Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Λεξιλογώντας με τον Αστερίξ τον Γαλάτη

Posted by sarant στο 16 Νοεμβρίου, 2022


Όπως θα θυμούνται οι τακτικοί αναγνώστες, το ιστολόγιο έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό να παρουσιάζει τις 24 περιπέτειες που συνδημιούργησαν ο Ρενέ Γκοσινί και ο Αλμπέρ Ουντερζό, αφού πιστεύω, έστω και με μια δόση υπερβολής, ότι οι 24 αυτοι τόμοι του Αστερίξ είναι μια από τις σημαντικότερες προσφορές της Γαλλίας στον παγκόσμιο πολιτισμό μεταπολεμικά. Η αλήθεια είναι πως ο ρυθμός της παρουσίασης έχει αραιώσει πολύ.

Η περιπέτεια που θα παρουσιάσω σήμερα είναι η 21η από τις 24, δηλαδή έχουμε πια μπει στην τελική ευθεία.

Ξεκινήσαμε τον Οκτώβριο του 2014, με μια παρουσίαση της περιπέτειας Αστερίξ στους Βρετανούς και μετά με μια γενική παρουσίαση των πρωταγωνιστών του κόμικς. Τον Δεκέμβριο είχαμε τη δεύτερη περιπέτεια, την Κατοικία των θεών, τον Φλεβάρη 2015 είδαμε τον Μάγο (ή Μάντη) ενώ στα τέλη Απριλίου παρουσίασα τον «Αστερίξ στη χώρα των Ελβετών». Τέλη Ιουνίου 2015 παρουσιάστηκε Ο αγώνας των αρχηγών, η πέμπτη περιπέτεια της σειράς. O κύκλος συνεχίστηκε στα μέσα Οκτωβρίου με τον Αστερίξ στην Κορσική και η τελευταία δημοσίευση για το 2015 ήταν την παραμονή των Χριστουγέννων με τον Αστερίξ Λεγεωνάριο. Το 2016 ξεκίνησε με την περιπέτεια Οβελίξ και σία τον Φλεβάρη, ενώ τον Απρίλιο ανέβασα το Δώρο του Καίσαρα. Ξαναπιάσαμε το νήμα τον Οκτώβριο με την Ασπίδα της Αρβέρνης. ενώ τον Δεκέμβριο ακολούθησε το Χρυσό δρεπάνι. Πρώτη περιπέτεια του 2017, τον Φλεβάρη, ήταν το Μεγάλο ταξίδι, που συμπλήρωσε την πρώτη δωδεκάδα. Στη δεύτερη δωδεκάδα μπήκαμε τον Απρίλιο, με την περιπέτεια «Ο Αστερίξ και η Κλεοπάτρα». Μετά αραίωσαν οι ρυθμοί. Τον Αύγουστο του 2017 παρουσιάστηκε η περιπέτεια «Ο Αστερίξ και οι Γότθοι» ενώ τον Δεκέμβριο είχαμε ένα εμβόλιμο άρθρο, αφού παρουσιάσαμε την καινούργια (χωρίς Γκοσινί αλλά και χωρίς Ουντερζό) περιπέτεια «Ο Αστερίξ στην Ιταλία» που είχε πρόσφατα κυκλοφορήσει στα γαλλικά. Το 2018 μία μόνο περιπέτεια παρουσιάσαμε, τον Απρίλιο, τον Αστερίξ στην Ισπανία . Μια ακόμα περιπέτεια παρουσιάσαμε τον Μάιο του 2019, τον Γύρο της Γαλατίας, ενώ τον Νοέμβριο είχαμε ένα εμβολιμο άρθρο, όπου παρουσιάσαμε μια ακόμα καινούργια περιπέτεια, της νέας περιόδου, Ο Αστερίξ και η αδρεναλίνη. Μία περιπέτεια ακόμα παρουσιάσαμε τον Μάρτιο του 2020, τον Αστερίξ Μονομάχο, ενώ πέρυσι, το 2021, την εποχή των Ολυμπιακών αγώνων του Τόκιο, τον Αστερίξ στους Ολυμπιακούς αγώνες. Πέρυσι επίσης είδαμε μια από τις νέες περιπέτειες του Αστερίξ, Ο Αστερίξ και ο γρύπας, ενώ το 2021 έκλεισε, στις αρχές Δεκεμβρίου, με τον Αστερίξ και τη χύτρα. Φέτος τον Φλεβάρη παρουσιάσαμε την περιπέτεια Ο Αστερίξ και οι Νορμανδοί.

Ετσι, απομένουν μόλις 3 αστεριξοπεριπέτειες που δεν έχουν ακόμα παρουσιαστεί: Η διχόνοια, Οι δάφνες του Καίσαρα και ο Αστερίξ και οι Βέλγοι. Τις έχω σκαναρισμένες και τις τρεις, άρα το βραδύ στάδιο της διαδικασίας είναι να βρω όρεξη και καιρό να γράψω το άρθρο.

Θυμίζω ότι οι περιπέτειες του Αστερίξ κυκλοφόρησαν σε αυτοτελείς τόμους στα ελληνικά πρώτη φορά στα τέλη της δεκαετίας του 1970 από τις εκδόσεις Ψαρόπουλου (σε μετάφραση αρχικά του Κώστα Ταχτσή και μετά του Αργύρη Χιόνη) ενώ αργότερα κυκλοφόρησαν σε νέα μετάφραση (της Ειρήνης Μαραντέι) από τις εκδόσεις Μαμούθ, που είναι και η έκδοση που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο εμπόριο. (Κατά θλιβερή σύμπτωση, πριν από λίγες μέρες πέθανε ο Πάνος Κουτρουλάρης, εκδότης του Μαμούθ).

Λέω «σε αυτοτελείς τόμους» διότι περιπέτειες του Αστερίξ σε συνέχειες είχαν δημοσιευτεί στα τέλη της δεκαετίας του 1960 στο περιοδικό «Αστερίξ».

Τη σημερινή περιπέτεια την ανέβασα εδώ απ’ όπου μπορείτε να τη διαβάσετε ονλάιν ή να την κατεβάσετε.

Ο Αστερίξ ο Γαλάτης είναι μια ξεχωριστή περιπέτεια, αφού είναι η πρώτη περιπέτεια του Αστερίξ που είδε το φως!

Δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στο περιοδικό Pilote από τις 29 Οκτωβρίου 1959 (μου ρίχνει 4 μέρες ηλικία!) έως τον Ιούλιο του 1960 και μόλις το 1961 εκδόθηκε σε τόμο. Η (νέα τότε) περιπέτεια είχε μεγάλη επιτυχία αφού, πριν κυκλοφορήσει σε τόμο, διασκευάστηκε για το ραδιόφωνο.

Ο γαλλικός τίτλος είναι Astérix le Gaulois.

Μια και είναι η πρώτη πρώτη περιπέτεια της σειράς, ορισμένα πρόσωπα του γαλατικού χωριού με δευτεραγωνιστικό ρόλο δεν εμφανίζονται (όπως ο ιχθυοπώλης, ενώ ο σιδεράς εμφανίζεται μεν αλλά χωρίς το παρουσιαστικό και τις τυποποιημένες ιδιότητες που έχει στις μεταγενέστερες περιπέτειες). Ωστόσο, οι βασικοί πρωταγωνιστές (Αστερίξ, Οβελίξ, Πανοραμίξ, Μοναρχίξ, Κακοφωνίξ) είναι εδώ.

Λείπει επίσης, και μάλλον αυτή είναι η σημαντικότερη απουσία, ο σκύλος του Οβελίξ, ο Ιντεφίξ.

Να διηγηθώ την περιπέτεια με δυο λόγια.

Καθώς είναι η πρώτη περιπέτεια, γίνεται μια εισαγωγή όπου μαθαίνουμε για την Γαλατία που κατακτήθηκε απο τους Ρωμαίους -Όλη; Όχι όλη- και το ανυπόταχτο χωριό που είναι περιτριγυρισμένο από ρωμαϊκά οχυρά. Μαθαίνουμε επίσης ότι οι Γαλάτες οφείλουν τη δύναμή τους στο μαγικό φίλτρο (ζωμό για τους νεότερους) του δρυίδη Πανοραμίξ, ότι η συνταγή είναι μυστική και ότι ο Οβελίξ δεν επιτρέπεται να πιει επειδή μικρός είχε πέσει στη μαρμίτα κι έτσι η επίδρασή του είναι μόνιμη.

Ο εκατόνταρχος λοιπόν του οχυρού Πετιμπόνουμ θέλει να μάθει το μυστικό της δύναμης των Γαλατών. Αναθέτει σ’ έναν λεγεωνάριο να ντυθεί γαλατικά (και με ψεύτικο μουστάκι) και να υποδυθεί τον αιχμάλωτο Γαλάτη και βάζει ένα περίπολο να τον μεταφέρει αλυσοδεμένον μέσα από το δάσος. Όπως ήταν επόμενο, ο Αστεριξ και ο Οβελίξ τους βλέπουν, ξυλοφορτώνουν τους Ρωμαίους και απελευθερώνουν τον «αιχμάλωτο». Ο κατάσκοπος μαθαίνει ότι έχουν ένα μαγικό φίλτρο και ζητάει από τον δρυίδη να του δώσει να πιει για να μπορέσει να γυρίσει με ασφάλεια στο σπίτι του. Ο δρυίδης αρχικά αρνείται αλλά κάμπτεται από τα παρακάλια των άλλων Γαλατών. Λίγο αργότερα τον ξεσκεπάζουν, αλλά αφου έχει πιει το φίλτρο είναι εύκολο να ξεφύγει και να γυρίσει θριαμβευτής στο ρωμαϊκό στρατόπεδο.

Εκεί λέει το μυστικό στον εκατόνταρχο. Η επήρεια του φίλτρου βέβαια περνάει, αλλά ο εκατόνταρχος τώρα στέλνει λεγεωνάριους να πιάσουν τον δρυίδη που έχει βγει για βότανα στο δάσος. Τον πιάνουν και τον μεταφέρουν στο στρατόπεδο, αλλά κανένα βασανιστήριο και καμιά υπόσχεση δεν μπορεί να λυγίσει την άρνηση του Πανοραμίξ να μιλήσει. Όταν στο χωριό γίνεται αντιληπτό ότι λείπει ο δρυίδης, και ανακαλύπτουν οτι τον έχουν πιάσει οι Ρωμαίοι, ο Αστερίξ μπαίνει κρυφά στο Πετιμπόνουμ, ακούει τον εκατόνταρχο και τον υπαρχηγό του να σχεδιάζουν να γίνουν Καίσαρες στη θέση του Καίσαρα χάρη στο μαγικό φίλτρο και μετά ουσιαστικά παραδίδεται, και μαζί με τον Πανοραμίξ αρχίζουν να κάνουν πολύ αστεία καψόνια στον εκατόνταρχο, εκμεταλλευόμενοι τη λαχτάρα του για το φίλτρο και την υπερφυσική του δύναμη.

Φτιάχνουν ένα φίλτρο και το δίνουν στους Ρωμαίους, αλλά αντί να τους χαρίσει υπερφυσική δύναμη προκαλεί ακατάσχετη τριχοφυΐα -δεν προλαβαίνουν να ξυρίζονται και να κουρεύονται. Ύστερα φτιάχνουν ένα αντίδοτο που είναι σκέτη σούπα (διότι η επίδραση του πρώτου φίλτρου επρόκειτο να περάσει) ενώ ο Πανοραμίξ φτιάχνει κρυφά και λίγο πραγματικό μαγικό φίλτρο και το δίνει στον Αστερίξ. Ο Αστερίξ ξυλοφορτώνει τους Ρωμαίους και ετοιμάζονται να φύγουν από το στρατόπεδο, όταν βλέπουν ότι από μακριά έρχονται αμέτρητα ρωμαϊκά στρατεύματα. Είναι ο Ιούλιος Καίσαρας αυτοπροσώπως, που έχει έρθει να δει τι γίνεται με τους ανυπόταχτους Γαλάτες. Όταν μαθαίνει ότι ο εκατόνταρχος σχεδίαζε να τον ανατρέψει, τον στέλνει στην κάτω Μογγολία να καταστείλει μια εξέγερση βαρβάρων και σε ένδειξη ευγνωμοσύνης αφήνει ελεύθερους τους Γαλάτες. Επιστρέφουν στο χωριό και η περιπέτεια στέφεται με τσιμπούσι.

Καθώς είναι η πρώτη περιπέτεια, πολλά πράγματα είναι ακαταστάλαχτα. Οι μορφές των ηρώων δεν έχουν τυποποιηθεί σκιτσογραφικά, ενώ ο Οβελίξ πρακτικά απουσιάζει από τη δράση, αφού σύντροφος του Αστερίξ είναι ο Πανοραμίξ.

Και η εικόνα του Καίσαρα είναι ακαταστάλαχτη, αφού η μορφή που εμφανίζεται στην πρώτη σελίδα δεν έχει καμιά σχέση με αυτήν που βλέπουμε στο τέλος, που είναι αυτή που θα δούμε και στις επόμενες περιπέτειες.

Στην αρχή, βλέπουμε τον Βερσεζεντόριξ, τον ηττημένο Γαλάτη αρχηγό, να ρίχνει τα όπλα του στα πόδια του Καίσαρα (και τον Ιούλιο να φωνάζει από πόνο).

Από την άλλη, τα λογοπαίγνια είναι πανταχού παρόντα. Για παράδειγμα, το στρατόπεδο Πετιμπόνουμ, Petibonum, είναι λογοπαίγνιο με τη φράση petit bonhomme = ανθρωπάκος, ενώ ο εκατόνταρχος λέγεται Caius Bonus, απο το μπόνους. Κάιους Πόνους τον αποδίδει ο Χιόνης, Κάιους Δώρους η Μαραντέι.

Ήδη στην πρώτη σελίδα υπάρχει κι ένα ωραίο λογοπαίγνιο με γαλλική φράση.

O Aστερίξ στο δάσος έχει μόλις ξυλοφορτώσει ένα ρωμαϊκό περίπολο. Vae victis! αναφωνεί ο ένας. «Τι θα πει αυτό;» τον ρωτάει ένας άλλος. Και ο αφηγητής σχολιάζει στο καρεδάκι πάνω αριστερά: Les Romains y perdent leur latin. Aυτό είναι έκφραση, που σημαίνει «τα έχουν χαμένα, έχασαν τον μπούσουλα», αλλά μπορεί να μεταφραστεί και κατά λέξη -ξέχασαν τα λατινικά (τους). Έτσι το αποδίδουν άλλωστε και οι δυο ελληνικές μεταφράσεις.

O Ρωμαίος λεγεωνάριος που πηγαίνει κατάσκοπος μεταμφιεσμένος σε Γαλάτη λέγεται Caligula Minus, που ο Χιόνης το αποδίδει Καλιγούλας Σπόρους, ενώ η Μαραντέι τον λέει Καλιγούλα Μπόμπιρους.

Όταν ο Ρωμαίος δέκαρχος δίνει αναφορά στον εκατόνταρχο ότι αποστολή εξετελέσθη, συναντάμε για πρώτη φορά μια παράφραση της γνωστής φράσης του Καίσαρα που στο μέλλον θα χρησιμοποιηθεί και σε πολλές άλλες περιπέτειες της σειράς:

Οι Γαλάτες ήρθαν, είδαν και πήραν μαζί τους τον Καλιγούλα Σπόρους.

Δυο καρέ πιο μετά έχουμε κι άλλη λατινικούρα, το Alea jacta est.

Kαι σε ένα άλλο σημείο, όταν πια ο Αστερίξ έχει παραδοθεί στους Ρωμαίους, οι οποιοι τον έχουν αλυσοδέσει και τον κρατάνε μαζί με τον Δρυίδη Πανοραμίξ, ο εκατόνταρχος τους απειλεί. Λέει στον Δρυίδη: ελπίζω ότι αύριο ο φιλαράκος σου θα είναι πιο ομιλητικός, plus loquace στα γαλλικά. Και φεύγει με πολύ τουπέ, προφέροντας μιαν άλλη παροιμιακή λατινική φράση:

Aut Caesar aut nihil, δηλαδή Ή Καίσαρας ή τίποτα. Μπαίνει υποσημείωση με αστερίσκο: Αυτά ειναι λατινικά.

Ο Αστερίξ, που έχει αποφασίσει ότι θα «σπάσει» στα βασανιστήρια και θα ομολογήσει τα πάντα, παραπλανώντας τους, λέει Je vais loquacer comme on n’a jamais loquacé, κάτι που είναι λάθος στα γαλλικά διότι ενώ υπάρχει το λόγιο επίθετο loquace δεν υπάρχει το αντίστοιχο ρήμα loquacer, οπότε μπαίνει άλλος αστερίσκος: Αυτά δεν είναι γαλλικά.

Ο Χιόνης το αποδίδει: Θα ομιλητικίσω όπως δεν ομιληκίτισα ποτέ, παρόμοια και η Μαραντέι.

Ακολουθουν πολύ αστεία επεισόδια με τους δυο Γαλάτες να κοροϊδεύουν τον εκατόνταρχο. Για παράδειγμα, του λένε ότι για να φτιάξουν το μαγικό ποτό χρειάζονται φράουλες -χειμωνιάτικα. Στέλνει αυτός τους λεγεωνάριους παντού και τελικά ο πιο καπάτσος απ’ όλους καταφέρνει να βρει λίγες φράουλες από έναν Έλληνα έμπορο, φυσικά χρυσοπληρώνοντάς τις. Και όταν τους τις πηγαίνει:

Kι ενώ ο εκατόνταρχος κοντεύει να πάθει αποπληξία, του λένε «Εντάξει, θα σου το φτιάξουμε το φίλτρο, αλλά χωρίς φράουλες δεν θα είναι τόσο νόστιμο»! Εδώ υπάρχει και πιθανώς και λογοπαίγνιο, διότι aller aux fraises σημαίνει κατά λέξη «πάω για φράουλες» αλλά επίσης «πάω για ερωτικό ραντεβού».

Βέβαια, το φίλτρο που φτιάχνουν είναι αυτό που προκαλεί τριχοφυΐα. Και όταν ο εκατόνταρχος πηγαίνει να παρακαλέσει για αντίδοτο έχουμε ομοβροντία από λογοπαίγνια με παροιμιακές εκφράσεις με μαλλιά και τρίχες, σχεδόν μια σελίδα, που και στην ελληνική μετάφραση μεταφέρονται σε αντίστοιχες (ή όχι, δεν έχει σημασία) εκφράσεις και βγάζουν πολύ γέλιο. Δείγμα (στην έκδοση του Μαμούθ):

Και στο τέλος, ο τελευταίος υπαινιγμός σε λόγια φράση, όταν ο εκατόνταρχος βρίσκει έναν μανδύα αφημένο πάνω στην πολυθρόνα του:

— Ποιος αφήνει τα ρούχα του στη σκηνή μου;

— Δώσε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι! (η ελληνική απόδοση και στις δύο μεταφράσεις -η γαλλική φράση κατά λέξη είναι «θες να δώσεις στον Καίσαρα αυτό που μου ανήκει;»)

Κι αν προσέξετε καλά τη σκηνή του συμποσίου που κλείνει την περιπέτεια (δεν τη βάζω εδώ) θα δείτε κατι ασυνήθιστο.

Θα μπορούσα να το βάλω κουίζ, αλλά ας το φανερώσω: ο Κακοφωνίξ παίρνει μέρος κανονικά στο τραπέζι και μάλιστα τραγουδάει κιόλας, χωρίς αυτό να σχολιάζεται (Προηγουμένως στην ιστορία, έχει μια ή δυο φορές πει ότι θα τραγουδήσει, και όλοι φεύγουν μόλις τον ακούνε, αλλά χωρίς να δίνεται ιδιαίτερη έμφαση σε αυτό).

Είπαμε, είναι η πρώτη πρώτη ιστορία και οι χαρακτήρες είναι ακόμα ατυποποίητοι -με αθλητική ορολογία, δεν έχουν βρει ακόμα εντελώς τα πατήματά τους. Αλλά όταν τα βρήκαν, έκαναν πράματα και θάματα!

Advertisement

84 Σχόλια προς “Λεξιλογώντας με τον Αστερίξ τον Γαλάτη”

  1. «Χάνουν τα λατινικά τους» θα έλεγα εγώ, κατά το «χάνουν τα λόγια τους».
    Αυτές οι πρώτες περιπέτειες (Ο Αστερίξ μονομάχος, Το χρυσό δρεπάνι, Οι Γότθοι…) μου βγάζουν μια νοσταλγία γιατί είναι και οι πρώτες που είχα διαβάσει, πολύ μικρός, αλλά βέβαια επ’ ουδενί δεν φτάνουν στο ύψος των επόμενων. Ευτυχώς αυτές που απομένουν είναι από τις πολύ καλές.

    Υπάρχει ένα ωραίο ολοσέλιδο κόμικ του Ουντερζό σχετικά με το πώς εμπνεύστηκε την πρώτη περιπέτεια το δίδυμο, μετά από πολλές ώρες (και μπίρες) περισυλλογής. Στο τέλος (ο διάλογος μεταξύ τους, όταν τους παίρνει η έμπνευση, είναι του στιλ: -«Και τότε, ΠΑΦ!»-«Και μετά ΜΠΡΑΦ!»-«ΧΑΧΑΧΑΧΑ»-«και ΜΠΟΝΓΚ!»-«ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!») τους μαζεύει ένα ασθενοφόρο που καλεί ο καφετζής.

  2. Reblogged στις anastasiakalantzi59.

  3. Ωραίο !

  4. Vae victis!

    Μου κάνει εντύπωση η απόδοση Qu’est-ce qu’y dit ? για κάτι που θα περίμενα Qu’est-ce qu’il dit ? Όμως βλέπω πως είναι καθιερωμένο.

  5. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Α, δεν το εχω δει αυτό το ολοσέλιδο!

  6. 5 Κάπου το είχα ξανααναφέρει αυτό το άλμπουμ, είναι μια συλλογή με παραλειπόμενα διαφόρων ειδών, πάρα πολύ απολαυστική. https://www.politeianet.gr/books/9789603214489-goscinny-rene-mamouth-o-asterix-kai-i-epistrofi-ton-galaton-180103

  7. 5-6 Αυτό είναι το γαλλικό άλμπουμ και το συγκεκριμένο ολοσέλιδο: https://fr.wikipedia.org/wiki/Ast%C3%A9rix_et_la_Rentr%C3%A9e_gauloise#Naissance_d'une_id%C3%A9e Αν το βρεις στο Λουξ πάρτο, στην Ελλάδα είναι εξαντλημένο.

  8. sarant said

    6-7 Α, ωραία! Θα το αναζητήσω!

  9. Georgios Bartzoudis said

    Μερικές δεκαετίες προ ….Χριστού, έβλεπα αδιάφορα τα τζιουτζιουκλάρια που διάβαζαν Αστερίξ. Τώρα πάντως, από …χούϊ, ρίχνω μια ματιά στις αναρτήσεις που παραθέτει ο Νοικοκύρης. Δεν μου λένε και πολλά πράγματα, δεδομένου μάλιστα ότι δεν διατηρώ…διπλωματικές σχέσεις με τα Φραντσέζικα. Νομίζω πάντως ότι πίσω από τις περιπέτειες μεταξύ Γαλατών και Ρωμαίων, υποβόσκει ο παραδοσιακός Γαλλικός εθνικισμός.

  10. ΓΤ said

    «[…] δεδομένου μάλιστα ότι δεν διατηρώ… διπλωματικές σχέσεις με τα Φραντσέζικα».

    Θαρρείς και διατηρείς με τη… γραικική.

  11. Ευ γε !!!

    Οαση χαράς και ξενοιασιάς το αρθρο μέσα στο χαμό των πολιτικών και την απουσία αθλητικών ειδήσεων (προβλέπεται δύσκολος μήνας για μένα και για άλλους λόγους )
    Τσιπουράκι με σουπιά στο λαδόξιδο, επιδόρπιο φράουλες και μετά το άρθρο…μέγγλα !!!

  12. sarant said

    11 Φράουλες τέτοια εποχή; Τις πλήρωσες κι εσύ πανάκριβα;

  13. Λεύκιππος said

    Το βράδυ ο Τσιτσιπάς ελπίζω να το παίξει Αστερίξ και να κάνει θαύματα. Για να δούμε….

  14. ΓΤ said

    @13

    Τσιτσιπάς-Μεντβέντεφ 2,52-1,47
    2-0: 4,50
    2-1: 4,75
    0-2: 2,22
    1-2: 3,60

  15. Christos said

  16. Μπράβο, αυτό είναι!
    Φοβερή είναι και η ιστορία που απαντάνε στην γκρίνια των αναγνωστών και δοκιμάζουν διάφορα στιλ.

  17. ΣΠ said

    Και τις προάλλες σκεφτόμουν «καιρό έχουμε να δούμε Μποστ και Αστερίξ».

  18. ΣΠ said

    Δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στο περιοδικό Pilote από τις 29 Οκτωβρίου 1959 (μου ρίχνει 4 μέρες ηλικία!) έως τον Ιούλιο του 1966 και μόλις το 1961 εκδόθηκε σε τόμο.

    Μήπως ανάποδα; Μέχρι το 1961 δημοσιευόταν σε συνέχειες και το 1966 εκδόθηκε σε τόμο;

  19. Christos said

    16: Ναι, είναι πολύ ωραίο, ειδικά ο Αστερίξ – Ψυχεδελίξ!

  20. sarant said

    15-16 Ωραία!

    17 Το πιάσαμε το υπονοούμενο 🙂

    18 Είναι 1960 και όχι 1966!

  21. Α. Σέρτης said

    6
    Υπάρχει online το εξαντλημένο -το ανεβάζω αλλά οι αναρτήσεις μου δεν…

  22. Ολόκληρο: https://view-comic.com/32-asterix-and-the-class-act/

  23. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τί ωραία, η πρώτη περιπέτεια λοιπόν!

    >>δεν έχουν βρει ακόμα εντελώς τα πατήματά τους
    Δεν ήρθαν στα ζύγια τους
    (μια έκφραση που μ΄αρέσει-δεν ξέρω αν τη λέτε, προφανώς από τα ζύγια του χαρταετού/ η ισορροπία)

    >>Κάιους Δώρους /Κάιους Ρεγάλους (το ρεγάλο, πιστεύω λέγεται πανελληνίως και «παίζει» και με τους… γάλλους),
    λέει τώρα η ταπεινότης μου – παίζω λίγο κι εγώ, επιτρεπτό ελπίζω.

    12/11 μήπως φράουλα σταφύλι ; ( βρίσκω ακόμη πολύ νόστιμα).

  24. Μπράβο!

  25. xar said

    Μπορεί να ήταν η πρώτη ιστορία του Αστερίξ, αλλά στη σειρά της Μαμουθκομίξ ήταν 10η. 1η ήταν ο Αγώνας των Αρχηγών. Για ποιο λόγο άλλαξαν τη σειρά, δεν ξέρω.

  26. Vazelas99 said

    Αν θυμάμαι καλά, ο Ιντεγιξ είναι ένα αδέσποτο σκυλάκι έξω από ένα μαγαζι στην Μασσαλία, που από τότε ακολουθεί τον Οβελίξ, και στο τέλος της περιπέτειας ο Οβελίξ τον προσέχει και αποφασιζει να τον κρατήσει. (Από το ο Γύρος της Γαλατίας).

  27. Α. Σέρτης said

    Υπάρχει online το εξαντλημένο

    https://online.fliphtml5.com/bbwka/dbtt/#p=1

  28. sarant said

    25 Ουτε στη σειρά του Ψαρόπουλου ήταν πρώτη η περιπέτεια.

    26 Καλά θυμάσαι

    21 –> 27 Δεν ξέρω γιατί σε έπιασε

  29. Πέπε said

    > Καθώς είναι η πρώτη περιπέτεια, γίνεται μια εισαγωγή όπου μαθαίνουμε για την Γαλατία που κατακτήθηκε απο τους Ρωμαίους -Όλη; Όχι όλη- και το ανυπόταχτο χωριό που είναι περιτριγυρισμένο από ρωμαϊκά οχυρά.

    Μα πάντα δε γίνεται αυτό, στη στερεότυπη πρώτη σελίδα, πριν την αρχή της εκάστοτε περιπέτειας;

    Και μια απορία: Γιατί «δρυίδης» αντί «δρυΐδης», αλλά «τριχοφυΐα»; Το υι, όσο σπάνιο κι αν είναι, παραμένει δίψηφο. Τα ξεχωριστά υ-ι σημαίνονται με διαλυτικά, και η «τριχοφυΐα» δείχνει ότι αυτός ο κανόνας παραμένει αποδεκτός ακόμα κι εδώ.

  30. sarant said

    29 Είναι πιο αναλυτική αυτή η παρουσίαση, και κυρίως γίνεται *μέσα* στην περιπέτεια.

    Για το υΐ έχεις δίκιο.

  31. xar said

    @29
    Σίγουρα είναι δίφθογγος το υι στα Νέα Ελληνικά; Στη σχολική γραμματική του Τριανταφυλλίδη δεν συγκαταλέγεται στις διφθόγγους. Η μόνη λέξη που μπορώ να σκεφτώ με το υι να προφέρεται σαν μια συλλαβή είναι το λόγιο υιός.

  32. Πέπε said

    31
    Δίψηφο, όχι δίφθογγος. Πράγματι, ουσιαστικά μόνο στον υιό και την υιοθεσία χρησιμοποιείται. Αλλά όσο δεν έχουν αλλάξει ούτε ορθογραφία αυτές οι λέξεις, καθώς και κάποιες σπανιότερες και ουσιαστικά δάνειες από τ’ αρχαία (άρπυια, καθεστηκυία τάξη…), αλλά ούτε και προφορά, να λέγονται με δύο φθόγγους [ι], τα διαλυτικά στα ξεχωριστά υ-ι είναι απαραίτητα.

    [Από τις αρχαίες διφθόγγους τα αι, ει, οι, ου, υι, που προφέρονται σε έναν φθόγγο, λέγονται σήμερα δίψηφα φωνήεντα, ενώ τα αυ, ευ, [ηυ] συνδυασμοί. Διφθόγγους -αρσενικό τώρα- στα νέα ελληνικά λέμε τα αϊ (π.χ. γάιδαρος), ια, ιε, ιο κλπ.]

  33. xar said

    @32 ούπς δίψηφο! Έχεις δίκιο.

  34. sarant said

    32 Αλλά δεν βάζουμε διαλυτικά στον αλτρουισμό, την Ουίπεστ κτλ.

  35. leonicos said

    γάιδαρος, σόι, κοβεντολόι, σκυλο- συγγενο- αρχοντο- κλπ- λόι

  36. leonicos said

    έτσι για την παρουσία

  37. # 23

    Εχω ακούσει πως αν κρεμάσεις το τσαμπί σε μέρος σκιερό και δροσερό και σφραγίσεις το κόψιμο με μια ρόγα διατηρείται ως τα Χριστούγεννα. Δεν τόχω δοκιμάσει, δύσκολα τσιμπάω καμιά ρόγα από σταφύλια, με πειράζουν. Κάποτε όμως που είχα μούστο από σταφύλι -φράουλα πειραματικά σε κλειστό μπουκάλι έγινε αφρώδες ξίδι !

  38. ΓΤ said

    Περάσαμε από το Πολυτεχνείο, μνήμη άσβεστη. Και ακούσαμε από το μεγάφωνο «Να σταματήσει η παροχή γη και ύδωρ στους εκμεταλλευτές». Ακολούθησε Φαραντούρη, που γαλήνεψε την ψυχή μας.

    Είχαμε και καλά νέα:
    @ΔΣ ΠΑΟΚ> Αποχώρησε ο Γιώργος Σαββίδης, τα γένια του οποίου σαφώς τρέμει ο πράος Καντίροφ (τα πόδια του οποίου έχουν γίνει «ένα» με άρβυλα Prada), και στο σχήμα εντάσσεται, με την ιδιότητα του Β’ Αντιπροέδρου, ο Άγγελος Αναστασιάδης — μεγάλη η χάρη Της, Εισόδια έρχονται. Ο Άγγελος, με το τεχνοκρατικό του πνεύμα και την ευφράδειά του, θα είναι υπεύθυνος για το προζέ του νέου αθλητικού κέντρου στη Θέρμη, και θα ξεκινήσει τις συνομιλίες με τον εκεί ισόβιο Δήμαρχο, Θεόδωρο Παπαδόπουλο.
    Ο ευγενής τεχνοκράτης Αναστασιάδης μάς φέρνει στον νου τον Βενγκέρ, όταν υλοποιούσε μεγάλα προζέ στην Άρσεναλ, και, εδώ που τα λέμε, καλά θα κάνει ο Αρσέν (που φέρει και το όνομα του προσφάτως εις τας αιωνίους μονάς μεταστάντος πατρός Αρσενίου Κουτλουμουσιανού, μεγάλη η χάρη του) να παρακολουθήσει στενά το έργο του Αγγέλου ώστε να διδαχθεί και να καταλάβει εάν κάπου λάθεψε παλαιότερα στο Λόντον Κόνλι.
    Πόσα πολλά έχει να διδαχθεί ο Αθεϊστής από τον Μίστερ Κομποσκοίνη…

    Έτσι, περάσαμε, πολύ ομαλά θα έλεγα, από τον κινηματικό χαρακτήρα του ΕΜΠ στον προσκυνηματικό χαρακτήρα του ΠΑΟΚ.

  39. 32: «Δίψηφο, όχι δίφθογγος.»

    Ή δίγραμμα, έτσι δεν είναι;

  40. # 38

    Μεγάλο καϋμό έχεις με τον ΠΑΟΚ…
    Για να μην τρέχεις στα κονέ σου να σε (παρα)πληροφορήσουν, να σε ενημερώσω πως αυτή η κίνηση δείχνει προσκόλληση στο άρμα Αλαφούζου, ο Αναναστασιάδης είναι ΠΑΟΚτσής στο πνεύμα και βάζελος στην τσέπη, από τα νιάτα του. Πρέπει να είναι μια κίνηση για την εξασφάλιση της άδειας για την νέα Τούμπα προς την «σωστή» πλευρά της Νουδούλας. Ο ϊδιος προ ημερών είχε δηλώσει πως θέλει να γυρίσει στον ΠΑΟΚ σε οποιαδήποτε θέση, ακόμα και να καθαρίζει τις τουαλέττες. Είναι προφανές πως εισακούσθηκαν οι προσευχές του από την Παναγία. Ευτυχώς που δεν θα ανακατεύεται στα ποδοσφαιρικά (αν το τηρήσει) και δεν θα αναγκασθώ να (ξανα)μπώ σε κατάψυξη όπως όταν (οθντκ) προπονούσε την ομάδα.
    Σαν άσκηση σου αφήνω να βρεις τα προσεχή αποτελέσματα του ΠΑΟΚ με αντιπάλους τις ομάδες του ΠΟΚ …

  41. Costas Papathanasiou said

    Καλησπέρα. Καλή πλάκα έχει (πάντα) ο Αστερίξ.
    Εν προκειμένω όμως, κάποια μεταφραστικά κενά θα μπορούσαν να καλυφθούν και αλλιώς, όπως
    “Oι Ρωμαίοι χάσαν τη ρώμη τους” ή (ποδοσφαιρικώς) “Η Ρόμα τον πούλο, στην έδρα της” (ως πειρακτικότερη ερμηνευτική σπόντα για την ντροπιαστική ήττα που θυμίζει το Vae victis).
    Επίσης, να αξιοποιηθεί με μεγαλύτερη ευελιξία το τριχολογικό εύρημα, λόγου χάριν:
    —“Δεν χρειάζεται να φάμε τα μουστάκια μας”ή “Ας μη γελάμε κάτω απ’ τα μουστάκια μας” (:ενόψει διαπραγματεύσεων, αντί του “Θα μιλήσουμε έξω απ’ τα μουστάκια μας)
    —“Ούτε τρίχα δεν θα πειράξει” ή “Πιάσ’ τ’ αυγό και κούρευ’το” (αντί του “μάλλιασαν οι χούφτες του”)
    —Αντί του τραγουδιστικού απροσδιόριστου “Σε κρατώ απ΄ το γενάκι” θα μπορούσε να μνημονεύεται ο δημοτικός στίχος “(Της νύχτας οι αρματολοί και της αυγής οι κλέφτες…)Να πάμε να φυλάξουμε στης Τρίχας το γεφύρι”
    —Και ο Καίσαρας, στο τέλος, θα μπορούσε να λέει αλά μαγκέν στον εκατόνταρχο:
    “Κομμένο το μούσι και η μαλλιαρή. Ξηγήσου κουρέα της Σεβίλλης και ντύσου στην τρίχα! Ύστερα.. κτλ”

  42. sarant said

    41 Ωραίο αυτό με τη ρώμη της Ρώμης.

  43. rogerios said

    @34: Για την Újpest δεν χρειάζεται σε καμία περίπτωση να βάλουμε διαλυτικά, μια και είναι Ούιπεστ (για την ακρίβεια, αλλά βέβαια στα ελληνικά δεν βάζουμε δύο τόνους, Ούιπέστ, μια και είναι σύνθετη λέξη, Νέα Πέστη δηλαδή). 🙂

  44. 34: Τουίτ, τουίτερ…

  45. 44 Θεωρητικά, μπορεί να διαβαστεί τοβίτ. Όπως γραφόταν παλιά Δαυίδ.

  46. Theo said

    @38:
    του προσφάτως εις τας αιωνίους μονάς μεταστάντος πατρός Αρσενίου Κουτλουμουσιανού

    Μάλλον εννοείς τον μοναχό Αρσένιο της Σκήτης Κουτλουμουσίου που συγχωρέθηκε πριν από 7 μήνες, όπως βλέπω στο Διαδίκτυο. Κουτλουμουσιανοί είθισται να αποκαλούνται μόνο όσοι μένουν στη Μονή Κουτλουμουσίου, όχι στα εξαρτήματά της, όπως είναι η Σκήτη.

  47. 45: Ναι, αν δεν ξέρεις την ξενική προέλευση. Όπως το ντουί, ο μπαμπουίνος κι ο βεδουίνος, το κουίζ, οι Ιησουίτες κι οι Ινδουιστές, το ουίσκι, το φουίτ, κλπ. Όμως και βουίζω.

  48. sarant said

    45 Μπορεί να διαβαστεί τοβίτ; Όχι. Προηγείται το ο+υ = u.

  49. Georgios Bartzoudis said

    10, ΓΤ said: …..

    # Πάλι καλά: Στη Γκουλιομπαρο-Τσιτσιδία, στρουθοκαμηλοειδή τινά, δεν αγροικούν ούτε πώς να χώσουν το κεφάλι στην άμμο (νομίζουν ότι είναι …δικέφαλα καρτάλια!)

  50. ΣΠ said

    45
    Μα πώς θα διαβαστεί τοβίτ. Το ου δεν διαβάζεται οβ, ενώ το αυ διαβάζεται αβ.

  51. Άσχετο: Γιατί το αυ του χαυλιόδοντα προφέρεται φλ και όχι βλ όπως αυλή, ταύρος?

  52. Α, έχετε δίκιο. Οι δίφθογγοι είναι αυ, ευ, όχι ου.

  53. ΣΠ said

    Φαίνεται ότι στο τηλεπαιχνίδι The chase βάζουν τους μύθους που έχει καταρρίψει ο Νικοκύρης. Σε δύο πρόσφατα επεισόδια είδα την ιστορία για τον Καμπέρο- τρελοκαμπέρο και το ότι το άγαλμα του ομώνυμου τραγουδιού συμβολίζει ιερόδουλο.

  54. sarant said

    51 ??? Αβ προφέρεται

    53 Αλλά τους βάζουν για αληθινούς, ε;

  55. 54α# Σοβαρά? Μια ζωή τη λέξη την ακούω φλ. Και δεν πάσχω από ακοή.

  56. rogerios said

    Και μια και αναφέρθηκε το ζήτημα… Πράγματι μεταξύ των επικρίσεων που έχει δεχθεί ο «Αστερίξ» (από τον μισογυνισμό μέχρι τον… γκωλλισμό) καταλέγεται κι αυτή της προώθησης του γαλλικού εθνικισμού. Νομίζω ότι μια εύστοχη απάντηση έχει δώσει η κόρη του Γκοσινύ: «Ο γαλλικός μύθος του Αστερίξ δημιουργήθηκε από έναν Ιταλό κι έναν Πολωνοεβραίο».

  57. Αγγελος said

    Ψευδοπρόβλημα. Θα μπορούσαμε να θέσουμε ως κανόνα ότι όταν ένα φωνήεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι σχηματίζει δίψηφο είτε με το προηγούμενο είτε με το επόμενο γράμμα, θεωρείται ότι σχηματίζει δίψηφο με το προηγούμενο. Στην πράξη, αυτό θα αφορούσε μόνο τους συνδυασμούς αυι, ευι (υπάρχει άραγε;) και ουι, που φυσικά διαβάζονται πάντοτε αβι, εβι, ουι (όχι βέβαια οβι!).
    Και ΑΝ υπήρχε λέξη προ-υιοθεσία, πώς θα τη γράφαμε; Θα έλεγα καλύτερα έτσι, με ενωτικό. Τι άλλο να γράψουμε, προϋιοθεσία;

  58. 27: httρs://online.fliphtml5.com/bbwka/dbtt/files/large/xx.jpg, για xx από 1 ως 51, και με https αντί για httρs

  59. Μαρία said

    55
    Απίστευτο!

  60. 59, 55: «δεν πάσχω από ακοή» είπε το χτήνος· α στο δγιάλο… 😀

  61. 59# Κι όμως αληθινό. Ποτέ στη ζωή μου, από κανέναν, δεν έχω ακούσει βλ. Μόνο φλ, από πολλούς. Και γενικά τέτοιου είδους παρακούσματα δεν έχω, κανένα.

  62. 57 ευι (υπάρχει άραγε;)
    λευίτης

  63. 62: και Νινευίτης…

  64. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Έχει δίκιο το Χτήνος

  65. Μαρία said

    61
    Απο πολλούς κιόλας! Συναναστρέφεσαι φλεγματικούς.

  66. 64# 😁

  67. 65# Ενώ εσύ? Βλεγματικούς? 😁

  68. Αγγελος said

    Καλά, πόσες φορές στη ζωή σας έχετε πει ή ακούσει τη λέξη «χαυλιόδοντες»;
    Η γυναίκα μου, Θεσσαλονικιά μικρασιατικής καταγωγής, λέει «χαυλού» (ή «χαβλού», πάντως με Β) ένα είδος χαλάκι. Δεν έχω ξαναδεί ή ακούσει από άλλον τη λέξη.

  69. 68 havlu στα τούρκικα είναι η πετσέτα.

  70. mitsos said

    @61
    Οπότε προεκτείνοντας υποθέτω πως
    όταν εμείς ακούμε την φράση :
    «Ο Παύλος παίζει με το δαυλί του»
    εσύ ακούς :
    «Ο Πάφλος παίζει με το δαφλί του» 🙂

  71. sarant said

    64-65 🙂

  72. sarant said

    Μια σατανική σύμπτωση.

    Προ ολίγου, χάρη στον Άγγελο (68) έμαθα τη λέξη χαβλού.

    Και πέντε λεπτά μετά, στον τοίχο του Κουραφέλκυθρου στο Φέισμπουκ ρωτάνε για λέξεις που τις λέει ο καθένας αλλά είναι άγνωστες στον περίγυρό τους και απαντάει μια κοπέλα από Θεσσαλονίκη:

    «Χαβλού», «χαβλουδένια πετσέτα», η πετσέτα η κλασική του μπάνιου που έχει πέλος, Ε τουρκικό είναι η προγιαγιά μου η πρόσφυγας η τουρκόφωνη το λεγε, ακόμα το λέμε στην οικογένεια.

  73. 51, … του χαυλιόδοντα …
    54, … 51 ??? Αβ προφέρεται …

    Όχι για όλους: Υπάρχουν οι αβ- και οι αβ-νοτ

  74. Λεύκιππος said

    13 Τελικά Αστεριξ ο Στέφανος Τσιτσιπας.

  75. Alexis said

    #68: Όντως λίγες φορές.
    Αλλά -αβ- πάντα.
    Υπάρχει και το σουβλάκι που πολλοί (βορειοελλαδίτες;) το λένε σουφλάκι 🙂

    Να τοποθετηθεί και ο Αφονίδας 😆

  76. Πέπε said

    57 κ.σχετ.:

    Το ότι δε βάζουμε διαλυτικά στα ουι κλπ. δε δικαιολογείται παρά μόνο με το «έλα μωρέ». Μια φορά να σου τύχει το ο-υι, α-υι, ε-υι, με δίψηφο στο δεύτερο ζευγάρι, καταλαβαίνεις ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος να διευθετηθούν τα πράγματα παρά με το να θεωρείται ότι πάντα είναι στο δεύτερο. Προσωπικά τα βάζω. Κανείς δε μου εγγυάται ότι δε θα πέσω σε κάποια προυιοθεσία ή απουιοθεσία, και τότε τι θα κάνω, θα βάλω διαλυτικά στο όμικρον; Η παύλα θα ήταν αδικαιολόγητη.

    Πάντως στα αρχαία υπάρχουν οι μτχ ακηκοώς, ακηκουία (ο-υί) και γεγαώς, γεγαυία (α-υι).

  77. Alexis said

    #74: Στέβανος είναι το σωστό…

  78. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Βτου σας ρε. Αβού με κοροϊδέφετε θα βύγω, και μετά θα χτυπάτε το κεβάλι σας. Πίστεφα πως είστε σοφαροί άνθρωποι αλλά βαίνεται πως έσβαλα. Είναι βοφερό αβτό που συμφαίνει, η προσφολή σας είναι πολύ φαριά για να την ανεχτώ. Σας αβήνω γειά.

  79. ΣΠ said

    54β
    Ναι.

  80. # 74

    Επειδή είδα το ματς…ούτε ο Χίτσκοκ να σκηνοθετούσε !! Εντελώς αμφίρροπο ματς,με πολλές νεκραναστάσεις, 13-11 στο ένα τάιμπρέικ με τρια χαμένα ματςπόιντ και …6-0 –> 7-1 (!) το τελικό τάιμπρέικ !!

  81. sarant said

    78 Ε όχι και να βύγεις στο πι και βι!

  82. Καλημέρα,
    Σταφύλια φράουλα είναι τα τελευταία που βγαίνουν και τα τελευταία που υπάρχουν στην αγορά. Μέχρι τα Χριστούγεννα πάνω κάτω.

    Χαβλού λέμε τα υφάσματα τα πετσετέ. Όχι γενικά τις πετσέτες πλυσίματος (πισκίρια) αλλά μόνο αυτές που έχουν τις κλωστές τις επιπλέον.

  83. ΓΤ said

    @46 Τεό

    Ευχαριστώ πολύ, φίλε Τεό, για την επισήμανση.
    Να πω την αλήθεια, τον γνώριζα μὀνο κατ’ όνομα, και με παρέσυρε μια ετικέτα της «Πεμπτουσίας». Σήμερα, βρήκα σε κειμενικό σώμα του «Διακονήματος» (09.02.2017, http://www.diakonima.gr/2017/02/09/monachos-arsenios-ta-dio-akra-ikoumen/) και το επίθετο «Κουτλουμουσιανοσκητιώτης», κάτι που με πήγε σε… γερμανική σύνθεση ουσιαστικών. Ωστόσο, θέλω να πιστεύω πως συμφωνείς ότι ο Βενγκέρ οφείλει υπακοή στον Άγγελο 😛

  84. Πέπε said

    83
    > Κουτλουμουσιανοσκητιώτης

    Και όμως, φέρνει «περίπου 1490 αποτελέσματα (0,30 δευτερόλεπτα)». Από τα 10 της πρώτης σελίδας, όλα αναφέρονται σε διαφορετικούς Κουτλουμουσιανοσκητιώτες.

    Οπότε, ας κατατεθεί η λέξη εδώ για μελλοντική χρήση. Όλο και κάποια ανάρτηση πάλι θα βγει με θέμα «βρείτε κι εσείς λέξεις με…»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: