Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Archive for the ‘Πολιτική’ Category

Ένα αυτοσχέδιο τσεκουράκι

Posted by sarant στο 15 Νοεμβρίου, 2016

Το τσεκούρι είναι δάνεια λέξη, ήρθε στα ελληνικά από τη Δύση -αν και δεν της φαίνεται με πρώτη ματιά: αν θελήσουμε να ανασυστήσουμε την ετυμολογική διαδρομή, από το μεσαιωνικό τσεκούριον και το ελληνιστικό σεκούριον φτάνουμε στο λατινικό securis, που σήμαινε τον πέλεκυ. Αυτό το securis, παρά την ηχητική ομοιότητα, δεν έχει καμιά σχέση με την οικογένεια λέξεων του security. Προέρχεται από το ρήμα secare, που σημαίνει «κόβω, τέμνω», απ’ όπου προέκυψαν τα διάφορα section (τομέας) των αγγλικών και γαλλικών -και η σέχτα. Άλλο το γαλλικό secours και άλλο το τσεκούρι, και μόνο η μαντάμ Σουσού τα μπέρδευε, αφού ο Ψαθάς τη βάζει σε ένα επεισόδιο να κολυμπάει και να φοβάται πως θα πνιγεί και να φωνάζει «Ω τσεκούρ!» αφού θα ήταν πολύ μπασκλάς να κραυγάσει «Βοήθεια!»

Αλλά σήμερα δεν λεξιλογούμε -παρόλο που ξεκίνησα αντιγράφοντας τα ετυμολογικά του τσεκουριού από ένα παλαιότερο άρθρο. Δεν θα μιλήσω για το τσεκούρι αλλά για το τσεκουράκι. Το τσεκουράκι, θα έλεγε κανείς, είναι ένα μικρό τσεκούρι· αν μάλιστα είναι και αυτοσχέδιο, τότε πάει το μυαλό μας σε κανένα παιχνιδάκι, εντελώς ακίνδυνο, χωρίς καμιά σχέση με ένα πραγματικό τσεκούρι, σαν τις αυτοσχέδιες μπάλες που έφτιαχναν παλιά οι πιτσιρικάδες από πανιά και κουρέλια.

tsekouriΤο αυτοσχέδιο τσεκουράκι για το οποίο γίνεται λόγος είναι αυτό της φωτογραφίας, που τη βάζω σε μικρό μέγεθος διότι είναι πασίγνωστη, και είναι πασίγνωστη διότι ο νεαρός που φαίνεται στην άκρη δεξιά (πώς αλλιώς;) δεν είναι άλλος από τον Μαυρουδή (Μάκη) Βορίδη, έναν από τους στυλοβάτες της προηγούμενης κυβέρνησης Σαμαρά και από τους βαρόνους του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας.

Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη το 1985, όταν ο νεαρός Βορίδης,  φοιτητής της Νομικής τότε, ήταν γραμματέας της νεολαίας της ΕΠΕΝ. Η ΕΠΕΝ (Εθνική Πολιτική Ένωσις) ήταν ακροδεξιό πολιτικό κόμμα που είχε ιδρυτή και «πνευματικό ηγέτη» τον έγκλειστο στις φυλακές Κορυδαλλού πρωτοδικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο: ιδρύθηκε το 1984 και πήρε μέρος στις ευρωεκλογές του ίδιου έτους (πράγμα που προκάλεσε την οργή και την αποχώρηση του φυλακισμένου δικτάτορα) όπου μάλιστα πήρε ποσοστό 2,29% και εξέλεξε έναν ευρωβουλευτή, τον Χρύσανθο Δημητριάδη. Η νεολαία της είχε έντονη παρουσία σε τραμπούκικες ενέργειες, σαν κι αυτές που δείχνει η φωτογραφία.

Λέω «σαν κι αυτές που δείχνει η φωτογραφία», διότι από τον Μάκη Βορίδη έχει γίνει μια προσπάθεια για «ρετουσάρισμα» των πραγματικών περιστατικών της. Σε συνέντευξη που έδωσε το 2010 στην Καθημερινή (χειριστής πλυντηρίου ο Στέφανος Κασιμάτης), όταν ακόμα ήταν στέλεχος του ακροδεξιού ΛΑΟΣ, ο Βορίδης ισχυρίστηκε πως η διάσημη φωτογραφία πάρθηκε όταν τα γραφεία της ΕΠΕΝ είχαν δεχτεί επίθεση από αναρχικούς, και ο ίδιος, γραμματέας τότε, είχε κατεβεί να σώσει τραυματισμένο σύντροφό του -έχοντας το τσεκούρι για αμυντικό όπλο.

Στην πραγματικότητα, ο Βορίδης συγχέει δύο διαφορετικά γεγονότα. Όπως πειστικά έχει αποδείξει ο Τάσος Κωστόπουλος, η επίμαχη φωτογραφία δεν είναι παρμένη τότε, τον Νοέμβριο του 1985, αλλά αρκετούς μήνες νωρίτερα. Το ξέρει καλά, επειδή την είχε τραβήξει ο ίδιος το βράδυ της Κυριακής 12 Μαΐου 1985, γύρω στις 10:45 μ.μ., όταν μια διαδήλωση μερικών εκατοντάδων αντιεξουσιαστών, καθώς περνούσε μπροστά στα γραφεία της ΕΠΕΝ και ήταν περικυκλωμένη από τα ΜΑΤ, δέχτηκε επίθεση από ΕΠΕΝίτες με επικεφαλής τον Βορίδη. Χαρακτηριστικά, οι ΕΠΕΝίτες φώναζαν συνθήματα όπως «Ο Μάλλιος ζει, αυτός μας οδηγεί» και «Πινοσέτ – Πινοσέτ».

Μπορεί, βέβαια, ο βουλευτής να μη θυμάται καλά, μπορεί όμως να βρήκε βολικό αυτό το μπέρδεμα των δύο γεγονότων, διότι, κακά τα ψέματα, το τσεκούρι είναι πάντοτε τσεκούρι, αλλά διαφέρει αν το κρατάς αμυνόμενος (όπως στην αφήγηση Βορίδη) ή επιτιθέμενος.

Αλλά γιατί τα θυμάμαι όλα αυτά σήμερα, τριάντα χρόνια και βάλε μετά το γεγονός; Στο τσεκούρι (ή μάλλον τσεκουράκι, και δη αυτοσχέδιο) του Βορίδη αναφέρθηκε προχτές ο τ. βουλευτής (του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά πλέον σε άλλα ποτάμια και λιμάνια) Πέτρος Τατσόπουλος, καλεσμένος σε τηλεοπτική εκπομπή της Ελένης Μενεγάκη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Ετυμολογικά, Πρόσφατη ιστορία, Πολιτική, Φρασεολογικά | Με ετικέτα: , , , , , , , , | 237 Comments »

Από τη Ρηγίλλης στην Πειραιώς μέσω Συγγρού

Posted by sarant στο 29 Σεπτεμβρίου, 2016

Ο συντομότερος δρόμος για να πάτε από τη Ρηγίλλης χαμηλά στην Πειραιώς είναι να διασχίσετε το κέντρο, αλλά μπορεί να έχει κίνηση. Μια άλλη διαδρομή είναι να κατεβείτε από το Στάδιο την Καλλιρρόης και τη Συγγρού και μετά να πάρετε την παραλιακή και να βγείτε στην αρχή της Πειραιώς.

Αλλά εδώ λεξιλογούμε, δεν δρομολογούμε, ούτε δίνουμε πληροφορίες σε οδηγούς: υπάρχουν ειδικοί ιστότοποι για τούτο. Κι ενώ δεν είναι παράλογο να θεωρήσει κανείς ότι ο τίτλος του άρθρου μας περιγράφει μια διαδρομή μέσα στην Αθήνα, πάω στοίχημα πως αρκετοί από εσάς θα έχουν καταλάβει ποιο είναι το κοινό στοιχείο των τριών οδωνυμίων του -δεν αξίζει καν να το βάλω κουίζ, θα το φανερώσω αμέσως.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γενικά γλωσσικά, Επικαιρότητα, Πολιτική | Με ετικέτα: , , , | 370 Comments »

Μια άβολη επέτειος

Posted by sarant στο 5 Ιουλίου, 2016

Συμπληρώνεται σήμερα ένας χρόνος από το δημοψήφισμα του 2015, το όγδοο δημοψήφισμα στην ιστορία του νεοελληνικού κράτους -αλλά το πρώτο και μοναδικό στο οποίο έχουν συμμετάσχει οι περισσότεροι από εμάς, αφού μόνο όσοι είναι πάνω από τα εξήντα πρόλαβαν να πάρουν μέρος στο δημοψήφισμα του 1974 με το οποίο απαλλαγήκαμε από το πολίτευμα της βασιλευομένης δημοκρατίας. Η άβολη αυτή επέτειος, που παρακάτω θα φανεί γιατί τη χαρακτηρίζω έτσι, μού δίνει την αφορμή για μερικές σκόρπιες σκέψεις. Με μεγάλο ενδιαφέρον θα διαβάσω τα σχόλιά σας.

Η επέτειος του ελληνικού δημοψηφίσματος έχει προσλάβει μιαν απροσδόκητη χροιά επικαιρότητας καθώς πριν από λίγες μέρες είχαμε το βρετανικό δημοψήφισμα για την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ -και έγιναν πολλοί, εύστοχοι ή όχι, παραλληλισμοί ανάμεσα στις δύο εκλογικές μάχες, ιδίως όταν φάνηκε ότι η νικήτρια πλευρά, του Μπρέξιτ, δεν βιαζόταν καθόλου να κινήσει τη διαδικασία εξόδου από την Ένωση και όταν την εύλογη παραίτηση του Ντέιβιντ Κάμερον ακολούθησαν οι αναπάντεχες παραιτήσεις δυο πρωτοπαλίκαρων της παράταξης που πλειοψήφησε, του Μπόρις Τζόνσον που αρνήθηκε να διεκδικήσει την ηγεσία των Συντηρητικών, και του Νάιτζελ Φαράτζ που εγκατέλειψε την ηγεσία του UKIP για να… αφιερωθεί στην οικογένειά του και στην ιδιωτική του ζωή.

Γράφτηκε λοιπόν, σοβαρά ή αστεία, ότι οι Βρετανοί πολιτικοί πρέπει να δανειστούν τεχνογνωσία από τον Αλέξη Τσίπρα για να μάθουν πώς να μετατρέψουν το Όχι της λαϊκής ετυμηγορίας σε Ναι, έτσι ώστε να μην υλοποιηθεί το βρετανικό Μπρέξιτ. Η θέση αυτή θεωρει δεδομενο πως το περσινό ελληνικό Όχι μετατράπηκε σε Ναι, και με μια πρώτη ματιά τούτο επιβεβαιώνεται. Διότι, ναι μεν δεν εφαρμόστηκε η πρόταση Γιούνκερ (η οποία απορρίφθηκε στο δημοψήφισμα) αλλά ο συμβιβασμός που επιτεύχθηκε περιείχε διαφορετικούς αλλά σε αρκετά σημεία επαχθέστερους όρους.

Η σύγκριση αυτή ωστόσο παραβλέπει ότι η πρόταση Γιούνκερ είχε πολύ περιορισμένο χρονικόν ορίζοντα, λίγων μηνών, ενώ η σημερινή αναμφισβήτητα επώδυνη διευθέτηση είναι πιο μακροπρόθεσμη και αγκαλιάζει πολύ περισσότερα ζητήματα -οπότε, είναι άτοπο να γίνεται σύγκριση με την πρόταση Γιούνκερ, που αν την δεχόταν η ελληνική πλευρά είναι βέβαιο πως μετά τη λήξη της θα δεχόταν τελεσίγραφα να υλοποιήσει και όλα τα άλλα μέτρα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επετειακά, Επικαιρότητα, Ευρωπαϊκή Ένωση, Εκλογές, Πολιτική | Με ετικέτα: , , , , | 365 Comments »

Παλαιά και νέα δεξιά

Posted by sarant στο 16 Μαΐου, 2016

Πριν από μερικές μέρες ιδρύθηκε ένα νέο πολιτικό κόμμα, το τρίτο που βλέπει το φως μετά τις εκλογές της 25ης Σεπτεμβρίου -είχαν προηγηθεί η Εθνική Ενότητα των Μπαλτάκου-Καρατζαφέρη και η Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Αυτή η πρόσκαιρη ισορροπία αριστεράς-δεξιάς στις μετεκλογικές ιδρύσεις δεν υπάρχει πια και η πλάστιγγα έγειρε αποφασιστικά προς τα δεξιά, αφού το νεοπαγές κόμμα όχι μόνο είναι δεξιό αλλά και φαίνεται: ο τίτλος του είναι Νέα Δεξιά, ιδρυτής του δε ο Φαήλος Κρανιδιώτης, παλιό εξέχον στέλεχος του ακροδεξιού-εθνικιστικού Δικτύου 21 και πρώην πρωτοπαλίκαρο του Αντώνη Σαμαρά.

Είναι και φαίνεται δεξιό το νέο κόμμα, και το φωνάζει. Σε κείμενο που δημοσίευσε στο Φέισμπουκ ο Φ. Κρανιδιώτης έγραψε, ανάμεσα σε άλλα, ότι «Η Δεξιά δεν μπορεί να είναι μόνο κατ’ όνομα ή με συνθετικά που την ακυρώνουν», εννοώντας μάλλον τον όρο «κεντροδεξιά».

Αν δεν με απατά η μνήμη μου, με εξαίρεση την Πατριωτική Δεξιά του καταδικασμένου για εκβιασμούς εκδότη Γρηγόρη Μιχαλόπουλου, που πήρε μέρος στις εκλογές του 1985 και απέσπασε μόλις 177 ψήφους, ποτέ ως τώρα δεν είχαμε στη χώρα μας κόμμα που να περιέχει τη λέξη «Δεξιά» στον τίτλο του, ενώ πάρα πολλά ήταν τα κόμματα που ο τίτλος τους είχε τη λέξη «Αριστερά» ή «Κέντρο» ή κάποιο παράγωγο. Βέβαια, η επιλογή του τίτλου δεν αποσκοπεί μόνο στο να διατρανώσει χωρίς αναστολές την ιδεολογική τοποθέτηση του νέου κόμματος, αλλά επίσης (ίσως και περισσότερο) στο να έχει το ίδιο ακρώνυμο (Ν.Δ.) με τη Νέα Δημοκρατία, από την οποία διαγράφτηκε πρόσφατα για ακραίες τοποθετήσεις ο ιδρυτής της Νέας Δεξιάς.

(Για να κάνω μια παρένθεση: αναρωτιέμαι αν υπάρχει κοπιράιτ στα ακρώνυμα, κι αν θα γίνει δεκτός ο τίτλος του νέου κόμματος. Η αλήθεια είναι πως αν κάποιος επιχειρούσε να ιδρύσει ένα ΚΚΕ (Κοινωνιστικό Κίνημα Ελλήνων) ή ένα ΠΑΣΟΚ (Προοδευτικό Αγωνιστικό Σοσιαλιστικό Οικολογικό Κόμμα), η ονομασία μάλλον δεν θα γινόταν δεκτή, αλλά στην προκειμένη περίπτωση των Ν.Δ. η προσπάθεια απομίμησης δεν είναι τόσο σαφής, ιδίως αν το νέο κόμμα δεν εμφανίσει ακρώνυμο).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Ιστορίες λέξεων, Πολιτική | Με ετικέτα: , , , | 285 Comments »

Τα Δέλτα της Πλεύσης

Posted by sarant στο 20 Απριλίου, 2016

plefsi-eleutheriasΧτες έγινε η εναρκτήρια εκδήλωση ενός νέου πολιτικού κόμματος, της Πλεύσης Ελευθερίας, που χαρακτηρίστηκε από το σύνολο σχεδόν των σχολιαστών «κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου». Η ίδια βέβαια στην ομιλία της χρησιμοποίησε κατά το μεγαλύτερο μέρος το πρώτο πληθυντικό πρόσωπο, αλλά προς το παρόν το νεοπαγές κόμμα δεν φαίνεται να διαθέτει άλλες πολιτικές προσωπικότητες συγκρίσιμης εμβέλειας.

Δεν είναι παράδοξο σε καιρούς κρίσης να ιδρύονται νέες πολιτικές κινήσεις, ιδίως όταν έχουν προηγηθεί διασπάσεις και αποχωρήσεις σε υφιστάμενα κόμματα. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι, συνεργάστηκε ως ανεξάρτητη στις εκλογές του Σεπτεμβρίου με τη Λαϊκή Ενότητα, αλλά δεν εντάχθηκε στο νέο κόμμα και πάντοτε ακολουθούσε προσωπική πορεία (από το 2012, που πρωτομπήκε στην πολιτική, θα έλεγε κανείς). Ίσως τώρα να βρίσκεται επιτέλους στη θέση που ανέκαθεν επιδίωκε να καταλάβει.

Δεν θα πω πολλά για το νέο κόμμα, που άλλωστε είναι πολύ νωρίς για να το κρίνουμε. Προσωπικά απογοητεύτηκα από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου αρκετό καιρό πριν από τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, εξαιτίας του κάκιστου τρόπου με τον οποίο ασκούσε τα καθήκοντά της ως Πρόεδρος της Βουλής. Και παρόλο που δεν αποκλείω εντελώς το ενδεχόμενο να ευδοκιμήσει το νεαρό κόμμα, δεν θα στοιχημάτιζα για τις προοπτικές του. Την εναρκτήρια ομιλία της ΖΚ (μεταδόθηκε διαδικτυακά κι έτσι την άκουσα) τη βρήκα προβλέψιμη και μάλλον πομπώδη, και πολύ θα δυσκολευόμουν να ξεχωρίσω κάτι -πάντως πρόσεξα ότι η ομιλήτρια απέφυγε επιμελώς να τοποθετήσει την Πλεύση Ελευθερίας στα αριστερά του πολιτικού φάσματος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αλφάβητο, Επικαιρότητα, Λεξικογραφικά, Ομηρικά, Πολιτική | Με ετικέτα: , , , , , | 389 Comments »

Ένας χρόνος πρώτη φορά αριστερά

Posted by sarant στο 25 Ιανουαρίου, 2016

Τέτοια μέρα πέρυσι έγιναν οι εκλογές που ανέδειξαν μεγάλον νικητή τον ΣΥΡΙΖΑ και πρώτη φορά αριστερά» στην κυβέρνηση, όπως ήταν το σύνθημα, αν και όχι με αυτοδυναμία, οπότε σχηματίστηκε κυβέρνηση συνεργασίας με τους Ανεξάρτητους Έλληνες του Πάνου Καμμένου, κόμμα της λαϊκής δεξιάς, με κάποτε ακραίες ή/και εθνικιστικές θέσεις (όπως είναι όλα τα κόμματα της λαϊκής δεξιάς).

Σήμερα λοιπον έχουμε την πρώτη επέτειο της ιστορικής εκείνης μέρας, οπότε το επετειακό άρθρο επιβάλλεται αυτονόητα. Επέτειος βέβαια σημαίνει απολογισμός, οπότε θα κάνουμε και τον απολογισμό της εξαιρετικά πυκνής σε γεγονότα χρονιάς που πέρασε. Ο πληθυντικός αριθμός εδώ δεν είναι σχήμα λόγου: εγώ σκοπεύω να γράψω σχετικά λίγα και να ακούσω τη γνώμη σας -ενώ δεν ξεχνάω ότι εδώ λεξιλογούμε, όπως θα δείτε στο τέλος του άρθρου.

Εξαιρετικά πυκνή σε γεγονότα ήταν η χρονιά, ωστόσο όχι σε κυβερνητικό έργο, αφού πολύς χρόνος αναγκαστικά αναλώθηκε στην διαπραγμάτευση με τους δανειστές, ενώ, όπως όλοι ξέρουμε, μέσα στο 2015 δεν πήγαμε μία αλλά τρεις φορές στις κάλπες, και μάλιστα σε εθνικό επίπεδο, οπότε ουσιαστικά η κυβέρνηση μετά τον Σεπτέμβριο άρχισε να λειτουργεί σε κάπως ομαλό πεδίο, ενώ σε απόλυτα ομαλό πεδίο δεν έχει ακόμα βρεθεί, αφού εξακολουθεί να υπάρχει η δαμόκλειος σπάθη της αξιολόγησης.

Με μια πρώτη ματιά θα έλεγε κανείς ότι ο ΣΥΡΙΖΑ απέτυχε, αφού δεν κατάφερε να εφαρμόσει τις προεκλογικές του εξαγγελίες και να απαλλάξει τη χώρα από τη μνημονιακή λιτότητα, αντίθετα στη χώρα επιβλήθηκε ένα τρίτο μνημόνιο με αρκετές επαχθείς πρόνοιες. Επίσης, τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που ανέλαβαν κυβερνητικά πόστα θα διαπίστωσαν υποθέτω ότι η καθημερινή άσκηση της διακυβέρνησης κρύβει δυσκολίες που δεν τις έχει η βολική θέση της αντιπολίτευσης.

Από την άλλη, κανείς δεν μπορεί να πει ότι αν δεν αναλάμβανε ο ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν τα πράγματα καλύτερα -προσωπικά μάλιστα πιστεύω ακράδαντα ότι θα ήταν χειρότερα, αν και αυτά τα επιρρήματα (καλύτερα, χειρότερα) ποτέ δεν ισχύουν για όλους: αυτό που είναι καλύτερο για τον ένα, είναι συμφορά για τον άλλον, και είναι κάτι που καθορίζεται ταξικά ή κοινωνικά. Οπότε, να το προσδιορίσω: ισχυρίζομαι ότι η θέση των οικονομικά ασθενέστερων στρωμάτων θα ήταν χειρότερη αν δεν νικούσε πέρσι τέτοια μέρα ο ΣΥΡΙΖΑ.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επετειακά, Εκλογές, Πολιτική | Με ετικέτα: , , | 286 Comments »

Μεσογεναριάτικα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 16 Ιανουαρίου, 2016

Καθώς βρισκόμαστε ακριβώς στη μέση του Γενάρη, ο τίτλος του σημερινού άρθρου είναι ευεξήγητος, παρόλο που τον έχω κι άλλη μια φορά χρησιμοποιήσει, αν και όχι ακριβώς τον ίδιο, πριν από τρία χρόνια (και, αν έχετε καιρό για χάσιμο, και δεν ξέρετε τι είναι το Μαντάτο Ριλό, διαβάστε κι εκείνο το παλιότερο άρθρο για να γνωρίσετε ή να θυμηθείτε ένα εξωφρενικό, θηριώδες μαργαριτάρι).

Θα μπορούσα να τα πω και «κούλικα μαργαριτάρια», αφού στις εκλογές που έγιναν την Κυριακή νίκησε ο Κυριακος Μητσοτάκης, κοινώς Κούλης. Κι έτσι, παρόλο που ο ποιητής μας τόχει πει ότι «οι κούληδες τρώνε σκυφτοί ρύζι με κάρι», στην προκειμένη περίπτωση τη χυλόπιτα την έφαγε σκυφτός ο Βαγγέλας.

* Μια μικρογλωσσική παρατήρηση από την παρθενική ομιλία που έκανε ο νέος πρόεδρος της ΝΔ στην κοινοβουλευτική του ομάδα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξεκίνησε ευχαριστώντας, ανάμεσα σε άλλους, εκείνους που πήραν μέρος στις εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ ενώ «δεν άνηκαν παραδοσιακά στο κόμμα μας».

Το σημειώνω με ενδιαφέρον, δεν το επικρίνω -βλέπω απλώς ότι ο λαϊκός τύπος χρησιμοποιείται και από την ελίτ του τόπου.

* Πρόσεξα επίσης ότι ο Κ. Μητσοτάκης κατηγόρησε τον Πάνο Σκουρλέτη ότι «δεν έχει κολλήσει ένσημα». Τελικά η φράση αυτή έχει γίνει κλισέ και ίσως πρέπει να μπει σε ένα πολιτικό κλισεδολόγιο που όλο λέω να συντάξω και ποτέ δεν το κάνω.

Κλισέ βέβαια δεν σημαίνει και πολλή αλήθεια. Ο Σκουρλέτης, ο οποίος να θυμίσω ότι μέχρι το 2012 ανήκε σε ένα κόμμα που βρισκόταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, έχει δουλέψει δεκαετίες στον ιδιωτικό τομέα. Πάει πολύ να τον εγκαλεί κάποιος που, όπως αποκάλυψε τις προάλλες ο κουτσομπόλης Βασίλης Λεβέντης, διορίστηκε (από τον Σημίτη) φυτευτός ως διευθύνων σύμβουλος σε κρατικό οργανισμό, με μισθό πολλών χιλιάδων ευρώ, χάρη σε τηλεφώνημα του πατέρα του.

* Ναι, και ο Ανδρέας Παπανδρέου έτσι είχε διοριστεί το 1961 στο ΚΕΠΕ (αν και αυτός, τουλάχιστον, είχε πίσω του ευδόκιμη ακαδημαϊκή σταδιοδρομία).

* Και σταματάω τα πολιτικά σχόλια και περνάω στα γλωσσικά και άλλα.

* Ή μάλλον για γέφυρα χρησιμοποιώ ένα αμιγώς γλωσσικό μαργαριτάρι σε είδηση για την εκλογή Κ. Μητσοτάκη: Τελικά, επιβεβαιώθηκε η πληροφορία περί συνάντησης πατήρ και υιού Μητσοτάκη. Πιο πάνω έλεγε «ο πατήρ» και προφανώς θεώρησε ότι οι ξένες λέξεις είναι άκλιτες, σαν το μενίρ ας πούμε.

* Κι άλλο ένα, πάλι από την ειδησεογραφία της εκλογής, αλλά πάλι γλωσσικό.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά, Μεταμπλόγκειν, Μεζεδάκια, Πολιτική | Με ετικέτα: , | 175 Comments »

Το μικρότερο καλό

Posted by sarant στο 14 Δεκεμβρίου, 2015

Χτες έγινε ο δεύτερος γύρος των περιφερειακών εκλογών στη Γαλλία, και από τις 13 περιφέρειες η κεντροδεξιά αντιπολίτευση κέρδισε τις 7 ενώ η κεντροαριστερά κατέκτησε τις 5 (σε μία περιφέρεια, την Κορσική, πρώτευσαν οι, ας πούμε, εθνικιστές, αλλά οι εκλογές στην Κορσική έχουν πάντα ιδιαιτερότητες από την εποχή του Αστερίξ κιόλας).

Έτσι, η κεντροδεξιά πέτυχε μεγάλη νίκη, αφού στις προηγούμενες εκλογές, που βέβαια έγιναν κάτω από εντελώς διαφορετικές συνθήκες (και με διαφορετική οριοθέτηση των περιφερειών, αφού μεσολάβησε ένας Καλλικράτ, με αποτέλεσμα να μην είναι συγκρίσιμα τα αποτελέσματα) η αριστερά είχε κερδίσει τις περισσότερες περιφέρειες.

Ωστόσο, αν κάποιος συνόψιζε τα αποτελέσματα σε «νίκη της κεντροδεξιάς με 7-5», θα διέπραττε το ατόπημα που η μπλογκόσφαιρα ονομάζει «τουκανισμό«, και που ονομάστηκε έτσι όταν κάποιος, περιγράφοντας το εξωτικό πουλί τουκάν το αποκάλεσε «πουλί των τροπικών με χαρακτηριστικό μαύρο φτέρωμα», παραλείποντας να αναφέρει το τεράστιο ράμφος του πουλιού.

Και θα ήταν τουκανισμός, επειδή βέβαια το μεγάλο διακύβευμα του δεύτερου γύρου των εκλογών δεν ήταν αν θα επικρατήσει ο σοσιαλιστής ή ο δεξιός στη Νορμανδία ή τη Βρετάνη, αλλά αν το ακροδεξιό μέτωπο της Μαρίν Λεπέν θα κατακτούσε μία, δύο ή τρεις περιφέρειες από τις έξι που διεκδικούσε ύστερα από τις εντυπωσιακές επιδόσεις του πρώτου γύρου, όταν πρώτευσε σε αρκετές περιφέρειες με πολύ μεγάλα ποσοστά που ξεπερνούσαν το 40% σε δύο περιφέρειες, στον Βορρά και στην Προβηγκία. Πρώτος ήταν επίσης ο υποψήφιος του Εθνικού Μετώπου στην Ανατολική Γαλλία, και επειδή ο σοσιαλιστής υποψήφιος αρνήθηκε να πειθαρχήσει στις κεντρικές κατευθύνσεις του κόμματος και να αποσυρθεί, πολλοί θεωρούσαν πως το κόμμα της Λεπέν ήταν φαβορί.

Βέβαια, τα ποσοστά αυτά επιτεύχθηκαν χάρη στην πολύ υψηλή αποχή του πρώτου γύρου και μέσα σε συνθήκες που δύσκολα θα βρει άλλη φορά πιο ευνοϊκές η Μαρίν Λεπέν, μετά στο μακελειό της 13ης Νοεμβρίου. Στον δεύτερο γύρο η συμμετοχή αυξήθηκε πολύ και αυτό ήταν καθοριστικός παράγοντας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Γαλλία, Επικαιρότητα, Εκλογές, Ποίηση, Πολιτική | Με ετικέτα: , , , | 69 Comments »

Ο υπουργός που με έκανε να ντρέπομαι

Posted by sarant στο 24 Σεπτεμβρίου, 2015

Όπως θα δείτε στην εισαγωγή του άρθρου, όταν το έγραφα εξέφραζα την ελπίδα ότι πριν το διαβάσετε θα έχει χάσει το αντικείμενό του, δηλαδή ότι ο Δ. Καμμένος δεν θα ήταν πια μέλος της κυβέρνησης.  Τελικά η ελπίδα μου πραγματώθηκε ακόμα νωρίτερα, αφού περί τις 11 το βράδυ έμαθα πως ο υφυπουργός παραιτήθηκε, πριν συμπληρώσει μία ημέρα στον θώκο. Χαίρομαι πολύ που έπιασαν τόπο οι διαμαρτυρίες μας από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης -αλλά βέβαια βρίσκομαι μπροστά σε ένα ευχάριστο πρόβλημα, διότι τώρα το άρθρο μου μένει ελαφρώς ξεκρέμαστο. Αφού το σκέφτηκα, αποφάσισα να μην το αντικαταστήσω με άλλο (δεν είχα και κανένα στο συρτάρι) και να το αφήσω όπως ηταν, αλλάζοντας μόνο τον τίτλο -αντί «με κάνει να ντρέπομαι» το άλλαξα σε «με έκανε να ντρέπομαι».

Τα άρθρα που ανεβαίνουν κάθε πρωί στο ιστολόγιο γράφονται από την προηγούμενη μέρα, οπότε έχουν υστέρηση ως προς την επικαιρότητα, ιδίως όταν αυτή τρέχει με λεπτά και ώρες και όχι με μέρες. Καμιά φορά, όταν δημοσιεύονται τα άρθρα έχουν χάσει την επικαιρότητά τους, κι αυτό δεν μου αρέσει βέβαια, γι’ αυτό και (κατά βάθος) προτιμώ να γράφω για θέματα ανεπίκαιρα, αν και πάλι μπορείς να βρεις τον μπελά σου (εδώ ο κόσμος καίγεται κι εσύ ασχολείσαι με την ετυμολογία του μόρτη).

Παρ’ όλ’ αυτά, ελπίζω το σημερινό άρθρο, όταν θα έρθει η ώρα να το διαβάσετε, να έχει γίνει ανεπίκαιρο, δηλαδή «ο υπουργός που με κάνει να ντρέπομαι» να μην είναι πια υπουργός -διότι τώρα που το γράφω είναι ακόμα.

Εννοώ τον κ. Δημήτρη Καμμένο, βουλευτή των Ανεξάρτητων Ελλήνων, ο οποίος χτες το πρωί ορκίστηκε υφυπουργός Μεταφορών και Δικτύων στη νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ορκίστηκε και η υπόλοιπη κυβέρνηση, αλλά την επικαιρότητα σχεδόν τη μονοπώλησε η τοποθέτηση αυτή -και όχι επειδή η θέση του υφυπουργού Δικτύων είναι τόσο νευραλγική, αλλά εξαιτίας μιας σειράς από απαράδεκτες τοποθετήσεις του Δημήτρη Καμμένου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Κατά τα άλλα, η σύνθεση της νέας κυβέρνησης δεν επεφύλασσε κάποια μεγάλη έκπληξη και προσωπικά μου φάνηκε καλή. Βέβαια, κάποιοι διαπίστωσαν ότι περιέχει πολλούς υπουργούς που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ -αλλά η ένταξη πρώην στελεχών του ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ χρονολογείται από το 2010, δεν είναι κάτι που έγινε χτες. Το πιο κωμικό είναι οταν την κριτική αυτή την κάνουν φίλοι που έχουν αποχωρήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ και ανήκουν τώρα στη ΛΑΕ, διότι και η προηγούμενη κυβέρνηση, του Γενάρη, περιείχε περίπου τον ίδιο αριθμό πασοκογενών στελεχών, αλλά τότε την είχαν χειροκροτήσει και είχαν συμμετάσχει και οι ίδιοι σ’ αυτήν -αν συνειδητοποίησαν μόνο τώρα τον μεγάλο αριθμό πασοκογενών, θυμίζουν την ταχύτητα αντίληψης του Ραν Ταν Πλαν. Άλλοι εξέφρασαν επιφυλάξεις για τον υπουργό Παιδείας Νίκο Φίλη -ίσως φοβούνται ότι δεν θα καταφέρει να αντεπεξέλθει σε έναν θώκο που τον λάμπρυναν τιτάνες της σκέψης όπως ο Ευριπίδης Στυλιανίδης. Το πόστο του είναι πολύ δύσκολο, αλλά θα περιμένουμε να τον κρίνουμε από το έργο του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Διαδίκτυο, Δικαιώματα, Επικαιρότητα, Πολιτική | Με ετικέτα: , , | 193 Comments »

Τη δεύτερη φορά…

Posted by sarant στο 21 Σεπτεμβρίου, 2015

Τα χτεσινά εκλογικά αποτελέσματα αποτέλεσαν, από κάποιες απόψεις, έκπληξη πολύ μεγαλύτερη από τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ τον Γενάρη, μια νίκη που τότε ήταν λίγο πολύ αναμενόμενη αλλά ίσως όχι τόσο ευρεία. Η χτεσινή καθαρή νίκη του ΣΥΡΙΖΑ ήταν εντελώς αναπάντεχη,  αφού τόσο η διαφορά από τον δεύτερο (7,5 μονάδες) όσο και το εκλογικό ποσοστό (35,5% τώρα που γράφω το άρθρο) ελάχιστα υπολείπονται από τα αντίστοιχα απάτου Γενάρη (8.5 μονάδες διαφορά και 36,3%). Να θυμίσω οτι οι εταιρείες δημοσκοπήσεων πρόβλεπαν αμφίρροπη μάχη, ενώ και οι δικές σας προβλέψεις, στο σχετικό άρθρο όπου σας είχα καλέσει να μαντέψετε εκλογικό αποτέλεσμα, έδιναν τον ΣΥΡΙΖΑ στο 30,5%.

Και σε άλλα απέτυχαν οι δημοσκοπήσεις. Για παράδειγμα, οι περισσότερες εταιρείες έδιναν τους ΑΝΕΛ σαφώς εκτός Βουλής -κι ομως, κατάφεραν να περάσουν το όριο του 3% με σχετική άνεση, αν και με πτώση από τον Γενάρη. Θυμίζω ότι και στο δημοψήφισμα οι δημοσκόποι είχαν πέσει έξω -και δεν θα ήταν αδιάφορο να διερευνηθεί η αιτία της αποτυχίας αυτής.

Όποιος μελετάει τα εκλογικά αποτελέσματα, δεν πρέπει να παραβλέψει το εντυπωσιακά μεγάλο ποσοστό της αποχής, που έφτασε στο 43,3%. Πάντως, τον αριθμό αυτό πρέπει να τον δεχτούμε με κάποια περίσκεψη, διότι βλέπω ότι στις εκλογές του Γενάρη (όταν η αποχή ήταν 35,1%) είχαμε 9.911.495 εγγεγραμμένους, και μάλιστα χωρίς τους 18ρηδες -αν υπολογίσουμε ότι ο πληθυσμός της χώρας ανέρχεται σε 10.846.000 άτομα, είναι φανερό πως οι εκλογικοί κατάλογοι περιλαμβάνουν και αρκετούς συμπολίτες μας που έχουν αφήσει τον μάταιο τούτο κόσμο.

Πάντως, κι αν ακόμα η αποχή δεν είναι 43%, παραμένει βέβαιο οτι αυξήθηκε από τον Γενάρη. Σε κάποιον βαθμό η επιπρόσθετη αυτή αποχή οφειλόταν σε οικονομικούς λόγους (γι’ αυτό και είναι μεγαλύτερη στους ακριτικούς νομούς) ιδίως σε μια χρονιά που οι πολίτες κλήθηκαν για τρίτη φορά στις κάλπες. Αλλά να μην εθελοτυφλούμε, υπήρξαν αρκετοί συμπολίτες μας που επέλεξαν συνειδητά την αποχή, περισσότεροι από κάθε άλλη φορά σε εθνικές εκλογές (σε ευρωπαϊκές εκλογές, το 2009 είχαμε ακόμα μεγαλύτερη αποχή).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Εκλογές, Πολιτική | Με ετικέτα: , , , | 343 Comments »

Τι θα ψηφίσετε στις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου 2015;

Posted by sarant στο 9 Σεπτεμβρίου, 2015

Τελικά ήταν γραφτό και το 2015 να έχουμε δεύτερες βουλευτικές εκλογές, όπως είχε γίνει και το 2012, αλλά όχι με διαφορά ενός μηνός όπως τότε αλλά (σχεδόν) οχτώ μήνες μετά: από τις 25 Ιανουαρίου στις 20 του Σεπτέμβρη.  Αφού λοιπόν έληξε η προθεσμία υποβολής των δηλώσεων συμμετοχής των κομμάτων στις εκλογές που έρχονται, αποφάσισα να βάλω κι αυτή τη φορά εκλογικό γκάλοπ, όπου σας ρωτάω, απλούστατα, τι θα ψηφίσετε στις εκλογές, σε 11 μέρες από σήμερα. Λέω «και αυτή τη φορά», επειδή έχουμε κάνει κι αλλα εκλογικά γκάλοπ στο ιστολόγιο, ας πούμε για τις εκλογές του Μαΐου 2012 (με 930 ψήφους) ή για τις πιο πρόσφατες εκλογές του Ιανουαρίου 2015 (με 1471 συμμετοχές).

Το ξέρουμε βέβαια ότι τέτοιου είδους σφυγμομετρήσεις δεν αποκαλύπτουν τίποτα ουσιαστικό, το πολύ να χαρτογραφούν τις προτιμήσεις των επισκεπτών του ιστολογίου -κι αυτό μόνο εφόσον δεν γίνουν ζαβολιές, διότι παρόλο που το πρόγραμμα έχει έναν τρόπο να εντοπίζει διπλοψηφίες (έτσι λέει, τουλάχιστον) θαρρώ πως είναι πανεύκολο να παρακάμψει κανείς τον έλεγχο που γίνεται. Να σημειωθεί επίσης ότι δεν έχω τρόπο να δω τι ψήφισε η κάθε IP, οπότε υπάρχει μυστικότητα σε αυτό το θέμα.

Μια άλλη χρησιμότητα του σημερινού άρθρου είναι ότι θα χρησιμέψει ως χώρος υποδοχής για οποιαδήποτε σχόλια θέλετε να κάνετε, σήμερα ή τις επόμενες μέρες, για τις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου, είτε πάρετε μέρος στο γκάλοπ είτε όχι. Μπορείτε επίσης να διατυπώνετε προβλέψεις.

Τα κόμματα έχουν μπει στο γκάλοπ με τη σειρά της κοινοβουλευτικής τους δύναμης, όσα έχουν βουλευτές στην απερχόμενη βουλή, και μετά με ελαφρώς αυθαίρετη σειρά τα υπόλοιπα. Δεν συμπεριέλαβα όλα τα κόμματα που συμμετέχουν στις εκλογές (κατεβαίνουν 24 συνολικά), ανάμεσά τους και το Ανεξάρτητη Ανανεωτική Αριστερά, Ανανεωτική Δεξιά, Ανανεωτικό ΠΑΣΟΚ, Ανανεωτική Νέα Δημοκρατία, Όχι στον Πόλεμο, Κόμμα Επιχείρηση Χαρίζω Οικόπεδα, Χαρίζω Χρέη, Σώζω Ζωές, Παναγροτικό Εργατικό Κίνημα Ελλάδος – ΠΑ.Ε.Κ.Ε, που έτσι κι αλλιώς δεν θα χωρούσε ο τίτλος του στη φόρμα της σφυγμομέτρησης!

Θα προσέξατε ότι λείπει από τον κατάλογο ένα κόμμα που αντιπροσωπεύεται στην απερχόμενη βουλή -ή ίσως μια συμμορία. Ο λόγος του αποκλεισμού είναι ότι στο προηγούμενο γκάλοπ, στις εκλογές του Γενάρη, παρατηρήθηκε αθρόα συντεταγμένη συμμετοχή από μέλη ταγμάτων εφόδου κι έτσι το κόμμα εκείνο έφτασε να παίρνει κάπου 40% στο γκάλοπ, ένα αποτέλεσμα ολοφάνερα ανώμαλο που με έκανε να διαγράψω το κόμμα εκείνο από τις επιλογές του γκάλοπ. Οπότε, τούτη τη φορά είπα να το αποκλείσω εξαρχής. Για τον ίδιο λόγο, λείπει η επιλογή Άλλο κόμμα. Αν πάντως θέλετε να «ψηφίσετε» κόμμα που δεν συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο, μπορείτε να το δηλώσετε στα σχόλια.

Η ψηφοφορία θα κλείσει το απόγευμα της Παρασκευής 18 Σεπτεμβρίου 2015 (υποθέτω στις 18.00 ώρα Ελλάδας, αλλά με τις ζώνες πάντα τα μπερδεύω, οπότε μη γκρινιάξετε αν κλείσουν νωρίτερα οι κάλπες).

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, μπορείτε να ψηφίσετε:

Posted in Επικαιρότητα, Εκλογές, Πολιτική, Σφυγμομετρήσεις | Με ετικέτα: | 256 Comments »

Λαϊκοενωτικά μεζεδάκια

Posted by sarant στο 22 Αυγούστου, 2015

Άλλες φορές δυσκολεύομαι να βρω τίτλο της προκοπής για το σαββατιάτικο πολυσυλλεκτικό μας άρθρο, σήμερα όμως η δυσκολία ήταν στο να διαλέξω, αφού ύστερα από τη χτεσινή παραίτηση της κυβέρνησης και τη δρομολόγηση διαδικασιών για πρόωρες εκλογές θα μπορούσα να έχω παραιτημένα ή πρόωρα ή εκλογικά μεζεδάκια, ή και ανεξαρτητοποιημένα ή διασπασμένα αφού το άλλο μεγάλο γεγονός της χτεσινής μέρας ήταν η επισημοποίηση της διάσπασης του κυβερνώντος κόμματος και η συγκρότηση νέας κοινοβουλευτικής ομάδας από τους ανεξαρτητοποιηθέντες βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που πρόσκεινται στην Αριστερή Πλατφόρμα του Παναγιώτη Λαφαζάνη, που θα αποκαλείται Λαϊκή Ενότητα.

Τελικά ο τίτλος του νεοπαγούς σχηματισμού έδωσε την απάντηση, όταν διαπίστωσα ότι η λέξη «λαϊκοενωτικός» δεν γκουγκλίζεται, οπότε είπα να την καπαρώσω (μια χαιρέκακη φωνή ακούγεται από το βάθος «τώρα γκουγκλίζεται!»). Ωστόσο, δεν μπορώ να αποκλείσω να είχε και στο παρελθόν χρησιμοποιηθεί η λέξη «λαϊκοενωτικός», για παράδειγμα σε σχέση με το Λαϊκό Ενωτικό Κόμμα, που είχε ιδρυθεί το 1950 με συγχώνευση του Εθνικού Ενωτικού Κόμματος του Παναγιώτη (όχι Λαφαζάνη, αλλά) Κανελλόπουλου και ομάδας βουλευτών του Λαϊκού Κόμματος υπό τον Στέφανο Στεφανόπουλο.

Από την άλλη, ο τίτλος που επέλεξε η νεοπαγής ομάδα ασφαλώς δείχνει μια διάθεση προσεταιρισμού, έστω και σε επίπεδο συμβόλων, του κοινού του ΚΚΕ, αφού η Λαϊκή Ενότητα δεν παραπέμπει μόνο στη Χιλή αλλά και στη Λαϊκή Συσπείρωση, όπως ονομάζονται οι συνδυασμοί που υποστηρίζει πανελλαδικά το ΚΚΕ στην τοπική αυτοδιοίκηση ή στη «λαϊκή συμμαχία», όπως ονομάζεται το νέο καθεστώς που σύμφωνα με το πρόγραμμα του ΚΚΕ θα αντικαταστήσει την αστική δημοκρατία. Ωστόσο, αν κρίνω από τον εαυτό μου, όσοι έχουν γαλουχηθεί στο ΚΚΕ είναι πιθανότερο να προτιμήσουν, αν θελήσουν να επανακάμψουν, το γνήσιο και όχι τα υποκατάστατα.

Τέλος, ακούω ότι η συντετμημένη μορφή της ονομασίας του νέου κόμματος θα είναι ΛαΕ ή ΛΑΕ. Κόμμα με το όνομα αυτό υπήρχε στη δεκαετία του 1980 (τότε ήταν Λαϊκή Αγωνιστική Ενότητα) και ιδρύθηκε από δύο βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που αποχώρησαν (Ιντζές και Ευαγγελινός) και συνεργάστηκαν με το ΚΚΕ.

Αλλά δεν πολιτικολογούμε σήμερα, ίσως μόνο έμμεσα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Μαργαριτάρια, Μεταφραστικά, Μεζεδάκια, Νομανσλάνδη, Ορθογραφικά, Πολιτική, Υπότιτλοι, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , | 120 Comments »

Εφταμηνίτικη πρώτη φορά

Posted by sarant στο 21 Αυγούστου, 2015

Αυτοί οι Συριζαίοι δεν σεβάστηκαν ούτε τα μπάνια του λαού, ούτε τις διακοπές του υπεύθυνου του ιστολογίου. Οπότε, ενώ κάτι άλλο είχα σκοπό να ανεβάσω σήμερα, το αλλάζω εξαιτίας της επικαιρότητας. Στην αρχή σκέφτηκα να βάλω απλώς μια παράγραφο και μετά να ακούσω τις δικές σας γνώμες, αλλά παρασύρθηκα κι έγραψα λίγο περισσότερα. Περιμένω όμως τα σχόλιά σας.

Τελικά, η πρώτη αριστερή κυβέρνηση της Ελλάδας δεν πρόλαβε να συμπληρώσει τον έβδομο μήνα της, αφού χτες ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε την παραίτηση της κυβέρνησής του και επισκέφτηκε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας προκειμένου να δρομολογηθούν οι διαδικασίες που προβλέπει το Σύνταγμα, διαδικασίες που φαίνεται πως θα οδηγήσουν σε εκλογές μέσα στον Σεπτέμβριο ή έστω την πρώτη Κυριακή του Οκτώβρη.

Ταυτόχρονα, επιταχύνθηκαν οι διαδικασίες της διάσπασης του ΣΥΡΙΖΑ, αφού η Αριστερή Πλατφόρμα ανακοίνωσε ότι θα κατεβεί στις εκλογές με ένα πλατύ, αντιμνημονιακό, προοδευτικό, δημοκρατικό μέτωπο -και όπως συμβαίνει με όλα τα διαζύγια, ακόμα και σε αγαπημένες σχέσεις (κάποιοι θα έλεγαν «ιδίως στις αγαπημένες») θα ακούσουμε στις επόμενες μέρες πικρά λόγια που χαρά θα φέρουν μόνο στους αντιπάλους (ή, μόνο στους άλλους αντιπάλους).

Το ρίσκο που πήρε ο πρωθυπουργός με τις πρόωρες εκλογές δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα αποδώσει -υπάρχουν αρκετά ιστορικά προηγούμενα που τέτοιες κινήσεις μετατρέπονται σε μπούμεραγκ. Από την άλλη, μετά τη διαφοροποίηση τόσο μεγάλου αριθμού βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, που ονομάστηκε, ίσως καταχρηστικά, «απώλεια της δεδηλωμένης», η εξέλιξη αυτή ήταν περίπου προδιαγραμμένη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επικαιρότητα, Εκλογές, Πολιτική | Με ετικέτα: , , , | 225 Comments »

Πλατφόρμες και κόμματα

Posted by sarant στο 23 Ιουλίου, 2015

Καθώς γράφω το σημερινό σημείωμα μόλις αρχίζει στη Βουλή η συνεδρίαση για την έγκριση της δεύτερης δέσμης των νεομνημονιακών προαπαιτούμενων, και ενώ για την έκβαση της ψηφοφορίας δεν υπάρχει σχεδόν καμιά αμφιβολία, αφού εκτός συγκλονιστικού απροόπτου το νομοσχέδιο θα εγκριθεί με πάνω από 200 ψήφους, μεγαλύτερη είναι η αβεβαιότητα ως προς τον αριθμό των ψήφων που θα συγκεντρώσει η πρόταση ή ακριβέστερα ως προς τον αριθμό των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που θα διαφοροποιηθούν και δεν θα ψηφίσουν την πρόταση. Στην ψηφοφορία της προηγούμενης εβδομάδας, θυμίζω, είχαν διαφοροποιηθεί 39 βουλευτές (32 με Όχι, 6 με παρών και μία απουσία) και θα έχει ενδιαφέρον να δούμε αν θα αυξηθεί ή θα μειωθεί ο αριθμός αυτός και αν θα υπάρξουν διαφοροποιήσεις των διαφοροποιήσεων.

Αλλά, τώρα που διαβάζετε τις γραμμές αυτές, θα έχουν γίνει γνωστές οι απαντήσεις οπότε δεν έχει νόημα να κάνουμε εικασίες και προβλέψεις. Οπότε θα πολιτικολεξιλογήσω. Εξηγούμαι. Ανάμεσα στους βουλευτές που είχαν διαφοροποιηθεί την προηγούμενη φορά ήταν βουλευτές από μικρές πρώην συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ (ή και νυν, που συνεχίζουν να λειτουργούν παρά τη συνεδριακή απόφαση για διάλυσή τους, όπως η ΔΕΑ)  καθώς και πολλοί βουλευτές της «Αριστερής Πλατφόρμας», με κορυφαίο τον (τέως, πια) υπουργό Παναγιώτη Λαφαζάνη. Η Αριστερή Πλατφόρμα δεν είναι συνιστώσα, είναι τάση του κόμματος, που συγκεντρώνει μια ισχυρή μειοψηφία της Κεντρικής Επιτροπής, γύρω στο ένα τρίτο.

Εξαιτίας της διαφοροποίησής της, η Αριστερή Πλατφόρμα έχει βρεθεί στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων (και του ηλεκτρονικού τύπου) τον τελευταίο καιρό, και έχει δεχτεί, τόσο ως σύνολο όσο και τα κορυφαία στελέχη της, μύδρους από τα μεγάλα ιδιωτικά κανάλια, σε ένα μπαράζ αθλιότητας και γελοιότητας με τίτλους όπως «Τις θυρίδες του κοσμάκη έβαλαν στο μάτι οι θιασώτες του Στάλιν» (Αντένα, γιατί και η αθλιότητα πρέπει να αναγνωρίζεται).

Δυστυχώς αυτό δεν σημαίνει πως η Αριστερή Πλατφόρμα έχει δίκιο στην εσωκομματική αντιπαράθεση -εγώ τουλάχιστον θεωρώ ότι δεν έχει να προτείνει εναλλακτική λύση και η διαφοροποίησή της στην προηγούμενη ψηφοφορία (και, μάλλον, σε αυτήν που θα γίνει σε λίγο) ήταν ένα εγκληματικό λάθος που βαραίνει κάθε βουλευτή ατομικά και ειδικά τον Παναγιώτη Λαφαζάνη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αριστερά, Επικαιρότητα, Ιστορίες λέξεων, Πολιτική | Με ετικέτα: , , | 211 Comments »