Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μηνολόγιον Αυγούστου έτους 2022

Posted by sarant στο 1 Αυγούστου, 2022


Το Μηνολόγιο, που το δημοσιεύω εδώ στις αρχές κάθε μήνα (συνήθως την πρώτη του μηνός), ήταν ιδέα του πατέρα μου, του αξέχαστου Δημήτρη Σαραντάκου, ο οποίος αρχικά το δημοσίευε στο περιοδικό Φιστίκι, που έβγαζε επί πολλά χρόνια στην Αίγινα. Στο εδώ ιστολόγιο, το Μηνολόγιο άρχισε να δημοσιεύεται τον Οκτώβρη του 2010 και βέβαια μέσα σε 12 μήνες έκλεισε τον κύκλο. Τότε, αποφάσισα να εξακολουθήσω να το δημοσιεύω στις αρχές κάθε μήνα, επειδή έχει γίνει το σταθερό σημείο αναφοράς για τα γεγονότα του μήνα, που ενημερώνεται συνεχώς με δικά σας σχόλια μέσα στη διάρκεια του μήνα, σχόλια που συνήθως αφορούν επισήμανση ημερομηνιών, αν και κυρίως είναι αγγελτήρια θανάτων.

Οπότε, συνεχίζω τις δημοσιεύσεις όσο θα υπάρχει ενδιαφέρον, προσθέτοντας πάντοτε δικές σας προτάσεις από πέρυσι. Πάντως, σε κάποιες περιπτώσεις η επέτειος έχει εσκεμμένα μετατεθεί κατά μία ημέρα.

Δε  1

Αυτοκτονία Νικολάου Ζαχαριάδη στο Σουργκούτ της Σιβηρίας

Τρ  2

† Ερρίκου Καρούζο

Τε  3

Κοίμησις Ιωάννου Παπαϊωάννου του μελωδού και Ανδρέου Εμπειρίκου του υπερρεαλιστού

Πε 4

† Ιωάννου Χριστιανού Άντερσεν, του μυθοποιού

Πα 5

 Κοίμησις Μέριλυν Μονρόε, Ρίτσαρντ Μπάρτον, σερ Άλεκ Γκίνες. Και γενέσιον Άννης-Σίλιας της διαδικτυακής φίλης. Και του ενός εκ των δύο αριστουργημάτων που εποίησε ο Νικοκύρης.

Σα 6

Γενέσιον Αλεξάνδρου Φλέμιγκ, του ευεργέτου της ανθρωπότητος. Και των εν Χιροσίμα αμάχων.

Κυ 7

Ηρακλείτου, του Εφεσίου φιλοσόφου. Και του μπλόκου του Βύρωνα.

Δε 8

Του Ινδού διανοητού Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ

Τρ 9

Ανάληψις Απολλωνίου του Τυανέως εκ του ιερού της Δικτύννης. Και των νεκρών στο Ναγκασάκι.

Τε 10

† Κωνσταντίνου Χριστοφορίδη, πατρός της αλβανικής φιλολογίας

Πε 11

† Θανή Ιωάννου Ουνιάδου

Πα 12

Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας

Σα 13

Των εν Μαραθώνι, Ελλήνων προμαχούντων Αθηναίων και Παγκόσμια Ημέρα των Αριστεροχείρων. Και γενέσιον Φιδέλ του Κουβανού επαναστάτη.

Κυ 14

Κοίμησις Βερτόλδου Μπρεχτ, του δραματοποιού και Νικολάου Φέρμα, του μαγκίτη.

Δε 15

Θουκυδίδου Ολόρου Αλιμουσίου

Τρ 16

Πρώτη εγγραφή εις δίσκον της ανθρωπίνης φωνής υπό Θωμά Έδισον

Τε 17

Γενέσιον Πέτρου Φερμά, του μαθηματικού

Πε 18

† Θανή Ονωρίου Μπαλζακ

Πα 19

Εκτέλεσις του ποιητού Φρειδερίκου Γκαρθία Λόρκα

Σα 20

Των εν Θερμοπύλαις πεσόντων Σπαρτιατών και Θεσπιέων

Κυ 21

Ιωάννου Κωνσταντινίδη-Κώστα Γιαννίδη, του γλυκυτάτου μουσουργού

Δε 22

Γενέσιον Δημητρίου Γληνού, του μεγάλου διδασκάλου

Τρ 23

Διεθνής ημέρα κατά του δουλεμπορίου

Τε 24

Μαρτύριον Κοσμά του Αιτωλού και γενέσιον Λέο Φερρέ

Πε 25

Ταχτσή Κωνσταντίνου αναίρεσις

Πα 26

Κομφουκίου του φιλοσόφου
Σα 27 Διακήρυξις των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη. Και κοίμησις Σωτηρίας Μπέλλου.
Κυ 28 Γενέσιον Ιωάννου Γκαίτε
Δε 29 † Κοίμησις Αττίκ (κατά κόσμον Κλέωνος Τριανταφύλλου) και Γεωργίου Κοτζιούλα, του κατατρεγμένου ποιητού.
Τρ 30 Ρογήρου Βάκωνος

Τε 31

Πλινίου του πρεσβυτέρου

Ο Αύγουστος είναι ο δεύτερος μήνας του χρόνου που πήρε τ΄όνομά του από ιστορικό πρόσωπο -ο άλλος είναι ο Ιούλιος. Προηγουμένως ονομαζόταν Sextilis, έκτος μήνας δηλαδή στο παλιό ρωμαϊκό ημερολόγιο. Η ονομασία δεν άλλαξε όταν προστέθηκαν ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος στην αρχή, κι έτσι ο Sextilis ήταν πια όγδοος μήνας. Αρχικά ο Σεξτίλις είχε 29 μέρες, όταν όμως ο Ιούλιος Καίσαρας έκανε τη μεταρρύθμιση του ημερολογίου (που από τότε ονομάστηκε Ιουλιανό), του πρόσθεσε δυο μέρες. Ο Σεξτίλις ονομάστηκε Αύγουστος (Augustus) προς τιμή του αυτοκράτορα Αύγουστου, πράγμα που έγινε το 8 π.Χ. δηλαδή ενώ ζούσε ο αυτοκράτορας. Ωστόσο, δεν είναι αλήθεια αυτό που λέγεται, ότι τότε ο αυτοκράτορας Αύγουστος πρόσθεσε μια μέρα στον μήνα “του”, που την πήρε από τον Φλεβάρη, για να μην υστερεί ο μήνας “του” από τον Ιούλιο. Όπως είπα, την επιμήκυνση του μήνα την είχε κάνει ο Ιούλιος Καίσαρας.

Να θυμηθούμε, με την ευκαιρία, το ιστορικό μυθιστόρημα Αύγουστος του John Wiliams, εκδόσεις Gutenberg.

Να πούμε εδώ ότι στα λατινικά το επίθετο augustus σήμαινε μεγαλοπρεπής, λέξη που έχει περάσει στις νεότερες γλώσσες. Μάλιστα στα αγγλικά το august, που σημαίνει «επιβλητικός, μεγαλοπρεπής, σεβάσμιος» (π.χ. an august figure) συμπίπτει με το όνομα του μήνα (August) ενώ στα γαλλικά το αντίστοιχο επίθετο είναι auguste αλλά το όνομα του μήνα έχει περάσει από κάμποσα κύματα κι έχει γίνει Août.

Στα δικά μας τώρα. Ο Αύγουστος δεν έχει κάποια πολύ διαδεδομένη λαϊκή ονομασία (όπως είναι π.χ. ο Αλωνάρης ή ο Θεριστής). Σε κάποια μέρη, π.χ. στα Εφτάνησα και στην Ηλεία, λένε (ή λέγανε) “Άγουστος”. Ίσως από εκεί να το πήραν και οι Τούρκοι, που τον Αύγουστο τον λένε Ağustos. Το περίεργο είναι ότι οι Οθωμανοί τη Νάουσα την αποκαλούσαν Ağustos, «Αύγουστος» -που δεν ειναι πολύ μακριά από το ρωμαϊκό όνομά της, Αυγούστα (και Νέα Αυγούστα -> Νιάουστα -> Νάουσα, νομίζω).

Τον καιρό που η σταφίδα άξιζε χρυσάφι, οι σταφιδοπαραγωγοί περίμεναν τον Άγουστο πώς και πώς -όπως λέει ένας ήρωας του Καρκαβίτσα: “Ο Μάης βγάνει τα κεράσια, ο Θεριστής τ’ αγγούρια, ο Αλωνάρης τα καρπούζια και ο Άγουστος τα τάλαρα”. Και στο ποίημα του Λασκαράτου που ετυμολογεί σατιρικά τα τάλαρα, η Εύα παρακαλεί τον Αδάμ να αγοράσει “μπιστιού” (με πίστωση) και να πληρώσει “τον Άγουστο”, δηλαδή όταν θα πουλούσαν τη σταφίδα. Η λαϊκή αθυρόστομη σοφία αποκάλεσε και Διπλοχέστη τον Αύγουστο, επειδή τρώμε πολλά φρούτα, αλλά το παρατσούκλι αυτό το έχουν κι άλλοι μήνες. Λέγεται και Συκολόγος.

Άλλωστε, πολύ γνωστή είναι η παροιμιώδης φράση: Αύγουστε καλέ μου μήνα, νάσουν δυο φορές το χρόνο, που μάλλον δεν την πρωτοείπε τουρίστας αλλά αγρότης. Επίσης, αν πιστέψουμε τις παροιμίες, τον Αύγουστο είναι παχιές οι μύγες και είναι ο καιρός κατάλληλος για να τρώμε κολιό -αλλά σε παλιότερο άρθρο, ένας φίλος μάς πληροφόρησε ότι σύμφωνα με ζωοφιλικές οργανώσεις ο κολιός τον Αύγουστο είναι σε περίοδο αναπαραγωγής κι έτσι δεν κάνει να τον ψαρεύουμε και να τον τρώμε (και βέβαια, όπως και με όλες τις ημερολογιακές παροιμίες, ο σημερινός Αύγουστος δεν είναι ίδιος με τον Αύγουστο των παροιμιών, τον παλαιοημερολογίτικο). Πρόπερσι όμως ο φίλος μας ο Γιάννης Μ. αποκατέστησε το κύρος της παροιμίας με μια απλή διόρθωση: Κάθε πράμα στον καιρό του κι ο κολιός ως τον Αύγουστο. Ο καιρος του κολιού ειναι από Μάρτη έως Αύγουστο, μας είπε.

Οι πρώτες μέρες του Αυγούστου, δρίμες ή μερομήνια, θεωρείται ότι λειτουργούν προγνωστικά για τον καιρό όλης της επόμενης χρονιάς. Ας μας πουν οι εμπειρικοί μετεωρολόγοι του ιστολογίου την πρόγνωσή τους. Πάντως στην Κύπρο ο Αύγουστος θεωρείται μήνας άτυχος και υπάρχουν οι κακαουσκιές ή κακαουστιές (κακοαυγουστιές θα ήταν στην κοινή).

Τον Αύγουστο βέβαια έχουμε και τον Δεκαπενταύγουστο που είναι η κορύφωση του καλοκαιριού. Η βδομάδα εκείνη (περίπου) είναι και η περίοδος της απόλυτης νέκρας για υπηρεσίες και επιχειρήσεις της μεγαλούπολης -και για τα ιστολόγια νομίζω, αν και το δικό μας εδώ και εννιά δεκαπενταύγουστους δεν κάνει διακοπή ούτε μία μέρα και, εκτός απροόπτου, αδιάλειπτα θα το πάμε και φέτος.

Όμως λίγο μετά τις 20 του μηνός αρχίζουν οι πρώτοι να επιστρέφουν, πέφτει και καμιά πρώτη σταγόνα που έχει διαβάσει Ελύτη και προαναγγέλλει το φθινόπωρο. Από Μάρτη καλοκαίρι κι από Αύγουστο χειμώνα, λέει άλλωστε η μία παροιμία -για να την αντικρούσει η άλλη, Μήτ’ ο Μάρτης καλοκαίρι, μήτ’ ο Αύγουστος χειμώνας.

Και για να συνεχίσουμε με τις αυγουστιάτικες παροιμίες, μια μισοξεχασμένη λέει «περί της υγείας σου τον Αύγουστο ερώτα», εξαιτίας παλαιότερα της έξαρσης των ελωδών πυρετών, αλλά και λόγω των συχνών εντερικών λοιμώξεων και της αλλοίωσης των ευπαθών τροφίμων σε καιρούς χωρίς ψυγεία. Επίσης, «Ο Αύγουστος είναι ο μήνας που θρέφει τους έντεκα» (λόγω της συγκομιδής των καρπών) και Μακάρι σαν τον Αύγουστο νάταν οι μήνες ούλοι!

Το όνομα Αύγουστος είναι σπάνιο αλλά υπαρκτό (θυμάμαι τον καθηγητή Αύγουστο Μπαγιόνα, που δεν ζει πια, ενώ ο Αύγουστος Κορτώ είναι ψευδώνυμο). Έχουμε το επίσης σπάνιο αλλ’ αρκετά συχνότερο Αυγουστίνος, ανάμεσά τους και τον αξέχαστο καλό μας φίλο που τόσο πρόωρα μάς άφησε. Το χαϊδευτικό Αυγουστής μπορεί να αναφέρεται και στα δύο, επιβιώνει όμως σήμερα κυρίως ως επώνυμο, ενώ συχνότερα είναι τα παράγωγα όπως Αυγουστίδης κτλ.

Επώνυμο Αύγουστος βρίσκω ένα και μοναδικό στη Σαλαμίνα, αλλά το επώνυμο Αυγουστής επιχωριάζει σε κάμποσα μέρη, με κυριότερες εστίες τα Κάτω Λεχώνια, τη Σκύρο, τους Καστελλάνους Κέρκυρας και τους Μυτιληνιούς Σάμου. Όμως υπάρχει και επώνυμο Αυγουστίνος, με βασικές εστίες τη Ζάκυνθο και απέναντι.

Αυγουστιανά γεγονότα (σαν τα Ιουλιανά δηλαδή ή σαν τα Σεπτεμβριανά) δεν έχουμε, διότι σύμφωνα με τον Ουμπέρτο Έκο “Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις” -ή έχουν πάρει άδεια οι δημοσιογράφοι. Βέβαια, αυτό το ευφυολόγημα δεν εμπόδισε τόσα και τόσα βαρυσήμαντα γεγονότα -όπως τον Αττίλα στην Κύπρο το 1974.

Έχουμε ακόμα το αυγουστιάτικο φεγγάρι το πολυτραγουδισμένο, και από ταινίες, ανάμεσα στις άλλες, τα Δυο φεγγάρια τον Αύγουστο του Κώστα Φέρρη, τον Δεκαπενταύγουστο του Γιάνναρη και τις Ήσυχες μέρες του Αυγούστου, του Βούλγαρη.

Κι ενα ποίημα για τον Αύγουστο, της Δώρας Μοάτσου, της γυναίκας του Βάρναλη:

Αύγουστος

Σκορπά το κλήμα γύρω τους χυμούς του
Τρυγούν μέσα στ’ αμπέλι τα σταφύλια.
Κι’ απ’ τη γυρτή του μπαλκονιού μας γρίλια,
Μέσα στ’απομεσήμερο τ’ Αυγούστου,

Η μυρουδιά του πατημένου μούστου
Στην κάμαρά μας μπαίνει την ανήλια,
Κ’ ηδονικά χαϊδεύει μου τα χείλια
Το κλήμα με τους ώριμους καρπούς του.

Τριγύρω μας απλώνει πονηρά
Τη μέθη με τα φλόγινα φτερά.
Δε φταίμε μεις αν μέσα στις καρδιές μας

Ξυπνούν αμαρτωλές οι επιθυμιές μας…
Ζεστό τ’ απομεσήμερο τ’ Αυγούστου,
Μεθυστικιά κ’ η μυρουδιά του μούστου.
(Χανιά 1917)

Από τραγούδια συνηθίζεται να βάζουν τον Αύγουστο του Παπάζογλου, αλλά από την πολλή επανάληψη τρίφτηκε κι έχασε τη μαγεία του. Να βάλουμε λοιπόν ένα παλιό τραγούδι, από τον καιρό του νέου κύματος. Αυγουστιάτικο φεγγάρι του Γιάννη Σπανού σε στίχους Αλ. Αλεξόπουλου, με την Καίτη Χωματά:

Advertisement

109 Σχόλια προς “Μηνολόγιον Αυγούστου έτους 2022”

  1. Αγγελος said

    Καλημέρα και καλό μήνα!

  2. Reblogged στις anastasiakalantzi59.

  3. Λεύκιππος said

    Καλό μήνα σε όλους τους αναγνώστες/σχολιαστές.

  4. Πουλ-πουλ said

    Καλό μήνα
    Ήθελα να ξέρω, ποιός διεστραμμένος εγκέφαλος σκέφτηκε να βάλει την Παγκόσμια Ημέρα των Αριστερόχειρων στις 13, τη πιο γρουσούζικη ημέρα του μήνα! Προφανώς δεν μετείχε της ελληνικής παιδείας.
    Και μια ερώτηση: Η ετυμολογία της Νάουσας ισχύει και για τη Νάουσα της Πάρου; Έχω φίλους Ναουσαίους, και παραμονεύω για να τους εκπλήξω.

  5. atheofobos said

    Και μια διόρθωση: Rabîndranâth Tagore, ΡαμπιΝτρανάθ Ταγκόρ

  6. sarant said

    Καλημέρα, καλό μηνα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4 Ομολογώ ότι δεν ξέρω την ετυμολογία της Νάουσας της Πάρου, και προφανώς δεν ονομάστηκε κι αυτή Αυγούστα από τους Ρωμαίους.

    5 Διόρθωσα.

  7. Χαρούλα said

    Καλό μήνα!
    Αυτή η δήλωση προσωπικού γιατρού θα γίνει άραγε κάποτε;;; Προς το παρόν μόνο στα κανάλια τα καταφέρνουν🥹☹️😠
    Αναβολή στην αναβολή, σήμερα ήταν σίγουρο! Ή εγώ είμαι ανίκανη οι αυτοί! Γιατί αγαπητοί υπουργοί άλλη μια επιτυχία σας …δεν υπάρχει!

    Αν κάποιοι σας τα κατάφεραν, να ζητησω συγγνώμη

  8. Καλό μήνα. Αυτό: «Nα σημειώσω ότι σήμερα που η πρώτη του μηνός πέφτει Κυριακή, το μηνολόγιο εκτοπίζει το καθιερωμένο κυριακάτικο λογοτεχνικό μας κείμενο»;

  9. Ο μήνας που παραλύουν τα πάντα στην Ελλάδα…ο μήνας που γεμίζουν κόσμο τα ερημητήρια…ο μήνας που οι αέρηδες κρατάνε μακριά τους πσαράδες από το οξυγόνο τους, ο μήνας που κουβαλάει την μελαγχολία για το επερχόμενο τέλος του ανέμελου καλοκαιριού…
    Παρ’ όλα αυτά…

  10. Pedis said

    Καλό μήνα και χωρίς τίποτα μπερδέματα και μάλιστα με Κούλη Αρχιστράτηγο. 🥶 Άσε που θα επανεκλεγεί, φτάσουν δεν φτάσουν οι Τούρκοι στη Λαμία. 😖

    31 Πλινίου του πρεσβυτέρου

    Το σωστό είναι μία εβδομάδα πριν, με την έκρηξη του Βεζούβιου.

    … όταν όμως ο Ιούλιος Καίσαρας έκανε τη μεταρρύθμιση του ημερολογίου (που από τότε ονομάστηκε Ιουλιανό) …

    Τα ‘χουμε ξαναπεί.
    https://sarantakos.wordpress.com/2022/07/01/july-10/#comment-821269

    Κανώπειο διάταγμα, Σωσιγένης κλπ

  11. Λόγω Οκταβιανού Αυγούστου Καίσαρα και Ακτίου, ο μήνας Αύγουστος είναι και κάπως πρεβεζάνικος…

  12. #7

    Εγώ έκανα προι μηνών μια προσπάθεια καιι διαπίστωσα πως ολόοοκληρη η Κυψέλη είχε ένα μόνο γιατρό !!! Του τηλεφώνησα να συνενοηθώ και με ρώτησε τι φάρμακα παίρνω σε μηνιαία βάση. Το Α για την πίεση και το Β για το ζάχαρο του είπα.
    Α, εγώ δεν τα γράφω αυτά τα φάρμακα, αν θέλετε να γραφτείτε σε μένα θα παίρνετε τα Γ και Δ που ΕΓΩ συνταγογραφώ.
    Φυσικά δεν γράφτηκα πουθενά, τα συμπεράσματα δικά σας, άλλη μια σαπουνόφουσκκα της κυβέρνησης των …αρίστων.

  13. Καλημέρα,
    Καλή βδομάδα,
    Καλό μήνα!

  14. Alexis said

    Καλημέρα, καλό μήνα!
    Η παράγραφος περί Κυριακής έχει ξεμείνει από το περσινό να υποθέσω…

  15. Πέπε said

    4
    Για τη Νάουσα της Μακεδονίας η ανάρτηση λέει: «Νέα Αυγούστα -> Νιάουστα -> Νάουσα, νομίζω». Αυτό το «Νιάουστα» λέγεται και τώρα. Δε νομίζω ότι τη Νάουσα της Πάρου την έλεγαν ποτέ Νιάουστα. Ίσα ίσα που μάλλον η Νάουσα της Πάρου πιθανόν να έδωσε το πρότυπο για τον ευπρεπισμό της Νιάουστας σε Νάουσα.

  16. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Δια του παρόντος κοπυπαστώνω το #13.

  17. 6, … 4 Ομολογώ ότι δεν ξέρω την ετυμολογία της
    Νάουσας της Πάρου,
    και προφανώς δεν ονομάστηκε κι αυτή
    Αυγούστα από τους Ρωμαίους. …

    Της Πάρου μάλλον
    Παρετυμολογία

  18. Alexis said

    #0: Κάθε πράμα στον καιρό του κι ο κολιός ως τον Αύγουστο.
    Από μικρό παιδάκι την ξέρω χωρίς «ως». Αν βάλουμε «ως» χάνεται και το μέτρο και γίνεται γλωσσοδέτης με τα δύο απανωτά -ος

  19. Πάνος με πεζά said

    Καλό ξεκούραστο μήνα σε όλους !
    Κάπου άκουσα ότι, λόγω της πληθώρας φρούτων, σχεδόν όλων των καλοκαιρινών το μήνα αυτό, από κεράσι μέχρι σταφύλι, ο Αύγουστος έχει δύο «παρατσούκλια», πενταφάης (επειδή τρώς πέντε φορές τη μέρα), και το … συνεπακόλουθο διπλοχέστης !

  20. Πάνος με πεζά said

    Α, το διπλοχέστη τον γράφεις !

  21. Για τη Νάουσα της Πάρου, όπως άλλωστε και της Μακεδονίας, κυκλοφορεί μια αρχαιοελληνική ετυμολόγηση μάλλον αναξιόπιστη: https://www.fonitisparou.gr/18635-o-dromos-eixe-ti-diki-tou-istoria-odos-naoysis

  22. […] AgrinioStories | Πηγή […]

  23. Πουλ-πουλ said

    21. Ε ναι, μπλέκει, αντί να ξεδιαλύνει τα πράγματα.

  24. sarant said

    8-14 Ωχ, το διόρθωσα, ευχαριστώ

    21 Λέει για την Παριανή Νάουσα:

    Η ονομασία Νάουσα απαντά ήδη από το 1614 σε έγγραφα, ακολουθεί η ονομασία Άγουσα το 1634 και στη συνέχεια και οι δύο. Από τον Μαρτίνο Κρούσιο (1526-1607) διασώθηκε η ονομασία Αγόστα. Οι αγρότες μεταχειρίζονταν την ονομασία Άουσα (Αουσανός/νη) που προήλθε από την Άγουσα και στη συνέχεια μετατράπηκε σε Νάουσα.

    Αν ο Κρούσιος διασώζει το Αγόστα, μάλλον κοινή είναι η αρχή.

  25. Δευτερο καφέ χρειάζομαι ήδη. Νόμιζα πως οι αναφορές στον Κρούσιο κλπ αναφέρονταν στη μακεδονική Νάουσα. Στραβομάρα, λες και δεν λέει για τους Σομμαρίπες αμέσως μετά.

  26. 18 «χάνεται και το μέτρο» Γι’ αυτό Αλέξη δεν τόχεις ακούσει ποτέ καθαρό. Αλλά το ένα ενωμένο με το άλλο (κάπως σαν «κολι’ ως» δεν θυμάμαι πώς το λένε, κράση; συνίζηση; κάπως πάντως). Τόχει κάπου ο Ποταμιάνος στα θαλασσινά του (Το σκουμπρί και το σόι του, ή κάπως έτσι) και επιβεβαιώνεται και στην πράξη (τουλάχιστον τότε που τα ψάρια, τα λαχανικά κλπ τάβρισκες στην εποχή τους).

  27. Καλημέρα και καλό μήνα! (Δριμάρη, Πενταφά και Διπλοχέστη!)

    > πέφτει και καμιά πρώτη σταγόνα που έχει διαβάσει Ελύτη και προαναγγέλλει το φθινόπωρο ! 🙂

  28. leonicos said

    Καλημέρα!

  29. ΣΠ said

    Καλημέρα, καλό μήνα.

    Μια και αναφέρθηκε ο Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ, να βάλω το σχετικό ντοκιμαντέρ από τον Σατγιαζίτ Ράι.

  30. Για όποιον έχει όρεξη να ψάχνει, θα είχε ενδιαφέρον να βρεθεί η Αγόστα της Πάρου το 1584: http://mateo.uni-mannheim.de/camenahist/crusius1/te01.html

  31. ΣΠ said

    Για τον Κωνσταντίνο Χριστοφορίδη η Wikipedia δίνει ημερομηνία θανάτου 7/3/1895.

  32. sarant said

    31 Πράγματι. Να θυμηθω να το διορθώσω.

  33. Costas Papathanasiou said

    Καλημέρα και καλό μήνα.
    ‘Εχουμε και του Αυγούστου το φεγγάρι (που “ήλιος της ημέρας μοιάζει”) ως απώτατο, επικούρειο σήμα αφύπνισης κορμιού κατά τον Βάρναλη: «(..)Στης αμυγδαλιάς τα χιόνια,/ στις λιακάδες του Φλεβάρη,/ στου Μαρτιού τα χελιδόνια/ και στ’ Αυγούστου το φεγγάρι / είχες μου, καρδιά, σπαρτάρει. //
    Να μη σ’ άκουγα, ψυχή,/ και να μη σ’ αγρίκαα, πνέμα!/ Μες στον ήλιο, στη βροχή/να σε χαίρομουν, ω ψέμα, / ζήση ακύμαντη, ρηχή.(…)»-(“Το Κορμί κι η Ψυχή”) .
    Ενώ, στο ίδιο μηκος κύματος -αλλά με άλλο ύφος- και ο Καρούζος, χλευάζει το αυγουστιάτικο άραγμα κορμιού και νου, που δεν ξυπνούν παρά τη «Φωνασκία του αίματος», όσο κι αυτό αν εκπλήσσεται -ματαίως- απ’ τη φύση:
    “Αυτός ο αγέρωχος μήνας Αύγουστος…
    Φρικώδης του μεγάλου θέρους αναφώνηση
    Ο τέττιγας που γίνεται ελέφαντας κοινοτοπίας
    προβοσκίδα η υπνώττουσα σκιά μες στο χορτάρι
    Τις νύχτες τρέχουν οι κομήτες που δεν είδαμε
    Διάττοντες πότε-πότε χαλαλίζουν το φως από πλήξη
    Κανένα σχίσμα δεν υπήρξε τρομερότερο -:
    Ειν’ ο άνθρωπος και η φύση.//
    Ας αυτοσχεδιάζουμε ας πίνουμε καφέδες κάνοντας: Α!…”

  34. ΣΠ said

    33
    Πάντως η παροιμία είναι «Του Γενάρη το Φεγγάρι ήλιος της ημέρας μοιάζει».

  35. ΓιώργοςΜ said

    Καλό μήνα!
    18 Συμφωνώ. Τον Αύγουστο που είναι αυγωμένος ο κολιός είναι και πιο νόστιμος, οι παλιοί δεν είχαν κάποια οικολογική οργάνωση να τους επιβάλλει πολιτική ορθότητα. Ούτε πρόβλημα επάρκειας είχαν, όταν ήμουν πιτσιρικάς, μπορούσε κανείς με μια βάρκα με κουπιά να πιάσει έναν κουβά κολιούς σε ένα πρωί με τσαπαρί (το έχω κάνει). Σήμερα μπορεί να χρειαστεί μια βδομάδα για την ίδια ποσότητα λόγω της υπεραλίευσης.

  36. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Καλό μήνα , καλό μήνα, καλά μηνύματα να ΄χουμε!

    >>Οι πρώτες μέρες του Αυγούστου, δρίμες ή μερομήνια, θεωρείται ότι λειτουργούν προγνωστικά για τον καιρό όλης της επόμενης χρονιάς.
    Τώρα, ύστερα από μέρες σκληρού ήλιου, μια (αραιή) συννεφιά απλώθηκε στην Αθήνα(κέντρο,τουλάχιστον) , τί να σημαίνει;

  37. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τον Αύγουστο έχουν δέσει πια οι ελιές (ο καρπός) και διακρίνεται η μέλλουσα βεντέμα ή όχι. Περί αυτού η παροιμία:
    Απριλομάη πότιζε ν΄Αγουστοκαμαρώνεις

  38. Μ’ αυτά μερομήνια πολλές είναι οι εκδοχές γιατί άλλος μετρά 12 μέρες και άλλος μόνο έξη (πρωί -απόγευμα δυο μήνες) άλλος αρχίζει από Αύγουσο κι άλλος από Γενάρη. αν δεν αποφανθεί η Ακαδημία, ( ή έστω ο Κούγιας) αρνούμαι να πάρω θέση !!

  39. GeoKar said

    #4 (& 6): κάποιο «παλιοί» εδώ στη Νάουσα της Παρου, μού έλεγαν ότι την βάφτισαν έτσι επειδή έχει / είχε πολλά νερά, οπως η Μακεδονίτικη. Αν, παντως, είστε κι εσείς εδώ, θα μπορούσαμε να τα πουμε κ δια ζωσης. Καλό Μήνα σε όλες κ όλους!

  40. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    34
    Τ’ Αυγούστου και του Γεναριού τα δυο χρυσά φεγγάρια 🙂

    αυγουστοκοδέσπενα*-καλαντογυρεύτρα
    https://www.pontosnews.gr/447229/pontos/mathaino-pontiaka-gnorizeis-poia-gyna/
    *αυγουστοοικοδέσποινα

  41. GeoKar said

    #15, 17, 21, 24, 30, κ.ά. για τη Νάουσα της Παρου: τώρα τα είδα, το μόνο βεβαιον πάντως είναι ότι Agosta λεγεται ένα απο τα γνωστότερα κ παλιότερα (απο τα μέσα των ‘80s) μπαρ στο λιμανάκι της Ναουσας. Όσοι πιστοί προσέλθετε 😀

  42. GeoKar said

    Κι ένα τελευταίο, αρκετά ενδιαφέρον για όποιον/αν ενδιαφέρεται για Παριανά επώνυμα κ την προέλευση τους είναι το http://paros-onomata.blogspot.com/2014/03/blog-post_6246.html

  43. sarant said

    Mάλλον πρέπει να πάμε στη Νάουσα της Πάρου για γνωμάτευση 🙂

  44. nikiplos said

    Καλό μήνα σε όλους!

  45. 33.
    Στον «Αύγουστο» του FGL, χρώματα, αρώματα και γεύσεις υποδηλώνουν τη γλύκα, αλλά και κάποια μελαγχολία που αφήνει το πέρασμα του καλοκαιριού:

    Agosto.
    Contraponientes
    de melocotón y azúcar,
    y el sol dentro de la tarde,
    como el hueso en una fruta.

    La panocha guarda intacta
    su risa amarilla y dura.

    Agosto.
    Los niños comen
    pan moreno y rica luna.

    https://www.sololibri.net/agosto-federico-garcia-lorca-poesia-testo-analisi-commento.html

    (Δεν το βρήκα μεταφρασμένο και προσπάθησα να το μεταφράσω με τα λίγα ισπανικά μου – και με αμφίβολο αποτέλεσμα. 😊
    Θα θέλατε να βοηθήσετε να βελτιωθεί;)

    Αύγουστος
    Αντικρύζοντας
    ροδάκινο και ζάχαρη
    και τον ήλιο μες στο δείλι
    σαν το κουκούτσι μες στο φρούτο

    Το καλαμπόκι φυλάει ακέραιο
    το κίτρινο και σκληρό γέλιο του

    Αύγουστος
    Τα παιδιά τρώνε
    σκούρο ψωμί και νόστιμο φεγγάρι

  46. Τι ωραία, χρόνια έχω να διαβάσω Λόρκα!

  47. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τί ωραίο!

  48. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    47 —> 45, ούτε είκοσι λέξεις δεν του χρειάστηκαν να αποδώσει τον Αύγουστο, σ΄ένα υπέροχο ποίημα!

    Παραμονές 15αύγουστου

  49. 46,47.
    Πράγματι!
    Με δυο λέξεις (ροδάκινο και ζάχαρη) τόσο κοινές, καθημερινές, όλη η έκσταση μπροστά στην ομορφιά και τη γλύκα ενός αυγουστιάτικου ηλιοβασιλέματος!

  50. Χαρούλα said

    Αυγουστος είναι ο μήνας που τρέφει τους έντεκα, γιατί είναι η εποχή όπου όλα είναι σε αφθονία: σιτάρι, καλαμπόκι, η σταφίδα τα σύκα, τα καρύδια, τα φρούτα, τα λαχανικά, τα σταφύλια κλπ.
    Εξ αυτού ο Αύγουστος έχει τις λαϊκές ονομασίες: Συκολόγος, Πενταφάς (επειδή τρώνε πέντε φορές την ημέρα),Τραπεζοφόρος, και Δριμάρης από τις «δρίμες» ή «δρίματα» όπως ονομάζονται οι πρώτες ημέρες του μήνα.
    Εδώ της Μεταμορφώσεως πηγαίνουν οι παραγωγοι σταφύλια στην εκκλησία και από εκείνα, εκει, ξεκινούσε η κατανάλωση τους.

    Ο Ν. Πολίτης μας λέει ότι ο μήνας αυτός είναι ο κατεξοχήν νοσοφόρος (έξαρση πυρετών, δυσεντερίες, κλπ). Ο λαός λέει πως οι νοσηρές αυτές καταστάσεις οφείλονται σε κακές επιδράσεις που τις ονομάζει με ένα λόγο «η κακιά ώρα». Σε πολλά μέρη λένε σαν κατάρα: «Να σε πάρει η ομπρός του Μάη και η πίσω του Αυγούστου», δηλαδή η 1η του Μάη και η 31ηΑυγούστου, που είναι μέρες αποφράδες (κακές-δοξασία του λαού).
    Κι ο γνωστότερος τραγουδιστικά Αύγουστος

  51. Χαρούλα said

    ΕΦΗ-ΕΦΗ χίλια μπράβο! Χθες και σήμερα μου κράτησες ευχάριστα ζωντανό το ενδιαφέρον, με τους θησαυρούς σου. Ευχαριστώ σε.

  52. sarant said

    45 Πολύ ωραίο, πράγματι!

  53. Costas Papathanasiou said

    “…πέφτει και καμιά πρώτη σταγόνα που έχει διαβάσει Ελύτη και προαναγγέλλει το φθινόπωρο.”
    …Ιδού κι ένας Αύγουστος δακρυσμένος, ακουσμένος στις τελευταίες παραστάσεις της Καρέζη
    [ βλ. https://www.youtube.com/watch?v=K3Tq4VZ2iQ0 “Χάθηκα μέσα στη Ζωή μου” — Από το θεατρικό έργο της Λούλας Αναγνωστάκη, σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου, “Διαμάντια και μπλουζ”, 1990-Μουσική: Ελένη Καραΐνδρου Στίχοι: Λ. Αναγνωστάκη, Ερμηνεία: Τζένη Καρέζη]:
    “Αύγουστος, φώτα στην παραλία/ τα πλοία φεύγουν για τα νησιά
    φεύγουν οι φίλοι, φεύγουν τα πλοία/ με γέλασες και είναι αργά.
    Αύγουστος, φώτα στην παραλία/ πήγε χαμένη η εκδρομή
    φύγαν οι φίλοι, φύγαν τα πλοία/ δεν ήρθες κι άρχισε η βροχή.
    Ήρθε ο Σεπτέμβρης, ήρθε ο χειμώνας/ στην παραλία τη σκοτεινή
    χάθηκα μέσα στη ζωή μου/ χάθηκες μέσα στη βροχή.”
    (Επίσης, για ιστορικούς λόγους, το ίδιο άσμα στο https://www.youtube.com/watch?v=bwzGtqbh5Fs , από Ζωή Λάσκαρη/Σταμάτη Κραουνάκη, το 2006 )

  54. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Καλό και σεξουαλικό μήνα σε όλους.
    Όπως μάθε χρόνο έτσι και φέτος θα απέχω σπό το διαδίκτυο όλο τον μήνα ενώ και το τηλέφωνο θα περιοριστεί στα άκρως απαραίτητα.

    Τα λέμε πάλι τον Σεπτέμβρη με το καλό, κι ελπίζω να είμαστε όλοι εδώ υγιείς.

    Να περνάτε καλά, κι αυτό κυρίως, είναι δυάσυζωής.😎❤️

  55. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Ό,τι θέλει γράφει το τηλέφωνο.😂
    Το να περνάς καλά, κυρίως είναι στάση ζωής.
    Χαιρετίσματα από την Κινέτα👍🥰

  56. sarant said

    54 Καλό καλοκαίρι Λάμπρε!

  57. antonislaw said

    Γεια σας και καλό μήνα να έχουμε!
    Στο αντίστροφο λεξικό της κρητικής διαλέκτου του Κοντοσόπουλου βρίσκω ένα ακόμα όνομα για τον Αύγουστο: Γυαλιστής. Προσωπικά δεν το έχω ξανακούσει. Από ό,τι έψαξα λίγο είναι μια ονομασία που αλλού δίνουν στον Ιούλη. Ίσως επειδή γυαλίζουν τα σταφύλια υποθέτω;

  58. Georgios Bartzoudis said

    (α) Δευτέρα 1 Αυγούστου: , «Αυτοκτονία Νικολάου Ζαχαριάδη στο Σουργκούτ της Σιβηρίας»
    # Καλά που πρόλαβε και αυτοκτόνησε και δεν τον ξέκαναν σφάχτες σύντροφοι.

    (β) Παρασκευή 5 Αυγούστου: «… του ενός εκ των δύο αριστουργημάτων που εποίησε ο Νικοκύρης»
    # Εύχομαι ολόψυχα να είναι ευτυχισμένη και να την χαίρεσαι!

    (γ) Σάββατο 13 Αυγούστου: «…. γενέσιον Φιδέλ του Κουβανού επαναστάτη».
    # Ου μην αλλά και υπερισόβιου δικτάτορα!

    (δ) «αν πιστέψουμε τις παροιμίες, τον Αύγουστο … είναι ο καιρός κατάλληλος για να τρώμε κολιό -αλλά σε παλιότερο άρθρο, ένας φίλος μάς πληροφόρησε ότι σύμφωνα με ζωοφιλικές οργανώσεις ο κολιός τον Αύγουστο είναι σε περίοδο αναπαραγωγής κι έτσι δεν κάνει να τον ψαρεύουμε και να τον τρώμε».
    # Επ’ αυτού διαφωνεί καθέτως και οριζοντίως ένας Άγγλος, εδώ και 122 χρόνια! Ιδού ένα …πάπλωμα που σήμερα το επανέφερε στη θύμηση το καλό μας Φ/Β:

    # ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
    (από το βιβλίο του Abbott, Macedonian Folklore, Cambridge 1903, p 60-64)
    Η νηστεία και το γλέντι είναι οι δυο πυλώνες στους οποίους βασίζεται ο νεότερος ελληνισμός. Ο Αύγουστος αρχίζει με τη νηστεία «της Προόδου του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού». Οι γιορταστικές φωτιές είναι κανόνας για κάθε βράδι. Τα παιδιά πηδούν πάνω από τις φωτιές κραυγάζοντας δυνατά, αλλά δυστυχώς ακατανόητα, «αναχώστε, παραχώστε», χωρίς να γνωρίζουν για ποιον ή για τί φωνάζουν! Προφανώς αυτές οι λέξεις περιέχουν υπαινιγμό για τον θάνατο και την ανάσταση της βλάστησης. Σημειώνεται σχετικά ότι «παραχώνω» και «αναχώνω» ή «ξαναχώνω» είναι οι όροι που χρησιμοποιούνται για την ταφή και την εκταφή των νεκρών. Αυτή η αναφώνηση είναι και το όνομα με το οποίο το έθιμο αυτό είναι γνωστό στην περιοχή Μελενίκου. Στη Σιάτιστα, το έθιμο είναι γνωστό ως «Κλαδαριά» και στο Βεράτι της Αλβανίας ως «Τρίκκα».
    Το βράδι (της 1ης Αυγούστου) αρχίζει η αποκριά, μια 15/ήμερη νηστεία που τελειώνει με τη μεγάλη γιορτή της «Παναγίας». Και δεν κλείνει εδώ ο κατάλογος των εορτών του Αυγούστου. Στις 23 του μήνα γιορτάζεται η «Απόδοσις της Εορτής της Θεοτόκου» ή της «Αγίας Ελεούσης». Αυτή η μέρα γιορτάζεται με πολύ χορό και τραγούδι ανατολίτικου τύπου. Ο ανατολίτικος σκοπός γίνεται πιο μελαγχολικός στην περίπτωση των Βουλγάρων της Μακεδονίας που χρησιμοποιούν πολύ τη γκάιντα… Στις 29 Αυγούστου, που γιορτάζεται «η Αποτομή της Τιμίας Κεφαλής του Ιωάννου του Προδρόμου», δίνεται η ευκαιρία για άλλη μια αυστηρή νηστεία.
    Σε αρμονία με την θρησκευτική κατάνυξη είναι το γεγονός ότι ο Αύγουστος θεωρείται προανάκρουσμα του χειμώνα:
    «Ο Αύγουστος επάτησε στην άκρα του χειμώνα», λέει μια παροιμία.
    Επίσης, «Μαύρισ’ η ρώγα από το σταφύλι; Ράχνιασ’ η καρδιά του καραβοκύρη»…..
    Αυτές οι απαισιόδοξες απόψεις αντιτίθενται σε άλλα αποφθέγματα, όπως:
    «Ο ήλιος του Μαϊού τ’ Αυγούστου το φεγγάρι».
    Μερικοί μάλιστα το πάνε πιο μακριά, αναφωνώντας:
    «Αύγουστε καλέ μου μήνα, νάσουν δυο φορές το χρόνιο». Αυτό όμως ίσως είναι μια απλή κολακεία.
    Σε κάθε περίπτωση, ο νοήμων άνθρωπος εμπιστεύεται την επιστημονική παρατήρηση και όχι την παράδοση. Ένα σμήνος από αγριόχηνες που πετά στον ουρανό λαμβάνεται ως προμήνυμα καλού καιρού, ενώ όταν πετούν τα θαλασσοπούλια προβλέπονται βροχές και καταιγίδες. Ομοίως, το πέταμα του γερανού θεωρούνταν στην αρχαιότητα σημάδι του χειμώνα που πλησίαζε: «Χείματος ώρην δεικνύει ομβρηρού». (Ησιόδου Έργα και Ημέρες, 450).
    Τα μερομήνια
    Οι πρώτες 12 μέρες του μήνα παρατηρούνται προσεχτικά, και ο καιρός που επικρατεί σε κάθε μια κρατείται καλά στη μνήμη. Διότι, η αλάνθαστη εμπειρία, συνεπικουρούμενη από επισταμένη μελέτη των μετεωρολογικών φαινομένων, έχει καθιερώσει τον κανόνα ότι ο ίδιος καιρός θα επικρατήσει και στη διάρκεια των επομένων 12 μηνών. Ως εκ τούτου αυτές οι δώδεκα μέρες χαρακτηρίζονται «τα μερομήνια»(1).
    Η καρακάξα είναι το τυπικό πουλί αυτού του μήνα:
    «Κάθε πράμα στον καιρό του κι ο κολοιός(2) τον Αύγουστο».
    Οι Δρύμιες(3)
    Οι τρεις πρώτες μέρες του Αυγούστου, όπως και οι αντίστοιχες του Μαρτίου, είναι αφιερωμένες στις Δρύμιες. Είναι μυστήριο τι ακριβώς είναι αυτά τα όντα, καθώς το πράγμα δεν έχει διερευνηθεί από τους λαογράφους. Το ίδιο το όνομα είναι ένα πρόβλημα που εξακολουθεί να παραμένει άλυτο(4).
    Οι Δρύμιες είναι είτε ανοιξιάτικες είτε φθινοπωρινές. Έτσι, τον Μάρτιο και τον Αύγουστο δεν κόβουν τα δένδρα και τα αμπέλια, από τον φόβο ότι θα μαραθούν. Δεν κολυμπούν στη θάλασσα από το φόβο ότι τα σώματά τους θα υποστούν τυμπανισμό. Δεν πλένουν τα ρούχα φοβούμενοι ότι θα αποσυντεθούν. Σε αυτές τις μέρες (των Δρυμιών), που τηρούνται σε όλες τις ακτές και τα νησιά του Αιγαίου, οι Μακεδόνες προσθέτουν τις τελευταίες τρεις μέρες κάθε μήνα, καθώς επίσης και όλες τις Τετάρτες και Παρασκευές.
    Σύμφωνα με μια υπόθεση, οι Δρύμιες είναι ένα είδος νυμφών, που συγκεντρώνουν τις ιδιότητες τόσο των Αμαδρυάδων όσο και των Ναϊάδων της αρχαιότητας. Την άνοιξη λατρεύονται, ή μάλλον προκαλούν δέος, ως νύμφες των δασών, και το φθινόπωρο ως νύμφες των πηγών. Αυτή η άποψη ενισχύεται κατά κάποιον τρόπο από την ρήση:
    «Ο Αύγουστος για τα πανιά κι ο Μάρτης για τα ξύλα.
    Μια άλλη εκδοχή της ίδιας παροιμίας, που χρησιμοποιείται στην χερσόνησο Κασσάνδρα (αρχαία Παλλήνη), είναι ακόμα πιο κατηγορηματική:
    «Τ’ Αυγούστου οι Δρύμιες στα πανιά κι του Μαρτιού στα ξύλα».
    Πρόσθετη στήριξη αυτής της θεωρίας μπορεί να είναι η συνήθεια των λουομένων κατά τον Αύγουστο να κρατούν ένα σκουριασμένο καρφί, που πιστεύουν ότι αποτρέπει τις Δρύμιες να τους πλησιάσουν. Αυτό είναι μια ξεκάθαρη απόδειξη ότι οι Δρύμιες, σε κάθε περίπτωση, θεωρούνται από τη λαϊκή συνείδηση ως προσωποποιημένα όντα, μολονότι η προσωποποίηση είναι κάπως ασαφής. Διότι γνωρίζουμε από άλλες πηγές ότι ο σίδηρος σε οποιαδήποτε μορφή (καρφί, δαχτυλίδι κλπ.) είναι μια καλή άμυνα ενάντια στις νεράϊδες….
    ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
    (1) Ο Άμποτ αναρωτιέται, σε υποσημείωσή του, μήπως επί του προκειμένου αναβιώνει η μνημονευόμενη από τον Θουκυδίδη «ιερομηνία», που την θεωρεί ως «the holy days of the month» (ιερές μέρες του μήνα). Όμως δεν πρόκειται περί αυτού: Στο εδάφιο που επικαλείται (5.54), ο Θουκυδίδης αναφέρει ότι, κατά το 13ο έτος του Πελοποννησιακού Πολέμου (419-418 π.Χ.), οι Σπαρτιάτες εξεστράτευσαν προς υπεράσπιση των Επιδαυρίων, απειλουμένων από τους Αργείους. Όταν όμως έφτασαν στα Λεύκτρα, οι θυσίες που έκαναν δεν ήταν ευνοϊκές για τη διάβαση των συμμαχικών συνόρων, πράγμα που απέδωσαν στην ιερότητα του μήνα, οπότε ανέβαλαν την εκστρατεία: «Κάρνειος δ’ ήν μην, ιερομηνία Δωριεύσι» (ήταν ο μήνας Κάρνειος, ιερός για τους Δωριείς). Ήτοι, ο Θουκυδίδης αναφέρεται σε ιερό μήνα και όχι σε (κάποιες) ιερές μέρες του μήνα. Βέβαια, είναι προφανής η λεξοπλαστική ομοιότητα που έχουν τα «μερομήνια» του Αυγούστου με την «ιερομηνία» του Θουκυδίδη.
    (2) Κολοιός: Καμία σχέση με το ψάρι κολιός, που επίσης χρησιμοποιείται για την ίδια παροιμία, στα νεότερα χρόνια. Ο Άμποτ χρησιμοποιεί την αρχαία γραφή και σημασία (κολοιός=καρακάξα, και γενικότερα κόρακας) όπως συναντιάται π.χ, στον Αίσωπο: «Κολοιός και Αλώπηξ» (Κόρακας και Αλεπού).
    (3) Ο Αμποτ σημειώνει ότι για τον συλλαβισμό και την προφορά της λέξης Δρύμιες, προσπάθησε να συμμορφωθεί «κατά το δυνατόν με την προφορά-που είχε ακούσει στη Νιγρίτα και άλλα μέρη της Μακεδονίας». Προφανώς, ο συλλαβισμός και η προφορά που άκουσε ήταν Δρύ-μνιες (dhry-mnies).
    (4) Σύμφωνα με υποσημείωση του Άμποτ, ο Κοραής σχετίζει το όνομα Δρύμιες με τη λέξη «Δρύμματα» που προέρχεται από το δρύπτω (to tear=ξύνω, σπαράζω, σχίζω, τζουγκρανίζω, και μεταφορικά επιδρώ δυσμενώς στην υγεία, επιφέρω απίσχνανση) ενώ άλλοι αναφέρονται στη λέξη «δρυμός» (δάσος).

  59. Καλό μήνα!
    Και ταιριαστός Ελύτης από το «Σε μπλε Ιουλίτας»

    Και σε θραύσμα Βρισηίδας βρίσκεται και σε κοχύλι Ευρίπου
    Εκείνο που εννοώ. Θέλει να ‘χε άγριες πείνες άπνοιας ο Αύγουστος
    Για να ζητάει μελτέμι· ώστε στο φρύδι ν’ αφήνει λίγο αλάτι και
    Στον ουρανό ένα μπλε που τ’ όνομά του μέσα στα πολλά
    τ’ ακούς ευώνυμο
    Στο βάθος όμως είναι μπλε Ιουλίτας
    Λες κι έχει ανάσας βρέφους πέρασμα προπορευτεί
    Που βλέπεις τόσο καθαρά να πλησιάζουν απ’ αντίκρυ τα όρη
    Και μια φωνή παλαιού περιστεριού να σχίζει κύμα και να χάνεται

  60. «Αυτοκτονία Νικολάου Ζαχαριάδη στο Σουργκούτ της Σιβηρίας»

    Καλό το «Νικολάου» αντί «Νίκου» αν και τον έλεγαν Νίκο. «Με λένε Νίκο», που λέγαμε. Θα μπορούσαμε να το γράψουμε σε ύφος που να δηλώνει, έστω τεχνητά, ακόμα περισσότερο σεβασμό στο μεγάλο κομμουνιστή ηγέτη και αγωνιστή; Εγώ θα πρότεινα: Αυτοχειριασμός Νικολάου Ζαχαριάδη εν Σουργούτη [ή εν Σουργουτίω] της Σιβηρίας. Φαντάζομαι ότι οι Έλληνες θα την έλεγαν την πόλη αυτή «το Σουργούτι».

  61. Γιάννης Κουβάτσος said

    Νικολάου Ζαχαριάδου, ίσως. 😊

  62. sarant said

    57 Μαλλον από τα σταφύλια

    60κε Το αστείο είναι ότι ως τώρα το είχα «Νίκου» και κάποιος ζήτησε να γίνει «Νικολάου» και τον άκουσα.

  63. Γιάννης Κουβάτσος said

    45: Δεν ξέρω ισπανικά, αλλά μου αρέσει πολύ η απόδοση στα ελληνικά.
    «και τον ήλιο μες στο δείλι
    σαν το κουκούτσι μες στο φρούτο»
    Τι υπέροχη ποιητική εικόνα και φράση!
    Μπράβο, Εύα.

  64. GeoKar said

    #43: Καλοδεχούμενοι!
    #45 & 59: 👏👍👏👍

  65. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    51, Χαρούλα, ευχαριστώ! Χαίρομαι, μα να ξέρεις είναι η δική σου διάθεση να δεις το παραπέρα.Η ομορφιά υπάρχει στα μάτια που τη βλέπουνε 🙂 .

    49 Εύα , το ποίημα ήταν το γεγονός της μέρας μου…
    το ροδακινοκούκουτσο μέσα στη φωλιά/σάρκα του φρούτου πώς μας έδωσε/αυλαία την καφεπορτοκαλιά συντέλεια του ηλιοβασιλέματος!
    Τ΄αραποσίτι*, άλλη ταραχή σκληρό αυγουστιάτικο κίτρινο να γελά! Και τα παιδιά να νοστιμεύονται τ΄ τ΄αυγουστοφέγγαρο!
    Από το μεσημέρι που το διάβασα, το φέρνω πάλι και πάλι στο νου.
    Ανακάτεψα τις λέξεις του αλλά και μ΄όλες τις σαλάτες μου, μυστήριο πράμα,πάλι έβγαινε ποίημα! Και με ρίμα επιχείρησα, δύσκολο, καθώς θέλω μόνο τα λόγια του ποιήματος.

    *δεν ξέρω αν είναι ποιητικότερο για την απόδοση το αραποσίτι από το καλαμπόκι.
    Τσιγγάνος αυτός, αραποσίτι το καλαμπόκι του 🙂

    54 Λάμπρο, να περάσεις τον καλύτερό σου Αύγουστο, μέχρι τον επόμενο 🙂 . Φιλιά!

  66. 63.
    Ευχαριστώ, Γιάννη! (αν και δεν έκανα καμιά σημαντική προσαρμογή στο αρχικό – χαίρομαι που σου άρεσε)

    65. Πόσο χαίρομαι Έφη! (ειδικά, επειδή ξέρω ότι εσύ και γράφεις και μεταφράζεις πολύ όμορφα στίχους!) Έχεις δίκιο για το αραποσίτι – το σκέφτηκα κι εγώ, αλλά δεν το τόλμησα – είμαι άπειρη στους στίχους και προτίμησα την πιο κοινή λέξη 🙂

  67. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αραποσίτι κι ο Ελύτης στη μετάφραση του «Αχ, Αντόνιο Ελ Καμπορίο» :
    «κιόλας τσακίστ’ η μέση μου
    ωσάν τ’ αραποσίτι.»

    («Από το μεσημέρι που το διάβασα, το φέρνω πάλι και πάλι στο νου.» Σκέφτομαι ότι ένας μικρός τόμος με μερικές δεκάδες ανθολογημένα από εμάς ποιήματα μπορεί να μας συντροφεύει πολύ καλύτερα και για πολύ περισσότερο από πολλά ογκώδη μυθιστορήματα. Βιβλίο του μαξιλαριού και του ταξιδιωτικού σακιδίου.)

  68. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Οι Αλουστίνες τον Αύγουστο

    …υπάρχουν και νεράιδες που δεν βγαίνουν να χορέψουν κάτω από το ολόγιομο φεγγάρι σε κάποιο δροσερό ποτάμι, αλλά μέσα στη καλοκαιρινή ζεστή του Αυγούστου. Αυτές οι ιδιαίτερες νεράιδες είναι οι Αλουστίνες.

    Οι Αλουστίνες, οι νεράιδες του Αυγούστου, συναντιούνται στη Σύμη. Αναφέρονται ως γυναίκες πανέμορφες, λευκοντυμένες, με μακριά ξέπλεκα μαλλιά και άσπρα μαντήλια στο κεφάλι. Λένε πως έβγαιναν από τις κρυψώνες τους την 1η Αυγούστου στις δώδεκα το μεσημέρι, γι’ αυτό πήραν τον όνομά τους από αυτόν τον μήνα (Αυγουστίνες= Αλουστίνες). Οι παλιοί τον Αύγουστο τον έλεγαν και «Άλουστο» ή «Δριμάρη» και σύμφωνα με τη λαογραφία δεν επιτρεπόταν τις έξι πρώτες μέρες του, τις δρίμες μέρες, να λούζονται γιατί αλλιώς θα τους έπεφταν τα μαλλιά.

    Επίσης, οι γυναίκες στη Σύμη παλιά απέφευγαν να πηγαίνουν στα περιβόλια τους την 1η Αυγούστου μην τυχόν και συναντήσουν καμία Αλουστίνα, γιατί θα τις έβαζαν με το ζόρι να χορέψουν μέχρι να μην μπορούν να πάρουν τα πόδια τους από την κούραση. Ακόμα, δεν έκοβαν να φάνε σύκα την 1η Αυγούστου καθώς έλεγαν πως εκείνη την ημέρα ήταν αφιερωμένα στις Αλουστίνες. Αν καμία παρασπονδούσε και έτρωγε, θα την τρέλαναν οι όμορφες ξωθιές.
    https://www.willowisps.gr/main/-/5/8/2020

  69. Από τα πολλά και ωραία αυγουστιάτικα ποιήματα που βρήκα στο « Έννεπε Μούσα»

    Αυγουστιάτικος άνεμος – Νικηφόρος Βρεττάκος

    […]
    Ψυχή μου! Τι σε θέλω, ψυχή μου;
    Τι κάθεσαι και δε γίνεσαι μέλισσα;
    Δυο γραμμούλες φωτός,
    δυο αστεράκια οι κεραίες σου – πέταξε, πρόλαβε, τρέξε,
    ένα γύρο, δυο γύρους, τρεις γύρους,
    να φέρεις φωτιά στην κυψέλη σου.
    Ψυχή μου, χαρά μου, τι κάθεσαι μέλισσα;
    Άνοιξαν όλα τα λουλούδια του σύμπαντος.
    ………………..

    Και λίγοι στίχοι αφιερωμένοι στα τζιτζίκια του Αυγούστου (που ποτέ δεν μ’ ενόχλησαν)

    Δεκαπενταύγουστος – Κ. Παπαγεωργίου

    […]
    Το αυτοκίνητο
    παρκάρει στο πάρκο της πόλης.
    Περπάτημα χεράκι με τον καύσωνα.
    Μονάχος μα με κάποιους:
    περίμεναν υπομονετικά
    κάτω απ’ το χώμα
    για δεκαεπτά χρόνια
    και τώρα που αναλήφθηκαν
    τραγουδούν υπερήφανα το κύκνειό τους άσμα.

    Μην παραπονιέστε για των τζιτζίκων τον βόμβο!
    Είναι οι ύστατές τους μέρες!
    Δικαιούνται να πεθάνουν τραγουδώντας!

  70. sarant said

    67 Ωραία σκέψη!

  71. antonislaw said

    68
    Έφη τέλειο το παραθεμα για τις Αλουστίνες!

    Βρίσκω κ κάτι άλλο ενδιαφέρον για τους μπαμπούλες του μεσημεριού τους Μεσημεριάτες! Η γιαγιά μου τον ελεγε Μεσημερά κ νόμιζα ότι ήταν δική της έμπνευση αλλά είναι πανάρχαια κ διαδεδομένη δοξασία για τα μεσημέρια του καλοκαιριού , ότι δεν πρέπει να κυκλοφοράμε έξω από το σπίτι:

    «Έτσι όταν όλοι πίσω από τις σφαλιστές πόρτες κοιμούνταν ή απλά περίμεναν καρτερικά να περάσουν οι ώρες, κάποια πλάσματα σουλατσάριζαν αθόρυβα στα δρομάκια των χωριών της ελληνικής υπαίθρου. Αυτοί ήταν οι Μεσημεριάτες, πλάσματα υπερφυσικά, κάτι ανάμεσα σε δαίμονες και καλικαντζάρους που έβγαιναν κυρίως το μεσημέρι και όποιον συναντούσαν να τριγυρνά έξω από το σπίτι του, μέσα στην κάψα του καλοκαιριού, τον λάβωναν, δημιουργώντας του πονοκεφάλους. Τα μικρά παιδιά δε τα απήγαγαν, πηγαίνοντάς τα στην κρυψώνα τους που κανείς δεν ήξερε που ήταν.

    «Στη θέση Κλήμα, όπου είναι χαλάσματα παλαιάς πολιτείας, ο τόπος είναι στοιχειωμένος. Βγαίνουν στοιχειά, και όποιος περάσει από κει τη νύχτα ή μες στο μεσημέρι τον λαβώνουν. Το μεσημέρι, και μάλιστα στην καρδιά του καλοκαιριού, βγαίνουν εκεί οι Μεσημεριάτες, κάτι φαντάσματα που τα λεν έτσι για την ώρα που βγαίνουν…»»
    https://www.willowisps.gr/main/-/5/8/2020

  72. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    66β
    Εύα, στ΄αλήθεια δεν είμαι σίγουρη, το καλαμπόκι είναι πιο εύηχο (έχει λ και μπ ), είναι και πιο οικείο. Το αραποσίτι έχει μια…σκληράδα, αλλά μπορεί και να είναι υπέρ του ότι το έχω στ΄αυτιά μου από ανθρώπους σε χωριό/κάμπο (το φυσικό του χώρο). Δεν ξέρω.
    Και πάντως σε καμιά περίπτωση δεν ήταν για «διόρθωση», το απέδωσες πολύ όμορφα. Να δούμε και πώς αλλιώς ίσως μπορεί να ειπωθεί, αυτή τη σκέψη κάνω πάντα, ακόμη και σε ποιήματα από θηριώδεις,που λέμε, μεταφραστές. Είναι ζουρλοπαίχνιδο του μυαλού μου, μπορεί να περάσουν ώρες να το σκέφτομαι 🙂 .

    Ύμνος στον Αύγουστο από το Λόρκα, κι έγινε ο μνημόσυνος μήνας του 😦
    «Αύγουστος είτανε ,δεν είτανε θαρρώ,…. τότε που σ΄εφεραν κατσίβελε στη μπόλια»

  73. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    71, κι εγώ το χάρηκα. Ξεκίνησα από τις Δρίμες ή Αλουστίνες, που είχα βρει παλιότερα σ΄ένα άρθρο (το πόσταρα νομίζω πέρυσι) και λέω ας ψάξω να βρω πώς προκύψανε αυτές οι Αλουστίνες. Έθιμο μη λουσίματος φαντάστηκα.
    Είδα που λέει και για τους Μεσημεριάτες/Μεσημεράδες (ο Μεσημεράς ή Κουσκουμπέκης – το φόβητρο όταν είμασταν μικρά για να κοιμόμαστε το μεσημέρι).

  74. Costas Papathanasiou said

    72:Παραλλάξ λοιπόν, επί το… αθιγγανικότερον(αν και της Εύας μια χαρά ακούγεται):
    “Αύγουστος”
    Η αντίστιξη
    ροδάκινου και ζάχαρης
    και του ήλιου μες το δείλι
    σαν το κουκούτσι σε καρπό.

    Το αραποσίτι, ανέπαφο φυλά,
    πυρρό, σκληρό, το γέλιο* του.

    Αύγουστος.
    Τρώνε τα παιδιά
    ψωμί μελαχρινό, μεστό φεγγάρι.
    (*το οποίο νοείται αμφισήμως και ως γέλιο του Αυγούστου, ειδικότερα δε, ως αυτό του σκληρού ηλίου του)

  75. sarant said

    73 Κι η γιαγιά μου η Αιγινήτισσα έλεγε για τον Μεσημερά.

  76. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    74 (με το ποιητάρικο πνεύμα που μας έπιασε 🙂 )
    σαν το κουκούτσι ΣΤΟΝ καρπό
    (ροδακινί, αφού, το δειλινό -με το κουκούτσι του ήλιου στο κέντρο)

  77. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    69 >>τζιτζίκια του Αυγούστου (που ποτέ δεν μ’ ενόχλησαν)
    Εννοείται! «Αν δε λαλήσει ο τζίζικας δεν είναι καλοκαίρι»
    Κάνω μια χαρά όταν τα πρωτακούσω!

    74, μελαχρινό ψωμί, το σκέφτηκα κι εγώ:). Όπως και μιγαδερό/μιγάδι (αν κατάφερνα να κάνω ρίμα-αλλά αυτός ο ήλιος ρε παιδί μου δεν έχει …αντικατάστατο! Τί να πεις, ο πατέρας του Φαέθοντα; 🙂

    Κι εδώ λίγα ακόμη για τις μέρες ετούτες:
    Η καλοκαιρινή «Σαρακοστή» και οι πανάρχαιες δρίμες (αλουστίνες)
    Η 1η Αυγούστου και τα καλούδια στις προθήκες της αγοράς

    https://www.taathinaika.gr/i-kalokairini-sarakosti-kai-oi-panarchaies-drimes-aloustines/

  78. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    77 Χαρακτικό για τον μήνα Αύγουστο από Ημερολόγιο των αρχών του 20ού αιώνα.
    (Νόμιζα θα εμφανιζόταν μαζί με τη φωτό)

  79. 74.
    Πανέμορφο! (Γι’ αυτό ζήτησα τη συνδρομή σας!)

    Μόνο η «αντίστιξη» με μπέρδεψε: η πρώτη λέξη (Contraponientes) δεν δείχνει τη δική μας θέση σε σχέση με το θέαμα του (του ροδακινοζαχαρωμένου) δειλινού; Με τη λέξη αντίστιξη φαίνεται να δηλώνεται μια αντίθεση ανάμεσα στο ροδάκινο και τη ζάχαρη (ή μήπως όχι;)

    77.
    Ναι, και το μελαχρινό ψωμί ήθελα να το γράψω, αλλά μου φάνηκε τολμηρό (γι’ αυτό, όμως, είναι και όμορφο!)…

  80. 68.
    Ωραίες οι Αλουστίνες!

  81. georgeilio said

    13 Αυγούστου: Του αλήστου μνήμης εν Βερολίνω Τείχους.

  82. Αύγουστος στις Επτά ΗΜΕΡΕΣ της Κ.

  83. Κι η 25η για το Ηράκλειο.

  84. # 68

    Πολύ καλό, Εφη, δεν ήξερα για τις αλουστίνες, μόνο που εγώ δεν θα τις έλεγα νεράιδες αλλά ξωτικά, κατά σύμπτωση είχα ανεβάσει τελευταίαστο φέησμπουκ κάτι σχετικό με τις νεράιδες και το τι γίνεται στη στεριά, μια πούχω καμιά 20 μέρες χωρίς να μπω στην θάλασσα

    συνοδεύεται μουσικά από το (για όλα έχει γράψει κάτι ο Μπομπ)

  85. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @62. Κάτι ξέρουν οἱ κρυφοζαχαριαδικοί καί παίζουν πληθωρικά μέ τίς παραλλαγές τοῦ Νικο-κάπως. Στο Σουργκούτ ο Ζαχαριάδης ζοῦσε μέ τό ψευδώνυμο Νικολάι Νικολάγιεβιτς Νικολάγιεφ! Χορταστικά! 🙂

  86. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Περί τά τέλη τῆς τρέχουσας δεκαετίας θά ἀνοίξουν οἱ σφραγισμένοι (μέχρι τώρα) φάκελοι Ζαχαριάδη σέ Ἑλλάδα καί Ρωσία καί τότε, θά πρέπει νά ξαναγραφῆ ἡ ἱστορία τῆς περιόδου τοῦ Ἐμφυλίου..

  87. sarant said

    82 Μπράβο

    86 Το έχεις ξαναγράψει αυτό αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι θα δούμε φοβερά πράγματα. Τέλος πάντων, εδώ θα είμαστε.

  88. Costas Papathanasiou said

    79:Καλημέρα Εύα!
    Η αντίστιξη ζάχαρης-ροδάκινου(<ῥοδάκινον / ῥωδάκινον < ελληνιστική κοινή δοράκινον / δωράκινον < λατ. duracinum < duracinus < durus + acinus=σκληρή ράγα) τονιστέα ως η αλληλοσυμπλήρωση “γλυκύτατου που λειώνει”και “υπόξινου σκληρού”, που θυμίζει σαφώς τη γεύση του ήλιου-πυρήνα που κρύβεται στη δρύπη του δειλινού, της μέρας που αναλώθηκε, για να την ξαναδώσει με το γλυκοχάραμά του
    Αντιθετική σύντηξη, φωτοσκιά, που υπάρχει γύρω μας παντού, ημών περιλαμβανομένων, όπως και η Λίνα επισημαίνει σε ένα ωραίο σχετικό της στιχοποίημα:
    …Λες και στρώσαμε τον Αύγουστο χαλί
    λες και βγήκε τ’ ασανσέρ σ’ ένα κελί
    που ένας το’ βλεπε το φως γι’ ανατολή
    κι άλλος για δύση.
    Λες και μέσα μας τ’ αντίθετα τραβάν
    να ψηφίσουνε στο ίδιο παραβάν
    σαν αιώνιο Ιησούν ή Βαραβάν
    του ανθρώπου η φύση. (Ανθρώπων έργα, 1993)
    (υγ:Ελπίζω να μην τα μπέρδεψα περισσότερο)

  89. Κιγκέρι said

  90. sarant said

    88 Για την προέλευση από durus acinus δεν είμαι βέβαιος αλλά ίσως επαναλάβω το ροδακινοάρθρο για να το συζητήσουμε

  91. Costas Papathanasiou said

    90: Αναγκαιότατες, καθότι και δημιουργικές, οι φιλέρευνες επιφυλαξεις για το έτυμον παντός. Οπότε,προς το παρόν, είναι -ας πούμε- μια ευλογοφανής εκδοχή, που δεν μπορεί να απορριφθεί.

  92. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @87. Τό ἀφήγημα τῆς ζωῆς τοῦ ἡγέτη πού ἐστάλη τό ’41 στήν Βιέννη ἀπό τήν Γκεστάπο ἀεροπορικῶς, τοῦ ἡγέτη πού «τελοῦσε ὑπό καθεστώς προστατευτικῆς κράτησης» στό Νταχάου, τοῦ ἡγέτη πού ἐπέστρεψε τῆ εὐγενικῆ φροντίδι τῶν δυτικῶν συμμάχων ἀπό τό Παρίσι ἀεροπορικῶς ἀφοῦ ἐξαφανίστηκε προηγουμένως μυστηριωδῶς ἀπό ἐκεῖ ἐπί ἕναν μῆνα, τοῦ ἡγέτη πού ἔκανε (καί συνέχισε, ὅταν ἦταν ἐξώφθαλμα ἀναπόφευκτη ἡ ἧττα) ἕναν καταστροφικό Ἐμφύλιο, τοῦ ἡγέτη πού ἡ σκληρή μετεμφυλιοπολεμική Ἑλλάδα τοῦ ἀρνήθηκε ἀκόμη καί τήν δυνατότητα ἐπαφῆς μέ τήν πρεσβεία μας στήν Μόσχα, τοῦ ἡγέτη πού στοιχεῖα τῆς πολιτείας του κρατοῦνται ἑπτασφράγιστα, ἐγώ -ἀντίθετα μέ σένα 🙂 – ὑποψιάζομαι ὅτι ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ τῆς δράσης, τῶν κινήτρων, τῶν ἀποφάσεων καί τῶν ἐνεργειῶν του.
    (Σχετικά) κοντός ψαλμός, ἀληλούια!

    Καλημέρα σας!

  93. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    (συπληρώνω καί φεύγω γιά βιβλιότσαρκα : ) )

    [τοῦ ἡγέτη πού ἔκανε (καί συνέχισε, ὅταν ἦταν ἐξώφθαλμα ἀναπόφευκτη ἡ ἧττα) ἕναν καταστροφικό Ἐμφύλιο]
    ..τοῦ ἡγέτη πού διατήρησε τό ὅπλο παρά πόδα γιά νά νομιμοποιῆται (ἠθικά) ἡ Ἑλλάδα νά ἐκκαθαρίζη τίς ὀργανώσεις τοῦ ΚΚΕ καί τούς ἐναπομείναντες κομμουνιστές..

  94. 88.
    Καλημέρα!
    Ναι, αλλά τα «μπερδέματα» στα δικά σας κείμενα είναι πάντα ευπρόσδεκτα!

    89.
    Αυτό!

    83.
    Ωραίο αφιέρωμα! Ξεχώρισα τα κείμενα του Ηλία Αναγνωστάκη (ποιητικό αυγουστιάτικο ημερολόγιο), του Μπουλώτη (για τα υπέροχα καρπούζια) και του Μηλιώνη (για τον Αύγουστο του Παπαδιαμάντη και του Καβάφη).

  95. defterin said

    > Πάντως στην Κύπρο ο Αύγουστος θεωρείται μήνας άτυχος και υπάρχουν οι κακαουσκιές ή κακαουστιές (κακοαυγουστιές θα ήταν στην κοινή).

    Βλ. https://simerini.sigmalive.com/article/2016/8/14/oi-mauroi-augoustoi-tes-kuprou3baf6c90-229b-48fe-9ab5-9f77a80ec1ad/

    Βέβαια εγώ είχα την εντύπωση ότι ο Ιούλιος είναι ο μήνας που στοιχειώνει τους ελληνοκύπριους περισσότερο, από την «9η Ιουλίου 1821 στην Κύπρο» μέχρι τα πρόσφατα: https://www.sigmalive.com/news/local/442638/o-mavros-ioulis-tis-kyprou-apo-to-praksikopima-os-to-mari

    Γενικά, το καλοκαίρι είναι τραυματική περίοδος για μας – ειδικά για όσους έζησαν το πραξικόπημα και την εισβολή και τώρα υποφέρουν από μετατραυματικό στρες που η κυβέρνηση επιμένει να επιβαρύνει με τις σειρήνες πολέμου δυο πρωινά του Ιούλη και ένα του Αυγούστου.

  96. Κιγκέρι said

    83: Και η Λάρισα, 31 Αυγούστου 1881.

    https://www.eleftheria.gr/m/%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%B5%CF%81%CF%8E%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/item/173630-31-%CE%B1%CF%85%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85-1881-%CE%BF-%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CF%8C%CF%82-%CF%83%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%BB%CE%AC%CF%84%CE%BF%CF%82-%CF%83%CE%BF%CF%8D%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%B8%CE%B5%CF%81%CF%8E%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%B7-%CE%BB%CE%AC%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%B1.html

  97. Pedis said

    # 79 –

    Για κειό το … Contraponientes … παρατηρώ μια κάποια αντιδιαστολική μεταφραστική αδεία 😁 στις διάφορες γλώσσες …

    Άντε μετά να διαβάσεις μεταφρασμένη κινέζικη ποίηση.🤓

  98. 97.
    Πράγματι, Πέδη, ποικιλία! Άντε τώρα να το χαρείς αυτό με την κινέζικη… Ό,τι σου δίνουν παίρνεις (και λες κι ευχαριστώ!)🙂

  99. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    97, >> Για κειό το … Contraponientes … παρατηρώ μια κάποια αντιδιαστολική μεταφραστική αδεία …
    και σήμερα με τριβελίζουν εκδοχές για τις λέξεις του ποιήματος. (Υπόψη , λέγεται και Φεγγαράς ο μήνας 🙂 )

    Τα σκέφτομαι να «συνομιλούν»*, όχι να κοντράρονται, το ηλιοβασίλεμα με το ροδάκινο και το κουκούτσι του. Αντικατοπτρίζεται η δύση σ΄ένα (ανοιγμένο) ροδακινοκαρπό.Φρούτο/ ..μακέτο 🙂
    (Βλέπω τον κάμπο ολόχρυσο με τ΄άνθη του, σε μια σταλαγματιά καθάριο μέλι… λέει ο Παλαμάς)

    *Στους Ολυμπιακούς το 2004, στα έργα που είχαν στολίσει την Αθήνα σε διάφορα σημεία, ήταν κι ένα με θραύσματα λευκού μαρμάρου, μια πυραμίδα, χαμηλά στην Ερμού,στο ύψος του Κεραμεικού. Πυραμίδα από λευκά ακανόνιστα μαρμαράκια, σαν υπόλοιπα από επικάλυψη τάφου, 2 – 2,5 μέτρα ύψος η κατασκευή και αρκετά πλατιά. Δεν θυμάμαι τον καλλιτέχνη αλλά σημειωνόταν στις αναφορές του έργου ότι ήταν «συνομιλία» με τον Λυκαβηττό, που όντως φαινόταν ολόκληρος ο λόφος του, από το σημείο εκείνο και όντως αυτό έδινε καλλιτεχνική υπόσταση κι αξία στο έργο (κι έτσι το θυμάμαι 🙂 )

  100. 99.
    Ωραία τα λες, Έφη, αλλά τι θα πει μακέτο; (μήπως το μακέτο του Σημίτη; 🙂 Συγγνώμη όλο άγνωστες λέξεις έχω…)

  101. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    100 Ναι! 🙂 Για αστείο έγραψα μακέτο. Το ροδάκινο (μισό), σαν μακέτα ηλιοβασιλέματος.

  102. 101. Το φαντάστηκα! Πολύ καλό!🙂

  103. Αναστάσιος said

    Αξιότιμε κύριε εκδότη,
    Μαργαριταριον θαρρώ

    Η Ναση Πελόζη …».εμφανίζοντας» (τι ακριβως;;;)
    ( βλ 1η παράγραφο)
    https://www.liberal.gr/world/episkepsi-stin-taiban-i-makra-istoria-tis-kontras-tis-pelozi-me-to-pekino/464067

    Με τιμή
    ΑΜ

  104. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ said

    Τελικά λάθος μου!! Το έχει μεταβατικό για τη Ναση Πελόζη

  105. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Οδός 25ης Αυγούστου
    πλήρες όνομα: Μαρτύρων της 25ης Αυγούστου 1898/ στο Ηράκλειο Κρήτης.

    Μνήμη στη σφαγή του Ηρακλείου, στις 25 Αυγούστου του 1898.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CE%B4%CF%8C%CF%82_25%CE%B7%CF%82_%CE%91%CF%85%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85_(%CE%97%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BF)

  106. Πάνος με πεζά said

    Κι αυτό το τραγούδι που δεν αναφέρθηκε, «Κάθε πράγμα στον καιρό του και τον Αύγουστο ο κολιός, στη ζωή έγινε νόμος και δεν γίνεται αλλιώς…»

  107. sarant said

    105 Kάπου είχαμε ένα αρθρο με μακρόσυρτες διευθύνσεις.

  108. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το ξέχασα και είναι όμορφο

  109. MA said

    Καλησπέρα,

    Να θυμηθούμε και δυο θλιβερά γεγονότα που συνέβησαν Αύγουστο:

    τη δολοφονία του δημοσιογράφου Βιδάλη μάλλον στις 13.8.1946 από την ακροδεξιά φασιστοσυμμορία του Σούρλα

    https://left.gr/news/kostas-vidalis-ypodeigma-synepeias-kai-aytothysias

    και την εκτέλεση του Πλουμπίδη στις 14.8.1954

    https://www.imerodromos.gr/14-aygoystoy-1954-apopse-poy-skotonoyn-ton-ploympidi-toy-nikoy-mpogiopoyloy/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: