Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ένα μεγάλο λεξικό

Posted by sarant στο 30 Σεπτεμβρίου, 2022


Τον Μάιο κυκλοφόρησε, από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών – Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη του ΑΠΘ, η ελληνική έκδοση του Ετυμολογικού Λεξικού της Αρχαίας Ελληνικής του Πιέρ Σαντρέν (Pierre Chantraine). Αυτό είναι το «μεγάλο λεξικό» του τίτλου μας, το βιβλίο που θα σας παρουσιάσω σήμερα.

Μεγάλο όχι μόνο στο δέμας, αν και από την άποψη αυτή προκαλεί επίσης δέος, αφού το λεξικό εκτείνεται σε 1664 σελίδες, σε σκληρόδετη έκδοση μεγάλου σχήματος, με ωραίο κόκκινο εξώφυλλο. Και η τιμή του βέβαια δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητη, αν και σχετικά είναι μάλλον χαμηλή -τα περίπου 60 ευρώ δεν είναι πολλά για ένα τέτοιο θωρηκτό, αλλά λίγοι μπορούν να τα διαθέσουν εύκολα. Και, για να τα λέμε όλα, είναι ένα βιβλίο που δεν μεταφέρεται εύκολα ούτε προσφέρεται για διάβασμα στην παραλία -και γι’ αυτό άργησα να γράψω τη σημερινή παρουσίαση.

Δεν είναι καινούργιο έργο το λεξικό του Σαντρέν: εκδόθηκε στη Γαλλία σε τεύχη από το 1968 έως το 1980 από τον Πιέρ Σαντρέν (ο οποίος πέθανε το 1974, έχοντας προλάβει να δει τα λήμματα έως το γράμμα Υ) και τους συνεργάτες του. Στη συνέχεια, οι συνεργάτες του ή οι μαθητές τους εξέδιδαν το περιοδικό Χρονικά Ελληνικής Ετυμολογίας, ενώ το 2009 κυκλοφόρησε η αναθεωρημένη γαλλική έκδοση του λεξικού, στην οποία βέβαια βασίζεται η πρόσφατη ελληνική έκδοση.

Ούτε είναι το μόνο ετυμολογικό λεξικό της αρχαίας ελληνικής που κυκλοφορεί. Υπάρχουν επίσης το Griechisches etymologisches Wörterbuch του Hjalmar Frisk, στα γερμανικά δηλαδή, που κυκλοφόρησε σε τεύχη από το 1954 έως το 1972 και εκδόθηκε σε 3 τόμους το 1973, όπως και το δίτομο αγγλικό Etymological Dictionary of Greek του R.S.P.Beekes, έκδοση του 2010.

Όπως σωστά επισημαίνεται στον πρόλογο της ελληνικής έκδοσης του λεξικού του Σαντρέν, «κανένα από τα τρία [αυτά λεξικά] δεν αντικαθιστά τα υπόλοιπα, επειδή καθένα προσεγγίζει, εν μέρει διαφορετικά αλλά πάντοτε σε επιστημονική βάση, το ζήτημα της ετυμολογίας της αρχαίας ελληνικής, φέροντας λιγότερο ή περισσότερο έντονα την προσωπική σφραγίδα του συντάκτη του.

Βλέπουμε δηλαδή ότι μέχρι σήμερα ο Έλληνας αναγνώστης έπρεπε να ξέρει γαλλικά ή γερμανικά ή αγγλικά αν ήθελε να ερευνησει σε κάποιο βάθος την ετυμολογία πάρα πολλών λέξεων, τόσο της αρχαίας ελληνικής όσο και νεότερων. Και μάλιστα να τα ξέρει καλά. Εγω έχω τη γαλλική έκδοση του λεξικού του Σαντρέν (άλλωστε συχνά πυκνά την αναφέρω και στο ιστολόγιο) και μπορώ να επιβεβαιώσω ότι δεν είναι εύκολο ανάγνωσμα -αν και νομίζω πως ξέρω καλά γαλλικά.

Το κενό καλύπτεται μόνο εν μέρει από το ετυμολογικό λεξικό του Μπαμπινιώτη, διότι το λεξικό του Μπαμπινιώτη, προφανώς, ερευνά μόνο τις λέξεις της αρχαίας που έχουν επιβίωση στα νέα ελληνικά, είναι εστιασμένο στα νέα ελληνικά και φυσικά δεν έχει βιβλιογραφικές παραπομπές, που είναι απόλυτα αναγκαίες για έναν σοβαρό μελετητή. Αυτό δεν το λέω σαν μειονέκτημα του καλού αυτού λεξικού, που το θεωρώ απαραίτητο εργαλείο: είναι τέτοια η φύση του, αφού απευθύνεται σε ευρύτερο κοινό. (Ωστόσο, πάνω από μία φορά, όταν παραθέτει εναλλακτικές θεωρίες για την προέλευση μιας λέξης, έχω εκνευριστεί που δεν υπάρχουν παραπομπές στη βιβλιογραφία ώστε να μπορέσω να δω πιο αναλυτικά τα επιχειρήματα της κάθε άποψης)

Οπότε, η μετάφραση ενός ξενόγλωσσου ετυμολογικού λεξικού της αρχαίας ελληνικής ήταν ανάγκη. Γιατί επιλέχτηκε ο Σαντρέν αντί του Beekes ή του Frisk; Ο λόγος είναι στον υπότιτλο της γαλλικής έκδοσης, Histoire des mots, Ιστορία των λέξεων (και στο ιστολόγιο αυτό ξέρουμε καλά ότι «Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία»!). Ο Σαντρέν δεν εξετάζει μόνο την καθαυτό ετυμολογία των λέξεων αλλά ενδιαφέρεται εξίσου για την ιστορία τους, δηλαδή την ιστορία του ελληνικού λεξιλογίου από την αρχαία εποχή έως το τέλος του αρχαίου κόσμου -και συχνά μέχρι σήμερα.

Νομίζω πως καλή επιλογή ήταν να μεταφραστεί ο Σαντρέν, αλλά πρέπει να πω επιπλέον ότι η ελληνική έκδοση ευτύχησε, διότι το επιτελείο του ΙΝΣ, με την επιμέλεια του Γιώργου Παπαναστασίου και του Δημήτρη Χρηστίδη έδωσε ένα βιβλίο εξαιρετικής τυπογραφικής καλαισθησίας, με προστιθέμενη αξία και με μεγάλη σημασία στη λεπτομέρεια (χρήσιμο για όποιον μελετάει τη βιβλιογραφία: για παράδειγμα, έχουν ελεγχθεί όλες οι παραπομπές του Σαντρέν, κι έτσι, αν έχει στο μεταξύ κυκλοφορήσει νέα έκδοση της πηγής, έχει αλλάξει η παραπομπή).

(Μια παρένθεση, ίσως περιττή: Στο Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών χρωστάμε βεβαίως και το Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (ΛΚΝ, 1998), όπως και πολλά άλλα, λιγότερο γνωστά, έργα σχετικά με τη γλώσσα).

Τι εννοώ «προστιθέμενη αξία»; Ότι η ελληνική εκδοση, πέρα από το καθαυτό λεξικό και το Συμπλήρωμα (που περιλαμβάνεται στην αναθεωρημένη γαλλική έκδοση του 2009) περιέχει επίσης ένα εκτενέστατο (200+ σελίδες!) Παράρτημα με το Νεοελληνικό λεξιλόγιο αρχαίας ελληνικής προέλευσης, συνταγμένο από τον Γιώργο Παπαναστασίου. Πρόκειται για πολύ σημαντική δουλειά, διότι ο Παπαναστασίου έχει ελέγξει και σε κάμποσες περιπτώσεις έχει τροποποιήσει/διορθώσει τις ετυμολογήσεις του ΛΚΝ στο φως νεότερων έργων αναφοράς, αξιοποιώντας ας πούμε συστηματικά το TLG.

Θα άξιζε ειδικό άρθρο για το Παράρτημα αυτό, αλλά προς το παρόν αρκούμαι ν’ αντιγράψω το λήμμα «πόντος» αν και χωρίς πολυτονικό και συμβολάκια.

πόντος [Κληρονομημένες λέξεις: (τοπων.) Πόντος ( < ελνστ. Πόντος < αρχ. Εύξεινος πόντος), επίσης (μσν.) ποντικός (αρχ. Ποντικός μυς, βλ. ΛΚΝ), (μσν.) ποντίκι (υποκορ. του μσν. ποντικός < αρχ. Ποντικός μυς, βλ. ΛΚΝ).

Νεότ. λαϊκές λέξεις: νεροποντή κτλ., ποντικοπαγίδα, ποντικότρυπα, ποντικοφαγωμένος, (μσν.) ποντικοφάρμακο, ποντικοφωλιά, τυφλοπόντικας κτλ. ποντικί κτλ. 

Αντδ: φουντούκι (< τουρκ. < αραβ. < ελνστ. Ποντικόν κάρυον). 

Λόγ. λέξεις: πόντος «θάλασσα», ποντοπόρος, υπερπόντιος κτλ., ποντίζω, καταποντίζω, καταπόντιση, καταποντισμός κτλ.

Νεότ. λόγιες λέξεις: ποντοπορία, πόντιση κτλ., μετροπόντικας (μτφρδ.), μοσχοπόντικο (μτφρδ.)

Βλ και λ. Ελλήσποντος, Εύξεινος πόντος].

Αυτά λέει το Παράρτημα του λεξικού στο λήμμα «πόντος». Στο καθαυτό λεξικό, το λήμμα «πόντος» πιάνει περισσότερο από μισή σελίδα μεγάλου σχήματος και δεν μπορώ να το αντιγράψω γιατί έχει πολλά ειδικά σύμβολα.

Βάζω εδώ πρόχειρη φωτογραφία της σελίδας 929 του λεξικού:

Περισσότερα για αυτή την πολύ σημαντική έκδοση (θα έλεγα: μνημειώδη, αλλά έχει φθαρεί η λέξη από την πολλή χρήση) μπορείτε να ακούσετε στην εκδήλωση παρουσίασης που θα γίνει στις 5 Οκτωβρίου 2022, ώρα 7 μ.μ., (Τελλόγλειο Ίδρυμα, Αγ. Δημητρίου 159Α, Θεσσαλονίκη, και διαδικτυακά).

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:

Γ. Γιαννάκης (Ομότιμος Καθηγητής Ιστορικής Γλωσσολογίας του ΑΠΘ),

Στ. Ματθαίος (Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας του ΕΚΠΑ), και

Χρ. Χαραλαμπάκης (Ομότιμος Καθηγητής Γλωσσολογίας του ΕΚΠΑ)

και οι επιμελητές του τόμου, Γ. Παπαναστασίου (Καθηγητής Ιστορικής Γλωσσολογίας του ΑΠΘ) και Δ. Χρηστίδης (Ομότιμος Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας του ΑΠΘ).

Advertisement

129 Σχόλια προς “Ένα μεγάλο λεξικό”

  1. leonicos said

    Σπουδαία νέα σήμερα

  2. leonicos said

    Καλημέρα

  3. leonicos said

    Εκείνο που μου λείπει καμιά φορά είναι ΚΑΙ το αντίθετο. π.χ. πώς λέγεται στ’ αρχαία ο δρόμος. (αυτό το έβαλα γιατί το ξέρω. Το ΚΑΙ το έβαλα με κεφαλαία για να μη νομιστεί πως μου λείπει μόνο αυτό)

    Επειδή η ποίηση χρησιμοποιεί λέξεις πολλές φορές χαριζόμενη στο μέτρο και όχι με αυστηρό κριτήριο τη σημασία, συχνά αναγκαζόμαστε να ‘μεταφράζουμε’ αυτό που λέει σ’ αυτό που θα ήθελε να πει.
    π.χ. σε τί διαφέρουν το ἄφαρ από το αἴψα
    ξέρω ποιος είναι ο ἄντυξ και ποια η πλήμνη του τροχού, αλλά δεν μπορώ να βρω τις ακτίνες
    Αναζητούσα πώς λεγόταν η δερμάτινη λαβή της ασπίδας, από την οποία περνούσε το αριστερό χέρι, και σχεδόν τυχαία βρήκα το ‘πόρπαξ’.

    Θα μου πείτε γιατί, αφού αρχαία ελληνικά δεν πρόκειται να μηλήσεις

    Δεν έχω απάντηση σε όλες τς δικές μου ερωτήσεις. Δικαιούμαι να μην έχω ούτε στις δικές σας…..

  4. Παναγιώτης Κ. said

    Θαρρώ πως οι ξένοι τίμησαν περισσότερο την Ελληνική από όσο την τίμησε η αφεντιά μας!

  5. leonicos said

    Θα το πάρω το βιβλίο

  6. Παναγιώτης Κ. said

    «Δεν έχω απάντηση σε όλες τις δικές μου ερωτήσεις. Δικαιούμαι να μην έχω ούτε στις δικές σας…»
    Γειά σου Λεώ με τα αποφθέγματά σου! 🙂

  7. LandS said

    Δεν ξέρω τι έπαθα αλλά νιώθω δέος

  8. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα! Πολύ ωραία είδηση, όντως.
    Να επισημάνω, λόγω προσωπικής πετριάς, την αξία της καλής τυπογραφικής δουλειάς (βασίζομαι στην περιγραφή, δεν έχω δει το βιβλίο, αλλά έρχεται από έμπειρο μάτι 🙂 ). Σπανίζει πια στις μέρες μας, ακόμη και σε υποτιθέμενα «καλά» βιβλία. Για τα λογοτεχνικά, χαμένη εν πολλοίς η μάχη, φοβάμαι.

  9. Δείγμα από τον εκδότη:

    Click to access PROTES_SELIDES.pdf

  10. Απ’ τον εκδότη, μαζί με το Δελτίο Τύπου
    http://ins.web.auth.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1343:chantraine&catid=53&Itemid=128&lang=el

  11. Spiridione said

    Ο Μπαμπινιώτης για το λεξικό
    https://www.protagon.gr/themata/to-leksiko-gia-kathe-ellina-pou-agapa-ti-glwssa-mas-44342509918

  12. Theo said

    Καλημέρα,

    Υπέροχα νέα.

    μισή σελίδα

  13. Theo said

    μισή σελίδα, συγγνώμη!

  14. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ωραία νέα, ωραίο δώρο!
    Εγώ κλαίω ακόμη το λεξικό μου των αρχαίων ρημάτων, του Ρώσση ,το παλιό, το στενόμακρο. Μόλις χθες ρωτούσα σ’ ένα παλαιοβιβλιοπωλείο μην τυχόν το είχαν. Καημός πολλού καιρού, κάηκε σε μια πυρκαγιά στο πατρικό μου, μαζί με τα βιβλία μου του πανμίου.

  15. antonislaw said

    Καλημέρα σας! Σπουδαίο βιβλίο, συγχαρητήρια στο επιτελείο του ΙΝΣ και στους επιμελητές για το πραγματικά θεμελιώδες πόνημα. Πιστεύω ότι ένα τέτοιο έργο είναι χρήσιμο όχι μόνο για τον μελετητή αλλά και το χρήστη της ελληνικής γλώσσας στη διαχρονία της, θα λύσει απορίες, θα δημιουργήσει ερωτήματα και σκέψεις αλλά και θα διαψεύσει μύθους για την ελληνική γλώσσα. Γιατί η ιστορία της ελληνικής γλώσσας είναι ένα πολύ σοβαρό έργο για να το αφήνει κάποιους σε τσαρλατάνους ημιμηθείς και διακινητές μύθων του διαδικτύου.

  16. leonicos said

    to παράγγειλα

  17. Νέο Kid said

    Η εισαγωγή του συγγραφέα (υπάρχει στο 9. του Στάζυμπου) είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Μήπως ξέρει και μπορεί κάποιος να αναλύσει λίγο το τι είναι η «πελασγική υπόθεση» (γλωσσολογικά και «φυλετικά») που αναφέρεται σ αυτή την εισαγωγή;

    Υγ. 62 ευρώ είναι αστείο ποσό για τέτοιο έργο. Υποθέτω στη Γαλλία θα κάνει πάνω απ το διπλάσιο.

  18. 11: «Βεβαίως, εγώ το έχω κάνει ήδη…»

    Βεβαίως, με άλλες μορφές προσέγγισης, με το λεξικό μου των Παραγώγων και Συνθέτων, τα «παιδιά και τα εγγόνια» των λέξεων τής γλώσσας μας (Κέντρο Λεξικολογίας 2016, σελ. 723 + 257) έχω προσωπικά αντιμετωπίσει αυτό το θέμα, όπως και με το Ετυμολογικό Λεξικό μου: ιστορία των λέξεων (Κέντρο Λεξικολογίας 2011, σελ. 1657), όπου εκθέτω αναλυτικά τα ετυμολογικά πεδία των λέξεων (παράγωγα και σύνθετα) με πλήθος ετυμολογικών, χρονολογικών και άλλων πληροφοριών. Για την ιστορία, το μόνο ετυμολογικό λεξικό τής Νέας Ελληνικής στο οποίο ετυμολογούνται συστηματικά και όλες οι αρχαίες λέξεις που υπάρχουν στη Νέα Ελληνική είναι αυτό το Λεξικό, που συνέταξα το 2009 (β’ εκδ. 2011).

  19. Αγγελος said

    Πολύ ενδιαφέρον. Με βλέπω να το παίρνω.
    Ας σημειώσουμε και ότι εκδότης είναι η Librairie Klincksieck, που εγώ την πρωτογνώρισα από το αμίμητο Dictionnaire français-roméique του Missir. Κι αυτό αξίζει άρθρο 🙂

  20. 17υγ: Ένα διακοσάρι

  21. Πάτε και το παραγγέλνετε χωρίς το κουπόνι του Νικοκύρη, ποιος σας φταίει μετά… 🙂

  22. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Πά, πά, πά, πά! Μόλις ἐπεστρεψα ἀπό ξενύχτι, ἀλλά μοῦ τήν ἔφτιαξες τήν μέρα! Μπράβο Νικοκύρη!

  23. ΣΠ said

    17
    Κιντ, δες αυτό το πέιπερ.
    https://sci-hub.se/https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/002438416490035X

  24. ΣΠ said

    ο Παπαναστασίου έχει ελέγξει και σε κάμποσες περιπτώσεις έχει τροποποιήσει/διορθώσει τις ετυμολογήσεις του ΛΚΝ στο φως νεότερων έργων αναφοράς, αξιοποιώντας ας πούμε συστηματικά το TLG.

    Έχουν περαστεί αυτές οι διορθώσεις στην on-line έκδοση του ΛΚΝ;

  25. 24: Καλή ερώτηση για την εκδήλωση, μάλλον ρητορική ωστόσο.

  26. Ωραίο κομμάτι. Γιατί όμως δεν είπαμε και κάτι για το ετυμολογικό λεξικό του Hoffmann και την εξελληνισμένη έκδοση από τον Αντώνιο Παπανικολάου;

  27. Νέο Kid said

    23. Μερσί Σταύρο! Με μια πολύ γρήγορη ανάγνωση βλέπω ότι το σύμπλεγμα -νθ (Κόρινθος , άνθος , άκανθος …) αποτελεί κατεξοχήν σημείο τριβής (ως προς το αν είναι ελληνικό/ινδοευρωπαϊκό ή προ-ελληνικό ) μεταξύ pelasgianists (ωραία λέξη) και anti-pelasgianists
    Ενδιαφέροντα όλα αυτά , αλλά θέλουν μελέτη…

  28. Spiridione said

    18. Βεβαίως, βεβαίως.

    24. Ε όχι, πρέπει να γίνει πρώτα νέα έκδοση του έντυπου λεξικού, αν γίνει ποτέ.

  29. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @3. κνημία

  30. Spiridione said

    24.
    Το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών [ΙΝΣ- Ίδρυμα Τριανταφυλλίδη] εξέδωσε το Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής το 1998, το ανατύπωσε το 2009 και ετοιμάζει μια νέα αναθεωρημένη έκδοση. Το λεξικό κυκλοφορεί σε έντυπη μορφή αλλά και online στο διαδίκτυο. Ρωτήσαμε τον γλωσσολόγο Γιώργο Παπαναστασίου, διευθυντή του ΙΝΣ, αν το Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής στην αναθεωρημένη έκδοσή του θα είναι ψηφιακό. «Θα κυκλοφορήσει σε έντυπη μορφή, αυτό είναι βέβαιο, υπάρχουν όμως και σκέψεις για την ανάπτυξη μιας εφαρμογής την οποία θα μπορεί να αγοράσει ο χρήστης και να εγκαταστήσει στον υπολογιστή του», απάντησε.
    Η δική του εκτίμηση είναι ότι θα κυκλοφορούν παράλληλα, για μεγάλο χρονικό διάστημα, έντυπες και ψηφιακές εκδόσεις λεξικών, και ότι, ειδικά στην Ελλάδα, η αποκλειστικά online κυκλοφορία τους θα αργήσει πολύ. «Αφενός οι εξελίξεις φτάνουν εδώ με κάποια καθυστέρηση, αφετέρου το ποσοστό του ελληνικού κοινού που είναι εξοικειωμένο με το ηλεκτρονικό βιβλίο και την ψηφιακή ανάγνωση είναι πολύ μικρότερο από το αντίστοιχο ποσοστό του αγγλόφωνου κοινού». Επιπλέον, ο κ. Παπαναστασίου θεωρεί ότι το κέρδος ενός λεξικού είναι τα λήμματα που διαβάζουμε καθ’ οδόν προς κάποιο συγκεκριμένο λήμμα, πράγμα που δεν συμβαίνει στις οnline βάσεις δεδομένων, οι οποίες μας επιστρέφουν πληροφορίες για συγκεκριμένη λέξη που αναζητούμε και έτσι δεν έχουμε εικόνα των λέξεων που την περιβάλλουν στη σελίδα ενός τυπωμένου λεξικού – και χάνουμε την πληροφορία που μεταφέρουν ακριβώς αυτές οι γειτονικές λέξεις.
    Δεν είναι τόσο το κόστος, όσο ο όγκος ενός λεξικού από τον οποίο θέλουμε να απαλλαγούμε, εξηγεί ο κ. Παπαναστασίου και παραδέχεται ότι η οnline έκδοση προσφέρει επιπλέον το πλεονέκτημα της φθηνότερης και ταχύτερης αναθεώρησης ενός λεξικού, όμως η online έκδοση δεν αποτελεί αδιαμφισβήτητη λύση. Μας φέρνει το παράδειγμα του Etymological Dictionary of Greek, ενός ετυμολογικού λεξικού της ελληνικής, του γερμανικού εκδοτικού οίκου Brill, το οποίο διατέθηκε αρχικά αποκλειστικά στο ίντερνετ, αλλά λόγω προβλημάτων στη χρήση του οι εκδότες αποφάσισαν να το τυπώσουν. «Υπάρχουν ειδικά προβλήματα συμβατότητας που αντιμετωπίζουμε στην ελληνική γλώσσα, τα οποία δεν έχει η αγγλική, λόγω της ιδιαιτερότητας του αλφαβήτου μας. Πολλά από αυτά έχουν λυθεί με την εφαρμογή του Unicode, όχι όμως όλα, όπως ζητήματα που αφορούν γραμματοσειρές σε πολυτονικά κείμενα».
    https://www.tovima.gr/2012/11/16/books-ideas/entypa-leksika-enantion-ilektronikwn/
    Αυτά το 2012. Περιμένουμε ακόμα την αναθεωρημένη έκδοση.

  31. Πουλ-πουλ said

    Ο πρόλογος του Chantraine είναι ένα θαυμάσιο δείγμα επιστημονικού-αυστηρού ύφους, που δεν καταντά αποστεωμένο, χάρις στις λίγες, αλλά καίριες προσωπικές αναφορές. Να ένα δείγμα:
    «Όταν ανέλαβα να γράψω το έργο που παρουσιάζω σήμερα, γνώριζα ότι η εργασία του προκατόχου μου θα μου πρόσφερε σημαντική βοήθεια, είχα όμως και τον φόβο
    μήπως το βιβλίο μου κατέληγε να μην είναι τίποτε άλλο παρά μια απλή επανάληψη.»

  32. ΓΤ said

    @18

    Τέρμα χυδαίος ο τύπος…

  33. Το λήμμα «πόντος» από το Hoffmann-Παπανικολάου και μια εικόνα του λεξικού.

  34. freierdenker said

    Καταρχήν συγχαρητήρια στους επιμελητές, το ΙΝΣ, και όλους τους άλλους συντελεστές. Είναι αυτό που λέμε έργο πνοής, και σίγουρα το αποτέλεσμα τεράστιας προσπάθειας.

    Η πρώτη μου σκέψη ήταν, θέλω να το έχω στην βιβλιοθήκη μου. Η δεύτερη μου σκέψη ήταν, μήπως όμως αγοράζοντας το ικανοποιώ κατά βάση ένα φετίχ, αντί για κυρίως πνευματικές ανάγκες. Στο κάτω κάτω τα λεξικά προσφέρονται για ηλεκτρονική εκδοση, κυρίως τα ψάχνεις και πηδάς από ένα σημείο στο άλλο, παρά τα διαβάζεις.

    Από την άλλη το φετίχ με τα βιβλία δεν είναι και κάτι κακό. Οπότε μπορεί τελικά και να το αγοράσω. Απλά αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να υποσχεθώ κάτι τέτοιο.

  35. leonicos said

    Πάντως, όλοι και όλα χρειάζονται πολλή προσοχή. Και ιδού η απόδειξη:

    Σούδα:
    Καθ’ ὕπνους λύσις ὀνείρου
    Ὄναρ καθ’ ὕπνους νητρεκὲς λαλεῖν τόδε
    Θανῶν καθ’ ὕπνους φροντίδων ἔσῃ δίχα
    Γελῶν καθ’ ὕπνους δυσφόρους ἕξεις τρόπους
    Κλαίων καθ’ ὕπνους παγχαρὴς πάντως ἔσῃ

    Για ποιους ‘ύπνους’ μιλάει;

    το επίθετο είναι απλό δευτερόκλιτο συνηρημένο καθύπνοος / καθύπνους= κοιμώμενος

    καθύπνους απλοῦς
    καθύπνου απλοῦ

    πρόκειται για λεξισχισία και η απόστροφος δεν έχει θέση

    Με βρήκατε να μεταφράζω το επεισόδιο κατά το οποίο η Αθηνά βρίσκει τον Επειό καθύπνουν, και του υποδεικνύει πώς θα φτιάξει τον Δούρειο Ίππο.

  36. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα και τα δεύτερα σχόλια! Ταξίδευα το πρωί, να με συμπαθάτε.

    19 Το λεξικό του Μισίρ πράγματι αξίζει άρθρο, είναι το περιεργότερο που υπάρχει. Το έχω στα υπόψη.

  37. sarant said

    17 Η γαλλική έκδοση στη fnac κάνει 199 ευρώ.

  38. leonicos said

    6 Παναγιώτης

    αρχαία ελληνικά δεν πρόκειται να μηλήσεις

    Ευχαριστώ για τον χαιρετισμό, αλλά και που δεν με έψεξες για το ‘μηλήσεις’

    άλλο η μηλιά και άλλο η μιλιά

    Α, ρε Σαραντακο που τα έψαχνες προχτές! Είναι δυνατό να μας έρθουν όλα διαμιάς;

  39. leonicos said

    26 Δημοσιόχωρε

    Το έχω και είναι απλά απογοητευτικό.

  40. Georgios Bartzoudis said

    Καλοτάξιδο να είναι το Λεξικό, πολύ χρήσιμο για όσους ασχολούνται πραγματικά με τα ετυμολογικά. Διότι στο διαδίκτυο κλπ εμφανίζονται πλείστοι όσοι …κατά φαντασίαν «ετυμολόγοι», εξαπολύοντες αρλούμπες κατά μυριάδες!
    Σε ότι με αφορά, ασχολούμαι κυρίως με τη διάσωση λέξεων και εκφράσεων της Μακεδονικής Γλώσσας, εισερχόμενος ακροθιγώς στα ετυμολογικά. Για παράδειγμα, θα έλεγα ότι στα Μακεδονικά δεν λέμε ούτε φουντούκι ούτε ποντικόν κάρυον. Λέμε λεφτόκαρο. Και θα προσέθετα ότι προέρχεται από το λεπτοκάρυον, τον καρπό της λεπτοκαρυάς (ήτις Corylus avellana λέγεται λατινιστί. Αλλά αυτό δεν θα το έγραφα!).

  41. Αγγελος said

    (32) Να πούμε του στραβού το δίκιο, η λέξη «εγώ» δεν υπάρχει στο άρθρο του Μπ., όπως θα μπορούσε να νομίσει κανείς διαβάζοντας μόνο το σχόλιο (18) του Στάζυμπου. Υπάρχει βέβαια η λέξη «προσωπικά» και τρία ρήματα σε α’ ενικό…

    Δεν μπόρεσα να μη θυμηθώ ένα λίβελλο του Ροΐδη κατά του Σαρίπολου, τον οποίον και παραθέτω προς τέρψιν των συσχολιαστών, κι ας είναι άσχετος με το σημερινό θέμα (ε, νομίζω πως δεν συνηθίζω να κάνω ντιπ άσχετα σχόλια. Εξέστω μοι και μια φορά…):

    «Τοῦ ὄνου ἡ φωνὴ μόνον τὴν ἀκοὴν ἐνοχλεῖ, τῆς δὲ “ἕδρας” τὸ “κελάδημα” καὶ τὴν ὄσφρησιν πικραίνει. Ἀμφότερα ταῦτα ἐπάθαμεν ἐκ τοῦ κρότου τούτου, ὥστε πρὶν ἔτι ἴδωμεν τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κροτοῦντος, εὐθὺς ἐννοήσαμεν ὅτι ὁ ἀξιότιμος κύριος Σαρίπολος ἔκρινε πάλιν πρέπον νὰ λύσῃ τὴν σιωπήν.

    Ὡς τῆς κορώνης οὕτω καὶ τῆς “ἕδρας” τὸ ᾆσμα κύριον ἔχει γνώρισμα τὴν μονοτονίαν. “Κρὰ” “Κρὰ” καὶ τίποτε περισσότερον κρώζουσιν αἱ κορῶναι. “Ἐγὼ” “Ἐγὼ” καὶ οὐδὲν ἄλλο κελαδεῖ ἀπὸ τριακονταετίας ἡ “ἕδρα” τοῦ κ. Σαριπόλου. Κρατοῦνες φιάλην ἀμμωνίας ὑπὸ τὴν ῥῖνα ἀποσπῶμεν αὐτολεξεὶ ἐκ τοῦ κελαδήματος τούτου τοὺς ἑξῆς μόνον τρεῖς ἀηδονισμούς.·

    Α΄. «Οἱ κ.κ. καθηγηταί, οἱ τὸν Ἀδρίαν διεκπεραιωθέντες, τὰς Ἄλπεις ὑπερβάντες, τὸν πορθμὸν τῆς Μάγχης διασκελίσαντες, ὅπως ἀναζητήσουσι συγγραφεῖς καὶ ἑρμηνεύσωσι θεωρίας ξένων, πῶς ἀπηξίωσαν νὰ μνημονεύσωσι τῆς ἐμῆς συγγραφῆς»;

    Β΄. «Περὶ τὰ τέλη τοῦ παρελθόντος Δεκεμβρίου ΕΓΩ καί τινες ἄλλοι καθηγηταί»…

    Γ΄. «Εἰδοποιῶ τοὺς καθηγητάς, ὅτι ἂν ἀπαντήσωσιν ὀφείλουσι πάντες ὁμοῦ ν’ ἀναιρέσωσι τὴν παροῦσα διατριβήν μου, διότι οὐδεμίαν ἔχω διάθεσιν ν’ ἀπαντήσω εἰς ἕνα μόνον. Οἱ ἑπτὰ ὁμοῦ δὲν θεωροῦνται πολλοὶ ἵνα μόνος ΕΓΩ κατὰ πάντων ἀντιταχθῶ».

    Τοιαῦτα κελαδεῖ ἡ ἐγωιστικὴ ἕδρα. Συμφωνοῦμεν μετὰ τοῦ ποιητοῦ λέγοντος:

    Pour chanter un Énée il faut être un Virgile ;

    πιστεύομεν ἀκόμη ὅτι, ἵνα ἐπικρίνῃ τις Πούχταν τινὰ ἢ Σαβινῆν πρέπει νὰ γνωρίζῃ νομικά. Ἀλλὰ πρὸς ἀπάντησιν εἰς τὰ κελαδήματα τῆς Σαριπολείου “ἕδρας”, οὔτε γνώσεων, οὔτε πνεύματος οὐδὲ κἂν λόγων ἢ μελάνης ἔχει τις ἀνάγκην· ἀρκεῖ νὰ ἔχῃ πέντε δάκτυλα καὶ νὰ ἠξεύρῃ νὰ ἀνοίγῃ τὴν παλάμην.

    Ἀλλ’ ἡ τοιαύτη ἀπάντησις ἔχει ἴσως τὸ ἐλάττωμα ὅτι συνήθως ἀπευθύνεται εἰς “πρόσωπα” καὶ ὄχι εἰς “ἕδρας”. Ὀχούμενοι χθὲς εἰς Κολοκυθοῦν ἐθαυμάσαμεν παρὰ τὴν ὄχθην τοῦ χειμάρρου ἰτέαν. Μή τις ὅμως βιασθῇ νὰ ὑποθέσῃ ἀκούων περὶ δένδρου καὶ Σαριπόλου ὅτι προτείνομεν νὰ κρεμασθῇ ὁ ἀξιότιμος κύριος Σαρίπολος. Θέλομεν μόνον νὰ εἴπωμεν ὅτι ἀπὸ τοῦ κορμοῦ τῆς ἰτέας ταύτης κρέμονται εὐλύγιστοι κλάδοι, καταλληλότεροι ὡς ἀπάντησις εἰς τὰ ληρήματα τῆς “καλλικελάδου ἕδρας”. »

  42. sarant said

    41 Ωχ, τσουχτερός!

  43. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    38 >>άλλο η μηλιά και άλλο η μιλιά
    Μιλιά μου αρχαιοπλάνταχτη, μηλιά μου φουντωμένη
    που ΄δωκες σπόρους και καρπούς σ΄όλη την οικουμένη

    Μιλιά μου εσύ που εμπόλιασες, μιλιές λαών μεγάλων
    αλλά κι εσύ μπολιάστηκες απ΄ τις μιλιές των άλλων

  44. dryhammer said

    41. Θαύμασα και γέλασα για άλλη μια φορά με τη γραφή του Ροΐδη, κι αυτόματα μου βγήκαν δυο ερωτήματα:
    α΄. Θα μπορούσε να γράψει κάποιος σήμερα κάτι ανάλογο (και δεν εννοώ στη γλώσσα αλλά στους χαρακτηρισμούς) ή θα τον πλακώνανε στις αγωγές;
    β΄. Γιατί είχε τόσο άχτι του Σαρίπολου;

  45. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    44, >>Γιατί είχε τόσο άχτι του Σαρίπολου;
    …Ο σατιρικός πληθωρισμός του Χιώτη συγγραφέα αποτελούσε ακριβώς μια πλειοδοσία απόγνωσης για τον αναγκαστικό εγκλεισμό του μέσα σε μια χώρα, η οποία, όντας ήδη πολύ μακριά από το μεγαλειώδες παρελθόν της Ελληνικής Επανάστασης, δεν ήταν ακόμη ικανή να αρθρώσει ούτε καν το αίτημα ενός ιδανικού, γιατί έμοιαζε ακριβώς να μην αισθάνεται την ίδια την αναγκαιότητά του, σε αντίθεση με τη σύγχρονή του Ευρώπη, η οποία έπασχε ακριβώς από την «πνευματική νόσο» που ο ίδιος ο Ροΐδης ονόμαζε «δίψα του ιδανικού».

    Έτσι, το Πανεπιστήμιο της Αθήνας αποδεικνυόταν πολύ ισχνό για να αναλάβει μια τέτοια αποστολή την οποία φαινόταν να υποστηρίζει, κυρίως αρνητικά, και ο Ροΐδης. Ήταν συνήθως οι ανεπαρκείς, αλαζόνες, μικρόνοες και ματαιόσπουδοι καθηγητές, ο Σαρίπολος, ο Κόντος, ο Τζιβανόπουλος, ο Πύρλας ή ο Αφεντούλης, οι οποίοι πρόβαλαν άτεχνα μια καταγέλαστη γνωστική προπέτεια και ο Ροΐδης ξεκλειδώνοντας σαρκαστικά τα κείμενά τους και τις δραστηριότητές τους μεγέθυνε στο έπακρο τις αστοχίες τους (…)
    http://www.eriande.elemedu.upatras.gr/eriande/synedria/synedrio4/praktika1/smirnaios.htm
    Μεταξύ των «θυμάτων» της σάτιράς του Ροϊδη ήταν και ο Νικόλαος Σαρίπολος τον οποίο συνήθιζε να αποκαλεί «Όνο Καθηγητή». Κατά την αντίληψή του, ο διακεκριμένος νομικός, συγκέντρωνε τις ιδιοτροπίες του τετράποδου: την ασχήμια, το φθόνο, το πείσμα, τον εγωισμό, την χαμέρπεια, την ανοησία κλπ. Ως «Όνος Καθηγητής» ο Σαρίπολος, διακρινόταν για το ευμετάβλητο της γνώμης του. Ο Ροϊδης σχολίαζε, πως ο Νικόλαος «άλλαζε τις απόψεις σαν τα πουκάμισα» μόνο για να πλουτίσει και να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της κυβέρνησης. Τέλος, ο Σαρίπολος κατά τον Ροϊδη, διακρινόταν για την αποστροφή του «προς την ευπρέπειαν, την λογικήν και την γραμματικήν»….
    http://www.mixanitouxronou.com.cy/categories/prosopa/pia-ine-i-gnosti-platia-tis-lemesou-pou-echi-to-onoma-diakekrimenou-nomikou-ton-opio-o-roidis-apokalouse-ono-kathigiti/

  46. 41: Η προσωπική αντωνυμία εννοείται από το πρόσωπο του ρήματος, ενώ η κτητική μπαίνει επιμελώς δις: το λεξικό μου

  47. ΝΕΣΤΑΝΑΙΟΣ said

    3. Πριν δούμε πως λέγεται ο «Δρόμος» στα αρχαία, καλό είναι, επιβάλλεται να δούμε τι είναι «δρόμος» στα νέα.

  48. sarant said

    45 Είχε κάνει κάποιες γνωματεύσεις σκανδαλώδεις (υπέρ της κυβέρνησης) ο Σαρίπολος, αν θυμαμαι καλά.

  49. leonicos said

    Και κάτι για τα πρέμνα, κι ας είναι παλιό

    πρέμνα δ’ ἀπαυαίνοντο βίην ποθέοντ’ ἀνέμοιο Κοϊντος, ΙΒ΄ στ. 129
    τα πρέμνα ξεραίνονταν από τη δύναμη του ανέμου

    έκοβαν έλατα για να χτίσουν τον Δούρειο Ίππο, και μιλάει για τα απομενοντα κούτσουρα στο χώμα, τα υπολείματα των δέντρων

    βέβαια η χρήση αυτή είναι παλιά, αλλά εγώ με αυτή τη σημασία έμαθα τη λέξη, πριν μάθβ αρχαία ελληνικά

  50. leonicos said

    έκοβαν έλατα για να χτίσουν τον Δούρειο Ίππο, και μιλάει για τα απομενοντα κούτσουρα στο χώμα, τα υπολείΜΜατα των δέντρων

    μην καώ στη φωτιά μου

  51. Νέο Kid said

    Έλατα, λέει… Και πού ήταν η Τροία ρε μάστορα; Στ’Άγραφα; 😵
    Σιγά να μην έκοβαν και σεγκόϊες…

  52. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    48, το Μάρτιο του 1875, Εποχή βασιλέως Γεωργίου του Β΄, η κυβέρνηση Βούλγαρη, στις εκλογές της προηγούμενης χρονιάς, παρά την άσκηση εκβιασμών, δεν πήρε τα αναμενόμενα ποσοστά .’Ετσι, άρχισε τις αλχημείες για διάφορα ζητήματα με κορυφαίο τον αριθμό βουλευτών για κοινοβουλευτική απαρτία, ξεσηκώθηκε ο νομικός κόσμος και ο Σαρίπολος,μόνος αυτός, κόντρα σε όλους τους υπόλοιπους νομικούς από τη Νομική Σχολή Αθηνών, γνωμάτευσε υπέρ του κυβερνητικού πραξικοπήματος, όμως στη συνέχεια αναγκάστηκε να παραιτηθεί εξ αιτίας της καθολικής αποδοκιμασίας. Μέγας χαμός έγινε και στον τύπο (απέτσωτες βλέπεις οι φυλλάδες τότε).
    Σελ 15

    Click to access 4.%20%CE%97%20%CE%B5%CF%80%CE%BF%CF%87%CE%AE%20%CF%84%CE%BF%CF%85%20%CE%93%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85%20%CE%91%27….pdf

    Πολύ μου άρεσε η ευκαιρία αυτή για αναδρομή στις τότε ξεφτίλες της εξουσίας προς τις οποίες βρίσκω
    μεγάλες αναλογίες με τα τρέχοντα αυταρχικά κυβερνητικά τεκταινόμενα.

  53. ΣΠ said

    52
    Γεωργίου του A΄

  54. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Δικαίως μνημονεύεις ἰδιαίτερα, Νικοκύρη, τό Παράρτημα, τό ὁποῖο εἶναι θαῦμα (τοῦ σπουδαίου Γ. Παπαναστασίου) μέσα στό θαῦμα τῆς θηριώδους συνολικῆς δουλειᾶς τῶν ἐπιμελητῶν καί τῶν μεταφραστῶν. Αὐτό τό Παράρτημα ΚΑΙ μεταφέρεται εύκολα, ΚΑΙ προσφέρεται για διάβασμα στην παραλία, ἄν ὁ Παπαναστασίου τό ἐκδόσει αὐτόνομα.

  55. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @54. ..ἐκδώσει..

  56. Costas Papathanasiou said

    Καλησπέρα. Όμορφη παρουσίαση πονήματος εξαίρετου.
    Το οποίο αρμενίζει διαβαίνοντας λογής λογής πόντους (ομόρριζους) και το οποίο θα κερδίσει κι άλλους (ομώνυμους) καθώς θα διαβαστεί. Και αξίζει, ένα καλό λεξικό, να το θωρείς σαν ποντοπόρο θωρηκτό, σα βάση με γιοφύρια και μονοπάτια(<αρχ. πάτος =δρόμος, οδός πεπατημένη) όσα και οι λέξεις του. Σαν ένα Πόντιουμ(<λατ.podium<ελλ.πόδιον) με pontes (πληθ.λατ. pons) υπερπόντιους -και όχι απόντες- που να ποντάρεις πάνω τους πως δε θα ποντιστείς από αυστηρό ποντίφικα.
    Λίγα τα 60 ευρώ για ένα μακρύ ταξίδι με αυτό προς γνώση και ανάγνωση οδυσσέων άλλων τόπων και άλλων χρόνων. Αντί, φουνταριστός (<ΠΙΕ *bhudh- "βάση, βυθός, πάτος,", βλ.πυθμήν, Funds ) στον πάτο των νερών της αλλαγής, να ψάχνεις -πελαγώνοντας- σοφία ανθρώπων στο σκοτάδι, σάμπως ποντίκι σε σοφίτα ή για Η/Υ Ηλέκτρας:
    “(…)Τίποτα δε θυμάμαι πια, δικά μου ή ξένα./Σα να ’χουν γίνει σ’ έναν άλλο χώρο, έξω απ’ το χρόνο.(…)/
    Ανάμεσα σ’ εμένα και σ’ εκείνα έμπαινε η πρόβλεψη και η πρόγευση/προκαταβολικό γεφύρι —ένα γεφύρι εμπόδιο·—/μια και μπορούσες να περάσεις από πριν, δεν περνούσες,/(…)Ποιός μπορεί να περάσει/πάνω απ’ αυτό; Να πάει πού; Απ’ τη γη στον ουρανό ή αντίστροφα;/Λείπουν ακόμη και τα λόγια. Όλα τ’ αφήσαμε στη μέση,/όλα τ’ αφήσαμε στην τύχη. Κι έγιναν/χωρίς εμάς. Εμείς μείναμε πίσω/(…)//Κάτι μεγάλες, ακατανόητες λέξεις/μπαίναν στο καθημερινό μας λεξιλόγιο. Ποτέ/δεν τις αντίκρισα κατάματα μήτε δοκίμασα να τις αρθρώσω —/σα να ’χαν έρθει ξένοι καταχτητές κι εγώ είχα προφτάσει/να κρυφτώ σε μια κρύπτη μυστική/ ανάμεσα στο ταβάνι και στα δοκάρια της στέγης,/με λιγοστές προμήθειες τροφή και νερό.(…)”
    (Γιάννης Ρίτσος, “Κάτω απ’ τον ίσκιο του βουνού”, ΜΥΚΗΝΕΣ, Μάης 1960)

  57. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Ωραία! Δεν θα προβληματιστούν οι κόρες μου για το δώρο στη γιορτή μου. 🙂

    Ψηφιακή vs έντυπη μορφή: Με διαφορετική χρήση και χρησιμότητα η καθεμία, με πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Προτιμώ να έχω και τις δύο! 🙂

    14.
    Έφη, αν εννοείς το κόκκινο (έκδοση 1955), το έχουν 1-2 παλαιοβιβλιοπωλεία ιντερνετικά.
    Το iep έχει την 8η έκδοση του 1929.

    [Ομοιοπαθείς ως προς την απώλεια -σχολικών τε και εξωσχολικών- βιβλίων, όχι από πυρκαγιά αλλά από βαριά αμέλεια (δική μου και άλλων…)]

  58. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

  59. Στο τέλος μιας δύσκολης για μένα μέρας, μπήκα και χάρηκα κείμενο και σχόλια (κι ο Σουρής με τον Σεμ(ι)τέλο! )
    Ενα τραγούδι εποχής που είχα χρησιμοποιήσει (και τραγουδήσει κάποτε με πολύ ελαφρά αλλαγμένα στίχους)

  60. dryhammer said

    45,52 +(48,53): Ευχαριστώ ιδιαίτερα για τις διευκρινιστικές απαντήσεις.

  61. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ἕνα σχόλιο στό πλαίσιο τοῦ παραδειγματικοῦ λήμματος πόντος:

    Θῦμα τῆς λεξιλογικῆς ποντικοπαραγωγῆς πρέπει νά εἶναι καί ἡ σύγχρονη ὀνομασία τῆς (τῶν) διαλέκτου τῶν Ἑλλήνων τοῦ Εὐξείνου Πόντου. Πιθανότατα ἡ ἀρχική ἐκδοχή της νά ἦταν «Ποντικά» (Ἔχω δίπλα μου τό «Ἱστορικόν λεξικόν τῆς Ποντικῆς διαλέκτου»). Φαίνεται ὅμως ὅτι ἡ ὁμοιότητά της μέ τό πακέτο τῶν ποντικο-/μυο- ἐννοιῶν (ποντίκι κλπ) ἐξανάγκασε τόν εὐπρεπισμό της σέ Ποντιακή/ποντιακά κλπ

  62. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @59. Ἀθάνατο τραγούδι, Τζῆ!

  63. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Ότι ο μετροπόντικας θα ήταν λόγια λέξη δεν το περίμενα.

  64. eran said

    Πάντως παντού τρυπώνει ένα λάθος, ακόμα και σε ένα τέτοιο κείμενο, που το είδαν πολλά ζευγάρια μάτια: *ser‑p‑ των ἔρπω, σελ 13

  65. Πέπε said

    Απ’ όσα καταλαβαίνω, φαίνεται ότι είμαστε προνομιούχοι, με την ελληνική έκδοση να εμπλουτίζει με τόσο εξαιρετικό τρόπο το πρωτότυπο του σημαντικού αυτού έργου. Και μάλιστα σε τιμή που φαίνεται αναλογικά ασήμαντη (όσο κι αν 60 ευρώ είναι πάντα 60 ευρώ). Κρίμα που άλλαξαν το ωραίο εξώφυλλο του πρωτοτύπου μ’ ένα τόσο αυστηρό.

    Η οπτική του δεν πρέπει να μοιάζει με ό,τι άλλο έχω συνηθίσει α βλέπω σε λεξικά. Μόλις το πιάσω στα χέρια μου θα δω αν παρανόησα ή, αλλιώς, ποια είναι αυτή η νέα οπτική.

    Σχετικά με το σχολιο του Μπαμπινιώτη (#11, 18): φαίνεται να έχει χάσει κάθε αίσθηση της αιδούς και του μέτρου. Πέρα από τα αυτοδιαφημιστικά, λέει και κάτι που χωράει ακόμη και την ερμηνεία «εμείς οι επίγονοι του Χατζιδάκι σας μάθαμε τη συνέχεια της ελληνικής γλώσσας, αργήσατε λίγο αλλά πάλι καλά που την πήρατε επιτέλους χαμπάρι κι εσείς». (Πρωτεύουσα πρωτεύουσα γαμώ τη συμπροωτεύουσα…)

    @26 (Δημ. Χώρος για Χόφμαν): Έλα ντε; Σάμπως κι αυτό στα ελληνικά δεν είναι;

  66. @ 65 Πέπε

    🙂

  67. spyridos said

  68. sarant said

    67 Ωχ, πονάει!

  69. ΣΠ said

    64
    Εννοείς το «των» αντί «του» ή την ψιλή στο «έρπω»;

  70. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    53, Ευχαριστώ! Άλλα βλέπω, άλλα γράφω κι άλλα νομίζω ότι γράφω 🙂

  71. ΣΠ said

    Χθες 30 Σεπτεμβρίου πέθανε ο Ζάχος Χατζηφωτίου, δύο μέρες μετά 99ά γενέθλιά του. Επίσης, χθες 30 Σεπτεμβρίου ήταν τα 99ά γενέθλια της Μαργαρίτας Παπανδρέου.

  72. # 53 (70)

    Μπορει να είχε στο μυαλό της κατακτήσεις Γεωργίων (χιλάδες φατσούλες γελαστές, μην παρεξηγηθώ )

  73. ΝΕΣΤΑΝΑΙΟΣ said

    Όλα αυτά περί ετυμολογικών λεξικών και το περιεχόμενο αυτών και τα περιεχόμενα αυτών μου θυμίζουν το «Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.». Κανένα δεν είναι ετυμολογικό λεξικό αλλά διαχρονικό σημασιολογικό λεξικό τοπωνυμίων και η ετυμολογία κρατά αποστάσεις.

  74. Καλημέρα
    71 Κι έτσι πέθανε 99 ετών ενώ αν πέθαινε την Τετάρτη θάταν 98 ακόμα 🙂

  75. sarant said

    71-74 Και σήμερα ο Κόκοτας….

    (Δεν συμφωνώ βέβαια με τη λογική ότι μέχρι τα γενέθλιά σου θεωρείσαι ένα χρόνο νεότερος)

  76. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Δεν συμφωνώ βέβαια με τη λογική ότι μέχρι τα γενέθλιά σου θεωρείσαι ένα χρόνο νεότερος
    Χαχα! Αυτός το κύκλος συζητήσεων δεν θα κλείσει ποτέ.
    Πότε είμαι ενός χρόνου; τη μέρα που γεννιέμαι ή όταν κλείσω έναν χρόνο γεννημένος; 🙂 🙂

    Καλημέρα

  77. eran said

    69. Η ψιλή στο έρπω, το των είναι σωστό, γιατί ακολουθούν και άλλα παραδείγματα ρημάτων. Έπρεπε να βάλω αποσιωπητικά…

  78. Άγαβος said

    Καλησπέρα κι από εμάς. Ως γνωστόν, εδώ και κάποιους μήνες μπαίνουμε σπανιώτατα στο κάποτε ξακουστό Σαραντάκειο Ιστολόγιο, διότι η ποιότης των αναρτήσεών του έχει πέσει στα τάρταρα, ενώ ο σχολιασμός των άρθρων του είναι επιπέδου συνοικιακού καφενείου μετά την αδόκητο κοίμησι του μακράν κορυφαίου σχολιαστού Γιάννη Ιατρού.

    Σήμερα μπήκαμε επειδή τυχαία είδαμε την παρούσα ανάρτηση για το πολυδιαφημισμένο Λεξικό του Pierre Chantraine. Ελπίζουμε ότι θα μάς επιτρέψετε ορισμένες στοιχειώδεις επισημάνσεις μήπως και ξεστραβωθούν οι μακαρίως κοιμώμενοι αναγνώσται σας:

    1) Κακώς κάποιοι αδαείς σχολιασταί επαινούν την παρουσίαση του Λεξικού απο τον κ. Σαραντάκο. Τα περισσότερα απ’ όσα γράφει στο άρθρο του ο κύριος Νίκος είναι copypaste από τους δύο προλόγους της ελληνικής εκδόσεως του Λεξικού. Τίποτα δικό του δεν γράφει στην παρουσίαση, για δύο απλούστατους λόγους: Πρώτον διότι τυγχάνει παντελώς ανελλήνιστος, και δεύτερον διότι έχει μαύρα μεσάνυχτα από το Λεξικό του Chantraine. Πολύ αμφιβάλλω αν το έχει απλώς ξεφυλλίσει έστω και μία φορά στα εξηνταφεύγα του.

    2) Ο κ. Σαραντάκος αποφεύγει όπως ο Διάβολος το λιβάνι να μάς πεί ότι το Λεξικό του Chantraine είναι εντελώς απηρχαιωμένο και ότι το 30% των ετυμολογιών του είναι κυριολεκτικώς για τα μπάζα. Το γιατί ο κύριος Νίκος τηρεί στάσιν παλαιάς αρσακειάδος στο σημαντικότατο αυτό ζήτημα είναι ηλίου φαεινότερον: Διότι στενός συνεργάτης της ελληνικής εκδόσεως του Λεξικού του Chantraine είναι ο φιλαράκος του κ. Σαραντάκου, ο χριστιανούλης καθηγητής της Γλωσσολογίας Χριστόφορος Χαραλαμπάκης!

    3) Θα αναφέρω ένα και μόνο παράδειγμα για να πειστεί και ο τελευταίος κάφρος αναγνώστης πόσο απηρχαιωμένες είναι οι ετυμολογήσεις του Λεξικού του Chantraine: Αν κάποιος σχολιαστής τολμούσε να γράψει εδωπέρα ότι η λέξις «κίναιδος» ετυμολογείται από το «κινώ την αιδώ» ή από το «κινώ τα αιδοία», ο κύριος Νίκος θα τον αποκαλούσε αγράμματο, ακροδεξιό, ομοφοβικό και δεν ξέρω κι εγώ τί άλλο. Επιπλέον θα του «την έπεφτε» αμέσως μια ντουζίνα πρόθυμων σχολιαστών (κύρ Σταύρος, Πέπες, κυρ-Γιάννης Κουβάτσος, σοφός Νέστωρ Άγγελος, Λεώνικος κλπ) και θα του λέγανε πως μισεί τους ομοφυλόφιλους κατασκευάζοντας ανύπαρκτες ετυμολογίες!..

    Ας δούμε, λοιπόν, το λήμμα «κίναιδος» του Λεξικού του Chantraine από την πρωτότυπη Γαλλική έκδοση του 1968:

    Και ο τελευταίος γαλλομαθής κάφρος αντιλαμβάνεται ότι ο μακαριστός Pierre Chantrain ετυμολογεί την κοσμαγάπητη λέξη «κίναιδος» εκ του «κινώ την αιδώ» ή εκ του «κινώ τα αιδοία»!!.. Προκαλώ τον αγαπητό κ. Σαραντάκο να αναρτήσει εδώ και τώρα πώς αποδίδει το λήμμα «κίναιδος» η ελληνική έκδοσις του Λεξικού. Κι αν δεν την έχει την ελληνική έκδοση, θα ανεβάσουμε εμείς το λήμμα «κίναιδος» απόψε τα μεσάνυχτα για να γελάσει ο κάθε πικραμένος.

    4) Το ανωτέρω λήμμα «Κίναιδος» του Λεξικού του Chantraine είναι αποκαλυπτικό και για έναν επιπλέον λόγο: Εξηγεί γιατί ο αγαπητός μας κύριος Νίκος έχει απαγορεύσει διά ροπάλου την χρήση της λέξεως «κίναιδος» στο παρόν Ιστολόγιο: Διότι, όπως γράφει ο Chantraine, η λέξις «κίναιδος» επιβεβαιώνει την υπερτρισχιλιετή διαχρονικότητα της Θείας Ελληνικής Γλώσσης, αφού επιβιώνει και στα Νέα Ελληνικά με την ίδια ακριβώς σημασία που είχε και το 600 π.Χ. που την επινόησε ο Πάριος ποιητής Αρχίλοχος στο περίφημο ποίημά του «Ἴσος κιναίδου καὶ κακῆς πόρνης ὁ νοῦς / χαίρουσιν ἄμφω λαμβάνοντες κέρματα» (νεοελληνιστί= το ίδιο έχουνε μυαλό ο πούστης και η πόρνη / κι οι δύο χαίρονται σαφώς αν κάποιος τους πληρώνει…)

  79. dryhammer said

  80. dryhammer said

  81. Καιρό ‘χανε τα μάτια μου, να δούνε τα δικά σου!

  82. ΝΕΣΤΑΝΑΙΟΣ said

    78. Όσο ζούσε ο Ιατρού δεν έλεγες καλό λόγο για αυτόν. Μήπως είσαι νεκρόφιλος?
    Τώρα για την ετυμολογία του «Κίναιδος». Το «κιν-αιδ-ος» δεν είναι ετυμολογία. Η ετυμολογία διαιρεί τις λέξεις σε επίπεδο στοιχείων και όχι συλλαβών. Η σύναξη των συλλαβών δεν είναι ετυμολογία.
    Αυτά τα λίγα έχω να σου πω πριν γίνει αυτό που επιδιώκεις και δεν ξέρω γιατί το επιδιώκεις.

  83. Άγαβος said

    Μέχρι να έρθει ο κύριος Νίκος από τον σαββατιάτικο περίπατό του στα περίχωρα του Λουξεμβούργου, προλαβαίνω να αναρτήσω το αριστουργηματικό ποίημα του Αρχιλόχου για τον κίναιδο και την πόρνη, σε εξαιρετική έμμετρη μετάφραση του μακαριστού Ιωάννου Κυριαζή. Είναι παραπάνω από βέβαιον ότι το αγνοούν το 99% των αναγνωστών του Σαραντακείου Ιστολογίου, διότι ποτέ δεν τους το δίδαξαν στα σχολεία, με εντολή των οργανώσεων ΛΟΑΤΚΙ + της Ορθόδοξης Ελλαδικής Εκκλησίας

  84. ΝΕΣΤΑΝΑΙΟΣ said

    83. Γνώμη μου είναι ότι αυτό είναι πολύ καλό. Σε εμένα είναι αδιάφορο αλλά αν συνεχίσεις έτσι, σίγουρα θα πολυχρονίσεις όπως κάποτε ο «Αραουτ».

  85. Γιώργος Παπαναστασίου said

    Ευχαριστώ για τα καλά λόγια και για τα σχόλια!

  86. sarant said

    85 Κύριε Παπαναστασίου, εμείς ευχαριστούμε για την εξαιρετική σας δουλειά!

  87. sarant said

    80-81 Τώρα που γύρισα από τον περίπατο έριξα και το μπαν!

  88. Πέπε said

    Επειδή διαβάζουν και άνθρωποι, ας διορθώσουμε το:

    > Και ο τελευταίος γαλλομαθής κάφρος αντιλαμβάνεται ότι ο μακαριστός Pierre Chantrain ετυμολογεί την κοσμαγάπητη λέξη «κίναιδος» εκ του «κινώ την αιδώ» ή εκ του «κινώ τα αιδοία»

    Ο Chantraine μάς πληροφορεί ότι άλλη πηγή δίνει αυτή την ετυμολογία, και ακολούθως διατυπώνει τις επιφυλάξεις του: νοηματικά μεν ικανοποιητικό, οι αλλαγές στο β’ συνθετικό αποδεκτές, αλλά στο α’ όχι (και εξηγεί γιατί). Μετά, περιέργως, η «φωτοτυπία» κόβεται κι έτσι δεν ξέρουμε αν συνεχίζει παραθέτοντας-σχολιάζοντας κι άλλες προϋπάρχουσες προτάσεις ετυμολόγησης ή προχωράει σε δικιά του ή αν απλώς εκεί τελειώνει το λήμμα.

  89. Μαρία said

    87
    Δεν αρκεί το μπαν. Χρειάζεται και διαγραφή των εμεσμάτων.

    88
    Κατέβασέ το.
    https://archive.org/details/Dictionnaire-Etymologique-Grec

  90. ΝΕΣΤΑΝΑΙΟΣ said

    88. Πριν το «μπαν» δεν μιλούσες.

  91. Πέπε said

    90
    Πράγματι, ομολογώ ότι επί ένα πεντάωρο τήρησα αιδήμονα σιωπή παλαιάς αρσακειάδος, αποκρύπτοντας -και συνάμα αποφεύγοντας όπως ο διάβολος το λιβάνι να αποκαλύψω- τα μεταφραστικά λάθη του #78. Διατί άραγε;
    -Μήνα φοβήθηκα τη μεταλλινική κλίκα;
    -Μήνα δεν ήθελα να δυσαρεστήσω τον φιλαράκο του κυρ Νίκου, Παντελεήμονα Μπουκάλα;
    -Μήνα δεν ήμουν καθηλωμένος στο ιστολόγιο αλλά κάπου στην πραγματική μου ζωή «εκεί έξω»;

    Μήτε φοβήθηκα […], μήτε δεν ήθελα […], μήτε δεν ήμουν […], μόν’ έτρεμα την αντίδραση του Bάταλου και περίμενα να φάει πρώτα το μπαν για να ξεσαλώσω.

  92. Α. Σέρτης said

    Μ’ αυτά και μ’ αυτά δεν ανέβηκε το λήμμα «κίναιδος» της ελληνικής έκδοσης.
    Ας το ανεβάσει κάποιος για να κάμομε τη σύγκριση στην οποία αναφερόταν ο μπανισθείς

  93. Γιάννης Κουβάτσος said

    91:Στην εποχή των σόσιαλ μίντια κάθε είδους άντε ξεχώρισε ποια είναι η πάλαι ποτέ πραγματική ζωή και ποια η εικονική.

  94. ΝΕΣΤΑΝΑΙΟΣ said

    91. Όλα είναι εσκεμμένα και όχι λάθη αλλά πρέπει να το αποδείξεις.
    Και να προσέχεις όταν μιλάς για ιστολόγιο και πραγματική ζωή. Δεν συμφωνούμε όλοι.

  95. Πέπε said

    94
    α) Εσύ το λες, εσύ πρέπει να το αποδείξεις.
    β) Δεν ήμουν στο ιστολόγιο. Δεν είναι αρκετά σαφές; Εσύ ήσουν; (Βασικά ήσουν απ’ ό,τι βλέπω – αλλά θα υπήρχαν κι άλλες ώρες υποθέτω που δεν ήσουν). Μέσα σε 5 ώρες έγιναν 10 σχόλια, μέσος ρυθμός ένα κάθε μισή ώρα. Να κάτσω μέσα να κάνω τι; (αν υποθέσουμε ότι δεν είχα να κάνω κάτι έξω…)

  96. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Εμίλησε κι ο γάιδαρος από το πέρα αχύρι
    (Νεστ &Πέπε,φυσικά δεν σας αφορά η παροιμία)

  97. sarant said

    92 Πέρα από το ότι δεν θέλω να καθορίζει την ατζέντα ο μπανισθείς, μου είναι και πραχτικά αδύνατο διότι το λεξικό το άφησα στην Αθήνα -δεν μεταφέρεται εύκολα, ζυγίζει κάμποσο.

  98. Πέπε said

    97
    Πάντως υπάρχει και μια άλλη άποψη. Την παραθέτω για όποιον θέλει να συζητήσουμε για τον ίδιο τον κίναιδο πιά, κι όχι για το λεξικό του Σαντραίν.

    Λέει λοιπόν ο Χόφμαν:

    κίναιδος (βοιωτ. κίνηδος), ο «ό,τι και νυν, κίναιδος, ασελγής, ακόλαστος άνθρωπος» ( > λατ. cinaedus): ως σημαίνον pruriens προέρχεται εκ τινος επιρ. *κιναι-δόν (ως βάδος, ο «πορεία, οδός» συγγ. τω βαδόν). κιναι- παρά το κναι-, βλ. κναίω.

    Και στο κναίω (ξύνω, όθεν ο κνησμός) λέει βασικά ότι είναι από ΙΕ ρίζα *qene(i), και δίνει διάφορα ομόρριζα ελληνικά και μη.

    Και το pruriens το βρίσκω να σημαίνει κάτι σχετικό με φαγούρα, αλλά τη μετάβαση από αυτή τη σημασία στην «ό,τι και νυν, κίναιδος» δυσκολεύομαι να την παρακολουθήσω.

  99. Αγγελος said

    Τίποτε περισσότερο δεν έχει ο γαλλικός Chantraine στο λήμμα «κίναιδος» από ό,τι ανέβασε ο μπαναρισμένος. Αλλά όποιος νιώθει pruriens μπορεί να κοιτάξει εκεί που μας παρέπεμψε η Μαρία (89β). Λίγες σελίδες πιο μπρος υπάρχει και η λέξη «καυλός», όπου μας λέει και ποια παράγωγα επιζούν στα νέα ελληνικά… (Μα την αλήθεια, τυχαία έπεσα εκεί, προσπαθώντας να πάω στο «κίναιδος»!)

  100. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @33. Εἶδα ἐδῶ καί χάρηκα τό ἐξώφυλλο τοῦ Hoffmann/ Παπανικολάου. Τό ἔχω καί τό συμβουλεύομαι ἀπό τά φοιτητικά μου χρόνια ἀλλά σέ φωτοτυπίες πού ἔκανα (στήν ζούλα) ἀπό τό Ἀναγνωστήριο τῆς Φιλοσοφικῆς- βεβαίως χωρίς ἐξώφυλλο, ἄρα ἀδικημένα ἀχρουν καί ἄοσμον.. 🙂

  101. ΝΕΣΤΑΝΑΙΟΣ said

    95. Εγώ δεν οφείλω να το αποδείξω επειδή δήλωσα ότι όλα αυτά που αναφέρει με βρίσκουν αδιάφορο. Δεν έχουν σχέση με ετυμολογία και είναι μόνον ιστορικές αναφορές κομμένες και ραμμένες στα μέτρα σκοπών. Ιστορικές αναφορές υπάρχουν πολλές γνωστές και άγνωστες, σημαντικές και ασήμαντες αλλά δεν έχουν σχέση με την ετυμολογία.
    Δοκίμασε και κάτι άλλο ετυμολογικό. Κυνα – ιδ – ος και πολλά άλλα, αλλά τίποτα δεν προσεγγίζει την έννοια του «ομοφυλόφιλος».

  102. Α. Σέρτης said

    100
    Εδώ να το έχετε και ηλεκτρονικά:
    https://docs.google.com/file/d/0B-gjFOnecVwrYzk5YTg2ZWItOWVkMy00ZjI2LTk4YzktMTIwOGMyYzIwMDUw/edit?resourcekey=0-KfSPONwV-fJl3ngOneJC9g

  103. BLOG_OTI_NANAI said

    «τα περίπου 60 ευρώ δεν είναι πολλά»

    Ασφαλώς η οικονομική πίεση έχει αλλάξει τα δεδομένα, αλλά και σήμερα δεν είναι πολλά και απορώ πώς κατάφεραν να ρίξουν τόσο την τιμή, ειδικά αν η έκδοση είναι προσεγμένη.

    Επειδή από το υστέρημα μου έχω δώσει πολύ μεγάλα ποσά για βιβλία, και μόνο βλέποντας το και με τις περιγραφές, είμαι βέβαιος ότι αυτό το ίδιο βιβλίο, στην περίοδο 2005-2008 θα είχε περίπου 90-100€.

  104. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πράγματι, για ένα τόσο χρήσιμο λεξικό στο οποίο καταφεύγεις σχεδόν καθημερινά, τα δίνεις τα 60 ευρώ. Άλλωστε, συνήθως οι βιβλιοφάγοι δεν είναι πλούσιοι, πάντα από το υστέρημά τους αγοράζουν την πνευματική τροφή. Οι πλούσιοι, ιδίως οι νεόπλουτοι, αγοράζουν δερματόδετες εκδόσεις για ντεκόρ στις βίλες τους.

  105. BLOG_OTI_NANAI said

    104: Όπου τη βιβλιοήκη και τα βιβλία δεν τα επιλέγει ιδιοκτήτης αλλά ο… διακοσμητής!

  106. Αγγελος said

    Νεσταναίε, είναι φανερό πως έχεις διαφορετική αντίληψη για την ετυμολογία από ό,τι οι άλλοι εδώ μέσα, γι’ αυτό και συνήθως δεν απαντούμε στα σχόλιά σου. Θα ήταν όμως ενδιαφέρον κάποτε να μας εκθέσεις συστηματικότερα τις απόψεις σου. Πιστεύεις σοβαρά ότι σε τελευταία ανάλυση τις λέξεις τις καθορίζουν τα γράμματα ή οι φθόγγοι που τις απαρτίζουν, ή σε έχω παρανοήσει;

  107. sarant said

    102 Α μπράβο!

  108. ΝΕΣΤΑΝΑΙΟΣ said

    Ομηρική λέξη ο «ΚΑΥΛΟΣ» και έχει τρόπον τινά επιβιώσει επειδή έχει μια ξεκάθαρη ετυμολογία. Οι συνεκδοχικές σημασίες στις οποίες αναφέρονται τα «ετυμολογικά» λεξικά δεν με αφορούν. Η έννοια γύρω από την οποία περιφέρονται, οφείλουν να περιφέρονται, όλες οι συνεκδοχικές σημασίες, εκπίπτει ετυμολογικά και μόνον ετυμολογικά. Η έννοια είναι μία και αδιαίρετος. Αποτελείται μόνον από στοιχεία και το στοιχείον είναι αμερές μας έχει πει ο Πλάτονας.
    Καυλ-ος. Μια συλλαβή και μια πτωτική κατάληξη. Η πτωτική κατάληξη μπορεί να αλλάξει αλλά την ετυμολογία δεν την ενδιαφέρει η πτωτική κατάληξη. Τα λεξικά στην προσπάθειά τους να πουν πολλά για να μεγαλώσουν το λεξικό και να ανακαλύψουν πολλές σημασίες και όχι απαραίτητα συνεκδοχικές, ασχολούνται με τις καταλήξεις, πτωτικές και ρηματικές.
    Η ετυμολογία ασχολείται με το θέμα και το θέμα εδώ είναι «καυλ». Τα στοιχεία είναι τέσσερα και δεν διαιρούνται. Το «Κ» είναι ψιλός χώρος. Το «Α» είναι το στοιχείο των σωμάτων. Το «Υ» είναι ποιοτικό μόριο και επιτάσσει ποιότητα στα στοιχεία. Το «Λ» είναι επεκτατικό στοιχείο. Δίδει την δυνατότητα στα στοιχεία να επεκταθούν σε έναν χώρο και εδώ ο χώρος είναι ο «Κ». Το «Λ» έχει το σχήμα του διαβήτη και αυτό δεν είναι τυχαίο.

    Έχουμε μια συλλαβή και είναι ψιλή. Αυτό το γνωρίζουμε από το «Κ». Το «Υ» είναι ψιλό και επιτάσσει καλή ποιότητα. Το «Α» λαμβάνει την ποιότητα από το «Υ» και έχουμε την εξάπλωση καλής ποιότητας σωμάτων στον χώρο Κ. Και χώρος Κ είναι ο ψιλός χώρος, ο καλός χώρος και αυτός ο χώρος δεν είναι άλλος από τον χώρο του ανθρώπου.
    Αν αφαιρέσουμε τον χώρο από την μικρή αυτή έννοια (συλλαβή), μένουμε με την «ΑΥΛ» και συνεκδοχικά με τον «αυλ-ό». Ο «αυλ-ός» επιτάσσει καλή ποιότητα σωμάτων αλλά ‘όχι μόνον στο χώρο «Κ». Αν αντικαταστήσουμε το «Α» των σωμάτων με το «Ε» της κίνησης, ψυχής, έχουμε κάτι ‘άλλο. Και αν αντικαταστήσουμε το «Α» με το «Ο» της νόησης και επινόησης και φροντίδας, πάλι έχουμε κάτι άλλο.

    Αυτό είναι ετυμολογία και όχι οι ιστορικές αναφορές «μεγάλων» ανθρώπων.

  109. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    106# Και σχετική βιβλιογραφία θα βοηθούσε 🙂

  110. Αγγελος said

    Άρα καλώς είχα καταλάβει. Ευχαριστώ. Περισσότερη κουβέντα δεν νομίζω ότι χωράει.

  111. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Έχουμε μια συλλαβή και είναι ψιλή. Αυτό το γνωρίζουμε από το «Κ». Το «Υ» είναι ψιλό και επιτάσσει καλή ποιότητα. Το «Α» λαμβάνει την ποιότητα από το «Υ» και έχουμε την εξάπλωση καλής ποιότητας σωμάτων στον χώρο Κ. Και χώρος Κ είναι ο ψιλός χώρος, ο καλός χώρος και αυτός ο χώρος δεν είναι άλλος από τον χώρο του ανθρώπου.

    Δεδομένου πως η εξεταζόμενη λέξη είναι «καυλός», με τόση εξάπλωση καλής ποιότητας σωμάτων στον καλό χώρο του ανθρώπου, εξηγείται και η πληθώρα νταβραντισμένων βιαστών και γυναικοκτόνων.
    Τιτανοτεράστιος Νεσταναίος.

  112. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μπορεί να μην είναι επιστημονική η ετυμολογία του, αλλά σίγουρα είναι ποιητική και ευφάνταστη. Άρα έχει την αξία της. 😊

  113. Μαρία said

    Τώρα ζωντανά η παρουσίαση.
    https://www.auth.gr/video/video-prosklisi-ins-paroysiasi-toy-vivlio/

  114. sarant said

    Μπράβο!

  115. Μαρία said

    114
    Τον ευάριθμο (= πολυάριθμο) του κοσμήτορα της Φιλοσοφικής τον άκουσες; Παρηγορήθηκα διαπιστώνοντας οτι δεν είναι φιλόλογος, παιδαγωγικά σπούδασε 🙂

  116. 104,
    Και ούτε καν!

  117. Μαρία said

    54
    Ο Χαραλαμπάκης μόλις έκανε την πρόταση να εκδοθεί και ξεχωριστά και να σταλεί στα σχολεία.

  118. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @117. Ἐκεῖ ἤμουν! 🙂

  119. sarant said

    114 Όχι, δεν το πρόλαβα….

    117 Είπε καναδυό καλά ο Χαραλαμπάκης, μου έδωσε μια ιδέα (για το η γυνή να φοβείται)

  120. Μαρία said

    118
    Ελπίζω να ήσουν ένας απ’ τους ευάριθμους μασκοφόρους 🙂

    119β
    Ναι. Αυτό με τη γυνή … το ήξερες φαντάζομαι.

  121. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @120. Ἐρχόμουν ἀπό ἄλλη ἐκδήλωσι, μέ ταξί, καί τήν φοροῦσα ὑποχρεωτικά!
    (Νά ποῦμε στούς ἐνδιαφερόμενους ὅτι ἡ τιμή του -τουλάχιστον στό ΙΝΣ- ἦταν ΜΟΝΟ 48 εὐρω!)

  122. ΣΠ said

    120β
    Δεν το λέτε και σε μας;

  123. Μαρία said

    121
    Το αγόρασες επιτόπου; 62 το πουλάν ηλεκτρονικά http://ins.web.auth.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1348:chantraine&catid=63&Itemid=107&lang=el

    122
    Ο Χαραλ. αναφέρθηκε στην εξέλιξη της σημασίας των λέξεων και μεταξύ άλλων ανέφερε το παράδειγμα του φοβούμαι με τη σημασία του σέβομαι στην γνωστή αποστολική φράση. Εγώ το έμαθα στο κατηχητικό 🙂

  124. ΣΠ said

    123
    Εγώ, που δεν πήγα στο κατηχητικό, δεν το ήξερα.

  125. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @123. 62, σωστά!
    (Τό ἀγόρασα ἀπό τό γραφεῖο τοῦ ΙΝΣ τήν πρώτη ἡμέρα πού ἄρχισε νά διατίθετα! 🙂 )

  126. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @125. Πάλι τά μπέρδεψα! Πουλιότανε 48ε στά τραπεζάκια!

  127. Μαρία said

    126
    Τώρα μπέρδεψες εμένα. Έβγαλαν τραπεζάκια στον 4ο όρ. της φιλοσοφικής;

  128. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Τραπεζάκια στήν εἴσοδο τοῦ Τελλογλεἰου, μπροστά στήν τζαμαρία, σήμερα, κατά τήν διάρκεια τῆς παρουσίασης.
    Τιμή (σπέσιαλ) 48 εὐρώ.

  129. sarant said

    120 Ναι, αλλά είναι καλό για άρθρο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: