Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Archive for the ‘Ευαγγέλιο’ Category

Η κεφαλή, η κλίνη και η λαθολογία

Posted by sarant στο 4 Φεβρουαρίου, 2016

klinaiΤις τελευταίες μέρες κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο και αναδημοσιεύεται και από πολυσύχναστους ιστότοπους ένα λαθολογικό γλωσσικό άρθρο, με τον ελαφρώς σουρεαλιστικό τίτλο «Σταμάτα να το λες λάθος! Φράσεις που ποτέ δεν θα πούμε σωστά«. Χαρακτήρισα σουρεαλιστικόν τον τίτλο, διότι, αν εφαρμοστεί η προτροπή της πρώτης πρότασης και επαληθευτεί η πρόβλεψη της δεύτερης, τότε τα εκφραστικά μας μέσα θα φτωχύνουν, αφού τις επίμαχες φράσεις δεν θα μπορούμε να τις λέμε ούτε «σωστά» (η πρόβλεψη) ούτε όμως, πλέον, «λάθος»! Αλλά εντάξει, δεν θα σταθούμε στον τίτλο, ο οποίος άλλωστε επιδέχεται και δεύτερη ανάγνωση.

Το λαθολογικό αυτό άρθρο μού το έστειλαν τρεις ή τέσσερις ηλεφίλοι, κάποτε ζητώντας τη γνώμη μου. Η γνώμη μου είναι πως αρκετές από τις συμβουλές του λαθολογίου έχουν βάση, αλλά ο ανώνυμος συντάκτης διαπράττει ένα ασυγχώρητο σφάλμα: δεν ξεχωρίζει ποιες λέξεις και φράσεις είναι λανθασμένες σύμφωνα με τη γενικώς επικρατούσα άποψη και ποιες θεωρούνται λανθασμένες από τον ίδιο και από μερικούς ακόμα αλλά γίνονται δεκτές από λεξικά, από έγκυρους μελετητές της γλώσσας και από τη μεγάλη πλειονότητα των φυσικών ομιλητών της ελληνικής. Με τον τρόπο αυτό, τσουβαλιάζοντας σωστές συμβουλές και προσωπικές προτιμήσεις κάνει μεγάλο κακό, διότι ο ανυποψίαστος αναγνώστης δεν ξέρει ποια είναι η εύστοχη συμβουλή και ποιος ο μπαμπινιωτισμός.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Posted in Ευαγγέλιο, Λαθολογία, Φρασεολογικά | Με ετικέτα: , , | 162 Σχόλια »

Είχα πονόδοντο τη μέρα που σε γνώρισα

Posted by sarant στο 3 Φεβρουαρίου, 2016

Ζούσαμε μαζί χρόνια και χρόνια, από την εφηβεία. Μου είχε χαρίσει απολαύσεις, είχα ανταποδώσει με φροντίδα και στοργή, αλλά τα τελευταία χρόνια πλήθυναν τα προβλήματα στη σχέση μας, η συμβίωση είχε γίνει αδύνατη.

Κι έτσι, σαν έτοιμος από καιρό, προχτές αποχαιρέτησα το δόντι μου, έναν δεξιό τραπεζίτη (τραπεζίτης και αριστερός γίνεται; ), που οι γιατροί του έχουν δώσει τον αριθμό 17.

Σκέφτηκα λοιπόν να του αποτίσω φρασεολογικό φόρο τιμής, παραθέτοντας πιο κάτω τις εκφράσεις που έχω καταγράψει για τα δόντια.

Ξεκινάω από τις συχνότερες, που περιλαμβάνονται στο βιβλίο μου «Λόγια του Αέρα«.

* δεν είναι για τα δόντια του: δεν είναι άξιος ή ικανός να αποκτήσει ή να απολαύσει κάτι που ποθεί. Μεταφορά από τις σκληρές τροφές που δεν είναι κατάλληλες για ασθενικά δόντια. Η φρ. λέγεται ιδίως σαν περιφρονητική απάντηση σε κάποιον που επιδιώκει να παντρευτεί με γυναίκα κοινωνικά ανώτερη ή σε ηλικιωμένο που προσπαθεί να συνδεθεί με πολύ νεότερή του.

* έξω απ’ τα δόντια (του τα είπα, του μίλησα): του μίλησα καθαρά και χωρίς περιστροφές, χωρίς καμιά αναστολή από ευγένεια ή φόβο, λέγοντας σκληρές αλήθειες. Η εικόνα πηγαίνει βέβαια πίσω στο ομηρικό «έρκος οδόντων», όπου τα δόντια λογαριάζονται για φραγμός. Πρβλ. μασάει τα λόγια του αλλά και το αντίθετο (λέω κάτι, μιλάω) μέσα απ’ τα δόντια, το λέω ψιθυριστά ή μουρμουριστά, επίτηδες, για να μην ακουστεί.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ευαγγέλιο, Φρασεολογικά | Με ετικέτα: , | 263 Σχόλια »

Απόψε στου Θωμά

Posted by sarant στο 20 Απρίλιος, 2015

Σήμερα είναι Δευτέρα του Θωμά, που τη θεωρούσα αποφράδα μέρα όταν ήμουν μαθητής, και φαντάζομαι και σήμερα έτσι θα τη θεωρούν τα παιδιά. Αλλά η ονομασία της μέρας είναι καταχρηστική: ο Θωμάς δεν γιορτάζει σήμερα, χτες ήταν η γιορτή του -αλλά χτες, Κυριακή του Θωμά, ήταν αργία, οπότε σε σχολεία και γραφεία οι ευχές θα δοθούν σήμερα. Το ιστολόγιο δεν είχε αργία, αλλά την Κυριακή έχει δικό του πρόγραμμα, οπότε θα ευχηθεί τον Θωμά σήμερα.

Μόνο τον Θωμά; Όχι, υπάρχει και η Θωμαή, αλλά είναι πολύ σπανιότερο σαν όνομα. Όχι ότι ο Θωμάς είναι όνομα ιδιαίτερα συχνό: στην έρευνα του Χάρη Φουνταλή για τη συχνότητα των ελληνικών ονομάτων ο Θωμάς είναι 26ος στους άντρες (ανάμεσα στον Σωτήρη και τον Στέφανο) -δεν το λες και πολύ συχνό. Η Θωμαή όμως είναι στην 96η θέση στις γυναίκες, σαφώς σπανιότερη.

Ο Θωμάς ανήκει σε μια κατηγορία ονομάτων, συνήθως δισύλλαβων, που δεν έχουν διαδεδομένο χαϊδευτικό, γιατί δεν υπάρχει η ανάγκη για υποκορισμό αφού το όνομα είναι σύντομο -άλλα ονόματα της κατηγορίας αυτής είναι ο Σταύρος, ο Παύλος, ο Λουκάς, ο Λάμπρος, ο τρισύλλαβος Άγγελος και άλλα. Βέβαια, στην εποχή μας η χρήση ανεπίσημων τύπων ονομάτων (ξέρετε, Νίκος αντί Νικόλαος, Γιάννης αντί Ιωάννης κτλ.) έχει συρρικνωθεί αρκετά, ενώ απειλούνται με εξαφάνιση οι ανεπίσημοι τύποι που έχουν υποκορισμό (Τάκης, Λάκης, Μάκης κτλ.). Μια αιτία είναι ότι η μωροφιλοδοξία των μανάδων και των μπαμπάδων δεν ανέχεται ο κανακάρης τους να είναι σκέτος Κώστας ή (θού Κύριε) Αλέκος’ όχι! θέλουμε το όνομα ακέραιο, πολυσύλλαβο, αρχοντικό -και μεγαλώνουμε, τόχω ξαναγράψει, γενιές άνεργων αυτοκρατόρων, Κωνσταντίνους, Αλέξανδρους και.. Ιωάννηδες. Ο άλλος λόγος, που δεν τον έχω ξαναγράψει αλλά νομίζω πως ισχύει, είναι ότι πολλές φορές δίνουμε το όνομά μας με τον επίσημο τύπο σε διάφορες υπηρεσίες, από τις κρατικές μέχρι το ιμέιλ μας, κι αυτό μας συνοδεύει και εμφανίζεται παντού -και εδραιώνεται. Τέλος της παρένθεσης όμως.

Ούτε έχω υπόψη μου πολλές τοπικές παραλλαγές του ονόματος του Θωμά, ή τουλάχιστον δεν μου έρχονται στο νου. Υπάρχει το ηπειρώτικο «Σιώμος» (έχει δώσει και επίθετο), όπως επίσης και το κυπριακό Τουμάζος, που πρέπει να είναι επιρροή από τα ιταλικά. Αν ξέρετε κι άλλες τοπικές παραλλαγές, ευχαρίστως να τις δούμε στα σχόλια.

Ο πρώτος Θωμάς στην ελληνική γλώσσα ήταν ο μαθητής του Ιησού, και το όνομα Θωμάς ετυμολογείται από το αραμαϊκό te’oma που θα πει «δίδυμος». Ο απόστολος Θωμάς δεν λεγόταν Θωμάς, αλλά Ιούδας -και ήταν δίδυμος. Από τα ελληνικά της Βίβλου το όνομα πέρασε στις υπόλοιπες γλώσσες της Ευρώπης, όπου το Θ συνήθως αποδόθηκε Τ -με εξαίρεση τα ρώσικα, που το ελληνικό Θ το μετατρέπουν σε Φ και ο Θωμάς είναι Φομά. Η εντύπωσή μου ήταν ότι το αγγλικό Τόμας (και Τομ) είναι αρκετά συχνότερο, αλλά σε κάτι ιστοσελίδες που ανέτρεξα είδα ότι και στις ΗΠΑ το όνομα Thomas τώρα βρίσκεται στην 27η θέση -ενώ τον 19ο αιώνα ήταν στην πρώτη δεκάδα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γιουτουμπάκια, Ετυμολογικά, Ευαγγέλιο, Εορτολόγιο, Ονόματα, Ποίηση, Φρασεολογικά | Με ετικέτα: , , , , , | 256 Σχόλια »

Μη καίτοι μεζεδάκια

Posted by sarant στο 28 Μαρτίου, 2015

Μην προσπαθείτε να βγάλετε νόημα από τον τίτλο (αν και θα είχε πλάκα να προσπαθούσαμε να βγάλουμε). Ο τίτλος είναι παρμένος από ένα μεζεδάκι της πιατέλας, όπως κάνουμε πότε-πότε.

Για να μη σας κρατάω σε αγωνία, ξεκινάω ακριβώς με αυτό το μεζεδάκι, παρόλο που είναι μεγαλούτσικο για ορντέβρ.

Λοιπόν, στο ρεπορτάζ της (οΘντκ) έγκριτης Καθημερινής για την (όχι και επαχθή, πάντως) ποινή που επιβλήθηκε στον πρώην υπουργό Γ. Παπακωνσταντίνου, καταγράφονται τα λόγια που του απεύθυνε ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου, ως εξής: «Πηγαίνετε και μη καίτοι αμαρτάνετε…»

Δεν είπε βέβαια αυτό ο κ. Πρόεδρος. Αυτό κατέγραψε η δημοσιογράφος που συνέταξε το άρθρο.

Εννοώ ότι ο πρόεδρος είπε /miketi amartanete/ και η δημοσιογράφος που υπογράφει το άρθρο, πιθανώς μη γνωρίζοντας τι θα πει /miketi/, υπέθεσε ότι πρόκειται για τις γνωστές της λέξεις «μη καίτοι». Οι λέξεις βέβαια αυτές υπάρχουν, αλλά νόημα δεν βγαίνει στα ελληνικά. «Καίτοι» σημαίνει «αν και», η φράση «μη καίτοι» όπως καταλαβαίνετε δεν έχει κανένα απολύτως νόημα.

Στην πραγματικότητα, ο πρόεδρος είπε «μηκέτι αμαρτάνετε», και είναι βέβαια μια φράση της αρχαίας ελληνικής, αλλά μια φράση πολύ γνωστή, παροιμιώδης, διότι είναι παρμένη (με διασκευή) από το Ευαγγέλιο. Στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, και ειδικότερα στην περιγραφή του θαύματος του Ιησού με τον παράλυτο της κολυμβήθρας (στο 5ο κεφαλαιο), ο Ιησούς, αφού πει την πολύ διασημότερη φράση «άρον τον κράβαττόν σου και περιπάτει» (στην εποχή μας γράφουμε συνήθως ‘κράβατον’), λίγο αργότερα, αφού ο παράλυτος γιατρευτεί, του λέει: «Ίδε υγιής γέγονας, μηκέτι αμάρτανε, ίνα μη χείρον σοί τι γένηται» (5.14), δηλαδή «Να που γιατρεύτηκες, μην αμαρτάνεις στο εξής για να μην πάθεις χειρότερα».

Μηκέτι θα πει, λοιπόν, «όχι πια, όχι άλλο» και μαζί με ρήμα «μην κάνεις κάτι πια, μην το συνεχίζεις αυτό». Η λέξη είναι σύνθετη από το «μη» και το «έτι» (ακόμα) και το κ μπαίνει ως συνδετικό, θα λέγαμε, κατ’ αναλογία με το ουκέτι.

Ο πρόεδρος του δικαστηρίου, που ήξερε τη φράση και τη σημασία της, τη διασκεύασε σε πληθυντικό αριθμό, μια και στα σημερινά ελληνικά ο ενικός ηχεί πιο αγενής απ’ ό,τι στην εποχή του Ιησού (αν θεωρήσουμε ότι είναι ιστορικό πρόσωπο) όπου δεν υπήρχε πληθυντικός ευγενείας. Η δημοσιογράφος δεν ήξερε τη φράση, ούτε από την παιδεία της ούτε από την εκκλησία (ακούγεται συχνά υποθέτω, π.χ. στην Κυριακή του Παραλύτου, τρεις Κυριακές μετά το Πάσχα).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γεωγραφία, Ευαγγέλιο, Κοτσανολόγιο, Μαργαριτάρια, Μεζεδάκια, Φρασεολογικά | Με ετικέτα: , , , , | 180 Σχόλια »

Αποτάσσονται ή αποτάσσουν;

Posted by sarant στο 20 Δεκέμβριος, 2013

Ξεκίνησε προχτές αλλά διακόπηκε για τις 8 Ιανουαρίου η δίκη των δυο νεαρών που κατηγορούνται ότι δολοφόνησαν τον Πακιστανό μετανάστη Σαχζάτ Λουκμάν -τον 27χρονο που, πηγαίνοντας με το ποδήλατο να πιάσει δουλειά στη λαϊκή, όπου δούλευε, τόλμησε να τους κόψει τον δρόμο, οπότε έπρεπε κι εκείνοι, όπως κατηγορούνται, να κόψουν το νήμα της ζωής του.

Η δίκη θα συνεχιστεί και ένα ενδιαφέρον ερώτημα είναι αν θα αναγνωριστούν ρατσιστικά κίνητρα, διότι μέχρι στιγμής το παραπεμπτικό βούλευμα, αν και κάνει λόγο για «δράστες με θρασύτητα, αντικοινωνικότητα και ιδιαίτερη επικινδυνότητα», δεν αναφέρει το ρατσιστικό μίσος ως κίνητρο του φόνου.

Πάντως, κατά την εναρκτήρια συνεδρίαση, οι δυο κατηγορούμενοι έσπευσαν να απαρνηθούν οποιαδήποτε σχέση τους με τη Χρυσή Αυγή, μια αποποίηση που δεν ξέρω αν είναι ειλικρινής, είναι πάντως ιδιαίτερα εύγλωττη ως προς την υπόληψη της νεοναζιστικής συμμορίας. Όπως δήλωσε ο ένας από τους κατηγορούμενους (αντιγράφω από τη χτεσινή Εφημερίδα των Συντακτών): «Δεν έχω καμία σχέση, ιδεολογική ή άλλη, με τη Χρυσή Αυγή. Διαφωνώ πλήρως με την ιδεολογία του κόμματος αυτού και καταδικάζω την πρακτική του. Είμαστε δημοκρατική οικογένεια και δεν είχα και δεν έχω καμία απολύτως διαφορά με τους αλλοδαπούς που ζουν στην πατρίδα μας».

Το ρεπορτάζ υπάρχει επίσης στο left.gr, πανομοιότυπο με αυτό που διάβασα στην (έντυπη) Εφημερίδα των Συντακτών, με μια διαφορά στον τίτλο. Στην Εφ.Συν. ο τίτλος είναι «Αποτάσσονται τη Χ.Α. οι δολοφόνοι του Λουκμάν«. Στο left.gr, έχει γίνει: «Αποτάσσουν τη Χρυσή Αυγή οι δολοφόνοι του Λουκμάν«. Και αφού στο ιστολόγιο εδώ κυρίως λεξιλογούμε και δευτερευόντως πολιτικολογούμε ή ποινικολογούμε, το υπόλοιπο σημείωμα θα ασχοληθεί με το δίλημμα του τίτλου. Αποτάσσονται ή αποτάσσουν;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αρχαία ελληνικά, Γιουτουμπάκια, Επικαιρότητα, Ευαγγέλιο, Ιστορίες λέξεων | Με ετικέτα: , , , , , | 71 Σχόλια »

Πόσες φορές φώναξε το κοκοράκι;

Posted by sarant στο 11 Νοέμβριος, 2013

Στην προχτεσινή συζήτηση για την πρόταση δυσπιστίας στη Βουλή, ένας βουλευτής της συμπολίτευσης, δεν θυμάμαι ποιος, κατηγόρησε την αντιπολίτευση ότι «πριν αλέκτωρ λαλήσει» άλλαξε τις απόψεις της και προσγειώθηκε στην πραγματικότητα. Επειδή εδώ λεξιλογούμε, δεν θα κρίνουμε την ουσία της τοποθέτησής του, αλλά θα σχολιάσουμε τη φράση αυτή, η οποία χρησιμοποιείται πολύ συχνά, αλλά σύμφωνα με ορισμένα συγγράμματα αναφοράς θεωρείται λανθασμένη.

Τη φράση αυτή τη χρησιμοποιούμε ειρωνικά στη δημοσιογραφική ή την πολιτική γλώσσα όταν πομπώδεις εξαγγελίες διαψευσθούν ή επίσημες υποσχέσεις αθετηθούν, και μάλιστα πολύ γρήγορα -«πριν στεγνώσει το μελάνι» με το οποίο γράφτηκαν, όπως λέει ένα παρεμφερές κλισέ. Καμιά φορά μάλιστα, οι δυο φράσεις συνδυάζονται, όπως σε πρόσφατο άρθρο του αριστερού ιστότοπου iskra: O πρόεδρος της επιχείρησης Α.Ζερβός,  πριν ‘’αλέκτωρ λαλήσει τρείς’’ και πριν στεγνώσει το μελάνι των νέων αυξήσεων στα τιμολόγια της ΔΕΗ , ανήγγειλε νέες αυξήσεις στα ηλεκτρικά τιμολόγια.  Η φράση, όπως είναι εύλογο, ακούγεται πολύ συχνά στη Βουλή -για παράδειγμα, πριν από δυο μήνες, ο υπουργός Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλος είχε κατηγορήσει τους συνδικαλιστές εκπαιδευτικούς ότι «πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις» ανακάλυψαν χιλιάδες κενές θέσεις στα σχολεία. Και πάλι από συζήτηση στη Βουλή, που έγινε σε μιαν άλλη εποχή, τότε που ακόμα γίνονταν προσλήψεις και μονιμοποιήσεις, έχω σημειώσει την εξής φράση: Υποσχεθήκατε τη μετατροπή των συμβάσεων όλων των συμβασιούχων του αορίστου χρόνου και πριν «αλέκτωρ λαλήσει τρις», ο Υπουργός Εσωτερικών και Δημόσιας Διοίκησης μιλά για μοριοδότηση.

Ποιος όμως κόκορας (αλέκτωρ) και γιατί βάλθηκε να φωνάζει; Μάλλον θα το ξέρετε, αλλά ας το αφηγηθούμε. Η σημερινή φράση είναι μετεξέλιξη μιας φράσης ή μάλλον μιας ομάδας φράσεων του Ευαγγελίου, που όλες προέρχονται από το πασίγνωστο επεισόδιο του Μυστικού Δείπνου, όπου ο Πέτρος διαβεβαίωνε τον Ιησού ότι είναι έτοιμος και τη ζωή του να θυσιάσει, και ο Ιησούς του απάντησε: «Αλήθεια, αλήθεια σου λέγω, ο πετεινός δεν θα έχει λαλήσει ακόμα, και συ θα μ’ έχεις απαρνηθεί τρεις φορές» (επίτηδες το δίνω σε διασκευή, της Πηνελόπης Δέλτα, πιο κάτω θα δώσω και την αυθεντική ρήση). Και πράγματι, η προφητεία επαληθεύτηκε πολύ γρήγορα: τη νύχτα μετά τη σύλληψη του Ιησού, τρεις φορές ρώτησαν τον Πέτρο, «Ήσουν κι εσύ με τον Ιησού τον Ναζωραίο;» -κι εκείνος τρεις φορές αρνήθηκε ότι γνωρίζει τον Ιησού, και μόλις είπε το τρίτο «Όχι» άκουσε τον πετεινό να χαιρετίζει με το λάλημά του το ξημέρωμα που ερχόταν.

Η φράση του Ιησού παραδίδεται και στα τέσσερα ευαγγέλια, αλλά όχι ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Παραθέτω:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Βουλή, Ευαγγέλιο, Λαθολογία, Φρασεολογικά | Με ετικέτα: , , | 68 Σχόλια »

Ο άξιος μισθός

Posted by sarant στο 26 Αύγουστος, 2013

Σε ανακοίνωσή του τον Νοέμβριο του 2012, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών (ΟΙΕΛΕ), αφού απεύθυνε δριμύ κατηγορητήριο κατά του Υπουργού Οικονομικών κ. Στουρνάρα για τα μέτρα που είχε ανακοινώσει σχετικά με την ιδιωτική εκπαίδευση, κατέληγε ως εξής:

Ο ελληνικός λαός σας έχει κρίνει ήδη, κύριε Στουρνάρα. …  Το χθεσινό χτύπημα αποτελειώνει την κοινωνία ολοκληρώνοντας την εθνική τραγωδία που εκτυλίσσεται εδώ και τρία χρόνια και παραδίδει την πατρίδα έρμαιο σε ανεξέλεγκτα συμφέροντα, με τα οποία η σχέση σας είναι εδώ και χρόνια αγαστή.
 
Άξιος ο μισθός σας, κύριε Υπουργέ. Αποστολή εξετελέσθη.
Εδώ στο ιστολόγιο ασχολούμαστε συχνά με εκπαιδευτικά θέματα, και προβλέπεται να συνεχίσουμε ν’ ασχολούμαστε αφού η έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς προμηνύεται έτσι κι αλλιώς προβληματική ύστερα από τις ριζικές περικοπές σε θέσεις εκπαιδευτικών και τη γενική υποβάθμιση των παροχών για την παιδεία, αλλά το σημερινό άρθρο δεν έχει θέμα τα εκπαιδευτικά μας και το απόσπασμα παρατέθηκε απλώς και μόνο ως παράδειγμα χρήσης της φράσης «Άξιος ο μισθός σου».
 
Θα μπορούσα άλλωστε να παραθέσω πολλά άλλα παραδείγματα, άσχετα με τον χώρο της εκπαίδευσης, όπου η φράση απευθύνεται, με πικρόχολη ειρωνεία, σε όσους έχουν προσφέρει κακές υπηρεσίες. Για παράδειγμα, από σχόλιο αναγνώστη σε άρθρο δημοσιογράφου του ΔΟΛ: Μπράβο κε Χ., αξιος ο μισθος σας . Συνεχίστε να στρέφετε τη μια κοινωνικη ομάδα ενάντια στην άλλη. Με την ίδια φράση είχε απευθυνθεί και βουλευτής των Ανεξ. Ελλήνων στον επίτροπο Όλι Ρεν, και γενικά η φράση χρησιμοποιείται για να καυτηριαστεί η δραστηριότητα αξιωματούχων (υπουργών, ας πούμε), ή, πολύ συχνά, δημοσιογράφων, οι οποίοι, κατά τη γνώμη του ομιλητή, παρέχουν κάκιστες υπηρεσίες, φυσικά με το αζημίωτο, ή μάλλον παχυλά αμειβόμενοι.

Posted in Αρχαία γραμματεία, Αρχαία ελληνικά, Ευαγγέλιο, Φρασεολογικά | Με ετικέτα: , , , | 78 Σχόλια »