Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Archive for the ‘Εργατικά’ Category

Οι δικηγορίνες δεν γεννάνε [ένα άρθρο του Βασίλη Παπαστεργίου]

Posted by sarant στο 23 Νοέμβριος, 2018

Το σημερινό άρθρο είναι γραμμένο από τον φίλο νομικό Βασίλη Παπαστεργίου, μάχιμο δικηγόρο και υποψήφιο πρόεδρο του ΔΣΑ παλιότερα. Το δημοσίευσε στον τοίχο του στο Φέισμπουκ προχτές. Μου άρεσε επειδή εξετάζει ζητήματα που ενδιαφέρουν το ιστολόγιο και είναι πολύ καλογραμμένο και του ζήτησα την άδεια να το αναδημοσιεύσω -κάτι που αυξάνει τον χρόνο ζωής της δημοσίευσης, αφού οι δημοσιεύσεις σε προσωπικές σελίδες στο Φέισμπουκ γρήγορα σκεπάζονται από τις επόμενες και επιπλέον δεν είναι γκουγκλανιχνεύσιμες. Προσθέτω μόνο ένα δικό μου εύρημα από εφημερίδα του 1923. Ο τίτλος είναι δικός μου, η αρχική δημοσίευση ήταν άτιτλη.

“Το παιδί ανέβασε πυρετό και πρέπει να το πάρω από το σχολείο” μου είπε η συνάδελφος που καθόταν δίπλα μου στο έδρανο των συνηγόρων προχθές. Βγήκε από την αίθουσα και άρχισε τα τηλέφωνα. Να φύγει δεν μπορούσε, σε λίγο έπρεπε να δικάσει. Για ώρα τηλεφωνούσε προσπαθώντας να βρει μια λύση για αυτό το απρόοπτο πρόβλημα που είχε προκύψει. Συμπτωματικά είχα κι εγώ το ίδιο θέμα. Ο μικρός είχε κάνει εμετό στο σχολείο. Αλλά εγώ δεν είχα πρόβλημα, πήγε να τον πάρει η καλή μου.

Γιορτάζουμε κατά καιρούς την ευρωπαϊκή και την παγκόσμια μέρα δικηγόρου, την μέρα του δικηγόρου σε κίνδυνο τιμώντας – και δικαίως – τους συναδέλφους που ασκούν το επάγγελμα υπό συνθήκες κινδύνου για την ζωή τους. Ωστόσο ποιος θα μιλήσει μια τους μικρές καθημερινές ηρωίδες, τις γυναίκες δικηγόρους και ιδίως τις μητέρες-δικηγόρους;

Μια πρόσφατη έρευνα του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών με τίτλο “Γυναίκες στα νομικά επαγγέλματα την εποχή της κρίσης. Ανάμεσα στην εργασία και την οικογένεια” καταγράφει αυτό που όσοι περνάμε την ζωή μας “στην κλεψύδρα και στα Εφετεία” το γνωρίζουμε καλά. Ότι η άσκηση της δικηγορίας από μια γυναίκα έχει μεγάλο προσωπικό τίμημα.

Τα φαινόμενα υποτιμητικής συμπεριφοράς από τους δικαστές δεν έχουν καθόλου εκλείψει. Ιδίως απέναντι στις κυοφορούσες συναδέλφους, συχνά καταγράφονται περιστατικά ακραίας έλλειψης κατανόησης και σκληρότητας.

Κυρίως όμως, η γυναίκα συνάδελφος παραμένει ουσιαστικά απροστάτευτη απέναντι στην προοπτική της εγκυμοσύνης και της μητρότητας. Ελάχιστη κάλυψη θα έχει για τις εξετάσεις και την γέννα, κανένα ταμείο δεν θα καλύψει την απώλεια εισοδήματος που θα έχει τους μήνες της αναγκαστικής αποχής της από την δουλειά. Με αποτέλεσμα οι συνάδελφοι να επανέρχονται στο επάγγελμα (χωρίς καμία υπερβολή) με το μωρό στο στήθος.

Η Εφημερίδα των Συντακτών σε πρόσφατο δημοσίευμα που υπογράφει η Ιωάννα Σωτήρχου παρουσιάζει την σχετική έρευνα.

Αντιγράφω: “… (οι γυναίκες δικηγόροι) αποκτούν και λιγότερα παιδιά. Στο σύνολο όλων των νομικών επαγγελμάτων, σύμφωνα με τα στοιχεία της ίδιας απογραφής περισσότερες από τις μισές νομικούς (52%) του συνόλου δεν έχουν αποκτήσει παιδιά, η μία στις τέσσερις έχει δύο παιδιά (25,3%), το 18,5% έχει ένα παιδί και μόλις το 4,3% έχει αποκτήσει 3-4 παιδιά.

Συνολικά, στις 100 γυναίκες νομικούς αναλογούν 83 παιδιά, όταν στον γενικό πληθυσμό σε 100 γυναίκες αναλογούν 162 παιδιά. Συγκεκριμένα, τα λιγότερα παιδιά αναλογούν στις δικηγόρους (73 παιδιά/100 δικηγόρους), σε 100 δικαστίνες αναλογούν 109 παιδιά, και 147 παιδιά αναλογούν σε 100 γυναίκες των λοιπών νομικών επαγγελμάτων.”

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Δύο φύλα, Επαγγέλματα, Επαγγελματικά θηλυκά, Εργατικά, Νομικά | Με ετικέτα: , , , | 97 Σχόλια »

Θα αλλάξει η Ryanair;

Posted by sarant στο 28 Σεπτεμβρίου, 2018

Σήμερα, 28 Σεπτεμβρίου, απεργεί το προσωπικό καμπίνας της χαμηλόκοστης αεροπορικής εταιρείας Ryanair σε έξι ευρωπαϊκές χώρες: Ισπανία, Βέλγιο, Ολλανδία, Πορτογαλία, Ιταλία και Γερμανία.

Από την απεργία αναμένεται να ακυρωθούν περί τις 150 πτήσεις, το 8% των πτήσεων της ημέρας, ωστόσο ο αντίκτυπός της είναι σημαντικός, όπως και των προηγούμενων απεργιών που ήρθαν φέτος να θυμίσουν στους επιβάτες ότι δεν είναι όλοι ευχαριστημένοι με το επιχειρηματικό μοντέλο της Ράιαν.

Το σύνθημα των απεργών είναι #RyanairMUSTChange, η Ράιαν πρέπει ν’ αλλάξει.

Ήδη κάτι έχει αλλάξει, αφού η εταιρεία, ύστερα από τις προηγούμενες κινητοποιήσεις του προσωπικού της, συμφώνησε στο να επιτρέψει τη δραστηριότητα συνδικαλιστών οργανώσεων -κάτι που πεισματικά αρνιόταν επί δεκαετίες.

Γιατί διαμαρτύρεται το προσωπικό της Ράιαν;

Υπάρχει ένα βιντεάκι που σας συνιστώ να δείτε, είναι πολύ σύντομο, περίπου 2 λεπτά, και πολύ διαφωτιστικό. Δυστυχώς δεν κατάφερα να το…. εμπεδώσω εδώ στη σελίδα (από το embed, να εξηγούμαστε, οι παλιοί θα το θυμούνται αυτό το αστείο) κι έτσι για να το δείτε θα πρέπει να πάτε στη σελίδα των απεργών στο Φέισμπουκ.

Ανάμεσα στ’ άλλα, ακούμε εργαζομένους (με αλλοιωμένη τη φωνή) να λένε ότι δεν έχουν ασφάλιση, δεν πληρώνονται για τις ώρες που δεν πετάνε, έστω κι αν βρίσκονται στο αεροδρόμιο έχοντας κάνει τσεκ-ιν, ότι δεν έχουν αναρρωτική άδεια ή γονική άδεια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Εργατικά | Με ετικέτα: , , | 195 Σχόλια »

Οι ντελιβεράδες έχουν σήμερα απεργία

Posted by sarant στο 25 Μαΐου, 2017

Το σωματείο Συνέλευση Βάσης Εργαζόμενων Οδηγών Δικύκλου (ΣΒΕΟΔ), που φιλοδοξεί να καλύψει τον κλάδο των ντελιβεράδων, των κούριερ και των εξωτερικών συνεργατών, έχει σήμερα κηρύξει απεργία, διεκδικώντας πράγματα που φαίνονται αυτονόητα: το μηχανάκι που οδηγούν να είναι εταιρικό (αυτή τη στιγμή είναι δικό τους, με όλα τα έξοδα που αυτό συνεπάγεται), να τους χορηγεί ο εργοδότης μέσα ατομικής προστασίας (κράνος, γάντια κτλ.), να ενταχθεί ο κλάδος στα βαρέα και ανθυγιεινά και να καταβάλλονται όλα τα ένσημα (η συνήθης πρακτική είναι να παίρνουν πολύ λιγότερα ένσημα απ’ όσα αντιστοιχούν στις ώρες που δουλεύουν) και να αναγνωριστεί ενιαία ειδικότητα ώστε να μην είναι εύκολο το «διαίρει και βασίλευε». Θα είναι δύσκολη απεργία, αφού ο κλάδος είναι διεσπαρμένος -αλλά ο στόχος του σωματείου είναι να φέρει τους ντελιβεράδες, τους κούριερ και τους εξωτερικούς από τον μοναχικό αγώνα δρόμου στον συλλογικό δρόμο του αγώνα.

Το σωματείο έχει ανεβάσει βιντεάκι στο Γιουτούμπ, επειδή όμως εμείς είμαστε ιστολόγιο που αγαπάει τον γραπτό λόγο θα παρουσιάσω εκτενή αποσπάσματα από το απεργιακό φύλλο του περιοδικού του σωματείου, που έχει τον τίτλο Στο Ρελαντί και μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Βέβαια, αναπόφευκτα θα λεξιλογήσουμε, οπότε ας ξεκινήσουμε μ’ αυτό.

Ο εργαζόμενος με το μηχανάκι, που έρχεται να μας φέρει φαγητό στο σπίτι, κάνει ντελίβερι και λέγεται ντελιβεράς. Η λέξη «ντελιβεράς» έχει πια μπει στην ελληνική γλώσσα και λημματογραφείται στο Χρηστικό Λεξικό της Ακαδημίας. Από την άλλη, δεν καταγράφεται στο ΛΚΝ (1998), κάτι που μας δίνει μια ισχυρή χρονολογική ένδειξη όχι απαραίτητα για την εμφάνιση αλλά πάντως για τη διάδοση της λέξης.

Κατά συνέπεια, δεν είναι ανάγκη να γράφουμε delivery όταν γράφουμε ελληνικά, ούτε βέβαια, βγάζω σπυράκια μόνο που το σκέφτομαι, deliverάς. Εξεζητημένη μού φαίνεται και η μεταγραφή ντιλίβερι, ντιλιβεράς, που πάντως τη δίνει σαν δεύτερη το Χρηστικό. Ο ντελιβεράς στη Βόρεια Ελλάδα λέγεται πακετάς.

Το αγγλικό delivery ετυμολογικά ανάγεται στο λατινικό deliberare, στη ρίζα του δηλαδή βρίσκεται το liber = ελεύθερος. Άλλωστε και το ρήμα deliver σημαίνει και διασώζω, και απελευθερώνω, και απαλλάσσω, αλλά και ξεγεννάω γυναίκα, και διάφορα άλλα πράγματα, πέρα από τη σημασία «παραδίδω», που είναι αυτή που μας ενδιαφέρει εδώ.

Ο κούριερ, πάλι, ο υπάλληλος της εταιρείας ταχυμεταφοράς ή ταχυδιανομής που μεταφέρει και παραδίδει φακέλους, είναι δάνειο από τα αγγλικά, που είναι δάνειο από τα γαλλικά και τελικά ανάγεται στο λατινικό currere, τρέχω. Αν θέλουμε να εξελληνίσουμε τον όρο, μπορούμε να τον πούμε ταχυδιανομέα (ή και ταχυμεταφορέα) αλλά θα υπάρχει μια μικρή ασάφεια καθώς δεν είναι σαφές αν «ταχυμεταφορέας» είναι η εταιρεία ή ο υπάλληλος. Μπορούμε, θαρρώ, να κρατήσουμε (και) το κούριερ και δεν υπάρχει λόγος, όταν γράφουμε ελληνικά, να τον γράφουμε με λατινικό αλφάβητο. Η αφίσα του σωματείου γράφει βέβαια courier και delivery, αλλά στο απεργιακό φύλλο του περιοδικού χρησιμοποιούνται, και σωστά, οι ελληνογραμμένοι όροι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εργατικά, Ετυμολογικά, Λεξικογραφικά | Με ετικέτα: , , | 210 Σχόλια »

Το ρομπότ που πήρε τη δουλειά μου

Posted by sarant στο 20 Ιανουαρίου, 2017

visuel_self2-b-1200Πριν από μερικές μέρες, οι ταμίες της αλυσίδας σουπερμάρκετ Auchan, μιας από τις μεγαλύτερες στη Γαλλία, έκαναν κινητοποίηση για να διαφωτίσουν τους πελάτες σχετικά με τους κινδύνους που διατρέχει το επάγγελμά τους από την ολοένα και μεγαλύτερη εξάπλωση των αυτόματων ταμείων, όπως λέγονται. Σύμφωνα με το συνδικάτο των εργαζομένων, μέσα στην επόμενη τριετία απειλούνται 2.000 θέσεις εργασίας, δηλ. το 20% του συνόλου των θέσεων στα ταμεία.

Στα αυτόματα ταμεία, ο πελάτης περνάει ο ίδιος ένα-ένα τα είδη που έχει αγοράσει από έναν σαρωτή ο οποίος διαβάζει τους κωδικούς. Πολλές φορές υπάρχει και ταμίας που εποπτεύει και επεμβαίνει αν κάποιος πελάτης κάνει λάθος χειρισμό και κολλήσει, αλλά αντιστοιχεί ένας εργαζόμενος σε πέντε ή οχτώ αυτόματα ταμεία. Η Amazon προχώρησε περισσότερο –πρόσφατα άνοιξε το πρώτο σουπερμάρκετ (φυσικά στο Σιάτλ) στο οποίο όχι μόνο ταμίες δεν υπάρχουν αλλά ούτε ταμεία –ο πελάτης μπαίνοντας στο κατάστημα «συνδέεται» με το σμαρτόφωνό του, και κάθε αγορά αφαιρείται από τον λογαριασμό του –με το που βγαίνει, οι αγορές του επικυρωνονται.

Τα αυτόματα συστήματα γενικώς και τα ρομπότ ειδικότερα έχουν μπει για τα καλά στον κόσμο της εργασίας. Υπολογίζεται ότι τουλάχιστον το 10% των σημερινών θέσεων εργασίας θα υποκατασταθούν από κάποιο αυτόματο σύστημα, ιδίως στους ιμάντες παραγωγής, ενώ πολύ περισσότερα επαγγέλματα θα επηρεαστούν. Η επανάσταση της ρομποτικής είναι η επόμενη μεγάλη τεχνολογική επανάσταση –και έχει ήδη αρχίσει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επιστημονική φαντασία, Επικαιρότητα, Εργατικά, Ιστορίες λέξεων, Τεχνολογία | Με ετικέτα: , , , , | 312 Σχόλια »

Στο μουσείο (Από τα Αυτόματα του Κώστα Περούλη)

Posted by sarant στο 10 Ιουλίου, 2016

b206355Συνήθως τις Κυριακές βάζω κάποιο φιλολογικό θέμα που αναφέρεται στο παρελθόν ή κάποιο παλιότερο λογοτεχνικό κείμενο, αλλά σήμερα είπα να πρωτοτυπήσω. Θα παρουσιάσω λοιπόν ένα διήγημα, το πρώτο από τα δέκα της συλλογής Αυτόματα του Κώστα Περούλη, που εκδόθηκε πέρυσι στο τέλος του χρόνου από τον φιλικό εκδοτικό οίκο Αντίποδες.

Το βιβλίο μου άρεσε πολύ και ήθελα καιρό να το παρουσιάσω, αλλά με τούτα και με κείνα το αμέλησα. Τώρα εμφανίζομαι επιμηθέας, αφού πρόσφατα στον διαγωνισμό του ηλεπεριοδικού «Ο αναγνώστης» το βιβλίο τιμήθηκε με το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα (στον ίδιο διαγωνισμό, θυμίζω, τιμήθηκε επίσης το βιβλίο της Αθηνάς Βογιατζόγλου «Ποίηση και πολεμική – μια βιογραφία του Γιώργου Κοτζιούλα, στο οποίο έχω συμβάλει κι εγώ).

Τα Αυτόματα μού άρεσαν επειδή από το πρώτο διήγημα με συνεπήρε και με καθήλωσε η γραφή του Περούλη, τραχιά, ρυθμική, λαχανιασμένη, συντονισένη στον αμείλικτο ρυθμό της δουλειάς. Τα δέκα διηγήματα της συλλογής είναι διηγήματα της δουλειάς, παρουσιάζουν ανθρώπους που αφοσιώνονται ο καθένας στο επάγγελμά του, όχι πάντα χειρωνακτικό -ο πρώτος, που θα δούμε σε λίγο, είναι συγκολλητής, αλλά στο δεύτερο διήγημα πρωταγωνιστεί ένας αμπελουργός που βάζει εργάτες, στο τρίτο μια κοπέλα ηθοποιός που παίζει σε παιδικούς θιάσους, σε κάποιο άλλο ένας πολιτικός μηχανικός, ένας καπετάνιος, ένας έφηβος που τζογάρει μετοχές από το Διαδίκτυο.

Παρόλο που τα διηγήματα είναι γραμμένα τα τελευταία χρόνια, η κρίση δεν πρωταγωνιστεί, οι όποιες αναφορές σ’ αυτήν είναι παρεμπίπτουσες. Ο συγγραφέας, όπως εξηγεί, επιδίωξε να απεμπλακεί από τη συγκυρία και να επικεντρωθεί «σε δομές και σχέσεις εργασίας που χαρακτηρίζουν γενικότερα την εποχή μας».

Στο αυριανό άρθρο, εκτός απροόπτου, θα συζητήσουμε προτάσεις βιβλίων για το καλοκαίρι. Μία από αυτές θα είναι και τα Αυτόματα του Κώστα Περούλη, που έτυχε να το παρουσιάσω εδώ εκτενέστερα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Διηγήματα, Εργατικά, Λογοτεχνία, Παρουσίαση βιβλίου, Πεζογραφία | Με ετικέτα: , , , | 122 Σχόλια »

Να το παρακολουθήσουμε το Μουντιάλ;

Posted by sarant στο 11 Ιουνίου, 2014

Αρχίζει αύριο στη Βραζιλία το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου, το Μουντιάλ που λέμε στα ελληνικά, και το ιστολόγιο δεν μπορεί να μη συζητήσει το γεγονός. Και επειδή εδώ λεξιλογούμε, αύριο λογαριάζω, αν προλάβω, να ανεβάσω κι ένα άρθρο με τα λεξιλογικά του Μουντιάλ, όπως είχα κάνει πριν από τέσσερα χρόνια.

mundialΌμως, εδώ και καιρό, και περισσότερο όσο πλησιάζει η έναρξή του μεθαύριο, ακούγονται στο Διαδίκτυο καταγγελίες για τις συνθήκες υπό τις οποίες έγιναν τα έργα και θα γίνει η διοργάνωση του φετινού Μουντιάλ, μαζί και εκκλήσεις για μποϊκοτάζ. Για παράδειγμα, η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ επισημαίνει: Αυξήσεις στις τιμές των δημοσίων αγαθών, εκκενώσεις καταλήψεων στέγης από αστέγους, εκδίωξη των ήδη εξαθλιωμένων κατοίκων των παραγκουπόλεων, εκτοπίσεις ιθαγενών πληθυσμών, παιδική και καταναγκαστική πορνεία, εργατικά ατυχήματα για χάρη της επιτάχυνσης των έργων συνθέτουν την πραγματική εικόνα πίσω από την πολυδιαφημισμένη φιέστα και καλεί, μαζί με άλλες οργανώσεις, σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας αύριο, Πέμπτη 12 Ιουνίου, μέρα έναρξης του Μουντιάλ δηλαδή, στις 6 μ.μ., έξω από την πρεσβεία της Βραζιλίας (Βασ. Σοφίας 23).

Από πολλές απόψεις η κατάσταση στη Βραζιλία μπορεί να παραλληλιστεί με όσα συνέβαιναν στην Ελλάδα με τους Ολυμπιακούς του 2004, τουλάχιστον όσον αφορά το πάρτι των εργολάβων, την υπέρβαση του προϋπολογισμού, τον πακτωλό που διατέθηκε για να χτιστούν στάδια που σήμερα αραχνιάζουν, τις προσπάθειες ευπρεπισμού, τα μέτρα ασφαλείας. Yπάρχουν όμως και διαφορές στην κατάσταση, και μια από αυτές είναι η στάση των ντόπιων, αφού στη Βραζιλία γίνονται καθημερινά διαδηλώσεις και απεργίες, ενώ στην Ελλάδα το 2004 μόνο κάτι περίεργοι, απειροελάχιστη μειοψηφία, είχαν τολμήσει να πάνε κόντρα στο ρεύμα.

Μια συγκροτημένη παρουσίαση των επιχειρημάτων των Βραζιλιάνων που αντιτίθενται στη διοργάνωση του Μουντιάλ έτσι όπως υλοποιήθηκε, υπάρχει σε ένα σύντομο βίντεο εδώ, που το βρήκα χάρη σε ένα άρθρο στη gazzetta.gr. Προσέξτε όμως ότι το βίντεο των Βραζιλιάνων είναι φτιαγμένο πέρσι τέτοιον καιρό, όχι πριν από λίγες μέρες. Ένα ακόμα βίντεο, εκτενέστερο αυτό, παρουσιάζει την κατάσταση στις περιοχές που χτίστηκαν τα στάδια, όπου οι κάτοικοι έπεσαν θύματα της κερδοσκοπίας στη γη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ποδόσφαιρο, Επικαιρότητα, Εργατικά | Με ετικέτα: , , , | 243 Σχόλια »

Η κρίση ως ευκαιρία

Posted by sarant στο 23 Μαΐου, 2014

Μια βινιέτα σύντομη για σήμερα, επειδή εκτενές άρθρο δεν προλαβαίνω να γράψω.

crisisΑπό τότε που ξέσπασε η κρίση, λέγεται συχνά ότι πρέπει να τη δούμε σαν ευκαιρία (ή: ως ευκαιρία, αν είστε με την άλλη παράταξη). Σε μιαν άλλη διατύπωση, ακούμε εκκλήσεις από πολιτικούς «να κάνουμε την κρίση ευκαιρία«. Γράφτηκε μάλιστα ότι στα κινέζικα η λέξη «κρίση» αποδίδεται με δύο ιδεογράμματα, το ένα από τα οποία σημαίνει «κίνδυνος» και το άλλο «ευκαιρία». Γρήγορα αποδείχτηκε ότι τούτο αποτελεί μύθο, και ότι η κινεζική λέξη για την κρίση (που μεταγράφεται ως wēijī) γράφεται μεν με δύο χαρακτήρες, που τους βλέπετε εδώ αριστερά, από τους οποίους ο πρώτος (wei) πράγματι σημαίνει «κίνδυνος», όμως ο δεύτερος δεν σημαίνει «ευκαιρία» αλλά «δύσκολη/κρίσιμη στιγμή» (τουλάχιστον έτσι λένε οι σινολόγοι, περισσότερα π.χ. εδώ).

Τις προάλλες συναντήθηκα και γνωρίστηκα μ’ έναν φίλο του κυβερνοχώρου -μου αρέσει να γνωρίζω με σάρκα και οστά ανθρώπους που έχουμε ανταλλάξει απόψεις με ηλεμηνύματα ή μέσα από το ιστολόγιο ή τα κοινωνικά δίκτυα, κι όποτε βρίσκεται ευκαιρία δεν λέω όχι. Πρώην συνάδελφος, δηλαδή εκείνος είναι ακόμα μηχανικός ενώ εγώ άλλαξα ρότα, δουλεύει σε μεγάλη ημιδημόσια εταιρεία, καλή θέση. Έχουν βέβαια πολύ μειωθεί οι αποδοχές του, αλλά δεν πεινάει. Έχει όμως και κάτι χρόνια προβλήματα υγείας, και παίρνει κάμποσα φάρμακα, τα οποία, επειδή αυξήθηκε η συμμετοχή των χρονίως πασχόντων κι επειδή δεν είναι γενόσημα, καταλήγει να του κοστίζουν σχεδόν όσο θα πλήρωνε αν τα έπαιρνε από το φαρμακείο σαν ανασφάλιστος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Εργατικά | Με ετικέτα: | 94 Σχόλια »

Καθηγητές στο χακί, παιδεία στο απόσπασμα

Posted by sarant στο 15 Μαΐου, 2013

fylloepitaxis1405Aν θα ξεκινήσουν οι Πανελλαδικές εξετάσεις την Παρασκευή δεν το ξέρω, εφόσον οι τοπικές ΕΛΜΕ ψήφισαν μεν με μεγάλη πλειοψηφία την πρόταση για απεργία, αλλά την ίδια ώρα ολοκληρώθηκε η επίδοση των ατομικών φύλλων επίταξης, με τα οποία οι καθηγητές της μέσης εκπαίδευσης καλούνται, από τις 12 το μεσημέρι σήμερα, να προσφέρουν τις προσωπικές υπηρεσίες τους στους συνήθεις τόπους εργασίας τους. Ή, όπως το λέει το φύλλο επίταξης που φωτογραφία του κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο, και που φαίνεται για αυθεντικό: Επιτάσσεται από 12η μεσημβρινή ώρα  της Τετάρτης 15 Μαίου 2013 και μέχρι νεωτέρας ο/η … προκειμένου να προσφέρει τις προσωπικές υπηρεσίες του/της ως εκπαιδευτικός Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης τον τόπο εργασίας του/της σύμφωνα με το ωράριο του προγράμματος εκπλήρωσης των υπηρεσιακών του/της καθηκόντων. Σημειώνεται ότι η άρνηση παραλαβής και η παράλειψη εκτέλεσης των ως άνω υποχρεώσεων τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) μηνών.

Για το αν είναι σωστός ο όρος επίταξη ή αν, αντίθετα, πρέπει να μιλάμε για «επιστράτευση» των εργαζομένων είχαμε ήδη συζητήσει στα τέλη Ιανουαρίου, όταν είχε γίνει η επίταξη των απεργών του Μετρό, οπότε σας παραπέμπω σε εκείνο το παλιότερο άρθρο για τυχόν απορίες ορολογίας. Αν και δεν νομίζω να υπάρχουν τέτοιας υφής απορίες, αφού μεσολάβησε και η επίταξη προσωπικών υπηρεσιών των απεργών ναυτεργατών της ΠΝΟ, και είχαμε την ευκαιρία να φρεσκάρουμε τις γνώσεις μας.

Η επίταξη προσωπικών υπηρεσιών είναι μέτρο οριακό, αφού παραβιάζει την αρχή της απαγόρευσης της αναγκαστικής εργασίας, είναι δηλαδή μέτρο ακραία περιοριστικό, το οποίο, σύμφωνα με το Σύνταγμα επιτρέπεται, σε καιρό ειρήνης, μόνο σε περιπτώσεις επείγουσας κοινωνικής ανάγκης από θεομηνία ή ανάγκης που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία. Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο, μέχρι πρότινος το οριακό αυτό μέτρο εφαρμοζόταν μάλλον σπάνια: αν δεν με γελάει η μνήμη μου, όχι πάνω από 5-6 φορές την τελευταία δεκαπενταετία. Κι όμως, το ακραίο αυτό μέτρο, που ως τώρα εφαρμοζόταν μια φορά στα τρία χρόνια περίπου, έχει ήδη εφαρμοστεί τρεις φορές μέσα στο 2013, και ακόμα δεν έχουμε φτάσει ούτε στα μισά του χρόνου. Ολοφάνερα η συνταγματικότητα αυτών των αποφάσεων είναι πολύ συζητήσιμη, διότι δεν μπορεί ένα μέτρο έκτακτης ανάγκης να χρησιμοποιείται σε μόνιμη βάση. Μήπως όμως δεν είναι εξίσου οριακής και αμφισβητήσιμης συνταγματικότητας και η λειτουργία της Βουλής με συνεχείς πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, που σχεδόν αποτελούν τον κανόνα τον τελευταίο χρόνο;

Το πρωτοφανές, βέβαια, σε τούτην εδώ την επίταξη είναι ότι γίνεται προληπτικά: οι καθηγητές επιτάχθηκαν απλώς με την προαναγγελία της απεργίας, ή, για να ακριβολογούμε, μόλις το ΔΣ της ΟΛΜΕ αποφάσισε να εισηγηθεί απεργία στις τοπικές ΕΛΜΕ. Να εισηγηθεί, όχι να επιβάλει -και παρόλο που οι εισηγήσεις της ΟΛΜΕ συνήθως γίνονται δεκτές από τις κατά τόπους ΕΛΜΕ, η προληπτική επίταξη με την επίκληση ανάγκης που ακόμη δεν έχει παρουσιαστεί ανοίγει καινούργιους δρόμους κρατικού αυταρχισμού, αφού έτσι θα μπορεί η οποιαδήποτε κυβέρνηση να απαγορεύει προληπτικά οποιαδήποτε κινητοποίηση εργαζομένων, επικαλούμενη «επείγουσα κοινωνική ανάγκη» που θα παρουσιαστεί κάποτε στο μέλλον.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Εργατικά, Εκπαίδευση | Με ετικέτα: , , , , | 348 Σχόλια »

Φράουλες με αίμα

Posted by sarant στο 19 Απρίλιος, 2013

Παραδέχομαι πως δεν επιδίωξα την πρωτοτυπία. Παρόμοιο τίτλο έχουν και πολλά άλλα άρθρα που γράφτηκαν για το επεισόδιο της Μανωλάδας, δηλαδή την επίθεση από επιστάτες που άνοιξαν πυρ πάνω σε συγκεντρωμένους μετανάστες εργάτες οι οποίοι απαιτούσαν τα δεδουλευμένα τους, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν δεκάδες, μερικοί σοβαρά. Κοινή πηγή έμπνευσης, η κινηματογραφική ταινία «Φράουλες και αίμα«, αφιερωμένη στην εξέγερση των φοιτητών στο πανεπιστήμιο της Κολούμπια το μακρινό 1968.  Τότε, η αστυνομία είχε ανοίξει πυρ πάνω στους διαδηλωτές.  Βέβαια, στον πρωτότυπο τίτλο της ταινίας, που ήταν The Strawberry Statement, αίμα δεν υπάρχει. Ο ελληνικός τίτλος είναι μεταφορά του γαλλικού (Des fraises et du sang), αλλά ξαναλέω, η ταινία περιέγραφε μια φοιτητική εξέγερση, καμιά σχέση με μελαψούς εργάτες που δουλεύουν μέσα στην κάψα του θερμοκηπίου για 23 ευρώ μεροκάματο και κοιμούνται στοιβαγμένοι δέκα-δέκα σε παραπήγματα στα χωράφια.

Αν πιστέψουμε τους φραουλοπαραγωγούς, αυτό που έγινε προχτές ήταν ένα κατακριτέο αλλά μεμονωμένο περιστατικό. Οι ίδιοι διαμαρτύρονται πως άδικα συκοφαντείται από τα ΜΜΕ ένας ολόκληρος κλάδος, που αναπτύσσεται δυναμικά και που έχει εξαγωγικό προσανατολισμό, αφού η φράουλα Μανωλάδας κατά 90% εξάγεται -και μάλιστα, επειδή είναι προϊόν ποιοτικά ανώτερο, πιάνει τιμή καλύτερη από τις φράουλες των ανταγωνιστών, Ισπανών και Τούρκων.

Μεμονωμένο πάντως το περιστατικό δεν ήταν: η Μανωλάδα έχει έρθει στην επικαιρότητα αρκετές φορές για περιστατικά ταξικής-ρατσιστικής βίας με θύματα τους μετανάστες που δουλεύουν στις φράουλες (εδώ για ένα περσινό επεισόδιο), με σοβαρότερο ως τώρα τις επιθέσεις και τις βιαιοπραγίες κατά των μεταναστών όταν τόλμησαν να απεργήσουν το 2008 ζητώντας καλύτερα μεροκάματα.Δημοσιογράφοι που ερευνούν τις καταγγελίες έχουν δεχτεί επιθέσεις (π.χ. τραυματισμός φωτορεπόρτερ του Βήματος το 2011). Όμως θα ήταν άστοχο να θεωρήσουμε ότι οι Ηλείοι έχουν κάποια ειδικά χαρακτηριστικά που τους κάνουν κακά αφεντικά -περιστατικά ανάλογα με το προχτεσινό στη Μανωλάδα έχουν γίνει πάμπολλες φορές και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας και του κόσμου, κάποιες φορές με πολλά θύματα.

Η παρακάτω περιγραφή, που την αντέγραψα από ένα σχόλιο του φίλου Σπειροειδή Αρχιτέκτονα σε άλλο ιστολόγιο, ταιριάζει απόλυτα σε όσα έγιναν προχτές στη Μανωλάδα:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Εργατικά, Λογοτεχνία, Ρατσισμός | Με ετικέτα: , , , , , , | 83 Σχόλια »

Γίνεται επίταξη σε ανθρώπους;

Posted by sarant στο 25 Ιανουαρίου, 2013

Από χτες, που ο αρμόδιος υπουργός κ. Χατζηδάκης ανακοίνωσε μπροστά στις κάμερες ότι η κυβέρνηση θα προχωρήσει στο μέτρο της επίταξης σε σχέση με την απεργία των εργαζομένων στο Μετρό, τόσο εδώ στο ιστολόγιο, όσο και σε άλλα σημεία της μπλογκόσφαιρας και γενικά στο ελληνικό Διαδίκτυο, εκφράστηκε η απορία αν είναι δόκιμο να μιλάμε για «επίταξη» όταν έχουμε φυσικά πρόσωπα, εργαζομένους, και όχι, ας πούμε, κτίρια ή αυτοκίνητα. Έγιναν και τα αναπόφευκτα ευφυολογήματα, ότι η ορολογία αυτή δείχνει πως η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τους απεργούς σαν πράγματα.

Είχα ετοιμάσει άλλο άρθρο για σήμερα, επειδή όμως ένας αγαπητός φίλος σχολιαστής με κάλεσε να αναλάβω τις ευθύνες μου από λεξιλογική άποψη, σκέφτηκα να πω δυο λόγια για το θέμα (το γλωσσικό εννοώ) και μάλιστα να επεκταθώ λίγο και σε νομικά, παρόλο που δεν είναι τα χωράφια μου (έχουμε όμως σχολιαστές που είναι εκλεκτοί νομικοί, οπότε ίσως τους δελεάσω να πουν κι εκείνοι τη γνώμη τους). Βέβαια, η επικαιρότητα τρέχει σήμερα ολοταχώς, κι έτσι το νέο της επίταξης/επιστράτευσης σκεπάστηκε προς στιγμήν από την ανακοίνωση των συστεγαζόμενων φαρμ… αναρχικών οργανώσεων για την έκρηξη στο Mall, αλλά δεν μπορούμε να αλλάζουμε θέμα κάθε μισή ώρα. Την ανακοίνωση δεν την έχω διαβάσει, ομολογώ, πάντως πρόσεξα ότι ο ιστότοπος skai.gr αρχικά απέδωσε την προκήρυξη σε «πρωτοεμφανιζόμενη Αριστερή οργάνωση». Το διόρθωσαν σχετικά γρήγορα, πάντως πήρα μια φωτογραφία της οθόνης.

Αλλά ας γυρίσουμε στα λεξιλογικά μας. Ο όρος επίταξη πράγματι ξενίζει προκειμένου για πρόσωπα. Έχουμε συνηθίσει, όταν ακούμε επίταξη, να σκεφτόμαστε είτε τις επιτάξεις μεταφορικών μέσων στην επιστράτευση του 1974 είτε τις επιτάξεις οικιών από τις Αρχές Κατοχής. Ωστόσο, ο όρος δεν είναι εντελώς αβάσιμος και για πρόσωπα, αφού προβλέπεται στο Σύνταγμα. Όμως, δεν γίνεται επίταξη προσώπων αλλά, φυσικά, των υπηρεσιών που προσφέρουν.

Συγκεκριμένα, το Σύνταγμα κάνει λόγο για επίταξη προσωπικών υπηρεσιών στο άρθρο 22 παράγραφος 4:
4.Οποιαδήποτε μορφή αναγκαστικής εργασίας απαγορεύεται. Ειδικοί νόμοι ρυθμίζουν τα σχετικά με την επίταξη προσωπικών υπηρεσιών σε περίπτωση πολέμου ή επιστράτευσης ή για την αντιμετώπιση αναγκών της άμυνας της Χώρας ή επείγουσας κοινωνικής ανάγκης από θεομηνία ή ανάγκης που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία, καθώς και τα σχετικά με την προσφορά προσωπικής εργασίας στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης για την ικανοποίηση τοπικών αναγκών.
(Οι επιτάξεις πραγμάτων καλύπτονται από το άρθρο 18 παράγρ. 3)

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Εργατικά, Λεξικογραφικά, Νομικά | Με ετικέτα: , , , , | 123 Σχόλια »

Η αβάσταχτη ελευθερία του μπλοκάκια

Posted by sarant στο 9 Νοέμβριος, 2012

Εδώ και πολλά χρόνια έχει θεσμοθετηθεί από το κράτος ένας τύπος εργαζομένου, ο επονομαζόμενος «μπλοκάκιας», χωρίς κανένα δικαίωμα αλλά με επιτακτικές και συνεχώς αυξανόμενες υποχρεώσεις απέναντι στο κράτος και τους εργοδότες. Τη φράση αυτή την έχω αντιγράψει από μια προκήρυξη της πρωτοβουλίας εργαζομένων με μπλοκάκι, που έφτασε σε μένα μέσω του ΣΜΕΔ, του Συλλόγου Μεταφραστών, Επιμελητών και Διορθωτών, προκήρυξη που δεν αφορά αποκλειστικά την επαγγελματική κατάσταση των μεταφραστών, αλλά πολύ γενικότερα τους μπλοκάκηδες, τους εργαζόμενους που δουλεύουν με μπλοκάκι.

Παρόλο που αυτός ο τύπος εργαζομένου, ο μπλοκάκιας, υπάρχει πράγματι εδώ και πολλά χρόνια, η λέξη δεν έχει λεξικογραφηθεί στα μεγάλα λεξικά μας, ούτε στο ΛΚΝ, ούτε όμως και στο λεξικό Μπαμπινιώτη, τουλάχιστον έως και την τρίτη έκδοσή του (αν έχει κανείς την τέταρτη έκδοση ας επιβεβαιώσει). Ίσως είναι πολύ νωρίς, ίσως πάλι ισχύει αυτό που έχω ξαναπεί, ότι τα λεξικά μας αποφεύγουν να κατέβουν στην πιάτσα, και άλλωστε η λέξη «μπλοκάκιας» δεν είναι και τόσο κομιλφό, έχει σαφώς υποτιμητική χροιά, όπως και πολλές λέξεις με αυτή την κατάληξη (γυαλάκιας, τρελάκιας, γκομενάκιας, πρεζάκιας, ματάκιας, σαχλαμαράκιας, τηλεορασάκιας, τσαντάκιας, βολεψάκιας, κομπιουτεράκιας κτλ.) Ίσως ο μουστάκιας είναι η μοναδική λέξη με αυτή την κατάληξη που δεν έχει υποτιμητική χροιά (αν και αυτό είναι και υποκειμενικό). ‘Αλλο μειονέκτημα αυτής της κατάληξης είναι που δεν έχει θηλυκό τύπο, κι όσο κι αν κάποιες από τις παραπάνω λέξεις είναι αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο αντρικές, το θηλυκό του μπλοκάκια σαφώς λείπει. Θα πούμε «η μπλοκάκιας» τάχα ή «η μπλοκάκισσα»;

Το περίεργο είναι που η λέξη «μπλοκάκιας» λείπει επίσης από το slang.gr, που είναι (εύλογα) πολύ πιο ενημερωμένο από τα μεγάλα έντυπα λεξικά. Για να είμαι όμως δίκαιος, το slang.gr έχει λήμμα «μπλοκάκι» και με εύστοχον ορισμό. Διότι, αν δεν κάνω λάθος, ο κατεξοχήν μπλοκάκιας δεν είναι απλώς ο εργαζόμενος που αμείβεται με δελτίο παροχής υπηρεσιών, αλλά ειδικά ο εργαζόμενος που δουλεύει για έναν και μόνο εργοδότη σαν μισθωτός υπάλληλος (με ωράριο, στο χώρο του εργοδότη κτλ.), αλλά αμείβεται με δελτίο παροχής υπηρεσιών, κάτι που τον φέρνει σε σαφως μειονεκτική θέση. Αν πιστεύουμε πως η διάκριση ως/σαν έχει λόγο ύπαρξης, θα λέγαμε ότι ο μπλοκάκιας δουλεύει σαν μισθωτός αλλά όχι ως μισθωτός.

Ας αφήσουμε όμως τα λεξικογραφικά. Κάποιοι μπλοκάκηδες, που πλήττονται από τον άκρο κατακερματισμό ο οποίος επιτρέπει στον εργοδότη να τους χειραγωγεί, έχουν αρχίσει μια προσπάθεια συνάντησης, συσπείρωσης, συνεννόησης. Σήμερα το βράδυ στις 8 μ.μ., γίνεται νέα συνεδρίαση της πρωτοβουλίας των μπλοκάκηδων (αυτοί προτιμούν τον όρο «εργαζόμενοι με μπλοκάκι») στην οδό Λόντου 6, 2ος όροφος, στα Εξάρχεια. Πρόκειται για διακλαδική συνάντηση, δηλαδή συμμετέχουν όχι μόνο μεταφραστές αλλά και μηχανικοί, καθηγητές φροντιστηρίων, δικηγόροι, και κάθε λογής εργαζόμενοι τους οποίους η αστείρευτη εργοδοτική φαντασία έχει μετατρέψει σε «ελεύθερους συνεργάτες» ώστε να μπορεί να βγάζει παραπανίσια κέρδη από την αβάσταχτη ελευθερία τους. Στο δεύτερο μέρος της προκήρυξης που θα διαβάσετε, υπάρχουν πολλές και πολύ διαφωτιστικές μαρτυρίες μπλοκάκηδων. Αν θέλετε, προσθέτετε και δικές σας.

Είπα όμως πολλά, οπότε παραθέτω χωρίς άλλο λόγο την προκήρυξη, που αν τη θέλετε και φορμαρισμένη για να την εκτυπώσετε την έχω ανεβάσει εδώ. Και θυμίζω ότι η συγκέντρωση-συζήτηση είναι σήμερα στις 8, στην οδό Λόντου 6, δεύτερος όροφος, στα Εξάρχεια.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εργατικά, Εκδηλώσεις | Με ετικέτα: , , , | 122 Σχόλια »

Τι σας λείπει με την απεργία της ΕΣΗΕΑ;

Posted by sarant στο 9 Απρίλιος, 2011

Από την Πέμπτη ως την Κυριακή, οι δημοσιογράφοι, οι τεχνικοί και οι διοικητικοί υπάλληλοι στο χώρο του Τύπου απεργούν. Όχι μόνο η ΕΣΗΕΑ, όπως για οικονομία γράφω στον τίτλο, αλλά και όλες οι ομοσπονδίες των εργαζομένων που έχουν κάποια σχέση με τον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο. Επομένως, δεν βγαίνουν εφημερίδες, δεν υπάρχουν δελτία ειδήσεων στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση, δεν ανανεώνεται το περιεχόμενο των ειδησεογραφικών ιστοτόπων. Αυτά, στη θεωρία.

Αυτά στη θεωρία, διότι στην πράξη υπάρχουν εξαιρέσεις και χαραμάδες. Όχι στην τηλεόραση, όπου νομίζω ότι κανένα κανάλι  δεν μεταδίδει δελτία ειδήσεων (διορθώστε με αν πέφτω έξω), αλλά ασφαλώς στο διαδίκτυο όπου κάποιοι ιστότοποι λειτουργούν και ανανεώνουν το υλικό τους, όπως ο skai.gr, που μάλιστα παρουσιάζει και «ιντερνετικό» τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων. Λειτουργούν, όπως είδα, και οι αθλητικοί ιστότοποι. Στο χώρο των εφημερίδων, οι περισσότεροι εκδότες έκαναν το κολπάκι  του ετεροχρονισμού, δηλαδή κυκλοφόρησαν από την Πέμπτη ψευδεπίγραφα κυριακάτικα φύλλα, με ειδήσεις από το ψυγείο, ύλη κονσέρβας και άφθονες προσφορές με βιβλία και ντιβιντιά για να προσελκύσουν πελάτες. Τιμητική εξαίρεση, από τις καθημερινές εφημερίδες, η Αυγή και η Ελευθεροτυπία. Καμαρώνω που συνεργάζομαι με την πρώτη και διαβάζω τη δεύτερη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Εργατικά, Εφημεριδογραφικά | Με ετικέτα: , , | 167 Σχόλια »

Πωλείται κουλτούρα, τα φέσια δώρο

Posted by sarant στο 26 Μαρτίου, 2011

 

Αναδημοσιεύω σήμερα μια ανακοίνωση του Συλλόγου Μεταφραστών, Επιμελητών και Διορθωτών, του ΣΜΕΔ, που αφορά αφενός τη διαμάχη ενός γνωστού εκδοτικού οίκου με έναν μεταφραστή και αφετέρου το γενικότερο πρόβλημα της θέσης των εργαζομένων του κλάδου του βιβλίου σε εποχές κρίσης. Ίσως και όλων των εργαζομένων, μια και η περικοπή των αποδοχών και η αμφισβήτηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων είναι παρόμοια σε όλους τους κλάδους και μάλιστα περίπου ανεξάρτητα από την πορεία της επιχείρησης: εξαιρετικά κερδοφόρες εταιρείες έχουν επίσης επιχειρήσει ή καταφέρει να μειώσουν το μισθολογικό τους κόστος επικαλούμενες την κρίση. Ειδικά όμως στον χώρο της μετάφρασης βιβλίων, όπου ο εργαζόμενος συνήθως είναι μόνος του και διαπραγματεύεται ατομικά, ο εργοδότης έχει όλα τα χαρτιά στα χέρια του, γιατί ποιος εργαζόμενος μπορεί να αντέξει το κόστος μιας δικαστικής διαδικασίας; Και πώς αλλιώς θα βρει το δίκιο του; Είπα όμως πολλά, δίνω τον λόγο στην ανακοίνωση του ΣΜΕΔ. Να επισημάνω ότι δεν υιοθετώ κατ’ ανάγκη όλα τα σημεία του κειμένου, ούτε έχω ελέγξει ανεξάρτητα αν ισχύουν οι καταγγελίες -αν και φαντάζομαι πως ισχύουν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εργατικά, Μεταφραστικά | Με ετικέτα: , , | 93 Σχόλια »

Για το λουκέτο στα Ελληνικά Γράμματα

Posted by sarant στο 9 Σεπτεμβρίου, 2010

Πήρα από τον Σύλλογο Μεταφραστών, Επιμελητών και Διορθωτών, τον ΣΜΕΔ, το εξής ενδιαφέρον κείμενο για το κλείσιμο του εκδοτικού οίκου «Ελληνικά Γράμματα». Νομίζω ότι αξίζει να διαβαστεί -προσέξτε επίσης ότι υπάρχει πρόσκληση προς κάθε ενδιαφερόμενο, σήμερα το βραδάκι.

Την Πέμπτη 2/9 έγινε γνωστό ότι ο εκδοτικός οίκος «Ελληνικά Γράμματα», μια από τις μεγαλύτερες εκδοτικές επιχειρήσεις της χώρας, συμφερόντων Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη (ΔΟΛ), «αναστέλλει την επιχειρηματική του δραστηριότητα» από τις 15/9.
Όπως προκύπτει από τους δημοσιευμένους ισολογισμούς της επιχείρησης (διαθέσιμοι σε συνοπτική μορφή εδώ), τα «Ελληνικά Γράμματα» άρχισαν να εμφανίζουν μεγάλες ζημιές από το 2007 και μετά, όταν ο ΔΟΛ απέκτησε τον πλήρη έλεγχο του εκδοτικού οίκου, αναγγέλλοντας μάλιστα το γεγονός σε θριαμβευτικούς τόνους (όπως μπορείτε να διαβάσετε εδώ). Ήδη από το 2000, τα «Ελληνικά Γράμματα» είχαν σταθερά έναν από τους μεγαλύτερους τζίρους επιχειρήσεων στον χώρο του βιβλίου, με ένα εύρος εκδόσεων που εκτεινόταν από σημαντικούς και προβεβλημένους έλληνες και ξένους συγγραφείς μέχρι πλήθος πανεπιστημιακών συγγραμμάτων. Η θέση του εκδοτικού οίκου στην αγορά έμοιαζε σίγουρη, και η προσδοκώμενη διαφήμιση από τα ΜΜΕ του ΔΟΛ υποσχόταν ένα μέλλον κερδοφορίας. Κι όμως…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εργατικά, Εκδοτικά | Με ετικέτα: , , | 17 Σχόλια »