Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Archive for the ‘Ισλάμ’ Category

Κατίλ ντεβλέτ

Posted by sarant στο 12 Οκτωβρίου, 2015

katil devletΚατίλ ντεβλέτ, αυτό είναι το σύνθημα που διακρίνεται στο πανό, στη γιγαντιαία διαδήλωση που έγινε χτες στην Πόλη σαν απάντηση στην προχτεσινή διπλή βομβιστική επίθεση στην Άγκυρα, που άφησε πάνω από 100 νεκρούς και διπλάσιους τραυματίες, πολλούς σοβαρά, σε συγκέντρωση υπέρ της ειρήνης.

Κατίλ ντεβλέτ ή, αν το προτιμάτε στα τουρκικά, katil devlet, θα πει «κράτος δολοφόνος», αλλά στα τούρκικα η σειρά των λέξεων είναι ανάποδα, δολοφόνο κράτος λοιπόν. Τη δεύτερη λέξη άλλωστε πολλοί θα την αναγνωρίσουν, αφού το τούρκικο devlet έδωσε το δικό μας δοβλέτι ή ντοβλέτι, που και σε εμάς το κράτος σημαίνει, αλλά σήμερα έχει πάθει τη συνηθισμένη δείνωση που παθαίνουν οι δάνειες λέξεις όταν αντικατασταθούν από την επίσημη, θεσμική ορολογία, κι έτσι λέγεται με διάθεση περιπαικτική ή μειωτική -μια συνηθισμένη φράση είναι «πάει με το ντοβλέτι», για κάποιον που υποστηρίζει πάντοτε την εξουσία, φράση που έχει ειπωθεί, ας πούμε, για διάφορους διανοούμενους ή πανεπιστημιακούς, να μην πούμε ονόματα.

Η άλλη λέξη, η πρώτη της φράσης, katil, δεν έχει περάσει στη γλώσσα μας, αλλά, παρόλο που εμείς εδώ λεξιλογούμε, θα σταματήσουμε εδώ τα λεξιλογικά -και θα συζητήσουμε για το φονικό που έγινε προχτές στην Άγκυρα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in τούρκικα, Διεθνή, Επικαιρότητα, Ισλάμ | Με ετικέτα: , , | 161 Σχόλια »

Τζιχαντιστές και μουτζαχεντίν

Posted by sarant στο 21 Ιανουαρίου, 2015

Στο άρθρο που είχα γράψει πριν από μερικές μέρες για τη βάρβαρη δολοφονική επίθεση των φανατικών εναντίον του περιοδικού Σαρλί Εμπντό, είχα χρησιμοποιήσει για τους δολοφόνους τον όρο «ισλαμοφασίστες», αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι ήταν προβληματικός. Είχα αποφύγει τον όρο «τζιχαντιστές», επειδή θεωρούσα ότι είναι προτιμότερο να χρησιμοποιείται για όσους πολεμούν στη Συρία ή στο Ιράκ, ιδίως για όσους φεύγουν από ευρωπαϊκές χώρες για να πολεμήσουν στη Συρία και στο Ιράκ.

Τελικά όμως πείστηκα ότι η διάκριση αυτή δεν είναι και τόσο χρήσιμη, οπότε δεν έχω πια ενδοιασμούς αυτής της τάξεως να χρησιμοποιήσω τον όρο «τζιχαντιστής» για τους δολοφόνους του Σαρλί Εμπντό. Ωστόσο, υπάρχουν άλλες ενστάσεις για τη χρήση αυτού του όρου.

Αλλά ας δούμε πρώτα από πού προέρχεται ο όρος. Προφανώς, ο τζιχαντιστής είναι αυτός που επιδίδεται σε τζιχάντ. Η λέξη τζιχάντ, jihad στα αγγλικά, جهاد‎ στα αραβικά, σημαίνει «αγώνας, προσπάθεια, μάχη», ωστόσο στις μέρες μας συνήθως  αποδίδεται «ιερός πόλεμος». Αν και οι θρησκείες δεν είναι το φόρτε μου, διαβάζω ότι η τζιχάντ είναι σημαντικό θρησκευτικό καθήκον του μουσουλμάνου, αλλά δεν σημαίνει ότι πρέπει να πάρει βίαιη μορφή.

Πολλοί μελετητές υποστηρίζουν ότι στην ουσία της η τζιχάντ είναι κάτι που έχει να κάνει με τον προσωπικό αγώνα που [πρέπει να] δίνει ο κάθε άνθρωπος απέναντι στα «κατώτερά» του ένστικτα και απέναντι στα θανάσιμα αμαρτήματα (απληστία, πλεονεξία, αχαριστία κλπ). Υπάρχουν πολλών ειδών «τζιχάντ» (π.χ. του λόγου, της πράξης) και μία μόνο από αυτές είναι η τζιχάντ του «σπαθιού», ο ιερός πόλεμος, που την έχουν υιοθετήσει οι βαχαμπιστές κι έτσι η λέξη τζιχάντ έχει αποκτήσει αρνητικό φορτίο. Αυτά όμως που γράφω τα μεταφέρω από αλλού διότι, όπως είπα, δεν είμαι ειδήμονας στα θρησκευτικά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Ετυμολογικά, Ιστορίες λέξεων, Ισλάμ | Με ετικέτα: , , , | 120 Σχόλια »

Το χαράμι και η Μπόκο Χαράμ

Posted by sarant στο 15 Ιανουαρίου, 2015

Με ρώτησε ένας φίλος αν η οργάνωση Μπόκο Χαράμ, για την οποία ακούμε κάθε τόσο στις ειδήσεις ότι κάνει φριχτά εγκλήματα στη Νιγηρία, έχει κάποια σχέση, το όνομά της δηλαδή, με τη λέξη «χαράμι». Η σύντομη απάντηση είναι «ναι», αλλά αν δίναμε μόνο σύντομες απαντήσεις δεν θα είχαμε ιστολόγιο. Κατά σύμπτωση, είχα παλιότερα γράψει για τη λέξη «χαράμι», που έχει μεγάλο ετυμολογικό ενδιαφέρον, πριν από τέσσερα χρόνια -όχι όμως για τη Μπόκο Χαράμ, αφού τότε η ισλαμική σέχτα της Νιγηρίας ακουγόταν πολύ λιγότερο. (Κατά σύμπτωση, το παλιό εκείνο άρθρο είχε δημοσιευτεί τη μέρα που μάθαμε τον σεισμό και την έκρηξη στη Φουκουσίμα, κι έτσι πέρασε, μοιραία, σε δεύτερη μοίρα). Ευκαιρία είναι λοιπόν να αναδημοσιεύσω το παλιό εκείνο άρθρο, επαυξημένο τώρα.

Και θα ξεκινήσουμε ακριβώς με τη Μπόκο Χαράμ, την αλλόκοτη φονταμενταλιστική σουνιτική σέχτα που θέλει να επιβάλει τη σαρία στη Νιγηρία -βέβαια, επειδή εδώ λεξιλογούμε, δεν θα συζητήσω τα εγκλήματα της οργάνωσης, ούτε τις ιδιομορφίες της, ούτε για ποιο λόγο έχει ριζώσει στη βορειοανατολική Νιγηρία -αν θέλετε, τα σχολιάζετε εσείς. Εγώ θα πω για το όνομά της. Το Boko Haram δεν είναι το επίσημό της όνομα (αυτό είναι Jamā‘atu Ahli is-Sunnah lid-Da‘wati wal-Jihād – λαός αφοσιωμένος στις διδαχές του Προφήτη για τη τζιχάντ, ή κάτι τέτοιο). Όμως, η κοινή της ονομασία είναι Μπόκο Χαράμ. Η πρώτη λέξη, boko, της γλώσσας Χάουσα, αρχικά σήμαινε «πλαστός», αλλά έχει φτάσει να εννοεί, στη Νιγηρία, τα μη θρησκευτικά σχολεία, τη δυτικού τύπου εκπαίδευση. Κάποιοι πιστεύουν ότι αποτελεί παραφθορά του αγγλικού book, βιβλίο. Η δεύτερη λέξη είναι το αραβικό «χαράμ», απαγορευμένος -άρα, «η δυτική εκπαίδευση είναι απαγορευμένη», και όντως η συγκεκριμένη οργάνωση είναι εντελώς αρνητική απέναντι σε κάθε ευρωπαϊκή επιρροή.

Παραδέχομαι ότι η προηγούμενη παράγραφος απαρτίζεται από πληροφορίες παρμένες κυρίως από τη Βικιπαίδεια, κι αν υπάρχει κάποιο λάθος ή ανακρίβεια μετά χαράς θα τη διορθώσω. Προχωράμε στο haram, χαράμ, το χαράμι δηλαδή, μια λέξη που εμείς την πήραμε από τα τούρκικα, αλλά έχει αραβική αρχή. Από την ίδια τριγράμματη αραβική ρίζα, χ-ρ-μ, έχουμε κι άλλες δύο λέξεις που έχουν περάσει στη γλώσσα μας. Η μία είναι το χαρέμι, όσο για την τρίτη σας αφήνω να προσπαθήσετε να την μαντέψετε -κι αν δεν τη βρείτε θα την πούμε παρακάτω.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in τούρκικα, Επαναλήψεις, Επικαιρότητα, Ετυμολογικά, Ιστορίες λέξεων, Ισλάμ, Φρασεολογικά | Με ετικέτα: , , , , , , , , | 131 Σχόλια »

Το χιούμορ πέθανε όρθιο

Posted by sarant στο 8 Ιανουαρίου, 2015

220px-CharliehebdoΣτο Παρίσι, οι ισλαμοφασίστες σκότωσαν το χιούμορ. Οι γελοιογράφοι δουλεύουν με όπλο το πενάκι τους και αμύνονται με έξυπνες ατάκες, κι έτσι οι θρασύδειλοι εκτελεστές μπόρεσαν εύκολα, οπλισμένοι σαν αστακοί, να θερίσουν τον 80χρονο Βολίνσκι, τον Καμπύ, τον διευθυντή έκδοσης Σαρμπ και τους άλλους, και να φύγουν σαν κύριοι. (Κι αν αναρωτιέστε, πώς έγινε και βρήκαν όλα τα επιφανή στελέχη του Charlie Hebdo στα γραφεία, η απάντηση είναι απλή: ήξεραν ότι εκείνη τη μέρα και ώρα γινόταν η εβδομαδιαία σύσκεψη του επιτελείου του περιοδικού).

Η ελευθερία της έκφρασης δοκιμάζεται σκληρά τα τελευταία χρόνια στην ευρωπαϊκή ήπειρο -κι όσο κι αν δεν γίνεται σύγκριση ανάμεσα στη φονική βία των ισλαμοφασιστών και στη νόμιμη βία του νόμου περί βλασφημίας, το αποτέλεσμα είναι τελικά το ίδιο, η αυτολογοκρισία.

Κάποιοι έσπευσαν να εκμεταλλευτούν το γεγονός: «Και μερικοί δεν θέλουν τον φράχτη» σχολίασε ο Άδωνης -δεν ξέρει ότι όλοι οι προηγούμενοι ισλαμοφασίστες εγκληματίες είναι γέννημα-θρέμμα της Ευρώπης; Ή μήπως είναι προτιμότερος για τον Άδωνη ο ισλαμοφοβικός φονιάς Μπρέιβικ επειδή είναι ξανθός;

Αυτά τα έγραψα χτες στο Φέισμπουκ, σαν μια πρώτη αντίδραση στο απαίσιο αυτό χτύπημα. Εδώ θα πω λίγο περισσότερα και ευχαρίστως θα ακούσω τη γνώμη σας και τις αντιρρήσεις σας.

Θυμίζω ότι κι άλλη μια φορά, πριν από δυο χρόνια, είχα γράψει για το ηρωικό Σαρλί Εμπντό και τις απειλές που τότε δεχόταν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ελευθερία του λόγου, Θρησκεία, Ισλάμ | Με ετικέτα: , , , , , | 569 Σχόλια »

Το τέμενος και οι τεμενάδες

Posted by sarant στο 13 Μαΐου, 2014

Μπήκαμε στην τελική ευθεία πριν από τις αυτοδιοικητικές και τις ευρωπαϊκές εκλογές οπότε δεν είναι άτοπο να αφιερώσουμε το σημερινό άρθρο σε μια λέξη που ακούστηκε αρκετά κατά την προεκλογική περίοδο -θα έλεγα μάλιστα μια λέξη που δεν θα έπρεπε να ακούγεται και τόσο σε προεκλογική περίοδο: πρόκειται για τη λέξη τέμενος.

Το τέμενος είναι αρχαία λέξη, που σήμαινε τον ιερό χώρο που ήταν αφιερωμένος σε αρχαίο θεό ή ήρωα, ωστόσο στα νεότερα χρόνια η λέξη πήρε μια δεύτερη σημασία, αφού σημαίνει ειδικά τον μουσουλμανικό χώρο λατρείας, κοινώς το τζαμί, ενώ σπανιότερα έχει χρησιμοποιηθεί και για χώρους λατρείας άλλων θρησκειών εκτός της χριστιανικής. Έχει βέβαια το τέμενος και τη μεταφορική του σημασία, αφού χρησιμοποιείται επίσης για κάποιο ίδρυμα αφιερωμένο στις τέχνες και τα γράμματα (τέμενος των Μουσών, ας πούμε) -αλλά βέβαια στις δημοτικές και περιφερειακές μας εκλογές η λέξη δεν χρησιμοποιήθηκε με τη σημασία αυτή, τη μεταφορική, αλλά με την πολύ συγκεκριμένη σημασία του τζαμιού.

Και ειδικότερα, καταρχάς, του τζαμιού της Αθήνας -του μελλοντικού δηλαδή, αφού η Αθήνα, προς μεγάλη ντροπή όλων μας, παρόλο που υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες μουσουλμάνοι (από τους οποίους αρκετές χιλιάδες κατοικούν στο Λεκανοπέδιο) και πάρα πολλοί αλλοδαποί, είναι ίσως η μοναδική πρωτεύουσα που δεν διαθέτει επίσημο χώρο λατρείας, επίσημο τζαμί -απλώς έχει εξαγγελθεί η ανέγερσή του, εδώ και πολλά χρόνια, αλλά οι διαδικασίες προχωράνε με ρυθμούς χελώνας, διότι δεν πρόκειται για απολύσεις και διαθεσιμότητες να εφαρμοστεί το φαστ τρακ.

Εδώ και αρκετό καιρό, ο υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων κ. Σπηλιωτόπουλος, επίσημος υποψήφιος της ΝΔ, βλέποντας τα δημοσκοπικά ποσοστά του να κατρακυλάνε, αποφάσισε να παίξει το χαρτί της ακροδεξιάς, παρόλο που λογαριάζεται για φιλελεύθερος, κι έτσι έκανε λόγο για «δημοψήφισμα» με το ερώτημα αν θα χτιστεί το τζαμί στα όρια του Δήμου Αθηναίων. Αλλά και μόλις χτες, ο άλλος επίσημος υποψήφιος της ΝΔ για την περιφέρεια Αττικής αυτή τη φορά, ο κ. Κουμουτσάκος, ανέλαβε, λέει, πρωτοβουλία για να μη γίνει τέμενος (τζαμί δηλαδή) η Αγιασοφιά στην Πόλη.

Και με αυτόν τον στόχο δεν μπορεί κανείς να διαφωνήσει -αλλά δεν μπορεί και να μην παρατηρήσει πόσο υποκριτικό είναι να εγείρεται το θέμα αυτό στην προεκλογική περίοδο. Θα μπορούσε επίσης να παρατηρήσει κανείς ότι οι νεοδημοκράτες υποψήφιοι εμφανίζονται ανακόλουθοι: ο μεν κ. Σπηλιωτόπουλος ζητάει να αποφασίσουν οι κάτοικοι της πόλης, με την ψήφο τους, για τον χώρο λατρείας κάποιων συμπολιτών μας, αλλά ο κ. Κουμουτσάκος δεν φαίνεται να αναγνωρίζει ανάλογο δικαίωμα στους κατοίκους της Πόλης. Και βέβαια, πολύ περισσότερο ηθικό κύρος θα είχε το ελληνικό αίτημα για την Αγιασοφιά και για τη Χάλκη αν υπήρχε ήδη το αθηναϊκό τζαμί.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Δικαιώματα, Επικαιρότητα, Ετυμολογικά, Εκλογές, Θρησκεία, Ισλάμ | Με ετικέτα: , , , , , , | 181 Σχόλια »

Η καραβίδα στο Ιμαρέτ

Posted by sarant στο 21 Οκτωβρίου, 2013

Θα μπορούσα να το περάσω και σε μεζεδάκι, αλλά ως το Σάββατο θα μπαγιατέψει, κι έπειτα το θέμα έχει και γλωσσικές αλλά και πολιτικές πτυχές, οπότε του αφιερώνω το σημερινό άρθρο. Εννοώ την είδηση, σύμφωνα με την οποία, ύστερα από εντολή του υπουργείου Εξωτερικών, σταμάτησε να προβάλλεται στο Αλατζά Ιμαρέτ ένα σύντομο καλλιτεχνικό βίντεο, επειδή διαμαρτυρήθηκαν μουσουλμάνοι επισκέπτες που το θεώρησαν άσεμνο. Αυτή την εποχή διεξάγεται στη Θεσσαλονίκη η Μπιενάλε, σε διάφορα σημεία της πόλης, ένα από τα οποία είναι και το Αλατζά Ιμαρέτ. Όμως, ο ίδιος χώρος παραχωρείται και στους μουσουλμάνους της πόλης για τις θρησκευτικές τους τελετές, οπότε οι επισκέπτες διαμαρτυρήθηκαν στην τουρκική κυβέρνηση, η οποία μεταβίβασε τα παράπονα στην ελληνική κυβέρνηση και το υπουργείο Εξωτερικών παρενέβη και φρόντισε να μεταφερθεί το επίμαχο βίντεο στη Μονή Λαζαριστών.

Ο δήμαρχος κ. Μπουτάρης, ενοχλημένος, δήλωσε ότι «Δεν μας αρέσουν οι παρεμβάσεις και οι υποδείξεις», χωρίς να ξεκαθαρίζει ποιες εννοεί -διότι όπως δήλωσε η αρμόδια αντιδήμαρχος Πολιτισμού, κ. Έλλη Χρυσίδου, το υπουργείο δεν μπήκε καν στον κόπο να εξετάσει το επίμαχο βίντεο.

Στα ρεπορτάζ των ηλεφημερίδων υπάρχει και ένα βίντεο που μάλλον είναι αυτό που στάθηκε η πέτρα του σκανδάλου, αλλά εγώ προσωπικά δεν βλέπω γιατί κρίθηκε άσεμνο -αλλά δείτε το κι εσείς:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Ισλάμ, Μαργαριτάρια | Με ετικέτα: , , , , , | 71 Σχόλια »

Η συκοφαντία για το 9χρονο κοριτσάκι που το έβγαλαν τάχα σε δημοπρασία στο Αφγανιστάν

Posted by sarant στο 2 Οκτωβρίου, 2013

dimoprasia_9hronoy_koritsioy_previewΛένε πως μια φωτογραφία αξίζει όσο χίλιες λέξεις, αλλά συχνά λίγες λέξεις μπορούν να αλλάξουν εντελώς τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε μια φωτογραφία και τα συμπεράσματα που βγάζουμε. Το Διαδίκτυο είναι γεμάτο όχι μόνο από παραποιημένες φωτογραφίες, αλλά και από φωτογραφίες αυθεντικές μεν αλλά που συνοδεύονται από παραπλανητικές λεζάντες ώστε να οδηγήσουν όποιον τις βλέπει σε ένα ορισμένο συμπέρασμα. Αυτό γίνεται πολύ συχνά για προπαγανδιστικούς σκοπούς -θα θυμάστε για παράδειγμα τη φωτογραφία που έδειχνε γαμπρούς με παρανυφάκια στη Μέση Ανατολή, και που παρουσιάστηκε, από τα ιστολόγια του μίσους και της ψευτιάς, ότι τάχα παρουσιάζει παιδεραστικούς γάμους, ότι δηλαδή τα παρανυφάκια ήταν νύφες. Μια άλλη ανάλογη περίπτωση, με την οποία είχαμε επίσης ασχοληθεί στο ιστολόγιο, ήταν το οχτάχρονο αγόρι που το έπιασαν τάχα να κλέβει και του σύνθλιψαν το χέρι, βάζοντας ένα αυτοκίνητο να περάσει από πάνω -στην πραγματικότητα, το αγόρι έδινε υπαίθρια παράσταση.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει τις τελευταίες μέρες και με τη φωτογραφία που βλέπετε, που κι εμένα μου την έστειλε προχτές ένας φίλος ρωτώντας με αν είναι αυθεντική, μια φωτογραφία που δείχνει… τι δείχνει άραγε; Σύμφωνα με όσους χάλκευσαν την είδηση ή την αναπαράγουν ανεξέταστα, δείχνει «δημοπρασία 9χρονου κοριτσιού» στο Αφγανιστάν ή στο Πακιστάν. Στη βασική παραλλαγή του μύθου, αυτή που κυκλοφορεί περισσότερο, (π.χ. εδώ από το inews), το εννιάχρονο κοριτσάκι το έχουν βγάλει σε δημοπρασία και αυτό κρύβει από ντροπή και απόγνωση το πρόσωπό του -και με κάποιο περίεργο τρόπο αυτό συνδέεται με την είδηση ότι η Μαντόνα εκποίησε πρόσφατα έναν πίνακα της συλλογής της, προκειμένου να διαθέσει τα έσοδα (7 εκατ. δολάρια) για την κατασκευή σχολείων για κορίτσια στο Πακιστάν και το Αφγανιστάν. Χρειάζονται πολλά περισσότερα στο Αφγανιστάν μέχρι να φθάσουμε στα σχολεία για κορίτσια, αποφαίνεται βαθυστόχαστα ο χαλκευτής.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ισλάμ, Λαθροχειρίες, Μύθοι | Με ετικέτα: , | 71 Σχόλια »

Οι γελοιογραφίες του Μωάμεθ και η ελευθερία του λόγου

Posted by sarant στο 21 Σεπτεμβρίου, 2012

 

Σήμερα Παρασκευή, μέρα της μεγάλης προσευχής για τους μουσουλμάνους, και σε 20 μουσουλμανικές χώρες οι γαλλικές πρεσβείες, τα προξενεία, αλλά και τα μορφωτικά ιδρύματα θα μείνουν κλειστά, για τον φόβο επεισοδίων. Φοβούνται τα επεισόδια οι Γάλλοι, επειδή το γαλλικό σατιρικό περιοδικό Charlie Hebdo, συνεχίζοντας μια μακρόχρονη παράδοση εικονοκλαστικού και προβοκατόρικου χιούμορ, δημοσίεψε μια σειρά από γελοιογραφίες του Μωάμεθ, τη στιγμή που ήδη σε όλο τον μουσουλμανικό κόσμο γίνονται διαδηλώσεις διαμαρτυρίας εναντίον μιας ακραίας αντιισλαμικής ταινίας που αποσπάσματά της έχουν ανεβεί στο Γιουτούμπ, διαδηλώσεις που στοίχισαν ως τώρα κάμποσους νεκρούς διαδηλωτές, αλλά και τη ζωή του Αμερικανού πρέσβη στη Λιβύη -ο οποίος είχε περίπου το τέλος του Καντάφι από τους ανθρώπους ακριβώς που ο ίδιος βοήθησε να βγάλουν απ’ τη μέση τον Καντάφι (άμα τα γράψει κανείς αυτά σε μυθιστόρημα, θα θεωρηθεί τερατολόγος).

Την ταινία που προκάλεσε όλο αυτό το μακελιό δεν την έχει δει σχεδόν κανείς στον κόσμο -μόνο δυο 14λεπτά τρέιλερ έχουν ανεβεί στο Γιουτούμπ, κι ενώ για καναδυό μήνες πέρασαν μάλλον απαρατήρητα, στη συνέχεια μεταγλωττίστηκαν στα αραβικά και από τότε άρχισε ο χαμός. Είδα το ένα από αυτά τα τρέιλερ: πρόκειται για μια χονδροειδέστατη κατασκευή, πρωτόγονη στην τεχνική και φαρμακερή στο περιεχόμενο. Παρουσιάζει τον Μωάμεθ σαν απατεώνα, παιδόφιλο, αιμοχαρή, και ακόμα χειρότερα τους ακολούθους του. Από την άλλη, είναι τόσο κακογυρισμένη που καταντάει κωμική, για παράδειγμα ο ηθοποιός που παίζει τον Μωάμεθ έχει μονίμως μια χαζή έκφραση σαν να αναρωτιέται τι κάνει εκειμέσα. Ίσως βέβαια αυτό να εξηγείται από το γεγονός ότι οι ηθοποιοί άλλη ταινία νόμιζαν ότι γύριζαν -και ο αντιισλαμικός διάλογος προστέθηκε μετά, με ντουμπλάρισμα -τουλάχιστον έτσι κατάγγειλαν αρκετοί από τους ηθοποιούς. Η ταινία ήταν εξαρχής σχεδιασμένη να προκαλέσει και να εξαγριώσει -και όπως τώρα ξέρουμε, πέτυχε στο ακέραιο τον σκοπό των εμπνευστών της. Ποιων εμπνευστών; Παραγωγός είναι κάποιος Sam Bacile, που αρχικά είχε δηλώσει αμερικανοεβραίος αλλά τελικά είναι Κόπτης της Αιγύπτου, μετανάστης στην Καλιφόρνια και το πραγματικό του όνομα είναι Nakoula Basseley Nakoula (τα στοιχεία από το άρθρο της Βικιπαίδειας).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Ελευθερία του λόγου, Θρησκεία, Ισλάμ | Με ετικέτα: , , , | 367 Σχόλια »

Ραμαζάνι και κασιδιάρηδες

Posted by sarant στο 13 Αυγούστου, 2012

Αυτόν τον καιρό, οι μουσουλμάνοι σε όλο τον κόσμο έχουν ραμαζάνι, τον μήνα της νηστείας, που διαφέρει κάπως από τη δική μας Σαρακοστή αφού η δική τους νηστεία ισχύει μόνο την ημέρα, από την ανατολή ως τη δύση του ήλιου δηλαδή, αλλά είναι απόλυτη: δεν τρώνε και δεν πίνουν τίποτε. Εξαιρούνται ασθενείς, οδοιπόροι, έγκυες και θηλάζουσες, καθώς και όσοι θα μπορούσε να κινδυνέψει η υγεία τους από τη νηστεία. Το τέλος του ραμαζανιού, του μήνα της νηστείας, είναι το Εΐντ-ουλ-Φιτρ, μεγάλη γιορτή, η πρώτη από τις δίδυμες μουσουλμανικές γιορτές της χρονιάς. Η δεύτερη, εβδομήντα μέρες αργότερα, είναι το Εΐντ-αλ-αντά, περίπου το ανάλογο του δικού μας Πάσχα. Οι γιορτές αυτές στα τούρκικα λέγονται bayram, που έχει περάσει και στα ελληνικά, μπαϊράμι. Την Κυριακή, στις 19 του μήνα, τελειώνει το ραμαζάνι και οι μουσουλμάνοι γιορτάζουν -στα τούρκικα θα λέγαμε σεκέρ μπαϊράμ, που λέγεται έτσι επειδή μοιράζουν γλυκά.

Επειδή το μουσουλμανικό ημερολόγιο είναι σεληνιακό, δηλαδή έχει 12 μήνες των 29-30 ημερών, και επειδή δεν υπάρχει εμβόλιμος μήνας να παίρνει τα μπόσικα, το σεληνιακό έτος κρατάει γύρω στις 11 ημέρες λιγότερο από το δικό μας με αποτέλεσμα κάθε χρόνο το τέλος του ραμαζανιού, όπως και όλες οι άλλες γιορτές, να πέφτει περίπου 11 μέρες νωρίτερα από την προηγούμενη χρονιά. Έτσι, φέτος το ραμαζάνι τελειώνει στις 19 Αυγούστου ενώ του χρόνου στις 9 Αυγούστου, και μέσα σε 33 χρόνια θα έχει κάνει τον κύκλο της χρονιάς. Δηλαδή, το ραμαζάνι πότε πέφτει καλοκαίρι, πότε άνοιξη, πότε χειμώνα ή φθινόπωρο. Και το εβραϊκό ημερολόγιο είναι σεληνιακό, όμως έχει εμβόλιμο μήνα.

Εμείς λέμε ραμαζάνι, αλλά στα αραβικά είναι ramadan -εμείς το πήραμε από τα τούρκικα, όπου είναι ramazan, όπως και στα περσικά. Ramadan είναι στα αραβικά ο ένατος μήνας του ημερολογίου, από ρίζα r-m-d π.χ. ramida (καμένος), δηλαδή «ο καυτός μήνας». Παλιότερα υπήρχαν εμβόλιμες ημέρες και στο μουσουλμανικό ημερολόγιο και ο μήνας αυτός έπεφτε πάντοτε καλοκαίρι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Δικαιώματα, Επικαιρότητα, Ισλάμ | Με ετικέτα: , , , | 265 Σχόλια »

Το τζαμί και τα ψέματα του Άδωνη για τους αρχαίους

Posted by sarant στο 9 Σεπτεμβρίου, 2011

Στο γράψιμο του άρθρου αυτού καθοριστική βοήθεια είχα από τον εκλεκτό φίλο π2, σε σχέση με την τεκμηρίωση για τις λατρείες ξένων θεοτήτων.

Ψηφίστηκε προχτές στη Βουλή η τροπολογία για την ίδρυση μουσουλμανικού τεμένους στον Βοτανικό, κάτι που δημιουργεί την ελπίδα (αλλά μη βιαστείτε να χαρείτε) ότι θα πάψει κάποτε αυτό το όνειδος, να μην έχει δηλαδή η Αθήνα έναν αξιοπρεπή ναό για τις εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνους κατοίκους της. Πολλοί επικριτές της ανέγερσης συνέδεσαν το τζαμί με τους μετανάστες, μάλιστα ο Άδωνης Γεωργιάδης του ΛΑΟΣ επιστράτευσε το αφοπλιστικής ευήθειας επιχείρημα ότι αν αποκτήσει η Αθήνα τζαμί τότε θα γεμίσει μουσουλμάνους μετανάστες, διότι ο άλλος, ο Αφγανός ή ο Πακιστανός έστω, μόλις πληροφορηθεί ότι μπήκε ο θεμέλιος λίθος του τεμένους, θα σπεύσει να πουλήσει τα υπάρχοντά του για να εξοικονομήσει τα ναύλα, λες και αυτό τον εμπόδιζε ως τώρα. Ωστόσο, το επιχείρημα του Άδωνη καταρρέει αν σκεφτούμε ότι ο ίδιος καταγγέλλει εδώ και τόσα χρόνια την πλημμυρίδα των μεταναστών –χωρίς να υπάρχει το τζαμί. Οπότε, όπως η ανυπαρξία τζαμιού δεν εμπόδισε τους προηγούμενους έτσι και η ύπαρξή του δεν θα τραβήξει επόμενους –άλλοι είναι οι παράγοντες που αναγκάζουν κάποιον να ξενιτευτεί. Και θυμίζω ότι οι παππούδες μας πήραν τις στράτες και τα πέλαγα κι έφυγαν μετανάστες, νόμιμοι ή παράνομοι, στη Γερμανία και στην Αμερική χωρίς να υπάρχει ελληνορθόδοξος ναός εκεί που θα πήγαιναν. Μόλις πήγαν και αποκαταστάθηκαν και ρίζωσαν, τότε έχτισαν και ναούς –επειδή ευτυχώς στις καινούργιες τους πατρίδες δεν βρήκαν ρατσιστές σαν τον Άδωνη.

Αλλά ξεφεύγω από το θέμα μου –διότι αυτό που ήθελα να πω είναι ότι τζαμί έπρεπε να υπάρχει στην Αθήνα εντελώς άσχετα από τους μετανάστες, πολλοί από τους οποίους πράγματι είναι μωαμεθανοί μουσουλμάνοι. Ξεχνάει ο Άδωνης ότι υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες Έλληνες πολίτες που κατοικούν στο Λεκανοπέδιο, είτε Πομάκοι του Γκαζιού και των Σφαγείων, είτε Άραβες που ήρθαν για φοιτητές και έμειναν και έχουν κάνει οικογένειες εδώ,  είτε Έλληνες που έχουν ασπαστεί το Ισλάμ. Αυτοί τάχα είναι βήτα κατηγορίας πολίτες; Δεν δικαιούνται έναν αξιοπρεπή ναό; Όμως, για το τζαμί δεν θα γράψω περσότερα, επειδή υπάρχουν άλλοι απείρως αρμοδιότεροι από εμένα –εγώ περιορίζομαι να ευχηθώ (αν και πάντα κρατάω μικρό καλάθι) να λείψει το άγος της μισαλλοδοξίας που βαραίνει σήμερα πάνω από την Αθήνα. Αν θέλετε μπορείτε στα σχόλια να πείτε την άποψή σας για το τζαμί (ένα παράπλευρο ερώτημα είναι αν πρόκειται για κίνηση αντιπερισπασμού εκ μέρους της κυβέρνησης· ένα άλλο είναι αν θα έπρεπε οι ίδιοι οι πιστοί να πληρώσουν την ανέγερση)· εγώ όμως στη συνέχεια του άρθρου μου θα ασχοληθώ με ένα (ακόμα) μεγάλο ψέμα που ξεστόμισε ο Άδωνης Γεωργιάδης στη Βουλή κατά τη διάρκεια της συζήτησης για το τέμενος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αρχαίοι, Επικαιρότητα, Θρησκεία, Ισλάμ, Λαθροχειρίες | Με ετικέτα: , , , , , , | 282 Σχόλια »

Η δήθεν ανακοίνωση των μουσουλμάνων και τα ψέματα (;) του Άδωνη

Posted by sarant στο 30 Απριλίου, 2011

Στο Διαδίκτυο, ούτε πλάκα δεν μπορεί να κάνεις, γιατί υπάρχει φόβος να σε πάρουν στα σοβαρά· έχω πικρή πείρα στο θέμα αυτό, πάνω από μια φορά, όταν κείμενά μου που τα νόμιζα εντελώς ολοφάνερα ειρωνικά κάποιοι τα πήραν, καλόπιστα, τοις μετρητοίς. Για παράδειγμα, ένα άρθρο στο οποίο έλεγα ότι η… πτωχή αγγλική γλώσσα μόλις και μετά βίας έχει 1 εκατομμύριο λέξεις, ενώ η ελληνική πολλά εκατομμύρια, ειρωνευόμενος τον ακαδημαϊκό κ. Κουνάδη και τους εξωφρενισμούς του, το είδα αναδημοσιευμένο στα σοβαρά σε ένα σχολικό φόρουμ.

Πιο πρόσφατα, ένα πρωταπριλιάτικο αστείο σε κάποιον ιστότοπο, ότι τουρκική εταιρεία σκέφτεται να αγοράσει τον Πανθρακικό (ομάδα της Κομοτηνής), κυκλοφόρησε στο Διαδίκτυο και το είδε ο πάντα άγρυπνος φρουρός κ. Ανατολάκης, βουλευτής του Λάος (αυτό δεν είναι πρωταπριλιάτικο αστείο), και… έκανε ερώτηση στη Βουλή. Δείτε εδώ την καλογραμμένη ανακοίνωση-διάψευση του Πανθρακικού.

Ότι οι βουλευτές του Λάος δεν αφήνουν σαχλαμάρα να περάσει μπροστά τους χωρίς να την «αξιοποιήσουν», το ξέραμε και πριν από τον Ανατολάκη. Νέο δείγμα γραφής, αν και πιο ανησυχητικό, έδωσε αυτές τις μέρες ο κ. Άδωνης Γεωργιάδης. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Διαδίκτυο, Εθνικισμός, Ισλάμ, Λαθροχειρίες | Με ετικέτα: , , , , | 87 Σχόλια »

Η αντιισλαμική συκοφαντία για το αγοράκι που τάχα του έκοψαν το χέρι

Posted by sarant στο 21 Μαρτίου, 2011

Το ηλεμήνυμα που πήρα έδειχνε μια σειρά από πεντέξι φωτογραφίες, με πρώτη αυτήν που βλέπετε αριστερά, και με μεγάλα γράμματα έλεγε:

Ένα 8χρονο παιδί πιάστηκε σε μία αγορά στο Ιράν να κλέβει ψωμί.
– Στο όνομα του Ισλάμ το παιδί πρέπει να τιμωρηθεί, ένα αυτοκίνητο θα πατήσει το χέρι του.
Θα χάσει για πάντα τη δυνατότητα να ξαναχρησιμοποιήσει το χέρι του.
– Είναι αυτή θρησκεία ειρήνης και αγάπης;

Στις επόμενες φωτογραφίες, που είναι παρμένες από πιο κοντά, βλέπουμε τη ρόδα του αυτοκινήτου να πλησιάζει το χέρι του παιδιού, που ακουμπάει πάνω σ’ ένα κιλίμι, το παιδί να σφίγγει τα δόντια, και ύστερα τη ρόδα να περνάει πάνω από το χέρι (και να κρύβει το πρόσωπο του παιδιού). Συνολικά το ηλεμήνυμα έχει πέντε φωτογραφίες, και ακολουθεί η εξής έκκληση:

Προωθήστε το σε όλους, για ενημέρωση.
Πρέπει να σταλεί παγκοσμίως!
Ακόμα και αν αυτό το μήνυμα έχει σταλεί σε σας πάνω από μία φορά, απλά συνεχίστε να το προωθείτε!

Κι εσείς, επειδή κάπου έχει πάρει το αυτί σας ότι ο ισλαμικός νόμος προβλέπει την ποινή του ακρωτηριασμού για τους κλέφτες, το πιστεύετε, προωθείτε το μήνυμα σε όλους τους γνωστούς σας, κι αρχίζετε να βλέπετε με πιο καλό μάτι τις υστερικές στριγγλιές του Άδωνη και τα κηρύγματα μίσους του Σεραφείμ, αφού αυτοί οι βάρβαροι κόβουν τα χέρια των μικρών παιδιών.

Αν έτσι κάνατε, μόλις πέσατε θύμα μιας αισχρής (και χοντροκομμένης) συκοφαντίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ισλάμ, Λαθροχειρίες, Μύθοι | Με ετικέτα: , , , , , | 133 Σχόλια »

Χαράμι πάει το χαρέμι

Posted by sarant στο 12 Μαρτίου, 2011

Ο τίτλος είναι λιγάκι παραπλανητικός. Το σημείωμα που θα διαβάσετε δεν αφορά τις μειωμένες σεξουαλικές επιδόσεις ενός γερασμένου σουλτάνου ή άλλου εστεμμένου, όπως θα μπορούσε να είναι ο βασιλιάς στο ποίημα του Μποντλέρ (εδώ το ακούτε σε μετάφραση Νίκου Φωκά μελοποιημένο από τους Πυξ Λαξ), που «τάφος το απέραντό του γίνεται κρεβάτι / ενώ οι πουτάνες της αυλής του κλείνουνε το μάτι».

Απλώς, είχα αναφερθεί  προχτές, μ’ αφορμή το ποίημα Είνορο του Κοτζιούλα, στη λέξη «χαραμής», που θα πει ληστής, και θυμήθηκα ότι σε ανύποπτο χρόνο, που λέμε, είχα ξεκινήσει να γράφω ένα άρθρο για τη φοβερή λέξη «χαράμι». Έκατσα λοιπόν και το τελείωσα, κι έβαλα αυτόν τον ελαφρώς προβοκατόρικο τίτλο, μ’ αυτές τις δυο λέξεις, που διαφέρουν μόνο κατά ένα γράμμα, αλλά στη σημασία τους φαίνεται να μην έχουν καμιά σχέση: χαράμι και χαρέμι. Κι όμως, παρόλο που οι σημασίες διαφέρουν, οι λέξεις είναι ξαδερφάκια, έχουν κοινή αρχή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in τούρκικα, Ετυμολογικά, Ιστορίες λέξεων, Ισλάμ, Φρασεολογικά | Με ετικέτα: , , , , , , , | 41 Σχόλια »

Η προσευχή που ενόχλησε

Posted by sarant στο 20 Νοεμβρίου, 2010

Μουσουλμάνοι ενώ διαβαίνουν τον Ρουβίκωνα

Πολλοί ενοχλήθηκαν ή έκαναν ότι ενοχλήθηκαν με τη δημόσια προσευχή των μουσουλμάνων σε διάφορες πλατείες της Αθήνας. Γράφτηκαν πολλές υπερβολές. Δεν θα σταθώ στις κραυγές των κάθε λογής ακροδεξιών (παρένθεση: τώρα με την εκλογή χρυσαυγίτη στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας, υπάρχει πολύς ανταγωνισμός, οπότε πρέπει να φωνάξει κανείς περισσότερο αν θέλει να ακουστεί, οπότε δεν είναι τυχαίο ότι οι «αριστερογενείς» ακροδεξιοί του Ρεσάλτου έβγαλαν τους πιο στριγγούς κρωγμούς), αλλά θα σημειώσω ότι προβληματίστηκα πολύ διαβάζοντας π.χ. στην Καθημερινή ότι η δημόσια προσευχή ήταν «επίδειξη δύναμης» των μουσουλμάνων ή ότι «οι μουσουλμάνοι διέβησαν τον Ρουβίκωνα» επειδή έκαναν δημόσια προσευχή στα Προπύλαια, σε έναν χώρο που κατά τον αρθρογράφο, συμβολίζει τον νεοελληνικό διαφωτισμό. Ας ελπίσω ότι το άρθρο επιδέχεται κι άλλη ανάγνωση πέρα από τη δική μου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Ισλάμ, Φρασεολογικά | Με ετικέτα: , , , , , | 301 Σχόλια »