Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Archive for the ‘Μεταμπλόγκειν’ Category

Ένα παιδί 12 χρονών

Posted by sarant στο 16 Φεβρουαρίου, 2021

Ποιο παιδί, θα ρωτήσετε, τουλάχιστον όσοι δεν θυμάστε ανάλογους τίτλους από προηγούμενες χρονιές. Παιδί δικό μου, αλλά όχι με την κυριολεκτική έννοια -παιδί πνευματικό.

Όμως δεν γιορτάζω μόνος μου, γιορτάζουμε. Βλέπετε, σήμερα έχουμε γενέθλια: το ιστολόγιο κλείνει τα δώδεκα χρόνια του, μια κι έκανε τα πρώτα του βήματα στις 16 Φεβρουαρίου του 2009: εννιά και δώδεκα μας κάνουν είκοσι ένα. Οπότε, παρακαλώ να μου συγχωρήσετε την αυτοαναφορικότητα του σημερινού άρθρου, που μάλιστα εκτοπίζει τη συνέχεια από τους Εσταυρωμένους Σωτήρες του πατέρα μου, που θα τη δημοσιεύσω αύριο.

Όμως θα συμφωνήσετε μαζί μου, πιστεύω, πως για ένα πλάσμα δώδεκα χρονώ η μέρα των γενεθλίων του είναι κάτι το εντελώς ξεχωριστό, που αξίζει να γιορτάζεται. Βέβαια, δεν είναι ίδια όλα τα δωδέκατα γενέθλια. Το δωδεκάχρονο παιδί, τελειώνει το δημοτικό σχολείο, αρχίζει να βασανίζεται από την εφηβεία, έστω κι αν ακόμα δεν έχει αποχαιρετίσει τελειωτικά την παιδική ηλικία. Από την άλλη, τα εντεκάχρονα ιστολόγια μάλλον έχουν περάσει στην τρίτη ηλικία τους -αιωνόβια θα τα λέγαμε με ανθρώπινα μέτρα. Άλλωστε, είναι μετρημένα τα ιστολόγια που λειτουργούν αδιάλειπτα από το 2009 (ή και παλιότερα) ως τα σήμερα. Αμφιβάλλω μάλιστα αν υπάρχει κι άλλο σαν το δικό μας, που να δημοσιεύει τόσο ταχτικά καινούργια άρθρα.

Στα 12 λοιπόν χρόνια που είμαστε μαζί,  έχουν δημοσιευτεί στο ιστολόγιο συνολικά 4424 άρθρα (με το σημερινό) στις 4384 μέρες ζωής του. Στη δωδέκατη χρονιά του ιστολογίου (από τις 17.2.2020 έως σήμερα, που θα μπορούσαμε να την πούμε και κορονοχρονιά) δημοσιέψαμε ένα άρθρο κάθε μέρα, χωρίς ποτέ να διακοπεί το σερί -αλλά αυτό είχε συμβεί και τις προηγούμενες έξι χρονιές, αφού το σερί της καθημερινής δημοσίευσης βαστάει αδιάλειπτο από τις 29.1.2014.

Συνολικά μέσα στη 12ετία έχετε κάνει σχεδόν 720.000 σχόλια, ενώ το ιστολόγιο έχει δεχτεί κάπου 25.300.000 επισκέψεις. Κάποτε τα εκατομμύρια (των επισκέψεων, να εξηγούμαστε) τα πρόσεχα και τα επισήμαινα, αλλά μετά σταμάτησα. Ακόμα και τα 25 εκατομμύρια (που πρέπει να τα περάσαμε στις αρχές του 2021) δεν τα γιόρτασα, κι ας είναι στρογγυλό νούμερο.

Όλα αυτά τα χρόνια, υπάρχουν οι τακτικοί και οι λιγότερο τακτικοί αναγνώστες του ιστολογίου, που πολλοί από αυτούς ήταν ή έχουν γίνει φίλοι, ενώ αρκετοί έχουν γραφτεί και “συνδρομητές” (ο μετρητής μου λέει 19.052 άτομα), οπότε ειδοποιούνται με ηλεμήνυμα ή με άλλον τρόπο κάθε φορά που ανεβάζω καινούργιο άρθρο. Άλλοι πάλι ειδοποιούνται για τις δημοσιεύσεις από το Φέισμπουκ, υπάρχουν όμως και οι αναγνώστες που φτάνουν στο ιστολόγιο εντελώς τυχαία μέσω γκουγκλ, έχοντας κάνει αναζήτηση για κάποια λέξη ή φράση. Με όποιο τρόπο και να έρχεστε, η συμμετοχή σας και τα σχόλιά σας αυξάνουν κατακόρυφα την αξία των άρθρων -και σας ευχαριστώ πολύ!

Γενέθλια έχουμε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ξεχάσουμε ότι εμείς εδώ λεξιλογούμε, οπότε ας πούμε μερικά πράγματα για τον αριθμό 12, τα χρόνια που συμπληρώνουμε σήμερα. Βέβαια κι εδώ κλέβω, αφού το υλικό θα το πάρω από ένα προηγούμενο άρθρο αφιερωμένο στον αριθμό 12, που όμως είχε δημοσιευτεί στο ιστολόγιο τη σημαδιακή μέρα 12/12/12, πριν από 8 χρόνια και βάλε, οπότε ελπίζω να το έχετε ξεχάσει!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Απολογισμοί, Αριθμοί, Επετειακά, Μεταμπλόγκειν, Περιαυτομπλογκίες | Με ετικέτα: , | 255 Σχόλια »

Ποιος επινόησε τον φραπέ;

Posted by sarant στο 18 Ιανουαρίου, 2021

Μια και σύμφωνα με πολλούς ο καφές φραπέ, ο φραπές που λέμε, είναι το εθνικό μας ρόφημα, έχουμε έναν λόγο παραπάνω να μας ενδιαφέρει η ιστορία του. Κι όμως, το ιστολόγιο δεν είχε ως τώρα αφιερώσει άρθρο στο θέμα. Με το σημερινό μας άρθρο ερχόμαστε να καλύψουμε εν μέρει αυτό το κενό, να μη μας βρει η δωδεκαετία (που τη συμπληρώνουμε τον άλλο μήνα) με μια τόσο σοβαρή παράλειψη.

Ωστόσο, σπεύδω να σας προειδοποιήσω πως εγώ ελάχιστη δουλειά έχω κάνει στο σημερινό άρθρο. Στην πραγματικότητα, παρουσιάζω (αναπτυγμένα) τα όσα διαμείφθηκαν σε μια συζήτηση στο Τουίτερ και όσα είχαν ειπωθεί στο ιστολόγιό μας πριν από 8-9 χρόνια -σε σχόλια βεβαια, όχι σε ειδικό άρθρο.

Το έναυσμα για το άρθρο το πήρα από ένα τουίτ του Θείου Θανάση, που κατά συμπτωση γιορτάζει σήμερα. Ο Θείος Θανάσης (@theiosthanassis) είναι ένας καταπληκτικός αρχειοδίφης, με αστείρευτες γνώσεις (πιθανώς από μέσα) για τον ελληνικό κινηματογράφο, αλλά και για πολλά άλλα θέματα. Αν έχετε Τουίτερ, αξίζει να τον (παρ)ακολουθείτε -εδώ που τα λέμε, και δέκα λογαριασμούς μονάχα να ακολουθείτε στο Τουίτερ, ο Θανάσης αξίζει να είναι ένας από αυτούς.

Για πολύ κόσμο, η απάντηση στο ερώτημα του τίτλου είναι σαφής. Πολλοί έχουν ακούσει ή έχουν διαβάσει την ιστορία που ευρύτατα κυκλοφορεί, ότι τον φραπέ τον εφεύρε, ή τον επινοησε, κατά τύχη, ο Δημήτρης Βακόνδιος, τον Σεπτέμβριο του 1957, στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.

Σύμφωνα με το άρθρο της ελληνικής Βικιπαίδειας:

Η δημιουργία του φραπέ ήταν τυχαία και συνέβη κατά τη διάρκεια της Διεθνούς Έκθεσης στη Θεσσαλονίκη το 1957. Ο αντιπρόσωπος της ελβετικής εταιρίας Nestlé στην Ελλάδα Γιάννης Δρίτσας παρουσίαζε ένα νέο προϊόν για παιδιά, ένα σοκολατούχο ρόφημα, που παρασκευαζόταν στιγμιαία αναμιγνύοντάς το με γάλα και χτυπώντας το με σέικερ. Ο Δημήτριος Βακόνδιος, υπάλληλος του Δρίτσα, συνήθιζε να πίνει Nescafé, στιγμιαίο καφέ που παρασκευάζεται από την Nestlé. Σε ένα διάλειμμα που έκανε κατά την διάρκεια της έκθεσης θέλησε να πιει καφέ, αλλά επειδή δεν έβρισκε ζεστό νερό σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει το σέικερ για να φτιάξει τον καφέ του με κρύο νερό. Έβαλε καφέ, ζάχαρη και νερό, τα κούνησε και δημιούργησε τον πρώτο καφέ φραπέ της ιστορίας. Μετά από χρόνια δήλωνε ότι δε μπορούσε να συνειδητοποιήσει πως ένα απλό πείραμα τον οδήγησε στην εφεύρεση του διασημότερου ροφήματος στην Ελλάδα.

Το άρθρο της Βικιπαίδειας βασίζεται σε άρθρο της Μηχανής του χρόνου, όπου μπορείτε να δείτε και φωτογραφία του Δ. Βακόνδιου.

Το άρθρο δεν μας λέει αν ο Βακόνδιος ονομάτισε «καφέ φραπέ» την «εφεύρεσή» του, ούτε ποια ήταν τα αμέσως επόμενα βήματα στη διάδοση του ροφήματος.

Ωστόσο, ένα εύρημα του Θείου Θανάση ρίχνει σκιά αμφιβολίας στα πρωτεία του Βακόνδιου. Πρόκειται για διαφημίσεις εφημερίδων, από το καλοκαίρι του 1957, δηλαδή πριν από την «τυχαία» εφεύρεση του Βακόνδιου.

Όπως βλέπετε, ήδη από τον Ιούλιο του 1957, δυο μηνες πριν από την έκθεση της Θεσσαλονίκης, ο Δρίτσας διαφήμιζε ένα κρύο ρόφημα Νεσκαφέ φραππέ (με δύο π κατά την ορθογραφία της εποχής που δεν απλοποιούσε τα δάνεια).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γλωσσικά συμπόσια, Ιστορίες λέξεων, Μεταμπλόγκειν, Ποτά | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | 308 Σχόλια »

Να χαρούμε που το Τουίτερ έκλεισε τον λογαριασμό του Τραμπ;

Posted by sarant στο 11 Ιανουαρίου, 2021

Αν δεν ασχολείστε με τα κοινωνικά μέσα μπορεί και να μην το ξέρετε, και να μη βγάζετε και πολύ νόημα από την εικόνα εδώ αριστερά. Ισως όμως σας ενδιαφέρει το άρθρο ακόμα κι αν δεν ασχολείστε με το Φέισμπουκ και το Τουίτερ ή το Ίνσταγκραμ.

Μετά τα πρωτοφανή γεγονότα την προηγούμενη βδομάδα στην Ουάσινγκτον με την εισβολή οπλισμένων ακροδεξιών στο Καπιτώλιο, το Φέισμπουκ, το Τουίτερ και άλλες «πλατφόρμες» κοινωνικής δικτύωσης απενεργοποίησαν (κατάργησαν, απαγόρευσαν, έκλεισαν) τους λογαριασμούς που χρησιμοποιούσε ο (ακόμα) Πρόεδρος των ΗΠΑ για να επικοινωνεί με το κοινό.

Αυτή την επίσης πρωτοφανή κίνηση το Twitter θεώρησε (και σωστά) απαραίτητο να την εξηγήσει –δείτε εδώ.

Όπως λέει, η απενεργοποίηση επιβλήθηκε επειδή ο Τραμπ δημοσίευσε δύο τουίτ στις 8 Ιανουαρίου.

“The 75,000,000 great American Patriots who voted for me, AMERICA FIRST, and MAKE AMERICA GREAT AGAIN, will have a GIANT VOICE long into the future. They will not be disrespected or treated unfairly in any way, shape or form!!!”

Και λίγο αργότερα:

“To all of those who have asked, I will not be going to the Inauguration on January 20th.”

Μετά, ο λογαριασμός κατέβηκε, έκλεισε.

Το Twitter εξηγεί ότι η εκτίμηση των δυο μηνυμάτων πρέπει να γίνει λαμβάνοντας υπόψη τα προηγούμενα πρωτοφανή γεγονότα του Καπιτωλίου. Έτσι, το δεύτερο μήνυμα, ότι ο Τραμπ δεν θα παραστεί στην τελετή παράδοσης της 20ής Ιανουαρίου (όπως και ο Αντώνης Σαμαράς τον Ιανουάριο του 2015, λέει μια κακή γλώσσα), ένα μήνυμα το οποίο θα μπορούσε να θεωρηθεί απλώς ενημερωτικό, θεωρείται ότι από πολλούς οπαδούς του Τραμπ θα εκληφθεί ως αμφισβήτηση της νομιμότητας του εκλογικού αποτελέσματος. Αλλά διαβάστε το σύντομο άρθρο να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα.

Ο όρος που χρησιμοποιείται στα ελληνικά («έχει τεθεί σε αναστολή», «ανασταλμένος») υποβάλλει την ιδέα ότι η απενεργοποίηση του λογαριασμού του Τραμπ είναι προσωρινή και ότι, ενδεχομένως (όπως έχουν γράψει αρκετοί στα σόσιαλ) μετά τις 20 Ιανουαρίου που θα γίνει η αλλαγή προεδρίας θα ενεργοποιηθεί εκ νέου ο λογαριασμός. Μπορεί να γίνει αυτό, πάντως κατά κανόνα η θέση σε αναστολή (suspension) έχει μόνιμο χαρακτήρα -άλλωστε το άρθρο του Τουίτερ τιτλοφορείται Permanent suspension of @realDonaldTrump.

Η είδηση έγινε δεκτή με θυμηδία και συνάντησε τον χλευασμό των απλών κυβερνοπολιτών. Είναι συχνά διασκεδαστικό να βλέπεις έναν ισχυρό και διάσημο να συναντάει αντιξοότητες, ιδίως έναν τόσο αντιπαθητικό ισχυρό και διάσημο. Κυκλοφόρησαν και διάφορα έξυπνα μιμίδια, όπως εκείνο που δείχνει τον Τραμπ να πλησιάζει ένα αγόρι που κουρεύει το γκαζόν του Λευκού Οίκου και να το παρακαλάει να του δανείσει τον κωδικό του για να μπει στο Τουίτερ (δεν το βρίσκω τώρα, αλλιώς θα το έβαζα).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Ελευθερία του λόγου, Ηνωμένες Πολιτείες, Μεταμπλόγκειν, κοινωνικά μέσα, μέσα κοινωνικής δικτύωσης | Με ετικέτα: , , , , , | 254 Σχόλια »

Δευτεροχριστουγεννιάτικα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 26 Δεκεμβρίου, 2020

Που βέβαια τα λέω έτσι επειδή τα διαβάζετε τη δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων. Θα μπορούσα να τα πω και «κορονοχριστουγεννιάτικα», που θα ήταν ακριβέστατο για τα φετινα σημαδεμένα Χριστούγεννα, αλλά δεν ήθελα να το βλέπω στον τίτλο.

Έτσι κι αλλιώς η κορόνα σημάδεψε τη χρονιά που κλείνει, κι αυτό αναμένεται να αποτυπωθεί και στην παραδοσιακή μας ψηφοφορία για τη Λέξη της χρονιάς 2020, που συνεχίζεται έως το βραδάκι της Τετάρτης 30 Δεκεμβρίου -πρωί της παραμονής θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα.

Στην απίθανη περίπτωση που δεν εχετε ακόμα ψηφίσει, μπορείτε να το κάνετε στην ειδική μας σελίδα. Φέτος, ίσως λόγω λοκντάουν, η συμμετοχή είναι αυξημένη και δεν αποκλείεται να ξεπεράσουμε το ιστορικό ρεκόρ του θεσμού, που έγινε πρόπερσι (2367 συμμετοχές), Μια λέξη προηγείται προς το παρόν αλλά για τη δεύτερη θέση μαίνεται αμφίρροπη μάχη. Οπότε, ψηφίστε!

* Για ορντέβρ κάτι άσχετο και με την πανδημία και με τα Χριστούγεννα, μια ακλισιά που επισήμανε φίλος. Σε άρθρο για κάποιον ημιδιάσημο, διαβάζουμε:

Στο λιμάνι του Πειραιά όλοι ξέρουν τον πατήρ Λεβεντάκη ώς τον «νερουλά» της Αίγινας, στο λιμάνι της οποίας είναι μόνιμα μια υδροφόρα του, χειμώνα-καλοκαίρι.

Ο πατήρ Λεβεντάκης, αν θέλουμε να το πούμε έτσι στα επίσημα (εγώ προτιμώ «ο Λεβεντάκης πατήρ»), αλλά τα μεταξωτά κλίνονται! Κι έτσι βλέπουμε τη χρησιμότητα του άκλιτου προτακτικού «πατερ», αφού με το «ο πάτερ Νικόδημος» καταλαβαίνουμε αμέσως ότι πρόκειται για ιερωμένο και όχι για τον πατέρα κάποιου.

* Συνεχιζω με ένα δυσκλαίμηρον (disclaimer, που λέει ο Μπαμπινιωτης). Επειδή η βορειοανατολική πλευρα του πληκτρολογίου μου έχει πρόβλημα, το πληκτρο που βγαζει τους τόνους μία δουλευει και μία δεν δουλευει. Οπότε, αν λείπουν οι τόνοι σε πολλες λέξεις, μην θεωρείτε ότι έχω αρχισει να ρετάρω. Ή μάλλον, μπορεί να έχω αρχίσει να ρετάρω, αλλά μην το συμπεραίνετε από αυτο το ψεγαδι.

* Η ευχετήρια κάρτα του Άδωνι Γεωργιάδη συζητήθηκε στα σόσιαλ για λόγους, ας πούμε, γλωσσικούς:

Το πολυτονικό δεν εξέπληξε όσους θυμούνται ότι πρώτο μέλημα του Άδωνη, όταν ανέλαβε πρώτη γφορά υπουργός στην κυβέρνηση Παπαδήμου, ήταν να βάλει αυτοσχέδιες πινακίδες με πολυτονικό στις αίθουσες του υπουργείου του.

Εδώ όμως προχωράει, αφού εύχεται (πολυτονιστί, είπαμε) «Καλά Χριστούγεννα με υγίεια». Και βέβαια, ο τύπος «υγίεια» είναι υπαρκτός στην αρχαία ελληνική -όχι απλως υπαρκτος, αλλά αυτός ηταν ο βασικός τύπος στην κλασική αρχαιότητα, υγίεια και υγιεία (ο τόνος έπαιζε), ενώ ο σημερινός τύπος υγεία είναι ελληνιστικός.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Κοτσανολόγιο, Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά, Μεταμπλόγκειν, Μεζεδάκια, Παρουσίαση βιβλίου, Πανδημικά, Χριστούγεννα | Με ετικέτα: , , , , , , | 311 Σχόλια »

Εντεψίζικα από το 2009 (ακατάλληλον δι’ ανηλίκους)

Posted by sarant στο 7 Δεκεμβρίου, 2020

Το σημερινό άρθρο θα μας ταξιδέψει στο πολύ μακρινό παρελθόν, στο 2009, πριν από τον κόβιντ, πριν από τα μνημόνια. Θα αναδημοσιεύσω υλικό από έναν στιχουργικό διαγωνισμό που είχε δημοσιευτεί στο ιστολόγιο του φίλου μας του Τιπούκειτου. Όπως θα δείτε, συμμετέχω κι εγώ, όπως και άλλοι φίλοι του ιστολογίου, ενώ υπάρχει και μια απρόσμενη συμμετοχή στο τέλος. Προειδοποιώ όμως από τώρα ότι το θέμα των στιχουργημάτων είναι ακατάλληλο δι’ ανηλίκους και συνάμα παρακαλώ τη μαμά μου, που μας διαβάζει, να δείξει κατανόηση.

Ομολογώ πως είχα ξεχάσει αυτόν τον παλιό στιχουργικό διαγωνισμό. Μου τον θύμισε ο φίλος Γιώργος Σεργάκης, με μια πρόσφατη δημοσίευσή του στο Φέισμπουκ. Και χάρη στη δική του δημοσίευση μπόρεσα να λύσω ένα μικρό αίνιγμα που αφορά το ιστολόγιο και που ως τώρα παρέμενε για μένα άλυτο -θα σας εξηγήσω παρακάτω περί τίνος πρόκειται.

Ο τίτλος του σημερινού άρθρου, Εντεψίζικα, ίσως σας είναι άγνωστος. Εντεψίζης είναι ο ανήθικος, αλλά και ο κακοήθης, ο αχρείος, ο ανάγωγος. Πρόκειται για τουρκικό δάνειο (edepsiz, όπου edep είναι οι καλοί τρόποι, η ευπρέπεια, και siz το στερητικό επίθημα).

Παρόλο που η λέξη λίγο ακούγεται στις μέρες μας, διατηρείται ζωντανή σε μια κώχη του λεξιλογίου μας, εξαιτίας μιας συλλογής με άσεμνα ποιήματα του Γ. Σεφέρη που κυκλοφόρησε μετά τον θάνατό του (το 1988) σε επιμέλεια Γ.Π.Σαββίδη, με τίτλο «Τα εντεψίζικα», συλλογή που περιλαμβάνει αρκετά αθυρόστομα λιμερίκια, μια πορνογραφική παρωδία του Ερωτόκριτου και άλλα ακατάλληλα για ανηλίκους στιχουργήματα.

Τον Ιούνιο του 2009 λοιπόν, ο φίλος μας ο Τιπούκειτος προκήρυξε στο ιστολόγιό του έναν στιχουργικό διαγωνισμό με αθυρόστομο θέμα, δίνοντάς του τον τίτλο Εντεψίζικα για προχωρημένους. Επρόκειτο για ένα άσεμνο στιχούργημα που σατίριζε έναν πολιτικό.

Από το 2009 μέχρι σήμερα έχουν συμβεί πολλά και διάφορα και πολλά έχουν αλλάξει. Στην Ελλάδα ήταν πρωθυπουργός ο Κώστας Καραμανλής, ενώ στη γειτονική μας Ιταλία ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι -που συνεχίζει βέβαια και σήμερα να συμμετέχει στην πολιτική, στα 84 χρόνια του. Τότε λοιπόν είχε κυκλοφορήσει ευρέως ένα σατιρικό στιχούργημα εναντίον του Μπερλουσκόνι. Είπαν ότι το είχε γράψει ο κωμικός Ρομπέρτο Μπενίνι, αλλά η πατρότητα απ’ όσο ξέρω ποτέ δεν ξεκαθαρίστηκε -και δεν ενδιαφέρει και τόσο.

Το ποιηματάκι ήταν το εξής:

Se quella notte, per divin consiglio,
la Donna Rosa, concependo Silvio,
avesse dato a un uomo di Milano
invece della topa il deretano
l’avrebbe preso in culo quella sera
sol Donna Rosa e non l’Italia intera

Ο Τιπούκειτος λοιπόν ζήτησε να μεταφραστεί το ποίημα και μάλιστα «κατά τον τρόπο του αγαπημένου μας ποιητή».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Μεταμπλόγκειν, Παρωδίες, Στιχουργική, Σατιρικά | Με ετικέτα: , , , , | 126 Σχόλια »

«Βρες χρόνο», ένα ποίημα που ΔΕΝ έγραψε ο Ρίτσος

Posted by sarant στο 17 Νοεμβρίου, 2020

Πολλές φορές έχουμε ασχοληθεί στο ιστολόγιο, είτε σε ειδικά άρθρα είτε παρεμπιπτόντως, με ψευδεπίγραφα ποιήματα, που αποδίδονται σε ποιητές οι οποίοι δεν τα έχουν γράψει.

Το είδος αυτό παραποίησης ευδοκιμεί ιδιαίτερα στο Διαδίκτυο, διότι, όπως έχουμε ξαναπεί, για κάποιο περίεργο λόγο το να βάζεις τη φωτογραφία ή το πορτρέτο κάποιου διάσημου διανοητή και δίπλα ένα ρητό ή ένα ποίημα αποδεικνύεται εξαιρετικά πειστικό, λες και η φωτογραφία λειτουργεί σαν σφραγίδα γνησιότητας.

Χτες λοιπόν, στο ελληνικό Φέισμπουκ είχαμε ένα ακόμα περιστατικό ψευδεπίγραφου ποιήματος, αυτή τη φορά του Γιάννη Ρίτσου -ο οποίος, εξαιτίας της δημοτικότητάς του, είναι αγαπημένος στόχος των… αποποιηματογράφων, όπως άλλωστε και ο Καζαντζάκης αν το πλαστό κείμενο είναι πεζό -ενώ αν είναι σατιρικό στιχούργημα, τότε αποδίδεται στον Σουρή.

Η ιδιαιτερότητα του χτεσινού κρούσματος είναι ότι το αποποίημα [έτσι έχω ονομάσει παλιότερα τα ψευδεπίγραφα ποιήματα] δημοσιεύτηκε όχι μόνο σε ιστολόγια και λοιπές σελίδες του Διαδικτύου, αλλά σε έντυπο. Και όχι απλώς σε έντυπο, αλλά σε σχολικό βοήθημα.

Η κόρη του ποιητή, η Έρη Ρίτσου, δημοσίευσε στη σελίδα της στο Φέισμπουκ την εξής σελίδα απο βιβλίο, με «ποίημα» που αποδίδεται στον πατέρα της -και μάλιστα, για ακόμα μεγαλύτερη επίφαση εγκυρότητας, με… βιβλιογραφική αναφορά!

Aντιγράφω τους στίχους, επειδή θέλω η ανασκευή να γκουγκλίζεται:

Βρες χρόνο για δουλειά -αυτό είναι το τίμημα της επιτυχίας.

Βρες χρόνο για σκέψη -αυτό είναι η πηγή της δύναμης.

Βρες χρόνο για παιχνίδι -αυτό είναι το μυστικό της αιώνιας νιότης.

Βρες χρόνο για διάβασμα -αυτό είναι το θεμέλιο της γνώσης.

Βρες χρόνο να είσαι φιλικός -αυτός είναι ο δρόμος προς την ευτυχία.

Βρες χρόνο για όνειρα -αυτά θα τραβήξουν το όχημά σου ως τ΄αστέρια.

Βρες χρόνο ν΄αγαπάς και ν’ αγαπιέσαι -αυτό είναι το προνόμιο των Θεών.

Βρες χρόνο να κοιτάς ολόγυρά σου -είναι πολύ σύντομη η μέρα για να ΄σαι εγωιστής.

Βρες χρόνο να γελάς -αυτό είναι η μουσική της ψυχής.

Βρες χρόνο να είσαι παιδί -για να νιώθεις αυθεντικά ανθρώπινος

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Διαδίκτυο, Μεταμπλόγκειν, Ποίηση, Το είπε/δεν το είπε | Με ετικέτα: , , , | 181 Σχόλια »

Στραβωμάρα!

Posted by sarant στο 9 Νοεμβρίου, 2020

Ο τίτλος του άρθρου δεν σχολιάζει την πολιτική επικαιρότητα, δεν αποτελεί κριτική προς την κυβέρνηση, δεν κρύβει κάποιο υπονοούμενο. Η λέξη του τίτλου θα μας απασχολήσει στο σημερινό σύντομο (ελπίζω, αν και ποτέ δεν ξέρεις) άρθρο, όχι τόσο για τη σημασία της, όσο για την ορθογραφία της.

Που ίσως να σας έχει ήδη παραξενέψει, μια και δεν αποκλείεται κι εσείς να γράφετε τη λέξη με όμικρον, «στραβομάρα». Αφού γράφω «κι εσείς» κάτι υπονοώ.

Διοτι βέβαια, κι εγώ τη στραβομάρα με «ο» τη γράφω (ή την έγραφα) μέχρι που διαπίστωσα, από ένα άρθρο που συζητήθηκε στη Λεξιλογία, ότι η λέξη γράφεται με ωμέγα.

Οπότε, μπορεί και να αναφώνησα «στραβομάρα!» (ή «στραβωμάρα!», αφού το αναφώνησα δεν ξέρουμε πώς γράφεται) σαν μομφή προς τον εαυτό μου, που τόσα χρόνια δεν ήξερα πώς γράφεται η λέξη -ινσέψιο το λένε αυτό οι νεότεροι;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Μεταμπλόγκειν | Με ετικέτα: , , | 329 Σχόλια »

Τα δίδυμα λάμδα του «προβάλλω»

Posted by sarant στο 22 Οκτωβρίου, 2020

Θα μου πείτε ότι το σημερινό άρθρο είναι απλό και σχολικό, και ότι κακώς το γράφω αφού «όλοι το ξέρουν». Συχνά πυκνά στα σαββατιάτικα άρθρα μας με τα μεζεδάκια επισημαίνουμε ορθογραφικά λάθη του τύπου «*έχει προβάλλει» ή, αντίστροφα, «*αυτός προβάλει», ένα λάθος τόσο συχνό που σπάνια αξίζει τον κόπο να το επισημάνεις -συνήθως μόνο όταν το βλέπει κανείς σε κείμενο δημόσιου φορέα, όχι ας πούμε αν τύχει και το δούμε σε κάποιον ιστότοπο, ακόμα και εφημερίδας.

Μου έγινε όμως μια ερώτηση τις προάλλες στο Τουίτερ και σκέφτηκα πως ένα ειδικό άρθρο για το θέμα δεν θα ήταν ίσως περιττό, αφού τα σαββατιάτικα σχόλια χάνονται μέσα στο πλήθος.

Και ενώ είχα σχεδον αποφασίσει να γράψω το άρθρο, το αόρατο χέρι της αγοράς παρενέβη και επέδρασε ώστε να υπερνικήσω και τους τελευταίους δισταγμούς μου. Πήγα δηλαδή στο Τουίτερ για να δω πώς ήταν διατυπωμένη εκείνη η ερώτηση που μου είχε γίνει, και έπεσα πάνω σε ένα τουίτ του πρωθυπουργού (τον «ακολουθώ»), που, κατά σατανική σύμπτωση, περιείχε ακριβώς ένα τέτοιο λάθος:

To τουίτ είναι μελετημένο, αφού έχει ρυθμό, λογοπαίγνιο, θέση και αντίθεση -έχει όμως και ορθογραφικό λάθος, που είναι, σε ένα τέτοιο επίπεδο, σαν να φοράς σμόκιν και να έχεις, ας πούμε, το φερμουάρ στο παντελόνι ξεκούμπωτο. Διότι βέβαια η Τουρκία δεν «προβάλει» παράνομες απαιτήσεις, αλλά τις προβάλλει.

Κάτι ανάλογο με είχε ρωτήσει κι ένας φίλος στο Τουίτερ, αν δηλαδή πρέπει να πούμε «αυτό συμβάλει στη μείωση….» ή «αυτό συμβάλλει στη μείωση…».

Οπότε, το άρθρο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γραμματική, Λαθολογία, Μεταμπλόγκειν, Ορθογραφικά | Με ετικέτα: , , | 274 Σχόλια »

Άγγελοι πάνω από το Βερολίνο (ένα πεζογράφημα του Άγγελου Μανουσόπουλου)

Posted by sarant στο 4 Οκτωβρίου, 2020

Το κείμενο που θα διαβάσετε σήμερα μου το έστειλε ο φίλος μας ο Αλέξης, αλλά δεν είναι δικό του (παρόλο που έχουμε στο ιστολόγιο δημοσιεύσει συνεργασίες του Αλέξη, αν και όχι λογοτεχνικές).

Είναι γραμμένο από τον Άγγελο Μανουσόπουλο, ο οποίος ήταν δραστήριος μπλόγκερ τη χρυσή εποχή των μπλογκ (πριν από 12-15 χρόνια δηλαδή). Στη συνέχεια, εξέδωσε μια επιλογή από κείμενά του στο βιβλίο «Ο πόνος της επιστροφής» (δηλαδή: το άλγος του νόστου) που μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν σε ηλεκτρονική μορφή εδώ, ενώ βλέπω ότι πέρυσι εξέδωσε και μυθιστόρημα.

Το κείμενο που θα διαβάσετε είναι αντιπροσωπευτικό των πεζογραφημάτων που δημοσιεύονταν στα ιστολόγια της χρυσής εποχής (τότε που ο όρος ιστολόγιο δεν ηταν τόσο διαδεδομένος οσο τώρα). Μιας εποχής που σχεδόν δεν την πρόλαβε το δικό μας ιστολόγιο, αφού, όταν εμεις εμφανιστήκαμε στις αρχές του 2009 η ιστολογική παλίρροια είχε δώσει τη θέση της στην άμπωτη. Αλλά το δικό μας το ιστολόγιο δεν είναι αντιπροσωπευτικό της χρυσής εποχής, όπου η θεματολογία ήταν πολύ προσωπική, ένα είδος προσωπικού ημερολογίου.

Ποιο ενδιαφέρον έχει ένα προσωπικό ημερολόγιο, θα ρωτήσετε. Η απάντηση θαρρώ δίνεται από κείμενα σαν το σημερινό, όπου το θέμα είναι πώς δυο έφηβοι παρακολουθούν μια αρκετά γνωστή κινηματογραφική ταινία. Καλογραμμένο κείμενο, με χιούμορ, αντιπροσωπευτικό νομίζω των καλών δειγμάτων γραφής των ιστολογίων της εποχής του.

Να πούμε για την ταινία του Βέντερς, ότι ο γερμανικός τιτλος είναι «Ο ουρανός πάνω από το Βερολίνο» αλλά στα αγγλικά είχε κυκλοφορήσει ως Wings of Desire, και από εκεί πήραμε κι εμείς το ελαφρώς πιο αθώο «Τα φτερά του έρωτα». Δεν θυμάμαι αν το είχα δει στην Αθήνα ή στο Λουξεμβούργο, αλλά μάλλον στο Λουξεμβούργο. Όμως δεν θα πω περισσότερα, παραθέτω το πεζογράφημα. Η εικόνα δική μου.

Άγγελοι πάνω από το Βερολίνο

            Μαζί με τις ταινίες που παρακολούθησα υπό δύσκολες συνθήκες, η ταινία “Τα Φτερά του Έρωτα” του Βιμ Βέντερς αξίζει ιδιαίτερη μνεία – δηλαδή ξεχωριστό άρθρο.

            Η ταινία βγήκε στις αίθουσες το 1988. Ένα Σάββατο απόγευμα εκείνης της χρονιάς, εγώ κι ο κολλητός μου, μαθητής δευτέρας λυκείου εγώ, της πρώτης εκείνος, στη Σαββατιάτικη έξοδό μας, στεκόμασταν μπροστά στη μαρκίζα ενός κινηματογράφου με τρεις αίθουσες για να αποφασίσουμε ποιο από τα τρία έργα θα βλέπαμε. Εγώ ήξερα τι εστί Βιμ Βέντερς έχοντας ήδη δει το “Παρίσι-Τέξας” που μου είχε αρέσει. Η συγκεκριμένη ταινία είχα διαβάσει ότι γνώρισε ενθουσιώδη υποδοχή από τους κριτικούς και ότι κέρδισε βραβείο σκηνοθεσίας στις Κάννες. Ήθελα λοιπόν να τη δω, αλλά δεν τολμούσα να την προτείνω στον φίλο μου που δεν συμμεριζόταν καθόλου τις δικές μου καλλιτεχνικές ανησυχίες. Αυτός προτιμούσε περιπέτειες, κωμωδίες και σοφτ πορνό (αφού δεν μας έβαζαν ακόμα στα κανονικά). Καθώς οι άλλες δύο ταινίες δεν του έλεγαν τίποτα, πρότεινε ο ίδιος να πάμε στα “Φτερά του Έρωτα”. Τον ξεγέλασε ο τίτλος και μία φωτογραφία μιας γυμνής γυναίκας (γυμνής πλάτης για την ακρίβεια) και υπέθεσε ότι θα είχε και λίγη τσόντα. Εγώ εκμεταλλεύτηκα την ευκαιρία και συμφώνησα, χωρίς να του εξηγήσω περί τίνος πρόκειται.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Κινηματογράφος, Μεταμπλόγκειν, Πεζογραφία | Με ετικέτα: , , , , | 215 Σχόλια »

Μεζεδάκια της βασιλικής μέντας

Posted by sarant στο 3 Οκτωβρίου, 2020

Μερικές φορές το σαββατιάτικο πολυσυλλεκτικό μας άρθρο παίρνει τον τίτλο του όχι από την επικαιρότητα ή από το ημερολόγιο, αλλά από ένα από τα μεζεδάκια της πιατέλας, που μου φαίνεται πολύ γουστόζικο. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και σήμερα, κι έτσι αντί να πω π.χ. για τριτοκτωβριανά μεζεδάκια ή για μετασυνοδικά μεζεδάκια, εννοώντας τη Σύνοδο Κορυφής που είχαμε προχτές και που δεν επέβαλε κυρώσεις στην Τουρκία, λέω για μεζεδάκια της βασιλικής μέντας.

Αλλά τι είναι η βασιλική μέντα; Λέω να μην σας αφήσω στην απορία και να ξεκινήσω με αυτό.

Υπάρχει ένα παιδικό παιχνίδι γνώσεων, που λέγεται BrainBox. Mου λένε ότι είναι πολύ καλό παιχνίδι, και δεν έχω λόγους να αμφιβάλλω. Ωστόσο, η ελληνική του μετάφραση έχει ένα τουλάχιστον σπαρταριστό μεταφραστικό λάθος.

Βλέπετε εδώ το απόσπασμα μιας κάρτας από το παιχνίδι αυτό, που είναι αφιερωμένη στον Νεύτωνα. Πάνω στην κάρτα υπάρχουν διάφορα στοιχεία για τη ζωή του Νεύτωνα, ανάμεσα στα οποία το διάσημο μήλο που έπεσε (ή δεν έπεσε) πάνω στο κεφάλι του και από το οποίο εμπνεύστηκε ή δεν εμπνεύστηκε τον νόμο της βαρύτητας. Όμως, πιο δεξιά βλέπουμε ότι ο Νεύτωνας διετέλεσε επίσης Φύλακας της Βασιλικής Μέντας.

Τι να είναι αυτό άραγε; Μήπως ο βασιλιάς της Αγγλίας αγαπούσε να βάζει μέντα στο τσάι του, και προφανώς έκανε εισαγωγές μέντας από τις αποικίες, και θα είχε και κάποιον αξιωματούχο να φυλάει τα πολύτιμα αποθέματα, έτσι; Χμ, όχι. Μόνο στη Νομανσλάνδη θα συνέβαινε αυτό.

Θα μαντέψατε ίσως τι έγινε. Ο Νεύτων πράγματι διορίστηκε Warden of the Royal Mint και Master of the Royal Mint, δηλαδή διευθυντής του… Βασιλικού Νομισματοκοπείου βεβαίως, διότι στα αγγλικά εχουμε δύο ομόηχες λέξεις, mint τη μέντα, από τα ελληνικά (μίνθη) και mint το νομισματοκοπείο, από τα λατινικά (moneta, monnaie, money). Ε, το μπέρδεψε ο άνθρωπος, τι φταίει κι αυτός που η αγγλική γλώσσα είναι φτωχή;

* Αν απορείτε, η βασιλική μέντα είναι η απόδοση που διαλέγει το Google translate αν του δώσετε royal mint. Θα περίμενε κανείς ένα εμπορικό εγχείρημα που έχει πολλές πωλήσεις να χαλαλίζει ένα κατοστάρικο σε έναν επαγγελματία μεταφραστή αντί να βγάζει τα μάτια των παιδιών με τέτοια μαργαριτάρια.

* Αξιέπαινη πρωτοβουλία εταιρείας των ΜΜΕ να αρνηθεί επιχορηγήσεις για την προβολή μηνυμάτων σχετικά με την πανδημία (τη λεγόμενη λίστα Πέτσα). Ωστόσο, στη σχετική ανακοίνωση παρατηρώ μια περίεργη διατύπωση:

Αν τότε, υπήρξε το επιχείρημα του κατεπείγοντος, αιφνιδιασμός και βιασύνη, τώρα μετράμε ήδη 7 μήνες μάχης με την επιδημία του κορονοϊού για να επαναληφθούν τα ίδια λάθη και δεν υπάρχει καμία δικαιολογία από την πλευρά της κυβέρνησης.

Δεν σας φαίνεται να λείπει κάτι; Μετράμε 7 μήνες με την επιδημία για να επαναληφθούν τα ίδια λάθη. Νομίζω ότι έχουμε εξέλιξη του σχήματος «πολύ σκληρός για να πεθάνει», δηλ. πολύς καιρός για να επαναληφθούν τα ίδια λάθη. Οικονομικός τρόπος ίσως αλλά εγώ θα προτιμούσα «οπότε πάει πολύ να επαναληφθούν τα ίδια λάθη» ή «οπότε θα ήταν απαράδεκτο να επαναληφθούν τα ίδια λάθη».

* Κι ένα αστείο λαθάκι, στον τίτλο της είδησης για το κρουαζιερόπλοιο:

Αρνητικά τα τοστ και στα 12 μέλη του πληρώματος.

Είχαν παραγγείλει ζαμπόν-τυρί-ντομάτα και τους έβαλε μόνο τυρί φαίνεται.

* Κι ένας τίτλος απο την Αυγή. Σε άρθρο για τις ξενοφοβικές αντιδράσεις στα Καμένα Βούρλα, ο τίτλος είναι:

Απέχουν πολύ περισσότερο από 1.728 χιλιόμετρα.

Εννοεί, και το λέει και στο άρθρο, ότι τα Καμένα Βούρλα, όπου οι τοπικές αρχές και κάποιοι κάτοικοι εκδίωξαν τα 39 ανήλικα προσφυγόπουλα που έτσι κι αλλιώς περαστικά ήταν από τον τόπο τους, απέχουν έτη φωτός θα λέγαμε, σε συμπεριφορά, απο την Τήλο, όπου οι ντόπιοι καλοδέχονται τους πρόσφυγες.

Επί της ουσίας με βρίσκει σύμφωνο ο αρθρογράφος. Αλλά αναρωτιέμαι πού τα βρήκε αυτά τα 1728 χιλιόμετρα. Μου φαίνονται πάρα πολλά για μια διαδρομή από τη Φθιώτιδα στην Τήλο έστω κι αν δεν υπάρχει απευθείας συγκοινωνία ανάμεσα στα δυο μέρη. Το έψαξα λοιπόν λίγο και βρήκα ότι δεν είναι εντελώς παλαβό το νούμερο.

Για να πάτε από τα Καμένα Βούρλα στην Tήλο, αν δεν έχετε δικό σας σκάφος, θα πάτε στον Πειραιά, και από εκεί θα πάρετε το πλοίο, έτσι; Αλλά αυτό βγαίνει μόλις 701 χλμ στο Google Maps. Ωστόσο, το Google Maps δίνει και άλλες εναλλακτικές:

  • να πάτε στο Λαύριο, και από εκεί να πάρετε πλοίο για τα Ψαρά-Χίο-Μυτιλήνη, να περάσετε στο Αϊβαλί, από εκεί οδικώς μέχρι το Μποντρούμ, από εκεί με πλοίο Κω-Νίσυρο-Τήλο: 1115 χλμ.
  • να πάτε οδικώς ίσαμε το Τεκιρντάγ, στις ακτές της Προποντίδας, από εκεί να περάσετε με φέρι απέναντι, και μετά οδικώς έως το Μποντρούμ κτλ. Αυτό δίνει 1485 χιλιόμετρα.

Και πάλι όμως απέχουμε από τα 1728. Αλλά βρήκα πώς προκύπτουν και αυτά: αν πάτε Καμένα Βούρλα-Κωνσταντινούπολη-Μποντρούμ και από εκεί το καραβάκι. Αυτό, στο δικό μου το μηχάνημα, βγάζει 1724 χιλιόμετρα, αλλά είμαστε αρκετά κοντά στα 1728. Ορίστε η διαδρομή. Μόλις 21 ώρες, ιδανική για όποιον τον πιάνει η θάλασσα.

Και μια κραυγαλέα περίπτωση φέικ νιους από το κρατικό ΑΠΕ. Το πρωί της Πέμπτης μετέδωσε την ειδηση για το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στην Αθήνα συνοδεύοντάς το από αυτή την εικόνα.

Με μια πρώτη ματιά ο νοικοκυραίος βλέπει επεισόδια και αποστρέφει αηδιασμένος το βλέμμα. Δεύτερη ματιά δεν ρίχνει.

Αν έριχνε, θα πρόσεχε ότι οι διαδηλωτές παραείναι μεγάλοι για μαθητές. Ότι φοράνε βαριά πανωφόρια και πουλοβερ, ενώ η διαδήλωση έγινε με κοντομάνικα κάτω από τον λαμπρο ήλιο. Ότι το τοπίο με τα δέντρα πίσω δεν θυμίζει το κέντρο της Αθήνας.

Διότι, βλέπετε, το ΑΠΕ βρήκε μια φωτογραφία αρχείου από φοιτητική διαδηλωση και μαλιστα μια φωτογραφία που να δείχνει επεισόδια. Λέτε να ήταν τυχαίο το λάθος; Εγώ λέω όχι. Λέτε να παραιτήθηκε κάποιος για το φέικ; Όχι βέβαια. Απλώς, όταν έπεσε πολύ κράξιμο από τα σόσιαλ, άλλαξαν την εικόνα (στο άρθρο) και κατέβασαν το τουίτ που βλέπετε πιο πάνω.

* Κι ένα αστείο λάθος σε άρθρο για τη μη συνάντηση του Πομπέο με τον Πάπα:

«Η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα έχει επιδεινωθεί σοβαρά υπό τον αυταρχικό Σι Τζίνπινγκ, ειδικά για τους θρησκευόμενους και τους πιστούς», υποστήριξε ο Πομπέο , προσθέτοντας ότι έχουν υπάρξει «αξιόπιστες αναφορές για αναγκαστικές αποστειρώσεις και αμβλώσεις μουσουλμάνων στο Σιντζιάνγκ», καθώς και «κακοποίηση καθολικών ιερέων και πιστών«.

Στειρώσεις φοβάμαι πως γίνονται στο Σιντζιάνγκ (αν προφέρεται έτσι), όχι αποστειρώσεις. Μακάρι να γίνονταν μόνο αποστειρώσεις.

Στα αγγλικά η λέξη είναι ίδια, sterilization, τόσο για τη στείρωση όσο και για την αποστείρωση. Φτωχή γλώσσα, είπαμε.

* Και ακόμα κάτι για τα επαγγελματικά θηλυκά. Η νεαρή κυρία της εικόνας δίνει συνέντευξη σε κάποιο κανάλι και δηλώνει: «Όταν οι άνδρες μαθαίνουν ότι είμαι πυροσβέστις ενθουσιάζονται».

Φαντάζεστε πως αν τους έλεγε ότι είναι «πυροσβέστρια» θα απογοητεύονταν;

* Η κυρία Γιάννα Αγγελοπούλου, ως πρόεδρος της Επιτροπής του 1821, επισκέφτηκε τη Χίο. Στο πρόγραμμα της επίσκεψης, όπως το ανακοίνωσε ο δήμαρχος Χίου, που το βλέπετε εδώ με σχολιασμό, διαβάζουμε ότι μεταξύ άλλων επισκέφτηκε και τα «ορεινά Θυμιανά».

Φίλος από το Φέισμπουκ, Χιώτης, μού έστειλε την τοποθέτηση ενός φίλου του. Αντιγράφω:

Η κ. Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη, ως πρόεδρος της επιτροπής για το 2021, θα επισκεφτεί τη Χίο, μεταξύ των οποίων και το χωριό μου (τι μεγάλη τιμή- λέμε τώρα) τα Θυμιανά.

Το τραγελαφικό της υπόθεσης είναι, ότι στο δελτίο τύπου του Δήμου Χίου αναφέρεται επί λέξει : «άφιξη στα ορεινά Θυμιανά».

Το χωριό παράγει μαστίχα (τη διαδικασία συλλογής θα έρθει να δει η κ. Αγγελοπούλου) και ανήκει στα Καμπόχωρα, τα οκτώ χωριά (Θυμιανά, Νεοχώρι, Χαλκειός, Ζυφιάς, Βαβύλοι, Βασιλεώνοικο, Δαφνώνας και Βερβεράτο) που περιβάλλουν τη πεδιάδα του Κάμπου.

Τα Θυμιανά, είναι το πλησιέστερο προς τη θάλασσα χωριό, με υψόμετρο μόλις 90 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Ακόμα κι αν ήθελαν να πουν «τα ορεινά των Θυμιανών, κάτι τέτοιο δεν υφίσταται, αφού ο ψηλότερος λόφος εντός των διοικητικών ορίων της κοινότητας, είναι το Μεροβίγλι με ύψος μόλις 120 μέτρα, όταν στη Βόρεια Χίο (που είναι πράγματι ορεινή) υπάρχουν κορυφές που ξεπερνούν τα 1.000 μέτρα). Εκεί στο δήμο Χίου, φαίνεται να μη γνωρίζουν το νησί που διοικούν...

* Το νέο βέβαια που μας ταρακούνησε χτες ήταν ότι ο Τραμπ βρέθηκε θετικός στον ιό ή ότι ο κόβιντ έπαθε Τραμπ όπως είπαν ή σκέφτηκαν μερικά εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον πλανήτη.

Δυστυχώς, δεν έχω κάποιο μεζεδάκι σχετικό με την αρρώστια του Τραμπ, αλλά θα σας αποζημιώσω με ένα άλλο, που βρήκε φίλος σε άρθρο για το ντιμπέιτ του Τραμπ με τον Μπάιντεν.

Ο Τραμπ απέφυγε να απαντήσει ευθέως στον συντονιστή Κρις Ουάλας, ο οποίος τον κάλεσε να καταδικάσει απερίφραστα τους υπέρμαχους της ανωτερότητας της λευκής φυλής. Αντίθετα, αναφέρθηκε στους Proud Boys, μια ακροδεξιά ομάδα λευκών. Η φράση: «κάντε πίσω και έσω έτοιμοι» που τους απηύθυνε προκάλεσε ρίγη σε όσους τον άκουγαν εκείνη την ώρα.

Το λάθος είναι βέβαια το πολύ αστείο «έσω έτοιμοι», που είναι πολλαπλό διότι δεν είναι λάθος μόνο η ορθογραφία (έσω αντί για έσο). Και «έσο έτοιμοι» να έγραφε θα είχε ασυμφωνία αριθμού στα αρχαία (είναι ή όχι ξένη γλώσσα;). Έστε έτοιμοι νομίζω πως το λέγανε.

Ο Τραμπ είπε «stand back and stand by». Πώς θα το αποδίδατε;

* Γράφτηκε σε διάφορα μέσα ότι θα ελλιμενιστεί στη Σούδα ένα γιγαντιαίο αμερικανικό ελικοπτεροφόρο, το USS Hershel «Woody» Williams.

Αλλού όμως βλέπω ότι δεν είναι ελικοπτεροφόρο αλλά μάλλον… φαναρτζίδικο:

Είναι ένα πλωτό συνεργείο για ελαφρές επισκευές πλοίων του 6ου Στόλου. Για την ακρίβεια είναι μια οδική βοήθεια θαλάσσης. Το συγκεκριμένο πλοίο αποστέλλεται σε ρόλο υποστηρικτικό στο πεδίο των επιχειρήσεων για να καλύπτει άμεσες ανάγκες.

* Με αφορμή το «παράνομο» τουρκολιβυκό μνημόνιο, που πρωτοκολλήθηκε στον ΟΗΕ, αλλά δεν τρέχει τίποτα διότι είναι παράνομο (μακάρι να μην το βρούμε μπροστά μας σε δυο-τρία χρόνια), πρόσεξα ότι πολλοί, όπως και το κάποτε έγκυρο Βήμα, το γράφουν «τουρκολΥΒΙκό». Δεν πάει έτσι. Λιβύη, άρα λιβυκός, όπως το Λιβυκό πέλαγος.

Λυβικό είναι όταν υπηρετεί στα ΛΥΒ.

* Και κλείνω με ένα ακόμα θηριώδες μαργαριτάρι, που θα μπορούσε κι αυτό να τιτλοφορήσει το σημερινό άρθρο μας αν και δεν είναι τόσο αστείο όσο η βασιλική μέντα.

Ενώ εξελισσόταν η Σύνοδος Κορυφής, διέρρεαν ειδήσεις για τα προσχέδια κειμένου που ετοίμαζαν οι βοηθοί των ηγετών. Και για κάποιο από αυτά τα προσχέδια γράφτηκε ότι….

Η ΕΕ έχει στρατηγικό ενδιαφέρον για ένα σταθερό και ασφαλές περιβάλλον στη Μεσόγειο του Πάσχα και….

Η φωτογραφία είναι από Real, αλλά έτσι το έχει και το Star.gr και άλλα μέσα.

Θα καταλάβατε βεβαίως ότι η Μεσόγειος του Πάσχα είναι η… Ανατολική Μεσόγειος. Βέβαια, το Πάσχα είναι Easter ενώ η Ανατολ. Μεσόγειος είναι Eastern Mediterranean, ή ίσως East, αλλά γιατί να χαλάμε τις καρδιές μας για ένα-δυο ψωρογράμματα παραπάνω ή λιγότερα;

Mη με ρωτήσετε τι σκέφτηκε ο φωστήρας την ώρα που έγραφε «Μεσόγειος του Πάσχα» (στο star.gr δίνουν και όνομα: «όπως αποκαλύπτει ο Θ. Αθανασίου…»). Σηκώνω τα χέρια ψηλά.

Εδώ τελειώσαμε. Το σημερινό άρθρο γράφτηκε με μεγάλη δυσκολία, διότι η WordPress άλλαξε editor και εκεί που είχα συνηθίσει τον παλιό, τον λεγόμενο Classic Editor, βρέθηκα σε εντελώς άγνωστο περιβάλλον και έχασα πολλή ώρα ώσπου να βρω τα πατήματά μου -και ακόμα δεν τα έχω βρει, διότι όπως ξέρετε το γέρικο άλογο δεν αλλάζει εύκολα περπατησιά. Δοκίμασα να επιστρέψω στον παλιό έντιτορ, αλλά για να γίνει αυτό χρειάζεται πλαγκ-ιν, και για να βάλεις το πλαγκ-ιν πρέπει να αγοράσεις συνδρομή, δεν γίνεται με το δωρεάν πρόγραμμα. Και η συνδρομή είναι μάλλον τσουχτερή, 25 ευρώ το μήνα -που είναι πολλά για ένα δωρεάν ιδιωτικό ιστολόγιο. Μπορώ να τα δώσω, αλλά το θεωρώ λάθος. Οπότε, είχα τόσο ξενερώσει που έλεγα να τα παρατήσω, και να μη βάλω άρθρο, οπότε θα έσπαγε το σερί της αδιάλειπτης καθημερινής παρουσίας που βαστάει από τις 28/1/2014. Τελικά, ο φίλος μας ο Στάζιμπος με εμψύχωσε κι έτσι κουτσά-στραβά το έγραψα το άρθρο, αν και δεν ξέρω τι εκπλήξεις μου επιφυλάσσει ο νέος έντιτορ ούτε αν θα έχω πάντοτε χρόνο, όπως είχα χτες. Οπότε, μην παραξενευτείτε αν αύριο-μεθαύριο δεν δείτε άρθρο. Ελπίζω όμως να το ξεπεράσουμε κι αυτό. Προς το παρόν, καλό σαββατοκύριακο στη Μεσόγειο του Πάσχα!

Posted in Λαθροχειρίες, Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά, Μεταμπλόγκειν, Μεζεδάκια, Φέικ νιουζ | Με ετικέτα: , , , , , , , | 327 Σχόλια »

Υπάρχουν ειδήσεις τον Αύγουστο;

Posted by sarant στο 11 Αυγούστου, 2020

Ξεκινώντας να γράψω το σημερινό άρθρο είχα κατά νου να μιλήσω για τις μέρες κοντά στον Δεκαπενταύγουστο, που υποτίθεται πως είναι μέρες δημοσιογραφικής αδράνειας και για τη silly season που λένε οι αγγλοσάξονες, και πώς το στερεότυπο αυτό μάλλον δεν επαληθεύεται.

Οπότε, αναπόφευκτο ήταν, μιλώντας για την αυγουστιάτικη ραστώνη, ειδικότερα στη δημοσιογραφία, να αναφερθώ και σε αυτό που ακούμε συχνά πως είχε πει ο Ουμπέρτο Έκο, κι έγινε παροιμιώδες, πως τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις.

Σίγουρα θα το έχετε ακούσει, άλλωστε κάθε 1η Αυγούστου, στο Μηνολόγιο που δημοσιεύουμε, γράφουμε κάτι σαν: Αυγουστιανά γεγονότα (σαν τα Ιουλιανά δηλαδή ή σαν τα Σεπτεμβριανά) δεν έχουμε, διότι σύμφωνα με τον Ουμπέρτο Έκο “Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις” -ή έχουν πάρει άδεια οι δημοσιογράφοι. Βέβαια, αυτό το ευφυολόγημα δεν εμπόδισε τόσα και τόσα βαρυσήμαντα γεγονότα -όπως τον Αττίλα στην Κύπρο το 1974.

Και ενώ θα έγραφα αυτό το άρθρο, για τη «σεζόν της σαχλαμάρας», είδα στο Τουίτερ κάτι που με έκανε να μεταστρέψω ελαφρά τη ρότα μου και να αφιερώσω το σημερινό άρθρο αποκλειστικά στο ρητό του Έκο. Τα άλλα, για τη νεκρή δημοσιογραφική περίοδο και αν ισχύει το στερεότυπο, θα τα πούμε άλλη μέρα, ίσως αύριο.

Είδα λοιπόν στο Τουίτερ ένα τιτίβισμα του φίλου μας του Ακίνδυνου (στο Τουίτερ γράφει με άλλο όνομα), ο οποίος έλεγε τα εξής:

Περιοδική υπενθύμιση, ο Έκο δεν έχει πει, γράψει η υπονοήσει πως τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις (το αντίθετο). Πρόκειται για τίτλο, πολύ πετυχημένο όσο και παραπλανητικό, που έβαλε ο Έλληνας εκδότης.

Οσμίστηκα πως βρισκόμαστε μπροστά σε περίπτωση αποφεύγματος -ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων- και ζήτησα περισσότερες λεπτομέρειες από τον φίλο μας.

Μέχρι να μου απαντήσει, το έψαξα λίγο. Αναζήτησα στο γκουγκλ τη φράση που αποδίδεται στον Έκο. Βρήκα πράγματι σε ένα αγγλικό αποφθεγματολόγιο το ρητό: There is no news in August, αποδιδόμενο στον Ουμπέρτο Έκο.

Όμως, συμβαίνει κάτι περίεργο. Αν αναζητήσετε στο Γκουγκλ τη φράση αυτή και μαζί το όνομα Eco, θα πάρετε μόνο μια ντουζίνα αποτελέσματα, που είναι πολύ πολύ λίγα για ρητό ενός παγκοσμίως γνωστού συγγραφέα. Το ακόμα πιο περίεργο είναι πως, με εξαίρεση το αποφθεγματολόγιο που προανάφερα όλες οι άλλες ανευρέσεις φαίνεται να προέρχονται από ελληνικά χέρια ή να συνδέονται με κάποιο τρόπο με την Ελλάδα.

Αναζήτησα επιπλέον τη φράση του Έκο όπως θα μπορούσε να είναι γραμμένη στα ιταλικά -non ci sono notizie, ας πούμε αλλά δεν ήξερα με ποια πρόθεση να το συντάξω, nell’ Agosto ή in Agosto ή ad Agosto, οπότε το Agosto το άφησα απέξω, αλλά δεν βρήκα τίποτα. Όμως μπορεί ο Έκο να το είπε αλλιώς, κι έτσι δεν συνέχισα την αναζήτηση.

Στο μεταξύ απάντησε κι ο φίλος μας ο Ακίνδυνος και μου έδωσε λινκ προς ένα άρθρο που είχε γράψει ένας άλλος φίλος μας στο ιστολόγιό του, πολύ παλιά, πριν ανοίξω εγώ το δικό μου. Ήταν ο φίλος μας ο Jago και είχε γράψει το εξής άρθρο: Κατά τα άλλα, τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις, γραμμένο το 2008 και μάλιστα ως επικαιροποιημένη αναδημοσίευση άλλου άρθρου που είχε γραφτεί το 2006! (Νιώθετε λιγάκι σαν να βλέπετε επιγραφές χαραγμένες πάνω σε πέτρα; Με σφηνοειδή ίσως γραφή;)

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Εφημεριδογραφικά, Μεταμπλόγκειν, Το είπε/δεν το είπε, Χρονογραφήματα | Με ετικέτα: , , , , | 131 Σχόλια »

Εισαγόμενα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 11 Ιουλίου, 2020

Ο τίτλος του σημερινού πολυσυλλεκτικού μας σημειώματος είναι παραπλανητικός. Τα μεζεδάκια μας δεν είναι εισαγόμενα, απλώς ο τίτλος επηρεάστηκε από μια λέξη που κυριαρχεί τις τελευταίες μέρες στα δελτία ειδήσεων, καθώς εκφράζονται ολοένα και μεγαλύτερες ανησυχίες για τα «εισαγόμενα κρούσματα», φυσικά τα κρούσματα Covid-19. Για παράδειγμα, χτες είχαμε 60 νέα κρούσματα, εκ των οποίων 42 εισαγόμενα.

Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει το σημερινό μας άρθρο είναι πως η πιατέλα σήμερα δεν είναι φορτωμένη, το αντίθετο μάλιστα. Ελπίζω οι τακτικοί αναγνώστες να μη δυσανασχετήσουν και να μη διπλώσουν την ελλιπή μερίδα για να την πάνε για ζύγισμα. Όμως κι εσείς δεν στείλατε τόσο πολλά μεζεδάκια όσο συνήθως.

* Και ξεκινάμε. Δεν ξέρω αν το ξέρατε, αλλά αν πληκτρολογήσετε Greece corona new cases παίρνετε από τη Google μια πλήρη επισκόπηση της εξέλιξης των κρουσμάτων της πανδημίας στη χώρα μας -και σε άλλες χώρες αν αλλάξετε το όνομα της χώρας.

Φίλος που το έκανε αυτό προχτές δοκίμασε έκπληξη βλέποντας τους θανάτους να έχουν εκτοξευτεί στους 1923.

Κοιτάζοντας πιο προσεχτικά, διαπίστωσε ότι πρόκειται για γκάφα. Ο αρμόδιος για την επικαιροποίηση της σελίδας, θέλοντας να αλλάξει το 192 σε 193, κατά λάθος διατήρησε και το προηγούμενο ψηφίο και έτσι έδωσε τετραψήφιο αριθμό.

Το καλό να λέγεται όμως, το λάθος διορθώθηκε πολύ γρήγορα. Βέβαια, ένα ιντερνετικό αξίωμα λέει πως όσο γρήγορα κι αν διορθώσεις ένα λάθος, πάντα κάποιος θα το έχει δει και θα έχει προλάβει να πάρει οθονιά!

* Μια και είχαμε τις προάλλες άρθρο με τοπωνύμια, σχετικό είναι και το εξής που ψάρεψα σε έναν τοίχο στο Φέισμπουκ:

Κάτι τέτοιες μέρες σκέφτομαι ότι τα ονόματα των Αμερικάνικων Πολιτειών κάνουν εξαιρετικές βρισιές, π.χ. «ΠΟΥ ΠΑΣ ΜΩΡΗ ΟΚΛΑΧΟΜΑ;» «ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ ΜΙΖΟΥΡΙ;» «Ήρθε και η άλλη η Γιούτα και μας έπρηξε» «ΑΝΑΨΕ ΚΑΝΑ ΦΛΑΣ ΜΩΡΗ ΝΤΑΚΟΤΑ» κλπ

* Στην προχτεσινή συζήτηση στη Βουλή για το νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις, η βουλεύτρια Καβάλας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τ. Ελευθεριάδου, απαντώντας στον πρωθυπουργό ο οποίος είχε κλείσει την αγόρευσή του επικαλούμενος τον Αλ. Σβώλο, είπε (στο 2.00 του στιγμιοτύπου): …τον κύριο Σβώλο, γνωστό υποστηρικτή σας…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Βουλή, Επιγραφές, Μαργαριτάρια, Μεταμπλόγκειν, Μεζεδάκια, Νόμος του Μέφρι, Πανδημικά, Τοπωνύμια, Uncategorized | Με ετικέτα: , , , , , , | 240 Σχόλια »

Τεταρτοϊουλιανά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 4 Ιουλίου, 2020

Λέξη «τεταρταυγουστιανός» υπάρχει στη γλώσσα μας εξαιτίας της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου και του καθεστώτος που εγκαθίδρυσε. Δεν είχαν άλλοι μήνες την αμφίβολη τιμή ανάλογης διάκρισης κι έτσι λέξη «τεταρτοϊουλιανός» δεν γκουγκλίζεται παρόλο που η 4η Ιουλίου είναι εθνική εορτή στην τέως κοσμοκράτειρα χώρα. Δεν γκουγκλίζεται ακόμα, δηλαδή, αφού χάρη στον τίτλο του σημερινού μας άρθρου προστίθεται μια ψηφίδα ακόμα στο λεξιλόγιο της υπερτρισχιλιετούς μας, καθώς βαδίζουμε σταθερά προς τον στόχο των 5 εκατομμυρίων λέξεων, ίνα πληρωθεί το ρηθέν και τρώμε όλοι με χρυσά κουτάλια.

* Και συνεχίζοντας σε ανάλογο ύφος, ας δούμε ένα ανάλογο ταρατατζούμ, τα βραβεία Education Leaders Awards, στα οποία μια επιτροπή με πρόεδρο την Άννα Διαμαντοπούλου βράβευσε τους εκπαιδευτικούς οργανισμούς «της χρονίας» -χρονίας παθογένειας της παιδείας μας, ίσως.

Η σοβαρότητα του διαγωνισμού φαίνεται από το ότι ως «Ιδιωτικό κέντρο εκπαίδευσης της χρονιάς» βραβεύτηκε η Ελληνική Αγωγή / Σχολή Αρχαίων Ελληνικών, που ακούραστα διαδίδει γλωσσικούς μύθους και μαργαριτάρια, όπως μπορεί κανείς να δει σε διάφορα βίντεο (έχουμε γράψει σχετικά πολλές φορές).

Δόθηκε και βραβείο σε «εκπαιδευτικό της Χρονίας», όπως και σε Φροντιστήριο «Μέση Εκπαίδευσης».

Σημειώνω τα λαθάκια αυτά διότι δείχνουν τη σοβαρότητα του θεσμού.

* Αξίζει επίσης να επισημάνουμε το εξής απόσπασμα από τους όρους του διαγωνισμού:

«Η αξιολόγηση των υποψηφιοτήτων γίνεται από την Κριτική Επιτροπή και πραγματοποιείται με βάση τα στοιχεία που έχουν υποβάλλει στην online υποψηφιότητα οι συμμετέχοντες. Οι διοργανωτές και η κριτική επιτροπή ουδεμία ευθύνη φέρουν σε περίπτωση ψευδούς ή ανακριβούς δήλωσης ή αποσιώπησης ουσιωδών στοιχείων σε μια υποψηφιότητα

Που σημαίνει ότι όποιο ιδιωτικό εκπαιδευτήριο θέλει να συμμετάσχει, αφού πληρώσει το παράβολο της συμμετοχής, μπορεί να παρουσιάσει όσα χωριά Ποτέμκιν τραβάει η όρεξή του ως δήθεν «έργο» και μετά έρχεται η Κριτική Επιτροπή και μοιράζει βραβεία, χωρίς να ελέγξει τους ισχυρισμούς, προφανώς βραβεύοντας την καλύτερη σκηνοθεσία!

Προσέξτε και το «έχει υποβάλλει», ένα ακόμα τεκμήριο της σοβαρότητας του… θεσμού.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Δύο φύλα, Επιγραφές, Λογοκλοπή, Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά, Μεταγραφή ξένων ονομάτων, Μεταμπλόγκειν, Μεζεδάκια, Σατιρικά | Με ετικέτα: , , , | 231 Σχόλια »

Κορονοπασχαλινά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 18 Απριλίου, 2020

Ο τίτλος του σημερινού πολυσυλλεκτικού μας άρθρου, την παραμονή του Πάσχα, είχε κατά κάποιο τρόπο προαναγγελθεί από την προηγούμενη βδομάδα, όταν το αντίστοιχο άρθρο το είχα τιτλοφορήσει «Κορονολαζαρομεζεδάκια». Όσο κι αν δεν μας αρέσει, ο ιός άφησε βαριά τη σφραγίδα του στις φετινές γιορτές -και όχι μόνο σ’ αυτές.

* Και ξεκινάμε, για ορντέβρ, με ένα παράδειγμα περιττών εισαγωγικών. Τίτλος στην ΕφΣυν:

Ο ΠΟΥ «εξετάζει» τις περιπτώσεις ασθενών που βρέθηκαν ξανά θετικοί.

Προς τι τα εισαγωγικά; Δεν τις εξετάζει; Τις εξετάζει μεταφορικά; Ειλικρινά, δεν βλέπω κανένα λόγο για τα εισαγωγικά.

* Κάτι πολύ αστείο (και συνάμα θλιβερό) συνέβη στη σελίδα κεφαλονίτικου ιστοτόπου στο Φέισμπουκ τις προάλλες.

Δημοσιεύτηκε μια είδηση, προφανώς παρμένη κατευθείαν από τον ιστότοπο της αστυνομίας με τίτλο «Σύλληψη δύο ημεδαπών για απείθεια, εξύβριση και βίαιη απώθηση στην Κεφαλονιά».

Λέω ότι ήταν παρμένη από τον ιστότοπο της Αστυνομίας επειδή στο αστυνομικό δελτίο γίνεται ταχτικά η διάκριση ανάμεσα σε ημεδαπούς και αλλοδαπούς.

Κάποιοι ελληναράδες αναγνώστες διάβασαν «ημεδαπός», τους θύμισε κάτι αυτή η άγνωστη λέξη, οπότε ενεργοποιήθηκε το παβλοφικό και άρχισαν να ουρλιάζουν: Απέλαση! Να πάνε στην πατρίδα τους! Να τους πάρετε σπίτι σας!

Πολύ αστείο -και πολύ θλιβερό.

* Και συνεχίζω με ένα πολύ αστείο μεταφραστικό μαργαριτάρι.

Σε άρθρο της Lifo για την Ινδονησία, όπου επιστρατεύτηκαν φαντάσματα για να φοβηθούν οι κάτοικοι και να μη βγαίνουν στο δρόμο, διάβασα κάτι εξαιρετικά περίεργο:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά, Μεταμπλόγκειν, Μεζεδάκια, Μιμίδια, Πανδημικά, μέσα κοινωνικής δικτύωσης | Με ετικέτα: , , , , , | 361 Σχόλια »