Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ερωτήσεις και απαντήσεις νούμερο έξι

Posted by sarant στο 2 Δεκεμβρίου, 2022


Νούμερο έξι, επειδή δεν είναι το πρώτο άρθρο της κατηγορίας αυτής, αν και βέβαια πάει αρκετός καιρός από το προηγούμενο αντίστοιχο.

Στις στήλες των χρονογραφημάτων, αν υπάρχουν ακόμα χρονογραφήματα σε εφημερίδες, όσες εφημερίδες υπάρχουν ακόμα, συνέβαινε πότε πότε ο χρονογράφος να δημοσιεύει μία ή περισσότερες επιστολές αναγνωστών, άλλοτε σχολιάζοντας κι ο ίδιος κι άλλοτε παραχωρώντας ολόκληρο τον χώρο της στήλης στους αναγνώστες του. Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος στα Νέα έβαζε στα χρονογραφήματα αυτά τον τίτλο «Απ’ όσα μου γράφουν». Τέτοια άρθρα, πέρα από την επικοινωνία, έδιναν στον συντάκτη μιαν ανάπαυλα, διότι είναι μεγάλη καταδίκη να πρέπει να γράφεις κάθε μέρα τις εξακόσιες, οχτακόσιες ή χίλιες λέξεις για να γεμίσεις τη στήλη σου.

Εμείς εδώ δεν είμαστε εφημερίδα και δεν γράφουμε χρονογράφημα, όμως έχουμε κάθε μέρα καινούργιο άρθρο (εντάξει, κάποτε επαναλαμβάνουμε παλιά άρθρα, αλλά με μέτρο). Βέβαια, τη γνώμη σας την εκφράζετε στα σχόλια, δημόσια.

Συχνά συμβαίνει όμως να μου κάνουν ερωτήσεις, για γλωσσικά κυρίως θέματα, είτε γνωστοί είτε άγνωστοι, άλλοτε με ηλεμήνυμα (email που λέει ο κ. Μπαμπινιώτης) κι άλλοτε στο Φέισμπουκ. Όταν μπορώ απαντάω, όπως μπορώ, αν και μερικές φορές δεν προλαβαίνω να το κοιτάξω σε βάθος το θέμα. Μια φορά στο τόσο, κρατάω σε ένα αρχείο την ερώτηση και την απάντηση, μήπως και έχει ενδιαφέρον να ξαναδώ το θέμα ή να το αναπτύξω σε άρθρο στο ιστολόγιο, όπως έχω κάνει όχι λίγες φορές.

Πριν από χρόνια σκέφτηκα ότι θα ήταν ωραίο να βλέπουν κι άλλοι την απάντηση, όχι για να μάθουν αλλά κυρίως γιατί μπορεί να έχουν κάτι να προσθέσουν, κι έτσι βάλαμε τον Ιούνιο του 2015 ένα τέτοιο άρθρο, με ερωτήσεις που μου είχαν γίνει και με τις αντίστοιχες απαντήσεις, και μερικούς μήνες αργότερα ένα ακόμα. Το τρίτο άρθρο της σειράς αυτής το έβαλα το 2017, το τέταρτο το 2019 και στις αρχές του χρόνου το πέμπτο άρθρο. Σήμερα βάζω το έκτο άρθρο της κατηγορίας αυτής.

Παρουσιάζω λοιπόν 15 ερωτήσεις που μου έγιναν, μαζί με τις απαντήσεις, που εδώ τις έχω ενδεχομένως αναπτύξει κάπως περισσότερο.

Και ξεκινάω με μια ερώτηση που δίστασα αν θα τη συμπεριλάβω γιατί πλησιάζει στο να αποκαλύπτει προσωπικά δεδομένα. Έχει όμως γλωσσικό ενδιαφέρον και αφού το επώνυμο για το οποίο γίνεται λόγος δεν είναι πια και τόσο σπάνιο, και αφού δεν αποκαλύπτω φυσικά το όνομα, θαρρώ ότι δεν έχουμε δεοντολογικό θέμα.

* Λοιπόν, φίλη με το επώνυμο Μαντουβάλου μου γράφει:

Θα σας παρακαλούσα, αν δεν σας είναι κόπος, να μου πείτε σε ποια συλλαβή είναι σωστό να τονίζεται το επώνυμό μου.

Εγώ το έμαθα και το κρατάω Μαντουβάλου, οι περισσότεροι όμως πλέον με λένε Μαντούβαλου.

Kαλημέρα σας.

Ο κανόνας είναι ότι ο τόνος κατεβαίνει στη γενική, αλλά σε αυτόν τον κανόνα υπάρχουν εξαιρέσεις α) για λαϊκές λέξεις και β) για πολυσύλλαβες λέξεις.

Αυτό όμως ισχύει για απλές λέξεις, π.χ. λέμε «του ανθρώπου» αλλά, π.χ. «του αρχοντάνθρωπου», «του παλιοσίδερου», «του σαράβαλου»

Εδώ όμως έχουμε επώνυμο, και τα θηλυκά επώνυμα διατηρούν τον τόνο κατεβασμένο. Λέμε «Η κόρη του Παπαδόπουλου» αλλά «η κυρία Παπαδοπούλου».

Οπότε, Μαντουβάλου. Με εντυπωσιάζει ότι οι περισσότεροι σας αποκαλούν «Μαντούβαλου», ίσως αυτό να οφείλεται στη σχετική σπανιότητα και αδιαφάνεια του επωνύμου, δεν νομίζω να λένε «Η κυρία Γιαννακόπουλου».

Πράγματι, το επώνυμο Μαντούβαλος δεν ανήκει στα πιο γνωστά καλούπια επωνύμων (με καταλήξεις -όπουλος, -άκης κτλ.) ούτε αναλύεται εύκολα.

Αναρωτιέμαι αν έχουν κι άλλες φίλες παρατηρήσει να μην κατεβαίνει ο τόνος στο επώνυμό τους.

Καλημέρα. Έχουμε μια διαφωνία με συνεργάτη Αναζητούμε λοιπόν τον καλύτερο για να μας διαφωτίσει.

Μπορείς να χρησιμοποιήσεις το per mare per terram εννοώντας με κάθε τρόπο;

Κανονικά όχι. Λέμε «τον αναζητούν per mare per terram», εμείς συνήθως το λέμε αντεστραμμένα, σε ξηρά και θάλασσα.

Η αλήθεια όμως είναι ότι έχει χρησιμοποιηθεί και με αυτό τον τρόπο. Δες εδώ συζήτηση στο φόρουμ της Λεξιλογίας, για δημοσίευμα της Καθημερινής όπου γράφεται ότι «Μορφωμένοι νέοι, ηλικίας 25 – 35 ετών, προσπαθούν να φύγουν από την Ελλάδα per marem per terras, προσβλέποντας σε μεγαλύτερες αμοιβές, αξιοκρατικότερη αντιμετώπιση, καλύτερη ποιότητα ζωής.»

Βέβαια, η Καθημερινή έχει λάθος τη λατινικούρα, αλλά κι εδώ η σημασία είναι «με κάθε τρόπο». Τι να πω, εγώ θα το απέφευγα.

Καλησπέρα κύριε Σαραντάκο. Άκουσα ένα παρατσούκλι σε χωριό της Κορινθίας «αμπράζος». Έχετε να δώσετε κάποια εξήγηση; Αναφέρονται σε άνθρωπο που είναι τσαπατσούλης. Ευχαριστώ εκ των προτέρων

Καλησπέρα. Υπάρχει και επίθετο, Αμπράζης και Αμπράζος. Στο Ιστορικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής βρίσκω λήμμα «αμπράζης» με διάφορες (υποτιμητικές) σημασίες, ανάμεσα στις οποίες «άταχτος, απρόσεχτος» και «χονδροειδής» αλλά και «βάναυσος, αγροίκος». Προέρχεται από το αραβοτουρκικό ebras, λεπρώδης, ψωραλέος, λέει το ΙΛΝΕ. (Φαίνεται μεγάλη η σημασιακή μετατόπιση, αλλά στις αρνητικές σημασίες συμβαίνουν αυτά).

Νίκο, γεια-χαρά, πες μου την γνώμη σου

«Μια συγκλονιστική εμπειρία του Θεόφραστου Γέρου ως δάσκαλος στην Πτερούντα της Λέσβου στα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής»

είναι σωστό το ως δάσκαλος ή πρέπει να γίνει ως δασκάλου;

Και εδώ:

«αλλά και στην πράξη έδειξε ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις ανάγκες όλου του νησιού με αποτέλεσμα να προβάλει ως λυτρωτική λύση η διάσπαση»

μήπως το να προβάλει θέλει 2 λ γιατί δείχνει διάρκεια;

Καλησπέρα Χ… Επιγραμματικά:

α) στο πρώτο θα έβαζα «ως δασκάλου»

β) στο δεύτερο κάνε το εξής τεστ. Βάλε ένα άλλο ρήμα πχ το «εμφανίζομαι».

Αν σου ταιριάζει «να εμφανιστεί ως λυτρωτική λύση η διάσπαση» τότε θα βαλεις: να προβάλει

Αν σου ταιριάζει «να εμφανίζεται ως λυτρωτική λύση η διάσπαση» θα βάλεις: να προβάλλει

(Όπως καταλάβατε το μήνυμα το έστειλε φίλος από Μυτιλήνη)

Αγαπητέ κ. Σαραντάκο. Να είστε καλά καταρχάς.

Τι γνώμη έχετε αν χρησιμοποιήσω τη λέξη «χειροτέχνισσα» ως θηλυκό του χειροτέχνης; Η ορθογραφία είναι σωστή;

Έχω βαρεθεί να γράφω γυναίκες-χειροτέχνες και πρέπει να δώσω έμφαση στο φύλο.

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας ότι η χρήση του επίκοινου τύπου κρύβει τις γυναίκες. Ιδίως όταν πρέπει να δοθεί έμφαση στο φύλο, επιβάλλεται έμφυλος τύπος.

Συμφωνώ επίσης για το «χειροτέχνισσα». Με περισσότερη επιτήδευση θα μπορούσαμε να πούμε «χειροτέχνις» ή «χειροτέχνιδα», αλλά προτιμώ σαφώς τη λύση που δώσατε κι εσείς, οι χειροτέχνισσες. Με δύο σίγμα, όπως το γράφετε.

Το Νιγήριος ακούγεται σωστό. Θα ήθελα όμως και τη γνώμη του κυρίου @nikosarantakos

[Όπως καταλάβατε, αυτό ήταν τουίτ, μήνυμα στο Τουίτερ, που με «ταγκάρισε», όπως λένε, για να ειδοποιηθώ και να το δω]\

Δυστυχώς ο Νίγηρας ζει στη σκιά της Νιγηρίας. Μια χαρά είναι το Νιγήριος παρόλο που δεν το χρησιμοποιούν πολλοί -αλλά δεν προτείνουν κάτι άλλο πέρα από περίφραση (κάτοικος του Νίγηρα). Να το λέμε, να καθιερωθεί.

* Γεια σου Νίκο. Διαβάζω:
«Μια αγέλη αγριογούρουνων εμφανίστηκαν ξαφνικά…»

Να το πούμε μεζεδάκι ή καθιερώνονται τα collective nouns που λέγαμε στο φροντιστήριο;

Θα έλεγα πως είναι το «σχήμα κατά το νοούμενο» και εμφανίζεται ήδη σε δημοτικά τραγούδια: ο κόσμος χτίζουν εκκλησιές, χτίζουν και μοναστήρια.

Αξίζει άρθρο βέβαια. Μπορούμε να το δούμε και σε σύγχρονα συμφραζόμενα, πχ Το 65% των Ελλήνων διαφωνεί (ή διαφωνούν) με την πρόταση της κυβέρνησης.

Διάβασα αυτό, ισχύει; Λογικό μου φαίνεται:

«Μια διόρθωση. Κατά κόρον ακούγεται η διατύπωση » θέτουμε σε κίνδυνο τις ζωές των συνανθρώπων μας» Οι συνάνθρωποι μας έχουν μια ζωή ο καθένας. Λοιπόν, δεν είναι πιο σωστό να λέμε » θέτουμε σε κίνδυνο τη ζωή των συνανθρώπων μας; «»

Καλησπέρα ξέχασα να πω

Καλησπέρα. Έχει βάση αυτή η κριτική, κι εγώ συνήθως λέω «τη ζωή». Έχει γράψει σχετικά ο Γιάννης Χάρης, πχ εδώ, και το έχουμε συζητήσει και στο ιστολόγιο, αν και όχι σε ειδικό άρθρο. Από την άλλη, δεν είναι απόλυτος κανόνας ο ενικός, πχ λέμε «κορίτσια στα κρεβάτια σας».

(Εδώ κι αν αξίζει άρθρο!)

Γεια σου Νίκο. Διάβασα στο Ρόδο της Αλεξάνδρειας του Μονταλμπάν μια έκφραση: αυτός είναι αλεύρι από άλλο σακί. Υπάρχει τέτοια έκφραση στα ελληνικά ή είναι μετάφραση από τα ισπανικά;

Γεια σου Γιώργο. Στα ελληνικά δεν νομίζω να υπάρχει ακριβώς αυτή η έκφραση. Στα ισπανικά είναι harina de otro costal. Βέβαια είναι κατανοητό το νόημα, στα ελληνικά θα λέγαμε «αυτός είναι από άλλο ανέκδοτο» ή κάτι τέτοιο. Όμως χωρίς να δω το απόσπασμα δεν μπορώ να πω με σιγουριά αν και τι ταιριάζει.

Καλησπέρα κ.Νίκο! Περιορισμένος ή περιωρισμένος ή σωστά και τα δύο; Ή μήπως το περιωρισμένος έχει άλλη σημασία;

Καλησπέρα. Ίδια σημασία, η διαφορά είναι μόνο στην ορθογραφία. Ο «περιΩρισμένος» είναι ο τύπος της καθαρεύουσας, τότε που υπήρχε χρονική αύξηση και έτσι έγραφαν ώρισα, ωρισμένος. Τώρα δεν υπάρχει χρονική αύξηση, άρα ορισμένος, περιορισμένος.

(Κάποτε είχαμε συζητήσει τη γραφή Ωπλισμένο σκυρόδεμα, που υπήρχε -ίσως από τον Τάσιο- σε χρήση στη σχολή Πολιτικών Μηχανικών. Φυσικά δεν χάνει τίποτα το σκυρόδεμα σε αντοχή αν το γράψουμε «οπλισμένο»).

* Καλημέρα, δείτε σας παρακαλώ το βίντεο.

Στο 0:40 λέει ο Χόρν «ο κινηματογράφος έχει δημιουργήσει νέες βεντέτες και βεντέτους». Θα μπορούσε να υπάρξει αρσενικός τύπος, βεντέτους, στην γλώσσα μας;

Παρόλο που όταν λέμε «η βεντέτα», εννοώντας διάσημο πρόσωπο ιδίως από τον χώρο του θεάματος, μπορούμε να εννοούμε εξίσου άντρες και γυναίκες (ο τάδε είναι μεγάλη βεντέτα, άλλωστε το λέμε και για ποδοσφαιριστές), στην αργκό των ηθοποιών, αλλά και γενικά στην καθομιλουμένη υπάρχει και ο έμφυλος τύπος «βεντέτος». Νομίζω πως έχω ακούσει και «βέντετος» αλλά μπορεί να πέφτω έξω.

[Το έχετε ακούσει εσείς;]

– Και ένα ακόμα σχόλιο για το βίντεο: ο Χορν στην αρχή λέει «και όπως έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, ουκ εν τω πολλώ το ευ». Χρωστάμε ίσως άρθρο, αλλά πάντως δεν έχει βρεθεί η φράση στην αρχαία γραμματεία.

Καλησπέρα σας. Αν μπορείτε, διαφωτιστε με, σας παρακαλώ. Σε όλες τις αναζητήσεις μου στο google μου βγάζει τη φράση «γαία πυρί μιχθήτω» και όχι «μειχθήτω» όπως θεωρούσα πως είναι το σωστό. Ποιο απ’ τα δύο ισχυει; (αν δε σας κάνει κόπο, φυσικά)

Καλησπέρα. Το αρχαίο ρητό είναι Ἐμοῦ θανόντος γαῖα μιχθήτω πυρί. Στα αρχαία βρίσκει κανείς και τις δυο γραφές, μιγ- και μειγ-

Τώρα, αν θέλετε να το γενικεύσουμε, για τις πολλές σημερινές λέξεις με την ίδια ρίζα, μίγμα ή μείγμα, ανάμιξη ή ανάμειξη, κατά τη γνώμη μου η ύπαρξη διτυπίας ήδη από τα αρχαία συνηγορεί υπέρ της απλούστερης γραφής. Ωστόσο, τα περισσότερα λεξικά δέχονται τις γραφές με -ει. [Πω πω, πόσα άρθρα χρωστάω!] Βέβαια, όχι παντού -γράφουν «μείγμα», αλλά όχι «μειγάς»!

Αγαπητέ διαδικτυακέ φίλε Νίκο

Ζητώ εκ των προτέρων συγγνώμη που σε απασχολώ από την εργασία σου. Ζητώ, όμως, λύση σε πρόβλημα που θεωρώ σοβαρό…

Κάποτε, πριν 40 χρόνια, είχα γράψει ένα ποίημα όπου είχα αναφερθεί σε χιλιετηρίδες. Κάποτε, μετά από καμιά εικοσαετία, νόμισα ότι είδα το φως το αληθινό και ανατρίχιασα, αφού χιλιετηρίδα ΔΕΝ είναι η χιλιετία, νόμιζα (και συνεχίζω να νομίζω) πως χιλιετηρίδα είναι η μνημόνευση (εορταστική συνήθως) της χιλιετίας, όπως η επετηρίδα, η ημερίδα, η διημερίδα κλπ. Έσπευσα να διορθώσω το ποίημά μου από το λάθος μου, που έκτοτε με έχει στοιχειώσει!

Βέβαια, διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές επέμεναν να μπερδεύουν την χιλιετία με την χιλιετηρίδα. Αντιπαρερχόμουνα το λάθος, σαν ένα από τα πολλά που εκφωνούνται. Αλλά, πέφτω πάνω στο άρθρο του Νίκου Νικολάου (29 Ιουλ. 2019)  που αναφέρει, και αυτός, την επάρατη χιλιετηρίδα ως χιλιετία!

Ποια είναι η αλήθεια;

Καλησπέρα Χ

Κανονικά, είναι όπως τα λες. Ωστόσο, τη διάκριση χιλιετίας-χιλιετηρίδας πολλοί δεν την τηρούν, ανάμεσά τους και εξαιρετικά καταρτισμένοι γλωσσολόγοι όπως ο φίλος ΝικΝικ

Οπότε, το ΛΚΝ δίνει δευτερη σημασία της χιλιετηρίδας: «αντί του χιλιετία», κι έτσι η «λαθεμένη» (τα εισαγωγικά πρόσεξε) χρήση νομιμοποιείται.

Οπότε, και τα δύο δεκτά, οι όμορφες διακρίσεις όμορφα καίγονται. Αν και προσωπικά νομίζω πως αποφεύγω να γράψω «χιλιετηρίδα» με τη σημασία της χιλιετίας.

Να είσαι καλά

Καλησπέρα κύριε Σαραντάκο! […] Γρήγορη ερώτηση: είναι δόκιμος ο όρος επιλόχεια κατάθλιψη; ή οφείλει να είναι επιλόχειος; Είμαι γιατρός και κάνω ανθρωπολογική έρευνα πάνω σε αυτή την κατάσταση- ερευνώντας όμως στα ολλανδικά και γράφοντας στα αγγλικά, ανησύχησα μήπως κάνω λάθος στα ελληνικά. Ευχαριστώ εκ των προτέρων!

Γεια σας, σας ευχαριστώ για το μήνυμα και για τα καλά σας λόγια. Ασφαλώς είναι δόκιμος ο όρος «επιλόχεια κατάθλιψη». Στο Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής, το επίθ. επιλόχειος έχει τον θηλυκό τύπο «επιλόχεια».

Νίκο, καλησπέρα και πάλι. Ένας καλόγερος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ιερωμένος ή αυτή η λέξη ισχύει μόνο για τους παπάδες;

Γεια σου Χ. Όχι αναγκαστικά. Κάποιοι καλόγεροι έχουν χειροτονηθεί και λέγονται ιερομόναχοι, αλλά αυτό δεν ισχύει για όλους.

[Εδώ βρίσκομαι έξω από τα χωράφια μου, οι πιο σχετικοί με τα εκκλησιαστικά ας συμπληρώσουν!

Καθώς ξανακοίταζα τις απαντήσεις και τις συμπλήρωνα, πάνω από μία φορά σκέφτηκα πως το θέμα θα μπορούσε -ή και θα άξιζε- να αναπτυχθεί σε άρθρο, και το έγραψα άλλωστε. Να θεωρήσουμε λοιπόν κάποιες από αυτές τις σύντομες αναγκαστικά απαντήσεις σαν προπλάσματα άρθρων που ίσως γραφτούν αναπτυγμένα κάποτε.

Και όταν γεμίσει πάλι το σακούλι, θα έχουμε το έβδομο άρθρο της σειράς αυτής!

 

Advertisement

126 Σχόλια προς “Ερωτήσεις και απαντήσεις νούμερο έξι”

  1. Παναγιώτης Κ. said

    Με πρώτη ματιά αινιγματικός ο σημερινός τίτλος.
    Γρήγορα όμως το αίνιγμα λύνεται…

  2. Νέο Kid said

    Για το «αλεύρι από άλλο σακί» νομίζω ότι το «από άλλο ανέκδοτο» δεν αποδίδει επακριβώς το νόημα , επειδή βγάζει σχεδόν αποκλειστικά αρνητικότητα γι αυτόν που είναι από άλλο ανέκδοτο…
    Εγώ θα το απέδιδα: «άλλης πάστας άνθρωπος» ( που κι αυτό δεν είναι ό,τι καλύτερο ίσως, μιας και έχει το ακριβώς αντίστροφο πρόβλημα… Υπονοεί σχεδόν πάντα «θετικό πρόσημο») Δύσκολη άσκηση…

  3. Reblogged στις anastasiakalantzi59.

  4. Παναγιώτης Κ. said

    Παίρνουμε το θάρρος σήμερα για να διατυπώσουμε και δικές μας απορίες. Π.χ επιβατηγό ή επιβατικό;
    Για ανθρώπους -ικο και για οτιδήποτε άλλο -ηγό, είναι η δική μου αντιμετώπιση. Σωστά;

  5. ndmushroom said

    Καλημέρα!
    per mare per terram: οι άγγλοι πεζοναύτες, που το χρησιμοποιούν ως κεντρικό τους σύνθημα, το αποδίδουν «by sea, by land» και νομίζω ότι αυτή είναι και η πλησιέστερη στο πρωτότυπο σημασία. Διά ξηράς και διά θαλάσσης, δηλαδή, κι ας έχει κυριαρχήσει ως απόδοση το «σε ξηρά και θάλασσα». Υπό αυτή την έννοια, το «οι νέοι φεύγουν διά ξηράς και διά θαλάσσης» δε μου μοιάζει λάθος, και κινείται μεταξύ του κυριολεκτικού και του μεταφορικού.

    Το 65% των Ελλήνων διαφωνεί (ή διαφωνούν) με την πρόταση της κυβέρνησης: εγώ έχω λύσει το πρόβλημα ως εξής: ή θα γράψω «To 65% των Ελλήνων διαφωνεί» ή (συχνότερα) θα γράψω «65% των Ελλήνων διαφωνούν».

    αλεύρι από άλλο σακί: μια άλλη, ίσως ακόμα πιο ταιριαστή απόδοση είναι το «αλλουνού παπά ευαγγέλιο».

  6. Μου φαίνεται απίθανο να μην είναι κάποιας ιταλικής αρχής ο Αμπράζης, και ακόμα πιο απίθανη η οθωμανική ετυμολογία. Διαισθητικά έστω.

  7. Πουλ-πουλ said

    «Στο Ιστορικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής βρίσκω λήμμα «αμπράζης» με διάφορες (υποτιμητικές) σημασίες, ανάμεσα στις οποίες «άταχτος, απρόσεχτος» και «χονδροειδής» αλλά και «βάναυσος, αγροίκος».»

    Καλημέρα
    Ε, όχι και αγροίκος, ο σεμνός Πάπας της ιστορικής σεισμολογίας. Διετέλεσε και ακαδημαϊκός, λαμπρύνοντας την Ακαδημία, όχι σαν κάτι άλλους (φατσούλα που κλείνει το μάτι)
    https://en.wikipedia.org/wiki/Nicholas_Ambraseys

  8. 7 Και μένα αυτός ο Αμπράζης μου ήρθε στο νου.

  9. ndmushroom said

    6
    Αν ήταν όντως ιταλικής αρχής, όμως, θα είχε διαφορετική γεωγραφική εξάπλωση (για την ώρα μιλάμε για χωριά της Κορινθίας. Αν το επίθετο συναντάται, π.χ., ακόμα περισσότερο στα νησιά, τότε πάω πάσο. Αν όχι όμως, δεν βρίσκω πώς μια ιταλική λέξη θα μπορούσε να δημιουργήσει επώνυμο στην Κορινθία αλλά όχι αλλού)

  10. Ωραίο και δροσερό το σημερινό.
    Θυμάμαι πως την εκλεκτή μας συνάδελφο στην εκπαιδευτική TV και φίλη Σοφία (γνωστή συγγραφέα παιδικών Σοφία Μαντουβάλου) τη λέγαμε πάντα Μαντούβαλου.

  11. Pedis said

    Εύγε!

    Από πούστοδιαλο πήρε την τρέχουσα σημασία στα ελληνικά η βεντέτα;

    Βεντέτα- Βεντέτος, Ντίβα-Ντίβος.

  12. Alexis said

    Καλημέρα.
    Ας με συγχωρήσει ο λαϊκός ποιητής αλλά το «ο κόσμος χτίζουν εκκλησιές» μου ακούγεται σόλοικο.
    Δεν θα λέγαμε ποτέ π.χ. «ο κόσμος είναι κακοί» ή «η ομάδα χθες έπαιξαν σπουδαία μπάλα»

    Μπορούμε να το δούμε και σε σύγχρονα συμφραζόμενα, πχ Το 65% των Ελλήνων διαφωνεί (ή διαφωνούν) με την πρόταση της κυβέρνησης.
    Αυτό είναι λίγο διαφορετικό. Υπάρχει ο πληθυντικός «των Ελλήνων» που μπορεί να επιτρέψει ή να δικαιολογήσει (σε πολλά εισαγωγικά όλα αυτά) το «διαφωνούν»

  13. Pedis said

    Η γενική του αρσενικού, Μαντούβαλου, με ποια λογική δεν κατεβάζει (πλέον) τον τόνο;

  14. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Αυθόρμητα σκέφτηκα τεχνίτης-τεχνίτρια, γκούγκλισα και το έβγαλε σχεδόν αποκλειστικά με τον προσδιορισμό «νυχιών»!
    Φυσικά χειροτέχνης, όχι χειροτεχνίτης άρα λάθος ο συνειρμός, αλλά το αποτέλεσμα είχε πλάκα και το αναφέρω…

  15. LandS said

    Να βάλω και εγώ μια ερώτηση που την εμπνεύστηκα από την ερώτηση για τον αμπράζο.
    Στο σαπούνι «Η γη της ελιάς» ακούστηκε από Μανιάτισσες να αποκαλούν καχριμάνη, στη μια περίπτωση έναν απαγωγέα βρέφους και στην άλλη έναν κακοποιητή και παραλίγο γυναικοκτόνο.
    Επειδή αποκλείεται τόσοι πολλοί Ηπειρώτες με αυτό το επίθετο να είναι απόγονοι τέτοιων καθαρμάτων, συν το γεγονός ότι kahriman στα Τούρκικα σημαίνει ήρωας με κάνει να αναρωτιέμαι για το πόσο προσεγμένα είναι τα πραγματολογικά στοιχεία του σίριαλ. Μπορεί στη Μάνη όντως να το χρησιμοποιούν έτσι. Ενδιαφέρον δεν είναι;

  16. ndmushroom said

    15
    http://www.mani.org.gr/ithi/id_k/k.htm

    καχριμάνης ο, λέγεται ειρωνικά για άνθρωπο ανίκανον να πράξει κάτι αξιόλογο

  17. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    6 Το ΙΛΝΕ δίνει για τον αμπράζη εμφανίσεις από Αρκαδία-Κορινθία και από Πόντο. Μέχρι που μπορείς να σκεφτείς για δυο διαφορετικές λέξεις που συμπέσανε. Αλλά δεν έχουμε τόσα στοιχεία.

    10 Την καθηγήτρια Μαρία Μαντ, που είχα κάποτε στη Φιλοσοφική, τη λέγαμε θυμάμαι Μαντουβάλου.

    11 Να βάλουμε ένα άρθρο για τις δυο βεντέτες.

  18. Για να αρχίσουμε από κάπου, από το (καθόλου γνωστό και διαδεδομένο ως λέξη στην οθωμανική καθομιλουμένη, νομίζω – είμαι μακριά από τις βιβλιοθήκες και τα λεξικά μου) ebras πώς προέκυψε το -ζ-;

  19. michaeltz said

    …κι εγώ συνήθως λέω «τη ζωή». [των συνανθρώπων μας – αφού έχει μια ζωή ο καθένας]
    Σωστά, αλλά μας έχουν πάρει φαλάγγι τα κανάλια με τις «κοπές των δέντρων», τις «διακομιδές των τραυματιών», τις «διανομές των ρούχων», τις «διασώσεις των αποκλεισμένων», τις «περιθάλψεις των αρρώστων», τις «μεταφορές και προσφορές μπουκαλιών με νερό», τις «παράνομες συνταγογραφήσεις φαρμάκων» και πάει λέγοντας, άπειρες οι τέτοιες αναφορές. Θεωρώ ότι αυτή η υπόθεση είναι πλέον τελειωμένη.
    Ας προλάβουμε τουλάχιστον να σταματήσουμε τις «εκφωνήσεις» των γεγονότων (φατσούλα με κλείσιμο ματιού) με τραγουδιστό ερωτηματικό τόνο, μερικοί/ές υποθέτουν ότι προσθέτει νάζι η τέτοια εκφώνηση.
    Ή το κάνουν επίτηδες για να υποδηλώσουν ότι εκφωνούν «fake news» χωρίς να το πάρει χαμπάρι το αφεντικό;

  20. ΣΠ said

    17γ
    Κάτι είχε γραφεί εδώ: https://sarantakos.wordpress.com/2017/06/19/sifonios/

  21. atheofobos said

    Πάντα λέμε του κ. Μαντούβαλου και ποτέ Μαντουβάλου, ενώ για γυναίκα λέμε και τα δύο, γιατί;

  22. ΣΠ said

    Μαντουβάλου κατά το Μπιτσίου (οι μεγαλύτεροι κατάλαβαν).

  23. sarant said

    21 Πάντα λέμε του κ. Παπαδόπουλου, και για γυναίκα πάντοτε Παπαδοπούλου

    18 Βάσιμο αυτό

  24. miltos86 said

    Κατά κόρον ακούγεται η διατύπωση » θέτουμε σε κίνδυνο τις ζωές των συνανθρώπων μας»

    Λοιπόν πάντα νόμιζα ότι εδώ έχουμε αγγλισμό, δεν είχα σκεφτεί αντίστοιχα παραδείγματα σαν αυτά που αναφέρθηκαν, όπως οι διακομιδές των τραυματιών.

  25. Αιμ. Παν. said

    Καλημέρα,
    την βοήθειά σας στον εφιάλτη μου από τότε που ήμουν μεταφραστής.
    Αγγλιστί : supersonic is a speed of 1Mach and over, hypersonic is a speed of 5Mach and over, whereas ultrasonic is mostly used in a medical context.
    Ελληνικά πως αποδίδουμε τους τρεις όρους ;
    Ευχαριστώ.

  26. miltos86 said

    Να διατυπώσω κι εγώ ένα ερώτημα, αυτοκινητικό ή αυτοκινητιστικό δυστύχημα;

    Προφανώς το δεύτερο έχει ρίζα τον αυτοκινητιστή και είναι μάλλον λάθος, νομίζω όμως ότι έχει εδραιωθεί πολύ. Ελέγχοντας και στο γκουγκλ το «αυτοκινητικό» ως λήμμα εμφανίζει κυρίως αποτελέσματα του τύπου «δέκα λέξεις που κάνουμε όλοι λάθος» κλπ, όλα τα δημοσιογραφικά άρθρα γράφουν «αυτοκινητιστικό».

  27. michaeltz said

    Ας αναφέρω, με την άδεια του Νικοκύρη, και ένα δικό μου ερώτημα: Γιατί καταργήσαμε το ρήμα «κάθομαι»;
    Το ότι το καταργήσαμε συνάγεται από το ότι καταργήσαμε το «κάθησα». Το αντικαταστήσαμε με το ενεργητικό «καθίζω», το «κάθισα»! Δεν είναι άλλο το κάθομαι-κάθησα και άλλο το καθίζω-κάθισα; Η προστακτική δεν μπορεί να είναι «κάθισε»! «Τον κάθισε με το ζόρι», ναι, αλλά όχι «σε παρακαλώ, κάθισε»! Δεν είναι κάπως ανάλογο με το θυμάμαι-θυμίζω; Του θύμισα, ναι, αλλά «θυμίσου» αντί «θυμήσου»;

  28. Alexis said

    #23: Η παλιά καθαρευουσιάνικη γενική όμως κατέβαζε τον τόνο και στο αρσενικό.
    Θυμάμαι ειδήσεις επί χούντας που έλεγαν «παρουσία του πρωθυπουργού κ. Γεωργίου Παπαδοπούλου»

    Ενώ στην ελληνική ταινία «Ο στρίγκλος που έγινε αρνάκι» η Μήτση Κωνσταντάρα χτυπάει του κουδούνι του Λάμπρου Κωνσταντάρα και ρωτάει «του κυρίου Πετροχείλου;»

  29. ΣΠ said

    26
    τροχαίο 🙂

  30. atheofobos said

    Ο Ν. Λούρος στο κλασσικό σύγγραμμα του ΜΑΙΕΥΤΙΚΗ, που είναι το πρώτο ιατρικό βιβλίο που γράφτηκε στην Δημοτική το 1948, δεν χρησιμοποιεί τον όρο επιλόχεια ή επιλόχειος αλλά επιλοχειακή (μόλυνση, ενδομητρίτιδα) και βέβαια επιλόχειος πυρετός.

  31. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    13# Συνέχισε τις προβοκατόρικες ερωτήσεις και θα σου δαγκώσω το εξόγκωμα του καρυτζάφλου 😜

  32. ΓιώργοςΜ said

    28 και στη συνέχεια, «ο κύριος Πετροχείλος;» 😛

  33. Alexis said

    #32: 🙂🙂🙂

  34. Jago said

    «Σε Ιταλίδα διπλωμάτη ανήκει το αυτοκίνητο που πυρπολήθηκε στου Παπάγου» (Καθημερινή)
    Ναι, οι έμφυλοι τύποι είναι του διαβόλου.

  35. spyridos said

    10
    Γνωστό επίθετο. Μεγάλη οικογένεια στα Μανιάτικα και σε άλλες γειτονιές του Πειραιά.
    Είχα συμμαθήτρια στο λύκειο με αυτό το επώνυμο.
    Το Μαντουβ ά λου πρώτη φορά το ακούω.

  36. Αντώνης said

    Καλημέρα.
    Επιτρέψτε μου να υποβάλω κι εγώ μιαν ερώτηση: Έχει πάψει να χρησιμοποιείται το ρήμα «εξακολουθώ»; Στο σχολείο – πριν από πάρα πολλά χρόνια – μας μάθαιναν «εξακολουθώ + υποτακτική» και «συνεχίζω + αιτιατική». Δεν ισχύει πια αυτός ο κανόνας; Σήμερα συναντώ μόνον «συνεχίζω» και στις 2 περιπτώσεις.

  37. ΓΤ said

    @36

    Εξακολουθεί να το χρησιμοποιεί ο Σαραντάκος, τουλάχιστον στο προλογικό του Μηνολογίου 🙂

  38. Theo said

    Καλημέρα,
    Για τους μη χειροτονημένους καλόγερους είναι όπως τα γράφεις, Νικοκύρη.
    Η βασική διάκριση στην Εκκλησία είναι κληρικοί – λαϊκοί. Ο όρος ιερωμένος, αυτός που έχει χειροτονηθεί, ταυτίζεσαι με τον όρο κληρικός. Ένας καλόγερος, λοιπόν, που δεν έχει χειροτονηθεί δεν είναι κληρικός/ιερωμένος, άσχετα αν έχει την ίδια εμφάνιση με αυτή των κληρικών. Με άλλα λόγια, τα ράσα δεν κάνουν τον παπά, που λέει κι ο λαός μας 🙂

  39. Theo said

    @17β, 35:
    Σε μια συζήτηση στη δεκαετία του ’80 στη Φιλοσοφική άκουσα φοιτητές της να την προσφωνούν κ. Μαντουβάλου και μου φάνηκε αφύσικο να κατεβαίνει ο τόνος σ’ ένα τόσο λαϊκοφανές επώνυμο.

  40. π2 said

    Δεν θυμόμουν ότι η φράση «οὐκ ἐν τῷ πολλῷ τὸ εὖ (ἀλλ’ ἐν τῷ εὖ τὸ πολύ)» είναι σκαρωμένη. M’ ένα πρόχειρο ψάξιμο βλέπω ότι είναι παραφθορά χωρίου του Αθήναιου (14.629a Casaubon = 14.26 Κaibel): οὐ κακῶς δὲ καὶ Καφισίας ὁ αὐλητής, ἐπιβαλλομένου τινὸς τῶν μαθητῶν αὐλεῖν μέγα καὶ τοῦτο μελετῶντος πατάξας εἶπεν οὐκ ἐν τῷ μεγάλῳ τὸ εὖ κείμενον εἶναι, ἀλλὰ ἐν τῷ εὖ τὸ μέγα.

    Πότε να σκαρώθηκε άραγε;

  41. ΣΠ said

    40
    Άρθρο για το «ουκ εν τω πολλώ το ευ».
    https://sarantakos.wordpress.com/2016/05/27/eupolu/

  42. leonicos said

    «Μια διόρθωση. Κατά κόρον ακούγεται η διατύπωση » θέτουμε σε κίνδυνο τις ζωές των συνανθρώπων μας» Οι συνάνθρωποι μας έχουν μια ζωή ο καθένας. Λοιπόν, δεν είναι πιο σωστό να λέμε » θέτουμε σε κίνδυνο τη ζωή των συνανθρώπων μας;

    Νομιζω ότι το ερώτημα τίθεται με ανεπαρκή στοιχεία.

    Αν πρόκειται για κάτι που αφορά έναν προς ένα τους συνανθρώπους μας,
    π.χ. Αυτό το ΣΤΟΠ κρύβεται από τα φύλλα του δέντρου, κσι κινδυνεύουν ζωές.
    Εδώ θα έπρεπεμάλλον να βάλεις ‘ζωές των συνανθρώπων μας, των παιδιών μας’ έστω κι αν πάθει μονο ένας ή κανένας.

    Αν πρόκειται για ένα εργοστάσιο που ξερνάει δηλητηριώση καπνό, προφανώς ο κύριος αυτός θέτει σε κίνδυνο τη ζωή (συλλογικά) των υνανθρώπων του

  43. leonicos said

    ΑΔΗΛΟΝ
    Ἐμοῦ θανόντος γαῖα μιχθήτω πυρί·
    οὐδὲν μέλει μοι· τἀμὰ γὰρ καλῶς ἔχει.

  44. Pedis said

    😃

    It’s not the quantity of your sexual relations that count. It’s the quality. On the other hand, if the quantity drops below once every eight months, I would definitely look into it.

  45. leonicos said

    Κανονικά, είναι όπως τα λες. Ωστόσο, τη διάκριση χιλιετίας-χιλιετηρίδας πολλοί δεν την τηρούν, ανάμεσά τους και εξαιρετικά καταρτισμένοι γλωσσολόγοι όπως ο φίλος ΝικΝικ

    Τον Όμηρο, 8ος αι ΠΕΧ και τον Κοϊντο 3ος αι ΜΕΧ, χωρίζει μια χιλιετία, δηλαδή χίλια χρόνια.

    Ο Όμηρος έζησε κατά την 1η χιλιετηρίδα ΠΕΧ και ο Κοϊντος κατά την 1η χιλιετηρίδα ΜΕΧ

    Δεν έζησε κανείς τους μια χιλιετία. Ο πρώτος έζωσε κάπου μεταξύ 1000 προ και Ο και ο δεύτερος κάπου ετεξύ 0 και 1000 μετά

    Καμιά λογική ανάμιξη πέραν της τσαπατσουλιάς

  46. Μα μήπως λέμε ο βούβαλος του βουβάλου για να πούμε ο Μαντούβαλος του Μαντουβάλου ; (με μια συγνώμη από τα συμπαθέστατα μυρηκαστικά )

  47. leonicos said

    εντέτες και βεντέτους

    νομίζω ότι το χρησιμοποίησε υποτιμητικά, όχι ως έμφυλο τύπο

  48. leonicos said

    θα μπορούσε να πει βεντετίσκους

  49. Ωραίος είναι και ο Τζαρζάνος και η γραμματική του, η του Τζαρζάνου λεγομένη (σικ). Μπορούσαν οι α(ν)θρώποι να καταλάβουν πως είναι κατέβασμα του τόνου στη γενική όταν άκουγαν «γραμματική του Τζαρζάνου»;

  50. Ωχ… γραμματική του Τζαρτζάνου. Τζάρτζανος.

  51. leonicos said

    4 Παναγιώτης
    επιβατηγό ή επιβατικό;

    Και οι δυο λέξεις σημαίνουν προφανώς το ίδιο.

    Θα σου πω όμως πώς τις αντιλαμβάνομαι εγώ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έτσι πρέπει να ισχύει για όλους.

    Η λ. επιβατικό σημαινει (κατ’ εμέ) όχι φορτηγό αυτοκίνητο, αυτοκίνητο για επιβάτες

    Η λ΄επιβατηγό σημαίνει το ίδιο, αλλά πιο πολύ για πλοία.

    Τώρα που το γράφω, μου φαίνεται αδικαιολόγητο, αλλά έτσι το έχω εισπράξει

  52. xar said

    per mare per terram: συμφωνώ με τον Ndmushroom στο #5 ότι στο άρθρο της Καθημερινής η χρήση είναι κυριολεκτική (φεύγουνε από ξηρά και θάλλασσα). Άλλωστε νομίζω ότι η έννοια της λατινικής φράσης είναι αρκετά διαφανής για όποιον ξέρεις ότι mar- = θάλασσα και terra = γη (δηλ. για όποιον έχει βγάλει 3η δέσμη ή ξέρει μια λατινογενή γλώσσα), γεγονός που δυσκολεύει την αλλαγή της σημασίας.

    Παρεπιφτού, όταν το συνδυάζω με το ψάχνω/αναζητώ/ερευνώ ή κάτι άλλο που θέλει σύνταξη με την πρόθεση «σε», μου έρχεται πιο φυσικό να πω «σε γη και σε θάλασσα», δεν ξέρω γιατί. Τώρα που το σκέφτομαι, ίσως γιατί έχει καλύτερο μέτρο (τάτατα τάτατα).

  53. leonicos said

    46 Τζι

    Μα μήπως λέμε ο βούβαλος του βουβάλου;

    ούτε παιδιβούβαλος, παιδοβουβάλου

    Άλλωστε ποιος περιμένει από σένα, ένα ΠΑΟΚ-τζη λεπτές γραμματικές διακρίσεις

  54. xar said

    «στο δεύτερο κάνε το εξής τεστ. Βάλε ένα άλλο ρήμα πχ το εμφανίζομαι»

    Έχει ξανασυζητηθεί εδώ, αλλά θα ήθελα να βάλω και τη δική μου πινελιά 🙂
    Στο τεστ αυτί, αντί για κάποιο σχετικό ρήμα, προτιμώ να χρησιμοποιώ πάντα το τρώω/φάω. Πολλές φορές οδηγεί σε ευτράπελες φράσεις. Π.χ. εδώ:
    «με αποτέλεσμα να τρώγεται/φαγωθεί ως λυτρωτική λύση η διάσπαση»!

  55. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    44# Να ξαναπώ λοιπόν Πέδη πως όταν μας την πέσει ο γιγαντιαίος στρατός των γυφτοσκοπιανών για να μας πάρει τη Μακονία, οι φαντάροι του θα κρατάνε αμερικάνικα ντουφέκια και θα πετάνε αμερικάνικα αεροπλάνα. Οι σατανικοί εχθροί μας ξέρουν πως έχουμε σπάνιο ταλέντο στο να διαλέγουμε με επιτυχία τους επιστήθιους φίλους μας.

  56. 44 Κάποιος δεν προσπαθουσε να μας πείσει εδώ ότι δεν τραγουδούσαν επειδή… ήταν δυνατή η μουσική των χάλκινων; Επειδή το έγραφε μια διατριβή;

  57. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    56# Κάτι τέτοιο θυμάμαι, χωρίς λεπτομέρειες.

  58. ΣΠ said

    56
    https://sarantakos.wordpress.com/2018/02/14/makedonski-2/#comment-485864

  59. Α μπράβο!

  60. … το κρατάω Μαντουβάλου, οι περισσότεροι όμως πλέον με λένε Μαντούβαλου. …

    Ίσως οι περισσότεροι αποφεύγουν το
    Μαντουβάλου
    επειδή μιαν ανάσα από το
    Μαντουβάλα

  61. … σε χωριό της Κορινθίας «αμπράζος». …

    Αμπράζικο για το χονδροειδές, ατσούμπαλο, σε ευρεία χρήση και στην Αχαΐα

  62. Παναμάς –> Παναμέζος
    Καναδάς –> Καναδός/Καναδέζος
    Κατάρ –> Καταριανός
    Νίγηρ/Νίγηρας –> ???

  63. sarant said

    Ευχαριστω για τα νεότερα!

    34 Εμ…

    36 Εγώ πάντως το χρησιμοποιώ

    37 Ορίστε η τεκμηρίωση 🙂

    39 Λαϊκοφανές λες. Και για τον Κατρούγκαλο το ίδιο, φαντάζομαι

    41 Το είχα ξεχάσει…

    56 Ναι γεια σου!

    61 Και το αμπράζικος το έχει το ΙΛΝΕ, και «αμπράσικος», σε Κορινθία-Αχαΐα

  64. Πέπε said

    Περί παπάδων και καλογήρων:
    Κάθε άνθρωπος είναι ή δεν είναι παπάς. Αν δεν είναι παπάς, λέγεται λαϊκός.
    Ταυτόχρονα, κάθε άνθρωπος είναι ή δεν είναι μοναχός. Αν δεν είναι μοναχός, είναι κοσμικός.
    Άρα, τέσσερις περιπτώσεις: κοσμικός παπάς (=σκέτος παπάς), ιερομόναχος (καλογερόπαπας), λαϊκός μοναχός (σκέτος καλόγερος), λαϊκός κοσμικός (τίποτε από τα παραπάνω). Για παράδειγμα οι γυναίκες είναι εξ ορισμού λαϊκές, είτε είναι μοναχές είτε κοσμικές.

    Για την έννοια «παπάς ή καλόγερος ή και τα δύο μαζί» δεν υπάρχει λέξη. (Βέβαια οι παπάδες, οι μοναχοί, οι μοναχές και οι ιερομόναχοι, όλοι αυτοί και μόνον αυτοί, φορούν ράσα, κι εκεί υπάρχει η λέξη ρασοφόρος, αλλά μάλλον δεν είναι αυτή που ψάχνει ο φίλος.)

    > στο πρώτο θα έβαζα «ως δασκάλου»

    Έτσι και μόνον, δεν είναι θέμα προτιμήσεων.

  65. … υπάρχει και ο έμφυλος τύπος «βεντέτος». …

    Αν δεν εμφυλωθεί ως «ο γραμματέας, η γραμματέα»:
    γραμματίν-α/-ος
    (στην νεοελληνική
    γραμματεία)

  66. … βρίσκει κανείς και τις δυο γραφές, μιγ- και μειγ- …

    Ανάμικτες

  67. … χιλιετηρίδα ΔΕΝ είναι η χιλιετία …

    Συμβαίνει και στα αγγλικά (όπου κυριαρχούν οι σύντομες λέξεις)
    πχ με το differential για difference, utilize για use, κ.α.

  68. xar said

    @64β
    Στη συγκεκριμένη φράση όντως μόνο το «ως δασκάλου» είναι σωστό.

    Πιο μπερδεμένες είναι περιπτώσεις του τύπου:
    Ο Θεόφραστος με την ιδιότητά του ως δασκάλου / δάσκαλος…
    Εκεί προτιμώ την ονομαστική, αν και δεν είμαι σίγουρος τι θεωρείται σωστό σύμφωνα με την επίσημη γραμματική.

  69. Pedis said

    # 56-58 – Α, ο Αβγουλίνιος. Ε, ντάξει.

    Ο Σταύρος έχει αρχειοθετήσει τα πάντα. Με τρομάζει. 😛

  70. xar said

    @106
    «νιγήριος»: 123 αποτελέσματα google (κυρίως ως κύριο όνομα)
    «νιγηριανός»: 106.000 αποτελέσματα google

    και από το wiktionary
    νιγηριανός, -ή, -ό : που κατάγεται ή σχετίζεται με την Νιγηρία

  71. aerosol said

    #19
    «των συνανθρώπων μας – αφού έχει μια ζωή ο καθένας»
    Έχει ΜΙΑ ζωή, αυτό σκέφτεσαι αυθόρμητα. Αλλά θα μπορούσες να σκεφτείς πως έχει μια ζωή ο ΚΑΘΕΝΑΣ. Μιλώντας για άπιαστα πράγματα και αφηρημένες έννοιες, το αν θα τα αντιμετωπίσουμε σαν αριθμούμενα ή όχι είναι θέμα κάπως ρευστό -και συχνά θέμα προτίμησης. Η ζωή των ανθρώπων: έχουμε μία, εκτός αν πιστεύουμε στη μετεμψύχωση. Οι ζωές των ανθρώπων: οι ξεχωριστές, μοναδικές και διαφορετικές. Νομίζω πως εδώ είναι πλασματικό το δίλλημα, και τα δυο είναι θεμιτά, και δύσκολα φτιάχνουμε κανόνα όταν οι λέξεις έχουν άλλες αποχρώσεις. Εξαρτάται από το αν θέλουμε να τονίσουμε την ομοιότητα ή τις διαφορές.

    #61
    Κι εγώ ξέρω το αμπράζικος, από Αχαγιώτες. Δεν έχω ακούσει ποτέ αμπράζος.

  72. xar said

    «τις ζωές των συνανθρώπων μας»:
    Μπορεί να με απατά η μνήμη μου, αλλά νομίζω ότι αυτή η χρήση είναι σχετικά πρόσφατη. Από όσο θυμάμαι η «μουσική» ήταν από τις πρώτες λέξεις που στη δεκαετία του 90 (ή του 80;) άρχισαν να χρησιμοποιούνται στον πληθυντικό σε φράσεις του τύπου «μια βραδιά με πολλές μουσικές».
    Στις σχετικές διορθωτικές επισημάνσεις, πολλοί απαντούσαν ότι με τον πληθυντικό εννοούνται διαφορετικά είδη μουσικής. Με τον καιρό το συνήθισε το αυτί μου και τώρα πια δεν με ξενίζει πολύ.

  73. Πέπε said

    71
    Δε θα το εξέταζα σ’ αυτή τη βάση. Το ερώτημα είναι: όταν κάθε άνθρωπος έχει μία ζωή, και όλοι μαζί πολλές, τι αριθμό χρησιμοποιούμε;
    Απάντηση: λογικά πληθυντικό, πρακτικά όμως ό,τι αριθμό βάζουμε και σ’ άλλες τέτοιες περιπτώσεις. Τι λέμε άλλες φορές:

    Περπατούσαν με τα κεφάλια ψηλά; Με τα χέρια στις μέσες; Ειδικά στη δεύτερη περίπτωση (κάθε άνθρωπος έχει δύο χέρια αλλά έβαζε μόνο το ένα στη μέση, σύνολο πολλά χέρια σε πολλές μέσες, ένα σε καθεμία) γίνεται σαφές ότι η τάση είναι υπέρ του ενικού, παρά το πλήθος του συνόλου.

    Ισχύει και εκτός ανθρώπων; Τρία αυτοκίνητα με βουλιαγμένη πόρτα; Θαρρώ πως ναι. Οι καμήλες με τη μία καμπούρα (δρομάδες) – οι καμήλες με τις δύο καμπούρες (βακτριανές), και όχι οι καμήλες με τις πέντε καμπούρες (μια δρομάδα και τρεις βακτριανές).

    Λέμε για όλους/όλα το ίδιο που λέμε και για τον έναν / το ένα.

    Παρά ταύτα, η λογική «πολλοί άνθρωποι έχουν συνολικά πολλές ζωές / κεφάλια / μέσες» δεν επιτρέπει να καταδικάσουμε και τον πληθυντικό. Απλώς δε θα τον προτιμήσουμε.

  74. Πέπε said

    Φτου, μια βακτριανή και τρεις δρομάδες είναι οι πέντε καμπούρες. Βλέπετε ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να γίνει έτσι; 😉

  75. sarant said

    70 Μισό λεπτό! Νιγηριανός είναι ο κάτοικος της μεγάλης και διάσημης Νιγηρίας, όχι του μικρότερου και ασημου Νίγηρα.

    72 Ισχύει

  76. aerosol said

    #73
    Ακούγεται λογικό αλλά δεν είναι. Επιλέγεις περιπτώσεις που αναφέρονται σε απτά, συγκεκριμένα πράγματα. Το κεφάλι, η μέση, η καμπούρα. Που, και πάλι, η γλώσσα δεν λειτουργεί με εκλογές και πλειοψηφία, λειτουργεί ανά περίπτωση: τα κεφάλια μέσα, παιδιά! Όμως στις αφηρημένες έννοιες αυτό που όντως κάνουμε είναι να χρησιμοποιούμε ενικό ή πληθυντικό ανάλογα με το ποιά απόχρωση της έννοιας θέλουμε να τονίσουμε -ή πώς σκεφτήκαμε κάποιους συγκεκριμένους όρους. Η φιλοδοξία των ανθρώπων. Οι φιλοδοξίες των ανθρώπων.

    Επιπλέον, η ύπαρξη τάσης δεν θεμελιώνει δυνατότητα… μοναρχίας. Η μια τάση μπορεί να μπει στη Βουλή των Θεμιτών Χρήσεων με 180 βουλευτές, η άλλη με 37, και οι δυο μπορούν να μπουν μέσα. Δεν θα βγει παράνομη η σπανιότερη επειδή η συχνότερη έχει ανασφάλειες, ούτε θα καταδικαστεί αυτόχρημα η ύπαρξή της. Μόνο αν υπάρχουν αποδείξεις πως μια τάση βιαιοπραγεί κατά της γλώσσας και την διαστρεβλώνει βάναυσα μπορούμε να προτείνουμε τέτοια μέτρα.
    Η… γλώσσα δεν έχει αδιέξοδα! 😀

  77. xar said

    @75α. Σωστό. Κάτι πρέπει να κάνω με το αλτσχάιμερ ή έστω την πρεσβυωπία μου!

  78. Πέπε said

    #76

    > τα κεφάλια μέσα, παιδιά!

    Σωστό…

    > Η φιλοδοξία των ανθρώπων. Οι φιλοδοξίες των ανθρώπων.

    Θα έλεγα ότι το πρώτο είναι πληθυντικός τού «η φιλοδοξία του ανθρώπου» (είμαι φιλόδοξος), ενώ το δεύτερο πληθυντικός τού «οι φιλοδοξίες του ανθρώπου» (φιλοδοξώ να κάνω πολλά και διάφορα). Οπότε, και πάλι λέμε για τους πολλους το ίδιο που λέμε και για τον ένα. Αν πολλοί άνθρωποι όχι απλώς είναι φιλόδοξοι, έτσι γενικά, αλλά έχουν συγκεκριμένες φιλοδοξίες, μία όμως ο καθένας, και δεν είναι η ίδια για όλους, τότε «οι φιλοδοξίες των ανθρώπων». Η ιδιότητα του φιλόδοξου είναι uncountable, η συγκεκριμένη φιλοδοξία κάποιου επιτεύγματος είναι countable. Όμως αυτό μας απομακρύνει από το βασικό μας ερώτημα, που είναι: εφόσον υπάρχει πληθυντικός, θα τον βάλουμε ή όχι; Γιατί άμα δεν υπάρχει (όπως φιλοδοξία = η ιδιότητα του φιλόδοξου) είναι προφανές ότι δε θα τον βάλουμε: η φιλοδοξία των ανθρώπων.

    Από την άλλη, αν υπάρχει πληθυντικός, προφανώς κάπου πρέπει να τον βάλουμε. Η ζωή έχει πληθυντικό. Πότε θα τον χρησιμοποιήσουμε; Μόνο στις 7 ζωές της γάτας (μεταφορά) και στο «ήθελα να ‘χω δυο ζωές» (ανέφικτο); Πρέπει να έχει και κάποια κυριολεκτική χρήση, αλλιώς υπάρχει μόνο στη γραμματική. Αλλά ξέρουμε ότι δεν είναι έτσι.

    > Επιπλέον, η ύπαρξη τάσης δεν θεμελιώνει δυνατότητα… μοναρχίας. Η μια τάση μπορεί να μπει στη Βουλή των Θεμιτών Χρήσεων με 180 βουλευτές, η άλλη με 37, και οι δυο μπορούν να μπουν μέσα. Δεν θα βγει παράνομη η σπανιότερη επειδή η συχνότερη έχει ανασφάλειες, ούτε θα καταδικαστεί αυτόχρημα η ύπαρξή της. Μόνο αν υπάρχουν αποδείξεις πως μια τάση βιαιοπραγεί κατά της γλώσσας και την διαστρεβλώνει βάναυσα μπορούμε να προτείνουμε τέτοια μέτρα.

    Μα όλα αυτά δεν είπα κι εγώ; Ιδού, το ξαναλέω και στο τέλος της αποπάνω παραγράφου.

  79. Theo said

    @64:
    Κάθε άνθρωπος είναι ή δεν είναι παπάς. Αν δεν είναι παπάς, λέγεται λαϊκός.

    Δύο λαθάκια:
    1)Παπάς στην καθομιλούμενη είναι ο έχων τον δεύτερο βαθμό της ιεροσύνης, ο πρεσβύτερος. Οι επίσκοποι και οι διάκονοι δεν είναι παπάδες, αλλά δεν είναι και λαϊκοί. Είναι κληρικοί. (Άλλο τώρα αν πολλοί λένε παπάδες και τους διάκους και τους δεσποτάδες.)

    2) Όσοι έχουν χειροθετηθεί αναγνώστες δεν είναι παπάδες, ούτε και λαϊκοί. Είναι κατώτεροι κληρικοί.

  80. Theo said

    Συνέχεια:
    Φυσικά, επειδή οι αναγνώστες ρασοφορούν μόνο μέσα στην εκκλησία, εύκολα κάποιος μπορεί να τους περάσει για λαϊκούς. Αλλά δεν είναι.

  81. Μαρία said

    79
    Ακριβώς. Αν δεν κληρικός, είναι λαϊκός.
    Γιατί έχω την εντύπωση οτι οι αναγνώστες σπανίζουν;

  82. Μαρία said

    80
    Απο δώ βγήκε οτι το ράσο δεν κάνει τον παπά 🙂

  83. sarant said

    81 και πριν: Υπάρχουν σήμερα αναγνώστες; [με την εκκλησιαστική έννοια!]

  84. Μαρία said

    83
    Ναι. https://imd.gr/category/%CE%BD%CE%B5%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1/%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CF%8E%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%B9%CE%B5%CF%81%CF%8C%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%82/

  85. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Ωραίο το σημερινό! (Και οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις)

    Έψαξα λίγο για τον Αμπράζη(ο). Από ιταλικά δεν φαίνεται να προκύπτει κάτι.
    Σε τουρκικά, βρήκα από εδώ
    https://getnames.net/famous-islamic-boy-names-a/
    το Νο 37. Μάλλον στέκει…

  86. 85 Ενδιαφέρον ακούγεται αυτό, επιφυλάσσομαι όμως από μεθαύριο. Δεν είμαι σίγουρος α) για την προφορά και β) για τη διάδοση της λέξης στα οθωμανικά τουρκικά.

  87. Theo said

    @81:
    Οι εν ενεργεία αναγνώστες σπανίζουν. Υπάρχουν αρκετοί όμως που χειροθετήθηκαν στα νιάτα τους, διακόνησαν στο αναλόγιο για κάποια χρόνια και μετά σταμάτησαν για διάφορους λόγους. Μπορεί δηλαδή να εκκλησιάζονται μεν τώρα, να μην πλησιάζουν δε το αναλόγιο.

  88. Costas Papathanasiou said

    Καλησπέρα.
    Μεταξύ πολλών εκδοχών, πιθανή φαίνεται και η λατινογενής προέλευση του επωνύμου “Μαντούβαλος” εκ των “mando + valle”(σα να λέμε “κουμάντο κοιλάδας”, βλ. https://www.treccani.it/vocabolario/valle/ ,https://www.wordsense.eu/fondovalle/ και https://www.treccani.it/vocabolario/capo-valle/ ), ιδίως εάν υπάρχουν και αντίστοιχα τοπωνύμια/επώνυμα (της μορφής Mando-valle) στην αλλοδαπή.
    25: Eάν είναι άκρως αναγκαία η μονολεκτική διάκριση: Ultrasonic=υπερηχικός/υπερήχιος, Supersonic=υπερηχητικός, Hypersonic=Εφυπερηχητικός(ή και “υπειρηχητικός”<“ὑπείρ”, άλλος τύπος του υπέρ, πρβλ. “ὑπείροχον”, βλ.https://lsj.gr/wiki/%E1%BD%91%CF%80%CE%AD%CF%81 ).

  89. Πέπε said

    Ευχαριστώ Τεό. Άρα, κληρικός VS λαϊκός.

  90. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ἀμπράζης δέν εἶναι, Μαντούβαλος δέν εἶναι, Ἀναγνώστης δέν εἶναι. Τί εἶναι; Ὁ Διονύσης Σαββόπουλος! Σάν τέτοια μέρα, τό 1944, ἡ ἑτοιμόγεννη θεσσαλονικιά κυρία ΣαβοπΟΥ’λου μεταφέρεται στήν κλινική μέ μιά μοτοσυκλέττα τοῦ ΕΛΑΣ καί γεννᾶ ἀγοράκι, πού βαφτίζεται Διονύσης. Χρόνια του πολλά!

  91. sarant said

    25-88 Για τα διάφορα supersonic κτλ υπάρχει άρθρο στη Λεξιλογία

    https://www.lexilogia.gr/threads/supersonic-hypersonic-ultrasonic.17153/

  92. Μαρία said

    44
    Συγχαρητήρια Ζάεφ σε Τσίπρα και Μητσοτάκη για το «Κέντρο Μακεδονικής Γλώσσας» στη Φλώρινα

    Το Πρωτοδικείο Φλώρινας επικύρωσε το καταστατικό της ΜΚΟ «Κέντρο Μακεδονικής Γλώσσας». Ένδειξη φιλίας και καλής γειτονίας, αναφέρει ο Ζάεφ
    https://left.gr/news/sygharitiria-zaef-se-tsipra-kai-mitsotaki-gia-kentro-makedonikis-glossas-sti-florina

    https://makedonski.gr/

  93. 79,
    Υποθέτω γι’ αυτό λέει
    «Παντός του κλήρου και του λαού (του Κυρίου δεηθώμεν)»

  94. aerosol said

    #78
    Συμφωνείς και διακρίνεις την διαφορά φιλοδοξία-φιλοδοξίες, αλλά δεν την διακρίνεις στο ζωή-ζωές. Εξ ου και το πρόβλημα πως συμφωνούμε αρκετά στη θεωρία αλλά στην πράξη δυσκολευόμαστε να βρούμε κοινή πολιτική στο δρόμο και κάνουμε ξεχωριστές διαδηλώσεις, διχάζοντας τον κόσμο!
    Γραμματικά ο πληθυντικός συνήθως υπάρχει. Το ζήτημα είναι αν τον δικαιολογεί το νόημα και οι αποχρώσεις των λέξεων. Στο «ζωή» (που ήταν η πέτρα του σκανδάλου) κρίνω πως μπορεί να υπάρχει, όπως πιθανώς και σε άλλες ανάλογες περιπτώσεις με τέτοιες ευρείες έννοιες. Αντιστρόφως, κατάδειξα πως και στα μετρούμενα που θεωρητικά θα βάζαμε ενικό, ενίοτε μπαίνει πληθυντικός (κεφάλι/κεφάλια).
    Επιπλέον:
    «Παιδιά, πήγε αργά. Γρήγορα στο κρεβάτι σας.»
    «Παιδιά πήγε αργά. Γρήγορα στα κρεβάτια σας.»
    Κανένα δεν είναι πιο λογικό ή προτιμητέο για σοβαρούς λόγους. Οπότε η θέση μου είναι πως συχνά ψάχνουμε κανόνες χρησιμοποιώντας επιχειρήματα που μάλλον δείχνουν τις συνήθειές μας παρά που έχουν κάποια αντικειμενική ισχύ. Το «τι κάνουμε τις άλλες φορές» μπορεί, τελικά, να μην το κάνουμε πάντα, να μην το κάνουμε όλοι και, τελικά, να παίρνει τόσο νερό που περισσότερο παραπλανεί πως τάχα υπάρχει κάτι «λάθος» παρά ισχύει.
    [Τι λες τελικά; Θα κάνουμε συγκυβέρνηση;]

  95. # 85, 86 και άλλα

    Για μισό λεπτό … σε Αμπροζιάνα δεν είχε μετονομάσει την Ιντερ Μιλάνου ο Μουσολίνη, τσαντισμένος από το διεθνιστικό της όνομα. Για ψάξτε το λίγο οι ιταλομαθείς !

  96. Theo said

    @93:
    Ε, ναι!

  97. sarant said

    92 Α, δεν είχα δει το λινκ

  98. Theo said

    @90:
    Ε, τότε, να βάλουμε αυτά και να ευχηθούμε στον αγαπητό Νιόνιο να τα εκατοστήσει:

  99. Πάντως το Ambrosiana…μοσχομυρίζει αμβροσία !!!

  100. Theo said

    Γράψε λάθος για τον διπλασιασμό.

  101. Theo said

    @99:

    Είναι κι η ονομαστή βιβλιοθήκη του Μιλάνου, με 30.000 περίπου χειρόγραφα, από τα οποία περισσότερα από 1.100 είναι ελληνικά.

  102. Theo said

    Biblioteca Ambrosiana

  103. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>αυτός είναι αλεύρι από άλλο σακί
    Μια ιδέα «ετούτος είναι μαρούλι από άλλο κηπούλι»
    («Από τούτο το κηπούλι είν΄και τούτο το μαρούλι», η παροιμία)

    >>Μαντουβαλου
    Χθες ζήτησα στο βιβλιοπωλείο το τελευταίο της Σοφίας Πριόβολου.
    -Πριοβόλου, διορθώνει ο βιβλιοπώλης 🙂

  104. eran said

    103.
    Μήπως Ελένης Πριοβόλου;

  105. 44, 92, 69.
    Και τι καλά που κάνει ο ΣΠ (όπως το κάνει και η Μαρία συχνά, ευτυχώς)! Τώρα τελείωσα τα 488 σχόλια του νήματος. Μου έγινε το κεφάλι κουδούνι, αλλά άξιζε! Μαρία και Πέπε, τι ωραία η κουβέντα για τα τραγούδια και τα νταούλια και τους ζουρνάδες και όλα τα άλλα! Τα σχόλια της Μαρίας και του Πέπε για την αυθεντικότητα της έκφρασης μέσω του χορού και της «αποπλαισίωσης» του παραδοσιακού χορού στους συλλόγους (και αναπλαισίωσής του στα σύγχρονα γλέντια) μου θύμισαν ένα υπέροχο βιβλίο που διάβασα με αυτό το θέμα ακριβώς – νταούλια και ζουρνάδες οργανοπαίχτες και χοροί με τις έμφυλες διαστάσεις τους στη Μακεδονία και ειδικά στον Σοχό. Αξιοθαύμαστη μελέτη, δεν χορταίνεις να τη διαβάζεις- ειδικά αν κατάγεσαι από μέρη όπου επιβιώνουν ακόμη τα έθιμα αυτά!
    https://www.politeianet.gr/books/9789602211380-cowan-jane-alexandreia-i-politiki-tou-somatos-158877
    Αλήθεια, ευχαριστώ ρε παιδιά!

  106. 85.
    Κι όμως, αν η «εντοπιότητα» της λέξης (αμπράζος) στις περιοχές που προαναφέρθηκαν δεν μας εμποδίζει να υποθέσουμε ιταλική ρίζα, τότε θα ταίριαζε η ερμηνεία της έκφρασης a braccio, δλδ «στο περίπου» (χωρίς ακρίβεια) και μάλιστα parlare a braccio, χωρίς κείμενο-οδηγό, προετοιμασία και (χρονικό) μέτρο, και ίσως αδέξια (άρα χονδροειδώς και ατσούμπαλα, όπως αναφέρθηκε σε κάποιο σχόλιο) (Ή μήπως υπερβάλλω;)
    https://www.dizionario-italiano.it/linguamadre/articolo.php?art=1732

  107. Pedis said

    Η μεγα-υπόθεση του Banco Ambrosiano, στη Ιταλία πριν από σαράντα χρόνια, έχει το ρεκόρ οικονομικού-πολιτικού-κομματικού-θρησκευτικού σκανδάλου με διεθνείς απολήξεις, με Χριστιανοδημοκρατία, Βατικανό, Τραπεζίτες, Δικαστικούς, παρακρατικούς, μαφιόζους, εμπόρους όπλων και τη στοά P2 και τον Πάπα, όλους ένα κουβάρι. Από τους βασικούς πρωταγωνιστές, θυμάμαι ότι ο ένας αυτοκτόνησε στη φυλακή με καφέ … κι ο άλλος έδωσε τέλος στη ζωή του κάτω από μια γέφυρα στον Τάμεση, αφού σκαρφάλωσε, ως νεανίας αλπίνος, για να κρεμαστεί έχοντας απάνω του έναν αριθμό τούβλων και μερικές χιλιάδες λίρες, αν δεν κάνω λάθος στις ανούσιες, όπως αποδείχτηκε, λεπτομέρειες του τραγικού συμβάντος. Πολλή δράση, νεκροί, σασπένς και χάπυ έντ. Όλα καλά. 👌🏼

  108. 107
    «Ma che Democrazia, che Cristiana…» (που έλεγε κι ο Χτήνος🙂)
    Τι φοβερή ιστορία – εφτά ήταν αυτοί που αυτοκτόνησαν, ξαναδιαβάζω τώρα, και μετά mani pulite – τότε πρωτοπήγα κι εγώ στην Πάδοβα, όλη τη μέρα βλέπαμε τον Ντι Πιέτρο στην τιβί – φάνταζε ήρωας…

  109. Pedis said

    # 106 – Εύα, δέξου κι αυτή την υπόθεση: abradere (μετοχή abraso) σημαίνει ξύνω, λειαίνω και abrasivο είναι υλικό πού σκληρό που χρησιμοποιείται για απόξεση και λείανση.

  110. Pedis said

    # 108 – Αυτό είναι μια δεκαετία πίσω από τα mani (ri)pulite. Είναι πολλές οι πικάντικες λεπτομέρειες του σκανδάλου αυτού, πέρα από τα πολύ χοντρά.

  111. Pedis said

    # 109 – … υλικό πού σκληρό -> … υλικό πολύ σκληρό

  112. 109.
    Α, δεν την ήξερα τη μετοχή – βέβαια, είναι πιο κοντά στη λέξη, ίσως… (αλλά, πάλι, αυτός είναι… άξεστος! 🙂)

  113. 110.
    Ναι, αλλά είναι στις ρίζες της διαδικασίας της «κάθαρσης». Έτυχε τώρα σε εγγλέζικο άρθρο να το βρω (δεν το πολυέψαξα, τέτοια ώρα τέτοια λόγια)
    https://www.globalsecurity.org/military/world/europe/it-clean-hands.htm

  114. Μαρία said

    105
    Δεν το ήξερα αλλά βλέπω οτι επαινεί το βιβλίο που ετοιμαζόμουνα να συστήσω https://alexandria-publ.gr/shop/epitiroumenes-zoes/

  115. 113.
    Συγγνώμη για την κακή διατύπωση. Εννοώ ότι από εκεί και πέρα τα σκάνδαλα και η όλη ανωμαλία οδήγησαν στη διαδικασία της κάθαρσης! Είπαμε, τέτοια ώρα…(και μετά από σχεδόν 488 σχόλια🙂)

  116. Μαρία said

    Εύα https://sarantakos.wordpress.com/2022/11/30/andreas/#comment-847577

  117. 114.
    Α, τι ωραίο φαίνεται κι αυτό, πρέπει να το πάρω! Και για να το προτείνει αυτή η υπέροχη γυναίκα (που πολλές φορές θέλησα να της σφίξω το χέρι για το ερευνητικό κατόρθωμά της), σίγουρα αξίζει…

  118. 116
    Μαρία, δεν το ‘πιασα το ‘πονοούμενο- να φταίει η κούραση; Τι θες να πεις με το λινκ;

  119. 116
    Α, απευθύνεται σ’ εμένα, βλέπω, αλλά δεν ξέρω την απάντηση… Ξέρω όμως ότι η γυναίκα από την Κω λέγεται Κώτισσα (ή Κώα)🙂

  120. BLOG_OTI_NANAI said

    Βεντέτος:

  121. Alexis said

    #56-58: Η εξήγηση αυτή ακούγεται λογική αλλά δεν είναι.
    Σε εποχές που τα πανηγύρια γίνονταν με φυσικό ήχο, χωρίς ενισχυτές και ηχεία, τα πιο δυνατά σε ένταση όργανα ήταν φυσικό να καλύπτουν την ανθρώπινη φωνή.
    Και όχι μόνο τα χάλκινα βέβαια, αλλά και κλαρίνα, ζουρνάδες, γκάιντες κλπ.
    Η λύση βέβαια δεν ήταν να μην τραγουδάνε αλλά να μην παίζουν αυτά τα όργανα πάνω στα λόγια του τραγουδιού αλλά μόνο στα ενδιάμεσα.
    Ας πει και ο Πέπε 🙂

  122. BLOG_OTI_NANAI said

    Στο περιοδικό «Θέατρο» φαίνεται να είναι «κανονική» χρήση, πάντως στο περιοδικό «Ελεύθερο Πνεύμα» όπου βλέπω το 90% των ευρημάτων, χρησιμοποιείται ειρωνικά/σατιρικά:

  123. sarant said

    Kαλημέρα από εδώ, χτες είχα έξοδο μετά δημοσίων θεαμάτων και δεν σχολίασα

    Θα έχουμε βιβλιοφιλικό άρθρο τις επόμενες μέρες.

  124. 121
    Τα έχει πει όλα ο Πέπε στο σχετικό νήμα! Πάντως, εγώ μικρή στο χωριό μου άκουσα πολλές φορές τα «νταούλια» (νταούλια και ζουρνάδες) να συνοδεύουν τραγούδια, παρόλο που ακούγονταν ελάχιστα και δεν μπορούσα να διακρίνω τι στο καλό λένε – πάντως δεν το έβαζαν κάτω οι τραγουδιστές (που , βέβαια, δεν ήταν ανάγκη να είναι και ιδιαίτερα καλλίφωνοι)!
    122.
    Περίεργη η «κανονική» χρήση. Θα το περίμενα ειρωνικό, όπως το λέει και ο (γοητευτικός και σ’ αυτό το βίντεο) Χορν
    23.
    Πάντως, ίσως είναι καλύτερο να ξεχωρίζει η ονομαστική του γυναικείου ονόματος από τη γενική του ανδρικού, για να μη θυμίζει την κτητική σημασία που έχει (γιατί, πράγματι, είναι γενική κτητική!)

  125. Χαρούλα said

    Να είστε καλά. Το ιταλικό τραπεζικό σκάνδαλο δεν το ήξερα. Έμαθα πάλι κάτι σήμερα.
    Καλό σαββατοκύριακο. Πάω για μεζεδάκια

  126. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    104.Κυριελέησο! Να κλάψω ή να γελάσω με του μυαλού μου τα ροκανίδια. Μισό μέτρο απ΄το πληκτρολόγιο στη στοίβα και το φρέσκο το βιβλίο της Ελένης, ασφαλώς, Πριοβόλου 🙂 😦 .
    Το ευγενικό «μήπως» τουλάχιστον μ΄έκανε κ εγέλασα. Δεν πάω καλά. Άλτσι μπούλτσι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: