Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τι κάνει ο κολαούζος;

Posted by sarant στο 5 Οκτωβρίου, 2022


Τις προάλλες, φίλος έγραψε στο Φέισμπουκ «Σιγά που θα πάρω στα σοβαρά την άποψη ανθρώπων που λένε ‘κολαούζος’ και εννοούν ‘ακόλουθος, τσιράκι’ αντί να εννοούν ‘προπορευόμενος οδηγός'».

Η λέξη «κολαούζος» ανήκει σε μια κατηγορία ευάριθμων λέξεων που η σημασία τους αλλάζει αυτή τη στιγμή, μπροστά στα μάτια μας. Φυσικά δεν έβαλα τυχαία τη λέξη «ευάριθμος» με πλάγια και σπεύδω να δηλώσω, διότι δεν προκύπτει με βεβαιότητα από τα συμφραζόμενα, πως την εννοώ με τη σημασία «ολιγάριθμος».

Σκέφτηκα λοιπόν να γράψω ένα σημειωματάκι για τον κολαούζο και ταυτόχρονα να σας καλέσω να μου πείτε, υπό τύπον σφυγμομέτρησης, με ποια σημασία χρησιμοποιείτε εσείς αυτή τη λέξη.

Όπως βλέπετε, ο φίλος μου, μάλλον συντηρητικός στα γλωσσικά, θεωρεί ότι η σημασία της είναι «οδηγός». Πράγματι, αυτή είναι (ή ήταν;) η πρώτη σημασία της λέξης.

Ο κολαούζος είναι δάνειο από τα τουρκικά, kιlavuz. Αυτό το v, ανάμεσα σε φωνήεντα, προφέρεται χαλαρά ήδη στα τουρκικά, οπότε στα ελληνικά χάθηκε -κι έχουμε τον κολαούζο, δηλαδή τον (ντόπιο) οδηγό που προπορεύεται και δείχνει τον δρόμο στους ταξιδιωτες της εποχής, που ταξίδευαν με το μουλάρι ή με το άλογο ή πεζοί.

Υπάρχει άλλωστε η πολύ γνωστή παροιμία «Χωριό που φαίνεται, κολαούζο δεν θέλει», που λέγεται για τ’ αυτονόητα και τα πασιφανή, διότι βέβαια όταν έχεις οπτική επαφή με τον προορισμό σου δεν χρειάζεσαι οδηγό για να σου δείξει τον δρόμο. Υπάρχει αντίστοιχη τουρκική παροιμία, görünen köy kilavuz istemez, που σημαίνει το ίδιο πράγμα, οπότε κατά πάσα πιθανότητα η ελληνική είναι δάνειο από τα τουρκικά.

Μεταφορικά, από τον οδηγό που δείχνει τον δρόμο, ονομάστηκε επίσης «κολαούζος» το συρματόσκοινο με το οποίο συνδέονταν οι δύτες με το σκάφος τους, σε παλιότερες εποχές της ναυτοσύνης. Κάπου βρίσκω ότι από τα σινιάλα που έκανε ο δύτης στον κολαούζο καταλάβαιναν οι σύντροφοί του πάνω στο πλοίο ότι κατέβαινε σε μεγαλύτερα βάθη.

Επίσης μεταφορικά, λέμε «το κολαούζο» για τον σπειροτόμο, το εργαλείο με το οποίο χαράζουμε, ανοίγουμε εσωτερικά σπειρώματα για να περάσουμε βιδες. Η μεταφορική αυτή σημασία υπάρχει και στα τουρκικά και μπορεί να την πήραμε από εκεί.

Σήμερα, μόνο «το κολαούζο» μπορεί ν’ ακούγεται σε ζωντανή χρήση. Ο κολαούζος των δυτών έχει πάψει πια να χρησιμοποιείται, ενώ κολαούζοι δηλ. οδηγοί πεζοπόρων δεν υπάρχουν ή, αν υπάρχουν, λέγονται «οδηγοί». Η παροιμία εξακολουθεί να είναι ζωντανή και αποτελεί, ουσιαστικά, τη μοναδική ευκαιρία που έχει κανείς σήμερα να χρησιμοποιήσει τη λέξη «κολαούζος» με τη σημασία «οδηγός».

Ωστόσο, αναρωτιέμαι, αν ακούσει την παροιμία «χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει» κάποιος που δεν την έχει ξανακούσει, θα καταλάβει άραγε τι θέλει να πει η παροιμία και τι σημαίνει η λέξη «κολαούζος»; Δεν είμαι βέβαιος. Κι επειδή εδώ και μερικές γενιές οι τουρκομαθείς στη χώρα μας έχουν μειωθεί πολύ, η λέξη έχει χάσει κάθε ετυμολογική διαφάνεια, αν είχε ποτέ.

Οπότε, είναι πολύ εύκολο να παρετυμολογηθεί, και αυτό ακριβώς έχει συμβεί. Κι έτσι, εδώ και δεκαετίες, η λέξη χρησιμοποιείται με άλλη σημασία.

Πράγματι, γκουγκλίζοντας τον τύπο «οι κολαούζοι» βρίσκουμε π.χ. τον Γιάνη Βαρουφάκη να καλεί, πριν από λίγους μήνες, τους συναδέλφους του στη Βουλή να «λειτουργήσουν ως βουλευτές και όχι ως κολαούζοι του Λάτση», ή σε ηπειρώτικο ιστότοπο διαβάζω για αστυνομικούς που φέρονται ως κολαούζοι του περιφερειάρχη κ. Καχριμάνη, ή το 2008 ο πρόεδρος της τσιμεντοβιομηχανίας Τιτάν έλεγε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει «κολαούζος των ισχυρών του τσιμέντου» ή το 2017 ο Ριζοσπάστης χαρακτήριζε κολαούζους της αστικής τάξης τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τζέρεμι Κόρμπιν.

Ολοφάνερα, εδώ η σημασία είναι «υποτακτικός, τσιράκι, ακόλουθος».

Εξίσου ολοφάνερα, εδώ έχει υπάρξει παρετυμολογική συσχέτιση με το ρήμα «κολλάω». Η άγνωστη και ετυμολογικά αδιάφανη λέξη «κολαούζος» κατανοήθηκε σαν παράξενο παράγωγο του «κολλάω» κι έτσι έχουμε τον κολαούζο να κολλάει σε κάποιον ισχυρό, να γίνεται υποτακτικός του και τσιράκι του.

Η σημασία αυτή της λέξης «κολαούζος» υπάρχει από τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες -τη βρίσκω, ας πούμε, στην Αντιποίηση αρχής του Κοτζιά, όπως και σε νεότερους συγγραφείς πχ στον Τατσόπουλο, ενώ ο Κοτζιούλας, γράφοντας θέατρο μέσα στην Κατοχή, χρησιμοποιεί τον κολαούζο με την πρώτη του σημασία, όπως άλλωστε και ο Παπαδιαμάντης (στον Βαρδιάνο).

Αλλά και στα λεξικά καταγράφεται η σημασία αυτή. Στο ΛΚΝ (1998) διαβάζουμε:

1. (λαϊκότρ.) ο οδηγός σε μια πορεία, αυτός που δείχνει το δρόμο. ΠAΡ Xωριό που φαίνεται κολαούζο δε θέλει, για κτ. αυτονόητο και πασιφανές. 2. άνθρωπος φορτικός, προσκολλημένος σε κπ. συνήθ. ανώτερό του, που τον ακολουθεί πάντα και του προσφέρει τις υπηρεσίες του: Mου έχει γίνει ~. Ο ~ του τάδε.

Βλέπουμε εδώ πώς λειτούργησε η παρετυμολογική συσχέτιση: από το κολλάω-προσκολλημένος προέκυψε τόσο η σημασία του φορτικού, όσο και η σημασία του υποτακτικού ακόλουθου.

Το Χρηστικό Λεξικό (2014) έχει πρώτη τη σημασία του προσκολλημένου σε ισχυρό πρόσωπο, που το υπηρετεί με δουλοπρέπεια και τελευταία τη σημασία του οδηγού, σημειώνοντας σωστά ότι σήμερα χρησιμοποιείται μόνο στη γνωστή παροιμία.

Το ΜΗΛΝΕΓ επίσης καταγράφει τη σημασία «Αυτός που προσκολλάται σε κπν και τον υπακούει ή τον ακολουθεί πιστά, συνήθως με υστεροβουλία» με τις εξής παραδειγματικές φράσεις:

κολαούζος της εξουσίας/ της κυβέρνησης |

Έχει γίνει κολαούζος στο αφεντικό για να κερδίσει τη συμπάθειά του
Οι κολαούζοι του υπουργού ξεσπούν σε χειροκροτήματα κάθε φορά που κάνει μια δήλωση

Μονάχα το λεξικό Μπαμπινιώτη απαξιεί (σικ, ρε) να καταγράψει την υπαρκτή αυτή σημασία κι έτσι ακόμα και στην τελευταία του έκδοση (2019) περιορίζεται στην παλιά σημασία «αυτός που προπορεύεται και δείχνει τον δρόμο προς έναν τόπο, ο οδηγός».

Υπάρχει και μια άλλη σημασία της λέξης «κολαούζος», που την καταγράφουν το Χρηστικό και το ΜΗΛΝΕΓ. Πρόκειται για ενα ψάρι, που έχει την επιστημονική ονομασία Naucrates ductor. Μας πληροφορεί το ΜΗΛΝΕΓ: Zει σε εύκρατες και τροπικές θάλασσες, όπου ακολουθεί μεγάλα πλοία και καρχαρίες, γιατί τρέφεται από τα απορρίμματα ή τα παράσιτά τους αντίστοιχα· με τους καρχαρίες έχει μία παράξενη συμβιωτική σχέση, αφού εισέρχεται στο στόμα τους και καθαρίζει τα υπολείμματα της τροφής από τα δόντια τους

Θα τολμήσω να προτείνω ότι το ψαράκι αυτό αποτελεί τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στις άλλες δύο σημασίες του κολαούζου.

Στα τουρκικά, kιlavuz δεν είναι μονάχα ο οδηγός, είναι και ο πιλότος, είναι και η πιλοτίνα, το μικρό σκάφος που οδηγεί ένα μεγαλύτερο για να μπει στο λιμάνι ή όταν έχει να περάσει από στενά περάσματα. Και το ψάρι αυτό, το Naucrates ductor, λέγεται kιlavuz balığı στα τουρκικά (με καπελάκι στο g), δηλαδή ψάρι-πιλότος (ομοίως, στα αγγλικά λέγεται pilot fish).

Το ψαρι λοιπόν αυτό, ο κολαούζος, και προπορεύεται μπροστά από το καράβι αλλά και το ακολουθεί, και παρασιτεί αφού τρέφεται από τα απορρίμματά του, και ειναι κατά κάποιο τρόπο κολλημένο στο καράβι, αφού το ακολουθεί συνεχώς. Οπότε, αυτός ο κολαούζος, σε συνδυασμό με την παρετυμολογική συσχέτιση, θα μπορούσε να έχει δώσει το έναυσμα για να προκύψει η σημασία «υποτακτικός, τσιράκι».

Η οποία, κατά τη γνώμη μου, είναι η σημασία που κυριαρχεί σήμερα. Οπότε δεν συμφωνώ με τον φίλο μου που μέμφθηκε όσους χρησιμοποιούν τη λέξη «κολαούζος» με τη σημασία «υποτακτικός, ακόλουθος, τσιράκι». Καλά κάνουν αφού αυτή είναι σήμερα η επικρατέστερη σημασία της λέξης, αναγνωρισμένη από τα τρία εκ των τεσσάρων μεγάλων λεξικών μας.

Εγώ, να πω την αμαρτία μου, τη λέξη «κολαούζος» δεν τη χρησιμοποιώ ενεργητικά, δεν πρέπει να την έχω πει ποτέ εκτός της παροιμίας (που κι αυτήν, όταν τη χρησιμοποιήσω, μπορεί να την πω μισή, χωριό που φαίνεται). Αν θέλω να αναφερθώ σε υποτακτικούς, τσιράκια, ακόλουθους, έχω κι άλλες λέξεις.

Εσεις όμως με ποια σημασία (ή ποιες σημασίες) γνωρίζετε τη λέξη «κολαούζος»;

Advertisement

239 Σχόλια προς “Τι κάνει ο κολαούζος;”

  1. atheofobos said

    Ως οδηγός δεν την ήξερα.

  2. leonicos said

    πάλι βλάκας;

  3. leonicos said

    Ευτυχώς όχι!

    Γειά σου Αθεό

  4. Παναγιώτης Κ. said

    Λεξιλογικό υπόδειγμα το σημερινό!
    Μου άρεσε πολύ!
    Θα εμπλουτιστεί και με τα σχόλια, οπότε θα αγγίξει την…τελειότητα!

  5. Α. Σέρτης said

    διορθωτέο: «είναι ανήκει»

  6. leonicos said

    Τον κολαούζο που κάνει τα χαράγματα για βίδες, δεν τον ήξερα.
    τον κολαούζο ψάρι, δεν το ήξερα
    τον κολαούζο, οδηγό δεν τον ήξερα. Ξέρω την παροιμία, αλλά νόιζα πως σημαίνει κάτι σαν τελαλης.
    τον κολαούζο ως ακόλουθο, τσιράκι υποτακτικό την ήξερα, αλλά νόμιζα πως είναι διεύρυνση της σημασίας τελάλης

    Δηλαδή, ως προς τον κολαούζο, είμαι σκράπας.

    Τί άλλο περιμένετε από μένα;

  7. Παναγιώτης Κ. said

  8. leonicos said

    Κι έχω και τον Νεοκιδιο στη γωνία, να μου πει την γνώμη του για το ‘είμαι σκράπας’

    Χθες, στο 16, αμφισβήτησε τη βλακεία μου

    Τί θα κάνει σήμερα με τη σκραποσύνη μου;

    ΝΒ το ‘σκραποσύνη’ να μπει στον ακτάλογο για την επίτευξη του στόχου.
    Εδώ και πολύ καιρό, δεν βλέπω καμιά κινηση. Όλο κοινοτοπες λέξεις χρησιμοποιείτε.

    πχ σκραπηδοσία, κατά το μειοδοσία, υποκρίνεσαι τον σκράπα και διαφεύγεις

  9. Καλημέρα,
    Δεν την χρησιμοποιώ μεν, την ξέρω δε με όλες τις σημασίες της εκτός απ’ την «καινούργια» του ακόλουθου, του κολλητού. Και του οδηγού (από την παροιμία – σαν αρχή) και του μηχανήματος για το πάσο και του ψαριού (μάλιστα αυτό νόμιζα σαν ξεκίνημα. Επίσης του σχοινιού (δεν νομίζω να ήταν συρματόσχοινο) του δύτη. Και κολαουζέρης αυτός που το κρατούσε στο καΐκι – τα σινιάλα ήταν κι αν έχει σφουγγάρι κάτω, ή για να τον βγάλουν αλλά επίσης μ’ αυτό μέτραγε το σε τι βάθος (πόσες οργιές) κατέβηκε. Ο κολαουζέρης υπάρχει και σε τραγούδια.

  10. Αιμ. Παν. said

    Κολαούζος για εσωτερικά σπειρώματα π.χ. μέσα σε μία σωλήνα και φιλιέρα για εξωτερικά σπειρώματα π.χ. γύρω από μία σωλήνα.

  11. Α. Σέρτης said

    «δεν έβαλα τυχαία τη λέξη «ευάριθμος» με πλάγια και σπεύδω να δηλώσω, διότι δεν προκύπτει με βεβαιότητα από τα συμφραζόμενα, πως την εννοώ με τη σημασία «ολιγάριθμος».»

    Ωσάν να υπήρχε και άλλη σημασία για να διαλέξουμε!

  12. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τσιράκι, παρατρεχάμενος, ακόλουθος, κωλομπότσι, της προσκολλήσεως… Με αυτές τις σημασίες χρησιμοποιώ τον κολαούζο.

  13. phrasaortes said

    Μόνο με την σημασία του λακέ τον ήξερα τον κολαούζο, αλλά έκανα παρετυμολόγηση από τον κόλακα και όχι την κόλλα. Ο κολαούζος το ψάρι πρέπει να έχει πρωταγωνιστήσει και σε ελληνικό κόμικ, ως Κορνήλιος, το τσιράκι του καρχαρία, στα Επικίνδυνα Νερά του Αρκά.

  14. Ανδρέας Τ said

    Καλημέρα. Ήξερα τον σπειροτόμο σαν κολαούζο και δεν καταλάβαινα την έννοια του κολαούζου όπως τη μεταχειρίζεται όλος ο κόσμος σήμερα, ακόλουθος, κολλητός.

  15. BLOG_OTI_NANAI said

    Από το 1835 υπάρχει αυτό:

  16. giannis said

    Το ήξερα ως «ακόλουθος» παρότι γνώριζα την παροιμία. Ίσως είναι από εκείνες τις στιγμές που, ενώ είναι μπροστά σου η πραγματικότητα, επιλέγεις ασυνείδητα να την αγνοήσεις 🙂

  17. Α. Σέρτης said

    6
    «Τί άλλο περιμένετε από μένα;»
    Το δυστύχημα και, κυρίως, το ευτύχημα είναι ότι και τα ελάχιστα που θα μπορούσαμε να περιμένουμε είναι βουνό για σένα…

  18. Καλημέρα

    Ρόλο τηλέγραφου έπαιζε ο κολαούζος για τους δύτες με τα σκάφανδρα που μαζεύανε σφουγγάρια, εννοείται πως ήταν ένα σκοινί μακρύ που έδινε εντολές από πάνω ή έπαιρνε απαντήσεις από κάτω. Κώδικες υπήρχαν πολλοί, εδώ ένας κώδικας Καλύμνιων :

    Ο από πάνω :
    Πολλές μαζί και τιναχτές = Τι φτιάνεις κάτω
    Και λίγο λιγότερες = Αντε ετοίμαζε για πάνω
    Ξανά οι ίδιες = Τα μεντζαρόλια σώθηκαν, ανέβα
    Μια σκέτη= μίλα μου ακούω
    Μια και τραβηχτή= μη ξεμακραίνεις
    Ξανά η ίδια = δεν παίρνει άλλο μαρκούτσι

    Ο από κάτω :
    Πολλές και άτσαλες, κοφτές = κίνδυνος, δεν σαλεύω
    Ξανά το ίδιο = πάρεμε επάνω δίχως άλλο
    Μια και τραβηχτή = πες του καπετάνιου να ζυγώσει πάνω μου το σκάφος
    Μια σκέτη =Αμόλα μου μαρκούτσι, μη μ’ενοχλείς
    Δυο και πολλές = σκυλόψαρα εν όψει
    Τρεις σκέτες= βρήκα πράμα, στείλε καλαδούρι
    Τρεις και πολλές= αισθάνομαι άσχημα, ανεβαίνω

  19. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πάλι ανάποδα ξύπνησε ο τύπος.

  20. Triant said

    Καλημέρα.
    Ομολογώ οτι την σημασία οδηγός δεν την ήξερα γι αυτό και δεν καταλάβαινα την παροιμία. Υπέθετα μάλιστα οτι μπορεί να σημαίναι και κάτι σαν ντελάλης.
    Το ψαράκι και το εργαλείο (στο ουδέτερο) τα ήξερα.

  21. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3 Ευχαριστώ, διόρθωσα!

    10 Ακριβώς, κολαούζο και φιλιέρα

    13 Ενδιαφέρουσα αυτή η παρετυμολογία

  22. sarant said

    18 Μπράβο, πολύ ενδιαφέρον

  23. Pedis said

    # 0 – Ολοφάνερα, εδώ η σημασία είναι «υποτακτικός, τσιράκι, ακόλουθος».

    Τότε πρέπει να γράφεται με ωμέγα.
    (Αυτή την ερμηνεία την καταλάβαινα μεταφορικά. Ο οδηγός σε πάει με ασφάλεια για να κάνεις τη δουλειά σου. Κατ’ επέκταση λ.χ. όπως οι αστοί πολιτικοί στην υπηρεσία αυτών που έχουν την εξουσία. Σωφεράτζες δηλαδή αλλά με νόου-χάου.

  24. ΚΩΣΤΑΣ said

    11 –> «Ωσάν να υπήρχε και άλλη σημασία για να διαλέξουμε!»

    Ναι, για τους συστηματικούς μελετητές της γλώσσας έχετε δίκιο. Για πολλούς, όμως, μη ασχολούμενους ιδιαίτερα με γλωσσικά θέματα, το ευ + αριθμός δουλεύει συνειρμικά ως καλός αριθμός, δηλαδή ικανοποιητικός, αρκετός. Καλώς ή κακώς έτσι προχωράει η εξέλιξη της γλώσσας στη λαϊκή της έκφραση.

  25. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Πάντα απορούσα τι ήταν αυτός ο κολαούζος που θέλει το χωριό που δε φαίνεται.
    Δεν είναι απαραίτητη η παρετυμολόγηση, κολαούζος είναι ο παραπανίσιος, αυτός που έρχεται από κοντά χωρίς να ανήκει στην ομάδα, οδηγός εν προκειμένω.
    Το ψάρι ίσως να το είχα ακούσει αλλά δεν το θυμόμουν, το εργαλείο γνωστό από παλιά.

  26. ΓιώργοςΜ said

    Για να το τερματίσουμε, κολαούζο θα μπορούσε να είναι τα πακέτα ποτοποιίας, για συγκεκριμένο απόσταγμα 😛

  27. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Τον κολαούζο μόνο από την παροιμία τον ξέρω με την σημασία οδηγός. Μάλλον φανερώνω την ηλικία μου.

  28. J'ohn said

    Διαβάζοντας τον τίτλο του σημερινού άρθρου, μου ήρθε αμέσως στο μυαλό το συγκεκριμένο απόσπασμα από το αξέχαστο βιβλίο «Εδώ Βυθός!» του Θέμου Ποταμιανού:

    «Η πίνα και ο κολαούζος»
    https://erripiskostas.wordpress.com/2020/03/20/%CE%B7-%CF%80%CE%AF%CE%BD%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF-%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%B1%CE%BF%CF%8D%CE%B6%CE%BF%CF%82/

  29. ΣΠ said

    kιlavuz balιgι στα τουρκικά (με καπελάκι στο g)

    Βάλε το καπελάκι με κοπιπάστε.
    balığı

  30. Παρότι την παροιμία την γνώριζα και τη σημασία της την καταλάβαινα σωστά -ως κάτι προφανές, που βγάζει μάτι από μόνο του- δεν είχα ποτέ συνδέσει τη σημασία της λέξης εκεί με τη σημασία της λέξης όπως την χρησιμοποιούσα γενικότερα. Δεν είχα συνειδητοποιήσει την εντελώς διαφορετική σημασία που είχε στην παροιμία και στην ευρύτερη χρήση που της έκανα. Μόνο ως τσιράκι την χρησιμοποιούσα πέραν της παροιμίας.

  31. Το ήξερα πάντα για …κολλητήρι, δηλαδή παρετυμολογικά, αλλά, μετά από παρατεταμένη διαμονή στην Πόλη, έμαθα τη σημασία «ξεναγός».
    Να πούμε με την ευκαιρία, για όποιον δεν έχει κάποια σχέση με την τουρκική γραφή, πως στα τουρκικά υπάρχουν δύο «γιώτα», το κανονικό -i- με τελεία και το σκοτεινό -ι- χωρίς τελεία. Οπότε στη λέξη kιlavuz δικαιολογείται η απόδοσή της ως «κολαούζ». Έχουμε και τη «χανούμ» hanιm που τη λέμε καλά, ενώ το Top Kapι το λέμε λαθεμένα «τοπ καπί» σαν να ήταν Top Kapi (όπως στα αγγλικά). Αλλά λέμε σωστά «Καπουτζίδης» (…θυρωρόπουλος) από το «Καπουτζής» (kapıcı, θυρωρός, πορτιέρης).

  32. @ 29 ΣΠ

    Όπως Erdoğan. 🙂

  33. Μιχάλης Ρουμελιώτης said

    Κάτι μάθαμε και σήμερα. Αδιαφανής και σε μένα ο «κολαούζος», τόν ήξερα μόνο από τήν παροιμία, ως κάποιον που ειδοποιεί ή δείχνει τό «χωριό». Μού είχε δε σχηματιστεί η εικόνα ότι τό μεν χωριό είναι ένα και ορισμένο, οι δε ειδοποιούμενοι ενδεχομένως πολλοί, και πάντως μη ορισμένοι· όχι δηλαδή ότι ο κολαούζος ενεργεί γι’ αυτόν που ειδοποιείται, ή όντας στήν υπηρεσία αυτού. Η παρετυμολόγηση που λες, από τό «κολλάω» (ή και από τόν «κόλακα» τού Φρασαόρτη), δεν μού είχε περάσει από τό μυαλό. Μού φαινόταν ο κολαούζος ως κάποιος που συνοδεύει τό χωριό, στό συγκεκριμένο εγχείρημα τής εκθειάσεως ή, συνηθέστερα, δυσφημήσεως, οπότε και η επέκταση στό τσιράκι μού έμοιαζε να σχετίζεται με αυτό, τ’ ότι εμφανίζεται ο κολαούζος μαζί με τό χωριό (αλλά περιττεύει, όταν τό χωριό φαίνεται).

    Πειστικότατη μού φαίνεται η επέκταση που γράφεις τής σημασίας στό τσιράκι, μέσω τού ψαριού οδηγού τών τουρκικών. Δεν χρειάζεται να τήν αποδώσουμε σε καμία παρετυμολόγηση, και μπορεί να προέκυψε ήδη όταν υπήρχαν αρκετοί που ήξεραν τουρκικά.

    Γιατί βάζεις σικ στό «απαξιεί»; Ομαλότατο μού μοιάζει εμένα. Μού ξεφεύγει κάτι;

  34. @ 33 Μιχάλης Ρουμελιώτης

    Λόγω «απαξιοί»… 🙂

  35. @ 26 ΓιώργοςΜ

    Πακέτα, για τι; Από ANETHOL;

  36. Μιχάλης Ρουμελιώτης said

    @34. Καλά λες. Ούτε που μού πέρασε από τό μυαλό.

    Ούτως ή άλλως, εμένα και τό «απαξιεί» μια χαρά μού κάνει, για να μην πω κι ότι μού ταιριάζει καλύτερα.

  37. @ 24 ΚΩΣΤΑΣ

    Σωστό. Αλλά είναι και το «καλός» για τους απέναντι (εχθρούς), άρα ολιγάριθμος, όπως το ξέρεις βέβαια. Χαιρετώ σε, με την ευκαιρία.

  38. @ 36 Μιχάλης Ρουμελιώτης

    Σωστά. Άρα έχει προχωρήσει η αποδοχή της ορθογραφικής αλλαγής.

  39. ΣΠ said

    Σήμερα το Νόμπελ Χημείας.

  40. nikiplos said

    Την ερμηνεία της παροιμίας, δλδ ότι το κολαούζος σημαίνει οδηγός την είχα μάθει από ένα τηλεπαιχνίδι γνώσεων στην ΕΡΤ των 80ς.
    Την λέξη την χρησιμοποιούσαμε ως τσιράκι, υποτακτικός, κλακαδόρος κλπ. «Να ο παράγοντας και οι κολαούζοι του» έλεγε ειρωνικά ο πατέρας μου όταν κάποιες λίγες Κυριακές πετυχαίναμε στο κέντρο εκλογικές αρχαιρεσίες συλλόγων.
    Τον κολαούζο ως ψάρι, τον άκουσα πάλι από τη φωνή της Βίκης Καρέλη, στον «κόσμο της σιωπής». Το Ναυκράτης το διάβασα στον Αρκά, στον Κορνήλιο ως ομώνυμο ρόλο.

    Το κολαούζο (ουδέτερο, όπως το φίλερ κλπ) μας το έμαθε η μαστοράτζα που μας επισκεύαζε τα άθλια συνήθως μηχανάκια μας, στα φοιτητικά χρόνια.

  41. Μιχάλης Ρουμελιώτης said

    @38. Δεν ξέρω πραγματικά, αλλά είμαι με τήν εντύπωση ότι τά «πληρεί», «απαξιεί» κττ συνηθιζόντουσαν ήδη, και στόν γραπτό λόγο τών δεκαετιών τού ’70 και τού ’80. Και ότι είχαν από μακρού εγκαταλειφθεί τά «πληροί» κλπ., και ότι δεν διδασκόντουσαν και στά σχολεία. Τά ξανασυνάντησα νομίζω πολύ αργότερα, μετά τήν δεκαετία τού ’90, σε λαθοθήρες κυρίως.

  42. Georgios Bartzoudis said

    # Ακούοντας κολαούζος, καταλαβαίνω ότι πρόκειται για κάποιον «υποτακτικό, τσιράκι, ακόλουθο».
    # Δεν νοιάστηκα ποτέ να ξεχωρίσω την παραπάνω έννοια από αυτήν (οδηγός) που έχει στη φράση «χωριό που φαίνεται, κολαούζο δεν θέλει». Ίσως διότι στα Μακεδονικά «όταν έχεις οπτική επαφή με τον προορισμό σου», χρησιμοποιούμε την παροιμία «ου λύκους είναι μπρουστά σ’ κι συ τουν ψάχν’ς απ’ τ’ν αντίρα τ’»! [όπου αντίρα=τα ίχνη από τις πατημασιές].

  43. Theo said

    Καλημέρα,

    Ωραία και πλούσιο άρθρο!
    Κι εγώ τον κολαούζο τον ήξερα από την παροιμία, και το εισέπραττα κάτι σαν τελάλης.

  44. Theo said

    Ωραίο

  45. ΣΠ said

    41
    Το ΛΚΝ έχει τους τύπους με οι.
    https://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CF%80%CE%BB%CE%B7%CF%81%CF%8E&dq=

  46. sarant said

    28 A μπράβο

    29 Μερσί

    33-34-36 Γι’ αυτό 🙂

    42 Τον λύκο βλέπεις και τον ντορό γυρεύεις; Τον όφιο βλέπεις και τη συρμή γυρεύεις;

  47. ΓΤ said

    5 OKT

    Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών

  48. Χαρούλα said

    Εδώ συνειδητοποιώ πόσες λέξεις που έμεις έδω πάνω, στα ελτουρ σύνορα θεωρούμε καθημερινές, νοτιότερα είναι θέμα συζητήσεων!!!
    Τον κολαούζο που δεν τον θέλει το χωριό, τον λέμε μόνο στην παροιμία.
    Ως παρατρεχάμενο κυρίως χρησιμοποιούμε την λέξη και αρκετά συχνά. Με αρνητική στολή πάντα.

    Το ψάρι και το εργαλείο τα έχω ξανακούσει, αλλά ως εκεί. Αν με ρωτούσες ούτε που θα σκεφτόμουν να τα αναφέρω.

    Λεώ όσο και να τρέχεις να αποδείξεις ότι είσαι σκράπας, βλάκας,….. ή ότι, άδικα.
    Είσαι για σένα ο Λεώνικος και για τους άλλους ότι ο καθένας νομίζει. Εδώ τους εαυτούς μας δεν μαθαίνουμε…, τους άλλους;

  49. Divolos said

    Σπειροτόμο έχω να το πω από το πολυτεχνείο, στην καθημερινή με τα μαστόρια αλλά και μεταξύ μηχανικών χρησιμοποιούμε το κολαούζο για να συνεννοηθούμε. Εκτός του σπειροτόμου, δεν γνώριζα την έννοια του οδηγού μέχρι σήμερα, μόνο την σημασία ως τσιράκι ήξερα. Τώρα βέβαια την παροιμία την ήξερα, την καταλάβαινα, αλλά από κεκτημένη ταχύτητα ή από βαρεμάρα, ποτέ δεν αναρωτήθηκα τι δουλειά είχε ακριβώς ο κολαούζος σε αυτή.

  50. ΓιώργοςΜ said

    35 κόλα (πακέτα) + ούζο (ούζο 🙂 ). Ξέχασα να βάλω dad joke warning.

    40 τέλος: το κολαούζο, σωστά, η φιλιέρα όμως, για τους σπειροτόμους (πςςςς). Και βιδολόγοι, κυρίως για τους υδραυλικούς.

    κολαούζα

    φιλιέρες

    βιδολόγοι

  51. Spiridione said

    Καλημέρα.
    Ο κολαούζος μου είναι οικείος, τον ξέρω απ’ τη μητέρα μου που μου έλεγε μικρός μη μου γίνεσαι κολαούζος, μου έχεις γίνει κολαούζος. Δηλαδή φορτικός, κολλητσίδα.

    Προκόπης Κολαούζος είναι ο πρωταγωνιστής του θεατρικού του Μελά Ο Μπαμπάς εκπαιδεύεται, που ο γιος του το έκανε Κόλας.

  52. ΓΤ said

    @48 Χαρούλα

    «στα ελτουρ σύνορα»

    Haroula Tours: Τουρ στα ελτούρ 😛

  53. Κιγκέρι said

    51: Και σαν να βλέπω μπροστά μου τον Αντρέα Φιλιππίδη στο ρόλο του μπαμπά να απορεί:
    Όταν ήταν υποψήφιος ο Βενιζέλος, οι οπαδοί του φώναζαν Βενιζέλαροος, όταν ήταν ο Τρικούπης, Τρικούπαροος, τώρα που είναι ο Κόλας, τι θα φωνάζουν; ….

  54. Πέπε said

    Καλημέρα σας. Αυτή η συζήτηση έχει ξαναγίνει, όχι πολύ παλιά. Μάλλον όχι σε αυτοτελές νήμα.

    Εγώ τότε είχα μάθει την κανονική σημασία του κολαούζου. Είχα αναφέρει και τον κολαούζο της πίνας, ένα καβουράκι. Δεν ξέρω αν έτσι το λένε ή αν πρόκειται για περιγραφή – το θυμάμαι από ένα βιβλίο γραμμένο από ψαρά, ίσως τον Θ. Ποταμιάνο.

    Το ψάρι πρέπει να το έχω ακούσει ως «ψάρι-πιλότο», σε κείμενο όχι ψαρά ή θαλασσινού αυτή τη φορά αλλά εγκυκλοπαιδικό.

  55. SteliosZ said

    Καλημέρα

    Να προσθέσω τη δική μου (παρ)ερμηνεία: Και εγώ τον κολαούζο τον θεωρούσα (και χρησιμοποιώ) ως τον υποτακτικό, τον κόλακα, το τσιράκι, κλπ.

    Την παροιμία την ερμήνευα διαφορετικά – συγκεκριμένα «το χωριό που φαίνεται» πίστευα ότι δεν αναφέρεται σε κάτι το ορατό, αλλά κάτι (κατάσταση, μέρος, άνθρωπος) που είναι φανερά προβληματικό, άσχημο, κλπ. Οπότε, για μένα το νόημα της παροιμίας ήταν ότι αν κάτι είναι τόσο φανερά άσχημο κανένας κόλακας ή τσιράκι δεν θα με κάνει να αλλάξω γνώμη για αυτό

  56. Κιγκέρι said

    Για τον κολαούζο πάντως, τα λέγαμε σχετικά πρόσφατα, από εδώ και μετά:

    https://sarantakos.wordpress.com/2022/01/22/meze516/#comment-789680

  57. Α. Σέρτης said

    Όσα τάχα μου σικ και να μπουν, το «απαξιεί» είναι καραμπινάτο λάθος και καλό θα ήταν να μην ενθαρρύνονται οι ανορθόγραφοι στη χρήση του (έτσι ώστε και ο κάθε Χαρ. να μην αθροίζει τέτοιες «χρήσεις» προκειμένου να τις λημματογραφήσει ως ισότιμες με το «απαξιοί’ στο επόμενο λεξικό του)

  58. Κιγκέρι said

    56: Μπα! Κάτι θα ‘κανα λάθος! Για να δούμε τώρα:

    https://sarantakos.wordpress.com/2022/01/22/meze-516/#comment-789680

  59. Costas Papathanasiou said

    Καλημέρα. Ορθές οι σημασιολογικές διαπιστώσεις:
    —Κολαούζος με την αρχική έννοια “οδηγός”, συγκεκριμένα ως ένα “πλοηγό βαποράκι”
    “Σεις οι Γκιουναλήδες είστε σεϊτάν μιλέτ. Μπορούν να περάσουν βασιλικά βαπόρια σας τη νύχτα και να πιάσουν τη Σμύρνη! Γι’ αυτό ο κολαούζος ας δέρνεται απ’ τους βοριάδες κι ας προσέχουν οι καπετανέοι.”
    («Από τη Σμύρνη», περιοδικό Ο Νουμάς, τόμ.12, Αρ.519/1914, σ.27-28— https://www.greek-language.gr/digitalResources/literature/education/urban/item.html?iid=3105 )
    —«(“Ο τυχοδιώκτης/1835”του Μ. Χουρμούζη),…είναι ένα καλό έργο. Έχει πιάσει σωστά το φαινόμενο της εποχής. Περιγράφει με ακρίβεια το περιβάλλον της ξενοκρατίας, προβάλλοντας τις αιχμές του. Αυτός ο ‘Τυχοδιώκτης’, ο ανίδεος, ηλίθιος, αγράμματος μικροαπατεώνας, εικόνα και ομοίωση της Βαυαρικής λαίλαπας,είναι πιστό και ‘φτυστό’ αντίγραφο όλων των «Κολαούζων» της εξάρτησης. Δειλός,γυμνοσάλιαγκας, κάλπης και κουτός, παράσιτος»,κρίνει, αναγνωρίζοντας, έστω εντός εισαγωγικών, την εννοιολογική μετάβαση από το “οδηγός” στο “οδηγούμενος” ο Κ. Γεωργουσόπουλος, (“Το Βήμα, 11.12. 1974”).
    —Σαφέστατα “Κολαούζος-δορυφόρος-ακόλουθος” εδώ(ως…βυρωνική ”αποκάλυψη” σιωνιστικής συνωμοσίας):https://www.tilestwra.com/ena-piima-tou-lordou-bairon-pou-fisika-oudepote-didaxan-sta-scholia-gia-evnoitous-logous/ ) και εδώ (ως ειρωνική ¨”αποκάλυψη” κυβερνώντος): https://www.dimokratia.gr/apopseis/516949/poiima-gia-koyli-asfyktikoyli/ , καθώς και εδώ: “…Είναι και μια έμπρακτη, πολιτική, λογοτεχνική, αισθητική επιβεβαίωση ότι κάποιοι από τούτη τη γενιά δεν άνθισαν ματαίως κι ούτε διετέλεσαν ποτέ ανανήψαντες, κύμβαλα αλαλάζοντα, αυλικοί και κολαούζοι.”(Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης,πεζογράφος— κριτική για το βιβλίο του Θεόδωρου Μπασιάκου ‘Γκαγκάν μυτεράν’, εκδ. Πανοπτικόν, 2021, https://www.fractalart.gr/gkagkan-myteran/ ).
    —Τον “φορτικό κολαούζο”, τον ξέρω μόνο ως κολλητσίδα/κολτσίδα (βλ.και σχ.51)

  60. ΓΤ said

    απαξιΕΙ

    Δυστυχώς @

    τχ. της Νέας Εστίας του 1952
    βιβλίο του Καιροφύλλα στον Φιλιππότη, 1984
    μελέτη του Σόλωνα Γρηγοριάδη για τον Εμφύλιο, 1984
    «Αντί» σε άρθρο του 2005
    αβέρτα τσιχλοφουσκάτα μυθιστορήματα…

  61. ΣΠ said

    60
    ΓουΤου

    Αφού στην σύγχρονη ορθογραφία αλλάξαμε το ζης/ζη σε ζεις/ζει, γιατί να μην αλλάξουμε και το απαξιοίς/απαξιοί σε απαξιείς/απαξιεί;

  62. 61 Σωστότατα – για να κάνω όμως και τον δικηγόρο του διαβόλου, το ακόμα πιο σωστό θα ήταν να λέμε «δηλώνει», ούτε «δηλοί» ούτε «δηλεί», παρομοίως και «απαξιώνει».

  63. ΣΠ said

    62
    Το πληροί και το πληρώνει όμως έχουν διαφορετικές σημασίες.

  64. ΓΤ said

    @61 ΣουΠου

    Πάμε με ΛΚΝ, κι αργότερα βλέπουμε…

  65. Ας το πούμε «εκπληρώνει».

  66. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Ωστόσο, αναρωτιέμαι, αν ακούσει την παροιμία «χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει» κάποιος που δεν την έχει ξανακούσει, θα καταλάβει άραγε τι θέλει να πει η παροιμία και τι σημαίνει η λέξη «κολαούζος»; Δεν είμαι βέβαιος.

    Εγώ πάλι είμαι. Χρησιμοποιώ τη λέξη μόνο στα πλαίσια της παροιμίας, και με το που είδα τον τίτλο του άρθρου σταμάτησα για λίγο να σκεφτώ την παροιμία, και μάντεψα τη σωστή σημασία της λέξης.

    Να δεχτούμε την αλλαγή της σημασίας, αλλά όχι κι ότι η παροιμία δεν είναι κατανοητή· πού κολλάει ο υποτακτικός σ’ αυτή τη φράση, πώς είναι δυνατόν να καταλάβει κανείς «τσιράκι» ή «λακές» από αυτή την παροιμία;

  67. Avonidas said

    #50. Και βιδολόγοι, κυρίως για τους υδραυλικούς.

    Μα βιδολόγο το ήξερα κι εγώ, από το μηχανουργείο στο Φυσικό, προ αμνημονεύτων ετών.
    (τα σφυράκια, για όσους ξέρουν 😀 )

  68. Αγγελος said

    O κολαούζος έχει περάσει και στα ουγγαρέζικα (γνώρισαν κι αυτοί τουρκοκρατία…) ως kalauz.
    Τα εργαλεία που αναφέρθηκαν δεν τα έχω καν ακούσει ποτέ. Την αρχική σημασία του κολαούζου την ήξερα, αλλά μου περνάει η υποψία ότι ίσως την έμαθα… όταν έκανα ουγγαρέζικα (και είπα «Α, ώστε αυτό σημαίνει η παροιμία!»). Στη σημασία του προσκολλημένου σκέφτομαι μήπως έπαιξε ρόλο και η ωραιότατη λέξη «σφουγγοκωλάριος» 🙂

  69. Costas Papathanasiou said

    Και ένας τετράποδος μπροστάρης κολαούζος, πολυτιμος βοηθός δίποδου οδηγού (αγωγιάτη ή κιρατζή)
    “…Στην αρχή των καραβανιών βάδιζε ο ευφυέστερος και γενναιότερος των ίππων, « ο σερεϊδάρης ή καλαούζης », ο οποίος στο λαιμό έφερνε μεγάλο κώδωνα (κύπρο) και ρύθμιζε το βηματισμό των υπολοίπων υποζυγίων…” (Του Μάριου Αναστασίου Μπίκα, https://www.thesprotikospalmos.gr/afieroma-oi-ipeirotes-agogiates/ )

  70. nikiplos said

    41@ επιβεβαιώνω. Σε όλα τα 80ς τουλάχιστον γράφαμε πληρεί, απαξιεί κλπ. Θυμάμαι το πληρεί που το είχα μάθει και το κολλούσα παντού. Κανένας φιλόλογος, κι άλλαξα 2-3 δεν μου το διόρθωσε ποτέ σε πληροί. Στα 90ς το ίδιο, στις τεχνικές εκθέσεις και σε δημόσια έγγραφα το πληρεί έδινε κι έπαιρνε. Πρέπει κάπου να έχω ακόμη μια αλληλογραφία με το ΥΠΕΠΘ. Στις απαντήσεις τους κι αυτοί πληρεί έγραφαν.

    Την πρώτη φορά μου το κοκκίνησε ο σπελ τσέκερ και εξεπλάγην τα μάλα ( 🙂 ) μπορώ να πώ! 20 χρόνια το γράφαμε ρε μούστη μου, σκέφτηκα. Ρωτώντας όμως έναν σένιορ που ήξερε καλά την αρχαΐζουσα και τα αρχαία με διαβεβαίωσε πως είναι επιβιώσασα δοτική.
    «Καλά» του λέω «εγώ θα το γράφω στην Δημοτική».
    Ωστόσο σε κάθε νέο pc ο σπελ τσέκερ δώς του εκεί να διορθώνει ο κιαρατάς! Τελικά επείσθην και τον άφησα με το πληροί. Ωστόσο αν το γράψω εξ απίνης, πάλι πληρεί θα το γράψω σε καμία τεχνική έκθεση.

  71. Αγγελος said

    Ε όχι και δοτική το «πληρ*ί»!
    Το κύριο πρόβλημα με το «πληρεί» είναι, νομίζω, ότι εξακολουθούμε να λέμε «πληρούται» στην παθητική φωνή.

  72. ΓΤ said

    Δεύτερο Νόμπελ για τον Μπάρι Σάρπλες

    https://www.cnn.gr/kosmos/story/331350/nompel-ximeias-2022-oi-treis-epistimones-pou-moirazontai-to-vraveio

  73. Πισμάνης said

    Μέγας Κολαούζος γιά τούς τούρκους ο Κεμάλ καί γιά τούς κινέζους ο Μάο.
    Προσωπικά κολαούζο θεωρούσα κι εγώ τόν υποτακτικό, τό τσιράκι. Κατανοούσα τήν παροιμία χωρίς νά καταλαβαίνω τήν σημασία τής επίμαχης λέξης.

  74. @ 67 Avonidas

    Σωστός.

  75. Spiridione said

    Ο Ιωάννης Καντακουζηνός κάπου έχει
    Κολαούζης δὲ Σαλιγγαρὶ καὶ Καταιγίαλος Πατατούρης (ή Παχατούρης), ἔξωροι μὲν ἤδη τὰς ἡλικίας ὄντες καὶ Ἀτουμάνῳ τῷ Ὀρχάνη πατρὶ ἡλικιῶται, πολλῶν δὲ ἔμπειροι πολέμων καὶ κινδύνων, οὐκ ἔφασαν αὐτοῖς ἀρέσκειν τὰ βεβουλευμένα, οὐδὲ, ἐξὸν ἀκινδύνως ἀποπειρᾶσθαι Ῥωμαίων, ἔτι ὑπὸ κακοβουλίας ἀναιμωτὶ τὴν νίκην αὐτοῖς παραδιδόναι.
    https://books.google.gr/books?id=X3KSyoNUEq4C&pg=PA162&dq=%22%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%B1%CE%BF%CF%8D%CE%B6%CE%B7%CF%82+%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%B3%CE%B3%CE%B1%CF%81%CE%AF&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwjm0Mzl-cj6AhW7W_EDHYg7CwgQ6AF6BAgJEAI#v=onepage&q=%22%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%B1%CE%BF%CF%8D%CE%B6%CE%B7%CF%82%20%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%B3%CE%B3%CE%B1%CF%81%CE%AF&f=false

  76. LandS said

    Και οι δύο έννοιες μπορεί να συνυπάρξουν και στο ίδιο πρόσωπο. Στη Μ. Βρετανία, τον Μεσαίωνα και πιο μετά, οι άρχοντες είχαν έναν της ακολουθίας τους, που ίσως και να ήταν ο αρχιακόλουθος, να ξελαρυγκιάζεται make way for his lordship, για να ανοίγει το δρόμο η πλέμπα μη τυχόν και και του πέσει η μύτη του μαλάκα.
    Κάτι τέτοιο ισχύει και σήμερα. Όταν τουρίστευα (να μην αφήσω μόνο του τον Λεώ στην ευγενή εθνική προσπάθεια) πριν καμιά τριανταρια χρόνια στο Λονδίνο, εκεί στο Τάουερ, χάζευα ένα άγημα των Γκάρντς που περνούσε από μπροστά μου. Ξαφνικά ο διμοιρίτης έβγαλε μια φωνάρα make way for the queen’s key για να κάνουν στη μπάντα οι τουρίστες μπροστά του ώστε να μη χαλάσει ο βηματισμός του αγήματος. Ο μπιφίτερ δίπλα του κρατούσε μια αρμαθιά κλειδιά τριάντα πόντους το καθένα, παρέμενε αμίλητος περπατώντας χαλαρά εκτός βηματισμού.
    Βάζω στοίχημα ότι για τους άρχοντες και λοιπά σπουδαία πρόσωπα αυτό συνέβαινε σε όλη την Ευρώπη και στην Ανατολή. Δηλαδή ο Μπέης θα έβαζε κάποιον υπηρέτη να κάνει τον kιlavuz και να ανοίγει το δρόμο.
    Και προσκολλημένος και τσιράκι και «οδηγός».

  77. Christos said

    Η σημασία που γνώριζα ήταν αυτή του οδηγού σε βουνά και λαγκάδια. Η δεύτερη σημασία θεώρησα ότι βγήκε από την έννοια του τσιρακιού ως «λαγού» που στέλνει το αφεντικό μπροστά για να ανοίξει το δρόμο: «Ο δημοσιογράφος Λιμανοπήδας έχει καταντήσει ο κολαούζος της κυβέρνησης».

  78. 30.
    Ολόιδια και η δική μου περίπτωση, με τη διαφορά ότι κάποιες στιγμές συνειδητοποίησα την αντίφαση, είπα «θα το ψάξω» και δεν το έκανα ποτέ! Σίγουρα, μόνο διαμέσου της ονομασίας αυτού του παράξενου ψαριού θα μπορούσα να τα συνδέσω (αν το γνώριζα, βέβαια). Ωραία ερμηνεία, λοιπόν, ευχαριστώ!
    Ωστόσο, πολύ λογική φαίνεται και η ερμηνεία του LandS, που ταιριάζει και με αρκετά προηγούμενα σχόλια (ο (ν)τελάλης)
    70.
    (Είναι το γ΄εν. πρόσωπο του συνηρημένου πληρόω – ω με περισπ. ο+ει=οι, ενώ ο+ο=ου).

  79. Κιγκέρι said

    Πάει καλά το πληροί, αλλά έστω η φράση:
    «Λυπάμαι, κύριε, αλλά δεν πληρ**τε τα προσόντα γι’ αυτην την θέση».
    Θα λέγατε πληρείτε ή πληρούτε;
    Κι αν μου πείτε πληρούτε, θαρρώ πως εθελοτυφλούτε! 🙂

  80. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Τον «κολαούζο» κι εγώ ως εργαλείο διάνοιξης σπειρωμάτων τον ξέρω, αλλά και με τη σημασία του κολλητσίδα, ακολούθου, τσιρακίου (σικ…) κ.τ.ό.
    Στην Κρήτη παρόμοια μεταφορική χρήση έχει ο «παρακεντές», παρά το ότι η κυριολεκτική του σημασία είναι «παρακατιανός, μειωμένης κοινωνικής θέσης» κ.τ.ό.
    [Περισσότερα στον Βασ. Ορφανό]

  81. # 54

    δεν είναι πάντοτε καβουράκι, παίζει και το καραβιδοαστακουδάκι, το χρώμα όμως σταθερά πορτοκαλορόζ και διάφανο…υποτίθεται πως την τσιμπάει νακλείσει όταν φανή θηρευτής, σε μεγάλες έχω βρρι μέχρι και έσσερα μέσα.

  82. rogerios said

    @79: Ο σωστός, όμως, τύπος είναι «πληροίτε». 😉

  83. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @28. Βιβλίο/-α νά τό πιῇς στό ποτήρι!
    Στό τσάκ εἶδα τό σχόλιο γιά τόν καβουροκολαοῦζο καί δέν τό ἐπανέλαβα.

    (Μοῦ λείπει βέβαια τό διπλό νῦ ἀλλά θά τό ἀντέξω, ὅπως ἄντεξα καί τήν περισπωμένη τοῦ Ποταμιάνου 🙂 )

    Εὐτυχῶς, τήν ἀρχική σημασία τοῦ κολαούζου τήν βρῆκα πολύ νωρίς κι ἔτσι δέν «καταδέχτηκε» τό αὐτί μου νά πιάσῃ τίς νεώτερες μεταφορικές σημασίες. Ἔμεινα στό «ὁδηγός» καί δέν τό χρειάστηκα ποτέ ἐκτός παροιμίας.

  84. Κιγκέρι said

    82: Κι όμως ο Μπαμπινιώτης στο Λεξικό (εγώ έχω την τρίτη έκδοση) το δίνει με -ου:

  85. 79, 84: Στην παθητική φωνή αναφέρεται.

    Εγώ πάλι υποψιάζομαι τον κολίγο για υπαίτιο της παρετυμολογίας.

  86. loukretia50 said

    Αρνητική έννοια έδινα πάντα στον κολαούζο, τσιράκι μάλλον, της προσκολλήσεως, κολλητήρι συμφεροντολόγο, χωρίς όμως το πνεύμα του μικρού Κορνήλιου

  87. Κιγκέρι said

    85α: Όχι. Κοίτα την 4η σειρά μέσα στο πλαίσιο

  88. 87: Α, καλά…

  89. Πέπε said

    Η λίστα του Μπαμπινιώτη είναι κάπως υπερβολική (δε βλέπω γιατί και πότε θα έλεγε κανείς «υπερυψούται» ή «αφιερούται», εκτός βέβαια αν αλλάξει για λίγο γλωσσικό κώδικα και πηδήξει στην καθαρεύουσα για κάποιον λόγο ύφους ή άλλον), αλλά πέραν αυτού όπως τα λέει, έτσι τα ξέρω. Και δικαιούσαι (πώς αλλιώς;), και πληρούται, και όλα αυτά. Το ενεργητικό «πληρούτε» θα έλεγα ότι μάλλον δε λέγεται γενικά, σίγουρα πάντως όχι ότι λέγεται αλλιώς (πληρείτε).

  90. 82, 84
    ο+ε=ου (το άτιμο!)

  91. ΣΠ said

    82
    Στα αρχαία ελληνικά είναι πληρούτε. Στα νέα ελληνικά το Λεξικό Μπαμπινιώτη το έχει πληρούτε, το ΛΚΝ πληροίτε.

  92. ΣΠ said

    89
    Γι’ αυτό λέω να γράφουμε πληρείς/πληρεί/πληρείτε να ξεμπερδεύουμε.

  93. 91.
    Έτσι το έχει το ΛΚΝ; Πώς κι έτσι, από πού το έβγαλε; (Δεν υπάρχει τέτοια συναίρεση. Αν ήτανε να το απλοποιήσει ας το έκανε πληρείτε)

  94. ΣΠ said

    93
    Ναι, δες το 45.

  95. loukretia50 said

    Οι δύτες είχαν κώδικες για επιδόξους users
    των μαρκουτσίων του βυθού,
    που χρείαν είχαν βοηθού
    για να μη γίνουν losers

    Οι βουτηχτάδες διαλεχτοί
    Μα σφουγγαράδες μουλωχτοί
    (τσιράκια, μόνο γι΄αρπαχτή)
    λεγόταν κωλαούζερς

  96. Α. Σέρτης said

    93
    Δεν είναι η μόνη «κουκουνάρα» που έχει το ΛΚΝ…

  97. … έχουμε τον κολαούζο να κολλάει …

    Και «κολλιτσίδα» λέμε για τον φορτικά/παρασιτικά κολλημένο

  98. Μαρία said

    91
    Μόνο η Στυλιανοπούλου θα μπορούσε να το πεί π.χ. Τι θέλουτε επιτέλους, κύριε. Αφού δεν πληρούτε τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση του δανείου.

  99. 26, … κολαούζο θα μπορούσε να είναι τα πακέτα ποτοποιίας, για συγκεκριμένο απόσταγμα 😛 …

    Οπότε
    Κοκακολαούζος
    ο των αναψυκτικών

  100. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @96. Ἴσως δέν εἶναι ἀκριβῶς «κουκουνάρα». Τό ὀρθό ξέρουμε ὅτι εἶναι πληροῦτε καί ὅποιος ἀποφασίσει νά τό χρησιμοποιήσῃ κατά τούς τύπους τῆς Α.Ε., ἔτσι πρέπει νά τό γράψῃ, ἔστω καί ἄν δέν λέγεται Στυλιανόπουλος (..ἔτσι θά τό γράψω κι ἐγώ καί ἔτσι θά τό βρῇ κανείς σέ κάθε κείμενο τῆς Α.Ε.). Σέ νεώτερα ὅμως κείμενα, αὐτός ὁ τῦπος τοῦ β΄πληθ. «ἑλκόμενος» ἀπό δύο μεριές (β΄ἑν. πληροῖς > πληροῖτε / β’πληθ. τῶν εἰς -έω, ποιεῖτε > πληροῖτε (Τέτοιες εὐκαιρίες «ἐκμοντερνισμοῦ» δέν τίς χάνει τό ΛΚΝ 🙂 , ἐπιπλέον δέ γκουγκλίζεται καί θά τό βροῦμε σέ πολλά καθαρευουσιανοφέρνοντα νεώτερα κείμενα..)

  101. ΣΠ said

    98
    Ε, μα.

  102. Theo said

    @98, 101:
    Κι όμως το θέλουτε (όπως και έχουτε, κλπ.) το έχω ακούσει από Μεσσήνιους παλαιότερα. Αν αυτοί αποτελούσαν εξαίρεση, ας μας το πουν κάποιοι που είτε κατάγονται από εκεί, είτε τους συναναστρέφονται περισσότερο από μένα.

  103. Theo said

    @102:
    Και κάνουτε, έχω ακούσει από Μεσσήνιους.

  104. spyridos said

    102, 103
    Σε όλη την Πελοπόνησσο. Οχι μόνο παλαιότερα, τώρα.

  105. Dimitris said

    #102
    Το «θέλουτε» το εχω ακούσει απο την μάνα φίλου μου ( αρκετά μεγάλη τώρα) ή οποία ειναι απο το Πύργο.

  106. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    28, 54 κε
    Μια παρόμοια εκδοχή από τον ίδιο Θ. Ποταμιάνο, στο ΕΜΠΡΟΣ, 28-4-1962.

    Όπου ο «κολαούζος» είναι τσαγανός = κάβουρας (< μεσν. τζαγανός < πιθ. παλ. ισπ. zangano “πόδι πουλιού με γαμψά νύχια’’ – κατά Μπαμπινιώτη)
    (Βρε, τι μαθαίνει κανείς από σπόντα! 🙂 )

  107. Spiridione said

    106. Ανατολικής αρχής
    https://sarantakos.wordpress.com/2022/07/26/crab/#comment-825585

  108. Χάσαμε και το Μιχελιουδάκη να μας κάνει το δάσκαλο.

  109. Faltsos said

    Το ψαράκι κολαούζος (pilot fish) ήταν λένε, ο ναύτης Πομπίλος που ο Θεός Απόλλων τον μετέτρεψε στο ψάρι-πιλότο γιατί μπλέχτηκε στις ερωτοδουλιες του.
    https://en.m.wikipedia.org/wiki/Pilot_fish
    και
    «πομπίλον ἱερὸν ἰχθὺν προσαγορεύουσι διὰ τὸ ἐκ πελάγους προπέμπειν τὰς ναῦς ἕως εἰς λιμένα· διὸ καὶ πομπίλον καλεῖσθαι, χρύσοφρυν ὄντα (Αθήν., Δειπν. 7.21).»
    https://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/mythology/lexicon/metamorfoseis/page_225.html#_%CE%A0%CE%9F%CE%9C%CE%A0%CE%99%CE%9B%CE%9F%CE%A3

    Εμένα πάλι αυτά για το ψάρι πιλότο, μου θύμισαν αμέσως το Καραντί των Καββαδία – Μικρούτσικου και τον «καρχαρία που πιλοταρει». Εδώ η πρώτη και λιγότερο γνωστή εκτέλεση

  110. Μαρία said

    102
    Γιατί και όμως; Επειδή το λένε κάποιοι Μοραΐτες, το έγραψα. Έτσι μιλούσε η μάνα φίλου απο χωριό της Μεσσηνίας. 🙂

  111. Alexis said

    Σήμερα στο μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ1:
    «Η προσωρινή κυβέρνηση της Λιβύης δεν νομιμοποιείται αποφάσεων»
    Λέγεται αυτό;

  112. Theo said

    @110:
    Έγραψες «Μόνο η Στυλιανοπούλου», κάτι που αποκλείει τη μάνα του φίλου σου και άλλους Μοραΐτες 🙂 (έτσι το κατάλαβα εγώ, τουλάχιστον).

  113. Γιώργος Κουλαουζίδης said

    Ο παππούς του παππού μου στα Πλάτανα του Πόντου έκανε αυτή τη δουλειά. Δηλαδή ήταν οδηγός των διαφόρων ταξιδιωτών και εμπόρων στα δύσβατα μονοπάτια των βουνών του Πόντου. Και έτσι το επίθετό μας στον Πόντο ήταν αρχικά Κουλαούζογλου δηλαδή το παιδί του Κουλαούζου (του οδηγού) και στη συνέχεια Κουλαουζίδης. Εγώ το χρησιμοποιώ με την έννοια του οδηγού, εκείνου που πάει μπροστά!

  114. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα και να με συμπαθάτε για την απουσία!

    54 Κοίτα να δεις που δεν θυμάμαι την παλιότερη (αλλά πρόσφατη όπως λες) συζήτηση…

    55-57 Ωραία παρερμηνεία 🙂

    59 Ενδιαφέρον, ιδίως το παράθεμα από Γεωργ.

    62-63 Όπως το πληροί με το πληρώνει, έτσι και το απαξιοί έχει διαφορετική σημασία από το απαξιώνει. Δεν μπορείς να πεις «απαξιώνω να απαντήσω».

  115. sarant said

    Και συνεχίζω

    79 Δεν συγκεντρώνετε… 🙂

    89 Το «υπερυψούται» υπάρχει στα εκκλησιαστικά

    98 Χαχαχά!

    108 Ποιον Μιχελιουδάκη;

    109 Μωρέ μπράβο!

    111 Όχι βέβαια, γενικομανία το θεωρώ

    113 Ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο. Επειδή ήταν το πρώτο σας, περίμενε έγκριση. Συγγνωμη.

  116. Μαρία said

    112
    Η Στυλ. μόνο το πληρούτε. Τα θέλουτε, έχουτε είναι αυθεντικά 🙂

  117. Το Μιχελιουδάκη που μας έκανε πόλεμο στο «τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική». 🙂

  118. Πέπε said

    111
    > «Η προσωρινή κυβέρνηση της Λιβύης δεν νομιμοποιείται αποφάσεων»
    Λέγεται αυτό;

    Όχι βέβαια! Δε νομιμοποιούται.

  119. Πέπε said

    113
    Κιρατζής δηλαδή;

  120. sarant said

    117 Μα δεν ήταν ποτέ εδώ, οπότε δεν τον είχαμε (εδώ) για να τον χάσουμε 🙂

    113-119 Ο κιρατζής σε πηγαίνει όλο το ταξίδι, αν κατάλαβα καλά ο προπάππος ήταν μόνο για συγκεκριμένες δύσκολες διαδρομές. Ίσως όμως να ταυτίζονται.

  121. Κιρατζής είναι ο αγωγιάτης, σα να λέμε ο φορτηγατζής του σήμερα, όχι ο οδηγός ανθρώπων.

  122. @ 120 Sarant

    Σωστά. Απλά ησύχασε το κεφάλι μου. Ησυ-χάσαμε… 🙂

  123. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κολαούζοι ελέγοντο παλαιότερα στην Κύπρο και οι μπράβοι, οι τραμπούκοι, καθώς και οι ανεπιθύμητοι ξένοι ή συγγενείς.
    http://www.polignosi.com/cgibin/hweb?-A=5809&-V=limmata

    99 Κοκαλαούζος, ο ξεθάφτης

    …κωμωδία του Σπύρου Μελά «ο μπαμπάς εκπαιδεύεται» (1935), η οποία γράφηκε για τον Βασίλη Λογοθετίδη, αλλά παίχτηκε επίσης με επιτυχία από τον Χριστόφορο Νέζερ και τον Πέτρο Κυριακό στον πρωταγωνιστικό ρόλο (Προκόπης Κολαούζος).
    https://sarantakos.wordpress.com/2020/06/29/mystax/#comment-663061

  124. sarant said

    122 🙂

  125. Παγκόσμια μέρα των εκπαιδευτικών σήμερα – ένα κέρασμα στον Λάμπρο:

  126. GeoKar said

    #28, 106: 👍👍👍

  127. Costas Papathanasiou said

    113:Ηρωικό επίθετο. “Καλαούζης” είναι μία αντίστοιχη, ομόρριζη (ηπειρώτικης προελεύσεως) παραλλαγή επωνύμου στη Θεσσαλία. Δυστυχώς, η υποβίβαση της αρχικής σημασίας “οδηγός” σε αυτή του “τσιράκι, ακόλουθος”, ίσως σημαίνει και ότι η γνωστή παροιμία αλλάζει/άλλαξε σιγά-σιγά σε “για χωριά,πια, ο Ρωμιός, κολαούζο δε θέλει”. Είτε διότι νομίζει πως ξέρει πλέον όλους τους δρόμους και παράδρομους καλά, είτε διότι βολεύεται να ‘ναι χαμένος σε απρόσωπο άστυ, είτε διότι δεν ξέρει πια να κάνει χωριό με κανένα, διότι δεν νοιάζεται για κάτι άλλο έξω απ’ τον εαυτούλη του, ακόμη κι αν έτσι, συχνά, καταλήξει εκτός εαυτού υπό το κράτος οργής-δολερής κολαούζας που τονε πάει κατά διαόλου:
    “Τους λειμώνες της ψεύτικης στοργής/οι χειμώνες της οργής διαδεχτήκαν./Φρικτή βασίλισσα η οργή/λόγια τραχιά ξεφυσάει/πυρωμένα κάρβουνα/στου πλήθους την αψάδα./Στη βράση γεννάει ήρωες κι αυτόχειρες/αθώα θύματα και τέρατα αιμοβόρα./Επιθυμεί δικαίωση, εξαγνισμό/ή μίσους παρανάλωμα./Της θνητής φύσης πλούσιο- αλί- κοίτασμα/θολώνει μόνιμα το νου, αντίληψης το θάμπος./Της συντέλειας αυτή δόλιος κολαούζος, άθλιος/της ευτέλειας φίλος διάβολος/λυμαίνεται την Ύπαρξη σʼ ασφοδελούς λειμώνες./Κι όσο η ευκταία Εδέμ παραμένει άφαντη/ή πλαστός αντικατοπτρισμός/στα όμματα όσων ασελγώς θωπεύουν την ελπίδα/τα σταφύλια της οργής κείτονται/φθηνός και περίοπτος καρπός/λαχταριστός κι ώριμος προς βρώσιν πάντα./Ομαλά προς αυτόν τα πράγματα/εφιαλτική συνηγορία καιρού και καιροσκόπων Εφιαλτών!” (Ποίημα με σπόντες για Καρυωτάκη από την Πρεβεζάνα Αλεξάνδρα Κωστάκη, τιτλοφορούμενο “Μέρες οργής”— συλλογή «Μανόλιες και ευκάλυπτοι». Εκδ.Μετρονόμος-Σειρά “Ποιείν”, αρ.11, 2014, http://www.poiein.gr/2015/01/02/aeaiuiana-euoouec-iaiueea-iaiueeao-eae-aoeueodhoie-oaenu-dhieassi-an-11-aea-iaoniiuiio-2014/ )

  128. Spiridione said

    Ο Κοσμάς Πολίτης και στο Γυρί και στου Χατζηφράγκου λέει τον μαίστρο κολαούζο του νοτιά. Προφανώς εννοεί ότι φέρνει, οδηγεί τον νοτιά. Σήμερα θα εννοούσαμε ότι ακολουθεί τον νοτιά.
    https://books.google.gr/books?id=LH9iAAAAMAAJ&q=%CE%B5%E1%BC%B4%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%B5+%CF%83%CF%85%CE%BC%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9+%CE%BD%CE%AC+%CF%80%E1%BE%B6%CE%BD%CE%B5+%CF%83%CF%84%CF%8C+%CE%9C%CE%B5%CF%81%CF%83%CE%B9%CE%BD%CE%BB%CE%AF+%CF%84%CE%AE%CE%BD+%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%85%CE%AE+.&dq=%CE%B5%E1%BC%B4%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%B5+%CF%83%CF%85%CE%BC%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9+%CE%BD%CE%AC+%CF%80%E1%BE%B6%CE%BD%CE%B5+%CF%83%CF%84%CF%8C+%CE%9C%CE%B5%CF%81%CF%83%CE%B9%CE%BD%CE%BB%CE%AF+%CF%84%CE%AE%CE%BD+%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%85%CE%AE+.&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwj2rr-mxcn6AhWXhf0HHa7-Bm0Q6AF6BAgDEAI
    https://books.google.gr/books?hl=el&id=TIBiAAAAMAAJ&dq=%22%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%B1%CE%BF%CF%8D%CE%B6%CE%BF+%CF%84%CE%BF%CF%85+%CE%BD%CE%BF%CF%84%CE%B9%CE%AC&focus=searchwithinvolume&q=+%CE%BD%CE%BF%CF%84%CE%B9%CE%AC

  129. freierdenker said

    Δεν την χρησιμοποιώ την λέξη. Αν την χρησιμοποιούσα, μάλλον θα ήταν ως μια κάπως πιο ήπια έκφραση για το τσουτσέκι.

  130. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    28, 54,106
    Μα τί ωραίο όλο αυτό!

    «Πιννοφύλαξ» λέει!
    …Για την συμβίωση/συνεργασία πίννας και πιννοτήρη έχουν γράψει αρκετοί αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς. Επαρκείς πληροφορίες αντλούμε από τον Αιλιανό καθώς και από τον Χρύσιππο τον Σολέα ο οποίος με έναν αρκετά γλαφυρό τρόπο αφηγείται:
    [Η πίννα και ο πιννοφύλαξ βοηθούνται αμοιβαίως και δεν θα μπορούσαν να ζουν χωρισμένοι. Η μεν λοιπόν πίννα είναι οστρακόδερμο, ο δε πιννοτήρης μικρός κάβουρας. Η πίννα αφού ανοίξει το κέλυφος της παραμένει ήσυχη περιμένοντας να εισέλθουν τα μέλλοντα ψαράκια, ο δε πιννοτήρης που παρίσταται εκεί, όταν κάποιο εισέλθει, δαγκώνει την πίννα σαν να την ειδοποιεί για αυτό. Η πίννα τότε κλείνει αμέσως τα δύο φύλλα του κελύφους της και τρώγουν μαζί ό,τι απέμεινε μέσα].
    «η πίννη, φησίν, και ο πιννοτήρης συνεργά αλλήλοις, κατ’ ιδίαν ου δυνάμενα συμμένειν. Η μεν ουν πίννη όστρεόν εστιν, ο δε πιννοτήρης καρκίνος μικρός. Και η πίννη διαστήσασα το όστρακον ησυχάζει τυρούσα τα επεισιόντα ιχθύδια, ο δε πιννοτήρης παρεστώς όταν εισέλθη τι δάκνει αυτήν ώσπερ σημαίνων, ή δε δηχθείσα συμμύει. Και ούτως το αποληφθέν ένδον κατεσθιούσι κοινή.»
    (Εχει και φωτό!)
    https://www.i-diadromi.gr/2012/07/pinna.html

  131. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αφού είναι η Ημέρα Των Εκπαιδευτικών, ένα ποίημα προς τιμήν τους:

    ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΣΕ ΑΠΟΡΙΑ,του Μάνου Στεφανάκη:

    Διαβάζει στα μάτια τους το αλφαβητάρι της πλήξης
    Συλλαβίζει στα χείλη τους το αναγνωστικό της οργής
    Μελετά στα πρόσωπά τους το λήμμα «γιατί»
    Σπουδάζει στην πράξη την άλυτη εξίσωση

    Τώρα μαθητεύει κι αυτός στα θρανία της ενοχής
    ελπίζοντας σε μια τιμωρία λυτρωτική,
    όπως ο κατά συρροή δολοφόνος μεθοδεύει τη σύλληψη του
    ή όπως το παιδί που πάτησε το λόγο του εκλιπαρεί την επίπληξη του πατέρα.
    Τώρα συναλλάσσεται καθημερινά κι αυτός σε τράπεζα θεμάτων
    Κατάθεση κι ανάληψη ψυχής
    Μόνιμο χρεωστικό υπόλοιπο συνείδησης
    στους τραπεζικούς λογαριασμούς του.

    Στα αμφιθέατρα της νιότης έγραφε στους τοίχους το ωραίο σύνθημα
    «Η φαντασία στην εξουσία»
    Στις τάξεις της ενηλικίωσης έγινε πληρωμένος δολοφόνος της
    Στους δρόμους της οργής έστηνε οδοφράγματα στη σοβαροφάνεια
    » Ένα γέλιο θα σας θάψει»
    Και τώρα αναζητά το δικό του νεκροθάφτη
    στα τελευταία θρανία της τάξης
    Μάταια.

    Θυμάται που ήθελε την τάξη του καράβι
    τη φαντασία πυξίδα στο σεργιάνι του κόσμου
    το Σπαθί του Ωρίωνα ή το Σταυρό του Νότου πλοηγό
    για να μη χάσει ούτε στιγμή τη ρότα
    για τη γη της επαγγελίας.
    Την είχε υποσχεθεί στους μαθητές
    κι ας μην το ήξεραν.

    Και κάπως έτσι, να, κατέληξε κομπάρσος -πρωταγωνιστής
    σε ανόητη παράσταση για έναν ρόλο
    Με θεατές αδιάφορους
    Με χορηγούς επικίνδυνους
    Με μέντορες υστερόβουλους

    Στο τέλος της ώρας το κουδούνι ηχεί αναστάσιμα.
    Πετά το προσωπείο της υποκρισίας
    και χύνεται στους δρόμους
    ουρλιάζοντας
    Τον βρίσκει η νύχτα!

  132. ΚΩΣΤΑΣ said

    37 dimosioshoros 🙂

    Απαντώ και στο ερώτημα του Νικοκύρη, ξεχάστηκα στο σχόλιο 24:
    1. Κολαούζος, «οδηγός» όπως στην παροιμία.
    2. Απρόσκλητος και αυτόκλητος προσκολυόμενος σε μια παρέα για να πει τα δικά του, πχ: τι θέλει αυτός εδώ, παντού χώνεται, κολαούζος.

  133. 54 Μάλλον έχεις δίκιο. Όταν ξεκίνησα να διαβάζω το άρθρο σκέφτηκα για τον οδηγό ή το καβουράκι μιλάει. Μετά είδα για το σκοινί των σφουγγαράδων και το θυμήθηκα. Α, ναι και για τα πάσα (αλλιώς πασαδόρο τον ξέρω. Αλήθεια, τη διαφορά μεταξύ φιλιέρας και βιδολόγου δεν την κατάλαβα. Και τα δυο τα έχω ακούσει και για σωλήνες – απ’ τις παλιές τις μεταλλικές, γιατί τώρα με το χαλκό κι ακόμα παραπάνω με τις πολυστρωματικές, δεν χρειάζεται). Και διαβάζοντας παρακάτω για το ψαράκι, λέω α, ψαράκι είναι, όχι καβουράκι; Δεν θυμόμουν καλά (έτσι κι αλλιώς ποιον ακριβώς ρόλο παίζει δεν είχα ιδέα. Απλά κάποιο πλάσμα της θάλασσας που λέγεται κολαούζος).

    121 Κι εγώ έτσι ξέρω. Ειδικά αυτοί που μετέφεραν ξυλεία (κιριστέ).

    123 Και σε ταινία «Ο κυρ Γιώργης εκπαιδεύεται» με τον Παπαγιαννόπουλο που τότε έκανε τον κυρ Γιώργη στο Λούνα Παρκ.

  134. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το ζαριφλίκι κολαούζο δε θέ’.
    (Παροιμία της Ιωνίας)
    http://www.kemme.gr/p/blog-page_49.html

  135. Costas Papathanasiou said

    131: Ωραίο και διπλά σχετικό (δοθέντος ότι στην κατίσχυση της έσχατης Α-πορίας συντελεί και η έλλειψη συνδρομής κολαούζου, έστω υπό μορφήν πλοηγού αστέρος)

  136. ΕΦΗ - ΕΦΗ said


    Ο κολαούζος (πλοηγός) του πλοίου στη διαδρομή Πάτρα-Κόρινθος, του Γεράσιμου Πιτζαμάνου, μολύβι και υδατογραφία σε χαρτί, 1818/1820.

  137. jesus said

    κολαούζο λέγεται και (υποτιθέμενο) κοκτέιλ κοκακόλας με ούζο. αμφιβάλλω αν το έχει παραγγείλει ποτέ κανένας, αλλά έχω ακούσει την ύπαρξή του μάλλον ως αστεϊσμό

    το «ούζο κόκα» δίνει παρ’ όλ’ αυτά λίγα χτυπήματα στο γούγλε.

  138. sarant said

    137 Καλό! Ούζο πορτοκάλι θυμάμαι να παράγγελνε κάποιος σε ένα μυθιστόρημα

    134 Ωραίο άρθρο

    131 Μπράβο, δεν το ήξερα

  139. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    125 – Eυχαριστώ για το κέρασμα, αλλά δεν είμαι εκπαιδευτικός, ούτε και είμαι εναντίον τους. Ίσα ίσα που αρκετοί από αυτούς, αν και ελεεινά κακοπληρωμένοι (όπως όλοι, όλων των βαθμίδων) σε ελεεινά κτίρια και ελεεινές μαθητικές και μαθησιακές συνθήκες, (π.χ δύο δικοί μας, από τις αρκετές περιπτώσεις που γνωρίζω, Γιάννης Κουβάτσος πρωτοβάθμια με πολλά προσφυγάκια, Gpointofview νυχτερινό ΕΠΑΛ, συνταξιούχος πλέον) επιτελούν πολλαπλά ΤΕΡΑΣΤΙΟ κοινωνικό έργο, και σίγουρα, κάποια παιδιά θα τους θυμούνται με ευγνωμοσύνη.
    Κάτι έχετε μπερδέψει μαζί μου, με τον θεσμό είμαι εχθρός, όχι με τα εκτελεστικά όργανα, όπως και με τους άλλους κοινωνικούς θεσμούς που υπηρετούν την πατριαρχία, αλλά δεν πειράζει, καλή καρδιά.😂

    Να σε κεράσω κι εγώ ένα πολύ ωραίο τραγούδι, ό,τι πρέπει γι΄αυτήν την ώρα.

  140. … kιlavuz δεν είναι μονάχα ο οδηγός, είναι και ο πιλότος …

    Κατά σύμπτωση, το Νόμπελ Φυσικής 2022 που ανακοινώθηκε χτες, αναφέρεται, μεταξύ άλλων, και στην πρώιμη κβαντική θεωρία του πιλοτικού κύματος, στην κατηγορία των θεωριών με τοπικές κρυφές μεταβλητές που προτιμούσε ο Αϊνστάιν, και που οι τρεις φετινοί νομπελίστες, χρησιμοποιώντας τις ανισότητες του Μπελ, έδειξαν πως δεν συνάδει με πειραματικά αποτελέσματα και πως ο φυσικός μικρόκοσμος φαίνεται αλλόκοτος (για την ντετερμινιστική μακροσκοπική εμπειρία μας) αλλά είναι κατανοητός.

    Έχει ενδιαφέρον, πάντως, ότι υπάρχει και υδροδυναμικό μακροσκοπικό ανάλογο του κβαντικού πιλοτικού κύματος (χωρίς αυτό να σημαίνει τίποτα για την κβαντομηχανική) όπου μια σταγόνα σερφάροντας πάνω σ’ ένα κύμα ταξιδεύει (δίκην κβαντικού σωματιδίου), χωρίς η ίδια να είναι κύμα.

  141. 139: Λάμπρο, ένα μικρό πείραγμα ήταν, απλά δεν έβαλα φατσούλα! 😁

  142. Κατά τ’ άλλα, αγαπάμε Sade! 😍

  143. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    141 – To κατάλαβα, δεν το παρεξήγησα, απλά δεν κολλάει με μένα, ούτε με το γενικό και ειδικό σκεπτικό μου, αλλά άμα σου βάλουν ταμπέλα, δε πα να φωνάζεις ΝΟ ΜΙΣΤΕΡ!😊

  144. Λάζαρος Μ. said

    Κατά φωνή η αναφορά στους κολαούζους της εξουσίας σε σημερινό άρθρο του Γιώργου Λακόπουλου: https://www.ieidiseis.gr/prosopografies/166288/vaggelis-venizelos-prosonta

  145. sarant said

    144 Μπράβο σύμπτωση!

  146. Πέπε said

    131
    Πού το βρήκες αυτό ρε θηρίο Γιάννη; Δεν πρέπει να ‘χει στεγνώσει ακόμα το μελάνι από την πρώτη γραφή του!

    (Update: Εντάξει, βρήκα πού το βρήκες. Όλως περιέργως είναι του 2014. Μα προφήτης ήταν ο τύπος; Μέντορες!!!)
    http://manostefanakis.blogspot.com/2014/06/blog-post_8882.html

  147. Πέπε said

    (και συνεχίζω…)
    Εντωμεταξύ το θέμα δεν είναι ότι είναι προφητικό.

    Είναι πως είναι σπαραχτικό!

    Πω πω, ζημιά έπαθα. Καθρέφτης ανελέητος…

  148. leonicos said

    Για τα σε -οω

    οποιος δεν θέλει να το γράψει σωστά, ας βρει έναν άλλο τρόπο να το πει

    ας πει ‘απαξιώνει’, ἐχει τις προϋποθέσεις, κοκ. το πληροί ΔΕΝ γίνεται πληρεί.

    κρουνός πληροί / γεμίζει δεξαμενή…. (από τα προβλήματα του σχολείου)

  149. leonicos said

    48

    Είναι και η Χαρούλα, που δεν με αφήνει ν’ αποκτησω ταυτοτητα

  150. # 139

    Λάμπρο, ναι μεν δίδαξα τα περισσότερα χρόνια σε τεχνικά νυχτερινά (από τις εξομολογήσεις των χούλιγκαν-ένας ήταν γιος πρεσβευτή αφρικανικής χώρας- έμαθα απίστευτα πράγματα για τους ταγούς τους-ένας δημαρχεύει και σήμερα ακόμη-) αλλά από την άλλη έχω διδάξει στα 1ο και 2ο Πειραματικό Αθηνών στα Λύκεια της Κυψέλης και στο 4ο Γαλατσίου με διευθυντή κάποιον πολύτεκνο παπά όπου ήταν -για μένα- το καλύτερο σχολείο γιατί με το πρώτο μικρό παράπτωμα έστειλε τον μαθητή για αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος- πολλά σχολεία πλησίον- οι μαθητές κατάλαβαν πως δεν «παίζουμε» αλλά έχουμε κανόνες που τηρούνται αντίθετα με την πολιτική ζωή και περάσαμε μια χρονιά χαλαρή και ήρεμη- χωρίς αστυνομοκρατία- κι από τον Μάρτη όλο εκδηλώσεις και εκδρομές με χαρά θεού στην Φύση. Σε όποιο σχολείο πρότεινα το ίδιο, ο «παντοδύναμος σύλλογος» το απέρριπτε μετά βδελυγμίας και είχε το κλασσικό το πρώτο παράπτωμα «συγχωρείται» από την «μεγαλοθυμία» των εκπαιδευτικών, το δεύτερο τιμωρείται και μένει με την απορία (και αδικία) ο δεύτερος παραβάτης που συχνά γίνεται εκδικητής χούλιγκαν.
    Στα πειραματικα δίδαξα σε γυμνάσια κι ενώ ως τότε τα θεωρούσα το κακό, κατάλαβα πως το πρόβλημα ξεκινά στα δημοτικά για τα οποία ουδέποτε ενδιαφέρθηκε ουσιαστικά η πολιτεία, μόνο για τις πανελαδικές εξετάσεις και κάτι ΜΠΟΥΡΔΕΣ στα λύκεια, πρακτικά υπάρχουν δυο νομοσχέδια που εναλλάσσονται κάθε νι-ετία αλλάζοντας μόνο τίτλους.
    Χωρίς λεφτά’ για την παιδεία- αξιοπρεπείς μισθούς- ουσιαστική επιμόρφωση καθηγητών και δασκάλων- και ανθρώπινες υποδομές, το όλο έργο αφήνεται στο φιλότιμο των εκπαιδευτικών που φυσικά δεν φτάνει να αναστήσει την ήδη νεκρή δημόσια παιδεία στην Ελλάδα ώστε να ψηφίζουν οι απόφοιτοί της τους απόφοιτους της ιδιωτικής παιδείας !!

    Στο βίδδεο φαίνεται η διακοπή της κυκλοφορίας στην Συγγρού από τους χούλιγκανς και η δράση τους, σε άλλο βίδδεο το περιπολικό της αστυνομίας λίγο πιο πάνω που φεύγει μόλις τους βλέπει (επί ΣυΡιζΑ αυτά, μετά ξαναπήρε πρωτάΘλημα η Νουδούλα και ηρεμήσαμε … )

  151. Χαρούλα said

    #149
    Έτσι είμαστε στην Ασφάλεια.
    Δεν δικαιούσαι.
    Σ´έχουμε φακελωμένο!😊

    Καλημεεεέρα Λεώνικε! Καλημέρα σε όλους!

  152. ΝΕΣΤΑΝΑΙΟΣ said

    118. Υπάρχουν πολλά. Για να δούμε τι γίνεται πρέπει να πάμε πίσω στην έκτη συζυγία των βαρυτόνων.

  153. nikiplos said

    134@ από τις ερμηνείες των λέξεων:
    κουγιά, η: σκόρος (Ερ. – Σμ.).
    Έχουν βάση τα παρατσούκλια τελικά… 🙂

  154. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    Κάτι άλλο σημαίνει ο κούγιας, αλλά δεν το βρίσκω τώρα.

  155. sarant said

    153-4: Ο Τριανταφυλλίδης συνδέει το Κούγιας με το σλάβικο kuja = πεταλωτής

  156. Prince said

    153-155. Εγώ πάντα πίστευα ότι ήταν απ’το Γαλλικό couilles. 🙂

  157. 131, 147.

    Τι ωραίο! Άγνωστος για μένα και ο ποιητής αυτός, που μας έκανε λιώμα!
    (Πικρή αλήθεια, συμπυκνωμένη, γι’ αυτή τη μυλόπετρα που αλέθει καθημερινά τα όνειρα, τους κόπους μας και πολλά άλλα… Συγγνώμη για το μελό, αλλά το κέρασμά σου, Γιάννη, ήταν -πώς να το πω- ευθύβολο, πανάθεμά το!)

  158. Πέπε said

    157
    Εδώ στο Ηράκλειο το έδειξα σε συναδέλφους. Προέκυψε -αναμενόμενα!- ότι ως άνθρωπος δεν είναι άγνωστος (ένας ντόπιος δάσκαλος, έναν άλλο ντόπιο δάσκαλο όλο και κάπου θα τον έχει συναντήσει). Δεν τους ρώτησα αν ήξεραν και ότι γράφει ποίηση.

    Νομίζω ότι θα ψάξω να τον βρω κι εγώ. Θα ήθελα να ακούσει το ευχαριστώ μου.

  159. Μαρία said

    157
    Εύα, μπορεί να σε παρηγορήσει ο νομπελίστας φυσικής.

  160. Alexis said

    #131: Έξοχο!

  161. Γιάννης Κουβάτσος said

    157:Απλώς ο Στεφανάκης είπε αυτά που θα ήθελα να πω κι εγώ, αν είχα ποιητικό ταλέντο. Γι’ αυτό δεν αγαπάμε τους ποιητές; Γιατί λένε με εξαίσιο τρόπο αυτά που σκεφτόμαστε και νιώθουμε και μας τρώνε.

  162. 158.
    Ίσως αυτό βοηθήσει (μάλλον είναι το σχολείο του)
    http://5gym-irakl.ira.sch.gr/news/index.php?option=com_content&view=category&id=103:2010-05-30-08-03-30&Itemid=76&layout=default

  163. 161.
    Σαν αποσταγμένο βίωμα σε καναδυό εικόνες. Μαγικό πράγμα!

  164. Γιάννης Κουβάτσος said

    Φιλόλογος ο Μάνος Στεφανάκης. Κι εδώ κάτι από αυτόν :
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.poiein.gr/2014/06/16/odhieneossa-th-i-aienudheoiuo-uo-yeeaoc-eaathi/&ved=2ahUKEwj9qoDqwcz6AhWONewKHQuyBlIQFnoECA4QAQ&usg=AOvVaw0H3F-BENactE7lCF8-vqk1

  165. sarant said

    159 Μπράβο του.

  166. 159.
    Μπράβο του που δεν ξεχνάει τους δασκάλους του! Μαρία, ευχαριστώ!
    Ένα καλό χνάρι, βρε παιδί μου, κι ας μην ανιχνεύεται η προέλευσή του -δεν χρειάζεται αναγνώριση- αλλά ας μείνει κάτι καλό από όλον αυτόν τον κόπο, να μην είναι «αδιαφόρετος»! (αυτό εύχομαι κρυφά- και διαολίζομαι όταν αυτή την πολύτιμη πράξη πάνε να τη μετατρέψουν σε χαμαλίκι!)

  167. Γιάννης Κουβάτσος said

    «και διαολίζομαι όταν αυτή την πολύτιμη πράξη πάνε να τη μετατρέψουν σε χαμαλίκι»
    Ακριβώς. Και τα τελευταία χρόνια το δασκαλίκι έχει γίνει αυτό ακριβώς: χαμαλίκι. Το χειρότερο από όσα χρεώνω αυτήν την κυβέρνηση και αυτό το υπουργείο είναι αυτό: ότι πάμε στα σχολεία σαν να πηγαίνουμε σε γαλέρα.

  168. Πέπε said

    158 (δικό μου):
    > Εδώ στο Ηράκλειο […] ως άνθρωπος δεν είναι άγνωστος

    164 (Γιάννης Κ):
    > Φιλόλογος ο Μάνος Στεφανάκης.

    Χμ… Ίσως έκανα λάθος, κάποιον συνονόματο θα ήξεραν. Δε μου είπαν φιλόλογος, άλλη ειδικότητα μού είπαν, ενώ αυτός του 164 είναι αναμφισβήτητα ο ίδιος.

  169. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    147 -157 – Όντως πολύ ωραίο το ποίημα αλλά, αν ήταν οικοδόμος και τα έγραφε σε πεζό λόγο, θα τον περνάγατε γενιές δεκατέσσερις.😊
    Ενώ στον δάσκαλο ποιητή που σας φτύνει, ανοίγετε ομπρέλα.😂

  170. Γιάννης Κουβάτσος said

    Η ειλικρινής αυτοκριτική πάντα συγκινεί και αγγίζει εν αντιθέσει με τις ανόητες και εμπαθείς γενικεύσεις του κάθε άσχετου ξερόλα.

  171. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Για το ποίημα
    Τα όνειρα, ο ιδεατός κόσμος που κάθε (έντιμος) άνθρωπος πλάθει στην αφετηρία, και που θρυμματίζονται πάνω στης (όποιας) πραγματικότητας το τείχος, είναι αιώνιο ποιητικό υλικό. Το ποίημα δεν με εντυπωσίασε τόσο. Εσωτερικά είχε αξιόλογες δραματουργικές κορυφώσεις αλλά το φινάλε ειδικά μου φάνηκε ότι ήθελε πιο προσοχή. Η νύχτα και το ουρλιάζοντας είναι πολύ απαιτητικά στις παρέες των λέξεων (για την καλή ποίηση), επειδή, λόγω της δύναμής τους, γίνεται μεγάλη χρήση τους.
    Σαν εφιάλτης να τελειώνει η μέρα στην τάξη; Χμ…

  172. Γιάννης Κουβάτσος said

    71:Δεν έχει αξιώσεις Ελύτη και Σεφέρη ο Στεφανάκης. Δεν κάνει φιλολογία, τον καημό του γράφει κι εμείς οι εκπαιδευτικοί τον νιώθουμε.

  173. Μαρία said

    164, 168
    Άρθρα του στο σάιτ του γυμνασίου.
    http://5gym-irakl.ira.sch.gr/news/index.php?option=com_content&view=category&id=57:2010-03-01-09-26-32&Itemid=71&layout=default

  174. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    172 πάσο

  175. Theo said

    @131, 172:
    Ωραία τον γράφει τον καημό του ο Στεφανάκης, αλλά θα έπρεπε να δουλέψει περισσότερο τις δυο τελευταίες στροφές που ηχούν παράταιρες, κατά την ταπεινή μου γνώμη.

  176. Πέπε said

    169

    Όσο μπορώ να φανταστώ όντας έξω από την πραγματικότητα του οικοδόμου, δε νομίζω ότι θα υπήρχε πολύ πεδίο να πει κάτι ανάλογο.

    «Απ’ την αρχή ξεκίνησες θέλοντας να χτίζεις τα καλύτερα σπίτια. Έδινες την ψυχή σου ολόκληρη σε κάθε λεπτομέρεια. Τώρα; Κλέφτης στα υλικά, προχειρατζής στη δουλειά…» Ε συγγνώμη, είναι κάτι που θα συγκινούσε τους οικοδόμους;

    Και πάντως δε μας φτύνει, δεν κατάλαβα τουλάχιστον κάτι τέτοιο εγώ.

  177. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    169# Όχι ρε, δε φτύνει ο άθρωπας, μια χαρά τα λέει, αν και συμφωνώ με τους προλαλήσαντες πως το τέλος ήθελε λίγο δούλεμα.
    Και να σου πω, κι εγώ χαμάλης είμαι και γράφω σε πεζό λόγο, αλλά όταν ανεβάζω κάνα κείμενο μου λέτε πως γράφω ωραία, δε με βρίζετε 🙂

  178. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δεν μπορεί να «μας» φτύνει, συνάδελφοι, κι αυτός εκπαιδευτικός είναι, βάζει και τον εαυτό του μέσα. Και, σε τελευταία ανάλυση, η (αυτο)κριτική, ακόμα και η αυστηρή, δεν είναι φτύσιμο.

  179. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    176 – «Απ’ την αρχή ξεκίνησες θέλοντας να χτίζεις τα καλύτερα σπίτια. Έδινες την ψυχή σου ολόκληρη σε κάθε λεπτομέρεια. Τώρα; Κλέφτης στα υλικά, προχειρατζής στη δουλειά…» Ε συγγνώμη, είναι κάτι που θα συγκινούσε τους οικοδόμους;»
    Όχι, και γενικά δεν πέφτεις και πολύ έξω, στην πλειονότητά τους, έτσι λειτουργούν, αλλά εγώ λέω ξεκάθαρα πως είναι φτύσιμο κι όχι ψιχάλα, πόσο μάλλον συγκίνηση!

    «Και πάντως δε μας φτύνει, δεν κατάλαβα τουλάχιστον κάτι τέτοιο εγώ.»

    Στα αμφιθέατρα της νιότης έγραφε στους τοίχους το ωραίο σύνθημα
    «Η φαντασία στην εξουσία»
    Στις τάξεις της ενηλικίωσης έγινε πληρωμένος δολοφόνος της»

    «Και κάπως έτσι, να, κατέληξε κομπάρσος -πρωταγωνιστής
    σε ανόητη παράσταση για έναν ρόλο
    Με θεατές αδιάφορους
    Με χορηγούς επικίνδυνους
    Με μέντορες υστερόβουλους»

    Αυτά δηλαδή εσύ τα εκλαμβάνεις ως εύσημα και συγκινητικά η ψιχάλα;
    Κι οι ομπρελάδες τι θα γίνουν κλέφτες!😊

    Βασικά έγραψα το σχόλιο, γιατί σκέφτηκα πως αν είχα γράψει εγώ (που είμαι οικοδόμος😊) κάποια φορά, πως είστε πληρωμένοι δολοφόνοι της φαντασίας, θα γινόταν της τρελής το σύστριγγλο, και μ΄έπιασαν τα γέλια, ενώ με τον δάσκαλο που το είπε ποιητικά, συγκινηθήκατε.😂

    Εδώ εναντίον της υποχρεωτικής εκπαίδευσης καταφέρομαι και μάλιστα της παγκόσμιας κι όχι της ελληνικής, και επιλεκτικά μόνο της πρωτοβάθμιας (γιατί τις άλλες τις θεωρώ ασήμαντες ως προς την επιρροή στον τρόπο σκέψης) και μούχετε σούρει τα μύρια όσα, σχεδόν όλοι οι εκπαιδευτικοί εδώ μέσα, κι ας μην έχω γράψει ποτέ, ΟΥΤΕ ΕΝΑ αρνητικό σχόλιο για τους εκπαιδευτικούς.😊
    Εν τω μεταξύ, μεταξύ σας έχετε αλληλοσφαχτεί πολλές φορές με αχαρακτήριστους χαρακτηρισμούς, που κάνουν ακόμη και τους οικοδόμους να κοκκινίζουν από ντροπή😂 για να μη πώ που λέτε μονίμως πως τα παιδιά είναι χαμηλού επιπέδου μορφώσεως, ουσιαστικά αγράμματα, και δεν ξέρουν να μιλάνε.
    Και ποιός ευθύνεται γι΄αυτό είπαμε; οι γονείς κι η κενωνία η ψέφτρα.😊
    Εγώ πάντως επιμένω, δεν φταίνε οι εκπαιδευτικοί, και το λέω σοβαρά!

  180. 169.
    Μα κανένας οικοδόμος δεν θα μπορούσε να αποτυπώσει (είτε σε ποιητικό είτε σε πεζό λόγο) το βίωμα ενός δασκάλου για τον απλό λόγο ότι δεν το έχει! Η κριτική που θα ασκήσει κάποιος που βλέπει τα αρνητικά της εκπαίδευσης απ΄ έξω (θεωρώντας τον δάσκαλο βασικό υπαίτιο – μας έχουν στολίσει με κάθε είδους υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς) είναι πολύ διαφορετική από την κριτική στο «εκσυγχρονισμένο» εκπαιδευτικό σύστημα (το «νέο σχολείο», τρομάρα του)από τον ίδιο τον εκπαιδευτικό γιατί βιώνει τις (προκρούστειες) αδυναμίες του στο πετσί του, νιώθει σαν ακρωτηριασμένος από όλους αυτούς τους περιορισμούς (τράπεζα θεμάτων, ανοικονόμητη διδακτική ύλη, ΑΠ που, ενώ (το 2018) δούλεψαν τόσοι αξιόλογοι άνθρωποι για να το εκσυγχρονίσουν, τελικά επέστρεψε στα παλιά, και, το κερασάκι, ένα σωρό νέοι τίτλοι και θεσμοί κενοί περιεχομένου, που μας μετατρέπουν σε ασθμαίνοντα υποζύγια).
    Εδώ, λοιπόν, δεν έχουμε να κάνουμε με αυτοκριτική, αλλά με τον αυτοσαρκασμό ενός ανθρώπου που αγωνίζεται, μολαταύτα, και τρομάζει μπροστά στο ενδεχόμενο να γίνει αυτό που απορρίπτει. Βρίσκω κάτι τραγικό σε αυτή την ανθρώπινη συνθήκη (που δεν αφορά αποκλειστικά τους εκπαιδευτικούς, αλλά και τους γονείς, ας πούμε, και πολλούς άλλους) και ΑΥΤΟ (αυτή η «πτώση») με άγγιξε στο ποίημα (μου θύμισε την υπέροχη ειρωνεία του Καβάφη, που τη λατρεύω). Ο αυτοσαρκασμός και η αυτεπίγνωση (που πάνε ζευγάρι) μπορούν μόνο να μας σώσουν ή να σώσουν οτιδήποτε, αν σώζεται- και όχι οι αυτάρεσκες φανφάρες που θα ήθελε η αριστεία της Κεραμέως!
    Και ένα ακόμη σχόλιο: Ακόμα και στην απίθανη περίπτωση που ο υποθετικός οικοδόμος μας θα ένιωθε το βίωμα της εικοσαετούς εμπειρίας του εκπαιδευτικού, ε, μη μας κακίζεις που δεν θα συγκινούμασταν με την κριτική του. Αυτήν την κάνουμε καθημερινά και μεταξύ μας, αλλά ποιητές δεν είμαστε. (Σαν να μην εκτιμάς τον θεραπευτικό ρόλο της ποίησης να φτιάχνει «αγγέλους» από τις πληγές μας…)

  181. ΣΠ said

    Έχετε καταλάβει ότι ο Λάμπρος, όταν λέει οικοδόμος, εννοεί τον εαυτό του;

  182. Ολοι οι εκπαιδευτικοί (α’και β’βάθμιας) ουδέποτε έκαναν μια απεργία που να μην ήταν για οικονομικούς ή να βόλευε τους κομματικούς συνδικαλιστές. Μια απεργία μα αίτημα » Τι μαλακίες μας βάζετε να διδάξουμε, τόσα χρόνια, τα ίδια και τα ίδια-η συνέχεια δικιά σας » δεν συζητήθηκε ποτέ, μια φορά το πρότεινα και πέσανε να με φάνε οι συνδικάλες, μετά δεν ξαναπάτησα. (προσωπικά, διδάσκοντας σε νυχτερινό τεχνικό, είχα την ευχέρεια σε συνενόηση με τους μαθητές να διδάσκω απλά μαθηματικά, χρήσιμα στην καθε ειδικότητα και «σκονάκι» για τις εξετάσεις )
    Εχω ξαναγράψει πως -επιγραμματικά- η χούντα μετάτρεψε το «ο παπάς ο γιατρός και ο δάσκαλος» σε «στρατηγέ μου, θεέ μου , γιατρέ μου» εξορίζοντας τον δάσκαλο από τα σεβάσμια πρόσωπα, πράγμα που χαρωπά συνέχισε η κάθε κόμματος μεταπολίτευση γιατί η απεργία για οικονομικούς λόγους στα μάτια του απλού λαού βολεύει τα παιδιά που γλυτώνουν το μάθημα, τους γονείς που γλυτώνουν το διάβασμα και το κράτος που γλυτώνει τους μισθούς, «γιγαντώνει » όμως το αγωνιστικό πνεύμα σύμφωνα με τους συνδικαλιστές …
    Ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση των νυχτερινών σχολείων που ΠΡΙΝ αρχίσει το ωράριό τους ακούνε από τα ραδιόφωνα τα ποσοστά των απεργών, λες και αυτοί δεν υπάρχουν !! Και όντως …δεν υπάρχουν στις περισσότερες ανακοινώσεις του υπουργείου και των συνδικαλιστών.
    Εχω ξαναγράψει πως τελευταίος υπουργός Παιδείας υπήρξε ο Ράλλης και άξια η Γιαννάκου που είπε το περιβόητο «εγώ είμαι εδώ για να υπογράφω νομοσχέδια κι όχι να φιάξω την παιδεία» σ’ ένα ξέσπασμα ειλικρίνειας. Τον Φίλη τον καθαρίσανε σε χρόνο ντετε.

    Η δημόσια παιδεία είναι ένα πτώμα, δεν χρειάζεται υπουργό αλλά παπά να την ψάλει, αντ’ αυτού έχουμε υπουργούς-ταρχευτές, η καθημερινότητα κάνει αυτούς που την υπηρετούν να μην το βλέπουν

  183. Λάμπρο, όπως τα λέει η Ευα. Ούτε φτύνει, ούτε παινεύει ο ποιητής. Απελπισία βγάζει, και ακυρωμένα όνειρα.

  184. 181.
    Τόσο το καλύτερο- για να μη μιλάμε με υποθέσεις!

  185. # 181

    Κάθε γονιός που έχει ασχοληθεί με την ανατροφή του παιδιού του κατέχει λίγο από το βίωμα του δασκάλου.
    Την πρώτη μου χρονιά -που δίδαξα στο Νέο Ψυχικό- υπήρχε μια μαθήτρια που είχε αφήσει έκπληκτους όλους τους καθηγητές με τις γνώσεις και κυρίως την συμπεριφορά της. Σε σχετική ερώτηση απάντησε πως ήταν ορφανή από μηέρα και ο πατέρας της που την μεγάλωσε, οικοδόμος.

    # 183

    Δεν καταλαβαίνω ένα πράγμα : είναι γνωστό πως έχουμε διαφορετικές προσλήψεις σε κάθε ποίημα, γιατί ο τρόπος που το βλέπει ο Λάμπρος είναι «λάθος» και ο δικός σας «σωστός» ;;

  186. 185# Δεν έχει σωστό και λάθος Τζη. Η πρόσληψη του ποιήματος από τον Λάμπρο είναι δική του, η δική μας δική μας.
    Ο καθείς αυτό που του αφήνει το όποιο γραπτό συνεισφέρει. Δεν την πέφτουμε στον Λ., το δικό μας λέμε.

  187. Γιάννης Κουβάτσος said

    Απελπισία, ακυρωμένα όνειρα και (αυτο)σαρκασμός… Ακριβώς αυτά, έτσι είναι… Το ξέρουμε ότι έτσι είναι όσοι φάγαμε τη ζωή μας στα σχολεία. Καμιά σχέση δηλαδή με την κριτική των άσχετων.

  188. Γιάννης Κουβάτσος said

    180:Εξαιρετικό σχόλιο, Εύα. Δεκτή η κριτική από οποιονδήποτε, είτε οικοδόμος είναι είτε πρύτανης, αρκεί να ξέρει για τι μιλάει και γιατί μιλάει.

  189. Πέπε said

    180

    > σκέφτηκα πως αν είχα γράψει εγώ (που είμαι οικοδόμος😊) κάποια φορά, πως είστε πληρωμένοι δολοφόνοι της φαντασίας, θα γινόταν της τρελής το σύστριγγλο, και μ΄έπιασαν τα γέλια, ενώ με τον δάσκαλο που το είπε ποιητικά, συγκινηθήκατε.😂

    Λάμπρο, δεν είναι θέμα αν εκείνος το λέει ποιητικά κι εσύ πεζά. Όσο για τη συγκίνηση, είναι μια πολύ ευρεία έννοια και δε χρειάζεται να υποθέτεις ότι απ’ όλες τις αποχρώσεις της εννοούμε εκείνην που δεν ταιριάζει εδώ!

    Λοιπόν, ο τύπος γράφει «έγινε» κλπ. και ολοφάνερα εννοεί «έγινα». Αυτό αφήνει στον αναγνώστη τη δυνατότητα να διαβάσει κι ο ίδιος «έγινα», αν η ίδια αλήθεια ισχύει και για τον εαυτό του. Αν όχι, τότε απλώς διαβάζει για το προσωπικό δράμα του ποιητή και αν μεν είναι ευσυγκίνητος συγκινείται, ρε τι κρίμα τον φουκαρατζίκο τον δάσκαλο, σνιφ, αλλιώς δε συγκινείται, και τέρμα.

    Λοιπόν, Λάμπρο, διακρίνεις καμία διαφορά ανάμεσα στο «είμαι πείξας και δείξας και δολοφόνος της φαντασίας» και στο «είσαι …κλπ.»;

    Και λίγα λέω. Κανονικά η σύγκριση θα έπρεπε να είναι ανάμεσα στο «είμαι…» και στο «όχι απλώς είσαι, αλλά Εγώ σ’ το λέω καιρό τώρα κι εσύ δεν ακούς».

  190. ΣΠ said

    188
    Δεκτή η κριτική από οποιονδήποτε αρκεί να μη λέει στον εκπαιδευτικό «άσε, εσύ δεν ξέρεις για την παιδεία, θα σου πω εγώ».

  191. 185, 186

    «Σπουδάζει στην πράξη την άλυτη εξίσωση», λέει ο Στεφανάκης

    Το «αδύνατο» επάγγελμα του εκπαιδευτικού (για το οποίο έχει γράψει υπέροχα η Caruth, αλλά έχασα το pdf), φανερώνεται ιδιαίτερα στη διδασκαλία της Λογοτεχνίας (κάτι ξέρει, λοιπόν, ο Στεφανάκης!):

    It may well be the case that the “impossibility” of education is most keenly felt in the literature classroom, since where pedagogy in other fields may hide the mystery of the educational encounter behind pre-made rubrics of accomplishment and knowledge (testing, retention, imitation), to teach literature brings one closer to an encounter with the anxiety of what it means to teach, and to evaluate so-called learning. In psychoanalytic terms, teaching literature brings us closer to the register of castration, that is, to the impossibility of mastery and other totalizing fantasies of knowledge, power, possession, and self-possession.
    https://web.sas.upenn.edu/psycheoncampus/2021/02/19/impossible-professions-teaching-literature-and-psychoanalysis/

  192. Πέπε said

    185 β
    Τζη, όταν σ’ ένα ποίημα υπάρχει μια άγνωστη λέξη και εγώ υποθέσω μόνος μου ότι σημαίνει ετούτο ενώ στο λεξικό (που δεν κοίταξα) γράφει ξεκάθαρα ότι σημαίνει εκείνο, τότε ό,τι καταλάβω από το ποίημα δεν είναι προσωπική πρόσληψη, είναι απλή παρανόηση.

    Εδώ στο συγκεκριμένο οι λέξεις δεν είναι άγνωστες, περιγράφεται όμως μια πραγματικότητα που άλλος την ξέρει κι άλλος όχι.

  193. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    180 – Ξεκινώντας από το τέλος, σου λέω πως δεν κακίζω κανέναν, δεν έχω κάνει ΠΟΤΕ κριτική στους εκπαιδευτικούς, ΠΟΤΕ! Όπως δεν κάνω ΠΟΤΕ κριτική και στους αστυνόμους, στα ΜΑΤ, στους παπάδες στους πρωθυπουργούς, υπουργούς και κυβερνήσεις γενικώς, μόνο ελάχιστες φορές κάποιες διαπιστώσεις, (π.χ ο Τσίπρας είναι πολιτικό λαμόγιο). Κι ο λόγος, είναι πως θεωρώ ότι είναι εκτελεστικά όργανα της οικονομικής ελίτ και δεν μπορούν να κάνουν τίποτε απολύτως αυτόβουλα.
    Σε όλους αυτούς, υπάρχει ένα ελάχιστο ποσοστό που σέβεται τον εαυτό του και τον όρκο του, και προσπαθεί να εκπληρώσει στο ακέραιο τις λειτουργικές του υποχρεώσεις απέναντι στον λαό, και πληρώνει ποικιλοτρόπως ακριβό τίμημα, ένα άλλο ελάχιστο ποσοστό που είναι διεφθαρμένο, και η συντριπτική πλειονότητα που είναι αδιάφορη και το μόνο που τους ενδιαφέρει, είναι το σταθερό μηνιάτικο (που άλλωστε, ακριβώς γι΄αυτό κλείδωσαν την ζωή τους) και πώς θα μπορέσουν να πείσουν τον εκάστοτε προϊστάμενό τους, να τους δώσει λίγα ψιχία παραπάνω!
    Όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι αυτών και μερικών άλλων δημόσιων φορέων, είναι σε γενικές γραμμές η λεγόμενη γραφειοκρατία, ο βασικός κορμός που στηρίζει ΟΛΑ τα καθεστώτα σε όλο τον κόσμο, το φοβερό 20% που λέει κι ο Μισεά στην εκπαίδευση της αμάθειας.

    Επί του προκειμένου.
    «Εδώ, λοιπόν, δεν έχουμε να κάνουμε με αυτοκριτική, αλλά με τον αυτοσαρκασμό ενός ανθρώπου που αγωνίζεται, μολαταύτα, και τρομάζει μπροστά στο ενδεχόμενο να γίνει αυτό που απορρίπτει.»
    Μα δεν είπα πως κάνει αυτοκριτική, αυτοσαρκάζεται φυσικά αλλά χωρίς ΚΑΝΕΝΑ τρόμο μήπως γίνει αυτό που απορρίπτει, λέει ξεκάθαρα, πως έχει γίνει ήδη δολοφόνος της φαντασίας, εν προκειμένω των παιδιών, δηλαδή του ανθρώπινου μέλλοντος, και είναι εκπαιδευτικός, το ίδιο και εσείς που ταυτιστήκατε μαζί του.
    Εγώ δεν έκρινα κανέναν, αλλά όταν ένας εκπαιδευτικός λέει πως είναι δολοφόνος της φαντασίας, που «κατέληξε κομπάρσος -πρωταγωνιστής
    σε ανόητη παράσταση για έναν ρόλο
    Με θεατές αδιάφορους
    Με χορηγούς επικίνδυνους
    Με μέντορες υστερόβουλους» τι ακριβώς εκφράζει εκτός από αηδία και συνενοχή στο έγκλημα;

    «Βρίσκω κάτι τραγικό σε αυτή την ανθρώπινη συνθήκη (που δεν αφορά αποκλειστικά τους εκπαιδευτικούς, αλλά και τους γονείς, ας πούμε, και πολλούς άλλους)»
    Εγώ πάλι, βρίσκω τραγικό που δεν αναφέρεις καν τους μαθητές, γιατί αυτούς και ΜΟΝΟ αυτούς αφορά, και το πιο τραγικό ακόμη, είναι πως ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ δεν τους έλαβε υπόψιν, ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ!

    Αλλά αυτό είναι θέμα ατομικής οπτικής, σωστά;😂

    Για σένα, ελπίζω να σου αρέσει.

  194. Πέπε said

    193 προς το τέλος:

    Νομίζω ότι με τη λέξη «τραγικό» έγινε μια μικροασυνεννοησία. Η Εύα μάλλον το εννοεί με την έννοια που παίρνει στις τραγωδίες: ο τραγικός ήρωας μπορεί να είναι ένοχος για πράγματα που τα επέλεξε ο ίδιος, ενώ δεν ήθελε να κάνει αυτό για το οποίο είναι ένοχος (π.χ. σκότωσε κάποιον αλλά δεν ήξερε ότι είναι ο πατέρας του…). Η θέση του μαθητή δεν είναι τραγική μ’ αυτή την έννοια. Είναι τραγική με την τρέχουσα έννοια ότι είναι δεινή. Ο Λάμπρος μάλλον αυτό εννοεί.

  195. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    183 – Ναί βρέ, δεν φτύνει ο ποιητής. απλώς ψιχαλίζει γι΄αυτό κι άνοιξαν τόσες ομπρέλες.😂

    189 – Ναί Πέπε, «έγινα» κατάλαβα κι εγώ, δηλαδή, είναι δολοφόνος της φαντασίας, κι από την στιγμή που δεν παραιτείται και συνεχίζει το έγκλημα, νιώθει ενοχή, δεν λέω πως σας φτύνει άμεσα αλλά, εμμέσως πλήν σαφώς, φτύνοντας τον εαυτό του, φτύνει κι όλους όσοι λειτουργούν σαν κι αυτόν, και ποιοί μπορεί να είναι αυτοί εκτός από αυτούς που ταυτίζονται μαζί του; Αυτό λεώ.

    190 – «Δεκτή η κριτική από οποιονδήποτε αρκεί να μη λέει στον εκπαιδευτικό «άσε, εσύ δεν ξέρεις για την παιδεία, θα σου πω εγώ».
    Ούτε όλοι οι εκπαιδευτικοί ξέρουν τι γίνεται στην παιδεία, ούτε όλοι οι απ΄έξω που κάνουν κριτική εκ του ασφαλούς, κι αυτό ισχύει για όλους και για όλα. Θεωρώ ΜΕΓΑ λάθος να κρίνονται οι εκπαιδευτικοί απ΄έξω από τον χώρο, ασχέτως αν δεν κρίνονται από κανέναν από μέσα.
    Αυτό για τον δημόσιο τομέα γιατί στον ιδιωτικό, κρίνονται πολύ αυστηρά από την εργοδοσία, όχι για την ποιότητα εκπαίδευσης φυσικά, (μη ξεχνάμε την συγχωρεμένη που έπιασε τον γόνο στα πράσα) κι εκεί τα ίδια και χειρότερα είναι με το δημόσιο, με την διαφορά πως οι γονείς χρυσοπληρώνουν την ψευδαίσθηση και την ματαιοδοξία τους, αλλά αυτές γενικά, ανέκαθεν είχαν πολύ ακριβό τίμημα, και παραδόξως όσοι ζούν μ΄αυτές, το πληρώνουν με ευχαρίστηση.

    Αυτό για σένα, ελπίζω να σου αρέσει.

  196. 193.
    Δες μια αντίφαση , Λάμπρο:
    Ποιο είναι το νόημα ενός (συμβολικού) αυτομαστιγώματος αν δεν λογαριάζει πάνω απ΄όλα τα παιδιά; Προς τι ο αυτοδιασυρμός; Κάποιος που δε τα λογαριάζει πηγαίνει στη δουλειά σαν (ως;) δημόσιος υπάλληλος και γυρνάει στο σπίτι του με τη σιγουριά ότι τα κάνει όλα τέλεια και αυτοθαυμάζεται (γνωρίζω και τέτοιους τύπους, με πολλές φιλοδοξίες, μάλιστα). Η ανασφάλεια και η ειλικρινής εξωτερίκευση του φόβου για την κατάντια αυτή για μένα είναι η μόνη εγγύηση ότι ο άνθρωπος αυτός κάνει κάτι καλά.
    Εξάλλου, αγνοείς την ποιητική «σύμβαση» και εκλαμβάνεις ως αντικειμενική πραγματικότητα μια κατάσταση που περιγράφεται με τον υποκειμενισμό του εσωτερικού βιώματος. (Είναι σαν να περιμένεις στη γωνιά να φανεί ο ανασφαλής και προβληματισμένος άνθρωπος και να λες «αχά, το ήξερα τι άχρηστος είσαι- επιτέλους το παραδέχτηκες!)

  197. Γιάννης Κουβάτσος said

    Χαρά στο κουράγιο σου και στην όρεξή σου, βρε Εύα…

  198. 194.
    Ακριβώς!

  199. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    194 – Όχι, βρήκα τραγικό που η Εύα ως εκπαιδευτικός, δεν ανέφερε τους μαθητές, δεν έχει να κάνει με το ποίημα.

    196 – «Ποιο είναι το νόημα ενός (συμβολικού) αυτομαστιγώματος αν δεν λογαριάζει πάνω απ΄όλα τα παιδιά;» Και τι ακριβώς κάνει για να μη σκοτώνει την φαντασία τους; Αυτό που κάνει κάποιος που εκτελεί διαταγές και έχει ενοχές, «αυτομαστιγώνεται». Και ποιό το όφελος για τα παιδιά;

    Ας το αφήσουμε, εγώ τα βλέπω έτσι εσείς αλλιώς δεν θα βγάλουμε άκρη, μπορείκαι να κάνω λάθος στην εκτίμησή μου, απλώς για τα παιδιά έχω μεγάλη ευαισθησία, μεγαλύτερη ακόμη κι από το γυναικείο ζήτημα. Ευχαριστώ για την συζήτηση.

    Σας καληνυχτώ.

  200. Πέπε said

    Σχετικό με το #96 βρίσκω τον μικροδιάλογο που είχαμε λίγο παραπάνω με τον Λάμπρο:

    Πέπε > Αν ένας οικοδόμος έγραφε «με τι ιδανικά όνειρα ξεκίνησες, και τώρα κλέβεις στα υλικά κλπ.», θα συγκινούνταν οι οικοδόμοι;
    Λάμπρος > Όχι, αλλά οι περισσότεροι αυτό κάνουν.

    Μα ακριβώς! Μπορεί να το κάνουν, αλλά για ποιο λόγο να νιώσουν ενοχές; Λογικά κλέβουν κάποιον που δεν τους νοιάζει και να τον κλέψουν, δεν τον σέβονται, ούτε αισθάνονται να τους καίει η ανάγκη να του προσφέρουν το καλύτερο. Έναν απρόσωπο πελάτη ή μια ακόμα πιο απρόσωπη εργολαβική εταιρεία. Ίσως κι εγώ στη θέση τους θα τον έκλεβα, εκτός αν φοβόμουν μη με τσακώσουν. Αν πάλι είχα ηθικό ενδοιασμό, πολύ απλά δε θα έκλεβα.

    Εδώ έχεις έναν που κάνει αυτό ακριβώς που δε θέλει να κάνει. Έχει ένα σωρό πολύ σοβαρούς, εντελώς προσωπικούς λόγους να κάνει με όλες του τις δυνάμεις ακριβώς το αντίθετο από αυτό που τελικά κάνει. Και σου γράφει, στο ποίημά του, πώς βιώνει αυτή τη σύγκρουση με τον εαυτό του. Περίπου όπως τα αντιπολεμικά κείμενα όπου ο αφηγητής έχει πρωταγωνιστήσει σε πολεμικές φρικαλεότητες, με συνείδηση ότι είναι φρικαλεότητες.

  201. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ρε Λάμπρε, εσύ δεν ψηφίζεις/υποστηρίζεις κανέναν, αλλά βρίζεις ειδικά και μονίμως τον Τσίπρα!
    Κολαούζο σε βάλανε; 🙂

  202. Πέπε said

    > για τα παιδιά έχω μεγάλη ευαισθησία…

    Α, εκεί είναι η διαφορά λοιπόν. Κρίμα, ότι ετοιμαζόμουν να προτείνω να τις βγάλουμε όξω να τις μετρήσουμε ποιος έχει τη μεγαλύτερη ευαισθησία για τα παιδιά, αλλά δε σε πρόλαβα.

    Αν μας διαβάζει ο ποιητής, ας προσθέσει κάπου ένα στίχο «αλλά ωστόσο έχω μεγάλη ευαισθησία για τα παιδιά», μπας και το σώσει.

  203. Πέπε said

    Και δε διάβασα καμιά λέξη της Εύας που να μην αναφέρεται στους μαθητές, αλλά τέλος πάντων, όλα είναι θέμα μήκους της ευαισθησίας για τα παιδιά…

  204. 199
    Αν δεν κάνω λάθος, εγώ ήμουν αυτή που τα ανέφερα (σε άλλο νήμα), αλλά δεν έχει σημασία, αν δεν μπορείς να δεις ότι όλη αυτή η κουβέντα γίνεται γι΄αυτά. Ό,τι γίνεται σωστά ή λάθος είναι μόνο σε σχέση με αυτά, όχι με εμάς (παρά μόνο στον βαθμό που ταυτίζουμε τη δική μας επαγγελματική ικανοποίηση με το δικό τους όφελος).
    Όσο για το αν τους ωφελεί το δικό μας αυτομαστίγωμα, ναι, πιστεύω πως ωφελεί να θυμίζουμε στον εαυτό μας ποιο είναι το κακό, για να ανοίγουμε δρόμους διαφυγής από αυτό στην καθημερινή πράξη.
    Ευχαριστώ για τα ωραία τραγούδια, καληνύχτα!

  205. ΣΠ said

    193
    Αυτό μ’ άρεσε.

    Στην αρχή: «δεν έχω κάνει ΠΟΤΕ κριτική στους εκπαιδευτικούς, ΠΟΤΕ!»
    και λίγο μετά: «η συντριπτική πλειονότητα που είναι αδιάφορη και το μόνο που τους ενδιαφέρει, είναι το σταθερό μηνιάτικο»

    Πού να τους έκανες και κριτική, βρε Λάμπρο!

  206. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    202 κ.ε.
    Αμ δεν θα βγάλετε την πέτρα απ΄το πηγάδι, κατά την παροιμία. Προσπαθήσανε κι άλλοι, μπα! «Είναι κάτι πιο βαθύ που τον λερώνει» που λέει κι ο ποιητής. Ως παρακούζουλος (μισός αγαπησιάρικος και μισός «άντε και χ@σε μας ρε Λ.») έχει απ΄όλους μας την ανοχή (λόγω συμπάθειας) να εκφενδονίζει κρίσεις, απερίσκεπτα αιχμηρές πολλές φορές.
    Σαν παιδί με κάποιο τραύμα που ψάχνει/φτιάχνει αιτίες εναντίωσης φέρεται.
    Αύριο ετοιμαστείτε για σεντόονια! 🙂

  207. 206
    Α, εγώ την έκανα την προίκα μου, θα λείψω από αυτό το νήμα, θέλω να δω τι έγινε και στα άλλα, έχασα πολλά επεισόδια 🙂

  208. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο ξερόλας (του Γιάννη Μπελεσιώτη)

    Κάθε οικογένεια κάθε παρέα κάθε σπίτι
    έχει –να δεις πως τονε λεν;– έναν ξερόλα
    από την Θράκη βόρεια μέχρι κάτω την Κρήτη
    υπάρχει κάποιος που τα ξέρει πάντα όλα

    Πολιτική, Ιατρική, Κοινωνικά, ταινίες
    Ψυχολογία, ερωτικά, διατροφή, Ιστορία
    τραγούδι, τέχνες, μουσική, θέατρο, φιλοσοφίες
    διά πάσα νόσο ειδικός και πάσα μαλακία

    Δε θα μπορούσε –ασφαλώς– και το δικό μου σόι
    να αποτελέσει εξαίρεση σε τούτο τον κανόνα
    υπάρχει κάποιος ευφυής –ποιος Έκο ποιος Τολστόι–
    εδώ μιλάμε έχουμε τον Γνώστη του Αιώνα

    Τα πάντα ξέρει ο άτιμος! Όλα τα αναλύει
    γιατί η γη είναι στρογγυλή πόσο πηδά ο ψύλλος
    γιατί μυρίζει η πορδή ο ήλιος γιατί δύει
    γιατί νιαουρίζει το γατί γιατί γαβγίζει ο σκύλος

    Κι είναι μεγάλη μου χαρά και περηφάνεια επίσης
    να κάθομαι απέναντι να ακούω να θαυμάζω
    όλες αυτές τις φοβερές που κάνει αναλύσεις
    και στον καθρέφτη άπειρες ώρες να τον κοιτάζω

  209. Είχε, δεν είχε τόκανε πάλι Κουβατσιάδα ο δάσκαλος Θ13 … και που να πάρει κάνα πρωτάθλημα ο ΠΑΟ, δεν θα αφήνει χώρο ούτε για άρθρο του Νικοκύρη, ο έρμος .

  210. sarant said

    208 Ο λεγόμενος και «Στιχάκιας». Πολύ καλός!

  211. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    200 – «Μα ακριβώς! Μπορεί να το κάνουν, αλλά για ποιο λόγο να νιώσουν ενοχές; Λογικά κλέβουν κάποιον που δεν τους νοιάζει και να τον κλέψουν, δεν τον σέβονται, ούτε αισθάνονται να τους καίει η ανάγκη να του προσφέρουν το καλύτερο.
    Έναν απρόσωπο πελάτη ή μια ακόμα πιο απρόσωπη εργολαβική εταιρεία. Ίσως κι εγώ στη θέση τους θα τον έκλεβα, εκτός αν φοβόμουν μη με τσακώσουν.»

    Είναι σκληρός ο κόσμος εκεί έξω Πέπε, άγριος και αδυσώπητα ανταγωνιστικός, ο θάνατός σου η ζωή μου και με την ανεξέλεγκτη είσοδο μεταναστών, λαθρομεταναστών, προσφύγων κι όπως αλλιώς τους λένε τα ΜΜΑ, έγινε ακόμη πιο άγριος και σκληρός.
    Μη κοιτάς που εσείς δεν έχετε αθέμιτο ανταγωνισμό, όπως κι όλοι όσοι κόπτονται εκ του ασφαλούς γι΄αυτούς τους άμοιρους ανθρώπους, και λένε ασυναρτησίες για στήριξη της οικονομίας, του ασφαλιστικού συστήματος και την αύξηση του πληθυσμού, αν είχατε θα τα βλέπατε εντελώς διαφορετικά τα πράγματα.

    Όταν σου δίνω εγώ μια προσφορά 1000 κι ο μετανάστης χωρίς χαρτιά εφορίας σου δίνει 200 μαύρα, ποιόν θα προτιμήσεις; μήπως θα πληρώσεις ασφαλιστική εισφορά ή μήπως θα πληρώσει αυτός; Κι αν γίνει ατύχημα, ποιός θα πληρώσει τη νοσηλεία του; φυσικά το κράτος που θα τα πάρει από μένα που πληρώνω έτσι κι αλλιώς εισφορές αλλά και εφορία.
    Είναι ένας κόσμος λοιπόν που λειτουργεί στην βάση της κλοπής, δεν είναι πως δεν τους νοιάζει ή θέλουν εκ προοιμίου να κλέψουν τον πελάτη, είναι ζήτημα επιβίωσης. Τον γνωρίζουν κι αρκετοί από σας που μετά το σχολείο κάνουν ιδιαίτερα στα παιδιά που υποτίθεται δίδαξαν σωστά, φυσικά με μαύρα χρήματα άλλο έναν μισθό, αλλά κάνουν σκληρή κριτική στους Ε.Ε πως φοροδιαφεύγουν.

    «Αν πάλι είχα ηθικό ενδοιασμό, πολύ απλά δε θα έκλεβα.» Κι εγώ στην θέση του ποιητή δασκάλου, αν είχα ηθικό ενδοιασμό, πολύ απλά θα παραιτούμουν, και πίστεψέ με, η δική μου θέση θα ήταν πιο εύκολη από την δική σου.

    «Εδώ έχεις έναν που κάνει αυτό ακριβώς που δε θέλει να κάνει. Έχει ένα σωρό πολύ σοβαρούς, εντελώς προσωπικούς λόγους να κάνει με όλες του τις δυνάμεις ακριβώς το αντίθετο από αυτό που τελικά κάνει. Και σου γράφει, στο ποίημά του, πώς βιώνει αυτή τη σύγκρουση με τον εαυτό του.»
    Μα σου είπα πως το κατάλαβα αυτό, το μείζον θέμα για μένα, είναι πως αυτός ο ανισόρροπος άνθρωπος συνεχίζει να «διδάσκει» παιδιά, αλλά όπως σου είπα και πρίν, φτύνοντας τον εαυτό του, εμμέσως φτύνει κι όλους όσοι ταυτίζονται μαζί του, πόσο πιο απλά να το πώ. Αν εσείς βλέπετε μόνο, λυρισμό, τραγικότητα και απελπισία, απλώς ερμηνεύουμε διαφορετικά την αντικειμενική πραγματικότητα.😊

    202 – «Α, εκεί είναι η διαφορά λοιπόν. Κρίμα, ότι ετοιμαζόμουν να προτείνω να τις βγάλουμε όξω να τις μετρήσουμε ποιος έχει τη μεγαλύτερη ευαισθησία για τα παιδιά, αλλά δε σε πρόλαβα.»
    Όχι μωρέ δεν χρειάζεται, αφού το ξέρουν όλοι πως εσύ την έχεις μεγαλύτερη.😊

    «Αν μας διαβάζει ο ποιητής, ας προσθέσει κάπου ένα στίχο «αλλά ωστόσο έχω μεγάλη ευαισθησία για τα παιδιά», μπας και το σώσει.»
    Αν είχε έστω και ελάχιστη ευαισθησία για τα παιδιά, θα είχε παραιτηθεί προ πολλού, αλλά έξω έχει ζόρι και κουπί, γι΄αυτό προτιμάει να τα δολοφονεί και να εκφράζει την απελπισία του γράφοντας ποιήματα!

    203 – «Και δε διάβασα καμιά λέξη της Εύας που να μην αναφέρεται στους μαθητές, αλλά τέλος πάντων, όλα είναι θέμα μήκους της ευαισθησίας για τα παιδιά…»
    Όχι, είναι θέμα να διαβάζεις εκεί που δείχνω.

    204 – » αν δεν μπορείς να δεις ότι όλη αυτή η κουβέντα γίνεται γι΄αυτά.» Όχι δεν γίνεται γι΄αυτά η κουβέντα, αλλά για τα ψυχολογικά του δάσκαλου, τα παιδιά δεν είναι καν στο ποίημα (θεατές αδιάφοροι) όσο για το επίμαχο θέμα, είναι αυτό που έβαλα πιο πάνω και το ξαναβάζω εδώ με κεφαλαία μπάς και συνεννοηθούμε – «Βρίσκω κάτι τραγικό σε αυτή την ανθρώπινη συνθήκη (ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΦΟΡΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ, ΑΣ ΠΟΥΜΕ, ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ)».
    Βλέπεις κάποια αναφορά στα παιδιά που δεν βλέπω;😊 Άρα, στο συγκεκριμένο θέμα δεν μιλούμε για τα παιδιά, για όλα τ΄άλλα εκτός από αυτά.

  212. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    201 – «Ρε Λάμπρε, εσύ δεν ψηφίζεις/υποστηρίζεις κανέναν, αλλά βρίζεις ειδικά και μονίμως τον Τσίπρα!
    Κολαούζο σε βάλανε; 🙂»
    Βρε κουζουλό κρί κρί, πού είδες να τον βρίζω τον μορφονιό σου;😂 Διαπίστωση έκανα ρε κοπελιά, έναν «πολιτικό» που κάνει τα αντίθετα από αυτά που έλεγε προεκλογικά, τον θεωρείς τίμιο; εγώ πάλι τον θεωρώ λαμόγιο, έτσι μ΄έμαθε η μαμά μου.😂 Εξάλλου τι σε νοιάζει εσένα, εσύ για την ομορφιά του τον ψηφίζεις, δεν τον είπα άσχημο (όπως βλέπεις, προσέχω τα λόγια μου😂).
    Για τους άλλους τι να πώ βρε, 50 χρόνια τους έχουμε φάει στην μάπα, γι΄αυτό λέω για τον καινούριο, τον άφθαρτο, τον φέρελπι, τον κομμουνιστή!😂😂😂

    205 – «Αυτό μ’ άρεσε.

    Στην αρχή: «δεν έχω κάνει ΠΟΤΕ κριτική στους εκπαιδευτικούς, ΠΟΤΕ!»
    και λίγο μετά: «η συντριπτική πλειονότητα που είναι αδιάφορη και το μόνο που τους ενδιαφέρει, είναι το σταθερό μηνιάτικο»

    Πού να τους έκανες και κριτική, βρε Λάμπρο!»

    Εμένα δεν μου άρεσε που παίρνεις επιλεκτικά μια φράση και βγάζεις το συμπέρασμα που θέλεις, λυπάμαι πολύ γιατί το έχεις κάνει κι άλλη φορά και σε είχα παρακαλέσει να μη το ξανακάνεις. Ξέρω πολύ καλά να το κάνω κι εγώ, αλλά τι νόημα θα έχει, ποιό το όφελος και για τους δυό μας;

    Έγραψα αυτό «δεν έχω κάνει ΠΟΤΕ κριτική στους εκπαιδευτικούς, ΠΟΤΕ! Όπως δεν κάνω ΠΟΤΕ κριτική και στους αστυνόμους, στα ΜΑΤ, στους παπάδες στους πρωθυπουργούς, υπουργούς και κυβερνήσεις γενικώς, μόνο ελάχιστες φορές κάποιες διαπιστώσεις, (π.χ ο Τσίπρας είναι πολιτικό λαμόγιο).» κι εκτός του ότι δεν μιλώ μόνο για τους εκπαιδευτικούς, γράφω πως κάποιες φορές, κάνω κάποιες διαπιστώσεις και φέρνω το παράδειγμα με τον Τσίπρα (που φούρκισε το παλαβό κρί κρί😂) και επεξηγώ μετά πως – «Σε όλους αυτούς, υπάρχει ένα ελάχιστο ποσοστό που σέβεται τον εαυτό του και τον όρκο του, και προσπαθεί να εκπληρώσει στο ακέραιο τις λειτουργικές του υποχρεώσεις απέναντι στον λαό, και πληρώνει ποικιλοτρόπως ακριβό τίμημα, ένα άλλο ελάχιστο ποσοστό που είναι διεφθαρμένο, και η συντριπτική πλειονότητα που είναι αδιάφορη και το μόνο που τους ενδιαφέρει, είναι το σταθερό μηνιάτικο (που άλλωστε, ακριβώς γι΄αυτό κλείδωσαν την ζωή τους) και πώς θα μπορέσουν να πείσουν τον εκάστοτε προϊστάμενό τους, να τους δώσει λίγα ψιχία παραπάνω!»
    Δηλαδή, παρατηρώντας την κοινωνία όλα αυτά τα χρόνια που ζώ, διαπίστωσα αυτά που λέω, ΕΣΥ ΠΟΥ ΤΗΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ, έτσι για να την δώ κι εγώ!
    Το να πείς εσύ, ο Λάμπρος κοιτάζει το συμφέρον του, διαβάζει εφημερίδα, και στο στρατό υπηρέτησε για την μαμά πατρίδα, είναι κριτική προς σε μένα; Και τι κριτική είναι, καλή ή κακή.

    Κριτική στους εκπαιδευτικούς και μάλιστα πολύ σκληρή, κάνει ο Τζί στο 182 όχι εγώ, αλλά δεν είδα να συγκινείται κανείς σας και δεν καταλαβαίνω τον λόγο, Τζί τον λένε τον άνθρωπο κι όχι, ΜΗΗ ΤΖΙΙΙΖ!😂

    Σε παρακαλώ πολύ, μη ξαναγράψεις έτσι, γιατί δεν θα σου απαντήσω ξανά, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για σένα, εμένα πάντως θα με λυπήσει.

  213. ΣΠ said

    212
    Εντάξει, Λάμπρο, δεν θα ξαναγίνει. Έβαλα τα λεγόμενά σου σε εισαγωγικά για να μη λες «δεν είπα αυτό». Πάντως και συ παίρνεις μία-μία φράσεις των άλλων και απαντάς.

    Πάντως, αυτά που γράφεις έτσι συλλήβδην για τους εκπαιδευτικούς και τους άλλους είναι κριτική.

  214. ΣΠ said

    212
    Λοιπόν, Λάμπρο, για να μη παρεξηγιόμαστε βάζω όλο το κείμενό σου. Δεν αλλάζει τίποτα από την ουσία.

    Κάνεις πρώτα την δήλωση:
    «δεν έχω κάνει ΠΟΤΕ κριτική στους εκπαιδευτικούς, ΠΟΤΕ! Όπως δεν κάνω ΠΟΤΕ κριτική και στους αστυνόμους, στα ΜΑΤ, στους παπάδες στους πρωθυπουργούς, υπουργούς και κυβερνήσεις γενικώς, μόνο ελάχιστες φορές κάποιες διαπιστώσεις, (π.χ ο Τσίπρας είναι πολιτικό λαμόγιο).»

    Και μετά τους στολίζεις κανονικά όλους αυτούς υποστηρίζοντας ότι δεν κάνεις κριτική αλλά παρατηρήσεις και διαπιστώσεις:
    «Σε όλους αυτούς, υπάρχει ένα ελάχιστο ποσοστό που σέβεται τον εαυτό του και τον όρκο του, και προσπαθεί να εκπληρώσει στο ακέραιο τις λειτουργικές του υποχρεώσεις απέναντι στον λαό, και πληρώνει ποικιλοτρόπως ακριβό τίμημα, ένα άλλο ελάχιστο ποσοστό που είναι διεφθαρμένο, και η συντριπτική πλειονότητα που είναι αδιάφορη και το μόνο που τους ενδιαφέρει, είναι το σταθερό μηνιάτικο (που άλλωστε, ακριβώς γι΄αυτό κλείδωσαν την ζωή τους) και πώς θα μπορέσουν να πείσουν τον εκάστοτε προϊστάμενό τους, να τους δώσει λίγα ψιχία παραπάνω!»

    Μου είναι πλέον προφανές γιατί δεν μπορείς να συνεννοηθείς με τους άλλους. Χρησιμοποιείς τις λέξεις με διαφορετική σημασία.

  215. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όλα αυτά τα «συντριπτικά ποσοστά» (που μόνο τη λογική συντρίβουν τελικά) που επικαλούνται μερικοί, προκειμένου να ενδυναμώσουν τη θεόφτωχη επιχειρηματολογία τους και να μασκαρέψουν την προφανή εμπάθειά τους, εδράζονται σε κάποια σοβαρή έρευνα, σε κάποιες αξιόπιστες μετρήσεις; Αν ναι, μπορούμε να τις δούμε κι εμείς οι άσχετοι που δεν συχνάζουμε σε οικοδομές;

  216. loukretia50 said

    Είναι μεγάλος ο γιαλός, είναι ζαβό το σήμα
    κι όταν κοπεί η επαφή. βουλιάζει και το νήμα.
    ————————
    Χαμένοι στη μετάφραση, διαφωνούν καθέτως
    Η ενδοσυνεννόηση βουλιάζει ανυπερθέτως

    (από τα Υποβρύχια Χρονικά )

    ΄Ερρωσθε!

  217. # 212

    Λάμπρο, η διαφορά μου από τους περισσότερους εκπαιδευτικούς, είναι πως εγώ -ως μη έχων φιλοδοξίες να γίνω διευθυντής και θέλοντας εκτός τόπου εργασίας να είμαι ΑΝΘΡΩΠΟΣ κι όχι «εκπαιδευτικός»- θεωρούσα εργοδότες μου τους μαθητές και όχι τον διευθυντή, τον σύμβουλο ή το υπουργείο και στα 30+ χρόνια στα σχολεία , αυτό το βρήκα στην λειτουργία των δυο πειραματικών κι ενός λυκείου στο Γαλάτσι που ανέφερα ( το χαρακτηριστικότερο παράδειγμαα ήταν το πρόγραμμα των εξετάσεων φιαγμένο πάντοτε σύμφωνα με τις ανάγκες των καθηγητών και όχι των μαθητών.
    Στα νυχτερινά βέβαια, με μαθητές ψημένους στην ζωή δεν περνάνε τα κολπάκια που κάνουν την ζωή των εκπαιδευτικών πιο εύκολη σε βάρος των μαθητών

    ΥΓ όταν διορίστηκα πρόσθετος στο 2ο Λ.Ν.Ψυχικού, ο γυμνασιάρχης έστειλε περίπου 40 αναφορές για μένα στον ( γνωστό μου) επιθεωρητή Αν. Αττικής, ήθελε να του κάνω δουλειές που δεν είχα υποχρέωση αφού (τότε) οι πρόσθετοι δεν έπαρναν επίδομα εξωδιδακτικής υπηρεσίας γι αυτό και απαλλασσότουσαν. Περιττό να σου πω πως οι άλλοι 3 πρόσθετοι έκανανότι δουλειά τους έδινε ο γυμνασιάρχης και με λέγνε μαύρο πρόβατο ενώ μαύρα πρόβατα ήταν αυτοί

    # 214

    Μάλλον εσύ έχεις πρόβλημα με τις λέξεις, στο κομμάτι που ανέβασες ο Λάμπρος εκτιμήσεις, διαπιστώσεις κάνει, δεν αναφέρει αν αυτοί είναι καλοί, κακοί, σψωστοί κ.λπ. που θα ήταν κριτική

  218. ΣΠ said

    217
    ΟΚ. Το καλοί, κακοί, σωστοί κλπ. είναι κριτική. Το αδιάφοροι (και μάλιστα η συντριπτική πλειονότητα) και το διεφθαρμένοι δεν είναι;

    Όπως νομίζετε και οι δυο. Δεν θα μαλώσουμε.

  219. Πέπε said

    211
    Λάμπρο, περιττεύει να κάθεσαι να μου εξηγείς πώς είναι τα πράγματα στην πιάτσα σας. Δεν έκανα κανενός είδους κριτική στον τυχόν οικοδόμο που κλέβει, άλλο είπα: ότι αυτά που λέει ο δάσκαλος στο ποίημα δε θα μπορούσαν να μεταφερθούν στον επαγγελματικό χώρο της οικοδομής, γιατί κάποιος που κλέβει δε θα είχε (υποθέτω – και ούτε αυτό το κρίνω, απλώς το αναφέρω) κανένα πρόβλημα με τον εαυτό του, άρα δε θα καθόταν να γράψει όλα αυτά που έγραψε ο δάσκαλος.

    > Αν είχε έστω και ελάχιστη ευαισθησία για τα παιδιά, θα είχε παραιτηθεί προ πολλού

    Και ποιος θα έκανε μάθημα στα παιδιά; Κάποιος που κάνει ακριβώς το ίδιο (δολοφονεί τη φαντασία κλπ.) χωρίς καν να του περνάει από τον νου ότι κάτι δε γίνεται καλά; Ένας κυνικός;

    > αλλά έξω έχει ζόρι και κουπί

    Ενώ μέσα, αραχτοί κι έτσι; Να, ο ποιητής μας ας πούμε την περνάει ζάχαρη. Είσαι απολύτως ανίδεος. Έξω έχει το ζόρι του ανταγωνισμού, του αθέμιτου ανταγωνισμού, του φόβου να μη βρεις να δουλέψεις (δεκτά όλα αυτά), και αποκλείουμε την περίπτωση να υπάρχουν άλλου είδους ζόρια ακόμη και στους χώρους της εξασφαλισμένης θέσης εργασίας. Ζόρι = αυτό που ζορίζει Εμένα.

    > τα παιδιά δεν είναι καν στο ποίημα

    Έψαξες καλά; Παραδέχεσαι το ενδεχόμενο απλώς να μην τα είδες εσύ, ή ξεκινάμε με την εκ προοιμίου παραδοχή ότι έχεις δίκιο;

    > Βλέπεις κάποια αναφορά στα παιδιά που δεν βλέπω;

    Θα σου απαντήσω χωρίς κεφαλαία, γιατί πιστεύω ότι αν είναι να συνεννοηθούμε θα το καταφέρουμε κι έτσι: ναι, βλέπω.

    Τέλος πάντων. Δείξε μου σε οποιαδήποτε ανάρτηση όλων αυτών των χρόνων ένα σχόλιό σου που να λες ότι έκανες λάθος, χωρίς μάλιστα να σου το έχει υποδείξει κανείς, και μετά ξαναμιλάμε γι’ αυτούς που τα λάθη τους είναι αυτά που σου ομολογούν από μόνοι τους.

    και @212:
    > Κριτική στους εκπαιδευτικούς και μάλιστα πολύ σκληρή, κάνει ο Τζί στο 182

    Κυρίως κάνει αυτοκριτική, μάλλον ευνοϊκή. Συνεχίζει δε πολύ εντονότερα στο πιο πρόσφατο 217. Εμείς (οποιοσδήποτε δηλαδή) τι να πούμε; Οκέι, είσαι πολύ ικανοποιημένος με τον εαυτό σου, μπράβο που δεν είσαι σαν τον άλλονα που δολοφονεί τη φαντασία.

    Λοιπόν, σκέφτομαι να απόσχω του λοιπού από τη συζήτηση, όχι για να σταματήσει αλλά για να κάνουμε χώρο και σε άλλους εκτός επαγγέλματος να δούμε αν έχουν κάτι να πουν. Προς το παρόν είμαστε όλο δασκάλοι και ο Λάμπρος – δε θα βγει αντικειμενικό συμπέρασμα.

  220. Γιάννης Κουβάτσος said

    Άγνοια, δοκησισοφία και θράσος πάνε μαζί· τρικέφαλος αποκρουστικός Κέρβερος, που κρίνει τους πάντες και τα πάντα εκτός από την πάρτη του.
    Δεν τον ξέρω προσωπικά τον Στεφανάκη, αλλά είμαι σίγουρος ότι είναι καλός δάσκαλος. Μόνον όσοι αγαπούν αυτό που κάνουν αυτοσαρκάζονται και είναι σκληροί με τον εαυτό τους, γιατί είναι πάντα ανικανοποίητοι, γιατί κυνηγούν το ανέφικτο το τέλειο, το ασύλληπτο εντέλει. Κανένας μέτριος δάσκαλος δεν θα έγραφε αυτό το ποίημα, όχι μόνο γιατί δεν θα είχε την ικανότητα, αλλά και γιατί δεν θα είχε λόγο, αφού θα ήταν πολύ ικανοποιημένος από τον εαυτό του, όπως όλοι οι μέτριοι. Οι οποίοι μέτριοι αδυνατούν να καταλάβουν το σαράκι που τρώει τον καλό, τον ευαίσθητο, τον ταγμένο. Πώς, διάολε, να καταλάβει το βατράχι του πηγαδιού τι γίνεται στα ανοιχτά του ωκεανού…

  221. # 18

    Δεν ξανασκέπτεσαι λίγο αν το αδιάφοροι είναι πρώτα διαπίστωση, όπως και το διεφθαρμένοι ; η κριτική ακολουθεί τις διαπιστώσεις,π.χ, είναι αδιάφοροι και διεφθαρμένοι και ΓΙΑΥΤΟ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΙ (με κεφαλαία η κριτική)

    # 219

    Πέπε ανέφερα μερικά πράγματα για να μη νομίζετε πως άλλα έλεγα και άλλα έκανα, ιδέες αντίδρασης πρόττεινα, εσύ μπορεί να το δεις και αυτοδιαφήμιση) Αλήθεια εσύ γι αυτά που σε βάζουν να διδάσκεις διαφωνείς ή όχι κι αν διαφωνείς τι έκανες γι αυτά ( α! ξέχασα δεν θα συνεχίσεις, κι ο Κουβάτσος το ίδιο κάνει… )

  222. ΣΠ said

    221
    Όπως είπα δεν θα μαλώσουμε. Δεν έχει νόημα να μπούμε σε συζήτηση αν το να πεις κάποιον διεφθαρμένο είναι διαπίστωση ή κριτική.

    Κάποτε, που είχατε μια διαφωνία με τον Λάμπρο σχετικά με ψάρεμα, του είχες πει «προτιμάς να κόψεις το πουλί σου παρά να παραδεχτείς ότι έχεις κάνει λάθος». Σοφή κουβέντα. Νάσαι καλά. Κι εσύ, Λάμπρο.

  223. Πέπε said

    221
    Τζη, διακόπτω για λίγο τη σιωπή μου 😉 απλώς για να μη νομίσεις ότι σε αγνοώ. Χονδρικά, η επιδίωξή μου είναι πάντοτε αυτό που κρίνω -σαν άνθρωπος κι εγώ- καλύτερο να κάνω. Με ποικίλους βαθμούς επιτυχίας. Δε θα ήθελα να μπω σε περισσότερες λεπτομέρειες, ας νομίσει ο καθένας ό,τι θέλει…

  224. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    ΥπέρΛαμπρε,
    «λαμόγιο» είναι βαρύ και δεν ήταν ο Τσίπρας και η κυβέρνησή του. Προσπαθήσανε δεν διασπαθίσανε.
    Ούτε ευρώ δεν καταχραστήκανε.
    Καμιά άλλη κυβέρνηση, ποτέ!

    Δεν είναι μόνο η λίστα Πέτσα. Επιχορηγούν τα σίριαλ των εταιριών των καναλαρχών (ως πολιτιστικά αγαθά!) με τεράστια ποσά. πχ:
    Η σειρά «Έρωτας Μετά» επιδοτείται με 1.260.477,16 ευρώ, η σειρά «Αγγελική» με 882.177,52 ευρώ, ο 8ος κύκλος της σειράς «Μην αρχίζεις τη μουρμούρα» με 799.639,58 ευρώ, η πέμπτη σεζόν του ριάλιτι μυθοπλασίας «Οικογενειακές Ιστορίες» με 797.212,90 ευρώ και η σειρά «Κρατάς Μυστικό» με 63.802 ευρώ. Όσον αφορά τα άλλα κανάλια, στο ταμείο πηγαίνουν η σειρά του Mega «Άγιος Παΐσιος: Από τα Φάρασα στον Ουρανό», της Green Olive, για πληρωμή 426.159,68 ευρώ και ο τρίτος κύκλος της σειράς της Cosmote TV «Έτερος Εγώ» με επιδότηση ύψους 372.225 ευρώ. Τέλος, πιστοποιήθηκε και η ολοκλήρωση της σειράς «Με Οικογένεια», της Central Athens, που θα λάβει 82.163,19 ευρώ.
    Μπορεί και τζάμπα να τα γυρίζουν (οι υπερτιμολογήσεις στη μπορντελοχώρα-παλιό κόλπο). Από τον κρατικό προϋπολογισμό.Πλήρωνε μαύρε οικοδόμε και δάσκαλε και υπάλληλε και μηχανικέ και ξενιτεμένε Έλληνα να μας ταϊζουν άχυρα.

  225. Γιάννης Κουβάτσος said

    Την είχα χάσει αυτή τη «σοφή κουβέντα». Πολύ ενδιαφέρουσα, γράφτηκε έτσι ακριβώς; Μα τότε εξηγεί πολλά.

  226. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    224β
    Από το τέλος Ιουλίου και μέσα στον Αύγουστο προχώρησε η έγκριση πληρωμής σε δεκάδες παραγωγές, κινηματογραφικές και τηλεοπτικές, της προηγούμενης περιόδου. Νικητής στις πληρωμές είναι οι παραγωγές του Χόλιγουντ και έπονται οι παραγωγές της εταιρείας Green Pixel για τον Alpha και το Star.
    https://typologies.gr/poies-seires-kai-kanalia-pigainoyn-tameio-gia-epidotiseis/

  227. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    217 – Δεν έχει νόημα Γιώργο, 43 χρόνια στο ίδιο έργο θεατής, ήταν λάθος μου που έγραψα το αρχικό σχόλιο κι ας το έκανα αυθόρμητα και γελώντας όπως εξήγησα και τον λόγο μετά. Έντεκα χρόνια πάντα οι ίδιες αντιδράσεις που είναι πιο προβλέψιμες κι από την ανατολή του ηλίου, θα θυμάσαι (εσύ και μόνο εσύ) τι είχε γίνει πιο παλιά.😂
    Το προφανέστατο πρόβλημα, είναι η αναφορά μου στους εκπαιδευτικούς, αν αντί γι΄αυτούς, είχα βάλει πτηνοτρόφους, δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα, αλλά οι εκπαιδευτικοί αδιάφοροι στην συντριπτική τους πλειοψηφία, τι λές τώρα, πού είναι η μελέτη, ποιός φορέας έκανε την έρευνα κι έβγαλε τα ποσοστά, λές και είκοσι χρόνια δεν είχαμε παιδιά στα εκπαιδευτήρια ανθρώπων, δεν βλέπαμε και δεν βλέπουμε ΤΙΠΟΤΕ, το ότι συμμετείχαμε με την γυναίκα μου σε συλλόγους γονέων και κηδεμόνων δεν σημαίνει τίποτε, αφού δεν είμαστε του χώρου, ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΓΝΩΜΗ, μόνο οι εκπαιδευτικοί έχουν αυτό το δικαίωμα γιατί ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΙ ξέρουν. Βέβαια αυτοί έχουν δικαίωμα να έχουν γνώμη για όλους τους άλλους.😂

    Όλα αυτά τα χρόνια, έχουν γίνει εδώ μέσα τα ανήκουστα μεταξύ τους, αλληλοκατηγορίες και βρισιές χαμαιτυπείου για ανικανότητα ένθεν κακείθεν, για την απαράδεκτη παιδεία που προσφέρουν τα εκπαιδευτήρια στα παιδιά και ουσιαστικά είναι αμόρφωτα, (λείπει ο Γιάννης να τα βρεί γαμώτο) αλλά μόλις πώ κάτι εγώ έστω και γι΄αστείο, συνασπισμός κι όλοι εναντίον του παρείσακτου που θα κατηγορήσει την υποχρεωτική εκπαίδευση.😂

    Σύγκρινε αυτά που είπα στον Πέπε για τους εκπαιδευτικούς σε προηγούμενο νήμα, με αυτά που είπε σε μένα η Εύα, είναι πιο σκληρά αλλά ΚΑΝΕΙΣ δεν ενοχλήθηκε, κι όταν το Χτήνος είπε το ευφυολόγημα (χωρίς να απαντήσει στην ερώτησή μου) αν ο μαθητής έχει για όνειρο τα πολλά λεφτά, τότε φταίει η παιδεία κι όχι η εκπαίδευση η Εύα απάντησε «ε ναί τι να λέμε τώρα» και μ΄έστειλε άψαλτο.😂

    Τα πράγματα είναι απλά, από δω και πέρα όταν θα γράφω για την εκπαίδευση, δεν θα απαντάω σε κανέναν κι όποιος γνωστός θέλει ας με παρεξηγήσει.😊

    218 – «ΟΚ. Το καλοί, κακοί, σωστοί κλπ. είναι κριτική. Το αδιάφοροι (και μάλιστα η συντριπτική πλειονότητα) και το διεφθαρμένοι δεν είναι;»
    Επιμένεις πως είναι κριτική κι όχι διαπίστωση ενός παρατηρητή;
    Βρε ΣΠ τι κριτική να κάνω και για ποιό λόγο όταν ξέρω πως δεν έχεις ΚΑΜΙΑ δυνατότητα επιλογής παρά να «διδάξεις» την ύλη που σου επιβάλει το υπουργείο; Μήπως σε ρώτησε ποτέ; ρώτησε τους γονείς ή τους μαθητές; Και ποιοί είναι αυτοί που αποφασίζουν τι θα μάθουν τα παιδιά μας, με ποιά αντικειμενικά κριτήρια βρίσκονται σ΄αυτή την νευραλγική για την κοινωνία θέση, ποιός τους ελέγχει και ποιές συνέπειες έχουν αν κάνουν λάθος; ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΙΛΟΥΜΕ ΔΙΑΟΛΕ ΟΧΙ ΓΙΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ!
    Τέλος πάντων δεν έχει νόημα. Να περνάς καλά.

    19 – «Τέλος πάντων. Δείξε μου σε οποιαδήποτε ανάρτηση όλων αυτών των χρόνων ένα σχόλιό σου που να λες ότι έκανες λάθος, χωρίς μάλιστα να σου το έχει υποδείξει κανείς, και μετά ξαναμιλάμε γι’ αυτούς που τα λάθη τους είναι αυτά που σου ομολογούν από μόνοι τους.»

    Είναι πολλά, παίζει να έχω ζητήσει τις πιο πολλές συγγνώμες από όλους μαζί, (θα τα έβρισκε εύκολα ο Γιάννης) η διαφορά, είναι πως τα δικά μου λάθη, δεν επηρεάζουν την σκέψη και την ζωή κανενός. Θα συμφωνείς φαντάζομαι πως δεν είναι το ίδιο με το να σκοτώνεις, να ζητάς συγγνώμη και μετά να συνεχίζεις τις δολοφονίες ζητώντας πάντα συγγνώμη.

    Επειδή «γνωριζόμαστε» πολλά χρόνια και σε συμπαθώ, να ξέρεις πως δεν θα σου απαντήσω ξανά για θέματα της υποχρεωτικής εκπαίδευσης.
    Καληνύχτα.

  228. # 222

    Κοίτα, ο Λάμπρος είναι ελεύθερος επαγγελματίας-κατά την άποψή μου εξαίρετος πωλητής- και είναι φυσικό να μη θέλει να παραδεχθεί κάποιο αμφιλεγόμενο λάθος του, οι «μάστορες» ως γνωστόν δεν κάνουν λάθη. Αλλοίμονο όμως στον δάσκαλο που κάνει λάθη και απογορεύει στους μαθητές του να τον διορθώσουν, αυτός είναι τραγικός, κι ακόμα περισσότερο ο δάσκαλος ο αποκομένος από την ζωή που δεν μπορεί να καταλάβει το λάθος του και επιμένει και είναι πολλοί αυτοί…

    Και οι γιατροί κάνουν λάθη αλλά δεν φαίνονται γιατί τα σκεπάζει το χώμα… (αραβική παροιμία )

  229. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    224 – «ΥπέρΛαμπρε,
    «λαμόγιο» είναι βαρύ και δεν ήταν ο Τσίπρας και η κυβέρνησή του. Προσπαθήσανε δεν διασπαθίσανε.
    Ούτε ευρώ δεν καταχραστήκανε.
    Καμιά άλλη κυβέρνηση, ποτέ!»

    Είσαι σίγουρη πως θέλεις να παραθέσω τα εγκλήματα της κυβέρνησης Τσίπρα; Έχεις ιδέα πόσα δις είναι; Τα είχα παραθέσει και παλιά αλλά φυσικά τα προσπέρασες, όπως προσπερνούν και οι άλλοι τόσα χρόνια τα εγκλήματα των ΝΔ ΠΑΣΟΚ κυβερνήσεων. Άστο βρε κρι κρί μου, δεν θέλω να σε στενοχωρήσω, ούτε να σου χαλάσω το όνειρο, ζήσε το, συνέχισε να ψηφίζεις τον πιο όμορφο και να ελπίζεις στους Πολλάκηδες και Σταθάκηδες για καλύτερη ζωή, κι άσε εμένα τον βλαμμένο να βουρλίζομαι και να λέω για τραπεζική δικτατορία κι άλλες μαλακίες, μη μου δίνεις – δίνετε σημασία, είμαι τρόφιμος του Δρομοκαϊτειου και τόχω σκάσει, δεν στέκω καλά στα λογικά μου γι΄αυτό δείξτε κατανόηση.

    Αυτό για σένα, φιλάκια.😍

  230. Και μια λόγος ήτανε για αυτοσαρκασμό, το έκανα κι αυτό πριν 15 χρόνια
    σκαλίζοντας μ΄ένα ραβδί, λόγια σοφά που χάθηκαν σαν έλιωσαν τα χιόνια

    Αυτολογοκρισία
    Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2007
    Αφιερωμένο εξαιρετικά

    Πάψε να είσαι τραγικός
    -στο λένε καθημερινώς-
    άλλο μην αυθαδιάζεις
    όπως ο λύκος προσπαθεί
    της γούνας του την αλλαγή
    τομάρι δεν αλλάζεις

    Σου τόπε και μια δεσποινίς
    -λεπτό το δείγμα της γραφής-
    το κτύπημα αντέχεις ;
    πως οι γαρίδες κολυμπούν
    αλλά και από που ουρούν
    εσύ, δεν το κατέχεις

    Νομίζεις έγινες σοφός
    του κόμματός σου αρχηγός
    μα οπαδοί σου λείπουν
    να ξέρεις και οι ποντικοί
    πριν το βαπόρι βυθισθεί
    ευθύς εγκαταλείπουν

    Γιατί δεν βγάζεις το σκασμό
    ίσως να ήταν πιό σωστό
    στραβά, τα ίσια βλέπεις
    Εσύ δεν είσαι ποιητής
    της σύγχρονης της εποχής
    αλλά της τρύπιας τσέπης

    Καληνύχτα

  231. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Λάμπρο μου, τα είπες τα ξανάπες. Όλοι το ξέρουμε ότι «Στη μπανανία που ζεις, δεν υπάρχει ελπίς». Προτεκτοράτο. Ευτυχώς έχεις κόρες και τουλάχιστον δεν θα πάνε στο μέτωπο αν μας ανάψει και κανα πόλεμο στα καλά καθούμενα ο βλακουλης που λες κι εσύ.
    Ο Τσίπρας και μαζί μια ομάδα έντιμων νέων ανθρώπων, μπορεί να ήταν ένα κεράκι στα σκοτάδια μας αλλά ετούτοι είναι οι ίδιοι το σκοτάδι (που μας σκεπάζει ολοένα και πιο πολύ).
    Κάθε φορά, ξανά μανά με την δικτατορία των τραπεζών, σαν κάτι ιεροκήρυκες κατά του διαόλου συνεχώς.Το ξέρουμε, στ΄ορκίζομαι 🙂

  232. Τώρα πρόφτασα να διαβάσω γρήγορα τα σχόλια εδώ. Μια μικρή παρατήρηση μόνοι για κάτι που αποτελεί σύμπτωση κι όχι προφητεία. Μέντορες φοιτητών του Πανεπιστημίου που κάνουν Διδακτική Άσκηση σε σχολεία υπάρχουν εδώ και 15-20 χρόνια, τουλάχιστον, με τον όρο σε χρήση. Οπότε η πρόσθετη νέα έννοια του όρου που αφορά μέντορες νεοδιόριστων εκπαιδευτικών (σχόλιο 146: «Μα προφήτης ήταν ο τύπος; Μέντορες!!!») αποτελεί σύμπτωση· ευτυχή, όπως μπορεί να συμβεί στη λογοτεχνία.

  233. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    222 – «Κάποτε, που είχατε μια διαφωνία με τον Λάμπρο σχετικά με ψάρεμα, του είχες πει «προτιμάς να κόψεις το πουλί σου παρά να παραδεχτείς ότι έχεις κάνει λάθος». Σοφή κουβέντα»

    Ναί συμφωνώ, σοφή, συνέχισε έτσι, είσαι στον σωστό δρόμο. Στα κάπου 11 χρόνια που σχολιάζω εδώ, πρέπει να έχω κάνει πάνω από 6,000 σχόλια, με λίγη προσπάθεια (μια που έχεις την δυνατότητα ψαξίματος) θα βρείς κι άλλες ξεκομμένες αλλά ΠΑΝΤΑ σοφές κουβέντες που θα συμπληρώνουν την προκατασκευασμένη εικόνα σου για μένα.😂 Δεν έχει καμία σημασία τι συζήτηση προηγήθηκε τότε με τον Gee, αφού αυτή η κουβέντα σου ταιριάζει, έχει ΑΠΟΛΥΤΟ δίκιο.😂
    Δεν λέω πως έχει οπωσδήποτε άδικο, (δεν θυμάμαι πότε και για ποιό λόγο έγινε😊) απλά μου άρεσε η επιστημονική σου προσέγγιση.👍

    Ελπίζω κάποτε να μας κάνεις την τιμή να παραβρεθείς σε κάποια σύναξη (και μη πείς πάλι Αερικό μου😍 πως δεν δημοσιεύουμε το πότε 😊) πολύ θα ήθελα να σε γνωρίσω από κοντά. Αν πάλι είμαι εγώ πρόβλημα, μπορώ να μην έρθω και να γνωρίσεις τους υπόλοιπους που είναι όλοι τους αξιόλογοι και νομίζω πως αξίζει τον κόπο.😊

    231 – Ναί κρι κρί μου, οι κόρες μου δεν θα πάνε στο μέτωπο αλλά, μια και τα παλληκάρια σου έχουν περίπου την ίδια ηλικία με τις κόρες μου, για πές μου πόσο φοβήθηκες ή φοβάσαι μη τα σκοτώσει καμιά τρελή επειδή ζήλεψε, είχε τα νεύρα της ή ήθελε να τα βιάσει; Πόσες αντροκτονίες και πόσες γυναικοκτονίες έχουμε τα τελευταία 50 χρόνια που δεν έχουμε πόλεμο; Τι τρέλα είναι αυτή να κινδυνεύουν οι κόρες μου να σκοτωθούν, να βιαστούν, και αν κακοποιηθούν εν καιρό ειρήνης και στην «δημοκρατική» χώρα τους;

    «Ο Τσίπρας και μαζί μια ομάδα έντιμων νέων ανθρώπων, μπορεί να ήταν ένα κεράκι στα σκοτάδια μας αλλά ετούτοι είναι οι ίδιοι το σκοτάδι (που μας σκεπάζει ολοένα και πιο πολύ).»
    Αχ βρε κρι κρί μου, θεοπάλαβο και ονειροπόλο κρι κρί μου😍, αν είναι έτσι οι νέοι έντιμοι άνθρωποι, τότε δεν μπορούμε να προσδοκούμε ΤΙΠΟΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟ!

    Ξέρεις, μεγάλωσα πολύ περίεργα, σε ένα εντελώς ετερόκλητο ακραία αντιφατικό και συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον, αλλά κυρίως σκληρό, ΠΟΛΥ ΣΚΛΗΡΟ γεμάτο καταστροφή και θάνατο (η φτώχεια είχε ελάχιστη επιρροή) δικών μου ανθρώπων αλλά κυρίως συντρόφων αγωνιστών (που σπίλωσε και ξεπούλησε το κόμμα χωρίς ντροπή) για την πανανθρώπινη ιδέα, όχι κι ότι καλύτερο για να μεγαλώσει σωστά ένα παιδί. Από την άλλη, αφού έτυχε να τα καταφέρω να επιβιώσω, μου βγήκε σε καλό γιατί οι επιρροές μου είναι πολυποίκιλες και αποσπασματικές, κάτι από τον έναν, κάτι από άλλον-άλλη, αν εξαιρέσεις μια αδιόρατη επιρροή της κομμουνιστικής αλλά κυρίως αριστερής ιδέας, δεν είχα κανέναν δογματισμό να κατευθύνει την σκέψη μου κι έτσι μου ήταν και μου είναι εύκολο να δεχτώ οτιδήποτε κρίνω πως είναι σωστό, κι ας έρχεται σε αντίθεση με τις όποιες «ακλόνητες» αντιλήψεις έχω, αρκεί να αποδεικνύεται.
    Όλες οι αξίες και οι αρχές που έχω στην ζωή μου, έτσι αποκτήθηκαν και είναι καθημερινά κρινόμενες. Η μεγαλύτερη αξία αλλά και αρχή συνάμα που έχω, είναι η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ.

    Πρίν 51 χρόνια όταν ήμουν δεκάχρονο αγόρι, ήταν κρυμμένος στην παράγκα που μέναμε ο «θείος» Γιώργος (είχα πολλούς θείους και θείες τότε😂) ένας σύντροφος που είχε δραπετεύσει δεν θυμάμαι από πού και θα έμενε σ΄εμάς καμιά δεκαριά μέρες.
    Θυμάμαι που μου έλεγε διάφορες σχετικές ιστορίες αλλά, αυτό που τράβηξε την προσοχή μου, ήταν το δεξί του μάτι που ήταν θολό χωρίς την ίριδα κι έκανε το βλέμμα του απόκοσμο.
    Τι έχει το μάτι σου θείε, πώς βλέπεις από αυτό; – δεν βλέπω Λαμπράκο, είναι τυφλό – και πώς είναι να βλέπεις με ένα μάτι; – δύσκολα αλλά άλλοι δεν έχουν κανένα, μου είπε με βαθύ και γεμάτο χαμόγελο – και πώς έγινε αυτό; – μου το έκαψαν οι φασίστες – πώς; – με τσιγάρο, το έσβησαν στο μάτι μου – και δεν πόνεσες; – πόνεσα πολύ και ακόμη περισσότερο μετά, αλλά άντεξα – και γιατί στο έκαναν αυτό; – γιατί δεν υπέγραψα δήλωση – τότε θυμήθηκα την μάνα μου που έλεγε κλαίγοντας, καταστράφκαμι γι΄αυτά τα παλιουχάρτια, δε βάζι μιά υπουγραφή να σταματήσ του κακό κι να ζήσουμι σαν άνθρουποι, και των ρώτησα – και γιατί θείε δεν υπόγραψες; – αχ ρε Λαμπράκο, έλα εδώ -πήγα στην αγκαλιά του στα γόνατα και μου είπε μ΄εκείνη την βαθειά γεμάτη κόκκινο βαθύ ρουμπινί αίμα, σαν αυτό που έβγαινε αργά όταν ξύναμε κάποιο καύκαλο πρίν γίνει τελείως καλά – για την αξιοπρέπεια Λαμπράκο μου, για την αξιοπρέπεια, να θυμάσαι πάντα αγόρι μου, ο άνθρωπος που ζεί χωρίς αξιοπρέπεια, είναι πιο κάτω κι από ζώο!
    Δεν κατάλαβα τι είναι αυτή η αξιοπρέπεια που άξιζε να χάσει κανείς ακόμη και το μάτι του γι΄αυτήν (αργότερα έμαθα πως άλλοι έχασαν την ζωή τους γι΄αυτήν) αλλά τα λόγια του χαράχτηκαν ανεξίτηλα στο μυαλό μου (μέσα στην αμυγδαλή😊) και μ΄αυτά πορεύομαι από τότε.
    Στις κόρες μου είχα πεί στην εφηβεία τους πως, αν δεν μπορούν να ζήσουν με αξιοπρέπεια, πάντα έχουν την δυνατότητα να πεθάνουν αξιοπρεπώς, αυτοκτονώντας.

    Σωστό ή λάθος, αυτό είναι το μέτρο που κρίνω και ζυγίζω τους ανθρώπους, και τον Τσίπρα και πολλούς νέους «έντιμους» που λές, μετά από την επιβεβαίωση ΟΛΩΝ όσων έλεγα εδώ στα τέλη του 14 μέχρι και το 16 (γραμμένα είναι, αν δεν τα θυμάσαι😊) τους βρήκα αναξιοπρεπείς εξ ου και το πολιτικό λαμόγιο.
    Δεν έχω καμιά προσωπική εμπάθεια μαζί του όπως μου καταλογίζεις (δεν τους παίρνω καν στα σοβαρά τους πολιτικούς😂) αλλά δεν μπορείς να λές πως δεν είσαι πρωθυπουργός παντός καιρού και τελικά να γίνεσαι, εμείς στην οικογένειά μας, για μιά αξιοπρέπεια ζούμε, ακόμη κι η Παπέν, πρώην Ρηγήτισα, δεν άντεξε και τον απέρριψε. Αξιοπρέπεια κρι κρί μου, ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!

    Με το ίδιο κριτήριο έκρινα και τον «δάσκαλο» ποιητή. Πώς είναι δυνατόν ένας καθ΄όμολογία του δολοφόνος της φαντασίας, να είναι καλός δάσκαλος όπως διατείνονται διάφοροι συνάδελφοί του (;) εδώ;
    Μα η φαντασία, είναι η ιδιότητα που ξεχωρίζει τους ανθρώπους από τα ζώα, κι ο δάσκαλος χρέος έχει να την εξάπτει στους μαθητές του κι όχι να την δολοφονεί, αλλιώς τι είδους ανθρώπους θα αποδώσει στην κοινωνία; Κι αν δεν μπορεί να το κάνει, αν έχει αξιοπρέπεια, ΠΑΡΑΙΤΕΙΤΑΙ, και δεν «αυτομαστιγώνεται» γράφοντας ποιήματα, συνεχίζοντας πάντα να δολοφονεί την φαντασία, αλλά βλέπεις, θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία.

    ΔΑΣΚΑΛΟΣ, η μεγαλύτερη των λέξεων με άπειρη δύναμη, την βάζω πιο πάνω κι από την μητέρα και τον πατέρα, την έχω όμοια σε ύψος με την ζωή, γιατί τι είναι ο άνθρωπος χωρίς Δάσκαλο στην ζωή; πιο κάτω κι από ζώο, Κτήνος.
    Ποιός είναι όμως Δάσκαλος;

    «Κάθε φορά, ξανά μανά με την δικτατορία των τραπεζών, σαν κάτι ιεροκήρυκες κατά του διαόλου συνεχώς.Το ξέρουμε, στ΄ορκίζομαι 🙂»
    Δεν χρειάζεται να ορκιστείς σε πιστεύω, απλά, άλλο έχω γνώση κι άλλο επίγνωση, κι εσείς δεν έχετε επίγνωση κι η γνώση από μόνη της, είναι άδειο γράμμα.
    Για παράδειγμα, όλοι οι καπνιστές έχουν γνώση του κινδύνου από το κάπνισμα, την επίγνωση την αποκτούν με την κακή διάγνωση! Έτσι έγινε και με τον Γιάννη μας, και τότε το έκοψε αλλά….!😢
    Καταλαβαίνεις πως υπάρχει ένα θεματάκι με τον χρόνο απόκτησης της επίγνωσης αλλά και τι μεγάλες συνέπειες έχει η μη απόκτησή της.

    Συγγνώμη για το σεντόνι, ξέρεις πως σ΄αγαπάω και ξέρω πως μ΄αγαπάς κι εσύ και θα με συγχωρήσεις.😂
    Θα σας αποζημιώσω απέχοντας περίπου μέχρι το τέλος του μήνα, έχω κάποια ωραία πράγματα του ύψους και του βάθους να κάνω.😂
    Να περνάτε καλά.

    Kι αυτό για σένα.👍😊

  234. ΣΠ said

    233
    Λάμπρο, μου αποδίδεις πράγματα που δεν ξέρω πώς τα συμπέρανες. Προκατασκευασμένη εικόνα; Εγώ για σένα; Γιατί να το κάνω αυτό; Η εικόνα που έχω για σένα σχηματίστηκε σταδιακά διαβάζοντας τα περισσότερα από τα σχόλιά σου. Μπορείς να υποστηρίξεις ότι ίσως είναι ελλιπής αλλά όχι βέβαια προκατασκευασμένη. Ε, λοιπόν ένα χαρακτηριστικό της εικόνας που σχηματίσθηκε είναι αυτό. Ότι δεν πρόκειται ποτέ να παραδεχτείς ότι έχεις κάνει λάθος. Και δεν το λέω μόνο εγώ. Ο Τζη στο 228 δεν το αρνήθηκε, το δικαιολόγησε. Αλλά και ο Πέπε στο 219 έγραψε «Δείξε μου σε οποιαδήποτε ανάρτηση όλων αυτών των χρόνων ένα σχόλιό σου που να λες ότι έκανες λάθος, χωρίς μάλιστα να σου το έχει υποδείξει κανείς, και μετά ξαναμιλάμε γι’ αυτούς που τα λάθη τους είναι αυτά που σου ομολογούν από μόνοι τους».

    Οπότε δεν ισχύει ότι «αυτή η κουβέντα μου ταιριάζει», όπως έγραψες, αλλά ότι η εικόνα σχηματίστηκε, μεταξύ άλλων, και από τέτοιες κουβέντες. Όταν δεν βαριέμαι, θα την βρω τον συζήτηση με τον Τζη. Θυμάμαι χαρακτηριστικά τον Τζη να σε προτρέπει καθημερινά να του απαντήσεις σε κάτι που είχε γράψει και έκρινε ότι αποδείκνυε πως έκανες λάθος και συ τον αγνοούσες.

    Στις συνάξεις έχω προσκληθεί και πολύ θα ήθελα να έρθω αλλά δεν τα έχω καταφέρει λόγω αποστάσεως. Φυσικά θα ήθελα πολύ να σε γνωρίσω. Είσαι μια θετική παρουσία στο ιστολόγιο και είμαι σίγουρος ότι θα κάναμε ωραίες συζητήσεις. Προσβλέποντας σε μια τέτοια συνάντηση να είσαι καλά.

  235. Για ένα οφφσάιντ το έγραψα και που δεν μπορούσες να κατανοήσεις πως οι τεxνητές γραμμές δεν μπορεί να είναι παράλληλες ούτε με την γραμμή του άουτ, ούτε με της σέντρας και τη περιοχής. Τώρα με το VAR συτή η «τεχνολογία» των καναλιών μας τελείωσε …

    Σαφώς και είναι θέμα αξιοπρέπειας κάποιος που σχολιάζει καθημερινά πίσω από την ασφάλεια της οθόνης του να μην εμφανίζεται δια ζώσης άνευ δικαιολογητικών

    Αξιοπρέπεια είπα ; να και το τραγούδι της (Unplagged)

    [Verse 1]
    Fat man looking in a blade of steel
    Thin man looking at his last meal
    Hollow man looking in a cotton field
    For dignity

    [Verse 2]
    Wise man looking in a blade of grass
    Young man looking in the shadows that pass
    Poor man looking through painted glass
    For dignity

    [Verse 3]
    Somebody got murdered on New Year’s Eve
    Somebody said dignity was the first to leave
    I went into the city, went into the town
    Went into the land of the midnight sun

    [Verse 4]
    Searching high, searching low
    Searching everywhere I know
    Asking the cops wherever I go
    Have you seen dignity?

    [Verse 5]
    Blind man breaking out of a trance
    Puts both his hands in the pockets of chance
    Hoping to find one circumstance
    Of dignity

    [Verse 6]
    I went to the wedding of Mary Lou
    She said, “I don’t want nobody see me talking to you”
    Said she could get killed if she told me what she knew
    About dignity

    [Verse 7]
    I went down where the vultures feed
    I would’ve gone deeper, but there wasn’t any need
    Heard the tongues of angels and the tongues of men
    Wasn’t any difference to me

    [Verse 8]
    Chilly wind sharp as a razor blade
    House on fire, debts unpaid
    Gonna stand at the window, going to ask the maid
    Have you seen dignity?

    [Verse 9]
    Drinking man listens to the voice he hears
    In a crowded room full of covered-up mirrors
    Looking into the lost forgotten years
    For dignity

    [Verse 10]
    Met Prince Phillip at the home of the blues
    Said he’d give me information if his name wasn’t used
    He wanted money up front, said he was abused
    By dignity

    [Verse 11]
    Footprints running across the silver sand
    Steps going down into tattoo land
    I met the sons of darkness and the sons of light
    In the border towns of despair

    [Verse 12]
    Got no place to fade, got no coat
    I’m on the rolling river in a jerkin boat
    Trying to read a note somebody wrote
    About dignity

    [Verse 13]
    Sick man looking for the doctor’s cure
    Looking at his hands for the lines that were
    And into every masterpiece of literature
    For dignity

    [Verse 14]
    Englishman stranded in the black-heart wind
    Combing his hair back, his future looks thin
    Bites the bullet and he looks within
    For dignity

    [Verse 15]
    Someone showed me a picture and I just laughed
    Dignity never been photographed
    I went into the red, went into the black
    Into the valley of dry bone dreams

    [Verse 16]
    So many roads, so much at stake
    So many dead ends, I’m at the edge of the lake
    Sometimes I wonder what it’s going to take
    To find dignity

  236. Πέπε said

    234
    > Αλλά και ο Πέπε στο 219 έγραψε…

    Για την ακρίβεια, αυτό που εννοούσα δεν ήταν να αντιληφθείς ότι κατά λάθος έθιξες κάποιον και να του ζητήσεις συγγνώμη (αυτό πράγματι το θυμάμαι να συμβαίνει, θα το έκανε κάθε πολιτισμένος άνθρωπος, και μπράβο) αλλά να δεις ότι έπεσες έξω σε κάποια άποψή σου και να την αναθεωρήσεις, πέρα από προσωπικά αισθήματα προσβολής ή οτιδήποτε άλλο.

  237. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    234 – Γράφω κατ’ εξαίρεση, από το κινητό, πηγαίνοντας για Κωπαΐδα.
    Καλά κάνεις και στηρίζεις την εικόνα σου στα λεγόμενα των δύο αξιόλογων σχολιαστών και καλών φίλων (ο Gee και δια ζώσης) αλλά πάλι παίρνεις επιλεκτικά το σχόλιο του Πέπε ώς βεβαιότητα και δεν έλαβες καν υπόψιν την απάντηση μου (που δεν ανάρτησες) που λέω πως έχω κάνει πολλά λάθη και παίζει να έχω ζητήσει τις περισσότερες συγγνώμες από όλους τους σχολιαστές εδώ (η αλήθεια, είναι πως εκτός από μένα, σκάρτα είναι 5,6 αυτοί που έχουν ζητήσει συγγνώμη😂) αλλά λείπει ο Γιάννης που θα τα έβρισκε εύκολα κι εγώ δεν ξέρω που και πως να ψάξω.
    Όταν όμως κάποιος ζητάει συγγνώμη, το κάνει γιατί έκανε κάποιο λάθος, αθελητο ή θελημενο το παραδέχεται, σωστά;
    Άρα κάπου χάνει η αιτιολογία σου.

    Δεν πειράζει καλή καρδιά ❤️😊 ο καθένας ας έχει όποια εικόνα θέλει για μένα, από τη στιγμή που δεν κάνω κακό σε κανέναν, δεν έχω κανένα πρόβλημα.😊

    Υ.Γ – Επειδή αυτές τις μέρες δεν θα μπαίνω στο διαδίκτυο (ίσως δύο τρείς φορές κι αυτές αργά το βράδυ) μπορώ να πάρω το μέηλ σου από το Νοικοκύρη; Θέλω να σου στείλω κάποια ενδιαφέροντα πράγματα.

    235 – Για ποδόσφαιρο ήταν; Νομίζω πως ο ΣΠ είπε για ψάρεμα, για το πρώτο μόνο χαβαλέ κάνω οπότε δεν έχει νόημα, για το δεύτερο, εσύ είσαι της επιφάνειας που πέρα από τσαπαρι ομολογημένα δεν έχω καμία γνώση, ενώ εγώ είμαι του βυθού που δεν έχεις εσύ ή έχεις λίγη, πάντως σε καμία περίπτωση αυτή που έχω εγώ, δεν βλέπω που μπορεί να διαφωνήσαμε τόσο πολύ.

    Άντε φτάσαμε, κι έχει ιδανικές καιρικές συνθήκες.😂

    Καλημέρα

  238. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    236 – Τώρα το είδα φευγαλέα για να δω αν έγινε η ανάρτηση.
    Κι αυτό το έχω κάνει αρκετές φορές Πέπε, αν ψάξεις- ψάξετε θα το βρεις.
    Γειά σου, γεια σου , θα τα ξαναπούμε προς το τέλος του μήνα, τώρα έχω να σκαρφαλώσω ψηλά.
    Καλημέρα.

  239. Χαρούλα said

    Πείτε με ισαποστάκισσα, αλλά….
    βλέπω τα αδέλφια μιάς οικογένειας, που διαφωνούν γιατί, πως, μαμά πες και συ, αφού χτες, θυμάσαι τότε…. Ουσιαστικά έχοντας τις ίδιες αρχές, διαφωνούν και «τρώγονται» χωρίς κατά βάθος να υπάρχει ουσιαστικός λόγος. Κάπως σαν παιχνίδι κυριάρχίας.
    Για την ταμπακιέρα: κρατώντας παραγράφους από τον καθένα (και ξεσκαρτάρωντας προσωπικέες πικρίες) έχουμε μια δίκαιη εικόνα που δεν είναι άσπρη ή μαύρη.
    (αυτό βλέπω με το απλοϊκό μυαλό μου εγώ)

    Την καλημέρα μου και καλή βδομάδα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: