Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η αβανιά σήμερα

Posted by sarant στο 24 Νοεμβρίου, 2022


Σε μια γλωσσική ομάδα του Φέισμπουκ είχε γίνει λόγος, πριν από μερικές μέρες, για έναν κατάλογο που είχα δημοσιεύσει σε παλιότερο άρθρο μου, με 730 λέξεις τουρκικής προέλευσης. Στο άρθρο εκείνο, τις 730 λέξεις του καταλόγου τις χαρακτηρίζω «καθημερινές, συχνές ή όχι σπάνιες», αλλά βέβαια αυτή η ταξινόμηση έχει υποκειμενικό χαρακτήρα. Όλοι θα συμφωνήσουν ότι π.χ. το ντουλάπι ή ο καφές είναι λέξεις καθημερινές και (πολύ) συχνές, αλλά για άλλες λέξεις του καταλόγου δεν θα υπάρχει η ίδια ομοφωνία.

Ο κατάλογος ξεκινάει με τις λέξεις: αβανιά, αγάς, αγιάζι, αλάνα, αλάνι. Και για την πρώτη λέξη από αυτές, την αβανιά, προβλήθηκε η ένσταση πως κανείς δεν την χρησιμοποιεί σήμερα ενεργητικά.

Δεν είναι ίσως αβάσιμη η ένσταση, οπότε είπα να γράψω το σημερινό άρθρο για να το διερευνήσουμε -γι’ αυτό και ο τίτλος, που θυμίζει το τραγούδι «Η πίκρα σήμερα». Λέγεται λοιπόν η αβανιά σήμερα;

Αν κρίνουμε με βάση τα λεξικά, η αβανιά ασφαλώς είναι ζωντανή λέξη. Περιλαμβάνεται και στα τέσσερα μεγάλα λεξικά μας (ΛΚΝ, Μπαμπινιώτη, Χρηστικό, ΜΗΛΝΕΓ). Στο Χρηστικό χαρακτηρίζεται «παρωχημένος» όρος, πάντως. Ο ορισμός από το ΛΚΝ:

αβανιά η [avaná] Ο24 : (λαϊκότρ., λογοτ.) 1. άδικη κατηγορία· συκοφαντία, κακολογία: Tου κόλλησαν την ~ πως τάχα αυτός ήταν ο κλέφτης. Πιο πολύ τον έπνιγαν οι αβανιές του κόσμου. 2. ζημιά, κακοτυχία, συμφορά: Mε βρήκαν / έπαθα πολλές αβανιές.

[μσν. αβάν(ης) `συκοφάντης΄ -ιά < αραβ. hawān -ης `προδότης΄]

Ωστόσο, να μην ξεχνάμε ότι η αβανιά βρίσκεται στις πολύ πρώτες σελίδες κάθε λεξικού -και μια ψυχολογική παρατήρηση είναι πως στο ξεκίνημα ενός λεξικογραφικού (ή εγκυκλοπαιδικού) έργου υπάρχει περισσότερη γενναιοδωρία ως προς την έκταση αλλά και ως προς τον αριθμό των λημμάτων.

Επίσης, η λέξη έχει ισχυρή ιστορική και λογοτεχνική παρουσία. Για παράδειγμα, στον Παπαδιαμάντη, στο διήγημα «Για την περηφάνια», ο μεθυσμένος γιος κοροϊδεύει τη  μητέρα του, που έχει βγει για να τον μαζέψει:

Μαζώξου στὸ σπίτι σου, γριά, μὴ σοῦ κολλήσουν καμμιὰ ἀβανιά, τώρα στὰ γεροντάματα… καὶ ποῦν πὼς ἐβγῆκες τάχα σὲ κακὴ στράτα.

Πάλι στον Παπαδιαμάντη, στη Στοιχειωμένη κάμαρα, διαβάζουμε:

Καὶ ὅμως ἡ μητρυιά της τὴν ἐκατάτρεχεν ἀκόμη. Ἐνῷ ἐπρόκειτο νὰ νυμφευθῇ ἡ κόρη, ὁ πατήρ της μίαν ἡμέραν τῆς «ἔρριξεν ἀβανιά», ὅσον ἀπίστευτον καὶ ἂν φανῇ τοῦτο.

Ακόμα, βρίσκουμε την αβανιά σε κείμενα περί Τουρκοκρατίας, για τις ψευδείς καταγγελίες εναντίον χριστιανών, που οδηγούσαν σε δήμευση περιουσίας. Η αβανία ήταν «η προσπάθεια εκβίασης των αποφάσεων της οθωμανικής δικαιοσύνης προς όφελος των μουσουλμάνων και σε βάρος των χριστιανών αντιδίκων τους (οθωμανών ζιμμήδων ή ευρωπαίων υπηκόων) μέσω αβάσιμων ισχυρισμών και ψευδομαρτυριών» όπως βρίσκω σε σχετική μελέτη. Αναφέρει σχετικά και ο Βακαλόπουλος στην Ιστορία του νέου ελληνισμού, ενώ τη λέξη τη βρίσκουμε και σε κείμενα της εποχής, π.χ. στον Κρητικό πόλεμο του Μπουνιαλή:

καὶ τίς μπορεῖ νὰ ζήσει
σὲ τόσα τυραννίσματα, τὲς ἀβανιὲς ποὺ κάνου·
μὲ δίχως νὰ χρωστούσινε, χρέος νὰ τωνὲ βγάνου!

Για την ετυμολογία της λέξης, είδαμε ότι το ΛΚΝ προτείνει το αραβ. hawan = προδότης. Αυτή ήταν πράγματι η επικρατούσα άποψη παλιότερα, και ενώ δεν υπάρχει πρόβλημα σημασιολογικό, αφού εύκολα μεταπίπτει ο προδότης σε συκοφάντη, η αραβική λέξη θα ήθελε χ σκληρό (ή, στα ιταλικά, θα έδινε δάνειο με c, πχ cavania, όπως έχει δώσει califfο, και όχι avania).

Κάποιοι πρότειναν δάνειο από το ιταλ. avania, που θα προερχόταν από τα αραβικά -έτσι το έχει στις πρώτες του εκδόσεις το λεξικό Μπαμπινιώτη -δες όμως την αντίρρηση αμέσως πιο πάνω.

Τελικά, πειστικά ο Κ. Καραποτόσογλου έδειξε πως η λέξη προέρχεται από το τουρκοαραβικό awan (συκοφαντία, κακολογία) και ο αβάνης από το τουρκ. avan (συκοφάντης, ραδιούργος). Το ετυμολογικό λεξικό του Μπαμπινιώτη και οι νεότερες εκδόσεις του γενικού λεξικού αυτή την εκδοχή δέχονται.

Πέρα από τον Παπαδιαμάντη, η λέξη εμφανίζεται στην παλιότερη λογοτεχνία, π.χ. στη Φλογέρα του βασιλιά, του Παλαμά (ζούνε / στην τύφλα και στην αβανιά, δασκάλοι, καλογέροι), ενώ στο ΙΛΝΕ και στον Ν. Πολίτη βρίσκω την παροιμία «Της αβανιάς το γέννημα / σε ποντισμένο μύλο» δηλ. το άδικο δεν ευλογείται. Βρίσκω στο ΙΛΝΕ πέρα από την αβανιά, τον αβάνη και τον αβανιάρη, και το επίθετο «αβανιοκαημένος»

Ακόμα, στην αυτοβιογραφία του Μάρκου Βαμβακάρη γίνεται λόγος για το λαϊκό δίστιχο «Δεν πάω πιά στο Πισκοπιό να κάτσω στην πεζούλα γιατί μου βγάλαν αβανιά πως αγαπώ μια δούλα», ενώ και στον Παναγή της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου:

«Η μάνα μου η Αλισαβώ
και η νενέ μου η Τζεβώ
είχαν συχνά μπελάδες
γιατί μας βγάζαν αβανιές
πως στου σπιτιού μας τις γωνιές
κρύβαμε κατσιρμάδες

Σήμερα όμως, χρησιμοποιείται η λέξη; Στο γκουγκλ έχει πολλές ανευρέσεις αλλά ο κύριος όγκος είναι από λεξικά: γενικά, ειδικά (της αργκό, ας πούμε του Κάτου) και τοπικά. Στην Κύπρο πρέπει να είναι πιο ζωντανή η λέξη, βρήκα μάλιστα και σκετς του ΡΙΚ στην κυπριακή με τίτλο Η αβανιά. Αλλά ζωντανή, σημερινή χρήση θα δυσκολευτούμε κάπως να βρούμε.

Εδώ μπαίνετε κι εσείς στη συζήτηση. Θα σας ζητήσω να απαντήσετε, στα σχόλιά σας, αν ξέρετε τη λέξη, κι ακόμα αν τη χρησιμοποιείτε ενεργητικά. Εγώ την ξέρω, αλλά μόνο από διαβάσματα, δεν την έλεγε κάποιος δικός μου, και ενεργητικά δεν την έχω χρησιμοποιήσει.

Εσείς;

 

Advertisement

86 Σχόλια προς “Η αβανιά σήμερα”

  1. Μόνο από διαβάσματα. Για την ακρίβεια, από τη μετάφραση του Ρώτα στον Άμλετ («από την αβανιά δεν θα γλιτώσεις»), που διάβασα μανιωδώς στο λύκειο. Μετά πρέπει να την ξανασυνάντησα δυο-τρεις φορές.

  2. atheofobos said

    Παντελώς άγνωστη μου είναι η λέξη. Ακόμα και την εποχή του Παπαδιαμάντη φαίνεται πως δεν ήταν συχνή γι΄αυτό και την τοποθετεί σε «» «ἔρριξεν ἀβανιά».

  3. Κιγκέρι said

    Δεν τη χρησιμοποιώ, δεν την ήξερα, την έμαθα πριν μερικά χρόνια από τους στίχους του κυπριακού «Το τέρτιν της καρτούλας μου»:

    …Καράβι στο λιμνιώνα
    τυλίει τα πανιά
    για το μελαχρινό
    μου έβκην η αβανιά…

  4. Καλημέρα
    Όχι, δεν την ξέρω τη λέξη (και που την είχα διαβάσει κάπου εδώ, πάλι δεν την θυμόμουνα).

    (Η σημερινή είναι η πρώτη μέρα που ξεκινάει χαλαρά μετά από κάνα δεκαήμερο στο τρέχα. Φαίνεται).

  5. Alexis said

    Καλημέρα.
    Δεν την λέω και δεν την ήξερα καν.

  6. Καλημέρα

    εγώ την έμαθα από τον «μπάρμπα μου τον Παναή» μαζί με άλλες των στίχων !

  7. Alexis said

    Πάντως στο παλιότερο άρθρο με τις «730 λέξεις τουρκικής προέλευσης» βλέπω κι άλλες σπάνιες λέξεις (εμένα τουλάχιστον μου είναι άγνωστες), όπως: αλατζάς, αμιράς, αμπάς…

  8. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα! Άγνωστη σε μένα η λέξη, ούτε από γονείς ή γιαγιάδες την έχω ακούσει, κι είμαι από μικρασιατικό σόι.

  9. Λοζετσινός said

    Καλημέρα σας
    Και βέβαια πολύ γνωστή στο Λοζέτσι η λέξη.
    Μέχρι πριν 15-20 χρόνια ακούγονταν στο χωριό από τους μεγαλύτερους και φυσικά την χρησιμοποιούσαμε στην οικογένεια
    Συνήθως » μας πήραν αβανιά» , μας κυνηγάνε, μας κακολογούν, θέλουν να μας κάνουν κακό.

  10. Παναγιώτης Κ. said

    Η λέξη μου είναι παντελώς άγνωστη.
    Δεν θυμάμαι επίσης να την συνάντησα σε κάποιο ανάγνωσμα και να την προσπέρασα.

  11. Alexis said

    …αντιθέτως δεν βλέπω το «ντεμέκ» ας πούμε, που λέγεται συχνά.
    Αλλά φαντάζομαι ότι ανάλογη κουβέντα είχε γίνει και τότε οπότε ας μην ξεστρατίσω το σημερινό νήμα σε επαναλήψεις…

  12. leonicos said

    Σήμερα την ξαναθυμήθηκα, και απόρησα που ήξερα και τη σημασία της.

    Ομολογώ ότι δεν την έχω χρησιμοποιήσει, αλλά σκοπεύω εναντίον του Τζι. Αβανιές θα του βάλω ότι γράφει ωραία ποιήματα αλλά δεν υποστηρίζει σωστές ομάδες.

    Σοβαρά τώρα. Όταν υποστηρίζεις ότι έχεις δικαίωμα να επαναφέρεις μια αρχαία λέξη, που δεν χρησιμοποιείται πια, αν είναι εύχρηστη και σημασιολογικά διάφανη βεβαια,
    θα πρέπει να υποστηρίζεις κι εκείνον που θέλει να επαναφέρει μια λέξη που έφυγε από την επικαιρότητα.

    Για να το πάμε και παραπέρα, η λέξη δεν χάθηκε στην ουσία. ίσως εμείς ζούμε σ’ ένα περιβάλλον που δεν μας χρειάζεται.
    Αν αναρωτηθούμε για τη συκοφαντία, πόσες φορές τη χρησιμοποιήσαμε;
    Υποθέτω ο καθένας μας μια-δυο φορές στη ζωή του πραγματικά, όχι εξ αναφοράς, αλλά για δικό του περιστατικό. Είναι σαφές ότι μια σημασία που τόσο σπάνια χρειαζόμαστε ν’ αποδώσουμε, είναι δύσκολο να υποστηρίξει δυο λέξεις καθημερινά.
    Αλλά εάν σ’ εμάς η ‘συκοφαντία’ αρκεί, είναι και κομ-ιλ-φω, εντούτοις, είναι πιθανό άλλοι, σε άλλα κοινωνικά περιβάλλοντα να τη χρησιμοποιούν, και να μη χρησιμοποιούν τη συκοφαντία.

    Θα μπορούσε ο Βαμβακάρης να γράψει ‘συκοφαντία’; Θα γελούσε και στο τάφο του ακόμα.

    Επομένως, δεν μπορούμε εμείς, οι μπλογκάκηδες του πολυτεχνείου και του παν/μίου ν’ αποφανθούμε αν μια λέξη είναι ζωντανή ή όχι στη γλώσσα. Αν κάποιο λεξικό τη χαρακτηρίζει ‘παρωχημένη’ obsolete που θα έλεγε κι ο Μπαμπινιώτης, ο χαρακτηρισμός είναι κοινωνιολογικός και όχι γλωσσολογικός. Το λεξικό θεωρεί ότι η κοινωνία στην οποία απευθύνεται έχει ‘αναπτυχθεί’ και δεν χρησιμοποιεί πια αυτόν τον παρακατιανό όρο. Αυτή η τοποθέτηση είναι ΛΑΘΟΣ του λεξικού.

  13. leonicos said

    Πήγα να ρωτήσω τι είναι οι κατσιρμάδες

    Και λέω: Δεν το γκουκλίζω;

    Είναι οι λαθρέμποροι

    Πατατάδικα Σαπιοκάραβα φορτωμένα έως τα μπούνια με λαθραία τσιγάρα, στην αργκό των κατσιρματζήδων (λαθρεμπόρων) τσιγάρων.από το slang.gr

  14. B. said

    Παντελώς άγνωστη μέχρι πριν πέντε λεπτά

  15. Αγγελος said

    Ήξερα πως υπάρχει η λέξη, αλλά δεν ήμουν 100% σίγουρος για τη σημασία της, και οπωσδήποτε ποτέ δεν την έχω χρησιμοποιήσει.

  16. Πέπε said

    > στην αυτοβιογραφία του Μάρκου Βαμβακάρη γίνεται λόγος για το λαϊκό δίστιχο «Δεν πάω πιά στο Πισκοπιό να κάτσω στην πεζούλα γιατί μου βγάλαν αβανιά πως αγαπώ μια δούλα»

    Το δίστιχο είναι απολύτως ζωντανό και σήμερα. Σε πολλά νησιά τραγουδιέται σε ποικίλους σκοπούς, συνδυασμένο με ποικίλα άλλα δίστιχα, και με το τοπωνύμιο να παραλλάσσει κατά τόπους, π.χ. στην Πάρο «δεν πάω στην Αντίπαρο» κ.ο.κ.

    Από κάτι τέτοια, όπως και από το γεγονός ότι έχω δει τη λέξη σε πολλά λεξικά (όντως είναι πιο πιθανό να δεις τις λέξεις της πρώτης σελίδας παρά οποιαδήποτε άλλη – το αρχ. αάατος ποιος δεν το ξέρει;), η λέξη μού βγάζει μια αίσθηση οικειότητας. Ωστόσο δε θυμάμαι να την έχω χρησιμοποιήσει πρόσφατα…

  17. mitsos said

    Την ήξερα από μικρός (από την γιαγιά μου) αλλά ζήτημα να την έχω χρησιμοποιήσει μια δυο φορές στη ζωή μου.
    Πάντως μου φαίνεται πιο σαφής από την λέξη διαβολή
    Καλημέρα

  18. gbaloglou said

    Υπάρχει βεβαίως το επώνυμο «Αβανίδης»/»Αβάνογλου» (Avanoglu).

  19. gbaloglou said

    18 Υπήρχε δηλαδή στην τουρκική επώνυμο «Συκοφαντίδης»;! 🙂 Φαίνεται πως ναι, άλλωστε έχουμε και εμείς το ελληνικότατο «Πονηρίδης» 🙂

  20. nikiplos said

    Καλημέρα την χρησιμοποιεί η μητέρα μου (μικρασιάτισσα) αλλά με την δεύτερη σημασία που αναφέρεται στο άρθρο, δλδ την συμφορά.
    -πάθαμε μιαν αβανιά με το χαλάζι, το φυσάμε και δεν κρυώνει
    -Έχει κάνει αυτός αβανίες… (έχει φεσώσει στην αγορά κόσμο και κοσμάκη, δλδ έχει δημιουργήσει προβλήματα)

  21. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>αβανιά
    Αβγανιά στην Κρήτη, εβγανιά εμείς ανατολικά.
    -΄βγανίζω, κακοφημίζω, συκοφαντώ και
    -΄βγανισμένη, η που της βγήκε το όνομα/η κακή φήμη

  22. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    20 >>-πάθαμε μιαν αβανιά με το χαλάζι,
    Πάθαμε/μας έτυχε μια αζουδιά με το χαλάζι, θα λέγαμε κάτω, αντίστοιχα. Η φράση σου μου θύμισε τη λέξη που σημαίνει αναποδιά

  23. Konstantinos said

    «Δεν είμαι αβανιαρη μόνος για κακή σου τυχη»

    2011

  24. ΚΑΒ said

    Η λέξη μού είναι γνωστή. Την ακούω συχνά, όπως και το ρήμα, από τους συχωριανούς μου. Εγώ δεν τη χρησιμοποιώ.

  25. Stelios Kornes said

    Καλημερα! Γνωστη λεξη η αβανιά, ομως δεν την χρησιμοποιω σχεδον ποτέ.
    ‘Ασχετο: ακουσα προχθες δυο νεους να ισχυριζονται πως (και) το αγγλικο μπαρμπεκιου προήλθε απο την ελληνικη Βαρβακειο Αγορα, μεσω της φθορας της λεξης. Τι άλλο θα ακουσουμε;

  26. ΓΤ said

    @19 Μπαλό

    Πονηράκος
    Πονηρόπουλος

  27. Theo said

    Καλημέρα,

    Κι εγώ την ξέρω από λογοτεχνικά κείμενα αλλά δεν την έχω χρησιμοποιήσει.

  28. ΚΑΒ said

    Βλέπω στο λεξικό και ρ. αβανιάζω που δεν το χρησιμοποιούμε. την ηβάνισε πως τάχει με το γείτονα, είναι να μη σου βγει η αβανιά

  29. Mitsi Vrasi said

    Πολύ μικρή, μια γιαγιά μου ‘λεγε «όλο αβανιές κάνεις», ότι ήμουν ζημιάρα. Έκτοτε την έχω βρει μόνο σε βιβλία. Αλλά έζησα και ζω στην Αθήνα κι απ’ ό,τι βλέπω στα σχόλια η λέξη είναι ζωντανή (από τους μεγάλους;) σε άλλες περιοχές.

  30. Alexis said

    #25: Δίκιο είχαν! Ως γνωστόν οι χασάπηδες της Βαρβακείου επιδίδονταν παλαιόθεν σε κρασοκατάνυξη και ψήσιμο κοψιδίων μετά το πέρας των εργασιών τους 😅

  31. Alexis said

    …γι’ αυτό και η ορθή, ελληνόψυχη προφορά είναι βάρβεκιου, βεβαίως, βεβαίως…

  32. ΕΦΗ - ΕΦΗ said



    >> αβανιά (η) – Λεξικό του Λευκαδίτικου Γλωσσικού Ιδιώματος
    βλάβη, συκοφαντία, ρετσινιά, φρ. “μου κόλλησαν μια αβανιά” ή “μ΄αφήνουν εμένα οι αβανιές των παλιανθρώπων να προκόψω;” – “έπεσα σε αβανιές και την έπαθα”. (…)
    Ετυμολογική σημείωση:
    Το ΛΚΝ ανάγει τη λέξη στο μσν. αβάν(ης) (= συκοφάντης) < αραβ. hawān (= προδότης) + -ιά
    (Π.Γ. Κριμπάς)
    https://lexikolefkadas.gr/avania-i

  33. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    32α Το σκίτσο είναι του Γιάννη Ανδρεαδάκη https://archive.patris.gr/articles/272192

  34. Χαρούλα said

    Πρώτη φορά την συναντώ. Φαίνεται είμασταν πιο πότες και λέγαμε ρετσινιά🤣!

    Alexis(#7) νομίζω το αμιράς αυτές τις μέρες συζητήθηκε εδώ, κι αν θυμάμαι καλά, κάποιος σε σχέση με το δάσος. Δασολόγος πχ
    Αλλα αμπάς και αλατζάς πολύ συνηθισμένα στην οικογένεια μου. Αλατζάς φτηνό ύφασμα(τσίτι) που δίνει την ψευδαίσθηση καλού. Ενώ αμπάς το χοντρό πανωφόρι.

  35. Λάμπας said

    Στο ιδίωμα της Γορτυνίας η λέξη υπήρχε, δε θυμάμαι, όμως, κάποιο γνωστό μου να τη χρησιμοποιεί. Σε κάποιο τοπικό γλωσσάρι μάλιστα, βρίσκω και παράγωγα: αβανιάρης =αδικητής, αβανιάρικο= το κερδισμένο με αδικία. Υποθέτω ότι οι σημασίες αυτές σχετίζονται με τις πρακτικές της Τουρκοκρατίας που αναφέρονται στο άρθρο.

  36. Anna Flaggermus said

    Δεν την ήξερα τη λέξη. Θα ρωτήσω τα πεθερικά μου που έχουν τουρκικές ρίζες. Ο πεθερός μου είναι και δίγλωσσος.

  37. Κασκαρίκα said

    Σήμερα την έμαθα

  38. Stelios Kornes said

    @30-31 Αlexis: Μα καλά… μπροστα ησουν; Αυτο ακριβως ελεγαν οι νεαροι: βάρβεκιου πρεπει να το προφερουμε!

  39. Fremder said

    Παραλλαγή του γνωστού δημοτικού που άκουσα από τον συγχωρεμένο πεθερό μου στην Εύβοια:
    Τσοπανάκος ήμουνα
    προβατάκια φύλαγα
    μα δεν φύλαγα πολλά
    καμιά πεντακοσαριά
    κει που τα ροβόλαγα
    και τα πετροβόλαγα
    μου εβάλαν αβανιά
    πως εφίλησα μια νια
    μα εγώ δεν φίλησα καμιά
    ουτε Τούρκα ούτε Ρωμιά

  40. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Την ξέρουμε τη λέξη, Ημείς (γκουχ-γκουχ 🧐) την έχουμε βάλει και στο σλανγκ παλαιόθεν. Αλλά δεν τη χρησιμοποιούμε, είμεθα υπεράνω. Ούτε την ακούμε, δεν συναναστρεφόμαστε μπυθουλίες και τσοκαρίες Ημείς.

  41. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα και τα δεύτερα σχόλια. Είμαι εκδρομή στο Κιάτο,οπότε θα τα πούμε το βράδυ.

    Λεωνικε, νομίζω κατσιρμαδες είναι τα λαθραία.

  42. Spiridione said

    Τη λέξη την ξέρω μόνο από λεξικά.
    Η σημασία της αβανιάς = ζημιάς μπορεί να οφείλεται και σε σύγχυση με τη λέξη αβαρία (επίσης αραβικής αρχής).

  43. Κωστής Ανετάκης said

    Ομολογώ ότι, αν και τουρκόσπορος, πρώτη φορά την ακούω αυτή τη λέξη από σένα, Νικοκύρη. Και το τραγούδι της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, που μελοποιήθηκε σχετικά πρόσφατα, το άκουγα και δεν έβγαζα άκρη τι έλεγε σ’ εκείνο το σημείο…

  44. spyridos said

    32
    Ο Βασίλης Ορφανός δεν την αναφέρει.
    Έχει το επίθετο αβανάκης : μωρόπιστος, αφελής.

  45. Πέπε said

    42
    > Η σημασία της αβανιάς = ζημιάς μπορεί να οφείλεται και σε σύγχυση με τη λέξη αβαρία

    Μήπως αντίστοιχα και οι μορφές «αβγανιά», «εβγανιά» (#21, 32), με την κανονική όμως σημασία, οφείλονται σε σύγχυση, παρετυμολογική επίδραση δηλαδή, με το ρήμα βγάνω (βγάζω) που συνήθως συνοδεύει τη λ. αβανιά;

  46. Μαρία said

    >Ακόμα, βρίσκουμε την αβανιά σε κείμενα περί Τουρκοκρατίας, για τις ψευδείς καταγγελίες εναντίον χριστιανών, που οδηγούσαν σε δήμευση περιουσίας.

    Έτσι την έμαθα στην έκτη γυμνασίου, τότε που δεν αποστηθίζαμε το εγχειρίδιο της ιστορίας, για να περάσουμε στο πανεπιστήμιο.

  47. Λάμπας said

    Για την Έμπε ντε Μποναφίνι.
    https://www.efsyn.gr/themata/gynaikes-toy-kosmoy/368240_apohairetismos-stin-proedro-ton-miteron-tis-plateias-toy-mai

  48. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Γνωστή μού είναι η λέξη, τα περισσότερα κρητικά λεξικά την περιέχουν, αλλά δεν νομίζω ότι χρησιμοποιείται πια. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο 2-3 φορές συναντάται στα έργα της κρητικής αναγέννησης και ίσως αυτό να επέδρασε στη μη επιβίωσή της.

    Αντ’ αυτής υπήρχε –και υπάρχει σε χρήση, όχι συχνά όμως- η συγγενής της «αβγανιά» ή «εβγανιά» ή «βγανιά» (βλ.και ΕΦΗ #21), που έχει πιθανότατα προέλθει από παρετυμολογική επίδραση (και συμφυρμό; ) με το «βγάνω», όπως λέει και ο Πέπε στο #45.

    Έχω την εντύπωση ότι συχνότερα ακούγονται –και σήμερα- τα «(α)πανωβ(γ)άρματα» και το ρήμα «(α)πανωβγάνω», με παρεμφερή σημασία.

  49. Spiridione said

    – … τη βρίσκουμε και σε κείμενα της εποχής, π.χ. στον Κρητικό πόλεμο του Μπουνιαλή

    Και λίγο πιο πριν στη Διήγηση του Ρεμπελιού των Ποπολάρων του Σουμάκη.
    Το πόπολο συκοφαντούσε τους αρχόντους:
    «Ηύρηκαν μίαν μέθοδο και αβανία, ότι πως ο Σιν. Γιούλιος ο Πανάρετος, ένας από τους εδικούς μας άρχοντες, εμπήκε εισέ μιας φτωχής σπίτι και επροσπάθησε να κάμη με δαύτηνε με δυναστικόν τρόπον, εναντίον της θελήσεώς της, δια το οποίον πράγμα η δικαιοσύνη τον έπιασε και τον κράτησε εις το κάτεργο εισέ φυλάξι και καλή κουστοδία. Όμως μετά καιρόν ελυτρώθη από την αβανίαν ετούτη, γνωρίζοντάς τονε η δικαιοσύνη άφταιστον, και φανερά εγνωρίσθη πως ήτανε αδικημένος. Η οποία γυναίκα ήτανε κατατρεμένη, ήτανε και προτήτερα αμαρτωλή, και Κρητικιά. Ο άνδρας της ωνομαζότουνα ο Εξηδάχτυλος, πτωχός. Και εις ετούτη την αμαρτωλή ευρήκανε πάτημα δια να σκεπάσουν την απρέπεια τους, επειδή και άλλο δεν ευρήκανε. Μονοντούτο οπού επερπατούσανε λέγοντες περίσσιαις συκοφαντίαις και αβανιαίς των αρχόντων το πως εκάμανε ενού και αλλουνού ποπολάρου, και το πως περίσσιοι επήγαιναν και εκατηγορούσαν τα σπίτια τους, και έπερνον το πράγμα τους με το στανιό».
    https://www.tapantareinews.gr/2021/10/blog-post_89.html

    Υπάρχει έναν αιώνα πρωτύτερα και στην Παλαιά τε και Νέα Διαθήκη του Ι. Καρτάνου που σας έλεγα προχθές.
    Εδώ τα χώνει στους φαύλους αρχιερείς:
    «και εσείς ως είπα αρπάζετε ενού και αλλουνού και φυλάγετέ τα, και πωλείτε τες μητροπόλεις σας διά να κάμετε πολλά φλουρία, και τέλος πάντων σας τα παίρνουν οι Τούρκοι και δεν σας μένει, μόνον η φιλαργυρία, και υπάτε στην αιώνιον Κόλασιν ώσπερ τον Ιούδαν, οπού δια την φιλαργυρίαν του εχάθη και τα στάμενα (χρήματα) τα έχασεν και ούτε εκείνα εκέρδισε ούτε την ψυχήν του. Τον αυτόν τρόπον και εσείς, αρπάζετε, συνάζετε, αδικείτε τους χριστιανούς, έπειτα σας έρχεται μία αβανία και δίδετέ τα σωρηδόν. Τα κακά συναγμένα κακά και αποδίδονται».

  50. Costas Papathanasiou said

    Καλησπέρα.
    Αντ’ αυτών που βάνουν/βγάνουν αβ(γ)ανιά (και αμελούν το μέλι), σήμερα, μάλλον καλυπτόμαστε επαρκώς από κακολόγους και διαβολείς που “ρίχνουν λάσπη” (λασπολογούν με ή χωρίς ανεμιστήρα) ή “βγάζουν βρώμα”, και αυτούς που -μερικές φορές- “βάζουν σκαλτσιές” ή -πού και πού- “κολλάνε ρετσινιά” (επίσης -όπου τοξικότητα- εξακολουθούν, δυστυχώς, να υπάρχουν και φαρμακεροί φαρμακόγλωσσοι φαρμακομύτες, φίδια κολοβά )
    ●¨”Και κάποια τραγουδιστικά:
    —“Είμαι αβάνης, αβάνης αβανιάρης/ Είμαι αβαλσάμωτος αβάσκωτομακαλιάρης”(βλ. https://www.youtube.com/watch?v=bQAcsygEw9w Ημισκουμπρια: Ο Διαβολος ξαναχτυπα(Αλμπουμ:Τη Λόλα από τη Φωτιά ποιος θα τη Βγάλει; -2001)
    —“Χορταράκι απ’ το λιβάδι και νερό απ’ το πηγάδι
    Μ’ έστειλαν να πάω να φέρω και το δρόμο δεν τον ξέρω
    Και μου ’ρίξαν αβανιά, πως εφίλησα μια νια.
    ’Γω δε φίλησα καμιά, ούτε Τούρκα, ούτε Ρωμιά
    Μόνο μια παπαδοπούλα, όμορφη και νοστιμούλα
    Που ’χε μάτια σαν ελιές, φρύδια σα δεντρογαλιές
    Που ’χε τα μαλλιά μετάξι και πλεγμένα με την τάξη”. (βλ.https://www.domnasamiou.gr/?i=portal.el.shows&id=170 , ή την παραλλαγή
    στο https://www.youtube.com/watch?v=P6R0eLHDcAQ&t=14s Χορταράκια απ’ το λειβάδι – Κώστας Καντζιλιέρης)
    —Επίσης, δημοτικό, σε διάφορες παραλλαγές:
    “Τρεις κοπέλες λυγερές, πάν΄ στο δρόμο μοναχές
    Κει που επηγαίνανε μια στην άλλη λέγανε
    “Μωρ΄ εδώ που πάμε εμείς, μήπως έρθει και κανείς
    Και μας ρίξει αβανιά, πως εφίλησε τη μια;”
    ●Και φράση( βλ. και σχ.45- Πέπε)”Κι εγώ δε θέλω να σου βγάνουνε τέτοια αβανιάi οι αθρώποι” (στο https://svoura.net/2022/10/%CE%B7-%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%BA%CE%BF%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CE%B6%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%B1%CE%BA%CE%AC%CE%BA%CE%B7/ )

  51. Παναγιώτης Κ. said

    Θα μπορούσε ο Μάρκος αντί για τη λέξη αβανιά να χρησιμοποιήσει τη λέξη συκοφαντία;
    Εγώ λέω θα μπορούσε χωρίς να του πέφτει… βαριά!
    Στο τραγούδι του ο «ισοβίτης» μια χαρά χρησιμοποιεί την…ζόρικη λέξη ραδιουργία!

    «Με τη ραδιουργία σου μπουζούριασα τον χίτη
    δίχως να θέλω μ’ έκανες να γίνω ισοβίτης.
    Τέτοια μεγάλη εκδίκηση αν την εξεμπουκάρω
    όπως τον Έκτορα ο Αχιλλεύς τον έσουρνε στο κάρο»

  52. Λεύκιππος said

    Παντελώς άγνωστη λέξη.

  53. Άγνωστη τελείως

  54. Λογική εξαίρεση …

    Ο CR7 σκόραρε σε 5ο συνεχόμενο μουντιαλ !!!

  55. Πέπε said

    50
    Από όλες αυτές τις φράσεις, η «ρετσινιά» μού φαίνεται να είναι το ακριβέστερο συνώνυμο της αβανιάς. Διαδίδεται μια πληροφορία που σε εκθέτει, και που κατά κανόνα δεν ισχύει, ενώ και τις φορές που τυχόν ισχύει έχει διογκωθεί αυθαίρετα και κακοπροαίρετα.

  56. sarant said

    Eπανήλθα και ευχαριστώ για τα νεότερα!

    41 Ισχύει αυτό

    49 Μπράβο

    51 Αλλά ο Μάρκος εδώ επαναλαμβάνει λαϊκό δίστιχο

  57. Πέπε said

    56 (@51)
    Το λαϊκό δίστιχο δεν είναι πολύ δεσμευτικό ως προς τις λεπτομέρειες της φόρμας του. Νομίζω ότι ήδη κυκλοφορεί και στην εκδοχή «γιατί μου βγάλαν τ’ όνομα», πιθανόν και σε άλλες νοηματικά και μετρικά ισοδύναμες. «Συκοφαντία» θα μου ‘πεφτε λίγο βαρύ να το άκουγα σε τέτοιο πλαίσιο, μία όμως πολύ κλασική έκφραση, σχετικά λογιότερης προέλευσης αλλά λαϊκότατης χρήσης, είναι «άδικα με κατηγορείς/κατηγορούν».

    Επίσης, «τι μου προσάπτεις»

  58. gbaloglou said

    Μέσω TLG … το βρίσκω στον Πατριάρχη Αλεξανδρείας (1590-1601) Μελέτιο Πηγά, για παράδειγμα (με ευρύτερη σημασία):

    Παρακαλοῦμεν δὲ τὴν Σὴν βασιλείαν, ἵνα δεξαμένη ἀσπασίως τὸν αὐτὸν ὁσιώτατον κὺρ Ἰωάσαφ Ἀναγνώστην δώσῃ ἐλεημοσύνην διὰ τὸν θρόνον τῆς Ἀλεξανδρείας καὶ διὰ τὸ Μοναστήριον τοῦ Μεγάλου Γεωργίου, ὅτι αἱ ἀβανίαι ἐπηρεάζουσι πολλὰ καὶ ὁ κόσμος ἐπτώχυνε τοιοῦτον χαλεπῶς, ὥστε μὴ δύνασθαι ἡμᾶς πλέον οὔτε ζῆν, οὔτε Ἐκκλησίας ἢ Μοναστήρια κρατεῖν· καὶ κινδυνεύει ἡ πίστις τοῦ Χριστοῦ ἧς ἡμεῖς ὑπερμαχοῦμεν μέν, ἀποροῦντες δὲ καὶ δαπάνης καὶ χρημάτων κινδυνεύομεν καὶ αὐτοὶ καθ’ ἡμέραν ἀποθνῄσκοντες (οἶδεν ὁ Θεὸς) θανάτους πολλοὺς καὶ αἰσχρούς.

  59. leonicos said

    55 Πέπε και όχι μόνο, βλ. Χαρούλα πιο πάνω

    Νομίζω πως ῤετσινιά’ είναι η κατηγορία που σε ακολουθεί, που δεν ξεχνιέται, άσχετο αν είναι σωστή ή όχι

    Η αβανιά είναι συκοφαντία

    Φυσικά σύφωνα με το προσωπικό μου γλωσσικό αισθητήριο, όπως πάντα. Αυτό δεν αποκλείει το δικό σου α ειναι λίγο διαφορετικό. Πάγια είναι η θέση μου εδώ ότι ο καθένας έχει τη διάλεκτό του, που δεν φαίνεται συνήθως, αλλά καμιά φορά, όπως αυτή, βγαίνει στην επιφάνεια

  60. gbaloglou said

    58 Και, λίγο αργότερα, στον Νεόφυτο Ροδινό, ως ρήμα:

    Ἀπὸ ἐτούτους πάλιν κάποιους ὁποῦ ἀβάνιζε καὶ τοὺς ἐδιάβαλλεν καὶ τοὺς ἐπικροΰβριζεν διὰ πολλαῖς ἀσχημιαῖς, ἂν κανεὶς ὕστερα ὁμολόγα πὼς θέλει νὰ συγκοινωνήσῃ μετ’ ἐκεῖνον, ἀλησμόναν τα ὅλα ἐκεῖνα πάραυτα, μηδὲ ἔβαζέ τα εἰς τὸν νοῦν του.

  61. sarant said

    60 Εχει και αβανίζω, έχει και διαβάλλω 🙂

  62. sarant said

    Και ένα ολυμπίτικο που μου έστειλαν με μέιλ. Για τις άλλες άγνωστες λέξεις, απευθυνθείτε στον Πέπε

    Άκου! Να την εεί κανείς στοκ κέλλοτ σας εκείνο,

    την αβανιάν να μη μπορώ ποτέ μου να ξεπλύννω.

    Τι μάντεμά τοκ κ´ ήθελεν να κάμει συψαλλίκι,

    ανήπαντρή ´το πλια καλά για πάντα να μ´αφήκει.

    Εεί = δει

    Τι μάντεμά τοκ = πως και

    Συψαλλίκι = συζήτηση για προξενιό

  63. gbaloglou said

    61 Επεξηγηματικό το δεύτερο … ή μήπως το πρώτο;! 🙂

  64. Πέπε said

    62
    στοκ κέλλοτ σας = στον κέλλο(ν) σας. Κέλλος = δωμάτιο (αποθηκευτικό, κουζίνα κλπ.)
    τι μάντεμά τοκ κι ήθελεν = τι μάντεμά (ή)’τον κι ήθελε = ποιος θα το μάντευε, ποιος να το περίμενε ότι θα ήθελε… (άρα, τελικά, «πώς και…»)

    Όλο μαζί:

    Άκου! Να την έβελεπε κανείς που ήρθε σπίτι σας,
    να μην μπορώ ποτέ μου να ξεπλύνω την αβανιά.

    Ποιος να το περίμενε ότι θα έκανε κουβέντα για συνοικέσιο!
    Καλύτερα να μ’ ‘αφηνε για πάντα ανύπαντρη.

    Όχι πως το καταλαβαίνω πλήρως. Κάποια μάνα πήγε και παντρολόγαγε την κόρη της, κατά τρόπο που να την εκθέσει;… Ίσως το συνοικέσιο απευθυνόταν σε οικογένεια κακοχαρακτηρισμένη, ντροπιασμένη, ποιος ξέρει.

    Οι καρπάθικες μαντινάδες λέγονται πάντοτε εντός κάποιου πλαισίου που άμα δεν το γνωρίζεις δε βγάζεις εύκολα άκρη. Γι’ αυτό και, ενώ παράγονται άπειρες, ελάχιστες έχουν μείνει ως ρεπερτόριο, που να μπορούν να τραγουδηθούν χωρίς κανένα πλαίσιο.

    Πάντως η αβανιά θα περίμενε κανείς να είναι αβανέα στα ολυμπίτικα.

  65. Πέπε said

    > Ίσως το συνοικέσιο απευθυνόταν σε οικογένεια κακοχαρακτηρισμένη, ντροπιασμένη, ποιος ξέρει.

    Όχι, άκυρο. Λέει «στον κέλλο σας»: άρα απευθύνεται σε κάποιον από αυτή την οικογένεια, άρα αποκλείεται να τους λέει ευθέως ότι είναι ντροπιασμένοι. Για κάποιον άλλο λόγο το συνοικέσιο ήταν ντροπή. Κάποια συγγένεια, κάποια απαγορευτική ταξική διαφορά (να πήγε κάνας τρούτσος σε κανένα κανακαρόσπιτο…);

  66. Alkis said

    62

    Είναι από το βιβλίο «Κωσταντής» του Γιώργου Κανάκη που βγήκε φέτος. Είναι γραμμένο στην τοπική διάλεκτο και έχει έμμετρες θεατρικές αναφορές από την παραδοσιακή ζωή της Ολύμπου Καρπάθου. Ο ήρωας, Κωσταντής, συναντά την ηρωίδα, Σοφίλλα, και της λέει πως η μάνα της πήγε στο σπίτι της θείας του για να την προξενέψει. Και η Σοφίλλα απαντά:

  67. sarant said

    66 Ευχαριστούμε για την επεξήγηση

  68. Αγγελος said

    Yπάρχει και στα γαλλικά λέξη avanie, που σήμερα κυρίως σημαίνει ταπεινωτική/εξευτελιστική μεταχείριση, αλλά που ορίζεται αναλυτικά στο λεξικό του Furetière του 1690 ως εξής:
    «avanie subst. fem.
    Querelle sans fondement, calomnie que les Mahometans font aux Chrétiens pour leur faire quelque affront, ou exaction. Ce mot est venu des Orientaux. Les Turcs prononcent avan qui vient de l’Hebreu hava, qui signifie iniquè agere ; ou de aven, qui signifie iniquité, comme témoigne Menage. En ces quartiers-ci on s’en sert pour exprimer une grande honte qu’on fait à quelqu’un, soit par une forte réprimande, soit par quelque affront ou insulte.»
    δηλαδή «αβάσιμη καταμήνυση, συκοφαντία που κάνουν οι Μουσουλμάνοι στους Χριστιανούς για να τους ταπεινώσουν ή να τους πάρουν εκβιαστικά κάτι. Η λέξη μας έρχεται από τους Ανατολίτες […] Στα μέρη μας χρησιμοποιείται για να εκφράσει μια μεγάλη ντροπή που υφίσταται κάποιος, είτε από βαριά επίπληξη, είτε από εξύβριση ή προσβολή.»

  69. Πέπε said

    68
    Δε μου λες, φίλε/η (;) Alkis, είσαι από την Όλυμπο; Ψάχνω ένα άλλο βιβλίο που βγήκε τα τελευταία χρόνια και που δεν έχω καταλάβει πού διατίθεται…

  70. sarant said

    68 Ενδιαφέρον!

  71. Alkis said

    69

    Η γυναίκα μου είναι από την Όλυμπο. Ποιο βιβλίο ψάχνεις;

  72. Ω… ούτε κι εγώ την ξέρω.

  73. Πέπε said

    71
    Του Μ. Σοφίλλα με τους σκοπούς! Το ξέρεις;

  74. Μαρία said

    Την έκφραση «βάζω διαβάλματα» που λέγαμε μικρά, όταν κάποιος μας έβαζε φιτίλια για μια φίλη μας, τη λέγατε οι νότιοι;

  75. Alkis said

    73

    Όχι θα το ψάξω.

  76. ΚΑΒ said

    74. Τη λέξη, ως Κυκλαδίτης, την αγνοούσα, άσχετα αν την κατάλαβα αμέσως. Από μια ματιά που έριξα είδα ότι χρησιμοποιείται στη βόρεια Ελλάδα.

  77. Πέπε said

    75
    «Τραγούδια και σκοποί από τα χωριά της Καρπάθου», Μανώλης Σοφίλλας, 2021 μάλλον, έκδοση με ιδιωτική χορηγία. Στο ίντερνετ οι μόνες αναφορές προέρχονται από καρπαθιακά ή έστω 12νησιακά σάιτ, ούτε ένα από βιβλιοπωλεία ή κάτι τέτοιο, επομένως μόνο από στόμα σε στόμα φαίνεται να μπορεί κανείς να το βρει.

    Αν όντως θυμηθείς και μου βρεις καμιάν άκρη, θα σου ειμαι ευγνώμων!!

    (Ζητώ συγγνώμη για την κατάχρηση του χώρου…)

  78. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Την είχα ακούσει σίγουρα πολύ παλιά(δεν θυμάμαι που) και είχα ξεχάσει εντελώς τη σημασία της.

  79. Κουτρούφι said

    Στη βιογραφία του ο Μάρκος αναφέρει για το δίστιχο (στην έκδοση που έχω):

    «Το ’χε γράψει τότε ο Μπαταόλος με τ’ όνομα, ένα ωραίο κομμάτι, ένα συρτό.»

    Δεν πρέπει να είναι Μπαταόλος αλλά Μπαταρόλος (μάλλον πρόκειται για τυπογραφικό λάθος). Το «μπαταρόλος» είναι παρατσούκλι, διαδεδομένο στο Αιγαίο (Βρισκω π.χ. ότι στην Πάτμο, σημαίνει τον ασταθή χαρακτήρα). Εμείς, στη Σίφνο, έχουμε παρατσούκι «Παταρόλος».

    Όπως λέει ο Πέπε, το δίστιχο ειναι ζωντανό και τραγουδιέται ακόμα στο Αιγαίο (κι εμείς στην Αντίπαρο αναφερόμαστε) σε διάφορους σκοπούς. Αλλά, δεν είναι γνωστός ο συγκεκριμένος σκοπός με τον οποίο τον ήξερε ο Μάρκος. Μπορεί να είναι αυτός:

    Είναι από Σερφιώτες και εκεί, σαν τσάκισμα, αναφέρεται ο Μπαταρόλος.

  80. ορεσίβιος said

    «…- Δε λέω πως ήμουνα παστρικός, έλεγε μια μέρα στο μαγαζί του Βασίλη ο Αγγελής. Και της Παναγιάς τα μάτια έκλεφτα. Μα τα κουγαίικα τραγιά δεν τα πήρα. Εδώ μ’ έβρε αβανιά. Ογράτισα άδικα». (Από το βιβλίο του Θ. Γιαννόπουλου : Ιστορίες κι ανέκδοτα από το χωριό μου)- Χωρίό Σέρβου Αρκαδίας, περιοχή Ηραίας.
    Σε πολλές περιοχές της Πελοποννήσου η λέξη ήταν σε καθημερινή χρήση από τους ηλικιωμένους ως πριν 20 ως 30 χρόνια (Τι αβανιές πληρώνω! / Κακή αβανιά / Τι αβανιές πλερώνεις κι εσύ βρε βασάνη / Μ’ έβρανε πολλές αβανιές στη ζωή μου).

  81. Μπάμπης Φλώρος said

    Στα γλέντια της οικογένειας, με σαρακατσάνικη ρίζα, ακουγόταν ένα τραγούδι με το στίχο » κι εκεί μου ρίξαν αβανιά πως φίλησα κοράσι». Για τους μη Σαρακατσάνους της παρέας χρειαζόταν μετάφραση… Πρέπει να έχουν περάσει πάνω από 30 χρόνια από τότε που την άκουσα τελευταία φορά.

  82. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    79 Α μπράβο

    80 Καλώς τον Ορεσίβιο, σαν τα χιόνια! Δεν σε αναγνώρισε ο πορτιέρης και το σχόλιο διανυκτέρευσε στο κρατητήριο 🙂

    81 Ευχαριστούμε, καλώς ήρθατε!

  83. Alkis said

    77

    Βρήκα άκρη και θα στείλω αμέσως τις (και προσωπικές) πληροφορίες με μέιλ στον κ. Σαραντάκο με την παράκληση να σου τις προωθήσει.

  84. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    80 Καλώς τονε!
    >>Ογράτισα άδικα
    Εγράντισα άδικα/έμπλεξα, βρήκα το μπελά μου, αυτό σημαίνει;
    Γραντισμένος, με πρόβλημα υγείας, ο που έχει βλαφτεί (είτε από αρρώστια είτε από …τις νεράιδες)

  85. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    74.
    Μπα, δεν νομίζω να ‘βάζουμε διαβάλματα’ εδώ στα …πολύ νότια. Όμως ‘βάνομε ανακατερά’ 🙂 , με ίδια σημασία : διαβολές, κουτσομπολίστικες συνήθως.
    (και ‘απανωβάρματα’, βέβαια, που έγραψα στο #48).

  86. ΝΕΣΤΑΝΑΙΟΣ said

    68. Εδώ εσύ έχεις πει κάτι. «αβάσιμη καταμήνυση, συκοφαντία που κάνουν οι Μουσουλμάνοι στους Χριστιανούς για να τους ταπεινώσουν ή να τους πάρουν εκβιαστικά κάτι.».

    ‘Όταν μια λέξη έχει αβέβαιη ετυμολογία, ξεσπιτώνεται και χάνεται.

    Εγώ προσπάθησα να την ετυμολογήσω με βάση το «βαίνω». Με προβλημάτισε το «α». Είναι στερητικό ή μήπως είναι επιτατικό; Ίσως και τα δύο. Μήπως η έννοια (θέμα) είναι κατι που δεν ταιριάζει, δεν πάει, δεν βαίνει με τον άνθρωπο; Μήπως η «αβανιά» είναι παλιανθρωπιά;

    Τώρα πιά δεν είναι τίποτα επειδή έχει παύσει να υπάρχει.
    Εμείς οι Έλληνες είμαστε ρατσιστές. Δεν θέλουμε ξένες λέξεις στο λεξιλόγιό μας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: