Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Archive for the ‘Ανακοινώσεις’ Category

Ο άππαρος και ο αχάπαρος: υποδεχτείτε το Cyslang!

Posted by sarant στο 5 Φεβρουαρίου, 2016

Πάω στοίχημα, οι περισσότεροι θα έχετε τρεις άγνωστες λέξεις στον τίτλο, μερικοί θα ξέρουν τη μία ή τις δύο πρώτες, λίγοι όμως την τρίτη, που δεν θα είχε άλλωστε τη θέση της σε ένα λεξικό, παρά μόνο σε ένα μεταλεξικό -αφού είναι, με την ευρεία έννοια, λεξικό, μια και Cyslang είναι η ονομασία ενός νέου διαδικτυακού εγχειρήματος που άνοιξε πριν από μερικές μέρες τις ηλεπύλες του και φιλοδοξεί να αποτελέσει τον ιστότοπο αλλά και το λεξικό της κυπριακής αργκό -οπότε καταλάβατε και γιατί ονομάστηκε έτσι, Cy από το Cyprus (ή ίσως από το CY της Κύπρου) και σλαγκ. Κουμπαροσλάγκ δηλαδή.

Τις άλλες δυο λέξεις, άππαρος και αχάπαρος, τις διάλεξα τυχαία: τη δεύτερη την ήξερα, είναι δα αρκετά γνωστή και στους καλαμαράδες, ενώ την πρώτη την έμαθα χτες, που περιεργαζόμουν το υλικό του Cyslang: άππαρος λοιπόν, στην Κύπρο, είναι το άλογο, και, μεταφορικά, αυτός που «είναι απόλυτα υγιής και έχει πολλές σωματικές δυνάμεις» -εύλογο, το άλογο δίνει πράγματι την ιδέα της ευρωστίας και του σφρίγους. Το θηλυκό, αππάρα, σημαίνει αφενός, κυριολεκτικά, τη φοράδα, και αφετέρου την ψηλή και όμορφη γυναίκα.

Ο αχάπαρος, πάλι, είναι αυτός που δεν παίρνει χαμπάρι, που δεν έχει ιδέα, ο άσχετος. Θα καταλάβατε ότι στα καλαμαρίστικα θα λέγαμε «αχάμπαρος» -οι κουμπάροι αποηχηροποιούν (έτσι λέγεται; ) τα μπ και ντ, το σαμπουάν το λένε σιαπού και τον Σαρμπέλ Σιαρπέλ. Με σι συμβολίζω το παχύ σ. Στο Cyslang έχουν έναν καλύτερο τρόπο, το δηλώνουν γράφοντας ένα σ με καπελάκι από πάνω, που περιέργως δεν μπορώ να το αναπαράξω (σικ, ρε) εδώ, διότι το καπελάκι μετατοπίζεται όταν το φέρνω στη WordPress, όπως στη λέξη ταπακόσ̌υλος, που σημαίνει «αυτός που είναι τεμπέλης, ακαμάτης»: Ρε είσαι ένας ταπακόσ̌υλος. Εγίνηκες 30 χρονών τζαι εν πάεις να έβρεις μια δουλειά. Ο ταπακόσ̌υλος στα καλαμαρίστικα θα ήταν «ταμπακόσκυλος» -και δεν είναι ο σκύλος που καπνίζει ταμπάκο αλλά ο σκύλος που λημεριάζει στα ταμπάκικα, τα βυρσοδεψεία, όπου (υποθέτω) έχει άφθονη μάσα από τα πετσιά και τα λοιπά απορρίμματα της βυρσοδεψίας, κι όπως δεν έχει ανάγκη να κοπιάσει για τον επιούσιο γίνεται τεμπέλης -λέμε άλλωστε και «χασαπόσκυλο, χασαποσκυλεύω».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Posted in Ανακοινώσεις, Βικιεγχειρήματα, Κύπρος, Λεξικογραφικά | Με ετικέτα: , , , | 252 Σχόλια »

Μεζεδάκια της χειμερινής ώρας

Posted by sarant στο 24 Οκτώβριος, 2015

Στις 3 τα ξημερώματα περνάμε στη χειμωνιάτικη ώρα, οπότε θα γυρίσουμε τα ρολόγια μιαν ώρα προς τα πίσω. Ο νομοθέτης τα πάντα εν σοφία εποίησεν: ναι μεν θα νυχτώνει νωρίς, αλλά μας χρυσώνει το χάπι επειδή κερδίζουμε μιαν ώρα ύπνο (ή ό,τι άλλο) την πρώτη νύχτα του μέτρου. Και αντίστροφα τον Μάρτιο χάνουμε μιαν ώρα ύπνο αλλά μετά η μέρα μεγαλώνει απότομα. Το τελευταίο Σάββατο του μήνα είναι το επόμενο, στις 31, αλλά επειδή η επόμενη Κυριακή είναι η 1η Νοεμβρίου η ώρα αλλάζει από αύριο τα ξημερώματα.

Τα μεζεδάκια πάντως συνεχίζουν να συγκεντρώνονται και με θερινή ώρα και με χειμερινή, και σήμερα η πιατέλα έχει μερικά πολύ γουστόζικα.

Πολύ διασκεδάζω όταν κάποιος θέλει να γράψει μια ξενικούρα, την γράφει στα ξένα και την γράφει λάθος, ενίοτε δε την κατακρεουργεί. Αυτό διέπραξε κάποιος από τον ιστότοπο newsit, σε άρθρο για την ψηφοφορία στη Βουλή το περασμένο Σάββατο: «Adblock» με μια μικρή αμυχή…. ψηφίστηκε από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, τόσο επί της αρχής, όσο και τα οκτώ άρθρα του πολυνομοσχεδίου που τέθηκαν σε ονομαστική ψηφοφορία από την αντιπολίτευση.

Ώστε «Adblock» η κυβερνητική πλειοψηφία. Τι ήθελε να πει ο ποιητής; Επρόκειτο για γαλλικούρα, «en bloc», που αναβάθμισε ο κορέκτορας ή για απλή και σκέτη ασχετοσύνη του συντάκτη; Βεβαίως, en bloc θα πει «σύσσωμη», ενώ το «adblock» είναι προγραμματάκι που περιορίζει την εμφάνιση ανεπιθύμητων διαφημίσεων στα προγράμματα περιήγησης στον Ιστό.

* Η παρενθετική ακλισιά χτυπάει και τις γερές πένες. Σε πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Τάσου Κωστόπουλου για τους πρωταγωνιστές του φοιτητικού και γενικά μαζικού κινήματος της δεκαετίας του 80 που σήμερα έχουν γίνει βουλευτές και υπουργοί, που αν δεν το έχετε διαβάσει σας το συστήνω θερμά, εντόπισα μια παρωνυχίδα, στην εξής πρόταση, στο τέλος-τέλος του κειμένου: η ιδέα για «προπαγανδιστική αξιοποίηση» της τελετής ρίχτηκε στη συνέλευση από τη συνδικαλίστρια της ΣΣΑΚ Χρύσα Χατζή, μετέπειτα βοηθός Συνήγορος του Πολίτη

Απροσεξία. Το σωστό, βέβαια είναι: από τη συνδικαλίστρια τάδε, μετέπειτα βοηθό Συνήγορο του Πολίτη. Ή, από τη συνδικαλίστρια τάδε (μετέπειτα βοηθός Συνήγορος του Πολίτη)…., γι’ αυτό και βάφτισα «παρενθετική» την ακλισιά. Συμβαίνει λοιπον και στις καλές, όπως είπα, πένες.

Προσέξτε επίσης τον τίτλο του άρθρου. Κάποιοι το σύνδεσαν με τον πασίγνωστο βαρναλικό στίχο «Αχ, που’ σαι νιότη που’λεγες πως θα γινόμουν άλλος». Νομίζω ότι με το να μην βάλει το «αχ», ο αρθρογράφος δείχνει ότι δεν θέλει να  σκεφτούμε (μόνο) τον στίχο του Βάρναλη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ανακοινώσεις, Βουλή, Κοτσανολόγιο, Μαργαριτάρια, Μεζεδάκια | Με ετικέτα: , , | 135 Σχόλια »

Τα λοίσθια που πλέουν και άλλα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 25 Ιανουαρίου, 2014

Έτσι για αλλαγή, ο τίτλος του σημερινού μας σημειώματος είναι εμπνευσμένος από ένα από τα μεζεδάκια της πιατέλας, όπως πολλές φορές μια συλλογή διηγημάτων παίρνει τον τίτλο της από τον τίτλο ενός διηγήματος (Παράδειγμα, για να κάνω και ρεκλάμα: Ο μυστηριώδης φίλος και άλλες ιστορίες).

Νόμιζα ότι έχω γράψει άρθρο για την προέλευση της νεοελληνικής φράσης «πνέει τα λοίσθια», αλλά μάλλον λάθος έκανα -ίσως γράψω κάποτε, έχει κάποιο ενδιαφέρον. Το θέμα είναι πάντως ότι «πνέει» κάποιος τα λοίσθια, δηλαδή, περίπου, ανασαίνει τις τελευταίες του ανάσες, αφού λοίσθιος είναι ο τελευταίος, ο ύστατος, και σίγουρα δεν τα «πλέει», όπως γράφτηκε στον τίτλο ενός άρθρου, που μπήκε σε αρκετούς ιστότοπους, ότι «Το εξάμβλωμα πλέει τα λοίσθια«. Ο φίλος που μου το επισήμανε, ρώτησε καλού-κακού: «Λάθος δεν είναι;» «Λάθος είναι», του απάντησα, «το σωστό είναι ‘πλέει τα νοίσθια'», κι έβαλα, καλού-καλού κι εγώ, μια χαμογελαστή φατσούλα.

Για να μη διαμαρτύρεται ο Καίσαρας, το μαργαριτάρι το διέπραξε αρχικά ο υλατζής του Ποντικιού, αλλά ευτυχώς το είδαν και το διόρθωσαν. Ωστόσο, όπως συνήθως συμβαίνει, είχε προλάβει να αναδημοσιευτεί εδώ κι εκεί.

* Σε ένα ενδιαφέρον άρθρο για τον ευρωσκεπτικισμό πρόσεξα μερικά ονόματα, κατά σύμπτωση αξιωματούχων της ναζιστικής Γερμανίας, που έχουν αποδοθεί λάθος. Πιο φτηνά τη γλίτωσε ο Σεσίλ φον Ρέντε Φινκ (Cécil von Renthe-Fink) που έγινε Ρένθε (αλλά τα γερμανικά δεν έχουν φθόγγο θήτα), ενώ βαρύτερες απώλειες υπέστη ο Arthur Seyß-Inquart που έγινε και Άρθουρ (είπαμε, δεν έχουν θήτα, Άρτουρ επομένως) και Σέιζ αντί για Ζάις. Όσο για τον Ρίμπεντροπ, αυτός παρά λίγο να γίνει… Ισπανός, αφού τον βάφτισαν «Χοακίμ» -το γερμανικό Joachim προφέρεται Γιοάχιμ αν δεν κάνω λάθος, αλλά και Γιοαχίμ να γράψει κανείς δεν θα μαλώσουμε.

* Το Διαδίκτυο ισοπεδώνει τον χρόνο, το έχουμε ξαναπεί. Ειδήσεις παλιές έρχονται και ξανάρχονται, και διαδίδονται κάθε φορά σαν καινούργιες, γιατί όταν βλέπουμε μια είδηση σε έναν ειδησεογραφικόν ιστότοπο θεωρούμε δεδομένο ότι συνέβη τώρα, ή έστω πρόσφατα. Πολύ συχνά δεν είναι έτσι. Τις τελευταίες μέρες γέμισε η ελληνική μπλογκόσφαιρα και τα κοινωνικά μέσα με την είδηση για τον Νιγηριανό που έχει ανοίξει το μοναδικό ελληνικό βιβλιοπωλείο στη Νέα Υόρκη -ιδού, για παράδειγμα, προχτεσινό άρθρο σε σχετικά σοβαρόν ιστότοπο, που μάλιστα συνοδεύεται από βίντεο με σχετικό ρεπορτάζ του καναλιού Star, όπου φαίνεται ο συμπαθέστατος κύριος Τσέκουας να εξηγεί σε σχεδόν άψογα ελληνικά (έχει σπουδάσει στη Θεσσαλονίκη) το εγχείρημά του. Όχι άδικα, η είδηση συγκίνησε και αναδημοσιεύτηκε από πάρα πολλούς.

Μόνο που… μόνο που η είδηση έρχεται κατόπιν εορτής. Το βιβλιοπωλείο του κ. Τσέκουας, που δεν ήταν μόνο το μοναδικό ελληνικό βιβλιοπωλείο της Νέας Υόρκης αλλά και το μοναδικό ανεξάρτητο βιβλιοπωλείο της Αστόριας, έχει πια κλείσει, και μάλιστα εδώ και δυο χρόνια, από τα τέλη του 2011. Το κατάστημα, που είχε ανοίξει γύρω στο 1995, δεν μπόρεσε να αντέξει στον ανταγωνισμό των διαδικτυακών πωλήσεων και στο υψηλό ενοίκιο. Όπως βλέπετε και από τη φωτογραφία που συνοδεύει το άρθρο, αμιγώς ελληνικό δεν ήταν το βιβλιοπωλείο, αλλά θα είχε και ελληνικά βιβλία.

Το κακό είναι ότι, με την χρονική ισοπέδωση που κυριαρχεί στο Διαδίκτυο, τίποτα δεν αποκλείει σε κανα-δυο χρόνια να υπάρξει και νέο κύμα διάδοσης της είδησης, και να ξαναδούμε τον κ. Τσέκουας. Προηγούμενα υπάρχουν. Ένας αστυνομικός, που τον είχαν τραυματίσει σοβαρά αναρχικοί πριν από κάμποσα χρόνια, αλλά στο μεταξύ έγινε καλά, έχει «πεθάνει», σε υποβολιμαίες ειδήσεις εθνικιστικών ιστολογίων, ίσαμε πέντε φορές από τότε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ανακοινώσεις, Βιβλία, Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά, Μεζεδάκια | Με ετικέτα: , , , , , | 260 Σχόλια »

Κλειστόν λόγω ασθενείας

Posted by sarant στο 13 Σεπτεμβρίου, 2013

Cartoon SickΤο ιστολόγιο θα μείνει κλειστό λόγω ασθενείας του Νικοκύρη, από σήμερα και για κάμποσες μέρες, σίγουρα ίσαμε τη Δευτέρα, μπορεί και παραπάνω. Εκείνη η άτιμη ίωση που με ταλαιπωρούσε δεν ήταν τελικά μια κάποια ίωση, ανώνυμη και μπανάλ. αλλά στρεπτοκοκκική ζαμπονοτυρόπ… όχι, κάτι άλλο που έχει μέσα λαρυγγο- και πιάνει 8 συλλαβές (δεν αποκαλύπτω όμως ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα). Ως τώρα ήμουν στο κρεβάτι με υψηλό πυρετό, απο χτες το βράδυ άρχισε και ο λαιμός τα δικά του.

Η πλάκα είναι ότι επειδή είχα ιδρώσει πολύ και νόμιζα πως μου είχε πέσει ο πυρετός, πήγα στον γιατρό άνετος, λέγοντάς του, καθώς έβαζα το θερμόμετρο: «Γιατρέ, νομίζω ότι περνάει, είμαι σχεδόν απύρετος».

Κοιτάζει το θερμόμετρο: «Κούνια που σας κούναγε αγαπητέ (αυτό μόνο το σκέφτηκε, δεν το είπε), έχετε 39».

Τώρα που τα γράφω αυτά είμαι όντως σχεδόν απύρετος (ένα τριανταεφτάμισι το έχω βέβαια), γιατί πήρα αντιπυρετικό και έχω εναποθέσει τις ελπίδες μου στο αντιβιοτικό για τα υπόλοιπα.

Που σημαίνει ότι για μερικές μέρες το ιστολόγιο δεν θα ανανεώνεται, εκτός αν παρουσιάσω απρόσμενη καλυτέρεψη. Στα πέντε χρόνια που κοντεύει να συμπληρώσει το ιστολόγιο δεν έχω πάρει ποτέ τόσο μακρά αναρρωτική από το μετερίζι. Θα μπορούσα να ανεβάζω παλιά άρθρα, αλλά επειδή με πιάνει το φιλότιμο και τα αλλάζω τελικά είναι κι αυτά αρκετός κόπος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ανακοινώσεις, Επί της διαδικασίας, Προσωπικά | Με ετικέτα: , | 250 Σχόλια »

Ξεκινάει το τέταρτο καλοκαίρι (Δημήτρης Σαραντάκος)

Posted by sarant στο 11 Ιουνίου, 2013

mimis_jpeg_χχsmallΣυνεχίζω να δημοσιεύω, κάθε δεύτερη Τρίτη, αποσπάσματα από το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα του πατέρα μου, του αξέχαστου Δημήτρη Σαραντάκου, ‘Εφτά ευτυχισμένα καλοκαίρια’. Mέχρι τώρα βρισκόμασταν στο “ιντερμέτζο”, δηλαδή το ενδιάμεσο κεφάλαιο που περιγράφει τα χρόνια 1945-1952. Το προηγούμενο απόσπασμα βρίσκεται εδώ. Από σήμερα ξεκινάει το τέταρτο καλοκαίρι, το καλοκαίρι του 1952, όπου ο πατέρας μου έχει μόλις τελειώσει το τέταρτο έτος στη σχολή Χημικών Μηχανικών στο Πολυτεχνείο.

Στην αρχή, ο πατέρας μου προτάσσει μια σύντομη εισαγωγή:

Το καλοκαίρι αυτό ήταν το τελευταίο της σύντομης ανάπαυλας ανάμεσα στον Εμφύλιο, που είχε τελειώσει πριν δυόμισι χρόνια και στα Πέτρινα Χρόνια του αυταρχισμού και της μισαλλοδοξίας που έρχονταν. Τώρα η Ελλάδα αποκαμωμένη έγλειφε τις πληγές της. Τα πράματα ησύχαζαν σιγά σιγά, αλλά η πολιτική των νικητών κρατούσε τον κόσμο χωρισμένο στα δυό.

Ήταν περίεργη η στάση τους αυτή. Χωρίς αμφιβολία είχαν νικήσει στα πεδία των μαχών και στον πολιτικό τομέα. Θεωρητικά ήταν οι κυρίαρχοι του παιχνιδιού και όμως ήταν τρομαγμένοι. Θα έλεγε κανείς ότι φοβόντουσαν τους νικημένους. Λίγους μήνες πιο μπροστά τουφέκισαν τον Μπελογιάννη και τους άλλους, η Αριστερά όμως ξαναγεννήθηκε από τις στάχτες του εμφυλίου πολέμου. Κυβερνούσαν ακόμα ο Πλαστήρας, ο Βενιζέλος και ο Παπανδρέου, ο κόσμος όμως είχε απογοητευτεί μαζί τους. Ιδρύθηκε και στέριωσε η ΕΔΑ. Εκείνο το χρόνο ο Παπάγος θα κέρδιζε τις εκλογές. Εκείνο το καλοκαίρι οι Αιγύπτιοι θα διώχναν τον Φαρούκ,  στη Γουατεμάλα θα ανατρεπόταν ο Άρμπεντς και στη Κορέα ο πόλεμος θα βάλτωνε.

Για μένα  το καλοκαίρι αυτό κύλησε ήσυχα. Χωρίς μεγάλα ταξίδια, έκτακτα γεγονότα ή σπουδαία γλέντια, επικεντρώνεται σε μιαν απλή εκδρομή, που άλλαξε όμως τη ζωή μου.

*  *  *

Δεν ξέρω τι ζητούσες, πριν με βρεις

κι εγώ τι γύρευα, σαν ακολούθησα το       

                                       κάλεσμά σου.

Το καθοριστικό και το θαυμάσιο

είναι ότι με βρήκες και σε βρήκα

Εκείνο το καλοκαίρι τέλειωσα το τέταρτο έτος, στη Σχολή Χημικών Μηχανικών, στο Πολυτεχνείο. Μπορεί το Πολυτεχνείο, τότε, στον τρόπο που λειτουργούσε να θύμιζε περισσότερο γυμνάσιο ή λύκειο, παρά ανωτάτη σχολή, πανεπιστημιακού επιπέδου, αλλά αυτή πειθαρχημένη δομή, είχε και τα καλά της. Εφ΄ όσον έμπαινες ήξερες πως σε πέντε χρόνια, αν δεν ήσουν κλασσικός κοπανατζής ή τελείως στούρνος, θα έπαιρνες το πτυχίο σου.  Δεν υπήρχε τρόπος να «χρωστάς» μαθήματα περασμένων ετών, που στο Πανεπιστήμιο ήταν περίπου θεσμός. Νομίζω πως το κυριότερο που πήραμε από το Πολυτεχνείο δεν ήταν τόσο οι γνώσεις, που μας πρόσφερε, όσο η εξοικείωσή μας με τη σκληρή δουλειά και με κάποια μεθοδικότητα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αίγινα, Ανακοινώσεις, Δημήτρης Σαραντάκος, Μεταπολεμικά, Φοιτητικά | Με ετικέτα: , , | 124 Σχόλια »

Να μεταφερθεί και το Πολυτεχνείο στους Γαργαλιάνους;

Posted by sarant στο 27 Νοέμβριος, 2012

 

Πήρα ένα ηλεμήνυμα από έναν φίλο που διδάσκει στο τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, στο οποίο γίνεται λόγος για μια φήμη που κυκλοφορεί πολύ έντονα στην Πάτρα και έχει απασχολήσει τον τοπικό Τύπο, όσο κι αν φαίνεται απίστευτη, τόσο γενικά όσο και ειδικά στην περίοδο που περνάμε, με την οικονομική ασφυξία που πλήττει την εκπαίδευση. Παρόλο που προσπαθώ στο ιστολόγιο να μην αναμεταδίδω πράγματα ανεξακρίβωτα, θα παραβώ αυτόν τον κανόνα και θα αναδημοσιεύσω σήμερα μια ανοιχτή επιστολή των μελών του Διδακτικού και Επιστημονικού Προσωπικού του τμήματος Φιλολογίας, που εκφράζει την ανησυχία των διδασκόντων για τις (επαναλαμβάνω, έντονες) φήμες που κυκλοφορούν ότι, στο πλαίσιο του «πανεπιστημιακού Καλλικράτη», το τμήμα Φιλολογίας θα μεταφερθεί από την Πάτρα στην Καλαμάτα, όπου θα ενταχθεί στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου!

Εκ πρώτης όψεως αυτό φαίνεται εντελώς παράλογο: ένα σχετικά παλιό, πολυπληθές και εδραιωμένο πανεπιστημιακό τμήμα, με 15χρονη ήδη ύπαρξη και 1300 φοιτητές, σχεδιάζεται (αν αληθεύουν οι φήμες) να ενταχθεί σε ένα σαφώς νεότερο πανεπιστήμιο -το λογικό θα ήταν, αν υποτεθεί ότι πρέπει να γίνουν συγχωνεύσεις, οι νεότερες και μικρότερες σχολές να ενταχθούν στις μεγαλύτερες. Επιπλέον, σε καιρούς δεινής οικονομικής κρίσης, είναι πολύ αμφίβολο αν το κόστος της μετακόμισης θα καλυφθεί από μελλοντικές εξοικονομήσεις. Και φυσικά υπάρχει και η ανθρώπινη πλευρά. Αφενός για τους καθηγητές, οι οποίοι (αν οι φήμες αληθεύουν και αν πραγματωθεί η τερατώδης μετακόμιση), ενώ το εισόδημά τους ήδη υφίσταται άγριες περικοπές, θα πρέπει να επωμιστούν το δυσβάσταχτο κόστος της μετεγκατάστασης σε άλλη πόλη και πολλοί από αυτούς θα επιβαρυνθούν με ενοίκιο. Όσο για τους φοιτητές, μια ματιά στον χάρτη δείχνει ότι η Πάτρα είναι πολύ κοντύτερα απ’ ό,τι η Καλαμάτα για την πλειοψηφία των σημερινών φοιτητών. Να σημειωθεί επίσης ότι το τμήμα Φιλολογίας είναι ένα εύρωστο τμήμα, που έχει πολύ καλές επιδόσεις στην εξωτερική αξιολόγηση, επιδόσεις που ασφαλώς θα κινδυνέψουν σε ενδεχόμενη μετακόμιση.

Υπάρχει όμως κάτι που δικαιολογεί την ανησυχία των πανεπιστημιακών της Πάτρας, όσο κι αν ελπίζω οι φόβοι τους να είναι αβάσιμοι. Δυστυχώς, η Καλαμάτα δεν είναι απλώς μια όμορφη πόλη της Πελοποννήσου, είναι και η πρωτεύουσα της Μεσσηνίας, δηλαδή της εκλογικής περιφέρειας του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά. Και δυστυχώς ο πρωθυπουργός έχει ήδη δώσει δείγματα γραφής -και δεν θα αναφερθώ στις καταγγελίες (που ουδέποτε ανασκευάστηκαν) για κατά συρροή προσλήψεις Μεσσηνίων στο Μουσείο της Ακρόπολης όταν ο σημερινός πρωθυπουργός ήταν υπουργός Πολιτισμού, γιατί θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι αυτά έγιναν όταν ο πρωθυπουργός ήταν δέσμιος της παλαιάς νοοτροπίας του πελατειακού κράτους, που μας έφερε μέχρι εδώ, και ότι τώρα έχει απεκδυθεί τον παλαιό Σαμαρά, έχει μηδενίσει τους βαθμούς ποινής και προχωράει με λευκό (ή έστω λευκασμένο) ποινικό μητρώο. Ακόμα όμως κι αν δεχτούμε αυτή την (αρκετά προβληματική από πολλές απόψεις) πολιτική λήθης για το αμαρτωλό παρελθόν όσων κυβέρνησαν, το ανησυχητικό είναι ότι και ο αναγεννημένος και άσπιλος Σαμαράς έχει προφτάσει να λερώσει αρκετά την πρωθυπουργική φωλιά του, ή τουλάχιστον έτσι καταγγέλλει ακόμα και το Σπίγκελ (το άρθρο αυτό δεν φαίνεται να δημοσιεύτηκε σε ιστοτόπους μεγάλων εφημερίδων, πάντως βρήκα εδώ μια μετάφρασή του), ενώ στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό στη Βουλή, η βουλευτίνα κ. Ρεπούση, που ανήκει σε συμπολιτευόμενο κόμμα, κατάγγειλε ότι, ενώ παντού έγιναν περικοπές, ο προϋπολογισμός της Ακαδημίας αυξήθηκε επειδή πρόκειται να ιδρύσει ένα… ινστιτούτο μελέτης της κλιματικής αλλαγής το οποίο (ασφαλώς θα πρόκειται για σύμπτωση) θα εδρεύει στο νομό Μεσσηνίας. Και ενώ ο υπουργός Παιδείας έδωσε μια απάντηση, δεν παρέλειψε να προσθέσει ότι οι Μεσσήνιοι «δεν είναι παιδιά ενός κατώτερου Θεού» -λες και υπάρχουν σε όλες τις πρωτεύουσες νομών ινστιτούτα της Ακαδημίας, οπότε ας γίνει και ένα στην Καλαμάτα να αποκατασταθεί η αδικία!

Και επειδή ο κ. Σαμαράς ως υπουργός κατάφερε να μεταφέρει διοικητικά τον ναό του Επικουρείου Απόλλωνα από τον νομό Ηλείας στον νομό Μεσσηνίας, προσωπικά φοβάμαι μήπως και το τμήμα Φιλολογίας του πανεπιστημίου Πατρών πάρει την άγουσα για την Καλαμάτα. Αναρωτιέμαι όμως γιατί να υπάρχει τέτοια υπερσυγκέντρωση στη μεσσηνιακή πρωτεύουσα. Δηλαδή οι κάτοικοι των άλλων πόλεων και κωμοπόλεων της Μεσσηνίας γιατί να μένουν παραπονεμένοι; Είναι τάχα (για να χρησιμοποιήσω την έκφραση του υπουργού Παιδείας) «παιδιά ενός κατώτερου Θεού»; Γιατί να μη μεταφερθεί και μια σχολή στην Πύλο, ένα ΤΕΙ στα Φιλιατρά, ένα ινστιτούτο στη Μεσσήνη, μερικές σχολές του Πολυτεχνείου στους Γαργαλιάνους; Και η Κυπαρισσία; Γιατί κύριε η Κυπαρισσία δεν είναι; Μάλιστα, στην περίπτωση που μεταφερθούν σχολές του ΕΜΠ στους Γαργαλιάνους ή στην Κυπαρισσία, δεν θα χρειαστεί καν να αλλάξουν οι ταμπέλες του ιδρύματος: ΕΜΠ, Εθνικό Μεσσηνιακό Πολυτεχνείο, σαν έτοιμο από καιρό!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ανακοινώσεις, Επικαιρότητα, Εκπαίδευση, Πανεπιστήμιο | Με ετικέτα: , , , , | 233 Σχόλια »