Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Passing through… (διήγημα του gpointofview)

Posted by sarant στο 24 Ιουλίου, 2022


Πολλές φορές έχουμε δημοσιεύσει στο ιστολόγιο διηγήματα του φίλου μας του Τζι. Το τελευταίο ήταν στα μέσα Μαΐου κι εκεί θα βρείτε λινκ προς τα προηγούμενα.

Tο διήγημα ανήκει στη σειρά «Καθ’ όναρ, καθ’ ύπαρ», που θα πει Στον ύπνο και στον ξύπνιο, όπως και άλλα διηγήματα του Τζι που έχουμε δημοσιεύσει στο ιστολόγιο (το πιο πρόσφατο)

Όπως και άλλα διηγήματα του Τζι, έτσι και το σημερινό συνδέεται με τραγούδι, ήδη από τον τίτλο, αλλά και με μιαν ακόμα αγάπη του Τζι. Όχι τη θάλασσα, τις γάτες.

Κατ΄όναρ, καθ’ ύπαρ (5)  Passing through

Αντί προλόγου

Στον ύπνο και στον ξύπνιο…

Ηταν λίγο μετά τα μεσάνυχτα, θυμήθηκα πως βγήκα απ’ τα όνειρά μου.

Τα όνειρα πια βαστάνε λίγο, ό,τι προλάβεις να ζήσεις μέσα σ’ αυτά.

Είχα ένα ραντεβού με την πρωταγωνίστρια του βιβλίου του πιο αγαπημένου μου συγγραφέα.

Ηταν σαν ηθοποιός, έπαιζε όποιον ρόλο της ζητούσα, θυμήθηκα όλες τις καλές και τις κακές στιγμές σε όλο το ρεπερτόριό της.

Αρνήθηκε όμως να παίξει τον εαυτό της.

Είναι πολύ νωρίς, μου είπε, δεν γέρασα ακόμα…

Με πήρε ο ύπνος ξανά… περιμένοντας να γεράσει.

I saw Adam leave the garden
with an apple in his hand
I said «»Now that you’re out, what are you gonna do?»»
He said «»Plant some crops and pray for rain,
maybe raise a little Cain
I’m an orphan now and I’m only passing through»»


Ητανε τηνέητζερ. Μια  νυχτιά παγερή, είχε κοιμηθεί με ανοιχτό το φως, σαν είδε την κουρτίνα να σαλεύει, Χωνευτό το παράθυρο στον πέτρινο τοίχο αφηνε ένα κενό γύρω στους είκοσι πόντους πίσω από την κουρτίνα, χώρος προοριζόμενος για το καλoριφέρ αργότερα. Δεν θάκλεισα καλά το παράθυρο, σκέφτηκε, μα πριν προλάβει να σηκωθεί να ελέγξει πίσω από την κουρτίνα φάνηκε η σιλουέττα της Γουίνερ. Hρθε κοντά του, την χάιδεψε κι η γούνα της ήταν παγωμένη. Σηκώθηκε, πήγε στο παράθυρο, ήταν κλειστό, η πόρτα του δωματίου επίσης, έμοιαζε σαν να πέρασε μέσα από τον τοίχο. Προσπάθησε να το ξεχάσει και να κοιμηθεί.

Η Γουίνερ ήταν ένα από τα τρία γατάκια που είχε η αδερφή του στο σπίτι της. Τα άλλα ήταν η Ντολόρες, το πιο όμορφο γατί που είχε δει ποτέ, τρίχρωμη, και σεξ μάνιακ. Εμεινε έγκυος πριν γίνει 6 μηνών, δεν το άντεξε και τέλειωσε γρήγορα την ζωή της. Ο αρσενικός Ζίροου προσπαθώντας να σώσει την τιμή της αδερφής του κονόμησε κάτι τραύματα από δαγκωνιές που ο κτηνίατρος ήθελε μήνες να τον θεραπεύσει και τελικά τον κράτησε αυτός. Ηταν πολύ αθλητικός, πρωταθλητής στο άλμα εις ύψος.   Η Γουίνερ, τρίχρωμη κι αυτή φαινότανε σαν καθυστερημένο μπροστά τους όμως κάτι είχε δει o  άντρας της αδελφής τoυ και την ονόμασε έτσι. Και δεν έπεσε έξω, ήταν η μόνη από τα τρία γατάκια που παρέμεινε στο σπίτι, αλλά όχι για πολύ.

Μια μέρα ο άντρας της αδερφής του κτύπησε το κουδούνι και τούφερε την Γουίνερ πεσκέσι. » Κάθε φορά που φεύγεις από το σπίτι κλαίει το γατί και σε αναζητάει. Σου ανήκει» είπε και του παρέδωσε την αγαπημένη του γάτα.
Η Γουίνερ αυτοστειρώθηκε στην δεύτερη της γέννα, βγάζοντας ένα νεκρό έμβρυο.Επέζησε δύσκολα μετά από αυτό, με δίαιτα και ελαιόλαδο για αρκετές μέρες. Αφοσιώθηκε πλήρως στον συγκάτοικό της φέρνοντας του ψάρια και κρέας που έκλεβε από τα γύρω σπίτια, χωρίς να τα τρώει αυτή. Η πράξη συνοδευότανε από ουρλιαχτά θριάμβου- σαν να την έσφαζες. Στο μόνο πράγμα που η Γουίνερ τρελλαινότανε, ήταν τα γαριδάκια, σνακ μιας εποχής.

Πολλές φορές τον ακολουθούσε έξω από το σπίτι για δυο-τρία τετράγωνα απόσταση κάτω από τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Εζησε μαζί του δέκα χρόνια και εξαφανίσθηκε μια μέρα αφήνοντας πολύ ψηλά τον πήχυ για τις επόμενες γάτες. Δεν την ξέχασε ποτέ.

Passing through, passing through
sometimes happy, sometimes blue
glad that I ran into you

Tell the people that you saw me passing through

Ενα βραδάκι καθότανε στου Φλόκα, στην Φωκίωνος Νέγρη, είχε ήδη απαγορευτεί η κυκλοφορία αυτοκινήτων στους δρόμους στις δυο πλευρές της.  Απ΄την μεριά του μαγαζιού οι καρέκλες «έβλεπαν» στο δρόμο, το ίδιο και οι καρέκλες της νησίδας απέναντι., το ενδιαφέρον ήταν στον δρόμο, στην «παρέλαση» των γυναικών. Ξαφνικά είδε τον εαυτό του απέναντι και σηκώθηκε να πάει εκεί. Στα μισά σταμάτησε απορώντας πως βρέθηκε απέναντι και γύρισε πίσω. Ο άλλος του εαυτός είχε φύγει, κάποιοι του είπανε πως ήταν ένας ντράμερ κάποιου συγκροτήματος που του έμοιαζε καταπληκτικά. Δεν το πίστεψε, δεν το έψαξε, προσπάθησε να το ξεχάσει γιατί ψιλοτρόμαξε. Στα όνειρά μας βλέπουμε με τα μάτια μας τους άλλους, ποτέ τον εαυτό μας στο πρόσωπο και η πρώτη φορά τρομάζει, ακόμα και στο ξύπνιο μας.

Passing through, passing through
sometimes happy, sometimes blue
glad that I ran into you

Tell the people that you saw me passing through

Στα σαράντα του ερωτεύθηκε κεραυνοβόλα, πολύ και αμοιβαία. Πάντοτε ο έρωτας είναι αμοιβαίος, αλλιώς … καψούρα λέγεται. Με το που γνωριστήκανε περάσανε δυόμιση μέρες μαζί σ’ ένα ξενοδοχείο πριν πάνε σπίτια τους για ύπνο, χώρια. Με το που ξύπνησαν, ξαναβρεθήκανε και διαπίστωσαν πως είχαν δει ακριβώς το ίδιο όνειρο με απίστευτες λεπτομέρειες. Κάποιοι του μίλησαν για αστρικά ταξίδια, ουσίες και αποστάγματα. Ηξερε πως ήταν καθαρός και δεν ήθελε να πιστέψει σε αστρικά ταξίδια και τέτοια. Προσπάθησε να το ξεχάσει, δεν ήθελε να ζει με απορίες.Οι έντονοι έρωτες τελειώνουν γρήγορα, με το πρώτο στραπάτσο της εικόνας που ήταν «τέλεια».Αυτός βάστηξε πέντε τέλειους μήνες και πέθανε όρθιος κι αλώβητος όπως τελειώνει ένα συγκλονιστικά δραματικό θεατρικό έργο, ενώ οι ηθοποιοί παραμένουν ζωντανοί.

Passing through, passing through
sometimes happy, sometimes blue
glad that I ran into you

Tell the people that you saw me passing through

Οταν παντρεύτηκε δεν είχε γάτα για να είναι δοσμένος στην γυναίκα του αλλά του εφερε αυτή μια μέρα ένα γατάκι που βρήκε στον δρόμο και ξανάρχισε  η γάτα να είναι το απαραίτητο στοιχείο του σπιτιού. Εκανε καλό και στα παιδιά η παρουσία της αφού δεν ήταν αυτά ο τελευταίος τροχός της αμάξης στην οικογένεια, ήταν εποχές με όνειρα και γάτες να διαδέχονται η μια την άλλη, μέχρι που βρήκε μια καλή τρίχρωμη που του έκανε κι ένα πολύ χαριτωμένο γατάκι και το βάστηξε, τα άλλα τα έδινε σε μαθητές του. Τότε όμως ήρθε εξ επαρχίας ορμώμενος ένας δάσκαλος με νεύρα και στρυχνίνη και δεν άφησε γατί ζωντανό στην γειτονιά…

I marched with Martin Luther King
in Sixty-three in spring
when he said «»I have a dream to share with you»»
The gates of hope swung wide that day
but Martin only pointed out the way
for his time was short

and he was only passing through

Αυτή την φορά ήεελε τρίχρωμη γατούλα με γονίδια κι άρχισε να ψάχνει με αγγελίες. Βρήκε μια στις προδιαγραφές του αλλά την πούλαγαν, κάτι που γι αυτόν ήταν ξένη  ήπειρος. Δεν θα ήταν σκλαβάκι η γάτα του ώστε να δώσει λεφτά να την αγοράσει, συγκάτοικος θα ήταν. Περίπου έξη μήνες μετά βρήκε σ’ ένα σπίτι γεμάτο γάτες ένα γατάκι των προδιαγραφών του και αφού πέρασε δίωρο τεστ γατοφιλίας με το γατάκι στην μια του χούφτα, του το χάρισαν.Ο γάτος άρχοντας του σπτιού ήταν εγγύηση για τα γονίδια που είχε το γατάκι. Ηταν πελώριος, κάτασπρος με ένα μαύρο αυτί και πανέμορφος, προφανώς Siberian ή Norwegian Forest. Και πράγματι η γάτα στη ζωή της με πολλές γέννες, μετά από δυο ατυχίες να μη μεγαλώσει το διαλεχτό γατάκι της, έκανε ένα ασπρόμαυρο κουκλί,  Norwegian Forest Cat και έφυγε μόνη της από το σπίτι αφήνοντας χώρο για το γατάκι της.

Τα χρόνια πέρασαν, δεν ξέχασε να χωρίσει – όπως πολλοί- και συνήθισε να ζει χωρίς γυναίκα, αλλά όχι χωρίς γάτα.Η απορία του δεν ήταν που η γυναίκα του φεύγοντας δεν πήρε τα παιδιά τους, αλλά πως άφησε την γάτα που την είχε συνηθίσει καθώς έμενε περισσότερες ώρες στο σπίτι αφού δεν δούλευε. Ισως η απουσία της γυναίκας τον έκανε να δεθεί με την ασπρόμαυρη κούκλα που συγκατοικούσε και τον περίμενε το βράδυ ανεβασμένη στην ταράτσα. Πιάνοντας την μυρουδιά του πριν τον δει να πλησιάζει το σπίτι άρχιζε τα ξεφωνητά του καλωσορίσματος. Ηταν η γάτα που ήξερε να πατάει το Μ στο πληκτολόγιο και να ακούγεται μια μουσικούλα.  Mε το που βγήκε στην σύνταξη έχασε τους τρεις καλύτερους του φίλους και την ασπρόμαυρη γάτα του, πάλι από νεκρό γατάκι στην γέννα αλλά αυτή η γάτα δεν άντεξε.. Αποφάσισε να μην ξαναπάρει γάτα και βρήκε …γυναίκα.

Passing through, passing through
sometimes happy, sometimes blue
glad that I ran into you

Tell the people that you saw me passing through

Ολα καλά αλλά στο σπίτι της είχε  σκύλα, κάτι που αυτός θεωρούσε αδιανόητο αν δεν είχε τεράστιο κήπο ή μεγάλη ταράτσα, στο ελάχιστο. Απλά δεν πήγαινε σπίτι της, έμενε και μακριά .Ενα χρόνο περίπου μετά, ανεβαίνοντας στην ταράτσα του είδε μια τρίχρωμη γάτα με απίστευτα μακριά γούνα να τον κοιτάζει έντρομη και να εξαφανίζεται. Εμοιαζε πολύ στην Γουίνερ αλλά ήταν σαφώς πιο ωραία. Μετά από πολύμηνες προσπάθειες του, άρχισε να τον πλησιάζει και στο τέλος εγκαταστάθηκε για τα καλά στο σπίτι, κάνοντας όμως και βόλτες στα πέριξ. Στα δυο χρόνια το συνήθισε κι έκτοτε δεν ξανάφυγε, δείχνοντας και μια ιδιαίτερη συμπάθεια στην σύντροφό του.  Εφυγε όμως η γυναίκα αφού στα τέσσερα χρόνια σχέσης, κάποια προβλήματα δεν βρήκαν λύση και γιγαντώθηκαν. Αποφάσισε να μην ξαναασχοληθεί, την ξέγραψε τελείως. Η γάτα- η μόνη που την πήρε μεγάλη και στειρωμένη, δεν την «έφιαξε» αυτός- είχε την καλύτερη εκπαίδευση από όλες τις γάτες του ως τώρα, και η γάτα δεν εκπαιδεύεται καθόλου εύκολα. Ρωτόντας έμαθε το ιστορικό της, κατέβηκε από πέμπτο όροφο γατζωμένη στις τέντες  του κατακόρυφου πίσω μέρους της πολυκατοικίας στον ακάλυπτο  χώρο στο μέσον του οικοδομικού τεραγώνου και από κεί ήρθε στο σπίτι του. Το αφέντικό της κατέβηκε μια φορά να την μαζέψει αλλά όχι δεύτερη, ήταν η τελευταία στην ιεραρχία του, είχε ακόμα σκύλο, γάτο και κουνέλι.

Passing through, passing through
sometimes happy, sometimes blue

glad that I ran into you                                                                                                                                                Tell the people that you saw me passing through
 

Μια μέρα καθόταν στο πισί με την δεύτερη καρέκλα δίπλα για την γάτα του, ένα χέρι στο ποντίκι και το άλλο να χαϊδεύει το κεφάλι της. Ξαφνικά έκανε σαν τρελλή λες και γνώρισε πως το μέηλ που ήρθε ήταν από την πρώην σύντροφό του. Κάτι ζητούσε, τεχνικής φύσης στο πισί, από το διάστημα που ήτανε μαζί. Της τόστειλε παγερά αλλά αυτή μαζί με τις ευχαριστίες της, πρότεινε κι ένα καφέ στην γειτονιά του. Πήγε και διαπίστωσε πως όλα τα μικροπροβλήματα ή είχαν βρει πια λύση ή είχαν ξεχαστεί. Του τόνισε πως πλέον δεν έχει σκύλα, αλλά γάτα στο σπίτι της και πως ήθελε να δει την δικιά του. Ξανάγιναν φίλοι και η γάτα του της φέρθηκε σαν να μην είχε λείψει μια μέρα, στην ουσία αυτή αποφάσισε.

Από όλα είμαστε περαστικοί για μια φορά, σκέφτηκε, μερικές στιγμές όμως η ιστορία επαναλαμβάνεται, αν οι συνθήκες συμπέσουν. Οσο αντέξει όμως, γιατί ο κύκλος στις γάτες, έκλεισε …

Now this day is nearly done
and my song is almost sung
and pretty soon this scene will fade from our view
If we never meet again
remember me as an old friend
that you met one time
when we were passing through

Εδώ το άσμα όπως κυκλοφόρησε πρόσφατα με κάποιους διαφορετικούς στίχους:

 

66 Σχόλια προς “Passing through… (διήγημα του gpointofview)”

  1. Reblogged στις anastasiakalantzi59.

  2. Παναγιώτης Κ. said

    Χθες το βράδυ, σε μια χαλαρή κουβέντα, έγινε λόγος για γάτες και σκύλους.
    Εντύπωση μου έκανε η εξής φράση: Ο σκύλος συνδέεται με το αφεντικό του (δεσπότης αφού υπάρχουν τα δεσποζόμενα σε αντιδιαστολή με τα αδέσποτα) ενώ η γάτα συνδέεται με τον χώρο.
    Γι΄αυτό και χαρακτηριστικό γνώρισμα της γάτας είναι η ανεξαρτησία της από τον άνθρωπο.

    Η σύνδεση του ανθρώπου με τα ζώα και ιδιαιτέρως με τον σκύλο ή την γάτα! Μια ξεχωριστή σχέση.
    Μια ξαδέρφη της μάνας μου στις ΗΠΑ άφησε ένα μέρος της περιουσίας της σε ίδρυμα (;) με αντικείμενο τις γάτες!

  3. Καλημέρα

    # 2

    Την προηγούμενη γάτα μου που την είχα από μωρό την έπαιρνα μαζί μου στο Γαλαξίδι, σαββατοκύριακα και διακοπές και δεν είχε κανένα πρόβλημα χώρου.Θυμάμαι μια φορά που θα πηγαίναμε οικογενειακώς σ’ ένα χωριουδάκι εκδρομή και μόλις μας είδε όλους στο αυτοκίνητο, έτρεξε νομίζοντας πως θα γυρίζαμε Αθήνα χωρίς αυτήν.
    Είναι μια λάθος αντίληψη πως η γάτα δεν συνδέεται με τους ανθρώπους που οφείλεται στο ότι η γάτα δεν εκπαιδεύεται με ένα μηνιαίο σεμινάριο ΄πως ο σκύλος αλλά με μακροχρόνια σχέση χωρίς λάθη γιατί η γάτα δεν ξεχνάει όπως ο σκύλος τις κακές στιγμές και πού εύκολα σταματά την εκπαίδευσή της.- εννοείται πως θα πρέπει να μεγαλώσει με ανθρώπους από μικρό.
    Πέραν αυτού δεν είναι όλες οι γάτες εκπαιδεύσιμες αλλά όταν συμβεί, είναι πολύ καλή σχέση. Δεν λατρεύτηκε σαν θεότητα τυχαία.

  4. Να διευκρινίσω -ειδικά σε όσους δουν το βίδδεο με τις γάτες- πως είμαι εναντίον του εμπορίου, γάτας και σκύλου. Πιστεύω πως με υπομονή μπορεί κάποιος να βρει τα χαρακτηριστικά που ζητά στο ζώο χωρίς τα χαρτιά που συνοδεύουν την αυθεντικότητά του, οι γνήσιοι ζωόφιλοι χαρίζουν, δεν πουλάνε

  5. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ τον Τζι για το διήγημα και τον Παναγιώτη για το πρώτο σχόλιο!

    3 Μιλάει η πείρα 🙂

  6. Χαιρετίζουμε.

  7. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και μια που μιλάμε για γατάκια, ας θυμηθούμε με ενα σχετικό ποίημα ότι σαν σήμερα έπεσε η χούντα…

    Γιῶργος Σεφέρης – Οἱ Γάτες τ᾿ Ἅι-Νικόλα

    Τὸν δ᾿ ἄνευ λύρας ὅμως ὑμνωδεῖ θρῆνον Ἐρινύος αὐτοδίδακτος ἔσωθεν θυμός,
    οὐ τὸ πᾶν ἔχων ἐλπίδος φίλον θράσος. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. 990 ἔπ.

    «Φαίνεται ὁ Κάβο-Γάτα…», μοῦ εἶπε ὁ καπετάνιος
    δείχνοντας ἕνα χαμηλὸ γιαλὸ μέσα στὸ πούσι
    τ᾿ ἄδειο ἀκρογιάλι ἀνήμερα Χριστούγεννα,
    «… καὶ κατὰ τὸν Πουνέντε ἀλάργα τὸ κύμα γέννησε τὴν Ἀφροδίτη
    λένε τὸν τόπο Πέτρα τοῦ Ρωμιοῦ.
    Τρία καρτίνια ἀριστερά!»
    Εἶχε τὰ μάτια τῆς Σαλώμης ἡ γάτα ποὺ ἔχασα τὸν ἄλλο χρόνο
    κι ὁ Ραμαζὰν πῶς κοίταζε κατάματα τὸ θάνατο,
    μέρες ὁλόκληρες μέσα στὸ χιόνι τῆς Ἀνατολῆς
    στὸν παγωμένον ἥλιο
    κατάματα μέρες ὁλόκληρες ὁ μικρὸς ἐφέστιος θεός.
    Μὴ σταθεῖς ταξιδιώτη.
    «Τρία καρτίνια ἀριστερά» μουρμούρισε ὁ τιμονιέρης.
    …ἴσως ὁ φίλος μου νὰ κοντοστέκουνταν,
    ξέμπαρκος τώρα
    κλειστὸς σ᾿ ἕνα μικρὸ σπίτι μὲ εἰκόνες
    γυρεύοντας παράθυρα πίσω ἀπ᾿ τὰ κάδρα.
    Χτύπησε ἡ καμπάνα τοῦ καραβιοῦ
    σὰν τὴ μονέδα πολιτείας ποὺ χάθηκε
    κι ἦρθε νὰ ζωντανέψει πέφτοντας
    ἀλλοτινὲς ἐλεημοσύνες.
    «Παράξενο», ξανάειπε ὁ καπετάνιος.
    «Τούτη ἡ καμπάνα-μέρα ποὺ εἶναι-
    μοῦ θύμισε τὴν ἄλλη ἐκείνη, τὴ μοναστηρίσια.
    Διηγότανε τὴν ἱστορία ἕνας καλόγερος
    ἕνας μισότρελος, ἕνας ὀνειροπόλος.
    «Τὸν καιρὸ τῆς μεγάλης στέγνιας,
    – σαράντα χρόνια ἀναβροχιὰ –
    ρημάχτηκε ὅλο τὸ νησὶ
    πέθαινε ὁ κόσμος καὶ γεννιοῦνταν φίδια.
    Μιλιούνια φίδια τοῦτο τ᾿ ἀκρωτήρι,
    χοντρὰ σὰν τὸ ποδάρι ἄνθρωπου
    καὶ φαρμακερά.
    Τὸ μοναστήρι τ᾿ Ἅι-Νικόλα τὸ εἶχαν τότε
    Ἁγιοβασιλεῖτες καλογέροι
    κι οὔτε μποροῦσαν νὰ δουλέψουν τὰ χωράφια
    κι οὔτε νὰ βγάλουν τὰ κοπάδια στὴ βοσκὴ
    τοὺς ἔσωσαν οἱ γάτες ποὺ ἀναθρέφαν.
    Τὴν κάθε αὐγὴ χτυποῦσε μία καμπάνα
    καὶ ξεκινοῦσαν τσοῦρμο γιὰ τὴ μάχη.
    Ὅλη μέρα χτυπιοῦνταν ὡς τὴν ὥρα
    ποῦ σήμαιναν τὸ βραδινὸ ταγίνι.
    Ἀπόδειπνα πάλι ἡ καμπάνα
    καὶ βγαῖναν γιὰ τὸν πόλεμο τῆς νύχτας.
    Ἤτανε θαῦμα νὰ τὶς βλέπεις, λένε,
    ἄλλη κουτσή, κι ἄλλη στραβή, τὴν ἄλλη
    χωρὶς μύτη, χωρὶς αὐτί, προβιὰ κουρέλι.
    Ἔτσι μὲ τέσσερεις καμπάνες τὴν ἡμέρα
    πέρασαν μῆνες, χρόνια, καιροὶ κι ἄλλοι καιροί.
    Ἄγρια πεισματικὲς καὶ πάντα λαβωμένες
    ξολόθρεψαν τὰ φίδια μὰ στὸ τέλος
    χαθήκανε, δὲν ἄντεξαν τόσο φαρμάκι.
    Ὡσὰν καράβι καταποντισμένο
    τίποτε δὲν ἀφῆσαν στὸν ἀφρὸ
    μήτε νιαούρισμα, μήτε καμπάνα.
    Γραμμή!
    Τί νὰ σοῦ κάνουν οἱ ταλαίπωρες
    παλεύοντας καὶ πίνοντας μέρα καὶ νύχτα
    τὸ αἷμα τὸ φαρμακερὸ τῶν ἑρπετῶν.
    Αἰῶνες φαρμάκι γενιὲς φαρμάκι».
    «Γραμμή!
    Τί νὰ σοῦ κάνουν οἱ ταλαίπωρες
    παλεύοντας καὶ πίνοντας μέρα καὶ νύχτα
    τὸ αἷμα τὸ φαρμακερὸ τῶν ἑρπετῶν.
    Αἰῶνες φαρμάκι, γενιὲς φαρμάκι».
    «Γραμμή!» ἀντιλάλησε ἀδιάφορος ὁ τιμονιέρης.
    Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου

  8. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Τζῆ, ἀνέβασες λέβελ! Καί τό διηγηματάκι σου ἔγινε ἀκόμη πιό νόστιμο ἐξαιτίας τοῦ γατοπεριεχομένου του (Ἐδῶ καί κανέναν χρόνο τά παιδιά μου μοῦ κόλλησαν ἀνήκεστη γατοφιλία, ἐξ οὗ καί ἡ προκατάληψί μου! 🙂 )
    Συγχαρητήρια!

  9. Καλημέρα,
    7 Όχι, Γιάννη. Δεν έπεσε σαν σήμερα η χούντα. Απλά το γιορτάζουμε τέτοια μέρα μιας κι μεγάλος έφτασε στην Αθήνα στις 3:30 τη νύχτα στις 23 προς 24 του Ιούλη του 74 (και ορκίστηκε πρωθυπουργός λίγες ώρες αργότερα). Όμως, αν δεν είχε πέσει η χούντα την προηγούμενη μέρα προφανώς και δεν θάμπαινε στο αεροπλάνο για νάρθει 🙂

  10. Να ευχαριστήσω όσους σχολίασαν, όσους το διάβσαν και προτίμησαν να με πάρουν τηλέφωνο ή να μου στείλουν μήνυμα και περισσότερο τον Νοικοκύρη που το δημοσίευσε στον φιλόξενο χώρο του.
    Πριν λίγους μήνες κυκλοφόρησε το τραγούδι που «μίλησε»μέσα μου, είχα ρίξει μια προειδοποιητική βολή στην Εφηέφη, όταν το ανέβασα εδώ. Τελικά η δημοσίευσή του συμπίπτει με πολλά που αναφέρονται στους στίχους, για το στόρυ, επέλεξα το «ντύσιμο» με γάτες, για την διαίσθησή τους, οι άνθρωποι υστερούν σ’ αυτό.
    Μου έχουν πει για ένα σταθμό που μεταδίδει αποκλειστικά και μόνο Waterboys. Είναι μαζί με τον Ντύλαν και τον Φαμπρίτσιο, η μουσική που μπορώ να ακούω με τις ώρες.
    Ηθελα κάπου να βάλω κι αυτούς τους στίχους

    I rode with Sitting Bull
    when the red berry moon was full
    he was the father and the champion of the Sioux
    through tears I asked him why
    he was unafraid to die
    he said «»this life is only dream
    and we’re all just passing through»»

    αλλά δεν μου ταίριαζε μια που εμείς ζούμε μια φορά και οι γάτες είναι επτάψυχες !!

  11. ΓΤ said

  12. sarant said

    9 Σωστός.

    10 Νάσαι καλά, Τζι

  13. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @7. Ἀμφιβολίες ὑπάρχουν καί γιά τήν χρονιά πού ἔπεσε ἡ χούντα. [Πλάκα κάνω Γιάννη! 🙂 ] Ὅπως ἔλεγε ἕνα σύνθημα ἀγανακτισμένων «Ἡ χούντα δέν τέλειωσε τό ’73» (Μερίδα τῆς πολιτικῆς ἐκπροσώπησης αὐτῶν τῶν νούμερων, μᾶς κυβέρνησε κιόλας..)

  14. aerosol said

    Γάτες, γυναίκες, τραγούδια, η ζωή μας. Το απόλαυσα. Μερσί Τζι!
    ————————————————————–

    #3
    Υπάρχουν «ταξιδιάρες» γάτες. Αλλά δεν είναι συχνό. Συνήθως ταράζονται πολύ με αλλαγή χώρου. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν δένονται με ανθρώπους: τέτοια είναι τα απόλυτα αποφθέγματα που αγαπούμε να λέμε οι άνθρωποι για να βάζουμε δήθεν σε τάξη έναν κόσμο που μας μπερδεύει. Ξέρουν καλά και οι γάτες να δείχνουν φιλία, συντροφικότητα και αγάπη, τουλάχιστον αν τους τα δείξει κάποιος. Δεν συγκρίνω αυτά που αγαπάω, δεν είναι αποκτήματα ή αξεσουάρ, είναι ζωές που συνάντησαν την δική μου.

    #4
    Με τόσα ζωντανά να αναζητούν σπίτι δεν θα πλήρωνα για κατοικίδιο. Αλλά αν το έκανα δεν θα ήταν για να γίνει ιδιοκτησία μου, σαν να είναι προϊόν. Θα ήταν ένα μικρό τίμημα προς κάποιον άνθρωπο ώστε να βρει σπίτι και οικογένεια ένα αγαπημένο ζώο -σαν να απελευθερώνεις κάποιο φίλο από μια άσχημη μοίρα.

  15. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @7. Στόν μυρωμένο σεφερικό κῆπο, Γιάννη, πρωτομπῆκα ἐφηβάκι ἀπό δύο πόρτες. Άπό τήν μελοποιημένη «Ἄρνηση» καί ἀπό τίς «Γάτες τ᾿ Ἅι-Νικόλα» στά 18 κείμενα.
    Ἡ συγκίνησι ὅταν τά συναντῶ, πάντα ἡ ἴδια..

  16. Γιάννης Κουβάτσος said

    «… αὐτῶν τῶν νούμερων, μᾶς κυβέρνησε κιόλας.»
    Μας έχουν κυβερνήσει και μη νούμερα, γιατρέ μου; 😊(μελαγχολικό)

  17. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλό είναι τα ζωντανά να τα έχεις με φυσικό τρόπο γύρω σου, όπως τα είχαν οι παλαιότεροι. Στην αυλή, στο κτήμα… Να τα ‘χεις στο διαμέρισμα, να τα κάνεις αφέντες σου και να τα ανατρέφεις σαν κακομαθημένα βουτυρόπαιδα κσι σαν λούτρινα κουκλάκια, και άδικο και κωμικό μού φαίνεται. Βλέπω εδώ στην παραλία ολόκληρους μαντράχαλους να κολυμπάνε μαζί με το λούτρινό τους, να το βγάζουν έξω αγκαλιά, να το τυλίγουν με πετσέτες στην ξαπλώστρα, να το φυλάνε στη μουσούδα, να του μιλάνε μπεμπεκίστικα…Τι να πω… Μια υγιής σχέση έχει καταντήσει γελοία μόδα. Γι’ αυτό εκτιμώ περισσότερο τις γάτες από τους σκύλους, γιατί αυτές δεν σηκώνουν τέτοια ξεφτιλίκια.

  18. Γιάννης Κουβάτσος said

    17:να το φιλάνε, διορθώνω.
    15:Κι εγώ, γιατρέ μου, όσο πιο πολύ διαβάζω τον Σεφέρη, τόσο πιο πολύ τον εκτιμώ.

  19. Costas Papathanasiou said

    Γεια και Χαρά.
    Ο κλασικός γατίσιος Τζη με ονειροξύπνητο μουσικό ψαροκόκκαλο στο στόμα, αλιευμένο, θαρρείς, όχι μόνο απ’ τη δική του θάλασσα αλλά και από “Το Εγχειρίδιο Πρακτικής Γατικής του Γερο-Πόσουμ”-΄Έλιοτ, παρουσιάζει ένα ωραίο πέρασμα αιλουροειδές (:ο βίος ακροποδητί, με ορθό το μάτι και το αφτί), έτσι ως το κάνουν Γάτοι-απόγονοι του Morgan- και Γουργουρίτσες/Jellicles, δίνοντας τη δική του ζωοφιλική απάντηση στο πώς ν’ απευθυνόμαστε στις γάτες (ή ο ένας προς τον άλλον, αφού-/ ή για να- αγαπιόμαστε):
    You now have learned enough to see/ That Cats are much like you and me
    And other people whom we find/ Possessed of various types of mind.
    For some are sane and some are mad/ And some are good and some are bad
    And some are better, some are worse—/ But all may be described in verse.
    You’ve seen them both at work and games,/ And learnt about their proper names,
    Their habits and their habitat:/ But/ How would you ad-dress a Cat?//
    So first, your memory I’ll jog,/ And say: A CAT IS NOT A DOG. ( The Ad-dressing of Cats).
    ..Αποδεικνύοντας δηλαδή τραγουδιστά, με μέτρο, καθένας χωριστά και όλοι μαζί, με τρόπο ευγενικό, ότι εκείνο -πάνω απ’ όλα- που πρέπει να μετρά και στο δικό μας διαβατάρικο, ασταθές, δίποδο είδος, είναι η ευφυία, η ετερότητα, η ελευθερία εκάστου και ο αντιεντροπικός, βάσει αυτών τουλάχιστον,αλληλοσεβασμός, έτσι που να μπορείς εντέλει “ (…)Να κοιμάσαι ευτυχισμένος./ Να εκπέμπεις αγάπη./ Να ξέρεις ότι είμαστε εδώ περαστικοί.” ή να μπορείς να λες σε κάποιον “Μου αρκεί που με θέλεις για φίλο./Ευχαριστώ που είμαι.” (Χόρχε Λουίς Μπόρχες, “Ποίημα στους φίλους”— Ποιήματα, μτφρ. Δ. Καλομοίρης , Ελληνικά Γράμματα, 1995)
    ΥΓ: Χιλιόχρονος λοιπόν και αφού / για χτες και ο σταυραϊτός ΣουΠού,

  20. Γιάννης Κουβάτσος said

    9:Σήμερα είναι η επέτειος, Γιάννη. 😊

  21. Γιάννης Κουβάτσος said

    19: Ο μεταφραστής των ποιημάτων του Μπόρχες είναι ο Δημήτρης Καλοκύρης. Το Δ. Καλομοίρης είναι μάλλον λάθος εκ παραδρομής, που διαπιστώνω ότι αναπαράγεται από πολλά ιστολόγια.

  22. GeoKar said

    Θαυμα! Σας ευχαριστω θερμά αμφότερους κ κάποια άλλη φορά θα σας διηγηθώ κι εγώ, αλλά σίγουρα όχι τόσο γλαφυρά, την ιστορία της γάτας μας της Ρίτας. Καλό απόγευμα

  23. Costas Papathanasiou said

    21. Σαφώς …Κύρης, ο κύριος μεταφραστής του, όσο καλη Μοίρα κι αν του ευχόμαστε να έχει (:Την πάτησα αντιγράφοντας απρόσεχτα σφαλερή διαδικτυακή παραπομπή. Ευχαριστώ για τη διόρθωση!)

  24. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τζη,μπράβο! Το γυναικο/γατίσιο σου κείμενο, αίλουρο ποίημα, μου άρεσε πολύ, αφ΄ενός έχω κι εγώ από χρόνια γατοπαρέα (ταϊζω, ξεγεννάω, στειρώνω, φροντίζω), μπαλκόνι-κήπο, αλλά έπεσε και σε τέλειο χρόνο καθώς γύρισα από πρωινή διαδρομή πάνω -κάτω τη Ρεματιά μας, μέσα απ΄το μονοπάτι, με πουλιά και τζιτζίκια στ΄αυτιά κι ένα ελαφρό κελάρυσμα του καθαρισμένου πια ρυακιού (μπράβο Σίμο Ρούσο, δήμαρχε). Κουβέντιασα τις χάρες και τις χαρές των (κύριων) οικόσιτων πόλης, με δυο περιπατητές που είχαν βγάλει βόλτα το σκυλάκο τους αλλά ξωπίσω, μέσα από τις φυλλωσιές ερχόταν παρέα και η γάτα τους! Τον σκύλο τον έλεγαν Μάρτιν (σαν τον Λούθερ Κινγκ είπαν) και τη γάτα Έιμι σαν την Γουάινχαουζ. Τραγουδίστρα, όμορφη και ριψοκίνδυνη.
    Οι γάτες,όπως λέει κι ο Τζη, είναι μυστήριες και δεν λατρεύτηκαν τυχαία.
    Πολλά βιβλία, ποιήματα, τραγούδια για κείνες.Οι γάτες τ΄Άι Νικόλα και για μένα συγκλονιστικό από την πρώτη ανάγνωση.
    Στην ελληνική μουσική η Σερενάτα και ο Τούρκος είναι κορυφαία τραγούδια, θα συμφωνείτε πιστεύω όλοι.

  25. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Ωραία Gee μπράβο, αλλά κάτι μου θυμίζει κάτι μου θυμίζει, πού θα μου πάει, θα το βρω.😊

  26. Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια

    Εφη , ο Τούρκος είναι μετά τα Ροζ του Μηλιώκα το τραγούδι που μου άρεσε περισσότερο τα τελευταία χρόνια. Εξαιρετική και η Σερενάτα της εξαιρετικής Αρλέττας, ήταν η εύκολη λύση μας όταν τραγούδαγε στην Κοδριγκτώνος.
    Φυσικά μιλάω για γάτες και όχι για γάτους, είναι σχεδόν διαφορετικά ζώα στον χαρακτήρα. Το τι νοιώθει η γάτα το καταλαβαίνεις συγκρ’ινοντας την συμπεριφορά της απέναντι στα γατάκια της που σύμφωνα με τα ανθρώπινα μυαλά, τα αγαπάει. Ετσι λοιπόν η γάτα μου σηκώνει την ουρά μόλις με δει, κάνει ένα μρρρρ όταν πλησιάσει και τυλίγει με την ουρά της το πόδι μου, αυτό είναι το φιλί της, Στην συνέχεια θέλει να βαστάω λαφρά την άκρη της καμπυλωμένης ουράς της, όπως κάνει και με τα γατάκια της για να παίξουν. Αυτά βέβαια όταν έχει τα κέφια της, ‘οχι πάντοτε, όπως όλοι μας, αλλιώς κοιτάζει το άπειρον μέσα από την γούνα της …

    https://i.postimg.cc/pdyhGDtY/1547462520970.jpg

  27. # 25

    Γειά σου Λάμπρο

    Αμα το βρεις πέσ μου το και μένα, γιατί το τραγούδι πρωτοκυκλοφόρησε κάτι λίγους μήνες πριν !!

  28. ΣΠ said

    Πιάνοντας την μυρουδιά του πριν τον δει να πλησιάζει το σπίτι άρχιζε τα ξεφωνητά του καλωσορίσματος.

    Ο γάτος μας, όταν κάποιος από εμάς επιστρέφει στο σπίτι, στέκεται πίσω από την πόρτα και νιαουρίζει. Δεν μπορώ να εξηγήσω πώς το αντιλαμβάνεται. Δεν μπορεί να είναι από την μυρωδιά, όταν ο γάτος είναι σε ένα κλειστό διαμέρισμα και ο άλλος τρεις ορόφους κάτω δεν έχει μπει ακόμα στο κτίριο.

  29. Χαρούλα said

    Μπράβο Τζή! Πως τα ανακατεύεις όλα χωρίς να μας μπερδεύεις!!! Ταλέντο! Τραγούδια, γάτες, γυναίκες σε μια συσχέτιση. Και εκεί ο Gee passing through.
    Δεν μπορώ να κατανοήσω τα αισθήματα σας. Δεν είχα(ούτε πρόκειται, λέω) να έχω ζώο. Μου αρέσουν σε απόσταση 1-2 μέτρων. Θυμώνω στην κακομεταχείριση, αλλά ως εκεί.
    Συμφωνώ απόλυτα με τον Κουβάτσο στο #17.
    Σήμερα η «φιλοζωία» είναι μαστ. Χωρίς ζωάκι -να το ταλαιπωρείς😾-, δεν υπάρχεις στα δίκτυα.

  30. # 28

    Δεν είναι η μυρουδιά, μάλλον ο ήχος των βημάτων, ο ρυθμός τους, είναι αυτό που «πιάνουν» οι γάτες, σίγουρα το κάνουν και τα άλογα, το έχω δει σε ιππικό όμιλο με μαθήτριά μου και την φοράδα της

  31. antonislaw said

    Γεια σας! Συγχαρητήρια Τζι για το διηγημά σου, μου άρεσε, εχει κάτι το ανοιχτό στη δομή του που το κάνει γοητευτικό και καλοκαιρινό θα έλεγα, ό,τι πρέπει γιαμια καυτή μέρα του Ιούλη!
    Προσωπικά μου αρέσουν πολύ και τα γατιά κ τα σκυλιά αλλά δεν μπόρεσα να κρατήσω κάποιο πολλά χρόνια, πολλά άμε κι έλα, πολλές μετακομίσεις, πολλοί χωρισμοί και τα ζώα έμεναν πίσω…

  32. Κιγκέρι said

  33. Costas Papathanasiou said

    28,31: Το βέβαιο είναι ότι αντιλαμβάνονται την απουσία (ιδίως αν είναι τακτική) παντός οικείου, ως εκ τούτου ίσως έχουν και την αίσθηση της ώρας που συνήθως επιστρέφει και ετοιμάζονται εγκαίρως να τον υποδεχτούν.
    Εν είδει αντιστροφής, οι δύο ατρόμητοι ποντοπόροι θαλασσόγατοι, οι πρώτοι που πέρασαν με σχεδία από την μία άκρη του Ατλαντικού στην άλλη, μα κατατρόμαξαν από την ανθρωποπλημμύρα που αντιμετώπισαν στο τέρμα του τρίμηνου ταξιδιού τους:
    Puce et Guiton sont affectés d’ une façon bien différente de nous par cette réception. Ils sont terrifiés par le bruit et cette masse humaine qui, soudainement, envahit “leur monde”. Jusque-là, leur univers se résumait à une plate-forme flottante de 10 mètres par 6 sur laquelle ils ont vécu en parfaite harmonie avec trois barbus, ayant pour tout horizon un océan sans fin dans lequel, au cours de leurs jeux parfois dangereux, ils sont tombés et ont rejoint sans crainte apparente leur petit coin douillet fait d’ une simple peau de mouton. Maintenat, tout ce monde nouveau et menaçant les affole. Afin de les tranquilliser, nous les enfermons dans leur caisse.
    (Extrait du livre « Les égarés» – auteur Henri Beaudout -au retour de l’expédition, βλ.Chats noirs célèbres
    .http://www.chatsnoirs.com/pages/celebrites-et-chats-noirs/celebrites-et-chats-noirs-p2.html και https://en.wikipedia.org/wiki/L%27%C3%89gar%C3%A9_II )

  34. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ενα πολύ τρυφερό βιβλίο για τις γάτες που μόνο Μπάροους δεν θυμίζει κι όμως…

    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.politeianet.gr/books/9789605370756-burroughs-s-william-apopeira-i-gata-mesa-mas-184371&ved=2ahUKEwjdhry55ZH5AhWPRPEDHSOjAPUQFnoECBUQAQ&usg=AOvVaw0gB_p4VVfzccwYYAcVKpVi

  35. Γιάννης Κουβάτσος said

    Του μεγάλου γατόφιλου Μπουκόφσκι…

    Έχεις γάτα;
    Ή γάτες; Κοιμούνται, μωρό μου. Κοιμούνται 20 ώρες την ημέρα και είναι κούκλες.

    Ξέρουν πως δεν υπάρχει λόγος να εκνευρίζεσαι για τίποτα….Όταν γίνομαι κουρέλι, απλώς κοιτάζω μια ή περισσότερες από τις γάτες μου. Έχω 9. Απλώς κοιτάζω μια απ’ όλες να κοιμάται ή να χουζουρεύει και ηρεμώ. Το γράψιμο είναι κι αυτό μια γάτα μου. Το γράψιμο μου επιτρέπει να αντιμετωπίσω την κατάσταση. Με χαλαρώνει.

    Για λίγο τέλος πάντων.

    Ύστερα ξαναμπλέκω και πρέπει να ξεκινήσω πάλι απ’ την αρχή.

  36. 34 Ο (αγαπημένος μου) Μπάροουζ μοιάζει να είχε φυλάξει όποιο τρυφερό συναίσθημα για τις γάτες.
    Και λίγος Κίπλινγκ: https://www.kiplingsociety.co.uk/tale/rk_catwalked.htm
    Υπάρχουν για όλα τα γούστα: και ΛεΓκεν, και Έλιοτ, και Χάισμιθ…

  37. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Σήμερα είχαμε ψάρια κι έτσι ταΐσαμε και μια περαστική γάτα που τη συμπαθούμε

    Αλλά στη γάτα per se δεν έχουμε αφιερώαει άρθρο (μόνο στη γαλή)

    23 Καλό!

  38. 20 Γιάννη σήμερα γιορτάζεται η επέτειος, όπως κι η αρχή της επανάστασης του 21 στις 25 Μάρτη (κι ας απελευθερώθηκε η Καλαμάτα στις 23). Οι ημερομηνίες διαλέγονται για συγκεκριμένους λόγους. Η πτώση της χούντας έγινε στην πραγματικότητα το μεσημέρι της Δευτέρας 22 του μήνα, όταν η κυβέρνηση των χουνταίων παραιτήθηκε και στις 6 τ’ απόγεμα έγινε σύσκεψη των παλιών πολιτικών αρχηγών που κάποιους τους έφεραν στην Αθήνα από τα ξερονήσια. Θυμάμαι που έτρεχα να βρω τον πατέρα μου στο κτήμα για να του το ανακοινώσω.
    Η μια σύσκεψη έφερε την άλλη κι ο γεφυροποιός Ευάγγελος έστησε τις γέφυρες με το Παρίσι ώστε να έρθει ο εθνάρχης.

    Αυτά είναι τα γεγονότα κι εγώ αυτά τιμώ. Η μέρα που ήρθε κι ορκίστηκε ο νέος πρωθυπουργός νομίζω πως δεν είναι η μέρα της πτώσης, αλλά αν πρέπει να κάνουμε μια φιέστα την κάνουμε όποτε βολεύει!

  39. ΓΤ said

    «Η Κύπρος κείται μακράν»
    (Ο Εθνάρχης…)

  40. ΓιώργοςΜ said

    Καλησπέρα, ευχαριστούμε πολύ Τζη!
    Γλύκανε λίγο τη μέρα και τη διάθεσή μου.

  41. ΓΤ said

    Κρέστενα: η φωτιά στις αυλές
    σε κίνδυνο: Βρίνα, Γρύλλος, Σμέρνα
    Στυλιανίδης: ξύσιμο

  42. sarant said

    41 Κάθε μέρα μια καταστροφή, πού θα πάει αυτό….

  43. ΓΤ said

    @42

    Ελλάδα 2.0

  44. Γιάννης Κουβάτσος said

    38:Εντάξει, βρε Γιάννη, όλες οι επέτειοι συμβάσεις είναι προκειμένου να τιμηθεί ένα σημαντικό ιστορικό γεγονός. Έχει καθιερωθεί η 24η Ιουλίου ως επέτειος για την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα σήμερα εξέδωσαν τις σχετικές ανακοινώσεις, με πολύ διαφορετικό περιεχόμενο, βέβαια. Προφανώς και δεν αποκατέστησε ο Καραμανλής τη δημοκρατία, αλλά η επέτειος είναι καθιερωμένη πια.

  45. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    41 Και τα Μακρίσια (γιορτές απόδημου-Μίκης)

    >>Αυτός (ο έρωτας) βάστηξε πέντε τέλειους μήνες και πέθανε όρθιος κι αλώβητος όπως τελειώνει ένα συγκλονιστικά δραματικό θεατρικό έργο, ενώ οι ηθοποιοί παραμένουν ζωντανοί.
    Άκουσα πρόσφατα αυτό το καινούργιο τραγούδι, ολοκαίνουργοι για μένα όλοι οι συντελεστές και μ΄άρεσε

  46. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    45 Λάθος, τον Γιάννη Χριστοδουλόπουλο τον ήξερα (Ολυμπιακοί 2004)

  47. nikiplos said

    Ο φιλόγατος είμαι και εγώ προκατειλημμένος υπέρ του σημερινού.
    (Συνήθως χρησιμοποιώ τη λέξη γατόφιλος.)
    Μου άρεσε το σημερινό γιατί τρόπον τινά έβλεπε τα πράγματα από την πλευρά που θα τα έβλεπε μία γάτα.

  48. sarant said

    45 Μπράβο που μας γνωρίζεις καινούργιους!

  49. loukretia50 said

    Τζι, πολύ όμορφο!

    Ιδιαίτερα ξεχώρισα αυτό το σημείο :
    «‘Ηταν σαν ηθοποιός, έπαιζε όποιον ρόλο της ζητούσα, θυμήθηκα όλες τις καλές και τις κακές στιγμές σε όλο το ρεπερτόριό της.
    Αρνήθηκε όμως να παίξει τον εαυτό της.
    Είναι πολύ νωρίς, μου είπε, δεν γέρασα ακόμα…»

    Και χάρηκα τη χαλαρή , αβίαστη ροή του κειμένου.
    Η απλότητα κι η αμεσότητα το απογειώνουν , μας πείθεις για την ειλικρινή αγάπη σου, ίσως γιατί δεν προσπαθείς να την αποδείξεις.
    Προσωπικά λοιπόν σε προτιμώ στα φευγάτα!

    Είναι φανερό ότι γνωρίζεις καλά να πλησιάζεις τις γάτες.
    Λίγο πιο κομπλικέ με τους ανθρώπους, n’ esr-ce pas?
    Xρειάζονται και απαιτούν πολύ περισσότερα!

    Μου άρεσε και το μουσικό κομμάτι – έκπληξη με δεδομένες τις προτιμήσεις σου!

    Αφιέρωση από ένα μουσικό είδος που δε νομίζω ότι σε συγκινεί, αλλά κατά τη γνώμη μου ταιριάζει

    =============================

    Δύτη,
    ελησμόνησες τον Μπωντλαίρ! – τον ανέφερε κι ο φίλος σου ο Νικοπόλ!

  50. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Δεν λατρεύτηκε σαν θεότητα τυχαία.

  51. loukretia50 said

    ΕΦΗ- ΕΦΗ , εσύ κι αν είσαι γάτα!
    (με πρόλαβες πάλι!)

  52. ΓιώργοςΜ said

    Μιας και υπάρχει τάση για μουσική επένδυση του νήματος, να βάλω κι εγώ κάτι ακροθιγώς γατίσιο;

  53. Ευχαριστώ άλλη μια φορά όσους σχολίασαν και τον Νικοκύρη που μας έδωσε την ευκαιρία με την δημοσίευση

    # 32

    Κιγκέρι, δεν το ήξερα αλλά οπωσδήποτε οι δυο εκδοχές του Μάικ Σκόττ είναι επηυξημένες και (πολύ) βελττιωμένες. Δουλεέι πολύ ό,τι τραγουδάει από Ντύλαν, Ρόλλινγκ Στόουνςς, Πρινς κ.λ.π.

    # 45

    Εφη, ο έρωτας περνάει εύκολα, η αγάπη ανιχνεύεται όταν αντί να ρωτάς αν σ’ αγαπά, αναρωτιέσαι αν τον αγαπάς εσύ. Το τραγούδι είναι καλό σαν ιδέα αλλά αδούλευτο, θα μπορούσε νάναι πολύ καλύτερο, με ήχο πιο κοντά στα λόγια

    # 47

    Νίκιπλε αν θυμάμαι καλά (βαριέμαι να ψάχνω) όταν είχα δημοσιεύσει το δεξί πόδι της Σίντυ, είχες επισημάνει πως πιθανόν να την φώναζε ό νεγράκος που πουλούσε σιντί. και σήμερα «είδες» τον ρόλο της αφοσιωμένης γάτας στις διάφορες εκδοχές της δεν συμβαίνει με όλες

    # 49

    Λου, οι άνθρωποι προσποιούνται, οι γάτες μόνο όταν πεινάνε, άρα όχι οι σπιτίσιες. Η προσέγγισή τους είναι απλή : ποτέ μην πηγαίνεις στην γάτα, άφησέ την να σε πλησιάσει αυτή, να σε μυρίσει και μην βιάζεσαι. Οσοι φίλοι μου ακολούθησαν την συμβουλή μου με την γάτα μου, κέρδισαν εύκολα το δικαίωμα να την χαϊδέψουν, κι από γούνα σκίζει !
    Στα τραγούδια μ’ ενδιαφέρει να ταιριάζει ο ήχος με τα λόγια, με απωθούν τραγουδιστές τύπου Νταλάρα ή Τζόαν Μπαέζ

  54. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    51, Γεια σου Γατουλού μας! 🙂

    Έχω τρεις γάτες (τώρα) να μ΄εκπαιδεύουν. Τρεις πολύ διαφορετικές. Η άσπρη όμορφη σχιστομάτα, φουντωτή , εξου Φουντούλω, με μεγάλη ωραία ουρά, μπάσταρδο νορβέζιαν φόρεστ, 9 χρόνων, είναι καλόγνωμη, σιωπηλή, μ΄εμπιστεύεται,πιάνω τα μικρά της από νεογέννητα-έρχεται πάνω στο μπαλκόνι και γεννάει συνήθως, δεν μου ΄χει βγάλει νύχι ποτέ αλλά αν δεν έχει όρεξη, δεν την πιάνεις με τίποτα. Ο αρσενικός,ο βασιλιάς Κόρακας, από ένα παραμύθι τ΄όνομα, (μαύρος ο πολύς, με άσπρη κοιλιά), είναι γεννημένος απ΄ τη Φούντω, αλλά αυτός είναι με λείο τρίχωμα, σαν του θυλυκού λιονταριού, ψιλονιαούρης αν πεινά ή θέλει χάδια, αλλά λιώνει να του δώσω σημασία, να τον τρίψω, να του μιλήσω. Στρογγυλά αγαθά μάτια, αγαθιάρης ολόκληρος, τον ζυμώνω, τον πετάω ψηλά τον κάνω σβούρα κι αυτός αφήνεται στα μαρτύρια σαν ζυμάρι «παίξε με κι άλλο». Ο κολλητός μου είν΄αυτός. Τον κρατάω στα χέρια στον κήπο και του δείχνω την ακρίδα και ορμά! Μου φέρνει και πεσκέσια στο μαρμαράκι της μπαλκονόπορτας. Ποντικάκια (φέτος ακόμη όχι) τζίτζικες, …σκουλικαντέρες!
    Το τρίτο είναι ένα αρσενικό φετινό γατόνι, το οποίο όμως είναι αγριούλι.Τάιζα με το χιονιά και τα όψιμα κρύα 3-4 ξένους περασάρηδες γάτους και φοβήθηκε η δικιά μου και πήγε και γέννησε απέναντι σ΄ένα απρόσιτο ψηλό σημείο και μετά τα πηγαινόφερνε και τώρα αυτό το διαολίδι δεν ημερώνει με τίποτα (το άλλο της το πήρε ο ξάδελφός μου μόλις σταμάτησε το θηλασμό). Το πιάνω το χαϊδεύω, προς στιγμήν αράζει,αλλά δεν χαλαρώνει για πολύ κι αρχίζει το χτυποκάρδι του φόβου, οπότε το παρατάω ελεύθερο να μην αγριέψει περισσότερο. Δεν είναι και πολύ όμορφο,με γκρίζες λουρίδες κι άσπρα μπαλώματα, ξινόφατσα. Δεν ξαναείχα τέτοιο.Ζευγάρωσε και με άσχημο επιβήτορα η κυρία 🙂

    Αξίωμα: Οι γάτες σε φιλοξενούν, δεν τις φιλοξενείς.:)

  55. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  56. loukretia50 said

    Τζι, ισχύει γενικά ότι πρέπει ν΄αφήνεις τη γάτα να σε πλησιάσει.
    Εκτός αν είσαι γάτος!

    (τώρα αν θεώρησες προβακατόρικα Μπαεζική την αφιέρωση, παναπεί ότι συνεννοείσαι καλύτερα με τις γάτες!)

    ΥΓ Μη με μπλέκεις με Νταλάρα πληζ!

  57. Ενδιαφέρον υβριδικό γραπτό. Επιτυχημένη προσπάθεια. Να θυμηθούμε και το ιαπωνικό διεθνές ευπώλητο «Το χρονικό ενός πολυταξιδεμένου γάτου» της Χίρο Αρικάουα σε μετάφραση της Αλεξάνδρας Κονταξάκη, από τις Εκδόσεις Μίνωας.

  58. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    56 >> ισχύει γενικά ότι πρέπει ν΄αφήνεις τη γάτα να σε πλησιάσει.
    Εκτός αν είσαι γάτος!
    ή ψάρι 🙂

    Να θυμηθούμε και τον υπέροχο Σεπούλβεδα, που μας τον πήρε ο κορονιός.
    «Η ιστορία του γάτου που έμαθε σ΄ένα γλάρο να πετάει» (Έχουν και πάμπολλες θεατρικές του παραστάσεις)

    Το τραγούδησε κι ο Φοίβος Δεληβοριάς
    «να κάνεις αυτό που δεν περιμένουν»

  59. Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια

    Εφη, για τους γάτους ισχύει το πως αν δεν τους κόψεις θα σου φύγουν Είχα δώσει σστην κόρη μου έναν 10κιλο νοργοίτζιαν από την ασπρόμαυρη μου πυ της έφυγε ή της τον κλέψανε, απίστευτος γάτος. Αλλά εγώ προτιμώ τις γάτε σαν χαρακτήρες. Τις άγριες γάτες τις ημερεύουνε χαϊδεύοντας τες με λαδωμένα χέρια, τις ηρεμεί το λάδι.
    Λου την Μπαέζ δεν την χωνεύω γιατί έχει σκοτώσει πολλά τραγούδια του ντύλαν και ένα που είπε καλλά χωρίς την άδειά του, τον ανάγκασε να μην το ξαναπεί ποτέ αυτός. Δεν ταιριάζει στον Ντύλαν η φωνή της, ενώ έχει πει καλά τραγούδια του Ντόνοβαν και άλλων. Οσο για τα μουσικά γούστα μου πριν 15 χρόνια στο κόκκινο έκανε μια εκπομπή 12-2 την νύχταμε το ελεύθερο από τον Ηλία να φέρω τα σιντί μου και να παίζω ό,τι θέλω. Το μετάνοιωσε γιατί όλοι στα τηλέφωνα του λέγανε τι ωραία μουσική ακούνε !!

  60. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    59 Με λαδωμένα χέρια!!

  61. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    59 Τζη, θενκς! Κόλπο «λαδωμένο χέρι» εφαρμόστηκε! Σα να λάγιασε το γατόπουλο. Δέχτηκε το χάδι,δεν το παράκανα, του δωσα και λίγη φλούδα από γραβιέρα στο στόμα να μασουλάει μπρος στο παράθυρο και τ΄άφησα πριν μ΄αφήσει.Έμεινε εκεί να γλείφεται.
    Το ότι φεύγουν τ΄αρσενικά, το ξέρω και …μακάρι! 🙂 . Συνάντησα στο πεζόδρομο γάτο μεγαλωμένο στον κήπο μου, μετά από 3 χρόνια και νιάου νιάου,με (ανα)γνώρισε! Μόνα τους ήρθαν, ας φύγουν όποτε θένε. Δεν τα έχω μες το σπίτι.Τα θηλυκά στειρώνω. Από τις στειρωμένες, έρχεται τακτικά και τρώει και μια που την προγκίξανε τα άλλα με το που τη στείρωσα (περίεργο)! Τώρα χόντρυνε, έγινε θηριάκι κι έρχεται με τον τσαμπουκά της. Η Φούντω έμεινε αστείρωτη, από διάφορες συμπτώσεις και τώρα λέω μέχρι να γεννήσει ένα σαν αυτήν,θηλυκό ,άσπρο και φουντωτό*, να ο κρατήσω στη θέση της, μετά θα τη στειρώσω.
    * Είπες μια φορά ότι αυτά τα «νορβηγικά» είναι πιο καλά στη συμπεριφορά και όντως. Σαν αυτήν κανένα άλλο, όμορφο και καλόβολο αιλούρι (όπως τα λέει η ανιψιά μου: «τα αιλούρια μου» )

    Από πού είναι ο πίνακας που συνοδεύει το διήγημα;

  62. Εφη

    Χάρηκα που βοήθησε το κόλπο
    Η δικιά μου αν και στειρωμένη και δεκαετής (τουλάχιστον) παραμένει αθλητικότατη, τρέχει και πηδάει σαν παλαβό καιι τρώει μόνο ξερή τροφή και …περιστέρια που κυνηγάει στην ταράτσα
    Γονίδια νορβηγικά κυκλοφορούν γιατί τα αρσενικά είναι διπλάσιια από ους άλλους γάτους.
    Καλό χαρακτήρα με ανθρώπους έχουν στατιστικά οι άσπρο-κίτρινο-μαυρες γάτες (όχι γκρίζο) και επιθετικό οι ααπροκίτρικες
    Ο πίνακας είναι το Σαγκάλ

  63. 62 συνέχεια

    (τώρα ειμαι Αθήνα , οπότε… )

    Marc Chakgall, The acrobat 1930

    https://www.alamy.com/the-acrobat1930a-painting-by-marc-chagall-in-the-chagall-museum-in-nicesouth-france-image248449935.html

  64. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Καλό χαρακτήρα με ανθρώπους έχουν στατιστικά οι άσπρο-κίτρινο-μαυρες γάτες
    Καλημέρα Τζη. Εραστές της Φούντως είναι (και) δυο πυρόξανθοι μονόχρωμοι, ολόιδιοι μεταξύ τους, γάταροι(εμφανίζονται όταν είναι σε οίστρο) και έχει γεννήσει τέτοια τρίχρωμα γατιά (ζευγαρώνει προφανώς και με τον μαύρο μας*), σαν να έπεσε χλωρίνη πάνω τους μοιάζανε και όχι φουντωτά. Τα προώθησα.
    Ένα άσπρο ζωάκι εντοπίζεται εύκολα στον κήπο, στους κισσούς κλπ, ακόμη και στο μισοσκόταδο, όπου κι αν χωθεί κι όπου κι αν γεννήσει. Πρακτικός λόγος που θέλω άσπρες.

    *με έκπληξη έμαθα προ καιρού ότι οι γάτες μπορεί να κυοφορήσουν ταυτόχρονα γατιά από διαφορετικούς γάτους!
    «είναι σύνηθες πολλά γατάκια της ίδιας «φουρνιάς» να έχουν διαφορετικούς πατέρες» https://mikropragmata.lifo.gr/wtf/to-gatisio-seks-einai-vasanistirio-ki-oi-thilykes-to-niothoun-san-s-m-viasmo/
    …………………………………………………………………………………………………………………………………….
    Για τον πίνακα:
    Τίνος είναι «Η ισορροπίστρια» είχα γράψει αρχικά . Τώρα που το είπες, ναι είναι αναγνωρίσιμος/γνωστός Σαγκάλ, αλλά προϊόντος του χρόνου και των βασάνων, … ρετάρουμε 😦 🙂

  65. sarant said

    Καλό!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: