Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Archive for the ‘Λογοκλοπή’ Category

Τεταρτοϊουλιανά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 4 Ιουλίου, 2020

Λέξη «τεταρταυγουστιανός» υπάρχει στη γλώσσα μας εξαιτίας της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου και του καθεστώτος που εγκαθίδρυσε. Δεν είχαν άλλοι μήνες την αμφίβολη τιμή ανάλογης διάκρισης κι έτσι λέξη «τεταρτοϊουλιανός» δεν γκουγκλίζεται παρόλο που η 4η Ιουλίου είναι εθνική εορτή στην τέως κοσμοκράτειρα χώρα. Δεν γκουγκλίζεται ακόμα, δηλαδή, αφού χάρη στον τίτλο του σημερινού μας άρθρου προστίθεται μια ψηφίδα ακόμα στο λεξιλόγιο της υπερτρισχιλιετούς μας, καθώς βαδίζουμε σταθερά προς τον στόχο των 5 εκατομμυρίων λέξεων, ίνα πληρωθεί το ρηθέν και τρώμε όλοι με χρυσά κουτάλια.

* Και συνεχίζοντας σε ανάλογο ύφος, ας δούμε ένα ανάλογο ταρατατζούμ, τα βραβεία Education Leaders Awards, στα οποία μια επιτροπή με πρόεδρο την Άννα Διαμαντοπούλου βράβευσε τους εκπαιδευτικούς οργανισμούς «της χρονίας» -χρονίας παθογένειας της παιδείας μας, ίσως.

Η σοβαρότητα του διαγωνισμού φαίνεται από το ότι ως «Ιδιωτικό κέντρο εκπαίδευσης της χρονιάς» βραβεύτηκε η Ελληνική Αγωγή / Σχολή Αρχαίων Ελληνικών, που ακούραστα διαδίδει γλωσσικούς μύθους και μαργαριτάρια, όπως μπορεί κανείς να δει σε διάφορα βίντεο (έχουμε γράψει σχετικά πολλές φορές).

Δόθηκε και βραβείο σε «εκπαιδευτικό της Χρονίας», όπως και σε Φροντιστήριο «Μέση Εκπαίδευσης».

Σημειώνω τα λαθάκια αυτά διότι δείχνουν τη σοβαρότητα του θεσμού.

* Αξίζει επίσης να επισημάνουμε το εξής απόσπασμα από τους όρους του διαγωνισμού:

«Η αξιολόγηση των υποψηφιοτήτων γίνεται από την Κριτική Επιτροπή και πραγματοποιείται με βάση τα στοιχεία που έχουν υποβάλλει στην online υποψηφιότητα οι συμμετέχοντες. Οι διοργανωτές και η κριτική επιτροπή ουδεμία ευθύνη φέρουν σε περίπτωση ψευδούς ή ανακριβούς δήλωσης ή αποσιώπησης ουσιωδών στοιχείων σε μια υποψηφιότητα

Που σημαίνει ότι όποιο ιδιωτικό εκπαιδευτήριο θέλει να συμμετάσχει, αφού πληρώσει το παράβολο της συμμετοχής, μπορεί να παρουσιάσει όσα χωριά Ποτέμκιν τραβάει η όρεξή του ως δήθεν «έργο» και μετά έρχεται η Κριτική Επιτροπή και μοιράζει βραβεία, χωρίς να ελέγξει τους ισχυρισμούς, προφανώς βραβεύοντας την καλύτερη σκηνοθεσία!

Προσέξτε και το «έχει υποβάλλει», ένα ακόμα τεκμήριο της σοβαρότητας του… θεσμού.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Δύο φύλα, Επιγραφές, Λογοκλοπή, Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά, Μεταγραφή ξένων ονομάτων, Μεταμπλόγκειν, Μεζεδάκια, Σατιρικά | Με ετικέτα: , , , | 231 Σχόλια »

Πανελλαδικά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 20 Ιουνίου, 2020

Και ονομάζουμε έτσι το σαββατιάτικο πολυσυλλεκτικό μας άρθρο, όχι μόνο επειδή η βδομάδα που μας πέρασε ήταν η πρώτη των πανελλαδικών εξετάσεων, που φέτος άρχισαν αργότερα από το συνηθισμένο εξαιτίας της πανδημίας, αλλά και επειδή κάποια από τα (μεγαλύτερα) κομμάτια της πιατέλας αναφέρονται, άμεσα ή έμμεσα, στις εξετάσεις αυτές.

Πριν συνεχίσω, να ευχηθώ σε όσους φίλους του ιστολογίου έχουν παιδιά που συμμετέχουν στις εξετάσεις, κάθε επιτυχία! (Δεν τρέφω την ελπίδα ότι μας διαβάζουν, τουλάχιστον ταχτικά, παιδιά που συμμετέχουν στις εξετάσεις).

Ήδη το προχτεσινό μας άρθρο είχε τον τίτλο «Λογοκλοπή στις πανελλήνιες εξετάσεις;» -αν και το σωστό είναι πανελλαδικές- και ήταν αφιερωμένο στις εξετάσεις στη Γλώσσα όπου στους υποψήφιους του παλαιού συστήματος δόθηκε ένα κείμενο βασισμένο σε άρθρο του συγγραφέα κ. Αλέξη Σταμάτη στο Βήμα, μεγάλα κομμάτια του οποίου ήταν παρμένα σχεδόν αυτολεξεί από διάφορα αγγλικά άρθρα και βιβλία, σε (όχι καλή) μετάφραση του κ. Σταμάτη.

Παρόλο που δεν πρόκειται για διδακτορική διατριβή αλλά άρθρο εφημερίδας, το να δανείζεσαι αυτούσιες παραγράφους χωρίς να αναφέρεις πηγές είναι λογοκλοπή. Βαριά κουβέντα αλλά φοβάμαι ακριβής.

Όμως το θέμα είχε και συνέχεια, που τη βάζω εδώ για να υπάρχει.

Προχτές δημοσιεύτηκε στο Βήμα άρθρο του κ. Σταμάτη περί τηλεργασίας. Σε κάποιο σημείο φίλοι εντόπισαν άκομψους όρους όπως «εκτελεστική σουίτα» και «σπίτια καταμέτρησης» -κι αυτο, χτύπησε καμπανάκι. Και πράγματι, ύστερα από λίγη έρευνα αποδείχτηε ότι και στο χτεσινό άρθρο του κ. Σταμάτη ολόκληρες παράγραφοι έχουν παρθεί από αγγλικό κείμενο!

Προσέξτε τις εξής παραγράφους του ελληνικού άρθρου :

Στα μέσα του 19ου αιώνα, ειδικά στην Αμερική, οι γραφιάδες, οι κλητήρες αυτοί, οι σημερινοί υπάλληλοι – μια λέξη που προκύπτει από την πυραμίδα της εργασίας, από τη συγχώνευση της φράσης ὑπ’ ἀλλήλους -, δούλευαν σε μικρούς χώρους που ονομάζονταν «σπίτια καταμέτρησης». Ολα φυσικά ήταν ανδροκρατούμενα. Οι άνθρωποι αυτοί θεωρούνταν περίεργοι τύποι οι οποίοι δεν έκαναν «πραγματική δουλειά». Αλλά η οικονομική ανάπτυξη είχε άλλα σχέδια: Οι μεγάλες ιστορικές μετατοπίσεις από τις γεωργικές στις βιομηχανικές οικονομίες και στη συνέχεια από τις βιομηχανίες στις οικονομίες της πληροφορίας, αλλά και η οργάνωση του χώρου εργασίας, ευνόησαν το συγκεκριμένο σύστημα δουλειάς και οι υπάλληλοι άρχισαν να κυριαρχούν στο εργατικό σώμα. Τα κτίρια γραφείων εξελίχθηκαν σε χώρους με ορθολογική κατάτμηση, σχεδιασμένα τόσο για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα όσο και για την ενίσχυση της παραγωγικότητας των εργαζομένων. Οταν επιτράπηκαν και οι γυναίκες στο γραφείο, οι αλλαγές έγιναν επαναστατικές. Οι πόλεις γέμισαν ψηλά κτίρια και ουρανοξύστες αποκλειστικά με χώρους γραφείων.
(….) Ετσι, από την εκτελεστική σουίτα με την ξύλινη επένδυση έως τα «γραφεία ανοιχτού τύπου», όπου το 60% των Αμερικανών εργάζονται μέχρι και σήμερα (με το 93% να τα απεχθάνεται), με τη βοήθεια της τεχνολογίας, σε ένα όχι τόσο μακρινό μέλλον, θα περνούσαμε σε ένα σύστημα όπου θα μπορούσαμε να εργαστούμε οπουδήποτε οποιαδήποτε στιγμή.

Με εξαίρεση τη μικρή προσθήκη για την ετυμολογία της λέξης υπάλληλος, όλο το άλλο κείμενο μοιάζει εκπληκτικά με το εξής, που είναι παρμένο από το κείμενο παρουσίασης του βιβλίου Cubed, του Αμερικανού συγγραφέα (και πολιτικού) Nikil Saval:

In the mid-nineteenth century clerks worked in small, dank spaces called “counting-houses.” These were all-male enclaves, where work was just paperwork. Most Americans considered clerks to be questionable dandies, who didn’t do “real work.” But the joke was on them: as the great historical shifts from agricultural to industrial economies took place, and then from industrial to information economies, the organization of the workplace evolved along with them—and the clerks took over. Offices became rationalized, designed for both greater efficiency in the accomplishments of clerical work and the enhancement of worker productivity. Women entered the office by the millions, and revolutionized the social world from within. Skyscrapers filled with office space came to tower over cities everywhere. Cubed opens our eyes to what is a truly «secret history» of changes so obvious and ubiquitous that we’ve hardly noticed them. From the wood-paneled executive suite to the advent of the cubicles where 60% of Americans now work (and 93% of them dislike it) to a not-too-distant future where we might work anywhere at any time (and perhaps all the time).

Δεν ερεύνησα αν κι άλλα κομμάτια του άρθρου είναι δανεικά από την ίδια ή άλλη πηγή. Αλλά το ξέρει άραγε ο κ. Σαβάλ ότι ο κ. Σταμάτης πήρε τα αποσπάσματα από το βιβλίο του; Το ξερουν στο Βήμα ότι ο κ. Σταμάτης χρησιμοποίησε εκτενές απόσπασμα από άλλο βιβλίο χωρίς να αναφέρει την πηγή; Πληρώθηκαν άραγε δικαιώματα από το Βήμα για τη χρήση του αποσπάσματος; Ρωτάω παράλογα πράγματα, ε;

Και όχι, δεν έχω σκοπό να μετατραπώ σε Παρατηρητήριο Δανείων Αλεξη Σταμάτη, αλλά η σύμπτωση της επανεμφάνισης του λογοκλεπτικού φαινομένου ήταν τόσο σατανική που δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό!

* Μια και μιλάμε για εξετάσεις, σε κάποιον ιστότοπο είδα και την εξής εικονογραφημένη κοινοτοπία, που υποτίθεται ότι δίνει θάρρος στους υποψηφίους -στην πραγματικότητα στους γονείς τους.

Να γίνω βαρετός; Θα πω ότι η απόστροφος μετά το «εξ» είναι περιττή -είναι λάθος, αν θέλετε.

Να γίνω και κακός; Τα τρία θαυμαστικά σε ένα κείμενο είναι σχεδόν άσφαλτος δείκτης ότι το κείμενο δεν αξίζει τίποτα. Ως τώρα δεν έχω βρει διάψευση του θεωρήματος αυτού, αλλά αφήνω περιθώριο γι’ αυτό και είπα «σχεδόν».

* Η δράστις ξαναχτυπά.

Σε άρθρο για την επίθεση με βιτριόλι, διαβάζουμε:

Τα βίντεο άλλωστε από την παραμονή της επίθεσης με βιτριόλι πιστοποιούν ότι ο σχεδιασμός από την δράστις ήταν πολύ εντατικός.

Δεν σας αρέσει η δράστρια, που κλίνεται ομαλά, και θέλετε μεταξωτές περισκελίδες; Φάτε τώρα τη δράστις.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εκπαίδευση, Λογοκλοπή, Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά, Μεζεδάκια | Με ετικέτα: , , , | 312 Σχόλια »

Λογοκλοπή στις Πανελλήνιες εξετάσεις;

Posted by sarant στο 17 Ιουνίου, 2020

Παρόλο που έχει περάσει η εποχή που τα παιδιά μου έδιναν πανελλήνιες εξετάσεις (η εποχή που έδινα εγώ χάνεται στην αχλύ της προϊστορίας) το ενδιαφέρον μου γι’ αυτόν τον θεσμό έχει εύλογα ατονήσει, αλλά δεν έχει χαθεί εντελώς -ας πούμε ότι τώρα είμαι απλός παρατηρητής, από τις κερκίδες.

Προχτές ξεκίνησαν οι φετινές εξετάσεις, πιο αργά από άλλες χρονιές εξαιτίας της πανδημίας. Και με το καλημέρα, στο μάθημα της Γλώσσας για τους υποψηφίους που έδιναν «με το παλαιό σύστημα», δόθηκε στους υποψηφίους ένα κείμενο που παρουσιάζει ποικίλα προβλήματα, που θα τα εξετάσουμε στο σημερινό μας άρθρο.

Το θέμα μπορείτε να το δείτε εδώ, όπως δόθηκε στους υποψηφίους. Όπως δηλώνεται, πρόκειται για διασκευή ενός άρθρου του συγγραφέα Αλέξη Σταμάτη, που δημοσιεύτηκε αρχικά στο Βήμα στις 9.2.2020, με τίτλο «Ανάγνωση: η προσωπική τέχνη». Φυσικά, το κείμενο που δόθηκε στους υποψηφίους έχει συντομευτεί -ίσως να έχουν γίνει και κάποιες μικροαλλαγές.

Καλό θέμα, θα πείτε. Βιβλίο, ανάγνωση, δίνει καλή βάση για συζήτηση και προβληματισμό. Πράγματι. Ωστόσο, το συγκεκριμένο κείμενο έχει κάποιες αδυναμίες που ήρθαν στο φως σταδιακά.

Όλα ξεκίνησαν όταν φίλος του ιστολογίου, μάχιμος εκπαιδευτικός της δευτεροβάθμιας, με ρώτησε: Τι θα καταλάβαινες αν διάβαζες «κινητός τύπος»;

Τίποτα, του λέω, αλλά δώσε μου ολόκληρη τη φράση.

Και μου δίνει την εξής φράση, που είναι παρμένη από το κείμενο του κ. Σταμάτη: Αλλά μέχρι τον 17ο αιώνα, η κοινωνία της ανάγνωσης στην Ευρώπη είχε αλλάξει δραστικά. Οι τεχνολογίες κειμένου, όπως ο κινητός τύπος, και η άνοδος της λαϊκής γραφής βοήθησαν στην προώθηση της πρακτικής που αγαπάμε σήμερα: διαβάζουμε λέξεις, χωρίς να τις εκφέρουμε φωναχτά…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Βιβλία, Εκπαίδευση, Λογοκλοπή | Με ετικέτα: , , , , , , | 323 Σχόλια »

Δευτεροϊουλιανά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 2 Ιουλίου, 2016

Τα λέω έτσι επειδή σήμερα έχουμε δυοϊουλίου, κι επειδή σε μια συζήτηση που έγινε χτες στο ιστολόγιο κάμποσοι φίλοι εξύμνησαν τη μελωδικότητα αυτής της φράσης είπα να την απαθανατίσω να την έχουμε να τη θαυμάζουμε. Έτσι βάζω και το λιθαράκι μου για να φτάσει η τρισχιλιετής μας γλώσσα τα 5 εκατομμύρια λέξεις ώστε να πληρωθεί το ρηθέν υπό του δισκοβόλου Αντ. Κουνάδη και να τρώμε πλέον όλοι μας με χρυσά κουτάλια.

Θα μπορούσα να τα πω και ‘αποκλεισμένα μεζεδάκια’ αφού σήμερα έχουμε εννιά μέρες που η Ευρώπη είναι αποκλεισμένη από το Ηνωμένο Βασίλειο μετά το Μπρέξιτ, αλλά και για να τιμήσουμε τον αποκλεισμό της Αγγλίας από τους ερασιτέχνες της Ισλανδίας -ξέρω βέβαια και μιαν άλλη χώρα, κάτοχο ευρωπαϊκού τίτλου, που κατόρθωσε να χάσει, και όχι μία φορά, από κάτι άλλους σκανδιναβούς ερασιτέχνες…

Tο Μπρέξιτ κυριάρχησε πάντως στην επικαιρότητα της εβδομάδας που μας πέρασε -και είχε και το μερίδιό του στην αλιεία μαργαριταριών.

Για παράδειγμα, η δημοσιογράφος της ΕΡΤ Βάλια Πετούρη κατάφερε να γίνει διάσημη στο πανελλήνιο όταν ρώτησε τον υφυπουργό Εξωτερικών Δημήτρη Μάρδα τι θα γίνει «τώρα που η Βρετανία θα επιστρέψει στη στερλίνα».

Φυσικά δεν μπορείς να «επιστρέψεις» σε ένα σημείο (ή σε ένα νόμισμα) όπου βρίσκεσαι ήδη και απ’ όπου δεν έφυγες ποτέ!

* Ο αγγλοτραφής Στέφανος Κασιμάτης αφιέρωσε σειρά άρθρων στο Μπρέξιτ. Σε ένα από αυτά παροτρύνει τους Βρετανούς να μην υλοποιήσουν το Μπρέξιτ και να μιμηθούν τους Έλληνες μετά το περσινό δημοψήφισμα, μια κατάσταση που έχει κάποιες ομοιότητες αλλά και πολλές διαφορές: Θυμάστε, πιστεύω, την υπέροχη κωμωδία «Bend it like Beckam» – εμείς την είπαμε «Κάν’ το όπως ο Μπέκαμ». Λοιπόν, δεν είναι ντροπή, παιδιά. Bend it like the Greeks. Bend it like Tsipras…

Μόνο που ο αφιλότιμος ο Μπέκαμ γράφεται Beckham…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Κοτσανολόγιο, Λαθροχειρίες, Λογοκλοπή, Μύθοι, Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά, Μεταμπλόγκειν, Μεζεδάκια | Με ετικέτα: , , , , | 220 Σχόλια »

Διακεκαυμένα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 28 Ιουνίου, 2014

Και πώς αλλιώς να τα πω, καθώς από χτες είμαι στα πάτρια εδάφη και προσγειώθηκα απότομα στον μίνι καύσωνα (έτσι τον λένε τα δελτία, θαρρώ). Κάτι το ταξίδι, κάτι ο καύσωνας, το μενού μας το σημερινό θα είναι λίγο πιο ελαφρύ από τα συνηθισμένα, έτσι συμβουλεύουν οι διαιτολόγοι άλλωστε.

* Ξεκινάω μ’ ένα φρέσκο, χτεσινό, από την Εφημερίδα των Συντακτών, όπου κάνει πάλι την εμφάνισή του το ανύπαρκτο ή τέλος πάντων νεοσχηματισμένο (αλλά και κακοσχηματισμένο) ρήμα «υπερσκελίζω», που γεννήθηκε ως αντίθετο του «υποσκελίζω», από δημοσιογράφους που δεν έχουν αξιωθεί να μάθουν το «υπερφαλαγγίζω». Για το τερατάκι αυτό έχουμε ξαναγράψει, τότε όμως ήταν τουλάχιστο «ακριβής» η χρήση του (στη φράση «υπερσκέλισε τους αντιπάλους του»), ενώ τώρα, στην ΕφΣυν, διάβασα (ακόμα δεν υπάρχει ονλάιν) ότι η Μέρκελ «υπερσκέλισε τις αντιρρήσεις Κάμερον» και δεν ξέρω αν εννοεί ότι τις έκαμψε ή ότι τις υπερκέρασε, δηλαδή τώρα το τερατάκι είναι και άσκημο.

* Το μουντιάλ βεβαίως συνεχίζεται, αλλά ως τώρα δεν παρακολουθούσα ελληνικά κανάλια -και έτσι κι αλλιώς δεν παρακολουθούσα όλα τα ματς, πεντέξι έχω δει όλα κι όλα. Πάντως, ένα που είδα με την άκρη του ματιού μου (ενώ έκανα άλλα πράγματα) ήταν το Αργεντινή-Ιράν, όπου, σε μία παταγώδη διάψευση του νόμου του Μέρφι, είδα το γκολ του Μέσι δευτερόλεπτα πριν λήξει το ματς. Και, όπως μου είπαν, ο δημοσιογράφος της Νέριτ είπε ότι «η Αργεντινή πέτυχε μια Πύρρεια νίκη». Όμως, Πύρρεια δεν είναι η δύσκολη νίκη ούτε η νίκη της τελευταίας στιγμής. Πύρρεια είναι η νίκη που συνοδεύεται από πολλές απώλειες του νικητή, σε σημείο που να διακυβεύεται η τελική έκβαση της εκστρατείας. Αν θέλαμε να φέρουμε μιαν αναλογία, Πύρρεια θα χαρακτηρίζαμε τη φετινή νίκη του ΠΑΟΚ επί του Ολυμπιακού στο κύπελλο.

Ο Νόμος του Μέρφι όταν βλέπεις ποδόσφαιρο είναι το μοναδικό γκολ ενός κατά τα άλλα βαρετού αγώνα να μπει τη στιγμή που έχεις σηκωθεί για να πας να φτιάξεις καφέ. Η διάψευση του νόμου είναι να μην προσέχεις το ματς και να τύχει να παρακολουθήσεις αυτό το ένα γκολ.

* Με την ευκαιρία του Μουντιάλ, διαβάζω στην Εφημερίδα των Συντακτών ολοσέλιδο αφιέρωμα στην Κόστα Ρίκα, γραμμένο από τον κ. Γιάννη Ντεντόπουλο. Χρήσιμο και με ενδιαφέρουσες πινελιές, αν και με το περισσότερο υλικό στεγνά εγκυκλοπαιδικό. Προσέχω το εξής μαργαριταράκι: Καταρράκτες, άγρια ζούγκλα, 14 ηφαίστεια αλλά και πάρκα όπως το «Cocos Island», που βρίσκεται στις ακτές της χώρας και προστατεύεται από την UNESCO ως εθνικός θησαυρός, συνιστούν μια ανεκτίμητη φυσική ομορφιά…

Πού βρίσκεται το μαργαριταράκι; Όχι στο ότι το Cocos Island είναι η αγγλική ονομασία -Isla del Coco στα ντόπια, αλλά κομμάτια παγκοσμιοποιημένα να γίνει’ αλλά στο ότι το νησί, διότι για νησί πρόκειται, βρίσκεται 550 χιλιόμετρα μακριά από τις ακτές της χώρας, πολύ περισσότερο απ’ όσο απέχει η Κρήτη από τον Πειραιά.

* Υπάρχει όμως κάτι χειρότερο. Γκουγκλίζοντας για να βρω το απόσπασμα, διαπιστώνω ότι ακριβώς η ίδια διατύπωση, μαζί με το λάθος για τις ακτές της χώρας, υπάρχει σε άρθρο του Κ. Χανδρινού για το popaganda.gr, που φαίνεται να είναι παλιότερο (κατά μία μέρα, έστω). Ποιος έκλεψε ποιον; Διότι για λογοκλοπή πρόκειται. Μάλλον ο κ. Ντεντόπουλος.

Ή δεν είναι λογοκλοπή; Ή ασχολούμαι με το αν στάζει η ουρά του γαϊδάρου;

* Μου στέλνει ένας φίλος το εξής απόσπασμα από την Ελευθεροτυπία: Είναι η συμφωνία συνεργασίας Tripartite, αξίας 1,224 δισ. δολαρίων μεταξύ Terna Energy, ICBC και SINOHYDRO Corporation, που αναφέρεται στην κατασκευή υδροηλεκτρικών μονάδων.

Σχολιάζει ο φίλος: Αυτές οι συμφωνίες Tripartite βεβαίως είναι πολύ συνηθισμένες στη Νομανσλάνδη, εδώ τις λέμε τριμερείς.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ποδόσφαιρο, Κοτσανολόγιο, Λογοκλοπή, Μαργαριτάρια, Μεζεδάκια, Νομανσλάνδη | Με ετικέτα: , , | 92 Σχόλια »