Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Archive for the ‘Αναγγελίες’ Category

Μεζεδάκια διαίτης

Posted by sarant στο 27 Σεπτεμβρίου, 2014

Ο τίτλος είναι ελαφρώς οξύμωρος, διότι τα μεζεδάκια σπανίως είναι κατάλληλα για δίαιτα (εκτός αν κάνετε τη δίαιτα της πάπιας). Στην πραγματικότητα, η σημερινή πιατέλα μας δεν είναι και τόσο φορτωμένη: δεν στείλατε κι εσείς πολλά, δεν στάθηκα κι εγώ καλός αλιέας μαργαριταριών, κι έτσι το τραπέζι μας θα είναι λιτό.

* Η ανασκαφή της Αμφίπολης δεν έδωσε κάτι το συνταραχτικό τη βδομάδα που μας πέρασε, μας χάρισε όμως καναδυό μεζεδάκια. Έτσι, ο υπουργός Πολιτισμού κ. Τασούλας δήλωσε ότι έχει την αίσθηση πως είναι αδύνατο να βρίσκεται ο Μεγαλέξαντρος στον τάφο και συνέχισε: «Και το λέω όχι επειδή θέλω να εκπλαγώ ευχάριστα. Το λέω γιατί για το Μέγα Αλέξανδρο έχουμε υποδεέστερες πληροφορίες, άρα φαντάζομαι ότι αν είχαμε μια τέτοια εξέλιξη, μια τέτοια πληροφορία δεν θα είχε διαφύγει».

Υπάρχουν άραγε «υποδεέστερες» πληροφορίες; Αν πάντως τον θαυμάσατε για το τόλμημά του, να πει το προφανές, ότι δεν είναι καθόλου πιθανό να βρίσκεται μέσα στον τάφο ο Αλέξανδρος, το θάρρος του κ. Τασούλα υπήρξε θνησιγενές, αφού πριν λαλήσει το κοκοράκι ο κ. Υπουργός ανασκεύασε τον… εαυτό του, δηλώνοντας ότι ποτέ δεν είπε αυτά που τον ακούμε να λέει στο βίντεο!

* Όσο για το «ο ένοικος του τάφου», δεν θα το χρεώσω στον κ. Υπουργό, διότι οι περισσότεροι έτσι το λένε (το λέμε). Δεν μου αρέσει, δεν θα το χρησιμοποιούσα -αλλά δεν έχω άλλη μονολεκτική λύση. Ιδέες;

* Και μόλις χτες, η υπεύθυνη ενημέρωσης του τάφου κ. Παναγιωταρέα έδωσε τη δική της ακυρολεξία, ευγενική προσφορά στη χειμαζόμενη πιατέλα μας. Ενημερώνοντας τους δημοσιογράφους, η κ. καθηγήτρια ανέφερε: «Οι διατυπωθείσες θεωρίες περί της ταυτότητος του νεκρού, ως σήμερα, ανάγονται σε 14». Ωστόσο, το «ανάγομαι» εδώ δεν ταιριάζει, αφού το ρήμα αυτό χρησιμοποιείται όταν προσδιορίζουμε χρονικά την αρχή ενός πράγματος, π.χ. «οι ρίζες της οικογένειάς του ανάγονται στο Βυζάντιο». Προφανώς η κ. Παναγιωταρέα ήθελε να πει πως οι θεωρίες «ανέρχονται σε 14». Ευτυχώς πάντως που είναι άμισθη, αλλιώς θα ζητούσαμε τα λεφτά μας πίσω.

Αλλά και πέρα από το λαθάκι, έχει πλάκα αυτό με τις 14 θεωρίες -μού θυμίζει την παλιά διαφήμιση της συμπυκνωμένης πορτοκαλάδας, που πάει το παιδί στην Έβγα και ζητάει μια πορτοκαλάδα κι ο εβγατζής του λέει «Ορίστε δεκατέσσερις!».

* Η Μηχανή του χρόνου θέλει να νατσουλίσει αλλά θέλει και να κρατήσει μιαν επίφαση εγκυρότητας. Έτσι, σε πρόσφατο άρθρο της, επαναλαμβάνει κοπυπαστηδόν τις νατσουλικές θεωρίες για τη γέννηση των εκφράσεων «μου μπήκαν ψύλλοι στ’ αυτιά» και «μου έψησε το ψάρι στα χείλη», αλλά κρατάει και μια πισινή με το αμίμητο (δική μου υπογράμμιση): Η τραγική ιστορία του Μεθόδιου έγινε αφορμή για να καθιερωθεί η φράση: «του έψησε το ψάρι στα χείλη». Δυστυχώς δεν ξέρουμε από ποια πηγή έφθασε στις μέρες μας η ιστορία του μοναχού, αλλά φαίνεται να είναι η επικρατέστερη εκδοχή της φράσης.

* Ο Γιάνης Βαρουφάκης άρχισε εκπομπή, κάθε Δευτέρα, από τον ραδιοσταθμό Στο Κόκκινο 105,5. Ο τίτλος της εκπομπής είναι Terra Nullius, και στην πρώτη εκπομπή (που μπορείτε να την ακούσετε σ’ αυτή τη σελίδα, και για πιο μόνιμα από εδώ) ο Γ.Β. εξήγησε τι σημαίνει ο όρος. Μια φίλη μου, που ξέρει καλά λατινικά, μου επισημαίνει δύο λαθάκια. Το πρώτο είναι η προφορά της… λατινικούρας. Ο Βαρουφάκης την προφέρει Νούλιους, η φίλη μου ορκίζεται ότι προφέρεται Νουλίους, διότι το ι είναι μακρό και η παραλήγουσα όταν είναι μακρά τονίζεται.

Το δεύτερο είναι στη σημασία της έκφρασης, που o Γ.Β. την αποδίδει «κενή γη» ενώ στην πραγματικότητα μεταφράζεται «γη (του) κανενός», δηλαδή που δεν ανήκει σε κανέναν. Η έννοια είχε μεγάλη σημασία την εποχή της αποικιοκρατίας και την επικαλούνταν οι Ευρωπαίοι για να κατοχυρώνουν την κυριότητα σε εδάφη (καμιά φορά και ολόκληρες ηπείρους) που κατοικούνταν από «πρωτόγονους» λαούς. Δεν ήταν «κενή» γη. Είχε κατοίκους, αλλά ποιος τούς έδινε σημασία.

(Θα προσέξατε ότι στα αγγλικά το Terra Nullius αποδίδεται Nomansland, παναπεί Νομανσλάνδη!)

* Το επόμενο το ψάρεψα από τον Γαλαξιάρχη, έναν φίλο του Φέισμπουκ. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο κ. Σαμαράς εκνευρίστηκε από τον θόρυβο που έκαναν οι δημοσιογράφοι χτυπολογώντας τα πληκτρολόγια των λάπτοπ τους στη συνέντευξη τύπου με τη Μέρκελ, και τους επέπληξε «ευγενικά και διακριτικά» (για τον Κιμ Ιλ Σουνγκ παίζει να λέγονταν λιγότερα εγκώμια). Συγκεκριμένα, λέει το ρεπορτάζ, «Η επίπληξη δεν ήταν ευθεία, αλλά έμμεση και ευγενή μέσω μιας ιστορίας που τους διηγήθηκε από τα φοιτητικά του χρόνια στην Αμερική. «Κάποιοι χρησιμοποιούσαν υπολογιστές και στις εξετάσεις, οπότε μας ενοχλούσαν, επειδή έκαναν θόρυβο», είπε με νόημα στους δημοσιογράφους ο Αντώνης Σαμαράς.»

Ο Γαλαξιάρχης επισημαίνει όμως ότι ο πρωθυπουργός τελείωσε τις σπουδές του στην Αμερική το μακρινό 1976, οπότε λάπτοπ δεν υπήρχαν, και οι πιο φορητοί υπολογιστές ήταν κάπως έτσι. Πρόκειται άραγε για ένα ακόμα ψέμα, ή εννοούσε, τάχα, ότι οι συμφοιτητές του είχαν κομπιουτεράκια που ενοχλούσαν με το θόρυβο των πλήκτρων τους; (Κι έκαναν θόρυβο τα κομπιουτεράκια; Είχα κι εγώ, αλλά ένα κλικ θυμάμαι πως έκαναν).

Θα προσέξατε πάντως και ότι η επίπληξη ήταν «έμμεση και ευγενή». Εμένα μ’ αρέσει κι έτσι.

* Κι άλλο ένα με επίθετο της ίδιας κατηγορίας. Σε δελτίο τύπου του υπουργείου Παιδείας, γίνεται λόγος για πρόγραμμα «ασφαλής πλοήγησης» στο Διαδίκτυο. Συνδυάζοντας με το προηγούμενο, έχουμε πλήρες το κλιτικό υπόδειγμα: η ασφαλή της ασφαλής, και βέβαια ο ασφαλής του ασφαλή. Εμένα μού αρέσει, ξαναλέω, μόνο να το βάλουμε και στη γραμματική να μη σκοντάφτουν τα παιδιά. (Ο πληθυντικός παραμένει ως έχει).

* Θα προσέξατε ίσως, ότι το ρεπορτάζ που συνοδεύει την είδηση ξεκινάει με τη φράση: Το λάθος είναι εναρμονισμένο με την ανθρώπινη φύση, ωστόσο όταν εντοπίζεται σε ανακοίνωση του υπουργείου Παιδείας, σίγουρα προκαλεί εντύπωση… Ταιριάζει η λέξη αυτή; Όχι «είναι σύμφυτο»; Ακούω γνώμες.

* Και κλείνω όπως άρχισα, με Αμφίπολη. Αλλά εδώ έχουμε άλλης τάξης μεζεδάκι -τι μεζεδάκι, πιάτο ολόκληρο βγαίνει, αλλά επιβάλλεται να χρησιμοποιηθεί η προειδοποίηση που μπαίνει σε ποτά και άλλα: Με ρέγουλα.

Λοιπόν, ο τάφος της Αμφίπολης δεν είναι τάφος. Χαρακτηριστικό απόσπασμα: Από την λέξη σκιά προέρχεται και η λέξη θρησκεία, που ασφαλώς δεν έχει καμία σχέση με την σημερινή έννοια της θρησκείας. Η σκιά της πυραμίδας ήταν ιερή και απαγορεύονταν να αλλοιωθεί το σχήμα της, γι΄αυτό και η λέξη θρη-σκια, σημαίνει: «θύω την σκιά», θυσιάζω στην σκιά για να κρατήσω σταθερό τον χρησμό.

Περισσότερα, θαρρώ, δεν χρειάζονται.

* Και σε παράρτημα δυο αναγγελίες για μελλοντικές εκδηλώσεις σε εξωτικά μέρη. Θα τις ξαναθυμίσω βέβαια όταν θα πλησιάζουν οι μέρες, αλλά να ξέρετε ότι στις 31 Οκτωβρίου θα είμαι στη Δράμα, καλεσμένος του Συνδέσμου Φιλολόγων, όπου θα μιλήσω για την ελληνική γλώσσα, ενώ στις 4 Νοεμβρίου το απόγευμα θα παρουσιάσω μαζί με τον Δ. Κερασίδη το βιβλίο μου Οπωροφόρες λέξεις στην Κηφισιά.

Posted in Αναγγελίες, Γραμματική, Κοτσανολόγιο, Λατινικά, Μαργαριτάρια, Μεζεδάκια | Με ετικέτα: , , | 146 Σχόλια »

Η αιχμή του δόρατος του Νίκου Λάζαρη

Posted by sarant στο 1 Ιουνίου, 2014

lazarisEXOFΚυριακή σήμερα, μέρα που συνηθίζω να βάζω φιλολογικά κείμενα, όμως και πρώτη μέρα του μηνός, μέρα που συνήθως βάζουμε το Μηνολόγιο, οπότε είχα δίλημμα. Το δίλημμα το έλυσα αποφασίζοντας τελικά να αναβάλω το Μηνολόγιο για αύριο, επειδή σήμερα θέλω να παρουσιάσω ένα κριτικό κείμενο παρμένο από ένα βιβλίο που θα παρουσιαστεί την Τετάρτη που μας έρχεται, οπότε ήταν πολύ προτιμότερο να το δημοσιεύσω σήμερα και όχι την επόμενη Κυριακή.

Στην πραγματικότητα, τη βδομάδα που αρχίζει αύριο θα γίνουν τουλάχιστον δύο πολύ ενδιαφέρουσες παρουσιάσεις βιβλίων, στις οποίες θα πήγαινα αν ήμουν στην Αθήνα.

Η πρώτη, είναι η παρουσίαση των βιβλίων του Γιώργου Κοτζιούλα, «Πικρή ζωή» των εκδόσεων «Νηρέας», και του χειροποίητου βιβλίου «Γ. Κοτζιούλας, Ποιήματα», που βγαίνει σε 50 αντίτυπα από τις εκδόσεις «Μίμνερμος», με χαρακτικά του ζωγράφου Αλέκου Φασιανού. Η παρουσίαση θα γίνει αύριο, Δευτέρα 2 Ιουνίου, στο Πολιτιστικό Κέντρο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών (Μεγάλου Βασιλείου 15, Ρουφ), στις 7 μ.μ. Η παρουσίαση θα γίνει από τον Θόδωρο Παπαγιάννη (γλύπτη, καθηγητή στην ΑΣΚΤ) και από τον Αναστάσιο Σακελλαρόπουλο (διευθυντή των Ιστορικών Αρχείων του Μουσείου Μπενάκη). Την εκδήλωση θα χαιρετίσει ο ιατρός και αγιογράφος Σταμάτης Σκλήρης, παρουσία και του ζωγράφου Αλέκου Φασιανού. Για τον Κοτζιούλα έχουμε μιλήσει πολλές φορές στο ιστολόγιο και πριν από τρεις εβδομάδες είχα παρουσιάσει το ένα από τα δύο βιβλία που θα παρουσιαστούν αύριο, την «Πικρή ζωή», και μάλιστα ο γιος του ποιητή είχε προσφέρει και μερικά αντίτυπα σε φίλους του ιστολογίου.

Η δεύτερη εκδήλωση θα γίνει την Τετάρτη 4 Ιουνίου, στις 8μ.μ. στο Σπίτι της Κύπρου, Ξενοφώντος 2Α (Σύνταγμα). Θα παρουσιαστεί το βιβλίο του Νίκου Λάζαρη «Η αιχμή του δόρατος – Κριτικά κείμενα 1987-2011». Θα μιλήσουν ο δοκιμιογράφος Γιώργος Παγανός, ο κριτικός Αλέξης Ζήρας, η φίλη Αθηνά Βογιατζόγλου, αναπλ. καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και ο ποιητής Δημήτρης Κοσμόπουλος.

Για να πάρετε μια γεύση, θα παρουσιάσω παρακάτω ένα κριτικό κείμενο από το βιβλίο. Αλλά να πούμε πρώτα δυο λόγια για τη λογοτεχνική κριτική. Λέγεται συχνά ότι στις μέρες μας η λογοτεχνική κριτική έχει εκφυλιστεί σε βιβλιοπαρουσίαση ή ακόμα χειρότερα σε απλή αναπαραγωγή (με κόπι πέιστ) των δελτίων τύπου που διανέμουν οι εκδοτικοί οίκοι. Μια τέτοια γενίκευση θα ηταν άδικη, όσο κι αν στα περισσότερα έντυπα αυτή ακριβώς είναι η κατάσταση. Κριτικοί με την παλιά έννοια της λέξης εξακολουθούν να υπάρχουν, μόνο που δεν φιλοξενούνται πια στις μεγάλες εφημερίδες αλλά στις μικρότερες ή σε κάποια λογοτεχνικά περιοδικά. Ταυτόχρονα έχουν εμφανιστεί πολλοί βιβλιοφιλικοί-βιβλιοκριτικοί ιστότοποι και ιστολόγια, ένα πολύ ενδιαφέρον φαινόμενο που όμως δεν το έχω παρακολουθήσει αρκετά για να το αξιολογήσω.

Ένα δεύτερο πρόβλημα είναι ότι στις μέρες μας η κριτική θεωρείται αυτονόητο πως θα είναι επαινετική. Σπανίζουν οι κριτικοί που δεν θα διστάσουν να κάνουν αρνητική κριτική ή έστω να επισημάνουν αδυναμίες στο κρινόμενο έργο. Ένας από αυτούς είναι και ο Νίκος Λάζαρης, που το βιβλίο του παρουσιάζουμε σήμερα, που οι κριτικές του σπάνια είναι αμέριστα επαινετικές, συνήθως αναδεικνύουν και θετικά και αρνητικά, ενώ κάποιες φορές κοντεύουν να γίνουν κατεδαφιστικές -όπως στο κείμενο που θα αναδημοσιεύσω παρακάτω. Ο Λάζαρης είναι πιο γενναιόδωρος με τους πρωτοεμφανιζόμενους ποιητές, πιο απαιτητικός με τους ώριμους και καθιερωμένους και δεν διστάζει να γράψει αρνητικά για συγγραφείς που θεωρούνται ιερά τέρατα. Αρκετές κριτικές του άλλωστε έχουν προκαλέσει έντονες αντιπαραθέσεις και συζητήσεις. Είναι κριτικές λοιπόν αιχμηρές, έχουν όμως και το άλλο προσόν, ότι είναι καλογραμμένες, με νεύρο και ρυθμό, χωρίς τη συνηθισμένη στρυφνότητα των κριτικών κειμένων -μ΄άλλα λόγια, διαβάζονται με απόλαυση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναγγελίες, Εκδηλώσεις, Λογοτεχνική κριτική, Παρουσίαση βιβλίου, Ποίηση | Με ετικέτα: , , , , , , | 70 Σχόλια »

Η συζήτηση στο schooltime.gr

Posted by sarant στο 11 Οκτωβρίου, 2013

Σήμερα θα ενδώσω στην περιαυτολογία (ή ίσως περιαυτομπλογκία) και ο λόγος είναι ότι έχω μια κοινωνική υποχρέωση και δεν προλαβαίνω να γράψω άρθρο. Οπότε, αντί να σπάσω το σερί των δημοσιεύσεων ή να ανεβάσω μια επανάληψη, σκέφτηκα να δημοσιεύσω εδώ μια πρόσφατη συζήτηση που έκανα με τον φίλο Βασίλη Συμεωνίδη και που πρόσφατα δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο schooltime.gr. (Τις συνεντεύξεις-συζητήσεις που δίνω κατά καιρούς, τις έχω συγκεντρώσει όλες στη σελίδα About). Νομίζω πως τα θέματα που θίγονται είναι αρκετά ενδιαφέροντα, αν και βέβαια τα έχουμε συζητήσει κατ’ επανάληψη στο ιστολόγιο.

Με την ευκαιρία, όσοι ενδιαφέρονται για τη γλώσσα και την εκπαίδευση, και για τη γλώσσα στην εκπαίδευση, θα βρουν πιστεύω ενδιαφέρον υλικό για προβληματισμό στο ιστολόγιο Ό-μικρον, όπου συμμετέχει και ο φίλος Βασίλης Συμεωνίδης με τον οποίο έκανα τη συζήτηση που δημοσιεύω σήμερα.

Και επειδή έτσι κι αλλιώς το σημερινό άρθρο είναι περιαυτολογικό, και για να εφαρμόσω την παροιμία «Αν αρτηθείς να είν’ αρνί, κι αν κλέψεις να’ν’ χρυσάφι», να ολοκληρώσω την ασύστολη αυτοδιαφήμιση με την εξής ανακοίνωση: Τις επόμενες μέρες θα γίνουν δύο παρουσιάσεις του βιβλίου μου «Οπωροφόρες λέξεις«.
* Η πρώτη στην Ερμούπολη, στις 26 Οκτωβρίου, στις 20.30, στον Πολυχώρο Πολιτισμού και Δημιουργίας Σύρου. Θα μιλήσει ο Δημοσθένης Κερασίδης, που είχε την επιμέλεια του βιβλίου.
* Η δεύτερη στον Ιανό (Σταδίου 24, Αθήνα) στις 30 Οκτωβρίου, στις 18.00. Σε αυτή τη δεύτερη παρουσίαση θα είμαι κι εγώ. Θα πάρουν μέρος ο Δημοσθένης Κερασίδης και ο συγγραφέας Σωτήρης Δημητρίου.

Λοιπόν, η συζήτηση με τον Βασίλη Συμεωνίδη στο schooltime.gr:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναγγελίες, Γραμματική, Γλωσσικό ζήτημα, Διαδίκτυο, Εκπαίδευση, Εκδηλώσεις, Περιαυτομπλογκίες | Με ετικέτα: , , , , , | 85 Σχόλια »

Χαζάιν (νιε) πιρούιτ

Posted by sarant στο 10 Απριλίου, 2013

Ο τίτλος θα σας φαίνεται ακατανόητος, εκτός αν έχετε καλό μνημονικό και έχετε διαβάσει αρκετόν Καζαντζάκη ή παρακολουθείτε από παλιά τη μπλογκόσφαιρα. Τη φράση «χαζάιν πιρούιτ», παρμένη από τον πρόλογο μυθιστορημάτων του Καζαντζάκη, τη λάνσαρε στη μπλογκόσφαιρα ο φίλος Πάνος Ζέρβας της Καλύβας, μια εποχή που ήθελε να απαγκιστρωθεί από την καθημερινή αρθρογραφία στο ιστολόγιο για να αφιερωθεί σε άλλα, σοβαρότερα, γραψίματά του. Χρησιμοποίησε λοιπόν αυτή τη φράση, παρμένη από τον Καζαντζάκη, που δεν είναι στα ελληνικά, αυτό το καταλάβατε, αλλά στα ρώσικα, και σημαίνει «Ο νοικοκύρης διασκεδάζει», παρακάτω θα δούμε γιατί. Μου άρεσε κι εμένα αυτό το εύρημα, κι όταν πριν από ενάμιση-δυο χρόνια είχα θελήσει να κάνω κι εγώ μιαν ανάλογη διακοπή, για να καταπιαστώ με κάτι εξωϊστολογικά γραψίματά μου, ανάφερα το Χαζάιν πιρούιτ, μόνο που τη δική μου διακοπή την είχα ονομάσει, πιο πεζά, «Στάση για καφέ και για ξεκούραση«. Εκείνο τον Ιούνιο του 2011 το ιστολόγιο ανέβαζε 3-4 άρθρα τη βδομάδα, κάποια από αυτά συνεργασίες του πατέρα μου ή φίλων ή αναδημοσιεύσεις παλιότερων, και η ανάπαυλα έπιασε τόπο αφού σε εκείνο το διάστημα έβγαλα την πολλή δουλειά για τις Λέξεις που χάνονται και ένα ακόμα βιβλίο που θα κυκλοφορήσει (μεγάλη κουβέντα μην πεις) τις επόμενες εβδομάδες.

Αν ξαναφέρνω τώρα στο προσκήνιο το Χαζάιν Πιρούιτ, είναι για να αναγγείλω ένα παρόμοιο διάλειμμα, όμως πολύ μικρότερο από το προπέρσινο, ως την Κυριακή: δηλαδή δεν θα έχουμε καινούργια δικά μου άρθρα αύριο, την Παρασκευή και την Κυριακή, ενώ θα προσπαθήσω να ανεβάσω μερικά μεζεδάκια το Σάββατο. Ακόμα δεν έχω αποφασίσει αν θα ανεβάσω παλιότερα δικά μου άρθρα, ή αναδημοσιεύσεις από άρθρα άλλων που θα άξιζε να συζητηθούν εδώ, ή αν δεν θα ανεβάσω τίποτα -κλίνω προς τη δεύτερη λύση πάντως (πείτε και καμιάν ιδέα).

Χαζάιν πιρούιτ, είπαμε, σημαίνει ο νοικοκύρης διασκεδάζει. Ρώτησα και τον ρωσομαθή υπηρεσίας, ο οποίος επιβεβαίωσε ότι είναι σωστά τα ρώσικα του Καζαντζάκη, αν και, είπε, το «πιρούιτ» είναι προφορικός τύπος, το πιο κομιλφό είναι «πιρούγιετ». Ο νοικοκύρης μπορεί να διασκεδάζει αλλά ο Νικοκύρης δεν κάνει το διάλειμμα για να διασκεδάσει, απλώς έχει να τηγανίσει κάτι θηριώδη ψάρια, με νύχια γαμψά. Κι έτσι, νιε πιρούιτ, δεν διασκεδάζει.

Η ιστορία όμως του Καζαντζάκη είναι ωραία, οπότε αξίζει να την παραθέσω κι εδώ:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναγγελίες, Λογοτεχνία, Μεταμπλόγκειν, Περιαυτομπλογκίες | Με ετικέτα: , , , , , | 61 Σχόλια »

Αποκριάτικα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 16 Μαρτίου, 2013

Τελευταία Κυριακή της Αποκριάς αύριο, δεν είναι λοιπόν περίεργο που τα σημερινά μας μεζεδάκια είναι αποκριάτικα αν και, τα περισσότερα, δεν έχουν καμιά σχέση με το καρναβάλι ή με τα μασκαρέματα. Ίσως όμως να μην κάνω καλά που βάζω τις απόκριες στον τίτλο, διότι «σύμφωνα με τον ΞΒ΄ κανόνα της ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου, όποιος συμμετέχει σε καρναβαλικές εκδηλώσεις (κατάλοιπα των βακχικών-διονυσιακών και άρα ειδωλολατρικών εκδηλώσεων), έστω και μόνο ως θεατής, αφορίζεται«. Δεν τα λέω εγώ αυτά, τα λέει μια δασκάλα από το Κιλκίς, η οποία έστειλε γράμμα στον Υπουργό Παιδείας ζητώντας να μην πραγματοποιούνται αποκριάτικες γιορτές και θεατρικές επισκέψεις από τα δημοτικά σχολεία. Κατά σύμπτωση, το βιβλίο «Θεατρικής παιδείας» της 5ης και 6ης Δημοτικού έχει μπει στο στόχαστρο κάποιων ελληνοτέτοιων, διότι περιέχει αναφορές σε ξωτικά και δαιμόνια, με αφορμή ένα κείμενο κάποιου Σέξπιρ, γύρευε τώρα ποιος θα ήταν αυτός. Παρ’ όλ’ αυτά, καλές Αποκριές!

Συνεχίζω… ειδωλολατρικά διότι διαβάζω άρθρο του κ. Γ. Λακόπουλου στα Νέα, το οποίο μπλέκει κατά ακατανόητο τρόπο την αρχαία ελληνική μυθολογία με τη σύγχρονη πολιτική. Προσέξτε: «Ο Κρόνος νίκησε τον πατέρα του τον Ουρανό, αλλά νικήθηκε από τον γιο του, τον Δία. Μακρινή μυθολογία χωρίς καμιά σχέση με την πραγματικότητα; Οχι και τόσο. Για παράδειγμα, πριν από μερικά χρόνια ο Αλέκος Αλαβάνος επέβαλε τον Αλέξη Τσίπρα και τελικά παραμερίστηκε από το δημιούργημά του. Θα ήταν σύμπτωση, αν δεν υπήρχαν πλείστες όσες ενδείξεις ότι το φαινόμενο τείνει να επαναληφθεί στο ΠΑΣΟΚ – τουλάχιστον ως προς το πρώτο μέρος του: ο Βαγγέλης Βενιζέλος επιβάλλει τον Νίκο Ανδρουλάκη ως Νο 2 στο ΠΑΣΟΚ». Καταρχάς, στο μυθολογικό παράδειγμα έχουμε τρία πρόσωπα ενώ στα δύο νεοελληνικά έχουμε δύο πρόσωπα, κι έπειτα, αν θυμάμαι καλά, ο Κρόνος δεν «επέβαλε» τον γιο του, αντίθετα θέλησε να τον φάει -φαίνεται όμως πως ο συμπαθής αγιογράφος δεν έβρισκε άλλον τρόπο να αρχίσει.

Φρέσκο, χτεσινοβραδινό, από το in.gr: Στόχος μας ένα «bing-bang» δημιουργίας, δηλώνει ο Αντ.Σαμαράς. Μπίνγκο!

Η γενικομανία της εβδομάδας από τον Στ. Κασιμάτη, ο οποίος έγραψε τις προάλλες: Λιγότερο σοβαρή είναι η περίπτωση του βουλευτή Θεσσαλονίκης (Ν.Δ.) Γιάννη Ιωαννίδη. Πασίγνωστος sui generis ο αξιαγάπητος κόουτς, ίσως εκείνη την ώρα να επικοινωνούσε με τον Βουκεφάλα ή τον Αλέξανδρο -μπορεί με αμφοτέρους- και να μην ήταν σε θέση να διακόψει. Πάντως, ζήτησε απεριφράστως συγγνώμη, απέφυγε της παγίδας των περιττών δικαιολογιών και το θέμα έληξε εκεί. Περιέργως, πιο κάτω το συντάσσει κανονικά, με αιτιατική.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναγγελίες, Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά, Μεζεδάκια | Με ετικέτα: , , | 103 Σχόλια »

Στάση για καφέ και ξεκούραση

Posted by sarant στο 3 Ιουνίου, 2011

Στα προγράμματα των οργανωμένων εκδρομών με πούλμαν, συχνά διαβάζουμε  ότι στο τάδε σημείο θα γίνει στάση για καφέ και ξεκούραση, ευκαιρία να βγουν οι επιβάτες έξω και να ξεμουδιάσουν.  Βρίσκω πως τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να κάνουμε μια μικρή στάση για ξεκούραση και στη δική μας εκδρομή. Εδώ και αρκετόν καιρό το ιστολόγιο δημοσιεύει ένα άρθρο την ημέρα, με σπάνια εξαίρεση κάποιες Κυριακές. Τον Μάη που μόλις τελείωσε είχαμε, αν μέτρησα καλά, 34 άρθρα. Τον Ιούνιο δεν θα κρατήσω αυτόν τον ρυθμό, πρέπει να κάνω μια στάση.

Δεν είναι ότι κουράστηκα. Όμως έχω στα σκαριά κάποια άλλα γραψίματα και θέλω να τους αφιερώσω μερικές μέρες απερίσπαστης προσοχής –διότι, όσο κι αν δεν φαίνεται, για να γραφτεί ένα άρθρο του ιστολογίου θέλει και κόπο και χρόνο. Λοιπόν, για τις επόμενες δεκαπέντε περίπου μέρες, ίσως και είκοσι, δεν θα μπορώ να γράφω εκτενή άρθρα και δεν θα ανεβάζω άρθρα με την ίδια συχνότητα. Στα σχόλια δεν πειράζει να συμμετέχω, αντίθετα είναι πολύ ευχάριστη απασχόληση· τα άρθρα είναι που παίρνουν τον πολύ χρόνο.

Δεν λέω ότι δεν θα ανέβει κανένα άρθρο όλο αυτό το διάστημα. Απεναντίας, τη Δευτέρα θα ανεβάσω το άρθρο που θα δημοσιευτεί στην Αυγή την Κυριακή, και που είναι ήδη γραμμένο. Τις Τρίτες θα έχω τα άρθρα του πατέρα μου, για την Πέμπτη έχω κάτι άλλο μικρό ετοιμάσει, όχι δικό μου. Αν κάτι σοβαρό συμβεί ή αν μου έρθει έμπνευση, μάλλον θα αθετήσω την απόφασή μου και θα γράψω. Επίσης, αν κάποιος φίλος θέλει, μπορεί να στείλει άρθρο προς δημοσίευση, αλλά δεν υπόσχομαι ότι θα μπει (αν π.χ. μου στείλετε άρθρο για τις καταστροφικές συνέπειες του μονοτονικού!)

Ομολογώ  ότι η σύντομη αυτή στάση πέφτει σε περίοδο που μου δημιουργεί ενοχές, διότι συμβαίνουν πολλά και διότι η συμμετοχή στο ιστολόγιο έχει αυξηθεί πολύ. Τον μήνα που μας πέρασε είχαμε νέο ρεκόρ επισκέψεων, 124.000, δηλαδή 4.000 τη μέρα μέσο όρο (προηγούμενο ρεκόρ ο Μάρτιος, με 109.000), οπότε μου φαίνεται λιγάκι σαν προδοσία να κάνω διάλειμμα –αλλά πρέπει.

Τέλος πάντων, σταματάω εδώ τις περιαυτολογίες και εγκαινιάζω από σήμερα τη στάση για ξεκούραση. (Ο Πάνος της καλύβας, πριν από τρία χρόνια που είχε κάνει κάτι ανάλογο, το είχε ονομάσει, πολύ πιο λογοτεχνικά, Χαζάιν Πιρούιτ).

Αλλά ας επωφεληθώ από την ευκαιρία για να σας κάνω μια ερώτηση που την έχω εδώ και λίγο καιρό και ως τώρα δεν έβρισκα πάτημα να την ταιριάξω σε κάποιο άρθρο.

Η απορία απευθύνεται κυρίως σε όσους είναι μυημένοι στα μυστικά του Γκουγκλ, και ειδικότερα των γκουγκλοβιβλίων (google books). Όταν κάνω αναζήτηση στα google books και η λέξη που βάζω τελειώνει σε σίγμα τελικό, μου βγάζει ελάχιστα αποτελέσματα, στα οποία η ενλόγω λέξη εμφανίζεται άτονη. Για παράδειγμα, αν βάλω «Κατσιγιάννης», παίρνω μόνο 4 ανευρέσεις, όλες με κεφαλαία-άτονα,

Αν το βάλω στη γενική, Κατσιγιάννη, παίρνω πολύ περισσότερες, 115 ή 122, ο αριθμός αλλάζει κατά περίπτωση.

Αν βάλω «Σουρής» παίρνω μόνο 29. Αν βάλω «Σουρής» στο δικό μου google books, χωρίς να μεσολαβήσει το λινκ μέσω του άρθρου, δεν παίρνω καμία!

Αν βάλω «Σουρή» παίρνω χιλιάδες.

Ξέρει κανείς πού μπορεί να οφείλεται το πρόβλημα; Ξέρει καμιά πατέντα για να ξεπεραστεί;

Κατά τα άλλα, καλή ξεκούραση!

Posted in Απορίες, Αναγγελίες, Περιαυτομπλογκίες | Με ετικέτα: | 91 Σχόλια »

Το άλλο Σάββατο στον Ιανό

Posted by sarant στο 8 Μαΐου, 2010

Μία στο τόσο, συγχωρείται θαρρώ να περιαυτομπλογκήσω και να ανακοινώσω, όχι για πρώτη φορά το παραδέχομαι, όμως για (προ)τελευταία, ότι είστε όλοι καλεσμένοι το επόμενο Σάββατο, 15 Μαΐου, στις 12.30, στο βιβλιοπωλείο «Ιανός», Σταδίου 24, όπου θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου μου ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΙΣΤΟΡΙΑ (τίτλος ίδιος με του ιστολογίου).

Θα μιλήσουν:

* Η Άννα Ιορδανίδου, καθηγήτρια γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο Πατρών, γνωστή από πολλά βιβλία της για τη γλώσσα και τη λεξικογραφία (ένα είχαμε παρουσιάσει εδώ).

* Ο Στρατής Μπουρνάζος, ιστορικός, υπεύθυνος των Ενθεμάτων της Κυριακάτικης Αυγής, όπου φιλοξενείται κάθε μήνα η στήλη μου με τίτλο ίδιον με του βιβλίου.

* Ο Νίκος Λίγγρης, λεξικογράφος-μεταφραστής και στυλοβάτης του φόρουμ Λεξιλογία.

* και εγώ.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναγγελίες, Εκδηλώσεις, Παρουσίαση βιβλίου, Περιαυτομπλογκίες, Uncategorized | Με ετικέτα: , , , , , | 31 Σχόλια »

Το Φιστίκι στη μπλογκόσφαιρα!

Posted by sarant στο 27 Μαΐου, 2009

Το αράπικο είναι μεγαλύτερο, αλλά το αιγενήτικο είναι νοστιμότερο

frontpage_2Αυτό ήταν το μότο που είχε για αρκετόν καιρό το περιοδικό «Το Φιστίκι», το οποίο έβγαζε και βγάζει ο πατέρας μου, ο Δημήτρης Σαραντάκος, στην Αίγινα. Είναι περιοδικό ευτράπελης ύλης, φωταδιστικό και κουλτουριάρικο. Στην αρχή ήταν ένθετο σε τοπική εφημερίδα, μετά έγινε αυτόνομο, μηνιαίο ή διμηνιαίο, εδώ και λίγο καιρό εξαμηνιαίο και πολυσέλιδο. Αριστερά βλέπετε το εξώφυλλο του δεύτερου τεύχους της νέας εξαμηνιαίας έκδοσης, αλλά έχει ήδη κυκλοφορήσει το τρίτο τεύχος, που μπορείτε να το βρείτε στην μεν Αίγινα από τα βιβλιοπωλεία «Λυχνάρι», «Πάπυρος» και «Φλώρα», το Κέντρο Τύπου και το περίπτερο μπροστά στην ΑΤΕ, στην Προκυμαία, στην δε Αθήνα, από τα βιβλιοπωλεία «Ορίζοντες» (στοά Όπερας), «Πιτσιλός» (στοά Ορφανίδη) και «Πρωτοπορία» (Εμ. Μπενάκη και Γραβιάς).

Κείμενα του πατέρα μου φιλοξενώ εδώ ταχτικά, ενώ δείγματα από την παλιότερη ύλη του περιοδικού μπορείτε να δείτε στις σελίδες μου, αλλά και στον ιστότοπο του περιοδικού. Όμως το Φιστίκι αποφάσισε να βγει και στη μπλογκόσφαιρα. Εύχομαι κάθε επιτυχία στο νέο εγχείρημα και συστήνω θερμά στους επισκέπτες του ιστολογίου να κάνουν και μια βόλτα από το Φιστίκι!

Ξαναγράφω τη διεύθυνση: tofistiki.wordpress.com

Posted in Αναγγελίες, Δημήτρης Σαραντάκος | Με ετικέτα: , | 8 Σχόλια »