of researchers in Linear A may be versed in the classic languages of Europe, such as Greek and Latin, or of the MiddleEast, but perhaps not in the Japanese language, so they might not have recognizedstriking similarities in Japanese. Simply put, the strongest point for this writer is that he happens to be a native speaker of the Japanese language.

    Πόσο συμφωνώ… Και είναι πολύ πρόσφατο 23 Ιουνίου στις 10:00. Δεν είδα χρονιά. Φετινό; Χαχα… τα ίδια υποστήριξα (με ερωτηματικό) και εγώ στις 26 στις 10:20…

  58. Είχαμε κάποια μαρμάγκα; 🙂

  59. Εντάξει… 🙂

  60. ΓΤ said

    @57 ΔΧ

    Φαντάζομαι είδες στη σελ. 30, «Chania Museum. 1385. Mitsotakis Collection».
    Λες ο Κουρόντα να μας προκύψει sycophant του psycho; 🙂

  61. ΓΤ said

    @56

    τρελές οι εκατόμβες του άμαχου πληθυσμού στα κινητά…

  62. @ 60 ΓΤ

    Βέβαια, βέβαια. Σάικο…

  63. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Νικοκύρη, ὅσες γυροβολιές καί νά κάνετε, ὁ δικός μας μιλάει καλύτερα ἀγγλικά ἀπό τόν δικό σας, ἀλλά αὐτήν τήν φορά νομίζω ὅτι τήν ἔκανε τήν πατάτα του στό Εὐρωκοινοβούλιο. Μεταφράζοντας ἀντιπολιτευτικά πρωτοσέλιδα ἑλληνικῶν ἐφημερίδων, τόν ἄκουσα (ἤ κάνω λάθος;) νά ἀποδίδει τό «συκοφάντης» μέ sycophant..

  64. Παναγιώτης Κ. said

    (Άσχετο)
    Δεν ήξερα ότι η Άννα Φερεντίνου-Νικολακοπούλου ήταν μητέρα του Ηλία Νικολακόπουλου. Μου το ανάφερα σήμερα ένας φίλος και συγκινήθηκα. Έχω στη βιβλιοθήκη μου ένα κορυφαίο για μένα, δίτομο έργο Μαθηματικής Ανάλυσης. Βασίστηκα σε ένα θεώρημα που έχει εκεί οπότε μπορείς να εξετάζεις την παραγωγισιμότητα μιας συνάρτησης με κλάδους και στο σημείο που έχουμε αλλαγή κλάδου, με πιο σύντομο τρόπο αντί να παίρνεις το όριο του λόγου μεταβολής. Το θεώρημα αυτό το αποδεικνύει πολύ καλύτερα από ότι το αποδεικνύει ο Spivac. ( Οι ομότεχνοι, μαθηματικοί, με καταλαβαίνουν…)

  65. ΓΤ said

    @63

    βλ. 05.07.2022|#165-168

  66. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @65. Ἄ! Δέν τό εἶδα! 🙂

  67. ΓΤ said

    (H Μπορντό στη Λιγκ Νασιονάλ. Ποιος ακούει τώρα τους Γιρονδίνους…)

  68. Μαρία said

    65, 66
    2/7
    https://sarantakos.wordpress.com/2022/07/02/meze-539/#comment-821912

  69. sarant said

    63 κε Μου το πρόφτασαν 🙂 αλλά βλέπω πως κι εδώ το σχολιάσατε.

    67 Επεσε μια κατηγορία στο γήπεδο και την έριξαν και άλλη μία για οικονομικά. Έχει γίνει και με άλλες ομάδες.

  70. Γιάννης Κουβάτσος said

    63:Ε, γιατρέ μου, τι συγκρίνεις τώρα… Ο ένας από νήπιο με δασκάλους στο σπίτι και σπουδαγμένος στην Αμερική κι ο άλλος στου Στρατηγάκη των Αμπελοκήπων.😊 Αλλά ο Μητσοτάκης θα έπρεπε να τα μιλάει άπταιστα, δεν έχει τις δικαιολογίες του Τσίπρα.

  71. ΓΤ said

    70@ Δάσκαλος Θ13

    «Ο ένας από νήπιο με δασκάλους στο σπίτι»

    Μάλλον η Μαρίκα, στα διαλείμματά της από τα μυζηθροπιτάκια, θα είχε διαβάσει έτσι είχε μορφωθεί ο Πεντζίκης, και θα είχε θελήσει να οδηγήσει τον αμούστακο Κυριάκο στα βήματα του Σαλονικιού μπας και γίνει ψηφίδα της Ιστορίας…

  72. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @70. Γιάννη, καλαμπούρι ἤτανε καί ποτέ δέν ἔκρινα πολιτικούς ἀπό τήν γλωσσομάθειά τους. (Ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, ἄν ἤμουν στό περιβάλλον τοῦ Τσίπρα θά τόν πίεζα γιά ἐπίσημο διερμηνέα δίπλα του. Δέν εἶναι θεσμική του ὑποχρέωσι νά ξέρη ἄψογα ἀγγλικά..)

  73. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @71. Ἐπειδή ψηφίζω τόν Μητσοτάκη, νομίζεις ὅτι δέν μπορῶ καί νά τόν ζυγιάσω; Τό μόνο ἀξιακό κοινό πού θά μποροῦσε νά ἔχη μέ τόν Πεντζίκη, εἶναι τό ἀκροτελεύτιο «-ης» τῶν ἐπωνύμων τους! 🙂

  74. sarant said

    73 Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  75. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    56 – Όχι, έτσι κερδίζεις, για να χάσεις είναι πολύ πιο εύκολο.😂

    Το εμπόριο της ελπίδας, είναι μακράν το πιο προσοδοφόρο και με τους πιο πιστούς και φανατικούς πελάτες, και δεν στοιχίζει τίποτε στους εμπόρους.
    Το μόνο που χρειάζεται για να λειτουργεί απρόσκοπτα, είναι αφελείς, αυτούς τους παράγει μαζικά το σύστημα 😂

  76. Γιάννης Κουβάτσος said

    73:Το θέμα, βέβαια, είναι γιατί «αναγκαζόμαστε» να ψηφίζουμε ανθρώπους που τους θεωρούμε (και δικαίως) τόσο λίγους… Η κοινοβουλευτική δημοκρατία μας έχει χοντρό πρόβλημα.

  77. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @76. Εἶναι μία ἀπό τίς συζητήσεις πού θά κάνουμε, ἀγαπητέ Γιάννη, ὅταν ἀξιωθοῦμε νά τά ποῦμε κάποτε ἀπό κοντά. Μήν ξεχνᾶς ὅτι ἐδῶ μόνο λεξιλογοῦμε! 🙂

  78. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    71 Πετζίκης ο ένας, κατζίκης ο άλλος (δεν εξηγώ)

  79. Πέπε said

    Νομίζω ότι και σε άλλα σημεία του βιβλίου όπου γινόταν λόγος για τις σπιτικές ανάγκες ενός άντρα αναφέρθηκε το παράδειγμα των κουμπιών. Εδώ επαναλαμβάνεται με έμφαση. Ομολογώ ότι μου κάνει εντύπωση. Πρώτον, τι διάβολο, τόσο εύκολα έπεφταν τα κουμπιά τότε ώστε να αποτελεί αυτό σημαντικό πρόβλημα; Γιατί άμα είναι να σου τύχει μια φορά στα τόσα, επιβιώνεις και με ένα κουμπί λιγότερο. Δεύτερον, τι πάει να πει δεν ήξερε να τα ράβει; Τα ράβεις και χωρίς να ξέρεις, δεν είναι δα και γράμματα. Μια δυο τρεις, θα τα βρεις τα μυστικά της τέχνης.

    Το πραγματικό πρόβλημα με τα κουμπιά είναι να ξαναβρείς ίδιο. Αυτό, ως τα τώρα δεν έμαθα πώς λύνεται. Αν εννοούσαν «δεν ξαναβρίσκεις ίδιο, και κάθε φορά που χάνεις ένα τα αλλάζεις όλα», τότε πάω πάσο, είναι όντως κάπως μπελάς.

  80. sarant said

    80 Ίσως ένας καθηγητής να μην ηταν πρέπον να παρουσιάζεται με λειψά κουμπιά στο σχολείο τότε.

  81. Γιάννης Κουβάτσος said

    80,81: Εκείνα τα χρόνια που οι άντρες πήγαιναν παντού με κουστούμι και καλογυαλισμένα παπούτσια , το να λείπει κουμπί ήταν έγκλημα καθοσιώσεως. Δεν θυμάστε στην ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα» τι πανικός γινόταν, όταν απλώς κρεμόταν ένα κουμπί σε πουκάμισο ή σακάκι του Αντωνάκη; Ο παλιός κινηματογράφος εκτός από διασκέδαση προσφέρει και μια καλή εικόνα των ηθών παλαιότερων εποχών.

  82. Triant said

    80,81: Η αλήθεια είναι ότι τώρα με τις συνθετικές κλωστές έχει χρόνια να μου φύγει κουμπί. Παλιά όμως ήταν συχνό φαινόμενο. Θυμάμαι μάλιστα πως στο πατρικό μου είχαμε ένα κουτί με κουμπιά ώστε αν χανόταν κάποιο μπορούσες να βρεις ένα αν όχι ίδιο τουλάχιστον αρκετά όμοιο ωστε να μην φαίνεται η διαφορά. Βεβαίως η μεγάλη ποικιλία αφορούσε τα άσπρα κουμπιά των πουκαμίσων. Αν έχανες κουμπί από σακάκι υπήρχε πρόβλημα.

  83. Triant said

    82: Το χούι με τα παπούτσια το έχω κι εγώ. Αν είναι σπορ (boat shoes, πως λέγονται στα Ελληνικά;) μπορεί να είναι πολύ δυστυχισμένα. Αν είναι καλά θα είναι γυαλισμένα. Ακόμα και στον στρατό, οι αρβύλες μου ήταν (σχεδόν) πάντα γυαλισμένες. Πρέπει να είναι οικογενειακό μας. Είχα έναν θείο, πολύ πλούσιο, που κάθε Σάββατο έβγαζε τα παπούτσια του από την παπουτσοθήκη και τα γυάλιζε σχολαστικά.

  84. Μαρία said

    83
    Έχω ακόμα ένα τέτοιο κουτί κι ένα με μασουράκια διαφόρων χρωμάτων. Πολλά ρούχα πια έχουν κι ένα εφεδρικό κουμπί σε πλαστικό σακουλάκι.

  85. Για την UHU δεν θα μιλήσει κανείς; Απλά έχει το μειονέκτημα πως με το κόλλημα του κουμπιού, αυτό δεν ξανακουμπώνει πια. Αλλά δεν το έχουμε για να κουμπώνει, αλλά για να μη λείπει.

  86. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    85 και δύο, αν διέφεραν π.χ μανίκια,μπροστά, κυρίως τα παλτά. Αν δεν υπήρχε αναταλλακτικό, το παράταιρο κουμπί έμπαινε κάτω κάτω (να κάνει λιγότερο μπούγιο).
    Στο στρατό, όταν πήγε ο γιος μου δε θυμάμαι ποια κουμπώματα, τα αλλάξαμε εξ αρχής με σκρατς και ράψαμε από πάνω τα κουμπιά 🙂 .
    Πήγε με όλα τα στρατιωτικά ρούχα (και το σακ βουαγιάζ-γιλιό το λένε θαρρώ;) αγορασμένα και πλυμένα απ΄το σπίτι.Μέχρι αρβύλες, που δε χρειάστηκαν αρχικά γιατ΄τι πέτυχε το νούμερό του αλλά μετά του τις κλέψανε κ του πήγαμε τις εφεδρικές.

  87. @ 87 ΕΦΗ – ΕΦΗ

    Υπάρχει και σχετική στρατιωτική παροιμία για τις κλοπές αρβυλών: «Όποιος φυλάει τα ρούχα του μένει χωρίς αρβύλες»…

  88. Νέο Kid said

    87. Πολύ μαμόθρεφτο τον είχατε το γιό, Έφη! 🙂
    Λουκάνικο! (ο γυλιός είναι το σακίδιο πλάτης )

  89. Γιάννης Κουβάτσος said

    87:Άλλαξαν πολύ τα πράγματα από τότε που ήμασταν φαντάροι. 😊 Και μας λέγανε και τυχερούς , επειδή τότε, στην πρώτη τετραετία του ΠΑΣΟΚ, είχαν γίνει πολλές ευεργετικές αλλαγές για τους στρατιώτες.

  90. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    88 Για την ακρίβεια, του τις αλλάξανε με κάτι 46άρες! 🙂

    89. Μπα! Είναι σκληρό καρύδι και ταυτόχρονα κουλ τύπος, απλώς δεν καταδεχόμαστε ανάλωση με δευτερεύοντα κι αυτός κι εγώ. Το εαυτό μου μαμόθρεψα, εγώ τα ξετρύπωσα λεπτομερώς τα χρειαζούμενα να έχω το κεφάλι μου ήσυχο ότι δεν θα πνιγόμουνα στην πρώτη επίσκεψη «πάρε ρούχα – φέρε ρούχα» στο Ναύπλιο (ΜΧ) 🙂 .
    Τα μαμόθρεφτα πληρώσανε 6 χιλιάρικα και δεν πήγαν!
    Έπεσε στην εποχή του Μπένι ΥπΕθΑ και τους δώσανε σπέσιαλ πράματα, πχ πολύ ωραία(γερά αλλά και κομψά) αθλητικά παπούτσια και φόρμες και σεταρισμένες μπλούζες- πουλόβερ! το λέω γιατί οι συμμαθητές που πήγαν σε επόμενες φάσεις, είχαν λιγότερα κομφόρ.

  91. sarant said

    90 Ισχύει. Με πιο βασικό ότι μειώθηκε στο μισό η θητεία, αλλά και τα κινητά μόνο να σκεφτείς είναι επανάσταση.

  92. nikiplos said

    86@ Έχω ακόμη τα ραφτικά της μάνας μου, τουλάχιστον τα βασικά. Και βλέποντας καθώς μεγάλωνα, τώρα πλέον συνειδητοποιώ πως κάτι έκλεψα από την τέχνη της, στο μπάλωμα, στο καρίκωμα, στα κουμπιά. Ευτυχώς τώρα που κυκλοφορούν άφθονα βίντεο Tik-Tok κλπ, ξαναβλέπω Κινέζες με την ίδια δεξιοτεχνία να μπαλώνουν τζην, ή να καρικώνουν φθαρμένα τζην. Εμένα τα τζην μου, μου φθείρονται στα γόνατα, από εκεί ίσως να εκκίνησε η μόδα των σκισμένων. Τρεις ή τέσσερις φορές εξήγησα στην αλβανίδα ράφτισσα τι πρέπει να κάνει, όλες τα έκανε λάθος. Δεν έχω ούτε το χρόνο ούτε την υπομονή ούτε και βέβαια την δεξιοτεχνία…
    Αυτό το «θαυματουργό εργαλείο» που περνάει εύκολα η κλωστή από τη βελόνα πόσους και πόσους έχει σώσει…

  93. Ριβαλντίνιο said

    Στις αρβύλες για να μην στις κλέψουν έβαζες μικρό λουκετάκι. Όχι ότι θα έκανε τίποτα αν ήθελαν να στις κλέψουν οι Λαζοντόιτς ή οι Τσαντηρόγιουφτοι 🙂 , αλλά έτσι , για την αποτροπή .

    Aυτά που έπρεπε να ράψουμε στα χιτώνια μόνο οι γιατροί τα έραψαν μόνοι τους που ήξεραν να ράβουν. Οι υπόλοιποι σκάσαμε χρήμα στον ράφτη του Κέντρου.

    Εμένα μου έδωσαν ωραίες αρβύλες νούμερο 46 , αλλά είχαν μέσα μυτερά εξογκωματάκια και μου γάμησαν το δεξί πόδι. Και δεν μπόρεσα να τις φτιάξω όσο κρατούσε η θητεία. Μετά την απόλυση πήγα στον τσαγκάρη μου και μου έφτιαξε την ελαττωματική . Αθάνατες. Τόσα χρόνια μετά τις χρησιμοποιώ στις δουλειές.

  94. ΓΤ said

    @51, 56

    https://www.powergame.gr/ikonomia/272734/oi-ellines-pontaroun-sti-thea-tychi-pano-apo-2-dis-ton-mina/

  95. antonislaw said

    28 «Να επισημάνω πως η ατάκα του καπετάνιου με την πουτάνα είναι ισάξια εκείνης του Τσόρτσιλ με την κωλόγρια και το δηλητηριασμένο τσάι.»

    Καλημέρα σας! αν και χθεσινό το νήμα, μήπως μπορεί κάποιος να με πληροφορήσει για την ατάκα του Τσόρτσιλ;

    14 «Η παροιμία είναι «Του φτωχού το βρέσιμο ή καρφί ή πέταλο».»

    Η θεια μου στο Ρέθυμνο έλεγε κάθε φορά που έβρισκε μια βελόνα στο δρόμο ή κάτι άλλο ευτελούς αξίας, το οποίο όμως τα μάζευε για να μην προσβάλει την τύχη της
    » του φτωχού το βρωσιμάκι γή βελόνα γή καρφάκι»

  96. antonislaw said

    «Πριν προχωρήσω στη συνέχεια του μυθιστορήματος, μια αγγελία: Αναζητείται εθελοντής (ή εθελόντρια) να πληκτρολογήσει ένα αντιπολεμικό διήγημα που θέλω να βάλω μια Κυριακή, που πιάνει τρεις στήλες παλιάς εφημερίδας.»

    Δεν πρόσεξα αν απαντάει κανείς στην αγγελία για την πληκτρολόγηση
    Νίκο, αν δεν έχεις αναθέσει ακόμα το κείμενο στείλε μου το!

  97. sarant said

    96 Του είχε πει σε μια δεξίωση κάποια:

    – Εάν ήσασταν σύζυγός μου, θα έβαζα δηλητήριο στο τσάι σας.
    – Κυρία μου, αν ήμουν σύζυγός σας, θα το έπινα ευχαριστως.

    97 Ευχαριστώ, βρέθηκε εθελόντρια 🙂

  98. Triant said

    96:
    – Κύριε Τσώρτσιλ, αν ήσαστε άντρας μου θα σας έβαζα δηλητήριο στο τσάι σας.
    – Κι εγώ κυρία μου, αν ήσαστε γυναίκα μου θα το έπινα ευχαρίστως.

    Σημειωτέον οτι είναι απόφευγμα το οποίο έχει κατά καιρούς αποδοθεί σε διάφορους.

  99. antonislaw said

    98,99
    😀 😀
    Σας ευχαριστώ πολύ και τους δύο, Νικοκύρη και Triant, για την άμεση ανταπόκριση!

  100. 38.
    Κύριε υπερσχολιαστά Μπλογκ Ό,τι να ‘ναι,

    Μια και επιτρέπετε στον εαυτό σας να κρίνει ακόμα και την παρουσία των άλλων στο ιστολόγιο, επιτρέψτε μου να σας απευθύνω κι εγώ ως αναγνώστρια του ιστολογίου το ίδιο σχόλιο : «Να πω την αλήθεια, αν για κάτι είμαι σίγουρος ότι είναι αχρείαστο, είναι η παρουσία σου εδώ όπως και ενός άλλου».
    Το ίδιο είπα; Λάθος. Εκεί που λέει «αχρείαστο» βάλτε » επιζήμιο» ή «εκνευριστικό».

  101. Γιάννης Κουβάτσος said

    96,98,99: Απ’ ό,τι θυμάμαι, η εν λόγω κυρία ήταν βουλεύτρια των Συντηρητικών και λεγόταν Νάνσι Άσκοτ. Αντάλλασσε συχνά παρόμοια πνευματώδη πειράγματα με τον Τσόρτσιλ. Του εν λόγω πειράγματος είχε προηγηθεί το εξής: Όταν ο Τσόρτσιλ ζήτησε τη γνώμη της πώς να πάει μεταμφιεσμένος σε επίσημο μπαλ μασκέ, εκείνη του πρότεινε να πάει ξεμέθυστος, γιατί έτσι σίγουρα δεν θα τον αναγνώριζε κανείς. Ο Τσόρτσιλ τής το φύλαξε και στο κοινοβούλιο χλεύασε από το βήμα την ομιλία της, που είχε προηγηθεί της δικής του. Μετά το τέλος της συνεδρίασης εκείνη τον πλησίασε εκνευρισμένη και διαμείφθηκε μεταξύ τους ο διάλογος σχετικά με το δηλητηριασμένο τσάι. Τώρα, πόση αλήθεια κρύβεται σε όλα αυτά, τι να σας πω… 🤷‍♀️😊

  102. Γιάννης Κουβάτσος said

    102: Άσκοτ ή Άστορ, κάπως έτσι ήταν το επώνυμο της κυρίας.

  103. Μαρία said

    103
    https://www.goodreads.com/author/quotes/7768096.Nancy_Astor_the_Viscountess_Astor

  104. Triant said

    102, 103:
    Το αστείο πρωτοδημοσιεύτηκε το 1899 σαν σκηνή στο τραίνο. Οπότε μάλλον η απόδοσή του στον Τσώρτσιλ (ο οποίος εκλέχθηκε πρώτη φορά τοο 1990) είναι απόφευγμα.

  105. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Βλόγιε, ακόμη και ενδιαφερόμενος ιερέας να ήσασταν, ή μάλλον πολύ περισσότερο τότε, το σχόλιο 38, πρέπει να το πάρετε πίσω.

  106. sarant said

    105 και πριν: Πράγματι, είναι απόφευγμα, όπως, νομίζω, και το άλλο που αποδίδεται στον Τσόρτσιλ (είστε μεθυσμένος, κι εσείς άσχημη, αλλά εγώ αύριο θα ξεμεθύσω)

  107. Α. Σέρτης said

    106
    Τσ τσ τσ…τίγκα στην ελευθερία της έκφρασης ένα πράμα…
    Και νάσουνα και οικοπεδούχος, να πω χαλάλι…

    ΥΓ.
    Τελικά πρέπει νάχει κάνει μεγάλη ζημιά το «έντεχνο»

  108. Triant said

    105: Σύμφωνα μάλιστα με τον μύθο, της το φύλαγε (της Λαίδης Astor) γιατί μια φορά που είχε ζητήσει την γνώμη της για την στολή που έπρεπε να φορέσει σε ένα πάρτυ μεταμφιεσμένων, εκείνη του είπε: Τίποτε, απλώς να έρθετε ξεμέθυστος και δεν θα σας αναγνωρίσει κανείς 🙂

  109. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Δέν ξέρω τί διέπραξες BLOG καί ἄν δικαιολογημένα ἤ ὄχι σέ ὁρμήξανε 🙂 (καί οὔτε θά ρολάρω πρός τά πίσω γιά νά μάθω), ἀλλά ἐγώ προσωπικά θεωρῶ τήν ἐδῶ παρουσία σου πολυτιμώτατη καί τίς περισσότερες ἀναρτήσεις σου ὑψηλῆς ἀξίας- εἴτε συμφωνῶ μέ αὐτές, εἴτε ὄχι..

  110. Γιάννης Κουβάτσος said

    Έχει οξύ ύφος ο Blog, το έχει παραδεχτεί και ο ίδιος, αλλά έχει χλευαστεί από το γνωστό παρεάκι όσο κανένας μας. Και εννοείται πως η συμβολή του στην πολυφωνία του ιστολογίου (παρόλο που αυτή ενοχλεί κάποιους) είναι σημαντική και η παροχή πληροφοριών πολύτιμη.

  111. Α. Σέρτης said

    87
    «Πήγε με όλα τα στρατιωτικά ρούχα (και το σακ βουαγιάζ-γιλιό το λένε θαρρώ;) αγορασμένα και πλυμένα απ΄το σπίτι.Μέχρι αρβύλες,»

    Ωιμέ!
    Δεν έχω ξανακούσει κάτι τέτοιο στη μακρά ζωή μου…

    Αυτή η φράση είναι και η καταλληλότερη για να ξεκινήσει κανείς ένα βιβλίο με τίτλο «Μέχρι αρβύλες -ένα μαύρο μυθιστόρημα»

  112. sarant said

    111 Bασικά όλοι, ή σχεδόν όλοι, είναι πολύτιμοι.

  113. 110, 111.
    Δεν χρειάζεται να ρολάρετε κ. Κατσέα- το επίμαχο σχόλιο εμπεριέχεται στο δικό μου ( σε εισαγωγικά). Κρίνετε μόνος σας…
    Τώρα, κύριοι, αν μετά από τόσα σχόλια τις τελευταίες μέρες για τις αξίες της μετριοπάθειας , της ανεκτικότητας του πλουραλισμού και της αποδοχής της άλλης άποψης, καταλήγετε να δικαιολογείτε αυτή τη επίθεση ( του Μπλογκ, όχι τη δική μου!) και την απρόκλητη προσωπική προσβολή- ε, τότε η ανεκτικότητά σας μου φαίνεται – πώς να το πω κομψά – α λα καρτ!

    ( Συγγνώμη, αλλά για να φτάσω στο σημείο να κάνω εγώ τέτοιο σχόλιο διεπράχθη χοντράδα! Και δεν ήρθα εγώ για να κρίνω την πολυτιμότητα του καθενός σας, αλλά αφού εκφράστηκε αυτή η άποψη για σχολιαστή που εμτιμώ, έπρεπε να πω κι εγώ τη δική μου για χάρη του … πλουραλισμού!)

  114. Γιάννης Κουβάτσος said

    113: Ε, βέβαια, Νικοκύρη, η πολυφωνία είναι πλούτος και το καλύτερο αντίδοτο για την ανία. Αρκεί να λείπουν οι προσβολές, οι χλευασμοί και οι προσωπικές επιθέσεις.

  115. spyridos said

    επί της ουσίας

    43 , 38
    Φαιοχιτωνίνιο, αυτά για την προσηλιακή Μάνη να τα πεις πουθενά αλλού που δεν ξέρουν.
    Βγάζε εκεί ιστορίες από τον κόρφο σου.
    Εγώ είμαι συχνότερα εκεί στην οικογένειά μου απ ότι φαντάζεσαι.

    Μπλόγκιε
    Στην εκκλησία που ήμουν παπαδάκι ξαναπήγα μετά από πολλά χρόνια πέρυσι.
    Ούτε ο μισός κόσμος στη λειτουργία από την εποχή μου αλλά και ο πληθυσμός της γειτονιάς ελάχιστα έχει αυξηθεί.
    Υπήρχε τότε παλιά ένας παπάς, ένας καντηλανάφτης και 2-3 παπαδάκια ανάλογα με την περίσταση και λειτουργούσε κανονικά.
    Τώρα μέτρησα 7 παπάδαρους. 3-4 τραγιά μοναχοφάικα ανάμεσά τους. Να πάνε να βρουν καμιά δουλειά.
    Ο παπά Ανδρέας στο Κρέφελντ της Γερμανίας με περισσότερους πιστούς, δουλεύει στο αεροδρόμιο του Ντίσελντορφ (ασφάλεια επιβατών και είναι ο καλύτερος στη δουλειά του) για να βγει οικονομικά και σπουδάσει τα παιδιά του.
    Επίσης οι διάφοροι κηφήνες που τριγυρνούν στις μητροπόλεις μπορούν άνετα να πάρουν πόδι.
    Θυμάμαι τη δεκαετία του 90 καθόμουν συχνά στη Δημάρχου Γεωργιάδη στο Βόλο ως αργά τη νύχτα στο φίλο Σπύρο Σ. που επισκεύαζε φωτογραφικές μηχανές και του έκανα παρέα. Απέναντι στην είσοδο των μητρ. γραφείων και κατοικίας του Χριστόδουλου μπαινόβγαιναν όλα τα μαυροντυμένα (νεαροί διάκονοι και παπάδες) τεκνά του. Ο μεγαλύτερος στα 21-22. -Τι είναι αυτό ρε Σπύρο; -Του αρέσουν τα ξινά.
    Λοιπόν δικαίωμα του κάθε παπάδαρου να του αρέσουν τα ξινά αλλά και μένα δικαίωμα μου να απαιτώ να πληρώνει ο ίδιος τους επιβήτορές του και να μην χρησιμοποιεί δημόσια χρήματα.

  116. spyridos said

    115
    Στο παρακάτω αναφέρεσαι Κουβάτσε;
    ή σε εκέινη τη φορά που έκανες αναφορά προσωπική και αισχρή σε εμένα και σε έβρισα μετά πατόκορφα;
    Μην το ψάχνω τώρα, ξέρεις εσύ.

    «33: Να πω την αλήθεια, αν για κάτι είμαι σίγουρος ότι είναι αχρείαστο, είναι η παρουσία σου εδώ όπως και ενός άλλου. Και πράγματι, αν λείπατε, κανείς δεν θα το είχε καταλάβει.»

  117. Ριβαλντίνιο said

    – «Φαιοχιτωνίνιο»
    – ειρωνείες για αληθινούς ή φανταστικούς ομοφυλόφιλους ( «του αρέσουν τα ξινά» , «επιβήτορες» )

    Για να καταλάβετε Eva Matenoglou (@Evamaten) τι στηρίζετε !

    Υ.Γ. Πολύ ανεκτικό το ιστολόγιο στις ύβρεις και τους χαρακτηρισμούς. Να μπορώ άραγε και εγώ να κάνω χρήση ;

  118. spyridos said

    118

    Ο Χριστόδουλος είχε γούστα Φ. μου.
    Σαν βουλγάρικο θυμιατό του τον είχαν κάνει.

    ΜΠΡΑΒΟ. Αυτό περίμενα.
    Για εσένα το έγραψα αυτό το σχόλιο.
    Όταν προ ημερών χρησιμοποίησες τέτοιου είδους επιθέσεις δεν αντέδρασε κανένας Κουβάτσος.
    Τώρα πειράχτηκες. Αει στα γαμίδια λοιπόν γελοίε.
    Ούτε για κλωτσιές δεν είσαι.

  119. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ἡ μόνη θεματολογία αὐτοῦ τοῦ ἱστολογίου πού μέ ἐνδιαφέρει εἶναι ἡ γλωσσοφιλολογική, ἔστω κι ἄν παρασύρομαι κάποιες φορές καί σχολιάζω ἄλλα τινά. Τό ἐξωφθάλμως ἀριστερόστροφο τοῦ ἱστολογίου εἶναι μικρό ὡς κακό («Ἱστολόγιό μου εἶναι καί τό κάνω ὅ,τι θέλω!»). Τό θλιβερά κωμικό τοῦ πράγματος εἶναι στήν ἀρρωστημένη φαντασίωσι τῶν ..τελευταίων ἐν ζωῇ μαχητῶν τοῦ ΔΣΕ πού κρύβονται στίς βουνοπλαγιές καί στά ἀπάτητα λημέρια τοῦ ἱστολογίου (δυό τρεῖς κουραμπιέδες καί καναδυό θαπτικές φουκαροποῦλες πίσω ἀπό τά καφάσια τους) καί τό μόνο καθῆκον πού νιώθουν ὅτι τούς ἀπομένει εἶναι τό νά πετσοκόψουν τούς ἀνεπιθύμητους ἀντιδραστικούς (δεξιούς κι ἀριστερούς 🙂 ) πού τολμοῦν καί ἐμφανίζονται ἐδῶ! (..καί ἐπικουρικά, νά ἐλέγχουν τά μπές-βγές του, μιᾶς καί εἶναι συνδιαχειριστές..)
    Καί ρόλαρα πρός τά πίσω, καί εἶδα, καί θυμήθηκα! Θυμήθηκα αὐτούς πού ἐπαψαν νά σχολιάζουν ἐπειδή τά σχόλιά τους δέν ἦταν ἀρκούντως Μ/Λ καί εἰσέπραξαν ὕβρεις, λοιδωρίες καί μπόλικο χέσιμο, χωρίς νά διαμαρτυρηθῆ καμμιά Φουκαροπούλα. Θυμήθηκα αὐτούς πού χωρίς νά ὑποπέσουν στό ἀδίκημα τῆς διαφορετικῆς ἀπόψεως (τῆς ἀντιδραστικῆς..), ἐξεδιώχθησαν ἀπό συντρόφους τῆς ΟΠΛΑ, καί δέν ἐνοχλήθηκε κανένας πολιτικός ἐπίτροπος. Θυμήθηκα αὐτούς πού δέχθηκαν ξερατά τοῦ τύπου «ἄει γαμήσου!» χωρίς νά ἀντιδράση κανένας σύντροφος ἀγωνιστής. Οὔτε ΕΝΑΣ!

    Ὄντως διαμορφώθηκε μιά α λα κάρτ ἀνεκτικότητα. Ἀπό τούς τυφλούς στά μάτια, στά αὐτιά καί στόν νοῦ (..καί κάτι μοῦ λέει ὅτι ΚΑΙ τό δικό μου κεφάλι δέν στέκει καλά στήν θέσι του 🙂 )

  120. spyridos said

    Τέτοιους χαρακτηρισμούς δεν είχα δει χρόνια στο ιστολόγιο εκτός του γνωστού τρολ. Από κανέναν.
    Ώσπου εμφανίστηκες εσύ προ ημερών, κομπλεξικέ.

  121. spyridos said

    Ναι ρε Κατσέα.
    Λέει ο ένας την άποψή του ότι οι παπάδες μπορού να μειωθούν με άνεση στο μισό και απαντά ο άλλος ότ ο πρώτος καλό είναι να μας αδειάζει τη γωνία.
    Και τότε ο Κατσέας ανακαλύπτει ότι ο «άλλος» ΄είναι θύμα «μιας α λα κάρτ ἀνεκτικότητας».
    Και ότι ο άλλος υπέστη προσωπική επίθεση.
    Ωραία συνέχισε.

  122. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δεν κουλάρουμε λιγάκι, ρε παιδιά; Από τη στιγμή που ο Νικοκύρης ξεκαθαρίζει ότι όλοι είναι πολύτιμοι, τα αλληλομπινελικώματα πρέπει να σταματήσουν, κατάντησε αηδία το πράγμα. Όποιοι έχουν γεννηθεί με νεύρα, ας προσπαθήσουν λίγο παραπάνω, τι να κάνουμε… Κάποτε πρέπει να μάθουμε σ’ αυτή τη χώρα να συζητάμε σαν άνθρωποι και όχι σαν αφιονισμένα καλόπαιδα των αμφιθεάτρων. Κι αυτά τουλάχιστον έχουν το άλλοθι της νεαρής ηλικίας τους. Εμείς;

  123. Ριβαλντίνιο said

    Κάτσε Κουβ γιατί εγώ δεν έχω αρχίσει να μπινελικώνω ακόμη.

    Αναμένοντας απάντηση για το αν μπορώ κι εγώ να προβώ σε αντίστοιχους χαρακτηρισμούς , μπορεί κάποιος να μου φέρει ένα δικό μου κείμενο όπου χλευάζω ομοφυλόφιλους ;

  124. Γιάννης Κουβάτσος said

    124:Εγώ δεν θυμάμαι τέτοιο σχόλιο, αλλά, ασ’το να πάει στην ευχή, ρε Ρίβα, εσύ είσαι Παναθηναϊκός, πα’να πει άνθρωπος με ήθος, επίπεδο και μεγαθυμία. 😜

  125. spyridos said

    Ναι τώρα πάθατε Σοπενχάιμερ μαζικό. Δεν θυμόσαστε.

    Για δείξε μου ένα δικό μου σχόλιο που χλευάζω ομοφυλόφιλους.
    Το μόνο που λέω είναι να μην παίρνουν τα τεκνά τους στη δουλειά και τα πληρώνουν από το δημόσιο χρήμα.
    Τόσο απλά.

  126. spyridos said

    Αλλη μία.
    Δεν με πειράζει που ο μακαριστός έκανε και κάμποσοι εν ζωή συνάδελφοί κάνουν όργια με αγοράκια (εφόσον είναι ενήλικα).
    Με ενοχλεί που τα κάνουν πρώτα δημόσιους υπάλληλους για να έχουν να γουστάρουνε.

  127. Ριβαλντίνιο said

    Το «βουλγαρικό θυμιατήρι» είναι φιλοφρόνηση ή ουδέτερη διατύπωση .
    Μιλάμε για κωλοτούμπα που θα ζήλευε και η Κομανέτσι από την κρυφορατσιστική ψευτοπροοδευτική καρικατούρα .

  128. sarant said

    Προς όλους: Να ηρεμήσουμε και να πέσουν οι τόνοι. Είμαστε μεγάλα παιδιά.

    119 Βρισιές και γαμίδια να μην ξαναγραφτούν. Δεν χρειάζονται.

    124 και πριν: Η έκφραση «μου αρέσουν τα ξινά» λέγεται για όποιον έχει ερωτικές βλέψεις για πολύ νεότερα άτομα, όχι ειδικά ομοφυλοφιλικές. Κυρίως την ξέρω για μεσήλικες που ορέγονται νεαρές κοπέλες.

    Ο Σπυρίδος δεν έχει καθόλου δίκιο να βρίζει, αλλά το να κατηγορείται για χλευασμό ομοφυλοφίλων είναι υποκριτικό -το σχόλιο στρέφεται κατά των επίορκων ιερωμένων.

    120 Ποιοι είναι συνδιαχειριστές και δεν το ξέρω; Να γράψουν και κανένα άρθρο, τότε, να απελευθερώσουν και κανα σχόλιο από τη μαρμάγκα όταν λείπω στα κατσάβραχα.

  129. spyridos said

    128
    Η φράση είναι παλιά και καταγεγραμμένη από το στρατιωτικό μου σημειωματάριο.
    Βουλγάρικο θυμιατό έλεγαν. Ποτέ θυμιατήρι.
    Δεν θα μου αλλάζεις τώρα τα γραπτά μου.

  130. ΓΤ said

    @129β

    Πεθαίνω για ξινά

  131. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Εγώ το πρόβλημα το έχω λύσει προπολλού, επειδή εδώ μπαίνω κυρίως για επικοινωνία και μετά για να μάθω, επιλέγω με ποιούς θα συνδιαλέγομαι και ποιούς θα διαβάζω, οι υπόλοιποι δεν μ’ ενδιαφέρουν όσο πολύτιμοι ή βλάκες κι αν είναι και τους προσπερνώ αδιαφορώντας για το τι λένε.
    Αρμόδιος να τους κρίνει για καλό και για κακό, είναι ο νοικοκύρης, εμένα δεν μου πέφτει κανένας λόγος.😊

    Γιατί δεν ακολουθούν αυτή την απλή πρακτική όσοι ενοχλούνται από κάποιους*; Ξέρω τον λόγο αλλά δεν θα τον πω, άλλωστε τον ξέρουν και οι ίδιοι.😊

    Υ.Γ – Έχετε παρατηρήσει πως μόνο «κάποιοι» είναι ενοχλητικοί; Από την εποχή της Στούκα έχουμε να δούμε ενοχλητική γυναίκα. Αν μη τι άλλο, «τα κορίτσια μας»😊 έχουν καλύτερο επίπεδο.👍😊

  132. Ριβαλντίνιο said

    @ 131 ΓΤ

    Εννοείς λεμόνια ή κοπελούδια ;

    Ο Σκύλος που σχολίαζε παλιά εδώ είχε πει κάτι ωραίο για τους ώριμους άνδρες που κυνηγάνε κοριτσάκια :

    – Είναι σαν τα σκυλιά που κυνηγάνε τα αυτοκίνητα. Και να τα πιάσουν , δεν έχουν τι να τα κάνουν ! 🙂

  133. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    132, γεια σου Λάμπρο, με το μικρό αποτύπωμά σου σε τούτο τον (κακό) κόσμο : δυο παιδιά μόνο! 🙂 🙂
    >>επιλέγω …
    ναι βρε, αλλά για ανθρώπους (ή περσόνες αν θες) που διαβάζουμε, λέμε.
    Υγ Για πότε έπεσε όμως η βιτρινούλα η επιστημονικοκαθωσπρέπικη ε; χα! 😉
    Οι απροκάλυπτα μαυροτσιτωμένοι είναι τουλάχιστον ο εαυτός τους.

  134. sarant said

    132 Και εδώ που τα λέμε δεν ξέρουμε κι αν ήταν όντως γυναίκα.

  135. Προ βιάγκρα αποφθέγματα…

  136. Οι μαγειρικές μου γνώσεις μου επιτρέπουν την απουσία μαϊντανών από τα υλικά που χρησιμοποιώ. Στα κρεατικά βάζω σέλινο και στα υπόλοιπα, άνιθο αντί μαϊντανού.

    Ο,τι «πάει με όλỨδεν είναι καλό σε τίποτε (Τσελεμεντές)

    Μπορεί ο κάθε μαϊντανός να νομίζει πως είναι απαραίτητη η παρουσία του, αλλά δεν είναι..

  137. Γιάννης Κουβάτσος said

    Σοφή αυτοκριτική. Δεν είναι απαραίτητο να προχωρήσει και σε πράξη. Όλοι χρειάζονται για διάφορους λόγους π.χ. διασκέδασης.

  138. ΣΠ said

    Ωχ, τι έγινε εδώ; Φεύγω μη φάω καμιά αδέσποτη!

  139. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    120- Και ποια η διαφορά σου τώρα από αυτούς που κατηγορείς Γιώργο;
    Κρίμα.

    134 – Δύο παιδιά μόνο αλλά, ΚΟΡΕΣ!👍😊
    Βέβαια αυτές δεν είναι μόνο δικές μου γιατί είχα ζητήσει από την Παπέν να βάλει κι αυτή ένα χεράκι, 😂 οπότε είμαι μέσα στο στόχο του μηδαμινού αποτυπώματος.😂

    Οι άνθρωποι, είναι ανοιχτό βιβλίο που μπορεί να διαβάσει κι ένα παιδί γ’ δημοτικού, μεγαλώνοντας μπαίνουν στην ζωή μας οι ιερές αλήθειες, η ιερή αγανάκτηση και τα ιερά και όσια γενικώς και βλέπουμε και κρίνουμε βάσει αυτών.
    Οτιδήποτε ιερό, είναι ανθρώπινη ηλιθιότητα και ματαιοδοξία. Να θυμάσαι αυτό,
    σε 10.000.000 χρόνια θα τα θυμόμαστε όλα αυτά και θα γελάμε, τόσο ιερά και σημαντικά είναι.😂

    Τα πράγματα είναι απλά, αν θες να δεις την πραγματικότητα αυτού του κόσμου, ακολούθησε το μονοπάτι του πολύ χρήματος, όλα τ’ άλλα, είναι εικονική πραγματικότητα. Αν θες να περνάς καλά, ακολούθησε την λειτουργία της ζωής που από την φύση της, ακολουθεί τό μονοπάτι της χαράς και της ευχαρίστησης, οτιδήποτε άλλο, είναι άρρωστο και διαστροφικά.
    Πως τα ξεχωρίζεις; Οτιδήποτε σε χαλάει δεν το αγγίζεις και φεύγεις μακριά.😂

    Ο Κατσέας και ο Spyridos, μπήκαν στην (μεγάλη πλέον) λίστα μ’ αυτούς που προσπερνώ, γιατί αν και γράφουν ενδιαφέροντα πράγματα κάποιες φορές, χαλάνε την αισθητική μου.
    Ίσως βρεθούμε σε κάποια σύναξη, εκεί είναι αλλιώς τα πράγματα.

    Να περνάς καλά.

    Υ.Γ – Σε σεντόνιασα λίγο, αλλά κόλλησα το γαμόσταυρο από την Παπέν (το τίμημα που ξυπνάμε και κοιμόμαστε μ’ αγκαλιές και φιλιά 🥰) και δεν έχω τι άλλο να κάνω.😂 Χθες βγήκα θετικός, αλλά ήδη σήμερα είμαι καλύτερα.

  140. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    140τέλος Περαστικά σου Λάμπρο! Τελικά όλο και επιβεβαιώνεται ότι θα τον περάσουμε άπαντες τον κορονιό (ή μάλλον θα μας περάσει). Ακούω αδιέξοδα πάλι στα νοσοκομεία – αχρείαστα να ΄ναι . Με ευχές και ξόρκια αμυνόμαστε πια στην κατάσταση, εκεί μας κατάντησαν ;).
    Κάτσ’ κατ’ , είσαι απ ΄αυτούς που μια χαρά παρέα κάνεις στον εαυτό σου 🙂 . Θα τον γυρίσεις υπέρ σου τον μίνι εγκλεισμό.
    Ο σκύλος κολλάει άραγε; τί είπαμε; Οι γάτες σίγουρα.

  141. ΚΩΣΤΑΣ said

    140
    Περαστικά σου, Λάμπρε μας, καθώς και στην αγαπημένη σου σύζυγο!

  142. antonislaw said

    140
    Περαστικά Λάμπρο! όλα να πάνε καλά!
    Μου άρεσε πολύ και η τοποθέτησή σου και την προσυπογράφω!

  143. Γιάννης Κουβάτσος said

    139: Δεν κινδυνεύεις εσύ, Σταύρο. Αν και Μπαοκτζής, έχεις τον σεβασμό όλων, ελπίζω. 😊

  144. ΓΤ said

    @133 Ρίβα

    Πάντα κατά το πνεύμα του 129β

  145. spyridos said

    140
    Περαστικά.
    Οσο για τα υπόλοιπα.
    Τουλάχιστον εγώ δεν προσποιήθηκα ποτέ ότι είμαι κάτι άλλο. Στον Πειραιά γεννήθηκα, 70 μέτρα από το δημαρχείο και μεγάλωσα στο Πέραμα.
    Σαβούρα βιβρ, τι τα θέλεις, καμία αισθητική.

    Τον Απρίλιο με έπιασε ο ιός και θυμήθηκα πως είναι να έχεις πυρετό. Την προηγούμενη φορά με πυρετό ήταν Απρίλης του 1996.
    Στην αρχή που ήρθε ο φαιοχίτωνας εδώ μέσα σαν ταύρος σε υαλοπωλείο και άρχισε να σκορπίζει το μαύρο και βουβό πράγμα που έχει μέσα του, νόμισα ότι φταίει ο πυρετός μου.
    Μετά όταν συνέχισε να αφοδεύει στις ψυχές μας και είδα ότι κάμποσοι σχολιαστές τον επαινούσαν για το υπέροχο χιούμορ του, πίστεψα ότι ο κορονοιός πείραξε και το λίγο νιονιό που μου ΄χει απομείνει και κάτι δεν καταλαβαίνω.
    Εχθές έκανα ένα σχόλιο με τη μανιέρα του φαιοχίτωνα και πειράχτηκε αυτός και άλλοι που εκτιμούσαν το «χιούμορ» του.
    Τουλάχιστον δεν τα έχω χάσει εντελώς.

  146. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πάντα οι άλλοι φταίνε. Εμείς έχουμε πάντα δίκιο, ακόμα και με πυρετό.

  147. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κι αυτό το στυλάκι Παπαμιχαήλ «εγώ γεννήθηκα στον Μπεραία κι εμείς εκεί κάτω έτσι ξηγιόμαστε κι άμα λάχει βρίζουμε και τα χώνουμε…», έλα, σε παρακαλώ, λιγότερη γραφικότητα. Ξέρω Πειραιώτες που είναι η επιτομή της ευγένειας και της ανεκτικότητας.

  148. spyridos said

    Του έστελνες επαίνους για το υπέροχο χιούμορ του όταν έκανε σχόλια που δεν θα τολμούσε να τα κάνει ούτε ο παλιός μου γείτονας ο Φώτης Α. (Θεός σχωρέστον) που βασάνιζε ανθρώπους στην ασφάλεια και βίαζε τις κοπελίτσες. (Ο Φώτης που αναφέρει ο Κάτρης στη γέννηση του νεοφασιμού).
    Από αυτόν δεν είχα ακούσει τέτοια.

  149. spyridos said

    Αυτοσαρκαστικό είναι το σχόλιο και κατάλαβε ότι θέλεις.
    Ποτέ δεν δικαιολογήθηκα και ούτε τώρα το θέλω.
    Αυτός είμαι και δεν κρύφτηκα ποτέ.
    Ούτε βγήκα ποτέ να πω αν είμαι μηχανικός, γιατρός, δάσκαλος, εργοδηγός ή σκουπιδιάρης.
    Κρίνε με και χέσε με αν το θες από τα σχόλιά μου και μόνο.
    Οταν έκανες προσωπικές επιθέσεις σε έχεσα και εγώ πατόκορφα.
    Μην παραποιείς αυτά που γράφω λοιπόν.

  150. Ριβαλντίνιο said

    Όχι, πάντα έτσι ήσουν. Χαμένα τα είχες. Δεν φταίει ο πυρετός 36,7 που έχεις.
    Που μας λες Πειραιά και Πέραμα για να καταλάβουμε πως είσαι «λαϊκό παιδί.». Σε λίγο θα μας τραγουδήσεις και το γκουγκούτσι φόρεμα του Μαζωνάκη.
    Δηλαδή άλλοι που είναι από Νίκαια 4ο συγκρότημα τι θα έπρεπε να λένε ;

    Για να ξέρουν οι αναγνώστες γιατί με εγκαλεί ο τύπος . Θεωρούμαι χειρότερος απ’ τον βασανιστή και βιαστή γείτονά του επειδή :

    – Ένας αριστερός Ακροναυπλιώτης ίσως λέει τον Βελουχιώτη σεξουαλικά ανώμαλο ( περιμένω επιβεβαίωση απ’ τον Χτήνο ) .
    – Ο Ασύρματος λέει πως ο Βελουχιώτης σκότωσε έναν καπετάνιο επειδή τον έψεξε που έσερνε 2 ομορφόπαιδα μαζί του.
    – Θύμισα την υπόθεση Μαραθέα.
    – Ένας αδελφός του Βελουχιώτη τον κατέκρινε.
    – Ο βασιλιάς Αγησίλαος είχε τάσεις προς ομοφυλοφιλία / παιδεραστία, αλλά συγκρατήθηκε και ο Ξενοφών τον επαινεί.
    – Υπάρχει η εκδοχή πως Παναγούλης έσπασε στην ανάκριση.
    – Τα ΤΑ εντάχθηκαν στον εθνικό κορμό γιατί ο αντικομμουνισμός τους βάρυνε στα μάτια όλων ( Άγγλων , πολιτικών , λαού ) περισσότερο από τον δοσιλογισμό τους και επειδή οι κομμουνιστές θεωρούσαν ένα και το αυτό τον Παπανδρέου , τον Ιερό Λόχο , την Ορεινή Ταξιαρχία , τον ΕΔΕΣ και τα ΤΑ.

    Για όλα αυτά είμαι χειρότερος από έναν βασανιστή και βιαστή !!!!!!

  151. spyridos said

    Ουστ χρυσάΒγουλο.
    Καταλαβαίνεις τι σημαίνει μανιέρα και τι σε πείραξε;
    Καταλαβαίνεις τι σημαίνει ΔΗΘΕΝ αφέλεια αλά Μιχαλολιάκος και άλλα ακροδεξιά ξεράσματα, για τα οποία και άλλοι σε εγκάλεσαν;
    Καταλαβαίνεις ότι το μάυρο και βρωμερό πράγμα που έχεις μέσα σου σε έβαλε να στέλνεις αντικομουνιστικά και άλλα άσχετα ΣΕΝΤΟΝΙΑ σε άρθρα για φρούτα ή κάτι παρόμοιο;
    Λοιπόν φαιοχίτωνα ΜΗΝ απευθυνθείς ξανά σε μένα. Τελείωσε.
    Με αηδιάζεις σίχαμα.

  152. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το θέμα είναι ότι η απόσταση που εξασφαλίζει το διαδίκτυο δίνει στον καθένα τη δυνατότητα να προσβάλλει ελεύθερα και εκ του ασφαλούς. Αν είχαμε συγκεντρωθεί στο τεράστιο σαλόνι του Νικοκύρη (λέμε τώρα 😊) όλοι εμείς οι ετερόκλιτοι τύποι και συζητούσαμε (λέμε τώρα) για τα ίδια ακριβώς θέματα, είμαι σίγουρος ότι θα προσέχαμε πολύ περισσότερο τα λόγια μας και τη συμπεριφορά μας στο ξένο σπίτι. Δυστυχώς, όμως, ένα από τα πολλά κακά των ΜΚΔ κάθε είδους είναι και το ότι ο καθένας λέει ό,τι του κατέβει χωρίς να το πολυσκεφτεί.

  153. spyridos said

    7/06/2022
    https://sarantakos.wordpress.com/2022/06/07/kopeles-11/

    Πρώτη μέρα της ανάρτησης και μπήκε το αρρωστάκι να καταχέσει το νήμα με το βιβλίο του Δ. Σαραντάκου.
    Κανένας σεβασμός στο Νικοκύρη του ιστολογίου.
    Δεν κρατήθηκα και σου το είπα. Που να καταλάβεις βόθρε.
    Η αντίδρασή σου τα λέει όλα.

  154. spyridos said

    153
    Σωστότατο. Διάβασε λοιπόν αυτό στο 154

  155. Ριβαλντίνιο said

    Συνεχίζοντας τα ψέματα ο τύπος λέει πως έγραψα σε άσχετα άρθρα για φρούτα.

    Λοιπόν , τα σχετικά με τον Βελουχιώτη ήταν στο άρθρο για τον Ροβήρο που αναφέρεται Κατοχή και άλλοι σχολιαστές άνοιξαν πρώτοι την συζήτηση. Τα σχετικά με τον Παναγούλη και τα ΤΑ ήταν για την μετάφραση στην δίκη της Νυρεμβέργης και άλλοι σχολιαστές άνοιξαν πρώτοι την συζήτηση. Στο δε τελευταίο άρθρο αν θυμάμαι καλά ο συγκεκριμένος σχολιαστής δεν έκανε κανένα σχόλιο σχετικά με το ζήτημα των διερμηνέων – ο αχρείαστος που έλεγε ο Μπλογκ – σε αντίθεση με εμένα που μίλησα για την ταυτόχρονη μετάφραση στη Νυρεμβέργη , το αν ήταν διερμηνέας στο Νταχάου ο Ζαχαριάδης , την Δόνια Μαρίνα που ήταν η φωνή του Κορτέζ και τον διερμηνέα κατά το κείμενο αποκήρυξης του ισλάμ στο Βυζάντιο με το οποίο μάλιστα έπιασα κουβέντα με τον Νικοκύρη.

  156. Ριβαλντίνιο said

    Α, έχουμε και συνέχεια στα ψέματα.

    Στο συγκεκριμένο άρθρο μίλησα για τον Χατζηαργύρη και τον Μακάριο . Όλα αναφέρονται στο άρθρο του Νικοκύρη , δηλαδή στο κείμενο του Δ. Σαρανάτκου. Όλα τα υπόλοιπα ήταν γιατί άλλοι σχολιαστές τα ανέφεραν.

  157. sarant said

    Ο,τι και να πω φαίνεται πως είναι μάταιο.

  158. Γιάννης Κουβάτσος said

    Έτσι φαίνεται. Ας βάλουμε λοιπόν ένα τραγουδάκι μπας και λυθεί η παρεξήγηση…

  159. spyridos said

    Αφιέρωμα στο Μουστακί. Ωραίο και πολύ ενδιαφέρον για μένα.
    https://sarantakos.wordpress.com/2022/05/23/meteque/#comment-814410

    20 λεπτά μετά την ανάρτηση μπαίνει εντελώς άσχετα και το κάνει άνω κάτω.
    Πάλεψαν πολλοί για να το σώσουν και πιστεύω τα κατάφεραν.
    Ένα από τα πολλά και σταματάω εδώ.

  160. Ριβαλντίνιο said

    @ 159 Γιάννης Κουβάτσος

    Όοοχχχιιιι ! Πρέπει να πιάσεις το νόημα του «Πειραιά γεννήθηκα, 70 μέτρα από το δημαρχείο και μεγάλωσα στο Πέραμα.»

  161. Ριβαλντίνιο said

    Το σχόλιό μου είναι στο 3. Το απάτριδες και οι μέτοικοι αναφέρονται στο κείμενο του άρθρου . Και εδώ ψέματα λες. Να φταίει που ο πυρετός έπεσε 36,6 ;

  162. spyridos said

    159
    Σε αυτό το απόσπασμα, κάπου φαίνεται εκείνη η αλάνα στο Πασαλιμάνι που για χρόνια (ως αρχές του 90); λειτουργούσε ένα μικροσκοπικό λούναπαρκ.
    Ο Πειραιάς έχει τη θάλασσα. Αυτή τον σώνει και τον κάνει ανθρώπινο.
    Δεν έχει τίποτα άλλο δυστυχώς.
    Το Άργος και η Λαμία έχουν περισσότερο πολιτισμό από τον Πειραιά.
    Από τα 15 μου και μετά τον απόφευγα και την μικροαστική κυρπαντελίδικη νοοτροπία του.
    Ακόμα και η Αθήνα φαντάζει μεγαλούπολη δίπλα του.
    Μπορώ να σου πω για πολλές γωνιές και γειτονίες της Αθήνας που τις έχω ζήσει και ελάχιστες για τον Πειραιά που μου είναι σε μεγάλο βαθμό αδιάφορος.
    Οπως σου είπα το παραπάνω σχόλιό μου ήταν αυτοσαρκαστικό.

  163. spyridos said

    Ο κυρ Μιλτιάδης καθόταν στη γωνία στο Πασαλιμάνι, σε αυτό που παλιά ήταν το ουζερί του Μπελαμή, μαζί με τον γιό του το Βαγγέλη.
    Αυτός για καφέ και τον μικρό (15-16 μικρός, που λέει ο λόγος) τον τάιζε μέχρι σκασμού. Τα γκαρσόνια δεν προλάβαιναν να φέρνουν.
    Από τη Φοντάνα τους βλέπαμε ιδρωμένους. Η παχυσαρκία σωματική και πνευματική αρχίζει σε παιδική ηλικία.

  164. spyridos said

    Sarant
    «Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα αν και δεν βλέπω τι σχέση εχουν τα περί Βελουχιώτη και Πετσόπουλου. «

  165. Ριβαλντίνιο said

    Στο 7 λέει ο Λεώνικος για το ΚΚΕ που αποκήρυττε και αποκαθιστούσε. Λέει για Μπελογιάννη. Ο Χτήνος στο 15 διορθώνει σε Πλουμπίδη. Ο Άγγελος στο 17 μιλάει για Καραγιώργη. Εγώ στο 40 λέω για Βελουχιώτη και στο 46 ρωτάω τι έτρεξε με τον Πετσόπουλο. Στο 52 ο Κατσέας μου απαντά για Πετσόπουλο. Ομοίως ο Άγγελος στο 56.

    Και στο 82 έρχεται το σχόλιο του Νικοκύρη.

    Και από αυτή τη ροή φταίω εγώ !

  166. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    142 – Ευχαριστώ φίλε και ΜΟΝΑΔΙΚΕ ομοϊδεάτη Κώστα, νάσαι καλά.
    Στο τέλος θα νικήσουμε.👍😊

    143 – Ευχαριστώ Αντώνη κι ελπίζω να σε δούμε στην επόμενη σύναξη.😊.

  167. spyridos said

    «Πάντα οι άλλοι φταίνε. Εμείς έχουμε πάντα δίκιο….»

  168. spyridos said

    Ο Πάπας της Ρώμης και αυτός. Οι δυό αλάθητοι.

  169. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Εγκόλπιο ανασκολοπισμού» – Εμίλ Σιοράν

    «Εκεί οι βεβαιότητες αφθονούν: καταργήστε τες, καταργήστε προπαντός τις συνέπειές τους: θα επαναφέρετε τον παράδεισο. Τι άλλο είναι η Πτώση αν όχι η αναζήτηση μιας αλήθειας και η βεβαιότητα της εύρεσής της, το πάθος για ένα δόγμα, η εγκατάσταση μέσα σε ένα δόγμα;

    Ο φανατισμός έρχεται ως συνέπεια, – κεφαλαιώδης φύρα που χορηγεί στον άνθρωπο τη γεύση της αποτελεσματικότητας, της προφητείας, του τρόμου, – λυρική λέπρα με την οποία μολύνει τις ψυχές, τις υποτάσσει, τις συντρίβει ή τις εξάπτει. »
    http://sioualtec.blogspot.com/2022/06/blog-post_66.html

  170. Ριβαλντίνιο said

    Σου έδειξα ότι
    α) δεν γράφω άσχετα με το θέμα
    β) σπανίως ξεκινάω εγώ μια συζήτηση εκτός θέματος
    γ) σε ενοχλούν εσένα περισσότερο οι νόμιμες σεξουαλικές αποκλίσεις καθώς είσαι ψευτοπροοδευτικός
    δ) σε ενοχλούν οι αντίθετες πολιτικοϊστορικές απόψεις καθώς είσαι φασιστερός – από εκεί προέρχεται το μένος σου και η επίθεση σου σε μένα
    ε) είσαι ψεύτης.

    Τι φταίει με σένα και το συνεχίζεις δεν μπορώ να ξέρω . Ήρθε όμως η ώρα να κάνεις την αυτοκριτική σου :

  171. spyridos said

    Παπάρια έδειξες αλάθητο χρυσάΒγουλο.
    Δεν με ενοχλούν οι σεξουαλικές προτιμήσεις κανενός. Δεν θέλω όμως να διορίζει τους εραστές του ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ. Να πληρώνει ο καθένας μόνος του για τα γούστα του.
    Κι εγώ δεν ξέρω τι φταίει με σένα. Αλλά οι γνώσεις είναι ένα μικρό επίστρωμα. Όπως το μίνιο που βάφαμε τα κάγκελα.
    Από κάτω μένει η σκουριά. Κάποιος που χαίρεται και αναφέρεται με τον τρόπο που αναφέρεσαι εσύ στην εφαρμογή βασανιστηρίων, πρέπει να είναι βαριά άρρωστος και να μεγάλωσε σε έντονα τοξικό περιβάλλον.
    Να το κοιτάξεις. Πήγαινε σε κανέναν ψυχίατρο ανώμαλε.

    Το βρωμερό καθίκι έγραψε αυτό αναφερόμενο στον Αλέκο Παναγούλη.
    » Μετά έπεσαν τα γνωστά «χάδια» που πέφτουν σε τέτοιες περιπτώσεις και κελάηδησε.»

    Δεν είναι το ΤΙ έγραψες αλλά το ΠΩΣ το έγραψες. Φανερώνει ένα χαρακτήρα άρρωστο και φανερά πειραγμένο, που απολαμβάνει την κακοποίηση συνανθρώπων του που αγωνίστηκαν για την κοινωνία ολόκληρη. Το αρρωστάκι χριστιανόπουλο.
    Διαταραγμένη κοινωνικά και ψυχολογικά προσωπικότητα. Εγώ δεν έχω τη δύναμη και τις γνώσεις για να σε βοηθήσω. Ελπίζω να μπορέσεις να βρεις βοήθεια στις υπάρχουσες δομές.

  172. spyridos said

    170
    Ετσι ακριβώς Κουβάτσε. Και δυστυχώς για εμάς που δεν έχουμε βρει βεβαιότητες και σίγουρες λύσεις τα πράγματα είναι δύσκολα.
    Πολύ ευκολότερα για τους διάφορους Χριστιανοταλιμπάν που βρήκαν τη μία και μόνη Αλήθεια.

  173. Λυπάμαι που θα το πω, αλλά μοιάζετε όλο και περισσότερο με συγκοινωνούντα δοχεία.
    Ματαιοπονείτε. Στον πάτο του πηγαδιού δεν διακρίνοται πια ούτε το δίκιο ούτε το άδικο. Μόνο οσμές αναδίδονται…

  174. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ε, ναι…

    «Οι κοινωνικές σχέσεις σε µια πλουραλιστική δηµοκρατική κοινωνία διέπονται από διαφορές, dissensus, ανταγωνισµούς. Η γόνιµη διαφωνία αποτελεί sine qua non προϋπόθεση για την εδραίωση ενός γνήσιου αµοιβαίου σεβασµού. Στην περίπτωση του σύγχρονου «αστέρα» της συντηρητικής διανόησης, του Τζόρνταν Πίτερσον, οι τρόποι αντιµετώπισής του από τους φανατικούς υπέρµαχους της πολιτικής ορθότητας είναι παντελώς λαθεµένοι: είτε επιλέγουν να ακυρώνουν (ενίοτε βιαίως) την παρουσία του σε οµιλίες αντί να µελετήσουν για να βρουν τα τρωτά και τις διαστρεβλώσεις στην –εν γένει συγκροτηµένη– σκέψη του, ούτως ώστε στη συνέχεια να αντιπαρατεθούν µαζί του, είτε το κάνουν µέσω ad hominem επιθέσεων εναντίον του και αναµασώντας ατεκµηρίωτες υποθέσεις εργασίας, οι οποίες εκθέτουν την ιδεοληψία τους και τη θεωρητική ανεπάρκειά τους σε κοινή θέα.»
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.documentonews.gr/article/thomas-tsakalakis-h-aristerostrofi-politiki-orthotita-kataligei-na-leitoyrgei-os-ena-eidos-exypiretikis-valvidas-asfaleias-gia-to-idio-to-systi%25C2%25B5a/amp/&ved=2ahUKEwjJoaOg5Of4AhUwnP0HHSSDAN4QFnoECD8QAQ&usg=AOvVaw0nrv-i38HNRTTVXZVXIMZo

  175. ΣΠ said

  176. 175.
    Ωραία άρθρο και φαίνεται ωραίο το βιβλίο. Σκέφτομαι μάλιστα να το αγοράσω μήπως και μου λυθούν κάποιες απορίες:
    1. Μέχρι να αποδώσει καρπούς η πάλη των τάξεων τι γίνεται με τη ζωή και τα δικαιώματα των πιο ευάλωτων που διαρκώς καταπατώνται;

    2. Πως αντιμετωπίζουμε την ωμή και αναίσχυντη παλινόρθωση του συντηρητισμού και του αναθεωρητισμού, που πλέον βρίσκει ισχυρότατο σύμμαχο σε όλη αυτή την συζήτηση περί πολιτικής ορθότητας; (όταν δλδ ο κάθε κάφρος διεκδικεί το «δικαίωμα» να καταπατά τα δικαιώματα των άλλων και να τους προσβάλλει βάναυσα επικαλούμενος την καταπίεσή του από τη πολιτική ορθότητα. Θυμίζω τους τύπους όπως ο Ψαριανός που έχει κάνει ψωμοτύρι την έννοια της «κορεκτίλας», προκειμένου να διαπράττει τις καφρίλες του ανενόχλητος.) Με την έννοια αυτή η επικέντρωση στα δεινά της πολιτικής ορθότητας επίσης αποπροσανατολίζει από τα δεινά των πιο αδικημένων και ρίχνει μπόλικο νερό στον μύλο των συντηρητικών κάθε μορφής. (Και έχει πολλές τέτοιες μορφές, δυστυχώς, στις μέρες μας- η περίφημη «σκύλα» του Μπρεχτ εγκυμονεί κάθε είδους τέρατα)

    3. Τι γίνεται με την περίπτωση των «ιστορικών ερευνητών» εκ του προχείρου που ξεφυτρώνουν στα ΜΚΔ σαν τα μανιτάρια και δημιουργούν σύγχρονα χαρακώματα με μοναδικό στόχο να ξαναγράψουν την Ιστορία και να «αποκαταστήσουν» την αλήθεια, χρησιμοποιώντας επιστημονικοφανείς μεθόδους και λογικοφανείς συμπερασμούς; Πώς αντιμετωπίζεις αυτούς τους «ιστορικούς» εκ του προχείρου, που όχι μόνο δεν χρησιμοποιούν την πλούσια βιβλιογραφία (που ανέφερες σε άλλο σχόλιό σου), αλλά αγνοούν και θεμελιώδεις κανόνες της ιστορικής έρευνας, ενώ την ίδια στιγμή πλασάρουν ως επιστημονικές τις πιασάρικες ανατροπές της «χαλκευμένης» επίσημης ιστοριογραφίας (η γοητεία του «τι μας κρύβουν», ειδικά για τους νέους είναι τεράστια!). Θα μου πεις, αντίκρουσέ τους! Ωραία, έχεις ακούσει που λένε «ένας βλάκας πετάει μια βλακεία και εκατό γνωστικοί δουλεύουν για να τη διαψεύσουν»; Πόσο εύκολο είναι να γίνει αυτό στα ΜΚΔ;
    Παράδειγμα το άρθρο ιστορικής «έρευνας» που επικαλέστηκε σε άλλο νήμα σχολιαστής του ιστολογίου ως έγκυρη πηγή γνώσης:
    https://greekcivilwar.wordpress.com/2022/03/29/%cf%83%cf%85%ce%bc%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b5%ce%b9%cf%87%ce%b5-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%b7-%ce%b4%cf%89%cf%83%ce%b9%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%ba%ce%b7-%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b1/

    Σε αυτό:

    *Ο επίδοξος ερευνητής επιλέγει μία και μόνη ιστορική πηγή (τον Μάγερ!) και τη βαφτίζει ως τη μόνη έγκυρη (ας μην τον κρίνω και θεωρηθεί ότι κάνω επιθέσεις ad hominem- τα έχουν πει άλλωστε οι ίδιοι οι Καλαβρυτινοί)
    *Στη συνέχεια βρίσκει δημοσιευμένο ένα τεκμήριο που κατά τη γνώμη του δεν μπορεί να ισχύει (γιατί είναι «εθνικά οδυνηρότατη» άποψη!).
    *Προσπαθεί να ανακαλύψει το «αυθεντικό» τεκμήριο (και μπράβο του)
    *Μετά από όλη τη μανούρα για να αποκτήσει το αυθεντικό τεκμήριο, ανακαλύπτει ότι το περιεχόμενό του δεν διαφέρει από το αρχικό (το αναξιόπιστο), αλλά δεν πτοείται! Αντίθετα, αφιερώνει τη μισή έκταση του άρθρου του στην περιγραφή της κοπιώδους και δαπανηρής προσπάθειάς του ενώ, παράλληλα, αναφέρεται στο αρχικό τεκμήριο με ένα σωρό εκφράσεις αμφισβήτησης (εισαγωγικά, λέξεις όπως «υποτίθεται» κλπ), ενώ γνωρίζει ότι στο τέλος θα μας πει ότι λένε το ίδιο τα δύο τεκμήρια! Ο αναγνώστης που θέλει διακαώς να πεισθεί ή δεν έχει χρόνο να το διαβάσει προσεκτικά θα νομίσει ότι η εργώδης προσπάθειά του έφερε το αποτέλεσμα της διάψευσης!
    *Αφού μας προσφέρει γενναιόδωρα το pdf (γιατί άραγε, αφού λέει το ίδιο!) περνάει στο plan B (γιατί κάποιοι ανοίγουν τα pdf): προκειται σίγουρα για λαθροχειρία των αριστερών που έχουν – οι επιτήδειοι- πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες!
    *Καταλήγει θριαμβευτικά σε δικές του εικασίες και λογικοφανείς συμπερασμούς (σαν αυτούς που κατέκρινε τις προάλλες ο φίλος σου ο Κατσέας) και στη μοναδική έγκυρη πηγή του Μάγερ! Όπερ έδει δείξαι, φίλε μου! Τι άλλο θέλεις από την ιστορική έρευνα!
    Ναι, αλλά έχουμε (έχεις εσύ;) την υπομονή και τα μέσα (ας πούμε την απαραίτητη βιβλιογραφία) για να αντικρούσεις κάθε τέτοια προσπάθεια «ερευνητικής ιστοριογραφίας»; Αυτοί που τα διαθέτουν (λόγω επαγγέλματος) έχουν τον χρόνο να αντιμετωπίσουν τους χιλιάδες παρόμοιους «ιστορικούς» εκ του προχείρου;

    Αυτά θα ρωτούσα τον συγγραφέα…

  177. Avonidas said

    #175. Ο Jordan Peterson είναι για δέσιμο. Το να ονομάσουμε τη σκέψη του «εν γένει συγκροτημένη» είναι το λιγότερο υπερβολή. Ένας γκουρού της αυτοβοήθειας που δεν μπορεί να βοηθήσει ούτε τον εαυτό του – μόνο τα πειράματα που κάνει με τη δίαιτά του πιθανότατα θα τον οδηγήσουν στον τάφο πολύ πριν την ώρα του. Η μόνη πιο θλιβερή περίπτωση που μπορώ να σκεφτώ είναι του Γκέντελ που κατάφερε να πεθάνει από ασιτία, επειδή πίστευε (παράλογα) ότι οι γιατροί του προσπαθούσαν να τον δηλητηριάσουν. Κι ο Γκέντελ ήταν όντως ευφυής.

    Βεβαίως, πολλοί από τους επικριτές του Peterson είναι ακόμα περισσότερο για δέσιμο απ’ αυτόν, αλλά αυτό δεν κάνει τα επιχειρήματά του έγκυρα. Ούτε κι είμαστε υποχρεωμένοι να ανοίγουμε διάλογο με τον κάθε παλαβό που το απαιτεί, για χάρη της δημοκρατίας και του πλουραλισμού. Έχω ξαναπεί ότι το δικαίωμα του Α στην ελευθερία του λόγου δεν περιλαμβάνει την υποχρέωση του Β να καθίσει να τον ακούσει, ούτε το δικαίωμα του Α σ’ ένα δημόσιο βήμα. Κάποια επιχειρήματα, πολύ απλά, δεν αξίζουν το χρόνο που θα αφιερώναμε να τα αντικρούσουμε.

    Ή τέλος πάντων δεν είναι ανάγκη να τα αντικρούσουμε δια ζώσης.

  178. Ριβαλντίνιο said

    @ 177 Eva Matenoglou (@Evamaten)

    Καταρχάς μπορείτε να ρωτήσετε τον ΣΑΘ. Το greekcivilwar του κου Ζέρβα είναι αριστερό ιστολόγιο και θα χαρεί να φιλοξενήσει τον αντίλογό σας.

    Καταλαβαίνετε πως απ’ τις ημερομηνίες και μόνο δεν ήταν δυνατόν να συμμετέχουν ΤΑ στην σφαγή των Καλαβρύτων ;
    Και τέλος μου κάνει εντύπωση που δεν καταλαβαίνετε πως η μαρτυρία του Λήπερ δεν είναι από πρώτο χέρι και χρειάζεται διασταύρωση.

  179. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    177# Ούτε στο μπλόκο της Κοκκινιάς μετείχαν οι τ/αλήτες. Αλήθεια. Μπατριώτες λέμε, όχι εαμοβούλγαροι.

  180. 179.
    Δεν εννοούσα τον συγγραφέα του άρθρου στο μπλογκ! (Ο οποίος μάλλον δεν αναγνώρισε την ανάγκη για καμία διασταύρωση!)
    Εννοούσα τον συγγραφέα του βιβλίου στο σχόλιο 175.
    Και επί της ουσίας, έχω διαβάσει πολλά άλλα άρθρα (διαδικτυακά, δυστυχώς) που επιβεβαιώνουν τη μαρτυρία, αλλά που μπορεί απλώς να είναι πολλαπλασιασμός κάποιου αρχικού. Ωστόσο, δεν μπαίνω στην ουσία του πράγματος. Μπορεί και να ισχύει, αλλά σίγουρα δεν θα με πείσει το εν λόγω άρθρο.
    Ούτε θα με πείσει η πολιτική τοποθέτηση του διαχειριστή του ιστολογίου. Ακόμη και η προσωπικότητα του Μάγερ (ποιος είναι, ποιος προλόγισε το βιβλίο του, ποιος τον βράβευσε, πώς διαχειρίστηκε τις μαρτυρίες των Καλαβρυτινών -που εντόπισαν ανακρίβειες, αλλά ο ίδιος αρνήθηκε να τους λάβει υπόψη κλπ) δεν με ενδιαφέρει – με ενδιαφέρει να μπορεί να με πείσει. Όταν έχω χρόνο να καταπιαστώ (γιατί έχουμε και μια ζωή που τρέχει) θα το ψάξω καλύτερα. Την επιστημονικοφάνεια του άρθρου κατέκρινα, όχι το συμπέρασμα. Ίσως γιατί εγώ έχω πολύ λιγότερες βεβαιότητες από εσένα.

  181. Ριβαλντίνιο said

    @ 180 ΣτοΔγιαλοΧτηνος

    Αυτό τώρα τι είναι ; Damage control ; 🙂 🙂 🙂

    Φυσικά και στο μπλόκο της Κοκκινιάς συμμετείχαν ΤΑ. Έγινε και δίκη.

    Ακρόπολις 20/11/1946
    Δικαστήρια δοσιλόγων . Δίκες Πλυτζανόπουλου ( αρχηγός ΤΑ ) , Λάμπου ( διοικητής Ειδικής Ασφαλείας ) , Γκίνου ( αρχηγού χωροφυλακής ) και αρκετών ακόμη για το Μπλόκο της Κοκκινιάς των αρχών Μαρτίου του 1944 . 63 μάρτυρες κατηγορίας ( ένας ταγματάρχης , ένας ανένταχτος που ο γιος του δεν ανήκε σε καμία οργάνωση κ.α. ) . 85 μάρτυρες υπερασπίσεως. Ο ταγματάρχης κατηγόρησε ως υπεύθυνο τον υπουργό εσωτερικών Ταβουλάρη πως έδωσε την διαταγή. Οι πρώτοι που συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν ήταν ένας λοχαγός του ΕΛΑΣ, ένας υπαστυνόμος και ένας δάσκαλος που είχε εκτελέσει έναν ανθυπολοχαγό. Και οι τρεις εκτελέστηκαν κατά διαταγή του Ταβουλάρη παρά τις αντιρρήσεις των Λάμπου και Γκίνου , οι οποίοι απλώς έκαναν την σύλληψη. Επικεφαλής του εκτελεστικού αποσπάσματος ήταν ο ταγματάρχης της χωροφυλακής και κατηγορούμενος Μεϊμάρης. Οι Γερμανοί δεν είχαν καμιά ανάμιξη στο μπλόκο σύμφωνα με τον μάρτυρα. Αυτό που έκαναν οι Γερμανοί είναι να ζητήσουν τους συλληφθέντας. Ο Λάμπου τους αρνήθηκε και οι Γερμανοί ερεύνησαν τα κραητήρια , βρήκαν 50 συλληφθέντας απ’ το μπλόκο και τους εκτέλεσαν την επομένη. Πληροφοριοδότης κατά το μπλόκο ήταν ο Σγουρός που δικάζεται ερήμην.
    https://postimg.cc/hXq7Qnyv
    https://postimg.cc/Sn7YWP3r
    https://postimg.cc/TLhyv3w7

    Υπάρχει όμως και η σφαγή στο Άσυλο Κοκκινιάς που δεν είναι ιδιαιτέρως γνωστή.

    Ασύρματος 19/6/1945
    Δίκη 26 ΕΛΑΣιτών για υπερ400ας εκτελέσεις με μαχαίρια , περίστροφα και τσεκούρια στο Άσυλο της Κοκκινιάς το διάστημα 4/12/1944 – 4/1/1945
    https://postimg.cc/gwy2DQV1

  182. Μαρία said

    177
    ΣΑΘ, μαύρη μαυρίλα πλάκωσε …
    Κυκλοφορούσε κι εδώ παλιά αλλά πήγε για μπάνιο.

  183. Άσε ρε Χτήνε, αλλά ας μη δώσουμε συνέχεια και μαγαριστεί πάλι το νήμα… Εγώ τουλάχιστον αποχωρώ, I’ve made my point.

  184. Ριβαλντίνιο said

    @ 181 Eva Matenoglou (@Evamaten)

    Να ξέρετε πάντως πως το θέμα είχε συζητηθεί και παλαιότερα εδώ και η σχολιάστρια Μαρία – γνωστή οπαδός της μαύρης αντίδρασης 🙂 – είχε αναρωτηθεί γιατί να φέρουν ΤΑ απ’ την Λακωνία και δεν έφεραν ΤΑ απ’ την Αχαΐα .
    Φυσικά κανέναν δεν μπορούσαν να φέρουν γιατί δεν υπήρχε η επιχειρησιακή δυνατότητα. Δεν βγαίνουν οι εφημερίδες όπως είπα.

  185. Ριβαλντίνιο said

    @ 183 Μαρία

    Ο ΣΑΘ ;;;;;; !!!!! Περίεργο …

  186. Ριβαλντίνιο said

    @ 185 Ριβαλντίνιο

    εφημερίδες ημερομηνίες

  187. spyridos said

    178
    Έτσι ακριβώς.
    » Ούτε κι είμαστε υποχρεωμένοι να ανοίγουμε διάλογο με τον κάθε παλαβό που το απαιτεί, για χάρη της δημοκρατίας και του πλουραλισμού. »

    Οταν βγαίνει ο κάθε ηλίθιος και επιμένει ότι η γη είναι επίπεδη, δεν μπορούμε να ξανασυζητάμε το θέμα. Απλώς του ρίχνουμε φάπες.
    Ούτε όταν ο ίδιος βλάκας επιμένει ότι τα ΤΑ που έκανα ήδη επιχειρήσεις τον 06/1943 δεν μπορεί να συμμετείχαν τον 12/1943 στη σφαγή των Καλαβρύτων, παρόλο που υπάρχουν εμπεριστατωμένες μαρτυρίες, γιατί έτσι του ήρθε στο άρρωστο μυαλό του.
    Ο Βρεττάκος παινευόταν για τη συμμετοχή του, το κάθαρμα.
    Και φυσικά πήγαν από τη Λακωνία γιατί στην Αχαία δεν είχαν ακόμα έτοιμες μονάδες.
    Ροχάλες στους φασίστες σε κάθε γειτονιά.

  188. spyridos said

    Σε λίγο θα βγει να μας πει τι στο Μονοδέντρι (όπου οι ταγματαλήτες εκτέλεσαν κυρίως αστούς που δεν συμμετείχαν στην προδοσία) ήταν μαζική αυτοκτονία.
    Έλα παλιάτσε.

  189. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο κάθε «παλαβός» πρέπει να μπορεί να λέει ό,τι θέλει, χωρίς οι κάτοχοι της «απόλυτης αλήθειας» να του ρίχνουν φάπες. Όποιος γουστάρει απαντάει στον παλαβό, αφού η φαρέτρα του είναι τίγκα στα αμάχητα επιχειρήματα, όποιος δεν γουστάρει σκάει ενα ειρωνικό χαμόγελο και πάει παρακάτω κι αφήνει τον «παλαβό» να παραληρεί και να εκτίθεται. Κι αυτό με τις φάπες καλό είναι να το κοιτάξετε λίγο, δεν ακούγεται ωραία, ιδίως όταν η ιστορία, με άπειρα παραδείγματα, δείχνει ότι αυτό δεν είναι απλώς ένα σχήμα λόγου.

  190. spyridos said

    189
    μαζική = ομαδική

  191. Ριβαλντίνιο said

    @ 188 Spyridos

    Ο Κωστόπουλος για την ημερομηνία ίδρυσης των ΤΑ :
    Αθήνα : Ιούνιος ’43 – φθινόπωρο ’43
    Πρώτη επιχείρηση στα νοσοκομεία των Αθηνών το Νοέμβριο του ’43.
    Το ίδιο λέει και ο Χανδρινός : «Τα Τάγματα Ευζώνων πήραν το βάπτισμα του πυρός στις 30/11/43 όταν η κυβέρνηση πήρε την απόφαση να εκκαθαρίσει όλα τα νοσοκομεία της πόλης…»

    Χαλκίδα : 29/12/43
    Πάτρα : 20/1/44
    Κόρινθος : Απρίλιος του ’44
    Αγρίνιο : 18/2/44
    Πύργος : 19/5/44
    Ναύπακτος : 22/6/44
    Καλαμάτα : 18/2/44

    Το Τάγμα Λεωνίδας του Βρεττάκου είχε ιδρυθεί την 1/11/1943. Δεν ήταν δυνατόν αυτοί να συμμετέχουν τόσο μακριά απ’ την βάση τους , όταν μάλιστα οι Γερμανοί τους έδωσαν επαρκή οπλισμό μόλις στα τέλη του ’43 . Aκόμη δεν είχαν αρχίσει καλά καλά δράση στην Λακωνία ( συγκρούσεις με ΕΑΜίτες σε Αμύκλες, Μυστρά και γύρω απ’ την Σπάρτη ) και μεταφέρθηκαν για δράση στα Καλάβρυτα ;

    Υ.Γ. Που θα πάει ; Θα γίνεις κι εσύ άνθρωπος.

  192. Ριβαλντίνιο said

    @ 189 Spyridos

  193. Ριβαλντίνιο said

    @ 190 Γιάννης Κουβάτσος

    Τι φάπες να ρίξει ο δύστυχος που έτσι και χρειαστεί να μπλεχτεί σε κανέναν τσαμπουκά θα τον πάει κριτσίνι . 😆 😆 😆

  194. ΛΆΜΠΡΟΣ said

    177 – 1) Δεν υπάρχει και δεν υπήρξε ποτέ πάλη των τάξεων, αυτό είναι ένα εφεύρημα της αστικής τάξης (της μόνης με συνείδηση, οι άλλες δύο είναι αδύνατον να αποκτήσουν) για να έχει χειραγωγημένους τους πληβείους προσφέροντας τους ελπίδα.
    Μόνο ενδοαστικές διαμάχες υπάρχουν ανά τακτά διαστήματα για την νομή της εξουσίας, που εκφράζονται ώς πόλεμοι ή «λαϊκές» επαναστάσεις χρησιμοποιώντας φυσικά τους χρήσιμους ηλίθιους, ενώ αυτοί παρακολουθούν με ενδιαφέρον τις μάχες από το όρος Αιγάλεω.😊

    Συνεπώς, με τους ευάλωτους, θα γίνει αυτό που γίνεται τα τελευταία 5.000 χρόνια.

    2) Δεν υπάρχει καμία παλινόρθωση του συντηρητισμού, ανέκαθεν ο κόσμος στην μεγάλη του πλειοψηφία, ήταν συντηρητικός, κάτι που εκφράζεται εκλογικά παγκοσμίως, κι αν βάλουμε πως τα δήθεν αριστερά κόμματα, αποδείχθηκαν το ίδιο συντηρητικά με τα δεξιά, τότε το ποσοστό πλησιάζει το 90% του πληθυσμού.
    Οπότε το ερώτημα πρέπει να είναι, γιατί τα μεσαία και κατώτερα στρώματα, ειδικά εν καιρώ οικονομικών κρίσεων, ρέπουν πάντα προς τον συντηρητισμό και τον φασισμό;
    Η απάντηση του ερωτήματος θα μας δώσει και τον τρόπο αντιμετώπισής τους.

    3) Τίποτε δεν γίνεται κι ούτε μπορεί να γίνει άμεσα, το πρόβλημα συσχετίζεται ευθέως με τον συντηρητισμό των ανθρώπων και την κριτική τους σκέψη που λόγο υποχρεωτικού εκπαιδευτικού συστήματος, είναι ανύπαρκτη.
    Άμα και όταν αποσυνδεθεί η εκπαίδευση από την παραγωγή και την εξειδίκευση, τότε θα δούμε τι μπορεί να γίνει, αλλά αυτά τα αποφασίζει και τα εφαρμόζει η οικονομική ελίτ, εμάς δεν μας πέφτει λόγος.😊

  195. spyridos said

    192
    «Υ.Γ. Που θα πάει ; Θα γίνεις κι εσύ άνθρωπος.»
    Οσο κι αν προσπαθήσει ο ναζί δεν καταφέρνει να κρυφτεί.
    Ο απανθρωπισμός του αντιπάλου πριν τον στείλουμε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης ή εκτέλεσης.
    Συνέχισε μαϊμού με το υπέροχο χιούμορ. Δείξε μας κι άλλο τον κόκκινο κώλο σου.
    Α ρε Λάμπρο, που το είδες το χιούμορ;

  196. Γιάννης Κουβάτσος said

    177:Έχω διαβάσει το βιβλίο και κυρίως εστιάζει στις υπερβολές της πολιτικής ορθοτητας και στο ότι τα αριστερά κόμματα λειτουργούν πλέον μάλλον σαν ΜΚΟ παρά σαν πολιτικοί εκπρόσωποι των εργαζομένων. Βέβαια, το τι θεωρεί ο καθενας υπερβολές της πολιτικής ορθότητας, σίγουρα σηκώνει πολλή συζήτηση.

  197. spyridos said

    194
    Ανάφερε με ΜΙΑ φορά ακόμα.
    Κανε το και σου υπόσχομαι ότι θα έρθω να σε βρω και θα σου γαμήσω και την παναγία και το χριστό μαζί. Κωλόπαιδο.
    Σπέρμα γερμανού φαντάρου.
    Δε σταματάς γαμημένε. Θα σου γαμήσω ότι έχεις και δεν έχεις. Ανώμαλε.\
    Ηλίθιε. Δεν καταλαβαίνεις από στοπ.

  198. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και κάπου εδώ ο διαιτητής συνήθως διακόπτει τον αγώνα λόγω πρωτοφανών επεισοδίων.

  199. Ριβαλντίνιο said

    Εσύ δεν είσαι αντίπαλος. Ένας ψυχάκιας είσαι που κάποιος σκόρπισε στους τέσσερεις ανέμους την φασιστερή σου ιδεοληψία και τώρα κάνεις σαν υστερικός . Εξάλλου σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης το πολύ να ήσουν κάπος και τίποτε άλλο.

    Υ.Γ. Κρατήστε όλοι την αναπνοή σας. Ο Spyridos έρχεται να με βρει

  200. sarant said

    199 Έλειπα, καλό είναι να μη γίνουν άλλα σχόλια

  201. Ριβαλντίνιο said

    Συμφωνώ. Αλλά δεν μπορώ να καταλάβω από πότε το ιστολόγιο έγινε τόσο ανεκτικό σε τόσο αισχρές ύβρεις ( «Σπέρμα γερμανού φαντάρου» ) , ακόμη και σε απειλές κατά της σωματικής ακεραιότητας. Κι όλα αυτά επειδή κάποιος άλλος σχολιαστής είπε κάτι διαφορετικό για γεγονότα πριν 80 χρόνια ! Και αυτά που είπε μάλιστα δεν ήταν καν πρωτότυπα . Έχουν διατυπωθεί από mainstream ιστορικούς , δημοσιογράφους ή δημοσιολόγους.

    Εγώ μια φορά στο παρελθόν είχα ξεστομίσει ένα «Ζαίοι» και παρατηρήθηκα. Η μόνη εξήγηση που μπορώ να δώσω στον εαυτό μου είναι πως ο συγκεκριμένος χρήστης είναι προσωπικός φίλος ή κάτι παρόμοιο . Άλλη εξήγηση δεν μου έρχεται.

    Πολύ άσχημη εντύπωση μου έκανε και η αλαλία κάποιων παλιών χρηστών. Όχι αυτών που δεν πρόλαβα στα 3 χρόνια της απουσίας μου. Κάποιων χρηστών πριν το 2019. Είτε εκφράστηκαν αρνητικά εις βάρος μου , είτε δεν είπαν τίποτα , είτε κράτησαν ίσες αποστάσεις. Σαν να πίστευαν πραγματικά πως ο Ριβαλντίνιο που σχολίαζε εδώ το 2014 – 2019 ήταν πραγματικά ένα «Αβγό» , ένας «φασίστας» και ένας «ρατσιστής» που αυτές οι ύβρεις και οι χαρακτηρισμοί του αξίζουν.

    Τεσπα. Εγώ δεν ξανασχολούμαι με τον συγκεκριμένο χρήστη. Θα τον αγνοώ.

  202. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Εγώ δεν ξανασχολούμαι με τον συγκεκριμένο χρήστη. Θα τον αγνοώ.»
    Α, γεια σου, Ρίβα. Στο είπα από την αρχή, μην μπλέξεις, ο εν λόγω παίζει πολύ επιθετικά, για να μην πω τίποτα χειρότερο και ρίξω λάδι στη φωτιά. Η μουγγαμάρα παλαιών σχολιαστών έχει να κάνει, κατά την πείρα μου, με την ιδεολογικοπολιτική συγγένεια. Αυτό έχω παρατηρήσει, τόσα χρόνια στο ιστολόγιο, ότι είναι το κριτήριο της ευθιξίας.

  203. Ριβαλντίνιο said

    @ 203 Γιάννης Κουβάτσος

    ιδεολογικοπολιτική συγγένεια

    Έτσι φαίνεται να είναι. Όλοι είμαστε ίσοι , αλλά κάποιοι είναι «ισότεροι». 🙂 Και η δικαιολογία είναι
    α) «Ξέρετε που μπαίνετε.»
    β) «Άλλοι χώροι είναι λιγότερο ανεκτικοί.»

  204. Γιάννης Κουβάτσος said

    204:Όχι, δεν γενικεύω, το ιστολόγιο είναι όντως πολυφωνικό και οι καβγάδες συγκριτικά λίγοι και συνήθως εντός των ορίων της ευπρέπειας. Τώρα, αν μέσα σε τόσες δεκάδες σχολιαστές υπάρχουν και 4-5 που θεωρούν ότι η άλλη άποψη (όποια κι αν είναι αυτή, φτάνει που είναι αλλη) πρέπει να χλευάζεται, ώστε να αναγκάζονται οι «άλλοι» να αυτολογοκρίνονται, γιατί δεν γουστάρουν τους καβγάδες, ε, ας τους αγνοούμε.

  205. spyridos said

    Λοιπόν αφού ούτε οι εγκλήσεις του Νικοκύρη δεν εισακούονται θα συνεχίσω.

    Τα κείμενά σου μένουν και δείχμουν αν είσαι χρυσάΒγουλο, ρατσιστής ή χριστιονοταλιμπάν.
    Στο 194 άρχισες τις απειλές. Δεν θα σταματήσω εδώ.
    Στις 23 του μηνός θα είμαι πολύ κοντά στο σπίτι σου. Αν θέλεις να συναντηθούμε να συζητήσουμε.
    Σου ζήτησα να με αγνοείς αλλά δεν το κάνεις.

  206. spyridos said

    205
    Η άλλη άποψη.
    Το βρωμερό καθίκι έγραψε αυτό αναφερόμενο στον Αλέκο Παναγούλη.
    » Μετά έπεσαν τα γνωστά «χάδια» που πέφτουν σε τέτοιες περιπτώσεις και κελάηδησε.»

    Δεν είναι το ΤΙ έγραψες αλλά το ΠΩΣ το έγραψες. Φανερώνει ένα χαρακτήρα άρρωστο και φανερά πειραγμένο, που απολαμβάνει την κακοποίηση συνανθρώπων του που αγωνίστηκαν για την κοινωνία ολόκληρη. Το αρρωστάκι χριστιανόπουλο.
    Διαταραγμένη κοινωνικά και ψυχολογικά προσωπικότητα. Εγώ δεν έχω τη δύναμη και τις γνώσεις για να σε βοηθήσω. Ελπίζω να μπορέσεις να βρεις βοήθεια στις υπάρχουσες δομές.

  207. sarant said

    Παρακαλώ να σταματήσουν τα σχόλια σε αυτό το νημα από Ριβαλντίνιο και Spyridos.

  208. Α. Σέρτης said

    Η εκδηλωθείσα συμπεριφορά του χρήστη Spyridos εμπίπτει στα άρθα του Ποινικού Κώδικα περί «απειλής» (333) και «εξύβρισης» (361) και καλό θα ήταν να κινηθούν οι σχετικές νομικές διαδικασίες

  209. Χρίστος said

    Ζητείται επειγόντως ειδικευμένος ψυχαναλυτής για να εργαστεί ερευνητικά και εφαρμοσμένα σε πασίγνωστο ιστολόγιο με σκοπό την ειρήνευση γενικώς.
    Προτείνεται ικανοποιητικότατη αμοιβή υπό μορφήν παγίας αντιμισθίας,σε δουβλόνια.
    Θα προτιμηθούν οι ψυχίατροι με πείρα σε συνθήκες εγκλεισμού και βεβαίως οι γυναίκες.

    Εν τω μεταξύ:

    ΕΙΡΗΝΗ ΥΜΙΝ.

  210. sarant said

    210 Και ξεματιαστής ίσως κάνει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: