Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τα εκατόλογα της αγάπης

Posted by sarant στο 31 Ιουλίου, 2022


Tα Εκατόλογα της αγάπης ανήκουν στην ευρύτερη συλλογή ερωτικών ποιημάτων που είναι γνωστή με το γενικό όνομα Ερωτοπαίγνια. Όπως λέει ο επιμελητής του σχετικού ιστότοπου του ΚΕΓ, τα ποιήματα αυτά «πιθανότατα προέρχονται από τον ευρύτερο νησιωτικό, ενδεχομένως τον δωδεκανησιακό, χώρο. Είναι έργο άγνωστων ποιητών και αποτελεί εξαίρετο δείγμα της πρώιμης λαϊκής και λαϊκότροπης νεοελληνικής ποίησης»

Υπάρχουν πολλές παραλλαγές από Εκατόλογα, που όλα έχουν το μοτίβο ότι περιέχουν ένα δίστιχο για κάθε αριθμό από το 1 έως το 10 και μετά, δέκα δέκα, ως το 100. Σε κάποιες παραλλαγές παραδίδεται μόνο το σκέλος με τα δίστιχα της αρίθμησης, ενώ σε άλλες υπάρχει λίγο-πολύ τυποποιημένη εισαγωγή, που επιδέχεται πλατειασμούς κι έτσι μπορεί να γίνει πολύ εκτενέστερη από το σκέλος των καθαυτό Εκατόλογων.

Τα Εκατόλογα τα θυμήθηκα από ένα άρθρο που είχαμε τις προάλλες για τον κάβουρα, όπου υπήρχε και το δίστιχο Οχτώ ποδιά ‘χει ο κάβουρας και πάει μπρος και πίσω / τη νιότη μου στα χέρια σου θα την απαρατήσω. Κι έτσι είπα να τους αφιερώσω το σημερινό άρθρο.

Μια εισαγωγή, από μια  αθηναϊκή παραλλαγή, που την έχει καταγράψει ο Καμπούρογλου, δίνει:

Όντας εστάθη ο Διγενής και θεμελιώθ’ η χώρα,
και συστεριώθη η θάλασσα τριγιούρου της την άμμο,
άγουρος κόρην αγαπά κι η κόρη δεν το ξέρει.
Κι εξόδεψε στην πόρτα της οχτώ πύργους λογάρι
και δεκαπέντε μάλαμα κι επτά μαργαριτάρι
και λόγο από τα χείλη της δεν ημπορεί να πάρει.
Και μιαν αυγή, μια Κυριακή, μια ‘πίσημην ημέρα,
εβγήκ’ η νια απ’ το λουτρό κι ο νιος απ’ το μπαρμπέρη
και συναπαντηθήκανε σ’ ένα στενό σοκάκι
και ξεδιαντράπηκεν ο νιος κι είπε «κόρη, αγαπώ σε».

Έξοχο δείγμα λαϊκής ποίησης, κατά τη γνώμη μου. Λογάρι είναι ο θησαυρός. Ο Κ.Χ.Μύρης έχει δανειστεί το «και μιαν αυγή, μια Κυριακή, μια πίσημην ημέρα», που άλλωστε το βρίσκουμε και σε άλλα δημοτικά.

Και αφού ο νιος εξομολογηθεί τον έρωτά του, η κόρη θυμωμένη του βάζει διάφορες προκλήσεις, στις οποίες αυτός δηλώνει ότι μπορεί να αντεπεξέλθει, για να φτάσουμε στα καθιαυτού εκατόλογα.

Από τις πολλές παραλλαγές που υπάρχουν, διάλεξα μια δωδεκανησιακή, που δημοσιεύτηκε στα Παναθήναια το 1909 από τον Παύλο Γνευτό. Τη βλέπουμε εδώ, στο ρεμπέτικο φόρουμ, κι εγώ πληκτρολόγησα τα καθιαυτού Εκατόλογα.

—Πείθεσ’ εσύ ο νιούλικος ό,τι σε πω να ποίσεις,
μπορείς τα εκατόλογια να μου τα τραγουδήσεις;
—Πείθουμ’ εγώ ο νιούλικος ό,τι με πεις να ποίσω,
μπορώ τα εκατόλογια να σου τα τραγουδήσω·
εννιά χρονώ παιδίν ημουν κι έμαθα το ψαλτήρι,
της λυγερής τα γκαρδιακά και των θεριών τις γλώσσες,
όλες τις γλώσσες των πουλιών, τις γλώσσες των ανθρώπω,
του ποταμού τα κλώσματα και των βρυσών τις στάσες,
της πέτρας τον ντιδονισμόν* και των νυχτών τις ώρες, [ντηδονώ = αντηχώ]
έμαθα τα εκατόλογια που λεν για την αγάπη,
κι αν αγαπάς, αγάπη μου, ρώτα με ένα ένα.
—Ένα, του λέ’ η λυγερή κι ο νιος απολοάται·
—Ένας θεός μας έπλασεν εσέ κι εμέ, τρυγόνα,
για να φιλιούμαστε τα δυο στα χείλη και στο στόμα.
Δυο.
—Δυο μάτια τα ’χεις, λυγερή, και μια καρδιά μαραίνεις,
καίουμαι και μπυρίζουμαι, και να με δεις δε βγαίνεις.
Τρία.
Τρί’ αδονάκια στέκουνται, κυρά μου, στην αυλή σου,
να κελαδούν, να σε ξυπνούν, να σκάζουν οι οχτροί σου.
Τέσσερα.
Τεσσαροκάντουνος σταυρός κρέμεται στο λαιμό σου,
όλοι φιλούσι το σταυρό κι εγώ το μάγουλό σου.
Πέντε.
Πέντε φορὲς λλιοθυμώ, κυρά μου, την ημέρα·
δυο το πορνό, δυο το βραδύ, και μια σα γείρ’ η μέρα. [πουρνό βεβαίως, αλλά….]
Έξι.
Εξάστηκα στα κάλλη σου, ρήγισσα των αγγέλω,
βασίλισσα των κοριτσιώ γκι όλω των αρχαγγέλω.

Εφτά.
Εφτά μαχαίρια δαμασκιά καινουριοτροχισμένα
μέσ’ στην καρδιά μου να ’μπουσι, δε σ’ απαρνιούμ’ εσένα.

Οχτώ.
Οχτὼ χαλιά ’χει ο κάουρας και πάει ομπρός και πίσω,
σε το ’πα μια, σε το ’πα δυο, δε θα σε λησμονήσω.
Εννιά.
Νοιάζεσαι, κόρη, νοιάζεσαι πότε θα βλογηθούμε,
πότε θα σμίξουμε τα δυο να γλυκοφιληθούμε.
Δέκα.
Δεκάτισε τα λόγια σου και λέε τα δέκα δέκα,
ίσως τα σώσω εκατό και πάρω σε γεναίκα.
Είκοσι.
Τα είκοσί μου δάχτυλα χεριώ και ποδαριώ μου
όλα με συντρομάσσουσι, σαν σε θωρώ εμπρός μου.
Τριάντα.
Τριαντενή μου Παναγιά, που ’σαι στα ψηλωμένα,
εσὺ γνωρίζεις τα κρυφά και τα φανερωμένα.
Σαράντα.
Σαράντα δαμασκιά σπαθιά κάτω στη γη πλωμένα,
όλα περνώ τα κι έρχουμαι για ν’ ανταμώσω εσένα.
Πενήντα.
Πενήντα μέρες στη Φραγκιά μιαν πέτραν επελέκου,
μ’ εμάθαν το πως σε γαπώ κι ήρταν και παραβλέπου.
Εξήντα.
Εξήντα μέρες έστιβγα τα ρόδα στην αυλή σου,
να βγάλω το ροδόσταμο να ράνω το κορμί σου
Εβδομήντα.
Εβδομηντάρι φράγκικο σου στέλλω για σημάδι,
χίλια φλουριά βενέτικα, άλλος να μη σε πάρει.
Ογδόντα.
Ογδόντα σου ’ρταν προξενιές, πουλί μου, από τα ξένα,
κι εσὺ ούλες τις αρνήθηκες, γιατί αγαπάς εμένα.
Ενενήντα.
Ενενήντα ώρες να γενεί η μέρα που θα βρεθούμε,
να πεις εσύ, να πω κι εγώ, να παρηγορηθούμε.

Εκατό.
Δεν είμαι γω εκατόνταρχος μήτε πασάς να ‘ρίζω,
τώρα που τα ’σωσα εκατὸ εσένα θα γνωρίζω.

—Σύρε και πάνε στον παπά, στο διάκο, στον δεσπότη,
να φέρουσι τα στέφανα, να φέρουν και κουμπάρο,
να ’ρτουν να μας βλοήσουσι, σήμερι να σε πάρω.»

Όπως βλέπετε, σε κάθε αριθμό αντιστοιχεί ένα δίστιχο που ή αρχίζει με τον ίδιον αριθμό ή με παράγωγό του ή τον ανακαλεί παρετυμολογικά (6 –> εξάστηκα, 9 –> νοιάζεσαι)

Για πολλούς από τους αριθμούς, ίσως για όλους, υπάρχουν και παραλλαγές. Ο Γνευτός δίνει μία μόνο, για το 7:

Εφτά πλανήτες τ’ ουρανού την αγαπώ πλανάτε
στην αγκαλιά μου να’ρχεται τη νύχτα να κοιμάται

Μου αρεσει η παραλλαγή για το 60: Εξήντα μήνες σ’ αγαπώ μας κάνουν πέντε χρόνια / και λεϊμονιά να φύτευα θα μου’κανε λεϊμόνια.

Φυσικά, πολλά από τα αριθμητικά δίστιχα τα βρίσκει κανείς και αυτοτελώς, μεταξύ άλλων ως μαντινάδες.

Να ακούσουμε και δημοτικό τραγούδι, μια καρπάθικη σούστα, με βάση τα Εκατόλογα, σε άλλη παραλλαγή, με την ευγενική φροντίδα του φίλου μας του Πέπε

80 Σχόλια προς “Τα εκατόλογα της αγάπης”

  1. Πανέμορφα!
    Καλημέρα σας!

  2. Καλημέρα,
    Για αγάπη δεν ξέρω, αλλά κάποτε στα λιοτρίβια του χωριού (στις μηχανές όπως τα λέγανε) όταν μάζευαν το λάδι στις λαΐνες (μεγάλα μεταλλικά δοχεία που έπαιρναν κάπου 50 κιλά) ή στα βαρέλια για να τα πάνε στο σπίτι αυτουνού που άλεθε (ή που για λογαριασμό του άλεθε), μέτραγαν πόσα λαΐνια ήταν το λάδι (ένα λαΐνι έπαιρνε λάδι με βάρος έξι οκάδες κι εκατό δράμια) και για κάθε αριθμό είχαν κι ένα στίχο. Θυμάμαι μόνο τα τέσσερα σταυρός κι η Παναγία μπρος και έξι – άψε το κερί να φέξει.

  3. Costas X said

    Καλημέρα !

    Τα «Εκατόλογα» μου θύμησαν το ζακυνθινό «Αλφαβητάρι τση αγάπης», «Από τ’ άρφα θε ν’ αρχίσω κόρη μου να σ’ αγαπήσω…» και συνεχίζει, αλλά ποτέ δεν το έχω ακούσει ολόκληρο. Εδώ η παλιότερη, χωριάτικη εκτέλεση (υπάρχουν και κανταδόρικες), ηχογράφηση από το αρχείο του Σίμωνος Καρά :

  4. antonislaw said

    Καλημέρα σας!
    Υπέροχα τα εκατόλογα τγς αγάπης!
    «Τριαντενή μου Παναγιά, που ’σαι στα ψηλωμένα,
    εσὺ γνωρίζεις τα κρυφά και τα φανερωμένα.»Στη δωδεκανησιακή και μάλιστα Ροδιακή παραλλαγή αναφέρεται η Τριαντενή Παναγιά, η Παναγιά σταΤριάντα δηλαδή την Ιαλυσό της Ρόδου που δεν είναι άλλη από την Παναγία της Φιλερήμου-υπέροχος παλαιοχριστιανικός -βυζαντινός και μετέπειτα ιπποτικός ναός κτισμένος στη θέση της αρχαίας ακρόπολης της Ιαλυσού(Τριάντα,κατοικος:Τριαντενός). Το μερος και η διαδρομή έως εκεί, η θέα είναι από τα ωραιότερα του νησιού!
    «Τόπος θρησκευτικής λατρείας από τον 8ο αιώνα πΧ με το ναό της Πολιάδος Αθηνάς και του Πολιέα ∆ία να τον διαδέχεται τον 5ο ή 6ο αι. μία τρίκλιτη βασιλική με βαπτιστήριο με μαρμάρινη σταυροειδή κολυμβήθρα, έπειτα το καθολικό ενός μοναστηριού ανεγερμένο τον 10ο αι. και ένα ακόμη μοναστηριακό συγκρότημα ιδρυμένο από το Τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννου.»

    http://www.imr.gr/article/435/iera-monh-panagias-filerhmoy

  5. Κλέβει κάπως στο έξι και στο εννιά. Τι σημαίνει εξάστηκα;

  6. atheofobos said

    Δεν είχα ξαναδιαβάσει για τα Εκατόλογα και το διάβασμα τους μου έφτιαξε το Κυριακάτικο πρωινό πριν το μπάνιο!
    Μπορεί εσύ να τις ξέρεις αλλά εγώ τις έψαξα για καταλάβω το νόημα τους.
    Λογάρι=αποθησαυρισμένο χρήμα ή θησαυρός από τιμαλφή αντικείμενα, περιουσία, πλούτος
    Κλώσμα= στριφογύρισμα, κλωθογύρισμα Στα κυπριακά σημαίνει και κωλοτούμπα
    μπυρίζουμαι καίγομαι

  7. Πουλ-πουλ said

    100 είναι λίγα, τα στιχάκια, στην πίσω πλευρά των παλιών ημερολογίων, είναι 365.

  8. Costas Papathanasiou said

    Καλημέρα!
    Ωραίο άρθρο, επίκαιρο, “ντιδονισμός” και ανάπτυγμα, θαρρείς, του επίσης ωραίου στίχου “Οὔτοι συνέχθειν, ἀλλὰ συμφιλεῖν ἔφυν” (Σοφ. Αντιγόνη,523)- “δεν έγινα για να μισώ, αλλά για ν’ αγαπάω”…
    ΥΓ: Χρόνια πολλά σε Ζοζεφίνες και Γιουσούφ, Σηφίνες- Σήφηδες, Φίνες και Πέπε κ.ά.
    [Καθότι σήμερα είναι του Ιωσήφ (<εβρ. “Θεαυξής”) του Αριμαθαίας (της Εβδομηκόντιας “Αρμαθαίμ Σίφα” του όρους Εφραίμ, με σημασία “Υψιθέα” εκ του εβρ. Ramathaim-Zophim.: רמתיים־צופים, άλλως, Ramah:רָמָה ή Ramatha), ο οποίος ήταν “ὁ κηδευτὴς τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ”, ο συνδεόμενος με το διαχρονικό, εμβληματικό “Δός μοι τοῦτον τὸν ξένον”, το ακουόμενο στην ομιλία του Επιφανίου Σαλαμίνος/Κύπρου (4ος – 5ος αι.) και στο ιδιόμελο του Γεωργίου Ακροπολίτου, λόγιου του 13ου αι.]

  9. 4: «Το μερος και η διαδρομή έως εκεί, η θέα είναι από τα ωραιότερα του νησιού!»

    Όντως! (Τον λόφο τον αντικρύζω καθημερινά με το που βγαίνω απ’ την εξώπορτα… 😉 )

  10. antonislaw said

    «Ο Κ.Χ.Μύρης έχει δανειστεί το «και μιαν αυγή, μια Κυριακή, μια πίσημην ημέρα», που άλλωστε το βρίσκουμε και σε άλλα δημοτικά.»
    Πάντως στο μελοποιημενο απο τον Μαρκόπουλο Χρονικό, στο τραγούδι Ο γίγαντας(πΧ), ο Ξυλούρης τραγουδάει μια ‘πίσημον, οχι επίσημη ημέρα, για να αποφευχθεί κτγ μου η χασμωδία με τα δύο συνεχομενα «η» επίσημηημερα
    Στο 4:23

  11. Καλημέρα

    Ενδιαφέρον και όμορφο άρθρο

  12. Ανδρέας Τ said

    Καλημέρα. Συννεφιά σε κατά μας σήμερα. Τα εκατόλογα μου φέξανε τη μέρα. Πόσο ευέλικτη και πλαστική γλώσσα. Ευχαριστώ.

  13. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    5 Είπαμε, παρετυμολογεί. Για το «εξέστηκα» έχει ανάλυση ο Πολίτης σε μια Λαογραφία, για το πώς έχει παρανοηθεί, αλλά δεν το εξηγεί. Υποθέτω όμως ότι είναι από το εξίσταμαι.

    10 Σωστά.

  14. Costas X said

    13. -> 5. «Εξάστηκα» : κι εμένα εκεί πήγε το μυαλό μου, «εξήφθην», «ενθουσιάστηκα», «I was excited», που λέμε στο χωριό.
    Μια και τό ‘φερε η κουβέντα, το «excited» σε κάποιες περιπτώσεις δεν μου φαίνεται ότι αποδίδεται απόλυτα με το «ενθουσιασμένος», μπορεί να σημαίνει έξαψη, υπερκινητικότητα, προσμονή κ.α. Πώς αλλιώς θα μπορούσαμε να το αποδώσουμε στα ελληνικά ;

  15. Τι ωραία που είναι τα Εκατόλογα!

    Και στην «κουκουβάγια» του αξέχαστου Βαγγέλη Παυλίδη
    http://pavlidiscartoons.com/blog/?cat=1

  16. Λάθος λινκ! Συγγνώμη
    http://pavlidiscartoons.com/blog/?p=1899

  17. Και η Ερωτική Αλφάβητος
    http://georgakas.lit.auth.gr/dimodis/index.php?option=com_chronoforms&chronoform=showErgo&ergoID=49

  18. Κιγκέρι said

    3: Κι άλλο ένα αλφαβητάρι της αγάπης, από άλλη περιοχή και σε τελείως διαφορετικό μουσικό ύφος:

  19. Κουτρούφι said

    Από το 1 μέχρι το 10 κατά μονάδες και από το 10 μέχρι το 100 κατά δεκάδες. Κάπως έτσι εισέρχεται η αναγκαιότητα για την κατασκευή της έννοιας των λογαρίθμων.

  20. sarant said

    19 Και ως το 1000 ανά εκατοντάδες θα ήταν

    16-17 Ναι μπράβο

  21. ΓΤ said

    @19 Τρούφι

    «Κάπως έτσι εισέρχεται η αναγκαιότητα για την κατασκευή της έννοιας των λογαρίθμων».

    Κι έτσι οδηγούμαστε γλυκά στο Ερωτικό Νεπέρειο.

  22. Στα Εκατόλογα ξεχωρίζει η απάντηση του ερωτοχτυπημένου νεαρού στη λυγερή κυρά που τον βρίσκει πολύ άγουρο για έρωτες:

    «Καὶ πῶς τὸ ξεύρεις, λυγερή, φιλιὰν οὐδὲν ἐξεύρω;
    πρῶτον ἂς μ’ ἐδοκίμαζες, κ’ ὕστερον ἂς μ’ ἐρώτας·
    νἆδες μικροῦ φιλήματα, μικροῦ πιδεξιωσύνες
    πῶς κολακεύει τὸ φιλίν, πῶς κυβερνᾷ τὸν πόθον.
    Ὁ πεῦκος μέγα δένδρον ἔν’, ἀλλὰ καρπὸν οὐ κάμνει,
    τὸ στάχυν ἔν’ μικρούτσικον, εἶδες καρπὸν τὸν κάμνει;»

  23. ΣΠ said

    Το δίστιχο για το 10 ουσιαστικά δίνει εντολή για την περαιτέρω αρίθμηση ανά δέκα. Είναι έτσι σε όλες τις παραλλαγές ή είναι πιο ελεύθερος ο στίχος;

  24. Παναγιώτης Κ. said

    » Ο Κ.Χ.Μύρης έχει δανειστεί το «και μιαν αυγή, μια Κυριακή, μια πίσημην ημέρα», που άλλωστε το βρίσκουμε και σε άλλα δημοτικά.»

    Να ένα παράδειγμα:

  25. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Πεπε, ὑπέροχο!
    (Μήπως ἔχεις -καί θά μποροῦσες νά ἀνεβάσης- γραπτούς τούς στίχους;)

  26. BLOG_OTI_NANAI said

    «εξάστηκα»:

  27. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η τραγική δασκάλα Μαρία Λιουδάκη που την κατάσφαξαν στους σταύλους του Μπαντουβά, πρόγονοι ετούτων που κουμαντάρουν και ελέγχουν τη ζωή μας, με τη συνδρομή του 16χρονου μαθητή Ναπολέοντα Σουκατζίδη, κατέγραψε και διέσωσε, τοπικές παραλλαγές(Ανατολική Κρήτη) από τα Εκατόλογα.

    Τα Εκατόλογα

    Α΄ παραλλαγή, από το Αρκαλοχώρι Ηρακλείου
    Μαρία Λιουδάκη, Μαντινάδες Κρήτης, σελ. 324-326]

    -Ένα
    Ένας Θεός μας ήκαμε κι εσέ κι εμέ, Πατρώνα,
    για να γλυκοφιλιούμαστε στ’ αχείλι και στο στόμα.

    -Δυο
    Δυο μάθια-ν-έχεις, λυγερή, και δυο καρδιές μαραίνεις
    και μια ψυχή που τυραννάς άραγε είντα δα γένει;

    -Τρία
    Τρείς χάρες σού ’δωκε ο Θεός σαν την Αγιά Τριάδα,
    τη χάρη και την ομορφιά και την καλογνωμάδα.

    -Τέσσερα
    Τέσσαροκάντουνος σταυρός κρέμεται στο λαιμό σου
    κι όλοι φιλούνε το σταυρό κι εγώ το μάγουλό σου.

    -Πέντε
    Πέντε λεμόνια στον παρά, εδά τα ’κάμαν τρία,
    εδά σ’ αγάπησα κι εγώ, πουλί μου, στην ακρίβεια!

    -Έξε
    Έξε στα κάλλη σού ’στεκα κι έξε στην ομορφιά σου
    κι α δε σου πάρω το φιλί δε φεύγω από κοντά σου.

    -Εφτά
    Εφτά κυπαρισσόμηλα, στολίδι των αγγέλω,
    το νου μου και το λογισμό απού μου ’πήρες θέλω.

    -Οχτώ
    Οχτρός ’μπήκε στη μέση μας να μάσε ξεχωρίσει,
    μα μεις δεν ξεχωρίζομε, λιγνό μου κυπαρίσσι.

    -Εννιά
    Εννιά μαχαίρια με βαρούν κι ένα χατζάρι δέκα,
    κι α δε σε πάρω, μάθια μου, δεν παίρνω άλλη γυναίκα.

    -Δέκα
    Δεκάριζε τα λόγια σου, λέγε τα δέκα δέκα,
    ίσως τα σώσεις εκατό και πάρεις μια γυναίκα.

    -Έντεκα
    Έντεκα οχτροί μου τό ’πανε, πουλί μου, για τα σένα
    και τώρ’ αγάπησα αλλού κι ερνήθηκά σε σένα.

    -Δώδεκα
    Δώδεκα μήνες σ’ αγαπώ, γίνεται ένας χρόνος,
    μια-ν-ώρα δεν επέρασε να μη με πιάσει πόνος.

    -Δεκατρία
    Η νύχτα ’ν’ ώρες δεκατρείς, μόνο τσι τρεις κοιμούμαι
    και τσ’ άλλες είμαι ξυπνητός κι εσένα συλλογούμαι.

    -Δεκατέσσερα
    Αηδόνια δεκατέσσερα ήπεψα ήπεψα στην αυλή σου
    να κηλαηδούν να σε ξυπνούν να σκάσουν οι γι-οχτροί σου.

    -Δεκαπέντε
    Δεκαπεντάρι φράγκικο σού ’πεψα για σημάδι
    κι ένα βενέτικο, άλλος να μη σε πάρει.

    -Δεκαέξε
    Εφτά και πέντε δώδεκα και τέσσερα δεκαέξε,
    δεκάξε μήνες σ’ αγαπώ, δεν το κατέχεις τάξε;

    -Δεκαεφτά
    Δεκαεφτά μερόνυχτα γυρίζω ’γώ για σένα,
    μα συ δεν είσαι μπιστικιά να μ’ αγαπάς εμένα.

    -Δεκαοχτώ
    Τη δεκοχτούραν αγαπώ, πού ’ναι σαν περιστέρι,
    που μοιάζει τση πολυαγαπώς, να τήνε κάμω ταίρι.

    -Δεκαεννιά
    Δεκαεννιά μερόνυχτα γυρίζω νά ’βρω κλήμα
    να μάσε στεφανώσουνε, να βγούμ’ απού το κρίμα
    [=εννοεί την αμαρτία του αστεφάνωτου ζευγαριού].

    -Είκοσι
    Τα είκοσι δαχτύλια μου, χεριώ μου, ποδαριώ μου,
    όλα μου μιρμιδίζουνε οντό σε βλέπ’ ομπρός μου.

    -Τριάντα
    Τριανταφυλλιά ’χω στην καρδιά κι αθεί και λουλουδίζει,
    αλλού μοιράζει τ’ άνθη τζης και μένα περιορίζει.

    -Σαράντα
    Σαρανταβέργινο κλουβί σου ’κάμαν οι γονοί σου
    και μέσα σ’ εκλειδώσανε, να σκάσουν οι γι-οχτροί σου.

    -Πενήντα
    Πενήντα μήλα σού ’πεψα, μικρή μου, στο μεντήλι
    κι αν έχεις και συντρόφισσα, φάε τα μετά κείνη [=μαζί της].

    -Εξήντα
    Εξήντα μήνες σ’ αγαπώ, γίνουνται πέντε χρόνοι,
    και λεμονιά να ’φύτευγα θα νά ’τρωγα λεμόνι.

    -Εβδομήντα
    Τα εβδομήντα κάτεργα από την Αγγλιτέρα
    την ομορφιά σου εκούσανε και προξενιά σου ’φέρα.

    -Οδγοήντα
    Ογδόντα οργιές βαθιά ’σκαψα τη γη με τη βελόνα
    να βγάλω την αγάπη σου τη μαρμαροκολώνα.

    -Ενενήντα
    Οι γ-ενενήντα πατασμοί [=πειρασμοί, διάβολοι] σταθήκανε μπροστά μου
    και δε μ’ αφήνου να διαβώ να πάω στη δουλειά μου!

    -Εκατό
    Κάτω στα Γεροσόλυμα, στο Μέγα Μοναστήρι,
    ’κατό φορές το ’φίλησα το δροσερό σ’ αχείλι.

  28. sarant said

    27 A, εδώ έχει και από το 10 ως το 20

    26 Α μπράβο!

    23 Το «δεκάτιζε» κτλ. το έχω δει σε πολλές παραλλαγές

    22 Εξαιρετικό. Size doesn’t matter από μια άλλη οπτική γωνία

  29. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Β΄παραλλαγή
    (ως το δεκαέξε),
    από το δίσκο του Δημήτρη Σγουρού «Τα σα εκ των Σων»

    Την παραλλαγή αυτή κατέγραψε ο Δημ. Σγουρός από τον Γεώργιο Γεροντή («Περιπτερά»), που την είχε μάθει το 1927, ως φαντάρος, από έναν Στειακό που λεγόταν Παντελής Κοξαράκης.
    Στο δίσκο τραγουδιέται σε σειρά από στειακές* κοντυλιές, καταγεγραμμένες στο ένθετο σε βυζαντινή παρασημαντική («βυζαντινές νότες»).
    *της Σητείας

    -Ένα
    Μα ένας είναι ο Θεός κι ο ποιητής του κόσμου
    που σού ’δωκε ντην ομορφιά, ματάκια μου και φως μου.

    -Δυο
    Δυο θαύματα στον ουρανό, ήλιος και το φεγγάρι,
    να σε χαρεί η μανούλα σου κι ο νιος που δα σε πάρει!

    -Τρία
    Τρεις χάρες σού ’δωκε ο Θεός, σαν την Αγιά Τριάδα,
    τη γνώση και την ομορφιά και την καλογνωμάδα.

    -Τέσσερα
    Τέσσερις Ευαγγελιστές το ’πλάσαν το κορμί σου
    Κι όποιος το δει σκλαβώνεται για χάρη εδική σου.

    -Πέντε
    Πέντέ ’ναι τα δαχτύλια σου, μάλαμα και ζαφείρι,
    πρόβαλε, φως μου, να σε δω απού το παραθύρι.

    -Έξε
    Έξέ ’ναι τ’ άστρα τ’ ουρανού που φέγγουνε το βράδυ,
    ποιός είδε κόρην όμορφη και να τση βρει ψεγάδι;

    -Εφτά
    Εφτά ’ν’ οι δίπλες τ’ ουρανού, για το Θεό ντον Ένα!,
    και δέκα μήνες σ’ αγαπώ και χάνομαι για σένα.

    -Οχτώ
    Οχτώ κλαδιά του χταποδιού που πάν’ ομπρός κι οπίσω,
    τη νιότη μου στα χέρια σου δα τήνε καταλύσω.

    -Εννιά
    Εννιά είναι τα θαύματα που βοηθούν εσένα
    κι από τα τόσα μαϊκά δε σ’ έπιασε κιανένα.

    -Δέκα
    Δέκα είναι οι γ-εντολές που γράφει ο Θιος στην πλάκα
    και δέκα μήνες σ’ αγαπώ, ξαθιά και μαυρομάτα.

    -Έντεκα
    Έντεκα μήνες πολεμώ για να σου βρω ψεγάδι
    μα δε σου βρίσκω, αγάπη μου, κιανένα-ν-ασκημάδι.

    -Δώδεκα
    Δώδεκα φίλους ήκαμα, όσ’ είν’ κι οι γι-Αποστόλοι,
    να βλέπουν το κορμάκι σου καθημερνή και σκόλη.

    -Δεκατρία
    Δεκατριώ χρονώ ’σουνε που σέ ’δα στολισμένη
    κι επήρες μού τονε το νου, βιόλα ξεφουντωμένη!

    -Δεκατέσσερα
    Μα δεκατέσσερις φωθιές να κάψουν την καρδιά μου
    άνε ντο πω να σ’ αρνηθώ, κερά μου, κοπελιά μου!

    -Δεκαπέντε

    Μα δεκαπέντε μηχανές να σε φωτογραφίσουν,
    τα κάλλη και την ομορφιά οπίσω δα τ’ αφήσουν.

    -Δεκαέξε
    Στα δεκαέξ’ εστάθηκα, το νου να ξεκουράσω,
    ε, κοπελιά μελαχροινή, και πώς δα σ’ απολαύσω!

  30. Χαρούλα said

    Και σε συνεχεια της ΕΦΗς κι άλλες παραλλαγές
    http://users.uoa.gr/~nektar/arts/tradition/mantinades2-ekatologa.htm

  31. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    27 .Ο Ναπολέων Σουκατζίδης ,μετέπειτα αρραβωνιαστικός της αδελφής τής Μαρίας Λιουδάκη, Χαρά Λιουδάκη, στην οποία στέλνει το γράμμα, καθώς τον πήγαιναν για εκτέλεση με τους 200 στην Καισαριανή, είχε ενδιαφέρον από μαθητής για τη λαϊκή παράδοση (επειδή οι κομμουνιστές δεν αγαπούν την πατρίδα, κατάλαβες; -κατάλαβα να λες)
    https://e-mesara.gr/i-chara-lioydaki-kai-ta-grammata-toy-napoleonta-soykatzidi/

    » Όλα κύριε Νίκο είν εδώ, όπως τα έζησες εσύ κι όπως τα ξέρεις»

  32. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μαρία Λιουδάκη, Μαντινάδες Κρήτης
    (Στο τέλος του προλόγου, ευχαριστεί τον φιλοπρόοδο, ευγενέστατο Ναπ.Σουκατζίδη)
    https://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?rec=/metadata/8/2/0/metadata-220-0000032.tkl&do=251218.pdf&lang=el&pageno=1&pagestart=1&width=840.96%20pts&height=593.28%20pts&maxpage=73

  33. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    30 Ναι.:
    Το Σαρανταμαντίνιαδο και τα Εκατόλογα της αγάπης
    Επιμέλεια: Θεόδ. Ι. Ρηγινιώτης
    Προέλευση: http://www.cretan-music.gr

    Τα Εκατόλογα της αγάπης και το Σαρανταμαντίνιαδο είναι δυο σειρές ερωτικών μαντινάδων που σώζονται σε διάφορες παραλλαγές, στην ανατολική Κρήτη (όπου η λέξη είναι μαντινιάδα και όχι μαντινάδα). Μερικές παραλλαγές βρίσκουμε καταγεγραμμένες στην κλασική συλλογή μαντινάδων της Μαρίας Λιουδάκη (Μαντινάδες Κρήτης, β΄ έκδοση, εκδ. «Γνώση», Αθήνα 1971). Αποσπάσματα παραλλαγής των Εκατόλογων περιλαμβάνονται, τραγουδισμένα σε επιλεγμένες κοντυλιές της ανατολικής Κρήτης, στον ψηφιακό δίσκο του Δημήτρη Σγουρού από την Κριτσά Μεραμπέλλου Τα Σα εκ των Σων.
    Πολλές από τις μαντινιάδες που περιλαμβάνονται σε διαφορετικές παραλλαγές είναι παρόμοιες ή και κοινές. Σύμφωνα με τη Μαρία Λιουδάκη «στον τραγουδιστή λένε τους αριθμούς από το ένα ώς το σαράντα ή και ώς το εκατό κι αυτός απαντά κάθε φορά με μια μαντινάδα που έχει μέσα τον αριθμό που του λένε».
    ……………………………………………………………………………………………………………………………………………………

    Μερικές μαντινιάδες-«εκατολογικές» / από μνήμης (κάποιες κοινές με άλλες περιοχές)
    Βασιλικός πλατύφυλλος
    μετα σαράντα φύλλα
    σαράντα σ΄αγαπήσανε
    μα πάλι εγώ σε πήρα

    Σαράντα βρύσες με νερό
    και δεκοχτώ πηγάδια
    δεν μου τη σβήνουν τη φωτιά
    που ΄χω στα φυλλοκάρδια

    Αγάπες, μα τριανταμιά
    κι αν βγάλεις μια, τριάντα
    ώστε να ζω θα σ΄αγαπώ
    κι ανε μπορείς νταγιάντα

    Μπιστόλι με τς΄εννιά φωτιές
    και μια στην κάννη, δέκα
    όλες να μου τσι παίξουνε
    αν δε σε πώ γυναίκα

    Και πάνω από εκατό! ..χιλιόλογα τς αγάπης 🙂
    Τρακόσα μικρομέγαλα
    πρόβατα κουμαντέρνω
    κι αν δε σ΄αρέσει η βοσκική
    τ’΄αφήνω και σε παίρνω

    Αγάπες έκαμα κι εγώ
    τρακόσες στον καιρό μου
    μα τουτηνιά η γ΄υστερνή
    θα ν΄είν΄ο ξεβγαρμός μου

    Χίλια μαχαίρια και σπαθιά
    χαμαι στη γης στρωμένα
    όλα πατώ τα κι έρχομαι
    μικρό μου με τασένα

  34. Costas Papathanasiou said

    22,28δ: …που συνεχίζεται και ως εξής (βλ. ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΕΚΛΟΓΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ, ΠΟΛΙΤΗΣ Γ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ, Επίμετρον, Α’-Δημώδη Άσματα των Μέσων Χρόνων, 3.”ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΑΛΟΓΙΑ”, στο https://archive.org/details/judexathanasios_gmail_1914, σελ.250):
    (..)Πάλιν τὸ κλῆμα τὸ μικρὸν θωρεῖς καρπὸν τὸν κάμνει:
    τὸ καλοκαῖριν τρῶσιν το, σταφύλιν, ἀγουρίδα
    καὶ τὸν χειμῶνα τὸ κρασίν πίνουν το ‘ς τὸ ποτῆριν.
    Καὶ ἂν δὲν πιστεύῃς , λυγερή, καὶ ἂ δὲν πληροφορᾶσαι,
    βάλε τὸ φελλοκάλικον κ’ ἔμπα ‘ς τὸ περιβόλιν,
    καὶ ἰδὲ καὶ ταῖς μικραῖς μηλιαὶς, ἰδὲ καὶ ταῖς μεγάλαις,
    πῶς δέχουνται τὸν ἄνεμον ὡσὰν καὶ ταῖς μεγάλαις(…)

  35. Πέπε said

    25

    > Πεπε, ὑπέροχο!

    Ευχαριστώ, αφού ο καλός λόγος είναι πάντα ευπρόσδεκτος, αλλά δεν είχα καμία συμμετοχή. Υπάρχουν οι Ροδίτες μουσικοί που το έπαιξαν, ο Σίμων Καράς που το ηχογράφησε και το έβγαλε σε δίσκο, κάποιο μέλος του ΥΤ (αλλά και του Ρεμπέτικου φόρουμ) που το ανέβασε σε βιντεάκι, και εγώ απλώς πόσταρα το βιντεάκι στη συζήτηση του ΥΤ που διάβασε ο Sarant. Και ο ίδιος ο Sarant που το βρήκε στο φόρουμ και το ‘φερε κι εδώ (θα το έβρισκε και στο ΥΤ αν δεν ήταν στο φόρουμ).

    3

    > «Αλφαβητάρι τση αγάπης»[…] αλλά ποτέ δεν το έχω ακούσει ολόκληρο

    Είναι αμφίβολο αν τα έλεγαν ποτέ ολόκληρα τέτοια τραγούδια. Είναι ως επί το πλείστον γραπτής προέλευσης, ποιήματα δηλαδή και δευτερευόντως τραγούδια, και θα είχαν υπερβολικά μεγάλη διάρκεια. Βέβαια και τα καθαυτού δημοτικά, κανονικά, έχουν τεράστια διάρκεια, και κάποτε τα τραγουδούσαν, τον καιρό που η αντίληψη της διάρκειας και της υπερβολής ήταν άλλη από σήμερα, οπότε δεν ξέρεις, ίσως και να τα έλεγαν κι αυτά… Σε δίσκο πάντως απίθανο να βρεθούν ολόκληρα.

    Κι άλλο ένα στο ίδιο κόνσεπτ:

  36. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Με τούτα και με τ΄άλλα τον μνημονέψαμε αλλά δεν τον ποστάραμε τον αξιολογότατο Δημήτρη Σγουρό με τα Εκατόλογά του

  37. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @35. Οὔτε σκέφτηκα, οὔτε εἶπα, οὔτε ὑπενόησα ὅτι εἶχες κάποια συμμετοχή στήν παραγωγή του! 🙂
    Ὅμως, ἀκόμη καί ἡ διαδικτυακή συνεισφορά ὕλικοῦ (εἰδικά ἀπό κάποιον πού ἀγαπᾶ τό εἶδος) δικαιοῦται ἕναν ἔπαινο.

  38. Άγαβος said

    «The only function of economic forecasting is to make astrology look respectable»
    John Kenneth Galbraith (1908-2006) or Ezra Solomon (1920-2002)

    «Η μόνη χρησιμότης της καταγραφής των Ερωτικών Στιχουργημάτων που ονομάζονται «Εκατόλογα» είναι ότι επιβεβαιώνουν πως το ανώνυμο λαϊκό ακροατήριο πάντοτε αρεσκόταν και εντυπωσιαζόταν από την παρετυμολογία και την τραβηγμενη από τα μαλλιά ομοιοκαταληξία»
    Άγαβος (1975 – 😉

  39. sarant said

    38 Πιο αστείο είναι του Γκαλμπρέιθ.

  40. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Λάμπρος, Σπυρίδων Π., «Hesseling D. C. – Pernot Hubert, “Ἐρωτοπαίγνια (Chansons d’ amour)”, publiés d’ après un manuscrit du XVe siècle avec une traduction, une étude critique sur les Ἑκατόλογα (Chanson des Cent mots), des observations grammaticales et un index. Paris, . Librairie universitaire A. Welter éditeur. Athènes. Librairie internationale Élefthétoudakis et Barth, 1913, XXXVI, 187 p.» , Νέος Ἑλληνομνήμων [Τόμοι Α΄-ΙΔ΄], 11, 1-2 (1914), σσ. 198-200
    http://www.kenef.phil.uoi.gr/dynamic/search_contents.php?contents=&sort=t_books.Title&sub_book_contents=bil

  41. Πέπε said

    38

    > …το ανώνυμο λαϊκό ακροατήριο πάντοτε αρεσκόταν και εντυπωσιαζόταν από την παρετυμολογία

    Από τ’ άλφα θε ν’ αρχίσω…
    Βήτα, βέβαια σου λέω…
    Γάμμα, στείλε μου ένα γράμμα…
    Δέλτα, δε σου φανερώνω…
    (καλά μέχρις εδώ, μετά όμως…)
    Έψιλό μου κυπαρίσσι (=ε, ψηλό μου κυπαρίσσι) !!

    Σωστός. Κι εμένα μ’ αρέσει και με εντυπωσιάζει!

  42. sarant said

    41 Εσύ είσαι ψευδώνυμο λαϊκό ακροατήριο.

  43. Στον παρακάτω σύνδεσμο υπάρχουν και τα υπόλοιπα εκατόλογα, αυτά δλδ που ξεκινούν με την εκφώνηση των δεκάδων από το είκοσι μέχρι το εκατό:

    https://www.peri-grafis.net/ergo.php?id=613
    (στην ενότητα ΕΡΩΤΟΠΑΙΓΝΙΑ Γ’ )
    Παράδειγμα:

    Είκοσι μήλα κείτουνται ‘ς χρυσήν απαλαρέαν,
    κόκκινα και γλυκούτσικα ωσάν τα δυό σου χείλη,
    και στέκομαι, λιμπίζομαι και λέγω: Νά ‘χα μήλον,
    να μυριζόμουν το βραδύν και να γλυκοκοιμούμουν,
    και να το φίλουν το βραδύ και να παρηγορούμουν,
    ως νά ‘σουν εις το πλάγι μου νά ‘χα παρηγορίαν.

  44. Costas Papathanasiou said

    40:Σημειωτέον ότι, όπως παρατηρεί επ’ αυτού και ο Πολίτης, «Το χειρόγραφον δ’ όμως, φέρει την επιγραφήν “Καταλόγια, στίχοι περί έρωτος και αγάπης”», η δε επιγραφή “Αλφάβητος της αγάπης” είναι «πεπλασμένη» από τον Γουλιέλμο Βάγνερ το 1879, ενώ “Ερωτοπαίγνια” είναι η επιγραφή που του έβαλαν το 1913 οι Hesseling D. C.- Pernot Hubert .
    Κατά δε το (μεσαιωνικό) λεξικό Κριαρά, στον Τόμο Η’, βρίσκουμε (σελ.19)”Καταλογητής=εκείνος που απαγγέλλει ποιήματα”, “Καταλόγι(ν),,,, κατελόγι=1α)έμμετρη αφήγηση, στιχούργημα,…” και (σελ.20) “Κατάλογος=…3)Στιχούργημα ερωτικό:’Ακουσι τί παράξενον είπασι καταλόγι· (ερωτικός κατάλογος Λιβίστρου προς την κόρην)”.
    Εξ ων προκύπτει ότι τα “εΚατόλογα”, φαίνεται ότι είναι όντως, παρετυμολογικώς και θεματικώς,μια ωραία συνέχεια στα “Καταλόγια” , η οποία συνιστά “έργο άγνωστων ποιητών και αποτελεί εξαίρετο δείγμα της πρώιμης λαϊκής και λαϊκότροπης νεοελληνικής ποίησης” καταπώς επισημαίνει εξαρχής και το άρθρο.

  45. ΓιώργοςΜ said

    19-21
    Άμετρα χρόνια σ’ αγαπώ κι αιώνες αναρίθμους,
    για να μετρώ τον πόνο μου έφτιαξα λογαρίθμούς
    Όιλερ 😛

  46. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    41, ε μα, ναι!
    Ν΄αποπειραθούμε κι εμείς, με ό,τι λαϊκό αποριζίδι απόμεινε;
    Συνεχίζω από το κάπα και μετά

    Από τ’α από τ’ αλφα θε ν αρχίσω
    κόρη μου κορη μου να σ’αγαπήσω
    Βη μωρέ βήτα, βέβαια σου λέω
    Βήτα βέβαια στο λέω, πως για σε πονώ και κλαίω
    Γα μωρέ γάμα, στείλε μου ένα γράμμα
    Γάμα στείλε μου ένα γράμμα, για να κοιμηθούμε αντάμα
    Δε μωρέ δέρτα, δε στο φανερώνω
    Δέρτα δε στο φανερώνω τση καρδούλας μου τον πόνο
    Έ μωρέ έφηλό μου κεπαρίσσι
    Εψηλό μου κεπαρίσσι, ποιος θα σε κορφολοήσει
    Ζη μωρέ ζήτα, ζωνουμε στα φίδια
    Ζήτα ζωνουμε στα φίδια για τα δυο σου μαύρα φρύδια
    Ή μωρέ ήτα, ή εσένα θέλω
    Ήτα ή εσένα θέλω ή καλόγερος θα γένω.
    Θή μωρέ θήτα, αθείς και λουλουδίζεις
    Θήτα ανθείς και λουλουδίζεις και τον κόσμονε βουρλίζεις
    Γιώ μωρέ γιώτα γίνουμε γιοφύρι
    Γιώτα γίνουμε γιοφύρι να περνάει το ζουρμπαϊρι

    Κά μωρε κάπα χρυσοκεντημένη
    Κάπα χρυσοκεντημένη τίνος σκέπασμα θα γένει

    Λά μωρε λάμβδα λάμπεις σαν αστέρι
    λάμβδα λάμπεις σαν αστέρι πότε θα σε κάνω ταίρι

    Μι μωρε μην αργείς έλα στο ζάλο
    μην αργείς έλα στο ζάλο κι έχω βάσανο μεγάλο

    Νι μωρε νύχτα θα ρθω στην αυλή σου
    νύχτα θα ρθω στην αυλή σου, να χεις δέσει το σκυλί σου

    Ξυ μωρε ξύλο της μουριάς θα γίνω
    ξύλο της μουριάς θα γίνω για να κάμεις μαντολίνο

    Ο μωρέ, ομικρό μου χαϊδεμένο
    όμικρό μου χαϊδεμένο έλα που σε περιμένω

    Πί μωρε πήρα τη μεγάλη στράτα
    πήρα τη μεγάλη στράτα για να ιδώ τη μαυρομάτα

    Ρο μωρε ρόδι μου και μανταρίνι
    ρόδι μου και μανταρίνι ό,τι πεις εσύ θα γίνει

    Σί μωρε σίγμα σιγανοπερπάτει
    σίγμα σιγανοπερπάτει ν΄ανταμώσεις την αγάπη

    Ταυ μωρε τ΄άφησα τα γονικά μου
    τ΄άφησα τα γονικά μου κι ήρθα μετα σέ καρδιά μου

    Υ μωρε ύψιλο και ημίψηλο
    ύψιλο και ημίψηλο, γιασεμί πανύψηλο

    Φι μωρε φίλησα τα δυο σου μάτια
    φίλησα τα δυο σου μάτια και με κάνανε κομάτια

    Χι μωρε χείλια μου γλυκά μου χείλια
    χείλια μου γλυκά μου χείλια για τ΄εσάς με τρώει η ζήλια

    Ψι μωρε ψήλωσες πολύ τον τοίχο
    ψήλωσες πολύ τον τοίχο πώς θα μπω να σε φιλήσω

    Ω μωρέ ω τρανό θάμα, ω μέγα!
    ω τρανό θάμα, ωμέγα απ΄την πίσω πόρτα έβγα

    Αλφαβητάρι τση αγάπης
    https://stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=det2edit&song_id=29494

  47. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  48. Costas Papathanasiou said

    …Κάππα— Καπετάνισσα ἔφυ
    κι η Έφη, με τς αγάπης κέφι!…

  49. sarant said

    44 Ενδιαφέρον

    45 🙂

  50. 46.
    Μπράβο Έφη! Άξια!

  51. Ξέρω και ένα «αλάνικο» ερωτικό δεκάλογο, που λέγαμε στο γυμνάσιο αρρένων, αλλά, λόγω γλώσσας, κωλύομαι να τον γράψω εδώ.

  52. Αγγελος said

    (14) excited = σε υπερδιέγερση [μια σκέψη]

  53. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    50
    Ε, μωρέ Εψιλο ε βαγιόκλαδό μου
    ε ψηλό Ευαγιόκλαδό μου, δεντρουλάκι μυριστό μου 🙂

  54. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    48 Costas Pap.
    Κά μωρέ κάππα,στολισμένη κάπα
    κάππα,στολισμένη κάπα με φλουριά Κωσταντινάτα 🙂

  55. Alexis said

    Έξοχο το σημερινό, ένα ξεχωριστό Κυριακάτικο δώρο!

    #27: Έφη, εξαιρετικό, πανέμορφο!!!

  56. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>καθιαυτού εκατόλογα (δις)
    μακεδονίζουμε ή μου φαίνεται 🙂

  57. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    55
    Έξι
    Μετρώ τα χρυσογράμματα
    σωστά βγαίνουνε έξι
    που τύπωσαν και σου ΄δωκαν
    το όνομα σου Αλέξη 🙂

  58. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Εξάστηκα στα κάλλη σου
    Έμεινα έκπληκτος/εθαμπώθηκα θα έλεγα.

    Εξεστάθηκε ο νους μου ή εξεστάθηκα, μου ΄φυγε το μυαλό , από θετική έκπληξη, θαυμασμό

  59. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    5, 13 κε
    ‘εξάστηκα’: Εδώ στην Κρήτη θα λέγαμε ‘ξεστάθηκα’ δηλ. έμεινα άναυδος, εκστασιασμένος, ένοιωσα ξαφνικό θαυμασμό, κ.τ.ό.

    27, 46 κλπ
    ΕΦΗ, στα κέφια σου σήμερα! Ιδιαίτερα μ’ άρεσαν τα παραπάνω! 👋👍

    30.
    Και με λίγη προσπάθεια θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε βρίσκοντας ή φτιάχνοντας στιχάκια/μαντινάδες ερωτικού περιεχομένου και μετά το σαράντα, ανά ένα. Π.χ. αυτό θυμήθηκα:
    «Σαρανταδυό γραδώ ρακή πίνω μα δε με πιάνει,
    εγώ στο κέφι για να ‘ρθω, μια σου μαθιά μού φτάνει».

    44.
    Συναφές –κάπως 🙂 – και το ‘Καταλόγιν της Πόθας’ του Σαχλίκη. Αλλά μας διαβάζει και η μαμά του Νικοκύρη… 🙂

  60. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Φυσικά, πολλά από τα αριθμητικά δίστιχα τα βρίσκει κανείς και αυτοτελώς,

    Τρεις πήχες φίδι θα γενώ την πόρτα σου να ζώσω
    κείνο το νέο π΄αγαπάς εγώ θα τον σκοτώσω

    Αηδόνια δεκατέσσερα θα στείλω στην αυλή σου
    να κελαηδούν κάθε πρωί να σκάσουν οι εχθροί σου.

    και παραλλαγή μαντινιάδας
    Αηδόνια δεκατέσσερα ήπεψα στον οντά σου
    να κελαηδούν γλυκά γλυκά να λένε τ΄όνομά σου

  61. 58.
    Εξάστηκα στα λόγια σου (βρε Έφη μου)
    τα χρυσοποικιλμένα! 🙂

  62. Georgios Bartzoudis said

    Πολύ ωραία τα εκατόλογα. Δεν τα ηξερα. Ήξερα όμως τα παλιά ημερολόγια τοίχου (ως σχόλιο 7, Πουλ-πουλ), που είχαν στην πίσω επιφάνεια ωραιότατα ερωτικά τετράστιχα, πολύ χρήσιμα για τις ερωτικές προσεγγίσεις παλαιότερων καιρών!

  63. Alexis said

    #57: Ω, ευχαριστώ πάρα πολύ!

  64. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    59 Μικ-
    «Σαρανταδυό γραδώ ρακή πίνω μα δε με πιάνει,
    εγώ στο κέφι για να ‘ρθω, μια σου μαθιά μού φτάνει».
    Μπράβο, εξαιρετική κι αποξεχασμένη! Ευχαριστώ που τη θύμισες!

    και του ασχέτου, από το «γραδώ» (έχει πάντως αριθμητικά μέσα 🙂 )
    Καλλιά χω τσι παστές ελιές παρά σι κολυμπάδες
    καλλιά χω δέκα κοπελιές, παρά πενήντα γράδες

  65. Κουτρούφι said

    Στιχάκια με βάση το αλφάβητο, από Σιφνέικα κάλαντα της εποχής των Βαλκανικών πολέμων. Τα είχα ξαναβάλει πριν μερικούς μήνες:

    Αλφα, αστράφτει και βροντά
    εκεί στα σύνορα κοντά
    φαίνεται καπνός ανέμου,
    το σημείο του πολέμου

    Βήτα, βοά τούτη η γη,
    κρυφά την έχει την πληγή
    και η γιατρειά της στέκει
    στο σπαθί και στο τουφέκι

    Γάμα, γιατί περιπλοκάς
    Ευρώπη και μας αδικάς
    Την υπογραφή σου πίσω
    ειδεμής θα πολεμήσω

  66. Λεονάρντο της Πίζας…

    1

    Μαρμάρωσα να σε κοιτώ
    δεν κάνω ούτε ρούπι
    μία σε έπλασε ο θεός
    κι έσπασε το καλούπι

    1

    ένας και γω γεννήθηκα
    για να με βασανίζεις
    να μου πουλάς ‘όσα έπρεπε
    μονάχα να χαρίζεις

    2

    Δυο μάτια έχεις μοναχά
    κι έκαψες το χωριό μας
    φαντάσου νάχες τέσσερα
    πω-πώ, αλλοίμονό μας

    3

    τρία τέρμινα σε γύρευα
    για να με πάρεις άντρα
    μα εσυ σαν όλους έκλεισες
    και μένα μεσ’ στη μάντρα

    5

    Μία φορά σε φίλησα
    μα ήθελες άλλες πέντε
    και έφυγα ολοταχώς
    και όρτσα στον πουνέντε

    8

    οχτώ φορές ταξίδεψα
    για να σε λησμονήσω
    αλλά η ομορφάδα σου
    μ΄ έφερνε πάντα πίσω

    13

    δεκατρώ ήσουν χρονώ
    ‘οταν σε πρωτοείδα
    που σ’ έστελνε η μάνα σου
    για να βοσκας την γίδα

    21

    Τώρα που σε παντρεύτηκα
    γυρνώ τον χρόνο πίσω
    εικοσιένα τέρμινα
    παλεύω να χωρίσω !

  67. Alexis said

    #66: Α, χα, χα! 😆

  68. sarant said

    64 Ωραίο το 42!

    66 Ωραίος Τζι, πολύ καλός!

  69. Alexis said

    Το μοτίβο με τους αριθμούς βέβαια είναι αρκετά συχνό στην παραδοσιακή ποίηση και όχι μόνο στα ερωτικά δίστιχα.
    Εδώ το «Αηδόνι», παραδοσιακό της Κρήτης (;) όπου η αρίθμηση φτάνει από το 1 μέχρι το 12, σε μια εκτέλεση από το Μανώλη Κονταρό:

  70. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    66 🙂 🙂 φίουου!!
    Ένα του Τζη , δυο του πσαρά, τρία του ποιητάρη
    Είναι τροζή η π΄αρνήθηκε άντρα της να σε πάρει.

  71. Alexis said

    #0:
    …στις οποίες αυτός δηλώνει ότι μπορεί να αντεπεξέλθει, για να φτάσουμε στα καθιαυτού εκατόλογα.

    Τη βλέπουμε εδώ, στο ρεμπέτικο φόρουμ, κι εγώ πληκτρολόγησα τα καθιαυτού Εκατόλογα.

    Βλέπω ότι ο κ. Μπαρτζούδης δημιούργησε… σχολή! 😆

  72. Κουτρούφι said

    #66. Τρία από τα κατά Fibonacci αριθμημένα στιχάκια μου θύμισαν δίστιχα που ειπώθηκαν στη Σίφνο

    1. Σε γάμο, φίλος «εξυμνεί» τον γαμπρό:
    Να κάβγεσαι ασκημάνθρωπε με το κακό σουλούπι
    αφότου σ’ έκανε ο Θεός έσπασε το καλούπι

    3. Σε αποκριάτικο χωρό κάποιος απευθύνεται στον σύζυγο θορυβώδους γυναίκας:
    Στήσου καμένε παλαβέ κάμε και συ τον άντρα
    κι άμε και κλείδωσέ τηνε σα σκρόφα μες στη μάντρα

    5. Πείραγμα σε κάποιον που το έπαιζε αφεντικό σε ομάδα εργατών

    Όλοι μας από μιάμιση και συ μωρέ πονέντε
    που κάνεις τον μπουλούμπαση μια και σαρανταπέντε

  73. sarant said

    71 Δεν το έχεις προσέξει νωρίτερα;

  74. ΕΦΗ - ΕΦΗ said


    Ε βίρα μια, στα πανιά
    βρε βίρα δυο, στο χωριό
    βρε βίρα τρεις, στο σπίτι της

  75. Alexis said

    #73: Ε ναι, αλλά βλέπω ότι πλέον έχει καθιερωθεί 🙂

  76. Πέπε said

    75
    Καθερωθεί, θα λέγαμε αλλιώς…

    _______________________

    Μπράβο των ποιητάρηδω, μα προπαντός της Έφης.

    (μονόστιχο και επιγραμματικό)

    _______________________

    Γενικά βέβαια, να πούμε ότι άλλο να βγάζεις αριθμητικά στιχάκια με ένας είναι ο Θεός, τρία η αγιά τριάδα, πέντε δάχτυλα, εφτά πλανήτες, δώδεκα μήνες / αποστόλοι, πράγματα που όντως τόσα είναι, κι άλλο με τυχαία νούμερα για το μέτρο (εφτά μαχαίρια, που θα μπορούσαν να ‘ναι και οχτώ ή εννιά ή δέκα αν το εφτά το βρίσκαμε πιασμένο).

    _______________________

    > Οχτὼ χαλιά ’χει ο κάουρας και πάει ομπρός και πίσω

    Χαλί = πλοκάμι, πόδι (εδώ), κλωναράκι (αλλού), δωρ. χαλή (=χηλή). Τα μπρος και πίσω του καούρου (κάβουρα) τα συζητούσαμε χτες-προχτές. Αυτή η βαρεία στο 8 πού ξεφύτρωσε;

  77. leonicos said

    Aπό τα ωραιότερα άρθρα

  78. Δεν τα ήξερα τα εκατόλογα, συμφωνώ με Leonicos.

  79. sarant said

    76 Η βαρεία; Έλα ντε!

  80. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σαρανταπέντε μαχαιριές η μια πάνω στην άλλη
    δεν την αφήνω τη μικρή να πάρω τη μεγάλη
    Από την οικογενειακή ιστορία, στα προπολεμικά χρόνια, ενός χωριανού, παλιού δασκάλου, που βρήκα στα ράφια της θείας μου το βιβλίο του (το τραγουδούσε ο παππούς του που θέλανε να του δώσουν τη μεγάλη κόρη κι αυτός αγαπούσε τη μικρή- που έγινε τελικά γιαγιά τού συγγραφέα)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: