Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Archive for the ‘Εθνικισμός’ Category

Έλληνες γρηγορείτε: οι βρικόλακες ξανάρχονται

Posted by sarant στο 30 Μαρτίου, 2010

Το άρθρο που ακολουθεί είναι του πατέρα μου, Δημ. Σαραντάκου, και δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα Εμπρός της Μυτιλήνης.

Καμιά φορά από μικρές λεπτομέρειες μπορείς να βγάλεις γενικότερα συμπεράσματα. Έτσι, και το πρωτοφανές περιστατικό: να παρελαύνουν στρατιωτικά τμήματα σε εθνική εορτή, κραυγάζοντας συνθήματα, δείχνει το γενικό ξεχαρβάλωμα του κράτους, γιατί μαρτυρεί πως κάθε ανεγκέφαλος καραβανίσκος μπορεί να επιβάλει τις απόψεις του, χωρίς να ρωτάει κανέναν. Δεν υπερβάλλω. Αυτό που έγινε προχτές στην Αθήνα κατά την παρέλαση της 25ης Μαρτίου δεν έχει ξαναγίνει. Και έχω παρακολουθήσει παρελάσεις και παρελάσεις στη ζωή μου. Επί 4ης Αυγούστου, μάλιστα, μαθητής ακόμα, παρέλαυνα κι εγώ.

Ανεξαρτήτως όμως από τις επιφυλάξεις που μπορεί να έχω για τη σκοπιμότητα και τον τρόπο που γίνονται οι παρελάσεις (φερ΄ειπείν είμαι κατηγορηματικά αντίθετος να παρελαύνουν μαθητές και το έχω γράψει πολλές φορές), οι παρελάσεις στρατιωτικών τμημάτων στις επίσημες εθνικές γιορτές, είναι ένας θεσμός, που πρέπει να σεβόμαστε, όπως όλους τους θεσμούς.

Αυτό λοιπόν που έγινε στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου, από τμήμα βατραχανθρώπων του Λιμενικού, ήταν καταρράκωση του θεσμού. Ούτε επί 4ης Αυγούστου, ούτε επί Χούντας, σε περιόδους δηλαδή επισημοποιημένης ανωμαλίας, δεν είχε συμβεί κάτι τέτοιο. Μου φάνηκε σαν ένστολος χουλιγκανισμός και αναλογικά μου θύμισε τις αθλιότητες που γίνονται στις ποδοσφαιρικές συναντήσεις, ιδίως με ξένες ομάδες, από ντοπαρισμένους χουλιγκάνους, οι οποίοι μεταχειρίζονται άλλον ένα σεβαστό θεσμό, την ελληνική σημαία, σαν κασκόλ, σαν κουκούλα του κεφαλιού, σα σαρίκι  ή σαν ξεσκονόπανο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Δημήτρης Σαραντάκος, Εθνικισμός, Φιλοξενίες | Με ετικέτα: , , , | 325 Σχόλια »

Καλύτερα να πούμε «Έλληνας γίνεσαι» που έχει πιο εύκολη ορθογραφία!

Posted by sarant στο 9 Φεβρουαρίου, 2010

Η φωτογραφία έχει δημοσιευτεί σε δεκάδες άλλα ιστολόγια, αλλά μπορεί να μην την έχετε δει. Επειδή κι εγώ δεν την είχα δει και μ’ άρεσε πολύ, την αναδημοσιεύω εδώ (κλικ για να μεγαλώσει). Δεν βγάζω πολιτικά συμπεράσματα, για αστείο τη βάζω.

Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη από τη συγκέντρωση των ανένταχτων εθνικιστών στην πλατεία Κολοκοτρώνη, την ίδια συγκέντρωση όπου φωνάχτηκε το σύνθημα για τη μπούρκα και τον παστουρμά που μας χάρισε τόσες στιγμές γέλιου. Στο κέντρο της φωτογραφίας ο ανένταχτος βουλευτής Άδωνης Γεωργιάδης, και δίπλα του με τον κόκκινο μπερέ ο Σπ. Χατζάρας.

Πάνω τους, μεγάλο πανώ με ορθογραφικό λάθος που βγάζει μάτι: ΕΛΛΗΝΑΣ ΓΕΝΙΕΣΑΙ, με ένα νι. Άμα είναι έτσι, παιδιά, καλύτερα να πούμε Έλληνας γίνεσαι, που έχει και πιο εύκολη ορθογραφία!

Έσχατη ειρωνεία, τη φωτογραφία λένε πως την έβγαλε ένας μετανάστης δεύτερης γενιάς, ο Νίκος Ντέτζι Οντουμπιντάν, απ’ αυτούς που Έλληνες γίνονται και ξέρουν να γράφουν και το «γεννιέμαι».

Posted in Επικαιρότητα, Ευτράπελα, Εθνικισμός, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , | 145 Σχόλια »

Και βουργάρα η ψυχή μου και τουρκάλα

Posted by sarant στο 18 Ιανουαρίου, 2010

Ύστερα από απουσία μερικών μηνών, χτες η Καθημερινή είχε και πάλι άρθρο του Παντελή Μπουκάλα, το οποίο ήταν αφιερωμένο στη λαοσπολογική εκστρατεία των τελευταίων εβδομάδων ενάντια στο βιβλίο «Τι είναι η πατρίδα μας» της Θ. Δραγώνα (και της Ά. Φραγκουδάκη), με τα χαλκευμένα αποσπάσματα που αναπαράγονται με κοπυπάστη από το ένα «ελληνοκεντρικό» ιστολόγιο στο άλλο. Επειδή ο αγαπητός Παντελής έκανε και μια αναφορά στα «γκαιμπελικά μπλογκ των αγρυπνούντων ελληνοφυλάκων», περίμενα σήμερα ότι θα υπήρχαν αντιδράσεις -και υπήρξαν.

Ένα κείμενο που αναδημοσιεύτηκε σε αρκετά ιστολόγια ξεκινάει ως εξής:

Γράφει ο διανοητής στην Καθημερινή, ο απόφοιτος οδοντιατρικής και νεόκοπος ποιητής, γράφει λοιπόν αυτός ο ευκαιριακός φιλόσοφος – ούτε λίγο ούτε πολύ – ότι ο Παλαμάς είναι τουρκοβούλγαρος. Ρε ξεδιάντροπε, αφού την έγραψες που την έγραψες την ατιμία σου, γιατί δεν γράφεις πώς τελειώνει το ποίημα;

Στ’ όνομα εγώ θα ομώνω ενός Σουλτάνου,
και θα κρατώ ενός Τσάρου το τσεκούρι.
Όσο να βγει απ’ τη γη κανείς Μανιάκης,
κανείς Σκεντέρμπεης απ’ το μνημούρι,
κι απ’ το χαμό κανένας Καραϊσκάκης.

Ο ιστολόγος συμπληρώνει: Ώρες είναι να πεταχτεί καμιά Θάλεια να μας πει ότι ο Σκεντέρμπεης δεν ήταν Έλληνας! (Η μάνα του πάντως ήταν Σέρβα). Να σημειωθεί ότι αυτή είναι η εξευγενισμένη έκδοση. Στην αρχική του βερσιόν (που είναι λιγότερο διαδομένη) το κείμενο έχει περισσότερες και πιο αισχρές βρισιές. Το παραθέτω για να δούμε τον τρόπο σκέψης του ελληναρά. Για τον Παλαμά, ο Μπουκάλας έγραψε ότι τον τιμά: … για τον συντονισμό του με το ρεύμα της πραγματικής και όχι της μυθοπλασμένης Ιστορίας, όπως την αποκαλύπτουν οι εξής οχληροί για τους γαλαζοαίματους στίχοι του: «Στο αίμα μου κρατώ κι από μια στάλα / ξένες κι οχτρές κάθε λογής πατρίδες. / Και βουργάρα η ψυχή μου και τουρκάλα». Παραδόξως, ακόμα δεν έχει κηρυχθεί εκστρατεία αναδρομικής διόρθωσης επί το εθνοπρεπέστερον του σολωμικού και του παλαμικού έργου. Αλλά ποτέ δεν είναι αργά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εθνικισμός, Ποίηση | Με ετικέτα: , , , , , | 113 Σχόλια »