Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο μυστηριώδης φίλος και άλλες ιστορίες

lapfilosFF9C53D171B0F476B7A481ABCAB986D4Τον Ιούλιο του 2013 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις “Ερατώ”, σε δική μου φιλολογική επιμέλεια, η συλλογή διηγημάτων του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη “Ο μυστηριώδης φίλος και άλλες ιστορίες”. Το βιβλίο περιέχει 29 διηγήματα του Λαπαθιώτη, δημοσιευμένα από το 1924 έως το 1929, δηλαδή όταν ο γεννημένος το 1888 ποιητής ήταν μεταξύ 35 και 40 χρονών -πρόκειται δηλαδή για διηγήματα της ωριμότητας. Πρόθεσή μου είναι, καιρού επιτρέποντος, να συνεχίσω με το υπόλοιπο διηγηματογραφικό του έργο, δηλαδή να εκδοθεί και ένας τρίτος τόμος με διηγήματα, μπορεί και δύο. Το 2012 είχα εκδώσει, πάλι από την Ερατώ, τον πρώτο τόμο των διηγημάτων του Λαπαθιώτη, “Τα μαραμένα μάτια και άλλες ιστορίες“, με νεανικά διηγήματα γραμμένα μεταξύ του 1908 και του 1923.

Ο δεύτερος αυτός τόμος περιέχει, σε επίμετρο, δυο μικρά νεανικά πεζογραφήματα του Λαπαθιώτη, που αν είχαν εντοπιστεί νωρίτερα θα είχαν μπει στον πρώτο τόμο. Έτσι, συνολικά το βιβλίο έχει 31 διηγήματα.

Εκτός από τα διηγήματα, στο βιβλίο περιλαμβάνεται επίσης εκτενές χρονολόγιο του Λαπαθιώτη, με στοιχεία από προσωπική έρευνα που πρώτη φορά βλέπουν το φως της δημοσιότητας, καθώς και ανάλυση του πεζογραφικού του έργου σε συνάρτηση αλλά και αντιδιαστολή με το ποιητικό. Επίσης, καταγραφή των τελευταίων δημοσιευμάτων για τον Λαπαθιώτη, μια και το ενδιαφέρον για τον αυτόχειρα της οδού Κουντουριώτου όχι μόνο δεν ξεθυμαίνει όσο περνούν τα χρόνια, αλλ’ αντιθέτως εντείνεται.

Τα περισσότερα από τα διηγήματα του τόμου αυτού δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Μπουκέτο, ένα περιοδικό ποικίλης αλλά και εκλεκτής ύλης, που το διάβαζαν από μοδιστρούλες έως ακαδημαϊκοί. Με το ποιοτικό αυτό λαϊκό περιοδικό συνεργάστηκε ο Λαπαθιώτης από το πρώτο του τεύχος το 1924 ως το τέλος της ζωής του. Στο «Μπουκέτο», ο εστέτ του σκιόφωτος συναντήθηκε με το μεγάλο κοινό, για να διηγηθεί με την ποιητική του πρόζα ιστορίες για τον αδικαίωτον έρωτα και τον πανταχού παρόντα θάνατο, τους νικημένους της ζωής, τους καλούς αλλά άτολμους που χάνονται, τα πικρά κι απελπισμένα μάτια που μένουν αξέχαστα μια ζωή.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ του τόμου

ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Η γάτα
Ο μυστηριώδης φίλος
Πριν έρθει το σκοτάδι – και για πάντα
Η καρδιά της Δώρας
Η θυσία
Μια φιλική κουβέντα το φθινόπωρο
Οι λεμονιές
Ο καπετάν Φουρτούνας ο Λάμπης
Το διαμάντι
Το συναπάντημα
Το καντηλάκι μεσ’ στο «Φτωχικό»
Δυο καρδιές – η μια πιο λυπημένη
Το κορόιδο
Το κρίμα ή τα μάτια του Χριστού
Ο πιερότος
Για τα μάτια της Γιολάντας
Το τελευταίο μου κυνήγι
Τα περασμένα
Το κρανίο
Ρηνούλα
Ο πεθαμένος
Ο βρικόλακας
Η προσδοκία
Τα δυο αδέρφια
Ο θάνατος
Ο κατάδικος
Ο καλλιτέχνης
Ο ταγματάρχης
Τα κάλαντα
ΠΡΟΣΑΡΤΗΜΑ
Το διαβολάκι και το γεροντάκι
Η μικρούλα με τα γιασεμιά
ΕΠΙΛΕΓΟΜΕΝΑ
Ένας εστέτ σε ένα λαϊκό περιοδικό: Ο Λαπαθιώτης και το Μπουκέτο
Τα διηγήματα του τόμου αυτού
Πρώτες δημοσιεύσεις των διηγημάτων
Ναπολέων Λαπαθιώτης
Εργογραφία Ναπολέοντα Λαπαθιώτη
Επιλεγμένα δημοσιεύματα για τον Λαπαθιώτη

Ένα διήγημα του βιβλίου μπορείτε να διαβάσετε στο τέλος του άρθρου μου στο ιστολόγιο.

Για το βιβλίο έγραψαν:

Η Τιτίκα Δημητρούλια στην Καθημερινή, 3.11.2013.

Η Κατερίνα Δ. Σχοινά στην Αυγή, 29.12.2013.

Τα περιεχόμενα του βιβλίου και άλλα στοιχεία της έκδοσης, από την παρουσίαση στο ηλεβιβλιοπωλείο της Πολιτείας, εδώ.

2 Σχόλια προς “Ο μυστηριώδης φίλος και άλλες ιστορίες”

  1. simeonvatalos said

    Κύριε Σαραντάκο,

    σας γράφω εδώ διότι δεν βρίσκω κάποια διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στο ιστολόγιό σας. Μόλις διάβασα, καιρό μετά από την έκδοσή του είναι αλήθεια, το «Κάπου Περνούσε μια Φωνή» του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη. Εντύπωση μου έκαναν οι στίχοι που παραθέτει ο συγγραφέας, παρουσιάζοντάς τους ως στίχους ενός παλιού, νοσταλγικού «μινόρε». Στην αρχή, η έκφραση «κόκαλα σκελετωμένα» μου θύμισε το «Να σε Παιδέψω», μια ωραία καντάδα του Κατσαρού από το 1936, και αναρωτιόμουν μήπως οι στίχοι αυτοί είναι απήχηση παλιότερων, ίσως «αδέσποτων» τραγουδιών. Το ενδιαφέρον είναι, ωστόσο, ότι οι στίχοι που παραθέτει ο Λαπαθιώτης βρίσκονται ελάχιστα παραλλαγμένοι στο δημοτικό τραγούδι «Το Καλογεράκι» που μάλλον προέρχεται από την περιοχή της Λευκωσίας στην Κύπρο. Να είναι αυτή μια λαθροχειρία του Λαπαθιώτη, που παρουσίασε (από μνήμης;) Κυπριακούς στίχους ως Αθηναϊκή καντάδα;

    καλή συνέχεια στην εξαιρετική δουλειά σας

  2. sarant said

    Καλησπέρα. Το μέιλ μου είναι sarantπαπάκιpt.lu

    Η εντύπωσή μου είναι πως ο Λαπαθιώτης δεν κατασκεύασε στίχους αλλά μετέφερε ακούσματα από τις ταβέρνες και τα λαικά μαγαζιά όπου σύχναζε. Δείτε και σε άλλο σημείο το αδέσποτο δίστιχο «Γυαλένιος είσαι μαστραπάς». Πολλά δημοτικά έχουν μοτίβα και δίστιχα ίδια με ρεμπέτικα και λαϊκά τραγούδια, άλλωστε.

    Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: