Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Σαγιονάρες, παντόφλες, πέδιλα και άλλες απειλές για τη Δημοκρατία

Posted by sarant στο 29 Ιουλίου, 2022


Kάθε θάμα τρεις ημέρες, το μεγάλο τέσσερις, λέει ο λαός. Κι έτσι, το… σαγιονάρα-γκέιτ, ο θόρυβος δηλαδή που σηκώθηκε από τη φωτογραφία στην προεδρική δεξίωση, που δείχνει έναν γενειοφόρο κύριο με βερμούδα και σαγιονάρα, τη συγκεκριμένη σαγιονάρα της φωτογραφίας, αφού έκανε τον κύκλο των συζητήσεων στην τηλεόραση, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στις εφημερίδες, μοιραία σταμάτησε να συζητιέται.

Όπως έγραψα και στο Φέισμπουκ, ο θόρυβος έγινε, σε πολύ μεγάλο βαθμό, επειδή στην επίμαχη φωτογραφία του κυρίου με τη σαγιονάρα κάποιοι αναγνώρισαν τον Νικόλα Βουλέλη, τον διευθυντή της ΕφΣυν. (Να σημειωθεί ότι τη φωτογραφία επέλεξε να τη διανείμει στους ρεπόρτερ η Προεδρία -κάτι μάλλον περίεργο).

Αμέσως, ένας στρατός μετακλητοί, που πληρώνονται από τους φόρους των πολιτών, έσπευσαν να αρπάξουν την ευκαιρία και να καυτηριάσουν στο ΦΒ και στο Τουίτερ την «τουρκοΕφΣυν» και τους «άπλυτους ζαίους» που δεν σέβονται τη δημοκρατία. Μαζί και επιφανείς σχολιαστές του ακραίου κέντρου, απ’ αυτούς που δυσφημούν τον χαρακτηρισμό «φιλελεύθερος».

Μόνο που ο πολίτης που διασύρθηκε και που τόσο βάναυσα καταπατήθηκε η ιδιωτικότητά του δεν ήταν ο Βουλέλης, δεν ήταν δημόσια γνωστός, δεν ήταν καν προσκεκλημένος στην εκδήλωση. Βρισκόταν εκεί ως εργαζόμενος -γιατί, για να στηθεί μια τόσο μεγάλη εκδήλωση χρειάζεται ένας στρατός από αφανές προσωπικό, από μαγείρους και εργάτες μέχρι μουσικούς. Εν προκειμενω, μουσικός της Συμφωνικής Ορχήστρας της ΕΡΤ ήταν ο πολίτης που διασύρθηκε, ο Ιωάννης Στρατάκης, βιολίστας, πολύ γνωστός στους κύκλους των μουσικών, αλλά και κάπως ευρύτερα διότι έχει φτιάξει κάτι ωραία (μου λένε, δεν τα έχω δει) βιντεάκια όπου απαγγέλλει αρχαία κείμενα.

Οι τίμιοι και οι νουνεχείς έσπευσαν να ζητήσουν συγγνώμη. Οι πωρωμένοι και οι ανήθικοι ανασήκωσαν τους ώμους και συνέχισαν να σπιλώνουν τον Στρατάκη πλέον, άλλοι διότι γράφει με πολυτονικό, άλλοι διότι είναι δημόσιος υπάλληλος, άλλοι διότι στην απάντησή του είχε «επηρμένο ύφος», ο… βιολιτζής όπως τον έλεγαν. (Έγραψα βιολίστας, διότι ο άνθρωπος δεν παίζει βιολί, παίζει βιόλα). Ο ίδιος, για να τρολάρει, ανέβασε τη φωτογραφία της σαγιονάρας που βλέπετε και δήλωσε την πρόθεση, ειρωνικά βέβαια, να ιδρύσει Κόμμα της σαγιονάρας.

Εμείς εδώ λεξιλογούμε βέβαια. Αλλά στη σαγιονάρα έχουμε ήδη αφιερώσει άρθρο, πριν από πέντε χρόνια. Θα μπορούσα να επαναλάβω το παλιό άρθρο, σκέφτηκα όμως να το επεκτείνω και να εξετάζω, μαζί με τις σαγιονάρες, και μια σειρά από άλλες… απειλές κατά της Δημοκρατίας, όπως παντόφλες, σανδάλια ή πέδιλα -με δυο λόγια, κάθε είδος πατούμενο που δεν είναι κλειστό παπούτσι.

Θα λεξιλογήσω λοιπόν σύντομα για το καθένα από αυτά και περιμένω στα σχόλιά σας να συμπληρώσετε τον κατάλογο των… απειλών.

Η σαγιονάρα, σύμφωνα με το ΛΚΝ, είναι «είδος πλαστικής παντόφλας που συγκρατείται από δύο λουριά σε σχήμα V, που η γωνία τους περνά από το μεγάλο δάχτυλο».

Ωστόσο, νομίζω πως οι περισσότεροι θα χαρακτηρίσουν σαγιονάρες και τα άλλα είδη «πλαστικής παντόφλας», ιδίως εκείνες τις παλιές, τις καφετιές, με τις δύο πλατιές πλαστικές λωρίδες που σχημάτιζαν Χ. Τέτοιες κατασκεύαζε έναν καιρό ο στρατός και τις έδιναν στους φαντάρους, και τις έλεγαν, στη στρατιωτική ορολογία που δεν ανέχεται τις ξενικής προέλευσης λέξεις, «εμβάδες».

Διότι βέβαια η σαγιονάρα δεν έχει ελληνική προέλευση αλλά πολύ μακρινή, γιαπωνέζικη. Μπήκε στη γλώσσα μας από την ταινία «Σαγιονάρα» του 1957, μια αμερικάνικη ταινία στην οποία ο Μάρλον Μπράντο υποδύεται έναν πιλότο της πολεμικής αεροπορίας που υπηρετεί σε μια βάση στην Ιαπωνία και πλέκει ειδύλλιο με μια γιαπωνέζα ηθοποιό.

Στα ιαπωνικά, «σαγιονάρα» σημαίνει «αντίο» -στα ντόπια πρέπει να γράφεται さようなら.

Η ταινία κέρδισε τέσσερα Όσκαρ και είχε και μεγάλη εμπορική επιτυχία. Στην ταινία εκείνη, οι γιαπωνέζες ηθοποιοί φορούσαν παραδοσιακά τσόκαρα (δείτε φωτογραφίες στο άρθρο της Λεξιλογίας, από το οποίο έχω αντλήσει υλικό) και όταν άρχισαν να κυκλοφορούν ευρύτερα παρόμοια πατούμενα, τα είπαμε «σαγιονάρες».

Ποιοι τα «είπαμε»; Δεν αποκλείεται να τα είπε έτσι ο εισαγωγέας ή ο έμπορος που τα πλάσαρε στην αγορά, για να εκμεταλλευτεί τη δημοτικότητα της ταινίας. Εξαιτίας της ταινίας, άλλωστε, το «σαγιονάρα» είχε γίνει ίσως η γνωστότερη ιαπωνική λέξη στην Ελλάδα -από εκεί πήρε το όνομά του και το δημοφιλέστατο ζαχαροπλαστείο Sayonara (με ιαπωνικής τεχνοτροπίας γραμματοσειρά) στην Κηφισίας.

Βέβαια, στα αγγλικά δεν λέγονται έτσι αλλά flip-flops. Ωστόσο, σε πολλές άλλες γλώσσες τα αντίστοιχα πατούμενα έχουν ονόματα που παραπέμπουν σε ιαπωνική ή γενικώς απωανατολίτικη προέλευση. Στα κροατικά, τα βουλγάρικα, τα πολωνικά ονομάζονται japanke, japonki κλπ. παναπεί γιαπωνέζικα. Στα ρώσικα, βιετνάμκι, βιετναμέζικα. (Στα… ακατονόμαστα, εννοώ τα σλαβομακεδόνικα, τα λένε πάντως apostolki, αποστολικά, επειδή οι Απόστολοι ήταν δεινοί πεζοπόροι).

Στα βραζιλιάνικα οι σαγιονάρες λέγονται Havaianas, χαβανέζες, που είναι και εμπορική ονομασία. Αυτές οι χαβανέζες έχουν πολύ μεγάλη διάδοση και εκτός Βραζιλίας και είναι ολόιδιες με τις δικές μας σαγιονάρες.

Όμως στο Περού τα πατούμενα αυτά τα λένε όπως και εμείς: sayonaras.  σαγιονάρες, το ίδιο και στο Μεξικό, όπου μάλιστα είναι εμπορική ονομασία. Αυτό δεν σημαίνει ότι εμείς πήραμε το όνομα από τους Περουβιάνους ή εκείνοι από εμάς, αλλά ότι οι Περουβιάνοι έμποροι είχαν την ίδια ιδέα με τους Έλληνες ομολόγους τους.

Η άποψη ότι οι σαγιονάρες ονομάστηκαν έτσι από την ταινία του 1957 επιβεβαιώνεται και από τις αναζητήσεις στα σώματα κειμένων -πριν από το 1958 δεν υπάρχει η λέξη «σαγιονάρα» στις ελληνικές εφημερίδες που προσφέρονται προς αναζήτηση στον ιστότοπο της Εθνικής Βιβλιοθήκης.

Το ΛΚΝ λέει ότι η σαγιονάρα είναι «είδος πλαστικής παντόφλας», οπότε περνάμε στην επόμενη απειλή για τη Δημοκρατία, τις παντόφλες. Το λέει άλλωστε και ο ίδιος ο Ιω. Στρατάκης στην απάντησή του ότι «Να που μετά από σχεδόν 50 χρόνια υπηρέτης της τέχνης έγινα διάσχημος [sic] για μια παντόφλα». Για τις παντόφλες γενικώς γράψαμε πέρυσι.

Κατά το ΛΚΝ η παντόφλα/παντούφλα είναι » ελαφρό υπόδημα, κατά κανόνα ανοικτό στο πίσω μέρος (στη φτέρνα), που το φορούν συνήθ. μέσα στο σπίτι». Τα λεξικά δεν μας διαφωτίζουν πότε μπήκε η λέξη «παντόφλα» στην ελληνική γλώσσα, αλλά μας λένε οτι μπήκε από το ιταλ. pantofola. Ασφαλώς ο τύπος «παντούφλες», που ακουγόνταν περισσότερο παλιότερα, μαρτυράει επιρροή και από το γαλλ. pantoufle.

Σε πολλά συγγράμματα θα διαβάσετε ότι η ιταλική λέξη έχει ή μπορεί να έχει ελληνική αρχή, οπότε θα μιλούσαμε για αντιδάνειο -συγκεκριμένα, ότι το ιταλ. pantofola προέρχεται από κάποιο βυζαντινό *παντόφελλος ή *πατόφελλος. Ξεσηκώνω κάποιες παλιές μου σημειώσεις επί του θέματος:

Οι τύποι παντόφελλος (δηλ. εξ ολοκλήρου από φελλό) ή πατόφελλος (με πάτο από φελλό) που έχουν προταθεί, δεν μαρτυρούνται, όμως ήταν συνηθισμένο να φτιάχνονται ελαφρά υποδήματα από φελλό και μάλιστα στα μεσαιωνικά ελληνικά υπάρχουν τύποι όπως φελλάρια («παπούτζια, υποδήματα, φελλάρια και κλώστρας», Παιδιόφραστος διήγησις τετραπόδων ζώων 515) που επιβιώνουν διαλεκτικά μέχρι τον 20ό αιώνα, ή φελλούς («ρούχα και μπόταις και φελλούς και ψούνια να την φέρνη», Σαχλήκης), ενώ στο λεξικό του ο Σομαβέρας καταγράφει το φελλός και δίνει ως ιταλική απόδοση το pantofola.

Την βυζαντινή ετυμολογία την είχαν προτείνει διάφοροι λόγιοι ήδη από τον 16ο αιώνα, ο δε Budé είχε αναφέρει ως πηγή της πληροφορίας τον Ιανό Λάσκαρι, που ήταν δάσκαλός του και ο επιφανέστερος ελληνιστής της εποχής (περί το 1500) στη Γαλλία. Πολλά λεξικά την υιοθέτησαν και ακόμα την αποδέχονται ορισμένα ξένα ετυμολογικά λεξικά, καθώς και ο Ανδριώτης και ο Μπαμπινιώτης στις πρώτες εκδόσεις του λεξικού του.

Δύο βασικές αντιρρήσεις έχουν διατυπωθεί εναντίον της· ότι πρόκειται για περίεργο σχηματισμό στα ελληνικά (λόγια λέξη για λαϊκό είδος), και ότι θα περίμενε κανείς να είναι παλαιότερος ο ιταλικός τύπος· όμως ιταλικός, γαλλικός και καταλανικός τύπος εμφανίζονται όλοι περίπου την ίδια περίοδο, περί το 1460, και μάλιστα παλαιότερος είναι ο γαλλικός τύπος, pantoufle, ενώ η πρώτη ιταλική εμφάνιση, spantoffie, θα μπορούσε να είναι από συμπροφορά του γαλλικού les pantoufles. Αυτή η δεύτερη αντίρρηση είναι ισχυρή. Έτσι, έχει προταθεί ως εστία της λέξης η νότια Γαλλία, και αρχή της ένα διαλεκτικό patoufle  από τη ρίζα patt- (η τροπή σε pant είναι χαρακτηριστικό φωνητικό φαινόμενο στα οξιτάνικα) και την υποτιμητική κατάληξη –oufle, που θα δήλωνε αρχικά ένα χωριάτικο παπούτσι. Ωστόσο, δεν έχει ακόμη υπάρξει η τεκμηριωμένη μελέτη που θα επικυρώσει με βεβαιότητα τη μία ή την άλλη εκδοχή.

Όπως είπα, στις πρώτες εκδόσεις του λεξικού του Μπαμπινιώτη η παντόφλα χαρακτηρίζεται αντιδάνειο που ανάγεται στο ελλην. *παντόφελλος, όμως στο ετυμολογικό του λεξικό (και στις νεότερες εκδόσεις του γενικού λεξικού του) η εκδοχή του αντιδανείου απορρίπτεται, με επιχειρηματολογία παρόμοια με την παραπάνω αν και πολυ πιο συνοπτικά (εγώ αυτά τα πήρα από το λεξικό του Κορομινάς). Οπότε, μάλλον δεν έχουν τρισχιλιετή αρχή οι παντόφλες (ή παντούφλες).

Μεταφορικά, παντόφλες λέμε τα ανοιχτά φέρι μποτ, που τώρα πρέπει να έχουν απαγορευτεί σχεδόν σε όλες τις γραμμές. Επίσης η λέξη (όπως και το παπούτσι) χρησιμοποιείται ως δηλωτικό μεγάλου μεγέθους για κάτι που κανονικά είναι μικρότερο (π.χ. «αγόρασε ένα κινητό σαν παντόφλα» ή «έσκασα, έφαγα ένα σάντουιτς σαν παντόφλα»). Επίσης το «θα πέσει παντόφλα» λέγεται στις αντροπαρέες για τις επιπλήξεις που θα δεχτεί κάποιος της παρέας όταν γυρίσει σπίτι από τη συμβία του.

Αν οι σαγιονάρες κι οι παντόφλες έχουν ξένη ετυμολογία, τα πέδιλα είναι τρισχιλιετή -και βάλε, αφού τα βρίσκουμε και στις πινακίδες της Γραμμικής Β. Σύμφωνα πάντα με το ΛΚΝ, πέδιλο είναι «είδος υποδήματος που καλύπτει και προστατεύει κυρίως το πέλμα αφήνοντας μεγάλο μέρος του άλλου ποδιού σχεδόν ακάλυπτο». Από την ίδια Ινδοευρ. ρίζα με το πέδιλο είναι και ο πους του ποδός, το πεδίο, η πέδη, ο πεζός.

Η λέξη «πέδιλο» χρησιμοποιείται επίσης, κατ’ επέκταση, για μια σειρά από ειδικά υποδήματα που δεν ανταποκρίνονται και τόσο στον παραπάνω ορισμό -ας πούμε τα πέδιλα του σκι, τα παγοπέδιλα ή τα βατραχοπέδιλα. Και σε ακόμα μεγαλύτερη επέκταση οι μηχανικοί θα μας πουν για τα πέδιλα στις κολόνες. Σύμφωνα με το εθνοστερεότυπο, οι Γερμανοί τουρίστες φοράνε πέδιλο με κάλτσα.

Είδος πεδίλου είναι και το σανδάλι. Η ειδοποιός διαφορά είναι τα λουριά, αφού το σανδάλι είναι «ελαφρό πέδιλο που αποτελείται από ένα λεπτό ίσιο πάτο, συγκρατείται στο πόδι με λεπτά λουριά και δένεται ψηλά ή χαμηλά στη γάμπα». Κι αυτό είναι αρχαίο, σάνδαλον αρχικά και ως υποκοριστικό σανδάλιον, που εμφανίζεται πρώτη φορά στον Ηρόδοτο. Πιθανώς να πρόκειται για ανατολικό δάνειο. Υπάρχει και το σάνταλο / σανταλόξυλο, είδος αρωματικού ξύλου, που αυτό είναι σίγουρα δάνειο από τα αραβικά (και μέσω αυτών από τα ινδικά), που δεν πρέπει να εχει σχέση με το σανδάλι.

Όλα τα παραπάνω ήδη παπουτσιών βγαίνουν και σε αντρικό και σε γυναικείο. Ωστόσο, τα τσόκαρα είναι αποκλειστικά γυναικεία. Αν θέλουμε να πούμε το αντρικό πέδιλο με ξύλινο πέλμα θα το πούμε ίσως «ξυλοπάπουτσο», όπως είναι τα «σαμπό», sabot, από τα οποία ετυμολογείται και το σαμποτάζ.

Το τσόκαρο είναι δάνειο από το βενετικό zocaro (ιταλ. zoccolo, προπαροξύτονο), που είναι το πέδιλο με την ξύλινη σόλα. Θεωρείται ότι προέρχεται από το λατ. socculus, υποκοριστικό του soccus, που σήμαινε ένα ελαφρό χαμηλό υπόδημα που φορούσαν οι ηθοποιοί της κωμωδίας, σε αντίθεση με τον cothurnus (κόθορνο) του τραγικού θεάτρου. Ο soccus διαδόθηκε σε πολλές άλλες γλώσσες (γαλλ. socque) και τα αγγλικά sock και socle προέρχονται από εκεί.

Υπάρχει μεγάλη αβεβαιότητα στην ετυμολόγηση του soccus. Όπως και όλο το θεατρικό λεξιλόγιο, έτσι και το soccus είναι εύλογο να έχει ελληνική προέλευση, αλλά (σε αντίθεση με τον κόθορνο), οι μόνες ελληνικές λέξεις που θα μπορούσαν να προταθούν είναι οι «γλώσσες» του Ησυχίου σύκχοι· ὑποδήματα φρύγια και συκχάδες· εἶδος ὑποδήματος, που τις είχε πρώτος προτείνει ο Κοραής. Ο Μπαμπινιώτης πάντως το χαρακτηρίζει πιθανό αντιδάνειο.

Αντιδάνειο ή όχι, η λέξη τσόκαρο σημαίνει βέβαια το ξύλινο πέδιλο, αλλά έχει πάρει εδώ και πολύ καιρό τη μεταφορική σημασία της γυναίκας κακής αγωγής και διαγωγής, που προέρχεται από τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα (παίρνω τον ορισμό από το ΛΚΝ). Η βρισιά έχει και ταξική διάσταση -όχι τυχαία, η μαντάμ Σουσού αποκαλούσε τσοκαρία τις λαϊκές γυναίκες της γειτονιάς.

Τέλος, ένας γενικός όρος για τα παλιά παπούτσια, που χρησιμοποιούνται αντί για παντόφλες είναι τα κατσάρια· άλλοτε, είναι οι πλαστικές σαγιονάρες. Λέξη λαϊκή και ταπεινή, που δεν αξιώθηκε την είσοδο στα νεότερα λεξικά παρότι είναι ακόμα ολοζώντανη. Πιθανόν να προέρχεται από το επίθετο κατσός που σημαίνει «ζαρωμένος»· πράγματι, κατσάρι είναι το παλιό, το ζαρωμένο παπούτσι.

Στη Φόνισσα του Παπαδιαμάντη, η Φραγκογιαννού καταδιωκόμενη για να σκαρφαλώσει στο βράχο «επέταξε, με λάκτισμα των ποδών προς τα οπίσω, τας φθαρμένας εμβάδας, “τα παλιοκατσάρια της”». Στην Αντιποίηση αρχής του Αλ. Κοτζιά, «πηλαλάει με τα κατσάρια η συμπεθέρα μέσα στο σκοτάδι».

Τα κατσάρια είναι δηλαδή το κατεξοχήν πρόχειρο υπόδημα· τα λεξικά δίνουν και μια δεύτερη σημασία, ότι κατσάρι σημαίνει την ατημέλητη, βρόμικη και αθυρόστομη γυναίκα· ομολογώ πως δεν την έχω συναντήσει.

Πολλά γράψαμε και θα προσθέσετε κι άλλα, υποθέτω. Είναι πάντως εντυπωσιακό πως όσοι επί τριήμερο διερρήγνυαν τα ιμάτια τους για τη φοβερή θεσμική προσβολή από τη σαγιονάρα στην προεδρική δεξίωση, δεν είπαν τίποτα, ή ανασήκωσαν αδιάφορα τους ώμους, για την επίσημη καταγγελία ότι έγινε απόπειρα παρακολούθησης με λογισμικό που έχουν πολλές μυστικές υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης της ΕΥΠ, στο τηλέφωνο του Ν. Ανδρουλάκη. Οι θεσμοί πήγαν διακοπές, φαίνεται. Φορώντας σαγιονάρες.

 

 

 

 

204 Σχόλια προς “Σαγιονάρες, παντόφλες, πέδιλα και άλλες απειλές για τη Δημοκρατία”

  1. atheofobos said

    Ο Τζίμης Πανούσης, στον κλασικό του δίσκο «Κάγκελα Παντού», τραγούδησε στο ομώνυμο τραγούδι «όλο το έθνος προσκυνάει σώβρακα και φανέλες» γιατί ακόμα τότε το έθνος δεν είχε προσκυνήσει ακόμα τις γνωστές πλαστικές παντόφλες είναι του Αγίου Παϊσιου!

  2. atheofobos said

    Στο ποστ μου ΟΙ ΒΙΛΑΡΕΣ ΤΟΥ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2018/04/blog-post_20.html γράφω για την τρομάρα που είχα τραβήξει θέλοντας να πάω για παγωτό στο ζαχαροπλαστείο Σαγιονάρα, του οποίου έχω βάλει και την φωτογραφία του.

  3. Έχουμε και τα παντοφλέ παπούτσια (χωρίς κορδόνια)

  4. «…από το επίθετο κατσός που σημαίνει «ζαρωμένος»»
    Υποθέτω από εκεί και το «κατσιασμένος».

  5. LandS said

    αλλά ότι οι Περουβιάνοι έμποροι είχαν την ίδια ιδέα με τους Έλληνες ομολόγους τους.

    Είναι σίγουρο αυτό; Θέλω να πω δεν τις είπαν έτσι επειδή μεσολάβησε καμιά Δωρική διάλεκτος 😁

  6. Costas X said

    Καλημέρα, ωραίο καλοκαιρινό, και επίκαιρο το σημερινό !

    «τσόκαρο – zocaro – zoccolo – soccus» :

    Στα κορφιάτικα «τσόκολο» λέγεται η ξύλινη διακοσμητική λωρίδα που βρίσκεται στην βάση των τοίχων, εκεί που συναντούν το πάτωμα, στην κοινή ελληνική «σοβατεπί».
    «Τσόκος» λέγεται το κομμάτι ξύλου που χρησιμεύει συνήθως για να στερεώνει ή να στηρίζει κάτι, στην κοινή ελληνική «τάκος».

  7. nikiplos said

    Καλημέρα…

    Ως προς την διασπορά της φωτογραφίας από την Προεδρία, μου φαίνεται φυσιολογικό. Πάντοτε δίνονται φωτογραφίες πριν μια εκδήλωση, για να υποδηλώσουν την προετοιμασία της.
    Κι αυτό το σκοπό είχε η φωτογραφία εικάζω. Να δηλώσει την προετοιμασία. Ο ΙΣ θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ένα ψυκτικός, ένας ηλεκτρολόγος φώτων, ένας φροντιστής ήχου. Οι περισσότεροι εξ αυτών έχουν τέτοια αμφίεση. Όταν έμενα στο Παγκράτι και ως πεζοπόρος περνούσα συχνά από την Η.Αττικού, έβλεπα τακτικά ανθρώπους με αυτήν την αμφίεση να μπαινοβγαίνουν στο ΠΜ. Επομένως υπό ΚΣ η φωτό θα περνούσε απαρατήρητη καθώς ήταν ασήμαντη.

    Κάποιο έμπειρο μάτι όμως, παρατήρησε την ομοιότητα και αμέσως μπήκε σε εργασία ο μηχανισμός λάσπης/αναπαραγωγής. Ευκαιρίας δοθείσης πήρε φωτιά το κορδελλιό…
    Πριν 5 έτη θα το θεωρούσα εντελώς συνωμοσιολογική μια τέτοια σκέψη. Ωστόσο τελευτία, τα fake news δίνουν και παίρνουν κι έχουν από πρόθεση διακινηθεί όχι μόνο από κεντρικά συστημικά ΜΜΕ, αλλά και στο άντρο των νομοθετών, δλδ εντός της Βουλής από «επίσημα» χείλη (η ιστορία με τον Πατέρα του Τσίπρα και οι φωτογραφίες).

    Πριν κάναν χρόνο είχα πλάσει τον όρο «Νεοχουντισμός» για το καθεστώς που βιώνουμε όχι μόνο εντός Ελλάδας. Χαίρομαι που διακινείται πλέον και που η πατρότητα αποδίδεται στον Βαρουφάκη (ευτυχώς, δεν θα μπορούσα να σηκώσω ένα τέτοιο βάρος). Που σημαίνει πως πολλοί άνθρωποι έχουμε την ίδια αίσθηση για αυτό που βιώνουμε: από πλευράς αυταρχισμού, αισθητικής κλπ. Και για να μην παρεξηγηθώ, το σκώμμα δεν πάει στον κόσμο που δεξιός ων ψηφίζει ή επιλέγει πολιτικά την ΝΔ. Πάει σε όλους εκείνους που βολεύονται πλέον είτε κυβερνούν είτε όχι.

  8. antonislaw said

    Καλημέρα σας!
    Το Προεδρικό τελικά ήταν γεματο τσόκαρα και παλιοκατσάρια- και μίας σαγιονάρας. Σαγιονάρα δημοκρατία, θα λεγαμε,,σαγιονάρα και να μας γραφεις.

  9. atheofobos said

    1
    LAPSUS CALAMI Το κείμενο στο τέλος της φράσης στο 1 πρέπει να διορθωθεί ως: γιατί ακόμα τότε το έθνος δεν είχε προσκυνήσει τις γνωστές πλαστικές παντόφλες του Αγίου Παϊσιου!

  10. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>παλιά παπούτσια, που χρησιμοποιούνται αντί για παντόφλες είναι τα κατσάρια

    τσαρδίνια ή χλαρόνια, αυτά τα παντοφλοπάπουτα, (στραβο)πατημένα ή ξεχαρβαλωμένα που τα σέρνουμε παντοφλοείδώς)

  11. Νέο Kid said

    Εμένα μ αρέσουν τα αράπικα πέδιλα, αυτά που μπαίνει το μεγάλο δάχτυλο σε «θήκη». Άνετα, δροσερά και πρακτικά διά πάσαν χρήσην. Αν προσέξατε τα φόραγε και ο πρίγκηπας-διάδοχος ( ο Αλλάχ να του δίνει χρόνια!) στη συνάντηση με το γλοιώδη Κούλη. Δεν ξέρω πώς λέγονται στα αραβικά όμως …(;)

  12. Ανδρέας Τ said

    Καλημέρα. Παρατήρησα στη φωτογραφία από την επίσκεψη του Σαουδάραβα σεΐχη στο Μαξίμου ότι ο επισκέπτης φορούσε πέδιλα κι είπα Ουφ. Για φανταστείτε να φορούσε παντόφλες που συνήθως φορούν στις χώρες τους οι Άραβες; Γλυτώσαμε το διπλωματικό επεισόδιο….
    Υπενθυμίζω και το εξαιρετικό τραγούδι του Τούντα «Τα τσόκαρα» με τους Παγιουμτζή, Κερομύτη και Γεωργακοπούλου. Και μια και μιλάμε για τσόκαρα, τσόκαρα φορούσαν στη παλιά ιχθυαγορά του Πειραιά οι ψαράδες γιατί ήταν γεμάτη νερά από τον πάγο που έλιωνε.

  13. Νέο Kid said

    Αυτά:
    https://media.centrepointstores.com/i/centrepoint/RO-TM2-01BROWN-RO-TM2-01-SMMSM22220522_01-2100.jpg?fmt=auto&h=1200&w=1200&qlt=95&sm=cD

  14. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2 Σε σχέση με τον Παπαδόπουλο, έγινε αυτό το σχόλιο στο ΦΒ

    Και ας θυμηθούμε ότι το ζαχαροπλαστείο Sayonara, στην Κηφισίας, έκλεισε όταν στη διπλανή μονοκατοικία διάλεξε να εγκατασταθεί ένα ζεύγος νεονύμφων που μέχρι τότε ήταν παράνομο. Το ζεύγος Γιώργος και Δέσποινα Παπαδόπουλου. Υ.Γ.: Προσπάθησε να επιβιώσει το μαγαζί, αλλά πως να πάμε τώρα εμείς, φοιτητές και άλλοι. Τα απόνερα της χούντας το πήραν κι αυτό.

    4 Ναι, από εκεί

    11 Σχολιάστηκαν τα πέδιλα του πρίγκιπα Πριόνη.

  15. antonislaw said

    Και πριν αλέκτωρ λαλήσαι, φάε μια παντόφλα από επίσημο προσκεκλημένο στο Μαξίμου, και να μην μπορείς να πεις και τίποτα. Κατά το Σκάι ευαγέλιον(σικ ρε) θα έπρεπε η φρουρά να τον αφήσεο απέξω;;

  16. Costas X said

    Και η φοβερή σκηνή της ίδρυσης της «αίρεσης του ιερού πέδιλου», από την κωμωδία «The Life of Brian», ελληνικός τίτλος «Ένας προφήτης μα τι προφήτης».

  17. Νέο Kid said

    14. Πριόνη; Πληζ ελάμπορεητ δε νίκνέημ

  18. Voyageur autour de la chambre said

    @5
    Δωρική στο Περού; Μα δεν ήταν Αιολείς;

  19. sarant said

    17 Δεν έβαλε να πριονίσουν τον Κασόγκι;

  20. Νέο Kid said

    14. Πριόνη; Πόθεν;

  21. ΓΤ said

    @17
    https://en.wikipedia.org/wiki/Assassination_of_Jamal_Khashoggi

  22. Alexis said

    #14, τέλος: Θα μπορούσε να λέγεται και Ομέρ Πριόνης 😆

  23. ΓΤ said

    @22
    http://www.ypovrixio.gr/article.php?issues_no=47&contents_id=746

  24. antonislaw said

    Φελλούς, δηλαδή τα αυτοσχεδια γυναικεία ξυλοπαποτσα, φορούσε μεχρι και η μαμα μου στην Κρήτη ως παιδί(γεν.1946).
    Σην Αγιάσο το1986 καπου που ειχα πάει ο Κακούργος ο σαντουριέρης και μαραγκός (Γιαννης Σουσαμλής) πουλουσε διακοσμητικές μικρογραφίες τέτοιων τσόκαρων, τα τσουκαρέλια και διαλαλούσε :»Γω τα φτιάχνω, γω τα πλω τα καλά τα τσουκαρέλια!». Νομίζω είχε φωτογραφία και μας είπε ότι είχε παίξει σαντούρι στο σήριαλ η δασκάλα με τα χρυσά μάτια(Μυριβήλης βέβαια) του 1979 με Τσακίρογλου, Φέρτη, Δανδουλακη, ΤάνιαΤσανακλίδου μεταξύ άλλων.
    Μας επαιξε και σαντουρι για να μας ευχαριστήσει τους τουριστες. Εκεινα τα τσουκαρέλια τα φορουσα στο λαιμό μου με περηφάνια ολο το καλοκαίρι…
    http://www1.aegean.gr/culturelab/Biografika/Sousamlis_Giannis.htm

  25. Νέο Kid said

    19. Κακόβουλες φήμες! Ο Πρίγκηψ δεν είχε σχεση. Ο Πρίγκηψ πολέμησε και πολεμάει τη διαφθορά, έβαλε πάγο στη θρησκευτική αστυνομία, μας επέτρεψε να τρώμε σε ώρες προσευχής, και έστειλε για δουλειά κάμποσα ρεμάλια της «βασιλικής οικογένειας» . Έκανε και μερικά κακά βέβαια…Έβγαλε στους δρόμους τις μαύρες χάρους…

  26. Λάμπας said

    «παντόφλες» στο στρατό: μειωτικός χαρακτηρισμός για στρατιώτες που έβγαιναν συχνά ελεύθεροι υπηρεσίας, γιωτάδες κ.τ.λ.

  27. Νέο Kid said

    25. Α προπό , ψες το βράδυ έπαιζα τάβλι με Ρουμάνο συνάδερφο σε «τσαγερί», βρίζοντάς τον δυνατά γιατί είχε κοιμηθεί με τσιμποζάρη παπά… και δίπλα στο 1 μέτρο ο άλλος είχε στρώσει χαλάκι και προσεύχονταν …
    Σε άλλες εποχές θα μας είχαν μπουζουριάσει… αλλά ποιος τολμάει να κουνηθεί στον Πρίγκηπα και τις αλλαγές του! 🤪

  28. Κιγκέρι said

    Να προσθέσω τις γαλέντζες, ξύλινα σανδάλια με κάπως φαρδύ λουρί, εδώ ιδιαίτερα περίτεχνα:

    που βλέπω ότι αναφέρθηκαν και σε παλιότερο άρθρο για τα τσόκαρα:

    https://sarantakos.wordpress.com/2013/01/30/tsokaro/

  29. Οι κανονικές σαγιονάρες ως παραδοσιακά ξύλινα παπούτσια («τσόκαρα») λέγονται geta (下駄 σε χιραγκάνα: げた). Το στήριγμα (υφασμάτινο στις παραδοσιακές, πλαστικό στις φτηνές) λέγεται hanao (鼻緒 σε χιραγκάνα: はなお). Αν στη σαγιονάρα κοπεί αυτό το μπροστινό διχαλωτό εμπόδιο, θεωρείται γρουσουζιά! Και βέβαια είναι κάπως… http://i.imgur.com/o5HeRe7.jpg

  30. SearchPeloponnese said

    Βιολίστας ή βιολιστής;

  31. SearchPeloponnese said

    (Αναφέρεται στη συνέχεια.)

  32. Alexis said

    #23: Το προσωνύμιο Ομέρ Πριόνης νομίζω ότι το έχουν αποκτήσει δικαιωματικά αρκετοί δημοτικοί άρχοντες ανά την Ελλάδα, λόγω του ιδιαίτερου ζήλου που επιδεικνύουν στην κοπή δέντρων.
    Κάτι ξέρουν και οι Πρεβεζάνοι από αυτά… 🙂

  33. Alexis said

    #26: Και παντόφλα στο Π.Ν. το μικρό αποβατικό πλοίο τύπου… παντόφλας.
    Εθεωρείτο άριστο τσατσόπλοιο λόγω των πολύ περιορισμένων μετακινήσεών του.
    «Έχει γίνει ένα με το ντόκο» ήταν η συνηθισμένη ατάκα για τέτοιου είδους πλοίο.
    Υπηρέτησα σε «παντόφλα» τους 8 τελευταίους μήνες της θητείας μου. Ήμασταν όλοι στρατεύσιμοι (και ο κυβερνήτης) πλην του πρώτου μηχανικού που ήταν μόνιμος ανθύπας.
    Ζωή χαρισάμενη δηλαδή… 🙂

  34. antonislaw said

    22, Ομέρ Πριονης ειχε χαρακτηριστεί με λημματογραφηση από το μακρινό2009 στο σλαγκ ο Νικήτας Κακλαμανης για την ξύλευση-και το ξυλοκοπημα των διαμαρτυρόμενων κατοίκων του πάρκου Κύπρου και Πατησίων στην Κυψέλη, και εκτοτε καθε τοπικός αρχων που κόπτει αντί να φυτευει δεντρα,εσχάτως χαρακτηριστηκε έτσι , ως ΟμέρΠριονηςο Β’ και ο Μπακογιάννης από ό,τι είδα

    Αχ να μη ζει ο Μποστ, με τις 350 λιμουζίνες και τις αιματοβαμμένες χαιρετούρες τι θα τους έσουρνε, τον φαντάζομαι ως υπαλληλο σε χασάπικο κ από η ταμπέλα «ο κιμάς κόπτεται παρουσία του πελάτου»,να ρωτάει τον ανυποψίαστο ανθρωπάκο » διπλοπεραστό να σας κάνω;»

    https://www.slang.gr/lemma/8669-omer-prionis
    http://www.ypovrixio.gr/article.php?issues_no=47&contents_id=746
    https://pandiera.gr/%CE%BF-%CE%BA-%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CF%89%CF%82-%CE%BF%CE%BC%CE%AD%CF%81-%CF%80%CF%81%CE%B9%CF%8C%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CE%BF-%CE%B2-%CE%BA/

  35. Δημήτρης Καραγιώργης said

    καλημέρα
    Οι σαγιονάρες στο στρατό ακούσαμε, για πρώτη φορά, να αποκαλούνται «αγκινάρες» από κάτι ρουμελιώτες λοχίες εκπαιδευτές το καλοκαίρι του 79 στην Κόρινθο.
    Τα παλιά παπούτσια στα χωριό μου συνήθως τα έκοβαν στις φτέρνες, ή τις πατούσαν τόσο, που τα φορούσαν σαν πρόχειρες παντόφλες για δουλειές στην αυλή και τα λέγαμε «φλάρια».
    Πάλι στο χωριό, τα τσόκαρα, με ξύλινο πέλμα και ένα λουρί καρφωμένο στο επάνω μέρος για να συγκρατείται στο πόδι, τα λέγαμε «γκαλέτσια». Τα φορούσαν κυρίως οι γυναίκες που είχαν δουλειές με νερά και πλυσίματα

  36. antonislaw said

    «Ωστόσο, τα τσόκαρα είναι αποκλειστικά γυναικεία. Αν θέλουμε να πούμε το «αντρικό πέδιλο με ξύλινο πέλμα θα το πούμε ίσως «ξυλοπάπουτσο», όπως είναι τα «σαμπό»»

    Κι ομως τα αντρικά τσόκαρα, πουτα θυμάμαι από τουλάχιστον το 1984, να τα φοράνε οι κουραδόμαγκες και να χαλάνε τον κόσμο από τα τακα τούκα στα στενά της παλιάς πόλης του Ρεθύμνου, υπάρχουν! Η διαφορά που έχουν από τα γυναικεία είναι πως είναι εντελώς σώπατα. Παντως εχωτουλαχιστον 30 χρονια να δω καποιον να τα φοράει

    https://tsakalian.gr/shop/andrika-papoutsia/andrika-sampo-tsokara/sanital-light-52-8/?attribute_pa_chrwma=mple&ref=bestprice.gr

  37. Γιάννης Κουβάτσος said

    Η παντόφλα ήταν το αγαπημένο σωφρονιστικό όπλο των παλαιότερων μανάδων κατά της παιδικής απειθαρχίας. Κλασική η απειλή «θα βγάλω την παντόφλα». Βέργα οι δάσκαλοι, ζωστήρα οι πατεράδες, παντόφλα οι μανάδες… Παλιά αυτά, γιατί τώρα δεν γίνεται να «συνετίζεις» με τέτοιο βάρβαρο τρόπο τους Κωνσταντίνους, τους Μιχαήλ και τους Ιωάννηδες. 😊

  38. ΓΤ said

    @24 Antonislaw

    Τα «τσουκαρέλια» τα ακούμε και στο

  39. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Είστε μπυθουλία και τσοκαρία και η ανάρτηση βρομάει ποδαρίλα. Θα σκεφτώ πολύ σοβαρά τη συμμετοχή μου στον σχολιασμό.

  40. ΓΤ said

    Ξώφτερνα Μαρέβας…
    https://www.zeusndione.com/en/footwear/sandals

  41. Γίνεται συζήτηση αν γράφεται έτσι さようなら ή πιο απλά さよなら, δηλαδή sayōnara vs. sayonara χωρίς μακρό.

  42. Alexis said

    Μπορεί να κάνουμε πλάκα για πριόνια κλπ. αλλά το καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας αποτελεί όνειδος για την υποτίθεται «πολιτισμένη» και «ευαίσθητη» Δύση που το κανακεύει σε κάθε ευκαιρία και το έχει αναγορεύσει σε «σπουδαίο στρατηγικό σύμμαχο και εταίρο».
    Ποια δημοκρατία τώρα και ποια ανθρώπινα δικαιώματα…
    Οι μπίζνες να ‘ναι καλά κι ας πάνε όλα τ’ άλλα στο διάολο… 😡

  43. @ 33 Alexis

    🙂

  44. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    43# Το πετρέλαιο ρέει. Άρα όλα βαίνουν καλώς.

  45. Alexis said

    #42: Ε, πιο εύκολο είναι το δεύτερο ασυζητητί… 😆

  46. Γιάννης Κουβάτσος said

    https://www.efsyn.gr/skitsa/353696_skitso-tis-efsyn-john-antono-28072022

  47. Παντόφλες λέγαν οι γονείς μου κάτι τεράστια τοστ, σαλονικιώτικου τύπου δηλαδή με φραντζολάκι, που αγόραζαν πέριξ του Πολυτεχνείου στα πρώιμα ογδόνταζ. Δεν ξέρω αν ήταν δική τους ιδιόλεκτος, ή εμπορική ας πούμε ονομασία, ή σημασία της εποχής που ατόνισε.

  48. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Τώρα τελευταῖα, σέ σχόλια ἔνθεν καί ἔνθεν τῆς διαχωριστικῆς γραμμῆς «This entry was posted on κλπ» σκορπίζονται ἀνελέητα τσουχτερές κακίες καί πικρόχολες μαχαιριές γιά τήν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας. Ποιά κέφια ἄραγε δέν ἰκανοποίησε ἡ -συριζαιόστροφη, ἀπ’ὅτι ἤξερα παλαιότερα- κακομοίρα Σακελλαροπούλου; Μήπως οἱ (θεσμικῶς ἐπιβαλλόμενες) ἀπόψεις της γιά μείζονα ζητήματα πολιτικῆς κοσμιότητας, δημοκρατικοῦ ἤθους, ἀπονομῆς δικαιοσύνης κλπ δέν ἀρέσουν στούς νεοαγαναχτισμένους τῆς (γιά τήν ὥρα) ἀξιωματικῆς ἀντιπολίτευσης;

  49. Πέπε said

    > έναν γενειοφόρο κύριο με βερμούδα και σαγιονάρα, τη συγκεκριμένη σαγιονάρα της φωτογραφίας

    Με τη συγκεκριμένη σαγιονάρα δεν τον λες και λέτσο. Μόνο να δούμε τους λεξικογραφικούς ορισμούς, που λένε ότι η σαγιονάρα είναι πλαστική. Αυτή είναι η τελευταία λέξη τηςε κοψότητας, προκειμένου για σαγιονάρες βέβαια.

    Επίσης, δε λες «άπλυτο συριζαίο» έναν που μόλις γύρισε από μπάνιο στη θάλασσα.

    > για να στηθεί μια τόσο μεγάλη εκδήλωση χρειάζεται ένας στρατός από αφανές προσωπικό, από μαγείρους και εργάτες μέχρι μουσικούς

    31
    Βιολιστής τυπικά δεν υπάρχει. Τη βιόλα την παίζει ο βιολίστας, και το βιολί στη μεν κλασική μουσική ο βιολονίστας, στη δε λαϊκή ο βιολιτζής. Αλλά επειδή υπάρχουν και άλλα είδη μουσικής, καθώς και η συνολική οπτική της μουσικής ανεξαρτήτως ειδών, λέγεται και «βιολιστής» βάσει κοινής λογικής μάλλον παρά γνώσεως του ειδικού λεξιλογίου.

    _____________________________

    Ο όρος «σαγιονάρα 4-1» δεν αναφέρθηκε (τέσσερα δάχτυλα από τη μία μεριά και ένα από την άλλη)

  50. ΓΤ said

    Αγαπώ Δημόσιο Χώρο.

    Το απόλυτο σύμπλοκο ανάμεσα στα χιραγκάνα και τα βούικα.
    Κατεβαίνει από μποτσαρέικο άλογο, ζωσμένος κάτανα, και στο ταγάρι του ανυπέρβλητου κώδικα ηθικής έχει μόνο παξιμάδια πολεογραφίας, ένα σπάνιο ζεύγμα-φάρμακο στις φαρμακωμένες μέρες μας.

    Και όλο βρύο γίνομαι μες στην πετροπηγή του.

    Καλημέρες απ’ την πουτάνα την Κυψέλη

  51. Πέπε said

    Παπούτσι παντοφλέ είναι ευφημισμός και για την κανονικότατη παντόφλα.

  52. @ 51 ΓΤ

    Εγκάρδιο χαιρετισμό από Πρέβεζα μεριά. 🙂

  53. Γιάννης Κουβάτσος said

    49: Είναι υπεράνω κριτικής η/ο εκάστοτε πρόεδρος της δημοκρατίας; Το αν η κριτική είναι δίκαιη ή άδικη, καλοπροαίρετη ή κακοπροαίρετη, αυθόρμητη ή κατευθυνόμενη είναι άλλη ιστορία, αλλά καταρχήν η/ο ΠτΔ δεν είναι στο απυρόβλητο της κριτικής.

  54. nikiplos said

    Στην Αυστρία λέν την έκφραση: «Αυτός είναι κάτω από τις παντόφλες της» για να δείξουν ότι μια σύζυγος κάνει ό,τι θέλει τον άνδρα της. Περίπου όπως το δικό μας «πέφτει παντόφλα».

  55. Κιγκέρι said

    Παντόφλες λέμε και τα οχηματαγωγά πλοία ανοιχτού τύπου:

    https://e-nautilia.gr/aias-i-teleutaia-pantofla-tou-sarwnikou-2/

  56. Alexis said

    #50: Στα νησιά τον λένε και βιολάτορα νομίζω.

  57. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η σαγιονάρα στο απόσπασμα:

    Η αθώα σαγιονάρα και τα σκαρπίνια της σαχλαμάρας…
    https://www.news247.gr/gnomes/giwrgos-karelias/i-athoa-sagionara-kai-ta-skarpinia-tis-sachlamaras.9707485.html

    Καλέ, πού την πας τη σαγιονάρα;
    https://www.avgi.gr/politiki/420788_kale-poy-tin-pas-ti-sagionara

    Οι μόνες «παντόφλες» στο Προεδρικό Μέγαρο ήταν αυτές της Σακελλαροπούλου
    https://www.documentonews.gr/article/oi-mones-pantofles-sto-proedriko-megaro-itan-aytes-tis-sakellaropoyloy/

    Τσιμπητά από διάφορες αναρτήσεις :

    Πάρτι με σαγιονάρες
    Ο άνδρας με τη σαγιονάρα
    Ο άνθρωπος με τη σαγιονάρα
    Η σαγιονάρα που άφησε εποχή στο Προεδρικό Μέγαρο
    Ο χαμός με τη σαγιονάρα
    Κόμμα της σαγιονάρας

  58. SearchPeloponnese said

    50.
    «Βιολιστής τυπικά δεν υπάρχει. Τη βιόλα την παίζει ο βιολίστας, και το βιολί στη μεν κλασική μουσική ο βιολονίστας, στη δε λαϊκή ο βιολιτζής. Αλλά επειδή υπάρχουν και άλλα είδη μουσικής, καθώς και η συνολική οπτική της μουσικής ανεξαρτήτως ειδών, λέγεται και «βιολιστής» βάσει κοινής λογικής μάλλον παρά γνώσεως του ειδικού λεξιλογίου.»

    Αν μου επιτρέπεις, θα ‘λεγα ότι η ειδική ορολογία είναι για τον χώρο της.

    Θα αναφέρω και πάλι μια φοβερή συζήτηση στην Τράπεζα της Ελλάδος, όπου με κράξανε γιατί «τα κέρματα τα λέω νομίσματα». Στην καθημερινή γλώσσα νομίσματα τα λέμε τα κέρματα, παρόλο που ξέρουμε ότι νόμισμα είναι κατεξοχήν η νομισματική μονάδα. Και βιολιστή λέμε όποιον παίζει βιολί ή κάτι που μοιάζει με βιολί.

  59. ΓΤ said

    «Την άλλη βδομάδα, ο άλλος, όπου βγει, θα φοράει εκείνος τις παντόφλες»…

    Κυψέλη. Ξημερώματα. Βρόχα. Κρύο. Αλκοόλ αβέρτα. Σκάει γνωστός στη γειτονιά Μπάνγκλα. Παντόφλες, σούρσιμο μες στη βρόχα. Παίρνει ενεργειακά και ούζο.
    Την επομένη, τα ίδια. Με την παντόφλα στον δρόμο…

    Τουμπάρει η βδομάδα, μπαίνει η καινούργια, ρέει η αλκοόλα, σκάει ο ίδιος τύπος, κλειστό αθλητικό, ενεργειακά και ούζο.
    Αλλάζει η βδομάδα, στρίβει ο μήνας, σκάει ο τύπος, παντόφλες νύχτα κ.λπ.

    Δεν αντέχω, διψάω για πληροφορία, ρωτάω Αλβανό με «πλούσιο» βιογραφικό, που αλετρώνει τη νύχτα με μάτι εντομολόγου.

    «Κοίτα, Γιώργη, είναι κώδικας μπάνγκλα πούστηδων. Αυτός που φοράει τις παντόφλες, αυτή την εβδομάδα κάνει αυτός τη γυναίκα. Την άλλη βδομάδα, ο άλλος, όπου βγει, θα φοράει εκείνος παντόφλες, κι αυτός εδώ το αθλητικό».

    Σέκος ο ΓΤ…

  60. SearchPeloponnese said

    50. συνέχεια.

    Μου θύμισες φάση από ξενυχτάδικο, που ακόμα τη σκέφτομαι και γελάω:

    Οι μουσικοί προσκαλούν τον επίτιμο προσκέκλημένο (φίρμα) να ανέβει στο πάλκο να παίξει μαζί τους. Και του προσφέρουν και μία (ηλεκτρική) κιθάρα (ή κάτι τέτοιο). Ο τύπος, μόλις βλέπει την κιθάρα, απαντάει αγέρωχα (και οπωσδήποτε προσβλητικά) «Εγώ δεν παίζω Φέντερ, παίζω (μια άλλη μάρκα που δεν τη θυμάμαι)».

    Οι μουσικοί μεταξύ τους μπορεί να έχουν διαφορετικές λέξεις για το ένα και για το άλλο (π.χ. φεντερίστας). Αλλά στην καθημερινή γλώσσα το βρίσκω υπερβολικό να ξεχωρίζουμε τον κιθαρίστα / κιθαρωδό που παίζει κλασική κιθάρα, από αυτόν που παίζει ηλεκτρική κιθάρα. Κοκ…

  61. Alexis said

    #55: Στην Ελλάδα γι’ αυτή την κατάσταση έχουμε άλλη έκφραση πιο kinky 😆

  62. ΓιώργοςΜ said

    Sayonara, baby!

    …επειδή(ς) το hasta la vista, baby του πρωτότυπου δε δείχνει ματσίλα και μαγκιά στα ισπανικά…

    Μια φορά κι έναν καιρό που είχα πάει στην Ισπανία, έπαιζε το Terminator 2 στην τηλεόραση, φυσικά με μεταγλώττιση. Ανάγκη για υπότιτλους δεν είχα καθώς τους διαλόγους τους ήξερα απέξω, αλλά όταν έφτασε η εν λόγω σκηνή κόντεψα να πνιγώ από τα γέλια… Να ‘βλεπα και το Σβαρτζενέγκερ με ξώφτερνο θα ήταν το επόμενο χτύπημα, ευτυχώς δεν.

  63. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @54. Κι ἄν σοῦ πῶ Γιάννη ὅτι δέν διαφωνοῦμε σέ τίποτε; 🙂 🙂

    (Αὐτό πού θά ἤθελα ὅμως νά μάθω ἀπό κάπου εἶναι τό ποιόν συριζαϊκό κάλο πάτησε ἡ Σακελλαροπούλου καί στοχοποιήθηκε ἔτσι ἀνελέητα..)

  64. Κυριλλος Μεθόδιος said

    Έχω έναν ωραίο αγγλισμό από την «Καθημερινή», να τον αφήσω εδωδά;
    Γράφει σχετικά με την επίσκεψη της κ. Μπέρμποκ,
    «Στις δηλώσεις που __το γραφείο της αποδέσμευσε__, πριν από την αναχώρησή της από το Βερολίνο, προς την Αθήνα και την Αγκυρα, η Ελλάδα περιγράφεται ως […]»
    Μ’ αρέσει, και περιμένω να δούμε αν κυκλφορούν και τίποτα δελτία τύπου «ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ»
    Παρατηρώ επίσης στο ίδιο άρθρο μια Αυγουστιάτικη σχεδόν ανεμελιά σχετικά με το τι αποδίδουμε, τι μεταφράζουμε, και τι δανειζόμαστε:
    «Από τη γερμανική πλευρά αποδίδεται βαρύτητα στις καταγγελίες για __επαναπροωθήσεις (pushbacks)__ στο Αιγαίο και η κ. Μπέρμποκ περιλαμβάνει το σχετικό θέμα στην ατζέντα της».
    https://www.kathimerini.gr/politics/foreign-policy/561977704/episkepsi-mpermpok-ta-minymata-tis-germanidas-ypex-pros-athina-kai-agkyra-simera-i-synantisi-me-dendia/

  65. Costas Papathanasiou said

    Καλημέρα. « Ένας ήρως με…σαγιονάρες»,της διαχρονικής παραγωγής Ανζερβός, έγινε λοιπόν και ο -αλά Λογοθετίδη- “βιολάρης” Κος Στρατάκης.
    Για ιστορικούς λόγους να μνημονεύσουμε και κάποιες παντούφλες προπολεμικές(καλούμενες»συρτοπάπουτσα»)
    FOOL If a man’s brains were in ’s heels, were ’t not in danger of kibes?
    LEAR Ay, boy.
    FOOL Then, I prithee, be merry. Thy wit shall ne’er go slipshod.
    LEAR Ha, ha, ha! [William Shakespeare – “King Lear”, Act 1, scene 5]
    ΓΕΛΩΤ.- Αν είχε κανείς το μυαλό εις ταις φτέρναις του, δεν θα ήτο φόβος μη ξεπαγιάση;
    ΛΗΡ -Και βέβαια, παιδί μου.
    ΓΕΛΩΤ. -Καλά την έχεις λοιπόν. Ο νους σου δεν θα χρειασθή ποτέ συρτοπάπουτσα.
    ΛΗΡ -Χα, χα, χα! (*)- [ΠΡΑΞΙΣ ΠΡΩΤΗ-ΣΚΗΝΗ ΠΕΜΠΤΗ,-ΣΑΙΚΣΠΕΙΡΟΥ “Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΛΗΡ”, ΜΕΤΑΦΡΑΣΘΕΝ ΕΚ ΤΟΥ ΑΓΓΛΙΚΟΥ ΥΠΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΒΙΚΕΛΑ, ΕΚΔΟΣΙΣ ΤΕΤΑΡΤΗ, ΕΚΔΟΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Δ. ΚΟΛΛΑΡΟΣ,ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΤΗΣ «ΕΣΤΙΑΣ», 1914]
    (*)ΣΗΜ:Γελά ο μωρός βασιλεύς νομίζοντας πως επαινείται παρότι ο γελωτοποιός του τον δουλεύει για τα καλά, λέγοντάς του, εμμέσως αλλά σαφέστατα, πως “δεν έχει μυαλό, αλλά ποδάρια” (και μάλιστα έτοιμα για ξεπάγιασμα) με τα οποία θα τρέξει (ματαίως και ξεσυλλόιστα) για να δει και να πάρει, μία απ’τα ίδια της Γονερίλης (:αδιαφορία), κι από την ετέρα άστοργη κόρη του Ρεγάνη.

  66. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !
    Δε διάβασα, αλλά ξεχάσαμε τα κροκς;

    Επίσης, επειδή λεξικολογούμε, η σαγιονάρα (φλιπ-φλοπ) αποκαλείται και με τα ονόματα «δίχαλο» ή «4-1», ενώ η άλλη, του κολυμβητηρίου, λέγεται «Πήγασος», μια ακόμα περίπτωση που ηυ μάρκα ονομάτισε το είδος. Το ίδιο φυσικά και για τις «Μπάφαλο», το ορίτζιναλ υπόδηυμα των Ελλήνων οικοδόμων τις περασμένες δεκαετίες…

  67. Γιάννης Κουβάτσος said

    64:Κάποιες παρεξηγήσιμες δηλώσεις της περί λαϊκισμού και άκρων, η φωτογράφιση στον φράκτη του Έβρου, οι δηλώσεις περί σεβασμού των αποφάσεων της δικαιοσύνης με αφορμή την υπόθεση Λιγνάδη είναι αυτά που μου έρχονται πρόχειρα.

  68. Γιάννης Κουβάτσος said

    60:Αυτό το τελευταίο, μαν μου, κυκλοφορεί χρόνια, αλλά αστικός μύθος μού φαίνεται. 😊

  69. ΓΤ said

    @69

    Διπλοτσέκαρα με Αφγανό. Επιβεβαίωσε

  70. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @68. Μπράβο! Αὐτά εἶναι!..

  71. Καλημέρα,
    Αγιάσος; Κακούργος; Εδώ (το 90). «Γω τα κάνου, γω τα πλιω» και τα υπόλοιπα για τη συμμετοχή του στο σίριαλ γραμμένα μπροστά στο μαγαζί του. Μετά με φώναξε «θ’ αγουράγς μια κασιτούδα τσι γω θα σ’ παίξου σαντούρ». Ο Κακούργος πέθανε το 1996, λίγο πριν κυκλοφορήσει απ’ τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης το διπλό σιντί Λέσβος Αιολίς (που είχε ένα κομμάτι που έπαιζε εκείνος).

  72. Δημήτρης Καραγιώργης said

    Άσχετο πάλι.
    Και τώρα τι θα απογίνουμε χωρίς αυτούς; Ήταν κι αυτοί μια κάποια λύση.
    https://www.capital.gr/epikairotita/3650188/anaxoroun-apo-tin-ellada-oi-roumanoi-purosbestes

  73. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    67 >>η σαγιονάρα (φλιπ-φλοπ) αποκαλείται και με τα ονόματα «δίχαλο»
    ναι,ναι! :
    με… δίχαλο στο Προεδρικό Μέγαρο
    https://www.inewsgr.com/487/chamos-gia-tin-emfanisi-me-dichalo-sto-proedriko-megaro–o-portosalte-zita-xiloma-tis-frouras-epeidi-ton-afisan-na-bei.htm

    Ψαρεύω μερικά με δίχαλο:
    -Το “δίχαλο” που σόκαρε. προεδρικό-μέγαρο
    -εμφανίστηκε με βερμούδα και διχάλα στο Προεδρικό Μέγαρο
    -Δίχαλο-gate, αποπροσανατολισμός με fake news
    -νομίζει ότι επειδή πήγε με το δίχαλο είναι αριστερος …

    72 >>το διπλό σιντί Λέσβος Αιολίς (που είχε ένα κομμάτι που έπαιζε εκείνος)
    το εξαιρετικό διπλό σιντί Λέσβος Αιολίς!

  74. Γιάννης Κουβάτσος said

    70: Ναι, ε; Άκου να δεις… 😊

  75. nikiplos said

    παντόφλα και το σάντουϊτς των πιτσιρικάδων, από τα σαντουϊτσάδικα, καφετέρειες, φαγητό στο πόδι…
    (αναφέρθηκε βέβαια αλλά την έχω δει να βγαίνει και σε πολλά «μεγέθη». )
    -Δεν θα φάω το μεσημέρι.
    -γιατί?
    -Έφαγα μια παντόφλα εδώ στη δουλειά.

  76. […] Kάθε θάμα τρεις ημέρες, το μεγάλο τέσσερις, λέει ο λαός. Κι έτσι, το… σαγιονάρα-γκέιτ, ο θόρυβος δηλαδή που σηκώθηκε από τη φωτογραφία στην προεδρική δεξίωση, που δείχνει έναν γενειοφόρο κύριο με βερμούδα και σαγιονάρα, τη συγκεκριμένη σαγιονάρα της φωτογραφίας, αφού έκανε τον κύκλο των συζητήσεων στην τηλεόραση, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στις εφημερίδες, μοιραία… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2022/07/29/sayonara-2/ […]

  77. 74 τέλος Ναι, από τα λίγα. Τόσο σαν υλικό στο σιντί όσο και στο συνοδευτικό βιβλιαράκι (και σ’ ένα τραγούδι είμαι κι εγώ που χαζεύω την ηχογράφηση σε επιμέλεια Σίμωνα Καρρά που έχει μπει τιμής ένεκεν στους μουσικούς του).

  78. Λάμπας said

    68. Να προσθέσω την άτακτη υποχώρηση μπροστά στον Μπογδάνο στο θέμα της βράβευσης του Ιάσονα Αποστολόπουλου. Δεν είχε πάντως κανένα πρόβλημα να βραβεύσει τον Ευαγγελάτο- θα έδωσε το ΟΚ ο Μπογδάνος.

  79. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    10.
    >>τσαρδίνια ή χλαρόνια, αυτά τα παντοφλοπάπουτσα…
    Ναι, μέχρι και σήμερα ακούγονται τα κ(χ)λαρώνια, οι κλαρώνες κ.τ.ό. Μάλιστα, μια γυναίκα κακοχαρακτηρίζεται ως «κλαρώνα», με την ίδια μεταφορική σημασία όπως το «τσόκαρο» που λέει το άρθρο.

    Με παρεμφερείς –κυριολεκτικές- σημασίες και οι «κ(χ)λαπούτσες» ή και τα «κλατσάρια».

    24.
    >>…Φελλούς, δηλαδή τα αυτοσχεδια γυναικεία ξυλοπαποτσα, φορούσε μεχρι και η μαμα μου στην Κρήτη…

    Και φελλοκάλικα – ίσως για πιο παλαιΐνούς 🙂 :
    «…Βάλε το φελλοκάλικο, ανέβα και κατέβα,
    να ονοματίζεις και να πεις ίντα θα μας-ε δώσεις».
    (Από κάλαντα Πρωτοχρονιάς)
    Για τα ‘καλίκια’, αν θυμάμαι καλά, είχαμε διεξοδικά αναφερθεί εδώ παλιότερα…
    ===+===
    Μην ξεχάσουμε και το συγγενές με την παντόφλα «πασούμι», καθαρά γυναικείο βέβαια.

  80. Γιάννης Κουβάτσος said

    79:Και αυτό. Ίσως το χειρότερο απ’ όλα.

  81. Νίκος Κ. said

    «… και συνέχισαν να σπιλώνουν τον Στρατάκη πλέον, άλλοι διότι γράφει με πολυτονικό, άλλοι διότι είναι δημόσιος υπάλληλος …»

    Βέβαια, ο κ. Στρατάκης γράφει ότι προσήλθε στην εργολαβική εργασία του, άρα δεν είναι δημόσιος υπάλληλος. Ψιλά γράμματα για τους αρίστους

  82. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεοτερα!

    37 Και τα λέ(γα)νε τσόκαρα; Περίεργο

    48 Υπάρχει αυτή η σημασία για τις γκουμούτσες γενικώς

    49 Η ΠτΔ θα έπρεπε να ζητήσει συγγνώμη για τις αστοχίες των υπηρεσιών της που είχαν αποτέλεσμα να μείνουν χωρίς νερό οι εργαζόμενοι μουσικοί και να διασυρθεί ο βιολίστας, έγραψα εγώ στο ΦΒ. Δεν είναι υπεράνω κριτικής η ΠτΔ, όπως δεν ήταν και οι προκάτοχοί της.

    52 Μπα;

    72 Α μπράβο!

  83. ΓιώργοςΜ said

    Μη έχοντας κάτι άλλο ενδιαφέρον να προσφέρω, άλλο ένα κινηματογραφικό τρίβιο (σικ, ρε!): Ο φανταστικός φίλος-καγκουρό της κόρης της ηρωίδας στο Chocolat, λέγεται Pantoufle, προφανώς λόγω της τσέπης.

  84. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κι εδώ που τα λέμε, είναι από αντιφατικό έως υποκριτικό να βραβεύεις και να προσκαλείς (και πολύ σωστά) στο προεδρικό μέγαρο τον αριστεύσαντα Κούρος Νουρμοχαμαντί Μπαϊγκί από το Ιράν και να μη βραβεύεις αυτόν που σώζει τις ζωές των παιδιών σαν τον Κούρος.

  85. ΓιώργοςΜ said

    73 Όχι «μια κάποια», ό,τι σώθηκε πέρσι στη Β. Εύβοια κυρίως στους Ρουμάνους και τους Πολωνούς οφείλεται. Όλο το προσωπικό της πυροσβεστικής Ιστιαίας είναι με το ζόρι καμιά πενηνταριά νομάτοι, το υλικό δε 30ετίας και βάλε, με εξαίρεση μια-δυο δωρεές.

  86. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    79# Πρόσθεσε και τη σιωπή της στην απεργία πείνας Κουφοντίνα, όπως και τώρα στου Μιχαηλίδη.

  87. Λάμπας said

    87. Καμία σιωπή. Η τοποθέτησή της για την αποφυλάκιση Λιγνάδη προφανώς καλύπτει και την περίπτωση Μιχαηλίδη.

  88. Και στο ναυτικο εμβάδες είχαμε

    Στο Περού υπάρχει (υπήρχε ; ) ισχυρή εμπορική παροικία Ιαπώνων, μέχρι και πρόεδρο έβγαλαν κάποτε αν θυμάμαι καλά.

    Οταν σηκώνεται το πόδι για να κάνει βήμα, σηκώνεται αυτόματα και το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού. Δεν ξέρω αν η θήκη ‘ αυτό διευκολύνει ή δυσχεραίνει το περπάτημα.

    Πλαστικά (αρχικά και μετά κανονικά ) παπούτσια κυκλοφορούσαν με την επωνυμία MIGATO κκαι τα περνάγανε για γιαπωνέζικα ενλω τα φιάχνανε στα Σάλωνα στην βιτεχνία του ΜΙχάλη ΓΑΤΟυ

  89. Α. Σέρτης said

    72 (Κακούργος)
    Απίστευτος σαντουριέρης!
    Τον πέτυχα γύρω στο 1988 στο νησί και έπαιζε παπάδες!
    Θυμάμαι ότι, για ένα μεγάλο όνομα σαντουριέρη, μου έλεγε: «άκου αυτό πώς το παίζει ο τάδε και άκου πώς το παίζω εγώ!»

  90. Α. Σέρτης said

    Τσόκαρα ήταν μόδα έναν καιρό να φοράνε και οι νέοι άντρες γύρω στα 1975-1980 που θυμάμαι

  91. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    80 Μικ. Ναι σε όλα
    «κ(χ)λαπούτσες», μου θύμισες μια ωραία παροιμιακή έκφραση γι΄αυτούς που καλογερνούν/καλογεράζουν
    Το καλό παπούτσι
    κάνει και καλό χλαμπούτσι
    …………………………………………………………………………….
    Χαχα τί «μαθαίνει» κανείς! :
    Παραδέξου ότι ο άντρας την θέλει την παντόφλα του
    Μην φοβάσαι να γίνεις παντοφλόπουλος
    https://www.oneman.gr/originals/paradeksoy-oti-o-antras-thn-thelei-thn-pantofla-toy/

  92. ΓΤ said

    @89

    Μigato

    Μαρία Ζαχαράκη και Παναγιώτης Γάτος

    https://www.migato.com/el/sxetika/i-istoria-mas

  93. sxoliastis2020 said

    >43 Μπορεί να κάνουμε πλάκα για πριόνια κλπ. αλλά το καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας αποτελεί όνειδος για την υποτίθεται «πολιτισμένη» και «ευαίσθητη» Δύση που το κανακεύει σε κάθε ευκαιρία και το έχει αναγορεύσει σε «σπουδαίο στρατηγικό σύμμαχο και εταίρο».
    Ποια δημοκρατία τώρα και ποια ανθρώπινα δικαιώματα…
    Οι μπίζνες να ‘ναι καλά κι ας πάνε όλα τ’ άλλα στο διάολο… 😡

    Έτσι ακριβώς είναι!

    Μόνο που δεν είναι όλες οι χώρες το ίδιο. Η Γαλλία προηγήθηκε, κι ακολούθησαν η Τουρκία, η ΗΠΑ, η Ελλάδα, κ.λ.π. Η Γερμανία αντιστέκεται…, ίσως ένεκα Πρασίνων;

  94. Πουλ-πουλ said

    67, 74
    Η σαγιονάρα με το δίχαλο και τα κωλόπαιδα των διπλανών. Τέρμα καλοκαιρινό και αμοργινό!

  95. Πάνος με πεζά said

    Υπάρχει και το ανέκδοτο για τον ταλαιπωρημένο σύζυγο «Τί νούμερο παντόφλα φοράς;» «Στο πόδι, 43, στο κούτελο 38…»

  96. Aghapi D said

    28 Αυτά φορούσαν και στα «πολυτελή» χαμάμ αντί για τα καθημερινά τους παπούτσια

  97. Πέπε said

    @59

    Αλληλοεπαναλαμβανόμαστε. Εσύ «η ορολογία στον χώρο της», εγώ «τυπικά αυτό δε λέγεται, λέγεται όμως άτυπα».

    Για το ό,τι μοιάζει με βιολί όμως κάνεις λάθος. Όργανο που να μοιαζει τόσο με βιολί ώστε να μπορείς να το μπερδέψεις είναι μόνον η βιόλα, που χρησιμοποιείται σχεδόν αποκλειστικά στην κλασική μουσική και εκεί είμαστε ακριβώς στην καρδια του χώρου της ορολογίας, άρα βιολίστας και μόνο. Για όργανα με μια πιο χαλαρή ομοιότητα προς το βιολί, και με ευρύτερη παρουσία επίσης, όπως το βιολοντσέλο και το κοντραμπάσο (ίδιο σχήμα, πολύ διαφορετικές διαστάσεις) ή η λύρα (μια πολύ χονδρική ομοιότητα…) κλπ., ποτέ δε λέμε βιολιστής.

    Όσο γι’ αυτόν που παίζει κιθάρα, είναι πάντα κιθαρίστας. Ηλεκτρική, κλασική, ακουστική, ροκάς, λαϊκός, τζαζίστας, φλαμενκίστας, αδιάφορο. Το γιατί εκείνος δεν έπαιζε φέντερ παρά μόνο κάποιαν άλλη δεν μπορώ να το φανταστώ, αλλά είναι ζήτημα τελείως άσχετο από το λεξιλόγιο για τον παίχτη του κάθε οργάνου.

  98. Παναγιώτης Κ. said

    Τα πέδιλα στην περιοχή της Κόνιτσας τα λέγανε «καλίκια».
    Ο τσαγκάρης του χωριού έκανε καλίκια επί παραγγελία.
    Για σόλα χρησιμοποιούσε λάστιχο από ρόδα αυτοκινήτου, επιδέξια επιλεγμένο και κομμένο.
    Πατούμενο αντοχής!
    Αλλά και σε πέδιλα του εμπορίου που είχαν φθαρεί οι σόλες πάλι ίδιο υλικό χρησιμοποιούσε.
    Εποχή και εκείνη! Εντελώς…οικολόγοι οι άνθρωποι! 🙂

    Στο Μοναστηράκι στην Ηφαίστου, θυμάμαι να πουλάνε τέτοια πέδιλα.
    Έχω μερικά χρόνια να βρεθώ εκεί και δεν γνωρίζω αν διατηρείται η παράδοση.

  99. SearchPeloponnese said

    98.
    Αλληλοεπαναλαμβανόμαστε. Εσύ «η ορολογία στον χώρο της», εγώ «τυπικά αυτό δε λέγεται, λέγεται όμως άτυπα».

    Ομολογώ ότι δεν κατάλαβα ότι αυτό εννοούσες.

    Από την άλλη, συνεχίζω να θεωρώ ότι σε ένα κείμενο που απευθύνεται στο ευρύ κοινό (όπως η σημερινή ανάρτηση του Νικοκύρη) η διάκριση βιολίστας – βιολονίστας – βιολιστής είναι υπερβολική. Θα άξιζε να μάθουμε πόσοι από τους θαμώνες του ιστολογίου γνώριζαν αυτή τη διάκριση πριν γίνει ο τζερτζελές με τη φωτογραφία.

  100. Ανδρέας Τ said

    Στο γαλλόφωνο χώρο τις σαγιονάρες τις λένε και tongues.

  101. SearchPeloponnese said

    Συγνώμη για τα συνεχόμενα σχόλια, αλλά… λέω τώρα εγώ:
    Αν ήταν αθλητής του βόλεϊ, θα λέγαμε απλά «βολεϊμπολίστας» ή θα διευκρινίζαμε «κεντρικός», «πασαδόρος», «διαγώνιος», «λίμπερο» ή «ακραίος (δεξιός ή αριστερός)»;

  102. ΣΠ said

    Σύμφωνα με το εθνοστερεότυπο, οι Γερμανοί τουρίστες φοράνε πέδιλο με κάλτσα.

    Αυτοσαρκασμός από την γερμανική πρεσβεία στην Αθήνα.

  103. Παναγιώτης Κ. said

    Αφού έγινε λόγος για τα τσόκαρα…

  104. Tomás de Torquemada said

    Σε κάποια μέρη της Ηπείρου, τα παπούτσια λέγονται παπούτσια, αλλά οι παντόφλες λέγονται πατίκια.
    Δοκίμασα λοιπόν μεγάλη έκπληξη όταν έμαθα ότι στα σερβικά (τουλάχιστον) τα παπούτσια λέγονται patike (θηλυκό) ενώ οι παντόφλες λέγονται papuče…

  105. Παναγιώτης Κ. said

    24,72. Υπήρξε μουσικός με το όνομα Κακούργος και στην Αγιάσο;
    Εγώ ξέρω τον Κακούργο από το Δίστομο.
    Να μια ερμηνεία του:

    Στην Αγιάσο, γύρω στο 2011, είχα γνωρίσει τον σαντουριέρη Κώστα Ζαφειρίου ή Καζίνο. Μας έκανε την τιμή, στη γυναίκα μου και στην αφεντιά μου να ανοίξει το Αναγνωστήριο-Βιβλιοθήκη για να τη δούμε. Δεν περιορίστηκε σε αυτό. Μα έπαιξε και σαντούρι!
    Εποχή έναρξης των μνημονίων και δεν ξέχασα τούτη την κουβέντα του: Παλαιότερα τα παιδιά γηροκομούσαν τους γονείς. Τώρα ήρθαν αλλιώς τα πράγματα. Τα παιδιά έστω και αν έχουν μεγαλώσει περιμένουν βοήθεια από τους γονείς.

    Αγιάσος! Αγαπημένος προορισμός!

  106. aerosol said

    Η θρυλική παντόφλα που έπεφτε επί δικαίων και αδίκων στα πιτσιρίκια των παλιότερων ετών (νόμίζω πως αυτή η τιμημένη παιδαγωγική μέθοδος έχει υποχωρήσει στα καθ’ ημάς), απαντάται και σε άλλες ένθερμες και εκφραστικές κουλτούρες. Δέος προκαλεί ακόμα η επίφοβη και ευέλικτη λατινοαμερικάνικη (ιδίως μεξικάνικη) la chancla. η οποία μπορεί και εκτοξεύεται με ακρίβεια που μελετούν μέχρι και σε υψηλά ΝΑΤΟικά κλιμάκια. Μια σύντομη παρουσίαση:

  107. Πάνος με πεζά said

    Έχω ακούσει, στη θέση του περιφρονητικού «τσόκαρου», και το «τσοκαρία» : Α, αυτή…μεγάλη τσοκαρία…

  108. Πάνος με πεζά said

    Μια νεότερη παραλλαγή γερμανοπέδιλου, που δυστυχώς έχει επικρατήσει κι αυτή, είναι τα Μπίρκενστοκ σε μορφή δίχαλου… Εϊναι και unisex, μη χε…

  109. Πέπε said

    102
    Η βιόλα δεν είναι βιολί. Ο κεντρικός, ο πασαδόρος κλπ. είναι βολεϊμπολίστες. Θα μπορούσαμε αντίστοιχα να λέγαμε «μουσικός» και «αθλητής», που είναι ένα σκαλί πιο γενικά. Στο σκαλοπάτι ακριβολογίας που είμαστε, ο μουσικός είναι μουσικός της βιόλας, αυτό λέγεται βιολίστας, και κατανοώ βέβαια ότι η λέξη φαντάζει υπερεξειδικευμένη με το να μη σημαίνει το προφανές που θα περίμενε κανείς, δηλαδή μουσικός του βιολιού, αλλά τι να κάνουμε που αυτή είναι η λέξη; Να του αλλάξουμε όργανο;

    Η λέξη είναι έτσι εξειδικευμένη επειδή είναι και το ίδιο το όργανο, αντίθετα από το βιολί ή την κιθάρα που είναι ευρέως γνωστά σε κάθε είδους ανειδίκευτους χώρους. Για όποιον δεν ξέρει τι σημαίνει, η ανάρτηση το εξηγεί ξεκάθαρα. Για όποιον, έστω και με την εξήγηση, δεν του κάνει καμία διαφορά τι όργανο έπαιζε ο μουσικός που του έτυχε αυτή η παντοφλοϊστορία, ας συγκρατήσει το «μουσικός». Πάντως μουσικός του βιολιού σε καμία περίπτωση!

  110. Πέπε said

    107 (και γενικά)

  111. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    108 >>και το «τσοκαρία» : Α, αυτή…μεγάλη τσοκαρία…
    καρά τσοκαρισμένο! 🙂

  112. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ένα παιδικό ποιηματάκι:

    Η παντόφλα
    Μια μέρα μια παντόφλα
    έκανε μια βόλτα…
    ανέβηκε στο λόφο,
    κατέβηκε στο κάμπο,
    πέρασε δυο γεφύρια
    και τέσσερα τσαντήρια…
    Πήγε στο στρατώνα
    και μπήκε στον κοιτώνα
    μα απ’ την πολλή τη μπόχα…
    Τρόμαξε η παντόφλα…
    Που πήρε τέτοια φόρα,
    πάνω στην ανηφόρα,
    που έπεσε στο ποτάμι
    και βγήκε στο λιμάνι…
    Πιάστηκε στ’ αγκίστρι
    και μπήκε στο κοφίνι
    ανάμεσα στα ψάρια
    και στα καλαμάρια…
    Την πάνε στην ταβέρνα,
    τη ρίχνουν στο τηγάνι,
    τη βάζουν στην πιατέλα
    μαζί με μια σαρδέλα
    Την παίρνει ο σερβιτόρος,
    την πάει σε μια κυρία
    και αυτή, με υστερία:
    «Παντόφλα μου σε βρήκααααααα!»

  113. επί δικαίων και αδίκων ≠ επί δικαίους και αδίκους 🙂

  114. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τσοκαρίες αποκαλούσε τις γειτόνισσές της στον Μπύθουλα η μαντάμ Σουσού.

  115. Γιάννης Κουβάτσος said

    114: Η πρόθεση επί όταν εκφράζει επιθετική διάθεση δεν συντάσσεται με γενική;

  116. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    80 Μεγάλη παράλειψη και του άρθρου που δεν αναφέρει το πασουμάκι, που θεωρήθηκε υποκοριστικό ενώ δεν είναι, και έγινε πασούμι.
    (Οπως και το τσαρδάκι –> τσαρδί)

  117. ΣΠ said

    116και πριν
    https://tovivlio.net/%CE%B5%CF%80%CE%AF-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CE%B4%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%AE-%CE%B5%CF%80%CE%AF-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CF%89%CE%BD/

  118. aerosol said

    #114
    Μια που δεν ήμουν φίλος του Ματθαίου, είχα κατά νου κάτι σαν «επί των κεφαλών δικαίων και αδίκων», το οποίο κάπως στυλιζαρίστηκε. Φαίνεται πως λάθεψα.
    Όμως, αυτό των λεπτολόγων, συνεχών διορθώσεων των λαθεμένων γενικών των διάφορων σχολίων των σχολιαστών… αμάν πΧιά!

  119. Πάνος με πεζά said

    @ 112 : Νόμισα ότι έγραφε ο Νικολάου !:)

  120. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αν μείνουμε πιστοί στο ευαγγέλιο, τότε πρέπει να διορθώσουμε ένα σωρό φράσεις που τις λέμε και τις γράφουμε»λάθος» :

    απ’ άκρου εις άκρον (αντί για το σωστό απ’ άκρου έως άκρου), επί δικαίων και αδίκων (αντί για επί δικαίους και αδίκους), πρόβατο επί σφαγής (αντί επί σφαγήν), λίθος επί λίθου (αντί λίθος επί λίθον), ουκ έχω πού την κεφαλήν κλίναι (αντί κλίνη), εν χορδαίς και οργάνοις (αντί και οργάνω), ίνα πληρωθή το ρηθέν υπό του προφήτου (αντί διά του προφήτου), οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ (αντί εν Ιερουσαλήμ), του λόγου το αληθές (αντί το ασφαλές), διά το θεαθήναι (αντί προς το θεαθήναι), ο κλαυθμός και ο τριγμός των οδόντων (αντί και ο βρυγμός των οδόντων· το ίδιο σημαίνει, αλλά εν πάση περιπτώσει βρυγμός γράφει το Ευαγγέλιο), μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε (αντί και ου μη κριθήτε), πριν αλέκτωρ φωνήσει/λαλήσει τρις (αντί για πριν αλέκτορα φωνήσαι τρις) κ.ο.κ
    Είμαστε έτοιμοι για κάτι τέτοιο; 😊

  121. SearchPeloponnese said

    Κατά την ταπεινή μου (σχήμα λόγου) γνώμη, ερωτήματα όπως:
    – η βιόλα είναι βιολί;
    – το κέρμα είναι νόμισμα; (59.)
    – το εκρού είναι άσπρο;
    – ο φορτωτής είναι μπολντόζα (ενδεχομένως και το γκρέιντερ);
    – το ΤΟΜΑ είναι ΤΟΜΠ
    – το ΤΟΜΠ είναι τανκ / ταγκ
    μπορούν να δεχτούν αντιφατικές απαντήσεις, ανάλογα με την περίπτωση, που να είναι όλες σωστές. Η μακαρίτισσα η μητέρα μου θα ξεχώριζε άνετα το εκρού από το άσπρο, αλλά επουδενί τις μπουλντόζες και τα διάφορα θωρακισμένα. Εγώ… το αντίθετο…

    Με απλά λόγια, για τον γενικό πληθυσμό η βιόλα είναι ένα είδος βιολιού, ενώ για τους μουσικούς ΔΕΝ είναι.

  122. SearchPeloponnese said

    Να μην ξεχάσω και το ερώτημα αν το γαλάζιο είναι μπλε. Για κάποιους λαούς είναι, για κάποιους δεν είναι.

  123. Πέπε said

    122
    Όχι, σε καμία περίπτωση. Για τον γενικό πληθυσμό η βιόλα είναι απλώς άγνωστη. Αποκλείεται να υπάρχει άνθρωπος που να τη γνωρίζει αλλά ωστόσο να τη θεωρεί βιολί. Τα όρια τόσο μεταξύ βιολιού και βιόλας όσο και του καθενός από μόνου του είναι τελείως συγκεκριμένα, δεν υπάρχει περιθώριο αλληλεπικαλύψεων ή απόψεων όπως μεταξύ χρωμάτων (το εκρού, αν σταδιακά το κάνεις όλο και πιο ανοιχτό, κάποια στιγμή θα γίνει άσπρο, αλλά ποιαν ακριβώς στιγμή; – εδώ αντικειμενικά δεν υπάρχει αντικειμενική απάντηση).

    Κάπου κάποτε έπαιζα λαούτο και μια τουρίστρια με ρώτησε «is this boutari?», εννοώντας (κατά τη γνώμη μου) «is this bouzouki?» (όπως θα έλεγε is this syrtaki εννοώντας is this tzatziki, για τη φάβα). Αλλά παραμένει αντικειμενική αλήθεια ότι το λαούτο δεν είναι μπουτάρι και η φάβα δεν είναι συρτάκι.

    Άρα:
    -Is this a violin?
    -No, it is a viola.
    Τέλος.

  124. Πέπε said

    Θα λέγαμε ότι για μια μερίδα του γενικού πληθυσμού ο μουσικός Γιάννης Στρατάκης είναι ο δημοσιογράφος Νικόλας Βουλέλης;

    Θα λέγαμε ότι μοιάζουν. Ότι πήραν τον ένα για τον άλλο. Αλλά όχι ότι είναι θέμα απόψεων ή βαθμού εξειδίκευσης στο θέμα.

  125. Χαρούλα said

    Τίποτα για τα iconic τσόκαρα Pescura από την Scholl, τα οποία σημάδεψαν τις εμφανίσεις μας 1970-80, στην εφηβεια. Με τακούνι ή όχι, μπεζ, κόκκινο ή μπλε. Αποταμίευση για να τα αγοράσουμε!
    [url=https://postimg.cc/m1DsF0JT][img]https://i.postimg.cc/m1DsF0JT/4-A60-B73-E-94-EE-4-A5-F-B360-E5-DE53920883.jpg[/img][/url]

  126. Costas Papathanasiou said

    Αξιοσημείωτη και η ιδέα της Κενυάτισσας ωκεανολόγου Julie Church, του Ocean Sole foundation, να αγοράζονται οι πεταμένες σαγιονάρες, ώστε, αντί να ρυπαίνουν τη θάλασσα, να αξιοποιούνται για κατασκευή έργων τέχνης (βλ. https://www.theinertia.com/music-art/ocean-sole-flip-flop-conservation-art/ This Kenyan Group Is Turning Discarded Flip Flops Into Amazing Works of Art , https://www.youtube.com/watch?v=b_e6EDPe2So&t=55s Julie Church’s Company Turns Discarded Flip-flops Into Art |Eco@Africa| )
    Σχετικό και το ασμάτιο του Δανού Martin Glaz Serup, όπου η αντίστιξη σαγιονάρα-χιόνι, ανέστιου-οικοδεσπότη, ζωής-θανάτου, γίνεται και εικόνα του αιωνίως ξένου, σε κάθε τόπο, στον απόηχο ίσως και της “Άλλης πλευράς της ελπίδας” (Toivon tuolla puolen, 2017) του Aki Kaurismäki:
    “Προσφυγικό ποίημα”(Μτφρ Βασίλης Παπαγεωργίου)
    (Με τον τρόπο των Του Φου, Γκέοργκ Γιοχάνεσεν και Έιβιντ Μπεργκ)
    Αποκάλεσέ με ξένο, νεοφερμένο, γέρο
    κάποιον με μακριά μαλλιά, κάποιον με άσπρα μαλλιά
    κάποιον που περπατά πάντα σκυφτός
    και μοιάζει κάποιον που κάτι ψάχνει
    κάποιον που στέκεται μπροστά από τη σκηνή όταν χιονίζει
    φορώντας σαγιονάρες
    Μίλησε για μένα και πες: είναι εξόριστος για πάντα
    δεν έχει τίποτε δικό του, βήχει όταν φυσά
    φορά πολύ λεπτά ρούχα για το κλίμα μας
    Αυτό ήταν το τραγούδι μου: η λευκή αναπνοή μου
    …Και ένας δικός μας εξόριστος, που στέκει στο μεταίχμιο Θέρους-Χειμώνα, αναπαυτικής εθελοτυφλίας και κακών ειδήσεων, με ένστικτο αποδημητικού πτηνού:
    “Μικρή παραθαλάσσια αγορά / το φτηνό παντοφλάδικο / τσαμπιά τα πλαστικά σαντάλια / το μπαρμπέρικο / ο κλεισμένος καθρέφτης / δυο γυμνές πολυθρόνες / Κυριακή του Σεπτέμβρη / θ’ αγοράσω —είπε— / ένα κίτρινο αμίλητο πουλί / ένα ζευγάρι γυαλιά / μια εφημερίδα / θα ρίξω την εφημερίδα στη θάλασσα / θα φορέσω τα γυαλιά / θα διαβάσω το πουλί.” Κάλαμος, 5. IX. [19]76
    (Γιάννης Ρίτσος, “Μικρή παραθαλάσσια αγορά”- ΑΝΑΛΟΓΙΟ,1976)

  127. Χαρούλα said

    Πεζοπάνο γιατί;;; Τι σου φταίξαν τα birkenstock τα άμοιρα;;; Τι θα έκανα χωρίς αυτά; Άνετα, βολικά! Είναι τα μόνα που φορώ το καλοκαίρι(εχω σε 7 χρωμ). Μην μου τα κακολογείς!😊

    #36 κΔημΚαραγιώργη τι μνήμες ανασύρατε… Η γιαγιά μου γεννημένη τον 19ο αι. δεν έμαθε ποτέ το σωστό. Ήταν πάντα οι αγκινάρες. Και μεις παλιόπαιδα την πειράζαμε να το ξαναπεί🫣😅!(ομοίως το τηλέφωνο ήταν πάντα ραδιόφωνο😂)

    #105 Tomas εμείς πατίκια λέμε τα παπούτσια χωρίς τακούνι, τα άχαρα γυναικεία.
    και
    Νικοκύρη φίλη-συνφοιτήτρια έλεγε οοοόλες τις παντόφλες κατσάρια. Ήταν από Λουτράκι και μας το «πούλησε» ως αρβανίτικο!

  128. Α. Σέρτης said

    121
    «οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ (αντί εν Ιερουσαλήμ)»

    «Σὺ μόνος παροικεῖς Ἰερουσαλὴμ καὶ οὐκ ἔγνως τὰ γενόμενα ἐν αὐτῇ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις;» (Κατά Λουκά)

  129. # 93

    To 1983-4 ;ήμουνα διορισμένος στην Αμφισσα και τότε λειτουργούσαν ακόμα τα ταμπάκικα, είχα πάρει δέρματα για ένα φίλο που έκανε μια εκπληκτική συλλεκτική έκδοση ενός βιβλίου του για τον Ομαρ Καγιάμ. Ολοι στα Σάλωνα έτσι λέγανε για το μιγκάτο, τώρα αν ήταν πατέρας ή θείος ή ξέρω γω των αδερφών Μαρίας και Παναγιώτη ούτε ξέρω , ούτε θέλω να μάθω, δεν γεμίζω με άχρηστες πληροφορίες το μυαλόμου, ‘οπως εσύ για τον θαυμασμό του κάθε Γκουβάτσου και με τίμημα να μη μπορεις να ξεχωρίσεις την βούρτσα από την χτένα, υπάρχει ζωή και αλλού δκτός απ΄τον υπολογιστή.

  130. SearchPeloponnese said

    124,125.

    Προφανώς, διαφωνούμε κάθετα. Διαφωνούμε ακόμα και στο ότι η βιόλα είναι (σε κάποιο βαθμό) γνωστή στο γενικό πληθυσμό.

    Επανερχόμενος στο αρχικό point μου (να ρίξω κι εγώ μια αμερικανιά), αν μεν η βιόλα είναι άγνωστη στον γενικό πληθυσμό, τότε κακώς αναφέρθηκε ότι ο ήρωας της ανάρτησης είναι βιολίστας (και παίζει βιόλα), γιατί πολλοί δεν θα καταλάβαιναν. Αν δε έχω δίκιο εγώ και η βιόλα είναι (κάπως) γνωστή ως «ένα μεγάλο βιολί» (ή κάπως έτσι), πάλι… βιολιστή θα τον έλεγαν…

    Τέσπα, ολοκληρώθηκε η διαφωνία μας.

  131. SearchPeloponnese said

    130.
    «υπάρχει ζωή και αλλού δκτός απ΄τον υπολογιστή.»

    Σωστά. Υπάρχει και ο τζόγος!

  132. Πέπε said

    131
    Δε διαφωνούμε. Απλώς κάνεις λάθος.

    Ένας βιολίστας δεν παίζει βιόλα μόνο για όσους ξέρουν τη βιόλα. Παίζει βιόλα ούτως ή άλλως. Και μια τέτοια πληροφορία δεν είναι απόρρητη για όσους δεν ξέρουν τη βιόλα.

    Το ίδιο ισχύει για τρομπετίστες και τρομπονίστες: δεν ξέρουν όλοι τη διαφορά, αλλά διάβολε, ο Λούις Άρμστρονγκ έπαιζε τρομπέτα τόσο για όσους ξέρουν τη διαφορά όσο και για τους υπόλοιπους.

  133. Μαρία said

    128
    Τι μου θύμησες. Τα κατσάρια τα πρωτάκουσα απο ομαδάρχισσα στην κατασκήνωση της ΑΤΕ το 1963. Ήταν Αρβανίτισσα απ’ την Ελευσίνα 🙂
    Δεν τα ξανάκουσα έκτοτε.

  134. @ 116 Γιάννης Κουβάτσος

    >> Η πρόθεση επί όταν εκφράζει επιθετική διάθεση δεν συντάσσεται με γενική;

    Όπως παρέπεμψε και ο ΣΠ.

    — Ευθεία επί επιπέδου (όπως: κοιμώμενος επί της της κλίνης).
    — Κάθετος επί επίπεδον.

  135. Α. Σέρτης said

    Εμείς το…βιολί μας ή να ανοίξουμε ένα λεξικό;

    βιολίστας: μουσικός που παίζει βιόλα
    βιολιστής: μουσικός που παίζει βιολί, ΣΥΝΩΝ.: βιολονίστας
    (ΧΡΗΣΤΙΚΟ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ)

    Αλλά κι ο Βαμβακάρης ωραίος…δε λέω: «τ’ ανθίστηκα βρε μόρτη τη βιόλα που βαράς»

  136. Επτά επί Θήβας (πληθυντικός)

  137. SearchPeloponnese said

    133.
    «Δε διαφωνούμε. Απλώς κάνεις λάθος.»

    Ταυτολογία είναι. Εσύ λες ότι κάνω λάθος εγώ, εγώ λέω ότι κάνεις λάθος εσύ.
    Χωρίς να θέλω να σε προσβάλω, νομίζω ότι δεν έχουμε τίποτα άλλο να προσθέσουμε.

    ——————

    Θα γράψω μια ιστοριούλα, έτσι, για τον χαβαλέ. Κάποτε, από παραδρομή, αποκάλεσα μια συνάδελφο «βιβλιοθηκάριο». Μου απάντησε, φιλικά και ευγενικά «γκουχ, γκουχ, βιβλιοθηκονόμος».
    Γέλασα και της είπα ότι πρόσφατα αγόρασα κάποια πράγματα από την Αυστρία και ο κύριος με τον οποίο μιλούσα υπόγραφε «Dr. Kaufmeister τάδε». (Kaufmann είναι ο «απλός» πωλήτής, αυτός είναι με μάστερ και διδακτορικό.) «Σκέψου» της λέω «να ξεχαστώ και τον τον αποκαλέσω Herr Kaufmann… τι έχω ν’ ακούσω…»

  138. SearchPeloponnese said

    Κ. Σέρτη, αν είναι να ‘χω το λέξικό δίπλα για να διαβάζω τις αναρτήσεις του Νικοκύρη… τα πιάσαμε τα λεφτά μας. Και… δε νομίζω να βρεθεί κανένας εδώ μέσα να υποστηρίξει ότι δεν έχω καλές σχέσεις με τη γλώσσα….

  139. sarant said

    133 Συμφωνώ.

    129 Σωστά, ο Λουκάς έτσι το έχει. Αλλά το επιχείρημα του Κουβάτσου δεν αλλάζει, διότι λέμε «οι παροικούντες ΤΗΝ Ιερουσαλήμ» και όχι «οι παροικούντες Ιερουσαλήμ». Άλλωστε, εδώ δεν επαναλαμβάνουμε κάποια αυτούσια ευαγγελική φράση.

  140. ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΝ΄ΤΟΒΑΣ said

    Της Κηφσίας ή της Κηφισιάς;

  141. sarant said

    141 Σήμερα λέμε «στη λεωφόρο Κηφισίας» συνήθως. Παλιότερα έλεγαν «Κηφισιάς».

  142. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Λεξικολογική τρύπα
    https://www.lexilogia.gr/threads/violist-%CE%B2%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%BA%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B2%CE%B9%CF%8C%CE%BB%CE%B1%CF%82-%CE%B1%CE%BB%CF%84%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%82.6758/

  143. Τα κατσάρια τα είχα ακούσει παιδί και τα είχα ξεχάσει. Τα έφερε έτσι η ζωή που τα ξανάκουσα σε μια περίπτωση που δεν θα την ξεχάσω πια ποτέ.

    Το καλοκαίρι του 2007 θα θυμάστε τις φωτιές που έκαψαν την Ηλεία, την Εύβοια, την Πάρνηθα και στοίχισαν τη ζωή σε πολλούς ανθρώπους (85 ίσως, αν θυμάμαι καλά). Τότε στην Εύβοια μεταξύ άλλων κάηκε ένα παραδύρφιο χωριό ο Μίστρος και κάηκαν άνθρωποι που προσπαθούσαν να σβήσουν τη φωτιά.

    Το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς μια εξαιρετική ομάδα η Playback Ψ, που παίζει θέατρο τις ιστορίες του κόσμου, προσφέρθηκε δωρεάν να δώσει μια παράσταση για τα παιδιά του μικρού δημοτικού σχολείου και νηπιαγωγείου του χωριού. Λόγω της θέσης που είχα τότε, βρέθηκα σε αυτή την παράσταση. Για να καταλάβετε: προσωπικές αφηγήσεις των θεατών παίζονται από μια ομάδα ειδικά εκπαιδευμένων ηθοποιών μέσω θεατρικού αυτοσχεδιασμού. Χωρίς προκαταλήψεις και διακρίσεις, οι ιστορίες των θεατών κτίζουν η μία μετά την άλλη την κάθε παράσταση.
    Διηγούνταν τα παιδιά ιστορίες και οι ηθοποιοί τις έπαιζαν, οι μουσικοί τις συνόδευαν με όργανα. Εκπληκτική διαδικασία με γέλιο, χαρά και δημιουργική διάθεση. Και όλα και πιο άνετα νιώθοντας τα παιδιά άρχισαν να καταθέτουν πιο δύσκολα βιώματα και φτάσαμε στη φωτιά και στην εμπειρία τους από αυτήν. Και ένα μικρούλι κοριτσάκι 5-6 χρονών μας διηγήθηκε την ιστορία του μπαμπά της που κάηκε στην προσπάθεια κατάσβεσης και που είχε πάει να σβήσει τη φωτιά φορώντας κατσάρια. Και που θα ζούσε αν είχε βάλει παπούτσια, γιατί δεν θα του έφευγαν οπως τα κατσάρια από τα πόδια και που θα γύρναγε να τα βρει και τον πρόλαβε η φωτιά. Κατασυγκινημένοι οι ηθοποιοί και όλοι μας, δεν μπορώ να σας περιγράψω πώς έπαιξαν αυτήν τη σκηνή και πώς έδωσαν μια μικρή βοήθεια, μια μικρή λύτρωση στο παιδάκι.

  144. Χαρούλα said

    Θα το πω γιατί θα σκάσω…
    Όταν σας πρωτογνώρισα, αγάπησα την ποικιλία απόψεων, αλλά και την ευγένεια(-1) στην διαφωνία! Δυστυχώς τον τελευταίο περίπου χρόνο, στις διαφωνίες συχνά υπάρχουν κακίες, υποτιμήσεις και ναι,αγένεια!
    Γιατί άραγε; Εκτός αν αλλαξα εγώ, γέρασα και έγινα μικροαστούλα. Ίσως.
    Μορφωμένοι άνθρωποι, νομίζω πως μπορούμε και καλύτερα. Νομίζω…

  145. Γιάννης Κουβάτσος said

    145:Δεν είναι μόνο τον τελευταίο χρόνο, αλλά επί της ουσίας έχεις δίκιο.

  146. Αγγελος said

    (141) Το σωστό είναι «Κηφισιάς», οξύτονο. Η Κηφισιά είναι αρχαίο τοπωνύμιο (ο Ηρώδης ο Αττικός είχε βίλα εκεί), και ήταν ανέκαθεν οξύτονη. Αλλά επειδή τα ονόματα των δρόμων είναι συνήθως στην καθαρεύουσα, συχνά με εξωφρενικούς εξαρχαϊσμούς (Καποδιστρίου π.χ.), επικράτησε στην ομιλία των Αθηναίων και το παροξύτονο Κηφισίας για τη λεωφόρο. Παρόμοια λάθη που έχουν επικρατήσει είναι οι οδοί Μάρνης (ενώ όλοι όσοι την έχουμε ακούσει μιλούμε για τη μάχη του Μάρνη), Τραλλέων (στα Πατήσια) και Λένορμαν (Γάλλος και οξυτονος ήταν ο μακαρίτης).

  147. Δημήτρης Καραγιώργης said

    86 ΓιώργοςΜ <– Το "μια κάποια λύση", στο σχόλιο 73, είναι η μόνη ευγενική ειρωνεία μου που βρήκα για, ηγεσία πυροσβεστικής, υπουργείο, κυβέρνηση κι όχι για τους ξένους ή τους δικούς μας απλούς πυροσβέστες.

  148. antonislaw said

    Ίσως δεν είπαμε και κάποια επίθετα που προέρχονται από τις λέξεις αυτές: υπάρχει στη Λέσβο κυρίως ο Τσουκαρέλλης αλλά και ο Κατσαράς (λογικά από τα κατσάρια), ο Παντόφλας, Τσοκάρας και Τσοκαράς.

    126 «Τίποτα για τα iconic τσόκαρα Pescura από την Scholl, τα οποία σημάδεψαν τις εμφανίσεις μας 1970-80, στην εφηβεια. Με τακούνι ή όχι, μπεζ, κόκκινο ή μπλε. Αποταμίευση για να τα αγοράσουμε!»

    Βέβαια, το απόλυτο νεανικό μάστ της εποχής! Θυμάμαι όμως ότι πέρα από τα Σολ είχαν ξεφυτρώσει και δεκάδες άλλες μικρές φίρμες, ελληνικές βιοτεχνίες, που εκμεταλλεύτηκαν την τεράστια μόδα με τα τσόκαρα και έβγαζαν ουσιαστικά αντίγραφα της Σολ, με την αγκράφα. Θυμάμαι τα Sun Shine (η εταιρία ζει και βασιλεύει αλλά δεν είδα να βγάζει ακόμα τσόκαρα) , θυμάμαι και το τζιγκλάκι»Sun sun sun sunshine, σαν τα φοράς σκανδαλίζεις» που έπαιζε με το sun:σαν και σανδαλίζεις:σκανδαλίζεις

  149. antonislaw said

    72,78,90
    Σε ευχαριστώ πολύ Γιάννη για το στιγμιότυπο, μου θύμισες όλο το σκηνικό, και Α.Σέρτη για τις πληροφορίες μεγάλος σαντουριέρης αλλά και μορφή της Αγιάσου ο Κακούργος, πρέπει να μείναμε σχεδόν ένα μήνα τότε στη Λέσβο, η ανάμνησή του μου είναι πολύ έντονη, ήταν και πολύ καλός έμπορος και διαλαλητής της πραμάτειας του, αυτό με την κασέτα δεν το θυμάμαι. Και το σιντί δεν το ήξερα θα το ψάξω. Ήταν σίγουρα η πρώτη φορά που άκουγα ζωντανά σαντούρι και θυμάμαι πώς ήταν κάτι μαγικό, νοσταλγικό και έντονο μαζί-αλλά και τα τσουκαρέλια του που τα φορούσα όλο το καλοκαίρι… τι αναμνήσεις

  150. Χαρούλα said

    Antonislaw 🤣😂🤣νηστικός καρβέλια ονειρεύεται! Έγραψες σαντουριέρης και η λαίμαργη αλλο διάβασε! Καινούργια λέξη;!

    Ναι τα sunshine! Τα είχα ξεχάσει! Μπράβο! (Εγώ όμως σκληρές οικονομίες για το αυθεντικό!😉)
    Και τα φορούσαμε τόσο που στο πίσω μέρος λέπταινε πολύ η ξυλοσόλα! Ωραίες αναμνήσεις κι ας βγάζαμε με ενα ζευγάρι, κρεπ μποτάκια τον χειμώνα και τσόκαρα το καλοκαίρι

  151. antonislaw said

    151 Σαντουϊτσιέρης; 😀 😀

    Μπράβο, λέπταινε πίσω το ξύλο, τι εποχές! Αλήθεια, πώς βγάζαμε κάθε σεζόν με ένα ζευγάρι παπούτσια και τώρα λες και είμαστε σαρανταποδαρούσες;;;

  152. Λάζαρος Ρεπούνδιος said

    ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟΙΧΕΙΟ που επιβεβαιώνει τη συνέχεια του Eλληνισμού. Φρόντισα και έμαθα για τον περίφημο συμπατριώτη μας τον Θηραμένη ο οποίος ήταν γνωστός ως ’κόθορνος‘ για την ευκολία που άλλαζε απόψεις. Oι κόθορνοι μπορούσαν να φορεθούν εξίσου άνετα στο αριστερό και το δεξί πόδι και εξίσου από άνδρες και γυναίκες.
    Όπως δε αναφέρεται στη Σούδα: ’τούτον δια την ποικιλίαν του ήθους κόθορνον απεκάλουν επειδή εκατέρα στάσει παρετίθει, καθομιλών προς τους καιρούς καιτο συμφέρον εαυτώ του πιστού προτάσσων, επειδή και ο κόθορνος ανδράσι και γυναιξί προς τας υποδέσεις αρμόττει‘.
    Oι λέξεις ’κλειδιά‘ είναι ’αριστερός‘, ’δεξιός‘, ’άνδρας‘ και ’γυναίκα‘. Όταν λοπόν έχουμε άτομα που δεν έχουν ξεκαθαρίσει αν είναι αριστεροί ή δεξιοί καιγυναίκες ή άνδρες να που αναβιώνει ο Θηραμένης καθώς και ο κουτοπόνηρος συμπατριώτης μας του μεσοπολέμου που τόνιζε: ’Eγώ πάντα ψάλτης ήμουνα,
    άλλοτε μεν αριστερός άλλοτε δεξιός‘.

  153. Πουλ-πουλ said

    Δεν συχνάζω στα πέριξ βραδιάτικα, αλλά μόλις το διάβασα. Σατανική σύμπτωση (φατσούλα χωρίς υπονοούμενα)!
    https://www.kathimerini.gr/opinion/561977875/o-vespasianos-kai-i-sagionara/

  154. Georgios Bartzoudis said

    (α) «Στα… ακατονόμαστα, εννοώ τα σλαβομακεδόνικα, τα λένε πάντως apostolki, αποστολικά, επειδή οι Απόστολοι ήταν δεινοί πεζοπόροι».
    # Ο σκληρός πυρήνας των …προσκυνησάντων, μπορεί να θεωρήσει αντισυριζική την παραπάνω ρήση, αφού έχει τσιπροξεπουλήσει προδοτικώς ΣΧΕΤΗ Μακεδονική Γλώσσα και όχι «σλαβο…τέτοια». Μπορεί επίσης να …μας κηρύξουν τον πόλεμο οι κλεπταποδόχοι ΒουλγαροΣκοπιανοί, επειδή …νοθεύουμε το εμπόρευμα! Ολόκληρον …Μακρόν εμίσησαν! [Για τους Βουλγάρους, δεν κάνω λόγο διότι θα …μας κυνηγούν με τις πέτρες!].

    (β) Πέδιλα και σαντάλια φορούσαν μέχρι πρόσφατα οι (αντάν μπαμπαντάν) Μακεδόνες. Σαντάλι επίσης λέγεται η συσκευασία της προαποθήκευσης των απεξηραμένων καπνοφύλλων. Κάθε σαντάλι αποτελείται από 6 αρμάθες μήκους 2 μέτρων, διπλωμένες και κρεμασμένες με μια κλούτσα (τουτέστιν κρεμαστάρι) από το ταβάνι της καπναποθήκης.

    (γ) Τα τσόκαρα επίσης φοριούνταν από τις Μακεδονοπούλες που ήθελαν να σουλατσάρουν στη γειτονιά (μέχρι και τη βρύση του χωριού για να πάρουν νερό με τη στάμνα). Φτωχός συγγενής των τσόκαρων ήταν τα πατίκια, που είχαν πάτο επίσης ξύλινο αλλά επίπεδο (ενώ τα τσόκαρα είχαν τακούνια που διευκόλυνσν το γυναικείο λίκνισμα). Τα πατίκια λέγονταν ενίοτε και γαλέτσια και τα φορούσαν οι Μακεδόνισσες όταν κινούνταν μέσα στον αυλόγυρο.

    (δ) 87, ΣτοΔγιαλοΧτηνος (και όχι μόνο!) said: «79# Πρόσθεσε και τη σιωπή της στην απεργία πείνας Κουφοντίνα, όπως και τώρα στου Μιχαηλίδη».
    # Εντάξει. Δεν μας φτάνει η Εφημερίδα των ΣΥΝτρομοκρατών και η λοιπή στρατευμένη (δήθεν) δημοσιογραφία, θέλουμε και την Πρόεδρο της Δημοκρατίας να συντάσσεται με την τρομοσυνιστώσα της ψευτοαριστεράς! Πού θα μας πάει όμως;; Ένας-ένας θα πέσουν στα χέρια μας όλοι οι αρμοί της εξουσίας! Γιατί να μην τα καταφέρουμε;; Ο Χίτλερ και ο Στάλιν ήταν πιο ικανοί από εμάς;;

  155. ΓιώργοςΜ said

    133,131 Εγώ δεν ξέρω και πολλά από μουσική. Ξέρω πως υπάρχει βιόλα (όλοι ξέρουν το βιολί), ξέρω πως αυτός που παίζει βιολί λέγεται βιολιστής, άρα η άγνωστη σε μένα λέξη μάλλον σημαίνει αυτόν που παίζει βιόλα.
    Όπως ο οδοντίατρος, ο ορθοδοντικός, ο ενδοδοντιστής θέλουν να αποκαλούνται με την ειδικότητά τους κι ας τέλειωσαν την ίδια σχολή, ή αντίστοιχα ο ενδοκρινολόγος με τον χειρούργο και τον δερματολόγο, έτσι δικαιούται ο οποισδήποτε να αναφέρεται με το επ-άγγελμά του σωστά.
    Υπάρχουν περιπτώσεις που δεν έχει σημασία, στη φορολογική δήλωση πχ ο ένας θα δηλώσει γιατρός, ο άλλος μουσικός, αλλά δεν είναι όλες οι περιστάσεις ίδιες.
    Αν είναι να απαλείφουμε τις λεπτές διακρίσεις, τότε να λέμε τις σαγιονάρες/παντόφλες/τσόκαρα/δίχαλα/κατσάρια κλπ όλα εμβάδες να τελειώνουμε.

  156. ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ said

    Η μητέρα μου έλεγε κατσάρια τα πατημένα στη φτέρνα παπούτσια που τα φορούσαν σαν παντόφλες.

  157. SearchPeloponnese said

    156.
    «άρα η άγνωστη σε μένα λέξη μάλλον σημαίνει αυτόν που παίζει βιόλα»

    Αν έβγαλες τέτοιο συμπέρασμα διαβάζοντας τη λέξη «βιολίστας» (χωρίς να την ξέρεις), τότε οφείλω να ομολογήσω τη βραδύτητα του πνεύματός μου. Εγώ ξεκίνησα αυτή τη συζήτηση επειδή υπόθεσα ότι ο βιολίστας είναι μια παραλλαγή του βιολιστή και όχι κάτι διαφορετικό.

    (Παρεμπιπτόντως… μόλις έμαθα και τον ενδοδοντιστή!)

    Οφείλω όμως να προσθέσω ότι δεν είπα τίποτα σχετικό με την κατάργηση των λεπτών ή χοντρών διακρίσεων. Είπα μόνο να προσπαθούμε να είμαστε κατονοητοί, χωρίς να χρειάζεται να γκουγκλίζει ο άλλος κάθε δεύτερη λέξη. Από εκεί και πέρα, ο μάστορας σωστά ξεχωρίζει το πέτσικο από το στραβό πλακάκι, αλλά εμένα μου περισσεύει αυτή η διάκριση.

  158. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το δέντρο με τα τσόκαρα, του Ερμάνο ‘Ολμι. Ποιητική ταινία στο πνεύμα του ιταλικού νεορεαλισμού
    Δε βρήκα με υπότιτλους. Να θυμηθούμε την ομορφιά της

  159. Λοζετσινός said

    να αναφέρω και τα καλία, ξυλοπάπουτσα που φορούσανε πολλοί την κατοχή αλλά και λίγο αργότερα. Το πάνω μέρος ήταν από δέρμα γουρουνιού (έχετε ακούσει τη λέξη γουρνοτάρουχα,) ή μοσχαριού και ήταν καρφωτά. μάλλον η λέξη προέρχεται από το καλιγώνω=πεταλώνω
    πχ αυτός καλιγώνει ψύλλο δηλαδή είναι πολύ ικανός, καταφερτζής.
    τα λαστιχένια πέδιλα το 1969-70 τα λέγαμε καλατσούκια

  160. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    160 Ναι, γουρνοτσάρουχα, στη Θεσσαλία
    Καλίκωση, τα παπούτσια, ξεκαλίκωτος/ξεπαπούτσωτος
    και καλικότριμμα, το χτύπημα του παπουτσιού.
    Δέκα βοσκώ καλίκωση
    έχω καταλυμμένη
    γιατ΄η γυναίκα π΄αγαπώ
    σ΄αλλο χωριό ΄ξωμένει

  161. Πέπε said

    158

    > Είπα μόνο να προσπαθούμε να είμαστε κατονοητοί, χωρίς να χρειάζεται να γκουγκλίζει ο άλλος κάθε δεύτερη λέξη.

    Αντιγράφω από την ανάρτηση:
    «Έγραψα βιολίστας, διότι ο άνθρωπος δεν παίζει βιολί, παίζει βιόλα»

    Τι μένει να γκουγκλίσεις;

    Το πολύ πολύ, μένεις με την απορία γιατί μια λέξη που μοιάζει να σημαίνει παίχτης βιολιού σημαίνει παίχτης βιόλας. Οπότε το ρωτάς (#31), και ίσως βρεθεί κάποιος να το απαντήσει κι αυτό.

  162. Μαρία said

    162
    Και πού να δεις τι έγινε με τον κορυφαίο στα σχετικά ρεπορτάζ για τον Στρατάκη, που για τους μουσικούς μιας συμφ. ορχήστρας είναι βαθμός. Ευτυχώς που το απόφυγε ο Νικοκύρης κι έτσι γλίτωσε και την ερώτηση αν είναι κορυφ. Α ή Β 🙂

  163. Πέπε said

    Καλά, εντωμεταξύ σύμπασα η μεταλληνική κλιξ, από κοινού με όλους τους αργόσχολους μπολσεβίκους που κοπροσκυλιάζουν εδώ μέσα, αποφεύγει όπως ο διάβολος το λιβάνι να θίξει το σημείο όπου η ελληνική μουσική ορολογία έχει στ’ αλήθεια πρόβλημα:

    Ότι «βιόλα» λέμε στα ελληνικά τόσο το μέλος εκείνο της οικογένειας του βιολιού που είναι ανάμεσα στο βιολί και στο βιολοντσέλο σε μέγεθος, δηλαδή τη viola (ή alto), όσο και το κάθε μέλος συλλήβδην ολόκληρης της διακριτής οικογένειας της βιόλας (viol), που περιλαμβάνει τη βιόλα ντα γκάμπα, τη βιόλα ντα μπράτσο, τη βιόλα ντ’ αμόρε κλπ. Να βγει πάραυτα ο κ. Σαραντάκος -δε μ’ ενδιαφέρει τι ώρα έχει πάει- και να μας ξεκαθαρίσει αν προτίθεται ή όχι να τολμήσει, το προσεχές Σάββατο (που ημερολογιακώς έχει ήδη ξεκινήσει), να ξεστραβώσει τους αποχαυνωμένους από τη χριστιανική διδασκαλία Ρωμιούς ως προς το ποιος μουσικός παίζει βιόλα-viola και ποιος παίζει βιόλα-viol, εκθέτοντας ανεπανόρθωτα την Καθημερινή του φιλαράκου του Παντελεήμονος Μπουκάλα.

  164. Τωόντις said

    Καλία, καλίκια, καλιγώνω: ορίστε και η ρωμαϊκιά caliga (όχι calliga), εξ ης ο Caligula και οι βυζαντινοί συγγενείς τους.
    Σαγιονάρα λες στον φίλο σου, σαγιωνάρα (ε!) λες στον ανώτερό σου.
    Παντόφολες και χλαμπέτες (πρόκειται για ποδήματα αλλά δεν ξέρω τι ακριβώς) λέγανε στην Κεφαλονιά.

  165. Τωόντις said

    και, όπως λέει η λέξη, ο βιολάτορας παίζει βιολί.

  166. # 130, 145

    Σωστά λες, μόνο που εδώ μέσα καμιά 20αριά άτομα με ξέρουνε προσωπικώς και ξέρουν πως ψαρεύω, καλλιεργώ μεγάλο κήπο και σε γλάστρες στην Αθήνα και παρακολουθώ αγώνες του ΠΑΟΚ και ελληνικές ομάδες στην Ευρώπη και τζογάρω σ’ αυτές μονοψήφιες φορές τον χρόνο όταν βλέπω «περίεργα» σκηνικά.
    Και αλογάκια έπαιζα στη χάση και στη φέξη αλλά με την κρίση χαλάσανε τις συνθήκες διεξαγωγής κι εδώ και στην Ν. Αφρική και το σταμάτησα
    Τι να κάνω αφού επειδή γράφω δεν μου αρέσει ούτε το διάβασμα, ούτε το σινεμά και η όπερα είναι πάνω από τις οικονομικές μου δυνατότητες
    Αλλοι εδώ μέσα έκαναν τους γκουρού του στοιχήματος και αναγγκάσθηκαν να το σταματήσουν και το βαστάνε μανιάτικο.
    κι άλλοι χρησιμοποιούνε δυο και περισσότερα κατα καιρούς ψευδώνυμα για να ισχυροποιήσουν τις θέσεις, παιδικά πράματα, ο αξέχαστος Ιατρού τους έβρισκε.

    Χαρούλα, είναι εύκολο να κάθεσαι πίσω από τον υπολογιστή, να βάζεις ένα όνομα (συνήθως το πραγματικό σου για να σε περνάνε για ειλικρινή άνθρωπο) και να το παίζεις καλός, ευγενικός κ.λ.π. ενω στην πραγματική σου ζωή δεν έχεις καμιά σχέση με το προφίλ σου. Αυτό γίνεται όταν μπορείς αλλά δεν εμφανίζεσαι στις συγκεντρώσεις, ή εμφανίζεσαι μια φορά και βλέπεις πως δεν σε παίρνει άλλο.
    Αν εγώ γράψω πως είμαι ξανθός, αμέσως 20 σχολιαστές ξέρουν πως λέω ψέμματα, αν κάποιος που δεν εμφανίζεται γράψει πως είναι ωραίος ενώ είναι ξάδερφος του Κυασιμόδου, καλη τη πίστει θα το πιστέψουμε, μέχρι να εμφανισθεί.
    Ετσι λοιπόν κάποιοι έχουν φιάξει το «τέλειο» προφίλ τους, ξημεροβραδιάζονται εδώ μέσα γιατί εδώ κυκλοφορεί η «καλύτερη» εκδοχή γι αυτούς, σε χώρο που θεωρούν τους εαυτούς τους ανώτατους κριτές (άνευ επιχειρημάτων, μόνο με ύφος) και φυσικά μερικές φορές τους ξεφεύγει κάτι που δείχνει τον πραγματικό τους εαυτό ή καρφώνονται από την εύγλωττη σιωπή σε θέματα που σχολιάζουν συνήθως, αλλά εκει δεν τολμούν να εκτεθούν.
    Και φυσικά προτιμώ να είμαι με τέτοιους αγενής παρά να προδώσω τις αρχές μου

    εχθρός γαρ μοι κείνος ομώς Αΐδαο πύληισιν
    ός χ’ έτερον μεν κεύθη ενί φρεσίν, άλλο δε είπηι .

    (Ότι μου είναι μισητός, όσο του Άδ’ οι πύλες,
    κείνος που κρύβει άλλο στον νουν και άλλο στο χείλος έχει.)

  167. sarant said

    Καλημέρα από εδώ! Χτες ήμουν σε μιαν εκδήλωση και τράβηξε ως αργά, να με συμπαθάτε.

    162 Ε, ναι.

  168. Χαρούλα said

    #167 Καλημέρα Τζη!

  169. Καλημέρα,
    142 Παίρνουμε την Κηφισίας για να πάμε στο Κεφαλάρι της Κηφισιάς!

  170. SearchPeloponnese said

    162.
    Αγαπητέ Πέπε, τα είπαμε και συμφωνήσαμε ότι διαφωνούμε.

    Στο 158 ΑΠΛΩΣ διευκρίνησα ότι αυτό που λέει ο ΓιώργοςΜ στο 156 «δικαιούται ο οποισδήποτε να αναφέρεται με το επ-άγγελμά του σωστά.» ΔΕΝ αφορά εμένα. Δεν έγραψα εγώ τίποτα που να λέει με πόση λεπτομέρεια μπορεί να περιγράφεται η ειδικότητα (και όχι το επάγγελμα) του καθενός.

  171. SearchPeloponnese said

    Περιέργως πώς, ο gpointofview γράφει διάφορα ενδιαφέροντα στο 167.

    Εγώ αναρωτιέμαι, ο σκοπός του παρόντος ιστολογίου είναι να γνωρίσει κανείς ανθρώπους ή να γνωρίσει κανείς λέξεις;

    Τις απαντήσεις της ξέρω, αλλά θεωρώ απόλυτα φυσιολογικό να μην ενδιαφέρεται κάποιος για φιλίες, συγκεντρώσεις, κοινωνικότητες, «χρόνια πολλά Γιώργο», «καληνύχτα John boy» κλπ.

    Μου φτάνει και μου περισσεύει να συζητάω γλωσσικά θέματα (όταν τα καταφέρνω), ακόμα κι αν δεν ξέρω αν ο συνομιλητής μου είναι άντρας ή γυναίκα (ή οτιδήποτε άλλο).

    Ακόμα-ακόμα, μπορεί να υπάρχουν κάποιοι που στην καθημερινή μου ζωή δεν θα τους έλεγα ούτε καλημέρα, αλλά μπορεί να γράφουν κάτι που με ενδιαφέρει να το διαβάσω. Σε αυτή την περίπτωση, μια χαρά με βολεύει ότι οι σχέσεις μας περιορίζονται στην ανωνυμία του πληκτρολογίου. (Μη με ρωτήσετε τώρα ποιοι είναι αυτοί.)

  172. Α. Σέρτης said

    139
    «αν είναι να ‘χω το λεξικό δίπλα για να διαβάζω τις αναρτήσεις του Νικοκύρη»

    Αυτο που θα προτιμούσα να εννοήσετε είναι πως, όταν φτάνει κανείς σε μια αδιέξοδη αντιγνωμία (όπως φτάσατε με τον Πέπε), το λεξικό λύνει όμορφα και ωραία τις διαφορές

  173. Πέπε said

    Εσύ συμφώνησες ότι διαφωνούμε, εγώ διαφωνώ.

    Το επάγγελμα μπορεί να αναφέρεται με περισσότερη ή λιγότερη λεπτομέρεια: καλλιτέχνης – μουσικός – βιολίστας. Αν ο τελευταίος βαθμός λεπτομέρειας δε μας ενδιαφέρει, ας πούμε μουσικός, όπως λέμε γιατρός και όχι υποχρεωτικά ενδοκρινολόγος. Όταν όμως πούμε ενδοκρινολόγος, δεν το λέμε για τον γυναικολόγο. Έτσι και με τις ειδικότητες μουσικών.

    (Ξέρεις τι σημαίνει ενδοκρινολόγος; Εγώ, στον λόγο μου, όχι. Γυναικολόγος και κάμποσες άλλες ειδικότητες ξέρω χοντρά-χοντρά τι είναι, όχι με την ακρίβεια που το ξέρουν οι ίδιοι οι γιατροί ή οποιοσδήποτε πιο εξειδικευμένος από μένα.)

  174. SearchPeloponnese said

    Κ. Σέρτη, άλλο έχετε καταλάβει.

  175. SearchPeloponnese said

    174.
    Αγαπητέ μου Πέπε, ΔΕΝ έθεσα εγώ θέμα λεπτομέρειας, ειδικότητας, επαγγέλματος κλπ. (Αυτό προσπάθησα να πω στον ΓιώργοςΜ, ότι μάλλον κατάλαβε λάθος.)

    Συμφωνώ με αυτά που γράφεις στο 174, αλλά θεωρώ ότι είναι διαφορετικό θέμα από αυτό που ξεκίνησα να συζητάω.

  176. Α. Σέρτης said

    175
    Μπορεί…
    Πάντως αυτό που προσπάθησα να κάνω (βλέποντάς σας τους δύο να ανταλλάσσετε τα προηγούμενα μηνύματα) ήταν να βάλω τι λέει το λεξικό, ώστε να λήξει το ζήτημα ( υπέρ του Πέπε)
    Αυτά.

  177. ΣΠ said

    Αν θέλεις να τον προσδιορίσεις γενικά θα τον πεις μουσικό. Αν όμως θέλεις να το εξειδικεύσεις, δεν θα τον πεις βιολιστή, επειδή παίζει κάτι που θυμίζει βιολί, θα τον πεις βιολίστα.

  178. Πέπε said

    Κοίτα εδώ σε τι μπέρδεμα και απορία έχουν πέσει, τι κενά έχουν εντοπίσει, άνθρωποι με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις λέξεις (επαγγελματικό μάλιστα, αφού πρόκειται κυρίως για μεταφραστές) και εξοικειωμένοι με την αναζήτηση σχετικών πληροφοριών:

    https://www.lexilogia.gr/threads/violist-%CE%B2%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%BA%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B2%CE%B9%CF%8C%CE%BB%CE%B1%CF%82-%CE%B1%CE%BB%CF%84%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%82.6758/

    Το πρόβλημα με την ονομασία του συγκεκριμένου μουσικού, αν και όχι άλυτο, είναι υπαρκτό. Έχει κάποια σημασία να εκφραζομαστε με ακρίβεια. Ειδάλλως, ντάξει, έχουμε κι εμείς στην μπάντα μας έναν ντράμερ που παίζει μόνο φλάουτο γιατί δεν ξέρει άλλο όργανο.

  179. SearchPeloponnese said

    Κ. Σέρτη, (εγώ τουλάχιστον) δεν έρχομαι εδώ για να δω αν το έχω μεγαλύτερο (το δίκιο) κλπ. Έρχομαι να συζητήσω γλωσσικά θέματα και να διαβάσω (διαφορετικές) απόψεις. Και να σχηματίσω τη δική μου άποψη με βάση αυτά που διάβασα.

    Κάποιες φορές έχω γράψει κάτι που ήταν κοτσάνα. Σχηματίστηκε μια σκέψη στο μυαλό μου και την έκθεσα δημόσια να δω «πώς ακούγεται» και τι λένε οι άλλοι γι’ αυτήν.

    Δεν είναι ο στόχος μου να έχω δίκιο. Ο στόχος μου είναι να διαβάσω απόψεις. Και όχι απλώς να τις διαβάσω, να τις καταλάβω κιόλας.

    Ο μεγάλος αριθμός μηνυμάτων με τον Πέπε οφείλεται (τουλάχιστον από τη μεριά μου) στο ότι προσπαθούσα να καταλάβω την άποψή του και να του εξηγήσω τη δικιά μου. Όχι να «λήξει το ζήτημα υπέρ μου».

    Ελπίζω να είμαι σαφής.

  180. Γιάννης Κουβάτσος said

    172: Αυτή τη φορά θα συμφωνήσω απολύτως μαζί σου. Από πού κι ως πού πρέπει να αναπτύξεις στενότερες σχέσεις με άγνωστους συσχολιαστές που σε βρίζουν και σε προσβάλλουν, επειδή π.χ. διαφώνησες με την απονομή του Νόμπελ λογοτεχνίας στον Ντίλαν. Εδώ μπαίνουμε για να διαβάσουμε τις ενδιαφέρουσες αναρτήσεις του Νικοκύρη, κάποια σχόλια και να πούμε και τη δική μας την παρόλα, ασχέτως αν δεν ενδιαφέρει και κανέναν.

  181. SearchPeloponnese said

    178, 179

    Όλα αυτά ειπώθηκαν ήδη. Εγώ από τη μεριά μου θεωρώ ότι το θέμα έχει κλείσει, με την ένοια ότι κατάλαβα την αντίθετη άποψη.

    Παρόλο που (θεωρώ ότι) κατάλαβα την αντίθετη άποψη, δεν πείστηκα ότι είναι η σωστή. Με το να επαναλαμβάνουμε τα ίδια, δεν αλλάζει τίποτα. Με το να έρχονται άλλοι πέντε-δέκα να υποστηρίξουτ την αντίθετη άποψη, πάλι δεν αλλάζει τίποτα (δεν είναι πολιτικό ζήτημα για να ψηφίσουμε). Εκτός αν κάποιος έχει να φέρει κάποιο καινούριο στοιχείο / επιχείρημα κλπ.

  182. ΓΤ said

    @145

    Aς μην ξεχνάς, Χαρούλα, ότι η ογκούμενη αγένεια, η θρασύτητα και το απύλωτο στόμα έχουν λίπασμα την επιλεκτική σιωπή της Ιστολογικής Αρχής.

  183. ΣΠ said

    Για κάποιο λόγο ξαναθυμήθηκα το ανέκδοτο με τον οδηγό που πηγαίνει αντίθετα στο ρεύμα κυκλοφορίας και νομίζει ότι όλοι οι άλλοι πάνε αντίθετα.

  184. SearchPeloponnese said

    Μαγκιά του.

  185. Χαρούλα said

    Με τόσα ψέματα που ντύθηκαν
    οι λέξεις
    πώς να σου πω το Σ’Αγαπώ
    να το πιστέψεις…!
    https://lyricstranslate.com

    Ευτυχώς τα κενά στις γνώσεις μου, με κρατάνε μακρυά απο εγωισμούς και εμμονές.
    Τι νόημα εχουν οι λέξεις αν δεν βοηθούν στην επικοινωνία;
    Καλό μεσημέρι!

  186. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    145 – Νόμιζε.😂

    174 – «ξέρεις τι σημαίνει ενδοκρινολόγος; Εγώ στον λόγο μου, όχι.»
    Το λέει η λέξη, ο ειδικός στα ενδότερα του κρίνου. Ο κρίνος δεν είναι απλά ένα ωραίο λουλούδι που πρόσφερε ο άγγελος στην Παναγιά, (που είναι μύθος είπαμε ε;😊) έχει κι αυτός τα εσωτερικά του προβλήματα, ε μ’ αυτά είναι που ασχολείται ο ΕΝΔΟΚΡΙΝΟΛΟΓΟΣ!😂

    Όλα εγώ πχιά;

  187. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    186 – Επικοινώνησε με αυτούς που θέλουν να επικοινωνήσουν, κι άσε τους άλλους να ζούν στον κόσμο τους. Αυτή η επιλογή θα συμβάλλει πολύ στην ψυχική σου ισορροπία – υγεία.

    Όπως λέει κι ο Αγγελάκας, Η ζωή είναι μεγάλη μη την κάνεις καρναβάλι.😂

  188. Περί Κακούργου κάτι:
    Τον Κακούργο δεν τον είχαν σε μεγάλη εκτίμηση οι ντόπιοι μουσικοί. Έλεγαν πως είχε βγάλει κάποιες χορδές απ’ το σαντούρι για να παίζεται πιο εύκολα κι έτσι ακουγόταν πιο σκληρό. Δεν μπορώ να έχω γνώμη πάνω σ’ αυτό.

    Και για να φανεί καλύτερα το εμπορικό του πνεύμα (που δεν είναι έξω απ’ τ’ Αγιασώτικα δεδομένα, τόχουν οι Αγιασιώτες με τις μπίζνες):

  189. Γιάννης Κουβάτσος said

    186:Μα οι λέξεις είναι απλώς ένα όργανο για επικοινωνία,Χαρούλα. Αλλά δεν μπορούμε να επικοινωνούμε με όλους, αφού δεν ταιριάζουμε με όλους, κινούμαστε σε άλλα μήκη κύματος, που λένε. Ούτε μάς φταίει το ψυχρό και απρόσωπο διαδίκτυο γι’ αυτό. Ακόμα κι αν συγκεντρωνόμασταν γύρω από ενα τραπέζι ταβέρνας, και πάλι δεν θα συνεννοούμασταν με μερικούς. Άσε που η άμεση επαφή καμιά φορά μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις, από τις οποίες μας προφυλλάσσει η απόσταση που εξασφαλίζει το διαδίκτυο. Αυτό, όμως, που μπορούμε να κάνουμε είναι να προσέχουμε με ποιες λέξεις εκφραζόμαστε στο διαδίκτυο , αυτό ναι, σ’ αυτό οι λέξεις παίζουν πρωτεύοντα ρόλο.

  190. SearchPeloponnese said

    Η επικοινωνία, είτε διαδικτυακή, είτε δια ζώσης, έχει να κάνει μόνο με τις δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου (de loisir); Δεν υπάρχει αντικειμένική ανάγκη να επικοινωνήσεις με τους πελάτες σου, με τους προϊστάμενούς σου, με τους μαθητές σου, με τους δασκάλους σου;

  191. Γιάννης Κουβάτσος said

    391:Φυσικά. Αλλά δεν μιλάμε για τέτοιες περιπτώσεις. Μιλάμε για περιπτώσεις που η επικοινωνία δεν είναι και επιβεβλημένη, που μια χαρά μπορείς να προσπεράσεις, ιδίως όταν διαπιστώνεις ότι δεν υπάρχει πρόσφορο έδαφος.

  192. Γιάννης Κουβάτσος said

    291, διορθώνω.

  193. Γιάννης Κουβάτσος said

    191, ξαναδιορθώνω, οριστικά ελπίζω.😊 Το σμάρτφόνι μου κόβει τα πρώτα ψηφία.

  194. Α. Σέρτης said

    Όποιος αντιτάσσει γνώμη στη γνώση, εκτοξεύει, απλώς, βλήμα αυτεπίστροφο (Θρασύβουλας)

  195. SearchPeloponnese said

    Νομίζω ότι έχουμε μπερδέψει λίγο την επικοινωνία με την κοινωνικότητα, τις συμπάθειες κλπ.

    Ας το θέσω ως εξής:
    Υπάρχει κάποιος που τον συμπαθώ, αλλά δυσκολεύομαι να επικοινωνήσω μαζί του. Γιατί δε μιλάει ούτε Ελληνικά, ούτε Αγγλικά, γιατί είναι κωφάλαλος, γιατί είνα αυτιστικός, για χίλιους δύο λόγους.
    Προφανώς η απάντηση δεν είναι «δεν μπορώ να επικοινωνήσω, άρα τα παρατάω».

    Υπάρχει κάποιος που αντιπαθώ και… (έχει νόημα αν μπορώ να επικοινωνήσω μαζί του; εκτός αν είμαι υποχρεωμένος για επαγγελματικούς ή άλλους λόγους…)

    Γνωρίζω κάποιον σε μια παρέα, διαδικτυακή ή φυσική και… αρχίζει τις αρλούμπες. Έχει νόημα αν μπορώ να επικοινωνήσω μαζί του; Το πολύ-πολύ να προσπαθήσω να είμαι τυπικά ευγενικός μέχρι να τον ξεφορτωθώ.

  196. Alexis said

    Διάβασα όλα τα σχόλια με προσοχή αλλά τελικά ομολογώ ότι δεν μπόρεσα να καταλάβω επαρκώς ποια είναι η ένσταση του Πελοποννήσιου για την ονομασία του μουσικού που παίζει βιόλα.

    (Και που να πιάναμε και τα κλαρίνα…) 🙂

  197. SearchPeloponnese said

    Δεν τσιμπάω, μην ελπίζεις.

  198. aerosol said

    #197
    [Κλαρινετιστατζής]

  199. Γιάννης Κουβάτσος said

    196γ:Δεν είναι απαραίτητο να λέει «αντικειμενικά» αρλούμπες. Μπορεί εγώ να θεωρώ αρλούμπες τα λεγόμενά του. Όπως και να ‘ναι, έχω δύο επιλογές : ή να αδιαφορήσω και να μην ασχοληθώ ή να του απαντήσω και να προσπαθήσω να συζητήσω σοβαρά μαζί του. Ας πούμε ότι επιλέγω το δεύτερο. Δύο είναι οι πιθανότερες συνέχειες: ή να γίνει μία ήρεμη συζήτηση ή να αρχίσει αυτός να προσβάλλει, να ειρωνεύεται και όλα αυτά τα ωραία. Ε, σ’ αυτό το σημείο, η «συζήτηση» επιβάλλεται να λάβει τέλος.

  200. 1,
    Αγιονάρες Αγιονόρους πλέον

  201. Βιόλα και κεντρική ηρωίδα στην Δωδέκατη νύχτα του Σέξπηρ.

  202. Αγγελος said

    Στης Κοκκώνας το Σπίτι γράφει ο Παπαδιαμάντης:
    «Την εσπέραν εκείνην, παραμονήν των Χριστουγέννων του έτους 185… δύο παιδία κατήρχοντο με ζωηρά βήματα το λιθόστρωτον και οι πόδες των, ασυνήθιστοι εις τα πέδιλα τα οποία είχον φορέσει ίσως εκτάκτως την εσπέραν εκείνην, έκαμνον μέγαν κρότον επί των πλακών του εδάφους.»
    Όταν το πρωτοδιάβασα, μικρός σ´ένα σχολικό αναγνωστικό, απόρησα και είπα «Μα καλά, πέδιλα έβαλαν χριστουγεννιάτικα;» Αρκετά αργότερα κατάλαβα ότι τα «πέδιλα» ήταν κατά πάσαν πιθανότητα τσόκαρα και ότι αν τα παιδιά τα έβαλαν «εκτάκτως» για τη γιορτή, είναι διότι τις άλλες μερες, ακόμα και Δεκέμβρη μήνα, ήτανε ξυπόλητα…

  203. sarant said

    203 Για να κάνουν μέγα κρότο, τσόκαρα θα ήταν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: