Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Archive for the ‘Καθημερινότητα’ Category

Ταξιδεύοντας με τη Λούση

Posted by sarant στο 25 Μαΐου, 2018

Τα τελευταία χρόνια η Λούση με συντροφεύει σε όλα τα ταξίδια που κάνω με το αυτοκίνητο. Με τον καιρό, η συντροφιά της μού έχει γίνει απαραίτητη. Μαζί της αισθάνομαι σιγουριά και απολαμβάνω περισσότερο τη διαδρομή και το οδήγημα, παρόλο που, για να τα λέμε όλα, στην αρχή με εκνεύριζε η πολυλογία της και η μανία της να θέλει να υποδεικνύει συνεχώς από πού να στρίψω και ποιον δρόμο ν’ ακολουθήσω -ακόμα κι όταν επιστρέφουμε στο σπίτι, κι έχουμε κάνει χίλιες φορές την ίδια διαδρομή, και ξέρει ότι έχω κι εγώ τις προτιμήσεις μου και προτιμώ να παίρνω άλλον δρομο από εκείνον που αρέσει σ’ εκείνην.

Ωστόσο, προτιμώ να την έχω δίπλα μου και να φλυαρεί παρά να λείπει. Κανα-δυο φορές που δεν την είχα στο πλάι μου αισθανόμουν σαν ψάρι έξω απ’ το νερό κι έκανα απανωτές γκάφες. Χίλιες φορές καλύτερα με τη Λούση, λοιπόν -αφού αναρωτιέμαι πώς ταξίδευα πριν μπει στη ζωή μου.

Θα το καταλαβατε, η Λούση, ο αχώριστος συντροφος στα ταξίδια μου, δεν είναι θηλυκο, δεν είναι άνθρωπος, είναι η συσκευή gps που έχω για να με βοηθάει στην πλοήγηση.

Τη λέω Λούση επειδή έτσι έλεγε τη δική του συσκευή ένας φίλος μου Άγγλος με τον οποίο κάναμε παλιότερα πολλά ταξίδια, πάντοτε με το δικό του αμαξι, που ήταν πιο άνετο. Η δικια του η Λούση είχε γεράσει, ήταν παλιό μοντέλο και δεν ανανέωνε τους χάρτες του αυτόματα -θυμαμαι μια φορά που είχαμε ταλαιπωρηθεί στα περίχωρα του Νανσύ, ψάχνοντας την rue de College. Ξέραμε περίπου πού είναι, αλλά η Λούση μάς έστελνε σε άλλα μέρη μακρινά. Τελικά αποδείχτηκε ότι ο συγκεκριμένος δρόμος είχε φτιαχτεί τα τελευταία χρόνια, οταν χτίστηκε και το κολέγιο, κι έτσι δεν βρισκόταν στους χάρτες της Λούσης -πώς να τον βρει η φουκαριάρα;

Κι έτσι, όταν αποφάσισα να πάρω κι εγώ μια συσκευή gps για το αυτοκίνητό μου, την έβγαλα Λούση. Τα καινούργια αυτοκίνητα έχουν ενσωματωμένο το σύστημα πλοήγησης, όμως εγώ έχω παλιό μοντέλο, κι έτσι τη συσκευή τη στηρίζω με μια βεντούζα στο παρμπριζ. Βέβαια, όταν κινούμαι σε κοντινές και γνωστές διαδρομες, η Λούση κοιμάται στο ντουλαπάκι της. Αναλαμβάνει δράση μόνο όταν πηγαίνω μακριά ή όταν δεν ξέρω τον δρόμο.

Θα μου πείτε, την ίδια δουλειά την κάνει και το google maps, και μάλιστα την κάνει και καλύτερα, τουλάχιστον στην Αθήνα, διότι ενημερώνεται σε πραγματικό χρόνο για την κίνηση και το παίρνει υπόψη του στις διαδρομές που προτεινει. Ωστόσο, μέχρι πρότινος το σμαρτόφωνο δεν προσφερόταν για μεγάλα ταξίδια αφού πλήρωνες την περιαγωγή, χώρια που η μπαταρία του άδειαζε γρήγορα. Στην Ελλάδα πάντως, χρησιμοποιώ το google maps.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αυτοκίνηση, Καθημερινότητα, Ταξιδιωτικά | Με ετικέτα: , , , | 177 Σχόλια »

Επέτειος ενός χωρισμού

Posted by sarant στο 22 Αυγούστου, 2016

Κανονικά τις επετείους των χωρισμών δεν τις γιορτάζουμε, ούτε καν τις μνημονεύουμε δημόσια -εδώ θα κάνω μιαν εξαίρεση. Τέτοια μέρα πριν από 14 χρόνια, 22 Αυγούστου του 2002, διέκοψα μια σχέση που βαστούσε -πόσο αλήθεια; Δεν έχω κρατήσει την ακριβή ημερομηνία που άρχισε, αλλά κράτησε πάνω-κάτω εικοσπέντε χρόνια.

Δεν το είχα πάρει απόφαση να διακόψω -ήρθε μόνο του. Ήθελα να ξεφύγω από τη σχέση αυτή, αλλά μου έλειπε το θάρρος να το επιχειρήσω, φοβόμουν πως δεν θα το άντεχα. Τελικά ήταν πολύ πιο εύκολο απ’ όσο το είχα φανταστεί.

Θα μπορούσα να συνεχίσω κι άλλο την εισαγωγική αυτή φλυαρία, κρατώντας σας σε αμφιβολία ως προς τη φύση της σχέσης και το είδος του χωρισμού, αλλα θα χάσει το γούστο του, οπότε αφήνω τις περιστροφές.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Κάπνισμα, Καθημερινότητα, Προσωπικά | Με ετικέτα: , , | 254 Σχόλια »

Απολογία ενός προδότη

Posted by sarant στο 22 Αυγούστου, 2012

Σήμερα κλείνουν δέκα χρόνια από μια προδοτική πράξη που έκανα κι αισθάνομαι την ανάγκη να την εξομολογηθώ. Σαν σήμερα πριν από δέκα χρόνια διέλυσα μια σχέση πολύχρονη, που μετρούσε πάνω από εικοσιπέντε χρόνια, σχέση αγάπης στην αρχή και για πολύ καιρό, ύστερα αντιφατική και νοσηρή, που ήθελα να τη διακόψω μα δεν τολμούσα γιατί πίστευα πως δεν είμαι αρκετά δυνατός να ζήσω μόνος, και που όταν τελικά, χωρίς να το έχω σχεδιάσει, για ασήμαντη αφορμή που λέμε, έκανα το αποφασιστικό βήμα, ένιωσα έκπληξη βλέποντας πόσο εύκολος ήταν τελικά ο χωρισμός.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναμνήσεις, Διαφημίσεις, Καθημερινότητα, Προσωπικά | Με ετικέτα: , , , | 202 Σχόλια »

Γιατί δεν κόβουν αποδείξεις στον κ. Θ. Διαμαντόπουλο;

Posted by sarant στο 5 Ιουλίου, 2011

Κανονικά δεν θα έγραφα σήμερα, αλλά δεν άντεξα να μην σχολιάσω κάτι που ειπώθηκε από την τηλεόραση και που το βρίσκω αν όχι αναληθές πάντως όχι αντιπροσωπευτικό της πραγματικότητας.

Εμένα μου έκοψαν απόδειξη -γιατί όχι στον κ. Θ. Διαμαντόπουλο;

Χτες το βράδι, 4 Ιουλίου, στην εκπομπή της κ. Έλλης Στάη (ΝΕΤ νομίζω), γινόταν μια συζήτηση για το μεσοπρόθεσμο και την κρίση -με μισό αυτί την άκουγα, ομολογώ, καθώς βρισκόμουν παραπέρα και διάβαζα κάτι, και ούτε την άκουσα από την αρχή, οπότε δεν ξέρω να σας πω τι ακριβώς ειπώθηκε. Κάποια στιγμή λοιπόν, με ποιαν ακριβώς αφορμή δεν ξέρω, ο κ. Θανάσης Διαμαντόπουλος, καθηγητής της Παντείου, που συμμετείχε στην εκπομπή, αναφέρθηκε στην  Αίγινα, όπου τυχαίνει να βρίσκομαι κι εγώ, οπότε τέντωσα το αυτί μου και άκουσα τα εξής (μεταφέρω ίσως όχι με απόλυτη πιστότητα τις λέξεις, αλλά με ακρίβεια το πνεύμα):

Στην Αίγινα, όπου ήμουν το Σαββατοκύριακο, είχε τόσο κόσμο που κόντεψε να βουλιάξει το νησί, άρα δεν υπάρχει κρίση, και πουθενά δεν μου δώσαν απόδειξη.

Επειδή όπως είπα βρίσκομαι κι εγώ στην Αίγινα εδώ και κάμποσες μέρες, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι το πρώτο σκέλος της πρότασης του κ. καθηγητή είναι απολύτως ακριβές: πράγματι, το Σαββατοκύριακο είχε πάρα πολύ κόσμο, σε σημείο που εμείς, που ήμασταν εδώ όλη την προηγούμενη βδομάδα, να τρίβουμε τα μάτια μας γιατί ήταν πολύ χτυπητή η αντίθεση με τις προηγούμενες μέρες. Ωστόσο, ένας καθηγητής θα έπρεπε να μη βιάζεται να βγάλει συμπεράσματα: ο συνωστισμός επισκεπτών σε ένα κοντινό και σχετικά φτηνό νησί όπως η Αίγινα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν υπάρχει κρίση. Αντίθετα, μπορεί να σημαίνει ότι κάποιοι σχετικά εύποροι εκδρομείς  κάνουν οικονομίες, κι αντί να πάνε π.χ. στη Μύκονο ή στη Μονεμβασιά για σαββατοκύριακο συμβιβάστηκαν με την οικονομικότερη Αίγινα. (Παρεμπιπτόντως, σήμερα, που πέρασε το Σαββατοκύριακο, επικρατούσε και πάλι ηρεμία, χωρίς πολύ κόσμο).

Αλλά το άλλο που είπε ο κ. Διαμαντόπουλος, ότι πουθενά δεν του έκοψαν απόδειξη, μου φαίνεται πως δεν αντιπροσωπεύει την πραγματικότητα. Τόσες μέρες που βρίσκομαι εδώ, αποδείξεις δίνουν σχεδόν όλοι: σουπερμάρκετ, πρακτορείο εφημερίδων, ψαραγορά, μανάβηδες, σουβλατζίδικα, ουζερί, ταβέρνες, από παντού (σχεδόν) έχω πάρει αποδείξεις. Και για του λόγου το αληθές, ορίστε μια απόδειξη (από σουβλατζίδικο) που κόπηκε ακριβώς το Σάββατο που μας πέρασε, την ώρα δηλαδή που ο κ. Διαμαντόπουλος γύριζε το νησί χωρίς κανείς καταστηματάρχης να του δώσει απόδειξη. Θα μπορούσα να παραθέσω πολλές ακόμα, αλλά θα σας κουράσω κι έπειτα δεν θέλω να εκθέσω σε κοινή θέα όλες τις καταναλωτικές μου συνήθειες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Καθημερινότητα, Τηλεοπτικά | Με ετικέτα: , , , | 306 Σχόλια »

Αμερικανάκια στον Παπαστράτο

Posted by sarant στο 25 Μαΐου, 2010

Σκάλιζα (ηλεκτρονικώς) παλιές εφημερίδες, ψάχνοντας κάτι άλλο, κι έπεσα τυχαία πάνω σ’ αυτή τη φωτογραφία, που μου κίνησε το ενδιαφέρον. Είναι από το Βήμα, του 1954, και παρουσιάζει τρεις εφήβους, δυο αγόρια κι ένα κορίτσι, να δοκιμάζουν τσιγάρα Παπαστράτου σε επίσκεψη στο εργοστάσιο (δείτε τη λεζάντα για περισσότερα).

Λοιπόν, δεν αποκλείεται να πρόσεξα τη φωτογραφία επειδή τα πιτσιρίκια αυτά (που τώρα βέβαια θα έχουν περάσει τα 70) έχουν πάει κάπου που εγώ δεν έχω πάει, αν και θα έπρεπε. Θα έπρεπε, διότι σε μιαν άλλη ζωή, όταν φοιτούσα στο Πολυτεχνείο, το έτος μου είχε πάει εκπαιδευτική επίσκεψη στον Παπαστράτο, αλλά για κάποιον λόγο που δεν θυμάμαι εγώ δεν πήγα. Θυμάμαι όμως ότι ο φίλος μου ο Στρατής (ο Βολιώτης, όχι ο Χιώτης), που πήγε, μου είπε μετά ότι είδε μέσα στο εργοστάσιο πινακίδα που έγραφε «Ευχαριστούμε που καπνίζετε». Μπεντροβάτο ή όχι δεν ξέρω, πάντως έμεινε να το λέμε σε παρέες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναμνήσεις, Καθημερινότητα, Προσωπικά, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , | 261 Σχόλια »

Στην παγίδα του νόμου

Posted by sarant στο 11 Ιανουαρίου, 2010

Όχι, δεν πρόκειται για την ταινία του Τζάρμους!

Στο σουπερμάρκετ της γειτονιάς, μού έδωσαν μια κάρτα πελάτη, με την οποία μαζεύεις πόντους. Χωρίς όμως να το συνειδητοποιήσω, φαίνεται πως με έμπλεξαν σε μια παράνομη φάμπρικα –και κάθε φορά που ψωνίζω χώνομαι ακόμα πιο βαθιά στην παρανομία.

Πρέπει βέβαια να πω ότι δεν το κρύβουν. Κάθε φορά που πάω να ψωνίσω, μου δίνουν δύο αποδείξεις, τη μία με τα είδη που ψώνισα και την τιμή τους και την άλλη, την παράνομη, σαν κι αυτή που μου έδωσαν προχτές και που την βλέπετε εδώ αριστερά.

Την παρανομία τη διατυμπανίζουν, αφού γράφουν ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΑΠΟΔΕΙΞΗ, με κεφαλαία και μέσα σε αστεράκια για περισσότερη έμφαση.

Πλάκα κάνω, βέβαια. Όμως, αναρωτιέμαι για τη διατύπωση. Βέβαια, η απόδειξη η άλλη, που γράφει  τα ψώνια και το ποσό είναι η νόμιμη, η ίσως η βάσει του νόμου απόδειξη. Τούτη εδώ όμως, που δεν είναι η νόμιμη ή η βάσει του νόμου, γιατί θα έπρεπε να λέγεται παράνομη, λέξη που αναπόφευκτα είναι φορτισμένη αρνητικά; Όπως το καταλαβαίνω, δεν θα έπρεπε να τη λέμε «παράνομη απόδειξη», δεν θα έπρεπε να τη λέμε «μη νόμιμη απόδειξη» αλλά «μη νομιμαπόδειξη». Δηλαδή αν έχω καταλάβει καλά, δεν θα έπρεπε να γράφει «Παράνομη απόδειξη» αλλά «Αυτό εδώ δεν είναι η νόμιμη απόδειξη» που μπορείτε να την προσκομίζετε στην εφορία ή να τη χρησιμοποιείτε για κάθε άλλη νόμιμη χρήση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Απορίες, Καθημερινότητα | Με ετικέτα: | 26 Σχόλια »