Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Posts Tagged ‘. Άγγ. Τσέκερης’

Φρέσκο γάλα, τύπου φέτας

Posted by sarant στο 17 Μαρτίου, 2014

Ο τίτλος του σημερινού άρθρου είναι ανενδοίαστα κλεμμένος από τις Κακοήθειες, τη σατιρική στήλη του Κυρίτση και του Τσέκερη στην κυριακάτικη Αυγή, αν και φρόντισα να τον αλλάξω λίγο (ο δικός τους τίτλος ήταν Γάλα φρέσκο, τύπου φέτα) για να διαφοροποιηθούν τα γκουγκλίσματα. Όπως λένε λοιπόν οι δυο Κακοήθεις:

Υποχωρεί η κυβέρνηση και τελικά θα έχουμε φρέσκο γάλα 10 ημερών.

Άλλα πράγματα 10 ημερών τα κάνεις και παξιμάδι.

Ωραία εργαλειοθήκη πήραμε από τον ΟΟΣΑ. Μας εξηγεί πώς θα φέρουμε γάλα από τη Γερμανία και πώς θα εξαφανίσουμε τους Έλληνες γαλακτοπαραγωγούς. Μάλλον μας δώσανε τη γερμανική εργαλειοθήκη.

Την οποία την πληρώσαμε κιόλας.

Ειδικά η Σαντορίνη θα υποχρεωθεί να εισάγει και γερμανική φάβα.

Ευτυχώς που μας ενημέρωσαν ότι όλο αυτό γίνεται για να ωφεληθεί ο καταναλωτής. Άντε γιατί το παρακάνανε κάποιοι κακόβουλοι με τον στείρο καταγγελτισμό.

Και στο κάτω – κάτω τι θέλετε, να πίνουμε ελληνικό γάλα και να μας διώξουν από το ευρώ;

Άμα θέλετε να στηρίξετε την ελληνική παραγωγή, να πάτε στη Βόρεια Κορέα.

Περισσότερα δεν παραθέτω, μπορείτε να τα διαβάσετε στον ιστότοπο της Αυγής. Ούτε ξέρω πάρα πολλά για το αντικείμενο της διαμάχης, δηλαδή για το χαρακτηρισμό του φρέσκου γάλακτος, αν και δεν νομίζω ότι θα είναι πρόοδος να μην μπορεί ο καταναλωτής να γνωρίζει τη χώρα προέλευσης του γάλακτος ούτε αν είναι χαμηλής ή υψηλής παστερίωσης. Όμως στο σημείο αυτό θα ακούσω με χαρά και με ενδιαφέρον τα σχόλιά σας: επειδή εδώ, ως γνωστόν, λεξιλογούμε, εγώ θέλω να εστιαστώ στη λέξη «φρέσκο». (Για τα λεξιλογικά και τα φρασεολογικά της λέξης «γάλα» χρειάζεται φυσικά άλλο, πολύ εκτενέστερο, άρθρο: μέχρι και βιβλίο γράφεις αν έχεις όρεξη).

Βέβαια, κάποιος κακεντρεχής (αλλά και με δυνατή μνήμη) θα μπορούσε να παρατηρήσει ότι το σημερινό άρθρο είναι, ενμέρει τουλάχιστον, πολύ λιγότερο φρέσκο κι από το οποιοδήποτε γάλα μακράς ή όχι διάρκειας, αφού παίρνω υλικό από ένα προηγούμενο (και αρκετά συντομότερο) άρθρο μου, που δημοσιεύτηκε εδώ τον Σεπτέμβριο του 2009 και μετά μπήκε και στο βιβλίο μου «Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία», αλλά εκείνο το άρθρο εστίαζε κυρίως στη λέξη «νωπός», μια και είχε γραφτεί με αφορμή τη «νωπή εντολή» που είχε ισχυριστεί ότι θέλει ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής (αν τον θυμάται κανείς) και είχε, με τη δικαιολογία αυτή, προκηρύξει τις πρόωρες εκλογές του Οκτωβρίου 2009.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Επαναλήψεις, Επικαιρότητα, Ετυμολογικά, Ιστορίες λέξεων, Φρασεολογικά | Με ετικέτα: , , , , , , , | 122 Σχόλια »

Επιδεικτική κοροϊδία (αναδημοσίευση από την Αυγή)

Posted by sarant στο 17 Ιουλίου, 2011

Θα το παραδεχτώ κι ας με πουν ελαφρό: πολλές φορές, όταν παίρνω την κυριακάτικη Αυγή, την ανοίγω κατευθείαν στην προτελευταία σελίδα, για να διαβάσω τη σατιρική στήλη, τις «Κακοήθειες», που την υπογράφουν ο Γ. Κυρίτσης και ο Άγγελος Τσέκερης. Με τη σημερινή στήλη  γέλασα πολύ, και την αναδημοσιεύω εδώ επειδή κάποια από τα αστεία έχουν να κάνουν με το θέμα που συζητούσαμε τις προάλλες, δηλαδή τη χρήση του αγγλικού selective default επειδή το ελληνικό «επιλεκτική χρεοκοπία» τρομάζει (εξού και το «Επιδεικτική κοροϊδία» του τίτλου) αλλά και γενικά με τη χρήση της γλώσσας -όπως ισχυρίζονται οι «Κακοήθεις», αν οι συνδικαλιστές είχαν την εξυπνάδα να ονομάσουν «επίδομα ελληνικής Μακεδονίας» το επίδομα πλυσίματος χεριών, κανείς δεν θα τολμούσε να το θίξει. Αλλά ας δούμε πώς τα λένε οι ίδιοι, που τα λένε καλύτερα:

 

ΕΠΙΔΕΙΚΤΙΚΗ ΚΟΡΟΪΔΙΑ

Αν έχουμε καταλάβει καλά, όλο το πρόβλημα είναι πώς θα αποκαλέσουμε τη χρεωκοπία.

Ο Βενιζέλος λέει να τη φωνάζουμε Selective Default.

Ήδη γυρίζεται to Selective Default 2, όπου τον Βενιζέλο τον παίζει ο Πιρς Μπρόσναν.

Καταλληλότερος θα ήταν ο σερ Λώρενς Ολίβιε, αλλά δεν μπορούμε να τα θέλουμε όλα δικά μας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Επικαιρότητα, Ευτράπελα | Με ετικέτα: , , , | 12 Σχόλια »